Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Νοε 2011


  • Γέροντας Παΐσιος, «Σε μια εποχή που ο Σατανάς οργιάζει, οι Έλληνες βρίσκονται σε νάρκη»
Ο Γέροντας Παΐσιος στα θέματα της Πατρίδος δεν ήθελε οι Χριστιανοὶ να είναι αδιάφοροι. Πολὺ λυπόταν που έβλεπε πνευματικοὺς ἀνθρώπους νὰ επιζητούν να βολευθούν οι ίδιοι και να μην ενδιαφέρωνται για την Πατρίδα. Έλεγε: «Σε μια εποχή που ο Σατανάς οργιάζει και οι άνθρωποί του οργανώνονται, οι Έλληνες βρίσκονται σε νάρκη. Τον εαυτό του μόνο κοιτάει να βολέψη ο καθένας και τίποτε περισσότερο. Και ό,τι να τους κάνεις, όσο κι αν τους κουνήσης, με τίποτε δεν ξυπνούν». Ο καημός του και η απορία του ήταν πως οιυπεύθυνοι δεν αντιλαμβάνονται που ὁδηγούμαστε. Ο ίδιος από παλαιά διέβλεπε την σημερινή κατάσταση και ανησυχούσε, αλλά δεν διέσπειρε τις ανησυχίες του στον κόσμο. Έδινε ελπίδα και αισιοδοξία. Έλεγε…

«Απὸ το κακό που επικρατεί σήμερα θὰ βγει μεγάλο καλό. Βλέπω μια ελιά. Το ένα της κλωνάρι έχει ξεραθεί, το άλλο το τρώγει η κάμπια και θα ξεραθή και αυτό. Αλλά πετιέται ένα άλλο βλαστάρι από κάτω που έχει πολύ θυμό (δύναμη) και αναπτύσσεται γρήγορα»…

Πονούσε για την πνευματική κατάπτωση των πολιτών.

Έλεγε: «Η Ελλάδα έχασε τον δρόμο της. Η αμαρτία και η ασωτία βασιλεύουν στους ανθρώπους, αλλά μας αγαπά ο Θεός και περιμένει την μετάνοιά μας».

Μιλούσε αυστηρά για αυτούς που ψήφιζαν αντιχριστιανικούς νόμους…

Κάποιος Πρωθυπουργός, του οποίου κατεδίκαζε δημοσίως ενέργειες επιζήμιες για το Έθνος και την Εκκλησία, ζήτησε να τον συναντήση στην Σουρωτή. Ο Γέροντας απάντησε: « Ας έρθη, θα του τα ψάλω και μπροστά του».

Είχε το ψυχικό σθένος αυτός ο πτωχός καλυβίτης να υψώνη την φωνή του άφοβα μπροστά στους ισχυρούς της ημέρας.

Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, εκδ. Στ΄, Άγιον Όρος 2008, σελ. 741-743

Πηγή




Ο Νικολά Σαρκοζί καλλιέργησε στην κοινή γνώμη ότι είναι ισότιμος με την Ανγκελα Μέρκελ, όμως δεν είναι έτσι λέει η εφημερίδα

Το Παρίσι αντιλαμβάνεται ότι δεν υφίσταται πλέον -αν υποθέσουμε ότι υπήρξε ποτέ- η ουτοπία της γαλλογερμανικής δυαρχίας στους κόλπους της ευρωζώνης. Ισως, ο Νικολά Σαρκοζί να βαυκαλίστηκε με αυτή την ιδέα μετά τις αλλεπάλληλες συναντήσεις που είχε το τελευταίο 12μηνο με την Ανγκελα Μέρκελ. Είτε κατ' ιδίαν στο θέρετρο της Ντοβίλ, είτε με αφορμή τη φιλοξενία της συνόδου του G20 στις κοσμοπολίτικες Κάννες, ο γάλλος πρόεδρος είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει πρόσωπο με πρόσωπο με τη γερμανίδα καγκελάριο για τα φλέγοντα ζητήματα της Ευρώπης: την Ελλάδα και τη θέση της στην ευρωπαϊκή οικογένεια, τη συνολική λύση στην κρίση, τη δημοσιονομική σύγκλιση και την οικονομική διακυβέρνηση.

Πιθανόν, επειδή πολλές από αυτές τις συναντήσεις έγιναν στο έδαφος της χώρας του, ο γάλλος ηγέτης καλλιέργησε στον εαυτό του αλλά και στην κοινή γνώμη της Γαλλίας και της Ευρώπης ότι είναι ισότιμος συμπρωταγωνιστής σε αυτό το έργο. Δεν είναι όμως έτσι, και αυτό το συνειδητοποιούν με ανάμεικτα συναισθήματα θλίψης, οργής και ανησυχίας, και οι ίδιοι οι Γάλλοι.

Η έγκριτη γαλλική εφημερίδα Le Monde αναφέρεται σήμερα για πρώτη φορά στο τέλος αυτών προσδοκιών. «Ο φόβος μιας "γερμανικής Ευρώπης" επανεμφανίζεται στους κυβερνώντες» τιτλοφορείται το σχετικό άρθρο. Ο αρθρογράφος Αρνό Λεπαρμαντιέ επικαλείται δηλώσεις «στελέχους της γαλλικής κυβέρνησης με μεγάλο ειδικό βάρος» ο οποίος ομολογεί ότι «οι Γερμανοί κυριαρχούν στα πάντα και εμείς περιμένουμε τις αποφάσεις τους χωρίς να έχουμε επαφή με τα γεγονότα».

Ο ίδιος ο δημοσιογράφος σημειώνει ότι «το μέλλον της Γηραιάς Ηπείρου βρίσκεται στα χέρια της Γερμανίας και μόνο αυτής». Και η λέξη που επιλέγει για να περιγράψει το κλίμα στις τάξης της διοικούσας πολιτικής και οικονομικής ελίτ στη Γαλλία είναι «πανικός».

Ο επιφανής οικονομολόγος και άλλοτε σύμβουλος του Φρανσουά Μιτεράν Ζακ Αταλί δηλώνει ότι η Ευρώπη είχε αυτοκτονήσει δυο φορές με τους Παγκόσμιους Πολέμους στο παρελθόν και σήμερα αυτοκτονεί ξανά «αλλά η Γερμανία είναι αυτή που κρατά το μαζικό φονικό όπλο της ηπείρου στα χέρια της».

Ενα άλλο στέλεχος του κυβερνώντος κεντροδεξιού κόμματος, μοιράζεται τους ίδιους φόβους. «Η Γερμανία φέρει απόλυτη ευθύνη για την κατάρρευση του συστήματος. Μετά την περιοριστική νομισματική πολιτική, τώρα θέλει να μας επιβάλλει τις διαταγές της για τους προϋπολογισμούς, το γερμανικό ρόπαλο» αναφέρει χαρακτηριστικά ο βουλευτής Ζακ Μιάρ.
Ρόπαλο, διαταγές, μαζικά όπλα, αυτοκτονία, κυριαρχία. Αυτές είναι οι λέξεις που χρησιμοποιούν οι Γάλλοι για να πουν ότι ο περιώνυμος γαλλογερμανικός άξονας δεν υπάρχει. «Το φάντασμα της γερμανικής Ευρώπης προβάλλει ξανά» αναφέρει η Le Monde.

Υπάρχει όμως και μια ένσταση σε όλα αυτά. Η Γαλλία «σύρθηκε» εν αγνοία της σε αυτή την παραπειστική εικόνα «συγκυβέρνησης» με τη Γερμανία επί των υπολοίπων χωρών του ευρώ; Οχι, απαντά ευθαρσώς η εφημερίδα. «Οι Γάλλοι ανησυχούν καθώς τους επιβάλλεται η γερμανική γραμμή στην οικονομία όμως ο Νικολά Σαρκοζί ήταν αυτός που χρησιμοποίησε ως εργαλείο το γερμανικό μοντέλο για να προωθήσει τις δικές του μεταρρυθμίσεις» αναφέρει ο γάλλος δημοσιογράφος.

Η Γερμανία θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι προς το συμφέρον της να τραβήξει ως τα άκρα τα πλεονεκτήματά της διότι αυτό θα έκανε τους ανήσυχους ή αδύνατους γείτονές της να εξεγερθούν, σημειώνει η εφημερίδα. Η ίδια η Γερμανία κινδυνεύει να προκαλέσει «γερμανοφοβία» στους υπόλοιπους Ευρωπαίους στους οποίους κυριαρχεί.



  • Τις τελευταίες δεκαετίες το νερό, από ένα φυσικό και ευρέως διαθέσιμο αγαθό, έχει μετατραπεί σε ένα εμπορεύσιμο και συχνά ιδιαίτερα ακριβό προϊόν. Σήμερα στον πλανήτη 1.4 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πηγές καθαρού νερού και η υπερκατανάλωση του δυτικού κόσμου οξύνει το πρόβλημα ακόμα περισσότερο. Η κρίση του νερού κι η μόλυνση του περιβάλλοντος είναι και ένας από τους λόγους που οι καταναλωτές στρέφονται όλο και περισσότερο στο εμφιαλωμένο νερό, οι πωλήσεις του οποίου έχουν τετραπλασιαστεί την τελευταία εικοσαετία.
Υπολογίζεται πως 200 δισεκατομμύρια μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού το χρόνο πωλούνται παγκοσμίως ενώ μόνο στις ΗΠΑ οι πωλήσει αυτές φτάνουν τα 50 δισεκατομμύρια μπουκάλια ετησίως. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η μέση κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού είναι 109 λίτρα ανά άτομο ενώ σε παγκόσμια κλίμακα καταναλώνονται 115.000.000 κυβικά μέτρα. Τα κέρδη της βιομηχανίας μεταλλικού νερού αγγίζουν τα 60 δισεκατομμύρια ενώ τη μερίδα του λέοντος κατέχουν εταιρείες κολοσσοί όπως η Nestle, η Coca Cola και η Pepsi.

Το 2008 η Παγκόσμια Ομάδας Εργασίας για το Περιβάλλον ανακοίνωσε, ύστερα από πολυετή έρευνα, πως το εμφιαλωμένο νερό δεν διαφοροποιείται ως προς την σύσταση και την καθαρότητα από το νερό της βρύσης. Και όμως, σήμερα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ καταναλώνουμε 2 φορές περισσότερο εμφιαλωμένο νερό από ότι πριν δέκα χρόνια.

Δυσφήμιση δημόσιου συστήματος ύδρευσης

Πως δικαιολογείται λοιπόν αυτή η αύξηση όταν το 90% των πολιτών της ΕΕ και των ΗΠΑ έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό; Σύμφωνα με την έκθεση της οργάνωσης Corporate Accountability International η Nestle, η Coca Cola και η Pepsi κατάφεραν τα τελευταία 20 χρόνια να χτίσουν μια αγορά εμφιαλωμένου νερού αξίας 15 δισεκατομμυρίων μέσω μια μεθοδικής και πολύ αποτελεσματικής δυσφήμησης του δημοσίου συστήματος ύδρευσης.

Σκορπίζοντας αμφιβολίες στους καταναλωτές για την ποιότητα του κρατικού δικτύου ύδρευσης και με τη βοήθεια μιας επιθετικής διαφημιστικής εκστρατείας έστρεψαν τους καταναλωτές προς την αγορά του νερού αυξάνοντας τα κέρδη τους κατακόρυφα.

Στις ΗΠΑ η διαφημιστική αυτή καμπάνια στόχευε αποκλειστικά τις μητέρες και τις μειονότητες των ισπανόφωνων και των αφροαμερικανών. Η Nestle North America προωθούσε το Nestle Pure Life ως το ιδανικό νερό για έγκυες και μητέρες σε γαλουχία λόγω της προέλευσης του από «ορεινές αγνές πηγές».

Στην πραγματικότητα το νερό προερχόταν από το δημόσιο δίκτυο ύδρευσης, το οποίο είχε υποστεί περεταίρω επεξεργασία. Στην ουσία, αγοράζοντας το μεταλλικό νερό της εταιρείας, ο καταναλωτής αγόραζε το νερό της βρύσης, που πλέον είχε υποστεί περισσότερη χημική επεξεργασία και στοίχιζε 1900 φορές ακριβότερα από την τιμή του δικτύου.

Σοβαρές παραλήψεις

Μπορεί η περίπτωση αυτή να είναι σχετικά ανώδυνη, η βιομηχανία όμως είναι υπόλογη για σοβαρές παραλείψεις που θέτουν σε κίνδυνο την δημόσια υγεία. Το 2008, το μεταλλικό νερό της εταιρείας Wall mart , Sam’s choice, με χιλιάδες πωλήσεις στις ΗΠΑ, βρέθηκε σε έλεγχο να περιέχει τριαλομεθάνιο, ένα καρκινογόνο υποπροϊόν του χλωρίου, σε ποσότητες πολύ ανώτερες από τα επιτρεπτά όρια. Έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα σε 10 γνωστές μάρκες μεταλλικού νερού (τα ονόματα των οποίων δεν αποκαλύφθηκαν) έδειξε ότι το νερό περιείχε τις ίδιες ρυπογόνες ουσίες με το νερό της βρύσης καθώς και μεγάλη ποσότητα βαρέων μετάλλων και ραδιενεργών ισοτόπων.

Το 2004 σε έλεγχο που διενεργήθηκε στη Μεγάλη Βρετανία το εμφιαλωμένο νερό Dasani της Coca Cola, βρέθηκε να περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις βρωμίου. Η Coca Cola, ευθύνεται επίσης για την καταστροφή και την αποξήρανση των πηγαδιών της επαρχίας Kerala στην Νότια Ινδία, όπου και διατηρεί 52 εργοστάσια εμφιαλώσεως. Ειρωνεία, για μια εταιρεία που έχει ως σλόγκαν των διαφημίσεων της την έκφραση «άκου τη δίψα σου».

Το 2007 έλεγχοι που πραγματοποιήθηκαν στην Ιρλανδία σε 3 γνωστές μάρκες εμφιαλωμένου νερού, έδειξαν πως τα δείγματα ήταν μολυσμένα με επικίνδυνα βακτήρια, μεταξύ των οποίων και το E. Coli. Τα αποτελέσματα των ελέγχων κρατήθηκαν μυστικά για πάνω από ένα χρόνο και τα ονόματα των εταιρειών δεν αποκαλύφθηκαν ποτέ. Στο μεταξύ, η κατανάλωση μεταλλικού νερού στην Ιρλανδία αγγίζει ετησίως τα 193 εκατομμύρια λίτρα ανά άτομο.

Η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού κρύβει ακόμα έναν περιβαλλοντικό και κοινωνικό κίνδυνο. Η εμπορική εκμετάλλευση των πηγών και των ποταμών από τις εταιρείες στερεί πολύτιμο νερό που θα μπορούσε να διανεμηθεί δωρεάν μέσα από το δημόσιο δίκτυο.

Το νερό ιδιωτικοποιείται, γίνεται εμπορεύσιμο αγαθό και κοστολογείται ενώ τα αποθέματα μειώνονται παγκοσμίως. Οι μόνοι κερδισμένοι είναι οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες για το κέρδος των οποίων γινόμαστε όλοι τα εξιλαστήρια θύματα.


Όλες οι ενδείξεις είναι ότι το κούρεμα θα γίνει πιο γρήγορα από ό,τι περίμενα. Αυτό που αντιλαμβάνομαι και μπορώ να καταλάβω από αυτά που διαβάζω είναι ότι, ίσως γίνει και εντός των χρονικών περιθωρίων της τωρινής κυβέρνησης.

Στο βαθμό που πράγματι γίνει αυτό, θα είναι ένα θετικό δεδομένο για την ελληνική οικονομία και λογικά θα πάρουμε κάποια ανάσα. Λογικά ανάσα θα πρέπει επίσης να πάρει και η αγορά.

Δυστυχώς όμως η ανάσα μάλλον θα είναι προσωρινή στην καλύτερη των περιπτώσεων. Οι λόγοι είναι δύο:

Αφενός το κούρεμα, όπως έχω πει, δεν είναι αρκετό -αν θυμάστε καλά σας έχω πει ότι χρειαζόμαστε τουλάχιστον 180 δισ. ευρώ σε διαγραφές, ενώ θα πάρουμε μόνο 100 δισ. στην καλύτερη περίπτωση.

Αφετέρου, έχει αρχίσει και ξεδιπλώνει το θέμα πανευρωπαϊκά και οι αγορές δεν κοιτάνε πλέον μόνο την Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να βασιστούμε σε κάποια καλή πορεία της Ευρώπης, διότι μάλλον δεν θα έχει καλή πορεία η Ευρώπη, για να μπορεί να βοηθήσει και εμάς (χρηματιστηριακά μιλώντας).

Σε κάθε περίπτωση είμαστε στο τελευταίο στάδιο της διαδικασίας και μένει να δούμε πως θα ξετυλιχτεί το κουβάρι, διότι όλοι έχουν συμφωνήσει ότι το κουβάρι δεν θα ξετυλίξει όλο σε αυτή τη φάση (εννοώ ότι θα δούμε και επιπλέον διαγραφές στο μέλλον, άσχετα του τι έχει αποφασιστεί σε αυτή τη φάση).

Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι ίσως είμαστε στην τελευταία φάση του PSI.

Χρηματιστηριακά είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα πρέπει να προηγηθεί του κουρέματος, έστω κατά μια μέρα. Που πρακτικά σημαίνει ότι το κούρεμα και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα γίνουν σχεδόν ταυτόχρονα.

Που επίσης σημαίνει ότι οι όποιες αναγκαστικές αυξήσεις κεφαλαίου πρέπει να γίνουν στους τραπεζικούς ισολογισμούς, θα πρέπει να γίνουν σύντομα. Που με τη σειρά του επίσης σημαίνει ότι η μέρα της αλλοίωσης, Dilution-Day, πλησιάζει.

Πέραν του ότι οι αυξήσεις κεφαλαίου θα μειώσουν κατά πολύ την τωρινή αξία των τωρινών μετόχων (ενδεχομένως ακόμα και από τα τωρινά επίπεδα), το τι θα γίνει και πως θα γίνει παραμένει άγνωστο. Για άλλη μια φορά, μόνο εικασίες (speculation) μπορούμε να κάνουμε.

Το υποτιθέμενο καλό σενάριο είναι οι αυξήσεις κεφαλαίου να γίνουν στα τωρινά επίπεδα και να δοθεί η ευκαιρία στους μετόχους να συμμετάσχουν. Αυτό όμως θα είναι περισσότερο παγίδα παρά οτιδήποτε άλλο, διότι τα 30 δισ. ευρώ που ακούμε ότι θα είναι το ποσό της ανακεφαλαιοποίησης δεν είναι αρκετό. Αφενός διότι δεν φτάνουν αυτά τα λεφτά για να μπαλωθούν οι τωρινές τρύπες και αφετέρου, εκτιμώ ότι θα χρειαστεί να γίνει επιπλέον κούρεμα στο μέλλον.

Το κακό σενάριο είναι να γίνει ό,τι έγινε και στην Proton. Nα διαγραφούν παντελώς οι μετοχές και να έχουμε 100% χασούρα για τους μετόχους. Το τι πιθανότητες υπάρχουν για να γίνει αυτό δεν ξέρω, αλλά προσωπικά μου κάνει εντύπωση ότι δεν έχει ήδη γίνει μέχρι τώρα σε περισσότερες περιπτώσεις.

Ο λόγος είναι απλός. Από τη στιγμή που έχει παρθεί απόφαση για κούρεμα 50% και από τη στιγμή που πολλές τράπεζες θα έχουν απολέσει το 100% των κεφαλαίων τους όταν γίνει το κούρεμα, λογικά η ΤτΕ θα έπρεπε ήδη να έχει αφαιρέσει τις άδειες σε ορισμένες τράπεζες και θα έπρεπε ορισμένες τράπεζες να είχαν ήδη πάθει αυτό που έχει πάθει η Proton.

Σε κάθε περίπτωση, η διαδικασία της κρατικοποίησης τραπεζών τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη έχει ακόμα πολύ δρόμο. Αν τα μισά είναι αλήθεια από αυτά που ακούμε από το 2008, τότε όταν θα έχει τελειώσει αυτή η ιστορία, η πλειονότητα του ευρωπαϊκού τραπεζικού συμπλέγματος σε λίγα χρόνια θα είναι υπό κρατικό έλεγχο.

Η αρχή έγινε με την Dexia, στη συνέχεια είχαμε την Proton και χτες επίσημα ανακοινώθηκε ότι η Ισπανική Banco De Valencia η οποία κρατικοποιήθηκε από την Τράπεζα της Ισπανίας. Μεταξύ άλλων, η ΤτΙ (Τράπεζα της Ισπανίας) θα δώσει 2 δισ. σε δάνεια και θα διοχετεύσει και 1 δισ. σε μετοχικό κεφάλαια. Σημειώστε επίσης ότι η ΤτΙ ανακοίνωσε ότι θα αλλάξει όλη την διοίκηση της τράπεζας.

Χρηματιστηριακά μιλώντας, λογικά είμαστε στην τελευταία φάση της πτώσης των τραπεζών, διότι ακόμα και οι πέτρες πλέον ξέρουν τι θα γίνει και ότι οι χασούρες των μετόχων θα είναι μυθικές. Πουλάνε δηλαδή και οι τελευταίοι των Μοϊκανών.

Η διαφορά σήμερα από πέρσι, όταν σας έγραφα τότε για το κούρεμα (άσχετα αν εγώ ήμουν 1000% σίγουρος ότι θα γίνει), είναι ότι τότε έκανα εικασίες, ενώ σήμερα έχουμε δεδομένο ότι θα γίνει, διότι έχει ανακοινωθεί ότι θα γίνει. Το μόνο που μένει είναι να δούμε τις λεπτομέρειες για το πως θα γίνει, όχι αν.

Ό,τι και να γίνει και όπως και να γίνει, οι αυξήσεις κεφαλαίου που απαιτούνται να γίνουν στις τράπεζες είναι μυθικών διαστάσεων και θα προκαλέσουν ανεπανόρθωτη (σημειώστε το, ανεπανόρθωτη) ζημιά στους τωρινούς μετόχους.

Τέλος, μένει να δούμε ποια τραπεζικά χαρτάκια θα είναι καθ΄ οδόν προς τον Άγιο Πέτρο ή προς Εωσφόρο μεριά. Διότι ορισμένοι από αυτούς τους μετόχους αυτών των τραπεζών (όχι εσείς αγαπητέ αναγνώστη, για τα εσωτερικά πρόσωπα ομιλώ) ήταν πολύ κακά παιδιά εν ζωή (όσο δηλαδή τα χαρτάκια αυτά είναι στο ταμπλό) και δεν είμαι σίγουρος αν έχουν εξασφαλίσει το εισιτήριο στον παράδεισο, όταν τα χαρτιά τους αποχωρήσουν από αυτή τη γη (αλλοιωθούν στο άπειρο και ακόμα πάρα πέρα ή διαγραφούν από το ταμπλό).




Ο σύγχρονος προπαγανδιστής μπορεί να χρησιμοποιήσει μια ευρεία περιοχή σημάτων, συμβόλων και μέσων για να μεταδώσει το μήνυμά του. Για να επιτύχει τους σκοπούς του επιλέγει σκόπιμα γεγονότα, επιχειρήματα και σύμβολα και τα παρουσιάζει έτσι, ώστε να έχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Οτιδήποτε άλλο σχετικό το παραλείπει επίτηδες, το υποβαθμίζει ή το παραμορφώνει και προσπαθεί να εκτρέψει τη προσοχή των ανθρώπων απ' οτιδήποτε άλλο εκτός από τη δική του προπαγάνδα.

Τα σήματα που χρησιμοποιεί περιλαμβάνουν ήχους (λέξεις, μουσική, ηχητικά εφέ), χειρονομίες με συμβολική σημασία (στρατιωτικός χαιρετισμός, υψωμένος αντίχειρας, πιάσιμο της μύτης κ.λ.π.), στάσεις του σώματος, ειδικές δομές (ένα μνημείο, ένα κτίριο), ρούχα (μια στολή, μια τουαλέτα), ειδική κόμμωση, διάφορα ορατά σήματα (ένα πόστερ, μια σημαία, ένα σφυροδρέπανο, ένα σταυρό, μια πεντάλφα) κ.ο.κ..

Τα μέσα τώρα που μπορεί να χρησιμοποιήσει για να μεταδώσει τα μηνύματά του είναι πάρα πολλά και με τη φαντασία του και επινοητικότητά του μπορεί να βρει ακόμα περισσότερα. Τα προφορικά μέσα περιλαμβάνουν την ομιλία, τη συζήτηση, το σλόγκαν, το σύνθημα, τον ψίθυρο, τις φήμες και το ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό λόγο. Τα γραπτά μέσα περιλαμβάνουν τις εφημερίδες, τα βιβλία, τα περιοδικά, τις επιστολές (ανοικτές και ιδιωτικές), κατάλληλα επιλεγμένα αποσπάσματα απ' όλα αυτά (για να αποδεικνύει ο προπαγανδιστής αυτό που θέλει, ακόμα και αν είναι αντίθετο από την άποψη του συγγραφέα), τα πλακάτ, τα φυλλάδια, τις προκηρύξεις, τις αφίσες, τις διαφημίσεις στους δρόμους και στα μέσα μαζικής μεταφοράς, τους πίνακες ανακοινώσεων και το γράψιμο στους τοίχους.

Άλλα μέσα περιλαμβάνουν τη γλυπτική, τη ζωγραφική, τη μουσική (τρομερό σύγχρονο μέσο με το τρόπο που χρησιμοποιείται στο ρυθμό, στους στίχους των τραγουδιών και στη κουλτούρα ή υποκουλτούρα που διαδίδει. Όπως είπε ο Γκαίμπελς, "πρώτος προπαγανδιστής είναι ο τυμπανιστής"), τη ποίηση, το χορό (χορευτικά κλαμπ, μπαλέτο, χορευτικά συγκροτήματα, χορευτικές εκδηλώσεις, χορευτικές βραδιές), την αρχιτεκτονική, τα μνημεία, τα αγάλματα, τους ναούς, τη διακοσμητική, το θέατρο (ιδίως οι επιθεωρήσεις, αλλά και το σοβαρό θέατρο), το κινηματογράφο (ένα άλλο τρομερό προπαγανδιστικό μέσο που μαζί με τη Δυτική λεγόμενη μουσική, που εξιτάρει τη νεολαία, έχει επιβάλλει σε όλο σχεδόν το κόσμο τον Αμερικάνικο τρόπο ζωής), το ραδιόφωνο, τη τηλεόραση, τη μόδα, την επίσημη ένδυση (στρατιωτικοί, αστυνομικοί, πολιτικοί, πλούσιοι με σμόκιν και τουαλέτες σε δεξιώσεις), τα ινδάλματα (από το μουσικό ή το κινηματογραφικό στερέωμα σαν πρότυπα ένδυσης, κόμμωσης και συμπεριφοράς), τις υποσχέσεις (που καθησυχάζουν συνειδήσεις, συνεχώς αναβάλλεται η εκπλήρωσή τους και που συνήθως δεν πραγματοποιούνται ποτέ), τη κολακεία, τις φωτεινές επιγραφές, τα χρώματα (π.χ. το κόκκινο για τη διέγερση, το πράσινο για τη γαλήνευση, το λευκό για την αγνότητα, το μαύρο για το φόβο ή το πένθος κ.λ.π.), τις συγκεντρώσεις, τις διαδηλώσεις, τις πορείες (π.χ. η πορεία ειρήνης των Λαμπράκηδων), τις κηδείες επιφανών προσώπων (π.χ. του Γεωργίου Παπανδρέου, του Γεννηματά, της Μελίνας, του Ανδρέα Παπανδρέου, του Καραμανλή), τις μπάντες, τα εμβατήρια, τα εθνικά και θρησκευτικά σύμβολα (σημαία, σταυρός, εθνικός ύμνος), τις στρατιωτικές επιδείξεις, τις παρελάσεις, τις Εθνικές εορτές, τους διαγωνισμούς (π.χ. ο διαγωνισμός ομορφιάς, που δημιουργεί τα διάφορα ανόητα πρότυπα), τις εκθέσεις (ζωγραφικής κ.λ.π.), τα καλλιτεχνικά σόου, τους εράνους (κομματικοί π.χ. ο ετήσιος έρανος της ΚΝΕ, θρησκευτικοί π.χ. "προς αποπεράτωσιν του ιερού ναού" κοινωνικοί: Ερυθρού Σταυρού, Αντικαρκινικός κ.λ.π.), τα φεστιβάλ (π.χ. το φεστιβάλ της ΚΝΕ, μουσικά φεστιβάλ), τα νόμιμα τυχερά παιχνίδια (λαχεία, προπό, λόττο, τζόκερ, σουϊπστέικ, που είναι όλα μια άλλη μορφή ανεκπλήρωτων υποσχέσεων κι εφησυχασμού), τις διεθνείς αθλητικές συναντήσεις (που προπαγανδίζουν τη χώρα των νικητών), και τα δημοφιλή σπορ (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, που δημιουργούν φανατικούς, αλληλοσπαρασσόμενους οπαδούς πάνω στην απλή ιδέα ότι "είμαστε οι καλύτεροι" και θα πρέπει γι' αυτό να νικάμε συνεχώς και αν καμιά φορά μας νικήσετε, θα τα κάνουμε λίμπα και θα σας πλακώσουμε στο ξύλο".

Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ

"Αισθάνομαι μερικές φορές οίκτο γι' αυτούς που διαβάζουν μια ή περισσότερες εφημερίδες και νομίζουν ότι γνωρίζουν τι συμβαίνει πραγματικά στο κόσμο". (Πρόεδρος Τζέφερσον ΗΠΑ). Να κάνεις αυτά που νομίζεις ότι είναι σωστά, έστω και αν κάνοντάς τα θα σε κακολογήσουν, γιατί ο όχλος είναι κακός κριτής κάθε καλού πράγματος. (Πυθαγόρας) Δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει η γνώμη των πολλών, αλλά η γνώμη των επαϊόντων για τα δίκαια και άδικα. (Πλάτωνας, Κρίτων)

Όσο για τη περίφημη κοινή γνώμη, η οποία επηρεάζει τόσο πολύ τις καταστάσεις και την οποία φαίνονται να υπολογίζουν τόσο πολύ οι πολιτικοί μας έχουμε να πούμε ότι είναι στη πραγματικότητα το πιο αναξιόπιστο πράγμα στο κόσμο: συναισθηματική, εύπιστη, ασαφής, ευμετάβλητη, ευάλωτη, κενόδοξη, ανόητη και βασικά συντηρητική. Με βάση αυτές τις ποταπές και νεφελώδεις ιδιότητές της, μπορούν οι αναλυτές της να την διαμορφώνουν και να τη χειραγωγούν. Μπορούμε να την παρομοιάσουμε με μια αυτάρεσκη, ματαιόδοξη και τελικά κενή και ανόητη νέα γυναίκα.

Τα γκάλοπ ή σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης αποτελούν ένα μέσο που χρησιμοποιεί η σύγχρονη προπαγάνδα για να επηρεάζει ψηφοφόρους, για να τους πείσει να είναι και αυτοί "in", μέσα στο ρεύμα, με άλλα λόγια να ψηφίσουν, ή να δεχθούν τις απόψεις των "πρώτων".

Από την άλλη μεριά σε περιόδους προεκλογικών αγώνων μεγάλες εταιρίες κάνουν σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης και ανακαλύπτουν τι ακριβώς ζητούν οι ψηφοφόροι. Με βάση τα συμπεράσματά τους, φτιάχνουν μετά μια όσο το δυνατόν πιο "τέλεια" εικόνα ενός υποψηφίου, την οποία πουλάνε στη συνέχεια αδρά σε κάθε ενδιαφερόμενο, ανεξαρτήτου κόμματος. Στη συνέχει ο υποψήφιος μαθαίνει σαν ηθοποιός το ρόλο του και πλασάρεται ανάλογα στο κοινό, παρουσιαζόμενος σα να ικανοποιεί όλες τις ανάγκες του. Κατά τα άλλα βέβαια ψηφίζουμε δημοκρατικά! Και βέβαια αυτό το ακριβό πακέτο των εταιριών σφυγμομετρήσεως δεν το αγοράζει όποιος κι όποιος, αλλά οι πλούσιοι βασικά υποψήφιοι. Έτσι και αλλιώς όμως η "δημοκρατία" μας έχει χιλιάδες τρύπες και καταντάει στο τέλος μια σιωπηρή, έντεχνα καμουφλαρισμένη ολιγαρχία.

Γενικότερα οι εταιρίες σφυγμομετρήσεων διαπλάθουν συνέχεια τη κοινή γνώμη σύμφωνα με τα σχέδια των πελατών τους. Στην Αμερική τα τρία βασικά δίκτυα CBS-NBC-ABC, οι Τάιμς της Νέας Υόρκης και η Ουάσιγκτον Ποστ παίρνουν συνεχώς σφυγμομετρήσεις. Τα περισσότερα δεδομένα τους αναλύονται από το Ερευνητικό Κέντρο για την Εθνική Κοινή Γνώμη (National Opinion Research Center), όπου αναπτύσσεται τελικά ένα ψυχολογικό προφίλ για ολόκληρο το Αμερικανικό έθνος. Στη συνέχεια τα ευρήματά τους εκτιμούνται συγκριτικά στους υπολογιστές της Gallup Poll και της Yankelovich, Skelley & White. Πολλά από αυτά που διαβάζουν οι Αμερικανοί στις εφημερίδες τους ή βλέπουν στις τηλεοράσεις τους, έχει προηγουμένως ραφιναριστεί από τις εταιρίες σφυγμομετρήσεων. Αυτό που βλέπουν είναι αυτό που οι αναλυτές της κοινής γνώμης θεωρούν ότι πρέπει να δουν. Αυτό ονομάζεται "Κατασκευή της Κοινής Γνώμης". Ο κόσμος θεωρείται σαν "πληθυσμιακές ομάδες - στόχοι" και αυτό που μετρούν οι αναλυτές των σφυγμομετρήσεων είναι πώς αντιδρά ο κόσμος σε αυτά που του παρουσιάζονται στα βραδινά δελτία ειδήσεων.

Σύμφωνα με τον Ντανιέλ Γιανκέλοβιτς, της εταιρίας σφυγμομετρήσεων Yankelovich, Skelley & White", η σφυγμομέτρηση είναι απλώς ένα εργαλείο για την αλλαγή της κοινής γνώμης". Και από συνωμοσιολογικής πλευράς ο ερευνητής και συγγραφέας Δρ. Τζων Κόουλμαν παρατηρεί:

"Σήμερα οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι καλά πληροφορημένοι, αλλά αυτό που δεν συνειδητοποιούν είναι ότι οι γνώμες που έχουν δεν είναι στη πραγματικότητα δικές τους, αλλά έχουν κατασκευαστεί στα ινστιτούτα ερευνών και έχουν διοχετευθεί μετά στα μέσα ενημέρωσης και στους αναλυτές της κοινής γνώμης...Η Επιτροπή των Τριακοσίων (Η Μυστική Κυβέρνηση) με τους χιλιάδες κοινωνιολόγους που έχει στη διάθεσή της και με τη βοήθεια των ΜΜΕ σταθερά στα χέρια της, μπορεί να δημιουργεί ΝΕΕΣ γνώμες για το κοινό πάνω σε οποιοδήποτε σχεδόν θέμα και να τις διασπείρει μετά σε όλο το κόσμο, το πολύ σε δυο βδομάδες. Αυτές οι αλλαγές της κοινής γνώμης αναφέρονται κατευθείαν στη Λέσχη της Ρώμης, η οποία με τη σειρά της αναφέρεται στην Επιτροπή των 300, στη κορυφή της οποίας κάθεται η Βασίλισσα της Αγγλίας, κυβερνώντας ένα απέραντο δίκτυο από στενά συνδεδεμένες εταιρίες, οι οποίες δεν πληρώνουν ποτέ φόρους και δεν είναι υπόλογες σε κανένα και οι οποίες χρηματοδοτούν τα ινστιτούτα ερευνών τους μέσω ιδρυμάτων των οποίων οι συνδυασμένες δραστηριότητες έχουν ένα πλήρη σχεδόν έλεγχο πάνω στη καθημερινή μας ζωή".

"Μαζί με τις αλληλοσυνδεόμενες εταιρίες τους, τις ασφαλιστικές εταιρίες, τις τράπεζες, τις οικονομικές επιχειρήσεις, τις πετρελαϊκές επιχειρήσεις, τις εφημερίδες, τα περιοδικά, τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις, αυτός ο αχανής οργανισμός κάθεται καβάλα στο σβέρκο του κόσμου. Δεν υπάρχει πολιτικός στην Ουάσιγκτον που να μην είναι με κάποιο τρόπο υποχρεωμένος σε αυτήν"...

Από το Βιβλίο του Δ. Ευαγγελόπουλου «Τεχνολογία Υποταγής Συνειδήσεων»


  • Προτιμώ τα τανκς από τη δανειακή σύμβαση
  • Απεχθάνομαι αυτούς που με τη βία θέλουν να μας «σώσουν»
Του Δαμιανού Βασιλειάδη
εκπαιδευτικού, συγγραφέα
Αθήνα, 24.11.2011

«Κοινωνίες με ριζικά αποδυναμωμένη και φθαρμένη εθνική συνείδηση, δεν έχουν πεδίο στρατηγικής λογικής, θέτουν σε κίνδυνο την ιστορική τους ύπαρξη, περιθωριοποιούνται στη διεθνή σκακιέρα».
Αχμέτ Νταβούτογλου

Τελικά οι εκπρόσωποι της παρασιτικής και κομπραδόρικης ελληνικής αστικής τάξης, του ελληνικού κεφαλαίου: ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία και Λ.Α.Ο.Σ, συνεπικουρούμενοι από τους συνοδοιπόρους τους, υπέγραψαν ως άλλοι Τσολάκογλου την εκποίηση του ελληνικού κράτους στους Γερμανούς και τους άλλους «άσπονδους» φίλους και συμμάχους μας.

Το έγκλημα συνετελέσθη.

Και μήπως ήταν διαφορετικά δυνατόν;

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, (αυτός που έβαλε τα θεμέλια της κακοδαιμονίας), είπε κάτι που έχει εφαρμογή στην Ελλάδα τουλάχιστον: Σε μια σημαδιακή, επιγραμματική του επισήμανση, προσδιόρισε ο ίδιος την εξάρτηση του ελληνικού κεφαλαίου από τα ξένα κέντρα και πιο συγκεκριμένα:

«Στις χώρες που βρίσκονται στο περιθώριο του παγκόσμιου καπιταλισμού, η ντόπια μεγαλοαστική τάξη, υποτελής, δορυφορική και διαβρωμένη από το πολυεθνικό μονοπωλιακό κεφάλαιο, όσες αντιδικίες κι αν έχει μαζί του, στα κρίσιμα θέματα θα μιλήσει με τη ‘φωνή του κυρίου της’».

Τελικά και ο «πατριώτης» Σαμαράς, μίλησε με τη φωνή των κυρίων του, δηλαδή της Τρόικας, δηλαδή των εκπροσώπων, όπως είπε ο Ανδρέας Παπανδρέου, του πολυεθνικού μονοπωλιακού κεφαλαίου, που σήμερα παίρνει τη μορφή του τοκογλυφικού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Μήπως ήταν διαφορετικά δυνατόν; επαναλαμβάνω. Όχι φυσικά, φυσικότατα!

Με την έννοια αυτή για την αστική τάξη δεν παίζει κανένα ρόλο το θέμα της εθνικής ανεξαρτησίας και της κατοχύρωσης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας. Από τη λεία των ξένων προσδοκούν να αρπάξουν το μερίδιό τους, ξεπουλώντας την Ελλάδα στα ξένα συμφέροντα. Φαίνεται πως τα «τριάντα αργύρια» έχουν διαχρονική ισχύ για τους εκπροσώπους του κεφαλαίου.

Για το λόγο αυτό και ο Μίκης Θεοδωράκης σε πρόσφατο άρθρο με τίτλο: «Το χρήμα και η αποθέωσή του», τονίζει:
«Έτσι και σήμερα είμαι βέβαιος ότι το 90% των όσων αρνητικών φαινομένων συγκλονίζουν τον τόπο μας, προέρχονται από ξένα κέντρα και τα εγχώρια όργανά τους, για να αποπροσανατολίσουν και να παραλύσουν τον λαό μας, να τον διαιρέσουν και να τον εκβαρβαρίσουν, να τον καταστήσουν άβουλο υποχείριο στα στρατηγικά και οικονομικά τους συμφέροντα». (21.9.2009).

Η Γερμανία που ήθελε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου να διαλύσει την Ελλάδα, δήμευσε ολόκληρο τον εθνικό πλούτο της και μάλιστα σε τέτοιο σημείο ώστε ο ίδιος ο Μουσολίνι να ισχυριστεί ότι οι Γερμανοί Ναζί αφαίρεσαν ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών των Ελλήνων.

Μόνο ένα μικρό παράδειγμα θα αναφέρουμε για την ληστεία των Γερμανών κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, για να δούμε την αναλογία του με το σήμερα:

"Πράγματι οι Γερμανοί Ναζί καταλήστεψαν την Ελλάδα. Έως τις αρχές Ιουνίου 1943 ήταν αποθηκευμένες στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης τεράστιες ποσότητες από τα μέταλλα Χρώμιο, ψευδάργυρο, κασσίτερο, Χαλκό, μόλυβδο, έτοιμο να σταλούν στη Γερμανία. Επιπρόσθετα οι διευθυντές των γερμανικών βιομηχανιών έβαλαν κάτω από τον έλεγχο τους όλη την παραγωγή σε βιομηχανικά μέταλλα αυτής της χρονιάς, όπως βωξίτη, μαγγάνιο, νικέλιο, μολυβδαίνιο, και σιδηροπυρίτη. Έτσι η αξία όλων αυτών των πρώτων υλών της χρονιάς, που μεταφέρθηκαν στη Γερμανία, ανέβηκε στο ποσό από 45 σε 50 εκατ. γερμανικά μάρκα.

Όμως δεσμεύτηκαν και μεταφέρθηκαν στη Γερμανία ακόμη και τεράστιες ποσότητες πετρελαίου και κάρβουνου (10,000 τόνοι), καθώς επίσης και τα σημαντικότερα αγροτικά εξαγώγιμα προϊόντα, ανάμεσα στα οποία:
71.000 τόνοι σταφίδες, 18.000 τόνοι ελαιόλαδο, 7.000 τόνοι βαμβάκι, 3.500 τόνοι ζάχαρη, 3.000 τόνοι ρύζι, και 305 τόνοι κουκούλια μεταξιού. Πέρα απ' αυτά οι επιφορτισμένοι αξιωματικοί για τα οικονομικά κατέσχεσαν τα μηχανήματα της πολεμικής βιομηχανίας του Μποδοσάκη και μεγάλο μέρος των τραίνων του ΟΣΕ.
Η σημαντικότερη όμως λεία ήταν ο καπνός. Κάτω από τη διεύθυνση του διευθυντή της καπνοβιομηχανίας Reemtsma Otto Lose κατασχέθηκε και μεταφέρθηκε στη Γερμανία όλη η παραγωγή ανατολίτικου καπνού των ετών 1939 και 1940. Επρόκειτο για 85.000 τόνους ανατολίτικου καπνού αξίας 175 εκατ. γερμανικών μάρκων, που επήρκεσαν για τη γερμανική κατανάλωση μιας ολόκληρης χρονιάς. Το ποσό αυτό απέφερε για το γερμανικό δημόσιο ένα κέρδος σε φόρους της τάξεως του 1.4 δισ. γερμανικών μάρκων (RM)..." (σελ. 5)

"Έως την 1 Σεπτεμβρίου 1944 δημεύτηκαν και μεταφέρθηκαν στην Γερμανία 126.000 τόνοι χρώμιο, 91.000 τόνοι βωξίτης, 71.000 τόνοι νικέλιο, 14.000 τόνοι μαγνήσιο, 44.000 τόνοι σιδηροπυρίτης, και 71.000 τόνοι μολυβδαίνιο. Κοντά σ' αυτά προστέθηκαν και 30.000 τόνοι ανατολίτικος καπνός, για την προμήθεια των γερμανικών εργοστασίων σιγαρέτων και πολλές άλλες αγροτικές πρώτες ύλες για τη γερμανική βιομηχανία". (σελ 12)

Μπορεί αυτό να οφείλεται και στο γεγονός ότι οι ιθύνοντες στη Γερμανία που ρυθμίζουν τις τύχες της, δεν μπορούν να ξεχάσουν ότι η Ελλάδα ήταν εκείνη που εμπόδισε τον Χίτλερ να επιτεθεί αποτελεσματικά στη Σοβιετική Ένωση για να την κατακτήσει.

Δεν πρέπει να ξεχνούμε ακόμη ότι ο Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε διαμελίσει την Ελλάδα και την είχε παραχωρήσει στους Συμμάχους του. Την Μακεδονία και την Δυτική Θράκη στους Βούλγαρους, την Θεσσαλία στους Ιταλούς κ.λπ;

Αποκαλυπτική είναι η τοποθέτηση ενός Γερμανού κοινωνιολόγου, ιστορικού, που μας συμπαραστέκεται στις προσπάθειες του «Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα», ο οποίος εξηγεί την πολιτική της Γερμανίας μετά το 1990:

«Μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ, και την ‘κατάληψη’ της Ανατολικής Γερμανίας από τη Δυτική, η Γερμανική Κυβέρνηση συμμετείχε ενεργά στην αποσταθεροποίηση των κρατών της Ανατολικής Ευρώπης όπως η Ελλάδα. Αυτό αποδεικνύεται ιδιαίτερα από την περίπτωση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, όπου η Γερμανία δεν εμπόδισε τις συγκρούσεις μεταξύ των Γιουγκοσλαβικών Δημοκρατιών, αλλά αντίθετα, τις υποστήριξε. Αντί της ειρήνης, με γερμανική μεσολάβηση, σκηνοθετήθηκε μια επιθετική πολιτική, με στόχο την ευρύτερη κυριαρχία και επιρροή στην περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης. Η Γερμανία προλείανε το έδαφος για την επέμβαση των ΗΠΑ.
Η Ελλάδα τότε αρνήθηκε να συμμετάσχει σε έναν πόλεμο εναντίον της Γιουγκοσλαβίας. Η έντιμη αυτή στάση φυσικά δεν άρεσε σε μια νέα Μεγάλη Γερμανία η οποία ενδιαφερόταν για μια στρατιωτική επέμβαση . Εάν και κατά πόσο θα το καταφέρουν εξαρτάται από την ταξική πάλη των χωρών που δέχονται αυτήν την πίεση».

Αλλά και η μαρτυρία του Γερμανού συγγραφέα Andreas Wehr είναι αποκαλυπτική:
«Η διένεξη για την Ελλάδα, εκφράζει έναν ανελέητο αγώνα των ιμπεριαλιστικών Κρατών και αγορών, για ζώνες επιρροής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ισχυρές χώρες θέλουν να συντρίψουν ανίσχυρες».

Μήπως όλα αυτά είναι αποκυήματα φαντασίας;

Όχι δυστυχώς, δεν είναι. Η μαρτυρία ενός άλλου Γερμανού το αποδεικνύει περίτρανα: «Η τελική κατάληξη των διαπραγματεύσεων και η αποκρυστάλλωση του τελικού γεγονότος της Ένωσης οδήγησε τον δημοσιογράφο Dieter Gütt, την 24η Ιανουαρίου 1990 στην αυτοκτονία. Στην αποχαιρετιστήρια επιστολή του ο Dieter Gütt αναφέρει ότι δεν επιθυμεί να γίνει κομμάτι μιας νέας ‘Μεγάλης Γερμανίας’ και προειδοποιεί για τους κινδύνους μιας τέτοιας ιστορικής έκβασης.

Τρεις μήνες πριν την αυτοκτονία του ο Dieter Gütt γράφει στο περιοδικό ‘Στερν’ «Η αξιοπρέπεια και η ελευθερία δεν αποτέλεσαν ποτέ στόχους μια Γερμανικής Αυτοκρατορίας’».

Αυτά όσον αφορά τον Dieter Gütt.
Όμως καταπέλτης εναντίον της «Μεγάλης Γερμανίας» είναι ένας άλλος γνωστός σε όλους επαναστάτης, ο Μιχαήλ Μπακούνιν, που έγραψε για την Γερμανία τα ακόλουθα:
"Σε όλες τις διεθνείς της σχέσεις, η Γερμανία, απ' τις απαρχές της κι' όλας, αργά και συστηματικά, έπαιζε πάντα το ρόλο του εισβολέα, του κατακτητή, πάντα πρόθυμη να επεκτείνει στο έδαφος των γειτόνων της τη δική της θεληματική υποδούλωση κι' από τότε που εδραιώθηκε οριστικά σαν ενιαία δύναμη, έγινε μια απειλή, ένας κίνδυνος για την ελευθερία ολόκληρης της Ευρώπης. Η σημερινή Γερμανία δεν είναι άλλο παρά υποδούλωση, θριαμβευτική και κτηνώδης".

Όμως θα ήταν τεράστιο λάθος να γενικεύουμε, όπως: «Οι Γερμανοί είναι Ναζί, οι Έλληνες είναι τεμπέληδες» και λοιπά και λοιπά. Γιατί π.χ. οι Έλληνες της Γερμανίας χαίρουν πανθομολογουμένως άκρας εκτίμησης στη Γερμανία; Απλώς αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για να ακυρώσω κάθε γενίκευση που αποτελεί παραπλάνηση και παγίδα για τους λαούς.

Εκείνο που ισχύει πραγματικά είναι αυτό που τόνισε πάλι ο ίδιος ο φίλος μας Γερμανός ιστορικός, λέγοντας:
«Τα σύνορα μεταξύ των ανθρώπων δεν κινούνται μεταξύ των χωρών, αλλά μεταξύ των τάξεων. Τη διεύρυνση της συνείδησης αυτής φοβούνται οι κυρίαρχες τάξεις, όπως ο διάβολος το λιβάνι».

Έλληνες ενωθείτε σε ένα πελώριο Πανεθνικό - Παλλαϊκό Μέτωπο για να πραγματώσουμε αυτό που είπε ο ποιητής:

“Πάρε ένα σβόλο Μήτρο και διώξε εκείνα τα σκυλιά που μου χαλούν το φύτρο”.


1. Βλ. Βασίλειος Μαρκεζίνης, Μια νέα εξωτερική πολιτική για την Ελλάδα, εκδ. «Λιβάνης», Αθήνα 2010, σ. 279.

2. Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας. Η αναφορά του Νταβούτογλου αφορούσε και την Ελλάδα. Όταν το φρόνημα ενός λαού καταρρακώνεται τότε μπορεί να γίνει εύκολη λεία στους επιβουλείς του.

3. Η υπαγωγή μας στο αγγλικό δίκαιο, που προβλέπει η δανειακή σύμβαση, υποθηκεύει όλη την Ελλάδα με ότι έχει στο έδαφος, στο υπέδαφος και στον αέρα. Η Ελλάδα καθίσταται Νεο - Αποικία της χειρίστης μορφής.

4. Βλ. Ανδρέας Παπανδρέου, «Ο Ευρωκομουνισμός δεν είναι ο δρόμος για το σοσιαλισμό στην Ευρώπη», εφημ. «Εξόρμηση», αρ. φ. 123, Μάρτιος 1977. χαρακτηριστική για την στάση της παρασιτικής και ξενόδουλης μεγαλοαστικής και αστικής τάξης της Ελλάδας, που φτάνει τα όρια της προδοσίας, αποτελεί η αποκαλυφθείσα προσφάτως στην Κυπριακή Βουλή, κατά τη διερεύνηση του περιβόητου φακέλου της Κύπρου, η άμεση συμμετοχή του μεγαλοεκδότη Χρήστου Λαμπράκη στο πραξικόπημα της Κύπρου. Με έγγραφο που έστειλε ο «εθνάρχης» Κ. Καραμανλής στον Μακάριο, τρεις μέρες πριν από το πραξικόπημα εναντίον του, αποκαλύπτει ότι το πραξικόπημα αυτό οργάνωσε στο εξοχικό του στον Πόρο ο μεγαλοεκδότης μαζί με τον Ιωαννίδη και τον Σαμψών. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, γνώριζε την ύπαρξη του εγγράφου αυτού, που ενοχοποιούσε τον Χρήστο Λαμπράκη. Εκεί συντελέστηκε μια συναλλαγή. Ο φάκελος της Κύπρου αποσιωπήθηκε, γιατί ο Ανδρέας Παπανδρέου υπολόγιζε στην υποστήριξη του Χρήστου Λαμπράκη για την κατάκτηση της εξουσίας.

5. Τελική έκθεση της του τμήματος εξόρυξης μεταλλευμάτων της στρατιωτικής υπηρεσίας για την οικονομία της Ελλάδας στη υπηρεσία ΟΚW από 10.09.1944. Εκδόθηκε ως ντοκουμέντο, νούμερο 16, εκδοθέν από τον κ. Martin Seckendorf στο βιβλίο του: Η κατοχική πολιτική του γερμανικού Φασισμού στη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα, σ. 361. Το απόσπασμα περιλαμβάνεται σε έκθεση που μου απέστειλε ο φίλος μας Γερμανός οικονομολόγος, ιστορικός Karl Heinz Roth, συνεργάτης στο Δίκτυο των Γερμανών φίλων μας που μας συμπαραστέκονται στον αγώνα του Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

6. Βλ. Μανώλης Γλέζος, Εθνική Αντίσταση 1940 1945, τόμ. Α΄, εκδ. «Στοχαστής», Αθήνα, 2006,σ. 247.

7. Απόψεις του Γερμανού κοινωνιολόγου Όλαφ Μέρκεντορφ, που η αλήθεια τους αποδεικνύεται καθημερινά από την πολιτική της Γερμανίας, απέναντι στα κράτη της Νότιας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Δεν μας θυμίζει αυτό και Θουκυδίδη για τα ισχυρά και αδύναμα κράτη;

8. Andreas Wehr, συγγραφέας, αρθογράφος, Συνεργάτης της Ομοσπονδίας των Ενωμένων Αριστερών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απόσπασμα από το άρθρο του: «Τιμωρείστε την Ελλάδα».

9. Για του λόγου το αληθές οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ανατρέξουν στην ανάλυσή μου γύρω από το τραυματικό πρόβλημα των γερμανικών αποζημιώσεων και την τύχη του. Λεπτομερής ανάλυση της στάσης της Γερμανίας στο θέμα αυτό στο ιστολόγιό μου: www.damonpontos.gr, στο φάκελο: «Γερμανικές αποζημιώσεις».

10. Αυτό το απόσπασμα προέρχεται από ένα ανολοκλήρωτο έργο του Μ. Μπακούνιν με τίτλο: "Η κνουτογερμανική αυτοκρατορία". Γράφτηκε τα έτη 1870 -72 και περιλήφθηκε στο έργο του Μιχαήλ Μπακούνιν "Θεός και κράτος" εκδ. "Ελεύθερος τύπος", Ε' έκδοση, Ιούλιος 1986.



To αισχρό παραμύθι με την 6η δόση συνεχίζεται.

Πρωταγωνιστές του αίσχους δεν είναι άλλοι από αυτούς που έκοψαν τους μισθούς, από αυτούς που έκοψαν τις συντάξεις.

Ολοι αυτοί οι σεσημασμένοι της βαρβαρότητας, εμφανίζονται τώρα ενώπιον εργαζομένων, συνταξιούχων και ανέργων και χωρίς τσίπα, χωρίς φιλότιμο παριστάνουν ότι τους τρώει η έγνοια για το «πώς θα καταβληθούν οι μισθοί και οι συντάξεις»!

Αλλά για ποιους μισθούς, για ποιες συντάξεις μιλούν;

Μα για τους μισθούς και τις συντάξεις που αυτοί ισοπέδωσαν! Που αυτοί εξανέμισαν! Που αυτοί αφάνισαν!

Φυσικά, για τούτη την «πατριωτική» πράξη τους δε μιλούν.

Την προσπερνούν και με τον αέρα του ταγού της «εθνικής σωτηρίας», καθώς παρελαύνουν από τα κανάλια και τα μικρόφωνα, φορούν τη μάσκα του φτηνού θεατρίνου τρίτης διαλογής και αρχίζουν να βγάζουν σπαραξικάρδιες κορόνες ότι αδημονούν για την εκταμίευση της 6ης δόσης διότι -όπως εξηγούν οι «φιλεύσπλαχνοι»- αγωνιούν για την... πληρωμή μισθών και συντάξεων.

Πρόκειται για ελεεινούς ψεύτες!

Κατ' αρχάς - και δε θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε - αυτοί που καμώνονται ότι «νοιάζονται» για την πληρωμή μισθών και συντάξεων, είναι σαν τους κροκόδειλους που δακρύζουν ακριβώς την ώρα που καταβροχθίζουν τα θύματά τους.

Οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ, η κυρία Μπακογιάννη «κλαίνε» για εκείνους τους μισθούς και εκείνες τις συντάξεις που οι ίδιοι πετσόκοψαν!

«Κλαίνε» για την καταβολή εκείνων των δώρων Χριστουγέννων που οι ίδιοι κατάργησαν!

Η τιποτένια δημαγωγία τους ξεπερνάει κάθε όριο μαυρογιαλουρισμού.

Δεύτερον, η τρομοκρατία περί την 6η δόση ουδεμία σχέση έχει με την καταβολή των (εναπομεινάντων) μισθών και των (εναπομεινασών) συντάξεων.

Ολα τα ποσά της 6ης δόσης, όπως συνέβη με την 5η, την 4η, την 3η δόση κ.ο.κ., όπως θα συμβεί με την 7η, την 8η, την 9η δόση κ.ο.κ., δεν πάνε σε εργαζόμενους και συνταξιούχους, δεν πάνε για μισθούς και συντάξεις.

Πάνε στους τοκογλύφους!

Πάνε στους κερδοσκόπους!

Πάνε στους κατόχους των ομολόγων του ελληνικού δημόσιου χρέους!

Οι δόσεις, μέσω των τραπεζών, πάνε σε εκείνα τα συνδεδεμένα και διαπλεκόμενα με χίλια νήματα με τους τραπεζίτες μονοπώλια, πάνε στους βιομήχανους, στους εφοπλιστές και στους κεφαλαιοκράτες.

Οι δόσεις τους, δηλαδή, πάνε στα ταμεία της πλουτοκρατίας, για να συνεχίσουν να παραγεμίζουν τα θησαυροφυλάκια εκείνης της τάξης που προκάλεσε το χρέος και που τώρα το πληρώνει ο λαός!

Οσο κι αν η άθλια προπαγάνδα τους έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας, η αλήθεια είναι συγκεκριμένη και είναι η εξής:

1) Με την μέχρι σήμερα πολιτική του μνημονίου, από τις 5 δόσεις που έχουν εκταμιευτεί προς την Ελλάδα, το συνολικό ποσό της εκταμίευσης ισούται με 65 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ομως,
2) κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου -της περιόδου που υποτίθεται ότι «οι Ελληνες ζουν με τα δανεικά από την τρόικα» (!!)- η Ελλάδα, δηλαδή ο ελληνικός λαός, έχει πληρώσει για τόκους και χρεολύσια προς τους εγχώριους και ξένους τοκογλύφους και κάθε λογής κατόχους ελληνικών ομολόγων το ποσό των 79 δισεκατομμυρίων ευρώ!

Με άλλα λόγια:Τα 65 δισ. ευρώ των δόσεων όχι μόνο δεν πήγαν σε μισθούς και συντάξεις, αλλά, αντίθετα, από τους ρημαγμένους μισθούς και τις λεηλατημένες συντάξεις αφαιρέθηκαν κι άλλα 14 δισ. ευρώ κι όλα αυτά μαζί, τα 65 δισ. των δόσεων συν τα 14 δισ. της αρπαγής, σύνολο 79 δισ. ευρώ, επέστρεψαν στους «πιστωτές» μας! Ξαναγύρισαν (με τόκο!) στους «δανειστές» μας! Τα έφαγαν οι ντόπιοι και ξένοι «σωτήρες» μας!

Μας «δίνουν», δηλαδή, λεφτά για να μη χάνουν οι ίδιοι τα τοκογλυφικά τους, μας «δίνουν» λεφτά για να διατηρείται «βιώσιμο το χρέος μας» απέναντί τους που σημαίνει να μας ξεζουμίζουν μια ολόκληρη ζωή, μας «δίνουν» λεφτά για να μας κρατάνε αιωνίως χρεωμένους, μας «δίνουν» λεφτά με το ένα χέρι για να τα παίρνουν με το άλλο χέρι στο πολλαπλάσιο και πάνω σ' αυτά τα νέα δάνεια - που επιστρέφουν στους ίδιους - προσθέτουν νέα, μεγαλύτερα, ακόμα πιο δυσβάσταχτα τοκογλυφικά!

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την περίφημη 6η δόση.

Οι τόκοι και τα χρεολύσια για τους μήνες Νοέμβρη - Δεκέμβρη ανέρχονται σε 15,5 δισ. ευρώ!

Οπως, λοιπόν, θα 'ρθουν τα 8 δισ. ευρώ της 6ης δόσης, έτσι ακριβώς και θα φύγουν, αφού, όμως, πρώτα προστεθούν δίπλα σε αυτά κι άλλα 7,5 δισ. ευρώ που θα έχουν αφαιρεθεί από το αίμα του ελληνικού λαού, έτσι ώστε να εξοφληθούν οι τοκογλύφοι!

Να, επομένως, πού θα πάει (και) η 6η δόση: Σε τόκους και χρεολύσια!

Να τι θα «εισπράξουν» οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι: Νέους τόκους, για μια δόση που θα φέρει νέες δόσεις, που με τη σειρά τους θα φέρουν νέους τόκους κ.ο.κ.!

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την πολιτική που έχει καθοριστεί από τις «ιστορικές» αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη.

Συμπέρασμα:
Κάθε τους «δόση» ισούται με νέα δυσβάσταχτα μέτρα, με νέες περικοπές των μισθών και των συντάξεων (για την... πληρωμή των οποίων «αγωνιούν» οι πρασινο-γαλαζό-μαυροι κυβερνώντες) ώστε δίπλα στα λεφτά της εκάστοτε δόσης να προστίθενται τα κλεμμένα από τα νέα χαράτσια, τα κλεμμένα από τους νέους φόρους, τα κλεμμένα από τη νέα βαρβαρότητα εναντίον μισθωτών και συνταξιούχων και όλα αυτά μαζί, οι δόσεις από τη μια, τα χαράτσια, οι φόροι, οι περικοπές, από την άλλη, να ενώνονται, να προστίθενται και να επιστρέφουν (με τόκο!) στους εγχώριους «πατριώτες» και στους ξένους «εταίρους» και «φίλους» μας.

Αυτόν τον φαύλο κύκλο τον βαφτίζουν «σωτηρία».

Αυτή την στυγνή ταξική πολιτική υπέρ του κεφαλαίου την αποκαλούν «πατριωτισμό».
Δεν πάει άλλο!





Ας παραμείνουμε για λίγο στο θέμα του ευρώ, που ανοίξαμε στην προηγούμενη ανάρτηση με τίτλο «Γιατί χρειαζόμαστε το ευρώ;» και ας εξετάσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που αποκτά μια οικονομία από την υιοθέτηση ενός σκληρού νομίσματος. Είναι λίγο πολύ γνωστά, αλλά ας τα επαναλάβουμε.

Κύριο Πλεονέκτημα του σκληρού νομίσματος

Το βασικό πλεονέκτημα είναι ότι τα εισαγόμενα προϊόντα μπορούν να καταναλώνονται σε χαμηλότερες τιμές, διότι ένα σκληρό νόμισμα έχει, εξ ορισμού μεγαλύτερη αξία. Αν υποθέσουμε ότι λειτουργεί ο ανταγωνισμός με τις τοπικές εταιρίες παραγωγής ομοειδών προϊόντων, αυτές κανονικά θα πρέπει να ρίξουν τις τιμές, ώστε να υπάρξει εναρμόνιση, στο βαθμό μάλιστα που θα μπορούν να αγοράζουν πρώτες ύλες και μηχανολογικό εξοπλισμό από το εξωτερικό σε χαμηλότερες τιμές.

Κύριο Μειονέκτημα του σκληρού νομίσματος

Το κύριο μειονέκτημα είναι ότι οι ξένοι καταναλωτές θα αγοράζουν ακριβότερα τα εγχώρια προϊόντα και υπηρεσίες (τουρισμός), με αποτέλεσμα να μειώνονται η ζήτηση και κατά συνέπεια οι εξαγωγές. Η μείωση όμως των εξαγωγών επηρεάζει την εσωτερική παραγωγή, η οποία αναγκάζεται να χαμηλώσει τους ρυθμούς της, με αποτέλεσμα η οικονομία να μην αναπτύσσεται. Όταν όμως μια οικονομία δεν αναπτύσσεται, δημιουργεί λιγότερες δουλειές ή καταστρέφει τις υπάρχουσες, με αποτέλεσμα η ανεργία να αυξάνεται. Χώρες οι οποίες έχουν μόνιμα εμπορικά ελλείμματα καταφεύγουν σε εξωτερικό δανεισμό από χώρες με εμπορικά πλεονάσματα.

Με ένα ισχυρό νόμισμα το σημείο ισορροπίας του οφέλους μετατοπίζεται κυρίως προς την κατεύθυνση των ξένων οικονομιών και όχι προς την κατεύθυνση της εγχώριας. Η αύξηση της ζήτησης για εισαγόμενα προϊόντα δεν αυξάνει ταυτόχρονα και τη ζήτηση για τα εγχώρια.

Μετρημένα στα δάχτυλα παραδείγματα αδύναμων οικονομιών με ισχυρό νόμισμα, άλλα από αυτό της Ελλάδας

Πρόκειται για

1. Η Ιαπωνία

2. Οι ΗΠΑ κατά την περίοδο του κραχ 1929-1933. Όλως παραδόξως το δολάριο τότε ανέβαινε.

3. Αργεντινή, δεκαετία 1990, στην οποία είχαμε αναφερθεί προηγουμένως.

Οι περιπτώσεις αυτές χαρακτηρίζονται ως παραδοξότητες, και ως παθολογίες της οικονομικής πρακτικής, κατά την οποία η συναλλαγματική αξία του νομίσματος αντανακλά σχεδόν πάντα το σφρίγος μιας οικονομίας. Επίσης η τροχιά των πραγμάτων είναι τέτοια ώστε ένα αναντίστοιχα ισχυρό νόμισμα να εξασθενεί μια ήδη αδύναμη οικονομία και να την σπρώχνει στον αποπληθωρισμό και την εσωτερική υποτίμηση. Τα δραματικά επακόλουθα του αποπληθωρισμού, τα οποία καταστρέφουν ακόμα και ανθούσες οικονομίες, αποτελούν συνέπεια υιοθέτησης ενός ισχυρού νομίσματος.



Επίθεση με αυγά και πορτοκάλια δέχθηκε ο υφυπουργός Ναυτιλίας Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος βρισκόταν για μια ομιλία στο κτήριο της Γενικής Γραμματείας και Νησιωτικής Πολιτικής στη Μυτιλήνη.Ο υφυπουργός φυγαδεύθηκε από αστυνομικούς και την ασφάλειά του, όταν ομάδα συγκεντρωμένων προσπάθησε να εισβάλει στο κτίριο.

Δύο φορές αναγκάστηκε η αστυνομία της Λέσβου να καταστρώσει σχέδια απόδρασης του Υφυπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας , Άδωνι Γεωργιάδη , που βρέθηκε σήμερα στη Μυτιλήνη στο κτήριο της Γενικής Γραμματείας και Νησιωτικής Πολιτικής.

Η πρώτη απόδρασή του έγινε όταν στο κτήριο της Γενικής Γραμματείας είχε συγκεντρωθεί μεγάλη ομάδα διαδηλωτών οι οποίοι προσπάθησαν να εισβάλουν στο κτήριο και ο κ. Γεωργιάδης φυγαδεύτηκε αφού προηγουμένως δέχθηκε πυρά από αυγά και πορτοκάλια.

Η δεύτερη απόδραση έγινε λίγο αργότερα όταν οι διαδηλωτές έμαθαν ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης βρισκόταν στον τηλεοπτικό σταθμό «Αρχιπέλαγος» όπoυ έδινε συνέντευξη στον Γιάννη Συνάνη.

Εκεί έσπευσαν οι διαδηλωτές γρήγορα και τον περίμεναν με άγριες διαθέσεις και συνθήματα.

'Η αστυνομία κατέστρωσε νέο σχέδιο και κατάφερε να φυγαδεύσει για δεύτερη φορά τον Άδωνι Γεωργιάδη χωρίς όμως να γλυτώσει και πάλι από τις ριπές των αυγών και των πορτοκαλιών", καταλήγει.




  • Κανένα εργαζόμενο δεν έχουν περίπου 500.000 νοικοκυριά. Φόβοι για έκρηξη ανεργίας στο 17% το 2012. Μειώθηκαν και τα εισοδήματα των μισθωτών κατά 10%. "Κοκκίνισαν" δάνεια 6 δισ. ευρώ

Περισσότερα από 500.000 νοικοκυριά δεν είχαν κανέναν εργαζόμενο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2011, όταν στο αντίστοιχο διάστημα του 2010 ήταν περίπου 400.000, ενώ και εκείνοι που δουλεύουν αναμένεται να καταγράψουν μισθολογικές απώλειες φέτος κατά 6,3%.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ), στο πρώτο εξάμηνο του έτους το ποσοστό των νοικοκυριών που όλα τα μέλη του ήταν άνεργα ανήλθε στο 12,9%, ενώ ένα χρόνο πριν ήταν 9,8%.

Την ίδια ώρα, το μέλλον για την απασχόληση και τις αμοιβές προδιαγράφεται ζοφερό.

Για το 2011 η ΤτΕ εκτιμά ότι οι μέσες ακαθάριστες πραγματικές αποδοχές στο σύνολο της οικονομίας (ιδιωτικός και δημόσιος τομέας) θα μειωθούν κατά 6,3%, ύστερα από πτώση 9,1% πέρυσι.

Μάλιστα, στο πρώτο εξάμηνο του έτους οι αμοιβές των μισθωτών (σε τρέχουσες τιμές) μειώθηκαν κατά 9,4%, εξαιτίας τόσο της περικοπής των αμοιβών τους κατά 3,1%, όσο και των απολύσεων κατά 6,5%.

Η κατάσταση αυτή εκτιμάται ότι θα συνεχιστεί και το 2012, καθώς η ΤτΕ προβλέπει ότι το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος (δηλαδή το κόστος των επιχειρήσεων για κάθε προϊόν που παράγουν, με το μεγαλύτερο μέρος να αποτελεί το μισθολογικό κόστος) στο σύνολο της οικονομίας θα μειωθεί περαιτέρω κατά 2,7%.

Να σημειωθεί ότι το 2011 την μεγαλύτερη μισθολογική απώλεια φαίνεται πως θα καταγράφουν οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ, καθώς οι μέσες ονομαστικές ακαθάριστες αποδοχές τους υπολογίζεται ότι θα μειωθούν κατά 7,9%. Αμέσως μετά, έρχονται οι εργαζόμενοι στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα (4,9%), στις τράπεζες (4,1%) και στον υπόλοιπο ιδιωτικό τομέα (1,7%).

Επίσης, εκτός από τις μειώσεις είναι σημαντική και η απώλεια των θέσεων εργασίας.

Σύμφωνα με την ΤτΕ, το ποσοστό ανεργίας και υποαπασχόλησης (περιλαμβάνονται και εκείνοι που εργάζονται σε καθεστώς μερικής απασχόλησης επειδή δεν βρίσκουν εργασία πλήρους απασχόλησης) ανήλθε στο δεύτερο τρίμηνο του 2011 στο 21%, όταν το ποσοστό ανεργίας ήταν 16,3%.

Η ΤτΕ κρούει μάλιστα τον κώδωνα του κινδύνου για την ενίσχυση της διαρθρωτικής ανεργίας, δεδομένου ότι οι μακροχρόνια άνεργοι (άνω του ενός έτους σε αναζήτηση εργασίας) αυξάνονται διαρκώς. Δηλαδή, προειδοποιεί για τον κίνδυνο της ταυτόχρονης ύπαρξης υψηλής ανεργίας, κενών θέσεων εργασίας και πληθωρισμού.

Δεν αποπληρώνουν δάνεια

Σημαντική επιδείνωση σημειώθηκε στο μέτωπο των καθυστερήσεων στα δάνεια κατά τη διάρκεια του α΄ εξάμηνου του 2011, καθώς όσο περνά ο καιρός η κατάσταση χειροτερεύει, ως αποτέλεσμα της ύφεσης που πλήττει την ελληνική οικονομία.

Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Τράπεζας της Ελλάδος μέσω της ενδιάμεσης έκθεσης για τη νομισματική πολιτική, είναι ενδεικτικά του μεγέθους του προβλήματος, καθώς από τις αρχές του χρόνου έως και το τέλος Ιουνίου κοκκίνισαν δάνεια συνολικού ύψους άνω των 6 δισ. ευρώ.

Συγκεκριμένα, όσα βρέθηκαν σε καθυστέρηση άνω των 3 μηνών ανήλθαν στο 12,8% επί του συνολικού χαρτοφυλακίου των τραπεζών, έναντι 10,5% στο τέλος του 2010.

Εν μέρει η άνοδος αυτή είναι αποτέλεσμα και της υποχώρησης των υπολοίπων των δανείων, ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης προέρχεται από τη στάση πληρωμών στην οποία έχουν προχωρήσει χιλιάδες δανειολήπτες.

Μέσα σε ένα εξάμηνο οι επισφαλείς απαιτήσεις από νοικοκυριά και επιχειρήσεις ξεπέρασαν τα 32 δισ. ευρώ, παρά το γεγονός ότι την ίδια περίοδο οι τράπεζες σχημάτισαν προβλέψεις συνολικού ύψους 3 δισ. ευρώ.





  • Χαστούκι της Ευρώπης στον Βενιζέλο, που αποδεικνύεται άξιος απόγονος των φοροεισπρακτόρων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας!!!
Χαστούκι στον Ευ. Βενιζέλο που σκαρφίστηκε το χαράτσι στα ακίνητα, αποτελεί η απάντηση του αρμόδιου Επιτρόπου για θέματα ενέργειας. Σε ερώτηση του ευρωβουλευτή, Ν. Χουντή ο Γερμανός Επίτροπος G.Oettinger λέει ότι η ΔΕΗ είναι υποχρεωμένη να παρέχει απρόσκοπτα ρεύμα στους καταναλωτές καθώς αυτό δε συνδέεται με την πληρωμή ή όχι φόρων και τη γενικότερη φορολογική πολιτική.

«Οι διατάξεις σχετικά με την καθολική υπηρεσία γεννούν σαφή υποχρέωση των κρατών μελών και παρέχουν στους οικιακούς καταναλωτές το δικαίωμα να προμηθεύονται ηλεκτρική ενέργεια. Η οδηγία δεν περιέχει διατάξεις που να εξαρτούν το δικαίωμα αυτό από την κατάσταση του νοικοκυριού ή των μεμονωμένων μελών του όσον αφορά τις φορολογικές τους υποχρεώσεις.Ως προς την προστασία των ευάλωτων καταναλωτών, η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την τήρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέονται με τους ευάλωτους καταναλωτές».

Αυτή κι αν είναι σφαλιάρα αφού ποιος θα πάει τώρα να πληρώσει αν ξέρει ότι η Κομισιόν απαγορεύει τη διακοπή του ρεύματος;

Δικαστικά στοπ στο χαράτσι

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), με δύο νέες προσωρινές διαταγές του, απαγόρευσε σε εναλλακτικό προμηθευτή ηλεκτρικού ρεύματος τη διακοπή παροχής ηλεκτροδότησης λόγω χαρατσιού έως τη συζήτηση της αιτήσεως των ασφαλιστικών μέτρων (28-2-2012).

Ο λόγος; Διότι στο λογαριασμό του εναλλακτικού προμηθευτή ηλεκτρικού ρεύματος είχε συμπεριληφθεί, όλως αδικαιολογήτως και αυθαιρέτως, κατά πρόδηλη και ευθεία παράβαση της κείμενης νομοθεσίας το Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών σε βιομηχανική επιχείρηση, παρόλο που ο νόμος ρητά προβλέπει την επιβολή αυτού στις ηλεκτροδοτούμενες για οικιστική ή εμπορική χρήση δομημένες επιφάνειες των ακινήτων, εξαιρουμένων των ακινήτων που έχουν αποκλειστικά γεωργική ή κτηνοτροφική ή βιοτεχνική ή βιομηχανική χρήση.


  • Στην αξιοποίηση του κοιτάσματος χαλκού και χρυσού στο Κιλκίς, η αξία του οποίου κυμαίνεται μεταξύ 1,7 - 7 δισεκατομμύρια ευρώ, στρέφεται με την προκήρυξη διαγωνισμού η κυβέρνηση

Στην προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για την αξιοποίηση του κοίτασματος χαλκού και χρυσού στην περιοχή Βάθης Κιλκίς, στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Δεκεμβρίου, προχώρησε ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης.

Η αξία του κοιτάσματος, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, κυμαίνεται μεταξύ 1,5 και 7 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ σε άλλα 4 δισεκατομμύρια ευρώ εκτιμάται, σύμφωνα πάντα με τις επισημάνσεις του Γιάννη Μανιάτη, η αξία γειτονικού κοιτάσματος στην περιοχή της Ποντοκερασιάς, όπου βρίσκονται σε εξέλιξη έρευνες του ΙΓΜΕ.

Ερωτηθείς στο Συνέδριο "Ενέργεια και Ανάπτυξη" του Ινστιτούτου Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης για την κατάληψη της ΓΕΝΟΠ στο κέντρο έκδοσης εντολών διακοπής της ΔΕΗ, ο Γιάννης Μανιάτης δήλωσε ότι η κυβέρνηση έχει πάρει τις αποφάσεις της και όλοι οφείλουν να υπακούν στους νόμους.

Ανέφερε δε στην ομιλία του ότι οι φωνασκούντες σήμερα υποστηρίζουν μια πολιτική που οδηγεί σε περισσότερα ελλείμματα και χρέη, καθώς και ότι πρέπει να πάψουμε να αποτελούμε τη χώρα του "υπαρκτού σουρρεαλισμού".

Ο υφυπουργός παρουσίασε τις βασικές προτεραιότητες της ενεργειακής πολιτικής της κυβέρνησης στις οποίες περιλαμβάνονται:

* Η απελευθέρωση των αγορών Ενέργειας.

* Η πρόσβαση τρίτων στη λιγνιτική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με πώληση μονάδων της ΔΕΗ και συμφωνίες ανταλλαγής ενέργειας. Οι οριστικές αποφάσεις, για τις μονάδες που θα πουληθούν με διεθνή διαγωνισμό, θα ανακοινωθούν τις επόμενες ημέρες.

* Οι έρευνες για υδρογονάνθρακες στο Ιόνιο, τη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης, τον Πατραϊκό κόλπο, το Κατάκωλο και τα Ιωάννινα.

* Οι αποκρατικοποιήσεις των ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΕΛΠΕ και ΔΕΗ.

* Η περαιτέρω διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών, η ισχύς των οποίων διπλασιάστηκε τα τελευταία δύο χρόνια.

* Η προώθηση του σχεδίου Ήλιος για την παραγωγή και εξαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά.

* Η ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό κόμβο πετρελαίου και φυσικού αερίου.

* Η εξοικονόμηση ενέργειας.

Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Σ. Καλαφάτης, πρότεινε σταδιακή απεξάρτηση από το λιγνίτη, χωρίς απώλεια θέσεων εργασίας ενώ αναφορικά με την ενεργειακή διπλωματία τόνισε ότι η επιθετική ενεργειακή πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δείχνει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Ζήτησε επίσης την οριοθέτηση Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών με Αλβανία, Λιβύη, Αίγυπτο, Κύπρο και Τουρκία.

Ο πρόεδρος του ΙΕΝΕ, Γ. Δεσύπρης, επεσήμανε ότι διαμορφώνεται ένα πρωτόγνωρο σκηνικό, στο οποίο πρέπει να προσαρμοστούμε και να προχωρήσουμε στην εφαρμογή ρυθμιστικών κανόνων στην αγορά ενέργειας, συμβατών με τα ισχύοντα στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

"Σήμερα δεν συζητάμε πλέον για μεγάλες επενδύσεις, οι οποίες παραμένουν στα συρτάρια. Ωστόσο, η ελπίδα για ανάκαμψη είναι εντοπισμένη στο χώρο της ενέργειας", σημείωσε.




«Κύκλοι», δηλαδή μη επώνυμες πηγές, δεν υπάρχουν μονάχα στην Ελλάδα. Υπάρχουν παντού. Επομένως, υπάρχουν και στη Γερμανία, όπως αποδεικνύεται από τις χθεσινές παραδοχές στελεχών του υπουργείου Οικονομικών της Γερμανίας, δηλαδή… του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, για το «λάθος» που έγινε με την Ελλάδα.

Όπου «λάθος», οι Γερμανοί παραδέχονται ότι το μείγμα πολιτικής που επελέγη και εφαρμόστηκε στην Ελλάδα από το καλοκαίρι του 2010, μετά δηλαδή από την υπογραφή του Μνημονίου Ι, είχε σοβαρή απόσταση… από την πραγματικότητα.

Οι συνεργάτες του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε βέβαια, έσπευσαν να επισημάνουν ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα εκπονήθηκε μετά από συλλογική… συζήτηση ορισμένων από τα κορυφαία οικονομικά μυαλά του πλανήτη. Λες και η παραπάνω παράμετρος συνιστά… άλλοθι, όταν και εφόσον οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι εταίροι και δανειστές κληθούν να απολογηθούν για την ισοπέδωση του μέλλοντος ενός λαού.

Άλλοθι λοιπόν δεν είναι. Αντιθέτως, η περί λάθους παραδοχή περί του Μνημονίου Ι, συνιστά επί της ουσίας ομολογία ενοχής. Ή τουλάχιστον, επαρκή αιτιολόγηση, για να διεκδικήσει η Ελλάδα στο μέλλον αποζημίωση. Για… εθνική οδύνη. Και τη συγκεκριμένη αποζημίωση, θα πρέπει να απαιτήσουμε να την εισπράξουμε. Όχι σαν τις άλλες, επίσης γερμανικές αποζημιώσεις.




  • Σημαντική παρέμβαση του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, κ. Νικόλαου
Αστραψε και βρόντηξε ο μαχητικός μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος σε παρέμβαση που έκανε στην Ιερατική Σύναξη της Μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. Ο κ. Νικόλαος (όπως το συνηθίζει) δεν κρύφτηκε πίσω από γενικόλογες αναφορές για την κρίση και τις σοβαρές πολιτικές ευθύνες που υπάρχουν, αλλά μίλησε για τον κίνδυνο εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας, σημειώνοντας ότι «ξεπουλήθηκε η αξιοπρέπειά μας», ενώ δεν δίστασε να καταδικάσει και την αφαίμαξη των Ελλήνων μέσω της φορολογίας κάνοντας λόγο για «τρέλα».

Συγκεκριμένα ο μητροπολίτης Μεσογαίας είπε ότι «η οικονομική κρίση έρχεται και μας χτυπάει σαν αλόγιστη και αιφνιδιαστική φορολόγηση. Είναι τρέλα. Ενα πανικόβλητο κράτος, για λόγους που όλοι καταλαβαίνουμε, με κάποιον τρόπο χωρίς επεξεργασμένα μέσα του τα δεδομένα των προβλημάτων που υπάρχουν, αρχίζει να προσπαθεί να πάρει λεφτά από κάπου».

Προχωρώντας όμως ένα βήμα παραπέρα, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου και για τα εθνικά θέματα, λέγοντας: «Εχουν εκχωρηθεί όλα τα διεκδικητικά δικαιώματά μας εν μια νυκτί. Ξεπουλήθηκε η αξιοπρέπειά μας. Δε θα έπρεπε να είχαμε διαπραγματευτεί με τους δανειστές; Δεν είναι λογικό να κάθεσαι και να δίνει ότι σου ζητούν, άρα η πολιτική της χώρας μας στον τομέα αυτό ήταν χωρίς εξυπνάδα. Μας ειρωνεύονται ακόμα και οι Αλβανοί που μας καλούν πλέον να πάνε να δουλέψουμε εκεί». O κ. Νικόλαος, αν και είπε ότι δεν θέλει να κινδυνολογήσει, εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για την εθνική κυριαρχία και ακεραιότητα της χώρας, με βάση τις πιέσεις που ασκούνται από συγκεκριμένα συμφέροντα με «όπλο» τις οικονομικές δυσκολίες ενώ ανέφερε ότι ούτε η ΑΟΖ ανακηρύσσεται ενώ και το Καστελόριζο πλέον κινδυνεύει. Τέλος ιδιαίτερη αίσθηση έκανε η αναφορά του στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου για τις οποίες είπε ότι «ο λαός μούτζωσε το κράτος γιατί αρνείται να εκχωρήσει δικαιώματα σ’ αυτούς που θα έπρεπε να τον υπηρετούν».





Δεν φταίει ο κ. Βορίδης ή ο κ. Αδώνιδας Γεωργιάδης. Ο Παπανδρέου φταίει για τον κ. Βορίδη. Και ο κ. Σαμαράς που συνεργάζεται μαζί τους. Ο κ. Βορίδης ένας «εθνικόφρων με τσεκούρι» υπήρξε, και ο κ. Γεωργιάδης έγινε διάσημος (και βουλευτής) διότι διάφοροι μαυροντυμένοι ανεγκέφαλοι (ήγουν μελανοχίτωνες) του έκαιγαν κάθε τρεις και λίγο το βιβλιοπωλείο.

Είναι όμως ανατριχιαστική η ειρωνεία της Ιστορίας: σε μιαν κυβέρνηση που απολογείται κυρίως στους Γερμανούς, όπως η κυβέρνηση του κ. Γκόλντμαν Σακς Παπαδήμου, να συμμετέχουν σήμερα οι ιδεολογικοί επίγονοι εκείνων που συμμετείχαν επίσης στις Γερμανικές κατοχικές κυβερνήσεις τότε, των δωσιλόγων και των προδοτών, που αργότερα επί εμφυλίου και μετά τον εμφύλιο «μεταμορφώθηκαν» σε εθνικόφρονες κλείνοντας τη λέξη «πατρίς» σε όλες τις πτώσεις (η πατρίς, της πατρίς, την πατρίς, ω πατρίς) - σχοινί κορδόνι απ' την Κατοχή έως τη χούντα, απ' τον φασιστικό πέλεκυ έως το τσεκούρι στο χέρι του κ. Βορίδη...

Η Γερμανία «επανεξοπλίζεται»...

Η Γερμανία έχει μπει πάλι στον «ευρωπαϊκό πειρασμό της». Από την εποχή που συνετέθη ως ενιαίο αστικό κράτος, επί Βίσμαρκ, είναι η τέταρτη φορά (αν συνυπολογίσουμε και τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870-71) που η Γερμανία δείχνει να αντιλαμβάνεται την Ευρώπη ως ζωτικό χώρο των Οστρογότθων ανατολικώς και των Βησιγότθων δυτικώς.

Οι εξελίξεις είναι ταχύτατες - μπλιτς κριγκ, σαν να γίνεται κεραυνοβόλος πόλεμος.

Μέσα σε λίγα χρόνια η Γερμανία υπερφαλάγγισε το άτυπο Ευρωπαϊκό Διευθυντήριο (ήδη δεσποτικό για την Ενωση) των τεσσάρων (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία με ολίγον από Αγγλία) και τώρα, μέσα σε λίγους μήνες, έσπασε τον Γαλλογερμανικό Αξονα και φέρεται πλέον ως μονοκράτορας της Ενωσης.

Σε αυτήν την, από ένα σημείο και μετά, φρενήρη πορεία της Γερμανίας προς την «αυτο-κρατορική μονοκρατορία επί της και επί την Ευρώπη, οι ομοιότητες της συμπεριφοράς της με εκείνες του παρελθόντος της, είναι ανατριχιαστικές.

Αντιθέτως προς τον Γερμανικό λαό, η συντριπτική πλειοψηφία του οποίου βδελύσσεται το μιλιταριστικό, ρατσιστικό και και φασιστικό παρελθόν της χώρας, η Γερμανική ελίτ δείχνει να «ξεχνά», ακριβώς επειδή δεν ξέχασε! όπως αποδεικνύει ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας, τον άτυπο «Ανσλους» που επιχειρείται με την Ολλανδία, την Τσεχία, τη Φινλανδία, την Αυστρία, ο «ζωτικός χώρος» προς Ανατολάς, η ταπείνωση της Ελλάδας και η υπαγόρευση πολιτικής στην Ισπανία (όπου προχθές εξελέγη πρωθυπουργός η κυρία Μέρκελ, καθώς άλλωστε το Σύνταγμα Θαπατέρο πλέον προβλέπει), ή στην Ιρλανδία. Για τη διακυβέρνηση της οποίας νομοθετεί απ' ευθείας το... Γερμανικό Κοινοβούλιο...

Και είμαστε ακόμα στην αρχή αυτού του κεραυνοβόλου πολέμου -ο οποίος διεξάγεται εν καιρώ ειρήνης με «άλλα μέσα»: το Ευρώ, πράγμα που δεν αποκλείει στο μέλλον, μάλιστα το εγγύς, να διεξαχθεί επίσης με «άλλα μέσα», τα όπλα.

Η πολιτική που ασκεί η Γερμανία είτε με την κυρία Μέρκελ είτε με άλλον Κάιζερ ή Φύρερ επικεφαλής, ήδη παράγει μίσος.

Μίσος των λαών εναντίον της Γερμανίας, μίσος των λαών μεταξύ τους - όπου ο ένας «φταίει» για την πενία και τη δυσπραγία του άλλου - παλιά κλισέ του ρατσισμού σηκώνουν κεφάλι και ο εθνικισμός τρέφεται πλουσιοπάροχα από ληστρικές ταξικές πολιτικές που πλουτίζουν τους πλούσιους και εξαθλιώνουν τους εργαζόμενους.

Η Γερμανία σκοτώνει τις χώρες γύρω της κι ύστερα αναλαμβάνει τη σωτηρία τους, αν υποταχθούν και μετατραπούν σε προτεκτοράτα.

Αίφνης προχθές η Μάλτα μπήκε προληπτικώς στον γύψο. Στην Ελλάδα έχουμε ακόμα τύποις δημοκρατία, στην ουσία όμως Γερμανική.

Ο ίδιος της ο Πρωθυπουργός, ο κ. Γκόλντμαν Σακς Παπαδήμος αρνείται να βεβαιώσει ενώπιον του Δ' Ράιχ το γνήσιον της υπογραφής του κ. Αντώνη Σαμαρά, αν δεν αποδεχθεί ο ίδιος ο κ. Σαμαράς να παρουσιασθεί όμηρος στην πλησιέστερη κομαντατούρ της περιοχής του.

Η κυβέρνηση της Γερμανίας και πέντε καραγκιόζηδες οργανέτα του νέου Ράιχ στην Ενωση, όπως ο κομίντιαν Μπαρόζο κι εκείνο το γκόλουμ ξωτικό ο Βαν Ρόμπαϊ μιλούν για την Ελλάδα και τους Ελληνες με εκείνον τον απαξιωτικό τρόπο που παραπέμπει σε Βογιάρους, Πασάδες, Βαρώνους και λοιπά περιττώματα της ιστορίας...

Αν οι (φονιάδες των λαών) Αμερικάνοι μάς μιλούσαν με τον τρόπο που μάς μιλούν επ' εσχάτοις οι οφειλέτες μας κι όχι πιστωτές μας Γερμανοί, θα καιγόταν στην Ελλάδα το πελεκούδι.

Πράγμα που δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να καεί εν τέλει το πελεκούδι και μάλιστα λίαν συντόμως κι όχι μόνον στην Ελλάδα...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet

H φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"


«Αυτή η κυβέρνηση θα προωθήσει την επικύρωση των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου και θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές στις 19 Φεβρουαρίου 2012. (...) Πιστεύουμε επίσης ότι οι εκλογές θα εξομαλύνουν την κατάσταση στην Ελληνική κοινωνία, εκτονώνοντας τις πολιτικές πιέσεις και αποτρέποντας σοβαρές κοινωνικές αναταραχές». Αυτά έλεγε ο Σαμαράς στις 13 του μηνός, στην επιστολή που απέστειλε στους ηγέτες της ευρωδεξιάς.

Αυτό – δηλαδή οι εκλογές τον Φεβρουάριο – ήταν το υποτιθέμενο δικό του κέρδος (πείτε το και... αντάλλαγμα) για να συναινέσει στη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. – ΛΑΟΣ: ότι το πολιτικό κουβάρι θα ξετυλιγόταν στην κάλπη και ο ελληνικός λαός θα αποκτούσε τουλάχιστον μια κυβέρνηση, έστω και συνασπισμού, η οποία θα είχε την εκλογική νομιμοποίηση που λείπει εντελώς από τη σημερινή.

Αυτό το υποτιθέμενο κέρδος για τον Σαμαρά έγινε χθες καπνός. Τα αποσπάσματα που διαβάσατε παραπάνω εξαφανίστηκαν από τη δεύτερη επιστολή, την οποία ο πρόεδρος της Ν.Δ. απέστειλε χθες στην τρόικα (Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ) και το Eurogroup, αποσπώντας μάλιστα την κατ’ αρχήν θετική αντίδραση Γαλλίας και Γερμανίας.

Προσέξτε όμως μια λεπτομέρεια: Η χθεσινή επιστολή... διατήρησε τις επιφυλάξεις που διατύπωνε η πρώτη προς το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα – και μάλιστα με τις ίδιες εκφράσεις. Δηλαδή:

Χαρακτηρίζει ανεπιτυχή την εφαρμογή «εργαλείων» όπως η περικοπή των δημοσίων δαπανών, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και η αξιοποίηση της ανεκμετάλλευτης ακίνητης δημόσιας περιουσίας, παρότι δεσμεύεται ότι τα στηρίζει.

Λέει ότι «συγκεκριμένες πολιτικές πρέπει να τροποποιηθούν προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιτυχία του Προγράμματος. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο, αφού, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες ευρωπαϊκές προβλέψεις για την οικονομία, η Ελλάδα το 2012 θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που θα βρίσκεται πέντε συνεχή έτη σε ύφεση!».

Προϊδεάζει για «βιώσιμες εναλλακτικές πολιτικές», αλλά «αυστηρά εντός του πλαισίου που περιγράφεται από το Πρόγραμμα».

Αυτό το περιεχόμενο της πρώτης επιστολής λοιπόν υπάρχει και στη δεύτερη, η οποία μάλιστα στη Ν.Δ. θεωρείται βέβαιο πως θα γίνει αποδεκτή από τρόικα και ευρωζώνη. Στη Συγγρού μάλιστα επικαλούνταν και «προεργασία» η οποία είχε ήδη γίνει και εξασφάλιζε την αποδοχή της επιστολής.

Γιατί, λοιπόν, τα πραγματικά αφεντικά της χώρας θα δεχθούν μια επιστολή την οποία είχαν προηγουμένως απορρίψει; Μόνο επειδή ο Σαμαράς παραιτείται από την επιδίωξή του για εκλογές; Είναι αυτός επαρκής λόγος; Αν την ερχόμενη Τρίτη επισημοποιηθεί η αποδοχή της, τότε... μάλλον είναι. Και, σ’ αυτή την περίπτωση, αποδεικνύεται τι ακριβώς ήταν αυτό που ενοχλούσε ειδικά τη Γερμανία: οι εκλογές.

Ακόμη όμως κι αν οι Γερμανοί – κυρίως – αλλά και οι υπόλοιποι ευρωκράτες και το ΔΝΤ ζητήσουν περαιτέρω «βελτίωση» της επιστολής, ο Σαμαράς και η Ν.Δ. έχουν ήδη εγκαταλείψει τη διεκδίκηση περί διεξαγωγής εκλογών. Έτσι οι Ευρωπαίοι «φίλοι» και «εταίροι» μας, ύστερα από τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, τώρα μπλοκάρουν επισήμως και τις εκλογές.

Επισημοποιούν έτσι ότι πάντα μια «φυτευτή» κυβέρνηση είναι προτιμότερη από μια εκλεγμένη. Ιδιαίτερα την ώρα που παίζονται και διαμορφώνονται οι όροι της χρεοκοπίας και της ασφυκτικής διακυβέρνησης της Ευρώπης από τη Γερμανία.

Έπεσε πολύ ξύλο...

Γιατί όμως καίγονται οι Γερμανοί να μην γίνουν εκλογές στην Ελλάδα – τουλάχιστον τώρα; Απλώς επειδή πιστεύουν ότι ο Σαμαράς θα τους κάνει... κόνξες και θα ζητήσει «αναδιαπραγμάτευση του μνημονίου»; Προφανώς όχι, διότι ο ίδιος ο πρόεδρος της Ν.Δ.:

Βάζει μόνος του πιπέρι στη γλώσσα του για να θυμάται να μην ξαναπεί την απαγορευμένη λέξη. Όπως άλλωστε έχει ειδοποιηθεί αρμοδίως, αυτή είναι μια σκέψη που δεν μπορεί όχι να τη λέει κάποιος, αλλά ούτε καν να τη σκέπτεται.

Με την αποδοχή της συγκυβέρνησης υπό τον Παπαδήμο έχει ήδη συγκατανεύσει σε όσα επαχθέστατα για την Ελλάδα με λεπτομέρειες σημειώναμε χθες («Την υπογραφή μας να ξέρουμε πού τη βάζουμε»).

Ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι η Γερμανία, πέραν όλων των άλλων, προκειμένου να αποδεχθεί τη θέσπιση ευρωομολόγου, βάζει ζήτημα εσπευσμένης αλλαγής των ευρωσυνθηκών, για τους λόγους που από χθες έχουμε εξηγήσει. Άλλωστε γι’ αυτό την κυβέρνηση Παπαδήμου ακολούθησε η παρόμοιας λογικής κυβέρνηση Μόντι στην Ιταλία. Στο σημερινό «Ποντίκι» θα βρείτε πολλά ενδιαφέροντα επ’ αυτού...

Ένας επιπλέον λόγος βιασύνης για τη Γερμανία είναι ότι ήδη οι αγορές τής έτριξαν τα δόντια για τα καλά. Βγήκε χθες να δανειστεί με δεκαετή ομόλογα 6 δισ. ευρώ και με το ζόρι της έδωσαν λίγο πάνω από τα μισά, εκ των οποίων... τα μισά έβαλε η... Bundesbank! Με αυτή την τουφεκιά το αποκαλούμενο «έξυπνο χρήμα» χτύπησε πολλά τρυγόνια:

1. Τιμώρησε τη Γερμανία για την απροθυμία της να «τρέξει» την απαιτούμενη από τις αγορές «λύση» του ευρωομολόγου, αλλά και να αποδεχθεί ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ως «ύστατου δανειστή».

Μάλιστα το έκανε την ημέρα που οι Γερμανοί, όπως αναμενόταν, εμφανίζονταν δύσθυμοι στην πρόταση της Κομισιόν με τις τρεις εκδοχές ευρωομολόγου. Και την ώρα που στη γερμανική Βουλή η Μέρκελ διακήρυσσε ότι ο ρόλος της ΕΚΤ δεν νοείται να αλλάξει.

2. Έδειξε στο αφεντικό της ευρωζώνης ότι ο τελικός του στόχος είναι η ίδια η Γερμανία.

3. Σε συνδυασμό με τη σαφή απειλή του οίκου Fitch για υποβάθμιση της Γαλλίας, έριξε μια τροχιοδεικτική βολή υποσημειώνοντας ότι κανείς δεν μπορεί να νιώθει ασφαλής σε αυτή την κρίση.

4. Έθεσαν ένα μεγάλο πρόβλημα: Αν η Γερμανία δεν μπορεί να δανειστεί, τότε πώς το περίφημο EFSF, το προσωρινό ταμείο χρηματοπιστωτικής στήριξης της ευρωζώνης, θα βρει τα κεφάλαια για να... «διασώζει» χώρες που κινδυνεύουν με χρεοκοπία;

Μόλις πριν από λίγες μέρες το ίδιο το EFSF, επιχειρώντας να δανειστεί 5 δισ. ευρώ για να χρηματοδοτήσει την Ιρλανδία, βρήκε μετά βίας λίγο περισσότερα από τα μισά, αναγκαζόμενο μάλιστα να βάλει και 100 εκατ. από την... τσέπη του. Το μήνυμα λοιπόν είναι ότι η εμπιστοσύνη των αγορών όχι μόνο προς την ευρωζώνη, αλλά και προς την ίδια τη Γερμανία, έχει κλονιστεί σοβαρότατα.

Σε αυτό το πλαίσιο ας λάβουμε σοβαρά υπόψιν την προειδοποίηση πολλών αναλυτών ότι, π.χ., η Ιταλία είναι «πολύ μεγάλη για να διασωθεί από το EFSF», και μάλιστα με κόλπα τύπου αύξησης των εγγυήσεων. Ζητείται ζεστό χρήμα και, αν δεν βρεθεί, θα έχουμε πολλά ζητήματα στο άμεσο μέλλον.

5. Επιβεβαίωσαν όσους υποστηρίζουν ότι η θέσπιση του ευρωομολόγου θα ανοίξει ένα τεράστιο πεδίο κερδοσκοπίας. Ας το κάνουμε λίγο πιο λιανά: Τι έδειξαν, μεταξύ άλλων, χθες οι αγορές στη Γερμανία; Ότι η προοπτική εγγύησης του ευρωπαϊκού χρέους αδυνατίζει την ίδια, ιδιαίτερα σε περίοδο που η ευρωζώνη πηγαίνει για ύφεση και η Γερμανία ενδέχεται να απειληθεί τουλάχιστον με στασιμότητα.

Οι αγορές, προβλέποντας ότι μεσοπρόθεσμα τα επιτόκια της Γερμανίας θα αυξηθούν, προτιμούν να αγοράσουν αργότερα με μεγαλύτερες αποδόσεις. Την ίδια ακριβώς λογική θα ακολουθήσουν και με το EFSF, αλλά και με το ευρωομόλογο, το οποίο οι περισσότεροι εκτιμούν ότι η Γερμανία σύντομα θα αποδεχθεί αδυνατώντας να εμμείνει στη σημερινή της άρνηση.

Με άλλα λόγια οι «επενδυτές» βλέπουν ότι ένας νέος μεγάλος γύρος κερδοσκοπίας αρχίζει πάνω στα ερείπια της ευρωπαϊκής (και οσονούπω της γερμανικής) αξιοπιστίας.

Αυτήν ακριβώς την ώρα, λοιπόν, η Ελλάδα βιάζεται να απεμπολήσει όλα της τα δικαιώματα, να αλλάξει το νομικό καθεστώς του χρέους της, να διασφαλίσει πλήρως τους δανειστές της και να παραχωρήσει περιουσία, δημοσιονομική και πολιτική κυριαρχία. Για χάρη του ευρώ, το οποίο εν τω μεταξύ... καταρρέει!

Όσοι συμπράξουν σε αυτό το έγκλημα, πού πάνω στη Γη θα βρουν τόπο να κρυφτούν;





Νέες αυξήσεις έρχονται στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος από την 1η Ιανουαρίου που θα φτάσουν μέχρι και το 19%.

Το ακριβές ποσοστό θα αποφασιστεί εντός των ημερών από τον υπουργό Περιβάλλοντος, Γ. Παπακωνσταντίνου με βάση τα στοιχεία για αύξηση του κόστους που επικαλείται η ΔΕΗ και την εισήγηση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας που επίσης αναμένεται σύντομα.

Το ποσοστό αύξησης θα είναι διψήφιο, καθώς η σταδιακή προσαρμογή των τιμολογίων του ηλεκτρικού, ώστε να αντανακλούν το κόστος, αποτελεί υποχρέωση που απορρέει και από το Μνημόνιο, με ορίζοντα ολοκλήρωσης τον Ιούνιο του 2013. Τρεις ακόμη παράγοντες για τους οποίους δεν έχουν ληφθεί οριστικές αποφάσεις θα παίξουν ρόλο στη διαμόρφωση της τελικής επιβάρυνσης για τους καταναλωτές:

Ο χρόνος εφαρμογής του μηχανισμού σύνδεσης των χονδρικών με τις λιανικές τιμές ρεύματος. Ο μηχανισμός σύμφωνα με την εισήγηση της ΡΑΕ θα ενεργοποιηθεί το 2012 και θα προβλέπει προσαρμογή των τιμολογίων ανά εξάμηνο, ανάλογα με τη διακύμανση των τιμών χονδρικής που εξαρτώνται από το κόστος παραγωγής (καύσιμα, εργατικά κλπ.) και το ισοζύγιο προσφοράς και ζήτησης.

Το ποσοστό αύξησης του τέλους υπέρ των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Η αύξηση θεωρείται αναγκαία για να συνεχιστεί η χρηματοδότηση των παραγωγών ρεύματος από ΑΠΕ (φωτοβολταϊκά, αιολικά, κλπ.) αλλά και για να περιοριστεί το έλλειμμα του Διαχειριστή του Συστήματος Μεταφοράς, ο οποίος κάνει την εκκαθάριση της αγοράς και πληρώνει τους παραγωγούς, έλλειμμα που υπερβαίνει τα 100 εκατ. ευρώ.

Τη διατήρηση ή μη και με ποια μορφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης που επιβλήθηκε το Σεπτέμβριο στο φυσικό αέριο. Ο φόρος αυτός, όπως έχει προειδοποιήσει και επίσημα η ΡΑΕ, οδηγεί σε κατάρρευση τους παραγωγούς ρεύματος με μονάδες φυσικού αερίου.

Μια λύση που εξετάζεται είναι να μεταφερθεί η επιβάρυνση από το καύσιμο (φυσικό αέριο) στα τιμολόγια ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει υποβάλει η ΔΕΗ στη ΡΑΕ το κόστος παραγωγής έχει αυξηθεί σωρευτικά από το 2010 κατά 19%.





H κρίση στην Ελλάδα θα οξυνθεί περαιτέρω, εκτιμά ο επικεφαλής της taskforce της ΕΕ Χορστ Ράιχενμπαχ σε συνέντευξή του προς τη γερμανική εφημερίδα Die Welt.

«Οι πρώτες εκτιμήσεις της Κομισιόν για τις οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα το 2012 δεν προβλέπουν ανάπτυξη ακόμα», αναφέρει ο Χορστ Ράιχενμπαχ στο φύλλο της Die Welt που κυκλοφορεί σήμερα.

Η Ελλάδα, ως τόπος οικονομικής δραστηριοποίησης, είναι επιβαρυμένη από πολλούς παράγοντες αβεβαιότητας, λέει ο κ. Ράιχενμπαχ, προσθέτοντας ότι οι καλοί επενδυτές θα δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα σε μια καθοδική φάση. «Αλλά αυτό το κάνουν όταν πειστούν ότι δεν πάει πιο κάτω, όταν δηλαδή βρισκόμαστε πλέον στον πάτο». Αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ακόμη στην περίπτωση της Ελλάδας, υποστηρίζει ο ευρωπαίος αξιωματούχος, υπογραμμίζοντας ότι η επόμενη σημαντικότερη αποστολή της taskforce είναι βελτιώσει το επενδυτικό κλίμα στη χώρα.

Ο επικεφαλής της taskforce επισημαίνει ότι οι προσπάθειες διάσωσης της Ελλάδας έλαβαν χώρα με καθυστέρηση. «Από την σημερινή οπτική γωνία είναι σαφές ότι η βοήθεια δεν είχε το απαιτούμενο εύρος και την ταχύτητα», λέει ο κ. Ράιχενμπαχ αποδίδοντας τα λάθη στην απουσία σχετικής εμπειρίας. «Για μια τέτοια περίπτωση κανείς δεν είχε τη συνταγή στην τσέπη», επισημαίνει χαρακτηριστικά και προσθέτει ότι τα λάθη εκδικούνται τώρα με το αυξημένο κόστος επίλυσης του προβλήματος.

Πηγή





Μετά την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, οι αγορές επιτέθηκαν στην Ιταλία και την Ισπανία, οι οποίες δανείζονται με σχεδόν απαγορευτικά επιτόκια.

Την τελευταία εβδομάδα οι αγορές επιτέθηκαν και στη Γαλλία, η οποία δανείζεται πλέον με 1,9% περισσότερο από τη Γερμανία. Αυτή η διαφορά στα επιτόκια δανεισμού, κάνει πολλούς αναλυτές να θεωρούν πρακτικά ότι η Γαλλία έχει σχεδόν χάσει το ΑΑΑ της.

Και η Γαλλία λοιπόν, βρίσκεται σε αδιέξοδο με τα τωρινά δεδομένα.

Ο στόχος των σχεδίων λιτότητας της Γαλλίας με την αύξηση των φόρων, αποφέρει ρευστότητα στα ταμεία του κράτους, αλλά μειώνει την ανάπτυξη : μεσοπρόθεσμα θα χαθεί αυτό το οποίο έχει κερδηθεί βραχυπρόθεσμα. Συνεπώς, οι αγορές ζητούν μία βιώσιμη στρατηγική διαρκείας. Η συνεχής πίεση στα επιτόκια εμποδίζει την εξυγίανση, διότι επιφέρει επιπλέον χρηματοοικονομικό κόστος.

Κανένα σχέδιο λιτότητας δεν μπορεί να έχει αποτέλεσμα χωρίς παρέμβαση της ΕΚΤ με στόχο τη μείωση των επιτοκίων, δημιουργώντας ρευστότητα ώστε να αγοραστούν κρατικά ομόλογα.

Το σημείωμα της 21/11/2011 της Moody’s για τη Γαλλία, μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ένα μήνυμα προς την ΕΚΤ, η οποία είναι η μόνη η οποία μπορεί να ακυρώσει τη μεγάλη διαφοροποίηση στα επιτόκια δανεισμού.

Η πίεση για μια ολική λύση αυξάνεται στην ευρωζώνη.

Μετά τη Ν. Ευρώπη και κυρίως τις αγορές, η Ευρωπαϊκή επιτροπή πιέζει, προτείνοντας το μείγμα ευρωομόλογα – δημοσιονομική πειθαρχία, ώστε να περιοριστεί η κρίση χρέους στην Ευρώπη.

Η Γερμανία όμως, αντιστέκεται ακόμα. Όπως τονίζει ο γνωστός αρθρογράφος της Financial Times M. Wolf «η Γερμανία νομίζει ότι κάνει αυτό που πρέπει, όταν πρέπει, ενώ στην πραγματικότητα αυτό που κάνει αποδείχθηκε πολύ λίγο και το κάνει πολύ αργά. Αυτό το οποίο είναι απαραίτητο σήμερα, είναι να κάνει πολύ και αμέσως.»



Σήμερα πήραμε όλοι μας μία πρόγευση της δημοκρατίας Παπαδήμου (με συγχωρείτε, της τρομοκρατίας των τραπεζών), βλέποντας την σύλληψη Ελλήνων πολιτών επειδή αντιστάθηκαν στον κυβερνητικό εντελλόμενο παραλογισμό…

Το μήνυμα, πλέον, είναι απολύτως σαφές. Με συνοπτικές διαδικασίες οι πραιτωριανοί του καθεστώτος (βλ. Ελ. Αστυνομία) θα συλλαμβάνει οποιονδήποτε υπερασπίζεται τα ανθρώπινα, τα εργασιακά και ό,ποια άλλα δικαιώματα έχει αποφασίσει (ή πρόκειται να αποφασίσει) η κυβέρνηση των δανειστών εις βάρος της χώρας και των πολιτών.

Η Δημοκρατία, το έχουμε γράψει πολλές φορές, έχει πάψει να βρίσκεται πλέον στην Ελλάδα. Οι Έλληνες έχουν στοχοποιηθεί από τις «αγορές» (βλ. τράπεζες και διάφορους καλοπληρωμένους υπαλλήλους τους εντός και εκτός της χώρας). Κανένα δικαίωμα σε κανέναν Έλληνα δεν υπάρχει πια. Ούτε το δικαίωμα της αυτοπροστασίας και το δικαίωμα στην ζωή απέναντι στα μίσθαρνα υπαλληλικά όργανα που υποτίθεται ότι κυβερνούν.

Όποιος αντιστέκεται θα συλλαμβάνεται…! Έτσι απλά.

Άραγε, αναρωτιέμαι, αν το ένα δέκατο από τα μέτρα που επιβάλλουν σήμερα οι παγκοσμιοποιητές (βλ. άθλιους τραπεζίτες, διεθνείς οικονομικούς τρομοκράτες και Ευρωπαίους φασίστες) το επέβαλαν σε μία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, τι θα γινόταν; Είναι δεδομένο πως μέσα σε δύο ή τρία εικοσιτετράωρα οι πολίτες αυτής της χώρας θα είχαν αποκαθηλώσει και θα είχαν τιμωρήσει με συνοπτικές συνταγματικές διαδικασίες εκείνους που θα αποτολμούσαν να τους στερήσουν όλα όσα ο νόμος και τα ανθρώπινα δικαιώματα προστατεύουν.

Εδώ όμως, είναι Ελλάδα… δεν είναι παίξε – γέλασε… Εδώ, ο κάθε άχρηστος, γομάρι ή τομάρι, μπορεί να αποφασίζει καταπατώντας οποιοδήποτε δίκαιο εναντιώνεται στα προσωπικά του συμφέροντα. Οι σύγχρονοι Έλληνες έχουν καταντήσει (ναι, περί κατάντιας πρόκειται) ένας άβουλος λαός, που άγεται κα φέρεται από ένα τσούρμο ανίκανων και δοτών πολιτικών. Καταστρέφεται ένας λαός για να διασωθούν οι λίγοι, οι «εκλεκτοί», οι οικογένειες και ο μηχανισμός εκείνος που έχει καταχραστεί το Σύνταγμα, έχει κατακλέψει τη χώρα και έχει αποφασίσει την άτυπη μεταβολή του σημερινού (ή χθεσινού άραγε…;) πολιτεύματος. Βουβοί, άτολμοι και σε θέση θεατή, οι πολίτες που δεν τιμούν ούτε τους προγόνους τους, αλλά ούτε και τους απογόνους τους, παρακολουθούν την συστηματική εξολόθρευσή τους, την σχεδιασμένη παραδειγματική καταστροφή της πατρίδας τους. Οι Έλληνες σήμερα, αποκτούν με την αξία τους τον τίτλο του μ@λ@κ@!!!

Και όμως, αν αποφασίσουν να βγούνε στους δρόμους, αν αποφασίσουν να εκπαραθυρώσουν τους Παπαδήμιους, τους στυγνούς βασανιστές και εξολοθρευτές τους, αν μαζευτούν ένα, δύο ή τρία εκατομμύρια στην πλατεία Συντάγματος, όλα θα τελειώσουν στην στιγμή. Αλλά… προτιμούν οι σημερινοί Έλληνες να σωπαίνουν, προτιμούν να ζούνε και να πορεύονται με τα μικροσυμφέροντά τους, προτιμούν κάθε μέρα να χάνουν ολοένα και περισσότερα, ευελπιστώντας πως στο τέλος θα απομείνει κάτι…

Μάταια. Τίποτε δεν πρόκειται να απομείνει. Θα πάρουν όλα όσα μπορούν και θα καταστρέψουν όλα όσα θα απομείνουν, οι σημερινοί «άρχοντες». Και για όσο διάστημα δεν το καταλαβαίνουμε αυτό, τόσο περισσότερο θα βυθιζόμαστε στον ρόλο του μ@λ@κ@...

Ίσως, στον κόσμο της Νέας Τάξης, να μην είναι τίτλος ντροπής, αλλά τίτλος τιμής να είσαι πρώην Έλληνας, δηλαδή… μ@λ@κ@ς!


Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"