Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Ιουν 2013

Μύθος από ότι φαίνεται αποτελεί ότι τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) «βουλιάζουν» στα χρέη τους.

Μόνο εσκεμμένα θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι καλλιεργείται η εντύπωση πως τα ΕΑΣ χρωστούν πάνω από ένα δισ. ευρώ σε τραπεζικά δάνεια. Το λογιστήριο των Αμυντικών Συστημάτων διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση πως τα χρέη τους δεν είναι πάνω από 350 εκ. ευρώ.

Στο Μαξίμου γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, σύμφωνα με πληροφορίες, θέλει τα ΕΑΣ και για λόγους εθνικής ασφάλειας να παραμείνουν έξω από το «κάδρο» των αποκρατικοποιήσεων.

Όσον αφορά τώρα το χρέος, τα Αμυντικά Συστήματα από το 2003 έως σήμερα έχουν δανειοδοτηθεί από τις Τράπεζες- με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου- περίπου με το ποσό των 900 εκ. ευρώ. Έχουν αποπληρώσει μέχρι τώρα περίπου το ποσό των 190 εκ. ευρώ.

Άρα το συνολικό υπόλοιπο των δανείων ήταν περίπου 710 εκ. ευρώ.

Μετά από ενέργειες του Υπουργείου Οικονομικών τα 710 εκ. ευρώ των δανείων της Ε.Α.Σ. εντάχθηκαν στο PSI. Το παράλογο είναι ότι το συγκεκριμένο χρέος δεν «κουρεύτηκε».

Διαβάστε ΕΔΩ τα αποκαλυπτικά έγγραφα του υπουργείου Οικονομικών.

Το Υπουργείο Οικονομικών αντί να προωθήσει στην εταιρεία τις θετικές επιπτώσεις του PSI ζητά την καταβολή του συνολικού καθαρού ποσού (των τραπεζικών δανειακών – ομολογιακών συμβάσεων) με αποτέλεσμα να μην εμφανίζεται όχι μόνο στα βιβλία τις εταιρείας η πραγματική οφειλή αλλά και να δημιουργείται έντονη αρνητική εικόνα για την βιωσιμότητα της εταιρείας.

Οι εργαζόμενοι σε αυτά θα έχουν συναντήσεις σήμερα με το υπουργείο Οικονομικών καθώς διαπιστώνουν ότι έντεχνα κάποια ξένα συμφέροντα τα οποία έχουν βρει εκφραστές και στο εσωτερικό της χώρας τα οδηγούν σκόπιμα σε απαξίωση.

Δεν τους καταβάλλεται η χρηματοδότηση των 30 εκ. ευρώ προκειμένου να αγοραστούν πρώτες ύλες και να μπουν στη γραμμή παραγωγής παραγγελίες από το εξωτερικό ύψους 250 εκ. ευρώ. Η χρηματοδότηση των ΕΑΣ θα τα «απογείωνε» και μέσα σε οκτώ μήνες θα μπορούσαν να καταστούν μία κρατική κερδοφόρα επιχείρηση

Έτσι, πέρα από τα στρατηγικά οφέλη που θα υπάρχουν για την Ελλάδα και είναι ανυπολόγιστης αξίας, θα μπορούν να χρηματοδοτούν το Ελληνικό δημόσιο με «ζεστό» χρήμα. Το αξιοπερίεργο είναι ότι ακόμα και τα 15 εκατομμύρια ευρώ που τους ενέκρινε ως χρηματοδότηση ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Χρ. Σταϊκούρας δεν τους έχουν αποδοθεί(!).

Με το δεδομένο αυτό οι εργαζόμενοι στα ΕΑΣ θα πάνε μετά από τις συναντήσεις τους στο υπουργείο Οικονομικών θα πάνε και στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και θα επιχειρήσουν να μάθουν γιατί δεν έχουν φτάσει τα χρήματα αυτά στην εταιρία τους και ποιοι τα μπλοκάρουν.

Τα συμφέροντα που υπάρχουν είναι πολλά καθώς πολλοί επιθυμούν τη συρρίκνωση των ΕΑΣ, την απαξίωση τους και στη συνέχεια την πώλησή τους. Από τα αξιοπερίεργα που συμβαίνουν στα ΕΑΣ είναι ότι ενώ οι εργαζόμενοι είχαν προσφερθεί να δουλέψουν υπερωρίες και δωρεάν ώστε να τους ανατεθεί η καταστροφή των ναρκών, αυτές στέλνονταν στο... εξωτερικό.

Τα Αμυντικά Συστήματα είχαν προτείνει να αναλάβουν τη συγκεκριμένη εργασία και ως «αμοιβή» τους θα ήταν να τους παραχωρείται η εκρηκτική ύλη την οποία θα την πουλούσαν και τα έσοδα θα πήγαιναν στα ταμεία των ΕΑΣ. Αλλά προτιμήθηκε να τα στέλνουμε στο εξωτερικό και να πληρώνει το ελληνικό κράτος...

Μόνο να άφηναν τα ΕΑΣ να γίνονταν Κέντρο Καταστροφής Πυρομαχικών στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη τα έσοδα θα ήταν μεγάλα.

Αυτό βέβαια το γνωρίζουν όσοι εποφθαλμιούν να την αρπάξουν για ένα κομμάτι ψωμί...


Πηγή: Newpost

Μέσα σε 15 λεπτά ο πρόεδρος του συλλόγου βετεράνων της ΕΛΔΥΚ Νίκος Αργυρόπουλος "ξεσκεπάζει" τις μεθοδεύσεις του πολιτικού συστήματος.

-Όταν μιλάμε για "οικονομική κρίση" μιλάμε για πόλεμο. 
-Την κρίση την δημιούργησαν οι κροίσοι. 
-Η κρίση είναι το μέσο για την υποδούλωση των λαών. 
-Η μεταπολίτευση μόνο μεταπολίτευση δεν ήταν. 
-Το 1974 οι"δικοί μας" δεν ήταν όλοι δικοί μας. -Έκαναν "φάντασμα" τον φάκελο της Κύπρου. 
-Κατέστρεψαν την Γεωργία και την Κτηνοτροφία. 
-Στέρησαν την παιδεία από το λαό και έδωσαν εκπαίδευση. 
-Μας έμαθαν να ζούμε με δανεικά. 
-Θέλουν την Ελλάδα χωρίς τους Έλληνες. 
-Φεύγουν οι Έλληνες για μετανάστες. 
-Οι λαθρομετανάστες θα εποικίσουν την Ελλάδα. 
-Κάποιοι άνθρωποι είναι στο απυρόβλητο. 
-Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι μέσα "μαζικής εξαπατήσεως". 
-Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορούσε να "μπλοκάρει" το μνημόνιο. 
-Οι τράπεζες ζουν εις βάρος του λαού. 
-Ζητάνε από τους ανέργους να πληρώσουν χαράτσια. 
-Έθιξαν τα δικά τους προνόμια οι πολιτικοί; 
-Έκαναν το χρέος τους να θεσπίσουν ΑΟΖ; 
-Σε μια χώρα που οι πολιτικοί αποφασίζουν αυθαίρετα κανείς δεν διασφαλίζει κανέναν. 
-Να πάρει η κυβέρνηση την οικονομική διαχείρηση στα χέρια της. 
-Η σκέψη μας πρέπει να είναι ανθρωποκεντρική και ελληνοκεντρική. 
-Καθήκον όλων μας να αποτρέψουμε τα σχέδια τους.

Εμείς απαντάμε σε αυτές τις μεθοδεύσεις:

Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες!

Δείτε το βίντεο..





Ανακοινώθηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Σίμο Κεδίκογλου η νέα σύνθεση της κυβέρνησης, στην οποία συμμετέχουν αρκετά πρόσωπα που δεν ήταν μέλη του προηγούμενου Υπουργικού Συμβουλίου.
Μεταξύ των «νέων» προσώπων του κυβερνητικού σχήματος βρίσκονται ο Κυριάκος Μητσοτάκης (Διοικητικής Μεταρρύθμισης), ο Γιάννης Μιχελάκης (Εσωτερικών), ο Άδωνις Γεωργιάδης (Υγείας) και ο Μιχάλης Βαρβιτσιώτης (Ναυτιλίας), ενώ υφυπουργός για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση τοποθετήθηκε ο Παντελής Καψής. Επίσης, κυβερνητικές θέσεις ανέλαβαν ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης (Υποδομών, Μεταφορών) και ο Γιώργος Μανιάτης (Περιβάλλοντος).
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος είναι πλέον επικεφαλής του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ενώ ο Πάνος Παναγιωτόπουλος ανέλαβε το υπουργείο Πολιτισμού.
Πρωθυπουργός: Αντώνης Σαμαράς
Αντιπρόεδρος: Ευάγγελος Βενιζέλος
Υπουργείο Εξωτερικών
Υπουργός: Ευάγγελος Βενιζέλος
Υφυπουργός: Δημήτρης Κούρκουλας
Υφυπουργός: Άκης Γεροντόπουλος
Υπουργείο Οικονομικών
Υπουργός : Γιάννης Στουρνάρας
Αναπληρωτής Υπουργός: Χρήστος Σταϊκούρας
Υφυπουργός : Γιώργος Μαυραγάννης
Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
Υπουργός : Κυριάκος Μητσοτάκης
Υφυπουργός: Παρασκευή Χριστοφιλοπούλου
Υπουργείο Εσωτερικών
Υπουργός : Γιάννης Μιχελάκης
Αναπληρωτής Υπουργός : Λεωνίδας Γρηγοράκος
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
Υπουργός: Δημήτρης Αβραμόπουλος
Αναπληρωτής Υπουργός: Φώφη Γεννηματά
Υφυπουργός: Αθανάσιος Δαβάκης
Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας
Υπουργός: Κωστής Χατζηδάκης
Υφυπουργός: Αθανάσιος Σκορδάς
Υφυπουργός : Παναγιώτης Μηταράκης
Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
Υπουργός : Μιχάλης Χρυσοχοϊδης
Υφυπουργός: Μιχάλης Παπαδόπουλος
Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
Υπουργός: Γιάννης Μανιάτης
Αναπληρωτής Υπουργός: Σταύρος Καλαφάτης
Υφυπουργός: Ασημάκης Παπαγεωργίου
Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων
Υπουργός: Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος
Υφυπουργός: Κωνσταντίνος Γκιουλέκας
Υφυπουργός: Συμεών Κεδίκογλου
Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού
Υπουργός: Πάνος Παναγιωτόπουλος
Υφυπουργός Αθλητισμού: Γιάννης Αδριανός
Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας
Υπουργός: Γιάννης Βρούτσης
Υφυπουργός : Βασίλειος Κεγκέρογλου
Υπουργείο Υγείας
Υπουργός : Άδωνις Γεωργιάδης
Υφυπουργός: Αντώνης Μπέζας
Υφυπουργός : Σοφία Βούλτεψη
Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Υπουργός : Αθανάσιος Τσαυτάρης
Αναπληρωτής Υπουργός: Μάξιμος Χαρακόπουλος
Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Υπουργός : Χαράλαμπος Αθανασίου
Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη
Υπουργός: Νίκος Δένδιας
Υπουργείο Τουρισμού
Υπουργός: Όλγα Κεφαλογιάννη
Υπουργείο Ναυτιλίας
Υπουργός: Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης
Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης
Υπουργός: Θεόδωρος Καράογλου
Υπουργός Επικρατείας: Δημήτρης Σταμάτης
Υφυπουργός Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης:Παντελής Καψής
Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: Σίμος Κεδίκογλου
  • Η κυβέρνηση των Αθηνών κατώτερη των εθνικών επιταγών και ανίκανη να προστατεύσει την Ελληνικότητα της Θράκης, η οποία βάλλεται συστηματικά και σε καθημερινή βάση από τα παράκεντρα των μυστικών υπηρεσιών της Άγκυρας
  • Ανίκανος αλλά και επικίνδυνος ο τραγικός Σαμαράς και οι συνεργάτες του απέναντι στις τεράστιες εθνικές του ευθύνες, συνεχίζει να επιτρέπει στα όργανα της Άγκυρας να βυσοδομούν απέναντι στον Ελληνισμό και να αμφισβητούν ευθέως την Ελληνικότητα της Θράκης

Για τον Χαλήτ Χαμπίπογλου, πρόεδρο της αλυτρωτικής «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ABTTF), όσοι διαβάζετε «Προξενείο-Στοπ», προφανώς δεν χρειάζεστε άλλες…συστάσεις. Ο κύριος αυτός, που είναι ταγμένος (με το αζημίωτο) στην υπονόμευση της εθνικής μας κυριαρχίας στη Θράκη και στην σπίλωση της Ελλάδας στα διεθνή φόρα και που αποτελεί τον επόπτη όλων των φασιστικών «δυτικοθρακιώτικων» τουρκοσωματείων της Δυτικής Ευρώπης, αντί να κηρυχθεί persona non grata (μαζί και με αρκετούς ακόμη τουρκοχαφιέδες συναδέλφους του) μπαινοβγαίνει, όπως πολλές φορές έχουμε ξαναπεί, εντελώς ανενόχλητος στο ξέφραγο αμπέλι που λέγεται Ελλάδα.

Προ ολίγων ημερών λοιπόν ήταν και πάλι εδώ, κουβαλώντας μας και Ευρωπαίους μουσαφίρηδες (βλ. το πρόσφατό μας δημοσίευμα Νέο τουρκοσυνέδριο στην Κομοτηνή με συμμετοχή Ευρωπαίων!). Κατά τη διάρκεια όμως της παρουσίας του στην Κομοτηνή, ο Χαμπίπογλου είχε και άλλες επαφές. Μία από αυτές μάλιστα είχε και…εκπαιδευτικό (λέμε τώρα) περιεχόμενο, αφού στις 6 Ιουνίου συναντήθηκε με τον Γκαλήπ Γκαλήπ, πρόεδρο της «Πολιτιστικής και Εκπαιδευτικής Εταιρίας Μειονότητας Δυτικής Θράκης» (ΠΕΚΕΜ).

Η ΠΕΚΕΜ (στην 3η φωτογραφία βλέπετε το έμβλημά της) δεν είναι βέβαια παρά το εκπαιδευτικό παραμάγαζο του Προξενείου και ο Γκαλήπ Γκαλήπ (παλαιός βουλευτής Ροδόπης με το ΠΑΣΟΚ και φανατικός τουρκόψυχος) είναι εδώ και λίγο καιρό ο νέος πρόεδρος της, στη θέση ενός άλλου γνωστού φανατικού τουρκόψυχου με έντονη ανθελληνική δράση στο εξωτερικό, του Τζεμίλ Καμπζά (σ.σ. για όσους ενδεχομένως αναρωτιούνται, η αλλαγή σκυτάλης δεν σημαίνει απολύτως τίποτε, καθώς το Προξενείο από καιρό σε καιρό κάνει…rotation τους υποτακτικούς του στα διάφορα πόστα, για να…φαίνεται κάποια κινητικότητα, κάτι σαν τους κυβερνητικούς ανασχηματισμούς)!

Όπως μας ενημερώνει λοιπόν η «Μπιρλίκ» (μετάφραση tourkikanea.gr), «ο πρόεδρος της ABTTF Χαλήτ Χαμπίπογλου που επισκέφτηκε την περιοχή μαζί με εκπροσώπους της FUEN και του κόμματος της Ουγγρικής Συμμαχίας της Ρουμανίας (RMDSZ) στα πλαίσια κοινού προγράμματος της ABTTF και του DEB, που είχε στόχο την προώθηση της καμπάνιας Πρωτοβουλία Ευρωπαίου Πολίτη και τις συναντήσεις με μειονοτικούς φορείς, συζήτησε με τον Γκαλήπ Γκαλήπ για τις δυνατότητες διεύρυνσης της συνεργασίας μεταξύ της ΠΕΚΕΜ και της ABTTF. Στην συνάντηση (σ.σ. 1η φωτογραφία) στην οποία παρούσα ήταν και η υπεύθυνη διεθνών σχέσεων της ΑΒΤTF Μελέκ Κιρματζί Αρίκ, ο Χαμπίπογλου αρχικά συνεχάρη τον Γκαλήπ για την εκλογή του στην προεδρία της ΠΕΚΕΜ και ευχήθηκε επιτυχία στο έργο του ως πρόεδρος, Κατά την συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Chris&Eve (σ.σ. ε, πού αλλού;), ο Χαμπίπογλου εξέφρασε τις απόψεις του σχετικά με το τι είδους συνεργασία μπορούν αν έχουν στο μέλλον η ABTTF και η ΠΕΚΕΜ. Ο δε Γκαλήπ ανέφερε πως καθώς η ΠΕΚΕΜ ταυτόχρονα είναι και ένα ερευνητικό κέντρο, πάντοτε είναι ανοιχτό σε συνεργασίες με φορείς που παίζουν ρόλο στον αγώνα για τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης».

Υπέροχα, ε; Αλλεπάλληλα «πηγαινέλα» και ατέλειωτες προκλήσεις μες στα μούτρα μας, επαφές και συνεργασίες και…διευρύνσεις συνεργασιών – όλα με άκρως ανθελληνική και υπονομευτική στόχευση, εντός μάλιστα ελληνικού εδάφους. 
Και ποιοι είναι αυτοί που τις διεκπεραιώνουν, στην προκείμενη π.χ. περίπτωση; 
Κάποια (λέει) Μελέκ Κιρματζί (που είναι κάτοικος Τουρκίας πια), ο αρχιπράκτορας Χαμπίπογλου (που είναι κάτοικος Γερμανίας) και ένα κάρο «δικοί» μας, που είναι κάτοικοι Ελλάδας, αλλά δεν ξέρουμε πώς ζουν και πώς βιοπορίζονται
Τα ταξίδια, οι επισκέψεις, τα συνέδρια, τα τραπεζώματα, τα ξενοδοχεία, οι αεροπορικές μετακινήσεις είναι πλέον συνεχώς στην ημερήσια διάταξη. 
Οι πακτωλοί του μαύρου τουρκικού χρήματος κυλούν ολοένα και πιο ορμητικοί ολόγυρά μας – και την ίδια ώρα εμείς συνεχίζουμε αμέριμνοι τον ύπνο του ηλιθίου. 
Καληνύχτα μας…


Πηγή Προξενείο Στοπ

Σχόλιο ιστολογίου: Η Θράκη, το Ανατολικό Αιγαίο, το Καστελλόριζο, η Φλώρινα και η Ήπειρος, δεν κινδυνεύουν από τους γνωστούς εξωτερικούς εχθρούς, αλλά από εκείνους που είναι θεσμικά υπεύθυνοι και έχουν δώσει όρκο να προστατεύουν την ακεραιότητα της χώρας και τον Ελληνισμό. Δυστυχώς, δεν είναι η απλή φοβικότητα, ούτε η ανικανότητα, τα χαρακτηριστικά εκείνα που παραδίδουν αργά αλλά σταθερά την Θράκη στις ορέξεις και τους σχεδιασμούς της Άγκυρας... 

Γράφει ο Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων

Η πολιτική επιστήμη βασίζεται στην πείρα σε σχέση με την κοινωνική ζωή και με αυτήν ασχολείται, γράφει ο Αριστοτέλης. Οι ανώριμοι που παρασύρονται από τα πάθη τους δεν κάνουν για πολιτική, συνεχίζει ο Έλληνας φιλόσοφος στα «Ηθικά Νικομάχεια», καθότι ενεργούν υπό το κράτος αυτών. Σ’ αυτούς του ανθρώπους η όποια γνώση είναι ανώφελη.

Πράγματι, στις ημέρες μας η πολιτική απαρτίζεται από άτομα, τα οποία υπό φυσιολογικές συνθήκες θα αποκλείονταν παντός αξιώματος. Στην εποχή της διαστρέβλωσης αποφασίσαμε να σας δείξουμε ότι ακόμα και κάτω από τρομερή πίεση ο πολιτικός έχει την ευκαιρία να παραμείνει πολιτικός και να μην μετατραπεί σε πολιτικάντη. Αρκεί και ο λαός να έχει την ανάλογη παιδεία και πάνω απ όλα έμφυτο το αίσθημα του αγνού πατριωτισμού.

Ο λόγος για τον Αριστείδη, ο οποίος ονομάστηκε δίκαιος γιατί αγαπούσε πάνω απ όλα το δίκιο. Απέφευγε να λέει ψέματα, ποτέ του δεν κολάκευε αλλά ούτε και κορόιδευε. Έζησε στην Αθήνα την εποχή της περσικής απειλής που εκδηλωνόταν με όπλα και όχι με δάνεια. Ουδέποτε εκμεταλλεύτηκε χρήματα του Δημοσίου. Ο Αριστείδης προτιμούσε την αριστοκρατική, τουτέστιν αξιοκρατική, κυβέρνηση και όχι την δημοκρατική ή την απολυταρχική. Θεωρούσε πως πρέπει να κυβερνούν οι άξιοι, όπως πρέπει να χειρουργούν οι ικανοί γιατροί, να αγωνίζονται σε μια ομάδα οι καλύτεροι αθλητές κ.ο.κ. Σ’ αυτή του την πεποίθηση είχε αντίπαλους αυτούς που αρέσκονταν στο να κολακεύουν τις αδυναμίες του όχλου.

Έμενε ατάραχος στις πολιτικές διακυμάνσεις, εν αντιθέσει με τους αντιπάλους του, οι οποίοι υπερηφανεύονταν, όταν είχαν την εξουσία στα χέρια τους, ενώ σε περίπτωση που έχαναν στις εκλογές έβριζαν, απειλούσαν και συκοφαντούσαν. Καλή ώρα σαν σήμερα, αφού από την Αρχαία Αθήνα έχουν υιοθετηθεί εκτός των καλών και άσχημα κατάλοιπα της τότε εποχής. Μην ξεχνάμε ότι στην… δημοκρατική Αθήνα καταδικάστηκε σε θάνατο ο μεγαλύτερος φιλόσοφος της γνωστής ιστορίας, ο Σωκράτης.

Στον Αριστείδη είχε ανατεθεί το αξίωμα να φροντίζει για τα έσοδα του Δημοσίου. Από αυτήν του την θέση ξεσκέπασε πολλούς υπαλλήλους που ήταν καταχραστές. Αυτή του η πολιτική ξεσήκωσε αντιδράσεις από κηφήνες της λαϊκής περιουσίας που δρουν και ξεζουμίζουν πλούτο μέχρι και στις μέρες μας. Οι εχθροί του κατόρθωσαν να επηρεάσουν τον Θεμιστοκλή και έτσι ο αξιοκράτης πολιτικός εξορίστηκε με την μέθοδο του εξοστρακισμού.

Οι πολίτες πάνω σε ένα θραύσμα πήλινου αγγείου (όστρακο) έγραφαν το όνομα του πολίτη του οποίου την εξορία επιθυμούσαν. Μερικοί από αυτούς δεν ήξεραν γράμματα, γι αυτό κατάφευγαν σε μορφωμένους. Κάποιος πλησίασε τον Αριστείδη, χωρίς να τον γνωρίζει, και του ζήτησε να γράψει το όνομα «Αριστείδης» πάνω στο όστρακο.

-Γνωρίζεις τον Αριστείδη;, τον ρώτησε.

-Όχι απλά έχω βαρεθεί να τον λένε δίκαιο όλη την ώρα, απάντησε.

Χωρίς δεύτερη κουβέντα και δισταγμό ο Αριστείδης έγραψε το όνομά του πάνω στο όστρακο. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν το μεγαλείο ψυχής του Έλληνα πολιτικού που δεν επέτρεπε στα πάθη του να ανατρέψουν στο μυαλό και την καρδιά του το αίσθημα του δικαίου.

Στο σημερινό ελληνικό κράτος αυτό που ακούμε όλη την ώρα από πολιτικάντηδες είναι το «δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς». Σίγουρα υπάρχουν και πολιτικοί που προσπαθούν, παρ’ όλες τις πιέσεις, να αντισταθούν όσο αντέχουν στις επιταγές της παγκόσμιας διαπλοκής. Ωστόσο τότε τα πράγματα ήταν ακόμα πιο δύσκολα, αφού η Ελλάδα απειλείτο από τον στρατό της τεράστιας και πολυεθνικής Περσικής Αυτοκρατορίας.

Μετά τις Θερμοπύλες οι Πέρσες θέλησαν να κατευθυνθούν στην Αθήνα. Ο Θεμιστοκλής στα δύσκολα ανακάλεσε τον Αριστείδη από την εξορία. Ο μεγάλος αυτός Έλληνας γύρισε πίσω διατηρώντας τον ίδιο ακέραιο χαρακτήρα και έχοντας ακόμα μεγαλύτερη αγάπη για την πατρίδα. Οι Πέρσες σκέφτηκαν να διχάσουν τους Έλληνες. Μέσω απεσταλμένων (συγκρίνετε στο μυαλό σας τις ομοιότητες με το σήμερα) υπόσχονταν στους Αθηναίους χρήματα και δόξα εις βάρος της Σπάρτης, μεγάλη αντιπάλου της Αθήνας, με αντάλλαγμα την υποχώρησή τους. Τους υπόλοιπους Έλληνες δε, τους απειλούσαν και τους φοβέριζαν.

Συγκαλείται πολιτική συνέλευση με την παρουσία Αθηναίων, Περσών και Σπαρτιατών και την πίεση για τον Ελληνισμό να αυξάνεται ασφυκτικά. Ήρθε η ώρα του Αριστείδη να τοποθετηθεί. Στρέφεται αρχικά προς τους Σπαρτιάτες που φοβούνταν ότι θα ενδώσουν οι Αθηναίοι: 

"Αντιπρόσωποι της Σπάρτης, όταν γυρίσετε στην πατρίδα σας να διακηρύξετε πως δεν υπάρχει ούτε επάνω στην γη ούτε κάτω από το έδαφος τόσο χρυσάφι, για το οποίο οι Αθηναίοι θα πουλούσαν την ελευθερία των Ελλήνων. Και σεις, Ασιάτες, να απαντήσετε στους ανωτέρους σας ότι όσο ο ήλιος δεν αλλάζει την πορεία του στον ουρανό, οι Αθηναίοι δεν θα πάψουν ποτέ να αγωνίζονται για την ελευθερία".

Τα λόγια του Αριστείδη έφεραν ενθουσιασμό στους περισσότερους. Οι Πέρσες κατεβαίνουν με πολυάριθμο στρατό στην Αττική. Ο Αθηναίος πολιτικός τιμώρησε παραδειγματικά εκείνους που πρότειναν την συνεργασία με τους Πέρσες και συνέχισε με την εκκένωση των Αθηνών προς την Σαλαμίνα. Ακολούθησε η μάχη των Πλαταιών όπου οι μπαρουτοκαπνισμένοι Έλληνες θριάμβευσαν εναντίον του περσικού «γίγαντα».


Πηγή: Πυγμή



Την ώρα που οι περισσότεροι απολαμβάνουν τα μπάνια τους, έξω από την Βουλή τοποθετούνται ατσάλινα κάγκελα στις δύο ράμπες επί της οδού Αμαλίας.

Οι εργασίες έχουν ξεκινήσει από το πρωί της Δευτέρας, ενώ έχουν ήδη ολοκληρωθεί στη δεξιά πλευρά του Κοινοβουλίου και, ακολούθως, τα κάγκελα τοποθετήθηκαν και στην αριστερή.

Περιμένουν νέες διαδηλώσεις;


Πηγή: Πυγμή

 
Ο γεωπολιτικός αναλυτής Mahdi D. Nazemroaya ξεδιπλώνει τον ιστό της επόμενης φάσης του σχεδίου των παγκοσμιοποιητών, εξηγώντας βήμα-βήμα πώς οδηγείται έντεχνα μια χώρα-στόχος σε εσωτερική σύρραξη. Προετοιμάζουν τον Λίβανο για εμφύλιο με ταυτόχρονη διεύρυνση του συριακού μετώπου…

Του Mahdi Darius Nazemroaya* 
Ίδρυμα Γεωστρατηγικών Ερευνών της Μόσχας
24 Ιουνίου 2013 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Οι φλόγες του διχασμού και της εμπόλεμης σύρραξης στη Συρία επεκτείνονται εσκεμμένα στον Λίβανο. Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους ίσως να συνεργάζονται αυτή τη στιγμή με τους Λιβανέζους εταίρους τους και τους αντιπροσώπους τους, προκειμένου να προετοιμάσουν μια νέα ανάφλεξη και εσωτερική σύρραξη. Το αραβικό κρατίδιο του Λιβάνου είναι πολιτικά διχασμένο και τελεί υπό συνθήκες πολιτικής λήθης. Υπάρχει παράλληλα ένα ολοένα και επικίνδυνα διευρυνόμενο κενό στους μηχανισμούς ασφαλείας και στο στρατό της χώρας.

Η δημόσια τάξη διατηρείται από μια υπηρεσιακή κυβέρνηση της οποίας ηγείται ο Νajib Mikati, υπηρεσιακός πρωθυπουργός, ενώ προετοιμάζεται μια νέα κυβέρνηση με επικεφαλής τον Tammam Salam, που διορίστηκε πρωθυπουργός του Λιβάνου στις 6 Απριλίου 2013 . Ο στηριζόμενος από τον αμερικανικό παράγοντα συνασπισμός κομμάτων με την ονομασία Συνασπισμός της 14ης Μαρτίου εμμένει στη θέση ότι ο Tammam Salam θα πρέπει να σχηματίσει μια τεχνοκρατική κυβέρνηση, στην οποία αναπόφευκτα δεν θα υπάρξει ταύτιση πολιτικών απόψεων, ενώ το κόμμα της Χεζμπολάχ και οι σύμμαχοί του προβάλλουν την αξίωση να κατέχουν τουλάχιστον το 1/3 των εδρών του υπουργικού συμβουλίου, ώστε αφ’ ενός να εξασφαλίσουν την δυνατότητα να κάνουν χρήση του δικαιώματος της αρνησικυρίας (βέτο) και αφ’ ετέρου να είναι σε θέση να διαλύσουν το υπουργικό συμβούλιο υπό τον Tamman Salam, εάν το τελευταίο καταλήξει να υπηρετεί τον Συνασπισμό της 14ης Μαρτίου υπό τον Hariri και τους ξένους υποστηρικτές του.

Η κυβερνητική αβεβαιότητα πλήττει την ασφάλεια της χώρας. Η στρατιωτική ηγεσία του Λιβάνου βρίσκεται αντιμέτωπη με το πρόβλημα που ανέκυψε με τις αρκετές κενές θέσεις λόγω συνταξιοδοτήσεων. Νέα στρατιωτική ηγεσία είναι αδύνατο να διοριστεί, αφού δεν έχει σχηματιστεί υπουργικό συμβούλιο υπό τον Salam,ενώ η υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον Mikati στερείται της δικαιοδοσίας να προβεί σε διορισμούς.

Αυξάνονται τα κρούσματα εσωτερικής βίας στον Λίβανο 

Ο αυξανόμενος αριθμός (όχι αποκλειστικά) Σύριων προσφύγων που έχει εισρεύσει στη μικρή χώρα ασκεί πίεση στις υποδομές του Λιβάνου. Αρκετοί Λιβανέζοι ανησυχούν επίσης για την αλλαγή των δημογραφικών στοιχείων της χώρας τους. Παράλληλα, έχει αρχίσει να σιγοβράζει μια σύρραξη μεταξύ των συμμάχων και υποστηρικτών της Χεζμπολάχ και των μικρότερων ανταγωνιστών της στην Τρίπολη (Trablos) και την Σιδώνα (Saida). Το Αραβικό Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο απαρτίζουν Αλεβίτες, συγκρούεται ακατάπαυστα με ένοπλους τακφιριστές [ο τακφιρισμός χαρακτηρίζεται ως παρακλάδι του σαλαφισμού] στην Τρίπολη. Οι οπαδοί του Ahmed Al-Assir, άλλου τακφιριστή συμμάχου του Ηariri, στην Σιδώνα, έχουν συχνά εμπλακεί σε συγκρούσεις με οπαδούς της Χεζμπολάχ και δηλώνουν πρόθυμοι να πολεμήσουν έναντίον της Χεζμπολάχ και των σουνιτών μουσουλμάνων συμμάχων της στην Τρίπολη.

Οι σπόροι του χάους εμφυτεύονται σε όλη τη χώρα, καθώς ο πόλεμος στη Συρία διευρύνεται και μεταγγίζεται στον μικρό Λίβανο. Πρόσφατα ακούστηκε μια έκρηξη στα περίχωρα της χριστιανικής πόλης Kahaleh. Άγνωστοι ένοπλοι κοντά στο Arsal έκλεισαν τους δρόμους που συνδέουν το Labweh και τη Συρία με το Baalbek, ενέργεια η οποία, σύμφωνα με Λιβανέζους αξιωματούχους, στοχεύει στην ανάφλεξη εσωτερικής σύρραξης. Ο λιβανικός στρατός αναγκάστηκε να παρέμβει προκειμένου να τερματιστούν οι εχθροπραξίες μεταξύ των κατοίκων των χωριών Arsal και Labweh. Όλα αυτά, ενώ ρουκέτες εκτοξεύονται εναντίον αμάχων και από τη Συρία και από το εσωτερικό του Λιβάνου.

Τελευταία, οι εκτοξεύσεις ρουκετών έχουν γίνει σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Είναι έργο των μισθοφορικών ομάδων που αντιμάχονται την κυβέρνηση του Assad στη Συρία και συχνά έχουν ως στόχο την πόλη του Λιβάνου Hermel, προπύργιο της Χεζμπολάχ, αλλά και την περιοχή γύρω από το Quşayr, με αποτέλεσμα να τραυματίζονται και να σκοτώνονται άμαχοι. Η ενέδρα και η δολοφονία μιας ομάδας Λιβανέζων σιιτών και ενός Τούρκου πολίτη κοντά στο Arsal οδήγησε επίσης σε θρησκευτικές εντάσεις. Λίγο αργότερα, ένας πολίτης από το Arsal σκοτώθηκε κοντά στα προάστια του Hermel. Σύμφωνα με δηλώσεις αξιωματούχων του Λιβάνου, η αναμόχλευση εντάσεων αποσκοπεί στην ανάφλεξη συρράξεων μεταξύ ομάδων σιιτών και σουνιτών στο Λίβανο. Κάποιοι κάτοικοι της πόλης Hermel έχουν κατηγορήσει κατοίκους του Arsal ότι εμπλέκονται σε επιθέσεις με ρουκέτες εναντίον του Hermel.  

Όλα δείχνουν ότι υπάρχουν άτομα ή ομάδες στο Arsal που δρουν σε συντονισμό με τις ομάδες των μισθοφόρων στο εσωτερικό της Συρίας. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Συριακός Στρατός έχει επανειλημμένα καταδιώξει ομάδες μισθοφόρων κοντά στο Arsal και άνοιξε πυρ εναντίον τους μέσα στο έδαφος του Λιβάνου.

Η επέκταση της λειτουργίας του Λιβανικού Κοινοβουλίου και οι εσωτερικές εξεγέρσεις

Και οι δύο αντίπαλες πολιτικές παρατάξεις, με επικεφαλής τη Χεζμπολάχ και την οικογένεια Hariri, αντίστοιχα, συμφώνησαν να επεκτείνουν τη λειτουργία του Λιβανικού Κοινοβουλίου κατά δεκαεπτά μήνες για λόγους διατήρησης της ασφαλείας. Παρά τους λόγους που προβλήθηκαν επίσημα, είναι προφανές ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν να προβούν σε αυτό το μέτρο για λόγους οικείου συμφέροντος. Η Χεζμπολάχ δεν προτίθεται να συμμετάσχει σε μια προεκλογική εκστρατεία, ενώ συγχρόνως πολεμά στη Συρία, και ο υπό τον Hariri Συνασπισμός της 14ης Μαρτίου φοβάται ότι θα χάσει έδρες, λόγω της μείωσης των ψηφοφόρων του στο Λίβανο, ιδίως των Χριστιανών. 

Η στήριξη των ένοπλων τακφιριστών, που δρουν μέσα στη Συρία και το Λίβανο, από το πολιτικό μέτωπο του Hariri και η αντίθεσή του με την "Ορθόδοξη Πρόταση", η οποία προβλέπει ότι κάθε κοινότητα στο Λίβανο θα πρέπει να ψηφίζουν απ’ ευθείας τους δικούς της βουλευτές, έχει εξοργίσει την πλειοψηφία των Χριστιανών του Λιβάνου. Η "Ορθόδοξη Πρόταση" θα γίνει αιτία να χαθούν οι χριστιανικές έδρες στο κοινοβούλιο του Λιβάνου, τις οποίες ελέγχει αυτή τη στιγμή το πολιτικό μέτωπο «Κόμμα του Μέλλοντος» του Hariri.

Συγχρόνως, έχουν ξεσπάσει διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Έχουν αποκλειστεί οδικά δίκτυα μέσα και κοντά στη Βηρυτό, στην κοιλάδα Bekaa, και στο οδικό δίκτυο που οδηγεί στη διέλευση κοντά στην Masnaa, η οποία βρίσκεται στη μεθόριο με τη Συρία. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να διευκολυνθούν οι συγκρούσεις μεταξύ του λιβανικού στρατού και των διαδηλωτών. Οι διαδηλώσεις στη Βηρυτό οργανώθηκαν με αφορμή την αντισυνταγματική την παράταση της θητείας του λιβανικού Κοινοβουλίου. Στην Bekaa οι διαμαρτυρίες είχαν ως πρόσχημα το κύμα βίας που προέκυψε από την υποστήριξη των δύο αντιμαχόμενων στρατοπέδων στη Συρία από διάφορες κοινότητες του Λιβάνου. Και οι δύο αντίπαλες παρατάξεις του Λιβάνου φέρεται ότι έχουν στείλει αρκετές χιλιάδες μαχητές προκειμένου να συμμετάσχουν στην εσωτερική σύρραξη στη Συρία.

Η στρατηγική του παιχνιδιού στον Λίβανο: ο πιθανός εξαναγκασμός της Χεζμπολάχ να ανοίξει μέτωπο πολέμου και στο Λίβανο

Παρατηρείται, σε γενικές γραμμές, μια εσκεμμένη προσπάθεια να πυροδοτηθεί μια εσωτερική ανάφλεξη στο Λίβανο. Ξένοι δημοσιογράφοι εισρέουν τελευταία στη χώρα και ζητούν άδεια από την Χεζμπολάχ να επισκεφθούν τις περιοχές που υφίστανται επίθεση από τις αντικυβερνητικές δυνάμεις στη Συρία, αλλά και τις οικογένειες των μαχητών της Χεζμπολάχ που έχασαν τη ζωή τους στη Συρία. Διάφορες μυστικές υπηρεσίες πιθανότατα παρακολουθούν στενά όσα διαδραματίζονται τελευταία στην Bekaa και συμμετέχουν στις όποιες προσπάθειες καταβάλλονται με σκοπό να επιδεινωθεί η κατάσταση στο εσωτερικό του Λιβάνου. Στρατόπεδα του λιβανικού στρατού δέχονται επίσης επιθέσεις σποραδικά.

Ως μέρος συγκεκριμένης στρατηγικής, η συριακή σύρραξη σκόπιμα μεταφέρεται στον Λίβανο. Δύο μέρες μετά τον θάνατο μερικών Λιβανέζων σιιτών και ενός Τούρκου υπηκόου κοντά στο Arsal, μια ομάδα ενόπλων επιχείρησε να απαγάγει έναν άνθρωπο από την πόλη Baalbek. Διασώθηκε τελικά από κατοίκους της περιοχής και αποδείχθηκε ότι οι ένοπλοι απαγωγείς ήταν ομάδα μισθοφόρων από την Συρία (του λεγόμενου «Ελεύθερου Συριακού Στρατού») σε συνεργασία με έναν Λιβανέζο πολίτη.

Με βάση όλα τα παραπάνω, οδηγείται κανείς στο εύλογο συμπέρασμα ότι ο απώτατος στόχος μιας στρατηγικής που επιδιώκει να πυροδοτήσει εμφύλια σύρραξη στον Λίβανο είναι να αναγκαστεί η Χεζμπολάχ να αποχωρήσει από τη Συρία και να επιστρέψει στο έδαφός της. Γι' αυτό τον λόγο παρατηρούνται συνεχώς προβοκάτσιες από τους ένοπλους τακφιριστές στο Λίβανο, οι οποίες σκόπιμα πυροδοτούν θρησκευτικές συγκρούσεις μεταξύ σουνιτών και σιιτών. 

Η αποδυνάμωση του κράτους του Λιβάνου και η διάβρωση των θεσμών του είναι ένας επιπρόσθετος παράγοντας, ο οποίος εξυπηρετεί κατάλληλα αυτό το «εγχείρημα». 

*Ο Mahdi Darius Nazemroaya είναι καθηγητής Κοινωνιολογίας και Πολιτικής Επιστήμης, βραβευμένος συγγραφέας και διακεκριμένος αναλυτής σε θέματα γεωπολιτικής. Συνεργάζεται με το κέντρο ερευνών Geopolitica της Ιταλίας.

Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο.

Ειλικρινά ελπίζω να μας ψεκάζουν. Γιατί αν δεν μας ψεκάζουν και απλά ανεχόμαστε όλο αυτόν τον συρφετό που θέλει να γίνει η…νέα κυβέρνηση της χώρας, τότε δεν ξέρω τι στην ευχή έχει γίνει με τους Έλληνες.
Ποιοί θα απαρτίζουν την νέα κυβέρνηση; Θιασώτες του μνημονίου, άτομα εθισμένα στα ψεύδη, πολιτικά “πτώματα” και τσεκουράτοι καβαλημένοι βιβλιοπώλες……
  • Πρόεδρος και αντιπρόεδρος, κάποιοι που απλά λένε ψέματα καθ’ έξιν και κατ’ εξακολούθηση, όπως ο Α. Σαμαράς των 3 Ζαππείων που τα ξέγραψε σε μια μέρα, ή ο αρχομανής βουλιμικός Ε. Βενιζέλος που έχει προσυπογράψει τα πάντα, αλλά διαφωνεί ή που ξέχασε, έχασε….το στικάκι με τη λίστα Λαγκάρντ ή ότι ξέχασε ότι ήταν ΥΠ.ΟΙΚ όταν έγιναν όλα αυτά που καταγγέλει.
  • Θιασώτες του μνημονίου με μόνα ένσημα αυτά της προσέλευσης σε άπειρα κανάλια, όπως ο καβαλημένος βιβλιοφάγος Μπουμπούκος και ο τσεκουράτος Βορίδης πρώην δεξιότερος της Χ.Α. και υβριστής του Α. Σαμαρά και του συγκυβερνήτη του.
  • Πολιτικά “πτώματα” όπως ο “δεν διάβασα” το μνημόνιο Χρυσοχοίδης και η Ο.Φ.Α. Χριστοφιλοπούλου.
  • Και από κοντά, χαρούμενες φατσούλες όπως ο Χατζηδάκης και ο Μητσοτάκης, και άλλοι επιτυχημένοι σωτήρες της χώρας.
ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μαζί σε μια ανίερη συνεργασία όλων αυτών που επί 39 χρόνια μόχθησαν για να φτάσουν τη χώρα μας στα χάλια που είναι σήμερα. Στη χώρα που ότι καλό και κερφοφόρο ξεπωλείται, ότι διαφορετικό και νόμιμο διαγράφεται χάριν του μονοπωλίου και των…νταβατζήδων.
Στη χώρα που όλοι πρέπει να πεθάνουν ακούσια ή εκούσια (από μαράζι και ντροπή ή από πείνα και ευτελισμό), για να προστατευτούν οι τραπεζίτες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες που δεν έχουν πληρώσει ούτε ευρώ, και οι εφοπλιστές που κάνουν προσφυγή επειδή πλήρωσαν λίγα (για να μην πληρώσουν τίποτα).

Στη χώρα που οι 6 στους 10 νέους έχουν ανεργία και οι άλλοι ένα ξεροκόματο για μισθό, ή εκεί που τα περήφανα γηρατιά (που έλεγε και ο συγχωρεμένος), πρέπει να εξαθλιώνονται από τις συντάξεις περιμένοντας να πεθάνουν στην ουρά του ΕΟΠΠΥ, μήπως και κάποιος τους γράψει τα φάρμακα.

Στη χώρα που σε λίγα χρόνια οι Έλληνες θα είναι μειοψηφία, γιατί αυτοί τα πουλημένα τομάρια που αποκαλούνται σωτήρες, έχουν φροντίσει για αυτό.

Κι’ όμως, όλοι απλά χαίρονται το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος, φορώντας ένα ζαλισμένο χαμόγελο, περιμένοντας πριν βγούν για μια βραδυνή βόλτα, να δουν πρώτα τα κανάλια του μονοπωλίου DIGEA που φρόντισαν οι…κυβερνήτες Σαμαράς και Βενιζέλος να τους εγκαταστήσουν.
Τουλάχιστον η άλλη χούντα, αυτή της ΥΕΝΕΔ, δεν το έκρυβε…

Για αυτό σου λέω. Αν υποψιαστώ ότι δεν μας ψεκάζουν…!
Η πρωσική κυβέρνηση της Γερμανίας τάσσεται ήδη υπέρ της δήμευσης καταθέσεων ύψους 8%, στην περίπτωση τυχόν ανάγκης διάσωσης των ευρωπαϊκών τραπεζών στο μέλλον - κατά το «δεδικασμένο» της δολοφονίας της Κύπρου, αδιαφορώντας για τραπεζικές επιθέσεις
 


Οι χρηματοοικονομικές κρίσεις μπορούν να καταστρέψουν, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες ή εβδομάδες, τους καρπούς πολυετών προσπαθειών. Εμφανίζονται δε όπως το φαινόμενο El Nino: απρόβλεπτα, καταστροφικά και ανεξέλεγκτα, σαν τον τυφώνα που παρασύρει όλα όσα δεν έχουν χτιστεί σε στέρεες βάσεις.

Η περιορισμένη εμβέλεια τώρα των ανθρωπίνων κοινωνιών, καθώς επίσης οι «ρυθμοί σαλιγκαριού» που κυριαρχούν στα πλαίσια των δημοκρατικών δομών (ειδικά σε πολιτεύματα άμεσης δημοκρατίας, όπως το ελβετικό, το οποίο κατηγορείται για αδυναμία λήψης γρήγορων αποφάσεων), δεν έχουν καμία δυνατότητα, στον ταχύτατο κόσμο των χρηματιστηρίων – τα οποία, αν και διατηρούνται στο απυρόβλητο, είναι οι πραγματικοί ηγεμόνες των αγορών.

Το πραγματικό ερώτημα λοιπόν είναι Παγκοσμιοποίηση ή Δημοκρατία – με τους σημερινούς κερδισμένους της παγκοσμιοποίησης να είναι τα κρυφά (Η.Π.Α.) ή εμφανή (Κίνα, Σιγκαπούρη κλπ.) απολυταρχικά καθεστώτα” (J.Huffschmid με παρεμβάσεις).    


Όπως διαβάσαμε σε μία ενδιαφέρουσα ανάλυση, ορισμένα άτομα ή οργανώσεις οδηγούνται στο δικαστήριο, όταν κάτι δεν πηγαίνει καλά – όταν δηλαδή δεν εξελίσσεται θετικά, με αποτέλεσμα να υπάρχει «αντιδικία», σχετικά με το ποιος είναι υπεύθυνος για τις ζημίες που προκλήθηκαν.

Στην περίπτωση όμως της προσφυγής στο γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο, το οποίο όφειλε να ελέγξει την ορθότητα ή μη του προγράμματος επαναγοράς ομολόγων της ΕΚΤ (OMTOutright Monetary Transactions), η διαδικασία δεν μπορεί να αιτιολογηθεί με τα παραπάνω κριτήρια – αφού «εκδικάσθηκε» το πλέον επιτυχημένο νομισματικό μέτρο των τελευταίων δεκαετιών παγκοσμίως.

Ειδικότερα, η εξαγγελία του προγράμματος τον Ιούλιο του 2012, μείωσε τα επιτόκια δανεισμού κρατών και επιχειρήσεων, οδηγώντας στην αντιστροφή των ροών του χρήματος, από το Βορά στο Νότο – με αποτέλεσμα να οδηγηθούν ιδιωτικά κεφάλαια στις χώρες της περιφέρειας, οι οποίες τα είχαν απόλυτη ανάγκη (μία κατάσταση που δυστυχώς αντιστρέφεται ξανά, με αποτέλεσμα τη ραγδαία αύξηση των spreads στην περιφέρεια, την πτώση των χρηματιστηριακών δεικτών κλπ. – γεγονότα εξαιρετικά επικίνδυνα για την Ελλάδα, η οποία δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της, ενώ εμφανίζει ξανά προβλήματα εξυπηρέτησης του δανεισμού της).

Αναμφίβολα, εάν δεν είχε λάβει τη συγκεκριμένη απόφαση η ΕΚΤ, η Ισπανία θα ήταν ήδη θύμα του μηχανισμού στήριξης - ενώ η Ιταλία, η οποία είναι πολύ μεγάλη για να διασωθεί, με δημόσιο χρέος που ξεπερνάει τα 2 τρις €, θα είχε μάλλον χρεοκοπήσει (ένας κίνδυνος που συνεχίζει φυσικά να υπάρχει).

Επομένως, η ενέργεια της ΕΚΤ «ελάφρυνε» σε κάποιο βαθμό τις τεράστιες πιέσεις της βαθειάς ύφεσης στις χώρες του Νότου – ενώ ενίσχυσε την εμπιστοσύνη στη βιωσιμότητα της οικονομίας της Ευρωζώνης, καθώς επίσης στο κοινό νόμισμα.

Το σημαντικότερο δε όλων, χωρίς κόστος – αφού όλα αυτά συνέβησαν, επειδή ο διοικητής της ΕΚΤ απλά ανακοίνωσε πως θα κάνει ότι είναι απαραίτητο, για την ενίσχυση του νομίσματος. Μεταξύ άλλων, αγοράζοντας ομόλογα εκείνων των χωρών, οι οποίες θα το ζητούσαν - αναλαμβάνοντας την υποχρέωση υιοθέτησης αυστηρών δημοσιονομικών μέτρων.

Εν τούτοις, καμία χώρα μέχρι σήμερα δεν ζήτησε κάτι τέτοιο – οπότε η στήριξη του νομίσματος εκ μέρους της ΕΚΤ δεν έχει κοστίσει ουσιαστικά απολύτως τίποτα.

Παρά το ότι όμως η επιτυχία του προγράμματος στις χρηματοπιστωτικές αγορές είναι πλέον τεκμηριωμένη, ευρίσκεται στο «στόχαστρο» της γερμανικής κοινής γνώμης, των πολιτικών κομμάτων, καθώς επίσης αρκετών οικονομολόγων της χώρας. Σύμφωνα με σχετικά πρόσφατη δημοσκόπηση, μόνο το 35% των Γερμανών πολιτών θεωρούν σωστό το πρόγραμμα της ΕΚΤ – ενώ η συντριπτική πλειοψηφία το απορρίπτει.

Η απορία λοιπόν που δημιουργείται είναι γιατί κάποιος, ειδικά ένας Ευρωπαίος, να τοποθετείται εναντίον ενός «νομισματικού» προγράμματος, καλώντας το ανώτατο δικαστήριο να αποφασίσει, όταν το πρόγραμμα αυτό συνέβαλλε τεκμηριωμένα τα μέγιστα, στη διάσωση του κοινού νομίσματος;

Οι Γερμανοί, οι οποίοι είναι αντίθετοι με την υιοθέτηση του προγράμματος της ΕΚΤ (με την πρωσική κυβέρνηση τους να τάσσεται ήδη υπέρ της δήμευσης καταθέσεων ύψους 8%, στην περίπτωση τυχόν ανάγκης διάσωσης των τραπεζών στο μέλλον, κατά το δεδικασμένο της δολοφονίας της Κύπρου), τεκμηριώνουν τη θέση τους με το ότι, δεν πρόκειται για νομισματικό μέτρο, αλλά για δημοσιονομικό – οπότε απαγορεύεται από την κοινοτική νομοθεσία να το αποφασίσει η ΕΚΤ.

Σκοπός του μέτρου αυτού, πάντοτε κατά τους Γερμανούς, είναι η διευκόλυνση της χρηματοδότησης των χρεοκοπημένων, ανεπαρκών και ανίκανων κυβερνήσεων ορισμένων χωρών της Ευρωζώνης – όπως της Ισπανίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας κλπ. Παράλληλα, θεωρούν ότι δεν ανήκει στις δικαιοδοσίες της ΕΚΤ η διάσωση του ευρώ, καθώς επίσης η δημιουργία εκείνων των προϋποθέσεων, οι οποίες θα εμπόδιζαν την έξοδο κάποιων χωρών από την Ευρωζώνη.

Οι αντιδράσεις της Γερμανίας εκπλήσσουν ιδιαίτερα, λόγω του ότι η χώρα είναι η κυρίως ωφελημένη από το πρόγραμμα που ανακοίνωσε η ΕΚΤ – αφενός μεν λόγω των εξαιρετικά χαμηλών επιτοκίων δανεισμού της (έχει εξοικονομήσει περί τα 100 δις € από τόκους), αφετέρου επειδή μειώθηκε σημαντικά το ρίσκο της, όσον αφορά τις απαιτήσεις της κεντρικής της τράπεζας από το σύστημα Target II της ΕΚΤ, παρά τη βαθειά ύφεση (η ΕΚΤ όφειλε περί τα 700 δις € στη γερμανική κεντρική τράπεζα, έχοντας αντίστοιχες απαιτήσεις από τις χώρες του Νότου).

Κατά πολλούς λοιπόν, οι αντιδράσεις της Γερμανίας φαίνονται μαζοχιστικές – αφού τα πλεονεκτήματα της από την υιοθέτηση του προγράμματος OMT είναι κάτι περισσότερο από θετικά. Γιατί λοιπόν τοποθετείται εναντίον;

Μία πρώτη αιτία, κατά τους Γερμανούς ειδικούς, είναι η επιμονή της χώρας παραδοσιακά σε μία πολιτική «τάξης» - σταθερών κανόνων δηλαδή, οι οποίοι πρέπει να εφαρμόζονται προτεσταντικά (επιβολή τιμωρίας), πιστά και ακριβώς όπως είναι, έχοντας απόλυτη προτεραιότητα σε σχέση με αποφάσεις, οι οποίες ζυγίζουν κάθε φορά τα δεδομένα.

Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη λογική, την οποία δεν είναι εύκολο να κατακρίνει κανείς, η επιτυχία μπορεί να σημαίνει ταυτόχρονα ανικανότητα, εάν επιτυγχάνεται με «αμφισβητήσιμα» μέσα - με «μη καθαρά» εργαλεία.

Μία δεύτερη αιτία είναι η αυξανόμενη καχυποψία των Γερμανών, απέναντι στην Ευρώπη και στους Θεσμούς της - η οποία είναι πλέον εξαιρετικά μεγάλη, εντός της πνευματικής της ελίτ. Σαν αποτέλεσμα λοιπόν της έλλειψης εμπιστοσύνης προς την Ευρώπη και τους Θεσμούς της, κάθε καινούργιο πολιτικό μέτρο, κάθε νέα απόφαση που λαμβάνεται, αντιμετωπίζεται ως μία συνωμοσία - η οποία έχει απώτερο στόχο την κλοπή των χρημάτων των Γερμανών πολιτών. 

Στα πλαίσια αυτά, αφενός μεν εμφανίζονται πολιτικά κόμματα, τα οποία ζητούν την επιστροφή της χώρας στο εθνικό νόμισμα, αφετέρου η κυβέρνηση επεξεργάζεται μυστικά ανάλογα σχέδια, για ώρα ανάγκης (ανάλυση μας) – ενώ όλο και περισσότεροι Γερμανοί επιθυμούν την έξοδο από την Ευρωζώνη.

Το πρόβλημα στην προκειμένη περίπτωση είναι ασφαλώς το ότι, η ευχή τους θα μπορούσε να εκπληρωθεί – αφού η εχθρική στάση τους απέναντι στο ευρώ, «συνεπικουρούμενη» από την αντίστοιχη σε πολλές άλλες χώρες (Ιταλία, Ελλάδα κλπ.),  θα προκαλέσει, αργά ή γρήγορα, την κατάρρευση της Ευρωζώνης.

Ειδικότερα, εάν κάποια στιγμή τεθούν εμπόδια στην ΕΚΤ, όσον αφορά τη λήψη «αντισυμβατικών» μέτρων, οι χρηματαγορές θα αντιδράσουν εξαιρετικά βίαια – επαναφέροντας την Ευρώπη στο καθεστώς του προηγουμένου καλοκαιριού.

Σε μία τέτοια περίπτωση, χωρίς έναν πολιτικό θεσμό, ο οποίος να μπορεί να αναλαμβάνει την κεντρική διοίκηση, τουλάχιστον σε ώρα ανάγκης, θα χρεοκοπήσουν αναμφίβολα πολλές χώρες – με αποτέλεσμα να επιδεινωθεί η ύφεση στην Ευρώπη, παρασέρνοντας στη δίνη της ακόμη και τις υγιείς οικονομίες.

Σαν αποτέλεσμα μίας τέτοιας διαδικασίας, η εμπιστοσύνη στην ευρωπαϊκή ιδέα θα καταρρεύσει εντελώς – με τον εφιάλτη της ανεξέλεγκτης διάλυσης της να γίνεται πραγματικότητα.      

Ολοκληρώνοντας, είναι πράγματι πολύ περίεργο να υιοθετείται συλλογικά μία τόσο εχθρική στάση, απέναντι σε ένα κοινό νόμισμα - τόσο από τις χώρες που ζημιώνονται, όσο και από αυτές που επωφελούνται.

Ίσως ακόμη πιο παράδοξο είναι το ότι, ο βασικός εχθρός του ευρώ σήμερα είναι η Γερμανίαη χώρα που κερδίζει τα περισσότερα, από κάθε πλευρά (χαμηλή ισοτιμία του νομίσματος, αύξηση των εξαγωγών, εξοικονόμηση επιτοκίων, μετατροπή των χωρών της περιφέρειας σε προτεκτοράτα, αυξημένο κρίσιμο μέγεθος για να επιβιώσει στην παγκοσμιοποίηση κλπ.).

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Κρίνοντας από τα παραπάνω, πρέπει ασφαλώς να έχουμε εναλλακτικά σχέδια - συνειδητοποιώντας όμως πόσο κοστίζουν και παίρνοντας υπεύθυνες αποφάσεις. Ένα από αυτά είναι σίγουρα η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα – η υποτίμηση του οποίου, σε συνδυασμό με το μη μετατρέψιμο σε δραχμές, «ενυπόθηκο» πλέον εξωτερικό χρέος μας, θα δημιουργούσε συνθήκες «σοκ και δέους» στην οικονομία μας, «στέλνοντας» πολλούς Έλληνες στην απόλυτη εξαθλίωση.

Χωρίς να θέλουμε φυσικά να τρομάξουμε κανέναν, αφού δεν είμαστε δογματικά υπέρ ή κατά του ευρώ, αλλά με την πλευρά της Ελλάδας, έχουμε την άποψη ότι, οι συνθήκες που προαναφέραμε δεν θα έχουν καμία σχέση με τις πραγματικά πολύ επώδυνες καταστάσεις που βιώνουμε σήμερα – θα είναι κατά πολύ χειρότερες.

Εάν μη τι άλλο, θα ακολουθούσαν μία καταστροφική ύφεση έξι σχεδόν ετών, η οποία έχει εκτοξεύσει την ανεργία στα ύψη, έχει χρεοκοπήσει χιλιάδες επιχειρήσεις, ενώ έχει εξαθλιώσει ένα σημαντικό μέρος των Ελλήνων.  

Μακροπρόθεσμα βέβαια οι εξελίξεις θα μπορούσαν να είναι θετικές – αφού προηγουμένως όμως πληρωθεί ένα υπέρογκο τίμημα και χωρίς να είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε τους γεωπολιτικούς κινδύνους ενός τέτοιου εγχειρήματος (ειδικά όταν οι κλιματικές και λοιπές συνθήκες οδηγήσουν σε μαζική μετανάστευση πάμπτωχους λαούς, με πιθανή κατεύθυνση την Ευρώπη και με καθόλου ειρηνικές διαθέσεις).  

Με δεδομένο δε το ότι, μία τέτοια λύση προτείνεται συνεχώς, μετά μανίας θα λέγαμε από την αγγλοσαξονική πλευρά, καθώς επίσης από την, δήθεν ή μη, επαναστατική αριστερά (πλέον και από την ακροδεξιά), οφείλουμε να είμαστε ιδιαίτερα καχύποπτοι – αν και μάλλον για τη δραχμή μας προορίζουν, κρίνοντας από τα πρόσφατα αδικαιολόγητα, τεράστια σφάλματα της κυβέρνησης, ακριβώς τότε που άρχισε να φαίνεται μία αχτίδα φωτός στον ορίζοντα της Ελλάδας.

Κλείνοντας, αν και «κατηγορούμαστε» ότι επιλέγουμε την «ηθική του χρέους», αφού τασσόμαστε υπέρ της ολοσχερούς εξόφλησης του (με την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής με χαμηλά επιτόκια, παράλληλα με την απαίτηση πληρωμής του πολεμικού χρέους της Γερμανίας απέναντι μας, καθώς επίσης το λογιστικό έλεγχο του), θεωρούμε ότι,

(α)  αφενός μεν δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, δημαγωγούν ασύστολα όσοι αναφέρονται σε σεισάχθεια, ενώ τα ανταλλάγματα τυχόν διαγραφών θα ήταν δυσανάλογα - όπως διαπιστώθηκε από το PSI (απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, αγγλικό δίκαιο, επιθετική, μονομερής λιτότητα κλπ.), αφετέρου

(β)  δεν μπορεί να επιθυμεί κανείς επιλεκτικά την εφαρμογή του διεθνούς Δικαίου, το οποίο προφυλάσσει κυρίως τις μικρότερες χώρες, από την επιβολή του νόμου του ισχυρότερου.

ΥΓ: Αποτελεί πλέον κοινή πεποίθηση στην Ευρώπη ότι, η Τρόικα απέτυχε «εφ’ όλης της ύλης» - ότι το «Βατερλό» του ΔΝΤ ήταν η Ελλάδα την οποία, αν και το ίδιο επέλεξε ως «πύλη εισόδου του» στην Ευρωζώνη (σενάριο), την κατάστρεψε με τα απίστευτα λάθη του.

Έχουμε λοιπόν μία μοναδική ίσως ευκαιρία να εκδιώξουμε τους εισβολείς από την πατρίδα μας – μία ελπίδα που φαίνεται δυστυχώς να «διεμβολίζουμε» μόνοι μας, επιμένοντας να είμαστε διαιρεμένοι, εγωκεντρικοί, αιθεροβάμονες και αυτοκαταστροφικοί.

Εάν δε επιμείνουμε σε ισχυρισμούς του τύπου «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν  αδιέξοδα», οδηγώντας τη χώρα βίαια σε εκλογές (βίαια, αφού η πλειοψηφία τις «αποκηρύσσει»), η επόμενη κυβέρνηση θα αναγκασθεί να διαχειριστεί το χάος.
Ανεργία και Μνημόνιο

Η ανεργία εμφανίζεται όποτε η ζήτηση του ιδιωτικού τομέα δεν επαρκεί για την παροχή πλήρους απασχόλησης και παραμένει ενεργή όσο επικρατεί αυτό το πρόβλημα στον ιδιωτικό τομέα. Η κυβέρνηση είναι ο μοναδικός φορέας που μπορεί να διαχωρίσει τη κερδοφορία από την πρόσληψη των εργαζομένων και να δημιουργήσει μια απείρως ελαστική ζήτηση για εργατικό δυναμικό.

Η εμπειρία με τα προγράμματα του New Deal κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης απέδειξε ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να εκπληρώσει με επιτυχία το ρόλο του εργοδότη της εσχάτης προσφυγής, προσφέροντας αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας σε ανθρώπους που συμμετείχαν σε κοινωνικά και οικονομικά χρήσιμες δραστηριότητες που δεν ανταγωνίζονται με τον ιδιωτικό τομέα. 
Πιο πρόσφατα η Σουηδία, η Γαλλία η Νότιος Κορέα χρησιμοποίησαν το εργαλείο «εργοδότης εσχάτης προσφυγής». Φυσικά όχι με ανεργία στο 27%, νεοφιλελεύθερες πολιτικές μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης εις βάρος της πλήρους, όπως μας επιβλήθηκε εσκεμμένα από την Τρόικα και την διεφθαρμένη πολιτική και κρατικοδίαιτη επιχειρηματική ελίτ.

Αλλά πως να το κάνεις αυτό όταν οι Βόρειες χώρες κλέβουν τα καλύτερα μυαλά της χώρας και δεν επιτρέπουν την χρηματοδότηση τέτοιων προγραμμάτων;

Μήπως τελικά η ανεργία είναι βολικός και φθηνός τρόπος απόκτησης εργατικών και επιστημονικών χεριών από τις Βόρειες χώρες;

Όπως και ότι τελικά η ανεργία είναι τελικά το κατάλληλο όπλο για την ισοπέδωση των εργατικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων του Ελληνικού λαού;
Τελικώς, μέσα στην μαυρίλα της εποχής, υπάρχουν κι εκείνες οι εξαιρετικά φωτεινές εξαιρέσεις που όχι μόνο δίνουν ελπίδα αλλά προσφέρουν και …λύσεις ή έστω προτείνουν λύσεις προς τη χειμαζόμενη επιχειρηματικότητα.

Δε μπορεί να μην ξεχωρίσει κανείς και να επικροτήσει την πρωτοβουλία του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας να παράσχει δωρεάν συμβουλές και βοήθεια από ειδικούς επιστήμονες σε επιχειρήσεις που προσπαθούν να επιβιώσουν σ’ αυτή τη δύσκολη περίοδο της χώρας.

Η δράση αυτή είναι μια πρωτοβουλία του Ιδρύματος για την παροχή υποστηρικτικών υπηρεσιών συμβουλευτικού τύπου μικρής διάρκειας σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις από ομάδες φοιτητών με την επίβλεψη καθηγητών τους. Η υπηρεσία αυτή αφορά στην παρουσίαση λύσεων πάνω σε επιχειρησιακά προβλήματα που θα έχουν δηλωθεί από τις επιχειρήσεις.

Το Δίκτυο Κοινωνικής Προσφοράς, όπως ανακοίνωσε το Πανεπιστήμιο, καλεί τις ενδιαφερόμενες μικρομεσαίες επιχειρήσεις να δηλώσουν πρόθεση συμμετοχής στην εθελοντική δράση που αφορά στην παροχή υποστηρικτικών υπηρεσιών συμβουλευτικού τύπου.

Στόχος του Ιδρύματος είναι να στηρίξει εθελοντικά, χρησιμοποιώντας τις γνώσεις και τα επιστημονικά εργαλεία που διαθέτει όποιες επιχειρήσεις έχουν ανάγκη

Και συγκεκριμένα:

τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που προσπαθούν να επιβιώσουν στη δύσκολη περίοδο που διανύουμε,

τους φοιτητές του, ενισχύοντας τις γνώσεις και την εμπειρία τους με τα κατάλληλα εφόδια για μελλοντική επαγγελματική εξέλιξη.

H προθεσμία υποβολής συμμετοχών για τις επιχειρήσεις είναι η 8η Ιουλίου 2013, ενώ θα ακολουθήσει η αξιολόγηση των αιτημάτων των επιχειρήσεων και η δημιουργία των ομάδων εργασίας.

ΥΓ: Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν για περισσότερες πληροφορίες να απευθύνονται και στην ιστοσελίδα. Η εφαρμογή αυτής της δράσης αναμένεται να αρχίσει τον Οκτώβριο του 2013.

Πηγή: Rizopoulos Post