Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Απρ 2013

Το Δημόσιο, Οργανισμοί μέχρι και οι δήμοι θα έχουν το δικαίωμα να μπαίνουν σε τραπεζικούς λογαριασμούς

Προοδεύουμε… Αποδεικνύεται πως όταν θέλει η κυβέρνηση κατεβάζει ιδέες, για να μαζέψει λεφτά, μόνο που τέτοιες ιδέες μπορούν να γίνουν μπούμερανγκ.
Όπως αυτή που ήδη πήρε τη μορφή νομοσχεδίου, το οποίο είναι στη διαβούλευση και μέσα στις επόμενες μέρες θα έρθει στη Βουλή για ψήφιση.

Σύμφωνα με αυτό το... καινοτόμο νομοσχέδιο, θα μπορεί το Δημόσιο, Οργανισμοί ακόμη και ιδιωτικού δικαίου, αλλά και δήμοι πριν καν υπάρξει καταδικαστική απόφαση, δηλαδή κριθεί ο κατηγορούμενος ότι είναι ένοχος, από το στάδιο της προανάκρισης με διάταξη του ανακριτή να μπει στον τραπεζικό λογαριασμό ακόμη «και του υπόπτου τέλεσης αξιόποινης πράξης ή και του τρίτου» και να δεσμεύσει το ποσό που διεκδικεί.

Πρόκειται για πρωτοφανές μέτρο όπως υποστηρίζουν έγκριτοι νομικοί, που ανοίγει επικίνδυνες πόρτες και δημιουργεί μια ακόμη ανασφάλεια στον καταθέτη, που θα σκεφθεί, και μάλιστα και με το δίκιο του, ότι αύριο η εξουσία θα θεσπίσει κάποια άλλη διάταξη, με την οποία θα βάζει... νόμιμα χέρι στα λεφτά που έχει στην τράπεζα.

Αντιλαμβάνεται ο καθένας τι κλίμα δημιουργείται και πλέον ο καταθέτης έχει έναν ακόμη λόγο να σκέφτεται αν θα πρέπει να αφήσει τους κόπους του μιας ζωής στην τράπεζα. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν στο νομοσχέδιο δεν ξεκαθαρίζεται για ποια αδικήματα θα επιτρέπεται η δήμευση καταθέσεων. Όπως επίσης ποιος είναι ο λόγος, η αιτία που επιβάλλει αυτό το νέο νομοθέτημα και γιατί η υπάρχουσα νομοθεσία δεν καλύπτει τα αδικήματα, για τα οποία θεσπίζεται το μέτρο της δήμευσης. Το μόνο που αναφέρεται είναι ότι το μέτρο λαμβάνεται για τη διασφάλιση των συμφερόντων του Δημοσίου και προφανώς αφορά οφειλές από φόρους.

Στο νομοσχέδιο που έχει τίτλο «Ενέχυρο - ποινική συνδιαλλαγή σε εγκλήματα εις βάρος του Δημοσίου» στην παράγραφο γ ΄ του άρθρου 1 προβλέπεται ότι:

Στο στάδιο της ανάκρισης για τα αδικήματα του άρθρου 1 του ν.4022/2011, όταν με διάταξη του ανακριτή, με σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα, λαμβάνονται τα μέτρα που προβλέπονται από την παράγραφο 6 του άρθρου 2 του ν. 4022/2011, με την ίδια διάταξη ή το οικείο βούλευμα, συστήνεται ενέχυρο υπέρ του Ελληνικού Δημόσιου, ν.π.δ.δ., Ο.Τ.Α. ή εν γένει κρατικών νομικών προσώπων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου του άρθρου 9 του ν.1232/1982, επί χρηματικών καταθέσεων τηρούμενων σε τραπεζικό λογαριασμό του κατηγορουμένου ή του ύποπτου τέλεσης της αξιόποινης πράξης ή και του τρίτου, κατά των οποίων λαμβάνονται τα ανωτέρω μέτρα, μέχρι του ποσού της φερόμενης απαίτησης ή ζημίας ή αξίωσης του Ελληνικού Δημοσίου ή των ανωτέρω νομικών προσώπων, με κοινοποίηση της οικείας διάταξης ή βουλεύματος, στο πιστωτικό ίδρυμα ή χρηματοπιστωτικό οργανισμό, όπου τηρούνται οι τραπεζικοί λογαριασμοί.

Θα συμψηφίζεται!
Στην περίπτωση που απαλλαγεί ο κατηγορούμενος, το ποσόν που έχει δεσμευθεί από τον τραπεζικό λογαριασμό του, δεν θα του επιστρέφεται αν χρωστάει, αλλά θα συμψηφίζεται με τις οφειλές του. Συγκεκριμένα σύμφωνα με το άρθρο 5:

Σε περίπτωση αμετάκλητης απαλλαγής του κατηγορουμένου ή του ύποπτου τέλεσης αξιόποινης πράξης ή του τρίτου, για πράξεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου ή έκδοσης σχετικής αμετάκλητης απόφασης των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, που απαλλάσσει τον υπόχρεο από τους φερόμενους ως οφειλόμενους δασμούς, φόρους, λοιπές επιβαρύνσεις και νόμιμες προσαυξήσεις της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, κάθε χρηματικό ποσό που έχει ενεχυριασθεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που περιγράφεται στις παραγράφους 1 έως 3 του παρόντος, αποδίδεται ή συμψηφίζεται με άλλες εκκαθαρισμένες οφειλές τους, προς το Ελληνικό Δημόσιο, ν.π.δ.δ. ή Ο.Τ.Α. ή εν γένει κρατικά νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου του άρθρου 9 του ν.1232/1982 , με την επιφύλαξη της διάταξης του άρθρου 975 ΚΠολΔ.




Υπογράφει ως "πρόεδρος του πολιτικού κινήματος ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΚΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ"

Το 'πε και το 'κανε ο βουλευτής Ηρακλείου Νότης Μαριάς, ο οποίος σήμερα το πρωί έστειλε σε ολους τους αντιμνημονιακούς συναδέλφους (ΑΝ.ΕΛ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ) του την επιστολή που είχε προαναγγείλει από την περασμένη εβδομάδα παροτρύνοντάς τους να εγκαταλείψουν τη Βουλή και να ενωθούν με την πλατεία γιατί μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει αντίσταση. Αυτό πάντως που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός ότι ο κ. Μαριάς δεν υπογράφει ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των ΑΝ.ΕΛ αλλά "ως πρόεδρος του πολιτικού κινήματος ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΚΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ που συνεργάζεται εκλογικά με τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ".

Δείτε ολόκληρη την επιστολή:

«Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το Ελληνικό Κοινοβούλιο έχει πλέον απαξιωθεί πολιτικά, θεσμικά και ηθικά λόγω της αντισυνταγματικής και αντικοινοβουλευτικής δράσης της κυβέρνησης και των κομμάτων του μνημονιακού τόξου που την στηρίζουν.

Τα όσα συμβαίνουν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο είναι αποτέλεσμα της δράσης της Τρόικας και των μνημονιακών πολιτικών δυνάμεων ήδη από το Μάιο του 2010 με την αντισυνταγματική υιοθέτηση του Μνημονίου.

Όλοι γνωρίζουμε ότι η δανειακή σύμβαση Ελλάδας/κρατών Ευρωζώνης ενώ έχει κατατεθεί για κύρωση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ήδη από τον Ιούνιο του 2010 και έχει εκτελεστεί κανονικά, ακόμη εκκρεμεί για κύρωση από την Ολομέλεια της Βουλής!!!

Όλοι είμαστε μάρτυρες της παραβίασης του Κανονισμού της Βουλής που έλαβε χώρα όταν η πλειοψηφία των βουλευτών δι΄ εγέρσεως έκανε δεκτή την ένσταση αντισυνταγματικότητας κατά του Μεσοπρόθεσμου, πλην όμως το Προεδρείο της Βουλής αποφάνθηκε ότι είχε συμβεί το αντίθετο!!!

Όλοι είμαστε μάρτυρες της παραβίασης του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής σε σχέση με τη διαδικασία ψηφοφορίας (ψηφοδέλτια/κάλπες) για τη συγκρότηση Προανακριτικής Επιτροπής για τη λίστα Λαγκάρντ.

Όλοι γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες του «κράτους έκτακτης ανάγκης» που έχουν στήσει οι μνημονιακές δυνάμεις και της νομοθέτησης με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, που υιοθετούνται και εκδίδονται μαζικά κατά παράβαση του άρθρου 44 του Συντάγματος και τις οποίες καλείται εκ των υστέρων να κυρώσει τυπικά η Βουλή.

Ταυτόχρονα ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί απαξιώνουν συστηματικά τη Βουλή αφού αρνούνται να προσέλθουν στον Κοινοβουλευτικό έλεγχο με αποτέλεσμα πάνω από το 50% των Επίκαιρων Ερωτήσεων να ματαιώνονται λόγω δήθεν «κωλύματος υπουργού».

Τέλος, η υιοθέτηση πληθώρας τροπολογιών της τελευταίας στιγμής σε άσχετα νομοσχέδια έχει οδηγήσει σε επικίνδυνα φαινόμενα, όπως στην υιοθέτηση της τελευταίας τροπολογίας για την απαλλαγή των τραπεζιτών λόγω παράνομων χρηματοδοτήσεων.

Συνάδελφοι, θα συνεχίσουμε άραγε να συμμετέχουμε στις εργασίες της Βουλής τη στιγμή που το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της παραβιάζονται βάναυσα από τη μνημονιακή συγκυριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία;

Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να πούμε όλοι μαζί ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ και σε ένδειξη διαμαρτυρίας ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ από τη Βουλή στις 31 Μαϊου με αφορμή την επέτειο των πλατειών αλλά και της μεγάλης συγκέντρωσης που έγινε στα Προπύλαια τον Μάιο του 2011 και να ενωθούμε με τον ελληνικό λαό, προκειμένου ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ το άρθρο 120 του Συντάγματος.

Μετά την αποχώρησή μας από τη Βουλή και δεδομένου ότι δεν παραιτούμαστε από την ιδιότητα του Βουλευτή, θα πρέπει για λόγους ηθικής τάξεως να αποποιηθούμε τη βουλευτική μας αποζημίωση και τις λοιπές οικονομικές παροχές που προβλέπονται για τους βουλευτές, διατηρώντας ταυτόχρονα τα συνταγματικά, πολιτικά και λοιπά θεσμικά δικαιώματα που απορρέουν από την βουλευτική μας ιδιότητα (ελεύθερη κυκλοφορία στη χώρα κτλ.), τα οποία να ασκούμε όπου και όπως προβλέπει το Σύνταγμα.

Επισημαίνεται ότι η αποχώρησή μας από τη Βουλή δεν συνεπάγεται και αποχώρηση από τις Κοινοβουλευτικές μας Ομάδες, οι οποίες ως προς την αριθμητική τους δύναμη θα παραμείνουν ως έχουν.

Αγαπητοί Συνάδελφοι, στο βαθμό που συμφωνείτε με την πρότασή μου αυτή, παρακαλώ να επικοινωνήσετε μαζί μου προκειμένου να συντονίσουμε τη δράση μας.

Μόνο έτσι θα υπερασπιστούμε το Σύνταγμα και τη Δημοκρατία μας.
Μόνο έτσι θα κλείσουμε το δρόμο στην Τρόικα, η οποία έχει φαλκιδώσει τη λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας στην πατρίδα μας.
Μόνο έτσι θα στείλουμε μήνυμα αντίστασης και αγώνα στον ελληνικό λαό.
Μόνο έτσι θα ανοίξουμε το δρόμο για την άμεση δημοκρατία.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς
Νότης Μαριάς




Ρεκόρ εισιτηρίων κάνει η τουρκική ταινία «Άλωση 1453». Κλείνοντας την τρίτη εβδομάδα προβολής στις κινηματογραφικές αίθουσες της Τουρκίας υπολογίζεται ότι ήδη 5.042.994 θεατές έχουν σπεύσει στα σινεμά για να παρακολουθήσουν το στόρι. Για την ολοκλήρωση της ταινίας ξοδεύτηκαν περισσότερα από 17 εκατ. δολάρια και χρειάστηκαν σχεδόν τρία χρόνια γυρισμάτων και μοντάζ.Η ταινία παρουσιάζει τη ζωή του σουλτάνου Μωάμεθ μέχρι τη στιγμή της εισβολής των Οθωμανών στην Κωνσταντινούπολη την αποφράδα Τρίτη 29 Μαΐου του 1453 και χρονικά συμπίπτει με την επέτειο των 560 ετών από την κατάληψη της Βασιλεύουσας. Η τουρκική υπερπαραγωγή έχει προκαλέσει και κριτική εκ των έσω. Ενδεικτικά είναι όσα είχε γράψει τον περασμένο Φεβορυάριο στην αγγλόφωνη έκδοση της Hurriet ο δημοσιογράφος Βurak Bentil:

Ο Τούρκος αρθρογράφος έθετε το ρητορικό ερώτημα να γιόρταζαν οι Βρετανοί την "άλωση του Λονδίνου" ή οι Γερμανοί την "Άλωση του Βερολίνου". "Μήπως πρέπει να περιμένουμε να ακολουθήσουν ταινίες όπως "'Αλωση 1974'' ή ''Αφανισμός 1915'';" ειρωνευόταν εμμέσως τους συμπατριώτες του ο Τούρκος δημοσιογράφος. Με ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που δημοσιεύεται στην έγκυρη εφημερίδα Sabah, από τον Engin Ardiç, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία στηλιτεύεται ο Τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου...

Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει µία σειρά από αλήθειες, τις οποίες το κεµαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί μεταφρασμένο το πλήρες κείμενο, από την συγκεκριμένη διεύθυνση της τουρκικής εφημερίδας Sabah το οποίο έχει ως εξής:

"Τούρκοι συμπατριώτες, σταματήστε πια τις φανφάρες και τις γιορτές για την Άλωση, αρκετή ßία έχουμε δώσει στην Ανατολή µε τις πράξεις µας...

ΑΝ οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο µε θέμα : «Θα πάρουμε πίσω την Πόλη»...

ΑΝ έφτιαχναν μακέτα µε τα τείχη της πόλης και τους στρατιώτες µε τις πανοπλίες τους να επιτίθενται στην Πόλη... (όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο!)

ΑΝ ένας τύπος ντυμένος όπως ο περίφημος Έλληνας νικηφόρος και σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας έπιανε τον δικό µας Ulubatlι Hasan και τον γκρέμιζε κάτω...

ΑΝ ξαφνικά έμπαινε στην πόλη κάποιος ντυμένος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος πάνω σε ένα λευκό άλογο, και δίπλα του άλλος ως Λουκάς Νοταράς, ως Γεώργιος Φραντζής, κι έμπαιναν ως αντιπρόσωποι της πόλης... (όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο!)

ΑΝ έφτιαχναν µια χάρτινη Αγία Σοφία που δεν είχε μιναρέδες αλλά σταυρό....

ΑΝ έκαιγαν λιβάνι και έλεγαν ύμνους, θα µας άρεσε;

Δεν θα µας άρεσε, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη µας από την Ελλάδα.

Τότε, γιατί το κάνετε εσείς αυτό, κάθε χρόνο; Πέρασαν 556 χρόνια και γιορτάζετε (την Άλωση) σαν να ήταν χθες; Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή, µε αυτές τις γιορτές πού κάνετε, διακηρύσσετε σε όλο τον κόσµο ότι «αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά µας, ήρθαµε εκ των υστέρων και τα πήραμε µε τη ßία».

Για ποιο λόγο άραγε φέρνετε στη µνήµη µια υπόθεση 6 αιώνων; Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια μέρα θα δοθεί πίσω; Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε µερικοί ηλίθιοι της Εργκενεκόν περί όρων του 1919. Μη φοβάστε, τα 9 εκατοµµύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την πόλη των 12 εκατοµµυρίων, και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν να την κατοικήσουν.

Κι οι δικοί µας που γιορτάζουν την Άλωση, είναι µια χούφτα φανατικοί µόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα. Ρε σεις, αν µας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις µέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε; Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό µας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς ;

Αντί να περηφανευόμαστε µε τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας περηφανευτούμε µε αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν υπάρχουν. Όλη η Ανατολή είναι περιοχή µέ την βία κατακτημένη. Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που πιστεύουμε (ana=µανα, dolu=γεµάτη) αλλά προέχεται από την ελληνική λέξη Ανατολή.

Ακόμα και η ονομασία της Ισταµπούλ δεν είναι όπως µας λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάµ» τραßώντας τη λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».

Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαµε µόνιµη εγκατάσταση, τέλος η νοµαδική ζωή, και γι' αυτό ο λαός αγοράζει πέντε - πέντε τα διαµερίσµατα. Κανείς δεν μπορεί να µας κουνήσει, ηρεμήστε πια...

Οι χωριάτες µας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την Κωνσταντινούπολη χωρίς όμως πολλές φανφάρες....''

Έντονα επικριτικός κατά της Βρετανίας και της ευρωζώνης για την πολιτική λιτότητας που ακολουθούν εμφανίζεται με συνέντευξή του στους Financial Times ο Μπιλ Γκρος, διευθυντής της μεγαλύτερης εταιρείας διαχείρισης ομολόγων στον κόσμο, Pimco.

Ο κ. Γκρος δηλώνει ότι η Βρετανία και σχεδόν όλη η Ευρώπη έχουν κάνει λάθος πιστεύοντας ότι η βραχυπρόθεσμη δημοσιονομική λιτότητα είναι ο τρόπος για να δημιουργηθεί πραγματική ανάπτυξη. «Δεν είναι (αυτός ο τρόπος). Χρειάζεται να ξοδέψεις χρήματα», αντιτείνει ο Αμερικανός επενδυτής.

Οι Financial Times σχολιάζουν ότι η τοποθέτηση Γκρος ακολουθεί την προειδοποίηση του ΔΝΤ προς χώρες όπως η Βρετανία, η Γερμανία και οι ΗΠΑ πως πρέπει να χαλαρώσουν την περιοριστική δημοσιονομική πολιτική. Έρχεται επίσης ενώ η διεθνής οικονομική κοινότητα συζητά τον αντίκτυπο των στατιστικών λαθών στην ακαδημαϊκή έρευνα των Κένεθ Ρόγκοφ και Κάρμεν Ράινχαρτ που έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στην επιχειρηματολογία υπέρ της λιτότητας.

Ο Μπιλ Γκρος λέει ότι ήταν λανθασμένη η εντύπωση πως οι αγορές ομολόγων απαιτούσαν από τις κυβερνήσεις την επιβολή λιτότητας. «Οι επενδυτές ομολόγων θέλουν ανάπτυξη, όπως και οι επενδυτές σε μετοχές», αναφέρει ενδεικτικά.

Σχολιάζει δε ότι μακροπρόθεσμα είναι σημαντικό να κάνει κανείς καλή οικονομία χωρίς σπατάλες. «Είναι σημαντικό να έχεις μια συγκριτικά μέση ή χαμηλή αναλογία χρέους προς ΑΕΠ. Το ερώτημα όμως είναι πόσο γρήγορα πρέπει να γίνει», προσθέτει ο διευθυντής της Pimco.

Ο κ. Γκρος αναφέρει επίσης ότι οι επεκτατικές νομισματικές πολιτικές αποτυγχάνουν να πυροδοτήσουν την ανάπτυξη. Δική του άποψη είναι πως απαιτούνται πολιτικές που ενθαρρύνουν τις επενδύσεις.

Προειδοποιεί τέλος ότι οι κυβερνήσεις ίσως ξεμένουν από εναλλακτικές συμφωνώντας με την πολιτική ποσοτικής χαλάρωσης των ΗΠΑ, καθώς δηλώνει ότι τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα είναι από τις λιγότερο επισφαλείς επενδύσεις.

Η βρετανική εφημερίδα σημειώνει ότι η άποψη του κ. Γκρος για την ασφάλεια των κρατικών ομολόγων των ΗΠΑ συνιστά αλλαγή θέσης από την προ διετίας απόφασή του να εκμηδενίσει τις τοποθετήσεις της Pimco σε αμερικανικά ομόλογα, οδηγώντας σε μια σπάνια χρονιά ζημιών για τον Μπιλ Γκρος.


Τελικά, είτε ο χορός είναι δύσκολος, είτε ο χορευτής ανίδεος… Τι άλλο να υποθέσει κανείς, όταν τολμήσει να γυρίσει τις σελίδες της ιστορίας και σταματώντας στα κρίσιμα σημεία της να ελέγξει απόψεις και θέσεις Ελλήνων πολιτικών και δη του σημερινού φερόμενου ως πρωθυπουργού (εθελόδουλου κατά ομολογία μεγάλου μέρους των πολιτών της χώρας) Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος εισήγαγε εκφράσεις καινοφανείς (ή κατ’ άλλους «κενοφανείς»), αλλά τελικά και εκ των πραγμάτων αποδείχθηκε ένας ακόμη κοινός πωλητικός που ελέω ψήφων και της οραματιζόμενης εξουσίας είπε πολλά και δεν έκανε τίποτε από όσα διεμήνυσε!!!

Και η αναφορά μας δεν έχει να κάνει με την προ της πρωθυπουργίας του πολιτική στάση, αλλά για τον εν καιρώ ΠΟΛ.ΑΝ. πατριωτισμό του την περίοδο της κρίσης των Ιμίων, η οποία και αποτέλεσε κομβικό σημείο για την πολιτική χαμηλών τόνων απέναντι στην Άγκυρα και το εν γένει πνεύμα υποχωρητικότητας, που έγινε σήμα κατατεθέν της πολιτικής σκηνής…

Ο κύριος Σαμαράς υπέβαλε πρόταση δέκα σημείων, για συγκεκριμένες ενέργειες στις οποίες, κατά την άποψή του, η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει αμέσως:
Σύγκληση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, επαφές του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας με τις κυβερνήσεις ξένων.

Οι προτάσεις του Αντώνη Σαμαρά -μετά τα γεγονότα στα Ίμια- για το Αιγαίο και η «…ενίσχυση -υλική και ηθική- των Ενόπλων Δυνάμεων» για συγκεκριμένες ενέργειες στις οποίες, κατά την άποψή του, η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει αμέσως:
  • Σύγκληση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών
  • Επαφές του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας με τις κυβερνήσεις ξένων χωρών
  • Σύγκληση του συμβουλίου κορυφής της E.E.
  • Θεσμοθέτηση Διαρκούς Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας
  • Ενεργοποίηση των Ελλήνων ευρωβουλευτών
  • Ενημέρωση της κοινής γνώμης
  • Επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια
  • Ενίσχυση -υλική και ηθική- των Ενόπλων Δυνάμεων και τέλος
  • Την άμεση προώθηση προγράμματος ανάπτυξης των παραμεθορίων περιοχών και αξιοποίησης των βραχονησίδων.
Αυτός ήταν ο Σαμαράς των Ιμίων. Σήμερα και από θέση ισχύος (ισχυρίζεται ότι είναι πρωθυπουργός της Ελλάδας) παρουσιάζει ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο, κατά τον καιρό των μνημονίων. Μάλιστα, βλέπει και φως στο τούνελ, χωρίς να αναρωτηθεί μήπως δεν πρόκειται για το τέλος, αλλά πρόκειται για το τρένο που έρχεται προς τα επάνω μας για να μας ισοπεδώσει. Εκτός και εάν βλέπει το φως που οδηγεί (τους πολίτες) στον άλλο κόσμο...

Τα σχόλια δικά σας, αφού εμείς δεν βρίσκουμε λέξεις για να εκφραστούμε…

Κωνσταντίνος



Η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ δήλωσε σήμερα ότι τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης πρέπει να είναι έτοιμα να εκχωρήσουν περισσότερο έλεγχο σε ορισμένους τομείς λήψης αποφάσεων και χάραξης πολιτικής στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ώστε η ευρωζώνη να μπορέσει να υπερβεί την κρίση χρέους και να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών.

Μιλώντας σε μια εκδήλωση -χορηγός της οποίας ήταν η Deutsche Bank- στο Βερολίνο, μαζί με τον πρωθυπουργό της Πολωνίας Ντόναλντ Τουσκ, η Μέρκελ υπεραμύνθηκε παράλληλα της προσέγγισής της όσον αφορά την αντιμετώπιση της κρίσης κι απέκρουσε τις επικρίσεις ότι δίνει υπερβολική έμφαση στην εφαρμογή πολιτικών λιτότητας, εξηγώντας ότι κατά την άποψή της η Ευρώπη καλείται να εφαρμόσει ταυτόχρονα πολιτικές που να προωθούν την βιώσιμη ανάπτυξη και την δημοσιονομική εξυγίανση.

Η Μέρκελ έκανε τα σχόλια αυτά περίπου δύο μήνες πριν οι Ευρωπαίοι ηγέτες συγκεντρωθούν για να συζητήσουν στις Βρυξέλλες σχετικά με την πορεία προς τη λεγόμενη «δημοσιονομική ένωση».

Οι προσδοκίες ως προς αυτήν μοιάζουν μάλλον μειωμένες, εν μέρει λόγω του γεγονότος ότι η άμβλυνση της κρίσης μειώνει την πίεση που ασκείται στους πολιτικούς για να γίνει ένα μεγάλο άλμα στην κατεύθυνση της ολοκλήρωσης, αλλά και εξαιτίας των διαφορών απόψεων ανάμεσα στη Γερμανία και στους εταίρους της στην ΕΕ, και ιδίως της Γαλλίας, για τα επόμενα βήματα.

«Μοιάζουμε να βρίσκουμε κοινά αποδεκτές λύσεις όταν βρισκόμαστε μπροστά από την άβυσσο. Αλλά μόλις η πίεση μειώνεται, όλοι λένε πως θέλουν να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο», επισήμανε η Μέρκελ.

«Χρειάζεται να είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε ότι η Ευρώπη θα έχει τον τελευταίο λόγο σε ορισμένα πεδία. Διαφορετικά δεν θα είμαστε σε θέση να συνεχίσουμε να οικοδομούμε την Ευρώπη», είπε.

Ο Τουσκ σημείωσε ότι θα ήταν «επικίνδυνο» εάν άλλες χώρες της Ευρώπης ένοιωθαν πως η Γερμανία επιβάλλει το δικό της οικονομικό μοντέλο σε όλες τις χώρες της ηπείρου.

Αλλά η Μέρκελ το αρνήθηκε, επιμένοντας ότι η Ευρώπη συντέθηκε από διαφορετικούς πολιτισμούς και διαφορετικές οικονομίες, με διαφορετικά προτερήματα και μειονεκτήματα. Το κλειδί, υποστήριξε, είναι η Ευρώπη να κατευθυνθεί στις λεγόμενες βέλτιστες πρακτικές.

Αυτό σημαίνει πως η Γερμανία αποδέχεται την δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς για τις υπηρεσίες, μια κοινή αγορά εργασίας και την εναρμόνιση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε οι Ευρωπαίοι να μπορούν να μετακινούνται από την μια χώρα στην άλλη χωρίς να ανησυχούν για τις συντάξεις ή τις παροχές τους.

«Δεν χρειάζεται πάντοτε να εγκαταλείπουμε τις εθνικές πρακτικές, αλλά χρειάζεται να τις κάνουμε πιο συμβατές. Αυτή τη στιγμή επικρατεί χάος», είπε η Μέρκελ.
«Χρειάζεται να είμαστε έτοιμοι να έλθουμε σε ρήξη με το παρελθόν για να κάνουμε ένα άλμα εμπρός. Είμαι έτοιμη να το κάνω αυτό», τόνισε η Γερμανίδα καγκελάριος.

Παρουσιάζοντας την Μέρκελ και τον Τουσκ, ο συνδιευθύνων σύμβουλος της Ντόιτσε Μπανκ Ανσού Τζάιν εξήρε την καγκελάριο της Γερμανίας και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις προσπάθειές τους να αντιμετωπίσουν την κρίση. «Τώρα, στα ταξίδια μου στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, ακόμα και οι πιο δύσπιστοι επενδυτές αναγνωρίζουν πως το μέλλον της ευρωζώνης δεν βρίσκεται πλέον υπό σοβαρή απειλή. Κι αυτό είναι ένα πολύ καλό πράγμα», ανέφερε ο Τζάιν.

Από την πλευρά του, ο Τουσκ παραδέχθηκε ότι η κρίση στην ευρωζώνη έχει συνέπειες στην κοινή γνώμη στη χώρα του, όπου η πλειοψηφία πλέον εκφράζει αμφιβολίες για την υιοθέτηση από μέρους της Πολωνίας του ενιαίου νομίσματος.

Η Μέρκελ επισήμανε ότι η Γερμανία «μερικές φορές έχει έναν περίπλοκο ρόλο, διότι έχουμε την μεγαλύτερη (ευρωπαϊκή) οικονομία. . . Αλλά η Γερμανία δρα σε συντονισμό με τους εταίρους της. Η ιδέα της (γερμανικής) ηγεμονίας μου είναι εντελώς ανοίκεια».

Η συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει να είναι όλο και πιο στενή, γιατί σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει κίνδυνος η Ευρώπη να καταρρεύσει, σημείωσε αναφερόμενη στην εμπειρία της στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας.
«Κοιτάξτε, έχω ήδη δει μια χώρα να καταρρέει, τη ΛΔΓ», είπε. «Και πραγματικά αυτό που δεν θέλω είναι να δω την Ευρώπη να καταρρέει στο σύνολό της». Αυτό θα ήταν κάτι που η Μέρκελ είπε πως θα έβρισκε «εντελώς παράλογο. . . έχουμε όλες τις δυνατότητες στα χέρια μας».


Οι νέοι «Εφιάλτες» που βλέπουμε να «εκκολάπτονται», ορισμένοι μέσα από τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, είναι πολύ πιο επικίνδυνοι – αφού αυτοί «καλούνται» να ολοκληρώσουν ενδοτικά, τη μετατροπή της χώρας μας σε άβουλο προτεκτοράτο

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υποστεί μία από τις πλέον ριζοσπαστικές, οικονομικές και κοινωνικές μεταμορφώσεις στην ιστορία τους.
Ο χρηματοπιστωτικός τομέας έχει γίνει η κυρίαρχη πηγή εσόδων της χώρας και παράλληλα ο πιο διεφθαρμένος – με αποτέλεσμα οι Η.Π.Α. να αποτελούν αυτή τη στιγμή την πιο άδικη και γεμάτη ανισότητες κοινωνία του κόσμου.
Τα δύο μεγάλα κόμματα είναι πλέον αιχμάλωτα της νομισματικής ελίτ..…ενώ ακόμη και «ο Λευκός Οίκος του Obama», επέτρεψε στους οικονομικούς δολοφόνους να συνεχίσουν να δρουν ανεξέλεγκτα” (Charles Ferguson).


«Προσοχή στην προπαγάνδα», θα έπρεπε να συστήνεται σχεδόν καθημερινά στους Έλληνες, διαπιστώνοντας τις τεράστιες προσπάθειες ορισμένων ΜΜΕ να «αναμορφώσουν» την πραγματικότητα – παρουσιάζοντας μία «στρεβλή εικόνα», η οποία δεν έχει καμία σχέση με αυτά που συμβαίνουν.

Η προσεκτική επιλογή των «κατάλληλων» τηλεοπτικών προγραμμάτων, των αξιοπρεπών ραδιοφωνικών σταθμών, καθώς επίσης των σοβαρών εφημερίδων, στην «εποχή των μνημονίων», μπορεί να χαρακτηρισθεί ακόμη και ως «αντιστασιακή ενέργεια» - όσον αφορά τουλάχιστον αυτούς, οι οποίοι αποφεύγουν μεθοδικά να μετατραπούν σε θύματα της χειραγώγησης που ασκείται σχεδόν «παραδειγματικά» στη χώρα μας.  

Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, τόσο οι «επιλεκτικές ειδήσεις», όσο και οι ειδήσεις «αποπροσανατολισμού» όπως, για παράδειγμα, οι συνεχείς αναφορές στους επιόρκους υπαλλήλους, ακριβώς εκείνη τη χρονική στιγμή, κατά την οποία  προωθούνταν οι απολύσεις στο δημόσιο, αποτελούν επίσης προπαγάνδα – κατά πολλούς δε, μία από τις «χείριστες» μορφές χειραγώγησης.  

Στην κατηγορία αυτή ανήκει πιθανότατα και η πολυδιαφημισμένη δίκη του πολιτικού, η οποία αναμένεται να «πλημμυρίσει» τα δελτία ειδήσεων - με απώτερο σκοπό να «επισκιασθεί» το εγκληματικό νομοσχέδιο, το οποίο πρόκειται να κατατεθεί στο Κοινοβούλιο την Πέμπτη.

ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ         

Περαιτέρω το ΔΝΤ, ο βασικός εκπρόσωπος των τοκογλύφων (η έννοια «δανειστές» χρησιμοποιείται μάλλον «κατ’ ευφημισμό», αφού δεν μπορεί να αποκαλεί κανείς «δανειστές» αυτούς που «διόγκωναν» τα χρέη της πατρίδας μας, υπερτιμολογώντας και δωροδοκώντας), πιστεύει πως είναι πιο σωστός ο «αφελληνισμός» των τραπεζών.

Κατά την υποτιθέμενη άποψη του, η «βίαιη» μεταφορά της ιδιοκτησίας των ελληνικών τραπεζών σε ξένους είναι απαραίτητη, επειδή οι «τοκογλύφοι» Έλληνες τραπεζίτες «διαπλέκονται» με την πολιτική - οπότε θα ήταν καλύτερος ο «απαγχονισμός» τους, έτσι ώστε να κοπεί ο «ομφάλιος λώρος» που συνδέει την πολιτική με την (ελληνική) οικονομική εξουσία.  

Φυσικά δεν αναφέρεται σε όλα όσα συμβαίνουν στην «πατρίδα» του, στις Η.Π.Α., όπου η κεντρική τράπεζα (Fed), οι μεγάλες εμπορικές τράπεζες-μέτοχοι της καλύτερα, δεν «διαπλέκονται» απλά με την Πολιτική, αλλά την διορίζουν – κυβερνώντας την υπερδύναμη, προφανώς απολυταρχικά, από το παρασκήνιο.

Δυστυχώς όμως, οι Αμερικανοί Πολίτες δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι δεν είναι τίποτα άλλο από απλά πιόνια – «πειραματόζωα» μίας χρηματοπιστωτικής μαφίας, η οποία «νέμεται» κυριολεκτικά την εξουσία. 

Βέβαια, η στάση του ΔΝΤ δεν είναι καθόλου παράδοξη – αφού και στο θέμα των «μνημονίων της ντροπής», τα οποία επιβάλλει σε εκείνες τις χώρες που οδηγούνται στα νύχια του, έχει την ίδια ακριβώς νοοτροπία.

Ειδικότερα, στην πατρίδα του δεν θα διανοούταν ποτέ να επιτρέψει «μέτρα λιτότητας» και δυσβάστακτους φόρους, οι οποίοι προκαλούν την κατάρρευση της κατανάλωσης και του ΑΕΠ – γεγονός που αποδείχθηκε πρόσφατα, από τον τρόπο με τον οποίο χειρίσθηκαν οι Η.Π.Α. το «δημοσιονομικό γκρεμό».

ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Διάφοροι άλλοι τώρα, τις απόψεις των οποίων δεν σημαίνει ότι δεν σεβόμαστε, αν και δεν συμφωνούμε, είναι επίσης υπέρ του «αφελληνισμού» των τραπεζών μας -  «επισείοντας» τον (υπαρκτό) κίνδυνο εξόδου μας από το κοινό νόμισμα, εάν επιλέξουμε «πατριωτικά», «εθνικιστικά» ίσως, τη διατήρηση της «ιθαγένειας» του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος.

Ευρισκόμενοι σε αδυναμία να κατανοήσουμε το νόημα της παραμονής μας στην Ευρωζώνη, με καθεστώς αποικίας, δυσκολευόμαστε παράλληλα να καταλάβουμε γιατί ο μη αφελληνισμός των τραπεζών μας, θα οδηγούσε νομοτελειακά σε αφελληνισμό της πατρίδας μας – όπως ισχυρίζονται ορισμένοι συνάδελφοί μας.

Κατά την άποψη μας, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο – αφού εάν το βασικό κυκλοφοριακό σύστημα μίας χώρας «κυριευθεί», τότε δεν μπορεί κανείς να μιλάει για εθνική κυριαρχία, παρά μόνο «κατ’ ευφημισμό».

Ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου ο σχεδόν συντριπτικός αριθμός των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών είναι υποθηκευμένος στις 2-3 μεγαλύτερες τράπεζες, η «επιθετική κατάληψη» τους από τους ξένους εισβολείς, δεν θα σήμαινε εύλογα το τέλος του Ελληνικού κράτους, τουλάχιστον ως αυτόνομης «οντότητας»;

Περαιτέρω, χωρίς τράπεζες, καθώς επίσης χωρίς τις κοινωφελείς, τις κερδοφόρες και τις στρατηγικές επιχειρήσεις μας, τις οποίες προσπαθούν να μας πείσουν πως πρέπει να θυσιάσουμε (ιδιωτικοποιήσουμε) στο βωμό της αποφυγής της χρεοκοπίας, είναι δυνατόν να αποφύγουμε τελικά την ολοκληρωτική πτώχευση; Πότε στην ιστορία νίκησε κάποιος λαός σε έναν πόλεμο, σε μία μάχη έστω, έχοντας παραδώσει προηγουμένως όλα του τα όπλα στον εχθρό;

Συμπερασματικά λοιπόν, είναι ποτέ δυνατόν, χωρίς όπλα, να αποφύγουμε την τρομακτική, απόλυτη χρεοκοπία, στην οποία θα καταλήγαμε λεηλατημένοι και εξαθλιωμένοι, όπως ακριβώς μία στυμμένη λεμονόκουπα; Είναι αυτός ο σωστός τρόπος για να τιμωρήσουμε τους, έστω διεφθαρμένους και τοκογλύφους, τραπεζίτες μας;

Από την άλλη πλευρά, πιστεύει κανείς αλήθεια ότι όλα αυτά γίνονται για το δικό μας καλό; Πόσο μάλλον όταν η «εξυγίανση» της χώρας μας, το δημόσιο χρέος της οποίας ήταν στο 110% περίπου του ΑΕΠ της το 2008, μας έχει κοστίσει ήδη πάνω από το 100% του ΑΕΠ μας - αφού ευρίσκεται σήμερα στο 170%, μετά από δύο ανόητες διαγραφές (PSI) και με κατεστραμμένο το κάποτε υγιέστατο χρηματοπιστωτικό μας σύστημα;   

Πόσον καιρό θα χρειαστούμε ακόμη για να καταλάβουμε ότι, η εγχείρηση δεν έγινε για να διασωθεί ο ασθενής, αλλά για να αφαιρεθούν όλα τα υγιή του μέλη και να πουληθούν, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί στον ίδιο;  

Συνεχίζοντας, η «κατάρρευση» των μισθών μας, των εισοδημάτων, των τιμών των ακινήτων, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, του χρηματιστηρίου, της κατανάλωσης κοκ., παράλληλα με την έκρηξη της ανεργίας, την υπερφορολόγηση και την εξαθλίωση μεγάλων μερίδων του πληθυσμού, ήταν πράγματι το σωστό φάρμακο; Πικρό έστω αλλά απαραίτητο;    

Μήπως οι «ειδήμονες», το «Ταμείο» και η Γερμανία θεωρούν ότι είμαστε «διανοητικά ανάπηροι», αφού αποδεχόμαστε σχεδόν αναντίρρητα όλες αυτές τις ανοησίες; Δειλοί και φοβισμένοι ίσως ή απλά εξουδετερωμένοι, «αποβλακωμένοι» καλύτερα, από τις συνθήκες «σοκ και δέους» που προκάλεσαν, εν μέσω μίας καταιγιστικής προπαγάνδας;   

ΕΝΔΙΑΜΕΣΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Επιστρέφοντας στις τράπεζες οφείλουμε να τονίσουμε ότι, σε οποιαδήποτε άλλη χρονική στιγμή δεν θα μας ενδιέφερε τόσο πολύ η ελληνικότητα τους – με την έννοια πως δεν θα είμαστε αντίθετοι, εάν κάποιοι μέτοχοι τους ήταν ξένοι. Σήμερα όμως, με τις καταθέσεις να κινδυνεύουν με κατασχέσεις, καθώς επίσης με την πατρίδα μας να δέχεται μία οικονομική επίθεση άνευ προηγουμένου, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.

Απλούστερα, οι τράπεζες πρέπει να παραμείνουν Ελληνικές μέχρι τουλάχιστον να περάσουν οι κίνδυνοι - ενώ μπορούν να παραμείνουν Ελληνικές, εάν εμείς το θελήσουμε. Όλοι έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε ένα τέτοιο εγχείρημα, το οποίο είναι πολύ πιο ανώδυνο, εάν το συγκρίνουμε με το αντίστοιχο ενός συμβατικού πολέμου – όπου οι ελληνικές οικογένειες έστελναν τα παιδιά τους στον πόλεμο, ανεξαρτήτως κόστους, για να υπερασπίσουν την εθνική κυριαρχία και την ελευθερία της πατρίδας τους.

Σε κάθε περίπτωση, είναι μάλλον «οξύμωρο» το να τοποθετείται κάποιος υπέρ του «αφελληνισμού» των τραπεζών, όπως «επιτάσσει» το ΔΝΤ, παραμένοντας ταυτόχρονα «εχθρός» της Τρόικας, των μνημονίων και της οικονομικής γενοκτονίας που προκαλούν – δεν γίνεται και δεν ταιριάζει. Εκτός εάν δεχθούμε βέβαια ότι, προηγείται η επιβίωση μας, από την «ακεραιότητα» της πατρίδας μας – οπότε δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, είναι λάθος καλύτερα, «εμμονή» ίσως η επίκληση της εθνικότητας μας. 

Από όλα όσα διαβάσαμε τώρα για το θέμα των τραπεζών, θεωρούμε ως πλέον σωστό το παρακάτω: “Οι επενδυτές που θα συμμετέχουν τελικά στις αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων «αγοράζουν» τράπεζες, οι οποίες ήδη διαθέτουν φήμη και πελατεία, εκτεταμένο εγκατεστημένο δίκτυο, σημαντικά περιουσιακά στοιχεία και στελεχιακό δυναμικό. Αναλαμβάνουν λοιπόν στην πράξη έναν και μοναδικό κίνδυνο: το συνολικό κίνδυνο της οικονομίας της χώρας, δηλαδή το ενδεχόμενο εξόδου της από την Ευρωζώνη, η οποία όμως έχει αποκλεισθεί από την Τρόικα”.

Ολοκληρώνοντας, υπάρχουν αρκετοί, οι οποίοι αναφέρονται σε «Εφιάλτες» εντός των συνόρων – εννοώντας εκείνους που πρόδωσαν την πατρίδα τους, είτε από ανοησία, είτε «ξενόδουλα», είτε από απλή ιδιοτέλεια.

Αν και φυσικά πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά, οι νέοι «Εφιάλτες» που βλέπουμε σήμερα να «εκκολάπτονται», ορισμένοι μέσα από τη χειραγώγηση και τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, είναι πολύ πιο επικίνδυνοι – αφού αυτοί «καλούνται» να ολοκληρώσουν τη μετατροπή της χώρας μας σε άβουλο, σκλαβωμένο προτεκτοράτο.

ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ

Το ανθρώπινο ον είναι αξεπέραστο στο ερμηνεύει όλες τις νέες πληροφορίες, έτσι ώστε να παραμένουν άθικτα τα συμπεράσματα, τα οποία είχε εκ των προτέρων εξάγει” (W.Buffet).

Οφείλουμε να κρίνουμε τους ανθρώπους χωρίς προκαταλήψεις, από τις πράξεις και όχι από τα λόγια τους – γεγονός που είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε κάποια στιγμή, κυρίως για να σταματήσουμε να εκλέγουμε αυτούς που απλά μας μοιράζουν γενναιόδωρα υποσχέσεις, χωρίς να τηρούν στη συνέχεια απολύτως καμία.

Περαιτέρω, στην πραγματικότητα δεν χωρίζεται η Ελλάδα σε «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς» – όπως ακριβώς οι Έλληνες δεν διακρίνονται σε «πατριώτες» και μη πατριώτες. Κανένας απολύτως Έλληνας και κανένα πολιτικό κόμμα (με ελάχιστες ίσως «ιδιοτελείς» εξαιρέσεις, οι οποίες μάλλον επιβεβαιώνουν τον κανόνα), δεν είναι υπέρ των εγκληματικών μνημονίων – πολύ περισσότερο, όταν όλοι έχουν καταλάβει πια που οδηγούν.

Απλούστατα, υπάρχουν αρκετοί οι οποίοι, φιλοσοφώντας όπως κάποτε οι Στωικοί, αποδέχονται αυτά που, κατά την άποψη τους, δεν μπορούν να αλλάξουν. Με λίγα λόγια, θεωρούν ως αναπότρεπτο γεγονός το μνημόνιο και την Τρόικα, δεν έχουν κάποια εναλλακτική λύση, οπότε συμβιβάζονται με το αναπόφευκτο - όπως ακριβώς η παραπάνω φιλοσοφική σχολή της αρχαιότητας.

Λύσεις όμως υπάρχουν – όχι μόνο μία, αλλά πολύ περισσότερες. Αυτό λοιπόν που φαίνεται απαραίτητο, είναι το να πεισθούν οι «μνημονιακοί» πως πρέπει να πάψουν να θεωρούν την Τρόικα και το μνημόνιο ως αναπότρεπτα γεγονότα.

Εν τούτοις, για να συμβεί κάτι τέτοιο, πρέπει μόνοι τους να αναζητήσουν όλες τις εναλλακτικές δυνατότητες που υπάρχουν – αφού δεν είναι σε καμία περίπτωση λιγότερο έξυπνοι ή «πατριώτες», από όλους εμάς τους υπόλοιπους Έλληνες Πολίτες. 

Παράλληλα, εκείνα τα πολιτικά κόμματα, τα οποία τοποθετούνται αντιμνημονιακά, οφείλουν να αναπτύξουν τις εναλλακτικές λύσεις που προτείνουν, καθώς επίσης να πείσουν τους Έλληνες – αφού, στην αντίθετη περίπτωση, τα εύλογα συμπεράσματα όλων μας είναι πως, για μία ακόμη φορά, επιχειρείται η «στυγνή» υπεξαίρεση της ψήφου μας, μέσω της κακόβουλης εκμετάλλευσης του θυμού και της οργής μας.

Το «εργαλείο» δε της υπεξαίρεσης είναι προφανώς το ίδιο: η διασπορά ψευδών υποσχέσεων, από εκείνους που έχουν (θεμιτό;) στόχο την εξουσία για την εξουσία και τα τεράστια πλεονεκτήματα της: πλούτο, πολυτελή διαβίωση, δόξα, δύναμη, κοινωνική καταξίωση, ασυλία, ατιμωρησία, περίοπτη θέση στην ιστορία, απόλυτη εξασφάλιση των απογόνων τους κλπ.    

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Με κριτήριο την αποδεδειγμένη φοροδιαφυγή δεκάδων εκ. € (υπέβαλλε ήδη αυτοκαταγγελία), για την οποία κατηγορείται ο πρόεδρος μεγάλης ποδοσφαιρικής ομάδας του Μονάχου (επιχειρηματίας, καθώς επίσης εξαιρετικά προβεβλημένο άτομο της χώρας του), όλες τις προηγούμενες ανάλογες υποθέσεις, καθώς επίσης το πολλοστό CD με Γερμανούς φοροφυγάδες, το οποίο αγοράσθηκε από το «ΣΔΟΕ» της Ρηνανίας Βεστφαλίας έναντι 4 εκ. € περίπου, συμπεραίνουμε εύλογα ότι, το «εθνικό χόμπι» της Γερμανίας είναι η φοροδιαφυγή.

Πόσο μάλλον όταν τα προβλεπόμενα έσοδα από τους φοροφυγάδες, οι οποίοι εμφανίζονται στο νέο CD, ξεπερνούν τα 500 εκ. €! Πιθανότατα λοιπόν είναι αυτός ο λόγος που κατηγορεί τόσο την Κύπρο, όσο και την Ελλάδα -  κρίνοντας προφανώς «εξ ιδίων τα αλλότρια».

Περαιτέρω, υπενθυμίζουμε ξανά ότι στο κείμενο μας «Η ελληνική κεντρική τράπεζα», είχαμε θέσει τα παρακάτω «ρητορικά ερωτήματα»:Ανανεώθηκε το εκδοτικό δικαίωμα της Τράπεζας της Ελλάδας για τριάντα χρόνια; Ήταν «μνημονιακή» υποχρέωση; Ψήφισε το Κοινοβούλιο την αλλαγή του καταστατικού της; Γιατί συνέβη σε μία τόσο προβληματική χρονική περίοδο; Έγραψαν κάτι τα ΜΜΕ;”.

Με δεδομένη τώρα την πρόθεση της Ελβετίας, να θέσει σε δημοψήφισμα το θέμα του «επαναπατρισμού», καθώς επίσης της απαγόρευσης των πωλήσεων του χρυσού της (άρθρο FT) θεωρούμε ότι, οφείλουμε αφενός μεν να απαιτήσουμε απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα μας, αφετέρου να διαπιστώσουμε που ακριβώς φυλάσσονται τα δικά μας αποθέματα χρυσού – τα οποία δυστυχώς έχουμε εμπιστευθεί σε μία ιδιωτική κεντρική τράπεζα, χωρίς καν να την ελέγχουμε.

Η Αγροτική τράπεζα, ήταν από την ημέρα της ίδρυσής της, ασχολήθηκε (σχεδόν αποκλειστικά) με την στήριξη της ελληνικής γεωργίας. Ως εκ τούτου, βρέθηκε με έναν σημαντικότατο αριθμό ενυπόθηκων αγροτικών δανείων (με υποθήκες την αγροτική γη) όταν η χώρα μας μπήκε στο μνημόνιο και κάποια στιγμή αγοράστηκε το «υγιές τμήμα της» από την τράπεζα Πειραιώς(!!!).

Με ερώτησή του στην Βουλή, ο Τέρενς Κουίκ ζήτησε να ενημερωθεί τι συμβαίνει με εκείνα τα δάνεια τ5ων αγροτών που δεν εξυπηρετούνται, λόγω προφανούς αδυναμίας.
Η απάντηση που εισέπραξε από το υπουργείο Οικονομικών αποτελεί κόλαφο, αφού το καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργείο αναφέρει πως είναι άγνωστο σε ποια χέρια βρίσκονται αυτά τα δάνεια. Δηλαδή, η Ελληνική κυβέρνηση ομολογεί πως δεν έβαλε καμία ασφαλιστική δικλείδα (όταν «χάριζε» με 90 εκατομμύρια ευρώ την Αγροτική Τράπεζα στον κ. Σάλλας) για να διασφαλισθεί η κυριότητα σε ελληνικά χέρια ενός τεράστιου τμήματος της Ελληνικής γης…! Με απλά λόγια, τα «κόκκινα» αγροτικά δάνεια μπορεί να βρίσκονται (ή και να βρεθούν) σε τουρκικά, γερμανικά ή άλλα «χέρια» και να τεθεί ξαφνικά μείζον θέμα, λόγω «απρονοησίας» των «υπευθύνων»…

Το σχετικό σχόλιο του βουλευτή των Ανεξάρτητων Ελλήνων κ. Κουίκ, η οποία «ξεκλείδωσε» ένα μέχρι σήμερα πολύ καλά κρυμμένο και άκρως επικίνδυνο μυστικό:
«Που βρίσκονται τα καθυστερούμενα δάνεια αγροτών, Συνεταιρισμών κλπ;
Ούτε το Υπουργείο Οικονομικών απαντά ούτε η Τράπεζα της Ελλάδας ούτε το γραφείο του Ειδικού Εκκαθαριστή της ΑΤΕ.
Γιατί το κρύβει η κυβέρνηση;Τι παιχνίδια παίζει με τις περιουσίες εκατοντάδων χιλιάδων αγροτών;»
Αυτό το σχόλιο έκανε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και Βουλευτής Επικρατείας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ σε έγγραφη απάντηση που έλαβε από το Υπουργείο Οικονομικών, αλλά και από την Τράπεζα της Ελλάδος σε Ερώτηση που υπέβαλλε τόσο προς τον Ιωάννη Στουρνάρα όσο και στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Αθανάσιο Τσαυτάρη ότι:
«Έχει τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η αγορά των δανείων χιλιάδων χρεωμένων αγροτών αλλά και δεκάδων αγροτικών συνεταιρισμών από Γερμανούς επενδυτές, με σκοπό να αρπάξουν την υποθηκευμένη ακίνητη περιουσία τους.
Το ύψος των ανεξόφλητων δανείων των αγροτών αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 1,2 δις ευρώ της παλαιάς Αγροτικής Τράπεζας και των Συνεταιρισμών περί τα 2 δις ευρώ».
Επισημαίνεται ότι η Τράπεζα της Ελλάδος αρκείται να απαντήσει ότι δεν ξέρει τίποτα για το θέμα άρα δεν κάνει και οιονδήποτε σχολιασμό, την ώρα που το γραφείο του Ειδικού Εκκαθαριστή της ΑΤΕ λέει ότι ούτε και αυτό γνωρίζει για εμπλοκή γερμανικών ή άλλων funds.
Με λίγα λόγια όλοι σφυρίζουν αδιάφορα».
Η ερώτηση του Τέρενς Κουίκ
Η απάντηση του υπουργείου Οικονομικών

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως άγνοια δηλώνει και η Τράπεζα της Ελλάδος, σχετικά με τους ιδιοκτήτες των αγροτικών δανείων...
Τα σχόλια δικά σας, όσον αφορά την αντίληψη ευθύνης που υπάρχει στην κυβέρνηση Σαμαρά και ιδιαίτερα στο υπουργείο Οικονομικών, στο οποίο προΐσταται ο κ. Στουρνάρας, άνθρωπος που δεν τον έχει εμπιστευθεί ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ Έλληνας πολίτης…




«Φωνάζω ελληνικά κι ούτε που μ’ αποκρίνεται κανείς»
Οδ. Ελύτης

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς

Στα πρώτα χρόνια της Επανάστασης του 1821, στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας συνέβη το εξής περιστατικό.
Οι πληρεξούσιοι, όπως έλεγαν τότε τους βουλευτές του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, συνεδρίαζαν στα χωράφια και τα περιβόλια, όπως οι αρχαίοι πρόγονοί μας. Όλοι τους κάθονταν σταυροπόδι, κάτω στο χώμα, και μόνον ο Κολοκοτρώνης ήταν σκαρφαλωμένος στη διχάλα μιας λεμονιάς. Κάποτε, λοιπόν, ήθελαν να ψηφίσουν ένα νομοσχέδιο και μερικοί πληρεξούσιοι πρότειναν να κοπεί στο κείμενο του νομοσχεδίου η φράση «εν αυτή».
Ο Πρόεδρος της Συνελεύσεως προσπαθούσε να τους πείσει πως δεν ήταν σωστό να περικοπούν οι δύο αυτές λέξεις, η φράση «εν αυτή», γιατί θα αλλοιωνόταν όλο το νόημα του σχετικού άρθρου.
Κάποια στιγμή δύο πληρεξούσιοι σηκώθηκαν οργισμένοι από τις «θέσεις» τους και άρχισαν να φωνάζουν προς το προεδρείο:
- Να κοπεί το «εν αυτή». Ναι, να κοπεί.
- Το «εν αυτή» να κοπεί οπωσδήποτε, ο άλλος.
- Όχι, δεν κόβετε το «εν αυτή» και η συνεδρίαση εξελισσόταν σε σύρραξη.

Ο Γέρος του Μοριά λαγοκοιμόταν, αφήνοντας τους λογιότατους να ερίζουν, με την ακατανόητη, γι’ αυτόν, στεγνή και τυποποιημένη γλώσσα τους. Ακούγοντας όμως τα λόγια και την φασαρία, πήδηξε μ’ ένα σάλτο κάτω από την λεμονιά και πηγαίνοντας κατ’ ευθείαν προς το προεδρείο, έξαλλος άρχισε να ρωτά:
- Τίνος το αυτί θα κόψετε, ωρέ πατριώτες;
- Τόσο μεγάλο έγκλημα έκανε ο άνθρωπος. Ντροπή μας Έλληνες. Εμείς αγωνιστήκαμε τόσα χρόνια για να διώξουμε τον τύραννο και τώρα θ’ αρχίσουμε να κόβουμε τα αυτιά του κοσμάκι;
Μέσα σ’ ένα πανδαιμόνιο από γέλια, χρειάστηκε να επέμβει ο Πρόεδρος, για να εξηγήσει στον Κολοκοτρώνη ότι παρεξήγησε τα πράγματα. Στο τέλος, βέβαια, κατάλαβε και ο Κολοκοτρώνης την γκάφα του και τους είπε χαμογελώντας:
- Ε! Καλά δα, δεν είναι και τίποτα σπουδαίο, ωρέ γραμματιζούμενοι. Πώς θέλετε να καταλάβω, εγώ ο σκράπας, τις ελληνικούρες σας. Λέξεις κόψτε όσες θέλετε, αυτιά μια φορά να μην πειράξετε, γιατί θα ‘χουμε άσχημα ξεμπερδέματα. Είπα κι εγώ παλάβωσαν οι καλαμαράδες… Τι κόρακα μαθές.

Το θυμήθηκα το ωραίο περιστατικό από την ζωή του ήρωα για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί πάντοτε με συγκινεί ο λόγος των αγωνιστών του Εικοσιένα και φροντίζω τέτοια ευθαλή και μυρίπνοα άνθη της ιστορίας μας να τα μοιράζομαι με τους μαθητές μου και, δεύτερον, γιατί και σήμερα συνεχίζεται η τακτική των τότε πληρεξούσιων από τους τωρινούς… πληρεξουσιαστές (αν μου επιτρέπεται ο νεολογισμός). Χρησιμοποιούν λέξεις ή φράσεις καινοφανείς αντικαθιστώντας παλιές και γνωστές, δυσάρεστες και αποτρόπαιες.
Ένα από τα πιο ουσιαστικά καθήκοντα των εξουσιών, ιδίως στην σημερινή, μνημονιακή συγκυρία, συνίσταται στο να βαπτίζουν, με λαοφιλές λέξεις ή ουδέτερες ή να επινοούν νέες, τα πράγματα που οι λαοί απεχθάνονται με τα παλιά τους ονόματα. Η δύναμη των λέξεων είναι τόσο μεγάλη, που αρκούν όροι καλά επιλεγμένοι, για να τους κάνουν να δεχτούν τα πιο μισητά και καταστροφικά πράγματα.

Παράδειγμα. Εφευρέθηκε μια τρισάθλια λέξη, η «κινητικότητα», για να καλύψει και να καρυκεύσει την απεχθή λέξη απόλυση. Σε τέτοιες λέξεις είχε διαπρέψει το ΠΑΣΟΚ, επί Ανδρέα κυρίως. Χρησιμοποιούσε, λόγω ιδεοπενίας, λέξεις με λαμπυρίζον περιτύλιγμα-ανανέωση, ανασυγκρότηση, αλλαγή, μεταρρύθμιση-στις οποίες, εάν έξυνες το κέλυφος και τις ξεφλούδιζες, εισέπνεες τις αναθυμιάσεις που έκρυβαν. (Ο γενέθλιος βέβαια χώρος αυτού του γλωσσικού πονηρεύματος, είναι το ΚΚΕ, που διαμορφώθηκε από τα μέσα περίπου της δεκαετίας του ’30. Η γνωστή «ξύλινη γλώσσα»).

Να απαριθμήσω και άλλες τέτοιες λέξεις-πτώματα τυμπανιαίας αποφοράς. Μνημόνιο αντί για προδοσία και εκποίηση της πατρίδας, διαρθρωτικές αλλαγές, ευελιξία, οριζόντιες ή κάθετες περικοπές, το τρένο της ανάπτυξης, διεύρυνση της φορολογικής βάσης, ισότιμη συμμετοχή στα βάρη, σχέδιο «Καλλικράτης», «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ», αξιολόγηση και λοιπά και λοιπά. Και, όπως προείπα, αν αφαιρέσεις το φανταχτό βερνίκι, κρύβονται δράματα, ανθρώπινες τραγωδίες, δυστυχία, φρίκη και αγραμματοσύνη.

Στο σχολείο ακολουθείται άλλη τακτική, προαγωγός της περιρρέουσας αγλωσσίας. Πέραν του ότι απουσιάζουν λέξεις εδραίες και υψηλές-ελευθερία, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια, εντιμότητα, ηρωισμός-κυριαρχεί περίπου αυτό που ο Σεφέρης αποκαλούσε «αριστερή καθαρεύουσα». («Δοκιμές»). Μακροπερίοδες, δυσνόητες και δυσανάπνευστες φράσεις, άγονοι και επαναληπτικοί πλατυασμοί, στερεότυπη μεγαλορρημοσύνη, ασκήσεις γλωσσικές που υπερβαίνουν το λεξιλόγιο και την ηλικία των παιδιών, γεγονός, που αιτιολογεί την ύπαρξη βοηθημάτων από την Α’ κιόλας Δημοτικού.

Παραπέμπω σε δύο κείμενα δυσνόητης και ανόητης γραφής, τα οποία περιέχονται σε βιβλία Γλώσσας, Δημοτικού και Γυμνασίου.
Το πρώτο είναι από το βιβλίο Γλώσσας, τετράδιο εργασιών, Β’ Δημοτικού, β’ τεύχος, σελ. 10.
«Ο σκύλος που δεν ήξερε να γαβγίζει
Μία φορά κι έναν καιρό ήτανε ένας σκύλος που δεν ήξερε να γαβγίζει. Δε γάβγιζε, δε νιαούριζε, δε μουγκάνιζε, δε χλιμίντριζε, δεν ήξερε να κάνει καμιά φωνή ζώου. Ήτανε ένα μοναδικό σκυλί, που ποιός ξέρει πώς κατέφτασε από έναν τόπο όπου δεν υπήρχανε σκυλιά. Το ίδιο δεν καταλάβαινε πως του έλειπε τίποτα. Οι άλλοι του ανοίξανε τα μάτια. Του λέγανε:
-Μα εσύ δε γαβγίζεις;
-Δεν ξέρω, είμαι ξένος.
-Άκου απάντηση! Δεν το ξέρεις πως τα σκυλιά γαβγίζουν;
Ο σκύλος δεν ήξερε τι να απαντήσει. Δεν ήξερε όμως να γαβγίζει κι ούτε ήξερε πώς να μάθει».
(Τζιάνι Ροντάρι, «Παραμύθια για να σπάτε κέφι», εκδ. Κέδρος);

Το δεύτερο, από τα «Κείμενο Νεοελληνικής Λογοτεχνίας», Γ’ Γυμνασίου, σελ. 71. Αναφέρεται στους Φαναριώτες και τους Ρομαντικούς.
«Οι ρομαντικοί προβάλλουν το εγώ ως υπέρτατο εκφραστή αυτού του κόσμου. Κύριο χαρακτηριστικό τους η διχασμένη τους συνείδηση ανάμεσα στην οξεία κοινωνική κριτική και τη μελαγχολική αποξένωση, ανάμεσα στη σύμπραξη με τα επαναστατικά κινήματα της εποχής και στην ανία, που οδηγεί στην εξιδανίκευση του πρόωρου θανάτου.
Στοιχεία και θέματα από το κλίμα του ευρωπαϊκού ρομαντισμού απαντούν συχνά στο έργο των ποιητών της πρώτης αθηναϊκής (ή φαναριώτικης) σχολής, τα χρονικά όρια της οποία ορίζονται από την ίδρυση του ελληνικού κράτους ως τα 1880. Ωστόσο, και παρά τις σποραδικές εμφανίσεις βυρωνικών εξάρσεων, ο αθηναϊκός ρομαντισμός χαρακτηρίζεται εξαρχής από την επιδίωξη μορφικής επιμέλειας και θεματικής ευπρέπειας τόσο, ώστε από πολλές απόψεις να μοιάζει συγγενέστερος προς την ποιητική του νεοκλασικισμού ή, όπως έχει υποστηριχτεί, να αποτελεί μία ιδιάζουσα «τοπική» εκδοχή ρομαντικού νεοκλασικισμού».

Ερώτηση: βγαίνει νόημα από τα δύο κείμενα; Μπορεί ένα 7χρονο παιδί να «αποκρυπτογραφήσει» τον κωφό και άλαλο σκύλο (υπάρχουν σκυλιά που δεν γαβγίζουν; αγνοώ), ή ένας 15χρονος τις θολοκουλτουριάρικες τιποτολογίες του δεύτερου κειμένου;
Ανακεφαλαιώνοντας: από την μια αλλοίωση εννοιών, ασαφείς νεολογισμοί και απόκρυψη λέξεων, οι οποίες είναι «σημαίες» αγώνων του λαού-ελευθερία, εθνική αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία-και από την άλλη σύγχυση και «γλωσσική αποκολοκύνθωσις» (Καργάκος).

Πού καταλήγουμε;

Ας θυμηθούμε-στην τραγική υπερβολή της αλλά και στην δύναμη της προφητείας της-την περιγραφή της μελλοντικής γλώσσας, της «Νέας Ομιλίας» του Όργουελ (μετάφρ. Ν.Μπάρτη, Κάκτος 1978, σ. 305-6):
«Στον αυτοματισμό και στην αχρήστευση της σκέψεως βοηθούσε και το γεγονός ότι υπήρχε πολύ μικρή εκλογή στις λέξεις. Το λεξιλόγιο της Νέας Ομιλίας, σε σύγκριση με το δικό μας, ήταν πολύ μικρό, και αναζητούσαν διαρκώς καινούργιους τρόπους να το λιγοστέψουν πιο πολύ. Η Νέα Ομιλία διέφερε πραγματικά από όλες τις άλλες γλώσσες σε τούτο: κάθε χρόνο γινόταν πιο φτωχή αντί να εμπλουτίζεται. Κάθε αφαίρεση που της έκαναν, ήταν κέρδος, γιατί όσο λιγότερη ευχέρεια έχει κανείς να διαλέξει ανάμεσα σε λέξεις, τόσο μικρότερος είναι ο πειρασμός να σκεφθεί.
Έλπιζαν να δημιουργήσουν τελικά μία ομιλία που θα έβγαινε από το λαρύγγι χωρίς καμμιά συμμετοχή του εγκεφάλου».
“Όπου γλώσσα πατρίς” λέει ο Ελύτης, πράγμα επικίνδυνο για τις μνημονιακές ανθρωποκάμπιες…

Τό φαινόμενο τοῦ νεοπαγανισμοῦ εἶναι γνωστό ὅτι κατασκευάστηκε ἀπό τούς σκοτεινούς ἡγήτορες τῆς «νέας ἐποχῆς» καί τῆς «νέας τάξεως πραγμάτων» γιά νά ἀποτελέση ἐκ παραλλήλου μέ τό Ἰσλάμ τούς προωθητικούς κριούς γιά τήν ἐκπόρθηση τοῦ Χριστιανισμοῦ. Δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό τήν ἀναβίωση ἑνός ἰδιότυπου θρησκευτικοῦ ἐθνικισμοῦ νά κτυπήση τόν οἰκουμενικό καί παγκόσμιο Χριστιανισμό πού τιμᾶ καί ἁγιάζει καί θεώνει τό ἀνθρώπινο πρόσωπο χωρίς διακρίσεις φυλῆς, καταγωγῆς, χρώματος καί φύλου.... Μέ τήν ἀναβίωση τῶν ἀρχαίων ξεχασμένων, πρωτόγονων εἰδωλολατρικῶν θρησκευμάτων ἐπιχειρεῖ νά ξυπνήση μνῆμεν δῆθεν εὐκλεῶν χρόνων, ὑποτιθέμενων πολιτισμῶν τούς ὁποίους δῆθεν «στραγγάλισε ὁ Χριστιανισμός κατέλυσε τήν γνήσια δημοκρατία, βύθισε τήν ἀνθρωπότητα στήν ἀπολυταρχία καί τήν ἀνελευθερία, διέλυσε τούς ὑγιεῖς κοινωνικούς θεσμούς τῶν πολυθεϊστικῶν κοινωνιῶν καί εἰσήγαγε τήν ἀνθρωπότητα σέ ἀπίστευτο κοινωνικό σκοτάδι. Ἔφερε τήν ἀδικία, τούς πολέμους, τό μῖσος στούς ἀνθρώπους, δίωξε φιλοσόφους, ἔκλεισε φιλοσοφικές σχολές, ἔκαψε βιβλιοθῆκες, κατάργησε τήν ἐπιστήμη καί εἰσήγαγε τήν δεισιδαιμονία». Αὐτά καί ἄλλα πολλά γράφουν καί λένε οἱ νεοπαγανιστές κατά τῆς ἀποκεκαλυμένης ἀληθείας τοῦ αἰωνίου Θεοῦ.

Εἶναι περιττό νά ποῦμε πώς ὅλα αὐτά εἶναι μυθώδεις συλλήψεις τῶν ἐγκεφάλων τοῦ νεοπαγανισμοῦ συγκεκριμένων κέντρων τοῦ ἐξωτερικοῦ πού χρηματοδοτοῦνται ἀπό τούς γνωστούς τραπεζίτες. Ἀπόδειξη ὅτι τά ἐπιχειρήματα καί ὅλη ἡ ἀντιχριστιανική πολεμική εἶναι φορμαρισμένη καί κοινή σέ ὅλες τίς ὁμάδες τόσο στήν Ἑλλάδα ὅσο καί στό ἐξωτερικό. Εἶναι ἐπίσης χαρακτηριστικό ὅτι οἱ πηγές καί ἡ βιβλιογραφία εἶναι ἴδια καί ἀπαράλλακτη σέ ὅλους. Παραπλανητικά μπορεῖ νά στρέφονται κατά τοῦ διεθνοῦς Σιωνισμοῦ λεκτικά ἀλλά στήν πραγματικότητα ὑπηρετοῦν μέ ὅλη τους τήν δύναμη τόν δόλιο ἀντιχριστιανικό σχεδιασμό του γιά τήν ἐπιβολή τῆς δικτατορίας τῆς παγκόσμιας ἑωσφορικῆς θρησκείας.

Μέσα στά πλαίσια αὐτῆς τῆς ζοφερῆς πραγματικότητος ὁ ἐντιμότατος βουλευτής τοῦ κόμματος Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αὐγή κ. Ἀρτέμης Ματθαιόπουλος πού χαρακτηρίζεται ὡς «ὁ πιανίστας τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς» σέ πρόσφατη συνέντευξή του στό περιοδικό Crash τῆς 1/4/2013 στό δημοσιογράφο κ. Σ. Μπότσαρη δήλωσε χαρακτηριστικά μεταξύ πολλῶν ἄλλων ὅτι «εἶμαι πολύ θρῆσκος, ἀλλά δέν πηγαίνω στήν Ἐκκλησία. Πιστεύω ὅτι ὑπάρχει μιά ἀνώτερη δύναμη ἀλλά δέν μεταφράζω αὐτή τήν πίστη σέ κανόνα τῆς ζωῆς μου. Νοιώθω πιό πολύ Ἕλληνας παρά Χριστιανός» καί στήν ἐρώτηση ἐάν ὁ Ἑλληνισμός καί ὁ Χριστιανισμός συμβαδίζουν ἔπειτα ἀπό 2000 χρόνια στήν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπήντησε «δέν εἴμαστε ὅλοι ἀδελφοί σήμερα. Αὐτή εἶναι ἡ πραγματικότητα» καί στό ἐρώτημα «τήν ἀρχαία Ἑλληνική θρησκεία πῶς τήν βλέπεις;» δήλωσε «τήν σέβομαι, ἐμεῖς στήν Χρυσή Αὐγή πιστεύουμε στήν ἀνεξιθρησκεία». Ἡ συνέντευξις τοῦ συγκεκριμένου κυρίου ὁμοῦ μετά τῆς στόν Τύπο κυκλοφορηθείσης πληροφορίας ὅτι ἕτερος ἐντιμότατος Βουλευτής τοῦ κόμματος ὁ κ. Ἠλίας Κασιδιάρης ἡγούμενος τῶν νεολαίων «ἀνῆλθε» εἰς ὑψηλόν ὄρος γιά νά χαιρετίση τό χειμερινό ἡλιοστάσιο (!!!) καί νά ἀποδώσει τιμάς στό ἄστρο τοῦ πλανητικοῦ μας συστήματος πού δέν παύει νά εἶναι ἄλογη καί ἀσυνείδητη μάζα ἐνέργειας, θέτει οὐσιώδη καί κρίσιμα ἐρωτήματα γιά τόν πρόδηλο νεοπαγανισμό τῶν ἀνωτέρω διότι ὀφείλει τό κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς νά γνωστοποιήση ἐπίσημα τήν θέση του γιά νά γνωρίζουν οἱ ψηφοφόροι του τί πρεσβεύει καί νά ἐκτιμήσουν ἀνάλογα τήν στάση του καί τίς σημερινές πεποιθήσεις του γιατί παλαιότερα εἶχε ἀναρτήσει σαφεῖς παγανιστικές καί ἀποκρυφιστικές θέσεις. Ἀπό τῆς δημοσιεύσεως τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ματθαιόπουλου πέρασε ἀρκετός καιρός καί οὐδεμία δημόσια δήλωσις τοῦ κομματικοῦ σχηματισμοῦ ἔγινε γιά νά διαφοροποιηθῆ ἀπό τόν δηλωθέντα σεβασμό τῆς ἀρχαίας θρησκείας καί συνεπῶς τεκμαίρεται ὅτι αὐτός ὁ σεβασμός πού προδήλως ἐνέχει ἀντιχριστιανισμόν ἐφ’ ὅσον ἡ ἀρχαία θρησκεία ὡς θρησκεία δαιμονίων ἀντιστρατεύεται τήν ἀποκαλυφθεῖσα ζῶσα ἀλήθεια τοῦ Παναγίου Τρισυποστάτου Θεοῦ ἀποτελεῖ κοινή συνισταμένη τοῦ συγκεκριμένου κομματικοῦ σχηματισμοῦ. Τίθενται τά ὀξύτατα καί οὐσιώδη ἐρωτήματα καί καλοῦνται τόσον ὁ κ. Ματθαιόπουλος ὅσον καί τά ὄργανα τοῦ κόμματος Λαϊκός Συναγερμός Χρυσή Αὐγή νά μᾶς πληροφορήσουν εἰς τί ἀκριβῶς συνίσταται ὁ σεβασμός τους πρός τήν εἰδωλολατρεία τῆς ἀρχαίας θρησκείας. Τούς ἐκφράζει δηλαδή ὁ ἀνθρωπομορφισμός τῆς εἰδωλολατρείας καί ἡ ἀπόδοσις ἀνθρώπινης μορφῆς μέ τήν πλαστική φαντασία τῶν ἀνθρώπων καί στήν ψυχικότητα καί στήν σωματικότητα τῶν δῆθεν θεῶν; Καί ταυτόχρονα ἡ ἐνσάρκωσις σέ αὐτούς δυνάμεων τῆς φύσεως ἀλλά καί χυδαίων ἀνθρωπίνων παθῶν; Ἀγνοοῦν ὅτι ἡ εἰδωλολατρεία τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων εἶναι προϊόν τῆς ποιητικῆς φαντασίας τοῦ Ὁμήρου καί τοῦ Ἠσιόδου; Ἀγνοοῦν ὅτι ὁ πολύς Ἠρόδοτος στό Β΄ βιβλίο τῶν Ἱστοριῶν του γράφει «Οὕτοι δέ εἰσίν οἱ ποιήσαντες θεογονίην Ἕλλησι καί τοῖσι θεοῖσι τάς ἐπωνυμίας δόντες καί τιμᾶσθαι καί τέχνας διελόντες καί εἴδεα αὐτῶν σημήναντες» (αὐτοί δηλ.Ὅμηρος καί Ἠσίοδος εἶναι ἐκεῖνοι πού συνέθεσαν στούς Ἕλληνες τήν θεογονία των καί ἔδωσαν στούς θεούς τά ὀνόματά των καί τάς πρεπούσας σέ αὐτούς τιμάς καί ἐμοίρασαν σέ αὐτούς τάς τεχνικάς ἐπιδεξιότητας καί καθώρισαν σέ αὐτούς τήν ἐξωτερική τους ἐμφάνιση). Ἀγνοοῦν τό ἠθικό παραλήρημα τῆς ἀρχαίας θρησκείας πού παρουσίαζε τόν ὑπέρτατο θεό Δία ὡς αἴσχιστο κακοῦργο παιδεραστή πού μεταμορφώνεται σέ ἀετό γιά νά ἁρπάξη τόν νεανία Γανυμήδη καί νά ἀσελγήση μαζί του ἤ λησμονοῦν ὅτι ὁ ἴδιος ψευδοθεός κατά τήν φαντασία τῶν δημιουργῶν του, πότε μετεβάλετο σέ χρυσή βροχή γιά νά γονιμοποιήση τήν Δανάη καί πότε σέ ταῦρο γιά νά κλέψη τήν Εὐρώπη προκαλῶντας τήν ἀκατέσχετο μῆνι τῆς γυναίκας του ψευδοθεᾶς Ἥρας; Ἀγνοοῦν ὅτι στήν ἀρχαία θρησκεία ἐπιβίωσαν φετιχιστικά καί τοτεμικά ὑπολείματα πρωτογόνων θρησκευτικῶν ἀντιλήψεων, μαγικές τελετουργίες, ὀργιαστικές μυστηριακές λατρεῖες, ἀνθρωποθυσίες καθώς καί λατρεῖες τερατομόρφων ὄντων (σφίγγες, ἅρπυες, ἑκατόγχειρες, κένταυροι κ.λ.π.). Ἀγνοοῦν ὅτι στήν ἀρχαῖα θρησκεία ὑπῆρχε ἡ λεγομένη ἱερογαμία δηλ. ὁ γάμος ἑνός θεοῦ καί μιᾶς θεᾶς ἤ ὅτι ἡ ἱεραρχία τοῦ δωδεκαθέου δέν ἦταν δεδομένη ἀλλά τῆς κυριαρχίας τοῦ Διός προηγήθη ἡ κυριαρχία τοῦ Κρόνου καί ἐκείνης ἡ κυριαρχία τοῦ Οὐρανοῦ; Ὁ Κρόνος ἐξεθρόνισε τόν πατέρα του Οὐρανό γιά νά ἐκβληθῆ καί ἐκεῖνος κατόπιν ἀπό τόν υἱό του Δία. Ἡ κατάλυση τῆς ἀρχῆς τοῦ Κρόνου ἐκ μέρους τοῦ Διός ἐπῆλθε κατόπιν λυσσώδους ἀγῶνος, κατά τόν ὁποῖο ὁ Ζεύς εἶχε συμμάχους τούς ἑκατόγχειρες ὁ δέ Κρόνος τούς Τιτάνες. Ἐρωτῶνται λοιπόν οἱ ἀνωτέρω. Αὐτά σέβονται καί θεωροῦν ὡς πραγματικότητες;

Ἀναμένομε τήν ἀπάντησή τους διότι ἄλλως εἶναι τό ἴδιο ἐπικίνδυνοι γιά τό γένος τῶν Ἑλλήνων ὅπως καί ὁ ἐκ τῆς ἰδίας πηγῆς τῶν διεθνῶν τραπεζιτῶν ἀναβλύζων ἕτερος πόλος τοῦ δῆθεν διαφωτισμοῦ ἐκφραζόμενος διά τοῦ ἀντιχριστιανικοῦ μένους τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ



  • Ποια είναι η απάντηση - δήλωση του αρμόδιου Επίτροπου για θέματα Οικονομίας, Όλι Ρεν σε ερώτηση του Ν. Χουντή για τον κατώτερο μισθό. Πότε τοποθετεί τη νέα αναπροσαρμογή 
Δεν αποκλείει να μειωθεί ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα από το 2014  ο  Επίτροπος αρμόδιος για θέματα Οικονομίας κ. Ρεν, απαντώντας σε διευκρινιστική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.
Ο Ν. Χουντής, υπέβαλλε στη διευκρινιστική ερώτηση,  μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε όταν ο Όλι Ρεν απαντώντας από κοινού σε ερωτήσεις του Ν. Χουντή και του Κ. Πουπάκη, προϊδέασε για το ενδεχόμενο μείωσης του κατώτατου μισθού από το 2014, πράγμα που έσπευσε να διασκεδάσει με δηλώσεις του εκπροσώπου του στις 14/2/2013.
Πιο συγκεκριμένα, στη διευκρινιστική ερώτησή του, ο Ν. Χουντής ζητούσε "να διαβεβαιώσει κατηγορηματικά ο Επίτροπος ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν πρόκειται να θέσει ζήτημα ή να συναινέσει στη μείωση, με οποιαδήποτε μορφή, του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα, και ότι συμφωνεί με αυτό που διαβεβαιώνει η ελληνική κυβέρνηση ότι, "δεν τίθεται θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού ο οποίος έχει ήδη κατέβει σε πολύ χαμηλά επίπεδα".
Στην απάντηση του ο Επίτροπος όχι μόνο δεν απέκλεισε να μειωθεί κι άλλο ο κατώτερος μισθός αλλά τόνισε ότι  το πρώτο τρίμηνο του 2014, δηλαδή σε 9 μήνες θα αναθεωρηθεί το σύστημα με βάση την ανταγωνιστικότητα και την προώθηση της απασχόλησης, και τόνισε ότι "Σύμφωνα με τα μνημόνια… προβλέπεται αναθεώρηση του συστήματος για τον κατώτατο μισθό το πρώτο τρίμηνο του 2014" … "Η αναθεώρηση του συστήματος για τον κατώτατο μισθό θα γίνει με σκοπό να καταστεί απλούστερο και αποτελεσματικότερο όσον αφορά την προώθηση της απασχόλησης και την καταπολέμηση της ανεργίας και να συμβάλλει στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.
Οι κοινωνικοί εταίροι θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην αναθεώρηση αυτή". Ολοκληρώνοντας την απάντησή του τόνισε ότι "Δεν υφίσταται καμία απολύτως προειλημμένη απόφαση σχετικά με την αναθεώρηση".

Η ερώτηση του Ν. Χουντή
"Στις 14/2/2013, ο εκπρόσωπος του Ευρωπαίου Επίτροπου, κ. Ρεν, αναφερόμενος στην κοινή απάντηση ερώτησης μου και ανάλογης του συναδέλφου μου κ. Κωνσταντίνου Πουπάκη, ανέφερε τα εξής:
"Λυπάμαι που η απάντηση του κ. Ρεν σε κάποιους ευρωβουλευτές, παρερμηνεύτηκε σοβαρά στην Ελλάδα. Για την ιστορία: ο Αντιπρόεδρος κ. Ρεν ποτέ δεν σχολίασε επερχόμενες μειώσεις του κατώτατου μισθού, όταν απάντησε σε αυτές τις ερωτήσεις. Αυτό που είπε απαντώντας στις ερωτήσεις που έγιναν είδηση ήταν:
"Αναθεώρηση του συστήματος για τον ελάχιστο μισθό προβλέπεται για το 2014, με στόχο να βελτιωθεί και να γίνει πιο αποτελεσματικό όσον αφορά την αύξηση της απασχόλησης, την καταπολέμηση της ανεργίας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Οι κοινωνικοί εταίροι θα συμμετάσχουν σε αυτήν την αναθεώρηση".
Ο κ. Ρεν, δεν ανακοίνωσε τίποτα καινούριο σε αυτή την απάντηση, απλά επανέλαβε αυτά που συμφωνήθηκαν την περίοδο της τελευταίας αναθεώρησης τον Νοέμβριο του 2012, όταν συμφωνήθηκε στην αναθεώρηση του Μνημονίου για την Ελλάδα, ότι πράγματι θα υπάρξει αναθεώρηση του συστήματος του κατώτατου μισθού, το πρώτο τρίμηνο του 2014. Δεν υπήρξε καμία σαφής ή σιωπηρή συμφωνία ότι θα υπάρξουν επιπλέον μειώσεις των μισθών.
Ο σκοπός αυτής της αναθεώρησης είναι απλώς να αφήνει ανοιχτή την δυνατότητα "αλλαγής" του πλαισίου για τον κατώτατο μισθό, και να διασφαλίζει ότι αυτή η πιθανότητα εξετάζεται βάσει μιας "δομημένης ανάλυσης" των οικονομικών εξελίξεων και των εξελίξεων στην αγορά εργασίας, μέσα σε ένα συνεκτικό πλαίσιο. Δεν υπάρχει καμία προειλημμένη απόφαση  για το αποτέλεσμα αυτής της αναθεώρησης".
Ταυτόχρονα, στην Ελλάδα, οι αρμόδιοι Υπουργοί, μεταξύ άλλων, δήλωσαν ότι:
"Δεν τίθεται θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού. Είναι ένα ζήτημα στο οποίο η κυβέρνηση έχει συγκεκριμένη θέση, δεν μειώνεται ο κατώτατος μισθός και έχει ήδη κατέβει σε πολύ χαμηλά επίπεδα".
Με τη βεβαιότητα ότι δεν θα χρειαστεί να εξαντληθεί ο χρόνος της επείγουσας ερώτησης μου, ερωτάται η Επιτροπή:
Προκειμένου να μην υπάρξουν περαιτέρω "παρερμηνείες", μπορεί ο Επίτροπος να διαβεβαιώσει κατηγορηματικά ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν πρόκειται να θέσει ζήτημα ή να συναινέσει στη μείωση, με οποιαδήποτε μορφή, του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα, και ότι συμφωνεί με αυτό που λέει η ελληνική κυβέρνηση ότι, "δεν τίθεται θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού ο οποίος έχει ήδη κατέβει σε πολύ χαμηλά επίπεδα;".
Η απάντηση του Όλι Ρεν
"Σύμφωνα με τα μνημόνια που συμφωνήθηκαν μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της Επιτροπής - εκ μέρους των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ - της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), αναθεώρηση του πλαισίου για τον κατώτατο μισθό προβλέπεται να πραγματοποιηθεί το πρώτο τρίμηνο του 2014.
Η αναθεώρηση του συστήματος για τον κατώτατο μισθό θα γίνει με σκοπό να καταστεί απλούστερο και αποτελεσματικότερο όσον αφορά την προώθηση της απασχόλησης και την καταπολέμηση της ανεργίας και να συμβάλει στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Οι κοινωνικοί εταίροι θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην αναθεώρηση αυτή.
Δεν υφίσταται καμία απολύτως προειλημμένη απόφαση σχετικά με την αναθεώρηση".
Από news247