Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Ιαν 2013

Του Κώστα Ροδινού

Σιγά – σιγά αρχίζουν να αποκαλύπτονται.

Το ΔΝΤ ομολόγησε ότι δεν είχε εκτιμήσει σοβαρά τις επιπτώσεις της λιτότητας στην ύφεση. Όπως γράψαμε και άλλες φορές, δεν είχαν υπολογίσει σωστά τους «δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές»!

Αυτό το λάθος, ούτε μαθητευόομενος οικονομολόγος δεν θα το έκανε, πόσο μάλλον τεχνοκράτες του ΔΝΤ. Αδυνατούμε να το κατανοήσουμε. Αν διέπραξαν τέτοιο σφάλμα, οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι.

Όμως, τις επιπτώσεις αυτού του «λάθους» η Ελλάδα τις πληρώνει με ανεργία της τάξεως του 30%, κατεστραμμένη οικονομία, διαλυμένη κοινωνία και ζοφερές προοπτικές.

Και νομίζουν ότι μπορούν να τη “βγάλουν καθαρή” απλά ομολογώντας ότι έκαναν λάθος; Δεν πρέπει να πληρώσουν για το λάθος αυτό; Και σαν μια ένδειξη ελάχιστης παραδοχής, δεν πρέπει να απομακρύνουν πάραυτα τους υπαίτιους;

-Ο μέγας προφήτης Ρουμπινί, …συντετριμμένος, ομολογεί, επίσης, ό,τι έπεσε έξω στις προβλέψεις του για έξοδο της Ελλάδος από το ευρώ.

Το ό,τι κάποιοι κερδοσκόπησαν σε βάρος της χώρας μας με βάση τις προβλέψεις του, είναι… ήσσονος σημασίας!

Το ό,τι ο πολύς Ρουμπινί ήταν συνομιλητής του Πρωθυπουργού που μας έβαλε στο Μνημόνιο, δεν φαίνεται, επίσης, να έχει καμιά σημασία;

Με την άσκηση ποινικής διώξεως εναντίον του Προέδρου της Στατιστικής Αρχής επιβεβαιώνεται ότι υπάρχουν, τουλάχιστον, ενδείξεις πώς κάποια λαθροχειρία έγινε κατά τον υπολογισμό του ελλείμματος του 2009.

Θυμίζω πως με βάση εκείνους τους υπολογισμούς η χώρα σύρθηκε, με συνοπτικές διαδικασίες, στο μνημόνιο. Αφού προηγουμένους είχε διασυρθεί σ’ Ανατολή και Δύση με τους «τιτανικούς». Μόνο τα μισά, από εκείνα που λέει η κα Γεωργαντά, να ισχύουν στοιχειοθετείται έγκλημα σε βάρος της χώρας.

Είναι, επομένως, εύλογο να απορεί κανείς: Τόσα πολλά… «λάθη» μαζεμένα, την ίδια χρονική συγκυρία, για το ίδιο θέμα, από τόσο έμπειρους και τόσους πολλούς ειδικούς;

Η …θεωρία του λάθους είναι για αφελείς.

Είναι προφανές ότι υπήρξε μεθόδευση.

Και όταν υπάρχει μεθόδευση για ζητήματα αυτής της φύσεως, όπου παίζονται χρήματα, πολλά χρήματα, είναι βέβαιον ότι κάποιοι θησαύρισαν σε βάρος μας…

Είναι υποχρέωση της κυβερνήσεως και της χώρας, στο όνομα αυτών, που τρία χρόνια δεινοπαθούν από την κρίση, να αποκαλύψει την πλήρη αλήθεια. Πώς και γιατί οδηγηθήκαμε στο Μνημόνιο.

Η αλήθεια θα είναι λυτρωτική και θα ενισχύει τη χώρα. Δεν θα την βλάψει. Ο απλός πολίτης που υποφέρει, δικαιούται να ξέρει γιατί υποφέρει.

Και η Κυβέρνηση, από την υποχρέωση αυτή, δεν έχει το ηθικό δικαίωμα να παραιτηθεί… Στο όνομα οποιασδήποτε πολιτικής σκοπιμότητας.

Για αυτό καί είναι επιβεβλημένη η συγκρότηση Εξεταστικής των Πραγμάτων Επιτροπής για να διερευνήσει την υπόθεση και να καταλογίσει ευθύνες, όπου αυτές εντοπιστούν. Αποτελεί, άλλωστε, ρητή προεκλογική δέσμευση του Πρωθυπουργού η συγκρότηση αυτής της Επιτροπής.

«Το Έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθές».

Αποτελεί παρακαταθήκη του Εθνικού μας Ποιητή.


Στο επίκεντρο η δραματική κατάσταση του συστήματος υγείας στην Ελλάδα, το κάλεσμα του Συμβουλίου της Ευρώπης για αξιοπρεπέστερες συνθήκες για τους πρόσφυγες και η απεργία στο αθηναϊκό μετρό.

Η δραματική κατάσταση του Εθνικού Συστήματος Υγείας στην Ελλάδα αποτυπώνεται σε εκτενές ρεπορτάζ-αφιέρωμα του Αλέξανδρου Στεφανίδη, που δημοσιεύεται στο ένθετο περιοδικό της εφημερίδας Süddeutsche Zeitung. Κάτω από τον τίτλο «Λιτότητα ή βοήθεια» ο δημοσιογράφος παρουσιάζει τη δραματική εικόνα στο τμήμα πρώτων βοηθειών του νοσοκομείου Παπαγεωργίου στη Θεσσαλονίκη.

«Όποιος χρειάζεται γιατρό μπορεί μόνο να ελπίζει και να περιμένει» σχολιάζει ο δημοσιογράφος και περιγράφει την πολύωρη αναμονή των ασθενών, τον συνωστισμό και όπως επισημαίνει: «στο μεταξύ, εταιρίες security ελέγχουν την είσοδο στο τμήμα πρώτων βοηθειών σε πολλά ελληνικά νοσοκομεία. Παρατηρούνται συχνά εκρήξεις θυμού, καυγάδες και συμπλοκές.

Πανηγυρισμοί στο εξωτερικό, ανέχεια στην Ελλάδα

Αιτία του συνωστισμού που παρατηρείται είναι όπως σημειώνει το δημοσίευμα το γεγονός ότι «τα τμήματα πρώτων βοηθειών των ελληνικών νοσοκομείων -προκειμένου να εξοικονομήσουν χρήματα- δεν λειτουργούν καθημερινά, αλλά μόνο κάθε τέσσερις μέρες. (…) ‘Αυτό που βλέπουμε εδώ’ λέει ο Jobst Rudolf, γερμανός επικεφαλής νευρολόγος του νοσοκομείου Παπαγεωργίου, ‘είναι ένα κομμάτι της καθημερινής μάχης επιβίωσης του ελληνικού συστήματος υγείας. Μερικές μέρες επικρατεί στο δικό μας τμήμα πρώτων βοηθειών απόλυτη εξαθλίωση, όπως στον πόλεμο».

Το δημοσίευμα σχολιάζει ότι το σύστημα υγείας στην Ελλάδα απειλείται με κατάρρευση, η οποία επιταχύνεται υπό το βάρος της κρίσης χρέους και όπως σημειώνει, «σχεδόν κάθε πακέτο λιτότητας που ψηφίστηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο τα προηγούμενα χρόνια, περιέκοψε τις δαπάνες στον τομέα της υγείας. (…) Φέτος προβλέπεται να μειωθούν εκ νέου υπό την πίεση της τρόικας. Αυτό γιορτάζεται σε Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη και Ουάσιγκτον ως επιτυχία των μέτρων λιτότητας. Στην Ελλάδα ο λαός πέφτει όμως σε βαθιά ανέχεια».

Αλληλεγγύη για τους πρόσφυγες

«Το Συμβούλιο τη Ευρώπης ζητά βοήθεια για τους πρόσφυγες» τιτλοφορείται ρεπορτάζ της Frankfurter Allgemeine Zeitung στη διαδικτυακή της έκδοση. Η εφημερίδα σημειώνει: «Το Συμβούλιο της Ευρώπης κάλεσε τα ευρωπαϊκά κράτη να προσφέρουν βοήθεια αλληλεγγύης ενώπιον της αισθητά αυξανόμενης πίεσης που δέχονται η Ελλάδα και η Τουρκία από την είσοδο μεταναστών. Ειδικότερα θα έπρεπε να δοθούν περισσότερα χρήματα για την αξιοπρεπή στέγαση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των προσφύγων, όπως αναφέρεται σε ψήφισμα που ενέκρινε την Πέμπτη με μεγάλη πλειοψηφία η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Ευρώπης».

Το δημοσίευμα παραθέτει δηλώσεις της ολλανδής σοσιαλδημοκράτισσας και μέλους του Συμβουλίου της Ευρώπης Τινέκε Στρικ, η οποία ανέφερε ότι «η Ελλάδα διαθέτει αυτή τη στιγμή 6.000 κέντρα απέλασης», όπως τα χαρακτήρισε, «και προσεχώς πρόκειται να φθάσουν τις 10.000. Εκεί επικρατούν απάνθρωπες συνθήκες. ’70 άνθρωποι ζουν σε ένα κελί 100 τ.μ. χωρίς νερό, θέρμανση και φως’ είπε η Στρικ για ένα κέντρο που βρίσκεται στα σύνορα με την Τουρκία».

«Η ελληνική κυβέρνηση διαλύει την απεργία στο μετρό»

Η κυβέρνηση σκληραίνει τη στάση της έναντι των απεργών Η κυβέρνηση σκληραίνει τη στάση της έναντι των απεργών

Στην κυβερνητική απόφαση πολιτικής επίταξης των εργαζομένων του μετρό τη Αθήνας αναφέρονται στις ηλεκτρονικές τους εκδόσεις αρκετά γερμανικά μέσα ενημέρωσης. «Η ελληνική κυβέρνηση διαλύει την απεργία στον υπόγειο σιδηρόδρομο» σημειώνει σε τίτλο της η εφημερίδα Die Welt, υπογραμμίζοντας ότι «τώρα διακυβεύονται οι θέσεις των εργαζομένων».

Στην ίδια υπόθεση αναφέρεται η ιστοσελίδα της αυστριακής εφημερίδας Der Standard. Με τίτλο «η αστυνομία της Αθήνας επεμβαίνει εναντίον των απεργών του μετρό» γράφει: «Αστυνομικές δυνάμεις άμεσης επέμβασης έκαναν έφοδο σε ένα κατειλημμένο από απεργούς αμαξοστάσιο του μετρό. Οι απεργοί είχαν αγνοήσει εντολή της κυβέρνησης να επιστρέψουν στην εργασία τους».

Το περιοδικό Der Spiegel, τέλος, σημειώνει ότι «οι αστυνομικές δυνάμεις παραβίασαν τις πύλες εισόδου και απομάκρυναν αρκετά άτομα. Η κυβέρνηση είχε απειλήσει νωρίτερα μέσω έκτακτης απόφασης με συλλήψεις».


Πηγή: Deutsche Welle

Μια παλιά πόλη που ξεπήδησε από πίνακα, μια σύγχρονη γεμάτη νέους και ζωή, γαστρονομία που βάζει Δύση και Ανατολή σε ένα τραπέζι, τοπία διάσημα πέρα από την Ελλάδα και ονειρικές διαδρομές που διέσχισε κάποτε το Οριάν Εξπρές. Είναι απλά η Ξάνθη...

Στην αυτοβιογραφία του ο Μάνος Χατζιδάκις κάνει λόγο για δύο Ξάνθες: τη διατηρητέα, όπου γεννήθηκε, και την άλλη, τη «φριχτή» όπως την περιγράφει, που χτίστηκε μεταγενέστερα. Υπερβολικό; Μάλλον, όσο και η άναρχη οικοδόμηση που τη δεκαετία του '70 μπορείς να πεις ότι σάρωσε με τις «μοντέρνες» και άχαρες εμπνεύσεις της τον πίνακα της Belle Epoque. Αν κάτι πάντως σε παρηγορεί, είναι πως όσο ανυποψίαστος κι αν φτάσεις έως εδώ, υπάρχουν ακόμα αμέτρητα πράγματα να τη ζωντανεύουν.

Εντυπωσιακά παιχνίδια νερού και γης στον Νέστο.
Εντυπωσιακά παιχνίδια νερού και γης στον Νέστο
Ετσι κι αλλιώς, Ξάνθη δεν είναι μόνο η παραμυθένια Παλιά Πόλη με τα καλντερίμια και τα αρχοντικά ή η σύγχρονη που με τους φοιτητές να μην την αφήνουν να γεράσει γίνεται όλο και πιο φιλόξενη. Στα περίχωρα προς όλα τα σημεία του ορίζοντα, ιστορικοί οικισμοί σε μαγεύουν με τις αρχιτεκτονικές και τα μνημεία τους την ώρα που η φύση σε αποτελειώνει: από τους μαιάνδρους του Νέστου και τον καταρράκτη του Λιβαδά έως το περιβαλλοντικό βασίλειο της Βιστονίδας, και από το δάσος της Χαϊντού έως τα Πομακοχώρια, ο Νομός Ξάνθης μοιάζει με τόπο για όνειρα. Σ' αυτή την άκρη του Βορά με τους παγωμένους χειμώνες και τα τσουρουφλιστά καλοκαίρια, τίποτα δεν τελειώνει.

Γεωγραφικά μιλώντας, ο Νομός Ξάνθης συνορεύει με τη Βουλγαρία στα βόρεια, τους Νομούς Δράμας και Καβάλας στα δυτικά, της Ροδόπης στα ανατολικά και βρέχεται από το Θρακικό πέλαγος στα νότια. Σαν ταξιδιώτης προς ταξιδιώτη, η αλήθεια είναι πως αν δεν ξεκινάς από Βόρεια Ελλάδα (γύρω στα 50 χλμ. από την Καβάλα και 220 χλμ. από Θεσσαλονίκη) δεν επιλέγεις εύκολα την Ξάνθη για το επόμενο ταξίδι. Ομως τα 730 χλμ. που τη χωρίζουν από την Αθήνα αξίζουν κάθε ώρα απόστασης, που για να το θέσουμε ευθέως είναι γύρω στις 7,5 οδικώς και 9 με το τρένο. Μίλια μακριά από το σκεπτικό των πολυσύχναστων προορισμών, η περιοχή αυτή είναι ό,τι εύχεται ο λάτρης του εναλλακτικού/φυσιολατρικού/πολιτιστικού τουρισμού, του καλού φαγητού και των ζεστών ανθρώπων χειμώνα - καλοκαίρι.

Κι αν κάποια λέξη σας λείπει από το κείμενο ως εδώ, αυτή θα είναι σίγουρα η «πολυπολιτισμικότητα» - δεν υπάρχει αναφορά στην Ξάνθη χωρίς αυτόν τον χαρακτηρισμό και είναι πέρα για πέρα αληθινός. Ναι, η Ξάνθη είναι ένα μείγμα αλλόθρησκων ανθρώπων, όμως πάει καιρός που χριστιανοί και μουσουλμάνοι συμβιώνουν μια χαρά σε αυτόν τον τόπο, πάνω στο «σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης» (επίσης αναπόφευκτο κλισέ). Το νιώθεις στα Πομακοχώρια που σε καλωσορίζουν, το γεύεσαι στα ζαλιστικά σιροπιαστά και τα αχνιστά κεμπάπ που σε τραβάνε από τη μύτη και το γιορτάζεις μαζί τους στο μεγάλο σαββατιάτικο παζάρι. Ο μόνος καπνός που διακρίνεις στην ατμόσφαιρα είναι αυτός της Belle Epoque. 

Το αρχοντικό Καλούδη με τις ζωγραφισμένες προσόψεις κατευθείαν από την μπελ επόκ.
Το αρχοντικό Καλούδη με τις ζωγραφισμένες προσόψεις κατευθείαν από την μπελ επόκ
Η χρυσή εποχή του καπνού 

Μεταξύ 18ου – 19ου αιώνα η τουρκοκρατούμενη Ξάνθη γίνεται παγκοσμίως γνωστή χάρη στον σπάνιο αρωματικό καπνό της που ξεπερνά τα όρια της οθωμανικής αυτοκρατορίας και ταξιδεύει ως περιζήτητος στα Βαλκάνια, την Ευρώπη και την Κωνσταντινούπολη. Τεράστιος πλούτος κατακλύζει την περιοχή και η άρχουσα τάξη που με την άδεια του σουλτάνου εμπορεύεται τον εξαιρετικό μπασμά, μεγαλουργεί χτίζοντας τη σημερινή Παλιά Πόλη.
Εντυπωσιακές καπναποθήκες και καπνομάγαζα, προξενεία ευρωπαϊκών κρατών, θέατρα και χαμάμ, τεκέδες και τζαμιά, ασφαλιστικές εταιρείες, δικηγορικά γραφεία, εργοστάσιο ηλεκτρισμού, νοσοκομείο, μέχρι και συνεργεία αυτοκινήτων... Και φυσικά, πολυτελή αρχοντικά.
Λιθόστρωτα καλντερίμια και ιστορικά νεοκλασικά. Αυτή είναι με λίγα λόγια η Παλιά Πόλη.

Από τη μία Ηπειρώτες και Δυτικομακεδόνες μάστοροι δημιουργούν στα πρότυπα των αστικών κέντρων της Ανατολής με τα χαρακτηριστικά σαχνισιά (προέκταση του ορόφου που στηρίζεται σε ξύλινα στηρίγματα). Από την άλλη, οι πολυταξιδεμένοι έμποροι προτιμούν να ακολουθήσουν δυτικής επιρροής αρχιτεκτονικές: ιταλική αναγέννηση, γερμανικός ρομαντισμός (!) και ελληνικός νεοκλασικισμός κάνουν την Ξάνθη μια πολύχρωμη πόλη πρωτοφανούς για την εποχή αισθητικής.

«Η συνύπαρξη εκείνο τον καιρό ενός αντιτύπου της μπελ επόκ, με αυθεντικούς τούρκικους μιναρέδες, έδιναν χρώμα και περιεχόμενο σε μια κοινωνία-πανσπερμία απ' όλες τις γωνιές της Ελλαδικής γης, που συμπτωματικά βρέθηκε να ζει σε ακριτική περιοχή και να χορεύει τσάρλεστον στις δημόσιες πλατείες», γράφει ο Μάνος Χατζιδάκις για την αγαπημένη του πλευρά της Ξάνθης. Φανταστείτε μόνο πως στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρξε ένας από τους επτά πλουσιότερους δήμους της Ελλάδας, παρότι βρισκόταν υπό οθωμανική κατοχή. Η παρακμή ξεκινάει το 1912 με την πρώτη κυριαρχία των Βούλγαρων και τους Βαλκανικούς Πολέμους και η χρυσή εποχή της Ξάνθης τελειώνει οριστικά μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν γκρεμίστηκαν όλα όμως.

Λιθόστρωτα καλντερίμια και ιστορικά νεοκλασικά. Αυτή είναι με λίγα λόγια η Παλιά Πόλη.
Λιθόστρωτα καλντερίμια και ιστορικά νεοκλασικά. Αυτή είναι με λίγα λόγια η Παλιά Πόλη
Παλιά Πόλη - Αίγλη και νοσταλγία

Aν οφείλει σε κάτι την ύπαρξή της πέρα απ' τον αρωματικό μπασμά, είναι το γεγονός ότι το 1976 η Παλιά Πόλη ανακηρύχτηκε προστατευόμενος οικισμός, γλιτώνοντας από ένα δυσοίωνο ρυμοτομικό σχέδιο που την ήθελε με φαρδείς και ευθύγραμμους δρόμους. Τα λιθόστρωτα καλντερίμια της είναι εκεί, τα τόσο κοντά το ένα στο άλλο αρχοντικά με τις τοιχογραφίες, τα αετώματα, τους μικρούς κήπους και τα λουλούδια στα παράθυρα επίσης, το μόνο που μένει είναι να την περπατήσετε. Ξεκινήστε παίρνοντας τη Βασ. Κωνσταντίνου (αρχίζει πίσω από Ρολόι στην πλ. Δημοκρατίας της σύγχρονης πόλης) και αναζητήστε τα σημαντικότερα:
Λιθόστρωτα καλντερίμια και ιστορικά νεοκλασικά. Αυτή είναι με λίγα λόγια η Παλιά Πόλη.

Το «σπίτι του Χατζιδάκι» (Ελ. Βενιζέλου & Κονίτσης) όπου γεννήθηκε και έζησε τα 6 του πρώτα χρόνια ο μεγάλος μουσικός. Εδώ πήρε και τα πρώτα μαθήματα πιάνου σε ηλικία 4 χρονών από τη διάσημη Αρμένισσα πιανίστρια Αλτουνιάν (δείτε την αναπαράσταση με κούκλες στο Λαογραφικό Μουσείο). Το εγκαταλελειμμένο αλλά διατηρητέο κτίριο του 1897, γνωστό και ως «Φρουραρχείο», μετατρέπεται στον πολυαναμενόμενο «Πολυχώρο Τέχνης και Σκέψης Μάνου Χατζιδάκι» από τη Νομαρχία. Απέναντι, βρίσκεται η πετρόχτιστη εκκλησία του Αγίου Βλάσιου από τις αρχές του 19ου αιώνα με το καμπαναριό με την ξύλινη στέγη και την κεραμοσκεπή.

Το ιταλικής αρχιτεκτονικής Στάλιο αρχοντικό (Ελ. Βενιζέλου & Βασ. Κων/νου) χτίστηκε το 1880 και πριν ερημώσει τα τελευταία χρόνια στέγασε τα γραφεία του Ερυθρού Σταυρού. Εκεί δίπλα είναι και το αρχοντικό του υφασματέμπορου Χασιρτζόγλου (τέλη 19ου αιώνα) ή παλιό Ταχυδρομείο που πρόσφατα ανακαινισμένο φιλοξενεί το Λύκειο Ελληνίδων και μια ωραία έκθεση με παραδοσιακές φορεσιές που μπορείτε να δείτε κατόπιν συνεννόησης (25410 28188, 69745 86742, www.lykeioellinidon.gr)

Λιθόστρωτα καλντερίμια και ιστορικά νεοκλασικά. Αυτή είναι με λίγα λόγια η Παλιά Πόλη.

Η πλατεία Αντίκα είναι ό,τι πρέπει για μια στάση στα ταβερνάκια και τα καφέ, με τα παλιά χάνια (πανδοχεία) τριγύρω να έχουν μετατραπεί σε σύγχρονα ξενοδοχεία. Και μετά, παίρνετε την οδό Παλαιολόγου. Στη γωνία με τη Μαυρομιχάλη, το αρχοντικό Ορφανίδη στεγάζει το Δημαρχείο Ξάνθης. Χτισμένο από Αυστροουγγαρούς αρχιτέκτονες στα τέλη του 19ου αι., ξεχωρίζει για τα σκαλιστά ταβάνια, την αψιδωτή του πόρτα αλλά και τον ψαμμίτη από τη Μάνδρα και τον γρανίτη από τη Ροδόπη που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του.

Το Χάνι του Μωυσή δίπλα του είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα πανδοχείου του 1870. Αντίκα και Ορφέως, είναι το αρχοντικό Καλούδη (1877) αυτό με τις πανέμορφες ζωγραφισμένες εξωτερικές όψεις που αποκλείεται να μην κοντοσταθείτε να χαζέψετε, ενώ απέναντι, η Δημοτική Πινακοθήκη (25410 76363) είναι ένα από τα παλιότερα αρχοντικά της πόλης με μεγάλα σαχνισιά απ' έξω και όμορφα ξυλόγλυπτα στο εσωτερικό. Φιλοξενεί δε δεκάδες έργα –δωρεές του Ξανθιώτη ζωγράφου Χρήστου Παυλίδη.

Λαογραφικό Μουσείο Ξάνθης (αίθουσα Μάνου Χατζιδάκι.
Λαογραφικό Μουσείο Ξάνθης, αίθουσα Μάνου Χατζιδάκι

Το Λαογραφικό και Ανθρωπολογικό Μουσείο (Αντίκας 7, τηλ.: 25410 25421) στο αρχοντικό Κουγιουμτζόγλου δεν χορταίνεις να το θαυμάζεις εξωτερικά με τα χρωματιστά συμμετρικά του σχέδια αλλά αυτό κ αν αξίζει να το δείτε από μέσα. Με βαυαρέζικες τοιχογραφίες του 1880, ξυλόγλυπτα ταβάνια, ατμοσφαιρικές οροφογραφίες και μεταξύ άλλων δράσεων τη μόνιμη έκθεση «Ξάνθη 1860-1940 περίοδο ακμής», όλη η λάμψη της μπελ επόκ νομίζεις πως συγκεντρώθηκε εδώ. Ρωτήστε και για τα δύο ατομικά χαμάμ στην πίσω αυλή του.
Ολο ευθεία, είναι η πλατεία με τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου, τρίκλιτη βασιλική του 1839, το Μητροπολιτικό Μέγαρο (1897), και εκεί κοντά το 1ο Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Στάλιου (1881) απ' το όνομα του ιδρυτή που υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους καπνέμπορους της πόλης.

Το μεγάλο Ρολόι στην κεντρική πλατεία.
Το μεγάλο Ρολόι στην κεντρική πλατεία
Καλύτερη εποχή να την επισκεφτείτε είναι ο Σεπτέμβριος με τις Γιορτές Παλιάς Πόλης, όμως όλο το χρόνο η ΦΕΞ (25410 25421, http://fex.org.gr/) εκτός από ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις οργανώνει τους Ιστορικούς Περίπατους: ο επόμενος είναι στις 31/1, 15:00, με αφετηρία τη γέφυρα του ποταμού Κόσυνθου.

Η πόλη γύρω απο το Ρολόι

Χτισμένη στους πρόποδες της Ροδόπης, η σύγχρονη Ξάνθη απλώνεται έως το Θρακικό πέλαγος βρίσκοντας όλο και πιο φανερά τον δρόμο προς την καλαισθησία που απαιτεί το παρελθόν της.

Αυθεντικά αντικείμενα καθημερινής χρήσης περασμένων εποχών γίνονται σήμερα πολύτιμες αντίκες.
Αυθεντικά αντικείμενα καθημερινής χρήσης περασμένων εποχών γίνονται σήμερα πολύτιμες αντίκες
Δραστήριο εμπορικό κέντρο και μεγάλη φοιτητούπολη, η πόλη μοιάζει να κινείται γύρω απ' το Ρολόι στην κεντρική πλατεία, την «παραλία» με τα αμέτρητα καφέ/μπαρ/μεζεδοπωλεία δίπλα στο ποτάμι Κόσυνθο και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, τη διατηρητέα από το 1997 Δημοτική Αγορά με τις ανατολίτικες λιχουδιές και τα τεράστια πολεμικά καταφύγια από κάτω της, και βέβαια, το μεγάλο Σαββατιάτικο παζάρι στο δημοτικό πάρκινγκ να συγκεντρώνει πάνω από τους φορτωμένους πάγκους του ντόπιους και επισκέπτες απ' όλη την Ελλάδα και τα γειτονικά Βαλκάνια. Οπως και το διάσημο καρναβάλι, που προετοιμάζεται από την επόμενη κιόλας μέρα που ο Τζάρος θα καεί δίπλα στο ποτάμι. Περισσότερο απ' όλα όμως, η πόλη της Ξάνθης λειτουργεί ως ορμητήριο στις γειτονικές σπάνιες ομορφιές.

Καπνός χωρίς φωτιά

Μία από τις καλοδιατηρημένες καπναποθήκες της πόλης.
Μία από τις καλοδιατηρημένες καπναποθήκες της πόλης
Οσο για τις περίφημες καπναποθήκες, αυτές ξεφύτρωναν σαν μανιτάρια μέχρι το 1912, σε χωριστή συνοικία, στις υγρές αλλά ιδανικές για τον καπνό συνθήκες του κάμπου νοτιοανατολικά της Παλιάς Πόλης. Χτίστηκαν από Ηπειρώτες μάστορες και της Δ. Μακεδονίας και με την ορθογώνια και τόσο αυστηρά συμμετρική βιομηχανική αρχιτεκτονική τους, ορισμένες θεωρήθηκαν μοναδικές ακόμα και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το 1995 μετρήθηκαν 57 που άντεξαν στον χρόνο, από τις οποίες οι 27 εγκαταλειμμένες. Στην οδό Καπνεργατών 9 θα δείτε το περιβόητο «Π», το μεγαλύτερο συγκρότημα καπναποθηκών που υπήρχε τότε στα Βαλκάνια (χωρητικότητας 49.000 κυβικών μέτρων) και έχτισε το Οθωμανικό Μονοπώλιο. Πιο πέρα, Καπνεργατών & Δημοκρίτου, μια μικρότερη λειτουργεί ως ΚΑΠΗ Ξάνθης, ενώ στην καπναποθήκη της 12 Αποστόλων & Ανδρούτσου στεγάζεται το δραστήριο Ιδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης (25410 29282).

Το ποτάμι της ζωής 

Σε απόσταση αναπνοής  η Παλιά Πόλη από την «καινούργια».
Σε απόσταση αναπνοής η Παλιά Πόλη από την «καινούργια»

Ο Νέστος ξεκινάει από την οροσειρά της Ρίλα στη Βουλγαρία για να καταλήξει στο Θρακικό πέλαγος σχηματίζοντας το περίφημο Δέλτα στα σύνορα των Νομών Καβάλας-Ξάνθης απέναντι απ' τη Θάσο. Αλλά για να το πούμε όσο πιο απλά γίνεται, ταξίδι στην Ξάνθη χωρίς επίσκεψη στον Νέστο, είναι μισό ταξίδι. Αιτία, τα Στενά ή Τέμπη του ποταμού (15 χλμ. από την πόλη) μεταξύ των οικισμών Τοξότες και Σταυρούπολης, όπου σχηματίζονται οι μοναδικοί μαιανδρισμοί, ένα παιχνίδι νερού και γης 5 εκατομμυρίων χρονών για άπειρες φωτογραφίες.

Ο καλύτερος τρόπος να τους δείτε είναι με το τρένο του ΟΣΕ που ξεκινά από τον οικισμό Τοξότες με κατεύθυνση προς Σταυρούπολη διασχίζοντας παράλληλα και το Αισθητικό Δάσος: ένα φαντασμαγορικό παραποτάμιο δάσος χωρισμένο σε «Ζώνες Ειδικής Προστασίας» και ευρωπαϊκή περιοχή «Σημαντική για τα Πουλιά», αφού εδώ συναντώνται τα 150 από τα 200 και πλέον είδη που έχουν παρατηρηθεί στον ποταμό, μέσα σε υπέροχες λεύκες, ιτιές, φτελιές, πλατάνια, αγριοτριανταφυλλιές και αμέτρητα άλλα είδη τοπικής χλωρίδας. Η μισάωρη διαδρομή περιλαμβάνει περάσματα από πολλά τούνελ που κατασκεύασαν Γάλλοι τεχνικοί επί οθωμανικής αυτοκρατορίας στα τέλη του 19ου αιώνα και είναι η ίδια που ακολουθούσε το θρυλικό Orient Express πηγαίνοντας στην Κωνσταντινούπολη.

Για τους λιγότερο συμβατικούς, το κανό είναι ο καλύτερος τρόπος να εξερευνήσεις το «ποτάμι της ζωής».
Για τους λιγότερο συμβατικούς, το κανό είναι ο καλύτερος τρόπος να εξερευνήσεις το «ποτάμι της ζωής»
Αν δεν αντέχετε τόσο ρομαντισμό, πολλές εταιρείες εναλλακτικού τουρισμού (www.riverland.gr) δραστηριοποιούνται εδώ, μεταξύ άλλων με canoe kayak, mountain bike, 4X4, flying fox ή πεζοπορία πλάι στις όχθες, στο μονοπάτι που ξεκινά από τον οικισμό Γαλάνη και λαξεύτηκε στον σκληρό βράχο για τους εργάτες της σιδηροδρομικής γραμμής. Ακόμη ένας τρόπος να ρουφήξετε το μοναδικό θέαμα, είναι από το παρατηρητήριο του Νέστου. Από τους Τοξότες ακολουθείτε την πινακίδα προς τον εγκαταλελειμμένο οικισμό Ιμερα και 7 χλμ. παρακάτω η σήμανση σας οδηγεί στον ανηφορικό δρόμο προς το Παρατηρητήριο, στα 891μ. υψόμετρο. Καιρού επιτρέποντος, θα απορήσετε πώς διανοηθήκατε να αναρωτηθείτε αν αξίζει να ανέβει κάποιος έως εδώ.

Οσο για το Δέλτα του Νέστου, είναι ένας από τους σημαντικότερους υγρότοπους της χώρας αλλά και της Ευρώπης, με έκταση γύρω στα 550.000 στρέμματα που απειλούνται από τον άνθρωπο αλλά προστατεύονται από τη συνθήκη Ramsar και το NATURA 2000. Οι λιμνοθάλασσες, τα υγρά λιβάδια, οι καλαμιώνες και οι αμμοθίνες που σχηματίζονται καθώς τα νερά του προσπαθούν να ξεχυθούν στο Θρακικό, γίνονται σπίτι μιας θαυμαστής πανίδας (254 είδη πουλιών, μεταξύ αυτών σπάνια και υπό εξαφάνιση είδη), την ώρα που τα υφάλμυρα ρηχά νερά είναι ιδανικά για ιχθυοκαλλιέργειες. Εδώ κοντά είναι και (όσο έχει απομείνει από) το Μεγάλο Δάσος, το Κοτζά Ορμάν, που κάποτε αποτελούσε το ομορφότερο υδροχαρές δάσος στην Ευρώπη αλλά εξακολουθεί να σε μαγεύει με τα πανύψηλα δέντρα του.
Θεόρατες  οξιές σχηματίζουν τούνελ στο δάσος του Κοτζά Ορμάν.
Θεόρατες οξιές σχηματίζουν τούνελ στο δάσος του Κοτζά Ορμάν

Το υγρό βασίλειο της Βιστονίδας 

τον αντίποδα του υγρότοπου στο Δέλτα του Νέστου όπου αρχίζει η ακτογραμμή της Ξάνθης, βρίσκεται η Βιστονίδα στον ανατολικότερο άκρο της. Εδώ αρπάξτε μια από τις καλύτερες ευκαιρίες να δείτε φλαμίνγκο από κοντά. Μαζί τους, κορμοράνοι, ερωδιοί και περισσότερα από 300 είδη πανέμορφων και κάποιων σπάνιων πουλιών αλλά και πάνω από 60 είδη ψαριών που βρίσκουν καταφύγιο μέσα και γύρω από τα 42.000 στρέμματα της λιμνοθάλασσας που προστατεύεται από τη συνθήκη Ramsar. Ρηχή, με βάθος που δεν ξεπερνά τα 4 μέτρα, και υφάλμυρη, αφού από βόρεια τα ποτάμια Κόσυνθος, Κομψάτος και Τραύος εκβάλλουν στα νερά της και νότια τρεις δίοδοι επιτρέπουν την είσοδο στη θάλασσα, η Βιστονίδα είναι ένα διεθνούς σημασίας καταφύγιο άγριας ζωής. Μαζί με τις μικρότερες λιμνοθάλασσες που σχηματίζονται γύρω της (Ξηρολίμνη, Καρατζά κ.ά.) έχεις μπροστά σου ένα σύμπλεγμα υγρότοπων, όπως αυτά που σε ηρεμούν όταν ξεχνιέσαι με ντοκιμαντέρ.

Ησυχες αμμουδιές στις όχθες του Νέστου.
Ησυχες αμμουδιές στις όχθες του Νέστου

Για ακόμα πιο χειροπιαστές απολαύσεις, ο Αλιευτικός Συνεταιρισμός Βιστονίδας «Αγιος Νικόλαος» εξασφαλίζει το καλύτερο ψάρι (κέφαλους, χέλια, λαβράκια, τσιπούρες κ.ά.) από μια λίμνη που τα προσφέρει χωρίς κόπο: μικρά παρασύρονται από τη θάλασσα στα νερά της. Εκεί παγιδεύονται από τους ψαράδες ώσπου να μεγαλώσουν και ναι, να καταλήξουν στο τραπέζι του αγαλλιασμένου επισκέπτη και του ντόπιου.

Δικαίως πολυφωτογραφημένο αξιοθέατο εδώ ή μάλλον σε μια μικρή λιμνοθάλασσα του Πόρτο Λάγος λίγο πιο δίπλα, τα εκκλησάκια του Αγίου Νικολάου και της Παναγίας Παντάνασσας που χτισμένα μέσα σε μικρές νησίδες από μακριά μοιάζουν να επιπλέουν στο νερό. Σαν ένα θαύμα, όπως ολόκληρη η Ξάνθη.

Τα ψάρια της λιμνοθάλασσας πιάνονται εύκολα και τρώγονται ακόμα πιο γρήγορα.
Τα ψάρια της λιμνοθάλασσας πιάνονται εύκολα και τρώγονται ακόμα πιο γρήγορα

Αβδηρα - Η πολιτεία των στοχαστών

Χτισμένη από τον Ηρακλή προς τιμήν του φίλου του Αβδηρου που κατασπαράχτηκε από τα ανθρωποφάγα άλογα του βασιλιά των Βιστόνων Θρακών, Διομήδη, για τη μυθολογία, πατρίδα του Δημόκριτου και του Πρωταγόρα για όλο τον κόσμο, τα Αβδηρα έχουν το δικό τους μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία: ιδρύθηκαν τον 7ο π.Χ. αιώνα από αποίκους των Κλαζομενών της Μ. Ασίας και αποτέλεσαν ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα και ακμαιότερες πόλεις του Βόρειου Αιγαίου.

Περιηγηθείτε στους αιώνες βαδίζοντας στα ερείπια της αρχαίας πόλης (3.000 στρέμματα ανοιχτού αρχαιολογικού χώρου) και του μεταβυζαντινού Πολύστυλου.

Σμήνα από σπάνια πουλιά είναι συχνό θέαμα στη Βιστονίδα.
Σμήνη από σπάνια πουλιά είναι συχνό θέαμα στη Βιστονίδα

Σαστίστε μπροστά στον λιμενοβραχίονα με γρανιτένιους ογκόλιθους στο αρχαίο λιμάνι. Και παρακολουθήστε ολόκληρη τη μεγαλοπρέπεια του πολιτισμού Αβδηριτών να αποκαλύπτεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο (25410 51003) με τρεις θεματικές ενότητες: δημόσιος βίος, ιδιωτικός βίος και ταφικά έθιμα.

Οσο για τα σημερινά Αβδηρα, αποτελούνται από το χωριό και τη Σκάλα Αβδήρων με την ατέλειωτη αμμουδιά. Ο οικισμός δημιουργήθηκε το 1700 όταν οι κάτοικοι του Πολύστυλου μεταφέρθηκαν εδώ και είναι ένα όμορφο χωριό με τα λιθόστρωτα και τα τοπικής αρχιτεκτονικής αρχοντικά του (αναζητήστε του Παμουκτσόγλου). Ιδίως το καλοκαίρι, ο κόσμος έρχεται εδώ για τις βραβευμένες με γαλάζια σημαία παραλίες του πάνω στο Θρακικό αλλά και τις εκδηλώσεις για τα Δημοκρίτεια.

Τα εκκλησάκια του Αγ. Νικολάου και της Παναγίας Παντάνασσας στο  Πόρτο Λάγος.
Τα εκκλησάκια του Αγ. Νικολάου και της Παναγίας Παντάνασσας στο Πόρτο Λάγος

Στη Σταυρούπολη και πιο πέρα

Αν σας άρεσε η ρετρό διάθεση της Παλιάς Πόλης, στην Σταυρούπολη θα έχετε μπόνους και μια φύση-καρτποστάλ. Σαν ένα τεράστιο φυσικό μπαλκόνι πάνω από τα νερά του Νέστου, γεμάτος παραδοσιακά λιθόστρωτα και αρχοντικά και μπόλικες καπναποθήκες, αυτός ο οικισμός θεωρείται δικαιολογημένα ο ομορφότερος της Ξάνθης. Πλουτίζοντας επίσης από την παραγωγή αρωματικού καπνού («Σου Γιαλεσί», δηλαδή από την κοιλάδα του Νέστου), η Σταυρούπολη έως το 1950 μετρούσε 4.500 κατοίκους σε δύο μεγάλες γειτονιές. Σήμερα το νούμερο αυτό είναι τριψήφιο, όμως το χωριό κέρδισε μια γαλήνη που κάνει τους χαμηλών τόνων επισκέπτες του να πληθαίνουν όλο περισσότερο.

Η αρχιτεκτονική που μαρτυράει πλούτο δεν θα μπορούσε να λείπει από τα αρχοντικά των Αβδήρων.
Η αρχιτεκτονική που μαρτυρεί πλούτο δεν θα μπορούσε να λείπει από τα αρχοντικά των Αβδήρων
Κεντρικό σημείο η πλατεία με τον πλάτανο και το απαραίτητο καφενείο. Ακριβώς εδώ, μεταξύ απογευματινού καφέ και ταβλακίου, ο κάποτε ιδιοκτήτης του Σταύρος Καραπατζάκης κατάφερε να συγκεντρώσει δεκάδες αντικείμενα συνδεδεμένα με τη ζωή του τόπου, που θα χαζέψετε ευχάριστα στο Λαογραφικό Μουσείο (τηλ. 25420 22693).

Μετά τον Νέστο πάντως, το μεγαλύτερο αξιοθέατο στη Σταυρούπολη είναι το ιστορικό και κουκλίστικο κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού: χτισμένος το 1924, ήταν ο πρώτος σταθμός που λειτούργησε στη Θράκη σαν στάση στη γραμμή Θεσσαλονίκης-Αλεξανδρού-πολης. Η δική σας διαδρομή δεν τελειώνει εδώ όμως.

Εντυπωσιακά ευρήματα  στο Αρχαιολογικό Μουσείο.
Εντυπωσιακά ευρήματα στο Αρχαιολογικό Μουσείο

Νότια, στον δρόμο προς τα Κομνηνά, βρίσκεται ο μεγαλύτερος και πιο εντυπωσιακός μακεδονικός τάφος που έχει ανασκαφεί στη Θράκη. Κατασκευάστηκε από μάρμαρο (200-150 π.Χ.) και παρότι τα σημαντικότερα κτερίσματα έχουν κλαπεί, τα ευρήματα δεν είναι καθόλου αδιάφορα: ένας ανθρώπινος σκελετός, δυο χρυσά δαχτυλίδια και ένα περιδέραιο.

Βόρεια, λίγο πιο έξω από το χωριό Καλύβα, και σε υψόμετρο 627μ., το Κάστρο είναι ένα από τα 14 που έλεγχαν τα περάσματα της κοιλάδας και είχε οπτική επαφή με τα άλλα φρούρια. Κατασκευάστηκε το 340 π.Χ. από τον Φίλιππο Β΄ και χρησιμοποιήθηκε διαδοχικά επί αιώνες από τον Φίλιππο Ε΄ έως τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό. Η ανασκαφή έφερε στο φως σημαντικά ευρήματα που φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής. Εσείς θα αποζημιωθείτε και με τη θέα.

Στον προθάλαμο του μακεδονικού τάφου.
Στον προθάλαμο του μακεδονικού τάφου
Πολύ κοντά, ακόμα ένας παράδεισος του εναλλακτικού τουρίστα. Ο καταρράκτης του Λειβαδίτη είναι ο ψηλότερος των Βαλκανίων με τα ορμητικά νερά του να ξεχύνονται με βοή από 60 μέτρα ύψος. Θα φτάσετε ακολουθώντας το μονοπάτι Δασαρχείου Ξάνθης, ένα σύντομο (2 χλμ.) αλλά από τα ομορφότερα ορεινής πεζοπορίας του νομού, που ξεκινά από το χωριό του Λειβαδίτη. Τελευταίο και επίσης συναρπαστικό, το Δασικό Χωριό Ερυμάνθου στο Δάσος της Χαϊντούς, ένα σωστό Μνημείο της Φύσης όπως χαρακτηρίστηκε το 1980 με υπεραιωνόβιες οξιές 30 μέτρων, άγρια ζώα, σπάνια πουλιά και ένα σωρό ρυάκια όπου αν είσαι τυχερός θα δεις και πέστροφες.

Ιερή γεωμετρία 

Πάνω από την Παλιά Πόλη τρία πολύ γνωστά μοναστήρια της Ξάνθης σχηματίζουν ισόπλευρο τρίγωνο μεταξύ τους: Η Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών (ΒΔ) είναι η παλαιότερη της περιοχής (1700) και στεγάζει την Εκκλησιαστική Σχολή.

Από το Παρατηρητήριο η θέα στους μαιάνδρους του Νέστου είναι αφοπλιστική.
Από το Παρατηρητήριο η θέα στους μαιάνδρους του Νέστου είναι αφοπλιστική

Η Μονή Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας (ΒΑ) λέγεται ότι κτίστηκε από κατοίκους της συvοικίας Σαμακώβ, απ΄ όπου έφεραν και την εικόvα της «Σαμακωβιανής» και φιλοξενεί το Εκκλησιαστικό Μουσείο.

Η Μονή της Παναγίας Καλαμούς (Β) φημίζεται για τα ιερά κειμήλια βυζαντινών αυτοκρατόρων και μοναχών αλλά και για το θαυματουργό εικόνισμα της Παναγίας που λέγεται ότι βρέθηκε σε καλαμώνα στις όχθες του Κόσσινθου. Αν βάλουμε και τον Αγιο Νικόλαο του Πόρτο Λάγος στο σχέδιο σχηματίζεται ένας σταυρός που η παράδοση θέλει να προστατεύει τους κατοίκους απ' το «κακό».

Φυσική σκιά στο δάσος της Χαϊντού.
Φυσική σκιά στο δάσος της Χαϊντού

FAST INFO
 

Καβουρμάς, παστουρμάς, πικάντικα σουτζούκια, ζουμερά κεμπάπ και μυρωδάτα λαχματζούν, ασυναγώνιστες καργιόκες και βουνά σαραγλί κάνουν την Ξάνθη εκτός από «σταυροδρόμι πολιτισμών» τόπο ντελίριου για καλοφαγάδες. Αναζητήστε ντόπια αλλαντικά και πάμφρεσκο ψάρι στη Δημοτική Αγορά και για σιροπιαστά κατευθείαν στον Παπαπαρασκευά (28ης Οκτωβρίου 155, 25410 22677) που από το 1926 έκανε διάσημη την Ξάνθη για έναν λόγο διαφορετικό από τον καπνό της.

Ο περίφημος μπασμάς, σήμερα καλλιεργείται μόνο από τους Πομάκους στα βόρεια του νομού.

Αν ενδιαφέρεστε, στην περιοχή υπάρχουν δυο ιαματικές πηγές: στην Ποταμιά 18 χλμ. από την Ξάνθη (25410 96349, 51480) και στις Θέρμες 43 χλμ. απ' την πόλη (25440 23232). Υπάρχουν και δύο χαμάμ πίσω απ' το Λαογραφικό Μουσείο (τηλ.: 25410 25421)

Στην κοιλάδα του Νέστου καλλιεργούσαν τον αρωματικό καπνό Σου Γιαλεσί.
Στην κοιλάδα του Νέστου καλλιεργούσαν τον αρωματικό καπνό Σου Γιαλεσί

Περισσότερα από 80 ταριχευμένα είδη ζώων της περιοχής σας περιμένουν στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (Ανατολικής Ρωμυλίας 10, 25410 21212) να τ α θαυμάσετε εκ του ασφαλούς.

Ο Οκτώβρης είναι ο μήνας του Μάνου Χατζιδάκι για την Ξάνθη, όπου για τον εορτασμό της επετείου της γέννησής του οργανώνονται τα φεστιβάλ «Η Ξάνθη του Μάνου Χατζιδάκι» (www.fex.org.gr) και το «Χατζιδάκειο» από τον Δήμο και τη Στέγη Γραμμάτων και Καλών Τεχνών.
Στη Μονή Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας λειτουργεί και Εκκλησιαστικό Μουσείο.
Στη Μονή Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας λειτουργεί και Εκκλησιαστικό Μουσείο

ΔΙΑΜΟΝΗ

«Hotel Casino Xanthi» (Λατομμεία Ξάνθης, 25410 84805, www.hotelcasinoxanthi.gr).
Πολυτελής διαμονή σε περιβάλλον design αισθητικής με υπέροχη θέα, ωραία πισίνα και εστιατόριο που συζητιέται.

«Elisso» (Βασ. Σοφίας 9, 25410 84400, www.hotelelisso.gr).
Σε κομβικό σημείο δίπλα στην «παραλία» και την Παλιά Πόλη, με προσεγμένες σουίτες και δωμάτια και όλες τις ανέσεις ενός αξιοπρεπούς city hotel.

Ξάνθη: Τόποι ονείρων

«Νατάσσα» (1ο χλμ. Εθνικής Οδού Ξάνθης-Καβάλας, 25410 21521, www.hotelnatassa.gr).
Ανεπιτήδευτη πολυτέλεια στις παρυφές της πόλης με ωραία δωμάτια, αξιόλογο εστιατόριο και φιλόξενο μπαρ για επαγγελματικές ή κοινωνικές επαφές.

«Filoxenia Hotel» (Τοξότες, 25410 93917,8,9, www.hotel-filoxenia-xanthi.gr).
Κοντά στα Τέμπη του Νέστου, ό,τι πρέπει για εναλλακτικούς και φυσιολάτρες που δεν αποχωρίζονται τις αστικές ανέσεις.

Ξάνθη: Τόποι ονείρων
 
«Διάβα» (Σταυρούπολη, 25420 22460, www.diava.gr).
Τέσσερα αυτόνομα διαμερίσματα γι' αυτούς που αγαπούν τη φύση αλλά δεν θυσιάζουν την ιδιωτικότητα και την αυτονομία.

ΦΑΓΗΤΟ
«Ξανθίππη» (1ο χιλιόμετρο Ξάνθης - Σταυρούπολης, 25410 65555)
Από τα παλιότερα της Ξάνθης, εκτός από παραδοσιακές τοπικές αλλά και διεθνείς έως γκουρμέ γεύσεις, σερβίρει θέα-πιάτο την πόλη και την πεδιάδα.
«Ερωδιός» (Αγ. Αθανασίου 2, 25410 66379).
Δύο διατηρητέα της Παλιάς Πόλης που έγιναν ένα, για να στεγάσουν φίλους της ξανθιώτικης κουζίνας.
«Κληματαριά» (Κεντρική Πλατεία Ξάνθης, 25410 22408).
Σχεδόν στάση θεσμός κάτω από το Ρολόι, στην παλιά ταβέρνα με τα μαμαδίστικα μαγειρευτά.
«Το κτήμα» (4ο χλμ. Ξάνθης - Πόρτο Λάγους, 24510 21010, www.toktima.gr)
Για ψάρια, θαλασσινά και φρέσκες σαλάτες.
«Βόσπορος» (5ο χλμ. Ξάνθης - Πόρτο Λάγους, 25410 83097, www.vosporos.gr).
Φρέσκα θαλασσινά και ψάρι αλλά και εμπνευσμένα πιάτα της στεριάς στην πετρόχτιστη αίθουσα ή τη δροσερή αυλή.
«Το στέκι» (Σταυρούπολη, 25420 22340, www.tosteki.gr).
Παραδοσιακή και δημιουργική κουζίνα σε ένα οικογενειακό εστιατόριο ιδανικό για οικογένειες με παιδιά (παιδική χαρά, καρεκλάκια και WC).

Πηγή εφημ. "Έθνος"
Κείμενο: Ερση Μηλιαράκη
Φωτογραφίες: Κλαίρη Μουσταφέλλου
Οι μετανάστες πρέπει να περάσουν από εξετάσεις επαρκούς γνώσης της Ρωσικής γλώσσας και του πολιτισμού. Υπέρ του νομοσχεδίου ο Πρωθυπουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας Ντιμίτρι Μεντβέντεφ.

“Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι στην οικονομία του σύγχρονου εργατικού δυναμικού, δημιουργούμε μια πολιτισμένη αγορά εργασίας, η οποία θα προσελκύσει ειδικευμένους επαγγελματίες, συμπεριλαμβανομένων αυτών από το εξωτερικό για εξειδικευμένες

εργασίες, αλλά όχι εις βάρος του ρωσικού λαού”, εξήγησε ο επικεφαλής της κυβέρνησης.
Υπενθύμισε ότι η πρακτική αυτή είναι κοινή σε άλλες χώρες. Σύμφωνα με τον ίδιο, στη Ρωσία, σε μεγάλο βαθμό έρχονται «ανειδίκευτοι εργάτες, που είναι συχνά δύσκολο να εκφραστούν στα ρωσικά, δεν έχουν ευχέρεια στην κουλτούρα μας, τα έθιμα, και λόγω των συγκρούσεων, διαπράττουν εγκλήματα.”

Σημειώστε ότι το νομοσχέδιο έχει ήδη υποβληθεί στην Κρατική Δούμα.

Οι συνένοχοι του Γιώργου και τα τερατώδη ψέματα

Την αντιμετώπιση του «λεπρού» έχει πλέον ο Γιώργος Παπανδρέου από όλους στο ΠΑΣΟΚ. Ακόμη και εκείνοι που το 2009 στήριζαν με πάθος τον ίδιο και τις επιλογές του, τώρα όχι μόνο τον απαρνούνται πλήρως, αλλά –με τον έναν ή τον άλλον τρόπο- του επιρρίπτουν όλες τις ευθύνες για τη μεγάλη «αρρώστια» που έπληξε τη χώρα με την προσφυγή στο ΔΝΤ και το Μνημόνιο.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Ανδρέα Λοβέρδου –ο οποίος «πυροβόλησε» κι αυτός τον πρώην πρωθυπουργό- περισσότερο από την όποια ιστορική αλήθεια συνεισέφεραν, έδωσαν το έναυσμα για να αρχίσουν το ένα μετά το άλλο τα στελέχη του (τότε) ΠΑΣΟΚ να νίπτουν τας χείρας και να μεταλλάσσονται σε όψιμους αντιμνημονιακούς.

Η «επιστροφή» στα προ τριετίας δεδομένα αποκαλύπτει το μεγάλο ψέμα και δείχνει πόσο διαφορετική υπήρξε η πραγματικότητα. Τότε, παραμονές εκλογών, είχαν σχηματιστεί τρεις μεγάλες κατηγορίες στελεχών στα ρετιρέ του ΠΑΣΟΚ.
Τη μία αποτελούσαν οι έμπιστοι του κ. Παπανδρέου, που αργότερα απέκτησαν και τον χαρακτηρισμό «κηπουροί». Ανάμεσά τους ήταν οι Γ. Ραγκούσης, Γ. Παπακωνσταντίνου, Λ. Κατσέλη, αλλά και οι Π. Γερουλάνος, Τ. Μπιρμπίλη, Δ. Δρούτσας, Χ. Παμπούκης, που βρέθηκαν αμέσως μετά με υπουργικούς θώκους.

Τη δεύτερη κατηγορία σχημάτιζαν τα στελέχη που είχαν στηρίξει μέχρι τότε τον κ. Παπανδρέου, αλλά δεν είχαν κερδίσει την πραγματική εμπιστοσύνη του, όπως οι Μιχ. Χρυσοχοΐδης, Α. Διαμαντοπούλου, Δημ. Ρέππας, Χ. Καστανίδης, Π. Ευθυμίου, Χρ. Παπουτσής.
Και την Τρίτη αποτελούσαν όσοι είχαν βρεθεί αντίπαλοί του στην εσωκομματική αναμέτρηση του 2007, με κυριότερους τους Ευ. Βενιζέλο, Α. Λοβέρδο, Κ. Σκανδαλίδη.

Οι πρώτοι, μαζί με τον Ν. Αθανασάκη και τη Ρ. Βάρτζελη, αποτελούσαν τον πιο στενό πυρήνα εξουσίας, με τον οποίο ο Γ. Παπανδρέου συζητούσε όσες από τις σημαντικές αποφάσεις δεν λαμβάνονταν σε οικογενειακό επίπεδο. Δεδομένου και του χαοτικού χαρακτήρα του, οι περισσότερες κρίσιμες συσκέψεις δεν είχαν θεσμικό χαρακτήρα. Οι άτυπες, αλλά ουσιώδεις συναντήσεις γίνονταν στο σπίτι του στο Καστρί, ενώ τις πιο πολλές φορές είχε προηγηθεί η ανταλλαγή e-mails (ακόμη και με άτυπους συμβούλους του), ενώ οι συσκέψεις απλώς αποσκοπούσαν στην επικύρωση των αποφάσεων. Γι αυτό έως σήμερα επικρατεί σύγχυση ως προς το τι αποφασιζόταν που, κάτι που επιτρέπει στον καθένα να προβάλει την δική του εκδοχή. Λέγεται δε ότι συνήθιζε να γράφει (όπως έκανε και για το θέμα του ΔΝΤ) σε έναν πίνακα τις εναλλακτικές λύσεις που υπήρχαν και με την εις άτοπον απαγωγή να καταλήγει με τους συνομιλητές του σε αυτήν που ήθελε.

Η ουσία είναι ότι τότε πρώτο μέλημα για όλους –ακόμη και για εκείνους που σήμερα εμφανίζονται ως διαφωνούντες- ήταν η νομή της εξουσίας. Ακόμη και σε αυτόν τον στενό κύκλο συνεργατών οι ανταγωνισμοί ήταν πάντως υπαρκτοί. Οι κ. Ραγκούσης και Παπακωνσταντίνου έβλεπαν από τότε τον εαυτό τους, ο καθένας, ως διάδοχο του κ. Παπανδρέου, η κυρία Κατσέλη είχε εμφανή σύγκρουση για την ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών με τον μετέπειτα «τσάρο» και οι προσωπικοί φίλοι του τότε πρωθυπουργού επένδυαν στην φθορά όλων των υπολοίπων.

Η Λ. Κατσέλη ήταν μάλιστα η πρώτη που είχε ταχθεί –και δημοσίως- υπέρ της προσφυγής στο ΔΝΤ, προτού ακόμη οι εξελίξεις οδηγήσουν στο Καστελλόριζο.

Από την δεύτερη κατηγορία, των «συμμάχων», οι κ. Χρυσοχοΐδης και Δαμαντοπούλου ασπάστηκαν αμέσως και απολύτως την πολιτική Παπανδρέου, θεωρώντας ότι αυτό θα ενίσχυε και τους ίδιους, αφού η ακολουθούμενη τότε ρητορική προσέγγιζε τις δικές τους «εκσυγχρονιστικές» καταβολές.
Κυρίως όμως ήλπιζαν σε μία μελλοντική αναβάθμισή τους στο σύστημα εξουσίας του κ. Παπανδρέου, αφού σε πρώτη φάση δεν τους είχε δώσει τους θώκους και τις εξουσίες που επιθυμούσαν.
Οι κ. Παπουτσής και Ευθυμίου, που είχαν αποκλειστεί από την πρώτη φάση διακυβέρνησης, έγιναν κι αυτοί γρήγορα –εν αναμονή της «ανταμοιβής» τους- δημόσιοι χειροκροτητές του κ. Παπανδρέου, κρατώντας κάποια προσχήματα για να μπορούν να αυτό-αποκαλούνται, μαζί με τους άλλους, «κοινωνιστές». Μέχρι και ο κ. Πάγκαλος με το «μαζί τα φάγαμε» εξασφάλισε την παραμονή του στην αντιπροεδρία της κυβέρνησης.

Από τους εσωκομματικούς αντιπάλους του κ. Παπανδρέου, ο κ. Βενιζέλος συνθηκολόγησε, αποδεχόμενος τον διακοσμητικό ρόλο του υπουργού Εθνικής Άμυνας και «παραδίδοντας» όλες τις κύριες αρμοδιότητες στον αναπληρωτή του Π. Μπεγλίτη. Υπήρξε απόλυτα συνεργάσιμος με τον τότε πρωθυπουργό και μάλιστα άρχισε να ορέγεται το υπουργείο Οικονομικών πολύ νωρίτερα από το καλοκαίρι του 2011, οπότε τελικά το ανέλαβε.
Τότε ήταν που άρχισε και η ραγδαία μεταβολή συσχετισμών εντός του ΠΑΣΟΚ, με τον κ. Παπανδρέου να «αδειάζει» κατ’ ουσίαν τους αυλικούς του προκειμένου να διασωθεί ο ίδιος.

Ο κ. Λοβέρδος στην αρχή είχε αντιμετωπίσει -και ορθώς- την τοποθέτησή του στο υπουργείο Εργασίας ως «εξορία» στην οποία τον έστειλε ο κ. Παπανδρέου προκειμένου να τον εξοντώσει πολιτικά. Με την έλευση της τρόικας όμως μεταβλήθηκε σε έναν από τους πιο πιστούς μνημονιακούς υπουργούς, με αποτέλεσμα να ανταμειφθεί αργότερα από τον κ. Παπανδρέου με την αναβάθμισή του στο υπουργείο Υγείας.

Σε όλη αυτή την φάση, παρά τις τριβές που υπήρχαν, ο κ. Λοβέρδος πίστευε ότι με την απόλυτη ευθυγράμμισή του στην πολιτική των δανειστών και των ξένων, δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για να ικανοποιήσει μεσοπρόθεσμα τις αρχηγικές φιλοδοξίες του.
Όσο για τον κ. Σκανδαλίδη, ήταν κοινό μυστικό ότι εκλιπαρούσε για μία θέση στο υπουργικό συμβούλιο κι ας ήταν τελικά «β’ διαλογής», όπως το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.

Όταν το δράμα είχε αρχίσει να αποκαλύπτεται, οι συνοδοιπόροι έκαναν στροφή

Για τους γνωρίζοντες τα παρασκήνια αυτής της τριετίας, το συμπέρασμα είναι ότι άπαντες τότε έγιναν εν μία νυκτί ακραιφνείς μνηυμονιακοί, μόλις ο κ. Παπανδρέου ανακοίνωσε τις αποφάσεις του. Ανεξάρτητα από το αν είχαν είτε «σοσιαλιστικές» καταβολές, είτε «φιλελευθερίζουσες» ενοράσεις ή ήταν «νεοεισερχόμενοι» στα άδυτα της εξουσίας. Και έσπευσαν να δηλώσουν υποταγή στους δανειστές, πιστεύοντας ότι ξεκινούσε μία νέα εποχή κατά την οποία θα μπορούσαν ως συνεργάτες και πειθήνια όργανά τους να παίξουν ρόλο, ακόμη και στην «μετα-Παπανδρέου» εποχή.

Η κατάσταση άρχισε όμως να αλλάζει μετά τον πρώτο χρόνο, όταν πια γινόταν εμφανής η αποτυχία του Μνημονίου, διαψεύδονταν οι βαρύγδουπες υποσχέσεις περί σύντομης επανόδου στις αγορές και οι εσωτερικές συγκρούσεις στην κυβέρνηση διαρκώς αυξάνονταν.
Η κατάρρευση του κ. Παπανδρέου και η αποχώρησή του από την πρωθυπουργία σηματοδότησαν και την ανάγκη όλων των μέχρι τότε «συνοδοιπόρων» του να αλλάξουν στρατηγική για να ξεχαστεί το παρελθόν τους.
Η κυρία Κατσέλη, που ήταν ήδη εκτός κυβέρνησης πια, έκανε την δική της ρήξη, ο κ. Καστανίδης ξιφουλκούσε κατά των μνημονιακών πολιτικών, ο Δημ. Ρέππας υπερηφανευόταν για τις αντιρρήσεις του προς την τρόικα, ο Μ. Χρυσοχοΐδης δήλωνε ότι δεν είχε διαβάσει το μνημόνιο, ο Γ. Ραγκούσης ανακάλυπτε με ιερή οργή ότι αν και δεξί χέρι του κ. Παπανδρέου δεν γνώριζε για την «λίστα Λαγκάρντ», ο Ευ. Βενιζέλος επιχειρούσε να τραβήξει διαχωριστική γραμμή από ντον προκάτοχό του.
Και τώρα τελευταία ο Α. Λοβέρδος, ένας ακόμη όψιμος αντιμνημονιακός, θυμήθηκε ότι είχε διαφωνήσει με αυτό που και ο ίδιος υπηρέτησε με πάθος, ερεθίζοντας τον Π. Ευθυμίου, που έσπευσε να διορθώσει ότι μόνος εκείνος είχε αντιταχθεί σθεναρώς στην προσφυγή στο ΔΝΤ…

Πηγή «Κυριακάτικη Δημοκρατία»
Στην ερώτηση πόσο συμπτωματικό είναι κάποιοι όμιλοι, όπως π.χ. αυτός του κυρίου Μυτιληναίου, που είδαμε πρόσφατα να καταγγέλλεται σε δημοσιεύματα για την ευκολία με την οποία παίρνει δουλειές, να είναι συγχρόνως χορηγός στα συνέδρια που κάνει ο αδελφός του πρωθυπουργού για την «πράσινη ανάπτυξη», ο κ. Τσίπρας απαντά:

«Ο κύριος Μυτιληναίος, διαθέτει μονάδα παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Ξέρετε πως το παράγει; Με… πετρέλαιο! Και ως γνωστόν, το πετρέλαιο είναι μαύρο. Δεν είναι «πράσινο». 

Κατά τ’ άλλα, μία από τις πρώτες ενέργειες του κυρίου Παπακωνσταντίνου, του «για αποτυχημένος μια χαρά σε βλέπω στην θέση σου», ξέρετε ποια ήταν; 
Ήταν να κατατάξει την μονάδα αυτή στις «πράσινες» πηγές ενέργειας και ο Έλληνας φορολογούμενος να πληρώνει …Μυτιληνόσημο! 
Να πληρώνει δηλαδή την μονάδα αυτή ως ανανεώσιμη πηγή παραγωγής ρεύματος.

Επίσης γνωρίζω ότι ο κύριος Παπακωνσταντίνου, με το που ανέλαβε το «πράσινο» υπουργείο, υπέγραψε μία περιβαλλοντική μελέτη, την οποία η προκάτοχος του ηρνείτο επίμονα να εγκρίνει. 

Βεβαίως αυτή η επιμονή δεν της βγήκε σε κακό αφού σήμερα βρίσκεται ως πρέσβειρα στον ΟΟΣΑ, διαμένοντας σε μία πολυτελή κατοικία και με μισθό που υπερβαίνει τα 300 χιλ. ευρώ τον χρόνο.

The bondholder

Έχω καιρό να γράψω γιατί λέω τρια χρόνια τα ίδια και τα ίδια. Την περασμένη εβδομάδα όμως δυο πράγματα συνέβησαν που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Το πρώτο σ ‘αυτό το άρθρο. Το δεύτερο στο επόμενο.

Την Δευτέρα ήμουν στις Βρυξέλλες. Είμαι σε μια επιτροπή και πολλές φορές έρχομαι σε επαφή με τεχνοκράτες. Περιγράφοντας την κατάσταση στην Ελλάδα και ποσό θλίψη και καταστροφή έφερε το μνημόνιο, στον καφέ με πλησίασε ένας τεχνοκράτης που έχει πολύ καλή γνώση για τις διαπραγματεύσεις όλων των Μνημονίων και μου είπε ότι ήθελε να μιλήσουμε ιδιαιτέρως. Πήγαμε στην άκρη του διαδρόμου. Έμεινα άφωνος μ’ αυτά που άκουσα.

Οι τεχνοκράτες είχαν προτείνει να αυξηθούν οι φόροι στους πλούσιους.. Είχαν δει πόσο επιτυχία είχε ένα τέτοιο το πρόγραμμα (αν θέλετε να το διαβάσετε είναι Proposition 30) στην Καλιφόρνια όπου το έλλειμμα από 40δις πριν 3 χρόνια έχει γίνει πλεόνασμα ΧΩΡΙΣ δραστικές περικοπές.

Τα 70 % των εσόδων το 2011 από τους ετήσιους φόρους εισοδήματος στην Καλιφόρνια τα πλήρωσαν αυτοί που είχαν εισόδημα πάνω από $200 000 ετησίως. (Θα θέλαμε να δούμε αυτή την στατιστική για την Ελλάδα κύριε Στουρνάρι (εσκεμμένα) που το παίζεις και τεχνοκράτης και σκληρό καρύδι –με τους αδύνατους όμως).
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ από το 2010 μέχρι και σήμερα λένε ΟΧΙ.

Έτσι όταν η τρόικα ακόμη και τώρα όταν λέει φοροδιαφυγή μ’ αυτό εννοούν δυο πράγματα. Την πραγματική φοροδιαφυγή και φόρους στους πλούσιους. Στην Ελλάδα οι πλούσιοι είναι ΟΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΦΟΡΟΛΟΥΜΕΝΟΙ από όλες της δυτικές χώρες. Και αυτό είναι φοροδιαφυγή.

Είχαν προτείνει επίσης να δοθούν φορολογικά κίνητρα σ’ όσους χρηματοδοτούσαν καινούργιες επενδύσεις στην Ελλάδα (αντί να τα στέλνουν στην Ελβετία).
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ από το 2010 μέχρι και σήμερα λένε ΟΧΙ.

Η New York Times είχε γράψει ότι το καινούργιο φορολογικό σχέδιο δεν έχει κανένα κίνητρο για να γίνουν επενδύσεις. Από το ότι φαίνετε λένε και οι δυο την αλήθεια– η εφημερίδα και ο τεχνοκράτης.
Όχι μονό αυτό.
Έχουμε και μια άλλη πρωτιά. Με το καινούργιο νομοσχέδιο πρώτη φόρα μια οικογένεια χωρίς παιδιά ελαττώνει τους φόρους που θα πληρώσει εφέτος ενώ ο φόρος αυξάνετε γεωμετρικά όσο περισσότερα παιδιά έχεις.

«Θέλετε να σταματήσετε να κάνετε παιδιά» μου είπε μ’ ένα σοβαρό ύφος. Όχι του απάντησα. «ΘΕΛΟΥΝ να μην κάνουμε παιδιά». «Δεν είμαι πολιτικός και έτσι δεν ξέρω γιατί εφαρμόζουν τέτοια μέτρα» μου είπε προβληματισμένος και έφυγε.

Το Σάββατο έσπασα το ποτήρι του κρασιού που έπινα, βλέποντας τα νέα, όταν βγήκε ο Κουρέλας (εσκεμμένα) και είπε «όχι άλλα μέτρα».

YΠ. Δεν έχω, και δεν θέλω να έχω, καμία σχέση με όλες τις πολιτικές δυνάμεις του σήμερα γιατί καμία δεν έχει όλα τα χαρακτηριστικά που ψάχνω. Και το λέω αυτό γιατί δεν θέλω να πει κάποιος ότι με το άρθρο υποστηρίζω εμμέσως τον Σύριζα.