Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Μαρ 2011

Σε διαγραφές χρέους, που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν και το 25% του οφειλόμενου κεφαλαίου, προχωρούν οι τράπεζες σε μία ύστατη προσπάθεια να εισπράξουν ό,τι μπορούν από οφειλέτες που ετοιμάζονται να προσφύγουν στα δικαστήρια κάνοντας χρήση του νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Η όλη διαδικασία γίνεται έπειτα από σχετικό αίτημα του δανειολήπτη και με μεγάλη φειδώ αλλά και διακριτικότητα, καθώς οι τραπεζίτες φοβούνται μήπως το φαινόμενο λάβει διαστάσεις χιονοστιβάδας.

Ετσι και οι δύο πλευρές κινούνται «αναγνωριστικά», καθώς τα αρμόδια δικαστήρια που προβλέπει ο νόμος ότι θα συγκροτηθούν για να εκδικάσουν τις προσφυγές των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, τα οποία αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους, δεν έχουν ακόμη εκδώσει τις πρώτες αποφάσεις.

Τα πουλημένα δάνεια

Εν αναμονή λοιπόν των πρώτων αποφάσεων, αρκετές τράπεζες δέχονται ένα μικρό «κούρεμα» του χρέους δανειοληπτών που ζητούν κατ’ αρχήν τον εξωδικαστικό συμβιβασμό.

Ομως υπάρχει και μία κατηγορία πιο τυχερών δανειοληπτών, οι οποίοι μπορεί να «γλιτώσουν» ακόμη και το μισό του χρέους τους. Πρόκειται για παλιά δάνεια, τα οποία ορισμένες τράπεζες (Εθνική και Eurobank κυρίως) τα είχαν πουλήσει σε μία συγκεκριμένη εταιρεία πριν το 2008. Η εταιρεία που «αγόρασε» το προβληματικό αυτό χαρτοφυλάκιο σε «χαμηλή τιμή» προσδοκούσε να εισπράξει από τους ασυνεπείς οφειλέτες ένα κομμάτι από το χρέος τους.

Ομως στο μεταξύ η χώρα βυθίστηκε στην κρίση με αποτέλεσμα να ανατραπούν όλοι οι σχεδιασμοί. Ετσι προκειμένου να μη χαθεί οριστικά το σύνολο της οφειλής, «οι εκπτώσεις» που προσφέρονται είναι πολύ πιο γενναίες.

Για παράδειγμα, δανειολήπτης ο οποίος είχε φθάσει να οφείλει από κάρτες και καταναλωτικά δάνεια, μαζί με τόκους και πανωτόκια, 24.000 ευρώ, του προτάθηκε να του διαγράψουν τα 13.000 ευρώ με την προυπόθεση το εναπομείναν ποσόν να το εξοφλήσει μέσα σε ένα χρόνο. Βέβαια το παράδειγμα, παρ’ όλο που είναι υπαρκτό, είναι ακραίο, καθώς οι περισσότερες τράπεζες δεν εμφανίζονται τόσο γενναιόδωρες στη διαγραφή χρέους.

Σύμφωνα με ανώτατατο τραπεζικό στέλεχος της καταναλωτικής πίστης η συνήθης πρακτική που εφαρμόζουν οι τράπεζες στις περιπτώσεις που οι δανειολήπτες αιτούνται εξωδικαστικό συμβιβασμό είναι διαγραφή κατά ανώτατο όριο του 25% του χρέους. Ομως οι ίδιες οι τράπεζες φροντίζουν ο σχετικός διακανονισμός να παραμένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, προκειμένου να αποτρέψουν μια εξάπλωση του κινήματος «δεν πληρώνω».

Πάντως η έκρηξη των «κόκκινων δανείων», τα οποία στο τέλος του 2010 άγγιξαν το 10% του συνόλου των χορηγήσεων, έχουν κάνει τις τράπεζες περισσότερο διαλλακτικές.

Ετσι παρ’ όλο που δεν υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση στο ζήτημα -υπάρχουν τράπεζες που αποδέχονται μεγαλύτερο κούρεμα του χρέους και άλλες που επιλέγουν να διαγράφουν με ευκολία τα επισφαλή δάνεια αναλαμβάνοντας το πρόσθετο κόστος των προβλέψεων -οι ρυθμίσεις των ληξιπρόθεσμων οφειλών γίνονται πλέον με πιο ευνοϊκούς όρους για τους δανειολήπτες.

Οι πιέσεις πάντως τόσο για τις τράπεζες όσο και για τους δανειολήπτες εκτιμάται ότι θα ενταθούν φέτος, καθώς η ύφεση γίνεται βαθύτερη και η ανεργία αγγίζει εφιαλτικά επίπεδα. Ομως σε μεγάλο βαθμό των μέλλον των υπερχρεωμένων νοικοκυριών θα κριθεί από τα αρμόδια Ειρηνοδικεία, καθώς αν οι δικαστικές αποφάσεις είναι «γενναίες», οι τράπεζες θα αναγκαστούν να ρίξουν περισσότερο νερό στο κρασί τους.

Πηγή







Τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτόν τον ύποπτο νεολογισμό;

Καθημερινά γίνεται πολύς λόγος για τον νέο νόμο Καστανίδη, ο οποίος αφορά την ποινικοποίηση ακόμα και της έκφρασης των Ελλήνων πολιτών, όταν αυτή στρέφεται εναντίον των ξένων. Ανάμεσα στα πολλά, τα οποία έχουν ακουστεί, είναι και ο νεολογισμός "εχθροπάθεια". Άποψή μας είναι —και την καταθέτουμε στο κείμενο αυτό — ότι αυτός ο νέος νομικός όρος είναι πολύ επικίνδυνος.

Ας γνωρίζει ο αναγνώστης ότι ο όρος "εχθροπάθεια" δεν έχει σχέση με τους οικονομικούς μετανάστες, όπως πολλοί λανθασμένα νομίζουν. Η περίπτωση των λαθρομεταναστών καλύπτεται από τους νόμους περί ρατσισμού. Πάντα καλυπτόταν από αυτούς τους νόμους και δεν υπήρχε λόγος να καταφύγουν οι νομοθέτες μας σε κακόηχους νεολογισμούς. Οι λαθρομετανάστες είναι πολύ αδύναμοι, για ν' αντιμετωπίζονται ως "εχθροί" και άρα η έννοια της "εχθροπάθειας" δεν εφευρέθηκε γι' αυτούς. Οι λαθρομετανάστες αντιμετωπίζονται περισσότερο ως ένα γενικό πρόβλημα, παρά ως συγκεκριμένα πρόσωπα και πολύ περισσότερο ως εχθροί.

Αυτή η έννοια έχει σχέση μ' εκείνους, οι οποίοι ναι μεν είναι ξένοι, αλλά ταυτόχρονα έχουν και την ισχύ να εμφανίζονται ως εχθροί των Ελλήνων …Ξένοι εχθροί των Ελλήνων μέσα στην ίδια την Ελλάδα, γιατί μέσα στην Ελλάδα θα έχει ισχύ ο νόμος αυτός. Άρα αυτή η έννοια έχει σχέση με τους μελλοντικούς κυρίαρχους της πατρίδας μας και άρα καλύπτει τις μελλοντικές ανάγκες των γερμανικών δυνάμεων κατοχής. Θεωρούμε λοιπόν ως κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι πρόκειται περί "παραγγελιάς" της γερμανικής πρεσβείας. Γιατί; Γιατί, μετά το ξεπούλημα του δημοσίου κεφαλαίου και τη μαζική γερμανική "εισβολή" —που προβλέπεται ότι θ' ακολουθήσει— είναι βέβαιον ότι θα γίνουν ορατά όλα αυτά, τα οποία σήμερα κρύβονται επιμελώς. Είναι βέβαιον ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις.

Όταν, δηλαδή, ο ελληνικός λαός θα βλέπει ότι τα πάντα θα ανήκουν και θα ελέγχονται από τους ξένους, είναι βέβαιον ότι θ' αρχίσει να "φορτώνει". Όταν αυτοί οι ξένοι θα εμφανίζονται να είναι μιας συγκεκριμένης εθνικότητας, είναι βέβαιον ότι θ' αρχίσουν να εκφράζονται απόψεις περί "εχθρών", "κατακτητών", "ιμπεριαλιστών" κλπ.. Πόσο μάλλον όταν αυτοί οι ξένοι είναι οι Γερμανοί. Οι Γερμανοί της Μέρκελ, του Σόιμπλε και βέβαια της βρωμοφυλλάδας με το όνομα Bild …Οι "τίμιοι" Γερμανοί, που με άτιμες Siemens έχουν ρημάξει τα πάντα και όχι μόνον δεν ζητάνε συγνώμη, αλλά μας κατηγορούν κιόλας. Οι "τίμιοι" Γερμανοί, που, όχι μόνον δεν μας έχουν αποζημιώσει για τις παλαιότερες ατιμίες τους, αλλά μας έχουν ήδη "εξευτελίσει" παγκοσμίως ως λαό και μας έχουν εμφανίσει σαν τα λαμόγια και τους τεμπέληδες του Πλανήτη.

Αντιλαμβανόμαστε ότι η σύγκρουση έχει ήδη ξεκινήσει και απλά κάποιοι ισχυροί προσπαθούν προκαταβολικά να θέσουν τους όρους που τους συμφέρουν. Ο νόμος Καστανίδη αυτήν την ανάγκη των Γερμανών προσπαθεί να εξυπηρετήσει. Προσπαθεί να προλάβει και ν' αποτρέψει κάθε αντιδραστική φωνή στη μελλοντική μαζική "εμφάνισή" τους στην πατρίδα μας. Με αυτόν τον νόμο δίνει το νομικό δικαίωμα στον ξένο κατακτητή να στρέφεται νομικά εναντίον του οποιουδήποτε Έλληνα θα "στρέφει" τους υπόλοιπους Έλληνες εναντίον του. Επειδή οι σύγχρονοι Γερμανοί κατακτητές δεν έχουν όπλα και σφαίρες για να αυτοπροστατεύονται —όπως οι πρόγονοί τους—, φροντίζουν από τώρα οι δωσίλογοι να τους προσφέρουν νομικά "όπλα", προκειμένου να ελέγξουν την ελληνική "αντίσταση" ακόμα και στο λεκτικό επίπεδο.

Είναι λάθος λοιπόν να νομίζει κάποιος ότι ο νέος νόμος αφορά τους φουκαράδες τους λαθρομετανάστες. Εντέχνως κάποιοι στρέφουν την προσοχή των Ελλήνων προς αυτούς, ενώ στην πραγματικότητα πίσω από αυτόν τον νόμο και βέβαια τους λαθρομετανάστες κρύβονται οι μελλοντικές γερμανικές δυνάμεις κατοχής. Ο νέος όρος τους ανθρώπους αυτούς αφορά …Τους ανθρώπους, οι οποίοι θα έρθουν από τη Γερμανία, για να διαχειριστούν τη λεία του γερμανικού ιμπεριαλισμού στην Ελλάδα …Τους ανθρώπους, οι οποίοι με την "ευλογία" του Βερολίνου θα ζήσουν τον "μύθο" τους στην Ελλάδα …Τους ανθρώπους, οι οποίοι —σε μια Ελλάδα που θα λιμοκτονεί— θα εισπράττουν εκατομμύρια ευρώ σε μισθούς, εξαιτίας της πάλαι ποτέ περιουσίας των Ελλήνων.

Επί έναν και πλέον αιώνα πλήρωναν όλοι οι Έλληνες φόρους, για να δημιουργηθούν οι θηριώδεις ΔΕΚΟ και για τις οποίες όλοι τους αισθάνονταν περήφανοι και ξαφνικά —και εξαιτίας προδοσίας— αυτές οι ΔΕΚΟ θα γίνουν ιδιωτικές επιχειρήσεις ξένων …Ξένων, οι οποίοι διέφθειραν πολιτικές ηγεσίες, συνδικαλιστές και υπαλλήλους και λεηλάτησαν τα πάντα. Αυτοί οι ξένοι θα έρθουν σε λίγο καιρό και θα ζουν ανάμεσα στα θύματά τους. Ξένοι άρπαγες, οι οποίοι με τα χρήματα των Ελλήνων —και εξαιτίας της περιουσίας των Ελλήνων— θα ζουν σαν μεγιστάνες στην Ελλάδα. Θα ζουν στα καλύτερα προάστια των Αθηνών, θα τρώνε στα καλύτερα εστιατόρια των Αθηνών, τα παιδιά τους θα τα στέλνουν στα δικά τους ιδιωτικά σχολεία και ...επειδή μας αγαπάνε πολύ, θα αγοράζουν και οικόπεδα στα ελληνικά νησιά.

Όλοι αυτοί οι άρπαγες, οι οποίοι είναι ήδη γνωστοί, δεν είναι οι μόνοι. Αυτοί είναι η "εμπροσθοφυλακή" μιας μεγάλης ομάδας, που προετοιμάζεται ν' ακολουθήσει. Είναι θέμα χρόνου να πλαισιωθούν από ομοίους τους, εφόσον η φράου Μέρκελ έδωσε "εντολή" στην κυβέρνηση των δωσίλογων να ξεπουλήσει το δημόσιο κεφάλαιο. Κοντά σ' αυτούς —οι οποίοι ήδη ζουν τον "μύθο" τους, εξαιτίας του ΟΤΕ ή του Αεροδρομίου— σύντομα θα προστεθούν κι αυτοί, οι οποίοι θα κάνουν το ίδιο, εξαιτίας της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ κλπ.. Τα πάντα θα ξεπουληθούν και είναι θέμα χρόνου να εμφανιστούν οι εκπρόσωποι των νέων ιδιοκτητών… Οι εκπρόσωποι των "δάνειων δυνάμεων", όπως τους αναφέρει ο Vlakogiorgo.

Ο ελληνικός λαός θα καταδικαστεί στο επίπεδο της "Μπανανίας" και οι νέοι —και βέβαια ξένοι— ιδιοκτήτες της χώρας θα είναι οι μόνοι που στην Ελλάδα θα ζουν πλουσιοπάροχα.… Προκλητικά πλουσιοπάροχα χάρη στα πλούσια κλοπιμαία. Ποιος ξεχνά τους θλιβερούς υπαλλήλους του ΔΝΤ, οι οποίοι έψαχναν σπίτι στη Διονυσίου του Αρεοπαγίτου; Θλιβεροί λογιστές, οι οποίοι ήθελαν να βλέπουν με τα σώβρακα την Ακρόπολη. Αυτό βέβαια δεν είναι πρωτοφανές φαινόμενο. Και οι προηγούμενοι γκεσταπίτες τα ίδια "γούστα" είχαν. Η ιστορία επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τραγελαφικό τρόπο. Η Διονυσίου Αρεοπαγίτου πάντα έλκυε τους "πολιτισμένους" κατακτητές… Αυτούς, οι οποίοι "δικαιούνταν" να κατοικούν δίπλα στον Παρθενώνα.

Αυτό θα ξανασυμβεί σε μεγάλη κλίμακα και μάλιστα πολύ σύντομα. Τζάμπα ήταν τότε και τζάμπα είναι και τώρα. Με τα όπλα τότε τα "απαλλοτρίωναν" και τώρα με "δικαστικές εντολές" θα κάνουν το ίδιο. Αρκεί κάποιος να έχει γνώση των ιστορικών στοιχείων και να κάνει τις απαιτούμενες συγκρίσεις. 1.200.000 εποίκους Γερμανούς είχε στόχο να μεταφέρει ο Χίτλερ στην Ελλάδα, για να "κλειδώσει" την ελληνική κατάκτησή του. Δεν πρόλαβε όμως να το πραγματοποιήσει και τα σχέδιά του έμειναν στα "χαρτιά". Έμειναν στα "χαρτιά" μέχρι τώρα, γιατί η Γερμανία —όπως όλα δείχνουν— είναι θέμα χρόνου να επαναλάβει τον εαυτό της. Στη σημερινή Ελλάδα υπάρχουν ήδη πάνω από δύο εκατομμύρια ξένων ιδιοκτησιών. 600.000 νέες κατοικίες για Γερμανούς εποίκους προβλέπεται να κατασκευαστούν. Ούτε ο Χίτλερ δεν ήταν τόσο φιλόδοξος. Η ευρωπαϊκή "ένωση" θα "σώσει" την Ελλάδα, όπως θα την έσωζε η "ένωσή" της με τη Γερμανία του Χίτλερ.

Αυτή είναι η ζοφερή πραγματικότητα, την οποία θα προσφέρει στους Έλληνες η σημερινή κυβέρνηση των δωσίλογων και των πρόθυμων του ΔΝΤ. Ο ελληνικός λαός στην νέα γερμανικής ιδιοκτησίας ελληνική πραγματικότητα θα προσφέρει στους επικυρίαρχους μόνον σερβιτόρους για να τους υπηρετούν και αστυφύλακες για να τους προστατεύουν. Θα ζήσουμε τα "μεγαλεία" της Ινδίας, της Ροδεσίας και άλλων διάσημων αποικιών. Επειδή όμως αυτοί οι αστυφύλακες δεν θα φτάνουν για την ασφάλειά τους, θα τους προσφέρεται η επιπλέον προστασία του νόμου. Αυτούς τους νέους και ξένους ιδιοκτήτες του συνόλου του ελληνικού κεφαλαίου έχει στόχο να προστατεύσει ο νέος νόμος περί εχθροπάθειας… Αυτούς προσπαθεί να εξυπηρετήσει ο δωσίλογος Καστανίδης.

"Εχθροπαθής" θα είναι στο άμεσο μέλλον και θα διώκεται ποινικά όποιος θα "θυμίζει" στους Έλληνες πως όλοι αυτοί οι ξένοι, που ζουν ως μεγιστάνες, εξαιτίας της πρώην λαϊκής περιουσίας, είναι κλέφτες. "Εχθροπαθής" θα είναι στο άμεσο μέλλον όποιος θα καταγγέλλει το γερμανικό κράτος και τη γερμανική κυβέρνηση για εγκλήματα εις βάρος του ελληνικού λαού. "Εχθροπαθής" θα είναι και όποιος καταγγέλλει τους Εβραίους συνέταιρους αυτών των ιμπεριαλιστών. Θα βλέπεις τον Μωυσή της ΔΕΗ και δεν θα τολμάς να "θυμίσεις" σε κανέναν πως είναι Εβραίος, ο οποίος μεθοδεύει τις επενδύσεις της ελληνικής εταιρείας που τον πληρώνει στις γερμανικές "τσέπες". Δεν θα τον "θυμάσαι" αυτόν και θα "ξεχάσεις" ότι και ο Εβραίος Μανασής έκανε το ίδιο στον ελληνικό ΟΤΕ.

"Εχθροπαθής" θα είναι όποιος, για παράδειγμα, δεν έχει την άποψη του "δημοκράτη" Μπουτάρη περί Εβραίων …Όποιος θα τολμά να καταγγείλει την εβραϊκή συμμορία των Καζίνο του Κοέν, που λεηλατεί τους Έλληνες …Όποιος θα τολμά να καταγγείλει τα δέκα εκατομμύρια που έλαβε η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης για ένα "χαμένο" οικόπεδο, το οποίο δεν της ανήκει εδώ και δεκαετίες. Εν μέσω οικονομικής κρίσης και ενώ το ελληνικό κράτος έχει κτιστεί πάνω σε εκούσιες ή ακούσιες "δωρεές" χιλιάδων Ελλήνων πολιτών, οι Εβραίοι δεν θέλουν να δώσουν στο κράτος αυτό ούτε την "αρρώστια" τους. Το δέχεσαι αυτό και ζεις μ' αυτό. Απλά, αν το πεις αυτό, είσαι "εχθροπαθής".

Όλα αυτά δεν είναι τυχαία. Έχουν ξανασυμβεί την εποχή της αποικιοκρατίας. Νόμοι, οι οποίοι να περιορίζουν την "εχθροπάθεια" έχουν επιβληθεί στους Ινδούς και τους Ροδεσιανούς του παρελθόντος. Απλά εκεί προστατεύονταν οι Βρετανοί, ενώ στην Ελλάδα θα προστατεύονται οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους. Είναι όμως πλέον φανερό ότι αυτή η ανάγκη είναι γι' αυτούς επιτακτική. Οι ιμπεριαλιστές έχουν φτάσει στο τελικό στάδιο του σχεδιασμού τους. Στο στάδιο, στο οποίο πλέον πρέπει να εισαγάγουν στην Ελλάδα μορφωμένο στελεχιακό δυναμικό, για να διαχειριστεί τα "κλοπιμαία" τους. Στο στάδιο, στο οποίο πρέπει να μεταφέρουν και αγράμματη "πλέμπα", για να προστατεύσουν τις κατακτήσεις τους.

Αυτό το χαμηλής ποιότητας ανθρώπινο δυναμικό έχει μια πολύ συγκεκριμένη άποψη για την Ελλάδα …Την ίδια άποψη που είχαν οι αστοιχείωτοι Βρετανοί λοχίες, για παράδειγμα, για την Ινδία και τους Ινδούς …Την άποψη των αποικιοκρατών. Απλά, εκεί ήταν λιγούρια στρατιωτικοί, ντυμένοι με στολές, ενώ εδώ φοράνε κουστούμια …σαν τα λιγούρια τους λογιστές του ΔΝΤ. Αυτά δεν τα λέμε εμείς. Οι δυνάμεις αυτές δείχνουν από τώρα τα δείγματα "γραφής" τους. Δείχνουν από τώρα πόσο υπολογίζουν τους Έλληνες, τον πολιτισμό τους και την εθνική τους κυριαρχία. Αυτό είναι το αποτέλεσμα των συστηματικών ανθελληνικών "εκστρατειών" τύπου Bild …Της πληρωμένης από τους τοκογλύφους δυσφημιστικής εκστρατείας εναντίον των Ελλήνων.

Η εφημερίδα Bild "έδειξε" στην αγράμματη πλέμπα της Γερμανίας —η οποία πάντα στρατεύεται για το μεροκάματο— το πόσο πρέπει να υπολογίζει και βέβαια να υπολήπτεται τους Έλληνες. Σε μια από τις ελάχιστες φορές —λόγω των περιορισμών που ακολούθησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο—, που βγήκαν μερικά πολεμικά πλοία της Γερμανίας στη Μεσόγειο, οι Γερμανοί ξανάρχισαν τα ίδια. Αυτοί, οι οποίοι κάποτε επιτέθηκαν στην Κρήτη και απέτυχαν να την κατακτήσουν, έρχονται τώρα σαν δήθεν "σύμμαχοι", αλλά τολμάνε να βρίζουν και να χτυπιούνται με τους λιμενικούς της Κρήτης. Μέθυσαν τα ζώα κι αποκάλυψαν αυτά, τα οποία εκπαιδεύονται να κρύβουν… Τα ζώα, τα οποία μπροστά στη γερμανική εξουσία δεν τολμάνε να βγάλουν άχνα, ήρθαν στην "αποικία" και νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν.

Όμως, αυτά δεν πρέπει να τα λέμε και πολύ… για να μην μας κατηγορήσουν για "εχθροπάθεια"… Να μην μας κατηγορήσουν για καθυστερημένους και εχθροπαθείς σαν τους προγόνους μας στην Αντίσταση.
  • Δεν δουλεύει τίποτα σε κράτος και κυβέρνηση

Παραφράζοντας λίγο την περίφημη φράση «Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο», με όσα συμβαίνουν σήμερα μπορούμε να πούμε «Που πάει αυτός ο τόπος από αυτούς που δεν κυβερνούν».

Μια σειρά από περιστατικά της καθημερινότητας, εκεί που χτυπά η καρδιά της Ελλάδας, εκεί που ο πολίτης καταλαβαίνει τη σημαίνει Μνημόνιο, δείχνουν ότι και ακυβερνησία υπάρχει και δυσοίωνες προοπτικές για το μέλλον των πολιτών.

  • Στην Παιδεία που αφορά τα παιδιά μας, το καυτό θέμα δεν είναι οι συγχωνεύσεις. Αυτές απλά επικαλύπτουν ένα μεγάλο πρόβλημα που έχει να κάνει με την υποχρηματοδότηση της Παιδείας. Ο Γ. Παπανδρέου είχε εκλεγεί με συνθήματα για 5% στην Παιδεία, με χορήγηση 1 δις ευρώ για την έρευνα από τον πρώτο χρόνο. Αντί αυτών έφαγε την Εκπαίδευση το Μνημόνιο. Τα ταμεία των σχολείων είναι άδεια, πολλά από αυτά δεν είχαν ούτε για πετρέλαιο θέρμανσης κι έμπαιναν στο τεφτέρι του βενζινοπώλη. Κάποιες μονάδες δεν έχουν ούτε για φωτοτυπίες και οι δάσκαλοι κάνουν ρεφενέ για να αγοράσουν χαρτί. Για να μην πούμε και για την τριτοβάθμια εκπαίδευση όπου έχουν κοπεί τα πάντα. Από οδοιπορικά για τους καθηγητές που πρέπει να πάνε σε συνέδρια, μέχρι ακόμη και χαρτί για το φωτοτυπικό. Ετσι θα πάει μπροστά η δημόσια και δωρεάν παιδεία ή θα βγουν όλες οι οικογένειες στη ζητιανιά για να στείλουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά;
  • Στα νοσοκομεία, μαύρο χάλι. Ούτε φάρμακα δεν υπάρχουν. Μου έλεγε πρόσφατα ιατρός ότι στα μεγάλα νοσοκομεία της Βορείου Ελλάδας γίνεται χαμός από Βούλγαρους και Σκοπιανούς που πηγαίνουν χωρίς χαρτιά για νοσηλεία και φεύγουν το προηγούμενο βράδυ πριν το εξιτήριο. Το ίδιο κι αλλοδαποί οι οποίοι επειδή δεν έχουν να φάνε, μπαίνουν στα νοσοκομεία, μένουν δυο τρεις ημέρες δωρεάν και φεύγουν μες στη νύχτα για να μην τους βρει κανείς. Από την άλλη, ουρές με χιλιάδες ανθρώπους να περιμένουν για ένα ραντεβού, μεγάλες ελλείψεις γιατρών και προσωπικού. Και το εντυπωσιακό είναι ότι περιμένουν από τις μετατάξεις του ΟΣΕ να πάρουν κόσμο στα νοσοκομεία. Φαντάζεστε μηχανοδηγούς να βάζουν ορό;
  • Στα δικαστήρια το απόλυτο χάος. Ο πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Χ. Αθανασίου απείλησε με λευκή απεργία αν η κυβέρνηση επιμείνει στην περικοπή επιδόματος βιβλιοθήκης και αποζημίωσης για έκδοση αποφάσεων στα γρήγορα. Αυτό σημαίνει ότι χιλιάδες αποφάσεις θα καθυστερήσουν δραματικά και θα πληγεί ανεπανόρθωτα η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Παρακαλάει ο Καστανίδης για κανένα ευρώ αλλά στην πλατεία Συντάγματος έχουν κηρύξει στάση πληρωμών.
  • Λευκή απεργία, όμως, κάνουν εδώ και καιρό οι εφοριακοί με αποτέλεσμα να βουλιάξουν τα έσοδα. Αιτία, η περικοπή μισθών και επιδομάτων, κι αντί το κράτος να πάρει γενναίες αποφάσεις κάθεται και βλέπει τις εφορίες να υπολειτουργούν. Ιδια άθλια κατάσταση και στις πολεοδομίες όπου η Ελλλάδα αναστενάζει.

Δε μιλάμε για επιδόματα μαϊμού, δημόσιους υπαλλήλους τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας και περικοπές μισθών που έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και καιρό. Αυτά είναι αυτονόητα. Εδώ μιλάμε για εντολές που δίνει το Μνημόνιο να περικοπούν δημόσιες δαπάνες από παντού. Ακόμη και από κρίσιμους και ιδιαίτερα σημαντικούς για κάθε χώρα τομείς.

Μέχρι που θα πάει αυτή η κατάσταση; Και μέχρι πότε η κυβέρνηση θα υποτάσσεται στις εντολές του Μνημονίου αφήνοντας τη χώρα και τους πολίτες να ρημάζουν; Και τελικά ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο;


Το τέλος της κυβέρνησης Παπανδρέου είναι προδιαγεγραμμένο

Δεν χρειάζονται περίπλοκες αναλύσεις και βαρυσήμαντες αποκαλύψεις για να αντιληφθεί κάνεις ότι ο Γ. Παπανδρέου οδεύει με μαθηματική πλέον βεβαιότητα προς εκλογές.

Ο ίδιος μπορεί να διασώζεται ακόμα δημοσκοπικά. Μπορεί επίσης να δείχνει ακόμα ότι κάτι κάνει στην Ευρώπη και να το περνά αυτό στον κόσμο με την βοήθεια των κρατικοδίαιτων ΜΜΕ. Όμως όποιες αποφάσεις κι αν επιτυγχάνει έξω δεν μπορεί να τις περάσει στο εσωτερικό. Για δυο απλούστατους και κυρίαρχους λόγους:

Πρώτον: οι ίδιοι οι υπουργοί του δεν έχουν ούτε την διάθεση, ούτε το πολιτικό και ψυχικό σθένος να εφαρμόσουν τα μέτρα και τις αποφάσεις που λαμβάνονται.

Δεύτερον: Ο κρατικός μηχανισμός που καλείται να τις εφαρμόσει είναι ο ίδιος ακριβώς που πλήττεται από τα μέτρα.

Το τέλος λοιπόν είναι προδιαγεγραμμένο και ο κ. Παπανδρέου αναζητά πλέον την καλύτερη στιγμή για να πάει σε εκλογές. Πότε θα το κάνει; Το Φθινόπωρο υποστηρίζουν συγκλίνουσες εκτιμήσεις.

Προς το παρόν αναζητά διέξοδο σε έναν ανασχηματισμό μπας και καταφέρει να δώσει κάποια ώθηση στην κυβέρνησή του.

Πηγή





Θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και να μην αυτοπαραμυθιαζόμαστε. Ανάπτυξη δεν πρόκειται να υπάρξει στη χώρα μας.

Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι.

Ανάπτυξη και έξοδος από την κρίση θα έρθει μόνο όταν καταρρεύσει το υπάρχον καθεστώς μαζί με το συγκεκριμένο ολιγαρχικό πολίτευμα που το συγκροτεί.

Αυτό είναι η αιτία της κρίσης και επομένως η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει την εξαφάνιση της αιτίας της. Όσο η αιτία είναι παρούσα, έξοδος δεν πρόκειται να υπάρξει.

Όλα τα κόμματα ομνύουν στο όνομα της ανάπτυξης και προσπαθούν με σύνθημα τη λέξη «ανάπτυξη» να λανσαριστούν καλύτερα στην πολιτική πασαρέλα.

Όλα ορκίζονται ότι εκείνα έχουν τη λύση για την ανάπτυξη ενώ τα υπόλοιπα είναι περίπου προδότες και δεν θέλουν την ανάπτυξη.

Όμως όλα τα κόμματα υπακούουν στα ίδια κρατικοδίαιτα αφεντικά, τα οποία δεν αφήνουν τον έλεγχο του δημοσίου χρήματος από τα χέρια τους.

Τελικά η ιδεολογία της «ανάπτυξης» ως προαπαιτούμενο για την έξοδο από την κρίση, στην οποία τα ίδια τα κόμματα, μαζί με τα αφεντικά τους, μας οδήγησαν, τείνει σιγά σιγά να γίνει η νέα Κυρίαρχη Ιδεολογία.

Όμως, όπως όλες οι κυρίαρχες ιδεολογίες, έτσι και η ιδεολογία της «ανάπτυξης» είναι μια ιδεολογία κενή περιεχομένου, και με δεδομένο αυτό το κάθε κόμμα δεξιό ή αριστερό, μπορεί να δίνει τη δική του εκδοχή για να εξαπατά το λαό και να κερδίζει εκλογική πελατεία.

Για ανάπτυξη μιλάει το ΚΚΕ, για ανάπτυξη μιλάει ο ΛΑΟΣ και… ο ΣΥΡΙΖΑ, το ίδιο φυσικά το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία κ.λ.π..

Όμως στην πραγματικότητα δεν εννοούν το ίδιο πράγμα.

Το κάθε κόμμα βρήκε πλέον το καινούργιο πολιτικό παιχνιδάκι του που του έλειπε, για να αποπροσανατολίζει το λαό από τα καυτά του προβλήματα και να του υπόσχεται τεχνητούς αριστερούς και δεξιούς Παραδείσους.

Όμως εμείς εδώ μέσα στο διαδίκτυο, πρέπει να θεωρούμαστε λίγο πιο πληροφορημένοι από τον υπόλοιπο λαό και να μην τσιμπάμε εύκολα στους απατηλούς αποπροσανατολισμούς των κομμάτων, όπως γινόταν στο παρελθόν.

Ποια ανάπτυξη;

Οικονομική ανάπτυξη στην περίπτωσή μας, σημαίνει υπερπαραγωγή ανταγωνιστικού διεθνώς προϊόντος. Είμαστε άραγε εμείς σε θέση να κάνουμε κάτι τέτοιο και μάλιστα από τη μια στιγμή στην άλλη, με τις κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές συνθήκες που επικρατούν σήμερα; Όχι βέβαια.

Έπειτα, όλοι γνωρίζουμε πως τον τόνο σε κάθε κοινωνία, τον δίνει η άρχουσα τάξη της.

Όταν έχεις μια άρχουσα τάξη παρασιτική και κρατικοδίαιτη, η οποία ζει μόνο από τα χρήματα και τις προμήθειες του δημοσίου και όταν αυτή η άρχουσα τάξη ελέγχει και τις πολιτικές ηγεσίες, υπάρχει άραγε ποτέ περίπτωση να υπάρξει ανάπτυξη;

Όταν έχεις μια άρχουσα τάξη που μεταδίδει, μέσω της δύναμης του παραδείγματος, σε ολόκληρο το κοινωνικό σώμα την ιδεολογία της αρπαχτής και του εύκολου πλουτισμού, πως περιμένεις να λειτουργήσει το κοινωνικό σώμα;

Όταν έχεις μια άρχουσα τάξη η οποία κρατά στα χέρια της τις στρόφιγγες της χρηματοδότησης της οικονομίας, υπάρχει άραγε ποτέ περίπτωση να μην κρατήσει για τον εαυτό της την μερίδα του λέοντος;

Επομένως, αν δεν αλλάξει όλο αυτό το μοντέλο, το οποίο επικράτησε σε ολόκληρη τη μεταπολίτευση, πως είναι δυνατόν να υπάρξει ανάπτυξη;


Απτόητη η Τουρκία, εν μέσω εμπολέμου καταστάσεως στην Α. Μεσόγειο επιμένει και συνεχίζει απαρέγκλιτα την αναθεωρητική πολιτική της.

Αφού έκαμε την δύσκολη στο ΝΑΤΟ, αφού καταδέχθηκε να συμμετάσχει με πέντε φρεγάτες στην επιβολή του εμπάργκο στην Λιβύη ξεκινά και τις …συνήθεις εαρινές εκπαιδευτικές της δραστηριότητες εντός FIR Αθηνών !

Ετσι με την ΝΟΤΑΜ Α0893/ 18 Μαρτίου 2011 κηρύσσει «ακυρη και μή υφιστάμενη» την ελληνική ΝΟΤΑΜ Α0491/11 που «απαγορεύει» την διεξαγωγή των ασκήσεων με πυρά εντός του ελληνικού FIR στην περικλειομένη με ερυθρό χρώμα περιοχή στον χάρτη.

Η ασκηση TASMO (Tactical Air support for Maritime Operation) με πυρά θα διεξάγεται απο την 1η Απριλίου εως … 30 Ιουνίου (! ) με εξαίρεση τα Σαββατοκύριακα, την Πρωτομαγιά και απο Μ. Παρασκευή εως την Δευτέρα του Πάσχα… (αυτά είναι μέτρα «οικοδόμησης εμπιστοσύνης !»), η Τουρκία θα πάρει ολα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για την ασφάλεια της αεροναυσιπλοίας, με αλλα λόγια δηλαδή «αναλαμβάνει» τον ελεγχο μιας περιοχής του FIR Αθηνών εκατέρωθεν του 25ου μεσημβρινού, ανάμεσα στο Αγιο Ορος, την Θάσο, την Λήμνο και την Σαμοθράκη.

Τι να θαυμάσει κανείς στο μνημείο αυτό οθωμανικής αυταρέσκειας και αυθαιρεσίας; Το σύνηθες “Greek NOTAM is null and void” ή το πασαλίδικο “No further explanation will be given…”! Μήν μας τα πολυζαλίζετε δηλαδή τα είπαμε αυτά , οτι είναι «επί » του 25ου μεσημβρινού είναι …κοινοκτημοσύνη και κάνωμε ότι γουστάρωμε. Ε! καμμιά φορά τον περνάμε και φτάνωμε εως και το 24:33 Ανατολικό μήκος, δεν εγινε και τίποτε !

Παραθέτω τις επίμαχες Τουρκικές ΝΟΤΑΜ :

A0893/11 (Issued for LTBB LGGG) – NAVIGATIONAL WARNING TO ALL CONCERNED:

REF(A)OUR TURKISH NOTAM A0880/11

REF(B)GREEK NOTAM A0491/11

THE VIEWS EXPRESSED IN TURKISH NAVIGATIONAL WARNING NOTAM IN REF(A)

WITH RESPECT TO TURKISH FIRING TASMO EXERCISE WITHIN INTERNATIONAL

AIRSPACE REMAIN UNCHANGED AND THE NOTAM IS EFFECTIVE.. THE

GREEK NOTAM IN REF(B) IS NULL AND VOID.

TURKEY ALSO WOULD LIKE TO UNDERLINE THAT NO FURTHER EXPLANATION WILL

BE GIVEN TO ANY OBJECTION RAISED TO TURKISH NOTAM IN REF(A). SFC – FL999, 01

APR 05:00 2011 UNTIL 30 JUN 16:00 2011. CREATED: 18 MAR 09:58 2011

A0880/11 (Issued for LTBB LGGG PART 1 OF 2) – NAVIGATIONAL WARNING TO ALL CONCERNED.

1.TURKEY REQUESTED FROM THE GREEK AIS TO PROMULGATE APPROPRIATE

NOTAM FOR THE EXERCISE AREA LOCATED WITHIN INTERNATIONAL WATERS AND

AIRSPACE OF AEGEAN SEA FOR THE TURKISH FIRING EXERCISE TO BE

CONDUCTED FROM 01 APR 11 TILL 30 JUN 2011 BTN 0500-1600 UTC

(EXCEPT SATURDAYS,SUNDAYS AND 22,23,24,25,30 APR AND 01,19 MAY AND

13 JUN 2011) WITH REF TO 081112 AND SVC 081009 LTAAYEYX.

GREEK AIS DID NOT PROMULGATE APPROPRIATE NOTAM FOR THE EXERCISE AREA

IN ACCORDANCE WITH OUR REF.UNDER THESE CIRCUMSTANCES DUE TO THE

INSISTENT ATTITUDE OF GREECE, TURKEY IS LEFT WITH NO OTHER

ALTERNATIVE BUT TO TAKE ITS OWN INITIATIVE TO PROMULGATE THE

NECESSARY NOTAM FOR THE EXERCISE AREA.

TURKEY WILL TAKE ALL NECESSARY MEASURES FOR THE SAFETY OF THE

GENERAL AIR TRAFFIC AS SHE DID IN THE PAST AND IS ALWAYS READY FOR

COOPERATION AND COORDINATION IN THIS RESPECT.

END PART 1 OF 2. 01 APR 05:00 2011 UNTIL 30 JUN 16:00 2011. CREATED: 17 MAR

19:31 2011

A0880/11 (Issued for LTBB LGGG PART 2 OF 2) -

2.THE NOTAM INFORMATION FOR THE EXERCISE AREA IS AS FOLLOWS:

EXERCISE AREA :ATHINAI FIR (FIRING)

1.LATERAL LIMITS:401630N-253900E, 401800N-253000E,

403500N-245800E, 401100N-243300E, 400900N-244500E, 402000N-245600E,

400700N-253300E.

2.VERTICAL LIMITS:0-10.000FT MSL (INCL)

3.DATE AND TIMES:FROM 01 APR 2011 TILL 30 JUN 2011 BTN 0500-1600

UTC(EXCEPT SATURDAYS,SUNDAYS AND 22,23,24,25,30 APR AND 01,19 MAY

AND 13 JUN 2011).

3.PROCEDURES FOR EXERCISE AIRCRAFT:

A.THE FLIGHTS WILL BE CONDUCTED UNDER VFR CONDITIONS AND UNDER

POSITIVE RADAR CONTROL.

B.EXERCISE AIRCRAFT SHALL DISPLAY ANTI-COLLISION AND NAVIGATION

LIGHTS CONTINUOUSLY.

4.PROCEDURES FOR NON-EXERCISE AIRCRAFT:

IN THE INTEREST OF FLYING SAFETY DURING THE EXERCISE, NON-EXERCISE

AIRCRAFT ARE STRONGLY ADVISED NOT TO FLY WITHIN THE EXERCISE AREA

DESCRIBED ABOVE. GND – 10000FT AMSL END PART 2 OF 2, 01 APR 05:00 2011 UNTIL

30 JUN 16:00 2011. CREATED: 17 MAR 19:31 2011

Θα παρατηρήσωμε οτι οι Τούρκοι ζήτησαν απο την ΥΠΑ να εκδόσει ΝΟΤΑΜ για την άσκησή τους και φυσικά η ΥΠΑ απήντησε με την ΝΟΤΑΜ Α491/11 οτι η μόνη αρμόδια Αρχή για την έκδοση ΝΟΤΑΜ εντός της περιοχής ευθύνης του FIR Αθηνών είναι η ΥΠΑ και οτι η περιοχή που ζητείται επικαλύπτει Εθνικό Εναέριο Χώρο (και οχι Διεθνή Εναέριο Χώρο) και κυρίως την Τερματική περιοχή Λήμνου και τον Διεθνή αεροδιάδρομο G33.

A0491/11 – NAVIGATIONAL WARNING TO ALL CONCERNED:

THIS NOTAM IS ISSUED TO STATE THAT THE TURKISH NOTAM A0880/11

LTAAYNYX (171856 EUECYIYN MAR 2011)IS NULL AND VOID SINCE IT REFERS

TO TURKISH MILITARY ACTIVITIES WITHIN ATHINAI FIR WHERE THE ONLY

COMPETENT AUTHORITY TO PROMULGATE NOTAMS IN ACCORDANCE WITH ICAO

RULES AND REGULATIONS IS THE HELLENIC CIVIL AVIATION AUTHORITY

THROUGH ITS APPROPRIATE AIS UNIT AND THE ONLY RESPONSIBLE AUTHORITY

FOR THE SAFETY OF THE AIR TRAFFIC IS THE HELLENIC CAA THROUGH THE

ATS UNITS.

AS HAS BEEN CONSISTENTLY NOTED IN THE PAST, AND WITH OUR 170927

LGACYAYC MAR 2011 MESSAGE TO TURKEY, THE MENTIONED EXERCISE AREA

DEFINED BY COORDINATES 401630N0253900E, 401800N0253000E,

403500N0245800E, 401100N0243300E, 400900N0244500E, 402000N0245600E,

400700N0253300E OVERLAPS AREA OF NATIONAL SOVEREIGNTY OF GREECE.

FURTHERMORE THE TURKISH REQUEST ENTAILS LONG-TERM RESERVATION OF

AIRSPACE CONTRARY TO THE RELEVANT ICAO RECOMMENDATIONS.

MOREOVER THE REQUESTED EXERCISE AREA OVERLAPS PART OF LIMNOS TMA AND

IT ALSO AFFECTS PART OF G33 INTERNATIONAL AIRWAY AS WELL AS DOMESTIC

AIR TRAFFIC. CONSEQUENTLY THE AREA AS REQUESTED IS NOT AVAILABLE.

FOR THE ABOVE MENTIONED REASONS THE TURKISH NOTAM A0880/11 LTAAYNYX

IS NULL AND VOID AND NOT APPLICABLE TO ATHINAI FIR. SFC – FL100, 01 APR 05:00

2011 UNTIL 30 JUN 16:00 2011. CREATED: 18 MAR 08:08 2011

Θα παρατηρήσω οτι η περιοχή ασκήσεων ανατολικά του 25ου μεσημβρινού συμπίπτει με την «ζώνη» pairing (κίτρινο χρώμα στον χάρτη),η περιοχή κοινών TPA – TCA (περιοχών παραγωγής και επικαλύψεως ιχνών ραντάρ) που διακινείται στο ΝΑΤΟ ως «ιδέα» για την εξάλειψη της εντάσεως μεταξύ των δυο συμμάχων χωρών, με απλά λόγια «μοίρασμα» του αεροπορικού ελέγχου στο Αιγαίο…

Η Τουρκία ασκεί εξωτερική πολιτική μακράς πνοής, δεν παρεκκλίνει απο τους διακηρυγμένους στρατηγικούς της στόχους και χρησιμοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις της ως «ατού» στο κατάλληλο εκάστοτε πεδίο γεωπολιτικού παιγνίου. Δεν τις θεωρεί «δεδομένο» προσάρτημα της Συμμαχίας , διαπραγματεύεται σκληρά την διάθεση μονάδων και μέσων εφόσον και εάν συνάδουν με εθνικούς στόχους και ταυτόχρονα δεν διστάζει να προκαλέσει αντιπαραθέσεις «εντός» της Συμμαχίας. Μετά την εμπρακτη αμφισβήτηση της ελληνικής χωρικής θάλασσας στην περιοχή ανάμεσα στην Κρήτη και το Καστελόριζο, κινούμενη στο πνεύμα της «γεωγραφίας Νταβούτογλου» ως πρός την θέση του Καστελορίζου συνεχίζει να αμφισβητά (εμπρακτα και πάλι, τι αλλο είναι μια ασκηση TASMO με πυρά επί …τρείς μήνες) την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο (δηλαδή και «εκτός Μεσογείου»).

Ως πρός το αποτέλεσμα τώρα : ΝΟΤΑΜ – αντι-ΝΟΤΑΜ κ.ο.κ, ασκηση, αναχαιτίσεις, διαβήματα και ;

Κάτι πιό δραστικό, π.χ. η εμπλοκή της Συμμαχίας που χρησιμοποιεί εξαντλητικά τον Ελληνικό Εναέριο Χώρο αυτήν την περίοδο;

Parsifal





Νύχτα έφυγε, τελικά, από την εξουσία στη Λισαβόνα η κυβέρνηση του Ζοζέ Σόκρατες. Τη νύχτα της Τετάρτης, συγκεκριμένα. «Πολιτικό κώνειο» για τον Πορτογάλο σοσιαλιστή πρωθυπουργό αποδείχθηκε η ανελέητη λιτότητα που επιβάλλει η Γερμανία μέσω της ΕΕ σε όλες τις χώρες.

Τέταρτο (!) πακέτο λιτότητας μέσα σε έναν χρόνο αποπειράθηκε να περάσει από το Κοινοβούλιο ο Σόκρατες. Αγανάκτησαν πια ακόμη και οι σκληροί δεξιοί υποστηρικτές του στην αντιπολίτευση, οι κατ' όνομα σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι τον είχαν βοηθήσει με την ψήφο τους να περάσει τα τρία προηγούμενα πακέτα.

Ετσι, αντί για ψήφο του έδωσαν αυτήν τη φορά να πιει το κώνειο της παραίτησης, καθώς ο Σόκρατες νόμιζε αφελώς ότι θα τους... εκβίαζε με την απειλή ότι θα πήγαινε σε εκλογές, αν δεν ψήφιζαν τα μέτρα του!

Ούτε ένας από τους 133 βουλευτές των τεσσάρων κομμάτων της αντιπολίτευσης, δύο δεξιών και δύο αριστερών, δεν βρέθηκε αυτήν τη φορά στο πλευρό των σοσιαλιστών. Ολοι οι Πορτογάλοι έχουν απηυδήσει πλέον με τις αλλεπάλληλες περικοπές μισθών, συντάξεων, κοινωνικών επιδομάτων που τους κουβαλούσε ο Σόκρατες ύστερα από κάθε σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες.

Οι σοσιαλιστές θα συντριβούν από τη Δεξιά στις εκλογές που θα γίνουν στα τέλη Μαΐου ή στις αρχές Ιουνίου. Ενάμιση χρόνο έκλεισαν όλο κι όλο στην εξουσία και ήδη την εγκατέλειψαν ηττημένοι και μισητοί. Περίπου... 20 (!) μονάδες προηγούνται στις δημοσκοπήσεις οι δεξιοί, εξαιτίας της κυνικά αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης Σόκρατες. Και 5 μονάδες διαφορά να πάρουν στις κάλπες, η ουσία είναι ότι οι σοσιαλιστές θα αργήσουν πολύ να ξαναδούν εξουσία στην Πορτογαλία. Εβγαλαν μόνοι τους τα μάτια τους.

Μόνο υπό Δεξιό πρωθυπουργό, συμμετέχοντας ως «τσόντα» σε κυβέρνηση συνασπισμού, μπορούν πλέον να ελπίζουν σε συμμετοχή στη νομή της εξουσίας οι υπουργοί του Σόκρατες. Οι ίδιοι δεν θα είχαν πιθανότατα κανέναν δισταγμό να το κάνουν αυτό, αλλά η λαϊκή κατακραυγή θα διέλυε το κόμμα τους. Το τραγικό για τους σοσιαλιστές είναι πως οι σχέσεις τους με τα δύο αριστερά κόμματα (που στην απερχόμενη Βουλή είχαν 31 από τις 230 έδρες και οι σοσιαλιστές 97) είναι πια ανειρήνευτα εχθρικές λόγω της πολιτικής που ακολούθησε ο Σόκρατες, οπότε ούτε κατά διάνοια η Αριστερά δεν θα στήριζε ποτέ κυβέρνηση σοσιαλιστών σ' αυτήν τη φάση.

Ο μύθος του υψηλού χρέους που προβάλλεται επίμονα στην Ελλάδα ως δήθεν αιτία της συνεχούς και κατά κύματα λεηλασίας των εισοδημάτων των εργαζομένων, των μικρομεσαίων και των συνταξιούχων, με πρόσχημα την «αποτροπή της χρεοκοπίας», καταρρίπτεται πλήρως στην περίπτωση της Πορτογαλίας. Ελιωσε ο Σόκρατες τους Πορτογάλους στη λιτότητα κατ' απαίτηση της ΕΕ, παρόλο που η Κομισιόν εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος της χώρας αυτής θα ανέλθει στο 88% του ΑΕΠ της και ο μέσος όρος του δημόσιου χρέους των 17 χωρών της ευρωζώνης σε... 87%!

Ούτε το έλλειμμα έχει πρόβλημα σοβαρό στην Πορτογαλία. Τα τελικά στοιχεία θα βγουν τον Απρίλη, αλλά υποτίθεται ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού της έπεσε στο 7% το 2010 και θα πέσει στο 4,6% στο τέλος του 2011. Γιατί πρέπει με τέτοια μακροοικονομικά μεγέθη να παγώσουν οι συντάξεις των Πορτογάλων για τρία χρόνια, να αυξηθεί η φορολογία των μισθών, να περικοπούν επιδόματα;

Μνημόνιο με το ζόρι θέλουν να επιβάλουν οι Γερμανοί στην Πορτογαλία. Μόνο έτσι θα είναι σίγουροι ότι θα οδηγείται μεθοδικά και σταθερά και η χώρα αυτή, όπως και η Ελλάδα και η Ιρλανδία, σε διαρκώς χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο, σε μικρότερους μισθούς και συντάξεις, σε χαμηλότερες τιμές γης και εργατικού δυναμικού για να καταστούν υπανάπτυκτες, φτωχές επαρχίες του Ράιχ. Την ίδια μοίρα επιφυλάσσουν και στους Ισπανούς και Ιταλούς, ενώ πολύ πιο κάτω θα παραμείνουν οι «παρίες» της Ανατολικής Ευρώπης.

Πραξικοπηματική επιβολή καθεστώτος μνημονίου από τον Σόκρατες στη διάρκεια του διμήνου που θα παραμείνει έως τις εκλογές υπηρεσιακός πρωθυπουργός, ώστε όλα να είναι τετελεσμένα για τη νέα κυβέρνηση, εξετάζουν στην ΕΕ. Δεν νομίζουμε ότι θα τολμήσουν. Ιδωμεν.




Μια πιο προσεκτική ανάγνωση στην κυριακάτικη των Αλαφούζων (που εκτάκτως κυκλοφόρησε το Σάββατο) δείχνει περίτρανα ότι το ίδιο το σύστημα έχει ξεγράψει τον ΓΑΠ. Τον θεωρεί πια κουτσό άλογο και του ζητάει ανοιχτά είτε την “έντιμη λύση” των εκλογών, είτε μια ιδιότυπη χούντα των τεχνοκρατών.

1) Στο κεντρικό άρθρο: “Ο κ. Παπανδρέου πρέπει να αποφασίσει αν μπορεί επιτέλους να σχηματίσει μια ολιγομελή, αποφασισμένη κυβέρνηση που θα δουλεψει για τον ίδιο στόχο, χωρίς μαχαιρώματα και λαϊκισμούς. Αν βλέπει ότι το φορτίο που έρχεται δεν αντέχεται από το κόμμα του και τον ίδιο, η έντιμη λύση είναι είτε ο σχηματισμός μιας ευρύτερης κυβέρνησης με τη συμμετοχή εξωκοινοβουλευτικών, που μπορούν να χειρισθούν τα δύσκολα που έρχονται, είτε οι εκλογές".

2) Στο άρθρο του Alexis: “αυτή η κοινωνία έχει δείξει ασύλληπτη ωριμότητα και αντοχή έως τώρα, πράγμα που δείχνει ότι ένα μεγάλο κομμάτι της καταλαβαίνει πως τα πάντα πρέπει να αλλάξουν. Για να γίνει, όμως, αυτό χρειάζεται ένας Καποδίστριας, ένας Eλευθέριος Βενιζέλος ή ένας Κωνσταντίνος Καραμανλής με ένα στρατό αποφασισμένων Tαλιμπάν τεχνοκρατών δίπλα τους.”

3) Επιστρατεύονται καθηγητές (Γιανναράς) για να εκμεταλλευτούν το (πάλαι ποτέ) “πατριωτικό” προφίλ που καλλιεργούσαν, προκειμένου τώρα να συκοφαντήσουν το Σαμαρά και να ζητήσουν ανοιχτά… εσωκομματικό πραξικόπημα (!) στη ΝΔ το οποίο θα τον θέσει υπό… επιτροπεία: “Eχει αποδειχθεί πια περίτρανα ότι σε καμιά από αυτές τις ιστορικές απαιτήσεις δεν μπορεί να ανταποκριθεί ο Aντώνης Σαμαράς. Σεμνός, μετρημένος, συμπαθής, αλλά χωρίς τη στόφα του ριζοτόμου ηγέτη. (…) Aπόμενει μία και μόνη δυνατότητα: η εσωκομματική ανταρσία. Που θα επιβάλει στον κ. Σαμαρά να συναποφασίζει με επιτελική ομάδα τριών ή τεσσάρων προσωπικοτήτων”

4) Έτεροι καθηγητές (Μπουραντάς), αυτοί με διαχρονικά νεοφιλελεύθερο προφίλ, βγαίνουν ανοιχτά και ζητάνε κυβέρνηση “προσωπικοτήτων”: “(Απαιτείται) μια ηγετική πρωτοβουλία από μια ομάδα ανθρώπων των οποίων το επαγγελματικό και κοινωνικό κύρος, οι θέσεις που κατέχουν σε οργανώσεις των κοινωνικών εταίρων (Δικαιοσύνη, Πανεπιστήμια, Επιμελητήρια, Επιστημονικές Ενώσεις, Επιχειρήσεις, ΣΕΒ, ΜΜΕ, Ιδρύματα, Κοινωνικούς θεσμούς, (ακόμη και Ελληνες της διασποράς) και οι δυνατότητές τους επιτρέπουν να συνασπίσουν τις υγιείς επιχειρηματικές, επαγγελματικές και πνευματικές δυνάμεις, στη βάση του εθνικού στόχου για την έξοδο από την οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση καθώς και για τον ολικό επαναπροσδιορισμό της χώρας. (…) (Η πρωτοβουλία αυτή,) να ζητήσει τη λαϊκή ψήφο ως μια νέου τύπου πολιτική δύναμη, είτε να ζητήσει από τη Βουλή την ανάθεση της διακυβέρνησης της χώρας για όσο διάστημα χρειαστεί.

Πηγή



  • Τι έχει αναρτήσει το ΔΝΤ στην ιστοσελίδα του για την Ελλάδα – Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να εφαρμόσει ένα πρωτοφανές πρόγραμμα και η διεθνής κοινότητα παρέχει πόρους σε πρωτοφανή κλίμακα

Έχοντας τη διαστροφή (γιατί μόνο ως τέτοια μπορεί να χαρακτηριστεί) να επισκεφτώ την ιστοσελίδα του ΔΝΤ και “έπεσα” επάνω στις ερωτήσεις και στις απαντήσεις, όσον αφορά πάντα τη χώρα μας.

Καλό κουράγιο ‘Ελληνες όπως είπε και ο … Ολι Ρεν!

Ομολογώ πως έχει ενδιαφέρον. Τις αναρτώ στα Ελληνικά…

Ερωτήσεις…

  • Ποιά είναι η φύση της κρίσης στην Ελλάδα; Γιατί χρειάζεται το πρόγραμμα;
  • Ποιά είναι μερικά από τα πιο σημαντικά μέτρα του προγράμματος;
  • Το εύρος των προϋποθέσεων του Ελληνικού προγράμματος αποτελεί επιστροφή σε πιο παραδοσιακά μέτρα λιτότητας του ΔΝΤ του παρελθόντος;
  • Δεν θα ήταν καλύτερο για την Ελλάδα να επαναδιαπραγματευτεί το χρέος της;
  • Τι γίνεται για να αυξηθούν τα έσοδα;
  • Γιατί χρειάζεται να αυξηθεί ο ΦΠΑ;
  • Οι εύποροι θα πληρώσουν φόρους και θα φορολογηθούν υψηλότερα;
  • Πόσες περικοπές του προϋπολογισμού ζητούνται;
  • Θα βλάψει το πρόγραμμα τον πιο ευάλωτο κόσμο;
  • Γιατί πρέπει να περικοπούν οι μισθοί στο δημόσιο (και να εξαλειφθει ο 13ος και ο 14ος μισθός);
  • Γιατί αυξάνεται η ηλικία συνταξιοδότησης;
  • Μ’ αυτές τις περιστολές, γιατί χρειάζεται επίσης το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων;
  • Με χαμηλότερα εισοδήματα και τελματωμένη οικονομία, πώς θα ξαναρχίσει να αναπτύσσεται η Ελλάδα;
  • Ποιά θα είναι η επίπτωση στην ανεργία;
  • Είναι σταθερός ο τραπεζικός τομέας;
  • Μπορεί να λειτουργήσει αυτό το φιλόδοξο πρόγραμμα;
  • Έχει αναλάβει καμμία άλλη χώρα τέτοια επίπεδα δημοσιονομικής προσαρμογής στο παρελθόν;
  • Πόσα χρήματα διατίθενται στην Ελλάδα για τη στήριξη του προγράμματος; Ποιά είναι η κατανομή μεταξή της ΕΕ και του ΔΝΤ;
  • Αυτό είναι το μεγαλύτερο μεμονωμένο δάνειο που έχει διαθέσει ποτέ το ΔΝΤ; Αυτό είναι το ανώτατο επίπεδο πρόσβασης;
  • Πώς θα ελεγχθεί η εφαρμογή;
  • Ποιές χώρες θα διαθέσουν τους περισσότερους πόρους για το Ελληνικό δάνειο;
    Ποιά είναι η συνεισφορά των ΗΠΑ;
  • Ποιές χώρες θα αναλάβουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο από το δανεισμό στην Ελλάδα;
  • Οι δανεισμένοι πόροι από διμερή δάνεια που παρέχονται στο Ταμείο, θα χρησιμοποιηθούν για τη συνεισφορά χρηματοδότησης του δανείου του ΔΝΤ προς την Ελλάδα;
  • Οι υπάρχουσες ή οι εκτεταμμένες Νέες Διευθετήσεις Δανεισμού (ΝΑΒ) θα χρησιμοποιηθούν για το δάνειο προς την Ελλάδα;
  • Τι επιτόκιο θα πληρώσει η Ελλάδα για το δάνειο του ΔΝΤ;
  • Ποιοί είναι οι όροι αποπληρωμής; Πώς θα δομηθούν οι εξοφλήσεις;
  • Ποιά είναι η φύση της κρίσης στην Ελλάδα; Γιατί χρειάζεται το πρόγραμμα;

Η Ελλάδα είναι πολύ χρεωμένη και έχει χάσει περίπου το 25 τοις εκατό της ανταγωνιστικότητάς της από τότε που υιοθέτησε το Ευρώ. Στο τέλος του 2009 το γενικό δημόσιο έλλειμμα είχε φθάσει στο 13,6 τοις εκατό του ΑΕΠ, ενώ το δημόσιο χρέος είχε αυξηθεί σε 115 τοις εκατό του ΑΕΠ. Ακόμη και με τα χαμηλότερα ελλείμματα που διαπλέπονται από το πρόγραμμα, το χρέος σαν μέρος του ΑΕΠ θα συνεχίζει να αυξάνεται και θα φθάσει στο 150 τοις εκατό του ΑΕΠ το 2013 πρίν αρχίσει ακόλουθα να μειώνεται.

Στα προηγούμενα χρόνια αυξήθηκαν οι δαπάνες του Ελληνικού δημόσιου τομέα, ενώ μειώθηκαν τα έσοδα. Μετά ακολούθησε η παγκόσμια ύφεση με αποτέλεσμα την επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας και την αύξηση της ανεργίας. Αυτό επιδείνωσε τη δημοσιονομική κατάσταση.

Το κόστος χρηματοδότησης της Ελλάδας αυξήθηκε γρήγορα, επιδεινώνοντας το ήδη υπάρχον βάρος από το χρέος. Για να σταματήσει αυτή τη χιονοστοιβάδα, η Ελληνική Κυβέρνηση κατάλαβε ότι η μόνη βιώσιμη επιλογή ήταν ένα ισχυρό οικονομικό πρόγραμμα.

  • Ποιά είναι μερικά από τα πιο σημαντικά μέτρα του προγράμματος;

Είναι απαραίτητο να υπάρξει μια δημοσιονομική προσαρμογή στην Ελλάδα. Το πρόγραμμα είναι σχεδιασμένο ώστε το βάρος της προσαρμογής να μοιραστεί από όλα τα κοινωνικά επίπεδα.

Το πρόγραμμα της κυβέρνησης περιλαμβάνει επίσης τη χάραξη αναπτυξιακών πολιτικών για την αναμόρφωση ζωτικών τομέων, όπως της φορολογίας, της αγοράς εργασίας, του τομέα υγείας και της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών.

Αυτά τα μέτρα θα καταστήσουν την οικονομία πιο ανταγωνιστική, διαφανή και αποτελεσματική, πράγμα που θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των επενδυτών και των αγορών. Ο απώτερος σκοπός είναι η δημιουργία μιας πιο δυναμικής και διαρκούς ανάπτυξης.

Επί της δημοσιονομικής πολιτικής, το πρόγραμμα περιλαμβάνει ισχυρά μέτρα –πολλά από αυτά είναι ενισχυμένα προκαταβολικά- για τη δραστική μείωση των κυβερνητικών δαπανών και την αύξηση των εσόδων, καθώς και σαρωτικές μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα. Στα μέτρα του 5 τοις εκατό του ΑΕΠ που ήδη δρομολογήθηκαν από τις Αρχές στην αρχή της χρονιάς, θα προστεθούν δημοσιονομικά μέτρα της τάξεως του 11 τοις εκατό του ΑΕΠ μέσα σε τρία χρόνια, φθάνοντας συνολικά στο 16 τοις εκατό του ΑΕΠ. Η προσαρμογή είναι σχεδιασμένη να φέρει το γενικό δημόσιο έλλειμμα σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα από το 3 τοις εκατό του ΑΕΠ μέχρι το 2014 (από 13,6 τοις εκατό το 2009) και για να αρχίσει τη μείωση της αναλογίας χρέους προς ΑΕΠ από το 2013 και μετά.

Τα δημοσιονομικά μέτρα περιλαμβάνουν: μείωση των μισθών και συντάξεων του δημόσιου τομέα – κάτι που ήταν αναπόφευκτο δεδομένου ότι αυτά τα δύο στοιχεία από μόνα τους αποτελούν το 75 τοις εκατό των συνολικών (άτοκων) δημοσιών δαπανών στην Ελλάδα. Η αύξηση των παροχών στην Ελλάδα ήταν ανέκαθεν πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης και μια από τις κύριες επιβαρύνσεις του προϋπολογισμού. Θα αυξηθούν επίσης τα έσοδα (π.χ. από αύξηση του ΦΠΑ και ορισμένων έμμεσων φόρων, καθώς και από προσπάθειες για τη βελτίωση συλλογής φόρων).

  • Το εύρος των προϋποθέσεων του Ελληνικού προγράμματος αποτελεί επιστροφή σε πιο παραδοσιακά μέτρα λιτότητας του ΔΝΤ του παρελθόντος;

Όχι. Δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές:

  • Το πρόγραμμα επικεντρώνεται σε δύο κύρια προβλήματα της Ελλάδας: υψηλό χρέος και έλλειψη ανταγωνιστικότητας. Οι προϋποθέσεις επικεντρώνονται κυρίως σ’ αυτά τα δύο θέματα.
  • Οι Ελληνικές Αρχές έχουν υψηλό βαθμό κυριότητας και ηγεσίας, και είναι δικό τους πρόγραμμα.
  • Το πρόγραμμα περιλαμβάνει μέτρα για την προστασία των πιο ευάλωτων, που είναι στοιχείο ζωτικής σημασίας για την εφαρμογή του.
  • Δεν θα ήταν καλύτερο για την Ελλάδα να επαναδιαπραγματευτεί το χρέος της;

Συμφωνούμε με τις Αρχές ότι η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους δεν είναι προς το συμφέρον τους, ούτε πιστεύουμε ότι είναι προς το ευρύτερο συμφέρον της Ευρωζώνης και πέραν αυτής.

Η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους δεν αποτελεί πανάκεια.

  • Δεν βοηθάει τη δυνατότητα της Ελλάδας να αναπτυχθεί. Το είδος των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που δρομολογούνται με το Κυβερνητικό πρόγραμμα είναι σχεδιασμένο να κάνει ακριβώς αυτό –να χαμηλώσει το κόστος, να κάνει την αγορά εργασίας πιο ευέλικτη και να βελτιώσει το επιχειρηματικό και επενδυτικό περιβάλλον.
  • Ο ιστός των οικονομικών και πολιτικών εσωτερικών συνδέσεων –περιλαμβανομένων των Ελληνικών ομολόγων που κρατούνται από ένα ευρύ φάσμα επενδυτών και δημόσιων οργανισμών – περιπλέκει σημαντικά τις εναλλακτικές λύσεις σε σχέση με το πρόγραμμα που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση. Οποιεσδήποτε αντιλαμβανόμενες βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις μιας επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους πρέπει να σταθμισθούν με τις μεταδοτικές επιπτώσεις.
  • Η μεγαλύτερη προσαρμογή στην Ελλάδα απαιτείται για την εξάλειψη του μεγάλου κύριου ελλείμματος (το καθαρό έλλειμμα της καταβολής επιτοκίων). Αυτό είναι το κύριο θέμα για την Ελλάδα και όχι το επίπεδο του χρέους.
  • Η συνετή διαχείρηση του χρέους αποτελεί μέρος του κυβερνητικού προγράμματος. Η Ελληνική κυβέρνηση εκσυγχρονίζει τη στρατηγική της για τη διαχείριση του χρέους και τα μέσα για τη διασφάλιση επαρκούς διαχείρισης του κινδύνου, ενώ θα διερευνηθεί το εύρος μιας συντονισμένης εθελούσιας συμφωνίας περιστροφής (του χρέους) με τις ομάδες των επενδυτών.
  • Τι γίνεται για να αυξηθούν τα έσοδα;

Τα πρόσθετα καθορισμένα φορολογικά μέτρα ανέρχονται στο 4 τοις εκατό του ΑΕΠ. Η κυβέρνηση προτείνει μέτρα για την αναδιάρθρωση του φορολογικού συστήματος, περιλαμβάνοντας μια προοδευτική φορολογική κλίμακα για όλες τις πηγές εισοδήματος, φορολογία ειδών πολυτελείας, υψηλότερους φόρους για τους εύπορους και υψηλότερους φόρους στα προϊόντα καπνού και στα οινοπνευματώδη.

Οι ενέργειες της κυβέρνησης θα στηριχθούν στις τρέχουσες προσπάθειες για την ενίσχυση της διαχείρισης εσόδων και στη μείωση της φοροδιαφυγής –που στραγγίζουν σημαντικά τα χρηματοοικονομικά του δημοσίου και αποτελούν πηγή αδικίας για την Ελληνική κοινωνία.

  • Γιατί χρειάζεται να αυξηθεί ο ΦΠΑ;

Αν και η έμφαση του Κυβερνητικού προγράμματος είναι επικεντρωμένη στη μείωση των δαπανών και στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης, τα μέτρα για την αύξηση των εσόδων είναι εξίσου ουσιαστικής σημασίας για την σταθεροποίηση των δημοσιονομικών χρηματοοικονομικών. Η κυβέρνηση έχει προτείνει μια σειρά φορολογικών μέτρων με σκοπό να απλώσει το βάρος της προσαρμογής πιο δίκαια.

Η βάση του ΦΠΑ θα διευρυνθεί και θα αυξηθούν το ποσοστά. Αυτό θα συμπληρωθεί από άλλα φορολογικά μέτρα, για παράδειγμα σε τομείς όπου οι έμμεσοι φόροι είναι χαμηλότεροι από το μέσο όρο της Ευρωζώνης.

  • Οι εύποροι θα πληρώσουν φόρους και θα φορολογηθούν υψηλότερα;

Ναί. Η φοροδιαφυγή, ιδιαίτερα από τις ομάδες υψηλού εισοδήματος είναι αχαλίνωτη. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να την αντιμετωπίσει με τη βοήθεια ισχυρών μέτρων καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και με σθεναρή ενίσχυση της φορολογικής διοίκησης. Επιπρόσθετα, τα μέτρα για τη συλλογή φόρων από τις ομάδες υψηλού εισοδήματος θα περιλαμβάνουν μια αύξηση της φορολογίας για τα ελεύθερα επαγγέλματα, αύξηση της φορολογίας στα είδη πολυτελείας και μια προσωρινή προσαύξηση (φορολογίας) σε επιχειρήσεις υψηλού κέρδους και σε περιουσίες μεγάλης αξίας.

Ο γενικός σκοπός της κυβέρνησης είναι η να κάνει το φορολογικό σύστημα πιο δίκαιο.

  • Πόσες περικοπές του προϋπολογισμού ζητούνται;

Οι καθορισμένες περικοπές των δαπανών θα αποδώσουν οικονομίες της τάξεως του 5,2 τοις εκατό του ΑΕΠ. Η κυβέρνηση προτείνει κυρίως μέτρα που θα ευθυγραμμίσουν την Ελλάδα με άλλες πιο ανταγωνιστικές οικονομίες. Οι δύο πρόσθετοι μηνιαίοι μισθοί –οι αποκαλούμενοι «13ος και 14ος» – δεν μπορούν να διατηρηθούν και δεν υπάρχουν σε άλλες χώρες. Επισης, η χαμηλή ηλικία συνταξιοδότησης, που αρχίζει γύρω στα 50 για ορισμένες ομάδες, δεν συμβαδίζει με την προσδοκώμενη διάρκεια ζωής.

  • Θα βλάψει το πρόγραμμα τον πιο ευάλωτο κόσμο;

Η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί να διατηρήσει αμεροληψία καθώς κατευθύνει τα χρηματοοικονομικά της προς έναν βιώσιμο δρόμο και να προστατεύσει του πιο ευάλωτους από τις συνέπειες της ύφεσης.

Για παράδειγμα, δεν θα περικοπούν οι βασικές συντάξεις και τα μέσα στήριξης των οικογενειών. Επιπλέον, θα αναθεωρηθούν οι στόχοι των κοινωνικών δαπανών για να ενισχυθεί το δίχτυ ασφαλείας για τους πιο ευάλωτους. Το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα θα περιλαμβάνει συντάξεις με μελετημένες βάσεις των μέσων διαβίωσης για πολίτες με μεγαλύτερη ηλικία από αυτή της κανονικής συνταξιοδότησης ώστε να παρασχεθεί ένα σημαντικό δίχτυ ασφαλείας που να συμβαδίζει με τη δημοσιονομική βιωσιμότητα.

  • Γιατί πρέπει να περικοπούν οι μισθοί στο δημόσιο (και να εξαλειφθει ο 13ος και ο 14ος μισθός);

Οι προηγούμενες αυξήσεις των μισθών ήταν μεγαλύτερες από τις αυξήσεις της παραγωγικότητας και σαν μερικό αποτέλεσμα, η Ελλάδα έχασε την ανταγωνιστικότητά της. Μετά την υιοθέτηση του Ευρώ, η ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας μειώθηκε κατά 25 τοις εκατό, δυσχεραίνοντας την ανάπτυξη και κάνοντας αναγκαστική τη χρηματοδότηση των εισαγωγών με εξωτερικό χρέος. Επιπρόσθετα στο πάγωμα των μισθών στο δημόσιο τομέα, η εξάλειψη των πρόσθετων μισθών στο δημόσιο τομέα θα βοηθήσει στον περιορισμό και τη μείωση του μισθολογικού κόστους της οικονομίας στο σύνολό της και θα κάνει την Ελλάδα πιο ανταγωνιστική.

Οι αρχές αναγνωρίζουν ότι ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα έχει γίνει υπερβολικά μεγάλος και ακριβός για την οικονομία. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν σαφή δεδομένα για τον ακριβή αριθμό των ανθρώπων που εργάζονται στο δημόσιο τομέα. Η κυβέρνηση σκοπεύει να μειώσει το μέγεθός του, να τον κάνει πιο ευκίνητο και να τον κατευθύνει προς την παροχή καλύτερων υπηρεσιών.

  • Γιατί αυξάνεται η ηλικία συνταξιοδότησης;

The pensionable retirement age for some groups beginning at around 50 is out of line with life expectancy in Greece—and out of line with the rest of the Euro zone countries. Given the aging of the population, such a low age for pensions, coupled with generous coverage ratios to last earned income, has put far too much strain on Greece’s public finances.

Projections of future growth in entitlement costs, such as social security under current existing rules, in Greece are among the highest in the EU. There are large overruns consistently in the budget, undermining the viability of the overall social security fund.

  • Μ’ αυτές τις περιστολές, γιατί χρειάζεται επίσης το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων;

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια διπλή δυσκολία. Έχει σοβαρό δημοσιονομικό πρόβλημα με ελλείμματα και δημόσιο χρέος που είναι πάρα πολύ υψηλά, και έχει πρόβλημα ανταγωνιστικότητας. Καί τα δύο πρέπει να αντιμετωπισθούν ώστε να μπεί η Ελλάδα στο δρόμο της ανάκαμψης και της ανάπτυξης.

Πρώτον, τα χρηματοοικονομικά της κυβέρνησης πρέπει να είναι βιώσιμα. Αυτό απαιτεί τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και τον προσανατολισμό της αναλογίας χρέους προς ΑΕΠ σε φθίνουσα τροχιά. Επειδή οι μισθοί και οι κοινωνικές παροχές αποτελούν το 75 τοις εκατό των κυβερνητικών δαπανών, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μειωθεί το κόστος των μισθών και των συντάξεων του δημοσίου. Δεν υπάρχει πλεόν χώρος για ελιγμούς όσον αφορά τη δημοσιονομική ενοποίηση.

Δεύτερον, η οικονομία πρέπει να είναι πιο ανταγωνιστική. Αυτό σημαίνει πολιτικές και μεταρρυθμίσεις για την προώθηση της ανάπτυξης και για τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας ώστε να δημιουργηθούν ευκαιρίες για όλους. Αυτό σημαίνει επίσης ότι πρέπει να 6 περιορισθεί ο πληθωρισμός κάτω από το μέσο όρο της Ευρωζώνης, περιλαμβάνοντας το πάγωμα των μισθών και του εργατικού κόστους, ώστε η Ελλάδα να ανακτήσει ανταγωνιστικές τιμές.

  • Με χαμηλότερα εισοδήματα και τελματωμένη οικονομία, πώς θα ξαναρχίσει να αναπτύσσεται η Ελλάδα;

Το πρόγραμμα της κυβέρνησης αναγνωρίζει και λαμβάνει υπόψη του ότι η δύσκολη δημοσιονομική προσαρμογή θα έχει αρχικά αρνητική επίπτωση στην ανάπτυξη.

Αλλά με την αποτελεσματική εφαρμογή των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών πολιτικών, καθώς και με την υποστήριξη από τον Ελληνικό λαό, η οικονομία θα βρεθεί σε πολύ καλύτερη θέση για τη δημιουργία υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης και θέσεων εργασίας σε σύγκριση με το παρελθόν.

  • Ποιά θα είναι η επίπτωση στην ανεργία;

Λόγω της κρίσης, η ανεργία είναι ήδη υψηλή, περίπου στο 10 τοις εκατό. Αρχικά θα υπάρξει μια αύξηση της ανεργίας και τα επόμενα δύο χρόνια θα είναι δύσκολα –η ανεργία μπορεί να φθάσει περίπου στο 15 τοις εκατό. Όμως, όταν ενεργοποιηθούν τα ισχυρά μεσοπρόθεσμα δημοσιονομικά μέτρα και οι μεταρρυθμίσεις που προωθούν την παραγωγικότητα, η οικονομία θα γίνει πιο ανταγωνιστική, διαφανής και αποδοτική. Με την επιστροφή της εμπιστοσύνης, η Ελλάδα θα εξέλθει από αυτή την εμπειρία σε καλύτερη κατάσταση από πρίν, η ανάπτυξη θα επιστρέψει και θα αυξηθούν οι θέσεις εργασίας.

  • Είναι σταθερός ο τραπεζικός τομέας;

Η τρέχουσα κεφαλαιοποίηση του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος είναι ικανοποιητική. Είναι ένα παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα που δεν εκτέθηκε στα τοξικά προϊόντα που απείλησαν κάποια άλλα τραπεζικά συστήματα.

Ο σκοπός των Αρχών με το πρόγραμμα αυτό είναι να διασφαλίσουν ότι οι τράπεζες θα διατηρήσουν επαρκή κεφάλαια και ότι θα έχουν επαρκή πρόσβαση σε ρευστότητα, περιλαμβάνοντας έκτακτες ευκολίες. Το νέο Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας – με καφάλαια 10 δισεκατομμυρίων Ευρώ- που δημιουργήθηκε με το πρόγραμμα, θα διασφαλίσει ένα ασφαλές επίπεδο τραπεζικού μετοχικού κεφαλαίου ακόμη και σε δυσμενείς συνθήκες. Η επέκταση των υπαρχόντων ευκολιών στήριξης της κυβέρνησης, καθώς και η απόφαση της ΕΚΤ να διευκολύνει την πρόσβαση αναχρηματοδότησης θα κατευνάσουν τις ανησυχίες σχετικά με τη χρηματοδότηση.

  • Μπορεί να λειτουργήσει αυτό το φιλόδοξο πρόγραμμα;

Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να εφαρμόσει ένα πρωτοφανές πρόγραμμα όσον αφορά την προσπάθεια αναπροσαρμογής –και η διεθνής κοινότητα παρέχει πόρους για τη στήριξη του προγράμματος σε πρωτοφανή κλίμακα.

Η Κυβέρνηση ήδη έδειξε τη σθεναρή της δέσμευση να πάρει αυστηρά αλλά απαραίτητα μέτρα –είχε ήδη αρχίσει αυτή την προσπάθεια το 2010. Επιπρόσθετα, το πρόγραμμα έχει πρόσθετα προκαταβολικά ενισχυμένα μέτρα για το τρέχον έτος. Έχει επίσης εντοπίσει πρόσθετα μέτρα για τα επόμενα δύο χρόνια και πέρα από αυτά. Υπάρχει μια σαφής αναγνώριση ότι αυτή θα είναι μια πολυετής προσπάθεια.

Τα μέτρα είναι σκληρά αλλά δίκαια και βιώσιμα, ενώ η εναλλακτική λύση θα ήταν πολύ χειρότερη για τον Ελληνικό λαό που έχει ήδη εγκλωβισθεί σε έναν κύκλο χαμηλής ανάπτυξης/υψηλής ανεργίας.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η Βουλή έχει εγκρίνει το πρόγραμμα.

  • Έχει αναλάβει καμμία άλλη χώρα τέτοια επίπεδα δημοσιονομικής προσαρμογής στο παρελθόν;

Είναι μια πρωτοφανής προσαρμογή, αλλά είναι βιώσιμη και η κυβέρνηση είναι δεσμευμένη να ολοκληρώσει το έργο της.

Η δημοσιονομική προσαρμογή έχει προκαταβολική ενίσχυση. Το 2010 η κυβέρνηση προσθέτει άμεσα μέτρα με πλήρη ετήσια επίπτωση της τάξεως του 3,75 τοις εκατό επί του ΑΕΠ (ή 2,5 τοις εκατό του ΑΕΠ για το υπόλοιπο του 2010), επιπρόσθετα στο 5 τοις εκατό του ΑΕΠ που έχει ήδη δρομολογηθεί. Έχει επίσης αναγνωρισθεί ότι τα υπόλοιπα μέτρα θα ληφθούν μέσα στα υπόλοιπα χρόνια του προγράμματος.

  • Πόσα χρήματα διατίθενται στην Ελλάδα για τη στήριξη του προγράμματος; Ποιά είναι η κατανομή μεταξή της ΕΕ και του ΔΝΤ;

Οι χώρες της Ευρωζώνης παρέχουν 80 δισεκατομμύρια Ευρώ και το ΔΝΤ παρέχει 30 δισεκατομμύρια Ευρώ (περίπου 145 δισεκατομμύρια δολάρια) σε περίοδο τριών ετών. Κάθε δόση θα καταβάλεται σύμφωνα με την ίδια αναλογία συνεισφοράς των χωρών της Ευροζώνης και του ΔΝΤ.

  • Αυτό είναι το μεγαλύτερο μεμονωμένο δάνειο που έχει διαθέσει ποτέ το ΔΝΤ; Αυτό είναι το ανώτατο επίπεδο πρόσβασης;

Στο ύψος των 26,4 δισεκατομμυρίων μονάδων Ειδικού Δικαιώματος Ανάληψης (SDR), το πρόγραμμα για την Ελλάδα περιλαμβάνει τη μεγαλύτερη μή προληπτική πρόσβαση σε πόρους του ΔΝΤ. Μόνο το Ευέλικτο Πιστωτικό Όριο (FCL) του Μεξικό ύψους 31,5 δισεκατομμύρια SDR και η Διευθέτηση Ετοιμότητας Παροχής (SBA) της Βραζιλίας ύψους 27,4 δισεκατομμυρίων SDR ήταν μεγαλύτερα σε απόλυτους όρους, αλλά καί τα δύο ήταν σε προληπτική βάση γιατί τα μέλη δεν είχαν σκοπό να κάνουν αναλήψεις.

Σχετικά με την ποσόστοση, το πρόγραμμα της Ελλάδας είναι επίσης το μεγαλύτερο καταγεγραμμένο μόλις κάτω από το 3.200 τοις εκατό της ποσόστοσής της στο Ταμείο που ανέρχεται σε 823 εκατομμύρια SDR. Προηγουμένως, η υψηλότερη πρόσβαση όσον αφορά την ποσόστοση δόθηκε στην Κορέα το 1997 για τη διευθέτηση ετοιμότητας παροχής της που ανήλθε στο 1938 τοις εκατό της ποσόστοσής της.

  • Πώς θα ελεγχθεί η εφαρμογή;

Το πρόγραμμα εκπονήθηκε από τις Αρχές μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Το ΔΝΤ μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εξετάζει την πρόοδο σύμφωνα με το πρόγραμμα κάθε τρίμηνο. Το ΔΝΤ θα πρέπει να ικανοποιηθεί όσον αφορά την επίτευξη των προϋποθέσεων του προγράμματος προκειμένου να προχωρήσει σε μελλοντικές καταβολές πληρωμών.

  • Ποιές χώρες θα διαθέσουν τους περισσότερους πόρους για το Ελληνικό δάνειο; Ποιά είναι η συνεισφορά των ΗΠΑ;

Το Ταμείο δεν αποκαλύπτει τα εμπλεκόμενα μέρη σε μεμονωμένες πράξεις, αλλά με την πάροδο του χρόνου σκοπεύει να διαθέσει μια ισορροπημένη θέση για όλα τα μέρη όπως αναφαίνεται στο Σχήμα 2 του δημοσιευμένου Σχεδίου Χρηματοοικονομικής Πράξης (FTP).

Το FTP δημοσιεύεται με καθυστέρηση τριών μηνών (μετά τη λήξη κάθε περιόδου του σχεδίου). Το πιο πρόσφατο που καλύπτει την περίοδο μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου 2010 περιέχεται στην ιστοσελίδα http://www.imf.org/cgi-shl/create_x.pl?ftp.

Σε μια οικονομική πράξη στο μέγεθος της Ελληνικής χρηματοοικονομικής υποστήριξης που περιλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό μερών, ένας από τους πολλούς παράγοντες είναι η συναλλαγματικές προτιμήσεις.

  • Ποιές χώρες θα αναλάβουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο από το δανεισμό στην Ελλάδα;

Όλα τα μέλη του Ταμείου αναλαμβάνουν τον κίνδυνο από τον δανεισμό στην Ελλάδα, αλλά σ’ ολόκληρη την ιστορία του κανένα μέλος του ΔΝΤ δεν έχει απώλειες από την παροχή πόρων του Ταμείου ή από την πληρωμή χρεώσεων συμμετοχής στην ποσόστοση.

9 Η χώρες μέλη που παρέχουν χρηματοοικονομικούς πόρους έχουν αξιώσεις επί του ισοζυγίου του Ταμείου στο σύνολό του και όχι σε δάνεια σε συγκεκριμένες χώρες που λαμβάνουν χρηματοοικονομική βοήθεια από το Ταμείο. Όπως και νάχει, το Ταμείο ποτέ δεν είχε απώλειες σε πιστώσεις που χορηγήθηκαν σε μέλη του γιατί διαθέτει εκτενή μέτρα για την αντιστάθμιση του πιστωτικού κινδύνου, ενώ οι οικονομικές πολιτικές των δανειζόμενων μελών είναι η πιο σημαντική διασφάλιση.

Το Ταμείο συσσωρεύει επίσης αποθεματικά που θα χρησιμοποιηθούν για την προστασία των αξιώσεων των χωρών μελών επί του Ταμείου αν υπήρχε κάποια πιστωτική απώλεια παρά τις διασφαλίσεις, που έχουν αποτρέψει πιστωτικές απώλειες στο παρελθόν.

  • Οι δανεισμένοι πόροι από διμερή δάνεια που παρέχονται στο Ταμείο, θα χρησιμοποιηθούν για τη συνεισφορά χρηματοδότησης του δανείου του ΔΝΤ προς την Ελλάδα;

Οι πληρωμές προς την Ελλάδα θα χρηματοδοτηθούν με τον ίδιο τρόπο όπως οι άλλες πληρωμές, χρησιμοποιώντας ένα μίγμα ποσόστοσης και δανεισμένων πόρων, που το Διοικητικό Συμβούλιο έχει καθορίσει προς το παρόν σε αναλογία 1:1.

Καμμία συγκεκριμένη χώρα δεν έχει επιλεγεί για την παροχή χρηματοδότησης, οι χώρες θα επιλεγούν σε χρόνο και με τρόπο που έχει στόχο την εξισορρόπιση του βάρους σε όλα τα μέλη του Ταμείου, που αποτελεί την προσέγγιση που χρησιμοποιείται για όλους τους μη παραχωρητικούς δανεισμούς του Ταμείου.

  • Οι υπάρχουσες ή οι εκτεταμμένες Νέες Διευθετήσεις Δανεισμού (ΝΑΒ) θα χρησιμοποιηθούν για το δάνειο προς την Ελλάδα;

Η τρέχουσα δυνατότητα δανεισμού του Ταμείου, που είναι από ποσοστώσεις και διμερή δάνεια, καθώς και από συμφωνίες αγοράς συναλλαγματικών—επαρκεί με το παραπάνω για τη δέσμευση προς την Ελλάδα. Δεν υπάρχουν λοιπόν σχέδια για την ενεργοποίηση του υπάρχοντος ΝΑΒ, ενώ η ενεργοποίηση του εκτεταμμένου ΝΑΒ θα είναι εφικτή μόνο όταν οι συμμετέχοντες κάνουν τα απαραίτητα βήματα για να την ενεργοποιήσουν, πράγμα που ενθαρρύνονται να κάνουν έγκαιρα.

  • Τι επιτόκιο θα πληρώσει η Ελλάδα για το δάνειο του ΔΝΤ;

Το επιτόκιο θα είναι περίπου 3 τοις εκατό. Οι συγκεκριμένοι όροι και υπολογισμοί αναφέρονται στο συνημμένο SBA Factsheet, και είναι διαθέσιμοι στην ιστοσελίδα http://www.imf.org/external/np/exr/facts/sba.htm

  • Ποιοί είναι οι όροι αποπληρωμής; Πώς θα δομηθούν οι εξοφλήσεις;

Όπως αναφέρεται στο SBA Factsheet, οι αποπληρωμές δανεισμένων πόρων σύμφωνα με την SBA πρέπει να καταβληθούν μέσα σε 3¼-5 χρόνια από την παροχή τους, που σημαίνει ότι κάθε πληρωμή αποπληρώνεται σε οκτώ ισόποσες τριμηνιαίες δόσεις αρχίζοντας 3¼ χρόνια μετά την καταβολή κάθε πληρωμής.

http://www.imf.org


  • Die Presse: «Έχει χρεοκοπήσει ήδη η Ελλάδα;»
  • Der Spiegel: «Η Ελλάδα δεν θα αποφύγει την αναδιάρθρωση χρέους»
  • Guardian: Στην Ελλάδα πρέπει να επιτραπεί να χρεοκοπήσει «με χάρη»
  • BBC: Αναδιάρθρωση βλέπουν οι αναλυτές

Άρχισαν τα... "όργανα" να "παίζουν" στον γνωστό τους ρυθμό. Τα φερέφωνα της οικονομικής αλήτ του πλανήτη, άρχισαν ήδη να γράφουν για επικείμενη χρεοκοπία της Ελλάδας και για την ανάγκη αναδιάρθωσης του Ελληνικού χρέους. Και αυτά συμβαίνουν ενώ ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ακόμη πανηγυρίζει για την "νίκη" παράτασης που πήρε από την Ε.Ε ώστε το "ζήτημα" της Ελλάδας να αντιμετωπισθεί τον Ιούνιο...

Μέσα στους πανηγυρισμούς του, όμως, ο αμερικανοτραφής πρωθυπουργός της Ελλάδας φαίνεται πως δεν ακούει τις "σειρήνες" που του δίνουν την ρότα πλεύσης. Άλλωστε, έχει τόσα πολλά στο κεφάλι του ο Γιώργος Παπανδρέου. Και μόνο ότι έρχεται καλοκαίρι και πρέπει να προγραμματίσει τις "χωρίς τύψεις" διακοπές του, είναι ένα τεράστιο ζήτημα, το οποίο πρέπει να το αντιμετωπίσει εγκαίρως, κάνοντας έναν τέτοιο προγραμματισμό που δεν θα του επιτρέψει να χάσει ούτε μία ημέρα... διακοπών! (αν και δεν είναι λίγοι εκείνοι που εύχονται να έκανε τις διακοπές του μόνιμες σε ένα... κελί φυλακών)

Καμπανάκι κινδύνου χτυπάνε οι ξένες εφημερίδες

  • Die Presse: «Έχει χρεοκοπήσει ήδη η Ελλάδα;»
Μία ενδιαφέρουσα διαφορετική άποψη για την ελληνική κρίση χρέους δίνει η αυστριακή εφημερίδα Die Presse.
Με τίτλο «Είναι ή φαίνεσθαι: Έχει χρεοκοπήσει ήδη η Ελλάδα;», η εφημερίδα υπογραμμίζει σε άρθρο της, που αναδημοσιεύει η Deutsche Welle, ότι τα μέτρα λιτότητας που έχουν υιοθετηθεί αλλά και οι εκθέσεις του ΔΝΤ και της ΕΕ υποτιμώνται από πολλούς οικονομικούς κύκλους.
«Τα ΜΜΕ μεταφέρουν άκριτα αυτό που θεωρούν ότι διαπιστώνουν σχεδόν όλοι οι οικονομολόγοι. Συνήθως το βασικό επιχείρημα είναι ότι η αύξηση του δημοσίου χρέους θα φθάσει γύρω στο 160% του ΑΕΠ το 2013, ποσοστό που δεν συνιστά ασφαλώς βιώσιμη προοπτική», αναφέρει η εφημερίδα.
«Ποια είναι όμως τα δεδομένα;» αναρωτιέται ο συντάκτης του άρθρου. «Το ΔΝΤ και οι χώρες της ευρωζώνης κατέληξαν με την Αθήνα όχι μόνον σε ένα ολοκληρωμένο, αλλά και σε ένα αναλυτικό πρόγραμμα εξυγίανσης και μάλιστα με πλήρη διαφάνεια. Επομένως η εμπεριστατωμένη αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας απαιτεί τουλάχιστον τη μελέτη των εκθέσεων του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είναι όλες διαθέσιμες στο κοινό. Η τελευταία μάλιστα έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Φεβρουάριος 2011) έχει σημασία διότι προσφέρει με κατανοητό τρόπο μια ευνοϊκότερη εικόνα της Ελλάδας από εκείνη της έκθεσης του Νοεμβρίου του 2010. Δεν πρόκειται για κάποια ωραιοποιημένη έκθεση, αλλά για μια σαφή παρουσίαση της κατά το μάλλον ή ήττον εκπλήρωσης των συγκεκριμένων βημάτων του μνημονίου.
Επίσης περιγράφεται διεξοδικά τι αναμένει η τρόικα από την Ελλάδα στο μέλλον και πως θα αποκλειστούν οι αβεβαιότητες κατά την εφαρμογή των προβλεπόμενων μέτρων. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την έκθεση του ΔΝΤ.
Επομένως εκπλήσσει το γεγονός ότι διάσημοι οικονομολόγοι, επικεφαλής γνωστών ινστιτούτων που θεωρούνται και ως think tank, εκφράζουν συνολικά αμφιβολίες για την επιτυχία του προγράμματος».
Και συνεχίζει: «Έτσι δεν συνιστά έκπληξη το γεγονός ότι αγνοήθηκε πλήρως το βασικό συμπέρασμα των αναλύσεων του ΔΝΤ και της ΕΕ, που είναι ότι από το 2013 θα υπάρξει μείωση των ποσοστών του δημοσίου χρέους σε επίπεδα που εκτιμώνται ανεκτά. Αυτό το συμπέρασμα είναι σοβαρό. Μόνον εάν υπάρξει συνδυασμός πολλών αρνητικών παραγόντων, π.χ. χαμηλότερα ποσοστά ανάπτυξης από αυτά που προβλέπει το μνημόνιο, θα αυξηθούν τα ποσοστά του δημοσίου χρέους.»
Και ο αναλυτής καταλήγει:
«Δεν υποστηρίζουμε ότι η Ελλάδα θα βγει από την κρίση χωρίς μείωση του χρέους, αλλά ότι εάν παρατηρήσουμε νηφάλια τα οικονομικά δεδομένα που έχουμε προς το παρόν, τότε οι πιθανότητες μιας επιτυχούς ολοκλήρωσης του μνημονίου είναι μεγαλύτερες από αυτές μιας αποτυχίας».

  • Der Spiegel: «Η Ελλάδα δεν θα αποφύγει την αναδιάρθρωση χρέους»
Αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους «βλέπει» σε δημοσίευμά του το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, λίγο μετά την επίτευξη συμφωνίας στους κόλπους της ΕΕ για το «Σύμφωνο για το ευρώ».
«Όλο και περισσότεροι εκτιμούν ότι η Ελλάδα δεν θα αποφύγει τελικά την αναδιάρθρωση του χρέους της» επισημαίνει ο συντάκτης του άρθρου, που αναφέρει ότι παρά το γεγονός ότι η χώρα μας πέτυχε πιο ευνοϊκούς όρους ως προς το επιτόκιο και το χρόνο δανεισμού, έχει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που δημιουργεί η «κατακόρυφη μείωση των δημοσίων εσόδων από τη φορολόγηση εισοδημάτων κατά 10%» κατά το δίμηνο 2011. «Η πτώση αυτή καθιστά εξαιρετικά δύσκολο να αποφευχθεί από την ελληνική κυβέρνηση η λήψη περαιτέρω μέτρων λιτότητας» εκτιμά το περιοδικό.
Άλλωστε, το άνοιγμα της ψαλίδας του ελληνικού, του ιρλανδικού και του πορτογαλικού spread, επισημαίνει το Der Spiegel, αποτυπώνεται στις δυσμενείς δημοσιονομικές συνθήκες που επικρατούν σε αυτές τις τρεις χώρες, ενώ το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας ουσιαστικά αποτελεί μια «μετριοπαθή εκδοχή οικονομικής διακυβέρνησης και τη μερική εναρμόνιση της φορολογικής πολιτικής των χωρών-μελών της ευρωζώνης».
Το «Σύμφωνο για το ευρώ» προβλέπει κάθε χρόνο τον προσδιορισμό των οικονομικών στόχων από τους ευρωπαίους ηγέτες, ενώ στη συνέχεια, οι στόχοι αυτοί θα εφαρμόζονται στα κράτη-μέλη με τη μορφή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.
Όσον αφορά τη Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου, το δημοσίευμα αναφέρεται εκτενώς στις γερμανικές ενστάσεις που προέβαλλε η Μέρκελ, καθώς δεν ήθελε να συναινέσει στην αύξηση της συμμετοχής της Γερμανίας στο μηχανισμό. Μάλιστα, ο συντάκτης αποκαλύπτει ότι η συμφωνία για το σύμφωνο ολοκληρώθηκε μόλις την τελευταία στιγμή.

  • Guardian: Στην Ελλάδα πρέπει να επιτραπεί να χρεοκοπήσει «με χάρη»
Από την Ιρλανδία στην Αθήνα, οι ψηφοφόροι στην "περιφέρεια" της Ευρώπης, όπως οι οικονομολόγοι τους αποκαλούν περιφρονητικά, σιγά σιγά ξυπνούν σε μια όντως αφυπνιστική αλήθεια - που αντιμετωπίζουν χρόνια λιτότητας, περικοπές των μισθών, απώλειες θέσεων εργασίας και διαμελισμένες δημόσιες υπηρεσίες , δέσμιες της οικονομικής κρίσης. Στην πραγματικότητα, οδηγώντας τις οικονομίες τους σε όλο και βαθύτερη ύφεση, η κατάσταση γίνεται χειρότερη και ο πόνος θα μπορούσε να φέρει μόνο περισσότερο πόνο. Ο Paul Krugman, νομπελίστας οικονομολόγος, το ονομάζει « αυταπάτη λιτότητας», ενώ σύμφωνα με τον Ed Miliband, αναφερόμενος στην πολιτική λιτότητα του συνασπισμού την περασμένη εβδομάδα, το χαρακτήρισε: "Πληγώνει, αλλά δεν λειτουργεί."
Η εφημερίδα Guardian αποτυπώνει την δυσχέρεια της συνεχής λιτότητας για τα κράτη της περιφέρειας, υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη χρειάζεται ελάφρυνση του χρέους και όχι δεκαετίες λιτότητας. Το άρθρο αναφέρεται συγκεκριμένα στην Ελλάδα και την Ιρλανδία στις οποίες πρέπει να τις επιτραπούν να "χρεοκωπήσουν με χάρη", ενώ επισημαίνεται ότι αυξάνεται η ζήτηση για ανεξάρτητο λογιστικό έλεγχο για το διαχωρισμό του δημόσιου από το ιδιωτικό χρέος.
Στις αναπτυσσόμενες χώρες, υπάρχουν ηθικά όσο και οικονομικά ζητήματα που διακυβεύονται, υποστηρίζει ο Κώστας Λαπαβίτσας, οικονομολόγος σε πανεπιστήμιο στο Λονδίνο.
"Είναι ηθικά ή οικονομικά αποδεκτό να καταστραφεί το κράτος πρόνοιας, να καταστρέφουν τα σχολεία και τα νοσοκομεία για την εξόφληση των οφειλών αυτών;" αναρωτιέται. Ένας μεγάλος αριθμός οικονομολόγων, πιστεύει ότι η χρεοκοπία είναι θέμα χρόνου - οπότε θα ήταν καλύτερο να το αντιμετωπίσουμε τώρα. Και ο ίδιος πιστεύει ότι δεν θα αργήσει ο ιρλανδικός λαός να ακολουθήσει τα ελληνικά ξαδέλφια του στους δρόμους: "Η άποψή μου είναι ότι η Ιρλανδία είναι περίπου έξι μήνες πίσω από την Ελλάδα όσον αφορά την διάθεση. "Αν και λίγοι τολμούν να το φωνάξουν, οι ευρωπαίοι ηγέτες φαίνεται να συμφωνούν ότι πρέπει να ανοίξει η πόρτα για τις χώρες στην χρεοκοπία με χάρη, τουλάχιστον για τον μελλοντικό δανεισμό τους.
Αναφερόμενος στον μόνιμο Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και στο Σύμφωνο Euro Plus, ο Κώστας Λαπαβίτσας αναφέρεται στην έκδοση νέων ομολόγων από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης που στο μέλλον θα πρέπει να περιλαμβάνουν «ρήτρες συλλογικής δράσης». Οι ρήτρες αυτές θα πρέπει να διευκολύνουν τη διαπραγμάτευση μιας αξιοπρεπής εξόδου όταν το βάρος του χρέους δεν είναι βιώσιμο, αναγκάζοντας τους πιστωτές να διαπραγματευθούν. Μία χρεοκωπημένη κυβέρνηση μπορεί να κερδίσει την πλειοψηφία των δανειστών της να δεχτεί ένα "κούρεμα" -μείωση της αξίας αυτού που οφείλεται - τα υπόλοιπα δεσμεύονται από τη συμφωνία. Αυτό αποτρέπει τους αρπακτικούς ομολογιούχους να καθυστερήσουν την αναδιάρθρωση εκμεταλλευόμενοι μια καλύτερη συμφωνία. Όμως οι υπέρμαχοι του χρέους θα ισχυριστούν ότι δεν θα είναι αρκετό για να αποτρέψει μελλοντικές κρίσεις. Επιπλέον, διεθνείς ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι πρέπει να υπάρχει ένα διεθνές "δικαστήριο χρέους" - ένας ανεξάρτητος, επίσημος διαιτητής που θα επιβλέπει τη διαδικασία πτώχευσης.Το δικαστήριο θα αποφασίσει ποια χρέη θα πρέπει να εκπληρωθούν στο ακέραιο και για ποια οι πιστωτές πρέπει να κάνουν κούρεμα ή να τα χάσουν εντελώς. Οι χρηματοδότες απεχθάνονται την ιδέα, υποστηρίζοντας ότι επιτρέπει την στάση πληρωμών δημιουργώντας το πρόβλημα του "moral hazard" , καθώς χώρες θα μπορούσαν να δανειστούν από αμέλεια, γνωρίζοντας ότι μπορούν πάντα να στραφούν προς το δικαστήριο χρέους, εάν ο χρόνος δυσχερένει τα πράγματα. Αλλά για μια κυβέρνηση είναι δύσκολο να δηλώσει δημόσια πτώχευση. θα είναι έντονα ενοχλητικό, καθώς για την συγκεκριμένη χώρα θα ήταν οδυνηρά δύσκολο (και δαπανηρό) να δανειστεί στο μέλλον. Για τις χώρες που οδηγούνται σε χρεοκωπία - η Ρωσία το 1998 και η Αργεντινή το 2001, για παράδειγμα, οι συνέπειες θα ήταν πιο εύκολο να εκτιμηθούν, και σχεδόν σίγουρα λιγότερο επώδυνες, αν οι επενδυτές γνώριζαν τι θα συμβεί στη συνέχεια.
Το άρθρο αναφέρεται στους σκληρούς όρους της ΕΕ και του ΔΝτ που έχουν δεχθεί οι κυβερνήσεις στην περιφέρεια υπογράφοντας δεκαετίες λιτότητας. Οι κοινωνικές συνέπειες θα είναι σοβαρές, και ακόμη και τότε, το φάρμακο δεν θα μπορεί να λειτουργήσει, καθώς τα χρέη μπορεί ακόμη να μην είναι βιώσιμα. Ένας ανεξάρτητος έλεγχος του χρέους για κάθε χώρα θα ήταν ένα καλό πρώτο βήμα αποσαφηνίζοντας ποια χρέη αξίζουν να υπομείνει κανείς αυτό του είδους τον πόνο.
Αλλά ο χρόνος εξαντλείται, και η Ευρώπη έχει δύο επιλογές. Μπορεί να συνεχίσει να σφυρηλατεί τις οικονομίες της Ελλάδας, της Ιταλίας και σύντομα της Πορτογαλίας, βαθύτερα στην κρίση, ενώ οι ήδη αγανακτισμένοι ψηφοφόροι τους γίνονται ολοένα και πιο αγανακτισμένοι για τον πόνο που επιβάλλεται από τους ευρωπαίους "συνεργάτες" τους, ή μπορεί να δεχθούν ότι η κλίμακα των χρεών, απλά δεν είναι διατηρήσιμη και να ξεκινήσουν τις διαπραγματεύσεις τώρα για μια ομαλή χρεοκωπία.


  • BBC: Αναδιάρθρωση βλέπουν οι αναλυτές
Αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους βλέπει η μεγάλη πλειοψηφία ευρωπαίων οικονομολόγων που μετείχαν σε έρευνα του BBC. Συγκεκριμένα, τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων προέβλεψαν την ελληνική αναδιάρθρωση, ενώ οι περισσότεροι θεωρούν ότι το ευρώ θα μπορέσει να επιβιώσει στην παρούσα του μορφή.
Όπως αναφέρει το BBC, η ευρωπαϊκή κρίση ξεκίνησε όταν έγινε σαφές ότι η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να εξυπηρετήσει το χρέος της και προσέφυγε στον εξωτερικό δανεισμό από την ΕΕ και το ΔΝΤ.
Στη δημοσκόπηση του BBC μετείχαν 52 οικονομικοί αναλυτές, που απάντησαν σε 38 ερωτήσεις.
Τα 2/3 των ερωτηθέντων απάντησαν ότι θα υπάρξει τουλάχιστον μια χρεοκοπία στις χώρες της ευρωζώνης, ενώ το σύνολο των αναλυτών είπαν ότι η Ελλάδα μάλλον δεν θα καταφέρει να εξυπηρετήσει πλήρως τα χρέη της.
Ο Γκάμπριελ Στάιν από την Lombard Street Research στο Λονδίνο. Προεξόφλησε τη χρεοκοπία της χώρας μας, εκτιμώντας ότι δεν υπάρχει τρόπος για την επίτευξη των δημοσιονομικών και αναπτυξιακών της στόχων που να μην περιλαμβάνει τη στάση πληρωμών.
Επίσης, οι 14 αναλυτές θεωρούν ότι και η Ιρλανδία θα προχωρήσει σε στάση πληρωμών και 7 θεωρούν ότι θα ακολουθήσει και η Πορτογαλία.
Παράλληλα, 33 αναλυτές υποστηρίζουν ότι το ευρώ θα επιβιώσει μετά την κρίση, ενώ παράλληλα, οι 23 κρίνουν ικανοποιητικούς τους χειρισμούς της ΕΚΤ και της Κομισιόν.
Στους λόγους για τους οποίους ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν προσπαθούσε να τηρήσει ουδέτερη στάση όσον αφορά την κρίση στη Λιβύη διερευνά η βελγική εφημερίδα De Standaard σε δημοσίευμά της υπό τον τίτλο «Για την Τουρκία, Λιβύη σημαίνει χρήματα», με υπέρτιτλο «Ο Ερντογάν σκέφτεται τα οικονομικά οφέλη της χώρας του» και υπότιτλο «Ενώ ο Τούρκος πρωθυπουργός υπήρξε ο πρώτος που συμβούλεψε τον Μουμπάρακ να αποχωρήσει από την εξουσία στην Αίγυπτο, στην περίπτωση του Καντάφι τηρεί σιγή ιχθύος. Και αυτό διότι για την Τουρκία διακυβεύονται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στην Λιβύη».

Η εφημερίδα υπογραμμίζει ότι τα οικονομικά συμφέροντα που έχει η Τουρκία στην Λιβύη αποτιμώνται σε 30 δις δολάρια. Εξηγεί ότι οι τουρκικές εξαγωγές προς την Λιβύη έφτασαν πέρυσι τα 2 δις ευρώ ενώ στην χώρα δραστηριοποιούνται 200 τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες, των οποίων τα μηχανήματα και ο εξοπλισμός έχουν λεηλατηθεί τις τελευταίες εβδομάδες, οδηγώντας τις στα πρόθυρα της οικονομικής καταστροφής.

Παράλληλα, όπως σημειώνει η εφημερίδα, 30.000 Τούρκοι κέρδιζαν το ψωμί τους στην Λιβύη, οι οποίοι έχουν αναγκαστεί τώρα να επιστρέψουν κακήν κακώς στην Τουρκία εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου που μαίνεται στη χώρα.

Κατά την εφημερίδα, ο μεγαλύτερος φόβος του Ερντογάν είναι μήπως — από τη στιγμή που φύγει από το προσκήνιο ο Καντάφι — οι τουρκικές εταιρείες χάσουν την προνομιακή πρόσβαση που είχαν τα τελευταία χρόνια στην αγορά της Λιβύης.

Για τον λόγο αυτό, επισημαίνεται ότι ο Ερντογάν κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να αποτρέψει την κλιμάκωση των αντιπαραθέσεων και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Δύσης, οι οποίες όμως δεν ευοδώθηκαν.

Τώρα πια ο Τούρκος πρωθυπουργός, συνεχίζει η εφημερίδα, έχει εναποθέσει όλες του τις ελπίδες στη μικρή διάρκεια του πολέμου ώστε να επανέλθει το κλίμα σταθερότητας στην χώρα και οι τουρκικές εταιρείες να μπορέσουν να ανακτήσουν την δεσπόζουσα θέση τους στην τουρκική αγορά.

Η βελγική εφημερίδα δεν παραλείπει ωστόσο να τονίσει ότι η επαμφοτερίζουσα στάση που έχει κρατήσει ο Τούρκος πρωθυπουργός εγκυμονεί αρκετούς κινδύνους και απειλεί να αμαυρώσει την διεθνή εικόνα της Τουρκίας, στο βαθμό που έχει προκαλέσει την ενόχληση της Δύσης, η οποία βλέπει τον Τούρκο πρωθυπουργό να αντιστρατεύεται τα συμφέροντά της σε κάθε διεθνές θέμα που ανακύπτει, παρά το γεγονός ότι ανήκει στο ΝΑΤΟ.

Καταλήγοντας, το δημοσίευμα αναφέρει ότι ο συνταγματάρχης Καντάφι είναι κάθε άλλο παρά συμπαθής στην τουρκική κοινή γνώμη εξαιτίας παλαιότερων δηλώσεών του για το Κουρδικό.


Απίστευτο και όμως αληθινό! Αυτή η κυβέρνηση είναι απολύτως βέβαιο ότι δεν βλέπει όλους τους πολίτες ίσους, αφού η εμμονή της να πληρώνει καλύτερα τους υπαλλήλους της Βουλής αγγίζει πλέον τα όρια της... συνωμοσίας! Εκτός και αν οι 300 της Βουλής έχουν κάποιους φόβους για πιθανές διαρροές εγγράφων από υπαλλήλους που θα είναι δυσαρεστημένοι...

Κι έτσι, με τα λίγα και με τα πολλά, έπιασαν τελικά τόπο οι πιέσεις των υπαλλήλων της Βουλής προς τον Υπουργό Οικονομικών, διά του προέδρου του κοινοβουλίου ή και βουλευτών, προκειμένου να παραμείνουν στον ψαλιδισμένο μεν, ειδυλλιακό δε μισθολογικό τους κόσμο κι εκτός του ενιαίου μισθολογίου που θα ισχύσει για τους δημόσιους υπαλλήλους.

Σύμφωνα με τροπολογία που κατέθεσε χθες ο κ. Παπακωνσταντίνου τροποποιείται η αρχική τροπολογία κατά τέτοιο τρόπο ώστε να συμπεριληφθεί μεν η Βουλή στον προυπολογισμό της Γενικής Κυβέρνησης για λόγους στατιστικής ταξινόμησης, αλλά να εξαιρεθεί τεχνηέντως από το ενιαίο μισθολόγιο.

Επισημαίνεται συγκεκριμένα ότι «εντάσσεται στον προϋπολογισμό της γενικής κυβέρνησης σύμφωνα με τον κανονισμό της, ως προς τον προϋπολογισμό εξόδων και τον ισολογισμό απολογισμό της». Με δεδομένο ότι οι περισσότεροι από εκείνους που εργάζονται στη Βουλή είναι συγγενείς των εκάστοτε βουλευτών, οι ισορροπίες στον ναό της Δημοκρατίας δεν διαταράχθηκαν.

« ...Η ελίτ δεν θα δίσταζε να πραγματοποιήσει τους πολιτικούς της σκοπούς, χρησιμοποιώντας τις τελευταίες σύγχρονες τεχνικές για να επηρεάσει τη συμπεριφορά του κοινού και να κρατήσει την κοινωνία υπό στενή παρακολούθηση». Ζπμίγκνιου Μπρεζίνσκυ σύμβουλος εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει επιστητό ότι, για τη νεοταξική μεταμόρφωση του πλανήτη, χρησιμοποιείται μια ολόκληρη «επιστήμη» ψυχολογικών επιχειρήσεων από την υπερεθνική ελίτ.

Η σημερινή κοινωνική κατάσταση είναι παραπροϊόν μιας σειράς τεχνικών «κοινωνικής μηχανικής» η οποία δρα στο παρασκήνιο της πολιτικής, της κοινωνικής μέριμνας, της οικονομίας, της ενημέρωσης, του πολιτισμού, της βιομηχανίας, του θεάματος και του μάρκετινγκ, επιχειρώντας να χειραγωγήσει και να παθητικοποιήσει τους πολίτες, να μεγιστοποιήσει τα κέρδη των πολυεθνικών, να αποδομήσει τα παραδοσιακά έθνη, τις κοινωνίες και τα θρησκευτικά συστήματα, επιβάλλοντας πολέμους και «τρομοκρατία» εναντίον ολόκληρων λαών και μετακινώντας στρατιές φθηνής εργατικής δύναμης με τη λαθρομετανάστευση επιδιώκοντας τη νέα δουλοκρατία.

Όλα αυτά τα φαινόμενα που παρουσιάζονται από τα καθεστωτικά media περιτυλιγμένα με το εύηχο ιδεολόγημα της ποικιλομορφίας / πολύ-πολιτισμικότητας, είναι το αποτέλεσμα των -φανερών και κρυφών- σχεδιασμών μιας διεθνούς ελίτ, επικεφαλής του χρηματιστηριακού καπιταλιστικού μοντέλου, που θέλει τους πολίτες απόλυτα παραδομένους, ανήμπορους να υπερασπίσουν τις κοινωνικές κατακτήσεις, τα εθνικά σύμβολα και τις -με αίμα- αποκτημένες πολιτικές ελευθερίες.

Ο όρος «κοινωνική μηχανική» μπορεί να έχει καθιερωθεί σχετικά πρόσφατα, αλλά πολλές σχετικές τεχνικές χειρισμού των μαζών έχουν χρησιμοποιηθεί ανά τους αιώνες από τους κατέχοντες την εξουσία. Αν και δεν είναι βεβαιωμένο ότι υπήρξε ως ιστορικό πρόσωπο, ως πατέρας αυτής της ιδέας θα μπορούσε να θεωρηθεί ο Κινέζος θεωρητικός της στρατηγικής και φιλόσοφος, Σουν Τζου (4ος -5ος αι. π.Χ.).
Το έργο του δεν έγινε δημοφιλές μόνο μεταξύ των θεωρητικών του πολέμου, αλλά και μεταξύ των πολιτικών ηγετών και των διευθυντικών στελεχών στον επιχειρηματικό χώρο. Διαβάζοντας ορισμένες αρχές του μεταφορικά (στην εποχή της παγκοσμιοποίησης), λένε: «Αυτό που έχει μεγίστη σημασία στον (κοινωνικό) πόλεμο είναι να επιτεθείς στην στρατηγική του εχθρού (των εθνών). Δεύτερο, κατά σειρά σπουδαιότητας, είναι να διαλύσεις τις συμμαχίες του (τα παραδοσιακά στηρίγματα)» (με βάση την ελληνική έκδοση, Παπασωτηρίου 2008).

Στην νεώτερη ιστορία, η κοινωνική μηχανική εφαρμόσθηκε κατά κόρον από τα μεγάλα ολοκληρωτικά καθεστώτα, με σκοπό να ισοπεδωθούν οι ανθρώπινες προσωπικότητες και να εξοντωθούν οι αντιφρονούντες.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα με την ενορχηστρωμένη «μετανάστευση» τεράστιων μουσουλμανικών και αφροασιατικών πληθυσμών, η οποία λειτουργεί ως μοχλός διάβρωσης του εθνικού και κοινωνικού ιστού.
Στο modus vivendi του αμερικανικού τρόπου ζωής, που έγινε σιγά- σιγά πλανητικό μοντέλο, η κοινωνική μηχανική αποσκοπούσε στην απονεύρωση των πολιτών και στην μετατροπή τους σε αμοραλιστές καταναλωτές χωρίς ιστορική μνήμη φιλοσοφικές αναζητήσεις και ηθικές αντιστάσεις.
Το σύγχρονο μοντέλο του νεοταξικού «homo lupus economicus» είναι πιο ολοκληρωτικό και αντιανθρώπινο , αφού χρησιμοποιείται πλέον μια πανίσχυρη τεχνολογία επηρεασμού της συνειδήσεως, πέρα από γεωγραφικά σύνορα και πολιτικές ιδεολογίες.
Το μοντέλο αυτό είναι ακόμα πιο επικίνδυνο, γιατί παρουσιάζεται σαν δημοκρατικό, ενώ στην πραγματικότητα λέει: «Επιτρέπεται να επιλέξετε ελεύθερα, στον βαθμό που μπορούμε να προγραμματίζουμε τις κινήσεις σας και να επιβάλλουμε -με πλύση εγκεφάλου- αυτό που εμείς θέλουμε και μας συμφέρει να κάνετε»...

Τα εργαλεία της κοινωνικής μηχανικής

1. Η στρατηγική της παραπλάνησης:

Προκειμένου να αποκτήσουν τον έλεγχο του κοινού, αφ' ενός το διατηρούν ασυντόνιστο και με άγνοια των βασικών αρχών του συστήματος και αφ' ετέρου, συγχυσμένο αποδιοργανωμένο και διασπασμένο με ζητήματα που δεν έχουν πραγματική σημασία. Αυτό επιτυγχάνεται ως εξής:
α) παρέχοντας χαμηλού επιπέδου δημόσια παιδεία και κρατώντας μόνο για την ελίτ την υψηλή γνώση,
β) Κατευθύνοντας τα αισθήματά τους , αυξάνοντας τη μαλθακότητά τους (πνευματική και φυσική) μέσα από συνεχή βομβαρδισμό από φθηνό σεξ, βία και τρομοκρατία μέσω των ΜΜΕ,
γ) Ξαναγράφοντας την ιστορία και τους νόμους και υποβάλλοντας τους πολίτες σε αποκλίνουσα συμπεριφορά, ώστε να μπορούν να μεταστρέψουν τη σκέψη τους από τις πραγματικές τους ανάγκες σε μη απαραίτητες προτεραιότητες.

Ο γενικός κανόνας είναι ότι υπάρχει κέρδος από τη σύγχυση: όσο περισσότερη σύγχυση τόσο μεγαλύτερο το κέρδος.

Άρα η καλλίτερη μέθοδος είναι να δημιουργούνται προβλήματα και μετά να προσφέρονται έτοιμες λύσεις γι' αυτά.

Η Μεθόδευση της Παραπλάνησης συντελείται με :

ΜΜΕ: Απομακρύνουν την προσοχή του ενήλικου κοινού από τα πραγματικά κοινωνικά ζητήματα και τη στρέφουν σε ανούσια ριάλιτυ.

ΣΧΟΛΕΙΑ: Διατηρούν αστοιχείωτα τα νεαρά παιδιά σε τομείς όπως τα μαθηματικά, τα οικονομικά, το δίκαιο, τη φιλοσοφία, την ιστορία.

ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ: Κρατούν σε χαμηλό επίπεδο την ψυχαγωγία του κοινού και τον πολιτισμό.

ΕΡΓΑΣΙΑ: Εφαρμόζεται η τακτική να είναι συνεχώς απασχολημένο το κοινό ώστε να μην μένει χρόνος για να σκεφθεί. Κατά τον Άλντους Χάξλεϋ, ο κόσμος αυτός θα είναι «μια δικτατορία χωρίς δάκρυα» όπου οι μάζες θα «λατρεύουν τη δουλεία τους».

2. Αποσιώπηση:

Με τον έλεγχο των ΜΜΕ φιλτράρονται οι ειδήσεις και οι πληροφορίες, ώστε σημαντικά αποσπάσματα των πραγματικών γεγονότων να αποκρύπτονται. Έτσι περνούν στον κόσμο την εικόνα των πραγμάτων που τους συμφέρει.

3. Γελοιοποίηση της «επικίνδυνης» πληροφορίας:

Αν κάποιο σημαντικό γεγονός, (π.χ. οι επιθέσεις της 11ης 9 στη Νέα Υόρκη) δεν «χωράει» στις επίσημες εξηγήσεις που προωθούνται από τα media, τότε μπαίνουν μπροστά οι μηχανισμοί εξευτελισμού: «γραφικοί», «συνωμοσιολόγοι» κ.λπ.
Παράλληλα προωθούν υπούλως στημένες εξωφρενικές θεωρίες (π.χ. εξωγήινοι), ώστε να επιτείνουν τη σύγχυση του κοινού και να ακυρώνουν τις σοβαρές μαρτυρίες (π.χ. τις καταθέσεις των μηχανικών που μιλούν για κατεδάφιση από μέσα των Διδύμων Πύργων).

4. Κατασκευή «ειδικών»:

Προώθηση δικών τους επιστημόνων και εξωνημένων διανοουμένων σε θέσεις κλειδιά του δημοσίου βίου (π.χ. καθηγητές πανεπιστημίου, διευθυντές ινστιτούτων), οι οποίοι στηρίζονται από τα επίσης κατευθυνόμενα ΜΜΕ.

Στην χώρα μας, όπου διεξάγεται ένας ανελέητος ιδεολογικός πόλεμος για εξόντωση κάθε τι ελληνικού, είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της κατάληψης πολλών πανεπιστημιακών θέσεων από καθηγητές της εθνομηδενιστικής σχολής τα τελευταία 20 χρόνια, για να πρωτοστατούν σήμερα στη διάλυση της Παιδείας και στον αφελληνισμό της Ιστορίας.

5. Λειτουργία προβοκάτσιας:

Όταν μια κοινωνική κατάσταση αρχίζει να γίνεται απειλητική γι' αυτούς (π.χ. αρχίζει να αφυπνίζεται πατριωτικά ή κοινωνικά ο μέσος πολίτης), τότε προωθούν κάποιον δικόν τους άνθρωπο ή κίνημα για να προλάβουν τους πραγματικούς εκπροσώπους του λαού και να σπείρουν την παραπληροφόρηση. Αν, παρ' όλα αυτά οι κοινωνικοί μηχανικοί αποτύχουν να επιβληθούν, τότε αρχίζει μια επίθεση ηττοπάθειας και δράσης άλλων αχυρανθρώπων.

6. Διάσπαση της προσοχής με την υπερπληροφόρηση:

Αν κάποιο γεγονός τραβήξει την προσοχή του κοινού, οι κοινωνικοί μηχανικοί φροντίζουν ώστε τα ΜΜΕ να επιμείνουν σε άχρηστες λεπτομέρειες και στην αποπροσανατολιστική παρουσίασή του. Ταυτόχρονα σκηνοθετούν ένα άλλο γεγονός για να αποσπάσουν την προσοχή του κοινού. (βλ. συλλήψεις πρόχειρων "τρομοκρατών")