Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Ιουν 2011

  • Προσπαθούν να δαιμονοποιήσουν την Ελλάδα, ψάχνοντας για Ελληνικά «αντίποινα»
Η μέθοδος που ακολουθείται αυτή τη στιγμή απέναντι στην Ελλάδα, μέσω των Γερμανικών ΜΜΕ, είναι δοκιμασμένη και την έχουμε κατ’ επανάληψη παρατηρήσει να εφαρμόζεται από τις «μεγάλες δυνάμεις» απέναντι σε χώρες που έχουν μπει στο στόχαστρό τους και επίκειται η καταστροφή τους. Η δημιουργία εντυπώσεων, η δημιουργία ενός «δαιμονικού εχθρού», αποτελεί το άλλοθι των ισχυρών απέναντι στους λαούς των κρατών που (υποτίθεται) ότι εκπροσωπούν.
Την έκδηλη ανησυχία της Γερμανίας για την ενδεχόμενη έξαρση αντιγερμανικών αισθημάτων στην Ελλάδα ως απόρροια της στάσης της Γερμανικής κυβέρνησης στην κρίση χρέους της Ελλάδας, καταγράφει μερίδα του γερμανικού Τύπου. Τόσο το περιοδικό “Der Spiegel”, όσο και η εφημερίδα “Die Welt” εστιάζουν στον ψυχολογικό αντίκτυπο που ενδέχεται να έχουν τα συνθήματα και τα πανό με αντιγερμανικούς χαρακτηρισμούς στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των αγανακτισμένων Ελλήνων και τα οποία κάποιες φορές αγγίζουν... τα όρια της υπερβολής, όσο και σε καθαρά… πρακτικό επίπεδο, καθώς το 2010, την χρονιά που ξέσπασε η κρίση στην Ελλάδα και κορυφώθηκαν τα προκλητικά δημοσιεύματα των γερμανικών tabloid., οι εξαγωγές της Γερμανίας στην Ελλάδα μειώθηκαν κατά 10%.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της γερμανικής στατιστικής αρχής που επικαλείται η εφημερίδα “Die Welt”, το 2010 οι εξαγωγές της Γερμανίας προς την Ελλάδα άγγιξαν τα 5, 9 δισεκατομμυρίων ευρώ, ποσό μειωμένο κατά 10,2% σε σχέση με το 2009. Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο είναι πως η Ελλάδα, η οποία δεν αποτελεί αγορά ιδιαίτερης σημασίας για τη Γερμανία καθώς αγγίζει το 6% στο συνολικό ποσοστό εξαγωγών της,, είναι η μόνη χώρα της Ένωσης όπου καταγράφεται μείωση των εισαγωγών από τη Γερμανία, καθώς η Ομοσπονδία σημείωσε αύξηση στις εξαγωγές της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά 15,5% το 2010. Την ίδια στιγμή η εισαγωγές ελληνικών προϊόντων από τη Γερμανία, κυρίως φαρμακευτικών προϊόντων, ειδών ένδυσης και φρούτων αυξήθηκαν κατά 13,4%.
Παράλληλα το περιοδικό “Der Spiegel” φιλοξενεί στην ηλεκτρονική του έκδοση συνέντευξη του γνωστού συγγραφέα Πέτρου Μάρκαρη, όπου οι Γερμανοί δημοσιογράφοι, με φόντο ένα πανό μπροστά από το ελληνικό κοινοβούλιο όπου αναγράφεται η φράση «Ναζί – Ναζί, Μέρκελ, Σαρκοζί» αναρωτιούνται για το ενδεχόμενο έξαρσης του αντιγερμανισμού στην Ελλάδα. Ο κ. Μάρκαρης απαντώντας σε ερωτήσεις των Γερμανών δημοσιογράφων δηλώνει πως τα αντιγερμανικά συναισθήματα στην Ελλάδα αποτελούν την έκφραση μιας μικρής μειονοψηφίας, η οποία προσπαθεί να περάσει θεωρίες συνομωσίας ως το αίτιο της ελληνικής κρίσης, παρόλο που αυτή είναι αποτέλεσμα αποκλειστικά και μόνο της ελληνικής πολιτικής.
Το «έργο» αυτό το είδαμε στο παρελθόν και στην πρώην Γιουγκοσλαβία, με τους «δαίμονες» Σέρβους… βέβαια είχαν ήδη καταστρωθεί τα σχέδια της ΝΑΤΟϊκής (φυσικά και Ευρωπαϊκής) επίθεσης… Το σχέδιο της δαιμονοποίησης το είδαμε στο Ιράκ, αργότερα στο Αφγανιστάν, στο Ιράν, στην Λιβύη (η αναφορά γίνεται μόνο στο πρόσφατο παρελθόν, το οποίο είναι αποτυπωμένο στην μνήμη όλων)… Το άλλοθι των δολοφόνων λειτούργησε πάντα στην εντέλεια…

Στην περίπτωσή μας, όμως, δηλαδή στην εκκίνηση «δαιμονοποίησης» της κακιάς Ελλάδας που επιτίθεται στην καλή Γερμανία, έχει τελείως διαφορετική στόχευση, αν και θα υπάρξει το ίδιο καταληκτικό αποτέλεσμα. Οι «τεμπέληδες Έλληνες» (αυτήν την «κατηγορία» την οφείλουμε στις συκοφαντίες του ίδιου του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος πριν και αφού έγινε πρωθυπουργός, γύριζε τον πλανήτη συκοφαντώντας τους Έλληνες ως τεμπέληδες, ασχέτως των πραγματικών στοιχείων) προσπαθούν να κάνουν κακό στην καλή Γερμανία που διαθέτει τα κεφάλαιά της για να στηρίξει την Ελληνική οικονομία. Οι κακοί Έλληνες, οι αγνώμονες Έλληνες, τολμούν να μισούν τους Γερμανούς πολίτες που πληρώνουν φόρους, προκειμένου να στηρίξουν την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη!!! Οι επαίσχυντοι Έλληνες, που ζώντας σπάταλα (και όχι σύμφωνα με τα γερμανικά πρότυπα) κατάφεραν να χρεωθούν υπερβολικά, κάνοντας το όμορφο οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κινδυνεύει… Αυτοί, τα λαμόγια οι Έλληνες, που αντί να ευχαριστήσουν τον Γερμανικό λαό, τολμούν να αναφέρουν ότι το Γερμανικό κράτος τους χρωστάει υπέρογκα ποσά (κάπου 200 δισ. ευρώ)…! Και η δαιμονοποίηση καλά κρατεί…

Γιατί όμως, τώρα, τα Γερμανικά ΜΜΕ αποφάσισαν να προχωρήσουν σε μία καθαρά στρατιωτικού τύπου ψυχολογική επιχείρηση κατά της Ελλάδας; Το βέβαιο είναι πως αυτό δεν γίνεται στην τύχη. Εξάλλου, σύσσωμος (σχεδόν) ο Γερμανικός Τύπος, έχει εξαπολύσει συκοφαντική επίθεση κατά της Ελλάδας και των Ελλήνων. Κι επειδή η επανάληψη ενός γεγονότος αποτελεί τεκμήριο ακολουθούμενου σχεδίου, είμαστε απολύτως βέβαιοι πως τα Γερμανικά ΜΜΕ (κυρίως έντυπα) έχουν αρχίσει την ψυχολογική προετοιμασία για μία σειρά πιθανότατων εξελίξεων μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία πνέει τα λοίσθια και επείγεται η εύρεση του κατάλληλου θύματος, στο οποίο θα φορτωθεί η αποτυχία τόσο στον πολιτικό, όσο και στον οικονομικό σχεδιασμό, προγραμματισμό και υλοποίηση ενός σχεδίου που τελικά αποσκοπούσε στον πλουτισμό τραπεζών και συγκεκριμένων (κυρίως Γερμανικών) εταιρειών… Για να αποδεχθεί ο Γερμανός πολίτης την καταλήστευσή του, πρέπει να εμφανισθεί κι ένα βολικό θύμα, το οποίο ανήμπορο θα φορτωθεί τον ρόλο του ληστή… Και η περίπτωση της Ελλάδας είναι υπερβολικά βολική, για κάτι τέτοιο!

Τώρα, που έχει αποδειχθεί πως ο ευρωπαϊκός βοράς έστησε μία «καλή μηχανή» για να εισπράξει τον πλούτο των νοτιο-ευρωπαϊκών χωρών, τώρα που η δεύτερη (και πολύ μεγαλύτερη) οικονομική κρίση πλησιάζει, τώρα που έχουν γεμίσει τα ταμεία της Γερμανίας (και κυρίως των τραπεζιτών και των βιομηχάνων), ήρθε η στιγμή για την Γερμανία να αποχωρήσει, χωρίς φυσικά να βάλει το χέρι στην τσέπη για να καλύψει τα προβλήματα που η δική της –κυρίως- αδιάλλακτη πολιτική γέννησε στην Ευρώπη. Και για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, με την Γερμανία να ρίχνει τις ευθύνες αλλού και να αποχωρεί με γεμάτες τις τσέπες και ψηλά το κεφάλι από την καταρραίουσα Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα είναι το υπέροχο θύμα, στο οποίο μπορεί να υλοποιηθεί οποιαδήποτε ανήθικη επίθεση, χωρίς να υπάρξει η ελάχιστη αντίδραση. Κι αυτό, επειδή το παρελθόν του παρόντος Ελληνικού πολιτικού συστήματος δεν επιτρέπει καμία απολύτως σύγκρουση (ιδιαίτερα με την Γερμανία), αφού οι επιτιθέμενοι έχουν στα χέρια τους σωρεία αποδείξεων σχετικά με το ποιοι είναι εκείνοι που τα «έφαγαν»…

Εκ του ασφαλούς, λοιπόν, πραγματοποιείται σήμερα μία ανήθικη-τρομοκρατική επίθεση κατά του συνόλου του Ελληνικού λαού (βλέπετε δεν υπάρχει κανένας εκφραστής και υπερασπιστής των Ελλήνων και αυτό αποδεικνύεται με όλα αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο μήνα εντός και εκτός του Ελληνικού Κοινοβουλίου), ο οποίος αφού δαιμονοποιηθεί στο σύνολο σχεδόν των Γερμανών πολιτών, θα έχει μετατραπεί σε έναν ανήθικο λαό που γνωρίζει την τιμωρία, παρά τις προσπάθειες της Γερμανικής πολιτικής ηγεσίας να τον διασώσει!!!

Σήμερα ο βομβαρδισμός των Γερμανικών ΜΜΕ δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα από την επίθεση των προγόνων των Γερμανών πολιτών. Δημιουργεί ένα τρομακτικό άλλοθι, που αγγίζει τα όρια της σχεδιασμένης δολοφονίας- εξόντωσης των «κακών» Ελλήνων, που τολμούν να πραγματοποιήσουν «αντίποινα» κατά των καλών Γερμανών…! Φυσικά, τα φασίζοντα Γερμανικά ΜΜΕ ξεχνούν να αναφερθούν στα ληστρικά επιτόκια που έχουν επιβληθεί να πληρώσουν οι Έλληνες πολίτες στους Ευρωπαίους ετέρους τους, ξεχνούν να αναφερθούν στην υλοποιηθείσα και συμπεφωνημένη καταλήστευση των Ελληνικών ταμείων που έγινε με συμφωνία Γερμανικών εταιρειών και Ελλήνων πολιτικών (και όχι πολιτών), ξεχνούν να αναφερθούν σε πραγματικά στοιχεία που αναφέρουν τους Έλληνες ως τους περισσότερο εργαζόμενους στην Ευρώπη και με τους χαμηλότερους μισθούς, ξεχνούν επίσης τα στοχευμένα και καθοδηγούμενα ΜΜΕ της Γερμανίας να αναφερθούν στον εφαρμοζόμενο και ατιμώρητο φασισμό των διεθνών τραπεζών, ξεχνούν να αναφερθούν στην πρόστυχη και φασίζουσα πολιτική παρέμβαση που γίνεται στην Ελλάδα από τους "δανειστές" και "ετέρους" της Ευρωπαίους, ξεχνούν… ξεχνούν… ξεχνούν…

Η Ελλάδα έχει γίνει σαφέστατα στόχος. Και, δυστυχώς, σε έναν πόλεμο χωρίς όπλα που διεξάγεται αυτή τη στιγμή, η πατρίδα μας έχει την μεγάλη ατυχία να έχει ως στρατάρχη έναν ανίκανο, ψεύτη και εν πολλοίς «στημένο» πρωθυπουργό… Γνωρίζουν πολύ καλά οι Γερμανοί την ιστορική συγκυρία και προσπαθούν να κινηθούν κατάλληλα ώστε να αποκομίσουν τα μέγιστα πολιτική, οικονομικά και ηθικά κέρδη απέναντι στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, αλλά κυρίως απέναντι στους ανυποψίαστους Γερμανούς πολίτες, οι οποίοι δεν γνωρίζουν πως η ιστορία επαναλαμβάνεται, πως το Ράιχ (τέταρτο) έχει επιστρέψει και πως οι ίδιοι ως λαός ενοχοποιούνται για την στήριξη αδίστακτων πολιτικών που δεν διστάζουν να επιτεθούν απέναντι σε λαούς προκειμένου να καλύψουν τα δικά τους εγκλήματα, που επαναλαμβάνονται ιστορικά…

H Γερμανία προετοιμάζει την έξοδό της από την Ευρώπη. Και αυτό θα το κάνει πατώντας στο "πτώμα" της Ελλάδας...


Μας ζητάνε να δεχθούμε την κατοχή της πατρίδας μας και οι πολιτικοί το συζητάνε!
  • Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Είναι πλέον εξακριβωμένο και βεβαιωμένο πως όλες οι Κυβερνήσεις της χώρας από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα συνειδητά οδήγησαν την χώρα στην απόλυτη πτώχευση και τον Ελληνικό λαό στην πλήρη εξαθλίωση.

Ο όρος «συνειδητά» είναι πολύ βαριά έκφραση για πολιτικούς της χώρας γιατί παραπέμπει αυτόματα στο ατιμωτικότερο αδίκημα της εσχάτης προδοσίας κατά των συμφερόντων της χώρας και του Ελληνικού λαού.

Πως όμως αλλιώς, μπορεί να ερμηνευτεί η πολιτική του αλόγιστου, άκρατου δανεισμού από τρίτους, όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολίτευσης, προς εκπλήρωση των εσωτερικών και εξωτερικών υποχρεώσεων, που εκτίναξε σε απίστευτα ύψη, το δημόσιο χρέος, με την ταυτόχρονη εφαρμογή μιας άθλιας πολιτικής αποβιομηχάνισης της Ελλάδος από μεγάλες παραγωγικές μονάδες του παρελθόντος ( Πίτσος, Ιζόλα, Πειραϊκή – Πατραϊκή κ.α ).

Αυτή η πολιτική είναι, λοιπόν, που οδήγησε σε λουκέτο πλήθος βιοτεχνιών που παρήγαγαν τα πάντα, κυρίως στην Β. Ελλάδα και στην εγκατάλειψη της καλλιέργειας της Ελληνικής γης που κάλυπτε πρώτες ανάγκες διαβίωσης των Ελλήνων με παράλληλη μεγάλη εξαγωγή αυτών των προϊόντων σε όλη την Ευρώπη.

Πως αλλιώς λέγεται η πολιτική της διόγκωσης του δημόσιου τομέα με υπεράριθμους υπαλλήλους και η ταυτόχρονη τεράστια αύξηση των δημοσίων δαπανών.

Πως μπορεί να λέγεται η απεμπόληση της δραστηριοποίησης μεγάλων ξένων παραγωγικών μονάδων που ήθελαν να επενδύσουν στην Ελλάδα (Pirelli, Good year, Nissan κ.α. ) όταν ο Ελληνικός κρατισμός το απαγόρευσε, με αποτέλεσμα η χώρα να χάσει τεράστιες επενδυτικές ευκαιρίες και χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Σήμερα, μετά την ψήφιση του επαχθούς μνημονίου και της αναμονής ψηφίσεως του μεσοπρόθεσμου προγράμματος που εξαθλιώνει περαιτέρω τον Ελληνικό λαό και τον οδηγεί στα πρόθυρα της κοινωνικής αυτοκτονίας, η Κυβέρνηση προχωρά σε ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σε χρόνο ρεκόρ, προκειμένου να ικανοποιήσει τους πιστωτές μας και τους διεθνείς τοκογλύφους και κερδοσκόπους.

Τρανταχτό παράδειγμα αυτού είναι το γεγονός ότι η Κυβέρνηση διέθεσε άλλο ένα 10% των μετοχών του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom με τιμή 1/3 της τελευταίας μετοχοποίησης του 2008. Αποτέλεσμα, το Ελληνικό δημόσιο να έχει πλέον μόνο το 10% του ΟΤΕ, οργανισμού στρατηγικής σημασίας, και η D.T. το 40%. Το τίμημα αυτής της μετοχοποίησης υπήρξε εξευτελιστικό. Το Ελληνικό δημόσιο θα εισπράξει 400 εκατομμύρια ευρώ, που καλύπτουν μόνο οκτώ μήνες από την ετήσια επιδότηση του ασφαλιστικού συνταξιοδοτικού ταμείου των εργαζομένων στον ΟΤΕ.

Σε λίγο καιρό θα ακολουθήσει το ξεπούλημα της ΔΕΗ και όλων των ιδιόκτητων λιγνιτωρυχείων ενώ η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας θα ολοκληρωθεί με το ξεπούλημα του οργανισμού προγνωστικών αγώνων ποδοσφαίρου (ΟΠΑΠ), των κρατικών λαχείων, της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, του οργανισμού διεξαγωγής ιπποδρομιών Ελλάδος (ΟΔΙΕ), το Ελληνικό, των αυτοκινητόδρομων Ελλάδος κ.λ.π.

Μετά από όλα αυτά, είναι κοινή πεποίθηση πως η Κυβέρνηση υπέγραψε και αποδέχθηκε τους επαχθείς όρους του μνημονίου χωρίς να διαπραγματευθεί στο ελάχιστο την διαφοροποίησή τους προς το καλύτερο, για όφελος της πατρίδος.

Δυστυχώς, μέχρι σήμερα, έστω και τώρα δεν τολμά να σηκώσει διαπραγματευτικό ανάστημα έναντι των τοκογλύφων και κερδοσκόπων, παρ’ ότι μετά από ένα χρόνο τήρησης του μνημονίου η χώρα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην άβυσσο των επιλογών αυτής της Κυβέρνησης. Είναι δυστυχώς ανώφελες οι θυσίες της Ελληνικής κοινωνίας.

Αυτή τη στιγμή, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει την αποτυχία του τρόπου επιβολής του μνημονίου και παραδέχεται πως η τήρησή του οδηγεί την Ευρωζώνη σε αδιέξοδα. Είναι κοινή πεποίθηση όλων των Ευρωπαίων πως η Ελλάδα με την τήρηση του μνημονίου οδηγείται στην πτώχευση και θα συμπαρασύρει όλα τα κράτη της Ευρωζώνης και βέβαια θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις διάλυσης του κοινού νομίσματος.

Πιο αναλυτικά, ο Αμερικανός καθηγητής Οικονομικών στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Barry Eichengreen, θεωρεί πως μια εθελοντική έξοδος της Ελλάδος από το ευρώ θα αποτελούσε την μητέρα όλων των οικονομικών κρίσεων. Η Αμερικάνικη εφημερίδα, «Wall street journal» αναφέρει πως ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδος θα σήμαινε το κλείσιμο των Ευρωπαϊκών αγορών που από την εποχή του κοινού νομίσματος είναι η κύρια πηγή κερδών της Αμερικανικής αγοράς. Η Αγγλική εφημερίδα «The Telegraph», έγραψε πως δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, από το να σώσουμε την Ελλάδα. Η πτώχευση της Ελλάδος θα οδηγούσε σε καταστροφή τις τράπεζες της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ελβετίας. Μάνατζερ πολυεθνικών εταιρειών της Γαλλίας και της Γερμανίας, υποβάλλουν αίτημα προς τον κ. Σαρκοζί και την κ. Μέρκελ, για την αναγκαία προσπάθειά τους, για διάσωση της Ελληνικής Οικονομίας προς χάριν της διάσωσης του ευρώ. Ο ίδιος ο κ. Σαρκοζί και η κ. Μέρκελ προχθές στο Βερολίνο, σε κοινή συνέντευξη τύπου στήριξαν δημόσια την Ελλάδα και αποφάσισαν να επιταχύνουν τις διαδικασίες δεύτερου πακέτου στήριξης για την Ελλάδα.

Πιο συγκεκριμένα, η κ. Μέρκελ προ ημερών, απευθυνόμενη προς τον Γερμανικό λαό, είπε πως είναι απαραίτητη η στήριξη της Ελληνικής οικονομίας. Έτσι οι Γερμανοί στηρίζουν την Οικονομία της Γερμανίας και την δική τους, γιατί σε ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδος, θα καταρρεύσει το κοινό νόμισμα συμπαρασύροντας και άλλα κράτη της Ευρωζώνης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις εξαγωγές της Γερμανίας που δεν θα γίνονται στο κοινό νόμισμα. Επίσης, τους υπενθύμισε πως η Ελλάδα είναι από πρώτες χώρες εισαγωγής των προϊόντων τους.

Κοινή διαπίστωση, λοιπόν, των ΗΠΑ και της Ε.Ε. είναι πως ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδος, θα την οδηγήσει στην απομάκρυνσή της από το ευρώ και η πτώχευση της Ελλάδος θα λειτουργήσει ως μεταδοτική ασθένεια για τις περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και πιθανώς την Ιταλία και την Γαλλία) με κοινή κατάληξη την διάλυση του ευρώ.

Κε Πρωθυπουργέ , εάν έχετε πατριωτική συνείδηση, όπως πολλές φορές διατυμπανίζετε, γιατί δεν επενδύετε στο φόβο των Ευρωπαίων και σηκώνοντας το ανάστημά σας να τους ενημερώσετε, πως δεν έχετε το Ιστορικό δικαίωμα της πλήρους εξαθλίωσης του λαού σας και της χώρας σας; Από την στιγμή που ένα χρόνο τώρα δεν απέδωσε στο ελάχιστο τα αναμενόμενα η ψήφιση του μνημονίου και δεν προβλέπεται να αποδώσει ούτε το μεσοπρόθεσμο που αναγκάζεσθε να ψηφίσετε σε μια απέλπιδα προσπάθεια, εγκρίσεως από την τρόικα της πέμπτης δόσεως;

Κε Πρωθυπουργέ, «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και Ελληνική πατριωτική πράξη από μέρους σας, είναι να δείξετε στους εταίρους μας στην Ε.Ε. και στους τροικανούς, τα μπροστινά σας, με μια θαρραλέα και γενναία ανακοίνωση, ΣΤΑΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ προς το Εξωτερικό και επαναφορά της χώρας στην δραχμή. Έτσι, είναι σίγουρο πως έντρομοι, μπροστά στο σενάριο διάλυσης του ευρώ, θα αποδεχθούν τους όρους σας περί της επαναδιαπραγμάτευσης των όρων του μνημονίου και της αποδοχής του ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ.

Στην ακραία δε περίπτωση της μη αποδοχής της προτάσεως σας, η επαναφορά στην δραχμή θα είναι για τον λαό μας μία επώδυνη λύση, όμως θα είναι μία λύση.

Η τήρηση του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, αντίθετα, δεν είναι λύση και οδηγεί τον λαό μας στην πλήρη εξαθλίωση και την χώρα μας στην πλήρη διάλυση, με ορατή σ’ αυτή την περίπτωση την απώλεια Ελληνικών Εθνικών εδαφών (Θράκη, Αιγαίο και Καστελόριζο).

Δεν έχει σημασία αν πιστεύει κάποιος στον θεό των χριστιανών ή όχι. Δεν έχει σημασία αν κάποιος θεωρεί την εργασία ευλογημένη ή όχι. Σημασία έχει ότι η εργασία είναι σημαντική. Είναι σημαντική γιατί επιτρέπει στον άνθρωπο να μην εξαρτάται από άλλους. Επιτρέπει στον άνθρωπο να στηρίζεται στα χέρια του και στο μυαλό του ώστε να αποκτά όλα εκείνα που του επιτρέπουν να ζει τουλάχιστον αξιοπρεπώς. Να ζει ικανός να σχεδιάζει το μέλλον του όπως αυτός το φαντάζεται.

Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή”. Ποιος δεν έχει ακούσει αυτήν την φράση από τα πολύ πρώτα χρόνια της ζωής του στο σχολείο; Το σύστημα λοιπόν από πολύ νωρίς μας διδάσκει την αγιότητα της εργασίας ασχέτως αν στην συνέχεια – όχι σπάνια – μας οδηγεί στην αθλιότητα της ανεργίας. Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή λοιπόν.

Εύκολα συνάγεται από τα ανωτέρω, ότι ο άνθρωπος όχι μόνο πρέπει να επιδιώκει να εργαστεί, αλλά ότι θεωρητικά πρέπει να είναι ευτυχισμένος όταν εργάζεται μιας και του δίνεται η δυνατότητα να προσφέρει στον εαυτό του και σε αυτούς που αγαπά όλα εκείνα που κάνουν την ζωή να φαίνεται και να είναι πιο όμορφη.

Ακόμη πιο εύκολα, όμως, συνάγεται ότι ο άνθρωπος εκτός του ό,τι θα πρέπει να είναι δυστυχής όταν είναι άνεργος, θα πρέπει – εύλογα – να είναι δυστυχής ακόμα και όταν εργάζεται με τρόπο που δεν επιθυμεί. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν μπορείς παρά να είσαι δυστυχής όταν ξοδεύεις το 1/3 του χρόνου σου σε μια δραστηριότητα που δεν σου αρέσει. Δραστηριότητα καθημερινή, ίδια και απαράλλαχτη, την μια μέρα πάνω στην άλλη. Αν δεν είσαι δυστυχής, τότε είσαι απαθής. Αν δεν είσαι απαθής τότε είσαι εθισμένος στο να βλέπεις τον χρόνο να κυλά.

Ας πούμε… πώς μπορεί να αισθάνεται κάποιος που ανήκει στην ομάδα των ΜΑΤ; Αισθάνεται καλά; Αισθάνεται περήφανος; Αισθάνεται ότι προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο; Αισθάνεται ότι μπορεί να αποτελέσει υπόδειγμα για τα παιδιά του και να τους αναλύσει την χαρά της δημιουργίας και της πρωτοβουλίας που πρέπει ο κάθε άνθρωπος να μπορεί να προσλαμβάνει από την δουλειά του;

Αισθάνεται μήπως καλά, γιατί στο τέλος της βάρδιας του μπόρεσε και πρόσφερε κάτι στους πελάτες του και τους έκανε χαρούμενους; Αισθάνεται μήπως καλά, γιατί αποτελεί μέλος μιας ομάδας συνεργατών οι οποίοι έφεραν εις πέρας μια εργασία συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος και όφελους; Αισθάνεται μήπως περήφανος, γιατί στο τέλος της ημέρας κατόρθωσε να κάνει το αφεντικό του περήφανο που τον έχει στην δούλεψή του;

Αισθάνεται καλά όταν αμείβεται με 800 ευρώ και δέρνει κόσμο αμειβόμενο με 400 ευρώ; Μήπως αισθάνεται προνομιούχος υψηλόμισθος; Αισθάνεται μήπως περήφανος όπως οι αγράμματοι αμερικανοί των γκέτο που πάνοπλοι σκοτώνουν φτωχούς Ασιάτες; Αισθάνεται μήπως - και λίγο γόης – σαν τον ταυρομάχο που “κατατροπώνει” τον ναρκωμένο και μισό-δηλητηριασμένο ταύρο;

Όταν γυρίζει σπίτι του και τον ρωτάει η γυναίκα του πώς ήταν σήμερα στην δουλειά, τι μπορεί να λέει άραγε; “Άσε γυναίκα… σήμερα έριξα ένα βρωμόξυλο, τα γάμησα τα γερόντια”. Αισθάνεται μήπως περήφανος ως άλλος Σπαρτιάτης, μιας και η λακωνικότητά του εξαντλείται στις 3 ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ που επιτρέπεται να πει: ΟΧΙ, ΜΑΛΙΣΤΑ, ΔΙΑΤΑΞΤΕ.

Πώς στο διάολο μπορεί να αισθάνεται;

Αισθάνεται δυστυχής επειδή δεν του αρέσει αυτό που κάνει αλλά δεν έμαθε ποτέ να κάνει κάτι άλλο; Αισθάνεται απαθής ώστε να εξαναγκάσει τον εαυτό του να μην αισθάνεται δυστυχής; Αισθάνεται καλά επειδή μπορεί και αποδεικνύει την “ανωτερότητά” του;

Μήπως αισθάνεται – και είναι ΖΩΟ – επειδή τον μεταφέρουν με κλούβα; Μόνο τα ζώα τα μεταφέρουν με κλούβα. Μόνο τα αρνιά και τα γουρούνια τα μεταφέρουν με κλούβα μην γνωρίζοντας που στο διάολο πάνε. Και επειδή η ακακία είναι συνώνυμη του αμνού, μάλλον σαν γουρούνι πρέπει να αισθάνεται.

Ας πούμε… πώς αισθάνεται ο αστυνομικός που συνοδεύει την γυναίκα του βουλευτή, του επιχειρηματία ή του δημοσιογράφου στα πολυκαταστήματα και της κουβαλάει τις ζαρτιέρες και τα κυλοτάκια; Πώς αισθάνεται όταν συνοδεύει τον Ρέππα στο εστιατόριο και την στιγμή που ο Ρέππας με τον Μπόμπολα καταπίνουν τους αστακούς αυτός στο παραδιπλανό τραπέζι κρυφοπίνει κανά ποτήρι νερό για να ξεβρωμίσουν τα χνώτα του από την πείνα;

Βέβαια θα ήθελε κι αυτός να πεί στην γυναίκα του να αγοράσει αυτά τα στριγκάκια αλλά πώς να το πεί ο πεινάλας που 2 σώβρακα της γυναίκας του Πάγκαλου κοστίζουν όσο η δόση από το Hyundai του;

Ας πούμε… πώς αισθάνεται ο αστυνομικός όταν ακούει στις ειδήσεις το εξής: “Με λυντσάρισμα απειλήθηκε ο πρωθυπουργός αλλά τελευταία στιγμή φυγαδεύτηκε από τους άντρες της προσωπικής του φρουράς”; Δηλαδή, εκείνη την στιγμή τι λέει; “Κοίτα να δείς γυναίκα, ήμουν κι εγώ σ’ αυτήν την φρουρά”.

Πώς μπορεί άραγε να αισθάνεται αυτός που προσφέρει προστασία στον βιαστή του;

Αν του αρέσει που προστατεύει τον βιαστή του, τότε είναι άρρωστος, και δικαιούται ο βιαστής να του βιάσει την οικογένεια μέχρι την ρίζα.

Αν δεν του αρέσει που είναι αναγκασμένος να σώζει τον βιαστή του τότε δεν είναι δυστυχής. Είναι ΜΑΛΑΚΑΣ. Θα ήταν δυστυχής αν δεν είχε άλλη επιλογή. Η επιλογή υπάρχει και είναι μόνο μία. ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ. Να παραιτηθεί για να σώσει την αξιοπρέπεια του αρχικά και το τομάρι του στην συνέχεια. Διότι μόλις μπορέσει και ανακάμψει ο ελληνικός λαός είναι βέβαιον ότι θα πάρει στα χέρια του την λίστα με τα ονόματα των “προσωπικών φρουρών”. Την λίστα με τα ονόματα των “ανδρών ασφαλείας”. Δεν μπορεί… Τόσες φωτογραφίες υπάρχουν με τους βουλευτές και τις προσωπικές τους φρουρές. Όταν αλλάξουν τα πράγματα – που σίγουρα θα αλλάξουν – τι θα γίνει τότε; Σε αυτήν την περίπτωση δεν υπάρχει… “δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα, το γάλα των παιδιών μου, χρωστούσα το στεγαστικό” και τέτοιες μαλακίες.

Δεν σημαίνει ότι επειδή με την πτώση της χούντας οι βασανιστές της ΕΑΤ-ΕΣΑ χάθηκαν στην ανωνυμία, θα συμβεί το ίδιο και τώρα. Και εκείνοι ένστολοι ήταν και διαταγές εκτελούσαν. Ποια η διαφορά τους τους με τους σημερινούς ένστολους των ΜΑΤ; Και οι τωρινοί διαταγές εκτελούν.

Τι θέλουμε να πούμε…

Υπάρχει περίπτωση αυτή η φάτσα που κυκλοφορεί σε όλο το ίντερνετ να μπορέσει να χαθεί στο πλήθος;

Greek_riot_police

Και γιατί άραγε – αραιά και πού – η συνδικαλιστική αρχή των αστυνομικών εκδίδει δακρύβρεχτες ανακοινώσεις όπου μεταξύ άλλων μας αναφέρουν ότι δεν είναι ορντινάντσες; Γιατί άραγε κοτζάμ άντρες κάθονται και κλαίνε σαν τις δαρμένες πουτάνες; Κακώς. Και πολύ κακώς μάλιστα. Γιατί είναι και πουτάνες εφόσον για τον ξεφτιλισμένο μισθό τους ολημερίς και οληνυχτίς είναι αναγκασμένοι να κάνουν πράγματα που δεν θέλουν και είναι και δαρμένες γιατί στην Κερατέα φάγανε τόσο ξύλο που αγάλλιασε η ψυχή τους.

Και τώρα θα μου πείτε… τι να κάνουμε; Δουλειά είναι και αυτή. “Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή” άλλωστε.

Σωστή ερώτηση. Αλλά αφορά άλλους εργαζόμενους. Όχι αυτούς.

Πηγή

  • Γράφει ο Στέλιος Αρσενίου
Το τελευταίο μου ταξίδι με γκαζάδικο ( πετρελαιοφόρο ) ήταν πριν από τριάντα χρόνια.

Φύγαμε από το Μπουένος Άϋρες της Αργεντινής με προορισμό τη Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας.

Η Αργεντινή τα χρόνια εκείνα έμοιαζε με την σημερινή Ελλάδα.

Χωρίς να έχει κάνει ολυμπιακούς αγώνες, χωρίς χλιδή, χωρίς ιδιόκτητες παραλίες όπως εμείς. Πήρε γεύση Δ. Ν. Τ. Βγήκε αλώβητη. Εμείς πώς θα βγούμε ένας Θεός ξέρει. Ίσως και ο ράφτης που μας έραψε το κουστούμι.

Τέτοιο κουστούμι, ποιός να το πίστευε και ποιός να το φανταζότανε.

Το φόρεσα προχθές και πήγα στην Προσωτσάνη, δεκαπέντε χιλιόμετρα έξω από τη Δράμα, να συναντήσω τον καπετάνιο των χρόνων εκείνων.

Τον καπετάν - Ανδρέα.

Άνθρωπος ήπιων τόνων, πατέρας όλων μας τον καιρό εκείνο. Προ πάντων στις φουρτούνες.

Στο σπίτι του τα παράθυρα σε κάποια δωμάτια είναι ολοστρόγγυλα. Σαν φινιστρίνια.

Χάρηκε όταν με είδε.

Η καπετάνισσα, η κυρά - Δήμητρα, μας έκανε καφέ, έφερε και γλυκό κουταλιού. Από τα χέρια της. Ύστερα κάθισε κοντά μας, να ακούει εμάς τους καραβίσιους.

Καραβόσκυλα χαϊδευτικά.

- Καπετάνιε μας πήραν τα χρόνια. Μας πήρε και η κάτω βόλτα. Τί προβλέπεις. Θα ανακάμψουμε ή θα μας πάρει και θα μας σηκώσει;

- Στέλιο πρόσω ολοταχώς.

- Μπροστά μας δεν έχει θάλασσα. Καιάδας, Ζάλογγο μας καρτερούν. Στεγνώσαμε. Από μετρητά, από μαγκιά, από περηφάνια, από όνειρα.

- Πρόσω ολοταχώς.

- Καπετάνιε, στη στεριά είμαστε. Απέναντι είναι το Φαλακρό. Το βουνό με το χιονοδρομικό κέντρο. Δεν είναι ούτε ο Ειρηνικός, ούτε ο Ατλαντικός. Και στα εννιά μίλια είναι η πλατεία της Δράμας γεμάτη αγανακτισμένους. Όπως γεμάτες είναι και όλες οι πλατείες της χώρας. Ο κόσμος τά ‘χει παίξει. Θα λαλήσουμε όπου να ‘ναι. Σε λίγο ούτε στα παζάρια δεν θα μπορούμε να ψωνίζουμε.

- Πρόσω ολοταχώς. Αν δεν μπορείς να ψωνίζεις ούτε στο παζάρι, τράβα σε κάποιο από τα λιμάνια που πιάναμε. Τράβα στη Νέα Υόρκη, στο Ρότερνταμ.

- Μου θυμίζεις την τσαρίνα, η οποία σε εποχές που ο λαός της δεν είχε ούτε ψωμί, έδωσε εντολή στους αυλικούς να του δώσουνε παντεσπάνι.

- Άλλο παντεσπάνι, κι άλλο λιμάνι.

- Καπετάνιε τί λες, θα πάρουμε ξανά την πρώτη θέση στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον; Θα κάνουμε ξανά ολυμπιακούς αγώνες, Θα πάρουν τον τίτλο του μάστερ - σεφ ο Τζέκος και ο Ιακώβου; Θα πάμε ξανά στο Γουέμπλεϋ όπως τότε το 1972 με τον Παναθηναϊκό; Θα βγάλει ξανά η Δράμα άλλη Ευγενία Μανωλίδου;

- Σταμάτα, θα δώσω εντολή να σε πετάξουν στη θάλασσα. Μιας και είμαστε όμως στη στεριά άντε να το πω αλλιώς: Πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι. Τιμές, δόξες, μετάλλια, χλίδα, λούσα. Οι καλές μέρες πίσω είναι.

- Καπετάνιε, ταξιδεύαμε συνήθως με ταχύτητα δέκα μίλια την ώρα. Αν είχαμε προορισμό την Τρόϊκα, το Δ. Ν. Τ. την Κομισιόν, με τί ταχύτητα θα πηγαίναμε;

- Το πρόσω ολοταχώς θα γίνονταν πίσω ολοταχώς. Αλλαγή πορείας. Τί θα ‘θελες δηλαδή, να βρεθείς και συ και όλοι μας στο στόμα του λύκου;

- Αυτό η κυβέρνηση μπορεί να το κάνει;

- Η κυβέρνηση όχι. Ο λαός όμως, ναι. Και να είσαι σίγουρος ότι αυτό θα γίνει στο τέλος.

- Καπετάν - Ανδρέα φεύγω. Χάρηκα που σε είδα. Που τα είπαμε. Γειά σου καπετάνισσα.
- Πρόσω ολοταχώς. Καλό ταξίδι.
Όταν ο κ. Σμάγκι, χαρτογιακάς της ΕΚΤ, ρωτήθηκε από τους FT αν το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο, δεν δίστασε ούτε στιγμή ν' απαντήσει ότι "ναι, είναι". Το ελληνικό κράτος κατέχει μια από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη περιουσίες, είπε με σιγουριά, παπαγαλίζοντας το νούμερο που είχαν ήδη επεξεργαστεί οι γκάνγκστερ της ντόπιας παράνομης αλητο-κυβέρνησης, γύρω στα 300 δις ευρώ δηλαδή, πάνω κάτω στο ύψος που ήταν το χρέος ...χτες.

Τα 50 δις είναι μόνο η πρόγευση. Ένα πρώτο πείραμα, μια βολιδοσκόπηση για το πώς θα προχωρήσει η δουλειά παραπέρα. Και όταν λέμε δουλειά, το εννοούμε: Μίζες+προμήθειες για όσους, λίγους και εκλεκτούς, πρωτο-βρεθούν στο σταυροδρόμι της μοιρασιάς. Με τόση προϊστορία στο άθλημα, θα ήταν τουλάχιστον αφέλεια αν πιστεύαμε ότι τώρα τα πράγματα θα μπορούσαν να ήτανε αλλιώς.

Σαν ένα καράβι που κάνανε ρεσάλτο και το κυρίευσαν οι πειρατές, μοιάζει η χώρα μας τον τελευταίο χρόνο. Και να μην έχεις όπλα να τους αποκρούσεις...Ούτε ένα κομμάτι σχοινί, ούτε δα ένα κοφτερό σπαθί.

Δεν είναι όμως αλήθεια. Αν ανοίξουμε το ντουλάπι θα βρούμε εκεί μέσα κρυμμένα πολλά εκρηκτικά. Τα μνημόνια θα περάσουν και η δημόσια περιουσία, όση παρέμεινε από προηγούμενα πλιάτσικα, θα βγεί στα μανταλάκια για πούλημα.

Ο ΟΤΕ και η ΔΕΗ, για αρχή. Τι κάνουμε; Αν θέλουνε να μάς χρεοκοπήσουν έτσι, δεν θα προλάβουν. Θα τους χρεοκοπήσουμε πρώτοι εμείς.

Το κόλπο δεν είναι νέο. Το είχαμε επιχειρήσει παλιότερα με τις τράπεζες. Αλλά δεν είναι εύκολο να τρέξεις και να αποσύρεις τις καταθέσεις ομαδικά. Πέρα από το πρόβλημα της φύλαξης, υπάρχουν και άλλα μικροπροβλήματα όπως η σύνδεση λογαριασμών με πληρωμές προς άλλους, όπως λογαριασμοί ΔΕΚΟ κλπ. Οπότε δεν λειτουργεί. Μπορεί όμως να παρα-λειτουργήσει αλλού.

Το να αλλάξεις πάροχο τηλεφωνίας και ηλεκτρισμού είναι το πιο εύκολο πράγμα. Όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε και να το κάνουμε με ένα απλό τηλεφώνημα την ίδια μέρα.

Πουλήσατε τον ΟΤΕ; Υπέροχα! Το νέο αφεντικό θα βρεθεί με μια επιχείρηση χωρίς πελάτες!

Πουλήσατε τη ΔΕΗ; Τέλεια! Το νέο αφεντικό, από την άλλη κιόλας μέρα θα βρεθεί χωρίς ούτε ένα πελάτη!

Απλό το κόλπο, άκοπο, τέλειο και άκρως αποτελεσματικό. Kαι με ποικίλες εφαρμογές...


Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο! Η τοποθέτηση των αγαλμάτων του Φιλίππου του Β' και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και έπεται συνέχεια ή η διαρκής προσπάθεια γελοιοποίησης των Ελλήνων από τους φίλους και ας τους ονομάσουμε σύμμαχούς μας!

Αλλά τι να πρωτοθαυμάσουμε στους κατά φαντασίαν πολιτισμένους φίλους και σύμμάχους μας που μας αποκαλούν γουρούνια; Τον χαρακτηρισμό τους τον επιστρέφω. Ένα θέλω να τους τονίσω ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ δεν πωλείται διότι η αξία του είναι ανυπολόγιστη. Γνωρίζουν πως μπορούν να τον αποκτήσουν. Το έχει ξανακάνει ο ελεεινός συμπατριώτης τους, ο Άγγλος λόρδος Έλγιν.

Τ ο μέρος των συμπατριωτών μου που με την στάση του διακηρύττει τα Μάρμαρα στον Παρθενώνα, τα Σκόπια μέχρι τον Μαραθώνα πρέπει να συνέλθει. Όπως έχουν τα μάρμαρα Ιστορία, έτσι έχει και το όνομα Μακεδονία Ιστορία. Το όνομα είναι η ψυχή μας. Μεταξύ των άλλων το βροντοφώνησε η αείμνηστη ΜΕΛΙΝΑ. Ας τους ακολουθήσουμε και να δώσουμε ένα τέλος στα μασκαραλίκια των Σκοπιανών και των συμμάχων τους.

Συνιστούν λοιπόν ο επίτροπος της ΕΕ Στέφαν Φουλέ και ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τόμας Καντρίμαν, την κυβέρνηση της ΠΓΔΜ να αποφεύγει ενέργειες οι οποίες Θα μπορούσαν να θεωρηθούν από τους Έλληνες προκλητικές! Μεγαλύτερη προσβολή για το σημερινό ελληνικό πολιτικό κατεστημένο δεν ήταν δυνατό να γίνει!!!

Οι άνθρωποι ξέρουν τι κάνουν και τι λένε. Μέχρι σήμερα η ελληνική κυβέρνηση της οικογενειοκρατίας και οι αυλοκόλακές της μαζί με τους συνοδοιπόρους στο ζήτημα της ΠΓΔΜ δεν εκλαμβάνουν την ονομασία Μακεδονία ως προσβολή και πρόκληση;

Θα ιδρώσει το αυτί τους για αυτή την παρονυχίδα των αγαλμάτων στα Σκόπια την οποίαν όπως φαίνεται μόνον εθνικιστές την θεωρούν πρόκληση, τους οποίους προσωπικά αποκαλώ πατριώτες, του κυρίου Καρατζαφέρη εξαιρουμένου;

Ζούμε και πάλι την εποχή Τσοβόλα δώστα όλα.

Σήμερα όμως ηχεί στα αυτιά μας Παπανδρέου δώστα όλα. Διαφορετικά δεν εξηγείται η πικρή αλήθεια, ότι τόσο ο Πρωθυπουργός μας κύριος Παπανδρέου όσο και οι υπουργοί Εξωτερικών και Πολιτισμού δεν δέχθηκαν να συναντήσουν τους εκπροσώπους των Μακεδονικών Οργανώσεων στα πήγαινε έλα τους στις ΗΠΑ και από ό,τι είμαι σε θέση να γνωρίζω δεν απαντούν ούτε στις γραπτές παρακλήσεις τους, που ζητάνε ευγενικά να πει στους Σκοπιάνους το ΟΧΙ, ή να δεχθεί τους ίδιους τους ομογενείς σε ακρόαση.

Όλα είχαν αρχή το Βουκουρέστι του 2008 που Αμερικανοί παράγοντες είχαν δηλώσει, ότι η Ελλάδα θα πληρώσει την στάση της! Όποιος αμφιβάλλει ας διαβάσει τις δηλώσεις της εποχής. Και τώρα, δηλαδή από τον Οκτώβρη του 2009 ο Πρωθυπουργός μας τα δίνει, τα έδωσε όλα για να επαναφέρει την εκτροχιασμένη μηχανή εκεί από όπου κάποτε τόλμησε να προσπαθήσει να ξεφύγει!!!

Μου αρέσει όμως η απόφασή του για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος και μάλιστα όπως λέχθηκε, το δημοψήφισμα προβλέπεται και από το σύνταγμά μας...!
Θα τον παρακαλέσω λοιπόν τον Γιώργο Παπανδρέου να συμπεριλάβει και το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ για το αν θα του επιτρέψει ο ελληνικός λαός να διαπραγματευθεί στο όνομά του, επειδή είναι συνδεδεμένο με τα τρέχοντα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε και δεν επιτρέπεται να το δούμε ξεκάρφωτα και χωριστά από το σύνολο των προβλημάτων μας.

Διατελώ με εκτίμηση
Γεώργιος Α. Βλάχος
Ένας καθηγητής του London School of Economics (LSE), λέει ότι η Γερμανία θα πρέπει να είναι καλή με τους Έλληνες, οι οποίοι δεν διεκδίκησαν την αποπληρωμή των επανορθώσεων του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου.
Η Ελλάδα μπορεί να φαίνεται η χώρα με το πρωταρχικό χρέος της Ευρώπης, αλλά ένας οικονομικός ιστορικός έχει επισημάνει ότι η Γερμανία ήταν, στην πραγματικότητα, “ο μεγαλύτερος παραβάτης του χρέους του 20ου αιώνα”.

Ο Albrecht Ritschl, καθηγητής στο London School of Economics, έχει “χτυπήσει” τους Γερμανούς για την εχθρική στάση τους προς την αγωνιζόμενη μεσογειακή χώρα, προειδοποιώντας ότι εάν η Γερμανία δεν είναι προσεκτική, θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αξιώσεις από το θυμό των Ελλήνων για την μη καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων.

Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, το γερμανικό κοινό είναι 90 % κατά της ανάληψης μιας δεύτερης διάσωσης της Ελλάδας, ένα έθνος που το βλέπουν ως σπάταλο με υπερβολικά μεγάλες κρατικές συντάξεις.

Όμως, σε συνέντευξή του στο Der Spiegel ο Ritschl επισημαίνει ότι, η ίδια η Γερμανία απέτυχε να εξοφλήσει τα χρέη της τρεις φορές τον τελευταίο αιώνα.

Πρώτα μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο η Πόλεμο Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, είχε δανειστεί χρήματα από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να αποπληρώσουν τις αποζημιώσεις στις συμμαχικές δυνάμεις της νίκης. Αυτά τα χρήματα εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του κραχ στη Γουόλ Στριτ – με μεγάλο κόστος για τις ΗΠΑ.
Στη συνέχεια, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία δεν πλήρωσε την καταβολή αποζημιώσεων στις χώρες – όπως η Ελλάδα – που είχε εισβάλει.

Σύμφωνα με μια συνθήκη του 1953, το ζήτημα των αποζημιώσεων θα έπρεπε να επανεξεταστεί μετά την επανένωση το 1990. Αλλά ο Ritschl λέει: «Με την εξαίρεση της αποζημίωσης που καταβλήθηκε στους εργάτες-κρατούμενους, η Γερμανία δεν κατέβαλε αποζημιώσεις μετά το 1990 – και δεν πλήρωσε τα δάνεια και το κόστος κατοχής στις χώρες που είχαν καταλάβει κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου. Ούτε την Ελλάδα αποζημίωσε..

Ο Ritschl καθιστά σαφές και πιστεύει ότι, η οικονομική επιτυχία της Γερμανίας - συναγωνίζονται με την Κίνα να γίνει η πρώτη εξαγωγέας στον κόσμο των βιομηχανικών αγαθών – κατέστη δυνατή μόνο “με την παραίτηση εκτεταμένων πληρωμών χρεών και την παύση των αποζημιώσεων στα θύματα του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου.

Στην Ελλάδα, λέει, «κανείς δεν έχει ξεχάσει ότι η Γερμανία οφείλει την οικονομική ευημερία της προς τη χάρη των άλλων εθνών»

Ο Ritschl προειδοποιεί ότι εάν η Γερμανία διατηρήσει αυτή την ανταγωνιστική στάση της, η Ελλάδα – και άλλες ευρωπαϊκές χώρες – μπορεί κάλλιστα να εγείρουν το θέμα των αποζημιώσεων και πάλι.

Όσο για τη σημερινή κρίση, Ritschl πιστεύει ότι θα πρέπει να υπάρξει μια χρεοκοπία κατ όνομα. Οι πιστωτές θα πρέπει να ξεχάσουν μέρος των χρημάτων που τους οφείλονται από την Ελλάδα – και ορισμένες τράπεζες να ζορισθούν. “Για τη Γερμανία», λέει, “αυτό θα μπορούσε να κοστίσει, αλλά θα πρέπει να πληρώσει με κάποιο τρόπο…




  • Ξέρουμε που πάμε, δήλωσε ο Γιώργος Παπανδρέου! Το ζήτημα είναι ότι κι εμείς, οι πολίτες, ξέρουμε που μας πηγαίνουν. Και δυστυχώς, εμάς μας πηγαίνουν στην εξαθλίωση, ενώ οι ίδιοι θα οδεύσουν (αν προλάβουν) σε εξωτικά νησιά... Αυτή είναι η διαφορά της πορείας μεταξύ πολιτών και πολιτικών...
Η ψήφος εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση αποτελεί επιβεβαίωση της εντολής για τη συνέχιση της δύσκολης προσπάθειας που ξεκινήσαμε πριν από 20 μήνες, τόνισε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας σήμερα στη συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου.

Ο κ. Παπανδρέου χαρακτήρισε σκληρή τη μάχη που δίνει η Ελλάδα, μέσα από μια συνεχή και σκληρή διαπραγμάτευση με τους εταίρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, όπως είπε, η μάχη δίνεται για τη σωτηρία, αλλά και για την αλλαγή της χώρας.

Η κυβέρνηση, τόνισε, προσπαθεί να διασφαλίσει τη χρηματοδότηση της χώρας και να μπορέσει το χρέος να γίνει διαχειρίσιμο, μέσα σε ένα σκληρό, ασταθές και συχνά αμήχανο διεθνές περιβάλλον.

Ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε ότι "ξέρουμε που πάμε", και η κυβέρνηση εφαρμόζει συγκεκριμένο σχέδιο μέχρι το 2013.

Εγκρίθηκε από το υπουργικό Συμβούλιο ο εφαρμοστικός νόμος του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος

Εγκρίθηκε, πριν από λίγο, ομοφώνως, από το υπουργικό συμβούλιο ο εφαρμοστικός νόμος του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος που θα κατατεθεί στη Βουλή την Παρασκευή από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο.

Η συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου συνεχίζεται με συζήτηση επί του νομοσχεδίου για την απλοποίηση των διαδικασιών και την επιτάχυνση του χρόνου έκδοσης των οικοδομικών αδειών.

Έτσι, μεθοδικά και με υψηλές ταχύτητες η κυβέρνηση Παπανδρέου, ωραιοποιώντας την υποδούλωση της χώρας, οδεύει στον δρόμο της κατοχής, του διαμελισμού και της εθνικής καταστροφής. Το σημαντικό, όμως, για τον ίδιο τον Γιώργο Παπανδρέου, είναι πως αυτά γίνονται με αίσθημα "πατριωτικής ευθύνης"... Και δεδομένης της συνάφειας λόγων και έργων του συγκεκριμένου σύγχρονου Τσολάκογλου, όλοι μας καταλαβαίνουμε πως η πατρίδα μας εισάγεται στο κρεοπωλείο του Νεοταξισμού και της Διεθνοποίησης, προκειμένου ο "σκεπτόμενος" να νιώσει "εθνικά" υπερήφανος...

Μία απορία μόνο: Υπάρχει περίπτωση να δίνεται προμήθεια για τα δάνεια που συνάπτει η κυβέρνηση Παπανδρέου; Ποιός μπορεί να απαντήσει;

Κωνσταντίνος

Η παράξενη απόφαση του ΣτΕ υπέρ του Μνημονίου, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στην Ελλάδα. Έτσι Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα προσφύγουν ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών και Καλαμάτας, όπως και άλλοι Σύλλογοι κατά της απόφασης (σε διάσκεψη) της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε ότι το Μνημόνιο είναι σύμφωνο με τις συνταγματικές επιταγές, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τις Διεθνείς Συμβάσεις!

Να σημειωθεί ότι έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις αλλά και έχει προβληματίσει το πανεπιστημιακό και νομικό κόσμο της χώρας το σκεπτικό και η επιχειρηματολογία που επικαλέστηκαν οι σύμβουλοι Επικρατείας κατά τις πέντε διασκέψεις, κεκλεισμένων των θυρών, για να απορρίψουν, σχεδόν ομόφωνα, τις προσφυγές του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, της ΑΔΕΔΥ, των συνταξιούχων κ.λπ. κατά του Μνημονίου.

Η δημοσίευση της απόφασης της Ολομέλειας αναμένεται να γίνει με το νέο δικαστικό έτος, που αρχίζει στις 16 Σεπτεμβρίου 2011, αν και ασκούνται πιέσεις προς τις δύο εισηγήτριες Μαίρη Σάρπ και Σπυριδούλα Χρυσικοπούλου (και ειδικά είναι αυξημένες οι πιέσεις προς την πρώτη), προκειμένου η απόφαση να γραφτεί και να δημοσιευθεί το συντομότερο δυνατόν.

Έτσι, μόλις δημοσιευθεί η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, τότε και οι Δικηγορικοί Σύλλογοι θα προσφύγουν στο Στρασβούργο.

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών σε ανακοίνωσή του επισημαίνει ότι "κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες, το ΣτΕ φέρεται να έχει απορρίψει την επίμαχη αίτηση και τους δικαστές να "εκτιμούν", μεταξύ άλλων, ότι το Μνημόνιο ήταν τάχα αναγκαίο για την αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας καθώς και ότι το δικαίωμα στην περιουσία των θιγόμενων, δηλαδή στους μισθούς και στις συντάξεις τους, περιορίζεται νομίμως καθώς διατηρούνται τάχα σε "βιώσιμα επίπεδα". Και συνεχίζει ο ΔΣΑ, "έτσι φαίνεται, ότι το ΣτΕ χωρίς συνταγματική μεταβολή, μετέστη σε συνταγματικό δικαστήριο".

Παράλληλα, οι δικηγόροι υπογραμμίζουν:
"Με την επιφύλαξη της δημοσίευσης της απόφασης του ΣτΕ - ελπίζουμε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, λόγω της σοβαρότητας και του επείγοντος του θέματος - ο Δ.Σ.Α έχει αποφασίσει να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, επιδιώκοντας για μια ακόμη φορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Ελλήνων πολιτών, όπως πράττει ιστορικά μέχρι σήμερα".
Τέλος, ο Δικηγορικός Σύλλογος εκφράζει:
"Τη λύπη του για την απαράδεκτη διαρροή της απόφασης της διάσκεψης της μείζονος Ολομέλειας την ίδια ακριβώς ώρα που η κυβέρνηση του Μνημονίου ζητούσε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Τη λύπη του για την ποιότητα που έχει λάβει η δημοκρατία στη χώρα, μετά τα παραπάνω φαινόμενα και την ελπίδα του ότι το περιεχόμενο της απόφασης δεν έχει αποδοθεί σωστά από τις δημοσιογραφικές πληροφορίες".
Εμείς, αναρωτιόμαστε: Τελικά, μήπως η διαφάνεια και η νομιμότητα επιβάλλονται εκεί που συμφέρει το καθεστώς Παπανδρέου; Μήπως η Δικαιοσύνη και οι εκπρόσωποί της, τελικά, δεν είναι άτεγκτοι, αλλά συμμετέχουν συνειδητά και εμπράκτως στην υποδούλωση της χώρας και στην εξαθλίωση των Ελλήνων πολιτών; Μήπως το παρών σύστημα εξουσίας έχει φύγει τελείως από τον έλεγχο των θεσμών, τους οποίους έχει εγκολπώσει και τους χρησιμοποιεί ως "όπλα" καταστολής των πολιτών και υποστολής της ίδιας της Δημοκρατίας;

  • Μεσάνυχτα ... (617 δισ. σε τοκοχρεωλύσια)

Επειδή διαβάζοντας για τα 14,3 τρισ. δολάρια του Αμερικανικού χρέους, ορισμένοι αναγνώστες ρωτούν για περισσότερα: οι ΗΠΑ χρωστούν -δημόσιο μόνον κι όχι συν το ιδιωτικό χρέος- το 100% του ΑΕΠ τους! Πρόκειται για το Ομοσπονδιακό χρέος, τα Πολιτειακά αντίστοιχα χρέη είναι «ανακατεμένος ο ερχόμενος» -ήδη αρκετές Πολιτείες αγωνίζονται εναντίον της πτώχευσής τους. Η ίδια η Ενωση (ΗΠΑ) πρέπει να νομοθετήσει εκ νέου υπέρ της υπέρβασης του δανειοληπτικού φραγμού (στο 100% του ΑΕΠ), αν δεν θέλει να κηρύξει ο Ομπάμα στάση πληρωμών στον δημόσιο τομέα οσονούπω.

Την ίδια ώρα η (κατά τα άλλα Μεγάλη) Βρετανία χρωστάει της Μιχαλούς, δημόσιο συν ιδιωτικό χρέος το 400% του ΑΕΠ της. Με το Μάαστριχ να ορίζει το επιτρεπόμενο χρέος στο 60% του ΑΕΠ των κρατών-μελών της Ενωσης και της Ευρωζώνης, αν εξαιρέσει(;) κανείς τη Γερμανία, ο Θεός να βοηθήσει την...
Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία και τις μισές απ' τις υπόλοιπες φυλές του Ισραήλ...

Ομως, για να τελειώνουμε, και ο νοών νοείτω! Οι Γερμανοί εργαζόμενοι έχουν να πάρουν αύξηση δέκα χρόνια και τώρα τους προτείνεται νέα λιτότης. Επ' αόριστον. Συνεπώς:

Ας το πάρουμε χαμπάρι: η Κρίση είναι Εργαλείο! Για να επιστρέψουν η εργασία και οι πολίτες πλην πλουσίων στην εποχή πριν από το 1914! Γκέγκε;

Το έλεγαν οι πιο οξυδερκείς εκ των οιωνοσκόπων κι ένας-δύο απ' τους καλύτερους μαυροπόδαρους αρχαίους Ηλείους μάντεις, ότι με τον κ. Καμίνη-Δήμαρχο συχνά θα γίνεται στην Αθήνα της Λαΐδας!

Ποδήλατα των 800 Ευρώ, τεμάχια 15, θέλει να αγοράσει ο Τριβούνος του Αστεως για τη δημοτική Αστυνομία - κάπως ακριβά! Με 400 Ευρώ παίρνει κανείς ποδήλατο για τον Γύρο της Γαλλίας και με 150 Ευρώ, ποδήλατο γερό κι ανθεκτικό που δεν θα βγάζει και ζημιές.

Γιατί ποδήλατα των 800 Ευρώ, κ. Δήμαρχε; -ούτε του Γιωργάκη να αγοράζατε καινούργιο (με τρεις αλυσίδες δώρο) τόσα!- και, τέλος πάντων, όποιος αγοράζει δεκαπέντε ποδήλατα με τη μία, του κάνουν και ένα κάποιο σκόντο! Τουτέστιν όχι 800 Ευρώ, άντε 797 Ευρώ το ένα - ξέρετε τι είναι τη σήμερον ημέρα να εξοικονομεί κανείς (3x15) 45 ολόκληρα Ευρώ;

Εκτός κι αν «υπάρχουν τα λεφτά», όπως αυτά που συνεχίζουν να σπαταλώνται σε Μ.Κ.Ο., σε αναθέσεις «μελετών» και σε ημέτερους...

Μαύρα μεσάνυχτα η ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, στον κ. Παντελή Οικονόμου για παράδειγμα. Τον άνθρωπο που το πρωί έλεγε ότι «όσον πιο γρήγορα βγούμε απ' το Μνημόνιο, τόσον το καλύτερο» και το βράδυ, αφού πρώτα υπουργοποιήθηκε, άρχισε σαν τη γάτα που σκεπάζει τις ζημιές της, να σκεπάζει κι αυτός τον πρότερον έντιμο βίο του, για να μοιάσει με τους άλλους, τον κ. Πάγκαλο, να μην ξεχωρίζει απ' τον κ. Σηφουνάκη φέρ' ειπείν και την εμφυλιοπολεμική αργκώ που χρησιμοποιεί για τα μιάσματα που γιουχάρουν τα έργα του, κάτι καθόλου καθώς πρέπει λαϊκούς τύπους που «καπνίζουν, βρίζουν και γελούν» στο «καφενείον η Ελλάς» απ' τον καημό τους που 'ναι άφραγκοι, άνεργοι και καταχρεωμένοι - «ας πρόσεχαν» που έλεγε και ο κ. Σημίτης για όσους αυτός και η κυβέρνησή του τούς έφαγαν τα λεφτά στο Χρηματιστήριο χάριν των Δυνατών.

Αυτών που φόρτωναν τον κ. Τσουκάτο βαλίτσες με μάρκα, φράγκα κι άλλα σόλδια για τις καθαρές και άμωμες μίζες.

Αυτοί οι Ατιμώρητοι!

Σε αυτόν τον λευκό καθαρό κι άσπιλο κόσμο, πώς τολμούν οι Θερσίτες και βγάζουν γλώσσα απ' τις πλατείες; πώς τολμούν και μουντζώνουν; πώς τολμούν και γιουχάρουν; τι τρόποι είναι αυτοί;

Κι επιτέλους γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανοίγει μία Σχολή Καλών Τρόπων να μαθαίνει στους πληβείους πώς να τους τρώνε το φαΐ με το μαχαίρι στο δεξί και το πηρούνι στο αριστερό οι ευγενείς; σε τι ποτήρι, ψηλό ή κοντό, πίνεται το κρασί και σε τι κρύσταλλο το αίμα.

Δεν καταλαβαίνουν οι χωριάτες ότι με τέτοια καμώματα προσβάλλουν την αισθητική ντελικάτων διανοουμένων που προσπαθούν από σοβαρές εφημερίδες και σκαιές οθόνες να μάθουν στον λαό το χρέος του στην υποταγή;

Ουφ!

Δανειστήκαμε επιτυχώς και σήμερα!

Είναι κι αυτό μια κάποια ανακούφισις...

ΣΤΑΘΗΣ Σ.από enet.gr μοντάζ Γρέκι




«Και εάν η Ελλάδα χρεοκοπούσε…» διερωτάται η εφημερίδα σε πρωτοσέλιδο άρθρο της, που συνοδεύεται με την παραπάνω φωτογραφία.

Ο συντάκτης της δημοσιεύματος αναφέρει ότι «η Ελλάδα παίζει με τη φωτιά», ενώ αποκαλύπτει ένα «βίαιο περιστατικό» της συνάντησης του νέου υπουργού Οικονομικών, Ευάγγελου Βενιζέλου, με τον ευρωπαίο Επίτροπο Όλι Ρεν.

Ο κ. Βενιζέλος επιχείρησε να...επαναδιαπραγματευτεί όρους του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος, προκειμένου να ξεπεράσει τον «σκόπελο» μιας ενδεχόμενης εσωκομματικής ανταρσίας, ωστόσο ο Όλι Ρεν του απάντησε κατηγορηματικά: «Με κανένα τρόπο».

Άλλωστε, το επόμενο διάστημα, διακυβεύονται πολλά για την Ελλάδα, καθώς θα πρέπει να εξασφαλίσει ένα δεύτερο «πακέτο» βοήθειας. Ωστόσο, ο κίνδυνος μετάδοσης της κρίσης στην ευρωζώνη, αναφέρει η εφημερίδα «ανοίγει για την Αθήνα ένα περιθώριο διαπραγμάτευσης».

Την ίδια ώρα, η Liberation επιρρίπτει ευθύνες για την παρούσα κατάσταση στη Γερμανία και προσωπικά στην Άνγκελα Μέρκελ, καθώς με τη στάση της και την έλλειψη κατανόησης για τον τρόπο λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών αγορών, «επιδείνωσε την κρίση».

Παράλληλα, η Μέρκελ απέρριψε την έκδοση ευρωομολόγων, και την απόκτηση ενός ευρωπαίου υπουργού Οικονομικών, που θα μπορούσε να δώσει μια λύση.

«Όμως, ανάμεσα σε μια ομοσπονδιακή διακυβέρνηση και την πτώχευση, είναι άγνωστο τι θα προτιμούσαν οι Γερμανοί και ίσως θα ήταν προτιμότερο να μην τους τεθεί το ερώτημα», καταλήγει η Liberation.

Το 1981 στην Ελλάδα εγκαθιδρύθηκε η κομματική παντοκρατορία...

Γράφει ο Ναούμης Νικόλαος
Πολιτικός επιστήμονας


Γίνεται πάρα πολύς λόγος τώρα τελευταία για την ποιότητα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, καθώς και για την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών στην πατρίδα μας. Πολλοί την κρίνουν αρνητικά και δυστυχώς, το μεγαλύτερο μέρος των νέων σε ηλικία ανθρώπων, τα κρίνουν πάρα πολύ αυστηρά έως και εντελώς απαξιωτικά, θα μπορούσα να πω.

Με όλα όσα όμως συμβαίνουν γύρω μας και πιο συγκεκριμένα στην κεντρική πολιτική σκηνή, κάτι τέτοιο, φαντάζει φυσικό επακόλουθο και δεν θα έπρεπε να μας προκαλεί καμία απολύτως εντύπωση.

Αφορμή για να εκφράσω τις παραπάνω σκέψεις, στάθηκε η συμπεριφορά του αντιπροέδρου της ελληνικής κυβέρνησης, κ. Θ. Πάγκαλου, χθες το βράδυ στη βουλή, κατά την διάρκεια της συζήτησης στην ολομέλεια, για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης από το σώμα της, στην προσφάτως ανασχηματισμένη κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Σε μια άνευ προηγουμένου επίδειξη κομματικού σωβινισμού, ο κ. Πάγκαλος, θεώρησε σκόπιμο, την στιγμή που η κυβέρνησή του επιζητούσε εναγωνίως την συναίνεση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, να παραδώσει μαθήματα ιστορίας, παραχαράσσοντας την αλήθεια και προκαλώντας το κοινό αίσθημα. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο κ. Πάγκαλος, υποστήριξε, βλακωδώς, ότι η εδραίωση της δημοκρατίας στην χώρα μας, επήλθε, με την άνοδο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην εξουσία, το 1981! Το να σχολιάσω παραπάνω αυτή την ιστορική ανακρίβεια, θεωρώ, πως θα ήταν μάταιο και χωρίς ιδιαίτερη ουσία. Άλλωστε, οι πάντες γνωρίζουν, ότι η θεμελίωση της δημοκρατίας στην σύγχρονή ελληνική ιστορία, μετά την μαύρη σελίδα της επταετίας της κατάλυσης των θεσμών, εδραιώθηκε και σηματοδοτήθηκε, από τον Εθνάρχη, Κωνσταντίνο Καραμανλή. Το ζήτημα όμως για εμένα προσωπικά, βρίσκεται αλλού. Αλήθεια, ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος του κ. Πάγκαλου στο πολιτικό μας σύστημα; Τι είδους ακριβώς σκοπιμότητες εξυπηρετούν οι δηλώσεις που κάνει κατά καιρούς, την στιγμή που τις κάνει; Αν δεν στοχεύουν στην αποσταθεροποίηση καταστάσεων, ποια ακριβώς συμφέροντα εξυπηρετούν; Κρίνω, ότι τα ερωτήματα αυτά, πρέπει κάποια στιγμή να απαντηθούν, σε διαφορετική περίπτωση, κινδυνεύει ο κ. Πάγκαλος, να θεωρηθεί από τον ιστορικό του μέλλοντος, ως μια φαιδρή προσωπικότητα, ή ένας κοινός μπαχαλάκης.

Τα προσχήματα προσπάθησε να σώσει, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, ο πρωθυπουργός. Ωστόσο, δεν μπόρεσε, επηρεασμένος κι αυτός, από τον άκρατο κομματικό σωβινισμό που διακατέχει την παράταξή που ηγείται, να προβεί κι εκείνος, σ’ ένα μεγάλο ατόπημα. Στην προσπάθειά του να κατευνάσει τα πνεύματα και να πείσει να επιστρέψουν στα έδρανα οι βουλευτές της Ν.Δ., κατηγόρησε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ότι διαπράττει ύβρη προς την δοκιμαζόμενη δημοκρατία, όταν αποχωρεί από την αίθουσα της ολομέλειας, μια τόσο σημαντική στιγμή του κοινοβουλευτισμού. Ξεχνάει όμως ο κ. Γ. Παπανδρέου, ότι την μεγαλύτερη ύβρη προς τον κοινοβουλευτισμό, προκάλεσε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο ιδρυτής του, πατέρας του πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου, όταν στην πιο σημαντική στιγμή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, κατά την διάρκεια δηλαδή της συζήτησης στη βουλή, για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ το 1979, αποχώρησαν εκείνος και το δικό του κόμμα, κάτι που αποτελεί την μέγιστη των ύβρεων στην ιστορία του κοινοβουλευτισμού στην πατρίδα μας.

Τέλος, όσο περνάνε οι μέρες, γίνεται κοινή πλέον πεποίθηση κ. Πάγκαλε, ότι το 1981, δεν εδραιώθηκε η δημοκρατία στην Ελλάδα. Αντίθετα μάλιστα. Όπως όλο και περισσότεροι παραδέχονται, το 1981, ήταν το σημείο ορόσημο κατά το οποίο αργά και μεθοδικά, κάποιοι σοσιαλιστές του γλυκού νερού όπως εσείς, άρχισαν να σπρώχνουν την πατρίδα μας στον γκρεμό, με αποτέλεσμα σήμερα, να βρισκόμαστε στο σημείο, να παραδίδουμε την εθνική μας κυριαρχία, στα χέρια των τοκογλύφων και των golden boys, της παγκόσμιας διακυβέρνησης, που ο πρόεδρός σας οραματίζεται.


Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"
  • Είναι η Ελλάδα σε θέση να αντέξει ακόμη τις αντιπαραθέσεις των διάφορων πολιτικών ρευμάτων;
Σε περιόδους ανάπτυξης και σχετικής δημοσιονομικής ισορροπίας, ήταν εύλογο να υπάρχουν ιδεολογικές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στον πληθυσμό μιας χώρας. Αυτές ήταν οι ζυμώσεις, οι οποίες παρήγαγαν τις διάφορες πολιτικές ιδεολογίες. Τα τελευταία 30 –τουλάχιστον- χρόνια, οι διαφοροποιήσεις αυτές κατέληξαν να αντιπροσωπεύονται από τον «φιλελευθερισμό» της δεξιάς, τον «σοσιαλισμό», που αντιπροσώπευε υποτίθεται το μη προνομιούχο τμήμα της μεσαίας τάξης και τρίτον, τα κόμματα της «αριστεράς» που εκπροσωπούν την λαϊκή τάξη των εργατών και των αγροτών.

Επειδή λίγο πολύ οι ίδιες αυτές ζυμώσεις είχαν αναπτυχθεί στον ευρύτερο Δυτικό κόσμο, τα διάφορα κόμματα στη χώρα μας είχαν τα αντίστοιχά τους στο εξωτερικό και αυτό που βλέπαμε να αναπτύσσεται, ήταν η χάραξη κοινής πολιτικής. Τα τελευταία χρόνια όμως, ειδικά μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, άρχισαν τα πράγματα στη χώρα μας να παίρνουν μια πολύ συγκεχυμένη μορφή.

Πρώτα, το σοσιαλιστικό κόμμα του ΠΑΣΟΚ, άρχισε να εμφανίζει χαρακτηριστικά νεοφιλελευθερισμού. Η παραδοσιακή Δεξιά, μετά από μια περίοδο αναζήτησης νέας ταυτότητας στον υποτιθέμενο «μεσαίο χώρο», να διασπάται σε τρία μέτωπα: της «άκρας δεξιάς» (ΛΑ.Ο.Σ), του «κοινωνικού φιλελευθερισμού» της Ντόρας Μπακογιάννη, και του αντίστοιχου –λίγο ποιο συντηρητικού- του Αντώνη Σαμαρά. Στην αριστερή πτέρυγα τέλος, ένα ΚΚΕ με αραχνιασμένες πολιτικές θέσεις, ένα άλλο κόμμα (ΣΥΡΙΖΑ) με ποικίλες αποχρώσεις («συνιστώσες» τις ονομάσανε) και ένα νέο φυντάνι, τη Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη, που αρχίζει να παίρνει την μορφή «μπαλαντέρ». Ποια ήταν η θέση των ψηφοφόρων σε αυτή την εξέλιξη; Αυτό που έβγαινε προς τα έξω, στα μάτια και στη συνείδηση του κόσμου, ήταν ένας πολιτικός «αχταρμάς» και αυτό αποτυπώθηκε στα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών, όπου αναδείχτηκε ως πλειοψηφικό πολιτικό κίνημα, το κίνημα του «κανένα». Η συνολική αποχή στις Περιφερειακές εκλογές έφτασε το 54% και στις δημοτικές το 51%.

Τα τεκταινόμενα εχθές στη Βουλή ήταν άκρως θλιβερά, διότι φανέρωσαν, πως το σύνολο των σημερινών πολιτικών της χώρας είναι πολύ κατώτερο των περιστάσεων. Ο λαός, ο οποίος έχει αρχίσει στο μεταξύ να εκδηλώνει έντονα την δυσαρέσκειά του, παρατήρησε εχθές αστείες φιγούρες να παρελαύνουν από το βήμα της Βουλής και με έντονη την ανησυχία και την ανασφάλεια στη στάση τους αλλά και στην εκφορά του λόγου, να προσπαθούν να …απολογηθούν. Έπεισαν μήπως κάποιον; Είναι αμφίβολο το αν έπεισαν ακόμη και τον εαυτό τους.

Δεν είναι απαραίτητος οποιοσδήποτε σχολιασμός για την παρέμβαση του γνωστού δημαγωγού του ΠΑΣΟΚ, ούτε για την γελοία αντίδραση του «πρωθυπουργού της χώρας», όπως και για την παιδαριώδη αποχώρηση των βουλευτών του συντηρητικού κόμματος. Το περιστατικό αυτό φανέρωσε απλά το επίπεδο της σημερινής ελληνικής πολιτικής.

Ποιος είναι δυνατόν να πιστεύει ακόμη πως οι άνθρωποι αυτοί είναι ικανοί να βγάλουν τη χώρα από την κρίση;

Δεν είναι λίγοι αυτοί, που διαμορφώνουν την άποψη που έχει και ο 26χρονος Δημήτρης, τα λόγια του οποίου παραθέτει το SPIEGEL στη σημερινή του ηλεκτρονική έκδοση: «Νομίζω ότι η κοινωνία θα εκραγεί».

  • Ο Γερμανός ιστορικός, Aλμπρέχτ Ρίτσλ, λέει πως στο τομέα των χρεών η Γερμανία ιστορικά ανακηρύσσεται βασιλιάς και βασιζόμενος στο ποσό των ζημιών συγκριτικά με την οικονομική απόδοση, η Γερμανία αναδεικνύεται ο μεγαλύτερος παραβάτης χρεών του 20ου αιώνα.
Ο Ρίτσλ δήλωσε στο περιοδικό Der Spiegel πως η Γερμανία ήταν η χειρότερη χώρα-οφειλέτης του περασμένου αιώνα. Προειδοποιεί πως η χώρα του πρέπει να υιοθετήσει μία πιο αγνή προσέγγιση στην κρίση της Ευρωζώνης, διαφορετικά μπορεί να αντιμετωπίσει ανανεωμένες τις διεκδικήσεις για τις επανορθώσεις του Β' Παγκόσμιου Πολέμου.

Επισήμανε πως η Γερμανία ήταν υπεύθυνη για τις μεγαλύτερες εθνικές χρεοκοπίες στην πρόσφατη ιστορία. Και πως μόνον χάρις στην οικονομική βοήθεια των ΗΠΑ μετά τους δύο παγκόσμιους πολέμους είναι σήμερα η Γερμανία χρηματοοικονομικά σταθερή ηγούμενη της Ευρώπης.

"Το γεγονός αυτό, συχνά φαίνεται πως λησμονείται" τονίζει ο ιστορικός. Από το 1924 ως το 1929, η Δημοκρατία της Βαϊμάρης ζούσε με πιστώσεις και δανειζόταν ακόμη και για τα χρήματα αποπληρωμής των αποζημιώσεων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου προς τις ΗΠΑ.

Με ελάχιστες εξαιρέσεις, όλες οι διεκδικήσεις αποζημιώσεων μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αναβλήθηκαν μέχρι τη μελλοντική ενοποίηση της Γερμανίας.

Για τη Γερμανία, αυτό ήταν πραγματικό σωσίβιο και αποτέλεσε τη βάση του μεταπολεμικού οικονομικού της θαύματος. Αλλά αυτό σήμαινε επίσης πως τα θύματα της Γερμανικής κατοχής στην Ευρώπη - μεταξύ των οποίων και οι Έλληνες - θα έπρεπε να παραιτηθούν από τις αποζημιώσεις. Μετά τη πρώτη χρεοκοπία στη διάρκεια της δεκαετίας του '30, οι ΗΠΑ πρόσφεραν ένα 'κούρεμα' το 1953 στη Γερμανία, εκμηδενίζοντας ουσιαστικά το πρόβλημα του χρέους της".

Ο Ρίτσλ δήλωσε πως μετρούμενη σε κάθε περίπτωση έναντι της οικονομικής επίδοσης των ΗΠΑ, η γερμανική κρατική χρεοκοπία της δεκαετίας του '30 από μόνη της ήταν τόσο σημαντική όσο τα κόστη της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 συνολικά. Συγκρινόμενη με αυτή τη χρεοκοπία, τα σημερινά προβλήματα αποπληρωμής χρεών της Ελλάδας είναι στην πραγματικότητα ασήμαντα.

Ο ιστορικός δήλωσε πως το 1990, ο τότε πρωθυπουργός Χέλμουτ Κολ αρνήθηκε να αλλάξει την Συμφωνία του Λονδίνου πάνω στα Γερμανικά Εξωτερικά Χρέη του 1953. Σύμφωνα με αυτήν, σε περίπτωση γερμανικής επανένωσης, οι πληρωμές για τις επανορθώσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου που θα έπρεπε να καταβάλλει η χώρα θα ρυθμίζονταν εκ νέου. Η μόνη διεκδίκηση που υποβλήθηκε αφορούσε ένα μικρό υπόλοιπο ποσού που έπρεπε να πληρωθεί "αλλά μιλάμε για ασήμαντα ποσά εδώ" δήλωσε.

"Με την εξαίρεση αποζημιώσεων που καταβλήθηκαν σε όσους εργάσθηκαν υποχρεωτικά, η Γερμανία δεν πλήρωσε καμία επανόρθωση μετά το 1990 και ούτε αποπλήρωσε τα δάνεια και τα κόστη κατοχής χωρών που κατέλαβε στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ούτε τους Έλληνες αποζημίωσε" κατέληξε ο Ρίτσλ.

Επειδή στη χώρα μας έχουμε μάθει να παίζουμε στα όρια, ήμασταν βέβαιοι ότι έστω και οριακά θα πάρουμε την πέμπτη δόση του (πρώτου) δανείου. Δίνοντας έτσι μια ακόμη παράταση στο νεοελληνικό μας δράμα. Το κακό είναι, όμως, όταν αν δεν κερδίσεις στην παράταση ακολουθούν τα πέναλτι.

Ο λόγος της βεβαιότητας για την είσπραξη της δόσης, εν μέρει σωστός, ήταν ότι οι ξένοι δεν μπορούν ακόμη να ρισκάρουν να αφήσουν την Ελλάδα να χρεοκοπήσει επισήμως. Πιπιλήσαμε λοιπόν την καραμελίτσα που μας σέρβιραν: για να πάρουμε την δόση αυτή θα πρέπει να υπογράψουμε (συναινετικά, δηλαδή, όλοι συνυπεύθυνοι) το Μεσοπρόθεσμο (υποθηκεύοντας το μέλλον και τον πλούτο της χώρας για τα επόμενα 30 χρόνια). Βέβαια, είπαμε: δικό μας είναι το δημόσιο; Ας το πάρουν οι ξένοι να απαλλαγούμε κι από τις πληρωμές! Κι έτσι, όσοι από μας έχουν ακόμη δουλειά, ετοιμάστηκαν να προγραμματίσουν τα μπάνια τους. Από την ερχόμενη εβδομάδα, κιόλας, αφού με την 5η δόση νιώσαμε ότι καλυπτόμαστε μέχρι τον Σεπτέμβρη – Οκτώβρη…

Το κακό είναι ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά. Η μάλλον, δεν είναι τόσο βέβαια. Χωρίς να είναι σαφές αν η κίνηση γίνεται με σκοπιμότητα ή όχι, το ΔΝΤ επανέφερε ξαφνικά την απαίτησή του για μία σαφή δέσμευση των Ευρωπαίων ότι θα υπάρξει δεύτερο πακέτο δανειοδότησης για τη χώρα μας που θα καλύπτει τις υποχρεώσεις αποπληρωμών της Ελλάδας για τον επόμενο χρόνο. Τι σημαίνει αυτό;

Ότι για να πάρουμε την δόση δεν αρκεί μόνο να ψηφίσουμε το Μεσοπρόθεσμο. Περίεργο σφύριγμα, θα πείτε, εκεί που η παράταση πήγαινε καλά. Η αλήθεια, είναι όμως ότι δεν είναι πληρωμένος ο «λάισμαν», όπως έλεγαν παλιά οι αθλητικοί κάστερς. Το ΔΝΤ είχε καταγράψει την απαίτηση αυτή, αλλά το θέμα «μαζεύτηκε» με μία χαλαρότερη διατύπωση προ δύο εβδομάδων όταν η κρίση στην Αθήνα απείλησε να τινάξει στον αέρα τις αγορές.

Έτσι, η 5η δόση, δένεται και με το νέο πακέτο βοήθειας προς τη χώρα, αλλά και με την υπόθεση της ανανέωσης των ελληνικών ομολόγων που λήγουν το επόμενο διάστημα, και κυρίως τα επόμενα χρόνια.

Και τι σημαίνει αυτό, τώρα; Ότι το διεθνές περιβάλλον αντιλαμβάνεται ότι το ελληνικό πρόβλημα είναι μεγαλύτερο απ’ ότι το είχε καταγράψει. Και για να μην αφήσει ένα ενδεχόμενο ελληνικό χρεοστάσιο να διαχυθεί στην Ευρωζώνη και να συμπαρασύρει τη διεθνή οικονομική σταθερότητα, θα επιχειρήσει να δώσει μία συνολική λύση για να περιορίσει τις επιπτώσεις στην Ελλάδα. Κάτι σαν τη σαρκοφάγο στο πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνομπίλ δηλαδή.

Το τι έγινε στο Τσερνομπίλ, βέβαια το ξέρετε. Και η ραδιενέργεια διέφυγε και εξαπλώθηκε, και οι άνθρωποι που έμεναν στην περιοχή έχασαν τη ζωή τους. Αυτό φοβούνται και για την περίπτωσή μας όσοι διαβάζουν τα «σημεία».

Στις αγορές των ομολόγων και των ασφαλίστρων κινδύνου, η άνοδος των αποδόσεων είναι αλματώδης (σήμερα το ελληνικό CDS προεξοφλεί πλέον πιθανότητα χρεοκοπίας της τάξης του 80%). Η εικόνα αυτή υπάρχει, καθώς οι αγορές προεξοφλούν σε μεγάλο βαθμό ένα πιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα.

Κατ αρχήν, «πιστωτικό γεγονός» έχουμε όταν το χρέος μιας χώρας σταματάει να εξυπηρετείται επειδή η χώρα γίνεται αναξιόχρεη, δηλαδή ανίκανη να το εξυπηρετήσει. Και στην περίπτωσή μας αυτό θα γίνει αν δεν πάρουμε την 5η δόση. Τώρα λοιπόν αρχίζετε να καταλαβαίνεται το «δέσιμο». Ποιοι είναι αυτοί που προεξοφλούν το πιστωτικό γεγονός στέλνοντας τα ασφάλιστρα στα ουράνια; Μα φυσικά οι γνωστοί – άγνωστοι της οικονομικής τρομοκρατίας. Οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης οι οποίοι προέβλεψαν οικονομικό αδιέξοδο στην Ελλάδα, και σύμφωνα με ένα σενάριο συνωμοσίας που κυκλοφορούσε πριν μερικές ημέρες στο Λονδίνο έβλεπε ότι οι κάτοχοι CDS και κυρίως των λεγόμενων «γυμνών» CDS είναι αυτοί οι οποίοι οι οποίοι θα επιδιώξουν να «στήσουν» ένα πιστωτικό γεγονός.

Το σενάριο έλεγε ότι επειδή η Ε.Ε. θα συμφωνήσει με το σχέδιο της Γερμανίας να συμμετάσχουν και ιδιώτες στην αναδιάρθρωση του χρέους, έτσι θα ξεκινήσει μια διαδικασία επιμήκυνσης των ελληνικών ομολόγων.

Καθώς, μέσα στον Ιούλιο λήγουν CDS ύψους έως και 1 δις. ευρώ, τα οποία είτε θα πληρωθούν, είτε υα ανανεωθούν είτε απλά θα χαθούν, θα κινηθεί το «σύστημα». Οι δυνάμεις που επιδιώκουν την χρεοκοπία είναι ισχυρές και βλέπουν σε υπερκέρδη. Αν πληρωθούν τα CDS από τους εκδότες το κέρδος μπορεί να φτάσει τα 25 δις. δολάρια. Όμως και οι δυνάμεις που θα προσπαθήσουν να αποτρέψουν την χρεοκοπία είναι εξίσου ισχυρές. Γι αυτό και η Ευρώπη έσπευσε να δηλώσει με κάθε τρόπο ότι θα στηρίξει την Ελλάδα.

Στις αγορές όμως είναι κυρίαρχη η εικόνα ότι η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει. Ο ανασχηματισμός, μπορεί να έδωσε πίστωση σε εσωτερικό επίπεδο, αλλά δεν σηματοδότησε καμία αλλαγή στάσης από την πλευρά των μεγάλων ξένων επενδυτικών οίκων. Οι ευρωπαϊκές και αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες συνεχίζουν να συνιστούν στους πελάτες τους να παραμείνουν «short» σε μετοχές και ομόλογα ακόμη και αν ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο. Και αυτό καθώς για τους ίδιους είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση της Ελλάδας δεν θα μπορέσει να το εφαρμόσει υπό την πίεση της κοινωνίας και των εύθραυστων πολιτικών ισορροπιών.

Επιπρόσθετα, ακόμη κι αν επιτευχθεί μια ευρωπαϊκή συμφωνία εις βάρος των κερδοσκοπικών ορέξεων, οι ευρωπαϊκές τράπεζες που καλούνται να στηρίξουν (και ιδιωτικά πλέον) μία «τελική λύση» για την Ελλάδα, δεν συμφωνούν ως προς τις διαδικασίες των εγγυήσεων. Ήτοι: ο φαύλος κύκλος είναι δεδομένος, και από μία καθαρή δεξιότητα θα κριθεί και η πορεία των πραγμάτων.

Σε κάθε περίπτωση οι επόμενες 15-20 ημέρες θα είναι καθοριστικές για την εξέλιξη του ελληνικού οικονομικού δράματος. Που είτε θα πάρει άλλη μία παράταση μεγάλης διάρκειας, ή θα πάει στα πέναλτι, σε εκτός έδρας ματς με τον αντίπαλο σε κατηφορικό γήπεδο και τον διαιτητή πληρωμένο. Κι εδώ, μπορεί να ισχύσει κυριολεκτικά το… σφύριξα κι έληξες, που λέει και το άσμα!

  • Μα γιατί θα έπρεπε να Συμφωνούν οι ξένοι με το Ζάππειο 2; Σκασίλα μας!

Στην Ελλάδα του Κίτρινου Τύπου και των εξωνημένων ΜΜΕ των εργολάβων, έχουν επιστρατεύσει τους πιο ικανούς Προπαγανδιστές Δημοσιογράφους για να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα.

Η πλύση εγκεφάλου στην Ελλάδα είναι καθημερινή πραγματικότητα.

Ακούω, λοιπόν, στα κανάλια, αλλά ακόμη χειρότερα, στην βουλή να κατηγορούν τον Σαμαρά ότι το Ζάππειο 2 δεν είναι αποδεκτό από τους Ευρωπαίους Ηγέτες, ενώ ακόμη κι οι ομόδοξοι του, στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, είναι “εκνευρισμένο锨μαζί του!

Δυστυχώς κι ο Σαμαράς απαντάει στο ίδιο επίπεδο.

Αλλά γιατί θα έπρεπε να συμφωνούν με το Ζάππειο 2;

Τι είμαστε αποικία ή ψωροκώσταινα;

Η βλακεία έχει γίνει πλέον μάστιγα στην Χώρα μας!

Ας τα πάρουμε από την Αρχή!

Ξεχάσαμε ποιο είναι αυτοί που διαφωνούν, αν διαφωνούν;

Κι αν πράγματι διαφωνούν, χρειαζόμαστε την ευχή τους ή μήπως διεκδικούν την αποκλειστική αυθεντία κι αλάθητο επειδή απλώς “ανήκουν στην Δύση”;

Μπορεί ο κ. Παπανδρέου να νιώθει πιο άνετα ανάμεσα στους Αλλοδαπούς Πολιτικούς. Μπορεί να τους εμπιστεύεται περισσότερο, αλλά αυτό δεν τους κάνει…ελέω Θεού Πάπες!

Ξεχάσαμε ποιοι είναι ο κ.Φιγίον κι η κα.Μέρκελ; ‘Η ο Γιούνκερ, ή ο Σόιπλε, ή όποιος άλλος;

Ο κ.Φιγίον είναι ο Πρωθυπουργός της Γαλλίας!

Ναι! Και τί κάνει ο Πρωθυπουργός της Γαλλίας; Να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Γαλλικής Δημοκρατίας, των ψηφοφόρων του, των εταιρειών και των τραπεζών της Γαλλίας! Και πολύ καλά κάνει κι έτσι θα έπρεπε να κάνουν κι όλοι οι Πρωθυπουργοί για την χώρα τους! Ακόμη κι ο νυν Πρωθυπουργός της Ελλάδας!

Γιατί θα έπρεπε να συμφωνεί ο κ.Φιγίον με το Ζάππειο 2 και την πιθανή σωτηρία της Ελλάδας, όταν ξέρει ότι με το Μεσοπρόθεσμο, οι Γαλλικές Τράπεζες που έχουν 50+δις Ελληνικά Ομόλογα, αλλά κι οι Γαλλικές κατασκευαστικές, θα κάνουν πλιάτσικο στις Ελληνικές Τράπεζες και εθνικές οδούς, χωρίς να ξοδέψουν τίποτα;

Γιατί θα έπρεπε να συμφωνεί η Μέρκελ με το Ζάππειο 2, όταν μετά το ατύχημα της Φουκοσίμα, αποφάσισαν να κλείσουν τα Πυρηνικά Εργοστάσια τους και ψάχνουν απεγνωσμένα εναλλακτικές, όπως πχ τον λιγνίτη και με το Μεσοπρόθεσμο, η είναι στο ΔΕΗ με +/- 8,00€/μετοχή; Η μπορούν να πάρουν στρέμματα για ηλιακά πάρκα, δωρεάν; Θα πάρουν ολόκληρη την ΔΕΗ με μερικά εκατομμύρια (ορυχεία, εργοστάσια, ακίνητα), όταν μόνο ένα ορυχείο κοστίζει δις!

Τέλος, επειδή πολλοί κατηγορούν την Μέρκελ για αναλγησία, να τονίσω ότι δεν είναι δουλεία της Μέρκελ να υπερασπίζεται το βιωτικό επίπεδο το Ελληνα και την σωτηρία της Ελλάδας. Δεν την γουστάρω, αλλά κάνει σωστά την δουλειά της, που θα έπρεπε να είναι παράδειγμα για τον κ. Παπανδρέου και τα εξαπτέρυγα του,

Αν υπήρχαν αυτά τα ΜΜΕ το 1940, ένας Θεός ξέρει τι θα έλεγαν στον Μεταξά για το ΟΧΙ στον ομοϊδεάτη του Μουσολίνι! Οτι το σχέδιο του είναι ουτοπικό, ότι δεν έχουμε λεφτά, ότι είναι μονόδρομος η παράδοση άνευ όρων στους Ιταλούς κτλ.

Οι Ευρωπαίοι κοιτάνε τα συμφέροντα τους και κάνουν σωστά την δουλειά τους, για το καλό της πατρίδας τους.

Το ότι το σχέδιο Σαμαρά τους εκνεύρισε, για εμένα σημαίνει, ότι έχει βάση, αλλιώς θα το αποδομούσαν με επιχειρήματα, αντίθετα πιέζουν προσωπικά τον Σαμαρά για συναίνεση “άνευ όρων” στο δικό τους σχέδιο.

Αυτό που θα ήθελα από την ΝΔ είναι να κατέβει στον κόσμο, γιατί δεν φτάνει να έχεις καλό σχέδιο, πρέπει να κατέβεις και στο γήπεδο να παίξεις μπάλα για να το αποδείξεις.

Η υπερβολική “υπευθυνότητα” σε μια χώρα που κυβερνά η προπαγάνδα, εκλαμβάνεται ως αδυναμία.

Πηγή

Σε νέο άρθρο της Wall Street Journal, ο Σάιμον Νίξον καλεί τους αναγνώστες να μην πιστεύουν «τους ελληνικούς μύθους». Στο κείμενο ο συντάκτης επιχειρεί να καταρρίψει έναν έναν τους πέντε «μύθους» που αφορούν την Ελλάδα και συνοψίζονται ως εξής:

1. Η Ελλάδα δεν είναι χρεοκοπημένη, καθώς όπως επεσήμαναν οι οικονομολόγοι Κάρμεν Ράινχαρτ και Κένεθ Ρόγκοφ, μια χρεοκοπία σχετίζεται με τη θέληση και όχι την ικανότητα μιας χώρας να αποπληρώσει τα χρέη της. Η Ελλάδα διαθέτει δημόσια περιουσία συνεπώς και μεγάλα περιθώρια περικοπής δαπανών, φορολογικών εσόδων και βελτίωση της παραγωγικότητας, αρκεί να είναι διατεθειμένη να κάνει θυσίες.

2. Η Ελλάδα δεν έχει συμφέρον να χρεοκοπήσει. Από τη στιγμή που η χώρα αντιμετωπίζει τεράστιο έλλειμμα, αν χρεοκοπήσει θα πρέπει να ξαναδανειστεί. Επίσης, οι ελληνικές τράπεζες θα καταρρεύσουν, καθώς δεν θα έχουν πρόσβαση σε χρηματοδότηση.

3. Οι επιπτώσεις της ελληνικής κρίσης άρχισαν να εξαπλώνονται στην ευρωζώνη, και ιδίως στην Ισπανία. Η Γερμανία αρχικά έλαβε υπ’ όψιν μόνο τις πρωτογενείς επιπτώσεις, τη στιγμή που το μεγαλύτερο πλήγμα θα έρθει από τις δευτερογενείς επιπτώσεις. Η Lehman προκάλεσε ένα ισχυρό σοκ στην αγορά, όμως μια χρεοκοπία της Ελλάδας θα προκαλούσε «πιστωτικό επεισόδιο» και άρα παγκόσμια κρίση.

4. Μπορείς να κερδίζεις διαρκώς χρόνο. Υπάρχουν λόγοι να καθυστερεί μια χρεοκοπία της Ελλάδας προκειμένου να ατσαλωθούν ενάντια στη κρίση η Ισπανία ή η Ιταλία. Παράλληλα, οφείλει η ΕΕ να ενθαρρύνει την Πορτογαλία και την Ιρλανδία να συνεχίσουν το δρόμο της οικονομικής εξυγιανσής τους.

5. Οι Έλληνες δεν έχουν την αποκλειστική ευθύνη. Η ευρωζώνη από τη στιγμή που δέχεται ότι θα πρέπει να σώσει την Ελλάδα, πρέπει να διασφαλίσει ότι το πρόγραμμα θα λειτουργήσει. Αντί γι’ αυτό, η ευρωζώνη τιμωρεί την Ελλάδα με επιτόκιο διπλάσιο από αυτό που πληρώνει το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για να δανείζεται, δυσχεραίνοντας έτσι το έργο της Ελλάδας, πράγμα παράλογο.

Η διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση μπορεί να τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας με τα νέα τερτίπια του Θ. Πάγκαλου, όμως, οι ομιλίες στη Βουλή έχουν βγάλει και πολλές ειδήσεις. Έχουν ανακοινωθεί μέτρα που θα επηρεάσουν σημαντικά της ζωή μας και που θα ενταχθούν στον εφαρμοστικό νόμο που πρέπει να περάσει η κυβέρνηση μέχρι το τέλος του μήνα.

Τα φορολογικά ασφαλώς είναι αυτά που καίνε περισσότερο, όμως υπάρχουν και άλλα κρίσιμα θέματα. Έτσι, σύμφωνα με τις προγραμματικές δηλώσεις των υπουργών προβλέπεται:

  • Μπαίνουν περισσότεροι στη φάκα της εφορίας για την έκτακτη εισφορά καθώς ο συντελεστής 1% θα επιβάλλεται σε εισοδήματα από 12 χιλιάδες έως 25 ή 30 χιλιάδες ευρώ αντί για 20 χιλιάδες που ήταν το αρχικό σχέδιο. Κατά τα λοιπά θα επιβληθεί φόρος 2% για τα εισοδήματα από 25-30 έως 50 χιλιάδες και 3% από 50 χιλιάδες και πάνω. Ο φόρος είναι μεγάλος καθώς θα υπολογίζεται σε όλο το εισόδημα κι όχι κλιμακωτά. Ετσι, πολίτης που έχει εισόδημα 30.000 ευρώ θα κληθεί να πληρώσει έκτακτη εισφορά 600 ευρώ.
  • Η κυβέρνηση μάλλον κάνει πίσω στην επιβολή νέου ειδικού τέλους ακινήτων που θα πληρώνεται μέσω της ΔΕΗ.
  • Θα επιβληθεί όπως όλα δείχνουν η μείωση του αφορολόγητου για τον ΦΑΠ στα ακίνητα. Από τις 400 χιλιάδες θα πέσει στις 200.000 χιλιάδες αντικειμενική αξία.
  • Προκειμένου να μαζευτούν πολλά χρήματα αναμένεται να επιβληθεί τέλος επιτηδεύματος σε ένα εκατομμύριο ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρήσεις. Επειδή το οικονομικό επιτελείο είναι ανίκανο να πιάσει τους φοροφυγάδες θα επιβάλλει ένα κεφαλικό τέλος που μπορεί να είναι 100 ευρώ το… κεφάλι.
  • Μπορεί να γλιτώνουμε για φέτος την εξίσωση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης, αλλά δεν θα γλιτώσουμε αύξηση στον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης. Αναμένεται να πάει από τα 21 ευρώ το χιλιόλιτρο στα 60 ευρώ κάτι που σημαίνει ότι η θέρμανση για τον ερχόμενο χειμώνα θα είναι ακριβότερη τουλάχιστον 5 λεπτά το λίτρο.
  • Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη αν και σε ποια προϊόντα θα αυξηθεί ο ΦΠΑ από το 13% στο 23%, ούτε αν θα επιβληθεί φόρος κατανάλωσης στο εμφιαλωμένο κρασί.
  • Ο νέος φόρος που θα έρθει θα αφορά περισσότερα από 1 εκατ. αυθαίρετα. Όπως προανήγγειλε ο Γ. Παπακωνσταντίνου θα υπάρξει «νομιμοποίηση» με την καταβολή εισφοράς από τους ιδιοκτήτες. Τα αυθαίρετα σε ρέματα, δάση, παραλίες κ.λπ. θα κατεδαφιστούν, όπως λέει η κυβέρνηση, αλλά στην Ελλάδα τίποτε δεν έχει κατεδαφιστεί, πέρα από κάτι παράγκες.
  • Αναμένεται να υπάρξει απελευθέρωση της πετρελαιοκίνησης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
  • Χαράς ευαγγέλια για τους εργολάβους και τους λοιπούς μεγαλοεπιχειρηματίες καθώς προαναγγέλθηκε «ξεμπλοκάρισμα» έργων. Στα μεν δημόσια έργα ο Γ. Ραγκούσης ανακοίνωσε ευρύ διάλογο στις δε επενδύσεις ο Γ. Παπακωνσταντίνου είπε ότι θα ξεμπλοκάρουν 10 από τις μεγαλύτερες που είναι κολλημένες για περιβαλλοντικούς λόγους. Μεταξύ αυτών… η επένδυση της Ελληνικών Χρυσός, συμφερόντων Μπόμπολα στη Χαλκιδική.
  • Καταργείται η έκπτωση φόρου για τη συγκέντρωση αποδείξεων πάνω από το απαιτούμενο όριο για την οικοδόμηση του αφορολόγητου ορίου. Πλέον όλοι οι φορολογούμενοι θα πρέπει να συγκεντρώνουν το 25% του εισοδήματός τους σε αποδείξεις προκειμένου να καρπώνονται το αφορολόγητο όριο των 12.000 ευρώ. Η ρύθμιση ισχύει από τα φετινά εισοδήματα.
  • Θα προβλέπεται η εργασιακή εφεδρεία για 12 μήνες δημοσίων υπαλλήλων που εργάζονταν σε εταιρείες που βάζουν λουκέτο. Θα παίρνουν το 60% του μισθού τους και μετά μπορεί και να απολύονται.

Αυτά είναι κατά κύριο λόγο τα μέτρα που θα μπουν σήμερα στο τραπέζι του υπουργικού συμβουλίου για να εγκριθούν. Όμως, με την κυβέρνηση αυτή τίποτε δεν είναι σίγουρο. Από Σεπτέμβρη ίσως έλθει κι άλλη ψυχρολουσία.

Πηγή

  • Το 1981 ήρθαν οι θυρωροί για να ξεπουλήσουν την... πολυκατοικία!
Οι ιστορικοί του μέλλοντος, αλλά και οι γονείς που θα καλωσορίζουν τα μικρά παιδιά τους στις πρώτες αφηγήσεις γνώσης και εθνικής μνήμης, θα στέκονται με ευλαβική προσοχή στην 21η Ιουνίου του 2011. Τη μέρα, ή μάλλον το βράδυ που μάθαμε… πότε ήρθε στην Ελλάδα η Δημοκρατία.

Τις διευκρινίσεις τις έδωσε ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος. Σύμφωνα με την πολιτική προσέγγιση και κοσμοθεωρία του οποίου, από το 1974 μέχρι και την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, στις 18 Οκτωβρίου του 1981, στην Ελλάδα ζούσαμε σε κάποιο άλλο πολίτευμα. Όχι πάντως στη Δημοκρατία.

Ένα… περίεργο πολίτευμα. Που κατάφερε να αποκαταστήσει αναίμακτα τον κοινοβουλευτισμό, μετά από επτάχρονη δικτατορία. Που έλυσε τις ιστορικές εκκρεμότητες των Ελλήνων με τον θεσμό της βασιλείας, εγκαθιδρύοντας την Προεδρευόμενη Δημοκρατία. Που συνέταξε το πιο σύγχρονο Σύνταγμα της εποχής του, το οποίο αντέχει μέχρι και σήμερα. Που πέτυχε την ένταξη της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικογένεια, σε μια εποχή που όλοι οι υπόλοιποι μας προσέγγιζαν ως «χανσενικούς», περίπου όπως συμβαίνει και σήμερα.

Αυτά τα… ολίγα συνέβησαν, στα επτά χρόνια της διακυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή στη… μη δημοκρατική Ελλάδα, πριν η εξουσία παραδοθεί στο ΠΑΣΟΚ, ως εκφραστή της λεγόμενης Δημοκρατικής Παράταξης.

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος βέβαια, έχει ένα κάποιο δίκιο. Το 1981 υπήρξε σημείο καμπής για την Ελλάδα. Η Αλλαγή μπορούσε να αποκαταστήσει πολιτικές και κοινωνικές ισορροπίες στη χώρα, και να «περπατήσει» την Ελλάδα σε ένα καλύτερο μέλλον. Τριάντα χρόνια μετά, η Ελλάδα έχει εκχωρήσει την εθνική κυριαρχία της, και φλερτάρει σχεδόν καθημερινά με τη χρεοκοπία, οικονομική, πολιτική και ηθική. Είναι η Ελλάδα μετά το ΠΑΣΟΚ.

Το 1981, στην Ελλάδα ήρθαν οι… θυρωροί. Οι πρόγονοι των σημερινών «κηπουρών», όπως θα έλεγε και ο Γιώργος Φλωρίδης. Ένα πολιτικό δυναμικό στην πλειοψηφία του χωρίς όραμα, με αισθήματα απαξίωσης και απέχθειας για τους θεσμούς και τη Δημοκρατία, στελέχη που αναδείχτηκαν σε διαχειριστές της εξουσίας, επομένως της ζωής και του μέλλοντός μας, ενώ, σύμφωνα με τον Γιώργο Κατσιφάρα, δεν θα τους γνώριζε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους, αν δεν υπήρχε ο Ανδρέας.

Το ΠΑΣΟΚ άλλωστε είχε διαχρονικά την ευχέρεια να συντηρεί μύθους, να διαστρεβλώνει έννοιες, να κερδίζει χρόνο σε βάρος της Ελλάδας. Στοιχειώδης σεβασμός στη Δημοκρατία, θα συνεπαγόταν ότι θα είχαμε ακούσει μια έστω ανειλικρινή συγνώμη, από εκείνους που αφαίρεσαν από τους Έλληνες το δικαίωμα στην ελπίδα.

Γιατί, προς «διόρθωση» της χθεσινής αποστροφής του Θεόδωρου Πάγκαλου, το 1981 δεν ήρθε η Δημοκρατία στην Ελλάδα. Αλλά η Δημοκρατία… πήγε στο απόσπασμα, όπως έγραψε σε ολόκληρο βιβλίο ο Ανδρέας Παπανδρέου.


Η κυβερνητική προπαγάνδα επισείει διαρκώς το φόβητρο της παύσης πληρωμών ώστε να χειραγωγήσει μια γενικευμένη εξέγερση των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων. Στο εσωτερικό του κόμματος, οι αντιφρονούντες ως προς την κομματική ορθοδοξία βουλευτές, εκβιάζονται με τον ισχυρισμό ότι κάθε ενέργεια που θα εκφράζει αντίθεση στην κομματική γραμμή, θα σημαίνει αποστασία και προδοσία ως προς το εθνοσωτήριο έργο που ανέλαβε αυτοβούλως η κομματική ελίτ. Στο ίδιο μήκος κύματος οι ευρωπαίοι εταίροι εκβιάζουν την αντιπολίτευση να υπερψηφίσει το μεσοπρόθεσμο, ως προϋπόθεση για την καταβολή των δανείων και την αποφυγή χρεοκοπίας.

Ακολούθως, τα δημοσιογραφικά και οικονομολογικά εξαπτέρυγα της καθεστωτικής ενημέρωσης, από κανάλι σε κανάλι επιδίδονται σε συνεχή τρομοκρατία για την επερχόμενη παύση πληρωμών και την μη καταβολή μισθών και συντάξεων.

Φυσικά το επιχείρημα των οικονομικών τρομοκρατών πόρρω απέχει από την αλήθεια. Στο άρθρο, «Μύθος ότι χωρίς το Μνημόνιο δεν θα υπήρχαν λεφτά για μισθούς και συντάξεις!», ο αναπληρωτής καθηγητής Εφηρμοσμένης Οικονομικής, στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Δημήτρης Σερεμέτης, έχει καταρρίψει με στοιχεία τον καθεστωτικό μύθο.

Ποιο είναι το επίμαχο της όλης προπαγάνδας; Μας το αποκαλύπτει με τραγελαφικό τρόπο η ανακοίνωση στήριξη της Ελλάδας από «70 επιχειρήσεις κολοσσούς», ανακοίνωση που προανήγγειλε το περιοδικό Spiegel.

To άρθρο του Spiegel, «How the Euro Became Europe’s Greatest Threat», 20/6/2011, αναφέρει ότι το πρόβλημα της Ελλάδας θα ήταν ένα μεμονωμένο αντιμετωπίσιμο γεγονός αν η χώρα δεν βρισκόταν στη ζώνη του ευρώ. Αντίθετα, το πρόβλημα είναι του ίδιου του ευρώ και γι αυτό λαμβάνει αυτή τη διάσταση. Οι αγορές κεφαλαίου φοβούμενες για ένα ενδεχόμενο ντόμινο στην ευρωζώνη ανεβάζουν τα ασφάλιστρα κινδύνου, με αποτέλεσμα να απειλείται το σύνολο της ευρωζώνης. Κατά το Spiegel, η συνύπαρξη χωρών του κέντρου και της περιφέρειας στο κοινό νόμισμα είναι η αιτία του προβλήματος, λόγω της άνισης ανάπτυξης, γεγονός που δεν είχε προβλεφθεί από την Ένωση και που τελικά οδηγεί σε ναυάγιο το πολιτικό σχέδιο για μια ενοποιημένη Ευρώπη, την συνοχή και το μέλλον της.

Επιπλέον, οι κυβερνήσεις του χωρών του νότου που ανέλαβαν να εφαρμόσουν τα προγράμματα λιτότητας στερούνται κάθε έννοιας νομιμοποίησης, δεδομένου ότι οι αποφάσεις παίρνονται από τις μυστικές συναντήσεις των πολιτικών ελίτ. Στη πραγματικότητα οι αποφάσεις παίρνονται από τους ηγέτες της Γαλλίας και της Γερμανίας σε συνεργασία με τους τραπεζίτες, αποφάσεις που επιβάλλονται στις κυβερνήσεις του νότου. Οι πολίτες πρέπει να ανησυχούν όχι μόνο για τις περικοπές μισθών και την μείωση της κοινωνικής ασφάλισης, αλλά και για τα ίδια τα περιουσιακά τους στοιχεία. Ταυτόχρονα είναι φανερό ότι η λιτότητα που επιβάλλεται αφορά τις χρηματοπιστωτικές αγορές και όχι τις ίδιες τις χώρες.

Το άρθρο αναφέρεται ακόμη στον αποκλεισμό της ελληνικής βουλής από τους αγανακτισμένους της πλατείας Συντάγματος με το σύνθημα «κλέφτες, κέφτες», ενώ διερωτάται έως πότε οι πολίτες θα ανέχονται τις κυβερνήσεις τους, που παίρνουν όλο και σκληρότερα μέτρα για τη διάσωση του ευρώ. Το ευρώ έχει καταστεί στη μεγαλύτερη απειλή για τις χώρες της Ευρώπης απειλώντας τις με κατάρρευση. Εντούτοις, ο φόβος της αδυναμίας ανταγωνισμού των αναδυόμενων αγορών της ανατολής από μια κατακερματισμένη Ευρώπη, εξαναγκάζει τους πολιτικούς με την συνεπικουρία των πολυεθνικών και των τραπεζών να εγκρίνουν πακέτα διάσωσης με σκοπό να κερδηθεί χρόνος. Το Spiegel προαναγγέλλει την καμπάνια των πολυεθνικών ευρωπαϊκών εταιριών με το λανσάρισμα του συνθήματος «το ευρώ είναι αναγκαίο και αξίζει τη δέσμευσή μας».

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι το Spiegel επιχειρεί να υπερασπίσει τα γερμανικά συμφέροντα, εντούτοις διατυπώνει με σαφήνεια την αλήθεια για το τι συμβαίνει. Τα συμφέροντα του ευρωπαϊκού καπιταλισμού ευνοούνται με το ευρώ, έτσι ώστε να διαθέτει ένα ισχυρό νόμισμα στα πλαίσια του παγκόσμιου καπιταλιστικού ανταγωνισμού. Πολυεθνικές και τραπεζίτες επιβάλλουν τα συμφέροντά τους εκβιάζοντας τους πολιτικούς που με τη σειρά τους εκβιάζουν τις χώρες τους. Τα μέτρα λιτότητας και τα πακέτα της μνημονιακής διάσωσης, αφορούν αποκλειστικά την διάσωση των τραπεζών και των επιχειρήσεων, αφού μια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας (ή κρατών του νότου) θα επέβαλλε μια τέτοια μεγέθους πληρωμή ασφαλίστρων κινδύνου που θα κατέστρεφε τους Ευρωπαίους τραπεζίτες, όσο και χασούρα από τα ελληνικά ομόλογα, ώστε η ευρωζώνη θα βυθιζόταν στην χρεοκοπία. Η εσωτερική πτώχευση της Ελλάδας, τα πακέτα διάσωσης που ουσιαστικά ανακατευθύνονται προς τους δανειστές, το ξεπούλημα της χώρας αντί πινακίου φακής, γίνονται με σκοπό να κερδηθεί χρόνος ώστε να συντελεστεί ένα θαύμα σε σχέση με το ευρώ.

Συνεπώς, οι κυβερνήσεις του νότου-και κυρίως της Ελλάδας-είναι όργανο των τραπεζών και εξαπατούν τους πολίτες οδηγώντας τη χώρα τους στο χάος. Όχι μόνο δεν θα υπάρξει ανάκαμψη, αλλά και με την αποψίλωση από κάθε εθνικό ενεργειακό πλούτο ,που θα δοθεί για τον εξευμενισμό των αγορών, θα καταστραφεί ολοσχερώς κάθε έννοια μελλοντικής οικονομικής ανάκαμψης.


Τα γεγονότα διαδραματίστηκαν μεταξύ 01:00 – 03:00

Μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, ο κόσμος προχώρησε προς την Β.Σοφίας, ελπίζοντας να πετύχει τους βουλευτές καθώς θα βγαίνουνε από το Κοινοβούλιο. Το «φράγμα» που είχε στήσει η αστυνομία ήταν αδιαπέραστο. Οι άντρες των ΜΑΤ είχαν από αρκετή ώρα φορέσει κράνη και αντιασφυξιογόνες μάσκες.

Τα μεγάφωνα που έχουν στηθεί στην επάνω πλατεία, προέκταση των μεγαφώνων της «κάτω πλατείας», αναμετέδωσαν πως «το μνημόνιο μας πλήτει όλους, Έλληνες και μετανάστες». Ένα λεπτό μετά, εκτοξεύθηκαν πέτρες εναντίον των ΜΑΤ στην Β.Σοφίας. Αμέσως εκτοξεύθηκε ένα δακρυγόνο. Οι συγκεντρωμένοι απομακρύνθηκαν προς στιγμή, όμως γρήγορα επέστρεψαν και συνέχισαν τα συνθήματα κατά της κυβέρνησης και των βουλευτών.
Λίγο αργότερα, εκτοξεύτηκαν ξανά πέτρες εναντίον των ΜΑΤ που τις ακολούθησε μαζική ρίψη δακρυγόνων, πάντα στην αρχή της Β.Σοφίας. Η ατμόσφαιρα έγινε αποπνικτική. Η συγκέντρωση δυαλύθηκε προς στιγμήν, όμως λίγη ώρα μετά, ο μισός περίπου από τον κόσμο που βρισκόταν εκεί επέστρεψε και άρχισαν διαπλητισμοί με τα ΜΑΤ.

Κι ενώ η ένταση είχε αρχίσει να υποχωρεί, ξεκίνησε μία πρωτοφανής επιχείρηση της αστυνομίας: Αρχικά, μία διμοιρία ΜΑΤ βγήκε από τη βουλή και στήθηκε στη γωνία Ξενοφώντος και Φιλελλήνων.

Άλλες δύο εώς τρεις διμοιρίες ΜΑΤ βγήκαν από την αριστερή πλευρά της βουλής και παρατάχθηκαν στο δεξιό μέρος μπροστά στη βουλή. Το ίδιο συνέβη και από τα αριστερά. Περίπου 60 μοτοσυκλετιστές της αστυνομίας, ήρθαν και στάθηκαν κατά μήκος της Αμαλίας, ανάβοντας τι σειρήνες τους και εκφοβίζοντας όσους είχανε απομείνει στο κέντρο του δρόμου, μπροστά στη Βουλή.

Στο κάτω μέρος της πλατείας, γύρω στις τρεις διμοιρίες ΜΑΤ βγήκαν από την Σταδίου και ανέβηκαν σε παράταξη την Κ.Σερβίας προς το Σύνταγμα.

Οι διμοιρίες που ήταν τοποθετημένες πέριξ της πλατείας, παρατάχθηκαν στο δρόμο μπροστά στην κάτω πλευρά της πλατείας (προέκταση της Αμαλίας) και άλλοι 40 μοτοσυκλετιστές αποκλείσαν την διαφυγή από την Αμαλίας.

Ο κόσμος που είχε απομείνει μπροστά στη βουλή, περικυκλωμένος πλέον από παντού, περίμενε την εκδήλωση προβοκάτσιας και αντεπίθεσης των ΜΑΤ. Εκτοξεύθηκαν μερικά μπουκάλια, κυρίως στην αριστερή πλευρά του δρόμου, όμως αρκετοί νεαροί συνιστούσαν ψυχραιμία και συγκρατούσαν τους πιο θερμόαιμους. Συγχρόνως, από τα μεγάφωνα, ακουγόταν η προτροπή προς τον κόσμο να παραμείνει στην πλατεία και προς τα ΜΑΤ να αποχωρήσουν.

Επιπλέον, ομάδες παιδιών ψέκαζαν τα πρόσωπα των συγκεντρωμένων με μαλόξ (για την προστασία από μαζική ρίψη δακρυγόνων που ευτυχώς τελικά δεν έγινε)

Στο τέλος, καθώς η προβοκάτσια δεν εκδηλώθηκε τελικά, τα ΜΑΤ ξαναμπήκαν στη βουλή και οι μοτοσυκλετιστές της αστυνομίας αποχώρησαν (ακούστηκαν πολλές, ακατάλληλες για ανηλίκους προτροπές στη διάρκεια αυτής της διαδικασίας).

Άλλοι φίλοι που παρέστησαν στα γεγονότα, με πληροφόρησαν πως έγιναν δύο προσπάθειες από ομάδες ροπαλοφόρων να κινηθούν προς τη βουλή, μετά την περικύκλωση και απωθήθηκαν από διαδηλωτές.

Το προσωπικό μου συμπέρασμα είναι πως αυτή ήταν μια πρόβα τζενεράλε της αστυνομίας για τον εκφοβισμό των διαδηλωτών. Το πολύ χειρότερο σενάριο της πρόβας για αιματοκύλισμα προτιμώ να μην το σκέφτομαι.

Περιμένω (μάταια ίσως) τις αντιδράσεις των κοινοβουλευτικών κομμάτων για τα γεγονότα και προβλέπω με θλίψη μου πως μόνο η αριστερά θα τοποθετηθεί.