Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Ιουν 2013


Πέραν των 100 ταυτοποιήσεων οστών που ανήκουν σε αγνοούμενους της κυπριακής τραγωδίας θα διενεργηθούν εντός του 2013, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Ε/κ πλευρά στη Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοουμένους Άριστο Αριστοτέλους. Ο κ. Αριστοτέλους είπε ότι ο αριθμός των ταυτοποιήσεων ενδέχεται να πλησιάσει τις 140, ενώ έχουν εντοπιστεί οστά που εκτιμάται ότι ανήκουν σε 1000 περίπου αγνοούμενους.

Ωστόσο, μιλώντας σήμερα μετά από συνάντηση με τον Πρόεδρο της ΕΔΕΚ Γιαννάκη Ομήρου, στα γραφεία του Κινήματος, ο Άριστος Αριστοτέλους είπε ότι «δεν μπορούμε να είμαστε ευχαριστημένοι, είτε σαν ΔΕΑ, είτε σαν ε/κ κοινότητα με οποιοδήποτε αποτέλεσμα μέχρις ότου εξακριβωθεί η τύχη όλων των αγνοουμένων».

Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου ανέφερε πως «κρίνεται ως σχετικά ικανοποιητικός ο ρυθμός στη διαδικασία εντοπισμού λειψάνων και ταυτοποίησης τους».

Πρόσθεσε ότι:

«Υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος να διανυθεί και είναι μια πραγματική τραγωδία 40 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή και την γενοκτονία που επιχειρήθηκε σε βάρος του κυπριακού Ελληνισμού να μην έχει ακόμα λυθεί αυτό το ανθρωπιστικό ζήτημα με τη διακρίβωση της τύχης του συνόλου των αγνοουμένων».

Ο κ. Ομήρου είπε πως η Τουρκία οφείλει να αποδεχθεί να παράσχει όλες τις αναγκαίες πληροφορίες και ότι πρέπει να ανοίξουν τα αρχεία του τουρκικού στρατού και να επιτραπεί τόσο από την Τουρκία, όσο και από τις κατοχικές δυνάμεις που εκπροσωπούν την Τουρκία, η διενέργεια ερευνών σε όλους τους χώρους για τους οποίους υπάρχουν πληροφορίες ότι έχουν ταφεί οι αγνοούμενοι της κυπριακής τραγωδίας του 1974.

Η ΕΔΕΚ στηρίζει πλήρως το έργο της ΔΕΑ και προσβλέπει σε υπερπήδηση των εμποδίων που υπάρχουν και κυρίως στα εμπόδια που εξακολουθεί η Τουρκία να προβάλλει για την πλήρη και ολοκληρωμένη έρευνα που θα λυτρώσει τους συγγενείς των αγνοουμένων, είπε ο Γιαννάκης Ομήρου, προσθέτοντας πως «αυτός ο αγώνας δεν θα τελειώσει παρά μόνο με την εξακρίβωση της τύχης και του τελευταίου αγνοούμενου».

Σύμφωνα με τον το Ε/κ μέλος της ΔΕΑ οι εργασίες της Επιτροπής διεξάγονται ομαλά και με την αναδιοργάνωση και τα νέα συστήματα που έχουν εφαρμοστεί τα αποτελέσματα είναι αισθητά.

«Προσδοκούμε σε ακόμα καλύτερες εξελίξεις και πολύ περισσότερες ταυτοποιήσεις από τα προηγούμενα χρόνια», είπε, προσθέτοντας πως φέτος οι ταυτοποιήσεις θα ξεπεράσουν τις 100, πλησιάζοντας ίσως και τις 140, αριθμός που θεωρείται πολύ ψηλός σε σύγκριση με τον μέσο όρο των προηγούμενων χρόνων που ήταν 56 ταυτοποιήσεις ετησίως.

Ο Εκπρόσωπος της Ε/κ πλευράς στη ΔΕΑ είπε πως «μετά την τρικυμιώδη περίοδο που περάσαμε τον περασμένο χρόνο, μπορώ να πω ότι σήμερα επήλθε ηρεμία».

Αναφέροντας ότι έχουν εξευρεθεί οστά που αντιστοιχούν σε περίπου χίλιους αγνοουμένους, ο κ. Αριστοτέλους είπε πως «έχουμε μπροστά μας ένα πολύ δύσκολο έργο να φέρουμε εις πέρας».

«Έχουμε άλλο τόσο δρόμο να διανύσουμε και προσδοκία όλων μας είναι να διανύσουμε αυτό το δρόμο το συντομότερο. Για να επιτευχθεί αυτό και να γίνει όσο το δυνατό ταχύτερη η διεκπεραίωση αυτής της αποστολής χρειάζονται πόροι και η εξεύρεση των αναγκαίων μέσων που θα επιτρέψουν κάτι τέτοιο να γίνει», είπε.

Πρόσθεσε πως η παροχή οποιωνδήποτε πληροφοριών που βοηθούν το έργο της ΔΕΑ εκτιμάται ιδιαίτερα.

Κληθείς να σχολιάσει αναφορές του Προέδρου της Παγκύπριας Οργάνωσης Συγγενών Αδηλώτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων Νίκου Σεργίδη, ότι το ζήτημα των αγνοουμένων «κινδυνεύει να καταντήσει τυπικό, γραφειοκρατικό» και ότι γίνεται προσπάθεια ωραιοποίησης της κατάστασης, ο κ. Αριστοτέλους είπε ότι «δεν μπορούμε να είμαστε ευχαριστημένοι, είτε σαν ΔΕΑ, είτε σαν ε/κ κοινότητα με οποιοδήποτε αποτέλεσμα μέχρις ότου εξακριβωθεί η τύχη όλων των αγνοουμένων μας».

Είπε επίσης ότι δεν πρέπει να αγνοούνται τα δεδομένα και τα αποτελέσματα κι ότι οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους, χωρίς αυτό, συνέχισε, να αποτελεί στοιχείο ικανοποίησης. «Αντίθετα είναι στοιχείο που μας ενθαρρύνει να εντείνουμε τις προσπάθειες μας για να έχουμε ακόμα καλύτερα αποτελέσματα και να ανακουφίσουμε όσο το δυνατό περισσότερες οικογένειες αγνοουμένων», κατέληξε.

Πηγή: alithia.com.cy
Ρεπορτάζ : Γιάννης Κοκκινίδης

Στο «πόδι» έχει σηκώσει η Τουρκία την Ουάσιγκτον καθώς ο Ταγίπ Ερντογάν αδιαφορώντας και γράφοντας στα παλαιά του υποδήματα τις «συμβουλές» των αμερικανών αξιωματούχων να μην προχωρήσει σε συμφωνία με το Πεκίνο, προχωρά σε αγορά κινέζικου πυραυλικού αντιαεροπορικού συστήματος μεγάλου βεληνεκούς παρόμοιας τεχνολογίας με τους S-300.

Ο Ταγίπ Ερντογάν εμφανίζεται αποφασισμένος να προχωρήσει στην εν λόγω αγορά με την προϋπόθεση οι Κινέζοι να του πουλήσουν μαζί με τα πρώτα πυραυλικά συστήματα και την τεχνογνωσία της κατασκευής τους. Πρόθεση του Τούρκου πρωθυπουργού είναι να μπορεί η Άγκυρα να κατασκευάζει σε λίγα χρόνια δικούς της πυραύλους τύπου S-300. Γεγονός που θα ανατρέψει πλήρως την οποιαδήποτε ισορροπία όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή.

Η Ουάσιγκτον θέλει να περιορίσει την Άγκυρα στο ρόλο του χωροφύλακα για τις αραβικές χώρες λόγω της μεγάλης στρατιωτική δύναμης που διαθέτει και σε καμία περίπτωση δεν επιθυμεί να αναβαθμιστεί ο ρόλος της αυτός.

Είναι σίγουρο, όμως, ότι μόλις καταστεί στρατιωτική υπερδύναμη η Άγκυρα θα επιχειρήσει να ελέγξει και τις διαδρομές των υδρογονανθράκων εκβιάζοντας και αποσπώντας συνεχώς τεράστια οφέλη για την ίδια. Το γεγονός αυτό έχει αναστατώσει τις ΗΠΑ καθώς βλέπουν ότι απειλούνται πολύ σοβαρά τα συμφέροντά της.

Ήδη από το έδαφος της Τουρκίας περνούν πολλοί αγωγοί και αν ο Ερντογάν θελήσει να κλείσει τις στρόφιγγες τότε θα παγώσει η Ευρώπη και πολλές βιομηχανίες της γηραιάς ηπείρου θα σταματήσουν να λειτουργούν.

Η όλη κατάσταση έχει θορυβήσει και το Ισραήλ, που έχει σταματήσει εδώ και καιρό να βλέπει την Τουρκία ως σύμμαχη χώρα.

Η είδηση για την αγορά κινέζικων S-300 από τον Ταγίπ Ερντογάν δημοσιεύεται στην έγκυρη αμερικανική εφημερίδα που είναι εξειδικευμένη στα αμυντικά θέματα, Defense News, και επικαλείται δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων που εμπλέκονται στις στρατιωτικές προμήθειες.

Η επίσημη δικαιολογία που οι Τούρκοι προβάλουν για την αγορά αυτή και όχι κάποιων δυτικών, που να είναι και συμβατοί με τα συστήματα του ΝΑΤΟ, είναι πως οι Κινέζικοι είναι φθηνότεροι.

Οι Αμερικανοί εγκαλούν τον Ερντογάν να μην προχωρήσει σε μία τέτοια αγορά καθώς αυτό θα δημιουργήσει αυτόματα “μαύρη τρύπα” για το ΝΑΤΟ καθώς τα ραντάρ των Κινέζικων πυραύλων βλέπουν όλα τα αεροσκάφη που έχουνκατασκευαστεί στη δύση ως εχθρικά . Η Άγκυρα μάταια προσπαθεί να καθησυχάσει την Ουάσιγκτον ότι θα κάνουν συμβατά τα ραντάρ των κινέζικων πυραύλων και δεν θα υπάρχει πρόβλημα. Οι πραγματικές ανησυχίες βέβαια των ΗΠΑ είναι άλλες και όχι τόσο η διασύνδεση των συστημάτων αεράμυνας και η συμβατότητά τους.

Όλοι ξέρουν ότι ο Ερντογάν δεν θα δώσει εύκολα τα 4 δισ. δολ. στους Κινέζους αν δεν του δοθεί από αυτούς η τεχνογνωσία να κατασκευάζει μόνος τους όσους πυραύλους θέλει στο μέλλον.

Κάτι που θα του επιτρέψει επιπλέον να αντικαταστήσει σιγά -σιγά όλο το σύστημα ραντάρ και πυραύλων που διαθέτει και να απογαλακτιστεί από τα Αμερικάνικα οπλικά συστήματα προηγμένης τεχνολογίας με ότι αυτό συνεπάγεται. Να σημειώσουμε ότι η Τουρκία κατασκευάζει δικά της, τεθωρακισμένα, φρεγάτες, μη επανδρωμένα επιθετικά και κατασκοπευτικά αεροσκάφη, μαχητικά προκεχωρημένης εκπαίδευσης, χτίζει πυρηνικούς σταθμούς και διαθέτει δικούς της δορυφόρους.


Πηγή: Νewpost


Θα φτιάξει νέο κόμμα ο Γιώργος Παπανδρέου; Αυτό προοιωνίζεται η δήλωσή του με αφορμή την αποχώρηση της Αριστερής Πρωτοβουλίας από το ΠΑΣΟΚ;

Εκείνοι που συνομιλούν συχνά μαζί του, αναφέρουν ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν λειτουργεί ποτέ πρόχειρα και ούτε λαμβάνει αποφάσεις εν θερμώ. Το σίγουρο είναι ότι με δημόσιες τοποθετήσεις του θα παρεμβαίνει, είτε για τα εσωτερικά της χώρας είτε για τις διεθνείς εξελίξεις, κάνοντας σαφές πως δεν είναι διατεθειμένος να σιωπήσει.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη απόφαση που έχει λάβει έχει κάνει ορισμένα από τα στελέχη του να αισιοδοξούν και να νομίζουν ότι φτιάχνοντας κάποιο καινούργιο κόμμα ο κ. Παπανδρέου, θα έχουν μέσα από αυτό και οι ίδιοι ρόλο.

Ισως και γι' αυτό να συντηρείται στην επικαιρότητα η συζήτηση για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Ορισμένοι από αυτούς μάλιστα του λένε χαρακτηριστικά:  
«Πρόεδρε αν κάνεις νέο κόμμα, θα πάρουμε τουλάχιστον 10%, και θα αποτελέσουμε ρυθμιστικό παράγοντα στις πολιτικές εξελίξεις».
Συνομιλητές του κ. Παπανδρέου εκτιμούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός που έχει βιώσει από την πρώτη στιγμή την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, που συμμετείχε πάντα σε καίριες πολιτικές θέσεις, σε ηγετική ομάδα, που έγινε πρόεδρος και πρωθυπουργός και ξέρει πολύ καλά ο ίδιος τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά, διευκρινίζει ότι ένα κόμμα δεν γεννιέται πατώντας κάποιος ένα κουμπί. Τα κόμματα πρέπει να έχουν κοινωνική αποδοχή, να απευθύνονται στις ανάγκες της κοινωνίας και να λύνουν προβλήματα πολιτών, όχι απλά να υπάρχουν για να υπάρχουν.

Φυσικά, γνωρίζει επίσης ότι ένα νέο κόμμα για να έχει ελπίδες να προχωρήσει χρειάζεται χρήματα για να οργανωθεί και να κινηθεί, χρειάζεται ένα φιλικό μιντιακό περιβάλλον, που αν όχι θα βοηθάει, τουλάχιστον δεν θα πολεμάει και τέλος, στελέχη ικανά να συγκροτήσουν ψηφοδέλτια σε όλη την Ελλάδα.

Παρ' όλα αυτά, το γεγονός είναι ένα, αναφέρουν συνεργάτες του: Ο ίδιος όλο αυτό το διάστημα δεν έχει μιλήσει για το παραμικρό. Είτε για το αν πρόκειται να κάνει νέο κόμμα είτε για το αντίθετο. Δεν έχει δώσει το στίγμα του. Αυτό δεν σημαίνει ότι σε κάποιο χρονικό διάστημα δεν μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Μέχρι τότε όμως καταλήγουν ότι ο κ. Παπανδρέου με την εμπειρία, τη γνώση, τις επαφές που διαθέτει εντός και εκτός της χώρας, όταν του δίνεται δημόσιο βήμα θα μιλάει. Είτε προσκεκλημένος από κάποιο φορέα, είτε από κάποια ξένη οργάνωση είτε σε διεθνή φόρα, θα λέει τη γνώμη του, βοηθώντας πάντα την πατρίδα του, όπως υποστηρίζουν συνεργάτες του, αδιαφορώντας για το όποιο πολιτικό κόστος. Και αυτό το έχει αποδείξει ο ίδιος, σημειώνουν.



Aυτή είναι κυβέρνηση! Τα δύο κόμματα της διαφθοράς, των διορισμών, των σκανδάλων, της διαπλοκής, της δημοσιονομικής εκτροπής, της φτωχοποίησης κυβερνούν επιτέλους μαζί

Βλέποντας την ανακοίνωση του ανασχηματισμού από τον άνθρωπο που έσβησε μέσα σε μία νύχτα τη δημόσια τηλεόραση στην Ελλάδα, ένιωσα πραγματική ικανοποίηση.

Ναι, αυτή είναι κυβέρνηση! Τα δύο κόμματα της διαφθοράς, των διορισμών, των σκανδάλων, της διαπλοκής, της δημοσιονομικής εκτροπής, της φτωχοποίησης κυβερνούν επιτέλους μαζί. Οι "κλέφτες του ΠΑΣΟΚ" και "οι ψεύτες της ΝΔ", οι "κάτω η χούντα του ΠΑΣΟΚ" και οι "κάτω η χούντα της ΝΔ" μαζί. Οι "όταν οι άλλοι θα ψάχνουν γι' αρχηγό, εμείς θα σε φωνάζουμε ξανά πρωθυπουργό" και οι "όταν οι άλλοι θα διώχνουν τον Ψηλό, εμείς θα σε φωνάζουμε ξανά πρωθυπουργό" μαζί.

Ο Σαμαράς των διορισμών του Μουσείου της Ακρόπολης και ο Βενιζέλος των εξοπλιστικών προγραμμάτων και των ολυμπιακών έργων μαζί. Ο πολιτικός αυτισμός της Φώφης και η τουρκοφαγική παραφροσύνη του Άδωνη μαζί.

Είμαι ευχαριστημένος γιατί τώρα πια δεν υπάρχει άλλοθι. Κανένα αριστερό δεκανίκι, κανένας οικονομολόγος Παπαδήμος, καμία "αριστερά της ευθύνης", καμία "δεξιά της ανάγκης", καμία "κυβέρνηση εθνικής ενότητας" για ξεκάρφωμα. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μαζί.

Συγκυβέρνηση των δύο κομμάτων που σε κατέστρεψαν προκειμένου να σε σώσουν. Αυτό είναι. Χωρίς μάσκα πια. Αν σου αρέσει, πάω πάσο. Δικαίωμά σου. Μόνο που μαζί με  τη δική τους μάσκα έπεσε και η δική σου. Δεν μπορείς πια να πεις "δεν ήξερα". Αυτό είναι, αυτό που βλέπεις. Κανένας δεν σε κοροϊδεύει. Έχεις τα περιττώματα της Ιστορίας για πρώτη φορά μπροστά στα μούτρα σου όπως είναι. Χωρίς να σου τα βαφτίζει κανείς ούτε "κρέας" ούτε "ψάρι".

Γράφει ο Νίκος Μωραϊτης, μοντάζ Γρέκι
Το "φαινόμενο Τουρκία", της επιτυχημένης χώρας που έκανε τεράστια άλματα και κατόρθωσε να γίνει πανίσχυρη οικονομικά και βιώνει την δημοκρατία, είναι όχι μόνο ένα μεγάλο ψέμα, αλλά είναι (στην πραγματικότητα) μία πολύ καλά κατασκευασμένη εικόνα που σχεδιάστηκε εκτός Τουρκίας και εκτελέστηκε - φιλοτεχνήθηκε από το καθεστώς του σημερινού πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η καλά κρυμμένη αλήθεια, όμως, δεν βρίσκεται στην βιτρίνα των Μικρασιατικών παραλίων, ούτε στην "κοσμοπολίτικη" Κωνσταντινούπολη. Η σκληρή πραγματικότητα, το αληθινό πρόσωπο της Τουρκίας βρίσκεται στο εσωτερικό της. Εκεί που οι άνθρωποι ζούνε με χρονικό απόσταση περίπου 50 χρόνων από τον δυτικό κόσμο. Εκεί που οι άνθρωποι βιώνουν -χωρίς κανένα περιθώριο αντίδρασης και αντίστασης- την φτώχεια και την επιβολή ισχύος των αγάδων, των νομαρχών, των αστυνομικών διευθυντών. Η πραγματική Τουρκία είναι μία χώρα που διαφημίστηκε, έντεχνα αναβιβάστηκε και πολύ σύντομα θα γκρεμιστεί από εκείνους που σχεδίασαν την ανάκαμψή της. Και όπως πάντα, το "μάρμαρο" θα πληρώσουν οι απλοί άνθρωποι, εκείνοι που στενάζουν από την φτώχεια και τις περισσότερες φορές η μόνη τους διέξοδος είναι να δεχθούν την "μοίρα" ή να γίνουν εργαλεία του συστήματος - καθεστώτος Ερντογάν (αστυνομία, στρατοχωροφυλακή, στρατός).
Η σημερινή Τουρκία δεν εξεγείρεται μόνο επειδή η μεσαία τάξη δεν θέλει να της απαγορευθεί το ποτό, οι νέοι να μπορούν να ερωτεύονται ελεύθερα ή επειδή υπάρχει ο φόβος της μεταστροφής σε ένα ισλαμικό κράτος. Οι Τούρκοι πολίτες εκδηλώνουν την δυσαρέσκειά τους για όλα αυτά, αλλά κυρίως επειδή γνωρίζουν πως ένα πισωγύρισμα στον τρόπο ζωής τους, θα τους κάνει πολίτες 3ης και 4ης κατηγορίας, οι οποίοι θα εξαναγκαστούν να ζήσουν όπως οι τούρκοι της καλά κρυμμένης πραγματικής Τουρκίας.
Ας δούμε, λοιπόν, την σημερινή Τουρκία, εικόνες που αποτυπώθηκαν από φωτορεπόρτερ της Τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ. Eλκυστικές εικόνες από ανθρώπους, ζώα και οχήματα σε λεωφόρους και δρόμους του νομού Βαν. Να τα ενδιαφέροντα φωτογραφικά καρέ του ανταποκριτή του ΑΑ Οζκάν Μπιλγκίν. Και κοιτώντας τις φωτογραφίες, ας θυμηθούμε πως τις περισσότερες φορές τα πράγματα όχι μόνο δεν είναι όπως φαίνονται, αλλά συνήθως οι "γίγαντες" έχουν "γυάλινα πόδια"...
 
 
dc5hur-6ap68nmabur12ckf4e8q_original
dc5hur-6ap68ns8mpc14m8h6e8q_original
dc5hur-6ap68z34to93433ge8q_original
dc5hur-6ap68zfoplhs57zse8q_original
dc5hur-6ap69b6cdi9131f6le8q_original
dc5hur-6ap69b09af5xf155e8q_original
dc5hur-6ap69eg56ls40wo7e8q_original
dc5hur-6ap69f0d62bovp1ve8q_original
dc5hur-6ap69tkf6ucuie42e8q_original
dc5hur-6ap69to9v4yv3uive8q_original
dc5hur-6ap69trd6s619e6cee8q_original

Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα

"Στην αρχή ενός νέου αιώνα και μιας νέας χιλιετίας,οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να ανακαλύψουν οποιαδήποτε πανάκεια. Καθώς δεν χρειάζεται τόσο μια συγκεκριμένη πολιτική όσο μια μακρόπνοη σύλληψη, οι ΗΠΑ είναι υποχρεωμένες για πρώτη φορά στην ιστορία τους να σχεδιάσουν μια παγκόσμια στρατηγική που η διάρκεια της σε βάθος χρόνου δεν μπορεί να προσδιοριστεί όπως πριν"' είχε γράψει ο H. Kissinger το 2001 στο βιβλίο του "Does America need a foreign policy?".

Διαβάζοντας κάποιος Kissinger αλλά και παρατηρώντας τις κινήσεις των Αμερικάνων, μπορεί εύκολα να αντιληφθεί ότι κινούνται με πλάνο δεκαετίας- όπως το αποκαλεί ο διπλωμάτης Henry μακρόπνοη σύλληψη- και σίγουρα έχουν παγκόσμια στρατηγική. Επομένως, όταν κάποιοι έλεγαν πριν από ένα χρόνο ότι οι ΗΠΑ έχασαν το παιχνίδι στην Ευρώπη και στη περιοχή της Μεσογείου που καταλαμβάνει η χώρα μας, έκαναν λάθος.

Η αλήθεια είναι πως κατά τη διάρκεια της μνημονιακής εποχής μας, η αμερικάνικη πρεσβεία, δηλαδή η επίσημη αρχή των ΗΠΑ στη χώρα μας, πέρασε σε δεύτερο ρόλο με τη γερμανική του Κολωνακίου και τον Βόλφγκανκ Ντόλτ να κερδίζει κατά κράτος τον Ντάνιελ Μπένετ Σμιθ.

Παλιά καραβάνα ο Σμιθ άφησε τον γερμανό έπαρχο να κινηθεί ελύθερα στην ελλαδική περιφέρεια. Έτσι, από τον Απρίλιο του 2012 που ανέλαβε και επίσημα τα ηνία ο Β.Ντόλτ δέχτηκε τόσο στο Κολωνάκι, όσο και στο σπίτι του στο Χαλάνδρι πολιτικούς, δημοσιογράφους αλλά και επιχειρηματίες. Την ίδια στιγμή γερμανικά ιδρύματα οργάνωναν υπό την εποπτεία του σεμινάρια σε όσους πιστούς επέλεγαν να συμπλεύσουν με το γερμανικό καράβι.

Την ίδια στιγμή η πολιτική του Α.Σαμαρά και της μνημονιακής κυβέρνησης έδειχνε να ελέγχεται πλήρως από το Βερολίνο και τις αποφάσεις της καγκελαρίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να περάσουμε σε μια περίοδο ''ψυχρής ευγένειας'' από τους Αμερικάνους και κλειστής πόρτας απέναντι σε κάθε προσπάθεια προσέγγισης από κυβερνητικής πλευράς.
Η ψυχρότητα αυτή φάνηκε να επιδεινώνεται με την κάθοδο της Gazprom στη περιοχή, μια κάθοδο που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. Την ίδια ώρα, από τους ελάχιστους κυβερνητικούς που είχαν δίαυλο επικοινωνίας με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού ήταν ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ως υπουργός εξωτερικών την περίοδο εκείνη επικοινωνούσε συχνά με την αμερικάνικη πρεσβεία.

Αρχές Ιουνίου, μάλιστα, πραγματοποίησε και ταξίδι στην Ουάσινγκτον όπου καταχειροκροτήθηκε στην ομιλία του στο ετήσιο συνέδριο του American Jewish Committee.
Εκείνη τη χρονική περίοδο περίπου ήταν που οι κινήσεις των Αμερικάνων άρχισαν να μετακινούνται από τη ψυχρότητα στο ενδιαφέρον προς την Ελληνική πλευρά.

Ο Μπάρακ Ομπάμα αποφάσισε να στείλει τον άνθρωπο του στην Αθήνα, επίσκεψη που πραγματοποιήθηκε. Ο Ντέρεκ Τσόλετ που ήρθε πριν από δυο μέρες στην Αθήνα, δεν είναι απλά ο βοηθός του υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ. Είναι ο άνθρωπος που δούλεψε ακούραστα δίπλα στον Ομπάμα από την πρώτη του προσπάθεια να εκλεγεί στον προεδρικό θώκο. Θεωρείται ο έμπιστος του μέσα στο υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ και δεν μετακινήθηκε από τη θέση του ακόμη κι όταν άλλαξε ο πολιτικός του προϊστάμενος.

Ο Τσόλετ συναντήθηκε και με τον Δ.Αβραμόπουλο αλλά και με τον Α.Σαμαρά και αρκετοί είναι εκείνοι που λένε ότι συζητήθηκαν οι τελευταίες λεπτομέρειες του ταξιδιού του πρωθυπουργού στην Ουάσινγκτον. Ήδη ακούγεται ως πιθανότερη περίοδο το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου με κάποιους να μιλούν για την 30η του Ιούλη, είδηση που ακόμη δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Παράλληλα, από την Ουάσιγκτον έρχεται και η πληροφορία πως ο διπλωμάτης καριέρας Ντέιβιντ Πιρς θα πάρει τη θέση του Ντάνιελ Μπένετ Σμιθ στην αμερικανική πρεσβεία στην Ελλάδα. Μια είδηση που πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη δέουσα προσοχή καθώς ο Πιρς δεν είναι κάποιος τυχαίος διπλωμάτης.

Θεωρείται γνώστης ελληνικών ζητημάτων και διαθέτει μακριά θητεία ως ειδικός απεσταλμένος σε χώρες όπως η Συρία, το Ισραήλ και το Ιράκ. Το αξιοσημείωτο είναι ότι ο Πιρς σπούδασε δημοσιογραφία και θεωρείται ειδικός σε θέματα διπλωματίας και ΜΜΕ. Αποτελεί, δε, προσωπική επιλογή του Μπάρακ Ομπάμα για τη θέση του αμερικανού πρέσβη στη χώρα μας. Φαίνεται πως οι αμερικάνοι σκοπεύουν να δώσουν ιδιαίτερη βαρύτητα στο τομέα των ελληνικών ΜΜΕ.

Αν συνδυάσουμε όλα τα προηγούμενα και με την είδηση της επίσκεψης του Ερντογάν στη Λωρίδα της Γάζας στις 5 Ιουλίου παρά τις συμβουλές του αμερικανού ΥΠΕΞ Τζον Κέρι για το αντίθετο, είναι πολύ πιθανό να περάσουμε σε ''θερμό εναγκαλιασμό'' της Ελλάδας από την Αμερική.

Πάλι στην Τουρκία ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Χατζηοσμάν παρέα με τον πρόεδρο της «Τούρκικης Νεολαίας Κομοτηνής» για να παζαρέψουν καλύτερους όρους εισαγωγής στα τουρκικά πανεπιστήμια!
 
Δεν είναι πρωτοφανές, καθώς το έχουν ξαναδιαπράξει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν χρήζει και νέας επισήμανσης. Ο λόγος για τις βόλτες που κάνουν πότε-πότε κάποιοι πράκτορες τουρκικών συμφερόντων εκείθεν του ποταμού και για τις επαφές που έχουν με πανεπιστημιακές αρχές της «Μητέρας Πατρίδας», με στόχο την εξασφάλιση όσο γίνεται μεγαλύτερων διευκολύνσεων για τη φοίτηση των νέων μουσουλμάνων από τη Θράκη.

Ο Αχμέτ Χατζηοσμάν λοιπόν, βουλευτής Ροδόπης (με το ΠΑΣΟΚ), και ο Κοράι Χασάν, πρόεδρος της παράνομης «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής» (και δημοσύμβουλας Κομοτηνής με τον προξενικό τουρκο-συνδυασμό της Σιμπέλ Μουσταφάογλου), στις 5/6/2013, πήγαν στην Τουρκία και αφού παραβρέθηκαν στην τελετή αποφοίτησης φοιτητών από τις σχολές Εφαρμοσμένων Επιστημών και Κρατικού Ωδείου (1η φωτογραφία, όπου τους βλέπετε στην πρώτη σειρά των επισήμων), επισκέφτηκαν τον καθηγητή Οσμάν Σιμσέκ, πρύτανη του πανεπιστημίου Ναμίκ Κεμάλ (στο Τεκίρνταγ), και τον καθηγητή Γενέρ Γιορούκ, πρύτανη του πανεπιστημίου Θράκης (στην Αδριανούπολη). Στις συναντήσεις αυτές, όπως διαβάζουμε στο μειονοτικό περιοδικό Ρόντοπ Ρουζγκαρί (11/6), «ο πρόεδρος Κοράι Χασάν εξέφρασε το εκπαιδευτικό θέμα των Δυτικοθρακιωτών Τούρκων μαθητών, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν για την είσοδο τους στα πανεπιστήμια και ζήτησε πρόσθετη ποσόστωση για τους μαθητές μας» (2η φωτογραφία).

Με λίγα λόγια, ένας βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου και ένας πρόεδρος παράνομου τουρκοσυλλόγου της Κομοτηνής, λειτουργούν ξεκάθαρα (για μια ακόμη φορά) ως πράκτορες-dealers της τουρκικής εκπαίδευσης και ζητάνε από πρυτάνεις τουρκικών πανεπιστημίων να πάρουν ακόμη περισσότερους φοιτητές από την ελληνική Θράκη!

Kαι βέβαια, από τη μια, καλά κάνουν και ομιλούν για εκπαιδευτικό θέμα, όσον αφορά τα ελληνικά πανεπιστήμια, γιατί μπορεί οι μουσουλμανόπαιδες να ευνοούνται σκανδαλωδώς και να εισέρχονται με απίστευτους βαθμούς (3άρια και 4άρια) στην τριτοβάθμια εκπαίδευση της χώρας μας, λόγω της ποσόστωσης που ισχύει, αλλά συνήθως έχουν τόση ανεπάρκεια ελληνομάθειας, ώστε είναι πολύ δύσκολο – και για κάποιους ουσιαστικά αδύνατο – να πάρουν εν τέλει πτυχίο. Το πρόβλημα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη γνωστή μεγάλη πληγή που λέγεται «μειονοτική εκπαίδευση», που στέλνει 12χρονα παιδιά εντελώς αναλφάβητα στα γυμνάσια της Θράκης, και την οποία πληγή φυσικά το πρόγραμμα των Φραγκουδάκη-Δραγώνα ούτε γι’ αστείο δεν έχει έστω απαλύνει (και τα δύο έχουν ήδη πολλάκις επισημανθεί, ενώ θυμίζουμε ότι και η ΕΛΜΕ Ροδόπης έβγαλε πέρυσι σχετική ανακοίνωση). 
Αυτό όμως το ξέρουν πολύ καλά οι τουρκόφρονες, όπως ξέρουν καλά ότι η λύση στο θέμα της ελληνομάθειας είναι το λεγόμενο “δημόσιο δημοτικό σχολείο”, δεν το λένε όμως, γιατί η αμορφωσιά και εν τέλει η «λύση» των τουρκικών πανεπιστημίων τους φαίνονται πολύ προτιμότερες. 
Είπαμε, το «κοπάδι» πρέπει να είναι και να παραμείνει περιχαρακωμένο, χωρίς πολλές επαφές με χριστιανούς. Και πάση θυσία ο πνευματικός προσανατολισμός προς τη…Μάνα Πατρίδα να μη διασαλευθεί ποτέ…

Του Ulrike Guerot 
 
Όλοι όσοι έκαναν εικασίες για μια αλλαγή της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένης μιας ουσιαστικής αλλαγής πολιτικής, στη Γερμανία μετά τις εκλογές μπορεί να απογοητευτούν: όχι μόνο είναι πιθανόν ότι η πολιτική δε θα αλλάξει, αλλά ίσως να μην αλλάξει ούτε καν ο συνασπισμός. Η αδυναμία του SPD (Σοσιαλδημοκράτες) είναι η δύναμη του CDU (Χριστιανοδημοκράτες). Έχουν αρχίσει κι εμφανίζονται μικρά σημάδια και δείχνουν αυτό που μπορεί να φαινόταν απίθανο (τουλάχιστον τις τελευταίες εβδομάδες): ότι ο συνασπισμός των Χριστιανοδημοκρατών και Φιλελευθέρων μπορεί απλά να παραμείνει στην εξουσία.

Στη Γερμανία, η Angela Merkel φαίνεται να είναι σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστη από τις συγκρίσεις του προσώπου της με τον Hitler ή τις αναλογίες με τον Bismarck, ή από μια Νότια Ευρώπη που φαίνεται να βρίσκεται σε αναβρασμό, πολιτικά και κοινωνικά και η κριτική όλης της Ευρώπης γλιστρά από επάνω της όπως γλιστρούν σταγονίδια νερού από το γυαλί. Αντ’ αυτού, φαίνεται να ενισχύει αυτήν την ενσάρκωση της «Swabian Housewife» η οποία φυλάει τα χρήματα της Γερμανίας, χωρίς τη ρητορική ή τη σιδερένια τσάντα της Margaret Thatcher. Εξάλλου, η Μerkel, τουλάχιστον στην αρχή, το κορίτσι του Helmut Kohl (Mädchen) και ίσως να έμαθε από αυτόν τη χαρά του να κατέχει κυβερνητικό αξίωμα. Το προεκλογικό πρόγραμμα, που ονομάζεται ουσιαστικά Κυβερνητικό πρόγραμμα, που παρουσίασε το CDU αυτή την εβδομάδα έχει ως στόχο να ευχαριστήσει την πλειονότητα των Γερμανών: από τις μητέρες μέχρι και τους συνταξιούχους, ο καθένας παίρνει από ένα μικρό εκλογικό δώρο. Το σύνθημα του CDU φαίνεται να είναι Περίοδος των παχιών αγελάδων για τη Γερμανία και μόνο: η λιτότητα είναι για τους άλλους. Το CDU σκοπεύει να δαπανήσει περίπου 7-8 δισεκατομμύρια ευρώ σε εκλογικά δώρα και νέα προγράμματα υποδομών, χωρίς να αυξήσει τους φόρους. Επιπλέον, αντί να αυξάνει το χρέος, στοχεύει τη μείωση του υπάρχοντος χρέους σε πραγματικούς όρους.

Αυτή είναι η δεύτερη γερμανική Wirtschaftswunder!

Στις τρέχουσες δημοσκοπήσεις το CDU συγκεντρώνει περίπου το 42%, το FDP συγκεντρώνει 4% (αλλά είναι πιθανό να πάρει περισσότερες ψήφους και να ξεπεράσει το εμπόδιο του 5%, ειδικά αν μερικοί πιθανοί ψηφοφόροι του AFD (Alternative für Deutschland) αποφασίσουν να ψηφίσουν το FDP, εάν αυτό υποσχεθεί να κρατήσει «σκληρή» στάση σχετικά με το Transferunion και με νομικά ζητήματα που σχετίζονται με τον ESM). Ένα σύνολο του 47% (ή ακόμα και 48%) δε φαίνεται να κλίνει προς το συνδυασμό CDU/FDP και οι ψηφοφόροι δε φαίνεται να είναι δυσαρεστημένοι με αυτό.

Οι άνθρωποι εκτός Γερμανίας μπορεί να μη βλέπουν αυτό το πρόγραμμα με τόσο ενθουσιασμό. Η πρώτη σελίδα του προγράμματος είναι εμφανώς αφιερωμένη στο «Η Γερμανία στην Ευρώπη», αλλά η πρώτη σελίδα και μόνο. Εκείνοι που μπορεί να περίμεναν σαφείς πολιτικές ενδείξεις σχετικά με το πώς θα διαμορφώσει η κυβέρνηση τις Ευρωπαϊκές διαισθήσεις ή το πώς θα κινηθεί προς την τραπεζική ένωση θα απογοητευθούν. Εκεί που το πρόγραμμα του κόμματος SPD έχει τουλάχιστον μερικές ελπιδοφόρες προοπτικές δηλώσεις: όπως «η αμοιβαιότητα του χρέους δε θα πρέπει να αποκλειστεί», η διατύπωση του κειμένου του CDU για την Ευρώπη είναι αρκετά ασαφής, για να το θέσω ήπια. Το CDU δεσμεύεται να βοηθήσει τις άλλες χώρες να ξεπεράσουν την κρίση, να ξαναβρούν το δρόμο της ανάπτυξης και της παραγωγικότητας και να υιοθετήσουν το γερμανικό σύστημα μαθητείας και επαγγελματικής κατάρτισης, έτσι ώστε να μπορεί να μειωθεί η ανεργία των νέων. Εκείνοι στους οποίους απευθύνονται αυτά μπορούν να τα περιμένουν: 5.000 θέσεις κατάρτισης έχουν υποσχεθεί πρόσφατα σε νεαρούς Ισπανούς. Το πρόβλημα φαίνεται να είναι, ωστόσο, ότι γι αυτό το είδος της κατάρτισης στην εργασία θα χρειάζεται ένα Mittelstand, τις πολύ ειδικές ομάδες των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων με τις οποίες η Γερμανία είναι γεμάτη, αλλά που στη Νότια Ευρώπη δε βρίσκονται τόσο εύκολα. Η κατανομή μερικών γλυκών είναι σίγουρα ένα ωραίο καταπραϋντικό, αλλά το αν είναι μια μακροπρόθεσμη λύση θα το δούμε.

Ίσως το πιο σημαντικό γεγονός για την οικονομική ανάκαμψη της Ευρωζώνης να είναι η ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης (κι ένα δυνατό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να γίνει στη συνεδρίαση του Συμβουλίου της ΕΕ αυτήν την εβδομάδα). Όμως, σχετικά με το κοινό μηχανισμό επίλυσης προβλημάτων της τραπεζικής ένωσης, το Βερολίνο πατάει φρένο για τώρα, κυρίως για νομικούς λόγους . Το ερώτημα είναι κατά πόσον η ικανότητα ανάλυσης θα πρέπει να δοθεί και να ελέγχεται από ένα νέο Ευρωπαϊκό οργανισμό, ή από ένα δίκτυο εθνικών φορέων. Η προτίμηση του Βερολίνου είναι σαφώς το δεύτερο.

Η «δομή εθνικού δικτύου» είναι εν πάσει περιπτώσει η νέα τάση του Βερολίνου για την Ευρώπη, πέρα από τη σύνδεση των εθνικών τραπεζικών αρχών. Προς το παρόν, δεν υπάρχει τίποτε εκτός της πεπατημένης από το Βερολίνο: τίποτα νέο, όταν πρόκειται για την Ευρώπη, στην καλύτερη περίπτωση ένα πολύ μικρό βήμα μπροστά και όχι περισσότερο από ένα κάθε φορά. Όλοι οι Ευρωπαίοι που αρχίζουν και γίνονται ανυπόμονοι και οι οποίοι θα προτιμούσαν να δουν πιο κλασικά βήματα ενοποίησης, πιο γρήγορα και εντός των υφιστάμενων Συνθηκών, μπορούν να κλίνουν απεγνωσμένα σε ένα εβραϊκό γνωμικό για τις καταστάσεις με τις οποίες είστε δυσαρεστημένοι: «Και αυτό θα περάσει».

Ωστόσο, εάν η Μerkel συνεχίσει και μετά τις εκλογές κι αυτό θα συνεχιστεί! 
Αρχίστε να το συνηθίζετε!

Πηγή Capital
Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ
Η άρνηση της Μόσχας να παραδώσει το αντιαεροπορικό-αντιπυραυλικό σύστημα υψηλών προδιαγραφών, S-300, προκάλεσε την αγανάκτηση της Τεχεράνης. Τώρα, λοιπόν, αντί αυτού, η Ρωσία προτείνει στο Ιράν ένα εξίσου καλό αντιπυραυλικό σύστημα, το Antey-2500.

Η Μόσχα δεν εγκαταλείπει τις προσπάθειές της να πείσει το Ιράν να αποσύρει την αγωγή ύψους 4 δις δολαρίων για την ακύρωση της συμφωνίας παράδοσης των αντιαεροπορικών-αντιβαλλιστικών συστημάτων S-300. Σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζεται η πιθανότητα παράδοσης στην Τεχεράνη των αντιαεροπορικών συστημάτων Antey-2500, τα οποία τυπικά δεν εμπίπτουν στο Διάταγμα του πρώην προέδρου, Ντμίτρι Μεντβέντιεφ, σχετικά με τους περιορισμούς στις εξαγωγές αμυντικού υλικού προς το Ιράν. Η κυβέρνηση του Ιράν δεν αποκλείεται να συμβιβαστεί. Το συγκεκριμένο θέμα θα είναι ένα από τα σημαντικότερα στη συνάντηση του προέδρου της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν με τον Ιρανό ομόλογό του, η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί την 1η Ιουλίου.

Τα συστήματα Antey-2500 αποτελούν μια τροποποιημένη έκδοση του συστήματος S-300Β, το οποίο είχε αναπτυχθεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις αντιαεροπορικής άμυνας του Στρατού Ξηράς. Το σύστημα αυτό δεν περιλαμβάνεται στις απαγορεύσεις του Διατάγματος του 2010. Υψηλόβαθμα στελέχη στην κρατική εξαγωγική εταιρεία της Ρωσίας, Rosoboronexport, ανέφερε ότι «αν οι Ιρανοί κάνουν δεκτή την πρόταση, αυτό θα ενισχύσει τη θέση της Ρωσίας ως αξιόπιστου εταίρου στον στρατιωτικοτεχνικό τομέα, και το Ιράν θα έχει κάθε λόγο να αποσύρει την καταγγελία στο Δικαστήριο θέτοντας τέλος σε αυτή τη διαμάχη που δεν εξυπηρετεί κανέναν».

Υπενθυμίζουμε ότι το συμβόλαιο που προέβλεπε να παραδοθούν στο Ιράν πέντε πυροβολαρχίες S-300 και ήταν αξίας περίπου 800 εκατ. δολαρίων, είχε υπογραφεί το 2007. Τρία χρόνια μετά, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθέτησε ένα ακόμη ψήφισμα για το Ιράν, στο οποίο καταδίκαζε την ηγεσία της χώρας για την άρνησή της να διακόψει το πυρηνικό πρόγραμμα. Το έγγραφο επέβαλλε νέες κυρώσεις στην Τεχεράνη, μεταξύ των οποίων ήταν και η απαγόρευση παράδοσης σε αυτή σύγχρονων οπλικών συστημάτων. Τον Σεπτέμβριο του 2010 ο τότε πρόεδρος της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντιεφ, υπέγραψε Διάταγμα σχετικά με τα μέτρα εφαρμογής αυτού του ψηφίσματος, θέτοντας αναφορικά με το Ιράν αυστηρότερες κυρώσεις, από ό,τι προέβλεπε η απόφαση του ΣΑ του ΟΗΕ. Ειδικότερα, ακύρωνε τη σύμβαση για την παράδοση του S-300 στο Ιράν.

Απαντώντας, το υπουργείο Άμυνας του Ιράν και η ιρανική κρατική εταιρία Aerospace Industries Organization, κατέθεσαν προσφυγή στο διαιτητικό Δικαστήριο οικονομικών διαφορών της Γενεύης αξιώνοντας τα 800 εκατ. δολάρια (που μαζί με τις κυρώσεις έφτασαν σχεδόν τα 4 δις δολ.). Κατανοώντας ότι η πιθανότητα να χαθεί η δίκη είναι μεγάλη, η ρωσική πλευρά πρότεινε στο Ιράν να φτάσουν σε μια συμφωνία. Ως συμβιβαστική λύση η Μόσχα πρόσφερε στην Τεχεράνη το αντιαεροπορικό σύστημα Tor-M1E, αλλά η Τεχεράνη απέρριψε την προσφορά.

Το αντιπυραυλικό σύστημα, Antey-2500
Ο διευθυντής του Κέντρου κοινωνικών και πολιτικών μελετών, Βλαντίμιρ Εβσέγιεφ, ανέφερε ότι το Antey-2500 δεν είναι τόσο αντιαεροπορικό σύστημα, αλλά κυρίως σύστημα αντιβαλλιστικής άμυνας. Και σε περίπτωση που το Ισραήλ κηρύξει πόλεμο στο Ιράν, το πρώτο πλήγμα του θα περιλαμβάνει πυραύλους. Η ύπαρξη δε, του συστήματος Antey-2500, θα ενίσχυε την αεράμυνα του Ιράν. Σύμφωνα με τον Εβσέγιεφ, τυπικά η Ρωσία έχει κάθε λόγο να δηλώσει στη Δύση ότι η απόφαση να προμηθεύσει το Ιράν με τα συστήματα Antey-2500 δεν αντίκειται στο διάταγμα του 2010. Όπως διευκρίνισε, τα δυο συστήματα έχουν διαφορετικές προδιαγραφές και χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ωστόσο ότι η απόφαση αυτή ούτως ή άλλως θα προκαλέσει την οργή του Ισραήλ και των ΗΠΑ.

Ο επικεφαλής του Κέντρου στρατηγικών αναλύσεων και τεχνολογιών, Ρουσλάν Πούχοφ, αναφέρει ότι τα συγκεκριμένα συστήματα είναι αμυντικά και, δεδομένου ότι το Ιράν βρίσκεται υπό διαρκή πίεση από πλευράς τρίτων χωρών, η επιθυμία του να ενισχύσει τις αμυντικές του δυνατότητες είναι απόλυτα φυσιολογική. Σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν, το θέμα αυτό μπορεί να είναι το σημαντικότερο στη διάρκεια της προγραμματισμένης για την 1η Ιουλίου συνάντηση του προέδρου της Ρωσίας με τον Ιρανό ομόλογό του, απερχόμενο πρόεδρο της χώρας, Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Ο Ιρανός ηγέτης θα αφιχθεί στη Μόσχα για την σύνοδο κορυφής των εξαγωγέων φυσικού αερίου. Όπως επεσήμανε η πηγή, «ως το τέλος της προεδρικής θητείας του Αχμαντινετζάντ απομένει μόνο ένας μήνας, και αν δεν τον απασχολούσε το θέμα των εξοπλισμών, τότε δεν θα είχε έρθει μόνο προς χάριν της συνόδου κορυφής για το αέριο».
Ο ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ δήλωσε σήμερα, ότι αν η Μόσχα δεν εκδώσει τον πρώην συνεργάτη της CIA Έντουαρντ Σνόουντεν, τότε η Ρωσία μπορεί να έχει προβλήματα.

«Τώρα εξετάζουμε, τι μοχλούς πίεσης διαθέτουμε. Ενώ εγώ ετοιμάζω μια σειρά μέτρων, για να δείξουμε στους Ρώσους πόσο σοβαρά είμαστε αποφασισμένοι», – δήλωσε ο Γκράχαμ.
Παρόμοιες δηλώσεις ακούγονται και από την πλευρά ορισμένων δημοκρατών. Εν τω μεταξύ, η πλειοψηφία των γερουσιαστών δεν θεωρεί την υπόθεση Σνόουντεν σοβαρό εμπόδιο για την ανάπτυξη των διμερών σχέσεων.

Ο Ρογκόζιν προειδοποίησε για πιθανές δολιοφθορές κατά της Ρωσίας στην Αρκτική
Η αντιπαράθεση μεταξύ διαφόρων κρατών στην Αρκτική μπορεί να βγει εκτός των ορίων της διπλωματίας, και τότε η Ρωσία θα αντιμετωπίσει την απειλή των δολιοφθορών, δήλωσε, σήμερα Παρασκευή, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας Ντμίτρι Ρογκόζιν.

«Η δραστήρια αξιοποίηση του υπεδάφους της Αρκτικής μοιραία θα οδηγήσει σε σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των κρατών, οι οποίες εκδηλώνουν το ενδιαφέρον τους. Δεν αποκλείεται, η αντιπαράθεση αυτή να βγει έξω από τα όρια της διπλωματίας. Είναι πολύ πιθανόν οι ρωσικές εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου να γίνουν στόχο μυστικών δολιοφθορών από την πλευρά των ανταγωνιστριών χωρών», - είπε ο Ρογκόζιν κατά τη διάρκεια των εργασιών επιστημονικής διάσκεψης με τίτλο: «Να είμαστε δυνατοί: Η εγγύηση για την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας».

Το πυραυλοφόρο «Βλαδίμηρος ο Μονομάχος» αποπλέει τον Ιούλιο 
Το τρίτο πυραυλοφόρο υποβρύχιο 4ης γενιάς της σειράς 955 «Borei» - «Βλαδίμηρος ο Μονομάχος» θα αποπλέυσει στη Λευκή Θάλασσα, στις αρχές Ιουλίου για τις πρώτες ναυπηγικές δοκιμές στη θάλασσα.

Το ρωσικό πυρηνικό υποβρύχιο «Βλαδίμηρος ο Μονομάχος» θα είναι εξοπλισμένο με νέο πυραυλικό σύστημα που περιλαμβάνει το διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο «Bulava» .

Την 30η Δεκεμβρίου του 2012, το πυρηνοκίνητο «Βλαδίμηρος ο Μονομάχος» εξήλθε από το ναυπηγείο για να υποβληθεί σε περαιτέρω δοκιμές. Το πλήρωμα του υποβρυχίου επιλέχθηκε το Δεκέμβριο του 2009.



Της Μαρίνας Μάνη

Διαστάσεις... μυστηρίου παίρνει το κινεζικό ενδιαφέρον για το Ελληνικό και ήδη αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες δηλώνουν ότι θα επιχειρήσουν... να το ξεδιαλύνουν άμεσα.

Χθες, ο πρόεδρος της Cosco, Γουέι Τζιαφού, δήλωσε (on air) ότι κινεζικό fund έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για έργο ανάπτυξης «στο παλαιό σας αεροδρόμιο». Εφερε μάλιστα ως παράδειγμα την κατασκευή τεχνητού νησιού-ξενοδοχείου στο Ντουμπάι, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι θα μπορούσε να κατασκευαστεί κάτι ανάλογο «εφτά αστέρων» στο Ελληνικό.

Πού βρίσκεται... το μυστήριο;

Μετά τη συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός με τον Κινέζο ομόλογό του Λι Κεγιάνγκ κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Πεκίνο, συνεργάτες του κ. Σαμαρά ανέφεραν στους δημοσιογράφους που μετείχαν στην αποστολή ότι εκφράσθηκε επενδυτικό ενδιαφέρον για το Ελληνικό.

Τρεις ώρες αργότερα, ωστόσο, οι ίδιοι διόρθωσαν ότι το ενδιαφέρον δεν αφορούσε στο παλιό αεροδρόμιο (Ελληνικό) αλλά στο νέο, το «Ελ. Βενιζέλος», ενώ το λάθος αποδόθηκε στον διερμηνέα.

Μετά τη χθεσινή -δημόσια- αναφορά... «στο παλιό μας αεροδρόμιο», κυβερνητικοί παράγοντες διευκρίνιζαν στο Capital.gr, πρώτον ότι εννοούσε γενικώς... τα παλιά μας αεροδρόμια και, δεύτερον, ότι δεν έχει γίνει καμία σχετική συζήτηση με Κινέζους επενδυτές - είτε επίσημη είτε ανεπίσημη.

Σημείωναν πάντως ότι θα έλθουν σε επαφή με τον κάπτεν Γουέι για να μάθουν τι εννοούσε.

Οι ίδιοι επισημαίνουν ότι εάν πράγματι υπάρχει σχετικό ενδιαφέρον, το κινεζικό fund θα πρέπει να αναζητήσει συνέργειες με κάποιο από τα σχήματα που έχουν «μπει» στον διαγωνισμό για το Ελληνικό, καθώς η διαδικασία έχει ήδη δρομολογηθεί.


Πηγή: Kεφάλαιο

Γράφει ο Μάγια

Η επίσημη ανακοίνωση για την προσχώρηση στο κόμμα του Α. Σαμαρά, του κομματιδίου στο οποίο αρχηγεύει ο Ε. Βενιζέλος, δεν θα γίνει απόψε κατά την έναρξη των εργασιών του «γαλάζιου» συνεδρίου. Η διαπλοκή προτίμησε να την αναβάλλει για λίγους μήνες, καθώς αυτή την περίοδο απολαμβάνει τον «μήνα του μέλιτος» των δυο κυβερνητικών εταίρων, οι οποίοι ορκίστηκαν (εκ νέου) να φυλάττουν πίστη στην τρόικα, υπακοή στους νόμους της αγοράς και να εκπληρώνουν αδιαμαρτύρητα τα θελήματα του Δ΄ Ράιχ.

Σαμαράς και Βενιζέλος, ως αυθεντικοί εκφραστές της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας, έχουν ενωθεί εις σάρκαν μίαν πάνω στον ερειπιώνα της Ελλάδας για να αποτελειώσουν τη δουλειά μέχρι τις «ιερές» γερμανικές εκλογές. Να εφαρμόσουν, μέσω της πιο αυταρχικής καταστολής και κυνικής ακύρωσης κάθε δημοκρατικής διαδικασίας, πρόγραμμα νέων σκληρών μέτρων και να προωθήσουν την πιο ακραία-αντιδραστική μετάλλαξη της χώρας.

«Θα μας κόβει τους μισθούς και τις συντάξεις ο Στουρνάρας, θα μας βάζει χαράτσια ο Σταϊκούρας, θα μας απολύει από τον ιδιωτικό τομέα ο Βρούτσης και από τον δημόσιο ο Μητσοτάκης, θα πουλάει το φως, το νερό και τις παραλίες μας ο Χατζηδάκης, θα ταΐζει τους εργολάβους μας ο Χρυσοχοΐδης, θα μαθαίνει γράμματα στα παιδιά μας ο Γκιουλέκας, θα οργανώνει τις εκλογές μας ο Μιχελάκης, θα μας εκπολιτίζει ο Παναγιωτόπουλος, θα μας ενημερώνει ο Καψής, θα μας μοντάρει ο Κεδίκογλου, θα μας γιατροπορεύει ο Άδωνις, θα μας συλλαμβάνει ο Δένδιας, θα μας δικάζει ο Αθανασίου, θα μας εκπροσωπεί στο εξωτερικό ο Βενιζέλος. Δεν ξέρω αν το πήρατε χαμπάρι, αλλά έχουμε τη χειρότερη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης, έναν εσμό νεοφιλελεύθερων, ακροδεξιών και πασόκων», σημειώνει ο Γ. Ανανδρανιστάκης, στην «Αυγή».

Προϊόν πολιτικής αποσύνθεσης, έρμαιο της οικονομικής κρίσης που βαθαίνει, στιγματισμένη από τις δυνάμεις του δικομματισμού που την απαρτίζουν και έχουν οδηγήσει τη χώρα στην κρίση, η κυβέρνηση των νεοφιλελεύθερων καμικάζι ξεκινά με προδιαγεγραμμένη την αποτυχία της.

Αν αυτός ο πασοκο-νεοδημοκρατικός θίασος προλάβει να κάνει… παρέλαση, το κρίμα θα είναι στο λαιμό μας!

Πιάσαμε πάλι τον χορό και βγάλαμε από τις ντουλάπες τις κελεμπίες για να υποδεχθούμε τον TAP. Βγήκαν στους δρόμους μάλιστα και οι πρώτοι αντιρρησίες... Για να δούμε όμως αγωγό και αέριο θέλουμε έξι χρόνια το λιγότερο... Μέχρι τότε για να ζήσουμε πρέπει να δούμε επενδύσεις με πραγματικές θέσεις εργασίας. Θα τις δούμε;

Και όταν μιλάμε για επενδύσεις εννοούμε μόνο αυτές που θα γίνουν επειδή η Ελλάδα προσφέρει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Σήμερα όμως όπου η κυβέρνηση έχει ακόμη ως βασική προτεραιότητα την συντήρηση του κράτους και την εξεύρεση πόρων για την λειτουργία του είναι δύσκολή έως αδύνατη οποιαδήποτε επενδυτική πολιτική με ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα.

Συνεπώς ο μόνος τρόπος προσέλκυσης επενδυτών που μπορούν να ανεχθούν την μιζέρια και την χαμηλή ανταγωνιστικότητα της σημερινής πολιτικής επενδύσεων παραμένει αυτός των αποκρατικοποιήσεων.

Όλα τα άλλα που συμβαίνουν στον τόπο, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που εορτάσαμε και χειροκροτήσαμε το τελευταίο 48ωρο, είναι «μπίζνες».

Αξιόλογες «μπίζνες» αλλά μόνο μπίζνες.

Εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε και τον TAP και τα σχέδια υποδομών της Cosco μιλάμε για μπίζνες και σχέδια για την επόμενη δεκαετία.

Είναι όμως άλλο πράγμα οι επενδύσεις και άλλο πράγμα η αναβάθμιση της οικονομίας μέσα από αναπτυξιακά προγράμματα.

Είναι άλλο πράγμα η εξυπηρέτηση σχεδίων συγκεκριμένων επενδυτών που κάνουν ανακατατάξεις για την ανταγωνιστικότητα τους και άλλο πράγμα η αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας της εθνικής παραγωγής ώστε να προσελκύσουμε επενδύσεις υποσχόμενες οριστικές θέσεις εργασίας και όχι εργοτάξια με ημερομηνία λήξεως.

Από την άλλη μεριά οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ως χρήσιμη την προσπάθεια της κυβέρνησης και προσωπικά του κ. Α. Σαμαρά να αξιοποιεί οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει αισιοδοξία και θετικό περιβαλλοντικό κλίμα στον τόπο τόσο για το σήμερα όσο και για το αύριο της οικονομίας.

Κάνει επίσης πολύ καλά ο κ. Σαμαράς και παρακολουθεί προσωπικά τις πρωτοβουλίες επενδύσεων και επιχειρηματιών ανεξάρτητα από το πόσο σοβαρά προσεγγίζουν το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα των ανέργων που θα φθάσουν τα 2.000.000 μέσα στο 2014.

Εάν όλοι οι πρωθυπουργοί της μεταπολίτευσης από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μέχρι τον Γιώργο Παπανδρέου συνομιλούσαν με τους επενδυτές και δεν θυσίαζαν τις επενδύσεις στον βωμό του αριστερίστικου προφίλ τους και στον πολιτικό ανταγωνισμό ποιος είναι περισσότερο τριτοκοσμικός από τον άλλο ίσως είχαμε αποφύγει και τους «κεφαλαιούχους» που αποτέλεσαν τα «νέα τζάκια» γεμίζοντας τις φυλακές.

Είναι χρήσιμη η νότα αισιοδοξίας μέσα στην μαυρίλα που μας δέρνει και ως οικονομία και ως κοινωνία αλλά είναι επικίνδυνη κοινωνικά η ελπίδα όταν ξεπερνάει τα όρια.

Μέχρι εδώ όμως.

Στην ενέργεια και στους αγωγούς το «έργο» το έχουμε ξαναδεί και με τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.

Και τότε φορέσαμε τις κελεμπίες.

Και τότε βγήκαν στους δρόμους με χαρές οι υποστηρικτές του έργου και οι επαγγελματίες αντιρρησίες με την φορεσιά του οικολόγου και τις εντολές των κομμάτων... ενάντια στην καταστροφή της Ελλάδας...

Ακόμη βουίζουν στα αυτιά μας οι οραματισμοί των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ για αναβάθμιση του ενεργειακού ρόλου της Ελλάδας στα Βαλκάνια.

Στον ίδιο ρυθμό και η Νέα Δημοκρατία του Κ. Καραμανλή για τις χιλιάδες θέσεις εργασίας και τα κέρδη της Ελλάδας από το «νοίκι» των αγωγών που θα περάσουν από το έδαφός μας και από το ότι θα γίνει ο τροφοδότης φυσικού αερίου της Ευρώπης... και άλλα παρόμοια.

Ήταν και τότε «μπίζνες» όπως και τώρα.

Ήταν και τότε πρόωρα σχέδια όπως και τώρα.

Γιατί ο TAP και η διαδρομή του από την Ελλάδα βαδίζουν στην κόψη του ξυραφιού.

Γιατί και αυτός ο αγωγός για να γίνει πρέπει να «βγαίνει» οικονομικά... Πρέπει να έχει τόσους πελάτες που να δικαιολογήσουν την νέα διαδρομή του από Ελλάδα στην Νότιο Ιταλία και από εκεί στην Βόρειο και ακολούθως στην Ευρώπη.

Να «βγαίνει» όχι μόνο με τα σημερινά δεδομένα αλλά εκείνα του 2022 που θα λειτουργήσει (με τις πλέον αισιόδοξες προοπτικές) καθώς, στο μεταξύ, η συγκυρία στην αγορά φυσικού αερίου θα μεταβληθεί αφού από ήδη έχουν ξεκινήσει σκληρά παζάρια σε όλη την Ευρώπη για τις τιμές αερίου που τελικά θα φέρουν τα πάνω-κάτω.

Θα πρέπει ακόμη τα σημερινά αζέρικα αποθέματα φυσικού αερίου να ενισχυθούν και με νέα (εκμεταλλεύσιμα) για να γίνουν και οι τιμές περισσότερο ανταγωνιστικές.

Για τον λόγο αυτό σήμερα μπορούμε να χαιρόμαστε αλλά μόνο για τα σχέδια που αγγίζουν τα όρια της συμφέρουσας «μπίζνας» αλλά όχι της επένδυσης με λύσεις στην απασχόληση που είναι το ζητούμενο στην οικονομία.

Εάν λοιπόν χρησιμοποιήσουμε περισσότερο από όσο πρέπει τα σχέδια αυτά (αγωγοί, επιχειρηματικές συνεργασίες, υποδομές υποδομών...) για να δημιουργήσουμε θετικό περιβάλλον προκαλούμε μάλλον περισσότερες υποψίες από αισιοδοξία.

Καθώς με το κλίμα αυτό μπορούμε ίσως να μιλάμε και για σύννεφα βροχής επενδύσεων αλλά μήπως η πραγματική επιδίωξη είναι να κρύψουμε στο σύννεφο αυτό την πολιτική μας αδυναμία για αποκρατικοποιήσεις που είναι οι μόνες (δυστυχώς εδώ που φθάσαμε) οι οποίες υπόσχονται πραγματικές επενδύσεις;