Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Οκτ 2011


Τουρκικό ερευνητικό κάνει έρευνες στο κοίτασμα της Ζουράφας και δόθηκε διαταγή για απομάκρυνση Ελληνικής ακταιωρού

Ακριβώς ότι είχε γίνει στις 30 Ιουνίου 2010 συνέβη και σήμερα το απόγευμα στην Ελληνική νησίδα Ζουράφα. Συγκεκριμένα, το απόγευμα της Τετάρτης, έκανε ξαφνικά στην περιοχή το ερευνητικό σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού της Τουρκίας Cubuklu (A-594) και πέρασε δίπλα από την νησίδα Ζουράφα (Λαδόξερα) στο Β.Αιγαίο. Αρχικά σκάφος του Λιμενικού επιτηρούσε την πορεία του.

Αυτή τη στιγμή όμως, προφανώς με άνωθεν πολιτική εντολή, το σκάφος αποσύρθηκε και το τουρκικό κόβει βόλτες στην περιοχή ανενόχλητο.
Συγκεκριμένα το Cubuklu έκανε την εμφάνισή του στη Ζουράφα στις 15:50 και αμέσως κατέφθασε ελληνική ακταιωρός.

Η παρακολούθηση του τουρκικού διήρκησε μέχρι τις 19:30 το απόγευμα και εντελώς ξαφνικά η ακταιωρός μας έφυγε !

Αυτή τη στιγμή το τουρκικό πλέει μεταξύ Σαμοθράκης και Θάσου, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ !!!

Πρόκειται για κατάφορη παραβίαση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, και τόσο οι αρμόδιοι υπουργοί όσο και ο Πρωθυπουργός οφείλουν μια απάντηση:

ΓΙΑΤΙ έφυγε το σκάφος του Λιμενικού και το τουρκικό κόβει βόλτες ακόμη και αυτή τη στιγμή στη θαλάσσια περιοχή μας;




Ο κ. Βενιζέλος μας ενημέρωσε ότι το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων θα πρέπει (για το καλό τους...) να επιστρέψει στα επίπεδα του 2004.

Κατ' αρχάς, αν πάρουμε έναν μόνο δείκτη και συγκεκριμένα το ύψος του ΑΕΠ, αυτό που μας «έταξε» ο αντιπρόεδρος σημαίνει μια καταβύθιση της ελληνικής οικονομίας της τάξης του 15%!

Αλλά, όπως είναι σε θέση να διαβεβαιώσει ο οποιοσδήποτε πρωτοετής φοιτητής οποιασδήποτε οικονομικής σχολής, μια τέτοια πτώση του ΑΕΠ μόνο με τις συνέπειες που επιφέρει σε μια χώρα ένας πόλεμος μπορεί να συγκριθεί!

Εν ολίγοις, ο κ. Βενιζέλος μας το επιβεβαίωσε:

Αυτό που υφίσταται σήμερα ο ελληνικός λαός είναι ένας πόλεμος.

Ενας πόλεμος που τον έχουν κηρύξει και τον έχουν εξαπολύσει εναντίον του λαού τα συμφέροντα που εξυπηρετεί πολιτικά η αδίστακτη κυβέρνηση, οι αδίστακτοι φίλοι της κυβέρνησης, η τρόικα και οι φίλοι της τρόικας.

Ενας ταξικός πόλεμος!

Δυστυχώς, όμως, για τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων, η ακολουθούμενη πολιτική ισοδυναμεί με τέτοιο πισωγύρισμα που μπροστά του ακόμα και τα... ταξίδια στο χρόνο για τα οποία μιλάει ο Βενιζέλος μοιάζουν με προσκοπική εκδρομή.

Στην πραγματικότητα ισχύουν τα εξής:

α) Πολύ πριν το ΠΑΣΟΚ μαζί με το ΛΑ.Ο.Σ. ψηφίσουν τα μνημόνια, πολύ πριν η κυβέρνηση περάσει το μεσοπρόθεσμο (και πριν η ΝΔ ψηφίσει τους μισούς νόμους του εφαρμοστικού για την υλοποίηση του μεσοπρόθεσμου), πολύ πριν την καταιγίδα των χαρατσιών και του πολυνομοσχεδίου, είχε καταγραφεί - και μάλιστα με στοιχεία της δικής τους ΓΣΕΕ - ότι:

Οι μισθοί των Ελλήνων εργαζομένων σε πραγματικές τιμές είχαν περιπέσει στα επίπεδα του 1984!

Οχι λοιπόν στο 2004, αλλά στο... 1984!

Και τούτο είχε συμβεί, ήδη, πριν από την εφαρμογή των περικοπών. Πριν από την εκδήλωση της λεηλασίας σε μισθωτούς. Δηλαδή οι εργάτες ήταν στο 1984 πριν ακόμα τους κοπούν οι μισθοί.

Οι εργάτες - με τον «ολόκληρο» μισθό - είχαν βρεθεί στο 1984 πολύ πριν ο Βενιζέλος, ο Παπανδρέου και ο Παπακωνσταντίνου τους «υποσχεθούν» ότι με τους κομμένους μισθούς θα τους πάνε στο... 2004.

β) Με τα μέτρα τα κυβερνητικά για τις συλλογικές συμβάσεις. Με τα μέτρα για την λεγόμενη «εκ περιτροπής εργασία». Με την «αποσχολησιμότητα». Με τις «επιχειρησιακές συμβάσεις». Με τα «δουλεμπορικά» και με όλα τα συναφή που συνθέτουν την εικόνα «Νταχάου» που επικρατεί στους εργασιακούς χώρους, οι εργασιακές σχέσεις έχουν περιέλθει όχι σε εποχές 2004, όπως λέει ο Βενιζέλος, αλλά σε εποχές... 1884!

Οχι, λοιπόν, στο 2004, αλλά στο... 1884!

Εκεί μας έχουν γυρίσει! Στις εποχές, δηλαδή, του 19ου αιώνα. Σε εποχές που παραπέμπουν στην εξέγερση του Σικάγου και πριν ακόμα κι από εκείνη την ματωμένη Πρωτομαγιά!

γ) Με τα δάνεια. Με τις δανειακές συμβάσεις. Με τις «επιμηκύνσεις». Με τις «αναδιαρθρώσεις». Με τα «κουρέματα» και με όλα αυτά που κάνουν τον κ. Παπανδρέου τόσο υπερήφανο ώστε να δηλώνει στη ΔΕΘ ότι «έχουμε πάρει το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία από κάθε άλλη χώρα» (!), οι «σωτήρες», μας έχουν ήδη γυρίσει όχι στο 2004, αλλά στο... 1824!

Μας έχουν γυρίσει, δηλαδή, στα δάνεια της εποχής του Κωλέττη. Τότε που η Ελλάδα είχε χρέη πριν ακόμα συγκροτηθεί σε κράτος! Τότε που τους τόκους και τα χρέη εκείνων των δανείων ο ελληνικός λαός τα πλήρωνε με χρεοκοπίες, με συμφορές και καταστροφές για 100 χρόνια!
Οχι, λοιπόν, στο 2004, αλλά στο... 1824!

Εκεί μας έχουν κατρακυλήσει! Και θέλουν να μας κρατήσουν εκεί και για τα επόμενα 100 χρόνια!

Ολα αυτά μαζί φωτίζουν την αληθινή πλευρά της δήλωσης Βενιζέλου.

Είναι σαφές ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είπε τη μισή αλήθεια, αφού πίσω από τις μισές αλήθειες κρύβονται πάντα τα μεγαλύτερα ψεύδη.

Ο κ. Βενιζέλος που σέρνει το χορό της πολιτικής της επιστροφής των εργαζομένων στην εποχή της δουλείας, των ειλώτων και του Καιάδα, μίλησε για επιστροφή στο 2004. Αλλά «ξέχασε» να συμπληρώσει: «Προ Χριστού»...

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ, μοντάζ Γρέκι

Πιο δεξιά απ' τον Γιωργάκη βρίσκεται ο τοίχος. Ο άνθρωπος ακολουθεί δεξιότερη πολιτική ακόμα και από εκείνην του ακροδεξιού Βαυαρού Χριστιανοσοσιαλιστή Γιόζεφ Στράους, ο οποίος έλεγε ακριβώς αυτό, ότι: «δεξιότερα απ' τους Χριστιανοκοινωνιστές πρέπει να 'ναι μόνον ο τοίχος» - χωρίς να γνωρίζει βεβαίως ότι στην ελληνική οι τοίχοι λέγονται και ντουβάρια...

Η διαρκής βία που εξαπολύει καθημερινώς η κυβέρνηση Μπενύτο - Γιωργάκη με εκβιασμούς, απειλές και ψέματα είναι ακροδεξιά βία, ακροδεξιά τρομοκρατία. Με σπουδαιότερο συστατικό της τα ψέματα. Και της κυβέρνησης, και των Τροϊκανών. Εχουμε χάσει τον λογαριασμό, τη μια μέρα χρειαζόμαστε 10 δισ., πέντε μέρες μετά άλλα 6 δισ. Κι ύστερα, ακόμα 4 δισ...

Ουδέν απ' όσα λέγει αυτή η κυβέρνηση (αλλά και οι Τροϊκανοί) πρέπει να γίνεται αβασάνιστα πιστευτό. Τα στοιχεία που επικαλούνται συνήθως αποδεικνύονται «ό,τι να 'ναι» ή ότι απλώς «δεν υπάρχουν». Ομως να πηγαίνουν με μισές αλήθειες και πολλά ψέματα μια ολόκληρη χώρα στα Τάρταρα, πάει πολύ...


«...Κι αφού μας αφαιρέσανε όλα τα μέσα της δουλειάς και μας λιμοχτονούνε, μας κατηγοράνε γιατί είμαστε, λέει, τεμπέληδες, καφενόβιοι κι αεριτζήδες και θα μας βάλουνε, λέει, αυτοί να δουλεύουμε όπως ξέρουν αυτοί να βάζουνε τους σκλάβους να δουλεύουνε.

Και δίπλα σ' αυτή την άμεση καταλήστεψη βαδίζει από κοντά η επιστημονικά οργανωμένη ληστεία. Σ' όλες τις ελληνικές εμπορικές, βιομηχανικές και τραπεζιτικές επιχειρήσεις μπαίνουνε με το "έτσι θέλω" και αρπάζουν το 51% από τις μετοχές, υποδουλώνοντας έτσι με μιάς για τον αιώνα τον άπαντα -όπως νομίζουν- την εργασία του Ελληνικού λαού».

Το ώς άνω κείμενο είναι από τη Διακήρυξη που έγραψε ο Δημήτρης Γληνός για το «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ».

Το φρικτό των αναλογιών δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο. Ο,τι δεν πέτυχε το Γ' Ράιχ με τα όπλα πάει να το πετύχει το Δ' Ράιχ με τα επιτόκια.

Οπως τότε οι Ναζί μάς έλουζαν με ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς «τεμπέληδες» και τα συναφή, έτσι μας λούζει σήμερα η «Bild» (και κατ' ιδίαν, όταν δεν το κάνει -και- δημοσίως η κυρία Μέρκελ)...

Α-ξέχασα και ο έλληνας Πρωθυπουργός, ο Παπανδρέου...

Τότε ήρθαν με τη Βέρμαχτ, σήμερα έρχονται με την Μπούντεσμπανγκ. Τότε βούταγαν με το «έτσι θέλω» το 51% του μετοχολόγιου των επιχειρήσεων κι όλη την παραγωγή, σήμερα πάνε να μας «κουρέψουν» το 60% της ζωής μας, ενώ ταυτοχρόνως βάζουν χέρι στη γη μας και το ύδωρ, στον αέρα και το φως.

Τότε, όταν ήρθαν εδώ βρήκαν τον Τσολάκογλου, σήμερα τους «βρήκε» και τους έφερε ο Παπανδρέου.

Τότε, έστηναν Στρατόπεδα Συγκέντρωσης, σήμερα στήνουν Ειδικές Οικονομικές Ζώνες.

Ουδέποτε μας πλήρωσαν οι Γερμανοί το Αναγκαστικό Κατοχικό Δάνειο (ω ναι, τους δάνειζε η Ελλάδα για να συντηρούν τον στρατό τους εδώ και στην Αφρική). Ουδέποτε μας πλήρωσαν τις πολεμικές αποζημιώσεις, κι όμως σήμερα μας ζητούν να τους πληρώσουμε εμείς τους τόκους απ' τις μίζες της Ζήμενς -για να εκφρασθώ παραβολικώς εν σχέσει με τον ανήθικο και παράνομο υπερδανεισμό της χώρας μας απ' αυτούς τους ίδιους παλιανθρώπους που τώρα προσπαθούν να τη «σώσουν» (όχι πάντως απ' τους ίδιους).

Ομως βρίσκουν και τα κάνουν οι Γερμανοί -οι όποιοι Γερμανοί, είτε λέγονται Αμερικανοί είτε Αγγλοι είτε Καταριανοί, ναζί τότε και αθώες περιστερές (δηλαδή τοκογλύφοι) σήμερα. Βρήκαν συνεργάτες τότε, γραικύλους γενίτσαρους και δωσίλογους, βρίσκουν συνεργάτες και σήμερα. Πολιτικούς που κάνουν ό,τι τους υπαγορεύεται -πρόθυμους ραγιάδες: τον Παπανδρέου, τον Καρατζαφέρη, τον Βενιζέλο και τα κόμματά τους.

Αναρωτιούνται ορισμένοι καλόπιστοι «γιατί δεν διαπραγματεύεται η κυβέρνηση; γιατί δεν αντιστέκεται; γιατί δεν έχει ένα κάποιο άλλο σχέδιο;» Ποια κυβέρνηση; Η ίδια που έφερε εδώ την Τρόικα, η ίδια να της αντισταθεί; Κομαντατούρ τότε, κλιμάκιο της Τρόικας σήμερα. Η κυβέρνηση αυτή εκτελεί τελεσίγραφα χωρίς να γνωρίζει καν τι θα την διατάσσουν τα επόμενα τελεσίγραφα.

Εγραφε τότε ο Δημήτρης Γληνός για όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα: «Η πιο άναντρη, η πιο σιχαμερή τυραννία που παρουσιάστηκε ποτές απάνω στη γη. Αληθινά "νέα τάξη" στον κόσμο. Ξαναγύρισμα στην πρωτόγονη βαρβαρότητα, κατάργηση κάθε νόμου, κάθε ηθικής, κάθε δίκιου.

Ο νόμος της Ζούγκλας απάνω στην Ευρώπη! Αυτή είναι η νέα Ευρωπαϊκή τάξη».

Τότε!

Θα γυρίσει λοιπόν το τώρα στο τότε;

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet μοντάζ Γρέκι



Σε αμπαλάζ «Η σωτηρία της πατρίδας»...

Μετά τα νέα μέτρα είναι πλέον ολοφάνερο... Το παιχνίδι χοντραίνει πολύ... Οι φίλοι μας, εντός ή εκτός εισαγωγικών, θέλοντας να εκμεταλλευτούν τα ενεργειακά αποθέματα της χώρας και να σφετεριστούν τον πλούτο της επιβάλλουν συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα...

Τη δουλειά την έχει αναλάβει ο κ. Παπανδρέου... Εθελοντές μετά προθύμων η «γενιά του Πολυτεχνείου» και οι «νέας κοπής επαγγελματίες διασώστες» του Ελληνικού λαού στον υπέρ πατρίδας και βουλευτικών εδρών αγώνα.

Αλήθεια τι τους κρατά δεμένους στις υπουργικές καρέκλες; Το αίσθημα ευθύνης και το καθήκον απέναντι την πατρίδα; (Παρατεταμένα χειροκροτήματα...)

Προφανώς γαντζωμένοι στην εξουσία έχοντας εκχωρήσει στους εαυτούς τους προνόμια μιας ανώτερης φυλής, αυθαιρετούν, προκαλούν και πολυλογούν αποκομμένοι από την πραγματικότητα και την κοινωνία...

Κυβέρνηση, Τρόικα, ΜΜΕ στο μεγάλο κόλπο...
Ξεπούλημα σε δανειστές και συνεργάτες «φιλέτων» στο 1/10 της αξίας τους...
Μηνιάτικο-φιλοδώρημα 500 €...
Μείον φόροι, μείον έκτακτες εισφορές, μείον, μείον, μείον...
Τι μένει;

Από την άλλη πόσα λεπτά της ώρας είναι αρκετά για να σπαταλήσει ένας πολιτικός με άδηλο «πόθεν» και οι συνδαιτυμόνες του το μισθό που έχουν αποφασίσει να πάρει για τη δουλειά ενός μήνα ένας νέος άνθρωπος;

Είναι βέβαιο ότι το πολιτικό σύστημα δεν έχει καμιά δυνατότητα να αντιμετωπίσει την οικονομική χρεοκοπία, όταν το ίδιο είναι ηθικά χρεοκοπημένο...

Και καθισμένο στον τράχηλο μας λησμονεί ότι, όταν η «πίεση και η θερμοκρασία» στον κοινωνικό ιστό υπερβεί το κρίσιμο σημείο, η έκρηξη είναι βίαιη και αναπόφευκτη.

Αδυνατεί ακόμη και να αντιληφθεί ότι η απόλυτη εξαθλίωση του λαού σημαίνει την οριστική διαγραφή του από τα πολιτικά μητρώα.

Και αυτό είναι το έλασσον... Αφού είναι σχεδόν βέβαιο ότι σε αυτή την περίπτωση θα υπάρξει ανεξέλεγκτη βία...

Κύριοι υπουργοί, κύριοι βουλευτές, κύριοι εκπρόσωποι του λαού, δυστυχώς αρνείστε να ακούστε τη βουή των γεγονότων που πλησιάζουν... Και αλίμονο αν παραχωρήσετε εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα και αγνοήσετε θεμελιώδεις συνταγματικές διατάξεις κάνοντας τη χώρα αποικία...

Τι θα κάνετε; Θα τηρήσετε τον όρκο σας, τιμώντας την εμπιστοσύνη του λαού ή θα αποφασίσετε η Ελλάδα να τελεί υπό τον έννομο έλεγχο προστάτιδας δύναμης έχοντας απολέσει την εθνική της αυτοδιάθεση;

Εν ολίγοις αντέχετε το βάρος της ιστορικής ευθύνης να έχετε παραλάβει την Ελλάδα ελεύθερη χώρα και να την παραδίδετε προτεκτοράτο;

Νίκος Νίκου

Όσο δεν το κατανοούμε αυτό, τόσο δεν παίρνουμε τις κατάλληλες αποφάσεις εμεί οι ίδιοι οι πολίτες και τόσο θα είμαστε εξαρτημένοι από τα πολιτικά παιχνίδια του πολιτικού συστήματος και θα σερνόμαστε στην εξαθλίωση.

Δυστυχώς η πολιτική ηγεσία της χώρας δεν θέλει να πει αυτή την αλήθεια στο λαό, γιατί δεν την συμφέρει.

Όλων μας λοιπόν η προσοχή στρέφεται έντεχνα στο δημόσιο χρέος, στην δήθεν σωτηρία μέσα από το «κούρεμα», το οποίο «κούρεμα» περιμένει η προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ, σαν τον «από μηχανής θεό» για να το παρουσιάσει ως τεράστια επιτυχία, κερδίζοντας πόντους.

Όμως το πραγματικό πρόβλημα είναι το έλλειμμα και είναι αυτή ακριβώς η αιτία που γεννά το χρέος.

Ας το πούμε όσο πιο απλά γίνεται.

Όλα εξαρτώνται από τα έξοδα και τα έσοδα του κράτους. Αν τα έξοδα είναι περισσότερα έχουμε έλλειμμα, αν αντίθετα τα έσοδα είναι περισσότερα, έχουμε πλεόνασμα. Όταν τα έξοδα είναι περισσότερα, τότε το έλλειμμα που δημιουργείται πρέπει να καλυφθεί υποχρεωτικά με δανεικά. Επομένως το χρέος γεννιέται από τα δημόσια ελλείμματα.

Εδώ ακριβώς έρχεται το κρατικοδίαιτο καθεστώς και επίτηδες συσκοτίζει τα πράγματα. Επειδή λοιπόν το καθεστώς είναι το ίδιο κρατικοδίαιτο, δηλαδή υπάρχει και ζει από τα κρατικά έξοδα, δεν θέλει με τίποτα να περιορίσει αυτά τα έξοδα. Αλλά για να καλυφθούν τα έξοδα, απαιτούνται έσοδα και επειδή δεν υπάρχουν δανεικά δεν μένει τίποτε άλλο από το να αρπάζει το καθεστώς τις περιουσίες των ιδιωτών (μέσω φορολογίας, χαρατσιών, μειώσεις μισθών κ.λ.π.), προκειμένου να επιβιώσει.

Αυτή όμως η αρπαγή των ατομικών περιουσιών οδηγεί μοιραία στην πτώση της κατανάλωσης και ως εκ τούτου της παραγωγής και επομένως στην οικονομική ύφεση. Τόσο απλά.

Εμείς δεν θα πούμε τι πρέπει να γίνει, δηλαδή, αν θα πρέπει να μειωθούν οι δημόσιες δαπάνες ή αν θα πρέπει να συνεχιστεί η αρπαγή των ατομικών περιουσιών και των εισοδημάτων. Αυτό μπορεί τώρα πλέον ο καθένας να το απαντήσει μόνος του.

Ένα πράγμα μόνο πρέπει εμείς να επισημάνουμε. Μέσα στα δημόσια έξοδα είναι τα τοκοχρεολύσια.

Θα πρέπει λοιπόν να δούμε, τι ακριβώς θα μας προσφέρει το όποιο “κούρεμα” του χρέους που ακούγεται.

Θα μειώσει άραγε αυτό σημαντικά το δημόσιο έλλειμμα ή όχι;

Γιατί αν δεν το μειώνει, τότε κάποιο λάκκο έχει η φάβα…


Όλοι περιμένουν το "τυχαίο" γεγονός που θα ρίξει την κυβέρνηση Παπανδρέου

Από τις κινητοποιήσεις αυτών των ημερών θα προκύψει «το τυχαίο γεγονός» που θα οδηγήσει στην πτώση της κυβέρνησης έχουν αρχίσει να ψιθυρίζουν πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που παρακολουθούν με αγωνία αλλά και … ανακούφιση τη μία μετά την άλλη τις ομάδες των εργαζόμενων να προχωρούν σε κινητοποιήσεις διαρκείας.

Χαρακτηρίζουν μάλιστα «ομάδες κρούσης» τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ , στις αστικές συγκοινωνίες, στην καθαριότητα των δήμων και τους οδηγούς των ταξί που πολύ πιθανόν μετά το σημερινό υπουργικό να ξανακατέβουν στους δρόμους.

Όπου να ‘ναι θα συμβεί το… τσαφ. Εκτός και αν είναι "μπαμ" που είπε και ο Παπανδρέου. Τυχαίο μεν, "μπαμ" δε... Και η διαφορά από το "τσαφ" στο... "μπαμ", είναι ότι το δεύτερο θα έχει την αύρα του Αιγαίου...

Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

Προϋπολογισμός… σουρωτήρι από τις «μαύρες τρύπες»

Τα προσωρινά στοιχεία για την εκτέλεση του προϋπολογισμού στο 9μηνο ήταν γνωστά στην τρόικα όταν έβγαλε την ανακοίνωσή της. Δεν βγαίνουν οι αριθμοί για το 2011 καθώς τα έσοδα έχουν καταρρεύσει. Φυσικά δεν υπολογίζονται οι έκτακτες εισφορές και τα λοιπά χαράτσια που έχουμε ξεκινήσει να πληρώνουμε τις τελευταίες ημέρες. Σε σχέση με τις προβλέψεις της κυβέρνηση τα καθαρά έσοδα στο 9μηνο είναι «μέσα» κατά 3,6 δισ. Επρεπε το κράτος να μαζέψει 38,59 δισ. ευρώ, τελικά εισέπραξε 34,98 δισ. ευρώ, άρα έχουμε με μεγάλη μαύρη τρύπα που φυσικά θα καλυφθεί με τα χαράτσια του κ. Βενιζέλου. Πάντως, σε σχέση με το 2010, τα έσοδα μειώθηκαν κατά 4,2% σε μια ιδιαίτερα… πετυχημένη χρονιά για το οικονομικό επιτελείο.

Σύμφωνα με τα αναθεωρημένα στοιχεία, αναμένεται αύξηση των εσόδων στο σύνολο του έτους μόνο κατά 0,8% και των δαπανών κατά 5,2%. Θα εισπράξει λιγότερα δηλαδή η κυβέρνηση αλλά θα σπαταλήσει περισσότερα, παρά τις αιματηρές περικοπές και τις απομακρύνσεις χιλιάδων συμβασιούχων. Ομως, πώς αλλιώς να γίνει αφού με τόσες επιτροπές και φορείς που ιδρύθηκαν και με τόσες κρυφές προσλήψεις.

Σοκ και στο έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού που αυξήθηκε κατά 15,1% σε σχέση με το 2010 στο εννεάμηνο φτάνοντας στα 19,16 δισ. ευρώ, ενώ έως το τέλος του χρόνου δεν πρέπει να ξεπεράσει τα 22,5 δισ. ευρώ.

Η κατάσταση της Οικονομίας επιδεινώνεται.

Ο κατήφορος της χώρας, δυστυχώς, δεν έχει τέλος.

Τα απανωτά «σχέδια σωτηρίας» καταρρέουν.

Η εκτέλεση του Προϋπολογισμού το επιβεβαιώνει.

«Πάτος» στο βαρέλι δεν υφίσταται, αφού οι «μαύρες τρύπες» μεγαλώνουν.

Οι υστερήσεις στα έσοδα και οι αποκλίσεις από τους στόχους διατηρούνται, παρά τις έκτακτες εισφορές και τις μειώσεις μισθών και συντάξεων το μήνα Σεπτέμβριο.

Στόχοι οι οποίοι για 2η φορά αναθεωρούνται, φυσικά προς το χειρότερο, μήπως και κάποια στιγμή τελικά επιτευχθούν.

Η Κυβέρνηση συναγωνίζεται τον κακό εαυτό της, και πάντα βγαίνει δεύτερη…

Το 1ο εννεάμηνο του έτους τα έσοδα συνεχίζουν να καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες διογκώνονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα διευρύνεται.

Συγκεκριμένα:

1ον. Το έλλειμμα διευρύνεται δραματικά:

Το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 15,1% το πρώτο εννεάμηνο του 2011, έναντι της προ εβδομάδας μόλις, τελευταίας πρόβλεψης, για αύξηση κατά 9,4%.

Υπενθυμίζεται ότι η πρόβλεψη μέχρι σήμερα ήταν για ετήσια μείωση κατά 3,9%!!!

Συγκεκριμένα, το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 2,5 δισ. ευρώ έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου και διαμορφώνεται πλέον στα 19,2 δισ. ευρώ.

Μάλιστα, το έλλειμμα του Τακτικού Προϋπολογισμού, εκτός δηλαδή του προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων είναι αυξημένο εφέτος κατά 39%.

2ον. Τα έσοδα καταρρέουν:

Τα καθαρά έσοδα μειώνονται κατά 4,2% το πρώτο εννεάμηνο του έτους, έναντι νέου, για δεύτερη φορά αναθεωρημένου στόχου για αύξηση, μόλις, κατά 0,8%.

Να θυμίσουμε ότι ο στόχος στο Μεσοπρόθεσμο ήταν για ετήσια αύξηση κατά 5,6% και στον Προϋπολογισμό για 8,5%.

Η Κυβέρνηση, πλέον, αποδέχεται ότι όλοι οι μέχρι σήμερα στόχοι ήταν ανέφικτοι, τους αναθεωρούν προς τα κάτω και προσθέτει νέα «χαράτσια» απελπισίας, όπως είναι ο έκτακτος φόρος για όλα τα ακίνητα.

3ον. Οι δαπάνες διογκώνονται:

Οι δαπάνες είναι εφέτος αυξημένες κατά 7% έναντι του περυσινού πρώτου εννεαμήνου, λόγω των υψηλότερων τόκων, της αδυναμίας αντιμετώπισης της σπατάλης, των αυξημένων επιχορηγήσεων στα Ασφαλιστικά Ταμεία εξαιτίας της μείωσης των εσόδων τους από ασφαλιστικές εισφορές, και της καταβολής αυξημένων επιδομάτων ανεργίας από τον ΟΑΕΔ.

Η πολιτική των απολύσεων και το οριζόντιο «κούρεμα» μισθών και συντάξεων εξοντώνουν τα νοικοκυριά, διευρύνουν τις δαπάνες και διογκώνουν τα ελλείμματα.

Μάλιστα, οι πρωτογενείς δαπάνες είναι αυξημένες κατά 2,9% το πρώτο εννεάμηνο του έτους, έναντι αναθεωρημένου ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 0,3%!!!

Επισημαίνεται επίσης ότι στο πρώτο επτάμηνο του έτους έχουν συσσωρευθεί και ανεξόφλητες υποχρεώσεις της Κυβέρνησης ύψους 6,5 δισ. ευρώ.

4ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (Π.Δ.Ε.) βουλιάζει:

Σημειώνεται μάλιστα ότι η μείωση των δαπανών για επενδύσεις δεν ενδείκνυται σε περιόδους ύφεσης και δεν θεωρείται «φιλική προς την ανάπτυξη».

Οι δαπάνες του Π.Δ.Ε. είναι μειωμένες κατά 35,1% το πρώτο εννεάμηνο του έτους, έναντι αναθεωρημένου ετήσιου στόχου για μείωση κατά 10,6%.

Η Κυβέρνηση πλέον περικόπτει, ακόμη και στους στόχους, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Να θυμίσουμε ότι ο προηγούμενος στόχος ήταν για οριακή ετήσια αύξηση των δαπανών κατά 0,6%!!!

Μάλιστα το μήνα Σεπτέμβριο, προκειμένου να καλυφθούν μερικώς οι «μαύρες τρύπες» του Προϋπολογισμού, οι δαπάνες του προγράμματος μειώθηκαν κατά 62%!!!!

Εάν στο υπόλοιπο του χρόνου ομαλοποιηθεί η εκτέλεση του ΠΔΕ, έστω και με βάση τους νέους στόχους, αυτό θα οδηγήσει σε περαιτέρω διεύρυνση του ελλείμματος.

Συνεπώς, η Κυβερνητική πολιτική αδυνατεί να επιτύχει την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την ανάταξη της Οικονομίας.


Για την χρεοκοπία, τα δάνεια και τη στάση πληρωμών μίλησε στο περιοδικό Spiegel ο έγκριτος Γερμανός καθηγητής Οικονομίας Άλμπερτ Ριτς. Όχι όμως της Ελλάδας, αλλά της Γερμανίας, χαρίζοντας μάλιστα στη χώρα του τον τίτλο του «αυτοκράτορα» των χρεοκοπιών!

Χαρακτηρίζοντας τη στάση «λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε ό,τι σας λέμε» της Γερμανίας ως αδικαιολόγητη και (εμμέσως) ανήθικη, ο Γερμανός καθηγητής εξηγεί ότι η χώρα του χρωστάει τη σημερινή οικονομική της ανεξαρτησία στις ΗΠΑ που παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
«Επιπλέον», όπως τονίζει «φρόντισαν να μη θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες».

Ο κ. Ριτσλ αναφέρει ότι το χρέος της Ελλάδας είναι μηδαμινό μπροστά στα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του ’30, τα οποία «ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008» και υπογραμμίζει ότι σε μία παγκόσμια λίστα βασιλιάδων της χρεοκοπίας η θέση της Γερμανίας θα ήταν «αυτοκρατορική»!

Συνεχίζοντας να εκπλήσσει τον δημοσιογράφο του περιοδικού, ο Γερμανός τονίζει στη συνέχεια ότι η Γερμανία (η ενσάρκωση της σταθερότητας) έχει χρεοκοπήσει «τουλάχιστον 3 φορές τα τελευταία 100 χρόνια» εξηγώντας ότι το «κούρεμα» των ΗΠΑ τη δεκαετία του ’30 ήταν τόσο μεγάλο που ισοδυναμεί «με ένα Afro-look που μετατρέπεται σε φαλάκρα, την ώρα που οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου»!

Παράλληλα, κάνει λόγο για στάση πληρωμών το 1990 από τη Γερμανία όταν ο καγκελάριος Κολ αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου για αποζημιώσεις μετά την επανένωση των Γερμανιών: «Η Ελλάδα είναι από τα κράτη που δεν πήραν ούτε δεκάρα».

Χωρίς να μασάει τα λόγια του, ο Γερμανός καθηγητής παραδέχεται ότι «το οικονομικό μας θαύμα πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις».

Με κάπως χιουμοριστικό αλλά πλήρως ενδεικτικό τρόπο, αναφέρει ότι «αν η Γερμανία αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας πάρουν και τα σώβρακα»!

Τέλος, προσθέτει ότι θα έπρεπε να είναι ευγνώμονες οι Γερμανοί και να εξυγιάνουν την Ελλάδα με τα λεφτά τους:

«Αν παίξουμε το παιχνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς»…



Και ο Παπανδρέου κυκλοφορεί ελεύθερος!!

Το να χάνεις την εθνική ανεξαρτησία σου, δεν μπορείς να το δεχτείς. Μήπως όμως μπορείς να συμβιβαστείς και με την παράλληλη απώλεια της εθνικής αξιοπρέπειας;

Στην κορύφωση του δράματος στο οποίο έχει μετατραπεί η προσπάθεια εξεύρεσης μόνιμης λύσης για το ελληνικό πρόβλημα, που μετά βεβαιότητας θα συνοδευτεί από ένα γενναίο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, διάσπαρτες ενδείξεις συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι μετά τη… σωτηρία, η χώρα θα μπει σε καθεστώς μόνιμης επιτήρησης.

Η τρόικα έφυγε, και επέστρεψε. Απαίτησε να υλοποιηθούν όλες οι δεσμεύσεις της, και άναψε «πράσινο φως», με πολλούς αστερίσκους. Οι Ευρωπαίοι, που μέχρι πρότινος περίμεναν την έκθεση της τρόικας, τώρα λένε ότι θέλουν να τη διαβάσουν εξαιρετικά προσεκτικά. Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ιστορικός φιλέλληνας, δεν φείδεται πλέον αρνητικών σχολίων για την Αθήνα. Και ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ, που επίσης εξελίχτηκε σε συνεπή σύμμαχο της Ελλάδας απέναντι στους κερδοσκόπους και τις αγορές, προειδοποιεί για την ανάγκη να… μας προσέχουν δια βίου.

Μια χώρα σε μόνιμη επιτήρηση από διεθνείς εταίρους, είναι μια χώρα… σε αναστολή. Με δανεικό παρόν και υποθηκευμένο μέλλον. Χρειάζεται λοιπόν μια νέα ηγεσία, σε συνδυασμό με έναν αποφασισμένο λαό, για να κερδίσουμε το στοίχημα, και να αποκρούσουμε τον κίνδυνο ενός εθνικού αφανισμού. Να αντέξουμε…

Πηγή


Το ότι η Θράκη έχει γίνει στόχος της Άγκυρας, είναι γνωστό ακόμη και στους πιο ανίδεους. Το ότι η Θράκη απειλείται με Κοσοβοποίηση μέσω του Καλλικράτη και προσφάτως μέσω της έκκλησης του Περιφερειάρχη Αν. Μακεδονίας και Θράκης κ. Γιαννακίδη να ορισθεί ως «ειδική ζώνη» για να έρθουν γερμανικές «επενδύσεις», είναι επίσης γνωστό.

Το ότι η μηδενική πολιτική (όχι μηδενική ανοχή) των Αθηνών προς την Θράκη, έχει εκθέσει αυτή την περιφέρεια της Ελλάδας στον κίνδυνο αιτήματος ανεξαρτητοποίησης από τους καλοπληρωμένους ανθυποπρακτορίσκους της Άγκυρας, είναι επίσης ένα δεδομένο το οποίο δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίσει. Όμως, το ότι ένας Δήμαρχος της Θράκης θα έκανε αναφορές σε ανεξαρτησία της Θράκης, πιστεύουμε πως ξεφεύγει πέρα από τα οποιαδήποτε όρια μπορεί να θέσει η λογική ή ο παραλογισμός του οποιουδήποτε πολίτη της χώρας.

Επειδή σαν θέμα, απασχολεί ή πρέπει να απασχολήσει το υπουργείο Εσωτερικών, κι επειδή πρέπει να ληφθούν άμεσα διοικητικές βαρύτατες κυρώσεις προς τον Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης κ. Λαμπάκη, για εκτόξευση απειλής και έκθεση σε κίνδυνο της εσωτερικής ασφάλειας αλλά και της συνοχής του Ελληνικού κράτους, κι επειδή κάτι τέτοιο προφανώς δεν θα γίνει εκ μέρους του λοβοτομημένου Αθηναϊκού κράτους, εμείς πιστεύουμε πως οι τοπικές κοινωνίες πρέπει να απαιτήσουν την άμεση απομάκρυνση του Δημάρχου Αλεξανδρούπολης από την θέση που έχει καταλάβει…

Η Θράκη δεν ζητάει ανεξαρτησία, αλλά την ισότητα και την ισονομία. Οι Θρακιώτες δεν απειλούν, αλλά απαιτούν την εφαρμογή των νόμων για όλους και για όλα. Αν ο κάθε περαστικός Δήμαρχος δεν μπορεί να κατανοήσει βασικά στοιχεία για την ανάπτυξη της Θράκης και συμπεριφέρεται απολύτως ανώριμα, δίνοντας ταυτόχρονα λαβές στους εποφθαλμιούντες την Ελληνική Θράκη, καλά θα κάνει να υποβάλει την παραίτησή του αναλαμβάνοντας τις ευθύνες των λεγομένων του.

Τι είπε ο κ. Λαμπάκης; Διαβάστε την απομαγνητοφώνηση και ετοιμαστείτε να φρίξετε με την μηδενική γνώση και κατανόηση περί της Θράκης και ιδιαίτερα περί του Ελληνισμού της ακριτικής αυτής γωνιάς της Ελλάδας

"...Αυτή η Θράκη, όπου όλοι όσοι έρχονται, πολιτικοί και μη, οι οποίοι έχουν συμφέροντα είτε για την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας είτε για οικονομικά οφέλη, την αγαπούν πάρα πολύ… αλλά όταν φεύγουν γυρίζουν την πλάτη τους και έχουν πάρει –είμαι σίγουρος – ότι έπρεπε να πάρουν από εμάς τους ηλίθιους Θρακιώτες που καθόμασταν επί 35 χρόνια και ανεχόμασταν –με φοβερή ανοχή- όλα αυτά που συνέβαιναν πίσω από την πλάτη μας, εκεί στο κέντρο, στο κράτος της Αθήνας, όπως μου αρέσει να λέω.

Και το λέω αυτό γιατί, επειδή σε αυτή τη Θράκη από το 1991 διελύθη η βιομηχανία, διελύθησαν όλες οι βιοτεχνίες. Αυτό που περνάει η Ελλάδα εδώ και δύο χρόνια, το περάσαμε από το 1989 και μετά.

Αυτή η Θράκη, η οποία κάποτε έφθανε μέχρι το Μόναχο(;!!!), κάπου εκεί στη Βαυαρία από την Κωνσταντινούπολη, σήμερα είναι συρρικνωμένη σε τρεις νομούς και τρεις πόλεις. Βέβαια, και μην το θεωρήσετε αυτό ως απειλή. Αν την δείτε στο χάρτη πως είναι η Θράκη, θα δείτε ότι είναι ολοκληρωμένη μονάδα(;!!!) ως οντότητα, η οποία μπορεί να έχει πολιτική αίσθηση, οικονομική ανεξαρτησία(;!!!), και μία δυναμική σε πάρα πολλά πεδία, τα οποία αν καθίσουμε και τα αναπτύξουμε ένα προς ένα, είμαι σίγουρος ότι κάποιοι θα τρομάξουν.

Εάν είχε τους ανθρώπους που έπρεπε η Θράκη τόσα χρόνια και βέβαια υπήρξαν αρκετοί αλλά δεν ήσαν όσοι έπρεπε για να δώσουν το μήνυμα στην Αθήνα ότι η καρδιά της Αθήνας χτυπάει στη Θράκη, όχι γιατί βρίσκεται σε ένα σημείο γεωστρατηγικά πάρα πολύ επικίνδυνο, αλλά γιατί η Θράκη είναι ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς(;!!!), γιατί η Θράκη είναι ένα πολύ δυναμικό ιστορικό σημείο στον παγκόσμιο χάρτη, γιατί η Θράκη είναι ανάμεσα σε δύο ηπείρους(;!!!), γιατί η Θράκη βρίσκεται ταυτόχρονα ανάμεσα σε δύο χώρες(;!!!) οι οποίες έχουν διαφορετικούς πολιτισμούς και βέβαια η Θράκη έχει όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία μπορούν να σταθούν μέσα σε ένα πλαίσιο ανεξάρτητου στίγματος(;!!!) επίσης στον χάρτη, για να μπορέσει αυτό το κομμάτι του Ελλαδικού χώρου για να αναπτύξει όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία χρειάζεται ένα ανεξάρτητο κράτος(;!!!)

Κι ενώ λοιπόν, υπάρχουν τόσα πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα και η ανάπτυξη της Θράκης μας περιμένει εμάς τους Θρακιώτες, ιδιαίτερα μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά κι εσάς εκεί στην Αθήνα, εσείς εκεί μην σκέφτεστε να κάνετε κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών όλο τον Έβρο, γιατί αν γίνει αυτό θα χάσετε το πολυτιμότερο κομμάτι της Ελλάδας που λέγεται Θράκη, που λέγεται Έβρος. Αναπτύξτε το, δώστε μας την δυνατότητα να δώσουμε την δυναμική μας όλη και την θετική μας ενέργεια (κάτι σαν το τσάκρα δηλαδή;) σε αναπτυξιακά έργα και προοπτικές και μην μας αναγκάζετε να παλεύουμε δεκατέσσερα χρόνια για να μην δημιουργηθούν τα χρυσορυχεία, για να μην δημιουργηθούν κέντρα λαθρομεταναστών… Γιατί, αν συμβεί αυτό εμείς εδώ στην Θράκη θα αρχίσουμε να βλέπουμε πραγματικά ως μόνη οντότητα και δυναμική ανάπτυξης μόνη τη Θράκη και μόνο τους Θρακιώτες και αυτό θα είναι πάρα πολύ κακό και γενικότερα για την Ελλάδα…"





  • Υπ. Εξωτερικών: Αύξηση 30% στα μυστικά κονδύλια σε μία μέρα!
Νέες σκιές δημιουργούνται γύρω από τη διαχείριση των μυστικών κονδυλίων του υπουργείου Εξωτερικών, αλλά και προσωπικά για τον Γιώργο Παπανδρέου, καθώς αφορούν την περίοδο που ήταν και υπουργός Εξωτερικών. Με τα τρία έγγραφα που δημοσιεύει σήμερα η "Αυγή" προκύπτει μία πρωτοφανής πίεση προς το υπουργείο Οικονομικών να γεμίσει με ρευστό τα ταμεία των μυστικών κονδυλίων του ΥΠΕΞ. Είναι δε τέτοια η πίεση, ώστε ο υφυπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης αναγκάζεται να υπογράψει τρία έγγραφα την ίδια ημέρα, στις 28 Ιουλίου 2010, με τα οποία στέλνει στα "μαύρα ταμεία" του υπουργείου Εξωτερικών 5.700.000 ευρώ!

Υπογραμμίζεται ότι τα τρία έγγραφα έχουν συνεχόμενο αριθμό πρωτοκόλλου -στοιχείο που δημιουργεί ερωτηματικά για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε. Με το υπ’ αρ. πρωτ. 50413 δίνονται 1.125.000 ευρώ στα μυστικά κονδύλια, με το υπ’ αρ. πρωτ. 50414 δίνονται 1.575.000 ευρώ και με το υπ’ αρ. πρωτ. 50415 άλλα 3.000.000 ευρώ.

Επισημαίνεται πως η κυβέρνηση είχε προϋπολογίσει 18,9 εκατ. ευρώ για τις απόρρητες δαπάνες του ΥΠΕΞ το 2010, τη χρονιά που η Ελλάδα μπήκε στο μνημόνιο και στον έλεγχο της τρόικας. Προφανώς τα 18,9 εκατ. ευρώ είχαν δαπανηθεί το πρώτο εξάμηνο του 2010 και υπήρξε ανάγκη για μία έκτακτη "ενίσχυση" που αντιστοιχεί στο 30% του συνολικού ποσού! Ακόμη παραμένει άγνωστο σε τι θα ήταν χρήσιμα τα 5,7 εκατ. ευρώ. Πάντως εκείνες τις ημέρες ο Γ. Παπανδρέου είχε επισκεφθεί το Ισραήλ και τη Βουλγαρία, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πούτιν στο πλαίσιο της "διπλωματίας των αγωγών", ενώ είχε ήδη έρθει η τρόικα και συναντούσε τους υπουργούς συζητώντας για ΔΕΚΟ, νοσοκομεία, ασφαλιστικά ταμεία, απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.

Κρύβουν τα στοιχεία

Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση έχει αρνηθεί ουσιαστικά να δώσει στοιχεία για τις απόρρητες δαπάνες του υπουργείου Εξωτερικών. Μάλιστα ο Φ. Σαχινίδης, που υπέγραψε 3 έγγραφα μέσα σε μία μέρα αφαιρώντας 5,7 εκατ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό, ισχυρίζεται ότι δεν είναι θέμα της αρμοδιότητάς του (απάντηση σε ερώτηση του Αλέξη Τσίπρα) στις 16 Σεπτεμβρίου! Αλλά και ο υπουργός Εξωτερικών Σταύρος Λαμπρινίδης δεν έδωσε στοιχεία, επικαλούμενος ότι δεν υπάρχουν παραστατικά, ενώ ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε στοιχεία για τα οποία δεν χρειάζονται παραστατικά, όπως το συνολικό ύψος των μυστικών κονδυλίων...

Τα ερωτήματα για τη διαχείριση των "μαύρων ταμείων" του ΥΠΕΞ πολλαπλασιάζονται, καθώς, όπως είχε αποκαλύψει η "Αυγή", από τον Οκτώβριο του 2009, οπότε ανέλαβε την κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου είχε τον διπλό ρόλο του πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών, τα "μαύρα" χρήματα εκτοξεύθηκαν. Η κυβέρνηση Παπανδρέου έδωσε μέσα σε 6 μήνες 88 εκατ. από τα μυστικά κονδύλια, τα αύξησε κατά 15 εκατ. ευρώ μέσα στο 2009, χρησιμοποίησε σχεδόν 20 εκατ. ευρώ από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο του 2009, ενώ προϋπολόγισε 18,9 εκατ. ευρώ για το 2010 και τελικά διέθεσε 68 εκατ. ευρώ. Και όλα αυτά χωρίς παραστατικά, στο όνομα της διαφάνειας και της διαύγειας...


Επειδή πολύ κουβέντα έγινε για χρέη.
Επειδή πολύ λάσπη εκτοξεύτηκε προς την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Επειδή η τακτική της δαιμονοποίησης αποτελεί πάγια τακτική προ "εκκαθαριστικής" επίθεσης εναντίον κράτους.
Επειδή κάποια στιγμή θα πρέπει να μάθουμε όλα αυτά που επιμελώς μας αποκρύπτουν -κυρίως οι δικοί μας γελωτοποιοί και δήθεν κυβερνώντες- για να μην αντιδράσουμε και πετάξουμε με τις κλωτσιές ή στείλουμε δια βίου στις φυλακές όλους τους εμπλεκόμενους με την σαφή απόπειρα κατοχής (και όχι εξαγοράς) τς πατρίδας μας....

Ας πούμε λοιπόν για χρέη.
Ας γράψουμε για τα πραγματικά χρέη όλων των εμπλεκομένων "δάνειων" δυνάμεων, που επιβάλουν στην Ελλάδα την ισχύ και την γνώμη του "επιτυχημένου".

Ποιό είναι το ιδιωτικό χρέος Ευρωπαικών χωρών;

  • Βρετανία στο 386% του ΑΕΠ
  • Γαλλία στο 240,5%
  • Πορτογαλία στο 238,4%
  • Γερμανία στο 208,3%
  • Ιταλία στο 198,3%
  • Ελλάδα μόλις 123,1%

Για να μην τρελαθούμε στο τέλος, και ξεχάσουμε πως ο μεγάλος ασθενής είναι το Δημόσιο και ο μεγάλος ένοχος το πολιτικοσυνδικαλιστικό σύστημα.

Να δείτε που στο τέλος θα μας πουν ότι φταίνε οι πολίτες για την κρίση.

Από τη ρήση του κ. Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε», περάσαμε στη «φούσκα» που δημιουργήσαμε μετά το 2004 και στην απαίτηση της τρόικας να φτάσει ο κατώτατος μισθός στα επίπεδα της Πορτογαλίας.

Στο μεσοδιάστημα μας κατηγόρησαν για υπερκαταναλωτισμό, για τεράστιο δανεισμό και στο τέλος θα μας πουν πως δεν φταίει το πολιτικό σύστημα, ούτε η διαφθορά και η γραφειοκρατία, η φοροδιαφυγή, το λαθρεμπόριο και οι διορισμοί από πόρτες, παράθυρα και φεγγίτες στο Δημόσιο, αλλά τα πολλά δανεικά που πήραν οι Ελληνες πολίτες.

Αν ήταν έτσι τα πράγματα, θα έπρεπε να είχαν πτωχεύσει όλες οι άλλες χώρες της Ευρώπης, της Γερμανίας συμπεριλαμβανομένης που μας παραδίδει μαθήματα, κουνά το δάχτυλο επιτιμητικά, λες και απευθύνεται σε άτακτα παιδιά.

Ομως, οι άτακτοι και σπάταλοι δεν είμαστε εμείς, αλλά οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Βρετανοί, οι Ιταλοί, οι Πορτογάλοι και λοιποί Ευρωπαίοι.

Το αποδεικνύουν τα στοιχεία για το ιδιωτικό χρέος.

Θαυμάστε τους λοιπόν.

Στη Γερμανία έφτανε στην αρχή του χρόνου στο 208,3%, στην Ιταλία στο 198,3%, στη Γαλλία στο 240,5%, στην Πορτογαλία στο 238,4% και στη Βρετανία στο 386% όταν στην Ελλάδα ήταν 123,1%. Αλλά και το συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) είναι μικρότερο.

Αυτά, για να μην τρελαθούμε στο τέλος και ξεχάσουμε πως ο μεγάλος ασθενής είναι το Δημόσιο και ο μεγάλος ένοχος το πολιτικοσυνδικαλιστικό σύστημα...

Απίστευτο και όμως αληθινό. Οι δυνατότητες του κοιτάσματος «Αφροδίτη» εντός της Κυπριακής ΑΟΖ ξεπερνούν και τις πλέον αισιόδοξες προβλέψεις των εμπειρογνωμόνων.

Το γεωτρύπανο της εξέδρας « Όμηρος» κτύπησε ασκό φυσικού αερίου της τάξης των 11 δισεκατομμυρίων ποδών. Σε συνδυασμό με το κοίτασμα «Λεβιάθαν» ανατολικότερα και εντός της ισραηλινής ΑΟΖ καθιστούν την περιοχή ένα νέο Ελντοράντο υδρογονανθράκων, του οποίου η εκμετάλλευση αλλάζει τον γεω-οικονομικό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου και θωρακίζει την Κύπρο, εμμέσως και την Ελλάδα από φιλόδοξα σχέδια ασπόνδων φίλων, εταίρων και εχθρών.

Βρετανία και Γαλλία, καθώς και άλλες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες σπεύδουν να λάβουν θέση εκκίνησης εν όψει της δημοπράτησης των νέων θαλασσίων οικοπέδων της Κυπριακής και ισραηλινής ΑΟΖ.


(Η πρώτη φωτογραφία της ερευνητικής πλατφόρμας)

Αμερικανοί και Ρώσοι έχουν ήδη «τοποθετηθεί» στην περιοχή από την πρώτη δημοπράτηση των κοιτασμάτων «Αφροδίτη» και «Λεβιάθαν». Αμερικανικά πολεμικά σκάφη, ισχυρή ρωσική ναυτική μοίρα, ελληνικές φρεγάτες, ισραηλινός στόλος και τουρκικά πολεμικά συνωστίζονται στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά η πλάστιγγα έχει ήδη γύρει προς την μία πλευρά.

Τα ισχυρά πετρελαϊκά και ενεργειακά συμφέροντα καλύπτουν πλήρως την Κυπριακή Δημοκρατία, θέτοντας επί χάρτου και επί των θαλασσίων οδών τα νέα δεδομένα ασφαλείας στην περιοχή.

To φρεάτιο της γεώτρησης «αχνίζει» φυσικό αέριο

Σε πυρετό... φυσικού αερίου βρίσκεται η Κύπρος. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα μεταβεί στην πλατφόρμα «Όμηρος» στο τέλος της εβδομάδας, σε μια προφανώς επικοινωνιακή κίνηση με αποδέκτες εντός και εκτός Κύπρου.

Δεν αποκλείεται η επίσκεψη να συνοδευτεί και από το πρώτο «άναμμα» φλόγας στην πλατφόρμα, από φυσικό αέριο από τα έγκατα της θάλασσας της Κύπρου. Και αυτό, γιατί από τη Δευτέρα υπάρχει έντονη αισιοδοξία ότι το κοίτασμα στο «Αφροδίτη» είναι σημαντικά μεγαλύτερο των μέχρι τώρα υπολογισμών. Αυτό έδειξαν υψηλής τεχνολογίας ραδιοβολίσεις του τελευταίου τριημέρου εντός του φρεατίου.

Εξάλλου, ενώ απομένουν 1.000 μέτρα γεώτρησης ακόμα -αν αποδειχθούν τα νέα δεδομένα- από χθες Δευτέρα στην πλατφόρμα έχουν στο μικροσκόπιο φυσαλίδες φυσικού αερίου που βγαίνουν στην επιφάνεια, φέρνοντας μαζί τους εξαιρετικά αισιόδοξα μηνύματα.

Οι αρχικές προβλέψεις, προτού τα δείγματα, φθάσουν την περασμένη Κυριακή έως την πλατφόρμα άντλησης ήταν ότι στο Οικόπεδο 12 βρίσκονταν θαμμένα στο βυθό της θάλασσας περί τα 8 δισ. κυβικά πόδια φυσικού αερίου. Εν συνεχεία έγινε λόγος, κυρίως από τους επιστήμονες του Γαλλικού Ινστιτούτου Πετρελαίου Beicip για 10 δισ. κυβικά πόδια και τώρα γίνεται λόγος για πάνω από 11 δισ. κυβικά πόδια.

Ανησυχία της Noble Energy για την επόμενη μέρα

Παρόλ’ αυτά, η εταιρεία Noble Energy ανησυχεί γιατί ακόμα δεν λήφθηκαν οι αποφάσεις για την επόμενη μέρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», παρά τον ενθουσιασμό από τη σχεδόν απρόσκοπτη εργασία και τα υπεραισιόδοξα αποτελέσματα στην «Αφροδίτη», στη Noble Energy επικρατεί προβληματισμός για το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία εξέλιξη στις συμφωνίες της με την κυπριακή κυβέρνηση -κάτι που ζητά εδώ και δέκα μήνες- σε σχέση με την αξιοποίηση της παραγωγής του φυσικού αερίου.

Η ηγεσία της Noble, έχει εκφράσει ήδη ανοικτά τους προβληματισμούς της για τη «σιγήν ιχθύος» που τηρεί η κυβέρνηση στο συνέδριο των επικεφαλής των μεγαλύτερων εταιρειών ενέργειας στον κόσμο.

Όμως την απορία γιατί δεν λαμβάνονται ακόμα οι αναγκαίες κυβερνητικές αποφάσεις για τα επόμενα βήματα, όπως για αγωγούς και μονάδα υγροποίησης, υψηλόβαθμοι εκπρόσωποι της Noble την εκφράζουν και σε συναντήσεις τους και με υψηλόβαθμους παράγοντες της οικονομίας και της κοινωνίας της Κύπρου. Ζητούν απόψεις για το τι πρέπει να πράξει επιπλέον η ίδια η εταιρεία, για να ληφθούν οι αποφάσεις αυτές από την κυβέρνηση, αφού το στάδιο των ερευνών ολοκληρώνεται, χωρίς να είναι ορατό το επόμενο βήμα.


Να βάλουν πλάτη στην Ελλάδα επιδεικνύοντας «πολιτική ανδρεία», για το καλό όλης της Ευρώπης ζήτησε από τους ευρωπαίους ηγέτες ο ρώσος πρωθυπουργός Βλαντιμίρ Πούτιν, ενώ υπογράμμισε ότι το χρέος της Ελλάδας είναι κάτι που μπορεί να αντέξει η ευρωζώνη.

Ο Πούτιν, μιλώντας σε κινεζικά ΜΜΕ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Πεκίνο, είπε πως το πρόβλημα είναι πολιτικό και όχι τόσο οικονομικό. "Εάν δεν με απατά η μνήμη μου, η Ελλάδα είναι μόλις το 2 % του ΑΕΠ όλης της Ευρώπης και φυσικά είναι δυνατό να κλείσει αυτό το πρόβλημα: κατά τη γνώμη διαφόρων ειδικών απαιτούνται περίπου 1 - 1,5 τρισεκατομμύρια ευρώ, ποσό βέβαια όχι μικρό, σεβαστό, αλλά απολύτως δυνατό να το "σηκώσει" η ευρωζώνη", δήλωσε ο Πούτιν.

Ο πρωθυπουργός της Ρωσίας τόνισε, επίσης, ότι η ανάγκη να βοηθηθούν οι χώρες που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση είναι επιτακτική όχι μόνο για το μέλλον της ευρωζώνης αλλά και της παγκόσμιας οικονομίας ενώ υποστήριξε ότι δεν χρειάζεται πρόσθετη βοήθεια από τις χώρες της BRICS (σ.σ. Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Ν.Αφρική).

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν αναφέρθηκε και στο τραπεζοπιστωτικό σύστημα, λέγοντας ότι για την ώρα δεν υπάρχει κρίση ενώ χαρακτήρισε καλό σημάδι την πρόθεση της γαλλικής και γερμανικής κυβέρνησης να στηρίξουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Πηγή


Το μήνυμα του ΓΑΠ για τα 2 χρόνια στα κομματόσκυλά του, τα οποία πληρώνουν συνδρομή για να είναι μέλη του ΠΑΣΟΚ(!), είναι εκτός τόπου(όπως ο ίδιος) και εξοργιστικό και προκλητικό.

Λέει ότι ο λαός, το 2009, του ζήτησε… Επανάσταση!
Η Επανάσταση δεν γίνεται ΓΑΠ από βουτυρομπεμπέδες και λαμόγια, αλλά από τους απλούς ανθρώπους (αυτούς που ο Πάγκαλος, μιλώντας για το 1821, είπε ότι δεν ήταν Έλληνες και κάτι άλλα δικά του). Όπως και τώρα.

Η Απελευθέρωση από κάθε κατοχική δύναμη, όπως αυτή της 12ης Οκτωβρίου 1944, απαιτεί θυσίες ΚΑΙ του ηγέτη, ο οποίος προκύπτει από τον κόσμο και πάνω στην κρίσιμη στιγμή, δεν επιβάλλεται από τον κατακτητή.

Εσύ έχεις κάνει και πριν το ΔΝΤ αλλά ειδικά μετά (δηλ. τα 2 χρόνια της επιτέλεσης του «καθήκοντος») το προσκύνημα και την προδοσία τρόπο ζωής, σαν την γυμναστική που επίσης αγαπάς.

Οι Γερμανοί ξαναήρθαν και δυστυχώς, παρόλο που έχουν κάνει 2 φορές το μεγαλύτερο κακό, σε ΟΛΗ την Ευρώπη, είναι το ίδιο ύπουλοι και καταστροφικοί.

Το 2010-11 στην θέση των Εβραίων βρέθηκαν οι Έλληνες, για τα εγκλήματα 37 ετών.

Η κυβέρνηση της Γερμανίας, χωρίς αντίσταση, ούτε για τους τύπους, εφαρμόζει την σύγχρονη «Τελική Λύση», την εξόντωση, κατόπιν εξευτελισμού, του ελληνικού λαού για την υφαρπαγή και εκμετάλλευση του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ πλούτου και όλων των πόρων της ελληνικής γης, θάλασσας ως και του ήλιου και του αέρα.

Αυτό δεν είναι επανάσταση είναι ραγιαδισμός και εθελοδουλία, αταίριαστη σε ΚΑΝΟΝΙΚΟ Έλληνα.

ΔΕΝ υπάρχει χώρα που να μην έχεις αφήσει δυσαρεστημένη για το χατίρι των συντρόφων σου στα αμερικανικοεβραϊκά λόμπυ.

Η Ευρώπη είναι ξανά χωρισμένη σε 2 μέρη, Βορά και Νότο αυτή την φορά και κανένας δεν θέλει ή δεν τολμά να τα βάλει με τα παιδιά και τα εγγόνια των τραπεζιτών και των βιομηχάνων που έκλεψαν τα λεφτά των δικών μας παππούδων.

Μάλιστα ο… Επαναστάτης τους παρακαλούσε να επενδύσουν στην Ελλάδα, που αυτοί χώρισαν σε «ζώνες», όπως παλιά.
Λεφτά που ΔΕΝ τόλμησες να ζητήσεις στον Βιετναμέζο για να μην νευριάσει η Merkel.
Μπρος στην ανωτερότητα αυτή η ράτσα δεν καταλαβαίνει τίποτα.

Άλλη μια σύμπτωση είναι η προσβολή στην σημαία και την Ακρόπολη(απαίτησαν την πώλησή της ή να κυματίζει η γαλανόλευκη μεσίστια), προσβολή που ομοιάζει με την τοποθέτηση της σβάστικας δίπλα στον Παρθενώνα.

Σε λίγες μέρες είναι η 28η Οκτωβρίου.
Επέτειος του ΟΧΙ ενός δικτάτορα (αναμφισβήτητο) που έσωσε όμως την Ελλάδα από επαχθές δάνειο.

Οι Επαναστάσεις, ακόμα και ο Μεταξάς το γνώριζε, γίνονται με ΟΧΙ και όχι επικύψεις!

Αν δεν ήταν η Ελλάδα ΓΑΠ και η Αντίστασή της οι ναζί ίσως να μην έχαναν…

Κάποιοι στο εξωτερικό το παραδέχθηκαν και υποκλίθηκαν στον λαό μας.

Αλλά τότε υπήρχαν παλικάρια ενώ τώρα τομάρια!

Την αληθινή Επανάσταση δεν θα την χαρείς, ήδη φοβάσαι τις πρώτες στιγμές της!

Σοφία Τζάνη
Τι γίνεται εδώ πέρα, τόσο καιρό; Γιατί κόβουν μισθούς στο δημόσιο, γιατί κόβουν μισθούς στον ιδιωτικό τομέα; Γιατί καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα; Γιατί απολύουν κόσμο στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα; Γιατί αυξάνεται η ανεργία; Γιατί αυξάνεται η φτώχεια και η εξαθλίωση; Αστοχία του προγράμματος; Ανικανότητα των σχεδιαστών και των εφαρμοστών αυτού; Παπαριές! Όλα βαίνουνε καλώς και καλώς κυλούν πάνω στις ράγες του Προγράμματος, που το βαφτίσανε «εσωτερική υποτίμηση».

Ποιοι οι στόχοι του μεγαλεπήβολου αυτού Σχεδίου;


Αύξηση της ανεργίας, πτώση των μισθών, πτώση του βιοτικού επιπέδου, διάλυση της κοινωνίας, τσάκισμα της αξιοπρέπειας, τσάκισμα του ηθικού.


Ναι αλλά δεν μπορεί, οι προγραμματιστές, να είναι τόσο σαδιστές. Κάτι καλό θα φέρνει στις βαλίτσες του το πρόγραμμα
αυτό. Δεν μπορεί. Λέγεται, ότι η εξιλέωση προϋποθέτει την τιμωρία. Κι αν τα προηγούμενα συνιστούν την τιμωρία, δεν μπορεί, η προσδοκώμενη «Ανάπτυξη» θα συνιστά την ανταμοιβή.

Υπάρχει ακόμα κόσμος που πιστεύει ότι αυτός είναι ο δρόμος για τη λύτρωση. Και φέρνει στο νου, για παράδειγμα, την Κίνα. Σου λέει, ωραία, θα κινεζοποιηθούμε, θα τσακιστούμε, αλλά για κοίτα την Κίνα; Δεν πλουταίνει σιγά σιγά; Τι σχέση έχει η σημερινή Κίνα με την Κίνα του Μάο; Δεν την ομόρφυνε η κινεζοποίηση; Έβλεπες παλιά κινέζο τουρίστα στην Ακρόπολη; Κοίτα τώρα πόσους; Άρα και μεις, πού θα πάει, πάλι με χρόνια με καιρούς, θα μπορούμε πάλι να πληρώνουμε τα διόδια για ν’ ανεβαίνουμε στην Ακρόπολη.


Η Κίνα όμως, πέρα απ’ τα κινέζικα μεροκάματα, έχει και ένα άλλο προσόν. Έχει το γουάν! Δηλαδή, ένα δικό της νόμισμα, το οποίο μπορεί να ανεβοκατεβάζει όπως και όποτε γουστάρει, άσε που το κρατάει μονίμως στα χαμηλά, τόσο ώστε κάνει τους Αμερικανούς να βγάζουν καπνούς απ’ τα ρουθούνια τους. Κι αν το γουάν το ίδιο, δεν ήταν τόσο ταπεινό, δεν είναι σίγουρο αν τα εξ ίσου ταπεινά κινέζικα μεροκάματα θα έφταναν, ώστε να φέρουν αυτούς τους κινέζους τουρίστες, που βλέπουμε, στην Ακρόπολη.


Άρα, το Πρόγραμμα, πάει να κάνει το ίδιο όπως και στην Κίνα, αλλά με τις βαλίτσες του μισές, προς το παρόν. Τις άλλες μισές, θα αναγκαστεί να τις πάρει, έτσι κι αλλιώς στη διαδρομή.


Ευτυχώς, εδώ και κάμποσο καιρό, έχουν αρχίσει πια να αντιλαμβάνονται εκεί στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, ότι το πρόβλημα για τα κακά, ψυχρά κι ανάποδα της Ευρωζώνης, δεν είναι οι ασύδοτοι νότιοι που ζούσαν πέρα από τις δυνατότητές τους, δανειζόμενοι, αλλά η ίδια η δομή του ευρώ, αν και αρκετά πυροβολημένα φασιστοειδή στα κανάλια, αδυνατούν να αντιληφθούν την κατάσταση και συνεχίζουν να ταΐζουν τον κόσμο με το δηλητήριο της ενοχής και του αυτομαστιγώματος. Φυσικά, σκοπίμως.


Όχι μόνο την κρίση την προκάλεσε το ίδιο το Σχέδιο της Ευρωζώνης, αλλά η Ευρωζώνη
η ίδια ήταν σχεδιασμένη γι αυτόν ακριβώς τον σκοπό, να φορτώνει δηλαδή την περιφέρεια με μεγάλα χρέη, δηλαδή με μεγάλες εισροές δανειακών κεφαλαίων.

Μια ματιά στο παρακάτω γράφημα, του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών κατά την περίοδο 1995-2007, αποτυπώνει ανάγλυφα την πραγματικότητα. Η μπλε καμπύλη, με το θετικό ισοζύγιο αναφέρεται στις πλούσιες χώρες του κέντρου, Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία, Φινλανδία, και Κάτω Χώρες, ενώ η κόκκινη, στις «ασύδοτες».


Ενώ, το επόμενο γράφημα δείχνει την ανυπαρξία συσχέτισης ανάμεσα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και στο μέγεθος του δημοσίου ελλείμματος.


Η Ελλάδα, δηλαδή βγαίνει λάδι; Δεν έφταιγε καθόλου; Φυσικά και "έφταιγε", αν θέλουμε σώνει και καλά να μιλάμε με όρους ηθικής. Αλλά το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι, ακόμα και να ήταν φρόνιμη και συνετή σαν την Παναγία, η κρίση θα της χτύπαγε την πόρτα με την πρώτη ευκαιρία. Θα της έπαιρνε ίσως κάποιο χρόνο παραπάνω, αλλά σίγουρα κάποια στιγμή είναι βέβαιο, ότι θα τής την χτύπαγε.


Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον!


Το πιο αποτελεσματικό όπλο του νεοφιλελευθερισμού είναι η αποβλάκωση που έχει επιφέρει, η υποβάθμιση του δημόσιου λόγου κυρίως μέσω των ΜΜΕ σε επίπεδο πριν απ’ την αλφάβητο. Λες και, -λέγε-λέγε-λέγε- η ανθρωπότητα να έχασε τη μνήμη της, να ξεφορτώθηκε γνώσεις, φιλοσοφία, επιστήμη και να μπορεί να συζητά ωσάν τα βασικά να ‘ναι τα αταβιστικά της, τα αρχετυπικά της ή το πολύ τα γκλαμουριάρικα νεαντερταλιανά της.
Λόγου χάριν ο ανταγωνισμός!
Mια έννοια που εκλαμβάνουν ως χρήσιμη ακόμα και άνθρωποι καλών προθέσεων.
Σου λένε, πρέπει μια επιχείρηση να ‘ναι ανταγωνιστική, έτσι θα αντέξει.
Ας αντιπαρέλθουμε το κόστος της ανταγωνιστικότητας για τους μισθούς κι ας δεχθούμε ότι προσπορίζεται την ισχύ της από άλλους παράγοντες.
Αν λοιπόν η ανταγωνιστικότητα βοηθήσει μια επιχείρηση να αντέξει (κατ’ αρχήν) αυτό σημαίνει ότι (στη συνέχεια) θα την οδηγήσει να κατισχύσει μιας άλλης ανταγωνιστικής επιχείρησης.
Κι αυτό θα συνεχίζεται ώσπου να ‘ρθει η σειρά της «δικιάς μας» να φαγωθεί από μιαν άλλη που με τη σειρά της θα φαγωθεί από μιαν επόμενη – ζούγκλα κανονική.
Ωσπου μια νέα τάξη μονοπωλιακή να επικρατήσει και να επιβληθεί επί όλων μόνη της ή με συμμάχους, τραστ.

Κι όμως τριάντα χρόνια η συζήτηση έχει εφιαλτικά περιχαρακωθεί γύρω από έννοιες όπως ο ανταγωνισμός, ενώ κάθε άλλη συζήτηση για εναλλακτικές οικονομικές πολιτικές έχει εξ ορισμού εξορισθεί ου μην και στιγματισθεί. Αν αυτό δεν είναι αποβλάκωση…

Ως πότε μία χώρα μπορεί να ζει με τη σπάθη του Δαμοκλή πάνω απ’ το κεφάλι της;

Το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό, είναι επείγον.

Δεν μπορεί κάθε μέρα, μα κάθε μέρα, να περιμένει ένας ολόκληρος λαός, μια ολόκληρη κοινωνία ποιο κομμάτι του ουρανού θα πέσει στο κεφάλι της, ποια κεραμίδα θα φάει εσένα ή τον διπλανό σου, ποια τάξη, ποια ομάδα, ποιον κλάδο θα πάρει ο χάρος.

Δεν μπορεί μια χώρα ολόκληρη, ένας λαός ολόκληρος να ζει διαρκώς με την αγωνία του «ξαφνικού θανάτου» μερικών μέσα στον «αργό θάνατο» όλων.

Ποια κοινωνία μπορεί να αντέξει συνεχώς, δυο χρόνια τώρα, αλλά και για πολλά απ’ τα ερχόμενα έτη το σπαθί του Δαμοκλή πάνω απ’ το κεφάλι της, φάσγανο και φάουσα ζαριά, ποιος ζει και ποιος πεθαίνει και κορώνα γράμματα, σήμερα την έβγαλες, αύριο ίσως όχι.

Δεν γίνεται να λειτουργήσει μια κοινωνία σε συνθήκες διαρκούς νευρικής κρίσης δεν μπορεί να κοιτάς τις σφαίρες προσπαθώντας να μαντέψεις ποια γράφει πάνω της το όνομά σου, το όνομα της γυναίκας σου – αίφνης άνεργη, το όνομα του παιδιού σου να φεύγει για την Αυστραλία.

Δεν γίνεται!

Από πότε οι φόροι γίνανε τιμωρία για όσους έχουν παιδιά;

Από πότε μία κυβέρνηση μπορεί να στήνει στους πολίτες παγίδες σαν τον τελευταίο απατεώνα, όπως αυτή η κομπίνα με τους «εφέδρους» δημόσιους υπαλλήλους τους οποίους εμ στέλνει στην εφεδρεία, εμ κλέβει απ’ την ίδιαν τους την αποζημίωση, που θα πάρουν όταν εντέλει απολυθούν, τα λεφτά που χρειάζεται για να τους πληρώνει στο μεταξύ τους γλίσχρους μισθούς τους;

Πού (ξανα)ακούσθηκε να σου πληρώνουν τον μισθό σου από τα ίδια σου τα δεδουλευμένα;

Ποιοι εγκέφαλοι σκέφτονται τέτοια πράγματα; τι είναι ο λαός; εχθρός στα απέναντι χαρακώματα

τη μια μέρα να τον φυσουνίζουν με χημικά οι μπάτσοι και την άλλη να του ρίχνει όλμους τα νέα μέτρα κατά ριπάς και κατά βούλησιν ο Βενιζέλος ή όποιος άλλος τυχάρπαστος σκεφθεί να βάλει καθάρσιο στις τυρόπιττες για να αυξήσει τα έσοδα των Βεσπασιανών;...

Δεν μπορεί, δεν γίνεται μια χώρα να ζει συνέχεια με το κεφάλι στον πάγκο του χασάπη, δεν μπορεί κάθε πρωί να πιάνει δουλειά η γκιλοτίνα και να απολύεται φέρ’ ειπείν από τη Λυρική Σκηνή η κυρία Κωνσταντίνα Στ., ετών 31, η οποία πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας (κι όμως άριστη στη δουλειά της) – μαζί της να απολύονται ακόμα 250 ψυχές, κι όμως ο Μπενύτο να ανοίγει και δεύτερο Γραφείο, να προσλαμβάνει και νέους συμβούλους.

Δεν γίνεται να τρώνε οι κυβερνώντες του φτωχού τ’ αρνί, ζητώντας απ’ τον κ. Πέτρο Βλ., υπερήλικα και βαρειά άρρωστο, χαράτσι για ένα παλιοχώραφο – είκοσι χρόνια χέρσο, επειδή κάποιος καρεκλοκένταυρος του το βγάζει… οικοδομήσιμο.

Το δίλημμα του γέροντα είναι: να πάρει τα φάρμακά του ή να φάει; Διότι και τα δύο δεν μπορεί…

Kι εσείς, ω θρασείς, του λέτε ότι «μαζί τα φάγατε» και φέρε μας τώρα χαράτσι. Και γρήγορα, πριν να πεθάνεις!

Και πιστεύετε με όλα αυτά ότι δεν θα σας πάρει ο διάολος;

Λιμνάζουν 15 δισ. Ευρώ αναπορρόφητα στα ΕΣΠΑ και σεις ζητάτε από έναν πατέρα τριών ανήλικων, καρδιοπαθή με δύο εγχειρήσεις ανοιχτής καρδιάς, που ζει στην Αντίπαρο 143 Ευρώ εισφορά κοινωνικής αλληλεγγύης σε ποιον; στον κοτερούχο, που ο καρδιακός του φυλάει την έπαυλη; Στον φοροφυγά που δίνει τα 143 Ευρώ που καλείται να πληρώσει ο φουκαράς για ένα σούσι σαν αυτά που τρώει ο Γιωργάκης όταν είναι στενοχωρημένος (που υποδούλωσε την Ελλάδα στους Τοκογλύφους);

Και πιστεύετε ότι με όλα αυτά και άλλα μύρια όσα κακά δεν θα σας πάρει ο διάολος; Οτι δεν θα σας πάρει ο διάολος με τις πέτρες; με τα γιαούρτια, τα αυγά και τις λεμονόκουπες;

Θα σας πάρει, και θα σας σηκώσει! (χωρίς ελικόπτερο)…


Καταρχάς, θα πρέπει να πούμε στον μεγάλο και πολύ υπουργό μας να είναι πιο διαβασμένος όταν προσπαθεί να εκβιάσει τον λαό με πρό­στυχα διλήμματα.

Η Αργεντινή δεν κατέρρευσε το 2000, αλλά το 2001. Εκτός κι αν η αναφορά του κ. Βενιζέλου στην Αργεντινή του 2000 είχε άλλη λογική. Ανεξερεύνηται αι βουλαί του Υψί­στου. Πόσω μάλλον του κ. Βενιζέλου, του γνω­στού κατά κόσμον Μπενίτο, όπως πολύ εύστο­χα τον έχει βαφτίσει ο Τζίμης Πανούσης.

Ας δούμε όμως αν η Αργεντινή του 2000, κα­τά Βενιζέλο, ή του 2001 οδηγήθηκε στην κατάρρευση γιατί ακολούθησε άλλη πολιτική. Τον Μάρτιο του 2001, περίπου 50 χιλιάδες κόσμου διαδήλωναν στους κεντρικούς δρόμους του Μπουένος Άιρες για την 25η επέτειο της στρα­τιωτικής χούντας. Σύμφωνα με τους «Financial Times» (26.3.01), «πολλοί έκαναν συγκρίσεις ανάμεσα στη στρατιωτική χούντα του 1976 και το οικονομικό μοντέλο της αγοράς που ακο­λούθησε την επιστροφή στη δημοκρατία. Ένα πανό έγραφε: «Χούντα σημαίνει τρομοκρατία του αίματος. Αγορά σημαίνει τρομοκρατία της πείνας». Σας λέει τίποτε αυτό;

Το ΔΝΤ βρισκόταν ήδη στον δεύτερο χρόνο παρέμβασής του στην Αργεντινή προκειμένου να τη «σώσει» από την κρίση χρέους και την κα­τάρρευση. Οι πολιτικές που απαιτούσε να επιβληθούν είχαν εκτινάξει την ανεργία στο 16%, το λαϊκό εισόδημα είχε βυθιστεί κατά 20%-30%, η εσωτερική αγορά πέθαινε κι όμως το χρέος αύξανε και η ύφεση βάθαινε….

Τότε, σαν Ιππότης της Αποκαλύψεως πάνω σε μαύρο άλογο, εμφανίζεται ο Ντομίνγκο Κα-βάγιο, εκ του Χάρβαρντ και επιφανής πολιτικός του κατεστημένου. Κάτι δηλαδή σαν τον δικό μας Μπενίτο. Αναλαμβάνει τα ηνία της οικονομίας τον Μάρτιο του 2001 και υπόσχεται ότι θα σώσει πάση θυσία την Αργεντινή. Η κυβέρνηση του δίνει έκτακτες εξουσίες για να κινηθεί εν λευκώ. Το πρώτο που κάνει είναι να διαπραγ­ματευτεί μια εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων (PSI) με τις τράπεζες – δανειστές της Αργεντι­νής, με το ΔΝΤ και την Ουάσιγκτον, στην οποία μάλιστα υπόσχεται ότι η χώρα του δεν πρόκει­ται να εγκαταλείψει ποτέ το δολάριο. Να σας θυμίσουμε ότι η Αργεντινή είχε κλειδώσει το δικό της νόμισμα με το δολάριο για τους ίδιους περίπου λόγους που και η Ελλάδα βρίσκεται υπό καθεστώς ευρώ.

Πριν εφαρμοστεί η πρώτη φάση της συμφω­νίας PSI, ο μέγας και πολύς Καβάγιο ανακοινώνει ένα πρωτοφανές πρόγραμμα λιτότητας, φοροεπιδρομής και περικοπών σαν αυτό που ανακοίνωσε ο δικός μας Μπενίτο. Ο Αργεντίνος ομόλογος του κ. Βενιζέλου το ονόμασε πρόγραμμα «μηδενικού πρωτογενούς ελλείμ­ματος» και υποσχέθηκε ότι μέχρι το τέλος του ίδιου χρόνου τα δημοσιονομικά της Αργεντινής θα εμφάνιζαν πρωτογενή πλεονάσματα. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Συνεχίζουμε: «Λιτότητα ή κατάρρευση» ήταν το δίλημμα που έθεσε στον λαό της Αργεντινής ο Καβάγιο, και το «Economist» (19.7.01) της εποχής το είχε αναδείξει σε κεντρικό του τίτλο. Λίγο νωρίτερα είχε προχωρήσει η πρώ­τη φάση της ανταλλαγής ομολόγων PSI με από­λυτη επιτυχία. Ο Καβάγιο δήλωνε περιχαρής: «Νικήσαμε όλους εκείνους που στοιχημάτιζαν εναντίον της Αργεντινής. Λύσαμε τις πιο επεί­γουσες ανάγκες μας και τώρα προχωρούμε μπροστά για το πιο σημαντικό: ανάπτυξη στην οικονομία της Αργεντινής». («The New York Times», 5.6.01).

Υποτίθεται ότι με την ανταλλαγή και την επι­μήκυνση της διάρκειας του χρέους που είχε πετύχει η κυβέρνηση της Αργεντινής, είχαν λυ­θεί οι πιο πιεστικές ανάγκες πληρωμής τοκοχρεολυσίων και έτσι θα μπορούσε με τα πλεο­νάσματα που θα εξασφάλιζε η αιματηρή λιτό­τητα να χρηματοδοτηθεί η ανάπτυξη.

Μάλιστα, επίσημα η κυβέρνηση της Αργε­ντινής τότε έλεγε ότι είχε πετύχει ένα «κούρε­μα» του χρέους της τάξης του 20%. Η αλήθεια ήταν ότι λόγω των κρυφών τότε εγγυήσεων που είχε συμφωνήσει να πληρώσει στους τρα­πεζίτες το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους είχε αυξηθεί κατά 28%. Μέσα σε δυο μήνες η ανέχεια σάρωσε κυριολεκτικά την αργεντίνικη κοινωνία και η ύφεση χτύπησε κόκκινο. Οι αγορές και το ΔΝΤ άρχισαν να πιέζουν για πε­ρισσότερα μέτρα, πιο αυστηρές περικοπές και πιο δραστική λιτότητα. Ο Καβάγιο σε μια κρί­ση πανικού έλεγε τον Ιούλιο του 2001: «Αν θέ­λουν [οι αγορές] μπορούν να προκαλέσουν την πτώχευση [της Αργεντινής]. Όμως η Αργεντινή δεν θα αποτελέσει την αιτία της πτώχευσης, οπωσδήποτε όχι. Η Αργεντινή θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, θα πληρώσει τους τόκους στο χρέος της».

Σας θυμίζουν τίποτε αυτά τα λόγια; Να τι εί­πε ο κ. Βενιζέλος στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου: «Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος καθυστε­ρήσεων, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος αντιφά­σεων, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος εμπλοκών, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος κατά λάθος να οδηγηθούμε σε δραματικές εξελίξεις… Εμείς πρέπει να θωρακιστούμε απέναντι σε όλα αυ­τά. Και ο θώρακας είναι ένας και μόνο: Να εκ­πληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας».

Έλεγε τίποτε διαφορετικό ο Καβάγιο της Αργεντινής του 2001; Αντίθετα, διαβεβαίω­νε, όπως κι ο κ. Βενιζέλος, ότι η «Αργεντινή θα επιστρέψει στην ανάπτυξη και, όταν αυτό γίνει, θα είναι πολύ έντονη». Και για να γίνει, εφάρμοζε την ίδια ακριβώς συνταγή: αδίστακτη λιτότητα, δραστικές περικοπές και γενι­κευμένη εκποίηση των πάντων μέσα από ιδι­ωτικοποιήσεις και γενικό ξεπούλημα.

Ύστερα από οχτώ μήνες ως υπουργός οικο­νομικών της Αργεντινής, ο Καβάγιο το μόνο που είχε μάθει να λέει ήταν ότι «εμείς πρέπει να τηρούμε τις υποχρεώσεις μας» και να πετσοκόβει νοικοκυριά και οικονομία σε τέτοιο βαθμό που έφτασε στις αρχές Δεκεμβρίου του 2001 να απαγορεύει τις αναλήψεις από τις τράπεζες για πάνω από 1.000 δολάρια τον μήνα και να εισάγει την πολιτική της δολαριοποίησης, δηλαδή την αντικατάσταση του εγ­χώριου νομίσματος από το ίδιο το δολάριο.

Στις 5 Δεκεμβρίου 2001 ο Καβάγιο δήλωνε ότι «αν η Αργεντινή το αποφασίσει, θα υπάρξει στην πράξη 100% χρήση του δολαρίου». Ήταν κι αυτή μια ακόμη κίνηση να εξευμενιστούν οι αγορές, που έβλεπαν την ύφεση να βαθαίνει και είχαν ήδη αρχίσει να ξεφορτώ­νονται μαζικά τα κρατικά ομόλογα της χώρας. «Όταν θα υπερβούμε τη χρηματιστική κρίση, η αντίληψη των αγορών ότι δεν μπορούμε να συμμορφωθούμε με τις υποχρεώσεις μας και ότι θα οδηγηθούμε σε πτώχευση και υποτί­μηση, θα διαλυθεί. Και τότε θα είστε σε θέση να δείτε την οικονομική επανενεργοποίηση» (Agence France -Presse, 6.12.01). Αυτή ήταν
η τελευταία επίσημη δήλωση του Καβάγιο πριν από την ολοκληρωτική κατάρρευση της Αργεντινής προς τα τέλη Δεκεμβρίου 2001. Μήπως σας θυμίζει τίποτε;

Μήπως εντελώς τυχαία σας θυμίζει τις δηλώσεις των δικών μας υπουργών με πρώτον τη τάξη τον κ. Βε­νιζέλο;

Η Αργεντινή, την οποία αρέσκεται να επικα­λείται ο δικός μας Μπενίτο, κατέρρευσε γιατί οι υπουργοί και οι κυβερνήσεις της ήξεραν μό­νο να «τηρούν τις υποχρεώσεις τους» απένα­ντι στις αγορές. Ούτε που διανοήθηκαν ποτέ να «τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους» απένα­ντι στον λαό που τους εκλέγει, αφελώς ποιών. Αν λοιπόν δεχτούμε ότι ο κ. Βενιζέλος ξέρει τι λέει, ακόμη κι όταν αναφέρεται στην Αργεντι­νή, τότε πόσο καιρό του δίνετε μέχρι να επιφέ­ρει την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, όπως ακριβώς και ο ομόλογός του στην Αργε­ντινή Καβάγιο το 2001; Είναι μάλλον σίγουρο ότι η θητεία του κ. Βενιζέλου και της κυβέρνησής του δεν θα είναι μακροβιότερη του κ. Καβάγιο, ούτε και η κατάληξή τους καλύτερη.

Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη δική μας κατάσταση και σ’ αυτήν της Αργεντινής είναι το γεγονός ότι δίνεται μια τεράστια ευκαιρία στον ελληνικό λαό. Ίσως η τελευταία πριν επέλθει η πλήρης κατάρρευση, που έτσι κι αλλιώς προγραμματίζεται από τις αγορές και το πολιτικό προσωπικό της ευρωζώνης. Μή­πως ο ελληνικός λαός θα πρέπει να μάθει να κάνει στάση πληρωμών προς το κράτος, την κυβέρνηση και τις αγορές, πριν υποστεί ο ίδιος παύση πληρωμών προς όφελος των δανει­στών, των τραπεζών και των αγορών; Μήπως έτσι πάρει τις τύχες στα χέρια του, πριν τις παραδώσει ολοκληρωτικά στις δυνάμεις που του έχουν επιβάλει καθεστώς κατοχής και δουλοπαροικίας;

Μήπως έτσι αρχίσει επιτέλους αυτός να εκ­βιάζει ώστε να σταματήσουν πια να τον εκβι­άζουν με το πιστόλι στον κρόταφο; Είναι μια ιδέα. Άλλωστε τι έχει να χάσει ο λαός; Το παράδειγμα της Αργεντινής, που προσφάτως τόσο αγαπά να επικαλείται ο δικός μας Μπενίτο, δείχνει ξεκάθαρα πού πάει το πράγμα…



Το μοντάζ είναι από το "Γρέκι"

  • Η Ειδική Οικονομική Ζώνη φέρνει διχογνωμίες στη Θράκη
  • Ποιά σημεία της Ειδικής Οικονομικής Ζώνης που συζητείται να δημιουργηθεί στη Θράκη, προκαλούν σοβαρούς προβληματισμούς

Μέσα στην όλη σύγχυση που επικρατεί στη χώρα μας, υπάρχουν πολλά θέματα που εκφεύγουν της προσοχής μας, παίζουν όμως σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα πορεία μας. Και δεν εννοώ μόνον αυτά που άπτονται της εξωτερικής μας πολιτικής (και που η ανωφελής επίλυσή τους θα μας δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στο μέλλον), αλλά και αυτά της οικονομικής καθημερινότητας.

Ο λόγος για την Ειδική Οικονομική Ζώνη, που συζητείται να δημιουργηθεί στη Θράκη, και που κάποια σημεία της δημιουργούν προβληματισμούς και μάλιστα σοβαρούς. Με αφορμή το 1ο Στρογγυλό Τραπέζι που έγινε στην Αλεξανδρούπολη, και συζητήθηκε η δημιουργία «Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών» στην Θράκη, ο θρακιώτικος τύπος εκφράζει τις επιφυλάξεις του (εκτενή ρεπορτάζ έγιναν στην εφημερίδα «Χρόνος» της Κομοτηνής και στις ιστοσελίδες «elthraki» και «alexpolisonline»).

Να σημειώσουμε κατ’ αρχήν, ότι η «Ειδική Οικονομική Ζώνη» είναι καινοφανής θεσμός στην Ε.Ε. και θα απαιτηθούν για την εγκαθίδρυσή της νέες οδηγίες. Αυτό όμως μάλλον θα ξεπεραστεί, αφού εμπνευστής είναι η Γερμανία. Κι εδώ είναι το πρώτο αρνητικό στοιχείο, γνωστού όντος ότι η Γερμανία δεν κρύβει την πρόθεσή της να εκμεταλλευτεί τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται η χώρα μας. Εχθές μάλιστα, η κ. Μέρκελ απείλησε με «περιορισμένη εθνική κυριαρχία» (κι άλλο;) τις «απείθαρχες» χώρες. Πλην των άλλων, κάπου πρέπει να πουλήσει τις συσκευές της για την «ευρωβόρα» πράσινη ανάπτυξη.

Το δεύτερο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι παρόμοιες «Ειδικές Οικονομικές Ζώνες» βρίσκονται ειδικά στην Κίνα, τη Βόρειο Κορέα, την Ινδία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Απουσιάζουν οι χώρες που έχουν και στοιχειώδες κράτος-πρόνοιας και στοιχειώδη προστασία εργασιακών δικαιωμάτων.

Τι είναι αυτή η Ζώνη. Μεταφέρουμε απόσπασμα από την τεχνική έκθεση του Χρηματοοικονομικού Φόρουμ Θράκης, που γνωστοποίησε στον κ. Γ. Παπανδρέου.
«Μια Ειδική Οικονομική Ζώνη είναι μια διακριτική διοικητική περιφέρεια, δηλαδή μια διασφαλισμένη και προσδιορισμένη, κατά κύριο λόγο, κατά φυσικά όρια στην οικονομική επικράτεια ενός κράτους, επί της οποίας ισχύουν διαφορετικές δασμολογικές, φορολογικές και λοιπές ειδικές νομικές ρυθμίσεις, κανονισμοί και διοικητικά προνόμια επί διαμετακομιζομένων αγαθών που δεν παράγονται στην χώρα.

» Ειδικότερα, οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις ΕΟΖ απολαμβάνουν ιδιαίτερη, ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση. Εταιρείες οι οποίες ιδρύουν επιχειρήσεις εντός μιας ΕΟΖ απολαμβάνουν, για παράδειγμα, επωφελέστερων όρων όταν αγοράζουν δομημένα / αναπτυχθέντα ακίνητα, εν μέρει αδάπανη υποστήριξη για την διεκπεραίωση των διαδικασιών ίδρυσης της επιχείρησής τους ή φορολογική απαλλαγή αναφορικά με γήπεδα και κτίρια. Επίσης, οι εταιρείες αυτές μπορούν να απαλλάσσονται από εταιρικό φόρο εισοδήματος ή φόρο εισοδήματος».

Από τη στιγμή λοιπόν, που ο τρόπος λειτουργίας της θα καθορίζεται από κοινού με την Γερμανία (ως τη μόνη ενδιαφερόμενη μέχρι στιγμής) και δεν θα λαμβάνονται υπόψη οι νόμοι που ήδη ισχύουν, μπορεί ο καθένας να έχει μύριες όσες επιφυλάξεις. Στο θρακιώτικο τύπο διαβάζουμε: «Με μισθούς αρκετά κοντά στους μισθούς της Βουλγαρίας και της Τουρκίας, των 123-356 ευρώ το μήνα, αμείβονται ήδη πολλοί Έλληνες «απασχολούμενοι» σε νομούς της Βόρειας Ελλάδας. Την ίδια ώρα ερχόμενοι Βούλγαροι διατεθειμένοι να δουλέψουν εδώ για 300 με 500 ευρώ δημιουργείται πρόσφορο έδαφος.

» Αποδοχές των 3 ευρώ την ώρα, για 2-4 ημέρες, ή των 300 - 500 ευρώ το μήνα, χωρίς ασφάλιση, υπερωρίες και άλλες παροχές, είναι μια ζοφερή πραγματικότητα, εκεί όπου η ανεργία ξεπερνά το 30% - 35% και όσοι χάνουν τη δουλειά τους δεν έχουν ελπίδες για εργασία με κανονικό μισθό και ασφάλιση».

Τις γερμανικές προθέσεις δημοσιοποίησε σε ανύποπτο χρόνο, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ο Γερμανός Υφυπουργός Οικονομίας κ. Στέφαν Καπφέρερ, ο οποίος ζήτησε τη δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών, στις οποίες δεν θα εφαρμόζεται το εθνικό δίκαιο σε ό,τι αφορά στις εργασιακές σχέσεις, τους μισθούς και τη φορολογία, αλλά ούτε και οι συνηθισμένες γραφειοκρατικές διαδικασίες.

Αντίθετα, θα ισχύει ένα ειδικό καθεστώς που θα έχει εκ των προτέρων συμφωνηθεί μεταξύ γερμανικής και ελληνικής κυβέρνησης, που ως δύο ισότιμα μέρη (μόνο που το ένα μέρος είναι… λιγότερο ισότιμο!), θα συμφωνήσουν.

Κοντά σε όλα αυτά, οφείλω να προσθέσω και την επιφύλαξή μου, την οποία από καιρό έχω εκφράσει, σχετικά με το ρόλο των Περιφερειών (και την περίεργη βιασύνη του κ. Ραγκούση να τις καθιερώσει), ειδικά για τη Θράκη. Αν στη Θράκη ισχύσει καθεστώς διαφορετικό απ’ ό,τι στην υπόλοιπη Ελλάδα, και με δεδομένη τη συνδιοίκηση της περιοχής ομού με το τουρκικό Προξενείο, ενισχύεται σημαντικά το σενάριο της «Κοσοβοποίησής» της, όταν ωριμάσουν οι συνθήκες. Σε περίπτωση που είχαμε σοβαρό κράτος, θα εξέλειπε κάθε ανησυχία. Όπως ήμαστε, εδώ και καιρό…


  • Γράφει ο Χρήστος Πασαλάρης
ΝΑ ΤΗ, ΛΟΙΠΟΝ, η χαοτική ανατροπή που μας ήλθε βαδίζοντας, προχωρεί καλπάζοντας. Τώρα πια, η παραμικρή σπίθα αρκεί για να προκαλέσει τη μεγάλη έκρηξη. Όλοι το φοβούνται, όλοι το περιμένουν. Όλοι, εκτός του μοιραίου πρωθυπουργού που δεν αφουγκράζεται τα μπουμπουνητά, όπως (το ξαναθυμίζω) δεν τα άκουγε και εκείνος ο έρμος βασιλιάς Λουδοβίκος της Γαλλικής Επανάστασης, που έγραψε στο ημερολόγιό του: «14 Ιουλίου 1789: Rien», ενώ την ίδια μέρα ο λαός του Παρισιού γκρέμιζε τη Βαστίλη!..

ΑΠΟ την Ιταλογερμανική κατοχή του 1941-44, στον σημερινό θανάσιμο εναγκαλισμό της Αγκελας Μέρκελ (της οποίας ο αντικαγκελάριος Ρέσλερ με το σμήνος των Γερμανών επιχειρηματιών μάς κάνει και «ντα-ντα» γιατί ζητάμε ξένες επενδύσεις ενώ οι δικοί μας λεφτάδες τα ακουμπάνε αλλού), η δόλια πατρίδα βιώνει και πάλι τις πιο μαύρες σελίδες της νεότερης ιστορίας.

ΖΕΙ ΜΕΡΕΣ απόλυτης αναρχίας, μέρες πρωτοφανούς απουσίας κράτους και πάνω από όλα μέρες ξέφρενης εγκληματικότητας και ακραίας παραβατικότητας: Με τους «εν εφεδρεία» πολίτες να καταλαμβάνουν υπουργεία, ακόμη και το Αμύνης. Με τους εν απογνώσει συνταξιούχους να ξεχύνονται παλαβωμένοι στους δρόμους. Με τους ανέργους του 16% να σχηματίζουν ουρές για το γλίσχρο επίδομα. Με τους ξαναμμένους σπουδαστές να κλείνουν «εν χορώ» τα σχολεία τους. Με τους επαγγελματίες των «κλειστών» να ωθούνται σε αποκοτιές απελπισίας... Με τους πτωχευμένους εμπόρους να επισείουν τα λουκέτα τους. Με τις αγριεμένες νοικοκυρές να φασκελώνουν την κοινοβουλευτική χούντα των «154» που ψηφίζει εξοντωτικά πολυνομοσχέδια. Και με τους «κοψοχέρηδες» του ΠΑΣΟΚ να παραμονεύουν υπουργούς και βουλευτές, για να τους στολίσουν με αυγά και γιαούρτια... Απίστευτα και πρωτόγνωρα γεγονότα που δεν ξανάγιναν στην άτυχη πατρίδα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ, οι τζιτζιφιόγκοι της «τρόικα» να τα γλεντάνε όλα αυτά από τα παράθυρα των ξενοδοχείων τους και να γνέφουν στον Βαγγέλη τον Τρομερό σαν να του λένε: «Βάλτους και άλλους φόρους, να μάθουν!». Σκηνή που θυμίζει εκείνους τους κτηνώδεις Γερμαναράδες της κατοχής, οι οποίοι από τα μπαλκόνια των ξενοδοχείων τους πέταγαν στα πεινασμένα Ελληνόπουλα ωμές μαρίδες, μόνο και μόνο για να τα βλέπουν να σκοτώνονται ποιο πρώτο θα τις αρπάξει!..

ΟΥΔΕΠΟΤΕ κυβέρνηση κατάφερε σε δύο μόνο χρόνια να διαπράξει τόσα χονδροειδή λάθη (λάθη πολύ χειρότερα από εγκλήματα) όσο αυτός ο συρφετός των «44» που όρκισε ακριβώς προ διετίας ο Κάρολος Παπούλιας, μαγεμένος και αυτός από την υπόσχεση του πρωθυπουργού του ότι θα κάνει την Ελλάδα «Δανία του Νότου»! Αντί «Δανίας του Νότου», τη μετέβαλε, (κατά τους σχεδιασμούς των ξένων αυθεντών του), σε απέραντο φτωχοκομείο, ου μην και σε αξιοθρήνητο «τρελλάδικο», με πενταπλασιασμό των αυτοκτονιών και εικοσαπλασιασμό των καταθλιπτικών ανδρών και γυναικών...

ΜΕΓΙΣΤΟΣ «άθλος» του και η παράδοση του άοπλου λαού στους αδίστακτους κακοποιούς με τα Καλάσνικοφ, στις πάνοπλες συμμορίες των Αλγερινών, Μαροκινών, Ρουμάνων, Αλβανών και Ασιατών που εισβάλλουν στη χώρα κατά χιλιάδες (ξεπέρασαν ήδη τα δύο εκατομμύρια οι ξένοι εισβολείς), εκτελούν γερόντια ακόμη και για 100 ευρώ και διαπράττουν ληστείες με παροιμιώδη ψυχραιμία, βέβαιοι ότι δεν θα πάθουν το παραμικρό, αλλά και ότι αν πιαστούν πολύ σύντομα θα ξαναρχίσουν τα ίδια, με κάποια πενθήμερη άδεια στην τσέπη τους!

ΚΑΙ ΠΩΣ να μην είναι κυνικά ψύχραιμοι, όταν έχουν να κάνουν με αγύμναστους αστυφύλακες που το πρώτο τους δίδαγμα είναι να μη βγάζουν με τίποτε το όπλο από τη θήκη, αλλά και να είναι ευχαριστημένοι που δεν τους κόβουν κι άλλο από το μηνιάτικο των 700 ευρώ!.. Πώς να μην ξεσαλώσουν οι κακοποιοί όταν η Ελληνική Αστυνομία δεν έχει λεφτά να επισκευάσει τα οχήματά της, όταν απουσιάζει από τους δρόμους τη νύχτα, αλλά εμφανίζεται αυτοστιγμεί όταν διατάσσεται από τον προϊστάμενο υπουργό να κάνει χρήση βίας εναντίον φωτορεπόρτερ, όπως την Τετάρτη...

ΓΙΑ ΑΥΤΑ και για άλλα πολλά, η χαοτική ανατροπή που ήλθε βαδίζοντας και προχωρεί καλπάζοντας θα οδηγήσει (ίσως και εντός του έτους), στη σωτήρια αλλαγή, με πρώτο θύμα τον κυβερνητικό συρφετό, όσο τυφλά και αν αυτός υπηρετεί την ξένη κατοχή. Οι εκλογές της μεγάλης ανατροπής θα έλθουν, ο κόσμος να χαλάσει!..

(Από τη Real News)

Να φοβάστε την οργή του υπομονετικού ανθρώπου

Τι τέλος πάντων μπορεί να υποκρύπτει αυτή η εμμονή στο συνειδητό «λάθος»;
Απειρία ή πρόθεση; Ασχετοσύνη ή συνειδητή πορεία προς την χρεοκοπία; Ανικανότητα ή δωσιλογισμό;

Ο αμερικανός συγγραφέας Bernard Malamud έλεγε: «Αν το τρένο σου είναι σε λάθος διαδρομή, κάθε σταθμός που φθάνεις είναι λάθος σταθμός..»

Ξεχάσαμε τι μας έλεγε προεκλογικώς ο πρωθυπουργός της συμφοράς, μαζί με τα «λεφτά υπάρχουν», ότι «δεν πρόκειται να παγώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις, διαφοροποιούμενος έναντι της Ν.Δ., διότι θα μειωθεί η ζήτηση στην αγορά και θα οδηγηθούμε σε περαιτέρω ύφεση»;

Τώρα που όχι μόνον τους πάγωσε, αλλά συνεχώς τους κουρεύει και τους ξυρίζει, περιμένουν να αντιστραφεί η πορεία και να πάμε για ανάπτυξη;

Είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνονται ότι η κρίση που βιώνουμε είναι πρωτίστως πολιτική και με πολιτικές αποφάσεις θα αντιμετωπισθεί;

Μια συνεχή πορεία προς τη βαθύτερη ύφεση και εξαθλίωση του λαού, την οποία βιώνουμε μέσα από τα βάρβαρα εισπρακτικά μέτρα που μας επιβάλλονται για να μας «σώσουν». Μέτρα που δεν έχουν τελειωμό και μας τα επιβάλλουν σε δόσεις για να τα απορροφήσει ο λαός χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις, όπως φαίνεται μέχρι σήμερα,

Ποιος πολιτικός πολιτισμός επιβάλλει τέτοια αβρότητα, που υπερβαίνει το συμφέρον της πατρίδος που χάνεται; Δεν βλέπει ότι φαλκιδεύει από μόνη της, την ελπίδα που επαγγέλλεται; Τί να την κάνει την εξουσία όταν η υποτέλεια θα έχει πλήρως συντελεσθεί και ο λαός θα έχει εντελώς εξαθλιωθεί;

Μια επώδυνη ανατροπή που θα φέρει ο γενικός ξεσηκωμός, που έχει αρχίσει ήδη να προετοιμάζεται από τα «τάγματα εφόδου» και θα σαρώσει στο διάβα της εξουσίες και πολιτικούς, δομές και λυμεώνες, πολιτικές και κόμματα, ιδεολογίες και πολιτικά συστήματα. Αν μέχρι σήμερα δεν έχει συντελεσθεί, οφείλεται στην υπομονή της πλειοψηφίας, που την συντηρεί η ελπίδα. Μια σύμφυτη με τον άνθρωπο ελπίδα, που αν χαθεί, θα χαθεί μαζί της όχι μόνον η υπομονή αλλά και ο φόβος, που συγκρατούν την οργή του να μην ξεχειλίσει.

«Να φοβάσαι την οργή του υπομονετικού ανθρώπου», μας προειδοποιεί ο Άγγλος ποιητής John Dryden. Μια οργή που θα οδηγήσει στην καθολική εξέγερση.

Μια εξέγερση που μπορεί να σηκώσει ψηλά την πατρίδα, αλλά και να την οδηγήσει στο χάος και τον αφανισμό

Μήπως η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού, αλλά η επιλογή μεταξύ του δυσάρεστου και του καταστροφικού»

ΦΟΙΒΟΣ

  • Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός
Μόλις από λίγη ώρα έγινε γνωστή η είδηση ότι, «Να εφαρμοστεί ο νόμος για το ‘μαύρο’ χρήμα ζητούν 30 βουλευτές της ΝΔ». Και διαβάσαμε πολλές φορές την είδηση και σε διάφορα μέσα για να είμαστε σίγουροι. Δυστυχώς παντού ήταν η ίδια! Συγκεκριμένα, τριάντα βουλευτές της ΝΔ ζητούν με ερώτησή τους προς τον υπουργό Οικονομικών την εφαρμογή της νομοθεσίας για τη διαφυγή μαύρου χρήματος σε λογαριασμούς του εξωτερικού και την επίσπευση της παροχής στοιχείων στις αρμόδιες φορολογικές αρχές. Μάλιστα, Οι βουλευτές της ΝΔ υποστηρίζουν ότι κυβέρνηση ότι έχει «παγώσει» τον έλεγχο σε όσους έστειλαν χρήματα από τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς στην Ελλάδα σε τράπεζες του εξωτερικού. Χαρακτηριστικά αναφέρουν ότι το ΣΔΟΕ έχει υποβάλει πάνω από 3.800 αιτήματα για άνοιγμα λογαριασμών αλλά μόνο 130 από αυτά έχουν υλοποιηθεί, αποφέροντας έσοδα 100 εκατ. Ευρώ από πρόστιμα……

Στην Συγγρού, δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα; Το θέμα αυτό κατ’ αρχήν προέκυψε στις αρχές Οκτωβρίου με δηλώσεις του διευθυντή ελέγχων του ΣΔΟΕ κ. Ν. Λέκκα που λίγο πολύ έλεγε ότι οι Τράπεζες κωλυσιεργούν και δεν ανοίγουν λογαριασμούς υπόπτων κλπ.

Αλλά η ουσία ποια είναι; Ότι την επόμενη ημέρα η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών έδωσε στοιχεία διαψεύδοντας το ΣΔΟΕ και εξηγώντας ότι έχει διεκπεραιωθεί το 80% των υποθέσεων!!!!!
Δηλαδή:
(α) χρειάστηκε να περάσει μια εβδομάδα για να κινηθούν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας,
(β) χρησιμοποιούν λάθος στοιχεία αφού έχουν ξεπεραστεί από την ανακοίνωση της ΕΕΤ, και
(γ) κάνουν λάθος ερώτηση, γιατί θα μπορούσαν να ρωτήσουν ποιος ΨΕΥΔΕΤΑΙ.
Ο Διευθυντής του ΣΔΟΕ ή Ένωση Ελληνικών Τραπεζών;
Και για να βάλουμε το κερασάκι στην τούρτα, τι σχέση έχει το άνοιγμα λογαριασμών που ζητά το ΣΔΟΕ για φοροφυγάδες με τα χρήματα που έχουν σταλεί στο εξωτερικό;

Αν ήθελαν πράγματι να συνεισφέρουν οι εν λόγω βουλευτές, θα μπορούσαν να ερωτήσουν, τι γίνεται με όλα τα χρήματα που πήγαν στο εξωτερικό;
Σε ποιο σημείο βρίσκεται η έρευνα για το πόθεν έσχες των δικαιούχων των χρημάτων αυτών;
Πότε θα φορολογηθούν οι καταθέσεις των Ελλήνων στο εξωτερικό; Πριν φύγουν πχ από την Ελβετία για άλλους μακρινούς προορισμούς;
Προχθές διαβάσαμε στην εφημερίδα Παρασκευή+13 ότι ήδη έχουν φύγει από τις Ελβετικές τράπεζες 30 ΔΙΣ Ευρώ από 1.260 άτομα!!! Πως θα φορολογηθούν τα χρήματα αυτά τώρα, αν λέμε τώρα, ΑΝ, γίνει ΚΑΠΟΤΕ συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ελβετίας; Ή η κυβέρνηση φροντίζει να δώσει στους ημέτερους όλο τον απαραίτητο χρόνο για να τους διευκολύνει να διώξουν τα χρήματα;

Ξέρετε κύριοι της Συγγρού, αυτές είναι οι ερωτήσεις που θέλει ο ελληνικός λαός να απαντηθούν. Όχι του τύπου που καταθέσατε, προφανώς για την προσωπική σας προβολή. Τι έχετε κάνει για να πιέσετε την κυβέρνηση για να κυνηγήσει την φοροδιαφυγή; Την διαφθορά; Ουραγοί είσαστε σε όλα και για αυτό ο ελληνικός λαός δεν πρόκειται να σας εμπιστευτεί!!!

Μήπως πήρατε είδηση ότι πχ ο Οικονομικός Εισαγγελέας κύριος Πεπόνης διέταξε νέα κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση για παρατυπίες σε διαγωνισμούς του Πυροσβεστικού Σώματος; Την υπόθεση ανέλαβε η Εισαγγελέας κυρία Πόπη Παπανδρέου, μάλλον λόγω προϋπηρεσίας, γιατί στις αρχές του έτους άσκησε δίωξη σε βαθμό κακουργήματος σε 29 Αξιωματικούς του ΠΣ και όχι μόνον. Ακόμη περιμένουν όλοι να ενεργήσει ο Ανακριτής που έχει την υπόθεση… Ενώ για τον Άκη μας όλα έγιναν γρήγορα για να φάει κουτόχορτο ο κόσμος…

Με άλλα λόγια δεν σας αρκεί η ευθύνη που έχετε επειδή είμαστε εδώ που είμαστε, δεν κάνετε και τίποτα για να πείσετε τον λαό ότι αλλάξατε!!!
Όταν ήρθαν τα πολύ δύσκολα ο «κουρασμένος» αρχηγός σας την «κοπάνησε», άλλωστε είναι οικογενειακό σπορ…
Κάνατε το 2009 τον ελληνικό λαό να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ, για να κλαίμε τώρα, και σήμερα η Αξιωματική αντιπολίτευση… κοιμάται…
Ναι το ΠΑΣΟΚ θα πέσει σαν ώριμο σύκο, εσείς που θα βρισκόσαστε τότε δεν ξέρουμε!

Προσέξτε μην σας λερώσουν τα σύκα πέφτοντας.