Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Ιαν 2014

Μέσα σε διάστημα μόλις 4 ημερών (από την περασμένη Πέμπτη) σημειώθηκαν 2 περιστατικά στα οποία άγνωστοι εισήλθαν σε σχολικές μονάδες της Καβάλας, κατέβασαν την ελληνική σημαία, την έκαψαν και έβαλαν στην θέση της… την σημαία της Τουρκίας!

Η πρώτη καταγγελία είχε γίνει από τον Καβαλιώτη φωτογράφο Γιάννη Καπάιο, ο οποίος στην προσωπική του σελίδα στο facebook ανέφερε (με σχετική ανάρτησή του το περασμένο Σάββατο τα εξής): Περίμενα μία μέρα να δώ αν θα υπάρξει από κάπου ενημέρωση, αλλά αυτή δυστυχώς δεν υπήρξε…
Σας ενημερώνω λοιπόν ότι άγνωστοι το βράδυ της Πέμπτης κατέβασαν την ελληνική σημαία από τον ιστό της στο 5ο γυμνάσιο Καβάλας , την έκαψαν και ανέβασαν στην θέση της την τουρκική!!!
Τα συμπεράσματα δικά σας!

Απ’οτι με ενημέρωσε ο γιός μου άγνωστοι πήδηξαν απο τα κάγκελα της αυλής στραβώνοντας τα κιόλας και έκαψαν την ελληνική σημαία μπροστά στην πόρτα του σχολείου… και μετά ανεβάσαν την τουρκική, την οποία τα παιδιά δεν πρόλαβαν να δούν καθώς κατέβηκε αμέσως…

Στην αρχή δυσκολευτήκαμε να το πιστέψουμε, ωστόσο το πρωί της Δευτέρας ο αστυνομικός διευθυντής Καβάλας Μάκης Κοσκερίδης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό STUDIO 7, επιβεβαίωσε ότι σημειώθηκε το προαναφερθέν περιστατικό, σημειώνοντας ότι οι δράστες δεν έχουν ακόμα εντοπιστεί.

Μέσα από την ίδια ραδιοφωνική συχνότητα, όμως, έγινε γνωστό ότι ανάλογο περιστατικό σημειώθηκε λίγες ημέρες μετά και στο 7ο Δημοτικό Σχολείο!

Για το ποιος μπορεί να είναι υπεύθυνος για αυτά τα συμβάντα το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι υποθέσεις και εικασίες.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, απαιτείται ψυχραιμία διότι τέτοιες ενέργειες έχουν σαν μοναδικό σκοπό την δημιουργία έντασης με συγκεκριμένο σκοπό.

Άλλωστε και στο παρελθόν η συνοικία της Παναγίας έχει γίνει στόχος παρόμοιων ενεργειών (όπως η καρφωμένη κεφαλή χοίρου στην πόρτα του παλιού τεμένους Χαλίλ Μπέη-γνωστό και ως Παλιά Μουσική).

Πηγή





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Για την ένοπλη πάλη και την τρομοκρατία


Του Γιώργου Καραμπελιά

Η φυγή του Χριστόδουλου Ξηρού, μετά τις δολοφονίες των δύο χρυσαυγιτών και τους πυροβολισμούς στο σπίτι του Γερμανού πρέσβη, ήλθε να φέρει και πάλι στο προσκήνιο της ελληνικής πολιτικής ζωής το ζήτημα της τρομοκρατίας. Και κρατάει σαράντα χρόνια αυτή η ιστορία.

Ειδικά για όσους από εμάς –σε όλη την Ευρώπη– δεν ανήκα(ου)ν σε κανέναν από τους κατεστημένους πολιτικούς χώρους, η επίδραση του τρομοκρατικού φαινόμενου υπήρξε καταλυτική. Η τρομοκρατία υπήρξε ένας από τους βασικότερους παράγοντες που οδήγησαν στην αποσύνθεση του μεγάλου απελευθερωτικού κινήματος που εγκαινιάστηκε σε όλη την ήπειρο με το κίνημα του 1968, ενισχύοντας τις καθεστωτικές δυνάμεις και επιταχύνοντας τη μετάλλαξη του παλιού κινήματος αμφισβήτησης σε θεραπαινίδα του συστήματος – όπως θα γίνει με τους Πράσινους.

Η φαγοκύτωση του κινήματος της αμφισβήτησης από την τρομοκρατία έδωσε το άλλοθι για την παντοδυναμία των μηχανισμών καταστολής και τη μετατροπή των αστυνομικών σε ράμπο, έστρεψε σε συντηρητικές κατευθύνσεις τα λαϊκά στρώματα και, προπαντός, απέτρεψε τη συγκρότηση ενός νέου απελευθερωτικού κινήματος που να συνθέτει, επί τέλους, ισότητα και ελευθερία. Η τρομοκρατία είναι ένας από τους βασικούς υπευθύνους για τη συντηρητική μετεξέλιξη των δυτικών κοινωνιών.

Στην Ιταλία, με το σημαντικότερο κίνημα αμφισβήτησης σε όλη την Ευρώπη, έστειλε δεκάδες χιλιάδες στις φυλακές, αλλά, πολύ σημαντικότερο, έφερε τον… Μπερλουσκόνι και τον μπερλουσκονισμό στην εξουσία, μια και το κίνημα των εργατικών και νεολαιίστικων διεκδικήσεων της δεκαετίας του 1970 συκοφαντήθηκε, αποσυντέθηκε, διελύθη εκ των έσω και ο νεοφιλελευθερισμός και οι αξίες του καζινο-καπιταλισμού εμφανίστηκαν ως η ελκυστικότερη εναλλακτική λύση.

Στη Γερμανία, η Μπάαντερ-Μάινχοφ (ΡΑΦ) θα διευκολύνει τη μεγάλη ιδεολογική αντεπανάσταση που θα μεταβάλει ακόμα και το κόμμα των Πρασίνων σε όργανο των Κον-Μπεντίτ και Φίσερ, οι οποίοι θα κυριαρχήσουν ακριβώς μέσα στο πλαίσιο της τρομοϋστερίας.

Στην Ελλάδα, τέλος, η τρομοκρατία, και η ανεξέλεγκτη χρήση της βίας, διευκόλυνε την επιβεβαίωση των κατεστημένων πολιτικών κομμάτων, της αμερικανοκρατίας και της γερμανοκρατίας σήμερα, και δεν επέτρεψε να σχηματιστεί κάποια εναλλακτική πρόταση, έξω από τις καθεστωτικές στρούγκες. Εμείς, όσοι, για σαράντα ολόκληρα χρόνια, παλεύουμε για να δημιουργηθεί ένα εναλλακτικό απελευθερωτικό κίνημα, έχουμε βιώσει το πρόβλημα κυριολεκτικά πάνω στο πετσί μας. Και όχι μία φορά, αναρίθμητες. Κάθε φορά τα αντισυστημικά κινήματα διαλύθηκαν ή υποχώρησαν, σε μεγάλο βαθμό διότι οι «επαγγελματίες» της βίας τα προβοκάρισαν συστηματικά και δεν επέτρεψαν την ανάπτυξή τους.

Θα μπορούσα να πάω πολύ μακριά στο παρελθόν, από τη δεκαετία του 1970, αλλά θα έλθω στα πρόσφατα. Μήπως η διάλυση του κινήματος των αγανακτισμένων δεν διευκολύνθηκε τα μάλα από τις προβοκατόρικες ενέργειες της Μαρφίν ή των κουκουλοφόρων στις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις; Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Η επιβίωση των μνημονίων και, στο πεδίο της αντιπολίτευσης, η… διόγκωση του Σύριζα. Η «Σπίθα» δεν διαλύθηκε μόνο από τις ηγετικές της αμαρτίες, αλλά και γιατί χάθηκε το μαζικό έδαφος πάνω στο οποίο πατούσε.

Σήμερα, τη στιγμή που, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, είχε αρχίσει το ξήλωμα της Χρυσής Αυγής και είχε αποτύχει η απόπειρα μιας κυβερνητικής συγκυβέρνησης δεξιάς και ακροδεξιάς ως μελλοντική εναλλακτική λύση, ήρθαν οι τρομοκράτες να αποενοχοποιήσουν τον χρυσαυγητισμό, καταδείχνοντας πως και οι αντίπαλοι της Χρυσής Αυγής δεν είναι καλύτεροι από αυτή. Και μπορεί να επιχαίρουν οι ανεγκέφαλοι επειδή αρκετοί νεαροί χρυσαυγίτες φοβήθηκαν, δεν βλέπουν όμως ότι ετοιμάζεται νέο κύμα ακροδεξιάς, η οποία αποενοχοποιήθηκε –πιθανότατα θα εμφανιστεί ακόμα και ακροδεξιά τρομοκρατία– και η Ελλάδα βυθίζεται ακόμα περισσότερο στην ανυποληψία.

Τη στιγμή που ογκώνεται το κύμα του αντιγερμανισμού και έχει αρχίσει να οργανώνεται το μποϊκοτάζ της γερμανικής κατοχής, βγαίνουν οι «εκδικητές» να υπονομεύσουν αυτό το πάνδημο αντιγερμανικό κίνημα, πυροβολώντας στο δωμάτιο της… κόρης του Γερμανού πρέσβη. Και έτσι συμβάλλουν στους σχεδιασμούς των…. Γερμανών και της Πρεβείας τους, που θέλουν να απομονώσουν και να εξοντώσουν την Ελλάδα, ενώ δυσκολεύεουν την οργάνωση της αντιγερμανικής καμπάνιας.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 κάποιοι, ανάμεσά τους και εμείς, προσπαθούμε να κλείσει το κεφάλαιο της τρομοκρατίας μέσα από μια σταδιακή καταλλαγή, όπως έγινε σε μεγάλο βαθμό στην Ιταλία, ώστε να μη χρησιμοποιείται σαν πρόσχημα για την παραπέρα συρρίκνωση των λαϊκών ελευθεριών. Την ίδια στιγμή ο Χριστόδουλος Ξηρός καταδικάζει με τη φυγή του, για αρκετά χρόνια, όλους τους υπόλοιπους κρατουμένους, να μη μπορούν να χρησιμοποιούν το ευεργετικό μέτρο της άδειας. Ρίχνει έτσι νερό στον μύλο της τρομολαγνείας, την οποία σπεύδουν να εκμεταλλευτούν ο Δένδιας και ο Σαμαράς για να επιβάλουν στρατιωτικό νόμο στην Αθήνα, την ημέρα ανάληψης της ευρωπαϊκής προεδρίας.

Γνωρίζουμε πως τα επιχειρήματα έχουν εξαντληθεί εδώ και πολλά χρόνια. Έχουμε επαναλάβει αναρίθμητες φορές πως η χρήση της ένοπλης βίας ως πολιτικής μεθόδου πάλης νομιμοποιείται μόνο απέναντι σε καθεστώτα ξένης κατοχής και δικτατοριών, όταν και όπου δηλαδή δεν είναι δυνατή η πολιτική έκφραση διαφωνίας. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις –και έχει αποδειχτεί και από την ελληνική και τη διεθνή εμπειρία– στρέφεται πάντα ενάντια στα ίδια τα λαϊκά κινήματα. Γι’ αυτό εξ άλλου, πολύ συχνά, μεγάλο μέρος του κόσμου, και όχι μόνο το ΚΚΕ, θεωρεί αυτές τις ενέργειες, ή ακόμα και τις οργανώσεις, βαλτές από τις υπηρεσίες ασφαλείας, ντόπιες και ξένες. Δυστυχώς, όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις, πρόκειται για μια έκφραση ακραίου πολιτικού υποκειμενισμού, μηδενισμού και ναρκισσισμού. Οι άνθρωποι αυτοί αδιαφορούν για τις συνέπειες που θα έχουν οι πράξεις τους για τους υπολοίπους, ή και για τα ίδια τα λαϊκά κινήματα, που υποτίθεται πως θέλουν να εκφράσουν. Γι’ αυτό εξ άλλου και συχνά πυκνά στα κείμενά τους επαναλαμβάνουν πως αδιαφορούν για το τι θα πουν «οι μικροαστοί», δηλαδή ο κοσμάκης, και δεν θέλουν να εκφράσουν παρά τον… επαναστατημένο εαυτό τους! Έτσι ακόμα και αν στρέφονται κάποτε ενάντια σε στόχους που είναι μισητοί από τον λαό, όπως είχε γίνει και με την 17 Νοέμβρη, επειδή η συνολική λογική τους είναι ενταγμένη στον μηδενισμό, το αποτέλεσμα εν τέλει δεν μπορεί παρά να είναι απολύτως αρνητικό.

Αν κάποτε, μετά τη δικτατορία, η τρομοκρατία στην Ελλάδα διασφάλιζε μία κάποια συναίνεση εξαιτίας των τριάντα χρόνων της κρατικής τρομοκρατίας και των καθεστώτων της άκρας δεξιάς, με αποκορύφωμα τη χούντα, σήμερα, σαράντα χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας, και στην φοβερά επίκίνδυνη στιγμή που βρίσκεται η χώρα, ποια νομιμοποίηση μπορει να έχει; Απολύτως καμία.

Η διαιώνιση του φαινομένου είναι μια ακόμα ένδειξη της βαθύτατης παρακμής που μαστίζει τη χώρα: Θα χρησιμοποιηθούν ώστε να ταυτίζονται οι λαϊκές κινητοποιήσεις και αντιδράσεις, όπως συνέβη στις Σκουριές, με την τρομοκρατία, Θα χρησιμοποιηθούν για να ενισχυθούν και πάλι οι καθεστωτικές δυνάμεις και κόμματα, ώστε να μην μπορέσει η δίκαιη οργή του λαού και της νεολαίας, ενάντια σε ένα σάπιο σύστημα, να εκφραστεί δημιουργικά και αποτελεσματικά. Για να μην οδηγηθεί ποτέ ο ΓΑΠ στο ειδικό δικαστήριο που του αρμόζει.

Λειτουργούν εν τέλει, ως στοιχείο νομιμοποίησης και εξαγνισμού των δυνάμεων τις οποίες δήθεν αντιστρατεύονται. Γι’ αυτό και το σύστημα τους χρειάζεται, διότι μετά από σαράντα χρόνια, μεταβλήθηκαν σε οργανικό στοιχείο της μεταπολιτευτικής παρακμής της Ελλάδας.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Άσχημο νέο στο δρόμο του Ερντογάν προς τις Βρυξέλλες 

Βελγίδα μάνα που ήρθε την περασμένη Τετάρτη στην Κωνσταντινούπολη με σκοπό να πάει να βρει τα παιδιά της που πήγαν για την τζιχάντ στην Συρία, κρατήθηκε στο αεροδρόμιο και ακολούθως απελάθηκε. Μετά από το περιστατικό ο Τούρκος πρέσβης κλήθηκε για εξηγήσεις στο βελγικό υπουργείο Εξωτερικών. Ο Βέλγος υπουργός Εξωτερικών κατηγόρησε την Τουρκία πως ενθαρρύνει το πέρασμα μαχητών προς την Συρία.

Απελάθηκε από την Τουρκία μια Βελγίδα μάνα που είχε έρθει για να προβεί σε προσπάθειες για να σώσει τα δύο της παιδιά – ηλικίας 16 και 24 ετών- που είχαν πάει για τζιχάντ στην Συρία. Η μητέρα αυτή πέταξε από Βέλγιο προς Κωνσταντινούπολη στις 18 Ιανουαρίου, στο αεροδρόμιο Ατατούρκ την σταμάτησαν , την έριξαν σε ένα κελί και αργότερα την απέλασαν.
Το περιστατικό είχε μεγάλη απήχηση στο Βέλγιο και οι εφημερίδες μετέφεραν το θέμα στα πρωτοσέλιδα τους. Σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στον βελγικό τύπο, η μητέρα αυτή πριν να πάει στην Τουρκία έμαθε πως τα παιδιά της βρίσκονται σε συριακή περιοχή κοντά στα σύνορα με την Τουρκία και πήγε στην Τουρκία για να προσφύγει στις τουρκικές αρχές για να βρουν τα παιδιά της.

¨Χωρίς καμμία ανακοίνωση την έστειλαν πίσω¨
Ο δικηγόρος της μητέρας ο Αλέξις Ντεσβάεφ ανέφερε πως η πελάτης του στάλθηκε πίσω στο Βέλγιο με το πρώτο αεροπλάνο, χωρίς να της γίνει καμμία ανακοίνωση. Ο Ντεσβάεφ συνέχισε λέγοντας : Ποιο είναι το συμφέρον των τουρκικών αρχών που επέτρεψαν στα μικρά παιδιά να περάσουν από τα εδάφη τους για να πάνε να πολεμήσουν στην Συρία, αλλά παρεμπόδισαν την πελάτισσα μου ; Ελπίζουμε πως το βελγικό υπουργείο εξωτερικών θα ζητήσει μια ανακοίνωση από τους Τούρκους αρμοδίους για αυτό το θέμα. Ταυτόχρονα εμείς θα ζητήσουμε πληροφορίες σχετικά με το πότε και πως θα μπορέσει η μητέρα να δει τα παιδιά της.

 Βαριές κατηγορίες από το βελγικό υπουργείο Εξωτερικών
Σε δηλώσεις που έκανε στην βελγική τηλεόραση ο Βέλγος υπουργός Εξωτερικών Ντιντιέρ Ρέιντερς απεύθυνε βαριές κατηγορίες κατά της Τουρκίας. Ο Βέλγος υπουργός ανέφερε πως οι τουρκικές αρχές δεν παίρνουν κανένα μέτρο για να παρεμποδίσουν το πέρασμα μαχητών στην Συρία και είπε πως ¨Αντίθετα, τους ενθαρρύνουν, τους στηρίζουν και διευκολύνουν το πέρασμα τους¨.

Τον Ερντογάν τον περιμένουν οι μητέρες στις Βρυξέλλες !
Η στήριξη της Τουρκίας στις ομάδες των οπαδών της τζιχάντ δεν φέρνει θύματα μόνο σε οικογένειες στην Τουρκία αλλά και σε οικογένειες στην Ευρώπη. Τον πρωθυπουργό Ερντογάν που πήγε χτες στις Βρυξέλλες για να συναντηθεί με αξιωματούχους της Ε.Ε., τον περιμένουν και οι μητέρες που αναζητούν τα παιδιά τους που πήγαν για την τζιχάντ στην Συρία.
Haber.sol.org 20/1/2014

Μετάφραση Τουρκικά Νέα

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Μιχάλη Ιγνατίου 

Η κινητικότητα και η δραστηριότητα των εισαγγελέων και των ανακριτών είναι οπωσδήποτε ευπρόσδεκτη. Τους τελευταίους 18 μήνες πολιτικοί, επιχειρηματίες και οικονομικοί παράγοντες έχουν οδηγηθεί στη φυλακή. Ευχόμαστε ότι περισσότεροι –εφόσον υπάρχουν τα στοιχεία και οι αποδείξεις- θα ακολουθήσουν. Είναι ένας τομέας όπου θα έλεγα πως η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά τα πάει πολύ καλά.

Η διαφθορά, και αυτό που συνηθίσαμε να χαρακτηρίζουμε «λαμογιά», απασχόλησαν από την πρώτη στιγμή τους δανειστές. Θυμάμαι ότι ο πρώην γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν έθεσε επιτακτικά το φαινόμενο της διαφθοράς στον τότε πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Θυμάμαι επίσης ότι τον Αύγουστο του 2010, αξιωματούχοι του Ταμείου ζήτησαν από την Αθήνα να ξεκινήσει η έρευνα για τέσσερις υποθέσεις που αφορούσαν δύο στελέχη του ΠΑΣΟΚ και δύο της Νέας Δημοκρατίας. Δυστυχώς, ο κ. Παπανδρέου δεν είχε την πολιτική βούληση να τιμωρήσει πολιτικούς που είχαν αναμειχθεί σε σκάνδαλα, φέρνοντας σε δύσκολη θέση τον υπουργό του των Οικονομικών, που πολύ ορθά πράττοντας συμφώνησε με τον κ. Στρος Καν.

Θα καταθέσω, όπως πάντα, χωρίς φόβο και πάθος τη γνώμη μου για το θέμα, παρά το γεγονός ότι πολλοί θα διαφωνήσουν: Η φυλάκιση αρκετών πολιτών, που αναμείχθησαν στα σκάνδαλα -ελπίζω και η παραδειγματική τιμωρία τους- δεν θα ήταν σήμερα ένα γεγονός εάν δεν επέμεναν οι δανειστές και ειδικά οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ. Η κ. Κριστίν Λαγκάρντ έχει κάνει σημαία της την πάταξη της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς και ο Πολ Τόμσεν έχει οδηγίες να θέτει σε κάθε επιθεώρηση τα θέματα στους Ελληνες συνομιλητές του.

Οπωσδήποτε, η Τρόικα με την επιβολή της άνευ προηγουμένου λιτότητας, ευθύνεται για τα περισσότερα δεινά του ελληνικού λαού, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να τιμωρηθεί κανείς εξ αυτών που πρωταγωνίστησαν στα σκάνδαλα, εάν οι δανειστές δεν επέβαλλαν τη γραμμή της τιμωρίας. Για να είμαι δίκαιος, πρέπει να σημειώσω ότι ο κ. Σαμαράς συμφώνησε από την πρώτη στιγμή με τη θέση των δανειστών για να πολεμηθεί η διαφθορά και σε καμία περίπτωση δεν στάθηκε εμπόδιο στους εισαγγελείς και τους ανακριτές. Οι προηγούμενοι και όσοι κυβέρνησαν μέχρι τον Ιούνιο του 2012, ούτε βούληση έδειξαν, ούτε φρόντισαν να στηρίξουν όσους εκ των εισαγγελέων είχαν την τόλμη να συγκρουστούν με τα συμφέροντα, που εκπροσωπούσαν πολιτικοί, επιχειρηματίες και άλλοι οικονομικοί παράγοντες. Αντίθετα, σταμάτησαν εν τη γενέσει τους υποθέσεις που ξεκίνησαν από πρωτοβουλία των εισαγγελέων.

Ουδείς μπορεί να προβλέψει το τέλος της μάχης εναντίον της διαφθοράς. Βέβαια, με την αλλαγή των σχετικών νόμων, με τη στήριξη που δίνει ο σημερινός πρωθυπουργός και την πίεση των δανειστών, είναι εξαιρετικά δύσκολο να μην φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο. Θα φτάσει, διότι εκτός των άλλων, είναι και ένα θέμα που θα μπορούσε να βοηθήσει στις εκλογές τον Πρωθυπουργό…

Οσοι έχουν αναμειχθεί σε σκάνδαλα, όσο «βαριά» και αν είναι τα ονόματά τους, πρέπει να τιμωρηθούν. Και πρέπει επίσης να επιστρέψουν τα χρήματα που έκλεψαν. Θα έλεγα δε ότι η οικονομική πλευρά των υποθέσεων διαφθοράς είναι και η πιό σημαντική. Ενας συνδυασμός επιστροφής των κλεμμένων με ολιγόχρονη φυλάκιση, ίσως να ήταν η ιδανική λύση γι’ αυτό το τεράστιο ζήτημα. Η κατάσχεση των τραπεζικών λογαριασμών και της περιουσίας των καταδικασθέντων θα είναι ένα σημαντικό εισόδημα για το κράτος.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (www.epikaira.gr) την Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2014 – Φωτογραφία από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Πηγή





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Ιωάννη Μιχαλέτου 

Βασικά στοιχεία
Διαβάζει εμφανώς κείμενο που του έχει υπαγορευτεί
- Ο κειμενογράφος-συντάκτης εμφανέστατα προσπαθεί (εναγωνίως) να συνδέσει τις λεγόμενες "παλιές σειρές" της τρομοκρατίας από τη δεκαετία του '70 με τη νέο-τρομοκρατία των "Πυρήνων"

- Ταυτοχρόνως επιδιώκεται η ευρύτερη ταύτιση με ένα φάσμα ετερόκλητων πολιτικών-κοινωνικών στόχων σε πολλαπλά στρώματα της Ελληνικής κοινωνίας

- Υπάρχει πρωτίστως στρατηγική πολιτική στόχευση

- Οι "οργανωτές" της εμφάνισης Ξηρού "πάσχουν" από ευρύτερη ομάδα πλαισίωσης για τρομοκρατικές πράξεις

- Προσπαθούν να "εκκινήσουν" κινηματικές-διαδικασίες με μάλλον χονδροειδή τρόπο

- "Ποντάρουν" στην ευρύτερη "Ριζοσπαστικοποίηση" σημαντικού μέρους της Ελληνικής νεολαίας, δίχως όμως ολοκληρωμένη αντίληψη επί της τρέχουσας κατάστασης -κατά πάσα πιθανότητα είναι άτομα μέσης και μεγάλης ηλικίας


Δευτερογενή στοιχεία
- Ο Ξηρός έχει εμφανώς βαμμένα τα μαλλιά του

- Ο Ξηρός είναι ξυρισμένος, δεν δείχνει ταλαιπωρημένος και ατημελής. Ως εκ τούτου διαμένει σε αστικό περιβάλλον (διαμέρισμα) με τουλάχιστον τις απαραίτητες σύγχρονες ανέσεις που ανήκει σε άτομο το οποίο εμπιστεύεται πλήρως

Ο Ξηρός δεν διακρίνεται από πάθος-ένταση-στρες, δεδομένης της απόδρασης του και της "καταδίωξης του" από τις Αρχές. Κάλλιστα θα μπορούσε να βρίσκεται υπό την επήρεια ήπιου κατασταλτικού σκευάσματος κατά την ανάγνωση του κειμένου που του υπαγορεύεται


Τελική υπόθεση-εκτίμηση
Πρόκειται για μια προσπάθεια κύκλων που έχουν σε "τρομοκρατικό επίπεδο" απενεργοποιηθεί τα τελευταία έτη και επιδιώκουν με τη "συμβολική" εμφάνιση του Ξηρού να επανέλθουν στα πράγματα σε μια αντιγραφή των "στρατηγικών" κινήσεων της 17 Ν" που είχε τη τάση να δραστηριοποιείται εντόνως σε χρόνους πολιτικών αλλαγών-έντασης και εκλογών, δεδομένης και της τραγικής κατάστασης που βρίσκεται η χώρα και την απώλεια των κοινωνικών κεκτημένων και της ολοένα και ευρύτερα εμφανιζόμενης -δια μέσου της Δικαιοσύνης- παρακμής του πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου (Σκάνδαλα, μίζες, κτλ).

Η προσπάθεια αυτή όμως είναι ημιτελής για το σκοπό για τον οποίο οργανώθηκε και μπορεί να χαρακτηριστεί ως "ερασιτεχνική".

Η σύλληψη του Χριστόδουλου Ξηρού είναι θέμα εβδομάδων, εάν όχι ημερών.

Πηγή RIMSE


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
  • Νομική κερκόπορτα και αδικαιολόγητη προχειρότητα στην έκδοση αποφάσεων και νόμων
  • Παπανδρέου και Προβόπουλος παρέδωσαν «γη και ύδωρ» σε κάθε ενδιαφερόμενο να αγοράσει, να κατασχέσει και να εκπλειστηριάσει ελληνική γη
Η Τράπεζα της Ελλάδας αναγνώρισε την τουρκική Ziraat Bank ως ελληνική τράπεζα, ενώ το Ελληνικό Κοινοβούλιο ψήφισε νόμο με βάση τον οποίο επιτρέπεται η αλλαγή ιδιοκτησίας στις παραμεθόριες περιοχές, δίνοντας πρόσθετα "κεκτημένα" στην τουρκική τράπεζα να προχωρά σε κατασχέσεις

    Η όλη ιστορία ξεκινά από την ίδρυση του ΤΑΙΠΕΔ και συνεχίζεται από την καταιγίδα δημοσιευμάτων που αφορούν κατασχέσεις ελληνικών περιουσιών. Στο θέμα, όμως, εμπλέκονται οι παραμεθόριες περιοχές (μαρίνες κ.α.) και το δικαίωμα ή μη πώλησης ή κατάσχεσης και αλλαγής ιδιοκτησίας γης, που αφορά άμεσα και τις κατασχέσεις στις οποίες προχωρά η γνωστή τράπεζα τουρκικών συμφερόντων Ziraat Bank…

    Υπάρχει, λοιπόν, δικαίωμα αλλαγής ιδιοκτησίας στις παραμεθόριες περιοχές;

    Αναμφισβήτητα ναι και χωρίς τους όρους και περιορισμούς του παρελθόντος, χάριν της υπογραφής του διοικητή της ΤτΕ κ. Προβόπουλου αλλά και του ειδικού νόμου που φρόντισε να τροποποιήσει η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, τον Ιούνιο του 2011, πριν την έλευση του Ταγίπ Ερντογάν…

    Σύμφωνα με την προσφάτως τροποποιηθείσα σχετική νομοθεσία (Ν.1892/1990 στο άρθρο 114 Ν.3978/2011), είναι εφικτή η αγοραπωλησία μεταξύ ιδιωτών, οργανισμών και φορέων, που ανήκουν σε χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης… Έτσι, το ΤΑΙΠΕΔ μπορεί να ξεπουλάει οτιδήποτε Ελληνικό σε οποιονδήποτε βρίσκεται εντός της Ε.Ε.

    Μπορεί ο Μεταξάς το 1938 να προέβη στην δημιουργία ενός νόμου (1366/1938) που θα προστάτευε την εθνική κυριαρχία των παραμεθορίων περιοχών της Ελλάδας, όμως η συνέχεια αποδείχθηκε ιδιαιτέρως «εξευρωπαϊσμένη», χωρίς κανείς να μπορεί να απαντήσει υπεύθυνα στο εάν σήμερα έχουν παυθεί οι λόγοι ή οι φόβοι που οδήγησαν στην ψήφιση αυτού του απολύτως εξειδικευμένου νόμου, που αφορούσε την απαγόρευση δικαιοπραξιών σε παραμεθόριες και παράκτιες περιοχές…

    Όμως, δεν είναι μόνο το ΤΑΙΠΕΔ που πρέπει να μας απασχολεί… Η περίπτωση της Ziraat Bank (πρόκειται για την Αγροτική Τράπεζα της Τουρκίας, συνδεδεμένη με το βαθύ κράτος των κεμαλιστών αλλά και τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες), είναι τελείως διαφορετική, αφού με βάση το καταστατικό της ίδρυσής της και με την υπογραφή του κ. Προβόπουλου, έχει αναγνωριστεί η λειτουργία της ως Ελληνικής τράπεζας(!!!) και ως εκ τούτου έχει τη δυνατότητα κατάσχεσης ελληνικών περιουσιών, ακόμη και παραμεθορίων περιοχών της χώρας!

    Ας δούμε, όμως, αναλυτικά το θέμα του πολύ εξειδικευμένου νόμου, μέσα από μία νομική προσέγγιση ενός ειδικού νομικού συνεργάτη.

    Νόμος περί αγοραπωλησίας ακινήτων επί παραμεθορίων περιοχών

    Ο Ν.1892/1990 και δη τα άρθρα 24 - 32 αυτού, δεν είναι τυχαίες διατάξεις. Λόγω της ιδιαίτερης σημασίας τους, ακόμη και σήμερα, στην «κατοχική» εποχή της σύγχρονης Ελλάδας, υφίστανται, έστω και σε «παρδαλή» έκδοση από το 2011 και μετά, όπως παρακάτω θα εκτεθεί. Άλλωστε, σχετικώς, τίθεται και το ρητορικό ερώτημα «Ποιός θα μπορούσε να τις καταργήσει…;», διότι πρέπει να αναφερθεί ότι οι διατάξεις του Νόμου αυτού αφορούν δικαιοπραξίες επί ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές, σε νήσους, νησίδες (και ιδιωτικές) και σε ορισμένες περιοχές της Κρήτης. Πιο συγκεκριμένα ως παραμεθόριες περιοχές ορίζονται στο άρθρο 24 παρ. 1 αυτού οι περιοχές των τέως Νομών Δωδεκανήσου, Έβρου, Θεσπρωτίας, Καστοριάς, Κιλκίς, Λέσβου, Ξάνθης, Πρέβεζας, Ροδόπης, Σάμου, Φλώρινας και Χίου, οι νήσοι Θήρα και Σκύρος, καθώς και οι τέως επαρχίες Νευροκοπίου του τέως Νομού Δράμας, Πωγωνίου και Κόνιτσας του τέως Νομού Ιωαννίνων, Αλμωπίας και Έδεσσας του τέως Νομού Πέλλης και Σιντικής του τέως Νομού Σερρών, ενώ σχετικά πρέπει να σημειωθεί ότι είναι κοινά αποδεκτό από όλη τη νομολογία των Ελληνικών Δικαστηρίων (ΑΠ, ΣτΕ) ότι οι ως άνω διατάξεις αποσκοπούν στη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας μέσω νομοθετικών περιορισμών κτήσεως εμπραγμάτων ή ενοχικών δικαιωμάτων επί ακινήτων στις παραμεθόριες περιοχές από φυσικά ή νομικά πρόσωπα, καθώς είναι δυνατόν άλλως να τεθούν σε κίνδυνο η ασφάλεια και η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

    Το ιστορικό δημιουργίας του νόμου

    Όμως, πρώτιστα ας σταθούμε στις ιστορικές καταβολές αυτού του Νόμου. Με τους Βαλκανικούς Πολέμους το Ελληνικό Κράτος διπλασιάζεται. Όμως, στις νέες εκτάσεις που κατακτώνται υφίστανται σε σημαντικό βαθμό ισχυρές μειονοτικές πληθυσμιακές ομάδες, με μεγαλύτερη αυτών, τη μουσουλμανική, οπότε η ενσωμάτωση συμπαγών μουσουλμανικών πληθυσμών σε ένα αμιγώς - ως τότε - χριστιανικό κράτος δημιουργεί προβλήματα και δυσχέρειες στις Ελληνικές κυβερνήσεις. Επιπρόσθετα, όμως, υφίσταται και το ειδικότερο πρόβλημα της κτήσης σημαντικά μεγάλου μέρους των αγροτικών γαιών των Νέων Χωρών από τον μουσουλμανικό πληθυσμό αυτών.

    Η στάση των Ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στη μουσουλμανική γαιοκτησία την περίοδο από τους Βαλκανικούς Πολέμους ως και τις παραμονές της Μικρασιατικής Καταστροφής (1912 ως 1922) είναι συνισταμένη πολλών παραγόντων, με σημαντικότερους την εχθρική διάθεση του κράτους απέναντι στη μεγάλη γαιοκτησία, το επίπεδο στο οποίο βρίσκονταν οι σχέσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, την ανάγκη για άμεση εγκατάσταση των προσφύγων, το διεθνές πλαίσιο σε συνδυασμό με τις επιδιώξεις της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, καθώς και τις εκλογικές σκοπιμότητες. Η απελευθέρωση των Νέων Χωρών από τον Ελληνικό Στρατό έδωσε την ευκαιρία στο ντόπιο χριστιανικό στοιχείο να διεκδικήσει τις αγροτικές εκτάσεις που κατείχαν μουσουλμάνοι.1 Μετέπειτα, βέβαια, με τη Μικρασιατική Καταστροφή, κατά την οποία πλέον του ενός εκατομμυρίου προσφύγων εισρέουν στο Ελληνικό κράτος και στις Νέες Χώρες του, συμφωνείται η ανταλλαγή των πληθυσμών και των ιδιοκτησιών και το ζήτημα των μουσουλμανικών ιδιοκτησιών φαίνεται να επιλύεται.

    Όμως, παρά ταύτα και μετά από το έτος ορόσημο στην ιστορία του νεότερου Ελληνικού κράτους, αυτό του 1922, όταν ολόκληρος ο Ελληνικός, Ιωνικός πληθυσμός της Μικράς Ασίας μετά από 2.500 χρόνια ζωής, ξεκληρίζεται, οι κίνδυνοι και οι επισφάλειες που είχαν οδηγήσει στη νομοθέτηση διαφόρων νομοθετημάτων (ακόμη από το 1913, βλ σχετικώς το Ν.Δ. της 25.1.1913) και αφορούσαν τις δικαιοπραξίες επί ακινήτων στις Νέες Χώρες και κυρίως την απαγόρευση αυτών, δεν παύουν να υφίστανται και γι’ αυτούς τους λόγους νομοθετούνται και τα εξής:

    1) Ο Ν.3250 της 27/31 Δεκ. 1924 (Περί απαγορεύσεων επί Ανταλλαξίμων, Βακουφείων, Παραμεθορίων κλπ αγροτικών περιοχών), με τον οποίο κυρώνεται το από 3/9/1924 Νομοθετικό Διάταγμα περί απαγορεύσεως δικαιοπραξιών επί ακινήτων. Ειδικότερα με το άρθρο 4 του Ν.3250/1924: «1. Καταργούνται: α) ο Ν.924 του 1917 και άπαντα τα προς εκτέλεσίν του εκδοθέντα Διατάγματα, β) ο Ν.1650 του 1919 και τα εις εκτέλεσίν του εκδοθέντα Διατάγματα, γ) το Ν.Δ. της 6 Οκτ. 1922, δ) το α` εδάφιον του μόνου άρθρου του Ν.Δ. της 20 Δεκ. 1922, ε) το Ν.Δ. της 18 Απρ. 1923 και στ) το Ν.Δ. της 10 Σεπτ. του 1923, άπαντα αφορώντα απαγορεύσεις δικαιοπραξιών επί ακινήτων και τα εις εκτέλεσιν αυτών εκδοθέντα Διατάγματα, ως και πάσα διάταξις αντιβαίνουσα εις τον παρόντα νόμον».

    2) Το Ν.Δ. της 22/24 Ιουνίου 1927 με το οποίο κυρώνεται το Ν.Δ της 5 Μαΐου 1926 που συμπλήρωνε τον Ν.3250/1924 (περί κυρώσεως του Ν.Δ. της 3 Σεπτ.1924 περί απαγορεύσεως δικαιοπραξιών επί ακινήτων) και συνάμα τον τροποποιεί ως εκεί ορίζεται.

    3) Τον Αναγκαστικό Νόμο (Α.Ν.) 376/1936 «Περί αμυντικών περιοχών – οχυρώσεων», που σημειωτέον ισχύει ως και σήμερα (βλ παρακάτω).

    4) Τον Αναγκαστικό Νόμο (Α.Ν.) 1366/1938 περί απαγορεύσεως δικαιοπραξιών σε παραμεθόριες και παράκτιες περιοχές κλπ, με τον οποίο πορεύτηκε εν ισχύϊ το Ελληνικό κράτος ως και την 31.7.1990, οπότε και με το άρθρο 31 παρ. 1 του Ν.1892/1990 καταργείται και ενώ προηγουμένως το Ελληνικό κράτος είχε καταδικαστεί  από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ως παραβαίνον βασικές αρχές των Ευρωπαϊκών Συμβάσεων.

    Ακολούθως όλων αυτών (και όπως προεκτέθηκαν οι συνθήκες θέσπισής του), θεσπίζεται το 1990 επί κυβέρνησης ΝΔ και με πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη, ο Ν.1892/1990, ο οποίος, ακόμη και τότε, όριζε, στο άρθρο 31, τα εξής: «1. Από  την  ισχύ του νόμου αυτού καταργείται ο Α.Ν. 1366/1938 (ΦΕΚ  310). 2. Διατηρούνται  σε ισχύ: α) οι διατάξεις του Ν.Δ. της 22.6.1927, καθώς και τα διατάγματα που εκδόθηκαν κατ’ εξουσιοδότησή του. Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται μόνο σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που έχουν την ιθαγένεια τρίτων χωρών, με την επιφύλαξη της παρ. 2 του άρθρου 26, β) οι διατάξεις του Ν.376/1936 (ΦΕΚ 546)».

    Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι και με την παρ.1 άρθρ.34 Ν.2971/2001 (ΦΕΚ Α 285) ορίζεται ακόμη και σήμερα ότι: «Δεν θίγονται από τον παρόντα Νόμο οι διατάξεις του Α.Ν. 376/1936 (ΦΕΚ 546, τ. Α’), τα άρθρα 24 έως και 32 του Ν.1892/1990 (ΦΕΚ 101, τ. Α’), καθώς και όλες οι διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, που αφορούν την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, την εξυπηρέτηση της εθνικής άμυνας και της ασφάλειας της Χώρας».

    Σημειωτέον δε ότι πλέον σήμερα με το άρθρο 114 Ν.3978/2011 (ΦΕΚ 137/16.6.2011, τ. Α’), μεταξύ άλλων, έχει προστεθεί και β’ εδάφιο στην παρ. 1 του άρθρου 31 που ορίζει: «β. Κάθε γενική και ειδική διάταξη που αντίκειται στις διατάξεις του Νόμου αυτού ή ρυθμίζει τα ίδια θέματα με διαφορετικό τρόπο καταργείται, εκτός των  περιπτώσεων στις οποίες ρητά προβλέπεται, στις διατάξεις του Νόμου αυτού, ότι ειδικές διατάξεις διατηρούνται σε ισχύ».

    Όμως, με το άρθρο 114 Ν.3978/2011 δεν προστέθηκε μόνο το ως άνω εδάφιο, αλλά έγιναν μεταξύ άλλων και οι εξής τροποποιήσεις:

    α) Στην παρ. 1 άρθρου 25 ορίζεται ότι: «Απαγορεύεται κάθε δικαιοπραξία εν ζωή με την οποία συνιστάται υπέρ φυσικών ή νομικών προσώπων με ιθαγένεια ή έδρα εκτός των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών οποιοδήποτε εμπράγματο ή ενοχικό δικαίωμα, που αφορά ακίνητα, κείμενα στις παραμεθόριες περιοχές, καθώς και η μεταβίβαση μετοχών ή εταιρικών μεριδίων ή η μεταβολή του προσώπου εταίρων εταιρειών οποιασδήποτε μορφής που έχουν στην κυριότητα τους ακίνητα στις περιοχές αυτές». 

    β) Επίσης, στην παρ. 1 του άρθρου 26 ορίζεται ότι: «1. α. Φυσικά ή νομικά πρόσωπα που δεν ανήκουν στις κατηγορίες της παραγράφου 1 του άρθρου 25 μπορούν να ζητήσουν την άρση της απαγόρευσης για τις παραμεθορίους περιοχές με αίτηση τους, στην οποία πρέπει να αναφέρεται και ο σκοπός για τον οποίο θα χρησιμοποιηθεί το ακίνητο…».

    Σχετικώς επισημαίνεται ότι η προηγούμενη μορφή των ως άνω άρθρων απαγόρευε ρητά τις δικαιοπραξίες με τις οποίες δημιουργούνταν εμπράγματα ή ενοχικά δικαιώματα επί ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές (πλην ορισμένων ελαχίστων και ρητά οριζόμενων εξαιρέσεων) και υποχρέωνε όλους τους πολίτες, ακόμη και τους Έλληνες, προκειμένου να αποκτήσουν εμπράγματα ή ενοχικά δικαιώματα επί ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές, να αιτούνται την άρση της απαγόρευσης αυτής από την επιτροπή του άρθρου 26.

    Πλέον σήμερα και μετά τις ως άνω τροποποιήσεις πρέπει να εκτεθούν τα ακόλουθα:

    α) Ήταν τόση μεγάλη η βιασύνη τους (των «κατοχικών δυνάμεων») να τροποποιήσουν τις διατάξεις αυτές, ώστε κάθε νουνεχής και ελάχιστα νομομαθής να αδυνατεί να τις εφαρμόσει άμεσα και παραχρήμα, καθώς δημιουργείται μία ιδιαίτερα έντονη αντίφαση μεταξύ αυτών των δύο διατάξεων. Μάλιστα είναι τόσο έντονη αυτή η αντίφαση, που μόνον κατόπιν ερμηνείας κατέστη δυνατή η εφαρμογή τους, όπως και έγινε, καθώς εκδόθηκε η με αριθμό πρωτ. 3186 και με αρ. 12/26-9-2011 γνωμοδότηση του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Γεωργίου Κολιοκώστα, δυνάμει της οποίας (ερμηνείας) και μόνον μέχρι και σήμερα πορευόμαστε στην εφαρμογή τους.

    β) Δημιουργείται πλέον ένας «Δούρειος Ίππος» για τις παραμεθόριες περιοχές. Ειπώθηκε παραπάνω ότι πριν από αυτήν την τροποποίηση του Ν.1892/1990, ακόμη και Έλληνας πολίτης να ήταν ο συναλλασσόμενος, θα έπρεπε να ζητήσει την άρση της σχετικής απαγόρευσης για τη σύναψη σχετικής δικαιοπραξίας από την επιτροπή του άρθρου 26, διότι άλλως η δικαιοπραξία αυτή ήταν απόλυτα άκυρη και μη θεραπεύσιμη με οποιονδήποτε τρόπο. Μάλιστα, όπως έχει κριθεί επανειλημμένως από τα ανώτατα Ελληνικά δικαστήρια, οι ως άνω διατάξεις υπηρετούν σε τόσο έντονο βαθμό το δημόσιο συμφέρον και κατ’ επέκταση τη δημόσια ασφάλεια της Χώρας, που η απόλυτη ακυρότητα που επιφέρει η μη τήρησή τους, υπερκεράζει και είναι ανώτερη κάθε άλλης διάταξης Νόμου, όπως λ.χ. της καλής πίστης και των χρηστών ηθών, των διατάξεων του Π.Δ. 34/1995 περί επαγγελματικών μισθώσεων κοκ.

    Όμως, με την τελευταία τροποποίηση του Ν.1892/1990 (που μόνον κατόπιν ερμηνείας εφαρμόζεται, όπως ως άνω εκτέθηκε) κανένα φυσικό ή και νομικό πρόσωπο με ιθαγένεια ή έδρα εντός των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών δεν χρειάζεται αυτήν την άδεια για να συνάψει έγκυρα δικαιοπραξίες επί ακινήτων στις παραμεθόριες περιοχές.

    Ας παρατηρήσουμε λοιπόν πως λειτουργεί πλέον αυτός ο «κατοχικός» Δούρειος Ίππος στα εξής παραδείγματα:

    1) Αλλογενής που έλαβε νόμιμα την ελληνική ιθαγένεια συνάπτει έγκυρα τέτοιου είδους δικαιοπραξίες δίχως άλλο. Επίσης, Αλγερινός στο γένος που έλαβε, όμως, τη γαλλική υπηκοότητα, συνάπτει έγκυρα τέτοιου είδους δικαιοπραξίες, αλλά και ένας Ισπανός στην υπηκοότητα, αλλά ορμώμενος από το Μαρόκο, μπορεί και αυτός να συνάψει νόμιμα τέτοιου είδους δικαιοπραξίες, όπως επίσης και ένας Τούρκος με γερμανική υπηκοότητα.

    2) Νομικό πρόσωπο που έχει έδρα στην Ελλάδα (λ.χ. ZIRAΑT BANK (ΕΛΛΑΣ) Α.Ε.) συνάπτει έγκυρα τέτοιου είδους δικαιοπραξίες, δίχως άλλο…; Όπως, λ.χ. πλειοδοσία σε αναγκαστικούς πλειστηριασμούς ακινήτων, των οποίων την κατάσχεση επέβαλε Ή ακόμη και επιχείρηση (νομικό πρόσωπο) με έδρα στη Γερμανία και ιδιοκτήτη/τες Γερμανούς υπηκόους, Τούρκους στο γένος…

    Αλήθεια, πλέον σήμερα που σείεται εκ θεμελίων όχι μόνο η Μεσόγειος με την ποικιλότροπη «Αραβική Άνοιξη» (που έγινε Χειμώνας δριμύς σε όλα αυτά τα κράτη που επιχειρήθηκε), αλλά και ολόκληρος ο Κόσμος (αναπτυγμένος και μη), άραγε εξέλειπαν όλοι εκείνοι οι λόγοι - που από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα υπήρχαν - και αφορούν τη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας;

    Εύλογη και η απορία: 
    Η Ελλάδα είναι Λουξεμβούργο ή μήπως Ελβετία;

    Δεν γειτονεύει «παρ’ όλιγον» με τη Συρία που χειμάζεται εδώ και τρία χρόνια από τον υποτιθέμενα «εμφύλιο πόλεμο»;

    Δεν γειτονεύει πλέον με όλα εκείνα τα κράτη που συνόρευε και πριν από έναν αιώνα;

    Τί άλλαξε άραγε;
    Γιατί δημιουργήθηκε δίχως άλλο (και με δεδομένο ότι οι Ευρωπαϊκοί Θεσμοί δεν μας εγκάλεσαν ουδέποτε από το 1990 ως και σήμερα), τελείως άκριτα και χωρίς καμία άλλη σκέψη, ακόμη και αυτών των ανώτατων δικαστικών λειτουργών, η Κερκόπορτα σ’ αυτό το έρμο, φτωχό και αδύναμο πλέον Ελληνικό κράτος;
    Θέλει πολλή σκέψη τί πρόκειται να επέλθει, ανείπωτο και αδιανόητο; 
    Οι περαιτέρω συλλογισμοί όλοι δικοί σας…
    Αν και, μέχρι να ολοκληρώσουμε τους συλλογισμούς μας ενδέχεται να γίνουμε μάρτυρες αγοραπωλησιών, κατασχέσεων και εκπλειστηριασμών ελληνικών περιουσιών των παραμεθορίων περιοχών της χώρας. Και τότε, θα πρέπει να γνωρίζουμε ποιοί με τις πράξεις τους ή τις παραλείψεις τους έδωσαν το δικαίωμα αρπαγής παραμεθορίων περιοχών, άκρως εθνικά ευαίσθητων και διόλου εύκολα επανακτήσιμων...


    Πηγές
    1. Γκλαβίνας Γιάννης, «Η πολιτική της Ελληνικής Διοίκησης απέναντι στη μουσουλμανική γαιοκτησία των Νέων Χωρών την περίοδο 1912 – 1922»



    Γράφει ο Δημήτρης Μιτσικούδης
    Πρέπει να τελειώνουμε μαζί του, πριν αυτό μας τελειώσει!
    Οί πλέον επιφανείς οικονομολόγοι του πλανήτη συμφωνούν, πως το χρέος μας στο ύψος που έχει φθάσει και με τη πολιτική λιτότητας που έχουν επιβάλει στη χώρα μας οι δανειστές είναι αδύνατο να αποπληρωθεί από εμάς και τις επόμενες γενιές, έστω κι αν ξεπουληθεί ολόκληρη η δημόσια και ιδιωτική περιουσία της χώρας. Η ΕΕ των γραφειοκρατών αποδεικνύεται ότι αδιαφορεί για την ανθρωπιστική κρίση που περνάει η χώρα μας, αδιαφορεί για την μετατροπή της σε αποικία χρέους, την προιούσα γενοκτονία του λαού μας και συντάσσεται με τα συμφέροντα των δανειστών, που  κερδοσκοπούν ασύστολα από την κρίση. Αδιαφορεί για την εφαρμοζόμενη τακτική των Γερμανών, που προκειμένου να λεηλατήσουν μια χώρα - αποικία τους, φρόντιζαν πρώτα να έξοντώσουν τον ιθαγενή πληθυσμό για να μη στέκεται εμπόδιο στα σχέδια τους.

    Η πολιτική ηγεσία της χώρας δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος. Η μεν συγκυβέρνηση εφαρμόζει τα Μνημόνια με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα καταφέρει να αναδιαρθρώσει τις κρατικές δομές, να βελτιώσει τη λειτουργία της κρατικής μηχανής και τελικά να πείσει τις αγορές για το αξιόχρεο της χώρας.  Η αντιπολίτευση από την άλλη, πιστεύει πως θα καταφέρει να διαπραγματευτεί με τους δανειστές καλύτερους όρους αποπληρωμής του χρέους και θα καταφέρει να υποκαταστήσει τα Μνημόνια με πρόγραμμα ανασυγκρότησης της χώρας, που ακόμα όμως δεν έχει εκπονήσει...

    Και οι δύο κάνουν λάθος: Με έλλειψη εθνικής κυριαρχίας, ούτε τις κρατικές σου δομές μπορείς να αναδιαρθρώσεις, ούτε τα οικονομικά σου να βελτιώσεις. Οι τοκογλύφοι δανειστές προσχηματικά ενδιαφέρονται για αναδιαρθρώσεις κρατικών δομών, όταν με τις πολιτικές λιτότητας στερούν τις δημόσιες υπηρεσίες από μέσα και προσωπικό που θα τις πραγματοποιήσει. Στόχος τους είναι η λεηλασία της χώρας κι όχι η αποκατάσταση του αξιόχρεου της. Όσο πιο πολύ διαλύσουν τη δημόσια διοίκηση, καταστρέψουν το κοινωνικό κράτος και εξαθλιώσουν το λαό, τόσο η χώρα θα είναι έρμαιο στα χέρια τους. Μια περιφερειακή χώρα με την γεωπολιτική σημασία και τους εξαιρετικούς φυσικούς πόρους όπως ή πατρίδα μας, δεν πρέπει να παρουσιάζει αντιστάσεις στην επιβολή των σχεδίων τους...

    Όμως και ή αντιπολίτευση ζει την ουτοπία της: Οι μηχανισμοί της ΕΕ είναι κυριολεκτικά απρόσβλητοι από οποιοδήποτε ¨πολιτικό ατύχημα¨. Για τον απλούστατο λόγο, πως αυτοί στήθηκαν για να εξυπηρετούν συμφέροντα τραπεζών, πολυεθνικών εταιρειών κι όχι των λαών της ΕΕ. Οχυρωμένοι πίσω από την καλβινιστική τιμωρητική λογική, δε διαπραγματεύονται με τιμωρημένους  λαούς. Χρησιμοποιώντας επίορκους πολιτικούς μας, έχουν δέσει τη χώρα μας στο Αγγλικό δίκαιο, που είναι..θεσμικά υπέρ των δανειστών έτσι που, αν αποφασίσουμε μονομερή διαγραφή του χρέους μας, να είμαστε εκτεθειμένοι στις διεκδικήσεις των δανειστών και μάλιστα ενώπιον των δικαστηρίων του Λουξεμβούργου!

    Η επίκληση του ¨επονείδιστου ¨τμήματος του χρέους μας για την μερική, έστω, διαγραφή του, αποδεικνύεται εκτός τόπου και χρόνου. Πράγματι, χωρίς πρόσβαση στα κρατικά αρχεία της εξουσίας, είναι αδύνατο οποιαδήποτε Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) να βρεί και να στοιχειοθετήσει ποσά δανείων τα οποία χρησιμοποιήθηκαν όχι προς όφελος του λαού αλλά για πλουτισμό των υπευθύνων κυβερνητών που συνήψαν αυτά τα δάνεια, προκειμένου τα τελευταία να χαρακτηριστούν ¨επονείδιστα¨ κι επομένως μη καταβλητέα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Αν λάβει δε κανείς υπόψιν του τις δικαστικές διερευνήσεις  που πρέπει να διεξαχθούν προκειμένου να τεκμηριωθούν και να καταλογισθούν, με δικαστικές αποφάσεις, οι όποιες παράνομες συναλλαγές  και συνακόλουθες μίζες, η αποτελεσματικότητα της επίκλησης του ¨επονείδιστου χρέους¨ χάνεται σε βάθος χρόνου. Ως παράδειγμα ενισχυτικό του ισχυρισμού μου ας σκεφτούμε το χρόνο που χρειάστηκαν οι δικαστικές αρχές προκειμένου να καταλήξουν στην καταδίκη του Τσοχατζόπουλου για ποσά που αποτελούν μικρό τμήμα του επονείδιστου χρέους.

    Η άλλη δυνατότητα που έχουμε, βάσει του διεθνούς δικαίου, για την μονομερή διαγραφή του χρέους μας είναι η επίκληση της ¨κατάστασης έκτάκτου ανάγκης¨ που βιώνει η χώρα. Εδώ η τεκμηρίωση της φτωχοποίησης του 30% του πληθυσμού, του 28% ανεργίας, των εκατοντάδων χιλιάδων σισιτίων, των χιλιάδων αστέγων, της διάλυσης του κοινωνικού κράτους, της λεηλασίας των αποθεμάτων των ασφαλιστικών ταμείων,  την αναβίωση ασθενειών όπως η φυματίωση, η λύσσα, η ελονοσία και όπως γράφει η El País η πανούκλα(!), της καταστροφής της ψυχικής υγείας του πληθυσμού, των χιλιάδων αυτοκτονιών κ.λπ. μπορεί εύκολα να γίνει από τα κρατικά αρχεία που μπορούν να τεθούν στη διάθεση του ΟΗΕ, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και άλλων διεθνών οργανισμών. Κάτι τέτοιο θα συνταράξει κι ενδεχομένως να αφυπνίσει τους λαούς της ΕΕ, οι οποίοι δεν θα μπορούν να μη συμπαρασταθούν στον αγώνα της χώρας μας για επιβίωση όταν μάλιστα υποσχεθούμε αποπληρωμή του όποιου νομίμου χρέους μας με ρήτρα ανάπτυξης.

    Η ήττα μας από ένα πολύ υποδεέστερο αντίπαλο σε έμψυχο υλικό και σε πολεμοφόδια το 1922 στη Μικρά Ασία,  εξ αιτίας του διχασμού μας τότε σε Βενιζελικούς και Βασιλικούς, η χειραγώγησή μας από τους δήθεν, τοτε, συμμάχους μας, ελπίζω να μας διδάξει στα χάλια που βρισκόμαστε σήμερα, πως μόνο η ενότητα λαού και πολιτικών μας δυνάμεων θα αποτρέψει μια τελική ήττα στον οικονομικό πόλεμο που υφίσταται η χώρα μας, με αναξιόπιστους και πάλι συμμάχους - εταίρους!

    Ολες οι χώρες της ΕΕ, οι μεγάλες ευρωπαικές τράπεζες και πολυεθνικές εταιρείς έχουν ετοιμάσει κάποιο σχέδιο αντίδρασης, για τη περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη ή/και την ΕΕ. Δεν είναι καιρός να μαζευτούν οι αρχηγοί των δικών μας κομμάτων και να δουν πώς όλοι μαζί θα προετοιμάσουν τον λαό για ένα τέτοιο ενδεχόμενο και να εκπονήσουν το εθνικό μας plan B;
     

    Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
    Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
    Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

    Η Αστυνομική Υπηρεσία του Κοσσυφοπεδίου στον τομέα της Πρίστινα συνέλαβε εννέα άτομα και κατέσχεσε μία σημαντική ποσότητα όπλων και πυρομαχικών, αναφέρουν τοπικά δίκτυα ειδήσεων.

    Η συνδυασμένη επιχείρηση των δυνάμεων ασφαλείας πραγματοποιήθηκε κατά την τελευταία νύχτα σε οικισμούς στην περιοχή της Δαρδανίας και της Ulpijan στην πόλη της Πρίστινα, όπου διεξάγεται ενδελεχή αστυνομική έρευνα σε ακόμα 15 περιοχές, σύμφωνα με την Αστυνομική Υπηρεσία του Κοσσυφοπεδίου. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατασχέθηκαν πέντε όπλα διαφορετικού διαμετρήματος, πολλά κουτιά πυρομαχικών και άλλων όπλων.

    Ο εκπρόσωπος της αστυνομίας του Κοσσόβου Baki Keljani δήλωσε ότι η ενέργεια αυτή αποτελεί μέρος των προγραμματισμένων δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή του Κοσσυφοπεδίου, με σκοπό την εξάρθρωση των συμμοριών και παράνομων δραστηριοτήτων.

    Σχόλιο: Μετά την δολοφονία Σέρβου υποψηφίου τα πνεύματα οξύνθηκαν ακόμη περισσότερο. Η αστυνομία του Κοσσόβου «εξαναγκάστηκε εκ των πραγμάτων» να «μαζέψει» μερικά από τα χιλιάδες παράνομα όπλα που διακινούνται στην περιοχή και τίποτε άλλο. Το Κόσσοβο αποτελεί το άντρο της τρομοκρατίας, πορνείας, διακίνησης λευκής σαρκός και άλλων «παρανομιών» κάτω από την μύτη της Ευρώπης και με την ανοχή της.


    Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
    Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

    «Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας θα αρχίσει την κατασκευή του Εθνικού Κέντρου Ελέγχου Άμυνας και προτίθεται να το ολοκληρώσει μέσα στο 2014», δήλωσε σήμερα Δευτέρα ο υπουργός στρατηγός Sergei Shoigu.
    Ο Shoigu πραγματοποίησε την δήλωση αυτή κατά την διεξαγωγή τελετής αγιασμού και τοποθέτησης του «θεμέλιου λίθου» για την κατασκευή ενός κτιρίου στο κέντρο της Μόσχας.

    «Σήμερα είμαστε υπό πλήρη συμμόρφωση με το διάταγμα του Προέδρου της Ρωσίας και πολύ σύντομα θα ξεκινήσει η κατασκευή του Εθνικού Κέντρου άμυνας και διοίκησης της ρωσικής ομοσπονδίας. Πρόκειται για μια σημαντική πρωτοβουλία για εμάς, το σημαντικό είναι ότι μέσα στο 2014 θα εκπληρωθούν όλες οι υποχρεώσεις που απορρέουν από το διάταγμα του προέδρου, και θα διασφαλιστεί η ολοκλήρωση της κατασκευής του Εθνικού κέντρου ελέγχου της άμυνας της Ρωσίας», δήλωσε ο επικεφαλής του ρωσικού ΥΠΑΜ.

    Ο Shoigu εξέφρασε την ελπίδα ότι το Υπουργείο Άμυνας θα είναι το πρώτο που θα περατώσει τάχιστα τις εγκαταστάσεις του με σκοπό τον έλεγχο της άμυνας της χώρας για τα επόμενα 20-25 χρόνια.

    «Φυσικά, θα κάνουμε τα πάντα προκειμένου να εργαστούν εδώ το καλύτερο από ποιότητας προσωπικό, για την εκπλήρωση των απαιτήσεων της σύγχρονης διαχείρισης της άμυνας της χώρας », πρόσθεσε ο υπουργός.

    Όπως εξήγησε προηγουμένως ο Shoigu, το «εθνικό κέντρο διοίκησης» θα επιτρέψει στην ρωσική κυβέρνηση τη λήψη αποφάσεων, σε πραγματικό χρόνο απαντώντας έτσι σε όλες τις κρίσεις!!!!

    Επίσης ένα από τα πιο αναμενόμενα γεγονότα για το 2014 θα είναι η εισαγωγή σε υπηρεσία του τρίτου στρατηγικού υποβρυχίου σειράς 955 Borey "Βλαδίμηρος ο Μονομάχος". Το πυρηνοκίνητο υποβρύχιο θα πραγματοποιεί επιπλέον εκτοξεύσεις διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων "Bulava" με τα όποια προβλήματα που υπάρχουν σχετικά με τον πύραυλο να επιλύονται μέσα στο έτος.

    Σχόλιο: Το σίγουρο ότι η ηγεσία του Κρεμλίνου «βιάζεται» να εκπληρώσει όλα τα προαπαιτούμενα για να βρίσκονται σε απόλυτη ετοιμότητα οι ένοπλες δυνάμεις. Σημειωτέων τα περισσότερα αμυντικά προγράμματα της χώρας έχουν κατά κάποιο τρόπο… καταληκτικές ημερομηνίες παράδοσης το 2020-2023.!!
    Σε ό,τι αφορά τα όσα διακυβεύονται στη διεθνή πολιτική σκηνή, ορισμένοι περιορίζουν τους στόχους της Ρωσίας ως προς τη σύγκρουση της Συρίας μόνο στη διαφύλαξη της Ταρτούς της μόνης ναυτικής εγκατάστασης που διατηρεί η Ρωσία στη Μεσόγειο και στη διατήρηση ενός από τους σημαντικότερους πελάτες της στην αγορά των εξοπλισμών. Τέτοιες οπτικές, χωρίς να είναι εντελώς αμελητέες, δεν εξηγούν την επιμονή της Μόσχας, η οποία αναζητά κυρίως να ανακτήσει θέση και ρόλο στην παγκόσμια τάξη της μετασοβιετικής εποχής.



    Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 

    Είναι παγκοίνως γνωστόν ότι το μόνο πράγμα που δεν ελέγχεται αλλά ούτε και φορολογείται είναι το τι λέει κάποιος… Άλλωστε αν γινόταν αυτό και η κυβέρνηση θα προσπαθούσε ελέγξει τις διάφορες αντιδράσεις στα όσα ανάλγητα πράττει, αλλά και ο κ. Στουρνάρας θα είχε προ καιρού φορολογήσει τον λόγο, προφορικό ή γραπτό!!! 
    Έτσι δεν μας κάνουν εντύπωση τα όσα είπε στο βίντεο ή έγραψε στην επιστολή του ο επανεμφανιστείς καταζητούμενος τρομοκράτης Χριστόδουλος Ξηρός.  
    Ουδείς μπορεί να του κλείσει το στόμα, ουδείς μπορεί να τον σταματήσει να λέει ότι θέλει.  
    Αλλά σε όλα τα πράγματα υπάρχουν και όρια. 

    Αν άκουγε κανείς τα λόγια του Ξηρού στο βίντεο χωρίς να βλέπει ποιος τα λέει ή αν διάβαζε κανείς την επιστολή χωρίς να ξέρει ποιος την έχει γράψει, θα γελούσε και από το περιεχόμενο, και το ύφος, και τα διάφορα μηνύματα που προσπαθεί να περάσει ο συγγραφέας.  
    Τα λόγια θυμίζουν κομματάρχη παλαιάς κοπής τύπου Γκρούεζα από την περίφημη Ελληνική ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο» με τον Δ. Παπαγιαννόπουλο ή συνταξιούχο τρομοκράτη που φιλοξενείται σε ΚΑΠΗ Τρομοκρατών…  
    Το θέμα όμως δεν είναι εκεί.  Το θέμα είναι ότι πολλοί, λίγοι, δεν γνωρίζουμε πόσοι, σίγουρα όμως κάποιοι συμπατριώτες μας θα χαρούν με την επανεμφάνιση του Ξηρού, όσο και αν ακούγεται αυτό παράξενο ή αιρετικό. 

    Η κατάσταση από κάθε πλευράς είναι τόσο τεταμένη που δεν θα μας εξέπληττε η όποια αντίδραση του κόσμου.  Τα νεύρα όλων είναι σπασμένα από τα προβλήματα της επιβίωσης.  Βλέπει κανείς καθημερινά τσακωμούς σε σούπερ μάρκετς, σε διάφορες ουρές που συνάνθρωποι μας περιμένουν να πληρώσουν λογαριασμούς ή μεταξύ οδηγών για κυριολεκτικά αστεία, για γελοία θέματα.  
    Δεν θα μας έκανε εντύπωση λοιπόν αν αύριο οι τρομοκράτες δολοφονούσαν «κάποιον», ορισμένοι Έλληνες να χαιρόντουσαν κιόλας επειδή το θύμα ήταν ο Χ πολιτικός, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας κλπ κλπ που πχ είχε κλέψει το δημόσιο!!!  
    Αλίμονο μας όμως αν καταντήσουμε ως λαός εκεί... 

    Πρώτα από όλα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν υπάρχει κάτι που να δικαιολογεί τις τρομοκρατικές ενέργειες.  Πολύ περισσότερο μια δολοφονία την οποία αποφάσισαν κάποιοι τρομοκράτες, με ποια κριτήρια;  Ποιος «δίκασε» το θύμα;  Ακόμη και αυτοί οι ίδιοι οι τρομοκράτες της 17Ν δικάστηκαν σε δύο βαθμούς, δίκαια, επέλεξαν τους καλύτερους για αυτούς δικηγόρους…  
    Και μετά η ανοχή της πολιτείας απέναντι τους έφθασε στο σημείο να τους δίνει και άδεια από την φυλακή ώστε να δραπετεύσουν και να απειλούν τώρα!!!  Και όπως πολύ σωστά είπε προχθές στο ετήσιο μνημόσυνο των θυμάτων της τρομοκρατίας η μητέρα του άτυχου Αξαρλιάν «ο γιός της εκεί που είναι δεν παίρνει άδεια», όπως και όλα τα άλλα θύματα της τρομοκρατίας… 

    Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν βάζουμε μυαλό, δεν διδασκόμαστε από την ιστορία και κυρίως δεν ακούμε… Όλο το πολιτικό σύστημα είναι τόσο σάπιο που είναι ανίκανο να σταματήσει την κατρακύλα της κυβέρνησης.  Ενδιαφέρεται μόνον για την επιβίωση του και τίποτα άλλο.  
    Βλέπεις για παράδειγμα τον κύριο Σαμαρά βράδυ να κόβει βόλτες μόνος του χωρίς ασφάλεια…  
    Τον κύριο Δένδια να περπατά αγκαζέ με την γυναίκα του στο Κολονάκι (που αλλού θα πήγαινε…), και αυτοί μόνοι τους, με άγνωστο πόσους της ασφάλειας τους να είναι δεξιά και αριστερά… 

    Τι θέλουν να μας δείξουν; 
     Ότι δεν φοβούνται; 
     Ότι είναι λαοπρόβλητοι; 
    Κούνια που τους κούναγε… 
    Εκτός και αν τα κάνουν όλα αυτά προσπαθώντας να πείσουν για αυτό τον εαυτό τους!  

    Ακούμε σήμερα τον κύριο Α. Γεωργιάδη, του Υπουργό Υγείας, να σχολιάζει, και ουσιαστικά να επιτίθεται στην δικαιοσύνη επειδή το Συμβούλιο Επικρατείας με μια απόφαση δικαίωσε τους ένστολους για τις τεράστιες περικοπές που είχαν γίνει στις αποδοχές τους!!!  
    Μπορεί να μας εξηγήσει κάποιος τι δουλειά έχει ο Υπουργός Υγείας να σχολιάσει απόφαση της δικαιοσύνης και μάλιστα μια απόφαση που αφορούσε άλλο υπουργείο;  
    Με ποια αρμοδιότητα;  
    Δεν κοιτά καλύτερα τα χάλια στον τομέα της υγείας που έχει φθάσει πλέον η περίθαλψη στην Ελλάδα σε επίπεδα Ουγκάντας; 
    Έχει χάσει τελείως την επαφή με το περιβάλλον; 
     Ή θέλει να είναι βασιλικότερος του βασιλέως; 

    Το τι συμβαίνει στην χώρας μας κρύβεται στα λόγια του Τζό Τρίπι, του κορυφαίου Αμερικανού επικοινωνιολόγου.  Έχει δηλώσει, από τον Δεκέμβριο του 2012, και εμείς επαναλαμβάνουμε για πολλοστή φορά τα λόγια του ότι:  
    «Οι άνθρωποι σε όλον τον κόσμο συνειδητοποιούν ότι αρκεί ένας για να προκαλέσει μια μεγάλη καταστροφή που θα συγκεντρώσει πολλή προσοχή. Η βία μπορεί να αυξηθεί, ειδικά όταν όλοι οι άλλοι αρνούνται ότι χρειάζονται αλλαγές. Στην Ελλάδα έχετε δύο κόμματα "ζόμπι" και δύο "τρελά" κόμματα.  Αν είσαι νέος,  άνεργος και τα κόμματα που θεωρείς υπεύθυνα για την κατάστασή σου βρίσκονται στην κυβέρνηση, ο πιο εύκολος τρόπος να τους πεις "άντε να χαθείτε" είναι τα "τρελά" κόμματα γιατί αυτά θα τους τρομάξουν. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να είναι ο μπαμπούλας, θα ψάξουν για κάτι ακόμη πιο τρομακτικό. Γι' αυτό ανεβαίνει η Χρυσή Αυγή και αυξάνεται η πολιτική βία. Αν δεν υπάρξει μια θετική διέξοδος για τη χώρα, τότε το εργαλείο για να κατεδαφιστεί το παλαιό σύστημα θα είναι η Χρυσή Αυγή. Ή κάτι ακόμη πιο ακραίο». 
    Προς τα εκεί βαδίζουμε ή μπορεί και να μας οδηγούν εντέχνως…  
    Πάμε ως πρόβατα, μπορεί και χάνοι, επί σφαγήν!!!  
    Πρέπει να αντιδράσουμε.  
    Δεν μπορούμε μέσα στην όποια πικρία μας, στεναχώρια, απελπισία, καταστροφή μας να επιτρέπουμε και σε ένα στυγνό δολοφόνο, σε ένα τρομοκράτη να εκμεταλλεύεται το μομέντουμ για να κάνει τι;  
    Να μας απελευθερώσει; 
    Όχι φυσικά…  
    Τον εαυτό του και τους συντρόφους-δολοφόνους πάει να υπερασπιστεί, να δικαιώσει.  

    Σήμερα πραγματική αντίσταση στον ολετήρα της κυβερνητικής πολιτικής που συνθλίβει έναν ολόκληρο λαό κάνουν όσοι εφαρμόζουν τον νόμο.  
    Όσοι εισαγγελείς, ανακριτές, δικαστές εφαρμόζουν τον νόμο και κυνηγούν την διαφθορά, πατάσσουν την ανομία.  
    Όσοι αστυνομικοί κυνηγούν την παρανομία επωνύμων και μη. 
     Όσοι δημοσιογράφοι δεν είναι υποχείρια των ολιγαρχών και καταγγέλλουν τα αίσχη των πολιτικών και όχι μόνον αυτών… 
    Αυτοί αντιστέκονται και θα ανατρέψουν ότι σάπιο υπάρχει στην χώρα μας… 
    Όχι οι τρομοκράτες.  
    Αυτοί το μόνο που μπορεί να "πετύχουν" είναι και άλλα δεινά για τον Ελληνικό λαό…



    Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
    Του Βασίλη Κοψαχείλη* 

    Έχω πολλές φορές υποστηρίξει ότι η συμπόρευσή μας με τις «Ηπειρωτικές Δυνάμεις», δηλαδή, με την Γερμανία, τη Ρωσία και λίγο με τη Γαλλία, μόνο κακό έχει κάνει στην χώρα. Τόσο οι γεωπολιτικοί και γεωεπιχειρηματικοί μας ορίζοντες, όσο και η ψυχοσύνθεση του λαού μας, βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία με τα συμφέροντα πρωτίστως, και δευτερευόντως με την ψυχοσύνθεση των συγκεκριμένων λαών.
    Αντίθετα, στο βαθμό που εμείς παίρνουμε σοβαρά το ρόλο μας ως κράτος, μόνο κέρδος είχαμε από την συμπόρευσή μας με τις «Ναυτικές Δυνάμεις» της ιστορίας, δηλαδή, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ. Υπό το παραπάνω πρίσμα, θα έλεγα ότι πληρώνουμε σήμερα το κόστος της σύμπλευσής μας με τις γερμανικές επιδιώξεις, παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ, πάντα για τους δικούς τους σκοπούς, δεν μας άφησαν ακάλυπτους. 

    Οι αποκαλύψεις του Μιχάλη Ιγνατίου, ενός ανθρώπου που επί σειρά ετών τιμά το δημοσιογραφικό του λειτούργημα και έχει αφήσει σημαντική παρακαταθήκη στον ιστορικό του μέλλοντος μέσα από τις έρευνές του, για την εναλλακτική του «κουρέματος» του χρέους που το ΔΝΤ πρόσφερε το 2009 στην Ελλάδα, αλλά η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου αρνήθηκε πεισματικά να ακολουθήσει, ήταν η πρώτη μεγάλη ευκαιρία που δόθηκε από τις ΗΠΑ στην χώρα μας, και εμείς τους γυρίσαμε την πλάτη. Φυσικά, οι ΗΠΑ δεν το έκαναν αυτό από αγάπη. Έβλεπαν την Γερμανία ως τον μεγάλο τους αντίπαλο στη διεθνή σκακιέρα, και μέσω Ελλάδας θα κατάφερναν ένα ισχυρό πλήγμα στην «γερμανική» ευρωζώνη.

    Η δεύτερη μεγάλη ευκαιρία ήρθε με τα στοιχεία που αμερικανικές πηγές διοχέτευαν εναντίων της Siemens, του σημαντικότερου ίσως γεω-επιχειρηματικού μοχλού της Γερμανίας στα παγκόσμια πράγματα. Τυχόν τελεσίδικη απόφαση κατά της γερμανικής εταιρείας για μίζες, αυτόματα θα την απέκλειε από όλους σχεδόν τους διαγωνισμούς παγκοσμίως για πολλές δεκαετίες. Το χαρτί αυτό δεν το σήκωσε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου.

    Οι ελπίδες των Αμερικανών ήταν ότι θα το σήκωνε τελικά η νέα κυβέρνηση Σαμαρά. Με την απόφαση στα τέλη Αυγούστου του 2012, δύο μόλις μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ για εξωδικαστικό συμβιβασμό του Ελληνικού Δημοσίου με την Siemens, σήμανε και την άρση της όποιας στήριξης των ΗΠΑ στην ελληνική κυβέρνηση. Έτσι δικαιολογείται και η αρχική άρνηση των ΗΠΑ να δεχτούν τον Σαμαρά στις ΗΠΑ, έτσι δικαιολογείται και η στάση του σώματος του Έλληνα πρωθυπουργού στη συνάντησή του με τον πρόεδρο Ομπάμα, στάση που έλεγε πολλά για όσα στη συνέχεια ακολούθησαν και πρόκειται να ακολουθήσουν.

    Θα πρόσθετα όμως και ένα ακόμη παράγοντα: Ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε το ζήτημα της Χρυσής Αυγής η ελληνική κυβέρνηση, είναι ένα πρόσθετο στοιχείο για όσα δυστυχώς θα ακολουθήσουν στη χώρα από κέντρα εξουσίας που κινούν νήματα στο εξωτερικό. 
    Μας ζητήθηκε να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας να περιορίσουμε τη «Χρυσή Αυγή». Ενώ η ελληνική κυβέρνηση είχε όλο το ηθικό πλεονέκτημα να ασκήσει πολιτική κατευνασμού των ψηφοφόρων αυτής της φασιστικής οργάνωσης και να περιορίσει δραστικά την αλήτικη συμπεριφορά των στελεχών της, αντέδρασε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, λειτουργώντας αγχωτικά και όχι στρατηγικά. Αποτέλεσμα; Γιγάντωσε, τουλάχιστο δημοσκοπικά, το «κόμμα» αυτό και εκτόξευσε την έκθεση της χώρας διεθνώς ακόμη περισσότερο. Αυτή ήταν η τρίτη ευκαιρία που μας δόθηκε, και τη χάσαμε και αυτή.

    Τους επόμενους μήνες θα ακολουθήσουν πολλά. Θα κάνουν ότι είναι δυνατό να αναγκάσουν την ελληνική κυβέρνηση να πάει το Μάιο και σε εθνικές εκλογές, κάτι το οποίο δεν θέλει σήμερα η κυβέρνηση. Οπότε να αναμένουμε σφοδρές συγκρούσεις συμφερόντων, σε βάρος τελικά του ελληνικού λαού.

    Το στοίχημα της σημερινής κυβέρνησης ήταν η μείωση του spread των δεκαετών ελληνικών ομολόγων σε επίπεδο διαχειρίσιμο, ώστε να μπορέσουμε να ξαναβγούμε στις διεθνείς αγορές. Σήμερα το spread είναι πράγματι πολύ χαμηλότερο από αυτό που παρέλαβε η κυβέρνηση Σαμαρά τον Ιούνη του 2012. Θα έλεγε κανείς ότι σε αυτό το επίπεδο είμαστε μια ανάσα από το στόχο. Ο στόχος αυτός όμως επετεύχθη ληστεύοντας τον λαό και τη χώρα.

    Η κοινωνική και οικονομική πολιτική που ακολουθήθηκε (που πολλοί απολογητές της ετοιμάζονται να ονομάσουν, για να ξεπλύνουν τις εμμονές ή την ανικανότητά τους, ως εκσυγχρονισμό της χώρας από τα πάνω) βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με την δυνατότητα της ελληνικής κοινωνίας να ενσωματώσει τις αλλαγές. Το αποτέλεσμα θα είναι ακόμη και τα πενιχρά που κερδίσαμε με τόσο κόπο να καταρρεύσουν.

    Είμαστε κοντά σε μία οικονομική κατάρρευση και γεωπολιτική απομόνωση. 
     Υπάρχει ακόμη λίγος χρόνος να τα αποφύγουμε. 
    Ίσως να μας χαριστεί μία ακόμη ευκαιρία. 
    Χρειάζεται όμως πολιτική αντίληψη. 
    Υπάρχει;

    * Διεθνολόγος, συνεργάτης ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.



    Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου