Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Αυγ 2012


Πρέπει να αποφασίσουμε αν θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι ή κάτω από την ομπρέλα μίας δεσποτικής γερμανικής αυτοκρατορίας

Δε νομίζω ότι υπάρχουν νοήμονες άνθρωποι, που ασχολούνται έστω και κατ΄ ελάχιστον με τα κοινά, οι οποίοι να μην έχουν καταλάβει ότι ο πόθος της Γερμανίας είναι να δημιουργήσει όχι μία Ευρωπαϊκή Γερμανία, αλλά μία Γερμανική Ευρώπη.

Στην ουσία αυτό που δεν κατάφερε με δύο παγκόσμιους πολέμους και αίμα θέλει (άσχετα αν πολλές φορές κάποια κόμματα ακόμη και στη Γερμανία δεν το καταλαβαίνουν) να το κάνει με τον οικονομικό πόλεμο που εδώ και τρία τουλάχιστον χρόνια έχει ξεκινήσει. Λέω τρία χρόνια, γιατί τώρα εκδηλώθηκε αλλά στην πραγματικότητα η προετοιμασία του ξεκινάει πολύ πίσω και τουλάχιστον άρχισε να μπαίνει στο τελικό της στάδιο μετά την ενοποίηση των τέως 2 Γερμανιών.

Αυτό που από τη μια με παρηγορεί και από την άλλη με τρομοκρατεί είναι το εξής : Κάθε φορά που η Γερμανία φτάνει στο απόγειο της δύναμής της (Στρατιωτικό στο παρελθόν, οικονομικό τώρα) τυφλώνεται από τη δύναμή της , κάνει μία σειρά από στρατηγικά λάθη και τελικά ηττάται.

Από την άλλη όμως, αυτή η ήττα της συμπαρασύρει όλη την Ευρώπη (για να μη πω τον κόσμο) σε πείνα και δυστυχία. Ειδικά η Ελλάδα και στους 2 παγκόσμιους πολέμους ήταν μία από τις χώρες με τις μεγαλύτερες απώλειες (γεωστρατηγικές στον 1ο , ανθρώπινο δυναμικό και οικονομικές στο 2ο).

Έτσι κατά την ταπεινή μου γνώμη, όσο και αν θέλουν με πολλές προφάσεις να κρυφτούν οι Γερμανοί ισχύει γι αυτούς το ”Θέλει η π…..α να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει”.

Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί σε διεθνές επίπεδο είναι κατά πόσο θα την ανέχονται ακόμα οι Αμερικανοί (και Ρώσοι δευτερευόντως) και κατά πόσο οι Γάλλοι θα εξακολουθούν να είναι οι κολαούζοι τους. Για τους γνωστούς (Ολλανδούς, Αυστριακούς, κ.λ.π) μην έχετε καμία αμφιβολία για το ρόλο που παίζουν.

Σε εθνικό επίπεδο σύντομα (σε λιγότερο από ένα δίμηνο ή τρίμηνο πιστεύω) θα φανεί κατά πόσο ο Σαμαράς είναι ικανός να σταθεί ως πραγματικός παίκτης απέναντι στη Μέρκελ και σε ότι αυτή εκφράζει. Αν δεν καταφέρει να πει το δικό του ”ΟΧΙ” τότε μαύρο φίδι στον κόρφο μας.

Η Γερμανία εδώ και 60 χρόνια πρακτικά δεν είναι αυτόνομο κράτος με τη συνήθη έννοια αλλά ένα Αμερικανικό project με σκοπό σε πρώτη φάση την ενοποίηση του ενός πόλου της Δύσης και σε δεύτερη φάση-με το πέρας του ψυχρού πολέμου-την προβολή αυτού του μοντέλου ενοποίησης σε παγκόσμιο επίπεδο.

Όλες οι δομές του Γερμανικού κράτους αντανακλούν αυτή την παρασιτική-τεχνητή φύση της ομοσπονδιακής δημοκρατίας.

Πράγματι, ένα μέρος των γερμανικών ελίτ θεωρεί ότι μπορεί να αυτονομηθεί από την αμερικανική επιρροή και βλέπει την ΕΕ ως το ιδανικό όχημα για να το επιτύχει, αλλά αυτό το μέρος παραμένει μειοψηφικό.

Η Γερμανική Ευρώπη για τους κυρίαρχους κύκλους εξουσίας στις ΗΠΑ είναι σαφώς πιο επιθυμητή από τη διαλυμένη και παραδομένη στη Ρωσία Ευρώπη, ανεξάρτητα από το αν θα έχει απολυταρχικές δομές και θα αντιβαίνει στις διακηρυγμένες δημοκρατικές αξίες της ένωσης. Άλλωστε η απολυταρχικοποίηση και ο αυτοκρατορικός συγκεντρωτισμός είναι κυρίαρχη τάση στη Δύση ως “αντίδοτο” στην κρίση..

Το θέμα για εμάς τους Έλληνες δεν είναι να προσβλέπουμε στο πότε θα μας λυτρώσει από την “κακή” Γερμανία η ΗΠΑ, αλλά να ρωτήσουμε τους εαυτούς μας αν μπορούμε να ζήσουμε ως ελεύθεροι άνθρωποι σε μια απολυταρχική ΕΕ.
Ο υπολογισμός των Ελληνικών ελίτ, αλλά και των ρομαντικών υπερασπιστών του Ευρωπαικού ονείρου που έγινε εφιάλτης, είναι ότι αυτή είναι μια παροδική κατάσταση και σύντομα θα ανατραπεί-από τον Ολάντ, τον Γκάμπριελ, τον Μόντι, τον Ομπάμα, τον Πούτιν-ο καθένας διαλέγει και από ένα σωτήρα κατά την κλίση του. Μπορούμε να ζήσουμε λοιπόν σε μια δεσποτική αυτοκρατορία η όχι;






Γράφει ο Παναγιώτης Γ. Γεωργόπουλος
Ταξίαρχος πολεμικής αεροπορίας ε.α.


Ποιος είχε τόσο ισχυρή φαντασία να προβλέψει ότι θα συνέβαιναν τόσα πολλά τα τελευταία τρία χρόνια, τόσα πολλά και τόσο οδυνηρά για τη ζωή μας. Τρία χρόνια, πέρασαν τόσο γρήγορα και άφησαν πάνω μας τόσα σημάδια που είναι σα να πέρασε μια δεκαετία. Σ’ αυτά τα τρία χρόνια ζήσαμε το θέατρο του παραλόγου είδαμε και βλέπουμε ακόμα πολλούς σωτήρες να «αγωνίζονται» για να σώσουν την Ελλάδα.

Συνεχής αγώνας, όπως μας έλεγαν, για τη σωτηρία. Πως γινόταν όμως κάθε φορά που μας «έσωζαν» να πηγαίνει η κατάσταση από το κακό στο χειρότερο και ο λαός να εξαθλιώνεται; Έκοψαν μισθούς, μείωσαν συντάξεις, έκλεισαν καταστήματα απολύθηκε κόσμος,
εξαθλιωθήκαν οικογένειες, πήραν φόρους από κατατρεγμένους, απείλησαν με διακοπή ρεύματος την ελληνική κοινωνία. Με το πρόσχημα ότι σώζουν την Ελλάδα.

Κάθε φορά έβγαιναν οι πρωταγωνιστές της παράστασης «Παλεύουμε για την Ελλάδα», σαν από αρχαία τραγωδία λέγοντας ότι αγωνίζονται για το καλό μας και ότι όλα αυτά τα κάνουν για μας, για μας!!!!. Για μας; Γιατί; Από τι να μας σώσουν; Από μια κατάσταση την οποία οι ίδιοι δημιούργησαν, μια κατάσταση που οι ίδιοι εξέθρεψαν; Προσπάθησαν να μας πείσουν ότι εμείς φταίμε γι’ αυτή την κατάσταση. Μας τρομοκράτησαν και μας τρομοκρατούν ακόμα για να μην αντιδρούμε, να συμφωνούμε σε όλα.

Πρέπει να μείνουμε στην ΕΕ, πρέπει να μείνουμε στην ευρωζώνη, μας έλεγαν αν φύγουμε από το ευρώ και γυρίσουμε στη δραχμή, θα χαθούμε, θα καταστραφούμε θα γυρίσουμε τριάντα, σαράντα, πενήντα χρόνια πίσω.

Και αφού οι προηγούμενοι μας «έσωσαν» περίπου 4 φορές, χωρίς να αλλάξει η κατάσταση, η παράσταση κατέβηκε ως αποτυχημένη. Στη συνέχεια στο ίδιο θέατρο ανέβηκε καινούργια παράσταση «Ενωμένοι για να σώσουμε την Ελλάδα». Ο θίασος με καινούργιο πρωταγωνιστή διεθνούς ρεπερτορίου, με τους ίδιους όμως αποτυχημένους ηθοποιούς της πρώτης παράστασης με μερικές μόνο πινελιές αλλαγών. Τρεις οι υπεύθυνοι της νέας παράστασης.

Και ξεκίνησε πάλι το θέατρο, σας σώζουμε, αλλά πρέπει να κοπεί εκείνο το άλλο, συζητάμε με την τρόικα αλλά δεν ακούνε, πρέπει να τους πείσουμε, να βρούμε ισοδύναμα, δε θα δεχθούμε άλλες μειώσεις, θα τους πούμε ως εδώ και μη παρέκει, ο λαός πάνω από όλα κλπ. Φτάσαμε στην τελική διαπραγμάτευση, το δράμα σε όλο του το μεγαλείο. Ο λαός (εμείς) πάλι μέσα στην τρέλα.

Έλεγαν τα ίδια πάλι, δε θα δεχθούμε περικοπή του 13ου και 14ου μισθού θα αντισταθούμε, συσκέψεις επί συσκέψεων με τα επιτελεία τους, με τους συμβούλους τους, «αγωνίζομαι με τη λερναία ύδρα αλλά κάθε φορά που κλείνω μια πληγή ανοίγει άλλη», μας έλεγε ο ηθοποιός στο ρόλο του Υπουργού Οικονομικών ο χειρότερος Υπουργός Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έμπαινε πάλι μέσα για να «συνεχίσει» τον «άνισο» αγώνα του.

Ο άλλος (νυν πρωθυπουργός) πριν «συσκεφθεί» με τους συνεργάτες του στα γραφεία του κόμματος έλεγε με δραματικό τόνο, «Για πρώτη φορά γίνεται διαπραγμάτευση. Μας ζητούν περισσότερη ύφεση που η χώρα δεν αντέχει. Παλεύω και θα παλεύω με κάθε τρόπο για να το αποτρέψω». τώρα το χειροκρότημα;

Έγιναν τελικά εκλογές σχηματίσθηκε τρικομματική κυβέρνηση (τρόικα εσωτερικού) αλλά τα πράγματα τα ίδια, η ίδια πολιτική, δεν άλλαξε τίποτα. Τα ίδια διλήμματα, τα ίδια ερωτηματικά, η τρομοκρατία συνεχίζεται για να περάσουν τα μέτρα που θα δεσμεύσουν τη ζωή μας για πάρα πολλά χρόνια.

Ήταν να γίνει η σύσκεψη τη Δευτέρα μετά την έκαναν Τρίτη, Τέταρτη, κλπ, να δείξουν τάχα ότι προβληματίζονται πάλι για μας. Να μας εντυπωσιάσουν, ότι συσκέπτονται για μας, αλλά πάλι δε συμφώνησαν για τα μέτρα των 11,5 δις, αλλά για τον στρατηγικό σχεδιασμό της επίλυσης των προβλημάτων!! θα μας τρελάνουν!!!. Εγώ βλέπω ότι ο μόνος «στρατηγικός σχεδιασμός» αυτής της κυβέρνησης είναι να ρίξει τον λαό στα έσχατα όρια της δουλοπρέπειας, της υποταγής και του αυτό-εξευτελισμού του.

Θα «παλεύουν» με την τρόικα και θα ανακοινώσουν τα μέτρα τον Αύγουστο, όταν ο κόσμος «όσοι μπορούν» τελικά θα είναι σε διακοπές να μην καταλάβουν το τι έχει συμβεί, να βρούμε τα πάντα έτοιμα.

Δεν τους πιστεύω πια, κοροϊδεύουν με αισχρό τρόπο, τα έχουν όλα συμφωνήσει, τα έχουν υπογράψει και μας παραδίδουν σιδηροδέσμιους στους «εταίρους μας». Αυτοί που πρέπει να μας προστατεύσουν. Αυτοί μας δολοφονούν. Με την αναβολή από σήμερα αύριο φθάνουν τον κόσμο τα όρια του ώστε να πει τελειώστε επιτέλους και ας γίνει ότι θέλει, μόνο τελειώστε, τελειώστε!

Βλέπω μετά την τελική σύσκεψη (όποτε γίνει και αφού θα μας έχουν διαλύσει το νευρικό σύστημα), να βγαίνουν οι θιασάρχες και να μαλώνουν για το ποιος θα μας έχει σώσει περισσότερο, ποιος τάχα θα έχει πει όχι, ποιος θα έχει «αντισταθεί» στην τρόικα, για να πάρει το χειροκρότημα, ενώ στην ουσία θα μας έχουν σκοτώσει όλοι μαζί.

Σας βαρέθηκα κύριοι, είστε μέλη ενός αποτυχημένου θιάσου, μαριονέτες ενός θεάτρου σκιών (όχι του Καραγκιόζη), ένα μπουλούκι που γυρίζει παίζοντας ένα θεατρικό έργο, χωρίς αρχή και τέλος που δεν αρέσει πια, προσπαθώντας να βρει θεατές να χειροκροτήσουν. Σας καταλάβαμε, βγήκατε όλοι πάνω στη σκηνή, εκτεθήκατε, αποκαλυφθήκατε. Φαίνεται ποιος είναι ο ρόλος σας και η αποστολή σας.

Σταματήστε πια κατεβάστε αυτή την γελοία παράσταση, έχει αποτύχει, οι θεατές, που έχουν πληρώσει εισιτήριο (με την ψήφο τους) γι’ αυτή την παράσταση, σας έχουν γυρίσει την πλάτη, είστε ανίκανοι τώρα πια ακόμα και να κοροϊδεύετε το κοινό σας όπως παλιά.




Είμαστε σε έναν κόσμο, που είναι αθώοι οι πολιτικοί, αθώα η αστυνομία, αθώα τα ΜΜΕ, αθώοι οι τραπεζίτες, αλλά ένοχοι ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ. Σ’ αυτόν τον κόσμο το να διαδηλώνεις για τα δικαιώματά σου ακόμη επιτρέπεται, αλλά οι κρατικοί μηχανισμοί θα σου επιτεθούν με κάθε τρόπο προκειμένου να σε αποτρέψουν να διεκδικείς. Να σου φυτέψουν τον φόβο. Η ίδια η ΕΛ.ΑΣ έχει δείξει πολλάκις πως η φασίζουσα νοοτροπία της, την κάνει να νιώθει “άνετα” με παρακρατικούς αλλά και να αποστρέφεται όσους διεκδικούν, βλέποντας στο πρόσωπο του καθένα έναν αναρχικό. Η ρητορική όλων των επίσημων φορέων, είναι εχθρική προς την πλατεία Συντάγματος και τους διαδηλωτές.

Γιατί; Όπου πήγε το ΔΝΤ “άνθισαν” μόνο αυταρχικά καθεστώτα και στρατιωτικές χούντες. Τέτοιου τύπου καθεστώτα για να δικαιολογήσουν την βία και τον ακρωτηριασμό των δικαιωμάτων -που απαιτούνται για να περάσουν αιμοσταγείς πολιτικές- εφευρίσκουν κάποιον εχθρό, που σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις είναι ο λαός. Το τέχνασμα του “εσωτερικού εχθρού” το χρησιμοποίησε με τρομακτικά αποτελέσματα ο Χίτλερ, αλλά και στην νεότερη εποχή ο Μπους (που βέβαια έκανε και πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας), για να νομιμοποιήσουν την καταστολή, τα βασανιστήρια, το πνίξιμο των ελευθεριών και να πατήσουν τους αντιφρονούντες. Στην Ελλάδα, δεν ξεχνάμε ότι μετά τον εμφύλιο, η δεξιά ανέβηκε στην εξουσία και -επειδή αγαπούσε πιο πολύ την πατρίδα- απομόνωσε τους αριστερούς ως εχθρούς του έθνους. Βέβαια και η χούντα των συνταγματαρχών δίωκε αντιφρονούντες, στέλνοντάς τους…διακοπές σε ξερονήσια.

Στην περίπτωσή μας, ανατίθενται περισσότερες αρμοδιότητες στην αστυνομία, η οποία επενδύει σε νέα όπλα. Σιδερένιοι φράκτες, πλαστικές σφαίρες, χρωμοσφαιρίδια, εκπαιδευμένοι σκύλοι και οχήματα με αντλία πίεσης νερού. Διάβασε εδώ για να καταλάβεις πως ετοιμάζουν πόλεμο, σε όποιους αμφισβητήσουν την άρρωστη κατάσταση που εκκόλαψε η κυβέρνηση. Ο στόχος είμαστε ΟΛΟΙ. Με πρόσχημα την εσωτερική ασφάλεια και τάξη (έννοια που υπονοεί καταπίεση) υπήρξαν και οι ταγματασφαλίτες. Η συναίνεση επιτυγχάνεται με την φίμωση των αντίθετων φωνών, ακόμη κι αν χρειαστεί να υπάρξει νεκρός. Στο παρακάτω video μπορεί κανείς να δει και άσκηση στρατού απέναντι σε υποτιθέμενους διαδηλωτές.


H αστυνομική βία ποτέ δεν τιμωρήθηκε, ποτέ δεν καταδικάστηκε, γιατί έχει τον νόμο με το μέρος της. Νόμο εννοούμε το σύνολο κανόνων και πρακτικών που προστατεύουν το σύστημα εξουσίας. Πάντα αποδιοπομπαίος τράγος της εξουσίας ιδεολογικά ήταν οι αριστερές ιδεολογίες, ενώ ένας τρομοκράτης που σέβεται τον εαυτό του πρέπει πάντα να στιγματίζεται ως αναρχικός. Το σύστημα, απλά θέλει να τρομοκρατεί και αν μπορεί να εξαφανίζει όσους το αμφισβητούν. Όσους είναι και στην πράξη επικίνδυνοι.

Σε όλα τα αντιδημοκρατικά καθεστώτα, χρησιμοποιούνται οι όροι “εξτρεμισμός” και “τρομοκρατία”, όχι για να περιγραφεί η οποιαδήποτε Αλ Κάιντα, αλλά για να καμουφλαριστεί η πρόθεση να παταχθούν οι εργαζόμενοι που αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους. Όποιος απορρίπτει τις αξίες του συστήματος και αμφισβητεί τους θεσμούς, αυτομάτως θεωρείται “περιθωριακός” που θέλει να χαλάσει την “τάξη και ηθική” του κράτους. Που βέβαια πάντα περιγράφει τον εαυτό του ως δίκαιο. Βέβαια, αυτός που αμφισβητεί την δομή αυτού του συστήματος απλά είναι διαμαρτυρόμενος πολίτης, αλλά η εξουσία θεωρεί όλους αυτούς, ενοχλητικούς.

Οι παρακρατικές οργανώσεις τύπου Χρυσής Αυγής, βοηθούν στο έργο της καταστολής, καθώς αμέτρητες φορές υπάρχει αρμονική συνεργασία με την αστυνομία και ενώ υπάρχουν τόσες αποδείξεις, πάντα κάποιοι κάνουν τα στραβά μάτια. Γιατί; Αφού το σύστημα προστατεύει τους δικούς του. Έχετε ακούσει ποτέ, συνεργασία ή υπόνοια αυτής, μεταξύ ΕΛ.ΑΣ και αναρχικών; Ρίξτε μια (πρόχειρη γιατί υπάρχου πάρα πολλά) ματιά εδώ, κι εδώ, ενώ ο Χρυσοχοίδης ανακάλυπτε πως μεταξύ ΕΛ.ΑΣ και Χ.Α υπάρχει συνεργασία.

Όλα αυτά δείχνουν πως εμείς ως “εσωτερικός εχθρός” έχουμε πολλά να αντιμετωπίσουμε. Τα μέτρα “τήρησης τάξης”, η στρατιωτικοποίηση της αστυνομίας και το παρακρατικό ανάχωμα της εξουσίας, αποκαλύπτουν πως οι ελίτ (πολιτικές και οικονομικές) δεν θέλουν μόνο να τιμωρούν τους “αντιφρονούντες”, αλλά και να αποθαρρύνουν όσους έχουν σκοπό να τους μιμηθούν. Στον Μεγάλο Αδελφό υπήρχε ο όρος “έγκλημα σκέψης”. Γι’ αυτούς η σκέψη είναι έγκλημα, γιατί φοβούνται την αφύπνιση και αντίσταση του “εσωτερικού εχθρού”, που είμαστε όλοι μας. Και είμαστε η πλειοψηφία.




«Πόλεμος» εξήντα ημερών ξεκινά για την Ελλάδα και την Ευρωζώνη, με ζητούμενο τη διάσωση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος και τη διατήρηση της χώρας μας σε αυτό. Αρχίζει με την επίσκεψη Γιούνκερ στην Αθήνα στις 22 Αυγούστου και ολοκληρώνεται με τη Σύνοδο Κορυφής των ηγετών της Ε.Ε. στις 18 - 19 Οκτωβρίου.

Κρίσιμο ζητούμενο για την Ελλάδα αποτελεί η διετής επιμήκυνση της προσαρμογής, ώστε να επιμεριστεί το κόστος του πακέτου των 11,5 δισ. σε τέσσερα και όχι σε δύο χρόνια. Ζητούμενο δεν είναι η αποφυγή της ανειλημμένης υποχρέωσης αλλά η διασφάλισή της. Και αυτό επιτυγχάνεται αναμφίβολα με ηπιότερη επιβάρυνση - όχι με ένα νέο σοκ στον βαριά τραυματισμένο κοινωνικό και οικονομικό ιστό της χώρας.

Ας σκεφθούμε μόνο ότι η Ελλάδα πέτυχε μείωση του πρωτογενούς της ελλείμματος στο 2,4% το 2011 από το 10,6% το 2009, όταν η αντίστοιχη υποχώρηση στη Μ. Βρετανία που εφαρμόζεται σχέδιο λιτότητας, ήταν μόλις 1,8% του ΑΕΠ. Οι συνέπειες όμως αυτής της προσπάθειας είναι τραγικές για τις αντοχές μιας οικονομίας που διάγει το πέμπτο έτος ύφεσης. Μιας ύφεσης που αποδεκατίζει το κόστος των θυσιών του ελληνικού λαού.

Είναι χαρακτηριστικές οι εκτιμήσεις του υπουργείου Οικονομικών για τις προοπτικές της ανάπτυξης που δημοσιεύει σήμερα η «Η». Χωρίς παράταση της δημοσιονομικής προσαρμογής θα έχουμε νέα ύφεση της τάξης του 2,5% - 4% το 2013 και μηδενική ανάπτυξη το 2014 ενώ, στην αντίθετη περίπτωση, η μείωση του ΑΕΠ θα είναι -1,5% το 2013 και το 2014 θα παρουσιάσει αύξηση 2%.

Αν το ζητούμενο λοιπόν είναι να σταθεί στα πόδια της η ελληνική οικονομία ώστε να παραμείνει στο ευρώ με εφαρμογή όλων των απαιτούμενων διαρθρωτικών αλλαγών, οι δανειστές μας έχουν κάθε λόγο να ανταποκριθούν.

Εκτός και αν το ζητούμενο είναι η θρυλούμενη τιμωρία της Ελλάδας προς σωφρονισμό έτερων «ατάκτων» της Ευρωζώνης. Με τέτοιες λογικές όμως, όχι μόνο οδηγούμαστε σε αδιέξοδο και σε τορπιλισμό της ευρωπαϊκής ιδέας, αλλά αναιρούμε και εαυτούς.

Υπενθυμίζουμε ότι η ιδέα της επιμήκυνσης του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής δεν ήταν ελληνικό εύρημα, αλλά θέση που υποστήριξε το ΔΝΤ με τεκμηριωμένα επιχειρήματα κατά τις διαπραγματεύσεις του δεύτερου δανειακού προγράμματος.

Η χώρα στις συζητήσεις με τους εταίρους μας ούτε να αυτοταπεινώνεται χρειάζεται, ούτε βεβαίως, και να δίνει αφορμές που εδραιώνουν την κατηγορία της αναξιοπιστίας.

Εχει κάνει ήδη αρκετά, μπορεί και περισσότερα. Αλλά αυτή τη φορά το «συν Αθηνά και χείρα κίνει» αφορά και την κυρία Μέρκελ.

Γερμανία: "Δεν υπάρχει περιθώριο ελιγμών για την Ελλάδα"

Ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών, της Γερμανίδας καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ, Φόλκερ Κάουντερ προειδοποίησε σήμερα σε συνέντευξή του ότι «δεν υπάρχει περιθώριο ελιγμών» για την Ελλάδα.

Ο Κάουντερ μιλώντας στο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel δήλωσε: «Οι Έλληνες πρέπει να τηρήσουν τα συμφωνηθέντα. Δεν υπάρχει περιθώριο ελιγμών, ούτε όσον αφορά τον χρόνο, ούτε την ουσία».

«Σε διαφορετική περίπτωση θα πρόκειται για μία ακόμη συμφωνία που δεν θα έχουν σεβαστεί. Αυτό ακριβώς μας οδήγησε στην κρίση», πρόσθεσε ο ίδιος.

Σύμφωνα με τους Financial Times της περασμένης Τετάρτης, η Ελλάδα θα ζητήσει να παραταθεί κατά δύο χρόνια η προθεσμία για την εφαρμογή του προγράμματος λιτότητας που ακολουθεί, δηλαδή ως το 2016.

Οι ειδικοί της τρόικας (Ευρωπαϊκή Ένωση, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) αναμένεται να δώσουν στη δημοσιότητα στα μέσα Σεπτεμβρίου μια έκθεση για την πορεία της οικονομίας της Ελλάδας.

Σύμφωνα με το Σπίγκελ, με την έκθεση αυτή η τρόικα θα ζητήσει από την Ελλάδα να εξοικονομήσει 14 δισεκατομμύρια ευρώ από τον προϋπολογισμό της τα επόμενα δύο χρόνια, δηλαδή 2,5 δισεκατομμύρια περισσότερα από το ποσό που είχε προβλεφθεί αρχικά.
Ο λόγος για την αύξηση αυτή, όπως επισημαίνει το γερμανικό περιοδικό, είναι ότι έως σήμερα τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις είναι κατώτερα των αναμενόμενων, όπως και τα δημόσια έσοδα εξαιτίας της κακής οικονομικής κατάστασης της Ελλάδας.

Ο Κάουντερ πάντως επανέλαβε ότι η Ευρώπη πρέπει να προσπαθήσει να κρατήσει την Ελλάδα στην ευρωζώνη, όμως υπογράμμισε ότι η έκθεση της τρόικας θα είναι η βάση για τις μελλοντικές αποφάσεις.

«Πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να παραμείνουμε ενωμένοι. Όταν εμφανίζονται οι πρώτες δυσκολίες δεν πετάς τα παιδιά από το σπίτι. Θα περιμένω να δω τι θα πει η τρόικα», είπε χαρακτηριστικά.





Όταν δολοφονείς αυτόν που δεν προσκυνά εσένα, το κουμπούρι σου και την ψευτομαγκιά σου

Που να το καταλάβουν όμως αυτό τα ορφανά του Σημίτη, το παρακράτος που φτιάχτηκε μόνο για να φτάνει εκεί που δεν έφταναν τα ΜΑΤ του εκσυγχρονισμού και του ΔΝΤ…

Που να το καταλάβουν τα παιδιά που μεγάλωσαν από τη μία με το Νίτρο και το Μήτρο και από την άλλη το έγκριτο “Βήμα” και το “Έθνος”. Η ιδεολογία της αρπαχτής, του χρηματιστηρίου, του Μαντέλη, του Τσουκάτου, του Άκη, του Παγκάλου, του “μαλάκας είμ’ εγώ να δουλέψω”;

Ένα μυαλό κιμάς. Η ιδεολογία του ναζί Σημίτη έγινε ευαγγέλιο των μεταλλαγμένων εξαρχείων, η αμορφωσιά, η διαστρέβλωση της ιστορίας από τις Ρεπούσηδες, έγινε το φυτώριο των φασιστών του σήμερα.

Άντε να εξηγήσεις σε αυτά τα πνευματικά δολοφονημένα παιδιά πως οι πραγματικοί “αντεξουσιαστές” τραγουδούσαν τον Εθνικό ύμνο μπροστά στα αποσπάσματα της Γκεστάπο
και τις αγχόνες της “αυτοκρατορίας”.

Άντε να εξηγήσεις σε αυτά τα παιδιά που η κάθε Δραγώνα τους μόλυνε με κεμαλοναζισμό, το ποιός είναι ο “φασίστας” ανάμεσα στον Παλληκαρίδη που έφτυνε το όπλο και την ψευτομαγκιά του εισβολέα.

Άντε να εξηγήσεις σε αυτά τα παιδιά την αντάρτισσα πόλεων Λέλα Καραγιάννη που έφτυνε τον πάνοπλο Ούννο λέγοντας του ότι “τα παιδιά της ανήκουν στην Ελλάδα και το αίμα τους θα πνίξει τους ούννους και την Γερμανία τους”. Όταν αυτός απειλούσε ότι θα σκοτώσει τα παιδιά της μπροστά στα μάτια της.

Άντε λοιπόν να εξηγήσεις σε αυτά τα παιδιά ότι ο ηρωϊκός ταξιτζής, Δημητρης Μίχας, ήταν πιο επικίνδυνος για τον κάθε Σάλλα, απο ότι αυτοί, οι ιδεολογικοί του σύντροφοι.
Ο Δημήτρης Μίχας, όπως και η έγκυος ηρωΐδα που έπεσε νεκρή κατά την ληστεία του καταστήματος που δούλευε, δεν πήγε να προστατεύσει καμμία τράπεζα. Προστάτεψε την αξιοπρέπεια, την τιμή και το αίμα που κυλούσε στις φλέβες του, όταν άοπλος αντιτάχθηκε μπροστά στον “Μάγκα, τον καραμπουζουκλή με το κουμπούρι”.

Τον σύντροφο του πράσινου τραπεζίτη, του διεθνιστή, του αντεξουσιαστή στην εξουσία, του “ποιά πατρίδα ρε, για τον σοσιαλισμό αγωνιζόμαστε όλοι”, τον εξυπνάκια ψευτοτσαμπουκά που λαδώνει πολιτικούς για να κλέβει τους πολίτες. Αυτού που αγοράζει κοψοχρονιά την Ελλάδα για να την δώσει πεσκέσι στο διεθνιστικό κεφάλαιο. Αυτόν που χρηματοδοτούσε αυτούς που ρουφιάνεψαν τα Ίμια και τον Οτσαλάν.

Άντε να εξηγήσεις σε αυτά τα παιδιά, ότι είναι οι φασίστες.



«Οι Κασσάνδρες, πλέον, μιλούν χωρίς να κρύβονται. Η έξοδος της Ελλάδας από το Ευρώ δεν αποτελεί, πιά, ταμπού», αναφέρει, σήμερα, η ιταλική εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα».

«Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, είναι η μετάδοση της κρίσης. Αν μετά το Grexit, η κερδοσκοπία αρχίσει να ποντάρει στην έξοδο της Ιταλίας και της Ισπανίας από το Ευρώ, απογειώνοντας τα σπρεντ, η κατάσταση θα μπορούσε να επιδεινωθεί, θυμίζοντας πραγματικό Αρμαγεδώνα», προσθέτει η εφημερίδα της Ρώμης.

Η «Λα Ρεπούμπλικα» , υπενθυμίζει, παράλληλα, ότι «μέσα σε τέσσερα χρόνια και μετά από τριάντα συμβούλια κορυφής, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν μια ασπίδα ικανή να προστατέψει το Ευρώ. Και για τον λόγο αυτό, παρά τις όποιες δυσκολίες, πολλοί συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι η καλύτερη λύση παραμένει η διάσωση της Ελλάδας, όποιο και αν είναι το σχετικό κόστος».

Σε ότι αφορά μια ενδεχόμενη έξοδο της χώρας μας από το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, η ιταλική εφημερίδα εκτιμά ότι αυτό θα σήμαινε περαιτέρω συρρίκνωση της οικονομίας μας κατά 20%, υποτίμηση του 50% του νομίσματος και πληθωρισμό που θα εκτιναχθεί, πάντα, περίπου στα ίδια επίπεδα.
«Η Ευρώπη, για να έχει ήσυχη την συνείδηση της, μπορεί να δημιουργήσει ένα είδος ταμείου αλληλεγγύης, που δεν θα χρησιμεύσει, όμως, και πολύ», προβλέπει ο Ιταλός αναλυτής Έττορε Λιβίνι.

Η «Λα Ρεπούμπλικα», προσθέτει, επίσης, ότι η χώρα μας, σε ένα τέτοιο σενάριο, «δεν θα κατάφερνε να επωφεληθεί ιδιαίτερα της υποτίμησης της δραχμής, διότι η εφοπλιστική βιομηχανία βρίσκεται στα χέρια λίγων οικογενειών οι οποίες σκέπτονται ήδη σε δολάρια, ενώ οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις μετρούνται στα δάχτυλα ενός χεριού».

Ο μόνος τομέας που ενδέχεται να έχει θετικές επιπτώσεις από την έξοδο από το Ευρώ, σύμφωνα με την ανάλυση αυτή, είναι εκείνος του τουρισμού.

Για την δε Ιταλία, η εκτίμηση είναι ότι «δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στην αύξηση των σπρεντ, για να καλύψει την χρηματοδότηση του δημόσιου χρέους της», ενώ, σε ότι αφορά την Ισπανία, ο Έττορε Λιβίνι θεωρεί ότι « η υπεράσπιση της Μαδρίτης, όπως και της Ρώμης, θα έμοιαζε, σε ένα τέτοιο σενάριο, σχεδόν αδύνατη, με τα 500 δισεκατομμύρια του ταμείου ESM που δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση αρκετά, για να αντιμετωπισθεί η επίθεση κατά των Piigs».

Το ενδεχόμενο, δε, μη αποπληρωμής του ελληνικού χρέους, τονίζει η «Λα Ρεπούμπλικα» θα μπορούσε να ανοίξει τεράστιες οπές στις δημόσιες οικονομίες των χωρών του Ευρώ», συμπεριλαμβανομένης και της Γερμανίας αλλά και της Ιταλίας, «με πιθανή ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας».

Δεν αποκλείεται, δε, σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα, και «η επιβολή, από μέρους των Βρυξελλών, ειδικών δασμών, για να αποφευχθεί ανταγωνιστικό ατού που να ευνοήσει τα ελληνικά εμπορεύματα».

Σε ότι αφορά, τέλος, τις τράπεζες, η «Λα Ρεπούμπλικα» αναφέρει ότι «πρόκειται και αυτή την φορά, να πληρώσουν ιδιαίτερα χαμηλό κόστος, διότι, μετά το πρώτο κούρεμα του χρέους, σχεδόν όλες, μείωσαν στο ελάχιστο το ποσοστό ελληνικών ομολόγων που έχουν στην κατοχή τους».





Χωράει η Ελλάδα στη νέα ευρωζώνη, που οικοδομούν μέσα στους «Ειδούς του Αυγούστου» η Ανγκελα Μέρκελ και οι βόρειοι σύμμαχοί της μαζί με το διοικητή της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι;

Η απάντηση δεν είναι αυτονόητη, αφού ακόμη και ο πρόεδρος του SPD (και πιθανός υποψήφιος καγκελάριος στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2013), Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, δεν τοποθετήθηκε αρνητικά απέναντι σε μια «μικρότερη ευρωζώνη». Εστω κι αν αυτό έγινε στο πλαίσιο της πρότασής του για αμοιβαιοποίηση του ευρωπαϊκού χρέους και δημοψηφίσματα με στόχο την αλλαγή του γερμανικού και του ευρωπαϊκού Συντάγματος.

Δεν είναι μόνο οι «επίγονοι» του προέδρου του Eurogroup, Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, που κάνουν λόγο για «διαχειρίσιμη έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη», όπως πέταξε προχθές ο συνήθης ύποπτος , Μίκαελ Φουξ, επικεφαλής της ενιαίας κοινοβουλευτικής ομάδας Χριστιανοδημοκρατών/ Χριστιανοκοινωνιστών στην Μπούντεσταγκ.

Η επίθεση που εξαπέλυσε την Παρασκευή στη χώρα μας ο υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας, Μίκαελ Σπίντελεγκερ, κατηγορώντας την ότι «εξαπάτησε τους Ευρωπαίους» και «θα έπρεπε να είχε ήδη αποβληθεί από την Ευρωζώνη αν υπήρχε σχετική πρόβλεψη», δημιούργησε την εντύπωση ότι κάποιοι συντηρητικοί πολιτικοί από χώρες του σκληρού ευρωπυρήνα λειτουργούν σαν «λαγοί» του Βερολίνου. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι πληθαίνουν οι ενδείξεις πως οι χώρες του Βορρά και οι γερμανικές τράπεζες ολοκληρώνουν τα «οχυρωματικά τους έργα» απέναντι σε Grexit και χρεοκοπία της Ελλάδας – χωρίς καν να το κρύβουν.

Προφανώς δεν έπεσαν στην τύχη οι ρουκέτες του Φινλανδού υπουργού Εξωτερικών, Ερκι Τουομιόγια, στη βρετανική «Telegraph» περί «προετοιμασιών στη χώρα του για διάλυση της ευρωζώνης» και για διαβουλεύσεις σε προχωρημένο στάδιο ανάμεσα σε Γερμανία, Ολλανδία, Φινλανδία και Λουξεμβούργο (σ.σ. τα τέσσερα ΑΑΑ των οίκων αξιολόγησης) με στόχο τη δημιουργία μηχανισμού αποβολής «άτακτων» κρατών από το κοινό νόμισμα.

Αυτό, όμως, που πρέπει να ανησυχεί την Ελλάδα -περισσότερο και από την προτροπή του «Spiegel» να… χρεοκοπήσει για να σωθεί- είναι oι «διαρροές» Ευρωπαίων αξιωματούχων στο Reuters ότι επίκειται νέο κούρεμα του ελληνικού χρέους κατά 30% ή 100 δισ. ευρώ συνολικά. Οι πληροφορίες θέλουν τη Γερμανία και την ΕΚΤ να υποκύπτουν στις πιέσεις του ΔΝΤ να αναλάβουν κι εκείνοι μέρος της ζημίας από τη νέα ελληνική αναδιάρθρωση (κάτι που απέφυγαν στο πρώτο PSI). Είναι βέβαιο, όμως, πως η ΕΚΤ και οι ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες θα μετακυλίσουν το λογαριασμό στους Ευρωπαίους πολίτες, με απρόβλεπτες αντιδράσεις, ολοκληρώνοντας παράλληλα την οικονομική εξόντωση της Ελλάδας με τα ανταλλάγματα που θα της ζητήσουν.

Για να αποφευχθούν οι κοινωνικές παρενέργειες από την «ελληνική λύση» και τις επικείμενες αιματηρές «διασώσεις» Ισπανίας και Ιταλίας, η Μέρκελ (ή καλύτερα η Bundesbank…) και η ΕΚΤ φαίνεται πως κατέληξαν σε έναν «ιστορικό συμβιβασμό». Σχεδόν τον… βροντοφώναξε και η ίδια η καγκελάριος από τον Καναδά, διαβεβαιώνοντας πως το υπό διαμόρφωση σχέδιο του Μάριο Ντράγκι για παρεμβάσεις στην αγορά ομολόγων «βρίσκεται σε πλήρη αρμονία» με τις θέσεις των ευρωπαϊκών πολιτικών ηγεσιών.

Τα χρηματιστήρια πανηγύρισαν για την ειρήνευση Γερμανίας – ΕΚΤ, αλλά οι ευρωπαϊκοί λαοί -πρωτίστως του Νότου- έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν. Οι πληροφορίες λένε πως η ΕΚΤ θα βάζει μπροστά τη μηχανή του προγράμματος κρατικών ομολόγων χωρίς πλαφόν, αλλά μόνο για τις χώρες που θα ζητάνε βοήθεια από το EFSF/ESM και θα αποδέχονται τη δέσμευση με ένα «Μνημόνιο Κατανόησης» (MoU), όπως αυτό της Ελλάδας. Δηλαδή, οι χώρες θα εκχωρούν πλήρως την οικονομική και πολιτική τους κυριαρχία στην ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εφαρμόζοντας αυτόματα κάθε αλλαγή που θα τους υποδεικνύεται.

Με τη συγκεκριμένη μεθόδευση, της «οικειοθελούς» προσχώρησης σε προγράμματα σωτηρίας, οι Γερμανοί θα πετύχουν σταδιακά την πολυπόθητη οικονομικοπολιτική ενοποίηση, χωρίς να χρειαστεί να αλλάξουν τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες! Φυσικά η προσχώρηση των χωρών-μελών σε αυτό το μοντέλο δεν θα είναι και τόσο οικειοθελής, αφού στην πραγματικότητα θα βρεθούν αντιμέτωπες με το δίλημμα: «Ή παραχωρείτε την εθνική σας κυριαρχία και σώζεστε ή φεύγετε από το ευρώ και οδηγείστε σε άτακτη χρεοκοπία».

Σύμφωνα με τα σχετικά ρεπορτάζ, δεν έχει ξεκαθαριστεί τι θα γίνει με τις χώρες, που βρίσκονται ήδη σε Μνημόνιο, όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία.

Θεωρητικά έχουν κάποιες ελπίδες να μπουν στον επωφελή για τους υπόλοιπους (ο Θεός να τον κάνει…) κοινό μηχανισμό, όπως αφήνεται να διαρρεύσει από πηγές του Βερολίνου.

Η κατάσταση είναι τόσο ρευστή, ώστε παραμένει αμφίβολο αν οι γερμανικές ασκήσεις επί χάρτου θα υλοποιηθούν ακόμη και στο «φιλικό περίγυρο». Για παράδειγμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ολλανδίας (σχεδόν… πιστό αντίγραφο του ΣΥΡΙΖΑ) προειδοποίησε ότι, αν κερδίσει τις εκλογές στις 12 Σεπτεμβρίου, θα θέσει σε δημοψήφισμα το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, δυναμιτίζοντας την οικονομικοπολιτική ενοποίηση αλά γερμανικά. Οι δημοσκοπήσεις φέρνουν το Σοσιαλιστικό Κόμμα στην πρώτη θέση με 37-40 έδρες επί συνόλου 150 και ο αρχηγός του, Εμίλ Ρούμερ, ξεκαθάρισε πως το κόμμα του θα αντισταθεί «στην πολιτική της άνευ όρων εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας και υποβάθμισης της οικονομικής πολιτικής σε ένα σύνολο κανόνων που περιγράφουν μόνο πώς θα μειωθεί το χρέος».

Κάτι τέτοιες παρενέργειες ώθησαν τον υπουργό Οικονομίας, Φίλιπ Ρέσλερ, να περιοδεύσει αυτές τις μέρες σε Ολλανδία, Φινλανδία, Εσθονία, Σλοβακία και Πολωνία για να τις «ομαδοποιήσει» γύρω από τις γερμανικές θέσεις. Τις μεγαλύτερες χώρες (στις οποίες παρεισέφρησε σαν σφήνα και η Ελλάδα) ανέλαβε η ίδια η Μέρκελ, με τις διαδοχικές επαφές που θα έχει στις 23, 29 Αυγούστου και 6 Σεπτεμβρίου με τον πρόεδρο της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, τον Ιταλό πρωθυπουργό Μάριο Μόντι και τον Ισπανό Μαριάνο Ραχόι.

Γιάννης Παπαδάτος στον Τύπο της Κυριακής





Χάσαμε κάποιο επεισόδιο ή η Αλ Κάιντα πολεμάει στο Αφγανιστάν τους Αμερικανούς ή είναι... συνεταιράκι τους!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης


Στις 8 Αυγούστου αποκαλυπτόταν από τον τουρκικό τύπο ότι στις μάχες του συριακού στρατού με τον λεγόμενο «Απελευθερωτικό Στρατό της Συρίας», της συριακής αντιπολίτευσης, στην περιοχή του Χαλεπιού, σκοτώθηκε ένα ηγετικό στέλεχος της τουρκικής Αλ Κάιντα που καθοδηγούσε τις δυνάμεις της συριακής αντιπολίτευσης. Το θύμα ήταν ο Osman Karahan, Τούρκος δικηγόρος, ηγετικό στέλεχος της τουρκικής Αλ Κάιντα. Ο Osman Karahan είχε γίνει γνωστός σαν δικηγόρος του γνωστού επίσης Σύριου ηγέτη της Αλ Κάιντα, El Saka, που είχε συληφθεί πριν από λίγα χρόνια στην Τουρκία για την οργάνωση τρομοκρατικών επιθέσεων της Αλ Κάιντα τον Νοέμβριο του 2003 στις συναγωγές της
Κωνσταντινούπολης με πολλά θύματα. Ο Σύριος El Saka είχε άμεσες διασυνδέσεις με τον ηγέτη της Αλ Κάιντα, Eymen Zevahir, από τον οποίο είχε πάρει τις εντολές για να χτυπήσει εβραϊκούς στόχους στην Κωνσταντινούπολη. Ο δικηγόρος του, ο Τούρκος Osman Karahan, σύμφωνα πάντα με τις τουρκικές δημοσιογραφικές πληροφορίες, είχε εισέλθει πριν από λίγο καιρό στο συριακό έδαφος επικεφαλής ομάδας Τούρκων και Αφγανών μαχητών της Αλ Κάιντα για να κατευθύνει, πάντα με την καθοδήγηση της Αλ Κάιντα, τις επιθέσεις του Απελευθερωτικού Στρατού στην πόλη του Χαλεπιού όπου και σκοτώθηκε.

Αλλά οι αποκαλύψεις για την άμεση ανάμειξη της τουρκικής Αλ Κάιντα και γενικότερα της Αλ Κάιντα και μάλιστα με την …αμερικανική υποστήριξη, στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, είχαν αρχίσει να διαρρέουν στον τουρκικό τύπο από τον περασμένο Μάιο. Συγκεκριμένα στις 28 Μαΐου, η τουρκική εφημερίδα, Türkiye, σε ένα αποκαλυπτικό της δημοσίευα έκανε γνωστό ότι ο λεγόμενος «Απελευθερωτικός Στρατός της Συρίας», κατευθύνετε από την Αλ Κάιντα και ιδιαίτερα από το πανίσχυρο τουρκικό τμήμα της, ενώ Τούρκοι της Αλ Κάιντα εκπαιδεύουν Σύριους μαχητές της αντιπολίτευσης. Μάλιστα η τουρκική εφημερίδα αποκάλυπτε ότι ο διάδοχος του Οσάμα Μπιν Λάντεν στην ηγεσία της Αλ Κάιντα, Ayman Zevahi, από τον περασμένο Φεβρουάριο είχε αρχίσει εντατική στρατολόγηση μελών της Αλ Κάιντα στην Τουρκία, Πακιστάν και Αφγανιστάν, για να αποσταλούν στην Συρία με σύγχρονα οπλικά συστήματα αμερικανικής κατασκευής και να πολεμήσουν κατά του καθεστώτος Άσαντ. Η τουρκική εφημερίδα σύνδεε τον Σύριο αρχιτρομοκράτη της Αλ Κάιντα, Louaı el Sakka, γνωστό στην Τουρκία από την αιματηρή επίθεση στην συναγωγή Nev Şalom της Κωνσταντινούπολης στις 15 Νοεμβρίου του 2003, με τον εμφύλιο της Συρίας. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, ήδη από το 1998 η τουρκική Αλ Κάιντα είχε συνάψει στα Άδανα της Τουρκίας συμφωνία με τους Συρίους για την διενέργεια συνδυασμένων τρομοκρατικών επιθέσεων.

«Καπάκι» σε όλες αυτές τις αποκαλύψεις ήταν και η εκπομπή του γνωστού τουρκικού καναλιού, CNNTürk, στις 25 Ιουλίου, όπου αποκάλυπτε επικαλούμενο και σχετικό δημοσίευα των New York Times, ότι η Αλ Κάιντα επιδιώκει την δημιουργία ισλαμικού φονταμενταλιστικού κράτους μεταξύ Συρίας και Ιράκ. Το τουρκικό κανάλι ανέφερε ότι το ηγετικό στέλεχος της Αλ Κάιντα, Ebu Thuha, από την πόλη του Κιρκούκ στο βόρειο Ιράκ, αποκάλυπτε ότι η οργάνωση με την βοήθεια των Τούρκων, Καυκασίων, Αφγανών και Πακιστανών μαχητών, σκόπευε την ανατροπή των καθεστώτων Συρίας και Ιράκ με σκοπό την δημιουργία ισλαμικού κράτους που θα πολεμήσει κατά του Ισραήλ και του Ιράν. Μάλιστα ο Ebu Thuha αποκάλυπτε ότι μέσα στην πρωτεύουσα της Συρίας, την Δαμασκό, δρα η οργάνωση El Nusra Cphesi, ένα από τα πιο ισχυρά παρακλάδια της Αλ Κάιντα το οποία έχει την αμέριστη υποστήριξη του τουρκικού τμήματος της οργάνωσης.

Η ισχυροποίηση της Αλ Κάιντα στην Τουρκία είναι μια υπόθεση που έχει απασχολήσει από καιρό τα τουρκικά ΜΜΕ. Στις 31 Μαΐου του 2005, ο πρόεδρος του «Τμήματος Πολιτικών Επιστημών» του πανεπιστημίου της Αγκύρας, Ντογού Εγκίλ, σε μια άκρως αποκαλυπτική του συνέντευξη στο τουρκικό πολιτικό περιοδικό, «Ακσιόν», υποστήριξε ότι στην Τουρκία την περίοδο εκείνη υπήρχαν και δραστηριοποιούνταν περί τα 350 εκπαιδευμένα μέλη και στελέχη της Αλ Κάιντα. Ο Τούρκος καθηγητής υποστήριξε ότι πολλοί Τούρκοι είχαν εκπαιδευτεί στην Τουρκία για επιχειρήσεις ανορθόδοξου πολέμου, ενώ επεσήμανε προφητικά τον κίνδυνο του ανερχόμενου, όπως ανέφερε, εξτρεμιστικού Ισλάμ στην Τουρκία και τον κίνδυνο η ευρύτερη περιοχή να καταστεί στόχος μεγάλων επιχειρήσεων της Αλ Κάιντα. Ο Ντογού Εγκίλ ισχυρίστηκε το εντυπωσιακό πως υπάρχει ένα τεράστιο παρασκήνιο σχετικά με την ανάπτυξη του εξτρεμιστικού ισλαμικού κινήματος που φτάνει πολύ βαθιά μέχρι τις γνωστές μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ, της Τουρκίας και των ΗΠΑ. Ο Τούρκος καθηγητής υπαινίσσονταν από τότε ότι η Νέα Τάξη με την συνδρομή αυτών των μυστικών υπηρεσιών προωθούσε την αποσταθεροποίηση πολλών χωρών της ευρύτερης περιοχής ακόμα και της…Τουρκίας. Έτσι εξηγείτε με τον καλύτερο τρόπο πως άρχισε μετά από λίγα χρόνια η λεγομένη «Αραβική Άνοιξη».

Στις 26 Νοεμβρίου του 2007 με ένα άλλο αποκαλυπτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Σαμπάχ, επανέρχονταν στην επιφάνεια το ζήτημα της εκπαίδευσης και συμμετοχής Τούρκων στην τρομοκρατική οργάνωση Αλ Κάιντα. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, που επικαλούνταν ανάλογα δημοσιεύματα των βρετανικών, «Sunday Times», ένα από τα βασικά στελέχη της Αλ Καιντα, ο Ελ Σακκά, συριακής υπηκοότητας, αποκάλυψε ότι την βασική εκπαίδευση του την πήρε στο στρατόπεδο εκπαίδευσης τρομοκρατών που βρίσκεται στην περιοχή της Γιάλοβας, στην ασιατική ακτή της Κωνσταντινούπολης. Τις πληροφορίες αυτές στην βρετανική εφημερίδα κατ’ αρχή τις είχε δώσει ο ίδιος ο Τούρκος δικηγόρος του Ελ Σακά, Οσμάν Καραχάν, (που όπως αναφέραμε παραπάνω σκοτώθηκε στις μάχες του Χαλεπιού), σύμφωνα με τον οποίο ο πελάτης του είχε πάρει την βασική του εκπαίδευση στην Γιάλοβα. Στη συνέχεια ο Ελ Σακά είχε πάει στον πόλεμο της Τσετσενίας και είχε αναπτύξει μεγάλη δραστηριότητα στην Αλ Καιντα, όπως και πολλοί άλλοι που είχαν εκπαιδευτεί στο ίδιο στρατόπεδο. Αλλά το ζήτημα αυτού του μυστηρίου στρατοπέδου δεν έρχονταν για πρώτη φορά στην δημοσιότητα. Το θέμα είχε τεθεί για πρώτη φορά στις 21 Οκτωβρίου του 2004 από την τουρκική εβδομαδιαία επιθεώρηση, «Αϊντινλίκ», η οποία για πρώτη φορά είχε αποκαλύψει την ύπαρξη αυτού του στρατοπέδου. Συγκεκριμένα το στρατόπεδο, σύμφωνα με την «Αϊντινλίκ», βρίσκονταν στην εθνική οδό Γιάλοβας -Τσιναρτζίκ, κοντά στο χωριό Τεσβικιέ, σε ένα ξέφωτο που έχει την ονομασία Ερικλί Βαντισί. Δίπλα από ένα πυκνόφυτο δάσος, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της τουρκικής επιθεώρησης, κρύβονταν και άλλες μυστικές εγκαταστάσεις του στρατοπέδου. Ο πρωταρχικός σκοπός της δημιουργίας αυτού του στρατοπέδου ήταν κατ’ αρχή η οργάνωση τρομοκρατικών ομάδων που θα δρούσαν κυρίως κατά της Ρωσίας στον Καύκασο, αλλά και κατά της Κίνας στην περιοχή του κινεζικού Τουρκεστάν. Στην περιοχή αυτή στα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα είχαμε μια εξέγερση των εκεί τουρκόφωνων Ουιγούρων που προκάλεσε την ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση του κινεζικού στρατού και την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης. Επίσης στην Γιάλοβα είχαν οργανωθεί οι πρώτες ομάδες που είχαν δημιουργήσει τη ίδια περίοδο το ισλαμικό κίνημα στο Τουρκμενιστάν και το Ουζμπεκιστάν, ενώ στήριζαν και το κίνημα των Ταλεμπάν στο Αφγανιστάν. Η σύνδεση όλων αυτών των ομάδων με την Αλ Καιντα ήταν στενή και ένας από τούς κορμούς της μεγάλης αυτής τρομοκρατικής οργάνωσης υπό τον Οσάμαν Μπεν Λάντεν, προέρχονταν από τρομοκράτες της Γιάλοβας.

Αλλά η «τουρκοποίηση» της Αλ Κάιντα με όλες τις συνέπειες που έχει μια τέτοια εξέλιξη, αποκαλύφθηκε ξεκάθαρα σε μια σειρά δημοσιευμάτων των ίδιων των τουρκικών εφημερίδων, Μιλιέτ, στις 18/6/2009, Ραντικάλ και Ακσάμ στις 29/6/2009. Σύμφωνα με αυτά τα δημοσιεύματα, τα οποία επικαλούνταν και σχετικά δημοσιεύματα της αμερικανικής εφημερίδας, «Los Angeles Times», η γνωστή ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση που τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να ενδιαφέρετε για επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης σε μια σειρά χωρών, (από τότε είχαν καταστρωθεί τα σχέδια για την Τυνησία Λιβύη και Συρία), έχει περιέλθει σχεδόν εξ ολοκλήρου στον έλεγχο Τούρκων φανατικών ισλαμιστών. Παράλληλα είχε απλώσει γερά τα «πλοκάμια» της στην ίδια την Τουρκία, όπου είχε γίνει αποδεκτή από μεγάλο μέρος του πληθυσμού σαν υπερασπίστρια των ισλαμικών ιδεωδών. Μάλιστα αποκαλύπτονταν ότι ένας από τους αρχηγούς της Αλ Κάιντα, ο Μουσταφά Εμπού Γιαζίντ, απευθύνετε στους άντρες του στα τουρκικά, ενώ στα σύνορα Πακιστάν και Αφγανιστάν, όπου εκείνη την περίοδο διεξάγονται μάχες με τον πακιστανικό στρατό, συχνά οι διαταγές δίνονταν στα τουρκικά και τα στελέχη των τρομοκρατών ήταν Τούρκοι που είχαν εκπαιδευτεί στην ίδια την Τουρκία. Στα ίδια δημοσιεύματα επισημαίνονταν επίσης πως οι τρομοκράτες του Οσάμα Μπεν Λάντεν είχαν βρει ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα μεγάλη στήριξη από του Τούρκους Ισλαμιστές, οι οποίοι τους παρείχαν μυστικά κρησφύγετα και τους βοηθούσαν για να μεταφέρουν όπλα και άλλου είδους βοήθεια ενώ συνεργάζονταν μαζί τους για την κατάστρωση σχεδίων επίθεσης.


Διαβάστε επίσης: Αιχμάλωτος τρομοκράτης στη Συρία ομολόγησε στο CNN Turk ότι εκπαιδεύτηκε στην Τουρκία


Το έγκλημα να είσαι χριστιανός, τιμωρείται μόνο με φρικιαστικό θάνατο!
Ποιοί είναι οι φασίστες είπαμε;
Τα εγκλήματα του Ισλάμ συνεχίζονται και τα αποσιωπούν... Γιατί άραγε;

Ὠραῖα πράγματα συμβαίνουν στὸν πλανήτη μας.
Ἀπὸ τὴν μία ὁ φασισμὸς τῶν ἀριστερῶν, ποὺ ντὲ καὶ καλὰ θέλουν νὰ μᾶς πείσουν γιὰ τὸ πόσο πρέπει νὰ συμπονοῦμε τοὺς «κατατρεγμένους» τοῦ πλανήτου κι ἀπὸ τὴν ἄλλην οἱ «κατατρεγμένοι» τοῦ πλανήτου ποὺ ὅλα τὰ σφάζουν κι ὅλα τὰ μαχαιρώνουν!
Οι… καλοί μουσουλμάνοι της Αιγύπτου βίασαν, ξυλοκόπησαν, μαχαίρωσαν και κάρφωσαν σταυρό στο στόμα νεαρής γυναίκας, η οποία έκανε το… “έγκλημα” να είναι χριστιανή.
Αυτά τ’ απάνθρωπα κτηνοειδή θέλουν να μας επιβάλλουν.
(Φαντάζομαι πως πολλοί “δωδεκαθεϊστές” θα ήθελαν να μιμηθούν αυτά τα κτηνοειδή…)
Γεώργιος Μεταξᾶς

Ταύτοχρόνως στὸ Πακιστὰν τοὺς καῖνε ζωντανούς, σὲ διάφορες χῶρες τῆς Ἀφρικῆς (κι ὄχι μόνον) τοὺς ἀποκεφαλίζουν πρὸς παραδειγματισμὸν κι ἐδῶ μᾶς …ἀπειλοῦν μὲ πόλεμο έὰν δὲν τοὺς σεβαστοῦμε!!! (Ναί, τὸ ἰσχυρίστηκε κι αὐτὸ ἡ φασιστοειδὴς κουράδα Ἀσλὰμ, ἀρχινονὸς τοῦ δουλεμπορίου!!!)

Μὲ τὴν δική μου νοημοσύνη πλέον ἀδυνατοῦν νὰ παίξουν. Δὲν ξέρω τὶ γίνεται μὲ τὴν δική σας ὅμως.

Ἀφῆστε δὲ ποὺ τελικῶς μᾶς ἔχουν τόσο πολὺ ἐξαπατήσει, ποὺ θεωρῶ πὼς κυριολεκτικῶς ζοῦμε σὲ εἰκονικὴ πραγματικότητα!!!!

ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΜΕ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΣΩΖΕΙ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΧΕΙ ΙΔΡΥΣΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΜΑΓΚΝΤΙ ΓΙΑΚΟΥΜΠ…!!!

Το κλείσιμο ενός φιλανθρωπικού Ιατρικού Κέντρου που πραγματοποιεί δωρεάν επεμβάσεις σε μικρά παιδιά απειλούν να κλείσουν φανατικοί μουσουλμάνοι επειδή ιδρύθηκε από τον παγκοσμίου φήμης καρδιοχειρουργό σερ Μαγκντί Γιακούμπ, μόνο και μόνο γιατί είναι χριστιανός!
Σύμφωνα με ανακοίνωση της οργάνωσης “Barnabas Aid” το Κέντρο που βρίσκεται στην αιγυπτιακή πόλη Aswan πραγματοποιεί δωρεάν επεμβάσεις σε παιδιά μουσουλμάνων και χριστιανών. Όμως ριζοσπαστικά στοιχεία της μουσουλμανικής κοινότητας του Aswan επιθυμούν να κλείσει το κέντρο λόγω των χριστιανικών πεποιθήσεων του ιδρυτή του.
Όπως δήλωσε στην αιγυπτιακή τηλεόραση η μουσουλμάνα διευθύντρια του κέντρου το κλείσιμό του θα αποτελέσει μεγάλη απώλεια για τη χώρα. (πηγή)

Ξέρετε τί πιστεύω;

Τὸ μοναδικόν τους πρόβλημα δὲν εἶναι ἡ ὁποιαδήποτε ῤατσιστικὴ συμπεριφορὰ ἐναντίοντους, διότι κάτι τέτοιο εἶναι ἀνύπαρκτον.

Τὸ μοναδικό τους πρόβλημα εἶναι τὸ ὄ,τι δὲν ὑπακούουμε στὸν δικό τους νόμο ποὺ ὑπαγορεύει τὸ κοράνι τους. Δῆλα δὴ ἐμεῖς εἴμαστε, κατ’ αὐτοὺς πάντα, παραβατικοί.

Δῆλα δὴ εἶδος πρὸς ἐξαφάνισιν!

Ὅσο γιὰ τοὺς ΛΑΘΡΟλάγνους…

Αὐτοὶ χωρίζονται σὲ δύο κατηγορίες. Στοὺς ἠλιθίους καὶ στοὺς πανηλιθίους.

Ἠλίθιοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ τὰ «παίρνουν» ξεπουλῶντας ἀκόμη καὶ τὴν ἴδια τὴν μάνα τους, στὸν βωμὸ τοῦ νεοταξισμοῦ τους. Δὲν ἔχουν ἰδεολογίες. Ἀνὰ πάσᾳ στιγμὴ μποροῦν νὰ ἀλλάξουν θέσεις, ὀπτικές, κόμματα. Καὶ εἶναι ἠλίθιοι διότι δὲν μποροῦν νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν ἀξία τῆς ἀληθείας.

Πανηλίθιοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἀκολουθοῦν τοὺς ἠλιθίους, θεωρῶντας πὼς βρῆκαν τὸ φῶς τους, ὥς ἄλλοι στραβοὶ κι ἀόμματοι!!!

Ποιός τήν πληρώνει;

Ὁ ἀγαθός… Γιὰ τὴν ὥρα τοὐλάχιστον. Διότι εἶναι κουραστικὸν νὰ συζητᾶμε γιὰ ἀχλᾶδες διαρκῶς… Δὲν κάνει...




Γράφει ο Γιώργος Σταφυλάς

Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: εκείνοι που πιστεύουν στις θεωρίες συνωμοσίας και εκείνοι που τις αρνούνται πεισματικά. Όσο όμως δύσπιστος και να είναι κανείς οι τελευταίες εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία αλλά και στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα οδηγούν σε κάποια συμπεράσματα.

Το βασικό συμπέρασμα που βγαίνει είναι πως υπάρχει ένα κεντρικό σχέδιο, ένα master plan των νεοταξιτών με σκοπό την κατάληψη της εξουσίας και την παγκόσμια κυβέρνηση. Ποιο όμως είναι το master plan της ΝΤΠ;
Καταρχάς ας κάνουμε μια υπόθεση.

Αν κάποιος ήθελε να διαλύσει την παγκόσμια οικονομία στο σύνολο της τι θα έκανε; Ίσως να χτύπαγε τους βασικούς πυλώνες της παγκόσμιας οικονομίας.

Όταν ξεκίνησε η κρίση χρέους στην Ευρωζώνη πολλοί πιστεύανε ότι υπάρχει ένας πόλεμος Ευρώ – Δολαρίου αλλά δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Μέχρι σήμερα κάποιοι πιστεύουν ότι οι περίφημοι οίκοι αξιολόγησης και οι Αγορές (και ποιοί άραγε κρύβονται πίσω) ενεργούν σαν πολιορκητικοί κριοί των ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΟΛΑΡΙΟΥ αλλά απ ότι φαίνεται τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Οι ”οίκοι” λοιπόν δρουν ανεξέλεγκτα και απειλούν με υποβάθμιση της πιστοληπτικής τους ικανότητας χώρες υπεράνω πάσης υποψίας.

Οι ίδιες οι ΗΠΑ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΤΕΙ από τον οίκο STANDARD & POORS και δεν ξέρουμε πού μπορεί να οδηγήσει αυτό καθώς το χρέος των ΗΠΑ είναι τεράστιο. Στο στόχαστρο αυτήν την στιγμή βρίσκεται και ο λεγόμενος σκληρός πυρήνας της Ευρωζώνης. Τα επιτόκια της Αυστρίας και της Γαλλίας είναι ήδη πολύ ψηλά και έχουν ανοδική τάση, μιλάμε για τις χώρες του σκληρού πυρήνα της Ευρωζώνης και όχι για την περιφέρεια.

Πρόσφατα οι Γάλλοι που ζητούν εναγωνίως την επέμβαση της ΕΚΤ, ΑΦΗΣΑΝ ΥΠΟΝΟΟΥΜΕΝΑ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ πλέον και είναι αλήθεια. Λανθάνουν και πλανώνται οι Γερμανοί αν νομίζουν ότι οι περίφημες αγορές και οι οίκοι θα διστάσουν να υποβαθμίσουν και αυτούς. Οι αγορές δεν δίστασαν να υποβαθμίσουν τις ίδιες τις ΗΠΑ.

Ο άλλος μεγάλος πυλώνας της παγκόσμιας οικονομίας, η Ιαπωνία είναι και αυτή στα πρόθυρα της κατάρρευσης. ΟΙ ζημίες και τα χρέη από την πυρηνική καταστροφή που έπληξε την Ιαπωνία μετά το τσουνάμι που ακολούθησε τον σεισμό του περασμένου ΜΑΡΤΙΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΘΑ ΓΟΝΑΤΙΣΟΥΝ την Ιαπωνία.

Εδώ δεν θα αναφερθούμε καθόλου στις θεωρίες συνωμοσίας που θέλουν τον σεισμό που έπληξε την Ιαπωνία σαν έργο του συστήματος ΗAΑRP. Βλέπουμε λοιπόν ότι κάποιοι κρυμμένοι πίσω από την ανωνυμία των ”αγορών” και των ”οίκων” χτυπούν συντονισμένα έναν έναν τους βασικούς πυλώνες της παγκόσμιας οικονομίας ΕΕ ΗΠΑ και Ιαπωνία.
Από την ημέρα ορόσημο της ενδεκάτης Σεπτεμβρίου πέρασαν δέκα χρόνια.

Στο διάστημα αυτό οι νεοταξίτες μπόρεσαν και επέβαλαν το βασίλειο του τρόμου εκμεταλλευόμενοι την ανασφάλεια των Εθνών. Χρησιμοποίησαν γι αυτό τον σκοπό την τρομοκρατία, τον πόλεμο και την μετανάστευση, την οικονομική κρίση και την φτώχεια ώστε να διαλύσουν τα Έθνη.

Καθάρισαν το τοπίο από κάθε πιθανό εχθρό κάθε έναν που θα μπορούσε να τους αντισταθεί τον έβγαλαν από την μέση και τον ξεφτίλισαν. Ατελείωτη σειρά επεμβάσεων, Σομαλία ΙΡΑΚ Γιουγκοσλαβία (Μιλόσεβιτς) Αφγανιστάν Λιβύη αλλά και η λεγόμενη Αραβική άνοιξη. Μια σειρά επεμβάσεων (φανερών ή μυστικών) των Νεοταξιτών με σκοπό να καθαρίσουν το ”τοπίο” και να προετοιμάσουν το έδαφος για την παγκόσμια επικράτηση.

Εκτός λοιπόν από Ρωσία και Κίνα που είναι τεράστιες χώρες και οικονομικοί γίγαντες ποια χώρα στέκεται εμπόδιο στα σχέδια των Νεοταξιτών; Το ΙΡΑΝ. Το ΙΡΑΝ του φανατικού αντισιωνιστή Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ είναι το κράτος πρόβλημα για τους νεοταξίτες. Ο Αχμαντινετζάντ δεν αστειεύεται. Φαίνεται ότι οι Ιρανοί έχουν προχωρήσει στην κατασκευή ατομικής βόμβας και εκτοξεύουν απειλές εναντίον του Ισραήλ.

Πριν από λίγες μέρες μια έκρηξη με δεκαεφτά νεκρούς συνέβη σε στρατιωτική βάση του Ιράν. Η κυβέρνηση του ΙΡΑΝ κατηγορεί ευθέως την Μοσάντ ότι βρίσκεται πίσω από την έκρηξη. Από την άλλη οι ΗΠΑ μετά την ”επιτυχία” τους στην ΛΙΒΥΗ σχεδιάζουν ήδη νέες επεμβάσεις στην Αφρική αλλά και αλλού όπου κρίνουν ότι κρίνεται η παγκόσμια κυριαρχία. Ρωσία και Κίνα παρακολουθούν με ανησυχία τον αμερικανικό επεκτατισμό. Πού μπορεί να οδηγήσει αυτή η κατάσταση;

Τα γεγονότα τα ίδια μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μέσα στο έτος 2012 θα έχουμε μια σειρά από χρεοκοπίες που θα οδηγήσουν στην κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας και τελικά σε έναν πόλεμο με επίκεντρο τη Μέση Ανατολή. Αυτός ο πόλεμος δεν θα ναι παίξε γέλασε όπως οι άλλες επεμβάσεις των Αμερικανών, αλλά θα ναι μια ολοκληρωτική σύγκρουση ΑΝΑΤΟΛΗΣ-ΔΥΣΗΣ. Μιλάμε λοιπόν για τον Γ΄ παγκόσμιο Πόλεμο που θα χει επίκεντρο τη Μέση Ανατολή. Σε πολλούς αυτή η εκτίμηση θα φανεί υπερβολική ή συνωμοσιολογική.

Όμως η Ιστορία μας οδηγεί σ αυτή την εκτίμηση. Και οι δύο προηγούμενοι παγκόσμιοι πόλεμοι ήταν απόρροια της οικονομικής κρίσης και της παγκόσμιας αναταραχής. Η ιστορία έχει δείξει ότι παρόμοιες καταστάσεις τελικά ξεκαθαρίζουν μόνο με πόλεμο. Έτσι και τώρα οι Νεοταξίτες στην προσπάθεια τους για παγκόσμια κυριαρχία θα οδηγήσουν τα πράγματα σε σύγκρουση με την Ρωσία και την Κίνα. Είναι αναπόφευκτο.
Αυτό είναι λοιπόν το master plan της ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ. Παγκόσμια οικονομική κατάρρευση και Πόλεμος στην Μέση Ανατολή και ύστερα η παγκόσμια κυβέρνηση θα είναι έτοιμη να αναλάβει τις τύχες του κόσμου.

Αφού λοιπόν θα έχουν προκαλέσει χάος με την νομισματική κατάρρευση και τις μαζικές χρεοκοπίες χωρών με την φτώχεια, την πείνα, την ανασφάλεια και τον φόβο να κυριαρχούν στις ζωές των ανθρώπων θα εμφανίσουν την παγκόσμια κυβέρνηση ως ”Μεσσία” για την ανθρωπότητα. Θα πουν πιθανότατα ότι η προηγούμενη κατάσταση με τα ξεχωριστά Έθνη-Κράτη οδήγησε την ανθρωπότητα σε παγκόσμια κρίση και για αυτό είναι απαραίτητο να αναλάβει τις τύχες της ανθρωπότητας μια κυβέρνηση σοφών που θα ξαναφέρει την νομισματική ισορροπία την ειρήνη και την ασφάλεια.

Οι άνθρωποι, οι πολίτες των Εθνικών Κρατών κουρασμένοι, εξουθενωμένοι από την συνεχιζόμενη κρίση και τον πόλεμο θα είναι πλέον έτοιμοι να συνθηκολογήσουν με την ΝΕΑ ΤΑΞΗ και να δεχτούν οτιδήποτε απαιτηθεί απ αυτούς, προκειμένου το σύστημα να ξαναρχίσει να δουλεύει. Το επόμενο βήμα των νεοταξιτών μετά την ενθρόνιση της νέας παγκόσμιας κυβέρνησης θα είναι η αντικατάσταση των νομισμάτων με ένα παγκόσμιο νόμισμα και τελικά η απόσυρση του χρήματος από την αγορά και η πραγματοποίηση συναλλαγών μόνο με ηλεκτρονικό τρόπο και με απαραίτητη προϋπόθεση το υποδόριο μικροτσίπ.

Αυτό είναι λοιπόν το master plan της ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ. Οι νεοταξίτες στηρίζονται σε δύο βασικές αρχές παρμένες μέσα από την παρατήρηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Η πρώτη έχει ειπωθεί από τον Μarshal MC Luhan ”… ένα μεγάλο μυστικό κρύβεται από την δυσπιστία του πλήθους” και η δεύτερη είναι η πολύ απλή αλήθεια ότι οι άνθρωποι σκυμμένοι πάνω στα προβλήματα και τις ασχολίες της καθημερινότητάς τους δεν έχουν τον απαραίτητο χρόνο να ασχοληθούν με αυτά που συμβαίνουν γύρω τους και πολλές φορές δεν έχουν τον απαραίτητο χρόνο ούτε και να σκεφθούν τι πραγματικά συμβαίνει. Έτσι οι ίδιοι οι νεοταξίτες μπορούν να εξουσιάζουν τους κουρασμένους εγκέφαλους των ανθρώπων ελέγχοντας τα ΜΜΕ.

ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Έτσι όπως πάνε τα πράγματα είναι κοντά η μέρα που θα εξαφανιστούν τα χρήματα και δεν θα μπορούμε να αγοράσουμε ή να πωλήσουμε παρά μόνο με το τσιπάκι των νεοταξιτών. Ο μόνος τρόπος επιβίωσης είναι να κάνουμε από τώρα προμήθειες βασικών ειδών διατροφής και να δείξουμε αλληλεγγύη μεταξύ μας. Σε όλες τις χώρες που χρεοκόπησαν οι άνθρωποι επανέφεραν την ανταλλακτική οικονομία και εφηύραν ακόμα και άλλες συναλλαγματικές μονάδες για να τα βγάλουν πέρα.

Αυτό πρέπει να κάνουμε και εμείς. Μόνο έτσι, δημιουργώντας μια άλλη οικονομία που θα λειτουργεί παράλληλα με την επίσημη των νεοταξιτών θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε.






Tου Κ. Κυριακόπουλου

Και αυτή η αλήθεια θα κάνει αισθητή και με τρόπο αμείλικτο την παρουσία της, όσο θα βασιλεύει η υποκρισία των υποτιθέμενων αναλυτών και των ηθικών αυτουργών για την κατάντια αυτής της χώρας.

Η δολοφονία φυσικά δεν είναι δυνατόν να αποτελέσει μέθοδο εξαγνισμού, όποιο και αν είναι το μέγεθος της πρόκλησης που όπλισε το χέρι του θύτη.

Κατ αναλογία και η υποκρισία που αρκείται στην περιγραφή των γεγονότων, όσο και αν διατείνεται ότι αποσκοπεί στην ανάδειξη του προβλήματος, αυτό που κάνει σε τελευταία ανάλυση είναι να συγκαλύπτει και τους μεγάλους ενόχους και τις βαρύτατες ευθύνες τους.

Και ξαφνικά όλοι ανακάλυψαν δολοφονίες…

«Δολοφονίες αθώων λαθρομεταναστών» που περιφέρονται αμέριμνοι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, και φυσικά ανακάλυψαν «συμμορίες δολοφόνων» εκδικητών που σπεύδουν να ρίξουν στο πυρ το εξώτερον.

Ποιοι είναι όλοι αυτοί οι σύγχρονοι …Κολόμβοι...

Που ξαφνικά συνειδητοποίησαν ότι υπάρχει μια πραγματικότητα στυγνή και αμείλικτη με θύματα και αίμα;

Όλοι εκείνοι που χρόνια ολόκληρα μονοπωλούσαν τον «ανθρωπισμό» και ουδέποτε είδαν, ουδέποτε άκουσαν, ουδέποτε τους άγγιξε η μυρωδιά του αίματος των Ελλήνων πολιτών που λύγιζαν κάτω από τα μαχαίρια των τρικολόρε «δυστυχισμένων».

Όλοι εκείνοι που δεν είδαν τις γειτονιές της Ελλάδας να αλώνονται από τον κατευθυνόμενο εισβολέα.

Όλοι εκείνοι που δεν είδαν τις γιαγιάδες μας να βιάζονται από τα διεστραμμένα τέρατα του πολυπολιτισμού.

Όλοι εκείνοι που χρόνια ολόκληρα σιωπούσαν συγκαλύπτοντας ένα πρωτοφανές ρατσιστικό έγκλημα σε βάρος ολόκληρου του Ελληνισμού, συμπαρατασσόμενοι - ανεξάρτητα από προθέσεις – με τα πιο σκοτεινά κέντρα των νεοταξιτών και της απροκάλυπτης σωματεμπορίας.

Όλοι εκείνοι που δεν είδαν τις συμμορίες των ομοεθνών τους να απαγάγουν, να εκβιάζουν, να δολοφονούν τους ίδιους τους συμπατριώτες τους.

Όλοι εκείνοι που λειτούργησαν σαν επικίνδυνοι αβανταδόροι του ύπουλου εθνοκτόνου σχεδίου της BILDERBERG, του ΓΑΠ και των λοιπών ευαίσθητων ψυχών, που αναγόρευσαν τον λαθρομετανάστη σε «ψυχή», την ίδια στιγμή που βάφτισαν «τεκμήριο» το παιδί της Ελληνικής οικογένειας.

Όταν το χέρι του δολοφόνου οπλίζεται…
Τότε ο πρώτος που πρέπει να στηθεί στον τοίχο, είναι ο ηθικός αυτουργός, που με τη στάση και τις αποφάσεις του, μοιράζει απλόχερα τα όπλα στα χέρια των δολοφόνων.

Ποιος όπλισε τα χέρια των αδίστακτων κανίβαλων που χρόνια ολόκληρα σπέρνουν ασύδοτοι το αίμα και το θάνατο στις γειτονιές της Αθήνας;

Μα φυσικά ο ίδιος. Εκείνος που οπλίζει τα δολοφονικά χέρια των υποτιθέμενων «ρατσιστών» του κατά παραγγελία «πογκρόμ», γύρω και με αφορμή το οποίο επιχειρείται να στηθεί σήμερα, ακόμη μια απίστευτη – κατάφωρα ρατσιστική – ανθελληνική αθλιότητα.

Και είναι φυσικά ο ίδιος που φροντίζει με τη στάση του να ξεχειλίζει καθημερινά το ποτήρι της αγανάκτησης των Ελλήνων πολιτών που καταδυναστεύονται παράλληλα με το πλιάτσικο της δωσίλογης πολιτικής, και από το ανεξέλεγκτο πλιάτσικο των αδίστακτων εισβολέων.

Η ιστορία όμως είναι παρούσα…
Παρούσα για να θυμίζει την επικοινωνιακή βρωμιά και τις πραγματικές προθέσεις εκείνων που τη χορογραφούν, μέσα από την αθλιότητα των πεπραγμένων τους.

Να θυμίσουμε τα γεγονότα της Νίκαιας;
Να θυμίσουμε τη θρασύτητα με την οποία ο πρωθυπουργός – λαθρέμπορος της εθνικής ταυτότητας, απεφάνθη την ύπαρξη αστυνομικών δολοφόνων που δήθεν ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου τον αδικοχαμένο Πακιστανό, που αποδείχτηκε δολοφονημένος με εκρηκτικό μείγμα αλκοόλ και ναρκωτικών από συμμορίες συμπατριωτών του;

Να θυμίσουμε τις συνέπειες από την ολέθρια στάση αυτού του ανεκδιήγητου πρωθυπουργού; Τι προτιμάτε;
Να θυμίσουμε το ολοκαύτωμα του αστυνομικού τμήματος της Νίκαιας που ακολούθησε;

Ή μήπως τη δολοφονική επίθεση στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής;

Ή μήπως προτιμάτε να θυμίσουμε πως το πρώτο ολέθριο έργο της θλιβερής του διετίας, ήταν η ψήφιση του λαθρονόμου με όλες τις γνωστές συνέπειες;

Παρούσα όμως είναι και η κάθε λογής κατευθυνόμενη προβοκάτσια…

Μια προβοκάτσια που δεν αποτελεί παρά μέρος μιας κατευθυνόμενης χορογραφίας, της συνέπειες της οποίας σύντομα θα γευθεί και πάλι στο πετσί της η Ελληνική κοινωνία.

Μια προβοκάτσια τις οποίας οι πρωταγωνιστές – δολοφόνοι, παρά τη λυσσαλέα επιμονή ΜΜΕ και λοιπών παρατρεχάμενων, ήταν… είναι… και παραμένουν οι ομοεθνείς των δήθεν κατατρεγμένων, συνεπικουρούμενοι από κάποια πανηγυρτζήδικα «γιουρούσια» αφελών, που διευκολύνουν το ολέθριο έργο τους.

Πρόκειται για μια κακοστημένη δακρύβρεχτη σαπουνόπερα ανθρωπισμού υπανθρώπων της ενημέρωσης, που δεν είδαν και τίποτε δεν άκουσαν για τον δολοφόνο της Πάρου και το πολιτικό του άσυλο.

Πρόκειται για μια σαπουνόπερα υποκρισίας απ όλους εκείνους που τίποτε δεν είδαν και δεν άκουσαν για την καλοστημένη επιχείρηση απαγωγής Πακιστανών από τους ομοεθνείς τους.

Πρόκειται για μια αθλιότητα πρώτου μεγέθους, που ο πραγματικός της στόχος δεν είναι η εξύψωση του ανθρωπισμού, αλλά η διαμόρφωση ιδανικού «εργασιακού περιβάλλοντος» για τη διεθνή μαφία του δουλεμπορίου.

Πρόκειται για μια συντονισμένη ρατσιστική βρωμιά, που στοχεύει ευθύτατα την Ελληνική κοινωνία.

Δένδιας στο δρόμο που χάραξε ο Jeffrey…

Η Ελληνική κοινωνία, δεν πρέπει να εξαπατηθεί από τα επικοινωνιακά τερτίπια υπουργών και βουλευτάδων, που ξεκίνησαν και συνεχίζουν να παίζουν ένα επικίνδυνο παιχνίδι με τη φωτιά.

Ο «Ξένιος Ζευς», δεν αποτελεί επιχείρηση οργανωμένης απομάκρυνσης του ανεξέλεγκτου λαθροεισβολέα από τον τόπο μας, αλλά ένα καλοστημένο σχέδιο εξαπάτησης του πληθυσμού, που θα προετοιμάσει το έδαφος για ακόμη πιο εκτεταμένη και κλιμακούμενη εισβολή.

Ο «Ξένιος Ζευς» δεν αποτελεί αυτοτελές σχέδιο κρατικού παρεμβατισμού για την αποκατάσταση της νομιμότητας, αλλά μέρος ενός γενικότερου σχεδίου, ενός επικίνδυνου πάζλ, που κρύβει μέσα του μεγάλη βρωμιά.

Ιδού η βρώμικη χορογραφία…

Να ποια είναι η αθλιότητα που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας και που αποσκοπεί:

Ο «Ξένιος Ζευς» μαζεύει μερικά λαμόγια από το περιφερόμενο κοπριταριό που αλωνίζει ανεξέλεγκτο στους δρόμους της Αθήνας. Πρόκειται για μια κίνηση επικοινωνιακά χρήσιμη από τους εμπνευστές της, που δεν αποσκοπεί μονάχα στο να θολώσει τα νερά γύρω από το οξύτατο κοινωνικό πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, αλλά προσβλέπει και στον αποπροσανατολισμό της Ελληνικής κοινωνίας που στενάζει υπό το βάρος των νέων μέτρων, για την εξυπηρέτηση των επιδιώξεων του σουλτανάτου…

Την ίδια στιγμή οι μηχανισμοί του μισθολόγιου ενεργοποιούνται στήνοντας το σκηνικό των δήθεν «ρατσιστικών» επιθέσεων σε βάρος λαθρομεταναστών με πρωταγωνιστές (κι αυτό επιμελώς αποκρύπτεται) τους ίδιους τους ομοεθνείς τους, συνεπικουρούμενους ενίοτε και από μερικούς ντόπιους χρήσιμους ηλίθιους…

Και ενώ όλα αυτά βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, ξαφνικά εμφανίζεται ο κ. Δένδιας να απειλεί θεούς και δαίμονες, με βαριές ποινές που θα πατάξουν τα φαινόμενα του «ρατσισμού» στην Ελληνική κοινωνία.

Η ζωή όμως δεν είπε ακόμη τον τελευταίο της λόγο…

Και αυτή η αλήθεια καλό είναι να μη διαφεύγει από τους πρόθυμους των νεοταξίτικων σχεδιασμών.

Το πρόβλημα είναι πραγματικό… Οι επιπτώσεις του είναι οξύτατες… Και οι πιθανολογούμενη έκρηξη των ανεξέλεγκτων συνεπειών του δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια, με «ανθρωπιστική» υποκρισία και με τερτίπια επικοινωνιακά που χρησιμοποιούνται ως άλλοθι προκειμένου να ισχυροποιήσουν το θεσμικό πλαίσιο των νεοταξίτικων σχεδιασμών.

Η «ρατσιστική» βία, ακόμη παραμένει κλεισμένη στα αρρωστημένα μυαλά εκείνων που την επικαλούνται ως βολική δικαιολογία για τις ολέθριες πολιτικές τους, αλλά είναι βέβαιο πως όταν ξεσπάσει πραγματικά, τότε κάποιους πραγματικά δε θα τους χωράει ο τόπος.
Η «ρατσιστική» βία όταν ξεσπάσει πραγματικά, από μια κοινωνία που επιμένετε να εξαπατάτε με τόσο προκλητικές και ολέθριες μεθόδους, θα είναι διάχυτη σε κάθε πλατεία, σε κάθε γειτονιά, και τότε θα τρομάξουν πραγματικά οι ανεγκέφαλοι «επικριτές» της.

Σταματήστε λοιπόν τα επικίνδυνα παιχνίδια όσο είναι νωρίς, πριν ανάψετε τη φωτιά στο φυτίλι του δυναμίτη.

Σταματήστε την υποκρισία και τον κατευθυνόμενο αποπροσανατολισμό, γιατί τα φαινόμενα των δολοφονικών επιθέσεων σε βάρος Ελλήνων πολιτών πληθαίνουν, και πριν τα πράγματα φτάσουν σε σημείο μη αναστρέψιμο, καλό είναι όλοι εσείς οι πρόθυμοι κοντυλοφόροι του υποτιθέμενου «ανθρωπισμού» να συναισθανθείτε τις εγκληματικές σας ευθύνες στην πιο άθλια συνενοχή όλων των εποχών.

Συνειδητοποιήστε επιτέλους πως αν η ρατσιστική βία ζωντανέψει στους δρόμους και πάψει να αποτελεί ένα ευφάνταστο σενάριο στα αρρωστημένα σας μυαλά, τότε όλη αυτή η ευφάνταστη αθλιότητα στην οποία επιχειρείτε να επενδύσετε, θα μοιάζει με αθώο παιδικό παραμύθι.

Αναλογιστείτε λοιπόν τις ευθύνες σας πριν να είναι αργά…






Η απελευθέρωση της Ελληνικής κοινωνίας προϋποθέτει την κατάρρευση του δυναστικού πολιτικού καθεστώτος

Σύμφωνα με την επιστήμη του Συνταγματικού Δικαίου, Κράτος είναι η διαρκής σε νομικό πρόσωπο οργάνωση ενός λαού μόνιμα εγκατεστημένου σε ορισμένη χώρα και το οποίο ασκεί πρωτογενή και αυτοδύναμη (κυρίαρχη) εξουσία. Με βάση τον ορισμό αυτό, το κράτος αποτελείται από τέσσερα στοιχεία: 1) Λαός με την στενή έννοια του όρου, δηλαδή οι πολίτες που έχουν δικαίωμα ψήφου, 2) Χώρα ή Επικράτεια, δηλαδή η εδαφική έκταση εντός της οποίας ασκείται κρατική εξουσία επί των κατοικούντων σ’ αυτήν προσώπων, 3) Νομικό Πρόσωπο (όπως οι απλές εταιρίες που γνωρίζουμε), δηλαδή το κράτος έχει αυτοτελή νομική υπόσταση και είναι (όπως κάθε εταιρία) υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και 4) Εξουσία, δηλαδή η υπέρτατη ικανότητα…. επιβολής από το νομικό πρόσωπο του κράτους, ορισμένης θέλησης επί άλλων θελήσεων κατά τρόπο ακαταγώνιστο.

Η έννοια αυτή του κράτους είναι έννοια γενική η οποία αφορά όλα τα κράτη ανεξαρτήτως της εσωτερικής πολιτειακής συγκρότησης, της κοινωνικής συγκρότησης, των ιδεολογικών τάσεων και του επικρατούντος μοντέλου οικονομικής οργάνωσης. Στα περισσότερο ή λιγότερο δημοκρατικά οργανωμένα κράτη, απαραίτητα υπάρχει Σύνταγμα, δηλαδή το καταστατικό του νομικού προσώπου. Σε δικτατορικά και μη γνήσια δημοκρατικά καθεστώτα, δεν υπάρχει Σύνταγμα ή και αν υπάρχει, είτε δικαιολογεί την ασκούμενη αυταρχικά εξουσία, είτε παραβιάζεται συστηματικά και υπάρχει μόνο για το θεαθήναι.

Η έννοια του κράτους διαφέρει από την έννοια της κοινωνίας η οποία είναι ομάδα ανθρώπων σε ορισμένο τόπο και σε ορισμένο χρόνο, τα μέλη της οποίας ανέπτυξαν οργανωμένα πρότυπα σχέσεων μέσω της διαρκούς αλληλεπίδρασής τους. Γίνεται αντιληπτό πως μέλη της κοινωνίας που έχουν δικαίωμα να ψηφίζουν είναι και μέλη του νομικού προσώπου Κράτος.

Σε ότι αφορά τις επικρατούσες ιδεολογίες για τις σχέσεις κράτους – κοινωνίας – δημοκρατίας, η ακραία κομμουνιστική ιδεολογία αφαιρεί οποιαδήποτε ιδιωτική πρωτοβουλία και προσωπική περιουσία από τα μέλη της κοινωνίας και τα αναθέτει όλα στο κράτος. Φυσικά δεν μπορούμε να συζητήσουμε εδώ για δημοκρατία, καθόσον δεν αναγνωρίζεται και δεν επιτρέπεται η ανάπτυξη ιδιωτικής οικονομικής σφαίρας ούτε η δημοσιοποίηση της διαφορετικής προσωπικής άποψης του ατόμου. Από το άλλο μέρος, η ακραία φιλελεύθερη (Νεοφιλελεύθερη) ιδεολογία, τα αναθέτει όλα στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στους νόμους της ελεύθερης αγοράς, ενώ το κράτος το περιορίζει σε έναν ρόλο προστάτη των μηχανισμών της αγοράς. Οι νόμοι της αγοράς είναι και νόμοι του κράτους. Όπως είναι φυσικό, ούτε εδώ μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία καθόσον ο άκρατος Νεοφιλελευθερισμός που δεν αναγνωρίζει καμία προσωπική άποψη και παρέμβαση πέραν των νόμων της αγοράς, οδηγεί σε ασυδοσία, σε επικράτηση των οικονομικά ισχυρών και σε καταδυνάστευση και εξαθλίωση των αδυνάτων.

Μεταξύ των δύο αυτών ακραίων φαινομένων υπάρχει μια πληθώρα προτεινόμενων σχέσεων κράτους – κοινωνίας – δημοκρατίας (σοσιαλισμός, σοσιαλδημοκρατία, κοινωνικός φιλελευθερισμός, φιλελευθερισμός κ.λ.π.). Σε όλες όμως τις περιπτώσεις και ανάλογα με την πολιτιστική και πνευματική ανάπτυξη των διαφόρων κοινωνιών, παρατηρούμε μια προσπάθεια από την πλευρά αυτών που είναι επικεφαλείς του κράτους (και αποτελούν το πολιτικό καθεστώς) να καθοδηγούν την κοινωνία και να επιβάλουν τις δικές τους απόψεις ή τις απόψεις των οικονομικών συμφερόντων που τους στηρίζουν…

Στην Ελλάδα, σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες μορφές σχέσεων κράτους – κοινωνίας – δημοκρατίας, συμβαίνει το εξής πρωτότυπο. Κράτος και κοινωνία είναι δύο εντελώς διαφορετικά και ανεξάρτητα μεταξύ τους πράγματα. Το κράτος, μέσω του πολιτικού καθεστώτος και των νόμων που εκδίδει, έχει ανεξαρτητοποιηθεί και έχει αυτονομηθεί πλήρως από την κοινωνία την οποία όχι μόνο δεν την θέλει να ανακατεύεται στα πόδια του, αλλά την σπρώχνει με κάθε μέσο στο να ιδιωτεύει. Το κράτος της Ελλάδας χρησιμοποιεί την κοινωνία μόνο ως πηγή άντλησης εσόδων με κάθε μέσο (λογικό ή παράλογο), προκειμένου να συντηρεί τον τεράστιο μηχανισμό επιβολής του πάνω στην κοινωνία. Παράγει δυσανάλογα πολλούς νόμους, αλλά ενδιαφέρεται για την εφαρμογή μόνον εκείνων που δίνουν έσοδα στο κράτος ή εξασφαλίζουν την κυριαρχία του και την αυτονομία του και όχι εκείνων που προστατεύουν την κοινωνία. Γι’ αυτό βλέπουμε να επιστρατεύονται διμοιρίες ΜΑΤ προκειμένου να προσαχθεί ένας πολίτης που δεν πληρώνει φόρους ή για να προστατευτούν παράγοντες του πολιτικού καθεστώτος και κρατικά στοιχεία, αλλά δεν υπάρχει αστυνόμευση προκειμένου να προστατευτεί η κοινωνία, ούτε αυστηρή τήρηση των νόμων που προστατεύουν τους πολίτες από διαφόρων ειδών εγκληματικές συμπεριφορές.

Οι Έλληνες, με βάση το ίδιο το καταστατικό του Κράτους (δηλαδή το Σύνταγμα), δεν έχουν κανένα δικαίωμα παρέμβασης στα πολιτικά πράγματα της χώρας τους. Δηλαδή στην πραγματικότητα δεν υπάρχει δημοκρατία. Καλούνται μόνο μια μέρα κάθε τέσσερα χρόνια, προκειμένου να νομιμοποιήσουν στις κάλπες τα πολιτικά πρόσωπα που κατασκευάζουν και προτείνουν οι ίδιοι οι μηχανισμοί του συστήματος και μετά κατηγορούνται και από πάνω οι Έλληνες πολίτες, από το ίδιο το καθεστώς, ότι εκείνοι φταίνε που κάνουν αυτές τις επιλογές, ενώ στην πραγματικότητα δεν έχουν καμία άλλη επιλογή, ούτε δυνατότητα πολιτικής παρέμβασης, όπως π.χ. με δημοψηφίσματα με λαϊκή πρωτοβουλία κ.λ.π.

Εδώ ακριβώς θα πρέπει να γίνει κοινωνική επέμβαση μέσα από μια ειρηνική επανάσταση. Θα πρέπει να αξιώσουμε (και με βάση τον πιο πάνω ορισμό του κράτους), να γίνουμε όλοι οι ενήλικοι πολίτες πραγματικοί εταίροι (μέτοχοι) του Νομικού Προσώπου Κράτος και να έχουμε όλα τα δικαιώματα που έχουν οι εταίροι ενός νομικού προσώπου, αλλάζοντας φυσικά το Σύνταγμα και εγκαθιδρύοντας πραγματική δημοκρατία που να συμβαδίζει με τις σημερινές συνθήκες και ανάγκες.

Κάτι τέτοιο, εκτός του ότι θα καταργήσει την αυτονομία του πολιτικού καθεστώτος από την κοινωνία, ταυτόχρονα θα αλλάξει με μαθηματική ακρίβεια τα δεδομένα σε παγκόσμια κλίμακα, τώρα μάλιστα που κατέρρευσαν οι παντός είδους ιδεολογίες και υπάρχει ιστορικό κενό, αφού στην ουσία εισάγει την ίδια την κοινωνία στην πολιτική εξουσία. Όπως είναι επόμενο, αυτό θα ανασύρει την Ελλάδα, από τις τελευταίες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης και από εκεί που είναι παράδειγμα προς αποφυγή θα την τοποθετήσει στην πρωτοπορία των πολιτικών αλλαγών, κάτι το οποία φυσικά θα αποτελέσει και το άλμα προς την οικονομική ακμή. Ο αιώνας που μπήκαμε είναι ο δικός μας Χρυσός Αιώνας και πρέπει να τον πάρουμε.

Υπάρχει όμως μια μικρή λεπτομέρεια… Για να γίνουν όλα αυτά, χρειάζεται πρώτα να εξαλειφθεί κάτι το οποίο αποτελεί εμπόδιο για το ξεπέταγμα της χώρας προς τον ιστορικό της προορισμό. Απαιτείται να καταρρεύσει το ισχύον σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό καθεστώς που μέσω της κρατικής εξουσίας καταδυναστεύει την κοινωνία, την κρατά αιχμάλωτη και οδηγεί στην εξαθλίωση αυτόν τον υπέροχο και δημοκρατικότατο λαό, ο οποίος έχει θεσμικά δεμένα τα χέρια του και δεν μπορεί να αντιδράσει, υπομένοντας μοιρολατρικά ότι του σερβίρουν.



Σοβαρός κίνδυνος υπάρχει να «αδειάσουν» για μια ακόμη φορά οι Βρυξέλλες την Ελλάδα και τις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, που αποτελούν τις κύριες πύλες εισόδου μεταναστών. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, στη συμφωνία «Δουβλίνο 3», που -το πιθανότερο- στο τέλος του έτους θα αντικαταστήσει την άκρως αρνητική για την Ελλάδα συμφωνία «Δουβλίνο 2», δεν θα υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές. Γεγονός που θα συνεχίσει να προκαλεί προβλήματα στη χώρα μας.

Το «Δουβλίνο 2» είναι ο βασικός πυλώνας του «Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου». To σύστημα αυτό, που επιβαρύνει δυσανάλογα τα κράτη-μέλη που βρίσκονται στα εξωτερικά σύνορα, όπως η Ελλάδα, το ψήφισε η κυβέρνηση Σημίτη, με υπουργό Εξωτερικών, τότε, τον μετέπειτα πρωθυπουργό, κ. Γ. Παπανδρέου. Ο ευρωπαϊκός Κανονισμός προβλέπει ότι η χώρα που είναι αποκλειστικά αρμόδια για τους μετανάστες είναι αυτή από την οποία εισέρχονται στην Ε.Ε. Κατά συνέπεια, εφόσον συλληφθούν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, οι εκεί αρχές θα πρέπει να τους «γυρίσουν» στη χώρα από την οποία μπήκαν. Με δεδομένο λοιπόν ότι οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου είναι οι βασικές πύλες εισόδου στην Ε.Ε., η υπερσυσσώρευση μεταναστών σε αυτές είναι μαθηματικώς βέβαιη. Αυτό ακριβώς, λοιπόν, σε συνδυασμό με την αύξηση του μεταναστευτικού κύματος και τη σκλήρυνση των πολιτικών των μεγαλύτερων και πιο εύπορων ευρωπαϊκών κρατών απέναντι στη μετανάστευση, όξυνε θεαματικά το πρόβλημα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και ειδικά στην Αθήνα.

Έως το τέλος του 2012 η συμφωνία θα πρέπει να αναθεωρηθεί. Κατά του «Δουβλίνου 2» είχε ταχθεί επανειλημμένως σειρά ευρωπαϊκών χωρών. Ωστόσο, κάθε φορά Γερμανία, Γαλλία και σκανδιναβικές χώρες «μπλόκαραν» την αναθεώρηση της συμφωνίας. Όπως και πριν, έτσι και σήμερα όλα δείχνουν ότι και στο «Δουβλίνο 3» δεν πρόκειται να αλλάξουν οι παραπάνω επαχθείς για την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες όροι. Να σημειωθεί ότι το 2008 η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε εκδώσει πρόταση για την αναθεώρηση του Κανονισμού, που όμως συνάντησε σφοδρή αντίσταση στο Συμβούλιο της Ε.Ε.

Εκείνη η πρόταση της Κομμισιόν περιλάμβανε αυτό ακριβώς που ζητούν η Ελλάδα και άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου: Να υπάρχει προσωρινή αναστολή των επιστροφών προσφύγων στις χώρες εισόδου, ιδιαιτέρως όταν συντρέχουν σοβαροί λόγοι, όπως είναι το μαζικό μεταναστευτικό κύμα προς τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Κοντολογίς, η Ελλάδα και οι υπόλοιπες χώρες, επικαλούμενες την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη -η οποία, όμως, προς το παρόν αποδεικνύεται κενό γράμμα- ζητούν, όταν υπάρχουν τέτοιες ακραίες συνθήκες, να μοιράζονται οι μετανάστες σε όλη την Ευρώπη και όχι να ξαναστέλνονται στις πύλες εισόδου. Κατά πληροφορίες, τα προβλήματα που απορρέουν από το «Δουβλίνο 2» έθεσε με ιδιαίτερη έμφαση στους Ευρωπαίους αξιωματούχους, με τους οποίους συναντήθηκε τον Ιούλιο στις Βρυξέλλες, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, κ. Δένδιας.

Όπως και να ‘χει, για να εγκριθεί το κείμενο της συμφωνίας «Δουβλίνο 3» απαιτείται ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο της Ε.Ε. Σύμφωνα με τις έως τώρα εκτιμήσεις, οι μεσογειακές χώρες (Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα, Κύπρος και Μάλτα), που θέλουν την ουσιαστική αλλαγή του κανονισμού «Δουβλίνο 2», έχουν συνολικά 75 ψήφους. Όμως, για να καταψηφιστεί ένα μέτρο απαιτούνται 91 ψήφοι. Να σημειωθεί πως αρκετές διαφωνίες προς το Συμβούλιο της Ε.Ε. έχει διατυπώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Κύκλοι στις Βρυξέλλες αναφέρουν ότι με το «Δουβλίνο 3» θα εξομαλυνθεί σε κάποιο βαθμό η ανισομερής κατανομή των βαρών που επιβάλλει το «Δουβλίνο 2». Ωστόσο, ριζική αναθεώρηση του Κανονισμού δεν φαίνεται να υπάρξει. Γεγονός που πολύ πιθανώς θα οδηγήσει την ελληνική κυβέρνηση στην καταψήφιση του νέου Κανονισμού.

Θανάσης Αργυράκης, στον Τύπο της Κυριακής





Γερμανοί πράκτορες δρουν στα ανοιχτά των συριακών ακτών μεταδίδοντας πληροφορίες προκειμένου να βοηθήσουν τους Σύρους αντάρτες που μάχονται το καθεστώς του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ, υποστηρίζει σε σημερινό δημοσίευμά της μια γερμανική εφημερίδα.

Οι πράκτορες της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (BND) επιβαίνουν σε πλοιάρια που βρίσκονται στα ανοιχτά της Συρίας και διαθέτουν τεχνολογία που τους επιτρέπει να παρατηρούν τις μετακινήσεις του στρατού από απόσταση μέχρι και 600 χιλιομέτρων, σύμφωνα με το δημοσίευμα της Μπιλντ αμ Ζόνταγκ.

Μεταδίδουν τις πληροφορίες τους σε Αμερικανούς και Βρετανούς αξιωματικούς και κατόπιν ενημερώνουν και τους Σύρους αντάρτες.
Αμερικανός αξιωματούχος που μίλησε ανώνυμα στην εφημερίδα είπε ότι "καμία δυτική υπηρεσία πληροφοριών δεν έχει τόσο καλές πηγές στη Συρία" όσο η γερμανική BND.

ΟΙ Γερμανοί πράκτορες δρουν επίσης και από τη βάση του ΝΑΤΟ στα Άδανα της Τουρκίας. "Μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για τη σημαντική συμβολή μας για την ανατροπή του καθεστώτος του Άσαντ", φέρεται να δήλωσε ένα στέλεχος της BND στην Μπιλντ.

Επισήμως η BND δεν έχει κάνει κανένα σχόλιο για το δημοσίευμα.




Αν υπάρχει μια χώρα που συνέβαλε στην οικοδόμηση μιας κουρδικής οντότητας στο ιρακινό Κουρδιστάν αυτή είναι… η Τουρκία. Ο ισχυρισμός αυτός φαίνεται παράδοξος αν λάβουμε υπόψη τις προσπάθειες της Άγκυρας για την εμπόδιση αυτού του ενδεχομένου και τις γνωστές πιέσεις που ασκεί στους συμμάχους της, ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να μην παράσχουν οποιαδήποτε υποστήριξη προς τους Κούρδους του Ιράκ, λόγω των πιθανών δευτερογενών επιπτώσεων που σαν ντόμινο θα απλωνόταν στους Κούρδους στο δικό της έδαφος. Ακόμη πιο παράδοξη φαίνεται η στάση της Τουρκίας, με την ανάμειξή της στον πόλεμο της Συρίας, η οποία στάση φαίνεται να δημιουργεί ανεξέλεγκτες καταστάσεις και αναταραχές στις κουρδικές περιοχές τόσο στην επικράτειά της όσο και εκείνων των περιοχών εντός της Συρίας.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: γιατί η Τουρκία ενεργεί με αυτό τον παράδοξο τρόπο;

Στην προσπάθεια να δώσουμε μια απάντηση για το πώς η γείτονα χώρα έφθασε σε αυτή την δυσμενή, για τον εαυτό της, κατάσταση ας ρίξουμε πρώτα μια γρήγορη ματιά στα γεγονότα επί του εδάφους.

Από την εποχή του πολέμου του Κόλπου το 1991 και πολύ περισσότερο μετά το 2003, η Τουρκία έχει μετατραπεί, αργά αλλά σταθερά, και ενάντια στις επιδιώξεις της, σε σανίδα σωτηρίας για το ιρακινό Κουρδιστάν, στο έδαφος του οποίου η περιφερειακή κυβέρνησή του (Kurdistan Regional Government) εργάζεται για τη δημιουργία ενός ελεύθερου κουρδικού κράτους. Μόλις η Τουρκία κατάλαβε που οδηγούσε η στάση της και σε τι επικίνδυνους ατραπούς έμπαινε αναγκάστηκε να αλλάξει την εξωτερική της πολιτική περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Αμέσως μετά τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991 και τη συντριβή της εξέγερσης Κούρδων που ακολούθησε, η Τουρκία βρέθηκε αντιμέτωπη με το πρόβλημα του ενός εκατομμυρίου Κούρδων προσφύγων στα σύνορά της. Απρόθυμη να επιβαρυνθεί με άλλο ένα εκατομμύριο Κούρδων, με ότι αυτό σημαίνει για την ασφάλειά της, η Τουρκία επινόησε με την συνδρομή των Η.Π.Α το σχέδιο διευκόλυνσης της φυγής των Κούρδων από τα σύνορα και το έδαφός της, ώστε να μπορέσουν αυτοί να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Το σχέδιο αυτό, μαζί με την επιβαλλόμενη «ζώνη απαγόρευσης πτήσεων», όπου ο ιρακινός στρατός δεν θα μπορούσε να ενεργήσει κατά των Κούρδων, καθώς και η ρήξη των σχέσεων μεταξύ Άγκυρας και Βαγδάτης, λόγω του πολέμου, έδρασαν καταλυτικά στη δημιουργία των σχέσεων που αναπτύχθηκαν μεταξύ της Τουρκίας και της Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) στο βόρειο Ιράκ.

Στην Τουρκία λοιπόν, αφενός ήταν εξαιρετικά ανήσυχοι σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις της μετάδοσης της ιδέας δημιουργίας ελεύθερου κράτους από την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν του βόρειου Ιράκ στους δικούς της Κούρδους και ως εκ τούτου, η Άγκυρα αντί για πολιτικά και διπλωματικά κέρδη από την στήριξή της στην KRG να υποστεί τεράστια και ανεπανόρθωτη ζημιά. Από την άλλη πλευρά η Άγκυρα έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια για να δρέψει τους καρπούς των σχέσεών της με την αναδυόμενη οντότητα, ένας από τους πιο σημαντικούς των οποίων ήταν τα οικονομικά οφέλη. Αυτή η προσέγγιση ανέδειξε το Κουρδιστάν στο βόρειο Ιράκ σε μια τεράστια έκταση των επενδύσεων για τουρκικές εταιρείες, ο αριθμός των οποίων έφθασε περίπου τις 900 το 2012. Σήμερα αποτελούν τις μισές από τις εταιρείες που δρουν σε αυτή την περιοχή. Το καθαρό αποτέλεσμα ήταν ότι τουλάχιστον επτά τοις εκατό των τουρκικών εξαγωγών να πηγαίνει στην περιοχή αυτή.

Η δίψα της Άγκυρας για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο και η πίεση που ασκείται σε αυτή για να σταματήσει τις εισαγωγές από το Ιράν εξηγεί την συμφωνία που επιτεύχθηκε στις 20 Μαΐου 2012 για τη δημιουργία αγωγού, που θα ενώνει το τουρκικό έδαφος με αυτό του βορείου Ιράκ, χωρίς την έγκριση της κεντρικής κυβέρνησης της Βαγδάτης. Αν υλοποιηθεί η συμφωνία, η οποία προβλέπει την κατασκευή δύο αγωγών πετρελαίου και έναν αγωγό φυσικού αερίου από την περιοχή του Κουρδιστάν στην Τουρκία, θα μπορούσε να δώσει περαιτέρω ώθηση στις κουρδικές φιλοδοξίες για ανεξαρτησία. Προς ενίσχυση των παραπάνω, ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Taner Yildiz, δήλωσε με την ευκαιρία αυτή ότι «η Τουρκία θα πρέπει επίσης να θεωρηθεί ως πύλη της περιφερειακής Κουρδικής Κυβέρνησης προς τη Δύση».

Ένας δεύτερος σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη αυτών των σχέσεων ήταν η ελπίδα ότι η Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν θα βοηθούσε στην επίλυση του σοβαρού εσωτερικού κουρδικού προβλήματος της Τουρκίας, δηλαδή τις συνεχιζόμενες επιθέσεις του ένοπλου τουρκικού κουρδικού ΡΚΚ εναντίον κρατικών στόχων στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ωστόσο, τα μέχρι τώρα αποτελέσματα δείχνουν την ελπίδα της Άγκυρας ότι Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν θα καταπολεμήσει, ή τουλάχιστον θα στερήσει από το PKK τις βάσεις εξορμήσεων οι οποίες βρίσκονται στο ιρακινό Κουρδιστάν, να μην πληρούται. Αντίθετα στις προσδοκίες της Άγκυρας, όλη η επαρχία Hakkari, στα σύνορα Τουρκίας Ιράκ Συρίας, αποτελεί φλεγόμενη περιοχή. Σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία ειδήσεων, την περιοχή αυτή την ελέγχουν πλήρως οι άντρες του ΡΚΚ έχοντας στήσει μπλόκα στους δρόμους όπου πραγματοποιούν ελέγχους διαδίδοντας ότι το ΡΚΚ αποτελεί τη «Νόμιμη Αρχή».

Ο τρίτος και ίσως ο πιο σημαντικός παράγοντας ήταν η ανάγκη της Άγκυρας να συμβαδίσει με τον μεταβαλλόμενο γεωστρατηγικό χάρτη της περιοχής, η οποία ανάγκη την ώθησε να ενεργήσει σύμφωνα με το ρητό «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου».

Οι γεωστρατηγικές εξελίξεις κατά τα τελευταία δύο χρόνια (Ιρακ, Αφγανιστάν, Αίγυπτος, Λιβύη και Συρία) επηρέασαν αρνητικά το περιβάλλον της Τουρκίας και την ώθησαν στην διαμόρφωση λανθασμένης εξωτερικής πολιτικής. Οι γεωστρατηγικές αλλαγές ήσαν αρκετά μεγάλες και εκείνο που επιτάχυνε την κατάρρευση του άξονα Τουρκίας – Ιράν – Συρίας ήταν η «Αραβική Άνοιξη». Επιπλέον, η επανάσταση στη Συρία όχι μόνο μεταμόρφωσε την Άγκυρα και τη Δαμασκό σε ορκισμένους εχθρούς για άλλη μια φορά, αλλά ανέδειξε και τον κίνδυνο της εισροής των κούρδων προσφύγων της Συρίας στο τουρκικό έδαφος. Ακόμη χειρότερα, θα αποτελούσε θανάσιμη απειλή για την Τουρκία η πιθανή συνεργασία των Κούρδων της Συρίας με τους αδελφούς τους στην Τουρκία, για να μην μιλήσουμε για το κρυφό χαρτί του ΡΚΚ που η Δαμασκός άρχισε να χρησιμοποιεί και πάλι εναντίον της Άγκυρας. Μάλιστα, την απείλησε ευθέως ότι εάν συνεχίσει να παρέχει υποστήριξη στους ισλαμιστές αντάρτες, ο συριακός στρατός θα εφοδιάσει με αντιαεροπορικούς εκτοξευτές και βλήματα SA-7 Grail τους μαχητές του PKK.

Η απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ το Νοέμβριο του 2011 και το κενό που άφησε αποτέλεσε άλλη μια πολύ ανησυχητική εξέλιξη για την Τουρκία, καθώς ενισχύεται ο ανταγωνισμός της με το Ιράν για το ποιος θα αναπληρώσει το κενό αυτό. Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί και η επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Άγκυρας και Βαγδάτης. Λόγω της αντιπαλότητας Σουνιτών και Σιιτών στην περιοχή , ο ιρακινός πρωθυπουργός Nuri al-Maliki’s δείχνει φανερά την υποστήριξή του προς το Ιράν και προς τον Σύρο πρόεδρο Bashar al-Assad. Αποτέλεσμα αυτών αποτελεί και η ομολογούμενη αυξανόμενη προσωπική αντιπάθεια μεταξύ Τούρκου Πρωθυπουργού Erdogan και Maliki.

Όλα αυτά αποδυνάμωσαν την δέσμευση της Άγκυρας για παροχή βοήθειας στην ενότητα του Ιράκ και ενθάρρυνε τις διμερείς σχέσεις της με την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν με την μεγαλύτερη πρόκληση για την Βαγδάτη, την συμφωνία του αγωγού πετρελαίου που αναφέρθηκε παραπάνω.

Η αλλαγή της πολιτικής της Τουρκίας προς την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν, βρήκε την συμβολική της έκφραση στην επίσκεψη του προέδρου της περιφερειακής κυβέρνησης Masu’d Barzani τον περασμένο Απρίλιο στην Τουρκία. στο παρελθόν η Άγκυρα αντιμετώπιζε τον Barzani ως έναν απλό «επικεφαλή της φυλής», σε αυτή την επίσκεψη, του απένεμε τιμές οι οποίες αρμόζουν σε έναν αρχηγό κράτους, και τον ανακοίνωσε ως έναν από τους σημαντικότερους συμμάχους της στην περιοχή. Επιπλέον, σε αυτή την επίσκεψη ο Barzani επανέλαβε δημοσίως το δικαίωμα των Κούρδων στην αυτοδιάθεση, αλλά, περιέργως, Τούρκοι αξιωματούχοι και τα μέσα ενημέρωσης επέλεξαν να κλείσουν τα αυτιά τους σε αυτή τη δήλωση.

Η Τουρκία βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη με το κουρδικό πρόβλημα και στα τρία μέτωπα, το οποίο έχει πολλαπλασιάσει τα διλήμματα και τους προβληματισμούς της, αναγκάζοντάς την να αλλάξει στάση και να υιοθετήσει μια μη συμβατική εξωτερική πολιτική αγκαλιάζοντας την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν. Με το σκεπτικό ότι η Τουρκία θα αποφασίσει να δώσει στον Barzani το πράσινο φως να συμπεριλάβει στον τομέα ευθύνης του τους Κούρδους που βρίσκονται στο τουρκικό έδαφος, καθώς και τους Κούρδους της Συρίας, αυτός δεν θα διστάσει να κάνει το παραπάνω βήμα και να κηρύξει την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο, τελικά: Η Άγκυρα, θέλοντας και μη, από μόνη της με τις μέχρι τώρα άστοχες στρατηγικές της κινήσεις, βοήθησε να αναπτυχθούν οι καλύτερες συνθήκες για την δημιουργία ενός ελεύθερου κουρδικού κράτος. Δυστυχώς για αυτήν, το τζίνι βγήκε από το μπουκάλι και θα είναι πολύ δύσκολο να το σπρώξει πάλι πίσω προς τα μέσα.

Δρομολογητής





Γράφει ο Μάγια

Ο κόσμος δεν έχει λεφτά να πληρώσει τους εξοντωτικούς φόρους που του επέβαλαν. Φόροι δισεκατομμυρίων ευρώ δεν πρόκειται να εισπραχθούν σε καμία περίπτωση. Τα εκατοντάδες χιλιάδες χρεωστικά εκκαθαριστικά της εφορία έχουν κάνει του πολίτες να παραμιλάνε. Παράλληλα, η ανεργία καλπάζει. Επί θύραις το νέο τσουνάμι λουκέτων στην αγορά και ο Αρμαγεδδώνας των 11,5 δισεκ. που θα επιφέρει την απόλυτη φτωχοποίηση της κοινωνίας!

Η διάλυ­ση επιταχύνεται και η διέξοδος μετατίθεται βιαίως όλο και πιο μακριά,
καθώς η άτολμη ελληνική κυβέρνηση, που συναπαρτίζουν πολιτικοί ηγέτες ανάλογης ποιότητας, αδυνατεί να διακρίνει ότι, η κρίση χρησιμοποιείται για άλλη μια φορά ως ευκαιρία για μια τεράστια αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου προς όφελος αυτών που οδήγησαν τη χώρα στην χρεοκοπία, τους διεφθαρμένους και ανίκανους πολιτικούς, τα διαπλεκόμενα παρασιτικά συμφέροντα και τους λοιπούς εγχώριους μισθοφόρους και κουκουλοφόρους της τρόικας των δανειστών.

Οι Γερμανοί, έχοντας απέναντί τους ως πρωθυπουργό τον «μετανοημένο» Αντώνη Σαμαρά και ως υπουργό Οικονομικών τον «ταλιμπάν» του Μνημονίου, Γιάννη Στουρνάρα, έχουν κυριολεκτικά αποχαλινωθεί, καθώς αισθάνονται ότι τώρα μπορούν να περάσουν τα πάντα για την οικονομική εξουθένωση των Ελλήνων και τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου της χώρας μας αντί πινακίου φακής.

«Θα πάρω τα μέτρα κι ας πέσω», φέρεται να λέει σε στενούς συνεργάτες του ο πρωθυπουργός, Α. Σαμαράς, σύμφωνα με το δημοσίευμα της Κυριακάτικης Real news.

Η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, είναι αδίσταχτη και αποφασισμένη να εκτελέσει μέχρι «κεραίας» την αποστολή, που της έχουν αναθέσει.

Η εποχή που ο Α. Σαμαράς, ύψωνε την αντιμνημονιακή σημαία έχει περάσει. Τώρα υποστέλλεται και η “αναδιαπραγμάτευση”

Και ιδού η επιβεβαίωση!

Το Φθινόπωρο προβλέπεται ταραγμένο. Θα αποδειχθεί καταλυτικό, σε συνάρτηση και με τις αποδιαρθρωτικές εξελίξεις στην Ευρωζώνη.