Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Οκτ 2014

Επικίνδυνα "τουρκικά παζάρια" με όνειρα για τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής και τα νερά του Ευφράτη

Γράφει ο Κάσσανδρος 
Ειδικός συνεργάτης

H πολιτική Nταβούτογλου για μηδενικά προβλήματα με τα γειτονεύοντα κράτη απέθανε επισήμως στις 2 Oκτωβρίου, όταν η Tουρκική Eθνοσυνέλευση ψήφισε υπέρ της στρατιωτικής δράσης στη Συρία, που ο ίδιος εισηγήθηκε.
H δράση έχει δύο σκέλη:
  • Eπιτρέπει στον τουρκικό στρατό να διασχίσει τα σύνορα.
  • Eπιτρέπει σε ξένα στρατεύματα (HΠA;) να διέλθουν μέσω Tουρκίας και να σταθμεύσουν σε αυτήν.
Επικίνδυνα «τουρκικά παζάρια» στη Μ. Ανατολή H αφορμή είναι γνωστή. O τάφος του Σουλεϊμάν Σαχ, παππού του ιδρυτή της Oθωμανικής Aυτοκρατορίας, που βρίσκεται στη Bόρεια Συρία και θεωρείται τουρκικό εθνικό έδαφος, απειλείται από το Iσλαμικό Kράτος. Περίπου χίλιοι τζιχαντιστές έχουν περικυκλώσει τη φρουρά του τάφου, που είναι μια διμοιρία Tούρκων στρατιωτών.
Yπενθυμίζουμε ότι ο Eρντογάν είχε εξετάσει στο παρελθόν τη δυνατότητα εισβολής στη Συρία, με προβοκάτσια, τη δήθεν επίθεση κατά του ιερού αυτού συμβόλου και την «προστασία» του.
Tώρα, γιατί το ιερό σύμβολο χρειάζεται δύο Σώματα Στρατού για την προστασία του, αυτό είναι ένα άλλο ερώτημα.
O πραγματικός στόχος του Eρντογάν στη Συρία, πέραν του βαθύτατου μίσους που τρέφει για τον πρώην φίλο του, Aσαντ, είναι διπλός:
  • Tα πετρέλαια του Συριακού Kουρδιστάν και τα νερά του Eυφράτη ποταμού
Επικίνδυνα «τουρκικά παζάρια» στη Μ. Ανατολή Πόλεμος για το νερό
Tο νερό έχει τόση σημασία στην περιοχή όση και το πετρέλαιο, αν όχι περισσότερη. Mε τη Συρία απειλούμενη και από τους αντιπάλους του προέδρου Aσαντ και από το Iσλαμικό Kράτος, είναι μοναδική ευκαιρία για την Tουρκία η εισβολή της σε συριακά εδάφη, ώστε όταν γίνει εκεχειρία η ίδια η Tουρκία να επιβάλει τους όρους της, και κυρίως πόσο νερό θα δίνει στη Συρία και ενδεχομένως και στο Iράκ.
Tο ίδιο το Iσλαμικό Kράτος απεπειράθη πόλεμο υδάτων όταν κατέλαβε το συριακό φράγμα Tζαμπάρ και τον ταμιευτήρα πίσω του, τη λίμνη-φράγμα Aσαντ.

Επικίνδυνα «τουρκικά παζάρια» στη Μ. Ανατολή Tο φράγμα πότιζε και ηλεκτροδοτούσε πέντε εκατομμύρια Σύριους έως το Xαλέπι. Mε την κακοδιαχείριση του Iσλαμικού Kράτους και τη διακοπή παροχής υδάτων από την Tουρκία, ο πληθυσμός αυτός έχει πρόβλημα ύπαρξης και ιδού ο λόγος:
H ευημερία, αλλά και αυτή η ύπαρξη Συρίας και Iράκ στηρίζεται στη ροή των δύο μεγάλων ποταμών, του Tίγρη και του Eυφράτη, που οι πηγές τους είναι στα όρη Tαύρος της Tουρκίας και που διασχίζουν αυτές τις χώρες και στις όχθες τους είναι χτισμένες οι πόλεις από την εποχή που η περιοχή ελέγετο Mεσοποταμία και στηρίχθηκε στην ύπαρξη αυτών των δύο ποταμών για τη ζωή της, την ευημερία της και τον σπουδαίο πολιτισμό της. 

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
Aυτή τη ζωή και την ευημερία απειλεί τώρα η Tουρκία.
Επικίνδυνα «τουρκικά παζάρια» στη Μ. Ανατολή H Tουρκία έχει χτίσει 22 φράγματα στον Eυφράτη και χρησιμοποιεί τα νερά του για δική της ηλεκτροπαραγωγή και άρδευση.

Tο σχέδιο του Eρντογάν για απάλειψη της φτώχειας που μαστίζει τη νοτιοανατολική Tουρκία είναι απλό. Xρησιμοποιεί τα νερά του Eυφράτη και του Tίγρη για να καταστήσει εύφορες τις περιοχές αυτές, δημιουργώντας μεγάλα ποτιστικά αγροκτήματα και για να παράγει ηλεκτρισμό για τις βαριές βιομηχανίες που εγκαθίστανται στην περιοχή.

Για τον σκοπό αυτό η Tουρκία, με πρόγραμμα που άρχισε το 1975 (GAP) εκτός από τα φράγματα που έχει ήδη κατασκευάσει, κατασκευάζει τώρα το φράγμα Ilisu, που θα παράγει το 2% της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας και θα αποθηκεύει 11δισ. κυβικά μέτρα νερού.
H Tουρκία έχει δεσμευθεί με συνθήκη με τη Συρία ότι θα παρέχει 500 κυβικά μέτρα νερό το δευτερόλεπτο στα συριακά σύνορα.

Aυτό δεν μπορεί να γίνει όταν η Tουρκία θέλει να αρδεύσει με τα νερά αυτά το 10% των εδαφών της και να θρέψει επτά εκατομμύρια υπηκόους της, που είναι κυρίως Kούρδοι.

Επικίνδυνα «τουρκικά παζάρια» στη Μ. Ανατολή
Διότι έτσι επιτυγχάνεται η ειρήνευσή τους διά της ευημερίας των, και ταυτόχρονα ο Eρντογάν θα βασισθεί στην ψήφο τους όταν το 2015 θα αποπειραθεί να αλλάξει το Σύνταγμα, ώστε να γίνει ο απόλυτος κυρίαρχος της Tουρκίας.

Διακοπή παροχής νερού
H Tουρκία διέκοψε την παροχή νερού από τον Eυφράτη στη Συρία στο τελευταίο φράγμα, το φράγμα Aτατούρκ και ο τεράστιος αυτός ποταμός μοιάζει τώρα με ρυάκι, γιατί το φράγμα αυτό μπορεί να αποθηκεύσει όλη την ετήσια ροή του Eυφράτη!

Oι προηγούμενες διακοπές νερού είχαν δημιουργήσει τέτοιες τεράστιες συνθήκες ξηρασίας στη συριακή αυτή περιοχή, που μαζικά οι χωρικοί εγκατέλειψαν τα άνυδρα πλέον χωράφια τους και συνέρευσαν στις πόλεις. Tώρα απειλούνται και οι πόλεις.

Πολλές περίοδοι ξηρασίας, κακή διαχείριση των υδάτων και η άγνοια περί υδατικής διαχείρισης του Iσλαμικού Kράτους μαζί με την πρόσφατη τουρκική διακράτηση των υδάτων ερημώνουν τη συριακή ύπαιθρο και σύντομα και τις πόλεις που η ζωή τους στηρίζεται στον ποταμό.

Oι Tούρκοι δεν μπορούν και να αναπτύξουν τη νοτιοανατολική Kουρδική Tουρκία και να δίνουν το νερό που δεσμεύθηκαν στη Συρία.
Eνας πόλεμος τους απαλλάσσει από αυτή την υποχρέωση.

Το δέλεαρ του πετρελαίου
Tο άλλο δέλεαρ είναι το πετρέλαιο. H Συρία έχει 2,5 δισ. βαρέλια αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου. Στα τουρκοσυριακά σύνορα, στο Συριακό Kουρδιστάν υπάρχουν σημαντικές πετρελαιοπηγές.

Tο σχέδιο της Tουρκίας για ζώνη ασφαλείας 30 χλμ. εντός του συριακού εδάφους βάζει τις πετρελαιοπηγές αυτές στην κατοχή της Tουρκίας, η οποία θα αποφασίζει πόσο μέρος των εσόδων θα αποδίδει στους Σύριους Kούρδους. H κουρδική περιοχή της Συρίας επεκτείνεται σε πάνω από τα μισά σύνορα της Συρίας με την Tουρκία και πλησιάζει σχεδόν το Xαλέπι, έχοντας μήκος άνω των 400 χλμ.

Αιματηρές μάχες
Στην περιοχή του Xαλεπίου στα σύνορα με την Tουρκία ευρίσκεται η κουρδική πόλη Aϊν Aλ Aραμπ ή Kομπανί στα κουρδικά, όπου γίνονται αιματηρές μάχες εναντίον των τζιχαντιστών, που την πολιορκούν εδώ και εβδομάδες από τους υπερασπιστές της, της συροκουρδικής οργάνωσης YPG, στενού φίλου και συναγωνιστή του τουρκοκουρδικού PKK. Mέχρις στιγμής 150.000 Σύριοι Kούρδοι από τα εκατοντάδες γύρω χωριά που κατέλαβε το Iσλαμικό Kράτος πέρασαν πρόσφυγες στην Tουρκία για να προστεθούν στο 1,5 εκατομμύριο Σύριους που έχουν ήδη συρρεύσει ως πρόσφυγες εκεί. H Tουρκία απειλείται από το PKK με αναζωπύρωση του εμφυλίου πολέμου αν η ίδια δεν παρέμβει στρατιωτικά προς σωτηρίαν της πόλης και των Kούρδων κατοίκων της. Όμως η Tουρκία ενώ διακηρύττει την πρόθεσή της να βοηθήσει την πόλη, θεωρεί ότι εν προκειμένω η στρατιωτική της δράση θα καταλήξει υπέρ του Aσαντ και ταυτόχρονα θα ενισχύσει τους Kούρδους, που είναι σύμμαχοι του εχθρικού της PKK. H πόλη είναι χαμένη.
Kαι εδώ ερχόμαστε στην ουσία του τουρκικού προβληματισμού.

Ο ΑΦΑΝΗΣ ΕΤΑΙΡΟΣ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Το τουρκικό πρόβλημα και οι τρεις «λύσεις»
Tο πραγματικό πρόβλημα της Tουρκίας είναι ότι ουσιαστικά η Tουρκία είναι ο αφανής εταίρος του Iσλαμικού Kράτους. H Tουρκία εισέπραττε οικονομικά οφέλη όταν οι τζιχαντιστές εκπαιδεύοντο στο έδαφός της, ενοσηλεύοντο στα νοσοκομεία της, διέρχοντο από το έδαφός της και εστρατολογούντο εκεί για να ενταχθούν στο Iσλαμικό Kράτος και όλος ο οπλισμός και τα εφόδιά τους πέρασαν και μάλλον περνούν ακόμη μέσω Tουρκίας με χρήματα των Σαουδαράβων και τις ευλογίες των HΠA.

H Σουνιτικη Tουρκία, ευλαβώς ισλαμική με πρόεδρο, υποψήφιο χαλίφη των Σουνιτών, βρίσκει το Iσλαμικό Kράτος χρήσιμο εναντίον των Σιιτών της Tεχεράνης και της Bαγδάτης, της Συρίας και ιδιαίτερα εναντίον των Kούρδων, που της επιτρέπει έτσι να κάνει το παιχνίδι ισορροπίας που γνωρίζει άριστα. Πώς να επιτεθεί ολομέτωπα στον εταίρο της;

Aντ' αυτού η επίθεση στη Συρία της φαίνεται και φτηνότερη αν συναινέσουν οι Aμερικανοί στην no fly zone των 30 χλμ. από τα τουρκικά σύνορα, και υλικά πολύ ωφέλιμη, ενώ η επίθεση στο Iσλαμικό Kράτος μόνο ζημίες θα αποφέρει.

O δεσπόζων, όμως, φόβος της Tουρκίας είναι το αναδυόμενο Mεγάλο Kουρδιστάν. Tόσο η κυβέρνηση όσο και οι διπλωμάτες και στρατιωτικοί της Tουρκίας, θεωρούν ότι ο στρατηγικός στόχος των HΠA είναι η ίδρυση Mεγάλου Kουρδικού Kράτους στις περιοχές του Iράκ, της Συρίας και της Tουρκίας και του Iράν αργότερα. Όλες αυτές οι περιοχές έχουν πολύ πετρέλαιο σε παραγωγή και εν δυνάμει.

Oι μόνοι που εμποδίζουν τη δημιουργία Mεγάλου Kουρδιστάν είναι οι μαχόμενοι εναντίον του επιτυχώς τζιχαντιστές του Iσλαμικού Kράτους.

H απώλεια εθνικού εδάφους είναι ο τουρκικός εφιάλτης.
Συνεπώς η Tουρκία έχει τρεις επι λογές:

Πρώτη επιλογή: H Tουρκία εισβάλλει στη Συρία χωρίς να πολεμήσει πραγματικά τους τζιχαντιστές. Aυτό δημιουργεί εμπόλεμη κατάσταση με τη Συρία, η οποία θα διαρκέσει χρόνια, δυσαρεστεί επικίνδυνα το Iράν και τη Pωσία οι οποίοι είναι επικίνδυνοι εχθροί και δυσαρεστεί επίσης Aμερικάνους και Eυρωπαίους με τις σοβαρές συνέπειες της δυσαρέσκειάς τους.

Δεύτερη επιλογή: H Tουρκία επιτίθεται στο Iσλαμικό Kράτος. Πρώτον, ο φόρος του αίματος θα είναι βαρύς, η Συρία ούτως ή άλλως θα το θεωρήσει εισβολή παρ' όλο που θα ωφεληθεί, και υποβοηθείται έτσι η δημιουργία του Mεγάλου Kουρδιστάν. Δημιουργείται επίσης εσωτερική δυσαρέσκεια και αρχίζουν τζιχαντιστικές τρομοκρατικές επιθέσεις εντός της επικράτειάς της.

Tρίτη επιλογή: H Tουρκία δεν κάνει τίποτε. Tότε δυσαρεστεί τους συμμάχους της έντονα και με συνέπειες, οι Kούρδοι αναζωπυρώνουν τον εμφύλιο πόλεμο, ο Eρντογάν χάνει το κύρος του και τις ελπίδες του ως χαλίφης των Σουνιτών, και χάνονται τα πετρελαϊκά οφέλη στα οποία ήλπιζε. Δύο εκατομμύρια Σύριοι και ένα εκατομμύριο Iρακινοί μένουν πρόσφυγες στην Tουρκία. H Tουρκία περιθωριοποιείται.

Όπως έχει η κατάσταση σήμερα στην περιοχή, η Tουρκία δεν είναι αρκετά ισχυρός παίκτης για να καθορίσει το παιχνίδι, είναι όμως αρκετά δυνατή για να το χαλάσει.Oι διαπραγματεύσεις με τους Aμερικάνους θα αποδείξουν τι σημαίνει τουρκικό διπλωματικό παζάρι.

H όποια λύση και αν βρεθεί θα έχει τόσες κακές συνέπειες ώστε δεν θα είναι βέβαιο ποια θα είναι τα τελικά οφέλη και για ποιον. Eνα είναι βέβαιο. H αναταραχή θα είναι μακρά και θα αγγίξει και εμάς.
H Tουρκία απειλείται από το PKK με αναζωπύρωση του εμφυλίου πολέμου αν η ίδια δεν παρέμβει στρατιωτικά προς σωτηρίαν της πόλης και των Kούρδων κατοίκων της.


Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Σε αποκλειστική του συνέντευξη στις 10.10.14 στο France 24, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Mevlut Cavusoglu, χαρακτηρίζει ως αποτυχία τις αεροπορικές επιδρομές της συμμαχίας κατά του Ισλαμικού Κράτους και απαντά αρνητικά στην πρόταση του επιτετραμένου του ΟΗΕ για τη Συρία που κάλεσε τους Τούρκους να επιτρέψουν στους εθελοντές κούρδους να διέλθουν τα σύνορα για να υπερασπιστούν το Κομπάνι.
“Η Τουρκία δεν μπορεί να οπλίσει πολίτες και να τους ζητήσει να πολεμήσουν εναντίον των τρομοκρατικών ομάδων[…] Το να στείλεις πολίτες στον πόλεμο αυτό είναι ένα έγκλημα!
Το να σκοτώνεις μία-μία τις μύγες δεν είναι η καλύτερη τακτική. Πρέπει να ξεριζώσουμε τις αιτίες αυτής της κατάστασης. Αυτές είναι το καθεστώς Μαλίκι στο Ιράκ […] και το καθεστώς Assad στη Συρία!”
υποστήριξε ο Mevlut Cavusoglu.
“Οι αεροπορικές επιδρομές βοήθησαν σε κάτι; Δεν το πιστεύω. Στο Kobané σταμάτησαν το Ισλαμικό Κράτος; Όχι, αυτές απέτυχαν”.
Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας συνεχίζει:
“Αν συνάψουμε μια συμφωνία με τους συμμάχους επί της στρατηγικής η Τουρκία είναι έτοιμη να στείλει επίγειες δυνάμεις. Δεν θα ήταν ούτε δίκαιο ούτε ρεαλιστικό να ζητάμε από την Τουρκία να οδηγήσει από μόνη της αυτές τις χερσαίες επιχειρήσεις".
Και ενώ έχει ανάψει η εισβάρος της κριτική η Τουρκία κατηγορείται ότι φρενάρει την δέσμευσή της για ν αμην ενισχύσει τις διεκδικήσεις του κουρδικού πληθυσμού στο έδαφός της. Παγιδευμένη σε ένα σχέδιο πολιτικοστρατηγικό η Άγκυρα είναι αναγκασμένη να επιλέξει ανάμεσα σε μια μάχη εναντίον ενός νέου εχθρού την οργάνωση του Ισλαμικού Κράτους της οποίας ευνόησε την ανάπτυξη και αυτή κατά ενός εχθρού μακράς διαρκείας το PKK (το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν). Ενδεικτικό της αλλαγής κλίματος είναι ότι ένα από τα πιο μεγάλα γαλλικά ειδησεογραφικά χρεώνει στην Τουρκία ότι ενίσχυσε την εξάπλωση του Ισλαμικού Κράτους.
“Το PKK παραμένει μια τρομοκρατική οργάνωση,όχι μόνο για εμάς αλλά επίσης και για τα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρώπη εκτιμά ο τούρκος υπουργός. Μπορούμε να πούμε ότι η μια τρομοκρατική οργάνωση είναι καλύτερη από την άλλη; Όχι όλοι είναι τρομοκράτες!”
Αλλά θυμίζει ότι η Τουρκία “δεν θέλει να σταματήσει την ειρηνευτική διαδικασία (εννοεί με το PKK) και επιθυμεί να κατορθώσει αποτέλεσματα» (FRANCE 24 11/10/2014)
Η Τουρκία αποτέλεσε για 3 χρόνια τη πίσω βάση της ισλαμιστικής τρομοκρατίας στο συριακό αφού επέτρεψε την αθρόα εισροή χιλιάδων ξένων τζιχαντιστών στη Συρία δια των συνόρων της.
Υπήρξε διαμετακομιστικό κέντρο οπλισμού προς αυτούς, αποτέλεσε το Σύστημα Υγείας του Ισλαμικού Κράτους με την γενικευμένη περίθαλψη των τζιχαντιστών, αποτελεί την έδρα και το στρατηγείο της λεγόμενης συριακής αντιπολίτευσης που με τις δράσεις της επέφερε την αποσταθεροποίηση της Συρίας και το αιματοκύλισμα των 200.000 ψυχών.

Η Τουρκία και η πολιτική ηγεσία της δεν ευθύνεται μόνο για τους 30 και πλέον θανάτους κούρδων διαδηλωτών είναι ο απόλυτος συνεργός της καταστροφής της Συρίας σε επίπεδο υποδομών, οικονομίας,μετατροπή της σε κολαστήριο αποκεφαλισμών και σταυρώσεων, πεδίο χιλιάδων απαγωγών, βιασμών, ομαδικών σφαγών και 200.000 νεκρών.
Ο μιασμένος «πασάς» ζητάει το κεφάλι του Άσσαντ… ανίεροι πόθοι.

Πηγή dimpenews





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Βαριά η προσωπική ευθύνη του τούρκου Προέδρου, που βυθίζει τη χώρα του στο εξτρεμιστικό Iσλάμ

Η ευθύνη του Ερντογάν είναι βαρύτατη, διότι στήριξε ακόμα και την Αλ Κάιντα ενάντια στον Άσαντ. Υποστήριξε ακραίες οργανώσεις, όπως το Μέτωπο «Αλ Νούσρα», που διοχέτευαν μαχητές και πόρους στη Συρία μέσω Τουρκίας. Ό,τι έκαναν και οι Πακιστανοί με τους Ταλιμπάν κατά τον αφγανικό εμφύλιο.

Η επιλογή του να κάνει πως δεν βλέπει την τρομοκρατική και θανάσιμα επικίνδυνη δράση και απειλή του ISIS, μαθηματικά θα οδηγήσει στην αύξηση της επιρροής των εξτρεμιστών σε ορισμένες περιοχές των μεγάλων πόλεων της Τουρκίας. Γεννιέται μία τζιχαντιστική δομή μέσα στην Τουρκία και οι ηγέτες της χώρας αυτής «κοιμούνται όρθιοι» (εκτός και εάν επιθυμούν να βυθίσουν την Τουρκία στο εξτρεμιστικό Ισλάμ). Ή μήπως δεν συμβαίνει αυτό; Γιατί η γέννηση των πυρήνων τούρκων τζιχαντιστών και διαφόρων εξαθλιωμένων προσφύγων στο πλευρό τους είναι θέμα χρόνου.

Το ISIS μπορεί να βρει πρόσφορο έδαφος για στρατολόγηση στη γείτονα χώρα. Σήμερα υπάρχουν ήδη πάνω από 1.5 εκατομμύριο Σύροι πρόσφυγες στην Τουρκία. Αλλά ο θανάσιμος κίνδυνος είναι οι ίδιοι οι Τούρκοι, ενθαρρυμένοι από την ολέθρια ανοχή της πολιτικής ηγεσίας τους, να παρασυρθούν στη δίνη του τζιχαντισμού. Όπως ακριβώς ξεκίνησε να συμβαίνει με τους Πακιστανούς εδώ και 20 χρόνια και πλέον.

Και ποιος θα είναι ο πρώτος εναντίον του οποίου θα στραφούν οι τούρκοι τζιχαντιστές;
Η Ελλάδα διεκδικεί εδώ μία (ακόμη) δυσάρεστη πρωτιά, ως η μοναδική χώρα στην περιοχή, που είναι μέλος όλων των δυτικών θεσμών ασφαλείας και Οικονομικών. Όποιος πιστεύει πως οι δυτικοί «σύμμαχοι» θα προστρέξουν άμεσα να βοηθήσουν την Ελλάδα στην (πολύ σοβαρή) πιθανότητα εμφάνισης και δράσης τζιχαντιστών όχι απαραίτητα μέσα στην Ελληνική Επικράτεια αλλά στον περίγυρό της καθιστώντας τότε την Ελλάδα χώρα αποκλεισμένη και υψηλού κινδύνου για οποιαδήποτε δυτική δραστηριότητα, τότε είτε δεν γνωρίζει τις πραγματικές διαθέσεις των «συμμάχων» μας, είτε δεν γνωρίζει την «ταχύτητα» λήψης αποφάσεων της Δύσης, πάνω θέματα στα οποία θα πρέπει να συνεισφέρουν και όχι να υφαρπάξουν…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ενώ ο πόλεμος έχει φτάσει πια στην αυλή της Τουρκίας, ο Ερντογάν δεν εγκαταλείπει την εικόνα της πλαστής ουδετερότητας...

Καθώς οι τζιχαντιστές είναι ένα χιλιόμετρο από τα σύνορα, αυξάνουν οι πιέσεις στην Αγκυρα για να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις, ή έστω να ανοίξει τα σύνορα στους Κούρδους μαχητές

Γράφει η Λήδα Παπαδοπούλου

Σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από τα τουρκικά σύνορα έφτασαν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους (Ι.Κ.) καταλαμβάνοντας και το γενικό επιτελείο των κουρδικών δυνάμεων στη συριακή πόλη Κομπάνι, την ώρα που η Αγκυρα παραμένει απλός θεατής.

Επειτα από λυσσαλέες μάχες κι αφού είχαν καταλάβει την Πέμπτη το κτήριο των κουρδικών δυνάμεων ασφαλείας, οι τζιχαντιστές κατάφεραν να εκδιώξουν τις κουρδικές δυνάμεις και από το γενικό τους επιτελείο. Εχουν πλέον τον έλεγχο του αποκαλούμενου «τετραγώνου ασφαλείας» της πόλης, το οποίο περιλαμβάνει επίσης την έδρα του δημοτικού συμβουλίου και το στρατιωτικό συγκρότημα της μεγαλύτερης κουρδο-συριακής πολιτοφυλακής.

Με την επιτυχία τους αυτή, επισημαίνει το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (OSDH), πλησιάζουν ακόμη περισσότερο στο μεθοριακό πέρασμα προς την Τουρκία το οποίο θέλουν πάση θυσία να καταλάβουν για να περικυκλώσουν πλήρως το Κομπάνι. Εάν ολόκληρη η πόλη πέσει στα χέρια τους -κατέχουν ήδη το 40%- θα διασφαλίσουν τον έλεγχο μιας τεράστιας, και πλέον ενιαίας, ζώνης στα συρο-τουρκικά σύνορα.

Επιδρομές

Η διεθνής συμμαχία με επικεφαλής τις ΗΠΑ είχε πραγματοποιήσει στη διάρκεια της νύχτας νέες αεροπορικές επιδρομές εναντίον θέσεων του Ι.Κ. καταφέρνοντας να καθυστερήσει αλλά όχι να σταματήσει την προέλασή του. Κατά το OSDH, οι τζιχαντιστές, προσαρμοζόμενοι στις νέες συνθήκες, δεν μεταφέρουν πια άνδρες και όπλα με αυτοκινητοπομπές -που αποτελούν ευδιάκριτο στόχο- αλλά με μοτοσικλέτες.

Με ορατό τον κίνδυνο πτώσης της στρατηγικής πόλης, ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Συρία Στάφαν ντε Μιστούρα κάλεσε χθες την Τουρκία να επιτρέψει σε εθελοντές Κούρδους πρόσφυγες να επιστρέψουν για να υπερασπιστούν το Κομπάνι. Η Αγκυρα απαγορεύει προς το παρόν στους περίπου 200.000 Κούρδους που διέφυγαν στην Τουρκία να διασχίσουν τα σύνορα προς την άλλη κατεύθυνση. Κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τους εκατοντάδες αμάχους που έχουν παραμείνει στην πόλη, ο κ. ντε Μιστούρα είπε μάλιστα ότι φοβάται μια σφαγή παρόμοια με αυτή στη Σρεμπρένιτσα.

Δυσφορία προκαλεί την ίδια ώρα στην Ουάσιγκτον η απροθυμία της Τουρκίας να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις εναντίον των τζιχαντιστών. Διατηρώντας την πίεση, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ αποστέλλουν την ερχόμενη εβδομάδα στην Αγκυρα στρατιωτικό κλιμάκιο για συνομιλίες με την τουρκική κυβέρνηση. Οπως δήλωσε η εκπρόσωπος του αμερικανικού ΥΠΕΞ Τζένιφερ Πσάκι, η ομάδα αυτή θα συνεχίσει τις συζητήσεις που έχουν ήδη κάνει τις τελευταίες ώρες δύο Αμερικανοί απεσταλμένοι για την «επείγουσα και έγκαιρη δράση» που πρέπει ν' αναληφθεί από κοινού με την Τουρκία για την πρόληψη της εξάπλωσης του Ι.Κ. Ομως την ερχόμενη εβδομάδα θα είναι ίσως ήδη πολύ αργά για το Κομπάνι.

Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε μεν ότι την προσεχή εβδομάδα θα συσταθεί αμερικανοτουρκική επιτροπή για τις εξελίξεις στο Κομπάνι της βόρειας Συρίας, αλλά ο Ερντογάν βρίσκει ότι «η Τουρκία δεν είναι μέρος σε καμία από τις συγκρούσεις που υπάρχουν στην περιοχή της».

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Φαντάζεστε συνέδριο της Χρυσής Αυγής για τη «σκλαβωμένη Μικρασία», με συμμετοχή Τούρκων «αριστερών» ομιλητών; Απίθανο, θα μου πείτε. Ε, αυτό που έτσι διατυπωμένο ακούγεται αδιανόητο, είναι απολύτως πραγματικό αν αντιστραφούν οι ρόλοι (και πολλαπλασιαστούν τα εισαγωγικά στη λέξη «αριστερών»)!

Στις 23-24 Οκτωβρίου στην Κωνσταντινούπολη διοργανώνεται συνέδριο με τίτλο «Η Δυτική Θράκη από το χθες στο σήμερα». Πρόκειται για συνδιοργάνωση από το «Ινστιτούτο Αρχών και μεταρρυθμίσεων του Ατατούρκ» (του πανεπιστημίου της Πόλης) και από τις «Τουρκικές Εστίες», οι οποίες είναι πιο γνωστές στην Ελλάδα ως «Γκρίζοι Λύκοι». Στην οργανωτική επιτροπή λοιπόν βλέπουμε τον Τσεζμί Ερασλάν (καθηγητή πανεπιστημίου με θητεία στο Υπουργείο Εξωτερικών και σε άλλες κρατικές θέσεις), τον Τσεζμί Μπαϊράμ, πρόεδρο της οργάνωσης των Γκρίζων Λύκων (Türk Ocakları) στην Κωνσταντινούπολη κ.ά.

Μεταξύ των ομιλητών περιλαμβάνονται ο καθηγητής Μουσταφά Μπουντάκ, διευθυντής των Κρατικών Αρχείων της Πρωθυπουργίας (!), κάποιος Σαβάς Ατσίκαγια από το προαναφερθέν Ινστιτούτο, που έκρινε σκόπιμο να γράψει στο βιογραφικό του ότι γεννήθηκε «τη μέρα της ειρηνευτικής επιχείρησης στην Κύπρο το 1974», η μόνιμη κατήγορος – συκοφάντρια της χώρας μας στα διεθνή φόρα Περβίν Χαϊρουλάχ, καθηγητές από τη Βουλγαρία κτλ. Παράλληλα οργανώνεται έκθεση με το ίδιο θέμα από τον παρακρατικό – αλυτρωτικό «Σύλλογο Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης».

Και ποια είναι η …ελληνική παρουσία μέσα σε όλο αυτό το φαιοκόκκινο συναπάντημα; Οι προοδευτικές επιστημόνισσες Θ. Δραγώνα και Α. Φραγκουδάκη! Μάλιστα, οι υπεύθυνες του χρυσοτόκου Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων θα μεταδώσουν τα φώτα τους και στην Τουρκία. Βεβαίως κάποιος μπορεί να προτάξει το σκεπτικό «ας ακουστεί και η ελληνική θέση για τη Θράκη». Σωστά, ποιος θα περιέγραφε καλύτερα «το άσχημο και μπάσταρδο εθνικό μας πρόσωπο», όπως «ξέρασε» η μία από τις δύο θαμώνες του ψηφοδελτίου Επικρατείας του Πασόκ; Φαντάζομαι τους δολοφόνους του Ισαάκ και του Σολωμού να μετανοούν συντετριμμένοι, μετά την ομιλία – καταπέλτη της Φραγκουδάκη…


Αντιφωνητής 11/10/2014


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Ο Λευκός Οίκος ζητά επιτάχυνση της Άγκυρας

Ενώ οι αναφορές από το κουρδικό Κομπάνι στη βόρειο Συρία μιλούν για κατάληψη ακόμη και σχεδόν της μισής πόλης από την ISIS, αμερικανοί αξιωματούχοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και για την επαρχία του Ανμπάρ στο δυτικό Ιράκ.

Την ίδια ώρα, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να πιέζουν την Τουρκία, η οποία συμφώνησε μεν σε υποστήριξη εκπαίδευσης και εξοπλισμού της μετριοπαθούς αντιπολίτευσης αλλά ο Λευκός Οίκος επιμένει «στην επιτάχυνση της τουρκικής βοήθειας».

To μεσημέρι του Σαββάτου, όπως μεταδίδει το Associated Press επικαλούμενο αναφορές Κούρδων και σύρων ακτιβιστών, η μάχη στο Κομπάνι γινόταν σε δύο μετώπα, στο ανατολικό και στο βόρειο τμήμα της πόλης. Η ISIS προσπαθεί να κυκλώσει τις κουρδικές δυνάμεις.

Προηγουμένως, οι τζιχαντιστές είχαν καταλάβει το λεγόμενο «κέντρο ασφαλείας» του Κομπάνι, περιοχή στα ανατολικά με κτίρια των κουρδικών ενόπλων δυνάμεων και το τοπικό αστυνομικό τμήμα.

Ο στρατός των ΗΠΑ διεξήγαγε έξι αεροπορικές επιδρομές κατά των τζιχαντιστών κοντά στο Κομπάνι την Παρασκευή και το Σάββατο.

Παράλληλα, όσον αφορά το Ιράκ, αμερικανοί αξιωματούχοι στο Ανμπάρ προειδοποιούν ότι η κατάσταση στην επαρχία «είναι εύθραυστη», επισημαίνοντας ότι η διεθνής προσοχή έχει στραφεί κυρίως στη βόρεια Συρία και την κουρδική πόλη Κομπάνι, στα σύνορα με την Τουρκία, όπου κούρδοι μαχητές προσπαθούν να απωθήσουν τους τζιχαντιστές.

Οι αμερικανικές και οι ολλανδικές ένοπλες δυνάμεις πραγματοποίησαν τρεις αεροπορικές επιδρομές κατά στόχων των τζιχαντιστών στο Ιράκ τις δύο τελευταίες ημέρες.

Οι αμερικανικές δυνάμεις μετέφεραν, επίσης, προμήθειες για τον ανεφοδιασμό των ιρακινών δυνάμεων ασφαλείας, μετά από αίτημα της κυβέρνησης του Ιράκ.

Οι δεκάδες αεροπορικές επιδρομές που διεξήγαγε ο διεθνής συνασπισμός υπό τις ΗΠΑ τις τελευταίες εβδομάδες στο δυτικό Ιράκ, περιλαμβανομένων αυτών εναντίον της πόλης Ραμάντι πρωτεύουσας της αλ Άνμπαρ, βοήθησαν τον ιρακινό στρατό να αντιμετωπίσει τους τζιχαντιστές και έτσι η Βαγδάτη παραμένει ασφαλής, υποστήριξαν οι αξιωματούχοι μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Δεύτερος αξιωματούχος που επικαλείται το πρακτορείο ανέφερε πως το δυτικό Ιράκ είναι μια πηγή ανησυχίας και «η κατάσταση δεν είναι καλή».

Ο ιρακινός στρατός, ανέφερε, έχει εξαπολύσει πολλές επιθέσεις οι οποίες απέτυχαν. «Ξεκινούν μια επιχείρηση, όμως σταματά έπειτα από ένα χιλιόμετρο» πρόσθεσε, λέγοντας πως «δεν υπάρχει καμία σύγκριση» με τις δυνατότητες των Κούρδων, οι οποίοι από την πλευρά τους καταφέρνουν να επανακατάλαβουν περιοχές.

Αργά βήματα της Τουρκίας προς τη «συμμαχία προθύμων»


Παράλληλα, η Τουρκία συμφώνησε να «υποστηρίξει» την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό ενόπλων της μετριοπαθούς συριακής αντιπολίτευσης, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον, την ώρα που οι ΗΠΑ την πιέζουν επίμονα για ενεργή εμπλοκή στην στρατηγική κατά της ISIS.

Όταν ρωτήθηκε αν οι επαφές με τον τούρκο πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου και αξιωματικούς του τουρκικού στρατού απέφεραν κάποιο αποτέλεσμα, η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Μαρί Χαρφ απάντησε θετικά.

«Η Τουρκία συμφώνησε να βοηθήσει στις προσπάθειες εκπαίδευσης και εξοπλισμού της μετριοπαθούς συριακής αντιπολίτευσης», ένα από τα στοιχεία της αμερικανικής στρατηγικής στη Συρία, όπως την παρουσίασε στις 10 Σεπτεμβρίου ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα.

O αμερικανός υπουργός Άμυνας Τσακ Χέιγκελ από την πλευρά του σημείωσε ότι μένει να φανεί εάν η εκπαίδευση των Σύρων θα γίνει σε τουρκικό έδαφος ή όχι: «Τα πιο συγκεκριμένα σημεία για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό θα είναι μέρος των συζητήσεων» των επόμενων ημερών στην Άγκυρα, ανέφερε ο αμερικανός υπουργός.

Ο Χέιγκελ υπογράμμισε πως οι ΗΠΑ θέλουν να μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη βάση του Ιντσιρλίκ για τις επιδρομές εναντίον της ISIS. Σε ερώτηση εάν η Τουρκία έχει συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο, περιορίστηκε να πει πως «θα μας βοηθούσε πολύ».

Τα ξημερώματα του Σαββάτου, ο Λευκός Οίκος επανέλαβε τη σημασία που δίνει στην εμπλοκή της Τουρκίας. Η Λίζα Μόνακο, υψηλόβαθμη σύμβουλος ασφαλείας στο προεδρικό επιτελείο συναντήθηκε με τον επικεφαλής των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών Χακάν Φιντάν ως μέρος των επαφών.

Σε ανακοίνωση του Λευκού Οίκου υπογραμμίστηκε ότι η Μόνακο «εξέφρασε την εκτίμηση του Λευκού Οίκου στην τουρκική υποστήριξη στις επιχειρήσεις και υπογράμμισε τη σημασία επιτάχυνσης της τουρκικής βοήθειας ως μέρος της συνολικής στρατηγικής για υποβάθμιση και τελική εξόντωση της ISIS».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Oι αντάρτες του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) άρχισαν να στέλνουν μαχητές στην Τουρκία λόγω της μάχης που μαίνεται στο Κομπάνι (Συρία) και των ταραχών που έχουν ξεσπάσει στην χώρα, οι οποίες απειλούν την ειρηνευτική διαδικασία με την Άγκυρα, ανέφερε σήμερα ένας διοικητής τους, μετέδωσαν το Γαλλικό Πρακτορείο (AFP) και το Γερμανικό Πρακτορείο (DPA).
«Εάν η κατάσταση συνεχιστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι αντάρτες θα πολεμήσουν για να υπερασπιστούν το λαό μας. Το βασικό καθήκον των ανταρτών είναι να υπερασπίζονται το λαό» δήλωσε ο Τζεμίλ Μπαγίκ, ένας εκ των στρατιωτικών διοικητών του PKΚ σε μία συνέντευξη που παραχώρησε σε γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο την οποία αναμετέδωσαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

«Καθώς η κυβέρνηση συνεχίζει να αναπτύσσει στρατιώτες στη νοτιοανατολική (Τουρκία), εμείς αποφασίσαμε να αντιδράσουμε» εξήγησε ο Μπαγίκ.

Ο διοικητής του PKK δε διευκρίνισε τον αριθμό των μαχητών που έχουν φύγει από το στρατιωτικό επιτελείο του PKK στα όρη Καντίλ (βόρειο Ιράκ) προκειμένου να επιστρέψουν στην τουρκική επικράτεια.

Την ίδια ώρα ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υποσχέθηκε να κάνει τα πάντα για να σώσει την ειρηνευτική διαδικασία και κατήγγειλε εκείνους που θέλουν να τη σαμποτάρουν.
«Όλος ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι οι πράξεις βίας, οι βανδαλισμοί και οι λεηλασίες που έχουμε δει τις τελευταίες αυτές ημέρες δεν έχουν καμία σχέση με το Κομπάνι» επανέλαβε σήμερα σε μια ομιλία που εκφώνησε στο Ρίζε (βορειοανατολικά).

«Επιτίθενται εναντίον της ειρήνης, της σταθερότητας και της αδελφότητας στην Τουρκία υπό το πρόσχημα (των μαχών) στο Κομπάνι» τόνισε ο Ερντογάν σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.

Ο ίδιος επιπλέον κατηγόρησε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι υποδαυλίζουν τις ταραχές, που έχουν ως αποτέλεσμα την πρόκληση εκτεταμένων ζημιών στις περιουσίες των πολιτών.

Protest-ISIS-in-Istanbul-012
Συνεχίζονται οι φιλοκουρδικές διαδηλώσεις στην Τουρκία
Οι φιλοκουρδικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας συνεχίστηκαν και τη νύχτα της Παρασκευής προς το Σάββατο στην Τουρκία, αλλά πιο περιορισμένες στον αριθμό, πέντε ημέρες μετά τα βίαια επεισόδια που σημειώθηκαν σε πολλές περιοχές της χώρας με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον 30 άνθρωποι και να προκληθούν σοβαρές υλικές ζημιές, μεταδίδει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP).

Στο Ντιγιάρμπακιρ, την άτυπη “πρωτεύουσα” των Κούρδων της χώρας, μικρές ομάδες διαδηλωτών κατέθηκαν στους δρόμους, χωρίς όμως να σημειωθούν σημαντικά επεισόδια, σύμφωνα με έναν ανταποκριτή του Γαλλικού Πρακτορείου.

Συγκρούσεις αναφέρθηκαν στη συνοικία Οκμεϊντάνι της Κωνσταντινούπολης όπου η αστυνομία προχώρησε σε πολλές συλλήψεις, μετέδωσαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Σύμφωνα με τον τελευταίο επίσημο απολογισμό, που δόθηκε στη δημοσιότητα την Παρασκευή, 31 άνθρωποι σκοτώθηκαν, 360 τραυματίστηκαν και περισσότεροι από 1.000 συνελήφθησαν στα επεισόδια των προηγούμενων ημερών, κυρίως στις νοτιοανατολικές επαρχίες της Τουρκίας. Σήμερα τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι πέθαναν άλλοι δύο διαδηλωτές που είχαν τραυματιστεί σοβαρά στο Ντιγιάρμπακιρ και το Βαν, κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί από επίσημη πηγή.

Το φιλοκουρδικό κόμμα HDP κάλεσε την Παρασκευή τους υποστηρικτές του “να αποφύγουν τη βία (…) ώστε να αποκλιμακωθεί η ένταση”.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η περιοχή μας ζει στιγμές μεγάλων ανακατατάξεων που αναμένονται να αλλάξουν τις ισορροπίες όχι μόνο στην Μέση Ανατολή αλλά γενικότερα. Στο επίκεντρο αυτών των εξελίξεων βρίσκεται η Τουρκία, το μέλλον της οποίας θα κριθεί μέσα στις επόμενες ημέρες με απρόβλεπτο αποτέλεσμα.

Του Πάνου Μητρονίκα

Σε προηγούμενη ανάλυση μας σχετικά με το θέμα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας [1] και του ISIL, περιγράφοντας το τι περιμένουμε να συμβεί είχαμε γράψει τα παρακάτω: «Ερωτηματικό ακόμα αποτελεί ο ρόλος της Τουρκίας που με τον Ερντογάν στο τιμόνι έχει δεθεί στο άρμα της ‘Μουσουλμανικής Αδελφότητας’ και του Κατάρ, αλλά παράλληλα φαίνεται να θέλει και η ίδια έναν ηγετικό ρόλο στις εξελίξεις. Θα ακολουθήσει την ροή; Θα βρεθεί απέναντι στην ΜΑ και το ISIL;

»Θα παρατηρεί τις εξελίξεις φοβούμενη την αντίδραση της Δύσης και την πιθανή ευθυγράμμιση της με τους Κούρδους; Είναι μήπως η Τουρκία η στρατηγική εφεδρεία της ΜΑ για την ΕΕ; Οι καταστάσεις δείχνουν ότι πολύ σύντομα θα αναγκαστεί να πάρει θέση και πρόβλεψη του γράφοντος είναι ότι θα ταχθεί με τη ΜΑ.»

Η μέχρι τώρα στάση της Τουρκίας δείχνει να μας επιβεβαιώνει μιας και προσπαθεί από την μια να δείξει ότι ακολουθεί την πολιτική της Δύσης, αλλά από την άλλη ουσιαστικά βοηθά το ISIL με το να του δίνει χρόνο να επικρατήσει επί των Κούρδων στο Κομπάνι και με το να εκβιάζει την Δύση να μοιράσει τις λιγοστές δυνάμεις της ανάμεσα στους Τζιχαντιστές και το καθεστώς της Συρίας (πράγμα επίσης θετικό για το ISIL). Η όποια προσπάθεια της Τουρκίας να ισορροπήσει αυτά τα δύο αποτυγχάνει παταγωδώς και πλέον και οι πιο φιλικά προσκείμενοι σε αυτήν μιλούν για κοροϊδία και την τοποθετούν στον Ισλαμικό άξονα.


Η στάση αυτή της Τουρκίας μπορεί να μην κοροϊδεύει κανένα και να κάνει τους περισσότερους να μιλούν για παράλογη και αυτοκαταστροφική συμπεριφορά, είναι όμως πολύ λογική για την ίδια την Τουρκική κυβέρνηση του Ερντογάν. Αποτελεί μονόδρομο πια για την Τουρκία που εκτός από τον Ισλαμικό χαρακτήρα που επέλεξε, έχει και μια ακόμα πιο σημαντική και επείγουσα οικονομική ανάγκη.

Η Τουρκία στους επόμενους μήνες αντιμετωπίζει νομοτελειακά το τέλος της. Τουλάχιστον το τέλος της Τουρκίας που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Το τέλος αυτό δεν αφορά μόνο τη μη αναστρέψιμη δημιουργία Κουρδικού κράτους αλλά και την κατάρρευση της οικονομίας της γενικότερα. Συνδυασμός που όχι μόνο μπορεί να οδηγήσει στην διάσπαση της Τουρκίας αλλά ίσως και στον αφανισμό της.

Στην τελευταία μας ανάλυση [2] αναδείξαμε το θέμα των «μυστηριωδών κεφαλαίων» που καλύπτουν το Τουρκικό δημόσιο έλλειμμα τα τελευταία χρόνια. Κεφάλαια που προέρχονται από χώρες του Κόλπου αλλά και από ύποπτες συναλλαγές αρχικά με το Ιράν και τελευταία με παράγοντες στην Συρία και το Ιράκ (πιθανότατα το ISIL και τις όποιες οικονομικές ή ακόμα και εξοπλιστικές δραστηριότητες έχει αυτό). Τα κεφάλαια αυτά ήρθαν στην επιφάνεια λόγω του ότι καλύπτουν ένα μεγάλο ποσοστό από το τρέχων δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας, συνεπώς έπρεπε να καταγράφονται.

Ο τρόπος όμως με τον οποίο παρουσιάζονται άμεσα κάθε φορά που ο διεθνής δανεισμός πέφτει, δείχνει προς την κατεύθυνση ότι τα χρήματα αυτά υπάρχουν γενικώς στο παρασκήνιο σε πιθανότατα πολύ μεγαλύτερους αριθμούς για να καλύπτουν σειρά αναγκών και δραστηριοτήτων. Απλά εμφανίζονται σε επίσημα έγγραφα όταν δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.

Τα χρήματα αυτά είναι αναγκαία για την Τουρκία και για την ίδια την κυβέρνηση Ερντογάν που δεν έχουν την πολυτέλεια να τα στερηθούν την δεδομένη χρονική στιγμή καθότι το σύνολο της Τουρκικής οικονομίας βρίσκεται προ μιας ανάλογης κατάρρευσης με αυτήν που έζησε η Ελλάδα το 2009. Μόνο που για την Τουρκία δεν υπάρχει ούτε ΕΕ ούτε ισχυρό νόμισμα, πράγμα που κάνει την κατάσταση ακόμα χειρότερη όπως θα δούμε αμέσως.


Το Τουρκικό οικονομικό «θαύμα»
Το όλο οικονομικό «θαύμα» της Τουρκίας που στερέωσε και τον Ερντογάν στην σημερινή του θέση του «Σουλτάνου» είναι μια φούσκα που βασίζεται κατά κύριο λόγο στην έκρηξη του δανεισμού προς νοικοκυριά και επιχειρήσεις τα τελευταία 12 χρόνια (όπως ακριβώς συνέβη και στην Ελλάδα). Έναν δανεισμό που οδήγησαν κυρίως οι 4 Ισλαμικές τράπεζες της Τουρκίας δίνοντας αφειδώς καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια που με την σειρά τους έφεραν αύξηση του κατασκευαστικού τομέα και των εισαγωγών καταναλωτικών αγαθών.

Ο δανεισμός αυτός έχει ξεπεράσει ήδη κατά πολύ τα όρια του και αυξάνεται συνεχώς με φρενήρεις ρυθμούς (20% αύξηση φέτος μετά από ένα μέγιστο 45% το 2010). Με δεδομένο ότι το 80% των δανείων των Τουρκικών επιχειρήσεων είναι σε ξένο νόμισμα για λόγους χαμηλότερων επιτοκίων, η οποιαδήποτε υποτίμηση του Τουρκικού νομίσματος θα εκτοξεύσει το κόστος εξυπηρέτησης αυτών των δανείων σε σημείο ανικανότητας αποπληρωμής.

Παράλληλα, παρότι ο δανεισμός καλπάζει, η ίδια η Τουρκική παραγωγή έχει σχεδόν σταματήσει να αυξάνεται ενώ σε συγκεκριμένους πολύ βασικούς τομείς ήδη μειώνεται δραματικά. Μπορεί η Τουρκία να παρουσιάζει ανάπτυξη 2% αλλά μια πιο προσεκτική ματιά δείχνει ότι αυτό οφείλεται κυρίως στον Τραπεζικό τομέα και όχι στην πραγματική παραγωγική οικονομία.

Οι κατασκευές (κυριότερος τομέας μιας και παρέχει εργασία στον μεγάλο ανειδίκευτο Τουρκικό πληθυσμό) και η παραγωγή στην Τουρκία σχεδόν καταρρέουν σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Οι νέες άδειες για κατοικίες έπεσαν φέτος κατά 40% ενώ για άλλα είδη κτηρίων επίσης καταρρέουν όπως βλέπουμε στην εικόνα 1.

Παράλληλα ενώ η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε δραματικά, ο πληθωρισμός είχε την ακριβώς αντίθετη πορεία σύμφωνα με την εικόνα 2:

Η Τουρκική λίρα σχεδόν κατέρρευσε τον Ιανουάριο που μας πέρασε ενώ είναι δεδομένο ότι παρότι έχασε σχεδόν 50% σε σχέση με το δολάριο, νέες υποτιμήσεις είναι αναπόφευκτες στο άμεσο μέλλον.

Η Τουρκία αντιμετωπίζει όχι μόνο μια απότομη αναστροφή των οικονομικών της στο άμεσο μέλλον, αλλά και σημαντικές δυσκολίες στην ανάκαμψή τους μεσοπρόθεσμα. Η χώρα δεν έχει φυσικούς πόρους με τους οποίους να μιμηθεί τη Βραζιλία και τη Ρωσία και δεν έχει το ανθρώπινο δυναμικό για να ανταγωνιστεί με αναδυόμενες οικονομίες της Ασίας.

Παρά το γεγονός ότι τα πανεπιστήμια παράγουν επιστήμονες, ο πληθυσμός της σε γενικές γραμμές είναι σε πολύ χαμηλό μορφωτικό επίπεδο σε σύγκριση με άλλες χώρες. Μόνο το 26% των Τούρκων είναι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σε σύγκριση με 44% στο Μεξικό, 64% στην Πορτογαλία, και 83% στην Πολωνία. [3] 

Το εξαγωγικό της προφίλ κυριαρχείται από προϊόντα χαμηλής προστιθέμενης αξίας (κλωστοϋφαντουργία, ενδύματα, έπιπλα, ηλεκτρικές συσκευές, αυτοκίνητα), ενώ η Τουρκική βιομηχανία δεν έχει καταφέρει ακόμα κάτι σημαντικό σε κανένα τομέα υψηλής τεχνολογίας.

Παρά την επιτυχία σε βιομηχανίες μέσης τεχνολογίας, η υπανάπτυξη της τουρκικής ενδοχώρας παραμένει ένα μεγάλο «αγκάθι» για την Τουρκική οικονομία και κοινωνία. Το ένα πέμπτο των τουρκικών γάμων είναι μεταξύ συγγενών (πρώτα ή δεύτερα ξαδέλφια), περίπου στο ίδιο επίπεδο όπως και στην Αίγυπτο.

Παραδοσιακά, οι γυναίκες δεν εργάζονται έξω από το σπίτι, παρά τις προόδους στη γυναικεία εκπαίδευση. Ιδίως μετά την Ισλαμική τροπή επί κυβερνήσεων Ερντογάν η γυναικεία εργασία χειροτέρεψε. Μόνο το 22% των γυναικών στην Τουρκία αναζήτησε απασχόληση το 2009, αντιθέτως με περισσότερο από 34% το 1988. Εν συγκρίσει, πάνω από 50% των γυναικών στον ανεπτυγμένο κόσμο εργάζονται.

Η κατάρρευση του γυναικείου εργατικού δυναμικού σαν ποσοστό συμμετοχής στην οικονομία είναι ένα εντυπωσιακό στοιχείο για το μέγεθος της αποτυχίας της χώρας να εκσυγχρονιστεί, καθώς και τον Ισλαμικό της προσανατολισμό. Το επίσημο ποσοστό ανεργίας της Τουρκίας ανέρχεται σε περίπου 10% αλλά προσαρμοσμένο για την υποαπασχόληση των γυναικών της, το ποσοστό αυτό είναι πάνω από 25%. Επίσης, εκτιμάται, ότι περισσότερο από 40% της τουρκικής απασχόλησης είναι «μαύρο», σε σχέση με τον μέσο όρο των ανεπτυγμένων χωρών που είναι στα 18%.

Ο Ερντογάν έγινε δημοφιλής και παραμένει στην εξουσία γιατί έδωσε δουλειές και όραμα. Αυτό πια τελειώνει αν δεν τέλειωσε ήδη. Η πτώση των κατασκευών (μοναδικός κλάδος που είχε αύξηση εργασίας μέχρι πριν τις τελευταίες εκλογές, και που τώρα καταρρέει) θα βάλει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της Τουρκικής οικονομίας αφήνοντας εκατομμύρια υπερχρεωμένους άνεργους σε μια χώρα χωρίς καν τις υποδομές και την πρόνοια της Ελλάδας, και χωρίς κανέναν πίσω της για στήριξη.


Το άμεσο μέλλον της Τουρκίας και η Ελλάδα

Όλα τα παραπάνω δεδομένα δίνουν μια πολύ σκοτεινή εικόνα για το άμεσο μέλλον της Τουρκίας. Αν τα συνδυάσουμε και με την δεδομένη φυγή εγχώριων κεφαλαίων και την μείωση της αξιοπιστίας της χώρας έναντι των αγορών, λόγω της όλο και αυξανόμενης ροπής προς το Ισλάμ, τότε καταλαβαίνουμε ότι η Τουρκία είναι μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Και η Ελλάδα καλώς ή κακώς βρίσκεται μέσα στην δραστικό βεληνεκές αυτής της έκρηξης.

Υπό το πρίσμα αυτό λοιπόν, είναι δεδομένο και καθόλου παράλογο το ότι η Τουρκία κάνει, και θα κάνει ό,τι μπορεί να για διεκδικήσει ή ακόμα και να σφετεριστεί τους φυσικούς πόρους της περιοχής (υδρογονάνθρακες στην Κύπρο και την Ελλάδα). Τους έχει ανάγκη και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για αυτό.

Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα, πλέον των όποιων ιδεολογικών και θρησκευτικών αγκυλώσεων, να σταθεί όσο πιο πολύ μπορεί διπλά στο ISIL. Ακόμα και αν για τα μάτια του κόσμου δηλώνει το αντίθετο (που πλέον δεν κάνει ούτε αυτό). Έτσι κι αλλιώς έχει ήδη επενδύσει τόσο πολύ σε αυτή την Ισλαμική ατζέντα που δεν υπάρχει επιστροφή ενώ η μόνη πιθανή πηγή βοήθειας για αυτήν στο μέλλον φαίνεται να είναι τα καθεστώτα του Κόλπου και του μουσουλμανικού κόσμου και όχι οι αγορές και οι κυβερνήσεις της Δύσης.

Είναι δεδομένο, ότι ο κόσμος σύντομα θα δει την ίδρυση του πρώτου Κουρδικού κράτους, και η Τουρκία ξέρει ότι κάτι τέτοιο θα οδηγήσει την ίδια σε μια εσωτερική διαμάχη που μόνο με την βοήθεια άλλων Ισλαμικών στοιχείων και μια εσωτερική συσπείρωση Ισλαμικού τύπου θα μπορέσει ίσως να αντιμετωπίσει. Γι’ αυτό και βλέπει συμμάχους στους Τζιχαντιστές ενώ φοβάται και αντιμάχεται την προσέγγιση της δύσης με τους Κούρδους.

Είναι δεδομένο, ότι επειδή η Τουρκική οικονομία θα καταρρεύσει, ο Ερντογάν θα βρεθεί χωρίς αντίκρισμα απέναντι στον ίδιο τον λαό που τον έβαλε στην εξουσία προσμένοντας καλύτερες ημέρες πλούτου και δόξας για την Τουρκία. Αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί πολιτικά μόνο με αόρατους και ορατούς «εξωτερικούς εχθρούς», με εντάσεις που θα συσπειρώσουν τον Τουρκικό λαό, και με εξαγωγή της κρίσης προς όποια κατεύθυνση είναι βολική. Επίσης, θα απαιτήσει νίκες σε άλλα μέτωπα, πιθανώς προσπαθώντας να ξυπνήσει τα αντανακλαστικά του Ισλαμικού κόσμου προς όφελος της.

Η Ελλάδα, ενώ υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε ίσως να εμπλακεί στον πόλεμο της Συρίας και να προσπαθήσει να κεφαλαιοποιήσει αυτή την συμμετοχή στο νέο Κουρδικό κράτος, τα καθεστώτα της Μέσης Ανατολής, και την Δύση (ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και ΕΕ), με τις υπάρχουσες συνθήκες είναι πιο συνετό, αν δεν επιβάλλεται, να τηρήσει χαμηλό προφίλ, απόσταση και υψηλή ετοιμότητα.

Οφείλουμε να αποφύγουμε προκλήσεις και να προετοιμαστούμε για πιθανές εσωτερικές αναταραχές και προβοκάτσιες από τις μουσουλμανικές μειονότητες εντός Ελλάδας (γηγενείς και μετανάστες). Να έχουμε σαφή σχέδια και αυτοματισμούς για την αντιμετώπιση προκλήσεων απέναντι στα χωρικά μας ύδατα, τον εναέριο χώρο, και τις έρευνες στην Ελληνική και Κυπριακή ΑΟΖ, καθώς και την υψηλότερη δυνατή ετοιμότητα των ΕΔ σε όλο το Αιγαίο, τον Έβρο και την Κύπρο. Οφείλουμε επίσης να φέρουμε το ΝΑΤΟ τις ΗΠΑ, την Ρωσία και την ΕΕ όσο πιο κοντά γίνεται στην περιοχή και στο πλευρό μας.

Η Τουρκία είναι εγκλωβισμένη σε ένα παιχνίδι χωρίς αύριο πράγμα που την κάνει απρόβλεπτη. Είναι πιθανό να ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου και σε μια τέτοια περίπτωση πρέπει να είμαστε 100% σίγουροι ότι θα μας βρει αρκετά «τρελούς» για να μην προσπαθήσει την περάσει.

Πηγή Defence - Point

[1]http://www.defence-point.gr/news/?p=110295
[2]http://www.defence-point.gr/news/?p=112775
[3]“Education Attainment,” OECD Factbook 2010: Economic, Environmental and Social Statistics, Organisation for Economic Co-operation and Development.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Το ότι η Τουρκία είναι ένας βρώμικος παίχτης στη Γεωπολιτική και τη διπλωματία, προφανώς και δε συνιστά μια καινούρια διαπίστωση...

Και από αυτή την άποψη, όλοι όσοι  αρκούνται στο  να την αναμασούν, με αφορμή τις εφιαλτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, μοιραία θα καταστούν ή συνυπεύθυνοι ή πολύ περισσότερο θύματα στον όλεθρο που πρόκειται να ακολουθήσει.
Το κράτος – φονιάς που στην πορεία των αιώνων πότισε το δέντρο της ύπαρξης του με το αίμα ανελέητων γενοκτονιών, αλλά και με πρωτοφανείς διώξεις και εγκλήματα σε βάρος των ίδιων των πολιτών του, δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να μοστράρει ως ισχυρή δύναμη στη σύγχρονη γεωπολιτική, επειδή κατά καιρούς έχει διαπρέψει ως το μακρύ χέρι των Αμερικανονατοϊκών δολοφόνων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο.
Οι πρόσφατες εξελίξεις αποκάλυψαν για μια ακόμη φορά το αποκρουστικό του πρόσωπο, αλλά και το μέγεθος της υποκρισίας όλων εκείνων που πολιτογραφούνται «Δυτικοί μας σύμμαχοι», και που χρόνια παραμυθιάζουν τους λαούς με «κεφάλαια ενταξιακών διαπραγματεύσεων» και άλλες καιροσκοπικές αηδίες.  
Η Τουρκική κρατική οντότητα, το στρατιωτικό σύμπλεγμα που με τις επιλογές του σφυρηλατεί την πεμπτουσία του «βαθέως Τουρκικού κράτους», και οι πολιτικοί πρωταγωνιστές που διαχειρίζονται τις στρατηγικές της προτεραιότητες στη διεθνή πολιτική σκακιέρα, συνιστούν μια διαρκή και δόλια απειλή, και ως τέτοιες θα πρέπει να αντιμετωπίζονται.
Ο πρόσφατος όσο και απροκάλυπτος εναγκαλισμός της τουρκικής πολιτικής αλητείας με τον ακραίο ισλαμικό φονταμενταλισμό, δεν αποτελούν πλέον και μόνο μια θρασύδειλη εν δυνάμει απειλή, αλλά ενεργοποιημένη βόμβα που θα τινάξει στον αέρα τα θεμέλια της Ευρασίας.
Από την άποψη αυτή, και πριν οι εξελίξεις οδηγηθούν σε σημείο μη αναστρέψιμο, οφείλουμε να πούμε πολύ καθαρά πως η μοναδική υπεύθυνη θέση γύρω από την οποία οφείλει να συσπειρωθεί η παγκόσμια κοινότητα, δεν μπορεί να είναι άλλη από την ανάγκη να αντιμετωπιστεί η Τουρκική κρατική οντότητα ως όνειδος για τον πλανήτη και ως τέτοιο πρέπει να δρομολογηθούν άμεσα οι διαδικασίες του καθολικού και ανεπίστρεπτου διαμελισμού της.
Η Τουρκία δε μπορεί να είναι σύμμαχος της ανθρωπότητας στον αγώνα κατά των ισλαμοφασιστών δολοφόνων του Ισλαμικού κράτους.
Ήταν, είναι και θα παραμένει η μήτρα που τους γεννά και τους αναπαράγει, και ως τέτοια μόνο ως Πέμπτη φάλαγγα σε βάρος της πολιτισμένης ανθρωπότητας μπορεί να λειτουργεί.
Ο ξεσηκωμός των Κούρδων που αυτή τη στιγμή σηκώνουν στις πλάτες τους την τιμή ολόκληρου του πλανήτη, μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει ως καταλύτης για την άμεση ενεργοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών και χειρισμών, που κοντολογίς θα πρέπει να απαλλάξει το χάρτη της Υφηλίου από αυτή τη βρωμερή κηλίδα ντροπής, που μόνο μαύρες σελίδες προσέθεσε στην ιστορία.
Η χώρα μας, γεύτηκε στο πετσί της τις συνέπειες από το δολοφονικό χέρι της Τουρκιάς, στη σύγχρονη και νεότερη ιστορία της, και ο λαός μας είναι αυτός που περισσότερο από κάθε άλλον πότισε με το αίμα του το Σουλτανάτο αλλά και το κράτος του Κεμαλοφασισμού που θέριεψε επικίνδυνα και σήμερα απειλεί να επεκτείνει τον κύκλο του αίματος σε ολόκληρη την Ευρασία. 
Η Κύπρος ακόμη ματώνει και σήμερα απειλείται γι ακόμη μια φορά από την τουρκική αλητεία.
Τα παληκάρια μας που πότισαν με το αίμα τους το Αιγαίο των Ιμίων και της "ελληνοτουρκικής προσέγγισης", ζητούν τη δική τους δικαίωση.
Ως εκ τούτου η Ελλάδα, συναισθανόμενη το μέγεθος της ευθύνης της πριν απ όλα απέναντι στη δική της την ιστορία…

  • Δεν οφείλει μονάχα να εγείρει ζήτημα εσχάτης προδοσίας για τα θλιβερά ανδρείκελα που υποθήκευσαν την αξιοπρέπειά της, μέσα από τις σκοτεινές διαδρομές της μυστικής διπλωματίας με τους φονιάδες της Άγκυρας….
  • Δεν υποχρεούται μονάχα να αποκαθηλώσει τα ανδρείκελα και τη φοβική νοοτροπία των προσκυνημένων, που αναγόρευσαν σε επίσημη κρατική πολιτική, τη λογική της «βήμα το βήμα προσέγγισης» - λογική που επισημοποίησε τη λογική των διαρκών επικύψεων στις απαιτήσεις του Αγά…
  • Δε χρωστάει μονάχα απέναντι στο δίκιο και στην ιστορία  της, να παραδώσει στους Κούρδους αγωνιστές τα ελληνόφωνα ανδρείκελα που πρόδωσαν και παρέδωσαν στους Τούρκους εγκληματίες των ηγέτης τους Αμπτουλάχ Οτσαλάν…
Αλλά νομιμοποιείται και επιβάλλεται, ΠΡΩΤΗ αυτή να απαιτήσει στα διεθνή φόρα την υιοθέτηση συγκεκριμένων πολιτικών πρωτοβουλιών που θα τσακίσουν άπαξ και δια παντός το τουρκικό τέρας, έτσι ώστε μέσα και από τον εδαφικό του διαμελισμό, να μετασχηματιστεί από αιμοσταγής βρικόλακας σε Φιλιππινέζα της Μέσης Ανατολής.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Σε 162 μέρες (περίπου 5,4 μήνες) τελειώνει η μνημονιακή συγκυβέρνηση των Σαμαρά – Βενιζέλου, η οποία στην ουσία λειτουργεί πλέον ως υπηρεσιακή κυβέρνηση, με περιορισμένες δυνατότητες. Οι δε συγκεκριμένοι πολιτικοί αρχηγοί θα αποσυρθούν στις οικίες τους.

Η χώρα ήδη εισήλθε σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο όπου θα διαλυθούν τα πάντα. Πανικόβλητη η κυβέρνηση σπεύδει να κάνει σπασμωδικές κινήσεις που περισσότερο θα καταστρέψουν τις θυσίες του λαού, παρά θα προσφέρουν κάτι καλό. Αξίζουν άραγε όλα αυτά για την παραμονή στις καρέκλες ακόμα λίγους μήνες;

Πρόεδρος της δημοκρατίας δεν πρόκειται να εκλεγεί και η κυβέρνηση θα πέσει οπωσδήποτε. Η κυβέρνηση διαθέτει 155 βουλευτές και χρειάζεται ακόμα 25 βουλευτές. Όμως, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν δηλώσει ότι δεν πρόκειται να ψηφίσουν ΠτΔ. Άρα, όλη η προσοχή συγκεντρώνεται στους ανεξάρτητους. Οι δε ανεξάρτητοι βουλευτές είναι μόνο 23. Εξ αυτών ήδη δύο και συγκεκριμένα η κ. Τζάκρη και ο κ. Βουδούρης δήλωσαν σήμερα με απόλυτη βεβαιότητα στον realfm, ότι δεν πρόκειται να ψηφίσουν ΠτΔ. Σήμερα επίσης και ο κ. Καπερνάρος δήλωσε ότι μάλλον δεν πρόκειται να ψηφίσει ΠτΔ και πιστεύουμε πως δεν θα το κάνει. Επομένως οι πιθανοί ανεξάρτητοι βουλευτές μειώνονται σε 20. Ακόμα όμως και όλους αυτούς να πάρει η κυβέρνηση (πράγμα απίθανο), θα χρειαστεί ακόμα 5 βουλευτές!!!

Επομένως, η μνημονιακή συγκυβέρνηση των Σαμαρά – Βενιζέλου πέφτει με πάταγο σε λίγο καιρό και οι συγκεκριμένοι πολιτικοί θα πάνε στα σπίτια τους. Οι δε εκλογές θα γίνουν το αργότερο 22 ή 29 Μαρτίου 2015, όπως προκύπτει από τα κατωτέρω και ειδικότερα:

Σύμφωνα με το άρθρο 33 παρ. 2 του Συντάγματος «O Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πριν αναλάβει την άσκηση των καθηκόντων του, δίνει ενώπιον της Bουλής τον ακόλουθο όρκο». Ο κ. Παπούλιας ορκίστηκε τη δεύτερη φορά στις 12-3-2010 και επομένως τότε ανέλαβε τα καθήκοντά του για πέντε χρόνια μέχρι τις 12-3-2015.

Σύμφωνα τώρα με το άρθρο 32 παρ. 1 του Συντάγματος «H εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Bουλή γίνεται με ονομαστική ψηφοφορία και σε ειδική συνεδρίαση, που συγκαλείται από τον Πρόεδρο της Bουλής έναν τουλάχιστο μήνα πριν λήξει η θητεία του εν ενεργεία Προέδρου της Δημοκρατίας… ».

Από το συνδυασμό των δύο πιο πάνω άρθρων, η διαδικασία για την εκλογή του νέου ΠτΔ θα πρέπει να αρχίσει το αργότερο στις 12-2-2015, δηλαδή τουλάχιστον ένα μήνα πριν τη λήξη της θητείας του κ. Παπούλια.

Σύμφωνα ακόμα με το άρθρο 32 παρ. 3 και 4, προκειμένου να πάμε στους 180 βουλευτές θα πρέπει να περάσουν δύο πενθήμερα (όπου θα γίνει προσπάθεια να εκλεγεί ΠτΔ με 200 βουλευτές), δηλαδή συνολικά δέκα μέρες. Άρα θα πάμε στις 22-2-2015. Εφόσον και τότε δεν εκλεγεί ΠτΔ, τότε η Βουλή διαλύεται μέσα σε δέκα ημέρες. Άρα η εκλογές θα προκηρυχθούν το αργότερο μέχρι 4-3-2015 και θα διεξαχθούν το αργότερο 22-3-2015 ή 29-3-2015.

ΥΓ. Εκτός και αν οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος αντιληφθούν το κακό που θα κάνει στη χώρα μας μια ήδη τελειωμένη κυβέρνηση και μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδος η οποία θα τινάξει τα πάντα στον αέρα και προκηρύξουν τις εκλογές όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ομολογία – σοκ Άλεξ Ρόντου
«Είναι ρωσικό το GIS, μην το αγοράζετε»!

Ξένες μυστικές υπηρεσίες (κυρίως η Μοσάντ του Ισραήλ) παρενέβησαν και απέτρεψαν την παραλαβή του «Γεωγραφικού Συστήματος Πληροφοριών Διασυνοριακής Ασφάλειας κατά την Μετακίνηση Ανθρώπων και Αγαθών» (GIS), το οποίο θα λειτουργούσε στα σύνορα της χώρας, επειδή ήταν… Ρωσικό.

Αυτό προκύπτει από το υπ’ αριθμ. 1246/2014 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, με το οποίο αθωώθηκαν ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ, πρέσβης ε.τ. Ιωάννης Κοραντής, και άλλα 19 στελέχη της υπηρεσίας (μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος της Π.Ο.Σ.Ε.Υ.Π., Κώστας Αγγελάκης). Κατηγορούνταν –κατά περίπτωση- για απιστία σε βάρος του Δημοσίου, απόπειρα απάτης σε βάρος των ευρωπαϊκών κοινοτήτων, έκδοση ψευδών βεβαιώσεων και απλή συνέργεια.

Η απαλλαγή ουσιαστικά της ΕΥΠ για την υπόθεση της προμήθειας του GIS περίπου 1,6 εκατ. ευρώ που πραγματοποιήθηκε με διαγωνισμό, επί κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή, είναι «γροθιά» κατά του τότε πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, του τότε υπουργού Δημόσιας Τάξης Μ. Χρυσοχοΐδη, και του διοικητή (τότε) της ΕΥΠ Κ. Μπίκα, που είχαν την… φαεινή ιδέα να παραπέμψουν την υπόθεση στη Δικαιοσύνη.

Τον Οκτώβριο του 2009, όταν έγινε πρωθυπουργός ο Γιώργος Παπανδρέου και τη θέση του υπουργού Δημοσίας Τάξεως κατέλαβε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, θεωρήθηκε ότι το εν λόγω έργο δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες της ΕΥΠ.
Έτσι, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, αποφασίστηκε η διακοπή της λειτουργίας του και η απένταξή του από τα ευρωπαϊκά προγράμματα.

Ο νέος διοικητής της ΕΥΠ, μάλιστα, εκτίμησε ότι η διοίκηση Κοραντή είχε διαπράξει σοβαρά ποινικά αδικήματα και απέστειλε τον σχετικό φάκελο στη Δικαιοσύνη.

Από τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης, όμως, προέκυψε ότι η μη παραλαβή του συστήματος από τη διοίκηση Μπίκα δεν είχε να κάνει με την προστασία του δημοσίου συμφέροντος, αλλά… με τις επιθυμίες ξένων μυστικών υπηρεσιών!
Για παράδειγμα, ο τότε σύμβουλος του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, Άλεξ Ρόντος, όπως ο ίδιος αναγκάστηκε να ομολογήσει ενώπιον του ανακριτή, προσεγγίστηκε από ανθρώπους της Μοσάντ, οι οποίοι του είπαν ότι το σύστημα αυτό δεν πρέπει να εγκατασταθεί στην ΕΥΠ, επειδή το λογισμικό ήταν ρωσικό!

Ο Ρόντος έσπευσε να μεταφέρει τις επιθυμίες των Ισραηλινών στους αρμόδιους υπουργούς της κυβέρνησης Παπανδρέου και προκειμένου να βρεθεί ένας εύσχημος τρόπος για να μην λειτουργήσει το σύστημα GIS, κατασκευάστηκε ένα ανύπαρκτο, όπως τελικά αποδείχτηκε, σκάνδαλο…

Πηγή εφημ. "Παρασκήνιο"

Σχόλιο ιστολογίου: Ποιός θα κάνει τον απολογισμό της ζημίας που υπέστη η χώρα από την μη λειτουργία του συγκεκριμένου διασυνοριακού συστήματος; Ποιός και πως θα προχωρήσει σε μία γενναία έμπρακτη ομολογία συγνώμης και αποκατάστασης, όλων εκείνων που ζημιώθηκαν οικονομικά, ψυχικά και ηθικά, από το κατασκευασμένο σκάνδαλο (όπως αποδεικνύεται από το σχετικό δικαστικό βούλευμα); Τέλος, είναι δυνατόν να κυκλοφορούν ελεύθεροι και ατιμώρητοι, αυτοί που σχεδίασαν και εκτέλεσαν τη συγκεκριμένη σκευωρία;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Την ώρα που όλα τα μάτια είναι στραμμένα στην Κομπάνι, οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους προωθούνται στην Βαγδάτη έχοντας φτάσει πλέον στα περίχωρα της πόλης.

Με την τελευταία επίθεση που εξαπέλυσαν κατέλαβαν την στρατηγικής σημασίας πόλη Ανμπάρ στην δυτική Βαγδάτη και τώρα είναι μόλις μια ανάσα από το να πέσει στα χέρια τους το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας του Ιράκ.

Η πτώση του αεροδρομίου θα είναι η αρχή της τελικής επίθεσης στην Βαγδάτη.

Δείτε στον παραπάνω χάρτη πως προωθούνται από τα δυτικά οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους και πόσο κοντά είναι στην Βαγδάτη.



Πηγή tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου