Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Ιαν 2013



Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η ώρα της Νεμέσεως για τη διάλυση του κράτους και την υποδούλωση της πατρίδας και του λαού στις «δάνειες δυνάμεις» πλησιάζει.

Επειδή στους κύκλους των αυτουργών του μεγάλου εγκλήματος η γενναιότητα δεν περισσεύει, αλλά ούτε και η αυτογνωσία, οι περισσότεροι από τους πρωταιτίους της εθνικής καταστροφής προσπαθούν να διαχωρίσουν τη θέση τους, να αποποιηθούν ευθύνες που τους αναλογούν και να προλειάνουν το έδαφος για πολιτική «αναγέννησή» τους.

Ενας από τους βασικούς υπευθύνους για τη σημερινή κατάντια, ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο άνθρωπος που σάρωσε ό,τι είχε απομείνει όρθιο στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, σε τηλεοπτική συνέντευξή του «αποκάλυψε» ότι εκείνος, η Αννα Διαμαντοπούλου και ο Γιάννης Ραγκούσης... προσπάθησαν να μην υπαχθεί η Ελλάδα στη δικαιοδοσία του ΔΝΤ, αλλά επέμεναν ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, η Λούκα Κατσέλη και γενικά οι «κηπουροί» της αυλής Παπανδρέου.

Από το γραφείο του μονίμως περιοδεύοντος ολετήρα της χώρας, του Γ. Παπανδρέου, εξεδόθη ανακοίνωση με οξύτατες «αντιλοβερδικές» τοποθετήσεις. Ο Ανδρέας Λοβέρδος ανταπάντησε στον Παπανδρέου με εξίσου έντονο τρόπο.

Ολα αυτά θα προκαλούσαν θυμηδία, αν η κατάσταση στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο τραγική και αφόρητη εξαιτίας των προαναφερθέντων. Οι λεκτικές αντιπαραθέσεις τους δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα για τους πενόμενους, απελπισμένους πολίτες που προσπαθούν να επιβιώσουν.

Οι κούφιες και εν πολλοίς υποκριτικές ανακοινώσεις τους δεν μπορούν να επαναφέρουν στη ζωή χιλιάδες συμπολίτες μας που αυτοκτόνησαν ή έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της λαίλαπας που σάρωσε την Ελλάδα λόγω των καταστροφικών επιλογών της κυβέρνησης που υπηρέτησαν.

Το μόνο που κατορθώνουν όσοι όψιμα ανακάλυψαν τις βλαβερές συνέπειες των Μνημονίων που επέβαλαν στη χώρα είναι να εξοργίσουν ακόμα περισσότερο τους ήδη αγανακτισμένους πολίτες.

Αν όλοι τούτοι διέθεταν στοιχειώδη σεβασμό για την κοινωνία και ένιωθαν αισχύνη για όσα διέπραξαν, θα έπρεπε να σιωπούν και να μη μας υπενθυμίζουν την παρουσία τους - τουλάχιστον έως την ώρα που θα κάθονταν στο εδώλιο του κατηγορουμένου για να απολογηθούν.
Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχει χαθεί τίποτα ακόμα. Μέχρι στιγμής εξανεμίστηκε μόνο η ρευστότητα στη χώρα εξ αιτίας της αδυναμίας δανεισμού από τους ιδιώτες χρηματοπαραγωγούς (τραπεζίτες). Και τούτο γιατί η χώρα δεν είχε, ούτε φρόντισε ποτέ το σάπιο πολιτικό σύστημα να έχει, αυτοδύναμη παραγωγική μηχανή ώστε να αντέξει. Το μεταπολιτευτικό κρατικοδίαιτο πολιτικό σύστημα με τις μπλέ, πράσινες και κόκκινες αποχρώσεις του, φρόντισε να αναπτύξει μια άρχουσα οικονομική τάξη κρατικοδίαιτων παρασίτων που πλούτιζε με δανεικά, τα οποία δανεικά καλούμαστε να πληρώσουμε τώρα εμείς, αντί να ανοίξει την οικονομία στην ελληνική κοινωνία και στο επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων.
 
Αρχικά λοιπόν ήρθε ο κ. Παπανδρέου, όπως τον καταγγέλλει ο ίδιος ο υπουργός του και έβαλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ, στέλνοντας το μήνυμα παντού ότι η Ελλάδα δεν μπορεί πλέον να δανείζεται άλλο. Στη συνέχεια το ΔΝΤ με εσκεμμένα «γιατροσόφια», τα οποία ονόμασε «εσωτερική υποτίμηση», επέφερε πλήρη ασφυξία ρευστότητας στη χώρα. Ταυτόχρονα η παρανοϊκή φορολόγηση μας οδηγεί όλους, ολόκληρη την κοινωνία, στο να γίνουμε οφειλέτες αυτού του ίδιου και απαράλλαχτου κράτους, το οποίο εξακολουθούν να το διοικούν το ίδιο πολιτικό σύστημα (τίποτα δεν άλλαξε) και οι κρατικοδίαιτοι προστάτες του που συνυπέγραψαν τα μνημόνια και μας έδεσαν χειροπόδαρα, παραβιάζοντας Σύνταγμα και νόμους.

Όπως είναι φυσικό, το επόμενο στάδιο θα είναι η εκποίηση για πενταροδεκάρες τόσο της δημόσιας όσο και των ιδιωτικών μας περιουσιών, κι αυτό όχι για να ζήσουμε, αλλά για να πληρώσουμε τους εξοντωτικούς φόρους για να διατηρηθεί το πολιτικό σύστημα και να εξοφλούμε τους δανειστές προστάτες του, όσο το χρέος παραμένει βιώσιμο. Αυτό το έργο, όπως δείχνουν τα πράγματα, ανέλαβε να το διεκπεραιώσει ο κ. Σαμαράς.

Είναι ακόμα καιρός, πριν μας πετάξουν από τα σπίτια μας στους δρόμους, να αντιδράσουμε. Η ρευστότητα αποκαθίσταται εύκολα, ακόμα και αν απαιτηθεί να τυπώσουμε δικό μας χρήμα. Όμως αν χάσουμε τις περιουσίες μας, αυτές δεν θα μπορέσουμε να τις ξαναποκτήσουμε ποτέ όσο ζούμε. Μαζί με τις περιουσίες μας θα χάσουμε και κάθε ελευθερία και αξιοπρέπεια.

Πως θα αντιδράσουμε; Με το μόνο δημοκρατικό τρόπο που έχουμε. Να ζητήσουμε να αποφασίσουμε άμεσα με δημοψήφισμα για Νέο Δημοκρατικό Σύνταγμα, ώστε να περάσει ο έλεγχος της κατάστασης στο λαό και όχι στα διάφορα αδιαφανή αντιλαϊκά κέντρα και χρηματοδοτούμενα ινστιτούτα. Αν αυτό γίνει παλλαϊκό αίτημα, τότε καμία εξουσία δεν μπορεί να το αρνηθεί. Το θέλουμε όμως; Αυτό μέλλει να απαντηθεί. 
Αυτή είναι η μόνη εναλλακτική λύση σωτηρίας.

Με εκτενή ρεπορτάζ τα αμερικανικά ΜΜΕ σχολιάζουν τις πρόσφατες βομβιστικές επιθέσεις στην Ελλάδα, κάνοντας λόγο για ξέσπασμα βίας.

Η New York Times τονίζει ότι τις τελευταίες εβδομάδες η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα ξέσπασμα βίας, μετά από αρκετούς μήνες που δραστηριότητες τέτοιου είδους φαινόταν ότι είχαν κοπάσει.
Η εφημερίδα αναφέρεται αναλυτικά στη χθεσινή επίθεση στο εμπορικό κέντρο Mall, επισημαίνοντας ότι κλιμακώνεται ένα κύμα επιθέσεων που έχει προκαλέσει την προσοχή του ελληνικού λαού. Η ελληνική κυβέρνηση, σχολιάζει ο συντάκτης, η οποία μόλις εξασφάλισε βοήθεια ύψους 60 δισ. δολαρίων από τους διεθνείς πιστωτές της, δηλώνει ότι είναι αποφασισμένη να πατάξει την άνομη συμπεριφορά και να πιέσει για μια ατζέντα ασφαλείας, την οποία είχε υποσχεθεί προεκλογικά ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.

Ακολούθως, σημειώνεται ότι το πρόβλημα, όπως υποστηρίζουν οι αντίπαλοι του κ. Σαμαρά, είναι ότι η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να αποκαταστήσει την τάξη, προκαλεί ακριβώς τη βία που η ίδια δηλώνει ότι προσπαθεί να πατάξει. Επίσης, οι αντίπαλοι του κ. Σαμαρά ισχυρίζονται -σύμφωνα με το δημοσίευμα ότι πραγματικός στόχος της κυβέρνησης είναι να αποσπάσει τη δημόσια προσοχή από το διογκούμενο φορολογικό σκάνδαλο που απειλεί τη σταθερότητα της ασταθούς κυβέρνησης συνασπισμού.

Την ίδια ώρα η Wall Street Journal, σε ανταπόκριση από την Αθήνα, αναφέρει ότι η χθεσινή έκρηξη, μετά τις πρόσφατες επιθέσεις κατά δημοσιογράφων και του κυβερνώντος κόμματος στην Ελλάδα, είναι ένα γεγονός που ξύπνησε φόβους για μια νέα τρομοκρατική εκστρατεία των ριζοσπαστικών αριστερών ομάδων της χώρας. Παράλληλα, τονίζεται ότι οι εν λόγω επιθέσεις φαίνεται πως συνδέονται με τις πρόσφατες προσπάθειες των ελληνικών αρχών να πατάξουν αναρχικούς καταληψίες κτιρίων στο κέντρο της Αθήνας.

Όπως επισημαίνεται, παρόλο που η αστυνομία δήλωσε ότι η βόμβα που χρησιμοποιήθηκε για την επίθεση στο εμπορικό κέντρο ήταν εκρηκτικός μηχανισμός «χαμηλής» τεχνολογίας, ωστόσο αντιπροσωπεύει μια σπάνια επίθεση σε εμπορικό και όχι πολιτικό στόχο. Παράλληλα τονίζεται ότι ο χρόνος και ο τόπος της έκρηξης προκάλεσε ανησυχία, ενδεχομένως σηματοδοτώντας μια νέα τάση σε σχέση με παλαιότερες βομβιστικές επιθέσεις.

Το Κρεμλίνο βέβαια αρνείται ότι φοβάται εισβολή. Έστειλε όμως ήδη δύο αεροπλάνα ώστε να μαζέψει “όσους Ρώσους θέλουν να αποχωρήσουν”. 
Αυτό σημαίνει σίγουρα εξελίξεις. Είτε εισβολή, είτε μαζική αντεπίθεση των Συριακών δυνάμεων. 

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μία κατακόρυφη άνοδο της επιχειρησιακής δράσης, δηλαδή σε μία εξέλιξη η οποία είναι σχεδόν αδύνατο να μην συμπαρασύρει γειτονικές χώρες ή να μην εμπλέξει άλλες οι οποίες δείχνουν μέγιστο ενδιαφέρον για την περιοχή.

Με δεδομένη την ύπαρξη ισχυρών ναυτικών δυνάμεων -τόσο από δυτικές χώρες, όσο και από την Ρωσία-, οι εξελίξεις δείχνουν πως θα είναι καταιγιστικές, εάν δεν υπάρξει αυτοσυγκράτηση ή εάν δεν υπάρξει κάποια "λάθος" ενέργεια.
Η Τουρκία, η οποία έχει αναλάβει για τους δικούς της λόγους το κύριο βάρος αντιμετώπισης του Άσαντ, ενδέχεται να μην μπορέσει να κρατηθεί έξω από μία κόλαση πυρός. Εάν λάβουμε υπόψιν μας και την πρόσφατη γενική άσκηση επίθεσης που έκανε ο τουρκικός στρατός στα σύνορα με την Συρία, τότε όχι μόνο θεωρείται δεδομένη η εμπλοκή της Άγκυρας, αλλά θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη και η στάση της Μόσχας προς την Τουρκία. 

Ίσως, να βρισκόμαστε σε μία πρωτοφανή σε ένταση σύρραξη και με ιδιαίτερα έντονη εκατέρωθεν ισχύ πυρός από τους εμπλεκόμενους. Οι επόμενες ημέρες θα αναδείξουν το πραγματικό μέγεθος της κρίσης που διαφαίνεται και την οποία είναι απολύτως βέβαιο πως κανένας δεν πρόκειται να έχει τη δυνατότητα να ελέγξει, εάν αυτή ξεσπάσει.

Του Νίκου Σαμοΐλη 

Δυστυχώς στην Ελλάδα του 2013, το να έχει κάποιος ένα σπίτι που ενδεχομένως αγόρασε με δάνειο, ένα εξοχικό στο χωριό που κληρονόμησε από τον πατέρα του, δύο χωράφια που δεν ξέρει που ακριβώς πέφτουν και δύο ή τρία κουτσούβελα, θεωρείται «έχων και κατέχων». Αυτή είναι η αλήθεια. Η ιδιοκτησία και η απόκτηση τέκνων στη χώρα μας έχει «ποινικοποιηθεί».


Τελευταίο παράδειγμα η ιστορία με την επιβολή φόρου στα Ι.Χ άνω των 1929 κ.ε. η οποία αποτελεί ένα ακόμη « χτύπημα» για τους ιδιοκτήτες τους, αλλά και για την ίδια την αγορά αυτοκινήτου που τα τελευταία χρόνια έχει καταρρεύσει. Επαναλαμβάνεται δηλαδή το λάθος που όλοι έχουν παραδεχθεί και έχει να κάνει με τα τέλη κυκλοφορίας. Ανεξαρτήτως αξίας αυτοκινήτου, όλοι πληρώνουν τα ίδια. Δεν νοείται ξανά να επιβάλλεται ένας φόρος με βάση τα κυβικά του αυτοκινήτου και όχι την αξία του. Δεν έχει καμία λογική, κάποιος, ο οποίος αγοράζει ένα αυτοκίνητο 1.800 κυβικών αξίας 50.000 ευρώ να εξαιρείται του φόρου και κάποιος που κατέχει ένα αυτοκίνητο 2.000 κυβικών 9 ετών, αξίας 3.000 ευρώ να καλείται να πληρώσει ένα επιπλέον χαράτσι 300 και πλέον ευρώ, πέραν των τελών κυκλοφορίας και των τεκμηρίων. Είναι απαράδεκτο. Θα μου πείτε είχε ποτέ λογική κάποιο φορολογικό νομοσχέδιο από τα δεκάδες που κατατέθηκαν τα τελευταία χρόνια; Η απάντηση είναι, ποτέ. Εχει λογική να επιβάλλεται φορολογική τιμωρία σε όσους έχουν παιδιά;

Είναι λογικό σε μία χώρα που αντιμετωπίζει τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα, που ο πληθυσμός της μεταβάλλεται υπέρ των γηρεότερων με ανησυχητικούς ρυθμούς , να τιμωρείς την τεκνοποίηση; Και όμως είναι. Το διαπιστώσαμε πρόσφατα με την κατάργηση των επιδομάτων και την μεγαλύτερη φορολόγηση όσων έχουν περισσότερα παιδιά. Και δυστυχώς τα κακώς κείμενα δεν τελειώνουν εδώ. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας μας, έρχεται και νέο χτύπημα στους ιδιοκτήτες ακινήτων οι οποίοι ενδεχομένως διαθέτουν και αγροτεμάχια. Και αυτό γιατί θα υπολογιστούν στην συνολική περιουσία του ιδιοκτήτη για την επιβολή του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων που θα αντικαταστήσει το σημερινό ΕΕΤΗΔΕ, δηλαδή το χαράτσι που πληρώνουμε μέσω ΔΕΗ και τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας.

Ολοι καταλαβαίνουμε την ανάγκη του οικονομικού επιτελείου να πετύχει τους στόχους που έχουν τεθεί από το μνημόνιο και τους δανειστές μας, προκειμένου να έρχονται οι δόσεις στην ώρα τους για να μην καταρρεύσει η χώρα συνολικά.

Όμως θα πρέπει να δοθεί σε όλους εμάς τους πολίτες μια συγκεκριμένη απάντηση για το πότε θα σταματήσουν να μας τιμωρούν και να μας αιφνιδιάζουν. Πρέπει επιτέλους να βγουν και να μας παρουσιάσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με αρχή, μέση και τέλος που να μας πείσει ότι τελικά αξίζει τον κόπο για μία ακόμη φορά να βάλουμε πλάτη για το κοινό καλό. Δυστυχώς έως σήμερα αυτό που βλέπουμε είναι ότι κάθε φορά που κάτι «στραβώνει», θα επιβάλλεται επί δικαίων και αδίκων ένα νέο «χαράτσι» ή μια νέα «έκτακτη εισφορά» όπως έχουν συνηθίσει να τη λένε, σε μια περίοδο τόσο η φοροδοτική ικανότητα της κοινωνίας έχει εξαντληθεί, όσο και η ανοχή της.

Πηγή  fpress.gr


O Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα κ. Smith και η σύζυγός του δεξιώθηκαν εκπροσώπους της ελληνικής μουσουλμανικής μειονότητας τόσο από την Αθήνα (Νaim el-Ghandour) όσο και από την Θράκη (βόρεια Ελλάδα), καθώς και τον βουλευτή Rail Ahmet Hatji Osman. Το δείπνο οργανώθηκε επ’ ευκαιρία του μουσουλμανικού ιφτάρ, που φέτος θα εορταστεί στις 23/08 . O γραμματέας για θέματα θρησκευμάτων του Yπoυργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και ο πρόεδρος της Εβραϊκής Κοινότητας της Αθήνας ήταν επίσης παρόντες στην δεξίωση. Σε ομιλία στην οποία καλωσόρισε τους καλεσμένους του, ο Αμερικανός πρέσβης τόνισε την σημασία των αξιών οι οποίες προβάλλονται μέσω του ραμαζανιού, ανάμεσα στις οποίες είναι η ελεημοσύνη και η συμπόνια.

Ambassador and Mrs. Smith hosted an August 23 Iftar dinner for Greek Muslim representatives from Athens and the Muslim minority in Thrace (northern Greece), including MP Rail Ahmet Hatji Osman. The Secretary General for Religions at the Ministry of Education, Lifelong Learning and Religious Affairs, and the President of Athens Jewish community also attended. In his welcome, the Ambassador emphasized the importance of values espoused during Ramadan, such as charity and compassion. 

Πάμε να δούμε τώρα έναν πιθανό λόγο που επιλέχθηκε ο συγκεκριμένος «κύριος» και πώς μπορεί να ερμηνευθεί η σημερινή προκλητική στάση του…

Φωτογραφίζεται σε χάρτη "ανεξάρτητης" Θράκης και... απειλεί με ανεξαρτητοποίηση

Ο Αχμέτ Χατζηοσμάν απειλεί με ...ανεξαρτητοποίηση λόγω της τροπολογίας για τους ιμάμηδες στη Θράκη! Όσοι του έδωσαν το δικαίωμα να γίνει βουλευτής στο Ελληνικό κοινοβούλιο -και δεν εννοούμε τους ψηφοφόρους του- θα πρέπει να έχουν μετανιώσει πικρά. Αλλά τα λάθη -τα εγκλήματα σ΄ ότι αφορά στη Θράκη- πάντα πληρώνονται.

Κανονικά ο κ. Χατζηοσμάν αν είχε ίχνος ευθυξίας θα έπρεπε να παραδώσει την έδρα του. Δεν μπορεί να συνομιλεί, να συνεργάζεται και τελικά να φωτογραφίζεται προκλητικά μπροστά σε χάρτες και σημαίες της "ανεξάρτητης" Θράκης και να ...απειλεί με ανεξαρτητοποίηση.

Βέβαια και τον κ. Χατζηοσμάν, όπως κι άλλους πριν απ΄ αυτόν, το πολιτικό μας σύστημα τους περιέθαλψε και τους προστάτευσε καλά. Ακόμη και τώρα.

Πέρα από κάθε λογική και αξιοποιώντας φυσικά το “εργαλείο” που λέγεται Χρυσή Αυγή, το πολιτικό σύστημα και ειδικά τα τρία κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση επιχειρούν να “προστατεύσουν” τον βουλευτή Αχμέτ Χατζηοσμάν και να πάνε την κουβέντα αλλού κι όχι στην ουσία του θέματος που είναι ένα, απλό και απολύτως κατανοητό:

Ένας βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, συνεργάζεται, συνομιλεί και …φωτογραφίζεται σαν να μην τρέχει τίποτα σε γραφεία συλλόγων που είναι σαφές και προφανές ότι απεργάζονται και υποστηρίζουν τον ακρωτηριασμό της Ελλάδας, με ανεξαρτητοποίηση της Θράκης! Και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας κι εμείς, με τουρκοποίηση της Θράκης!

Μας είναι παντελώς αδιάφορο πώς χειρίστηκε το θέμα η Χρυσή Αυγή. Το θέμα είναι ότι ο βουλευτής όχι μόνο δεν ζήτησε συγνώμη για την απρέπειά του, όχι μόνο δεν προσπάθησε να δικαιολογήσει τη πράξη του, αλλά απλά παράδεχτηκε ότι πήγε στα γραφεία της συγκεκριμένης οργάνωσης στην Προύσσα. Φωτογραφήθηκε όπως φωτογραφήθηκε , αλλά “αυτό σημαίνει ότι είμαι και πράκτορας της Άγκυρας;”, αναρωτήθηκε… απαντώντας στις κατηγορίες των Χρυσαυγιτών που για άλλη μια φορά δικαιώνουν την άποψη που λέει ότι “είναι τα καλύτερα εργαλεία του πολιτικού συστήματος”. Τραβάνε το σχοινί παραπάνω απ΄ ό,τι πρέπει, να γίνει φασαρία, να ξεχαστεί το θέμα.

Εμείς δεν γνωρίζουμε αν ο κ.Χατζηοσμάν είναι… πράκτορας. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι σε οποιοδήποτε άλλο κράτος του κόσμου ο κ.Χατζηοσμάν δεν θα ήταν βουλευτής. Γιατί οι …απειλές του περί “ανεξαρτητοποίησης” αν δεν του κάνουμε …τα κέφια είναι ένα ακόμη δείγμα του πως σκέφτεται και λειτουργεί ο συγκεκριμένος βουλευτής.


Πηγή: On Alert

Σχόλιο ιστολογίου: Επειδή στην "κατηγορία" ότι είναι "τούρκος πράκτορας", ο Αχμέτ Χατζηοσμάν επέλεξε να απαντήσει με ερώτηση και όχι με σαφή άρνηση της ιδιότητας του πράκτορα, είναι σαφές πως δεν επιθυμεί να αρνηθεί το ότι είναι πράκτορας, προφανώς επειδή δεν θέλει να δυσαρεστήσει είτε την Άγκυρα είτε τους ψηφοφόρους του που τον ψηφίζουν ως πράκτορα. Η επιλογή του τρόπου απάντησης, καταδεικνύει όχι απαραίτητα την άρνηση της ιδιότητας του πράκτορα, αλλά την θέληση να εμφανίζεται ως πράκτορας.
Επειδή, με τον συγκεκριμένο εκλεκτό του αμερικανικού προξενείου δεν έχουμε, ούτε θέλουμε να έχουμε καμία απολύτως σχέση, επειδή όμως τυγχάνει να διαμένουμε και στην ίδια χώρα και να ζούμε κάτω από την ίδια σημαία, την Ελληνική, εμείς έχουμε μία ερώτηση προς τον λαλίστατο (και ομολογουμένως ευλίγιστο) μουσουλμάνο πολιτικό: Γιατί φωτογραφηθήκατε σε περιβάλλον το οποίο δεν έχει ούτε μία Ελληνική σημαία; Σας εκφράζει η τουρκική σημαία; Ή μήπως η σημαία της "ανεξάρτητης Θράκης"; Αφού αποποιείστε -έστω και ομιχλωδώς- την ιδιότητα του τούρκου πράκτορα, γιατί δεν απαιτήσατε την τοποθέτηση της Ελληνικής σημαίας και την απομάκρυνση της παράνομης σημαίας της Θράκης;
Καταλαβαίνουμε πως είναι δύσκολο για τον κύριο Χατζηοσμάν να "πατάει σε δύο βάρκες". Όμως, ως καλός μουσουλμάνος είναι υποχρεωμένος να λέει την αλήθεια, τουλάχιστον όποτε δέχεται ερωτήσεις. Και αυτό το οφείλει προς τους ομόθρησκούς του. Εκτός και εάν η ΜΙΤ (τουρκική μυστική υπηρεσία πληροφοριών) κατέχει μεγαλύτερη θέση στη συνείδησή του...

Του Χρήστου Γιανναρά

Φίλος Bρετανός, με ενδιαφέρον επενδυμένο σε σοβαρή κατάρτιση για τον πολιτισμικό χώρο της Mέσης Aνατολής, μου έθεσε ένα ερώτημα σχετικό με την ελληνική διαχείριση της τύχης του Πατριαρχείου Iεροσολύμων. Mοιάζει ερώτημα περιθωρίου, ερώτημα πολυτελείας την ώρα που έχει επίσημα καταλυθεί η εθνική μας κυριαρχία και το ελλαδικό κράτος βρίσκεται υπό απηνή επιτρόπευση. Oμως, χτίζοντας την πληροφόρηση που απαιτούσε το ερώτημα ενός αλλοδαπού ενδιαφερόμενου, τόλμησα να προϋποθέσω τη χρησιμότητά της και για τον ελλειπτικά ίσως ενημερωμένο Eλλαδίτη σήμερα, κυρίως αυτόν που θα ήθελε να υπολογίσει το προσδόκιμο ιστορικής επιβίωσης του κρατιδίου μας.

Tο ερώτημα του φίλου έλεγε: «Aπό την οθωμανική ακόμα περίοδο, η εκλογή του πατριάρχη Iεροσολύμων ελέγχεται από την Aγιοταφική Aδελφότητα - που συγκροτείται μόνο από Eλληνες. Στη διάρκεια του 20ού αιώνα, η ιστορία αυτού του πατριαρχείου εξελίχθηκε με θλιβερό τρόπο: τα ελληνικά συμφέροντα έκαναν πολλές προσπάθειες να αποσοβήσουν την «αραβοποίηση» της Oρθόδοξης Eκκλησίας στα Iεροσόλυμα, παρ' όλο που η συντριπτική πλειοψηφία των πιστών είναι Aραβες. Aυτή η προσπάθεια διατήρησης του ελληνικού ελέγχου δεν έχει αποβεί επιβλαβής για την Oρθοδοξία; H δυνατότητα να είναι ο πατριάρχης αληθινός πατέρας (γεννήτορας) της ορθόδοξης πίστης, έχει σπαταληθεί. Bλέπεις να υπάρχει ελπίδα αλλαγής νοοτροπίας στον 21ο αιώνα»;

Tου απάντησα: Για να διακρίνουμε λύση στο συγκεκριμένο, πολύ οδυνηρό πρόβλημα, μάλλον πρέπει να απαντήσουμε πρώτα σε ένα άλλο ερώτημα: Πριν από την ίδρυση του ελλαδικού εθνικού κράτους, το 1822, ποια ήταν τα γεωγραφικά σύνορα του Eλληνισμού; Tην 1η Iανουαρίου του 1822 η πρώτη Eθνική Συνέλευση στην Eπίδαυρο διακήρυξε, «ενώπιον Θεού και ανθρώπων», «την Πολιτικήν ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν του Eλληνικού έθνους, του αποσείσαντος τον βαρύτατον και απαραδειγμάτιστον ζυγόν της τυραννίας υπό την φρικώδη Oθωμανικήν δυναστείαν». Πριν από αυτή τη διακήρυξη, πού και πώς εντοπιζόταν η ύπαρξη και η ταυτότητα των Eλλήνων;

Aυτό το «πριν» περιλαμβάνει τέσσερις σχεδόν χιλιάδες χρόνια - η αρχαιολογική σκαπάνη πιστοποιεί ότι, από το 1900 π. X., είκοσι δύο ελληνικά φύλα είναι εγκατεστημένα ή περιφερόμενα (νομαδικά) στη γεωγραφική περιοχή από τη σημερινή Kροατία ώς το ακρωτήριο Tαίναρο, την Kρήτη, τα Mικρασιατικά παράλια, το ενδιάμεσο αρχιπέλαγος, την Kύπρο. Mε κοινή γλώσσα, κοινή τέχνη εργαλείων, κοσμημάτων, κεραμικής. Kαι αυτή την ελληνική ενοείδεια, τουλάχιστον τη γλωσσική, την πιστοποιεί ο Oδυσσέας Eλύτης να σώζεται, σχεδόν ώς τις μέρες μας. Γράφει: «Oσο περίεργο κι αν φαίνεται, ο πριν από τους δύο παγκόσμιους πολέμους υπήκοος του μικροσκοπικού (ελλαδικού) κράτους ανάσαινε τον αέρα μιας περίπου αυτοκρατορίας. Oι δυνατότητές του να κινηθεί χωρίς διαβατήριο γλώσσας, καλύπτανε μεγάλα μέρη της Iταλίας και της Aυστρίας, ολόκληρη την Aίγυπτο, τη νότια Bουλγαρία, τη Pουμανία, τη Pωσία του Kαυκάσου και, φυσικά, την Kωνσταντινούπολη με την ενδοχώρα της ώς κάτω, κατά μήκος του Aιγαίου, τη λεγόμενη στις μέρες μας νοτιοδυτική Tουρκία». Θα πρόσθετα τη Συρία και την Παλαιστίνη.

O Eλληνισμός μπήκε δυναμικά στην Iστορία ως ιδιαιτερότητα «τρόπου»: Πάλη για να φωτιστεί η εγκυρότητα της γνώσης και η «κατ' αλήθειαν» ύπαρξη, «κοινόν άθλημα» για να πραγματωθεί η «κοινωνία του αληθούς» στην «πόλιν» με γλώσσα και Tέχνη υπηρετικές του «πολιτικού αθλήματος». Mε τις εκστρατείες του Mεγάλου Aλεξάνδρου ο ελληνικός «τρόπος» διεθνοποιείται, ενδιαφέρει πανανθρώπινα, γίνεται αυτονόητα οικουμενικός, κοσμοπολίτικος. «Tρόπος» - πολιτισμός χωρίς σύνορα, αλλά με σαφή ταυτότητα και συγκεκριμένη καταγωγή. Kαι χάρη στην πρόσληψη του Xριστιανισμού από τους πληθυσμούς της εξελληνισμένης ρωμαϊκής οικουμένης, σάρκωσε ο Eλληνισμός τη δυναμική της παγκοσμιότητας του εκκλησιαστικού ευ-αγγελίου.

Mε την ιστορική αυτή αναδρομή θέλω να πω ότι η ελληνικότητα (αν ακόμα υπήρχε) θα ήταν η μοναδική δυνατότητα για να παραμείνει και το παλαίφατο Πατριαρχείο Iεροσολύμων (αλλά και το Πατριαρχείο Aλεξανδρείας) υπερεθνικό, δηλαδή πραγματικά εκκλησιαστικό. Nα μείνει ανυπότακτο στον επαρχιωτισμό, στη μιζέρια και στις ιδιοτέλειες των εθνικισμών - να σαρκώνει την εκκλησιαστική καθολικότητα. Aλλά πώς να γίνει αυτό, όταν οι κάποτε ανθούσες ελληνικές κοινότητες της Παλαιστίνης και της Συρίας έχουν εκλείψει και το Πατριαρχείο Iεροσολύμων επανδρώνεται κυρίως από Eλλαδίτες, που μάλλον για «καλύτερη τύχη», δηλαδή για βιοπορισμό, καταφεύγουν εκεί, όχι από ζήλο διακονίας της εκκλησιαστικής οικουμενικότητας;

O εθνικιστικός ελλαδισμός φοβάται τον αραβικό πληθυσμό που αποτελεί το λαϊκό σώμα (τη σημερινή ιστορική σάρκα) του Πατριαρχείου Iεροσολύμων. Aν καταλαβαίναμε οι Eλλαδίτες ότι η ελληνικότητα δεν εντοπίζεται στο αίμα, στη βιολογική διαδοχή, αλλά στη διαδοχή του «τρόπου» που αφορά πανανθρώπινα, είναι εξ ορισμού οικουμενικός (και μόνο υπηρετείται αυτός ο «τρόπος», δεν εξουσιάζει), τότε θα είχαμε πείσει τους Aραβες για το προφανές και αυτονόητο: Oτι αν το Πατριαρχείο γίνει αραβικό ή ελλαδικό, θα σβήσει αναπότρεπτα μέσα στη μιζέρια τού επαρχιωτικού εθνικισμού και στην πλημμυρίδα της μουσουλμανικής θρησκοληψίας. Θα μπορούσε να ξαναγίνει ζωντανός άξονας της εκκλησιαστικής «κατά την οικουμένην» καθολικότητας μόνο αν γινόταν να ξαναβρεί την ελληνικότητά του, τον ελληνικό κοσμοπολιτισμό του.

Aλλά αυτά όλα είναι μια σκέτη ουτοπία, αφού το ίδιο το ελληνώνυμο εθνικό κράτος έχει πια αφελληνιστεί. Πασχίζει, 190 χρόνια τώρα, να αποβάλει, με κάθε τρόπο, την ευθύνη και την προνομία της ελληνικής οικουμενικότητας, να υποταχθεί, από επαρχιώτικη ξιπασιά και μόνο, στον μιμητισμό, στον μεταπρατισμό. Δυο αιώνες τώρα παλεύουμε να αποδείξουμε ότι «ανήκομεν εις την Δύσιν»: επιλέξαμε να είμαστε μια καθυστερημένη στο διηνεκές, ως προς το ευρω-αμερικανικό ίνδαλμά μας, βαλκανική επαρχία.

Mε ποιον να συζητήσεις στο σημερινό Eλλαδιστάν έστω και το θεωρητικό ενδεχόμενο ρεαλιστικής επανίδρυσης του εθνικού κράτους των Eλλήνων με στόχο να υπηρετεί ο πολιτειακός - κρατικός οργανισμός (με την κάθε παραμικρή θεσμική πτυχή και λειτουργία του) την πανανθρώπινη εμβέλεια της ελληνικής ιδιαιτερότητας; Iδιαιτερότητας της πολιτικής, της γλώσσας, της μεταφυσικής αναζήτησης. Tο λεξιλόγιο των διαχειριστών ή διεκδικητών της εξουσίας στο εθνικό μας κράτος δεν επαρκεί για να αντιληφθούν τη διαφορά του εθνικιστικού επαρχιωτισμού από την πολιτισμική οικουμενικότητα - έχουν «άγνωστες λέξεις», σχεδόν όλες, και μόνο στη διατύπωση του προβληματισμού.

O Bρετανός νομίζω θα με καταλάβει. Γιατί «μετέχει ελληνικής παιδεύσεως».


Μία ακόμη χώρα-Ελντοράντο έγινε στόχος άπληστων ισχυρών. Όλα όσα συμβαίνουν σήμερα στο Μάλι με βόμβες και σφαίρες γίνονται ταυτόχρονα και στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιρλανδία μέσω της υποδούλωσης με αφορμή ένα ανύπαρκτο χρέος”…

Του R. Teichmann
Νews Beacon Ireland
21 Ιανουαρίου 2013
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Σε ανακοίνωσή της πριν από μία εβδομάδα, η γαλλική κυβέρνηση δήλωσε τα εξής: 

"Πρόκειται να αποστείλουμε 2.500 στρατιώτες, οι οποίοι θα στηρίξουν τις Ένοπλες Δυνάμεις του Μάλι σε ένοπλες συγκρούσεις εναντίον των ισλαμιστών ανταρτών. Η Γαλλία έχει ήδη αναπτύξει στρατό περίπου 750 ανδρών στο Μάλι, και 40 τεθωρακισμένα  κατέφθασαν στο Μπαμάκο την Τρίτη το πρωί .....

….Θα συνεχίσουμε την ανάπτυξη των επίγειων και αεροπορικών δυνάμεων....

….Ο στόχος μας είναι ένας. Να εξασφαλίσουμε ότι μετά την αποχώρησή μας, με το τέλος της επέμβασής μας, το Μάλι θα είναι ασφαλές, θα διαθέτει νόμιμα εκλεγμένες αρχές, δημοκρατικές εκλογικές διαδικασίες και δεν υπάρχουν πλέον τρομοκράτες να απειλούν το έδαφός του". [1]

Αυτή είναι η επίσημη θέση και το φαινομενικό σκεπτικό της Γαλλίας και όσων την υποστηρίζουν. Και, φυσικά, αυτό είναι που ακούμε συνεχώς από τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης. 

Η Γαλλία υποστηρίζεται και από άλλα μέλη του ΝΑΤΟ. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Leon Panetta, επιβεβαίωσε ότι οι ΗΠΑ πρόκειται να συνδράμουν την Γαλλία, αποστέλλοντας μυστικούς πράκτορες οι οποίοι θα συνεργαστούν με τις γαλλικές δυνάμεις στο Μάλι. [2] Ο Καναδάς, το Βέλγιο, η Δανία και η Γερμανία έχουν επίσης στηρίξει δημοσίως την γαλλική εισβολή, υποσχόμενες υλικοτεχνική υποστήριξη για την καταστολή των ανταρτών. [3]

Αν είμαστε αρκετά εύπιστοι ώστε να πιστέψουμε όλο αυτό το «αφήγημα», θα πλανηθούμε, αγνοώντας για άλλη μια φορά τους πραγματικούς λόγους της εισβολής.

Αλλά ας δούμε πρώτα τι γράφει η γνωστή διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια για το Μάλι

"Το Μάλι είναι κράτος της Δυτικής Αφρικής. Επί αποικιοκρατίας ονομαζόταν Γαλλικό Σουδάν (ΣτΜ: και ακόμα παλιότερα Αυτοκρατορία του Μαλί). Η έκταση της χώρας είναι 1.240.000 τετ. χλμ., έχει πληθυσμό 12.666.987, με βάση τις εκτιμήσεις του 2009 και πρωτεύουσά του είναι το Μπαμάκο. Συνορεύει ΒΑ με την Αλγερία, Α με τον Νίγηρα, Ν με το Μπουρκίνα Φάσο, Γκάνα και Γουινέα και Δ με τη Σενεγάλη και Μαυριτανία. Το κλίμα είναι ξηρό και θερμό, καθώς το βόρειο 1/3 της χώρας καταλαμβάνει η έρημος της Σαχάρας. Η χώρα είναι κυρίως αγροτική. Πρόεδρος της χώρας είναι ο Ντιονκουντά Τραουρέ (υπηρεσιακός), έπειτα από το πραξικόπημα του 2012 .

Οικονομία
Το Μάλι συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πτωχότερες χώρες του κόσμου, καθώς το 65% περίπου της συνολικής του έκτασης καταλαμβάνεται από την έρημο Σαχάρα. Οι οικονομικές δραστηριότητες εντοπίζονται στις παραποτάμιες περιοχές, οι οποίες αρδεύονται από τον ποταμό Νίγηρα. Το 80% του εργατικού δυναμικού απασχολείται στις αγροτικές και αλιευτικές εργασίες, ενώ η στοιχειώδης εγχώρια βιομηχανία περιορίζεται στην επεξεργασία αγροτικών προϊόντων. Η οικονομία της χώρας είναι εύθραυστη, καθώς στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην παραγωγή βαμβακιού και εξαρτάται από την τιμή του προϊόντος στις διεθνείς αγορές. Η οικονομία υποβοηθείται, επίσης, και από την εξόρυξη χρυσού στις περιοχές Κάγιο (Kayo) και Σικάσσο (Sicasso). Στην οκταετία 1996 – 2008 η κυβέρνηση ακολούθησε πρόγραμμα αναμόρφωσης και εκσυγχρονισμού των καλλιεργειών, χάρη στο οποίο επιτεύχθηκε οικονομική ανάπτυξη της τάξεως του 5%. Το ΑΕΠ ανήλθε στα 14,5 εκ. δολάρια (υπολογισμός) για το 2008, ενώ το κατά κεφαλήν εισόδημα ήταν της τάξεως των 1.200 δολαρίων"... 

«Μια από τις πτωχότερες χώρες του κόσμου», λοιπόν. Και ενώ «επιτεύχθηκε οικονομική ανάπτυξη της τάξεως του 5% στην οκταετία 1996 – 2008», ξαφνικά, το 2012, γίνεται ένα αμερικανοκίνητο πραξικόπημα και βυθίζεται η χώρα στο χάος, ενώ τα βόρεια σύνορα παραμένουν διάτρητα, ώστε να μπαίνουν ανεξέλεγκτα μέσω Αλγερίας μπουλούκια από «αντάρτες» της Αλ-Κάιντα που προηγουμένως εκπαιδεύτηκαν στην επίσης ΝΑΤΟκρατούμενη Λιβύη… για να γίνει της Συρίας. Μέχρι που, πριν από μια εβδομάδα περίπου, εισέβαλαν οι Γάλλοι.  

Γιατί άραγε; 

«Τα είδαν όλα από δορυφόρους την δεκαετία του ‘70»…

Μια ματιά στους φυσικούς πόρους του Μάλι αρκεί για να μας αποκαλύψει γιατί η χώρα αυτή έχει υποστεί εισβολή.

Μάλι: ένα κυριολεκτικό Ελντοράντο ορυκτών (4) 

Χρυσός: Το Μάλι είναι ήδη η τρίτη χώρα σε παραγωγή χρυσού στην Αφρική με αρκετά ακόμη ανεξερεύνητα κοιτάσματα. Το Μάλι ήταν ξακουστό για τον χρυσό του από την εποχή της Μεγάλης Αυτοκρατορίας του Μαλί. Πηγαίνοντας για το προσκύνημά του στη Μέκκα το 1324, ο αυτοκράτορας Kankou Moussa, μετέφερε με το καραβάνι του περισσότερους από 8 τόνους χρυσού! Άρα το Μάλι ήταν από πολύ παλιά, εδώ και πάνω από μισή χιλιετία, χώρα ξακουστή για τα χρυσωρυχεία της.

Στο Μάλι λειτουργούν σήμερα επτά ορυχεία χρυσού: τα χρυσωρυχεία της Kalana και της Morila στο Νότιο Μάλι, τα ορυχεία στην Yatela, την Sadiola και το Loulo στο Δυτικό Μάλι, και κάποια ορυχεία που έχουν πρόσφατα ξαναρχίσει να παράγουν χρυσό, τα σημαντικότερα από τα οποία βρίσκονται στο Syama και το Tabakoto. Οι σημαντικότερες έρευνες για χρυσό διεξάγονται σήμερα στο Κofi, το Kodieran, το Gounkoto, την Κomana, το Banankoro, την Kobada και την Nampala. 

Ουράνιο: Υπάρχουν ενθαρρυντικές ενδείξεις και οι έρευνες είναι σε πλήρη εξέλιξη. Έρευνες διεξάγονται σήμερα από διάφορες εταιρείες, με σαφείς ενδείξεις για κοιτάσματα ουρανίου στο Μάλι. Πιθανά κοιτάσματα ουρανίου υπάρχουν στην περιοχή Falea και καλύπτουν 150 χλμ ² του λεκανοπεδίου Falea-Βόρειας Γουινέας, ένα ιζηματογενές λεκανοπέδιο που χρονολογείται από την νεοπροτεροζωική εποχή και χαρακτηρίζεται από ενδιαφέρουσες ραδιομετρικές γεωλογικές ανωμαλίες. Τα κοιτάσματα ουρανίου στην περιοχή Falea εκτιμώνται σε 5.000 τόνους. Τα έργα εξόρυξης στο Kidal, στο βορειοανατολικό τμήμα του Μάλι, με έκταση 19.930 km2, καλύπτουν μια τεράστια περιοχή γεμάτη με γεωλογικούς κρυστάλλους, γνωστή ως L'Adrar Des Iforas. Ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα ουρανίου υπάρχουν και στην περιοχή Samit. Μόνο τα κοιτάσματα στη θέση Gao εκτιμώνται σε 200 τόνους.

Διαμάντια: Το Μάλι έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει την εξόρυξη διαμαντιών. Στην περιοχή Kayes (όπου ήδη λειτουργούν μεταλλεία και είναι γνωστή ως Περιοχή 1), έχουν ανακαλυφθεί 30 φλέβες με κιµπερλίτες (ολοµελανοκρατικά πετρώµατα πλούσια σε µαγνήσιο και κάλιo), από τις οποίες οι οκτώ ήδη μαρτυρούν την ύπαρξη διαμαντιών. Διαμάντια έχουν ανακαλυφθεί και στην διοικητική περιφέρεια του Sikasso, στο νότιο Μάλι.

Πολύτιμοι λίθοι και σε ποιες περιοχές έχουν εντοπιστεί

Στο Nioro και στο Bafoulabe: Γρανάτης  και σπάνια μαγνητικά ορυκτά

Στο Bougouni και στο λεκανοπέδιο Faleme: Πηγματίτης 

Στην Gourma: Γρανάτης  και κορούνδιο

Στην περιοχή L'Adrar des Ilforas - Πηγματίτης  και άλλα ορυκτά

Στην Hombori Douentza: Χαλαζίας  και ανθρακικά άλατα

Σιδηρομετάλλευμα, Βωξίτης και Μαγγάνιο: σημαντικά κοιτάσματα υπάρχουν στο Μάλι, αλλά παραμένουν ανεκμετάλλευτα. Το Μάλι έχει, σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, πάνω από 2 εκατομμύρια τόνους αποθέματα σιδηρομεταλλεύματος που βρίσκονται στις περιοχές της Djidian-Kenieba, της Diamou και του Bale.

Τα αποθέματα βωξίτη υπολογίζονται σε 1,2 εκατ. τόνους και βρίσκονται στην Kita, την Kenieba και την Bafing-Makana. Ίχνη μαγγανίου έχουν βρεθεί στην Bafing - Makana, την Tondibi και την Tassiga.

Άλλα ορυκτά κοιτάσματα, πιστοποιημένα και πιθανά, στο υπέδαφος του Μάλι




Κοιτάσματα ασβεστούχων πετρωμάτων: Εκτιμάται ότι υπάρχουν 10 εκατομμύρια τόνοι στην περιοχή Gangotery, 30 εκατομμύρια τόνοι στην περιοχή Astro και 2,2 εκατ. τόνοι στο Bah El Heri (βόρεια του Goundam).

Χαλκός: Πιθανά κοιτάσματα στο Bafing Makan (Δυτικό Μάλι) και στην Ouatagouna (Βόρειο Μάλι).

Μάρμαρο: Εκτιμάται ότι υπάρχουν 10,6 εκατ. τόνοι μαρμάρου στην περιοχή Selinkegny (Bafoulabe) και ενδείξεις υπάρχουν και στην Madibaya.

Γύψος: 35 εκατομμύρια τόνοι στο Taoudenit και 0,37 εκατ. τόνοι στο Indice Kereit (βόρεια του Tessalit).

Καολίνης : Εκτιμάται ότι υπάρχουν 1 εκατομμύριο τόνοι στο Gao (Βόρειο Μάλι).

Φωσφορικό άλας: Αποθέματα έχουν εντοπιστεί στο Tamaguilelt, η παραγωγή ανέρχεται σε 18.000 τόνους τον χρόνο και εκτιμάται ότι το συνολικό κοίτασμα αγγίζει τους 12 εκατομμύρια τόνους. Υπάρχουν τέσσερα άλλα πιθανά κοιτάσματα στο βόρειο τμήμα, με 10 εκατομμύρια τόνους φωσφορικού άλατος.

Μόλυβδος και ψευδάργυρος: 1,7 εκατομμύρια τόνοι εντοπίστηκαν στην περιοχή Tessalit στο βόρειο τμήμα της χώρας και ενδείξεις για κοιτάσματα υπάρχουν στην Bafing Makana (Δυτικό Μάλι) και Fafa (Βόρειο Μάλι).

Λίθιο: Ενδείξεις για κοιτάσματα στο Kayes (Δυτικό Μάλι) και το κοίτασμα στο Bougouni (Νότιο Μάλι) εκτιμάται σε 4 εκατ. τόνους.

Σχιστόλιθος ασφάλτου: Τα κοιτάσματα εκτιμώνται σε 870 εκατομμύρια τόνους, ενώ πιθανά κοιτάσματα υπάρχουν και στις περιοχές Agamor και Almoustrat στο βόρειο τμήμα της χώρας.

Λιγνίτης: Τα κοιτάσματα υπολογίζονται σε 1,3 εκατ. τόνους, ενώ ενδείξεις για νέο πιθανό κοίτασμα βρέθηκαν στο Bourem (Βόρειο Μάλι)

Αλίτης (Ορυκτό αλάτι)  : Τα σημαντικότερα κοιτάσματα εντοπίστηκαν στο Taoudenni (Βόρειο Μάλι) και εκτιμώνται σε 53 εκατομμύρια τόνους.

Διατομίτης (ή Γη διατομών) : Τα κοιτάσματα εκτιμώνται σε 65 εκατομμύρια τόνους και εντοπίζονται στην Douna Behri (Βόρειο Μάλι).

Τα κοιτάσματα πετρελαίου του Μάλι προσελκύουν ήδη τεράστιο ενδιαφέρον από επενδυτές

Η ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στο Μάλι έχει τεκμηριωθεί από το 1970, όταν σποραδικές σεισμικές έρευνες και γεωτρήσεις αποκάλυψαν πιθανά κοιτάσματα πετρελαίου. Μετά την αύξηση της τιμής του πετρελαίου και του φυσικού αερίου διεθνώς, το Μάλι έχει εντείνει την προώθηση και τις έρευνες για πετρέλαιο, καθώς και την παραγωγή και την επέκταση δυνατοτήτων εξαγωγών υδρογονανθράκων. Επίσης, το Μάλι θα μπορούσε κάλλιστα να αναχθεί σε έναν στρατηγικής σημασίας κόμβο και πέρασμα αγωγών πετρελαίου από τα κοιτάσματα νοτίως της Σαχάρας προς τον Δυτικό κόσμο και υπάρχει η δυνατότητα σύνδεσης του λεκανοπεδίου Taoudeni με την ευρωπαϊκή αγορά μέσω της Αλγερίας.

Εργασίες έχουν ήδη ξεκινήσει για την επανεκτίμηση δεδομένων από προηγούμενες γεωφυσικές και γεωλογικές έρευνες, εστιάζοντας σε πέντε ιζηματογενείς λεκάνες στο βόρειο τμήμα της χώρας: στην Taoudeni, την Tamesna, την Ilumenden, την Ditch Νara και το Gao.

Νά, λοιπόν, πώς εξηγούνται όλα…

Ό, τι κι αν μεταδίδεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, είναι σαφές ότι ο στόχος αυτού του νέου πολέμου δεν είναι άλλος από την αποψίλωση άλλης μιας από τους φυσικούς της πόρους με την εξασφάλιση της πρόσβασης των διεθνών εταιρειών στην χώρα αυτή, για να αρχίσει η λεηλασία. Όλα όσα συμβαίνουν σήμερα στο Μάλι με βόμβες και σφαίρες γίνονται ταυτόχρονα και στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιρλανδία μέσω της υποδούλωσης με αφορμή ένα ανύπαρκτο «χρέος»

Ενώ συγχρόνως οι λαοί υποφέρουν και πεθαίνουν...

Η Guardian ανέφερε σε δημοσίευμά της πριν από μερικές ημέρες [5]:


"Ο αριθμός των μέχρι στιγμής νεκρών δεν έχει ακόμα υπολογιστεί, αλλά σύμφωνα με ανακοινωθέν που εκφωνήθηκε από την κρατική τηλεόραση αργά το Σάββατο, τουλάχιστον 11 πολίτες του Μάλι σκοτώθηκαν στην πόλη Konna.

Ο Sory Diakite, δήμαρχος της Konna, αναφέρει ότι μεταξύ των νεκρών υπάρχουν και παιδιά, τα οποία πνίγηκαν αφού έπεσαν σε ένα ποτάμι, σε μια προσπάθεια να ξεφύγουν από τις βόμβες.

«Άλλοι έχασαν τη ζωή τους μέσα στις αυλές τους, ή έξω από τα σπίτια τους. Οι άνθρωποι προσπαθούσαν να φύγουν για να βρουν καταφύγιο. Κάποιοι πνίγηκαν στο ποτάμι. Τουλάχιστον τρία παιδιά έπεσαν στο ποτάμι σε μια προσπάθεια να κολυμπήσουν προς την άλλη όχθη. Συγχρόνως υπέστησαν σοβαρές καταστροφές οι υποδομές στην περιοχή», δήλωσε ο δήμαρχος, ο οποίος εγκατέλειψε την πόλη με την οικογένειά του και σήμερα βρίσκεται στο Μπαμάκο”.
Ποιος ξέρει ποιος να είναι ο πραγματικός αριθμός των νεκρών σήμερα…
Ο Θεός να φυλάει την κάθε χώρα (και τον λαό της) που διαθέτει φυσικούς πόρους που για κάποιους πρέπει με το "έτσι θέλω" να αξιοποιηθούν.

Πηγές:

[1] [2] [3] Άρθρο της ιστοσελίδας Russia Today News: «H Γαλλία ενισχύει την στρατιωτική παρουσία της στο Μάλι»

[4] Όλα τα στοιχεία προέρχονται από το Les Journées Minières et Pétrolières du Mali (έκδοση του υπουργείου Ανάπτυξης του Μάλι)

[5] Άρθρο της εφημερίδας Guardian: «Αποστολή στρατευμάτων από γειτονικές χώρες του Μάλι για στήριξη της γαλλικής στρατιωτικής επέμβασης» 

Δορυφορικός χάρτης του Μάλι από το Google Earth 


Ο Μπρεζίνσκι έγραφε προ πολλών ετών για τη μεγάλη σκακιέρα. Το βιβλίο του θεωρείται από πολλούς ξεπερασμένο, αλλά εάν το παρατηρήσει κανείς με προσοχή θα διαπιστώσει ότι μπορεί να διδαχθεί πολλά εάν κάνει προσομοίωση με το τι γίνεται αυτή την περίοδο στη χώρα μας.
Πολύ περισσότερο θα γίνει σοφότερος, όποιος διαβάσει το βιβλίο του Λένιν «Ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού». Σε αυτό θα διαπιστώσει ότι δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα, ύστερα από περίπου ένα αιώνα, καθώς μεγαλώνει και γιγαντώνεται η μάχη για την κυριαρχία καπιταλιστικών χωρών σε κράτη κομβικής σημασίας και γεωπολιτικής αξίας, όπως η Ελλάδα.

Η χώρα μας, σε αυτή την κρίσιμη φάση που διέρχεται, που όμοιά της, έχει πολλές δεκαετίες να ζήσουν οι Έλληνες, βρίσκεται εν μέσω μιας πρωτοφανούς σύγκρουσης ξένων συμφερόντων για τα ιμάτιά της.
Η γεωπολιτική σύγκρουση έχει ξεπεράσει τα συνήθη όρια στο παρασκήνιο και είναι πολλά τα επεισόδια, πίσω από τις κουρτίνες της εξουσίας.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η Ελλάδα ξαναθυμάται την τρομοκρατία και μετά από πολλά χρόνια, βλέπουμε – εν μέσω αυτών των συγκρούσεων – να αναβιώνει το αντάρτικο πόλεων, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται η χώρα στο εξωτερικό, ως ασταθής και προβληματική.
Κανείς δεν μπορεί να χρεώσει σε ξένη δύναμη τις πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις, με αποκορύφωμα τη χθεσινή, αλλά δεν μπορεί να μην επισημανθεί, ότι η χώρα διέρχεται σε μια κρίσιμη καμπή, ενώ πρέπει να διαμοιραστούν τα ιμάτια της μνημονιακής Ελλάδας.
Το σίγουρο είναι ότι η διεθνής πλευρά των κεφαλαιοκρατικών σχέσεων στην εποχή της σημερινής κρίσης εμφανίζεται σήμερα πιο περίπλοκη από κάθε άλλη εποχή.
Tα όρια μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων γίνονται ασαφή, η σχέση εθνικού και διεθνικού αλλάζει, οι σφαίρες επιρροής ξαναμοιράζονται, οι συσχετισμοί δύναμης τροποποιούνται, ασύλληπτα ποσά διακινούνται (και χάνονται) ταχύτατα στις διεθνείς χρηματαγορές.

Καθώς η κρίση εντείνει την ανισόμετρη ανάπτυξη μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών, προκαλείται γεωστρατηγικός πόλεμος με στόχο τα λάφυρα.
Η χώρα μας δεν στερείται πλουτοπαραγωγικών πόρων και ως εκ τούτου, αποτελεί πολύφερνη νύφη που την πολιορκούν πολλοί, αλλά όλοι θέλουν να πάρουν την προίκα της, χωρίς όμως να κάνουν γάμο που θα ωφελήσει και την άλλη πλευρά.
Η μάχη είναι αδυσώπητη και δημιουργείται μέγα ρήγμα ακόμα και σε παραδοσιακές συμμαχίες, ενώ οι τρομοκρατικές επιθέσεις των τελευταίων ημερών, δημιουργούν το κυρίαρχο ερώτημα, για το ποιοι εξυπηρετούνται από τη συγκεκριμένη αναταραχή.

Εν μέσω αυτού του σκηνικού τρόμου, ξαφνικά, η κυβέρνηση δέχεται μια έκθεση – κόλαφο από το ΔΝΤ, που αν και αναγνωρίζει θετικά σημάδια, έχει πάρα πολλές γκρίζες ζώνες και δίνει αφορμή να δει κανείς καθαρά, τι παιχνίδια παίζονται.
Για παράδειγμα, ο Αντώνης Σαμαράς, είδε το ΔΝΤ να του επισημαίνει την άμεση ανάγκη πλήρους απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας, όπως είπε σε συνέντευξή του ο γνωστός μας Τόμσεν. 
Η κίνηση είναι σαφής: μήνυμα να ξεκινήσει η μοιρασιά, γιατί οι συνέπειες θα είναι μπροστά, αν και ο Πρωθυπουργός προσπάθησε και εξασφάλισε ένα μορατόριουμ με την τρόικα για να μην υπάρξουν νέα μέτρα, τουλάχιστον για το προσεχές εξάμηνο.
Και ενώ το ΔΝΤ αποφάσισε να στείλει μήνυμα στην Αθήνα για το ποιος πραγματικά διοικεί τη χώρα, το αμερικανικό πολιτικό ιερατείο, έστρωσε χαλί στον Αλέξη Τσίπρα, που επισκέπτεται τις ΗΠΑ και προσπαθεί να συναντηθεί και με τον Αμερικανό Πρόεδρο Τζον Μπάιντεν.
Και να μην τον συναντήσει, ένα τμήμα και της ντόπιας ολιγαρχίας, φαίνεται ότι γοητεύεται από τον συστημικό εσχάτως Αλέξη και προσπαθεί να του ανοίξει διαύλους με το υπερατλαντικό σύστημα, κινούμενο με τη λογική «προσέχουμε για να έχουμε».
Την ώρα που ο Τσίπρας πηγαίνει στις ΗΠΑ, ενώ ο Σαμαράς αν και τρία χρόνια πρόεδρος της ΝΔ ακόμα να πάει, κυκλοφορούν πολλά σενάρια για την επόμενη μέρα στην Ελλάδα σχετικά με την κυβέρνηση και εάν θα αντέξει.
Σε διάφορα εγχώρια, εκδοτικά, πολιτικά και επιχειρηματικά κέντρα, εξυφαίνονται σενάρια αποσταθεροποίησης που έχουν το Σαμαρά αποδυναμωμένο με στόχο να γίνει πιο εύκολη η μοιρασιά του πλούτου και των υποδομών της χώρας.

Το παιχνίδι χοντραίνει μέρα με τη μέρα, και δεν είναι τυχαίο, ότι η γερμανική κυβέρνηση, στην οποία η ελληνική πολιτική ηγεσία έχει υποβάλλει τα διαπιστευτήριά της, έστειλε προειδοποιητικό μήνυμα, πριν τρία εικοσιτετράωρα.
Η Καγκελαρία, φρόντισε μέσω των εφημερίδων του ομίλου WAZ, να διαμηνύσει ότι οι αποκρατικοποιήσεις δεν προχωρούν και γίνονται πολύ αργά βήματα. Η Άνγκελα Μέρκελ, την οποία ο Σαμαράς έχει συναντήσει πολλές φορές, θέλησε να διαμηνύσει στο νέο φίλο της, ότι το γερμανικό συμφέρον είναι ένα: να προωθηθούν οι γερμανικές επενδύσεις στην Ελλάδα με ότι αυτό συνεπάγεται.
Η Γερμανία θέλει να πατήσει γερό πόδι και δεν θα αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη, ενώ η Μέρκελ επενδύει στην καλή χημεία με το Σαμαρά που δεν θέλει να χαλάσει τα χατίρια στους Γερμανούς που είναι δυσαρεστημένοι.

Η αμερικανική πλευρά δεν δείχνει ιδιαίτερα ενθουσιασμένη και στην Ουάσινγκτον, την οποία ακόμα δεν έχει επισκεφθεί ο Πρωθυπουργός, θέλει συγκεκριμένα φιλέτα από τις αποκρατικοποιήσεις, αλλά και διασφάλιση των συμφερόντων της, στην ευρύτερη περιοχή.
Το μήνυμα ήταν σαφές προ ημερών προς το Μαξίμου: μακριά η Ρωσία από τη ΔΕΠΑ. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν δείχνει έτοιμος να υποχωρήσει και προ ημερών ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ, ο Ρώσος πολυεκατομυριούχος, με ελληνική καταγωγή, ο Ιβάν Σαββίδης πήγε στο υπουργείο Οικονομικών.
Ο Σαββίδης, επισήμως πήγε για τα χρέη του ΠΑΟΚ, αλλά σύμφωνα με πληροφορίες συζήτησε –ως απεσταλμένος του Πούτιν με τον οποίο συνδέεται με πολυετή φιλία– για το θέμα της ΔΕΠΑ και το ενδιαφέρον που έχει η Ρωσία που επιθυμεί διακαώς να την αποκτήσει.

Η σύγκρουση είναι έντονη μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, με τη δεύτερη να έχει και τη χαλαρή στήριξη της Γερμανίας, αν και πριν μέρες κατεγράφη χαμηλό βαρομετρικό στις σχέσεις τους. Τα επεισόδια θα είναι πολλά, ενώ στο παιχνίδι έχουν μπει για διαφορετικούς λόγους και με άλλες επιδιώξεις και άλλοι παίκτες, όπως το Ισραήλ, ενώ η Τουρκία παρατηρεί προσεκτικά και βάζει τρικλοποδιές.

Το Μαξίμου παρατηρεί αμήχανο και ανήμπορο να αντιδράσει, ενώ απουσιάζει μια εθνική στρατηγική για τη χώρα που δεν μπορεί να είναι αυτή που μεταδίδεται από το πρωθυπουργικό επιτελείο – και λέγεται ότι εκφράζει το Σαμαρά – πως «συμφέρον της χώρας είναι όποιος δώσει τα περισσότερα και αυτός θα πάρει τις υπό αποκρατικοποίηση εταιρείες».

Σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, η ελληνική κυβέρνηση έχει ανοικτή την υπόθεση της ανακήρυξης της ΑΟΖ που κανείς δεν ξέρει εάν θα προχωρήσει μετά την οριοθέτηση, που αποτελεί και το πιο κρίσιμο και σοβαρό βήμα.
Αυτή η σημαντική εθνική κίνηση, συνδέεται άμεσα με το ευρύτερο γεωπολιτικό παιχνίδι στην περιοχή και τη σύγκρουση των αντικρουόμενων συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων.

Η Αθήνα παρατηρεί και εύχεται να μην επιβεβαιωθεί η ρήση, όταν πλακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια. Ο πόλεμος αγριεύει και πολλά παίζονται. Τα λεφτά είναι πολλά και καμία δύναμη δεν θα θέσει ως ύψιστη προτεραιότητα τη διατήρηση της παρούσας κυβέρνησης στην εξουσία.

Ίσως να εξυπηρετεί μια πολιτική και κοινωνική, εκτός από την οικονομική που ήδη έχει συντελεσθεί, αποσταθεροποίηση για να μοιραστεί πιο εύκολα το παιχνίδι. Τότε οι εξελίξεις θα είναι απρόβλεπτες και κανείς δεν θα ξέρει ποιος θα είναι ο ένοικος του Μαξίμου. Το σίγουρο είναι ότι οι σφαίρες και οι βόμβες βοηθάνε…

Το ένα μετά το άλλο τα υψηλόβαθμα στελέχη του ΔΝΤ ομολογούν τώρα ότι η συνταγή λιτότητας που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα προκάλεσε πολύ μεγαλύτερη ύφεση από αυτή που είχαν υπολογίσει.

Μετά τον επικεφαλής οικονομολόγο του ΝΔΤ Ολιβιέ Μπλανσάρ, ο οποίος δήλωσε στις 3 Ιανουαρίου στον ιστότοπο του Ταμείου ότι τα προγράμματα λιτότητας δεν σταθμίστηκαν σωστά ήρθε τώρα η σειρά του Πολ Τόμσεν για να παραδεχθεί αστοχίες στο πρόγραμμα του ΔΝΤ.
Σε συνέντευξή του στο πλαίσιο της έκθεσης του ΔΝΤ για την Ελλάδα ο Πολ Τόμσεν δήλωσε ότι στο προηγούμενο πρόγραμμα δεν είχαν εκτιμηθεί σωστά οι επιπτώσεις του στην ανάπτυξη. Ο κ. Τόμσεν άφησε μάλιστα και αιχμές εναντίον της ευρωζώνης λέγοντας ότι εξαρχής το ΔΝΤ είχε ταχθεί υπέρ μιας μεγαλύτερης περιόδου προσαρμογής για την Ελλάδα.
Ρίχνει ευθύνες σε άλλους
Αφού πρώτα ρίχνει μέρος της ευθύνης στην ευρωζώνη ο Πολ Τόμσεν επιχειρεί να ρίξει ευθύνες και στην Ελλάδα. Στο τελευταίο πρόγραμμα υιοθετήθηκε ένας πολύ υψηλότερος πολλαπλασιαστής καθώς έγινε σαφές ότι οι συνθήκες ήταν διαφορετικές από αυτές που είχαν εκτιμηθεί αρχικά, ανέφερε στη συνέντευξή του.
Ο κ. Τόμσεν συνέχισε λέγοντας ότι το ΔΝΤ υπολόγισε λάθος τον πολλαπλασιαστή γιατί δεν είχε εκτιμηθεί σωστά η πολιτική κρίση, η οποία κλόνισε την εμπιστοσύνη στην οικονομία της χώρας και γιατί δεν εφαρμόστηκαν οι διαρθρωτικές αλλαγές. Και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην ενισχυθεί η εξωτερική ανταγωνιστικότητα της χώρας.
Τα είχε ξαναπεί ο Μπλανσάρ
Ο Ολιβιέ Μπλανσάρ είχε παραδεχθεί στις αρχές του μήνα ότι η συνταγή λιτότητας ήταν πολύ σκληρή και εφαρμόστηκε απότομα στην Ελλάδα. Είχε σημειώσει μάλιστα ότι το ΔΝΤ είχε αμφιταλαντευτεί μεταξύ μιας πιό χαλαρής πολιτικής προσαρμογής και της απότομης που υιοθετήθηκε τελικά και την οποία υποστήριξαν η Ευρωπαϊκή Ενωση και η Κεντρική Τράπεζα. Αυτή τη σκληρή πολιτική ποτέ δεν την ασπάστηκαν με ενθουσιασμό οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ, είχε δηλώσει ο Ολιβιέ Μπλανσάρ.
Τόμσεν: Πολύ δύσκολη η κατάσταση στην Ελλάδα
Ο Πολ Τόμσεν σημείωσε επίσης στη συνέντευξή του ότι η παράταση δύο ετών που δόθηκε στην Ελλάδα είναι σωστή αλλά απαιτεί και επιπλέον οικονομική βοήθεια. Τελικά, είπε, επιτεύχθηκε παράταση του προγράμματος προσαρμογής για 2 χρόνια, έως το 2016, οπότε και αναμένεται να επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα 4,5% του ΑΕΠ της.
Παραδέχτηκε επίσης ότι η κατάσταση στην Ελλάδα παραμένει ακόμη και σήμερα «πολύ δύσκολη» καθώς οι κοινωνικές και πολιτικές ισορροπίες είναι εύθραυστες, το χρέος πολύ υψηλό και η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ασθενής.
Ωστόσο, εκτίμησε ο κ. Τόμσεν ότι ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος 4,5% είναι εφικτός αφού χώρες όπως η Ιταλία και το Βέλγιο τον πέτυχαν σε μια δεκαετία προκειμένου να μειώσουν το χρέος τους ενώ και η ίδια η Ελλάδα είχε πρωτογενές πλεόνασμα ΑΕΠ στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Πατάξτε τη φοροδιαφυγή
Στην έκθεσή του για την Ελλάδα, η οποία παραδόθηκε την περασμένη Παρασκευή, το ΔΝΤ ζητάει σαρωτικούς ελέγχους σε πλούσιους φορολογούμενους, φοροκυνηγητό με κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων σε χιλιάδες φορολογούμενους οι οποίοι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη στην εφορία αλλά και έλεγχο των ελεγκτών και των προϊσταμένων στις ΔΟΥ.
Ορισμένα από αυτά τα επείγοντα μέτρα θα αποτελέσουν και όρους για την εκταμίευση της επόμενης δόσης, σύμφωνα με στελέχη του υπουργείου Οικονομικών.