Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Νοε 2014

Οι τρεις αυτές χώρες ορίζουν τα σύνορα και είναι οι παίκτες της μεγάλης Ιρακινό - Συριακής τραγωδίας η οποία χειροτερεύει και θα κρατήσει χρόνια.
Κάθε μια από αυτές τις Χώρες θέλει να αλλάξει τα σύνορα κατά τα συμφέροντά της, που είναι αλληλοσυγκρουόμενα, με προεξάρχουσα την Τουρκία.

Οι κυρίως Σουνιτικές χώρες Τουρκία και Σαουδική Αραβία θα μπορούσαν να συνεργασθούν εναντίον του Σιιτικού Ιράν. Αυτό έγινε αδύνατο από την στιγμή που τέθηκε θέμα Σουνιτικής ηγεσίες.

Στην αρχή υπήρχε συνεργασία. Με το υπολογιστικό μίσος του Ερντογάν για τον Άσαντ και την επιθυμία των Σαουδαράβων για αντίβαρο στο παζάρι τους με την Τεχεράνη για την Ηγεμονία του Περσικού Κόλπου, οι δυο Χώρες συνεργάστηκαν εναντίον του Άσαντ, του οποίου οι υποστηρικτές ήταν το Ιράν και η Ρωσία.

Γνωρίζουμε πλέον πως δημιουργήθηκε το Ισλαμικό Κράτος με κοινή δράση Σαουδικής Αραβίας και Τουρκίας εναντίον του Αλαουίτη, ουσιαστικά δηλαδή Σιίτη Άσαντ, με την ανοχή -αν όχι την εμπλοκή- των ΗΠΑ.

Ο Άσαντ όμως αντιστέκεται σκληρά όπως δεν αναμένετο από τους σχεδιαστές της ανατροπής του μέσα στα πλαίσια της Αραβικής "Άνοιξης". Πέραν της πατροπαράδοτης αναλγησίας της οικογένειας Άσαντ όταν υπερασπίζεται τα συμφέροντα της,όλες οι μειονότητες που αποτελούν το μωσαϊκό εθνοτήτων και θρησκειών της Συρίας θεωρούν τον Άσαντ ως εγγυητή της υπαρξιακής τους αυτοτέλειας. Το κόμμα του Άσαντ, το Μπάαθ έχει βαθιές ρίζες και τα μέλη του, που είδαν τη συνέβη στους Μπααθιστές του Ιράκ μετά την ήττα τους, μάχονται λυσσαλέα.

Προσθέτοντας στην περιπλοκή, το Ισλαμικό Κράτος αυτονομήθηκε από τους Πάτρωνές του, γιγαντώθηκε και τρομάζει την περιοχή και την Δύση με την βαρβαρότητα του. Τίθεται θέμα τώρα χαλιναγώγησής του.

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ
Στο δύσκολο αυτό παιχνίδι εμφανίστηκε η επόμενη εμπλοκή: Η Τουρκία επιθυμώντας να ηγηθεί του Σουνιτικού Ισλάμ κατά την λογική του Νεοωθομανισμού της, ζήτησε να ηγηθεί του συνασπισμού εναντίον του Ισλαμικού Κράτους αγνοώντας την Σαουδική Αραβία που είναι ο μέχρι τώρα Ηθικός Ηγέτης του Σουνιτικού Ισλάμ ως θεματοφύλαξ των Ιερών της Μέκκας και της Μεδίνας.
Και οι δυο βεβαίως κρύβουν ότι είναι δημιουργοί του Ισλαμικού Κράτους και ελπίζουν ότι, ηγούμενοι του συνασπισμού εναντίον του, θα το κατευθύνουν κατά τα συμφέροντα τους.

Μόλις η Σαουδική Αραβία συμφώνησε με τις ΗΠΑ να εκπαιδεύσει επί του εδάφους της την μετριοπαθή Συριακή αντιπολίτευση της Συρίας, η Τουρκία ζήτησε από τις ΗΠΑ να εκπαιδεύσει και αυτή στρατιωτικά επί Τουρκικού εδάφους Σύρους αντιστασιακούς και ταυτόχρονα φιλοξένησε στην Κωνσταντινούπολη τον Συριακό Εθνικό Συνασπισμό, εκλέγοντας έτσι ως Πρωθυπουργό εν εξορία τον Αχμέντ Τομέ που είναι ανεπιθύμητος στην Σαουδική Αραβία. Έτσι ο έλεγχος του Συνασπισμού πέρασε στην Τουρκία.

Η κόντρα μεταξύ Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας έχει έπαθλο την κυριαρχία επί του Σουνιτικού Ισλάμ. Η Ηγεσία επί του Σουνιτικού Ισλάμ ανάγεται στην Θεολογική ερμηνεία του πολιτικού συστήματος. Η Τουρκία με το δημοκρατικό Ισλάμ που εφαρμόζει προτείνει στις σύγχρονες μάζες των πιστών ένα Ισλάμ "light", πολύ πιο εύκολο να ακολουθηθεί από τον βαρύ Ισλαμισμό της Σαουδικής Αραβίας, τον Ουαχαμπιτισμό, με τις εκ της Σαρίας απαιτήσεις για αποφυγή του αλκοόλ και άλλων απολαύσεων, βάρβαρου ποινικού κώδικα, μπούργκας αντί μαντήλας και καταπίεση του γυναικείου πληθυσμού.

Ο Ερντογάν προτείνει ταυτόχρονα Δημοκρατία και Ισλαμισμό, που αν το εφάρμοζε ο Οίκος των Σαούντ θα κατέρρεε την επομένη. Έτσι έχει αναπτυχθεί ένας ψυχρός πόλεμος με το Σαουδαραβικό Ιερατείο να κατακεραυνώνει την "έκλυτη" Τουρκία και τους Τούρκους διανοούμενους να ειρωνεύονται τον Σαουδαραβικό οπισθοδρομισμό.

Το οικονομικό μοντέλο που προτείνει η Τουρκία είναι εντυπωσιακό όσο και η δική της ανάπτυξη επί Ερντογάν που επετεύχθει με ένα μείγμα οικονομικού φιλελευθερισμού και κρατικού παρεμβατισμού, ιδιάζον μεν, αποδοτικό δε.

Σε αντίθεση, αυτό που προτείνει η Σαουδική Αραβία είναι εκ πετρελαίου προερχόμενα χρήματα που δεν συνοδεύονται από τεχνογνωσία η επενδυτική ικανότητα, σε αντίθεση με την Τουρκία.

Το διαφοροποιημένο Τουρκικό οικονομικό μοντέλο που καλύπτει όλο το φάσμα των παραγωγικών δυνατοτήτων είναι πολύ πιο ελκυστικό στις δυτικοτραφείς ελίτ και νεολαίες των χωρών του εξελιγμένου Ισλαμισμού από τον βαρύ Ουαχαμπιτισμό της Σαουδικής Αραβίας.

Ο ψυχρός πόλεμος μεταξύ Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας έχει εστιαστεί στην Αίγυπτο, την Συρία και το Ιράκ. Τα συμφέροντα των ΗΠΑ ταυτίζονται πολύ περισσότερο με τα Σαουδαραβικά παρά με τα Τουρκικά.

Στην Αίγυπτο το Σαουδαραβικό χρήμα και το Αμερικανικό Πεντάγωνο εκτόπισαν τους Αδελφούς Μουσουλμάνους που ήσαν οι αγαπημένοι σύμμαχοι του Ερντογάν, τους οποίους κήρυξε και εκτός νόμου η Σαουδαραβική Κυβέρνηση.
Στην Συρία διαγκωνίζονται για την Ηγεσία τού εναντίον Άσαντ κινήματος και στο Ιράκ ο καθένας ακολουθεί τους δικούς του στόχους. Συνεργάζονται βεβαίως στενά και οι δυο χωριστά με το Ισλαμικό Κράτος εναντίον του οποίου έχουν συμπήξει συνασπισμό!

Το σχήμα θα ήταν σχιζοφρενικό οπουδήποτε αλλού αλλά εδώ είναι η Μέση Ανατολή.

ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ - ΙΡΑΝ
Το Ιράν έχει ενστάσεις και προς τις δύο χώρες. Οι διάφορες του όμως με την Σαουδική Αραβία είναι πολύ σοβαρές και αφορούν την Ηγεμονία του Περσικού Κόλπου.

Η πρόσφατη ένταση όμως έχει σχέση με την επίθεση του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ η οποία στην πραγματικότητα είναι ο πόλεμος της Σαουδικής Αραβίας εναντίον του Ιράν δι αντιπροσώπων.

Ο Βασιλέας της Σαουδικής Αραβίας εξαπέλυσε τους Τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, εναντίον της Κυβερνήσεως του προηγούμενου Πρωθυπουργού, Νουρι Αλ Μαλίκι τον οποίο θεωρούσε εγκάθετο του Ιράν. Την ίδια στιγμή που άρχιζε αυτή η επίθεση,άρχιζαν αντίθετης κατεύθυνσης διπλωματικές επιθέσεις φιλίας μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας δια ανταλλαγών επισκέψεων μεταξύ υψηλόβαθμων στελεχών των δυο χωρών αλλά ταυτόχρονα στρατιωτικές επιδείξεις ισχύος με παρέλαση νέων κινεζικών πυραύλων του Ριάντ που μπορούν να πλήξουν την Τεχεράνη πιθανώς με πακιστανικές πυρηνικές κεφαλές και Ιρανικά πολεμικά γυμνάσια.

Η ισορροπία δυνάμεων ήταν και είναι σαφώς υπέρ του Ιράν.
Το Ιράν έχει πληθυσμό 80 εκατομμυρίων, ισχυρότατη πολεμική μηχανή και ένα τεχνολογικό και επιστημονικό επίπεδο πολύ ανώτερο της Σαουδικής Αραβίας πέραν του πυρηνικού του προγράμματος.

Η Σαουδική Αραβία έχει ένα πληθυσμό 19 εκατομμυρίων, 15-25% του οποίου είναι Σιίτες συγκεντρωμένοι κυρίως στις ανατολικές πετρελαϊκές περιοχές κοντά στο Κουβέϊτ. Το σχεδόν μοναδικό προϊόν της χώρας είναι το πετρέλαιο,όλη η υπόλοιπη παραγωγή είναι ουσιαστικά επιδοτούμενη και η λειτουργία της χώρας στηρίζεται σε πολλά εκατομμύρια μεταναστών που είναι από ρακοσυλλέκτες έως Πανεπιστημιακοί Καθηγητές.

Πέραν του ελέγχου του Περσικού Κόλπου δια των στενών του Χορμούζ όπου το Ιράν κυριαρχεί, η στρατιωτική ισχύς του Ιράν μπορεί να συντρίψει την Σαουδική Αραβία.

Από τότε που οι ΗΠΑ άρχισαν την προσέγγιση του Ιράν, ο Σαουδαραβικός εφιάλτης είναι η επιστροφή στην Γεωπολιτική κατάσταση της εποχής του Σάχη όπου η προνομιούχος σχέση ΗΠΑ - Ιράν ανάγκαζε την Σαουδική Αραβία να είναι απολύτως υπάκουη στα κελεύσματα των Αμερικανών και, όπως σταδιακά μειώνεται η πετρελαϊκή της σημασία, η χώρα να υποβιβασθεί και να ασημαντοποιηθεί με τραγικές για τους κατοίκους της συνέπειες.

Ταυτόχρονα το Ιράν έχει και πολλά άλλα ατού, όπως η πρόσφατη κατάληψη της πρωτεύουσας της Υεμένης, Σαναά, από φιλίες προς το Ιράν δυνάμεις που τώρα ελέγχουν την είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας, η Σιιτική Χεζμπολά, ο σύμμαχος Άσαντ, το Σιιτικό Μπαχρέιν και η ισχυρή μειονότητα Σιιτών εντός της Σαουδικής Αραβίας, τα πρόσφατα σκιρτήματα της οποίας ανάγκασαν το Σαουδαραβικό κράτος να καταδικάσει σε αποκεφαλισμό Σιίτη αντιφρονούντα κληρικό, Σαουδαραβικής υπηκοότητας.
Η Σαουδική Αραβία πιέζεται ισχυρά με αυξανόμενη ένταση από το Ιράν.

ΙΡΑΝ - ΤΟΥΡΚΙΑ
Δυο είναι οι κύριες διαφορές μεταξύ των δυο Χωρών. Η θρησκευτική τους διάφορα σε μια Τουρκία που έχει 15 εκατομμύρια Αλαουίτες δηλαδή θρησκευτικά προσκείμενους προς το Ιράν και η Συρία. Ενώ το Ιράν θα ήταν διατεθειμένο να κρατήσει σε χαμηλό επίπεδο την θρησκευτική αντιπαλότητα,οι εδαφικές βλέψεις της Τουρκίας προς την Συρία ανεβάζουν πολύ το θερμόμετρο των σχέσεων.

Το Ιράν έχει σαφέστατα αντιληφθεί ότι πραγματικός στόχος της Τουρκίας δεν είναι ο πόλεμος εναντίον του Ισλαμικού Κράτους που μέχρι τώρα είναι ο αφανής εταίρος της Τουρκίας στην αντιμετώπιση του Κουρδικού προβλήματος της, αλλά η διάλυση της διακυβέρνησης Άσαντ και Μπάαθ στη Συρία και η απόκτηση Συριακών εδαφών και πετρελαιοπηγών. Ταυτόχρονα η Τουρκική επιθυμία είναι η εξολόθρευση των Σύρων Κούρδων που είναι το φυτώριο και θερμοκήπιο του ΡΚΚ. Το έργο αυτό εκτελεί άριστα επί του παρόντος το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο επιτιθέμενο επίσης στο Ιρακινό Κουρδιστάν, το αναγκάζει να είναι εφεκτικό στις σχέσεις του με την Τουρκία.

Οι Ιρανοί εκφράζουν την δυσαρέσκεια τους με διπλωματία αλλά και με απειλές και προσπαθούν να συγκρατήσουν την Τουρκία στις βλέψεις της,ο Ερντογάν όμως δεν εγκαταλείπει το όραμα του να γίνει ο Ηγέτης του Σουνιτικού Χαλιφάτου.

Οι Ιρανοί ελπίζουν ότι με την προσέγγιση των ΗΠΑ, η ολοκλήρωση της οποίας, μαζί με την οργή των ΗΠΑ για το ασυνέργαστο των Τούρκων, θα τους δώσει μια νέα βαρύνουσα θέση στη Μέση Ανατολή, θα επισκιάσουν έτσι τις Τουρκικές απόπειρες περιφερειακού ηγεμονισμού. Η αναδυόμενη δύναμη της περιοχής είναι αδιαμφισβήτητα το Ιράν.

ΕΝΑ ΒΙΑΙΟ ΜΕΛΛΟΝ
Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω,δεν υπάρχει πουθενά σημείο ισορροπίας και συνεννόησης μεταξύ των κρατών της περιοχής.
Στη διαδρομή αυτής της αιματοχυσίας που θα είναι μακρά ,όλη η Μέση Ανατολή βαλκανοποιειται σταδιακά με διάσπαση και θρυμματισμό των υπαρχόντων κρατών σε μικρότερα με μοναδικό κριτήριο συνοχής το θρησκευτικό - εθνοτικό.

Στο ομιχλώδες και γεμάτο θανατηφόρες παγίδες πολιτικό ναρκοπέδιο της Μέσης Ανατολής, όπου για παράδειγμα το 60% των βομβιστικών επιθέσεων στο Ιράκ είναι Σαουδαραβικής προέλευσης, τίποτε δεν είναι αυτό που φαίνεται, ο χθεσινός φίλος είναι ο σημερινός εχθρός και ο αυριανός σύμμαχος, οι όρκοι συμμαχίας δε ακολουθούνται από προδοσίες και ανατροπές.

Μέσα σε αυτό το τοπίο της απόλυτης αστάθειας οι ΗΠΑ προσδοκούν ότι θα είναι ο ρυθμιστής. Οι τοπικές δυνάμεις είναι πολύ ισχυρές για να συμβεί εύκολα αυτό. Το Ισλαμικό Κράτος, από ελεγχόμενο εργαλείο, αυτονομείται ασκώντας την δύναμη του ως νέος Φρανκενστάιν και σε λίγο και εναντίον των δημιουργών του.

Οι ΗΠΑ κάποια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσουν με ποιον θα συμμαχήσουν.

Αυτό όμως είναι βέβαιο ότι θα τους εμπλέξει σε νέο πόλεμο που θα τους φθείρει ηθικά όπως ο πόλεμος του Βιετνάμ και θα τους στοιχίσει οικονομικά όπως οι δυο πόλεμοι του Κόλπου.

Και η Ευρώπη παρακολουθεί αυτό το ηφαίστειο απαθής.

Πηγή Κάσσανδρος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Έμπρακτη αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων σε Κύπρο και Αιγαίο

Γράφει ο Νίκος Μελέτης 


Σε στρατηγική επιλογή της Τουρκίας αποδίδεται πλέον και επίσημα η πολιτική έμπρακτης αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου, ενώ στο στόχαστρο μπαίνει και η Ελλάδα, μια και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, που συνεδρίασε χθες στην Αγκυρα, κατέταξε την «προστασία των τουρκικών συμφερόντων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο» στην τρίτη θέση των απειλών ασφαλείας που αντιμετωπίζει η Τουρκία, μετά την «Παράλληλη Δομή» του Φ. Γκιουλέν και το ΠΚΚ.

Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας συνεδρίασε για πρώτη φορά μετά την ανάδειξη του Ταγίπ Ερντογάν στην προεδρία της Τουρκίας και στη μαραθώνια συνεδρίαση των 10 ωρών τέθηκαν οι βάσεις για το νέο στρατηγικό δόγμα του καθεστώτος Ερντογάν, όπου η αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού (Φ. Γκιουλέν και ΠΚΚ) είναι η προτεραιότητα, με το ISIS και την κατάσταση στη Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη και στη Γάζα να έπονται. Είναι, όμως, ιδιαίτερα σημαντικό ότι για πρώτη φορά ύστερα από μεγάλο διάστημα το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος περιλαμβάνονται ως θέμα στην ατζέντα του ΣΕΑ και μάλιστα αναβαθμισμένα.

Στο ανακοινωθέν, που εκδόθηκε από τη Γραμματεία του ΣΕΑ, επισημαίνεται ότι «συζητήθηκαν οι εξελίξεις σε ό,τι αφορά τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και το επόμενο διάστημα η Τουρκία θα λάβει με αποφασιστικότητα κάθε αναγκαίο μέτρο για την προστασία των συμφερόντων και των δικαιωμάτων της, εντός της δικής της υφαλοκρηπίδας αλλά και ως εγγυήτριας δύναμης στις περιοχές που η "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου" την έχει εξουσιοδοτήσει...».

«Εξουσιοδοτήσεις»
Σχετικά με τις «εξουσιοδοτήσεις» που έχει προσφέρει το ψευδοκράτος στην Τουρκία, σχετίζονται με τις παράνομες έρευνες που διεξάγει το Barbaros στο τμήμα της κυπριακής ΑΟΖ νοτίως του νησιού.

Η αναφορά, όμως, στην «τουρκική υφαλοκρηπίδα» και σε «Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο» δεν είναι τυχαία, καθώς τον Απρίλιο του 2012 δημοσιεύτηκε στην τουρκική εφημερίδα της κυβέρνησης η παραχώρηση δύο Οικοπέδων για έρευνες στην κρατική εταιρεία ΤΡΑΟ ανατολικά και νοτιοανατολικά της Ρόδου και νότια του Καστελόριζου, που επικάλυπταν σε όλη την έκταση τους την ελληνική υφαλοκρηπίδα, ενώ ακόμη δύο Οικόπεδα επικάλυπταν μεγάλο τμήμα της κυπριακής ΑΟΖ δυτικά της Κύπρου.

Η δημοσίευση και χαρτών με τα Οικόπεδα αυτά είχε προκαλέσει διπλωματική ένταση μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας, με ανταλλαγή ρηματικών διακοινώσεων στον ΟΗΕ.

Νέες προκλήσεις
Ενδεικτική της επιλογής της Τουρκίας να συνεχίσει τις προκλήσεις ήταν και η δήλωση του Τούρκου υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Βόλκαν Μποζκίρ, που αμφισβητεί τη δυνατότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας να συνάπτει συμφωνίες οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών (όπως έχει πράξει με την Αίγυπτο και το Ισραήλ).

«Αυτοί που αποδέχονται την ύπαρξη ενός νησιού της Κύπρου, το οποίο βρίσκεται 40 μίλια από την Τουρκία, δεν πρέπει να παραβλέπουν ότι υπάρχει και μια τεράστια Τουρκία, η οποία κοιτάζει προς τη Μεσόγειο και έχει ΑΟΖ. Ολες οι πηγές που υπάρχουν στο νησί ανήκουν σε ολόκληρο το νησί. Επομένως η Τουρκία δεν αποδέχεται η ελληνοκυπριακή διοίκηση, η οποία έχει στο χέρι την ένταξη στην ΕΕ ολόκληρου του νησιού, να διεκδικεί όλες τις πηγές του νησιού, ενώ επικρατεί επί του μισού νησιού», δήλωσε ο κ. Μποζκίρ.

Ο Ν. Έρογλου αποκάλυψε χθες ότι ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ κ. Αϊντα πρότεινε να σταματήσουν για 3 μήνες οι έρευνες του Barbaros προκειμένου να διευκολυνθούν οι διαβουλεύσεις των δύο κοινοτήτων, πρόταση που απορρίφθηκε από την Άγκυρα.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες «πρέπει να είναι έτοιμες για μια καινούργια εποχή, την εποχή των ατέλειωτων πολέμων».

Η δήλωση ίσως δεν θα έκανε εντύπωση -πολλοί αμερικανοί αρθρογράφοι και αναλυτές έχουν υπαινιχθεί κάτι σχετικό- αν δεν ήταν ο υπουργός Άμυνας Τσακ Χάγκελ που την έκανε και αν δεν γινόταν πέντε ημέρες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές της 4ης Νοεμβρίου τις οποίες ο Λευκός Οίκος χαρακτηρίζει «κρίσιμες για την πορεία (της Αμερικής) σε ένα συνεχώς αναταρασσόμενο κόσμο».

«Έχω τη γνώμη ότι ζούμε σε καιρούς ιστορικούς και καθοριστικούς», δήλωσε ο υπουργός. Και πρόσθεσε: «Βλέπουμε μια νέα τάξη πραγμάτων να δημιουργείται, την μεταπολεμική, την μετασοβιετικη. Και προβάλουν πολλά ερωτήματα, κυρίως από τον αμερικανικό λαό. Ποιός είναι ο ρόλος της Αμερικής σε αυτόν τον καινούργιο κόσμο που βρίσκεται σε εξέλιξη; Πρέπει να έχουμε έναν ρόλο; Τι θα ήταν σωστό να γίνει;»

Τονίζοντας ότι η Αμερική ως παγκόσμιος ηγέτης «θα συνεχίσει να εμπλέκεται σε απειλές του εξωτερικού και στο ορατό μέλλον» απέναντι στην διεθνή τρομοκρατία και τα τυραννικά καθεστώτα ο κ. Χάγκελ δεν έκρυψε ότι αυτό «συνιστά μακρόχρονη εμπλοκή» της Αμερικής σε «συνεχόμενη πολεμική δράση». Δεν αποκάλυψε όμως πως θα αντιμετωπίσει αυτές τις απειλές...

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Tου Ιωάννη Μιχαλέτου

Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, αποτελεί εδώ και έτη τον "ελέφαντα στο δωμάτιο" που πολλοί δείχνουν ότι δεν βλέπουν σε ότι αφορά στα θέματα της Ισλαμικής τρομοκρατίας στην Ευρώπη και ευρύτερα.

Νεώτερα στοιχεία δείχνουν συνεχή λαθρεμπορική ροή οπλισμού από την χώρα αυτή προς το Ισλαμικό κράτος της Συρίας - Ιράκ με την συνενοχή των Τουρκικών Αρχών.

Καταρχάς το δίκτυο που χρηματοδοτεί και συντονίζει τις αποστολές οπλισμού δεν είναι το λεγόμενο "Γουαχαμπιτικό" αλλά αυτό της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στη Βοσνία που εδρεύει στο Σεράγεβο.

Τα όπλα προέρχονται από αποθήκες εταιρειών και είχαν χαρακτηριστεί ως πλεονάζων υλικό προς καταστροφή. Εν συνεχεία με πλαστογράφηση εγγράφων εξάγονται παρανόμως είτε οδικώς (Βοσνία - Κόσοβο - ΠΓΔΜ - Βουλγαρία - Τουρκία), είτε δια Θαλάσσης (Βοσνία - Κροατία - Τουρκία) για να καταλήξουν εν συνεχεία στο πεδίο μαχών της Συρίας και του Ιράκ.

Η υπηρεσία εσωτερικής ασφαλείας της Βοσνίας ((SIPA), έχει εκκινήσει έρευνα για αυτό το θέμα,με αργούς όμως ρυθμούς.

Με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, έχουμε τα εξής:

- Η αξία των "εξαχθέντων" όπλων υπολογίζεται σε τουλάχιστον 80 εκ, δολάρια, κυρίως για πυρομαχικά και φορητό οπλισμό.

- Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις οι ενδιάμεσοι είναι Τουρκικές εταιρείες

- Σύμφωνα με τον επικεφαλής της κοινοβουλευτικής επιτροπής για την άμυνα της Βοσνίας, Dušanka Majkić, έχουν υπάρξει και κλοπές στρατιωτικού υλικού από τις αποθήκες του Στρατού με εμπλοκή των εκεί στελεχών.

- Ενυπάρχει κίνδυνος υλικό για βόμβες να μην κατέληξε στο Ισλαμικό Κράτος αλλά να βρέθηκε στα χέρια Ισλαμιστών τρομοκρατών εντός Βοσνίας-Βαλκανίων, αρκετό για πολλαπλές επιθέσεις.

- Εταιρείες που εξετάζονται για τη συμμετοχή τους είναι οι:
1. BNT (Novi Travnik)
2. Unis Gineks (Gorazde)
3. Win-Rudet (Gorazde)
4. Igman (Konjic)

- Ως βασικοί συντονιστές των λαθρεμπορικών δικτύων που ερευνώνται θεωρούνται οι κάτωθι:
1.Σουδανός με Βοσνιακή υπηκοότητα, ονόματι "Χουσείν ελ Φατίχα, 68 ετών
2. Σύριος με Βοσνιακή υπηκοότητα, ονόματι "Μουχαμάντ Αννάς", 50 ετών
3. Σαουδάραβας και ιδιαίτερα γνωστός,μεταξύ των άλλων ως συνδαιτυμόνας του Ερντογκάν, ονόματι Γιασίν Αλ Καντί, 59 ετών

Πηγή RIMSE

(Σ.Σ: Σχετικά με το Καντί και τη διασύνδεση με τη Τουρκία οι παρακάτω σύνδεσμοι πρέπει να διαβαστούν)

Το Τουρκικό κράτος και η περίπτωση του Γιασίν Καντί
Νέα στοιχεία περί Καντί και Τουρκικού κράτους
Η Γραμμή Άγκυρα-Τζέντα



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Ο πρόεδρος Ερντογάν συγκρούεται με τις ΗΠΑ για την σημασία της απειλής του Ισλαμικού Κράτους. Πέραν όμως από το να εκφράζει την αγανάκτησή του, ελάχιστα μπορεί να πράξει, καθώς η Ουάσινγκτον ακολουθεί στη Συρία πολιτικές αντίθετες με τις επιθυμίες του.

Του Semih Idiz
ΠΗΓΗ AlMonitor
Απόδοση κειμένου: Παντελής Καρύκας


Η Ρωσία και το Ιράν είναι δύο δυνάμεις κλειδιά, η επιρροή των οποίων στη Μέση Ανατολή ξεπερνά την επιρροή της Τουρκίας. Οι δύο αυτές δυνάμεις προβάλλουν επιπλέον προσκόμματα στην πολιτική της Τουρκίας. Και δύο αυτές χώρες εξακολουθούν να αντιτίθενται στην τουρκική πολιτική για την Συρία, βασικός στόχος της οποίας είναι η αποπομπή του προέδρου της χώρας Άσαντ. Με τον τρόπο αυτό έχουν ανατρέψει τα όνειρα του Ερντογάν που ήλπιζε να ηγηθεί του σουνιτικού Ισλάμ.

Η Ρωσία και το Ιράν έχουν διαφορετικά σχέδια, από τις ΗΠΑ, για το μέλλον του Άσαντ. Παρόλα αυτά ο Ερντογάν αντιμετωπίζει την κοινή καταδίκη της πολιτικής του από Ουάσιγκτον, Μόσχα και Τεχεράνη, που θεωρούν ότι προτεραιότητα σήμερα στην Συρία είναι η συντριβή του Ισλαμικού Κράτους. Για αυτό ο Ερντογάν δεν μπορεί πλέον να κρύψει την απογοήτευσή του.

Επιστρέφοντας από επίσημη επίσκεψη στη Λεττονία, στις 26 Οκτωβρίου, ο Ερντογάν είπε στους δημοσιογράφους πως οι ΗΠΑ εξακολουθούν να μην δεσμεύονται για την αποπομπή του Άσαντ, καθώς ανησυχούν για το ποίος θα τον διαδεχθεί.

Οι δηλώσεις αυτές του Ερντογάν φανερώνουν πως δεν έχει αλλάξει, κατά κεραία, τις θέσεις του για την Συρία. Όταν μάλιστα δήλωσε μάλιστα ότι ο νέος ηγέτης της Συρίας θα εκλεγεί από τη θέληση του λαού της, άφησε να εννοηθεί ότι αναμένει ο διάδοχος του Άσαντ να προέρχεται από την σουνιτική πλειοψηφία στη Συρία, χωρίς να λαμβάνει φυσικά υπόψη του ούτε τον μεγάλο αριθμό των αλεβιτών, ούτε των χριστιανών που ζουν στη χώρα αυτή.

Λόγω του στενού δεσμού του με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους της Αιγύπτου, τις ενέργειες των οποίων συνεχίζει να υπερασπίζεται, κατάφερε να βρεθεί απέναντι στη μεγάλη πλειοψηφία των αραβικών κυβερνήσεων. Ο δεσμός του όμως αυτός φανερώνει και τι είδους κυβέρνηση ονειρεύεται, στην μετά Άσαντ εποχή, για την Συρία.

Ο πρώην πρέσβης Τεμέλ Ισκίτ, ερωτώμενος σχετικά, είπε πως ο Ερντογάν είναι συνεπής στην σουνιτική ιδεολογία και συνεχίσει να επιδιώκει την ηγεσία του σουνιτικού κόσμου. «Γνωρίζει πως αν φύγει ο Άσαντ η εξουσία θα έρθει στους σουνίτες. Για αυτό η παρουσία του Άσαντ αποτελεί μεγάλο εμπόδιο για τον Ερντογάν», τόνισε ο έμπειρος διπλωμάτης.

Η στάση του Ερντογάν, σε κάθε περίπτωση, με δεδομένο τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Συρία, είναι επιεικώς αφελής, ειδικά αν πιστεύει πως μετά από την έξωση Άσαντ, ως αποτέλεσμα ενός τόσο σκληρού πολέμου, θα μπορέσουν οι Σύριοι, νηφάλια να εκλέξουν νέα κυβέρνηση.

Η Δύση αντίθετα θεωρεί πως αν ο Άσαντ εκδιωχθεί χωρίς να έχει εξασφαλιστεί ένα σταθερό διάδοχο καθεστώς θα υπάρξει ένα κενό εξουσίας, το οποίο θα σπεύσουν να καλύψουν οργανώσεις όπως του ΙΚ. Πριν το ΙΚ κυριαρχήσει στην διεθνή ατζέντα, ΗΠΑ και Ρωσία είχαν συμφωνήσει πως το καθεστώς Άσαντ, με ή χωρίς τον ίδιο, ως φυσικό πρόσωπο να εμπλέκεται, θα έπρεπε να έχει συμμετοχή στη διαδικασία μετάβασης προς το νέο καθεστώς.

Ο Ερντογάν, στη συνέντευξή του, είπε πως παρά τις επαφές του με τη Μόσχα, η Ρωσία συνεχίζει να στηρίζει τον Άσαντ. Με τον τρόπο αυτό παραδέχτηκε, εμμέσως, την αποτυχία του να πείσει τη Μόσχα. Ο Ερντογάν όμως είναι εξοργισμένος με τη Ρωσία και γιατί η τελευταία αντιδρά στα σχέδιά του περί εφαρμογής ζωνών ασφαλείς και ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στην Συρία.

Η Μόσχα έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα επιτρέψει να υπάρξει τέτοια απόφαση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. «Σε καμία περίπτωση δεν θα επιτρέψουμε μια τέτοια κίνηση», είχε διαμηνύσει, επισήμως, το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, ήδη από τον περασμένο Ιούνιο.

Ο Ερντογάν επιτέθηκε και στο Ιράν, το οποίο κατηγόρησε ότι τηρεί «άτιμη» στάση σε Συρία και Ιράκ, μιλώντας για ιρανικό «δογματισμό», ο οποίος εμποδίζει την προσέγγιση με την Τουρκία. Οι δηλώσεις του Ερντογάν προκάλεσαν και τις ανάλογες απαντήσεις από την Τεχεράνη, η οποία κατηγόρησε με την σειρά της την Άγκυρα πως υποστηρίζει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και τις άλλες σουνιτικές ομάδες, των εξτρεμιστικών ΙΚ και αλ Νούσρα, περιλαμβανομένων.
Το Ιράν, όπως και η Ρωσία, στηρίζει τον Άσαντ και αντιτίθεται στα τουρκικά σχέδια για ζώνες ασφαλείας και απαγόρευσης πτήσεων. Ο λόγος είναι ότι αν οι ζώνες αυτές επιβληθούν θα υπάρξει παρουσία ξένων δυνάμεων σε συριακό έδαφος και επίσης οι συριακές δυνάμεις θα στερηθούν της αεροπορικής υποστήριξης που τους παρέχει η αεροπορία τους, χάρη στη οποία σημειώνουν συνεχείς επιτυχίες κατά των ανταρτών, περιλαμβανομένων και του υποστηριζόμενου από τη Δύση Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Από όλα τα παραπάνω μοιραία προκύπτει το ερώτημα: Με ποιόν τρόπο ελπίζει ο Ερντογάν να έχει λόγο στις περιφερειακές εξελίξεις όταν η Τουρκία έχει διαφορετική άποψη από όλες, σχεδόν, τις δυνάμεις που επηρεάζουν τις εξελίξεις στην περιοχή;

Ο Τούρκος στρατηγικός αναλυτής Μεχμέτ Γεκίν απαντά πως, η Τουρκία πρέπει να ισορροπήσει μεταξύ του τι θέλει και του τι μπορεί, αν θέλει να έχει επιρροή στην περιοχή. «Δεν είναι δυνατό να ικανοποιηθούν όλες οι τουρκικές επιθυμίες. Μπορείς όμως να ικανοποιήσεις κάποιες από αυτές, συνεργαζόμενος με βασικούς δρώντες στην περιοχή. Φυσικά αυτό απαιτεί νέα ατζέντα, ευελιξία και στενές σχέσεις με τους συμμάχους σου», είπε ο Γεκίν.

«Δεν έχει νόημα να επιμένεις σε πρακτικές που, ξεκάθαρα, απέτυχαν να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα», τόνισε και κατέληξε λέγοντας πως υπάρχει διεθνώς διάχυτη η άποψη, πως η Τουρκία έχει αγαθές σχέσεις με το ΙΚ και παρόμοιες σουνιτικές ομάδες, τις οποίες προτιμά έναντι των Κούρδων της Συρίας.

«Μπορεί να βελτιώσει την εικόνα της Τουρκίας το να επιτρέψει στους Πεσμεργκά να περάσουν στην Συρία για να πολεμήσουν κατά του ΙΚ, αλλά θα χρειαστεί χρόνος για να βελτιωθεί η εικόνα της Τουρκίας στη Δύση και ακόμα περισσότερο στα μάτια των Κούρδων».

Κατά τον Ισκίτ, ο Ερντογάν δεν ακολουθεί την πολιτική που ακολουθεί μόνο λόγω σουνιτικού δογματισμού, αλλά και λόγω του μίσους του για τους Κούρδους. «Η απέχθειά του για τους Κούρδους και το σε βαθμό εμμονής μίσος του για τον Άσαντ ήρθαν για να μείνουν», κατέληξε ο Τούρκος αναλυτής.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Για ακόμα μία φορά, οι απολίτιστοι και βάρβαροι ξένοι αναγκάστηκαν να στρέψουν το βλέμμα τους στην Ελλάδα, την αιώνια πρωτεύουσα του πολιτισμού και τη μοναδική χώρα που παράγει σε τόσο μαζικές ποσότητες ανθρώπους του πνεύματος.

Ένας απο αυτούς τους πεφωτισμένους ηγέτες του τόπου, ο Ανδρέας Λοβέρδος, έκανε μία χειρουργική επέμβαση στις πολιτικές εξελίξεις. Λίγες μέρες πριν, δεν δίστασε να διατάξει ΕΔΕ γιατί δεν εκπροσώπησε την κυβέρνηση στη δοξολογία που έγινε στον ιερό ναό του Αγίου Διονυσίου. Μάλιστα. Ο Λοβέρδος, σαν υπουργός Παιδείας, συνεχίζει να εκπορεύει το αθάνατο ελληνικό πνεύμα, να προάγει την αρετή, να προασπίζεται την αλήθεια, αλλά και να υπερασπίζεται την ελληνική οικογένεια.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τη θρυλική του δήλωση που έλεγε ότι: "Είναι ανάγκη να απελαθούν οι ιερόδουλες φορείς του AIDS, προκειμένου να πάψουν να συνιστούν απειλή για την ελληνική οικογένεια"; Ποιος μπορεί να λησμονεί ότι πρώτος, αυτός ο μεγάλος πολιτικός άντρας, διέγνωσε ότι "Η Χρυσή Αυγή είναι το πιο γνήσιο κίνημα απο τη μεταπολίτευση και μετά"; Ποιος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος στην ειλικρινή προσπάθεια του ταπεινού ΠΑΣΟΚου να ρίξει άπλετο φως στο έγκλημα που του στέρησε τη δυνατότητα να εκπροσωπήσει την κυβέρνηση στην καθιερωμένη δοξολογία;

Η στάση του Λοβέρδου είναι ένα έξοχο παράδειγμα για το πως αντιμετωπίζουν οι πολιτικοί το "λειτούργημα" του υπουργού: Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά, αλλά δεν έχει κανένα νόημα για αυτό θα αρκεστούμε να πούμε ότι μιλάμε για το περιβόητο Λ.Λ.Σ: Λεφτά, λεζάντα, σταρχιδισμός. Το καλό της υπόθεσης είναι ότι οι πολιτικοί τύπου Λοβέρδου, δηλαδή αυτοί που χρεοκόπησαν την Ελλάδα, έχουν αντιληφθεί πόσο μαλάκ€ς είναι οι ψηφοφόροι τους, με αποτέλεσμα να έχουν ξεφύγει τελείως και να χαρίζουν άφθονο γέλιο σε όλους τους υπόλοιπους.

Φαντάζεσαι το επίπεδο των ατόμων που συνεχίζουν να ψηφίζουν Λοβέρδο, ακόμα και μετά την ελληνική χρεοκοπία; Πιο καθαρή σκέψη έχει ο καρκινοπαθής στο τελευταίο δεκάλεπτο ζωής που του απομένει παρά αυτοί. Φαντάζεσαι τώρα να έχεις ψηφίσει Λοβέρδο, η Παιδεία να διαλύεται καθημερινά, τα σχολεία να έχουν σοβαρές ελλείψεις και να καμαρώνεις τον εκλεκτό σου να κάνει ΕΔΕ, επειδή δεν πήγε στη δοξολογία και έχασε το κοντινό πλάνο που θα έπαιζε νυχθημερόν το MEGA; Ούτε στον εχθρό μας τέτοια ξεφτίλα.

Βέβαια, επειδή θέλουμε να είμαστε δίκαιοι με όλους, ο Λοβέδος είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Ζούμε στη χώρα που ο αρμόδιος υπουργός Δικαιοσύνης, δηλαδή ο Αθανασίου, δεν παραιτήθηκε παρόλο που δολοφονήθηκε απο ανθρωποφύλακες (και μάλιστα μετά απο βασανιστήρια) ένας άνθρωπος μέσα σε ελληνική φυλακή. Ζούμε στη χώρα που ο αρμόδιος υπουργός Άμυνας, δηλαδή ο Αβραμόπουλος, δεν παραιτήθηκε παρόλο που 3 νέοι φαντάροι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης. Τα παραδείγματα τέτοιων "ηθικών" υπουργών είναι παρά πολλά.

Ζούμε στη χώρα που ο αρμόδιος υπουργός σπάνια παραιτείται μετά απο μία τραγωδία/καταστροφή/αποτυχία που συμβαίνει στον τομέα ευθύνης του, έστω και για τα μάτια του κόσμου. Δε νιώθει την ανάγκη να παραιτηθεί, δε νιώθει την ανάγκη πως είναι υπεύθυνος για χιλιάδες ζωές, δε νιώθει πως πρέπει να παρουσιάσει συγκεκριμένο και χειροπιαστό έργο. Νιώθει μόνο απο 3 μαγικές λεξούλες: Λεφτά, λεζάντα, στ@ρχιδισμ⓪ς, ή αλλιώς, επάγγελμα υπουργός...

Πηγή Imf fu©k off


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Πολύ «περίεργες» ειδήσεις έρχονται τις τελευταίες μέρες από δημοσιογραφικές και όχι μόνο πηγές από την τουρκική πρωτεύουσα, που αναφέρουν ότι εδώ και λίγο καιρό ένας εσωτερικός παρασκηνιακός πόλεμος μεταξύ του προέδρου της Τουρκίας Ταΐπ Ερντογάν και του πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου, δηλαδή ανάμεσα στο βασικό δίδυμο της νεοοθωμανικής νέας Τουρκίας βρίσκεται εν εξέλιξη με ότι είναι δυνατόν να σημάνει αυτό στην εξωτερική και όχι μόνο πολιτική της Τουρκίας.

Φαίνεται πως η ασκηθείσα τα τελευταία χρόνια εξωτερική πολιτική της Τουρκίας που έχει συσσωρεύσει πολλά προβλήματα, παρά την προώθηση από τον Ερντογάν του Νταβούτογλου στην πρωθυπουργία, (αν και υπήρχαν και άλλοι διεκδικητές όπως ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Μπουλέντ Αρίντς), έχει δημιουργήσει κάποια σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις των δυο αντρών. Ενδεικτικό στοιχείο αυτής της κατάστασης είναι οι πρόσφατες αντιδιαμετρικές δηλώσεις από τις δυο πλευρές σχετικά με την κρίση του Κομπανί και την επιχείρηση προώθησης Κούρδων μαχητών από το βόρειο Ιράκ προς την Συρία μέσω Τουρκίας. Ενώ ο πρωθυπουργός Νταβούτογλου διαβεβαίωνε μέχρι τις 28 Οκτωβρίου ότι δεν έχει γίνει καμία συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Βορείου Ιράκ για την προώθηση των Πεσμεργκά, (Κούρδων μαχητών του βορείου Ιράκ), η Τουρκία είχε ήδη δώσει την άδεια να περάσει το κομβόι των Κούρδων από το τουρκικό έδαφος για να προωθηθεί στην Συρία. Αυτό έδειξε και φανερά μια υφιστάμενη διάσταση απόψεων μεταξύ του πρωθυπουργού και του Ερντογάν σε ένα πολύ σοβαρό θέμα.

Αλλά για πρώτη φορά νύξη για ένα παρασκήνιο κάποιας εσωτερικής διαμάχης φέρνει στην δημοσιότητα η πρώτη σε κυκλοφορία τουρκική εφημερίδα, Zaman, (29/10),σε άρθρο της αρθρογράφου, Lale Kemal, με τον πολύ χαρακτηριστικό τίτλο, «Erdoğan’ la Davutoğlu arasındakı güç savaşi kızışabilir», δηλαδή, «Μπορεί να φουντώσει ο πόλεμος εξουσίας μεταξύ Ερντογάν και Νταβούτογλου». Το πραγματικά ενδεικτικό αυτό άρθρο περιγράφει για πρώτη φορά ένα παρασκηνιακό εσωτερικό πόλεμο που έχει αρχίσει εδώ και καιρό μεταξύ των δυο αντρών, σχεδόν αμέσως μετά την προώθηση του Ερντογάν στην προεδρία και την ανάδειξη του Νταβούτογλου στην τουρκική πρωθυπουργία. Είναι γνωστό πως η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας των τελευταίων ετών που ακολούθησε ο Ερντογάν, βασίστηκε στην νεοοθωμανική ιδεολογία του Νταβούτογλου. Τώρα διαπιστώνεται πως αυτή η πολιτική έχει συσσωρεύσει πολλά αδιέξοδα που είναι πλέον ορατά. Ήδη στο θέμα των Τζιχαντιστών η Τουρκία αντιμετωπίζει πολλαπλά προβλήματα από μια νεοοθωμανική και διπρόσωπη πολιτική που στήριξε με πολλούς τρόπους τους Τζιχαντιστές.

Η διαμάχη όμως των δυο αντρών, όσο και αυτό ακούγεται παράξενο για ανύποπτους παρατηρητές των εσωτερικών εξελίξεων στην Τουρκία, είχε αρχίσει πολύ πριν από την προτεινομένη προώθηση του αρχηγού της ΜΙΤ, Χακάν Φιντάν και έμπιστου προσώπου του Ερντογάν στο υπουργείο Εξωτερικών, μετά την αποχώρηση του Νταβούτογλου. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου είχε έντονες αντιδράσεις και αντιτάχτηκε σθεναρά στην προτεινομένη αυτή αλλαγή γιατί ήθελε οπωσδήποτε στο υπουργείο Εξωτερικών ένα δικό του έμπιστο πρόσωπο όπως και τελικά τοποθετήθηκε πρόσωπο έκπληξη, ο Μεβλιούτ Τσαούσογλου. Η αντιπαλότητα φαίνετε πως τώρα επεκτείνεται και σε άλλα πεδία όπως στις εκλογές για την ηγεσία του δικαστικού σώματος της Τουρκίας, όπου υπήρξε μεγάλη διαφωνία μεταξύ των δυο πλευρών, όπως αναφέρει και η Zaman. Να προσθέσουμε σε αυτό το σημείο ότι «λάδι στην φωτιά» έριξε και η έντονη επίθεση που εξαπέλυσε πριν από λίγες μέρες ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας και πρώτος υπουργός Εξωτερικών της ισλαμικής κυβέρνησης, ο Γιασάρ Γιακίς, στην εξωτερική πολιτική που ακολουθείται τα τελευταία χρόνια και η οποία, κατά την άποψη του, συσσώρευσε πάμπολλα προβλήματα στην Τουρκία.

Όλα αυτά σίγουρα φανερώνουν για άλλη μια φορά το πόσο εύφλεκτο και πόσο ρευστό είναι το εσωτερικό πεδίο της Τουρκίας. Εκείνο που θα πρέπει να μας απασχολεί εμάς σε μόνιμη όπως φαίνεται βάση, είναι η εξέλιξη όλων αυτών των παρασκηνιακών διεργασιών και κυρίως οι επιπτώσεις τους στην εξωτερική πολιτική καθώς τα διδάγματα του παρελθόντος είναι πολύ πικρά σε σχέση με την τουρκική προκλητικότητα. Με όλα αυτά δεν φαίνεται παράδοξο που τον τελευταίο καιρό η τουρκική προκλητικότητα έχει χτυπήσει «κόκκινο» στο δίδυμο Ελλάδα- Κύπρος. Είναι φανερό πως οι Τούρκοι παρά τις μεγάλες δυσκολίες τους τόσο στο εσωτερικό όσο και στην εξωτερική τους πολιτική, βρίσκουν και κάνουν. Το άσχημο είναι πως στην Αθήνα αντί να εκμεταλλευτούν όλα αυτά τα τουρκικά αδιέξοδα, κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου και έχουν την αρρωστημένη συνήθεια όταν κάποιος τους φτύνει, να… υποστηρίζουν πως άρχισε να βρέχει!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Oι ενισχύσεις των Ιρακινών Κούρδων μαχητών εισήλθαν απόψε στη συριακή πόλη Κομπάνι, την οποία πολιορκούν εδώ και 6 εβδομάδες οι τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος, ανέφερε χθες το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο (AFP).

Οι περίπου 150 μαχητές Πεσμεργκά, που είχαν αναχωρήσει από το Σουρούτς της Τουρκίας, «εισήλθαν στο Κομπάνι φέροντας το δικό τους οπλισμό από το Ταλ αλ Σάιρ, δυτικά της πόλης» επισήμανε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο διευθυντής της μη κυβερνητικής οργάνωσης Ράμι Άμπντελ Ραχμάν.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Πεσμεργκά «άνοιξαν ένα δρόμο με τη βοήθεια μπουλντόζων από το Ταλ αλ Σάιρ προκειμένου να φθάσουν στην πόλη και δεν εισήλθαν από το μεθοριακό φυλάκιο του Μουρσιτπινάρ» βόρεια του Κομπάνι.

Είχαν προηγηθεί νέες επιδρομές των δυνάμεων του συνασπισμού εναντίον θέσεων των τζιχαντιστών στο Κομπάνι, διευκρίνισε ο Ραχμάν που έκανε επίσης λόγο για σφοδρές συγκρούσεις που σημειώθηκαν απόψε το βράδυ μεταξύ των τζιχαντιστών και των Σύρων Κούρδων πολιτοφυλάκων (των Μονάδων Προστασίας του Λαού, YPG).

Σύμφωνα με το Πρακτορείο REUTERS, μια οχηματοπομπή Ιρακινών Κούρδων Πεσμεργκά στο έδαφος της Τουρκίας κατευθύνεται στα σύνορα με τη Συρία ώστε στη συνέχεια να μεταβεί στην πόλη Κομπάνι για να λάβει μέρος στις επιχειρήσεις με στόχο να απωθηθούν οι αντάρτες της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος που την πολιορκούν, μετέδωσε δημοσιογράφος του πρακτορείου ειδήσεων Ρόιτερς ο οποίος υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της αναχώρησής της.

Οι Πεσμεργκά, με πάνω από 12 φορτηγάκια, τζιπ και θωρακισμένα οχήματα ξεκίνησαν από το σημείο όπου περίμεναν, 8 χλμ. από τα σύνορα, με κατεύθυνση την Κομπάνι, που πολιορκείται από το ΙΚ εδώ και πάνω από 40 ημέρες.

Η αμερικανική στρατηγική στη Συρία “λειτουργεί”, υποστηρίζει ο Λευκός Οίκος

Ο Λευκός Οίκος και το Πεντάγωνο επιχείρησαν να παρουσιάσουν ένα κοινό μέτωπο για το θέμα της Συρίας σήμερα, μετά τη διαρροή ενός υπομνήματος του υπουργού Άμυνας Τσακ Χέιγκελ στο οποίο επέκρινε την αμερικανική στρατηγική των βομβαρδισμών εναντίον θέσεων των τζιχαντιστών, κρίνοντας ότι από αυτήν επωφελείται ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ.

Σύμφωνα με το REUTERS, ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τζος Έρνεστ υποστήριξε ότι η στρατηγική των ΗΠΑ εναντίον του Ισλαμικού Κράτους “λειτουργεί”. Διέψευσε επίσης ότι η Ουάσινγκτον επιδιώκει να αποδυναμώσει τους ισλαμιστές παραβλέποντας τον βασικό στόχο της, την εκδίωξη του Άσαντ από την εξουσία.

“Η πολιτική μας απέναντι στον Άσαντ είναι πραγματικά σαφής: πιστεύουμε ότι έχει χάσει τη νομιμότητά του”, είπε ο Έρνεστ σε συνέντευξη που παραχώρησε στο CNN.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα επικρίνεται εντός και εκτός της χώρας, με το αιτιολογικό ότι δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις των δυνάμεων του Άσαντ που υπονομεύουν τη συριακή αντιπολίτευση. Την Πέμπτη δημοσιεύματα έκαναν λόγο για ένα δισέλιδο υπόμνημα του υπουργού Άμυνας που απευθυνόταν στη σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Σούζαν Ράις, με το οποίο ο Χέιγκελ προειδοποιούσε ότι η αμερικανική πολιτική στη Συρία βρίσκεται σε κίνδυνο επειδή η Ουάσινγκτον δεν έχει αποσαφηνίσει τις προθέσεις της απέναντι στον Άσαντ.

Ο Χέιγκελ απέφυγε να σχολιάσει τα δημοσιεύματα την Πέμπτη. Όταν όμως ρωτήθηκε για τη στρατηγική στη Συρία, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο Πεντάγωνο, παραδέχτηκε ότι ο Άσαντ ενδέχεται να επωφελείται από τις αμερικανικές επιχειρήσεις εναντίον των τζιχαντιστών και τόνισε ότι χρειάζεται μια διπλωματική, πολιτική λύση για να σταθεροποιηθεί η χώρα.

Σήμερα, ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου αντιναύαρχος Τζον Κίρμπι επιχείρησε να υποβαθμίσει τη διχογνωμία με τον Λευκό Οίκο, υποστηρίζοντας ότι οι Αμερικανοί αξιωματούχοι επανεξετάζουν διαρκώς τις επιλογές που έχουν για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση στη Συρία. “Όπως και σε οποιαδήποτε άλλη στρατηγική, χρειάζεται πάντα να την επανεξετάζεις, να την αναθεωρείς και να την συζητάς και να διασφαλίζεις ότι όταν την εφαρμόζεις το κάνεις σωστά. Και νομίζω ότι σε αυτό αναφερόταν χθες ο υπουργός”, είπε.

Όταν ρωτήθηκε εάν η αμερικανική στρατηγική βοήθησε τον Άσαντ, ο Τζος Έρνεστ τόνισε ότι ο σημαντικότερος στόχος για τις ΗΠΑ είναι να διασφαλίσουν ότι το Ισλαμικό Κράτος δεν θα αποκτήσει ένα ασφαλές καταφύγιο στη Συρία. “Θα πρέπει να τον ρωτήσετε (σ.σ. τον Άσαντ) τι πιστεύει για το γεγονός ότι οι ΗΠΑ και η διεθνής κοινότητα πήγαν στη χώρα του, χωρίς την έγκρισή του, για να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα εκεί”, κατέληξε.

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ένα πραγματικά μακάβριο θέαμα παρουσιάζει με υπερήφανο ύφος ένας Ιμάμης μέσα σε ένα τζαμί, δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο και μάλιστα την ώρα που κάνει κήρυγμα τα θρησκευτικά του αισθήματα μέσα στον χώρο του ναού όπου κάποτε λατρεύονταν ο ελληνορθόδοξος χριστιανισμός.
Το επίκεντρο του θεάματος είναι ένα ιστορικό -όπως αναφέρεται- σπαθί, που συμβολίζει την αιματηρή κατάκτηση της περιοχής -όπου υπάρχει σήμερα αυτό το τζαμί- που πριν από την κατάκτηση της περιοχής από τους Οθωμανούς ήταν μια ιστορική ελληνορθόδοξη χριστιανική εκκλησία.

Πρόκειται για ένα τζαμί στην περιοχή Ladık της Σαμψούντας του μαρτυρικού Πόντου. Η περιοχή αυτή πριν την οθωμανική κατάκτηση κατοικούνταν από αμιγώς ελληνορθόδοξο πληθυσμό και το τζαμί λειτουργούσε σαν ελληνορθόδοξη εκκλησία. Το 1075 μ.Χ. ο ηγεμόνας του μουσουλμανικού κρατιδίου των Ντανισμενιδών, Melik Ahmet Danişment, προέλασε στην περιοχή σφάζοντας τους κατοίκους και έθεσε την όλη επικράτεια υπό την ηγεμονία των μουσουλμάνων Ντανισμενιδών.

Ο Melik Ahmet Danişment, όταν εισήλθε νικητής, Gazi, στην πόλη Ladık, κατευθύνθηκε στην εκκλησία και εκεί τέλεσε την μουσουλμανική προσευχή αποφασίζοντας πως από τούδε και στο εξής η εκκλησία θα μετατρέπονταν σε τζαμί.
Το πολύ χαρακτηριστικό όμως αυτής της κίνησης, ήταν ότι ο ηγεμόνας των Ντανισμενιδών θέλοντας να δώσει έμφαση στον συνεχιζόμενο τότε πόλεμο κατά των «απίστων» έδωσε εντολή κάθε φορά που θα τελούνταν το ναμάζι μέσα στο τζαμί και θα γίνονταν το κήρυγμα, θα προβάλλονταν από τον ιμάμη και το σπαθί της μεγάλης του νίκης κατά των «απίστων», δηλαδή η χατζάρα με την οποία είχε σφάξει τους χριστιανούς που αμυνθήκαν ενάντια στην μουσουλμανική κατάκτηση.
Από τότε, δηλαδή από εκείνη την χρονολογία όπως αναφέρεται, έχει κρατηθεί αυτή η αιμοβόρα παράδοση ο εκάστοτε ιμάμης που θα τέλει την προσευχή και θα κάνει κήρυγμα στο μουσουλμανικό τέμενος να κραδαίνει στο χέρι του το σπαθί της σφαγής των χριστιανών της περιοχής.

Μάλιστα η αρχική χατζάρα βαμμένη με το αίμα χριστιανών, όπως ανέφερε στην τουρκική εφημερίδα Vatan ο σημερινός ιμάμης του τζαμιού, Erdoğan Zilelioğlu, χάθηκε με… μυστήριο τρόπο κατά τον σεισμό που έπληξε την περιοχή το 1943 και είχε σαν αποτέλεσμα να πάθει σοβαρή ζημιά το κτίσμα του τζαμιού.

Έτσι η αρχική χατζάρα αντικαταστάθηκε από ένα πιο σύγχρονο σπαθί, ενώ το ίδιο το τζαμί έχει πάρει την ονομασία από τον κόσμο της περιοχής, Kılıç Camisi, δηλαδή το «Τζαμί του Σπαθιού». Ο ίδιος δε ο ιμάμης με περισσή υπεροψία του αρέσει να φωτογραφίζεται μέσα στο τζαμί και μπροστά στο Μιχράμπ (το σημείο προσευχής), κρατώντας μάλιστα την ώρα της προσευχής το μεγαλοπρεπές σπαθί σε ανάμνηση της ιστορικής χατζάρας που είχε γίνει διάσημη από τους χριστιανούς που είχε κατασφάξει την εποχή της μουσουλμανικής κατάκτηση της περιοχής.

Άλλο ένα «υπέροχο» δείγμα αυτού του Ισλάμ, που κάποιοι ανόητοι ισλαμολάγνοι θέλουν να μας το παρουσιάζουν σαν μια ειδυλλιακή θρησκεία και να μας την επιβάλλουν με το έτσι θέλω, προς χάριν του πολυπολιτισμού τους και της περίφημης παγκοσμιοποίησης τους.

Αλλοίμονο μας!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Η εντός κι εκτός συνόρων υποτίμηση της χώρας συνεχίζεται με διάφορα νέα επεισόδια στο θρίλερ «Τρόικα», η οποία, από εκεί που… «έφευγε», τώρα παρακαλούμε πότε θα 'ρθει – πλην όμως εκείνη μας βάζει εκ νέου τους όρους της, οι οποίοι όλο και σκληραίνουν…

Σα να μην έφτανε η άγρια επίσημη και κάθετη γερμανική διάψευση των προσδοκιών που ευθέως καλλιέργησε η κυβέρνηση μετά την επίσκεψη Χαρδούβελη στο Βερολίνο για δήθεν «συμφωνία» η οποία ουδέποτε υπήρξε, τώρα έχουμε και τους τροικανούς να τραβάνε το σχοινί θέτοντας προυποθέσεις όχι για να… διαπραγματευθούν, κάτι που δεν πρόκειται φυσικά να συμβεί, αλλά απλώς για να επιστρέψουν στην Αθήνα, κάτι που τελικά ασφαλώς και θα συμβεί, πνίγοντας όμως την κυβέρνηση στην αναξιοπιστία της και στις φρούδες μεγάλες προσδοκίες που όλη την ώρα άκριτα καλλιεργεί.

Εν τω μεταξύ, όλα αυτά συμβαίνουν μέσα σε ένα κλίμα σταθερής επιδείνωσης της εικόνας της χώρας και εκ νέου μείωσης της εμπιστοσύνης σε αυτήν: το κακό που έκαναν οι εξυπνάδες για πρόωρη δήθεν αποχώρηση του ΔΝΤ δεν το έχουμε πληρώσει ακόμα πλήρως.

Ο πανικός στο κυβερνητικό επιτελείο είναι σαφής και εκφράζεται με δύο τρόπους: πρώτον, προπαγανδίζοντας διαρκώς μία άλλη πραγματικότητα που όμως εξίσου διαρκώς διαψεύδεται και, δεύτερον, με την όξυνση της πολεμικής προεκλογικής ρητορικής, η οποία όλο και ανεβάζει στροφές – δείγμα ξεκάθαρο ότι οι εκλογές σε λίγους πλέον μήνες δεν αποφεύγονται.

Η κυβέρνηση αρνείται να συνειδητοποιήσει ότι με τα ψέματα δεν γίνεται τίποτα και επιμένει σε αυτά.

Στην ουσία, βρίσκεται στο κρεβάτι του Προκρούστη: από τη μία τραβάει η τρόικα, που το κάνει κάθε μέρα, κι από την άλλη θα τραβήξει το εκλογικό σώμα, που μπορεί να το κάνει μόνον κάθε φορά που έρχονται εκλογές, όπως τώρα.

Στην ουσία λοιπόν, είναι πλέον απλώς θέμα χρόνου. Αλλωστε, και η όποια επόμενη κυβέρνηση, μπροστά στα ίδια θα βρεθεί: το ελληνικό ζήτημα έχει καταστεί κατά βάθος μη βιώσιμο όπως συνολικά διαμορφώθηκε και, σίγουρα, η οδός της τυφλής προσήλωσης στις έξωθεν εντολές είναι πλέον δρόμος κλειστός.

Η πραγματικότητα είναι ότι μπροστά μας, διαμορφώνεται πλέον αδιέξοδο…

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Σε πάγωμα των κατασχέσεων για χρέη μέχρι 300.000 ευρώ προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία με τις 100 δόσεις, προχωρά ατύπως το οικονομικό επιτελείο.

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύει η εφημερίδα «Τα Νέα», η Γενική Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, Κατερίνα Σαββαϊδου, έδωσε άτυπη εντολή να μη γίνονται κατασχέσεις στους λεγόμενους «μικρούς» οφειλέτες μέχρι να ανοίξει η ειδική εφαρμογή για την ένταξή τους στη ρύθμιση που θα τους επιτρέπει να πληρώσουν μέχρι και σε 100 δόσεις.
Το «πάγωμα» των κατασχέσεων δεν αφορά όσους χρωστούν περισσότερα από 300.000 ευρώ.
Αντίθετα, στις περιπτώσεις αυτές συνήθως επιστρατεύονται κατασχέσεις ακινήτων, τις οποίες ωστόσο οι φορολογούμενοι θα μπορούν να ακυρώσουν μπαίνοντας στη ρύθμιση. Δηλαδή, ακόμη κι αν γίνει κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων τώρα, μόλις τεθεί σε ισχύ η ρύθμιση και ο οφειλέτης ξεκινήσει να πληρώνει, θα μπορεί να πάρει πίσω την περιουσία του.

Το δίχτυ προστασίας αφορά 3.092.140 φορολογούμενους, που χρωστούν έως 20.000 ευρώ βεβαιωμένες ή ληξιπρόθεσμες οφειλές έως την 1η Οκτωβρίου.

«Πρέπει να δώσουμε την ευκαιρία στους φορολογούμενους να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητές τους χωρίς το άγχος της κατάσχεσης», δηλώνει στα «Νέα» η Γενική Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, Κατερίνα Σαββαϊδου.

Επειδή πρόκειται για άτυπη εντολή, θεωρείται πως πρόκειται για επικοινωνιακό τέχνασμα της κυβέρνησης, η οποία δεν καταργεί τις κατασχέσεις, αλλά δια της πλαγίας -ώς πότε άραγε; μήπως μέχρι τις επόμενες εκλογές;- παγώνει τις διαδικασίες κατασχέσεων και δημιουργεί έναν τεράστιο αριθμό ομήρων πολιτών, που ξεπερνά τα 3 εκατομμύρια, δημιουρώντας συνθήκες στατιστικού πολιτικού (επί της κάλπης) οφέλους...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου