Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Δεκ 2016


Του Σενέρ Λεβέντ

Μετά που ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Τουγρούλ Τουρκές είπε «παρακολουθούμε με εκτίμηση τον Ακιντζί», πώς να έχω ελπίδες για λύση εγώ τώρα; Αν ο Ακιντζί και η Τουρκία είναι στον ίδιο δρόμο, μήπως μένει ελπίδα για λύση; Από πότε η Τουρκία θέλει λύση στην Κύπρο; Μέχρι σήμερα δεν το είδα καθόλου αυτό. Ακόμα και όσοι λένε ότι είπε «ναι» στο σχέδιο Ανάν δεν μπορούν να πουν ότι θέλει λύση. Διότι ήταν και εκείνο ένα παιχνίδι. Τόλμησε να πει «ναι» μόνο αφού σιγουρεύτηκε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων θα ψήφιζαν «όχι» το σχέδιο εκείνο. Επιπλέον, ακόμα και αν γινόταν αποδεχτό εκείνο το σχέδιο, δεν υπήρχε εγγύηση ότι θα εφαρμοζόταν. Η Τουρκία, η οποία δεν σέβεται το διεθνές δίκαιο και τις συμφωνίες, θα έβρισκε οπωσδήποτε έναν τρόπο και θα ξέφευγε από αυτό. Και οι Ελληνοκύπριοι θα έχαναν την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία θα διαλυόταν. Άλλωστε, αυτός ήταν ο πραγματικός στόχος.

Όσοι λένε ότι η Τουρκία θέλει λύση ψεύδονται. Μην το πιστεύετε αυτό, ακόμα και αν το πει ο Ακιντζί. Έστω και αν μέσα στο μυαλό της Τουρκίας υπάρχει μια λύση, αυτή δεν διαφέρει καθόλου από τη λύση που κάποτε ήθελε ο Ραούφ Ντενκτάς. Μιλάει συνεχώς για πάρε-δώσε, αλλά θέλει συνεχώς να παίρνει χωρίς να δίνει. Θα δώσει ένα μικρό κομμάτι από τα εδάφη που κατέκτησε και θα πάρει το κράτος. Και το θεωρεί αυτό μεγάλη υποχώρηση. Δεν παραιτείται ποτέ των εγγυήσεων. Και είναι αλήθεια ότι στηρίζεται από την Αμερική και την Ευρώπη για να μην παραιτηθεί. Δεν είναι η Ελλάδα που διαλύει το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, η Τουρκία το διαλύει. Κάνουν λάθος όσοι βάζουν στο ίδιο καλάθι σε αυτό το θέμα την Ελλάδα και την Τουρκία. Η Τουρκία και όχι η Ελλάδα είναι κατοχική δύναμη στην Κύπρο εδώ και 42 χρόνια. Ιδού η τελευταία πληροφορία. Στην πενταμερή διάσκεψη θα συμμετάσχει ο Ταγίπ Ερντογάν, λέει, από πλευράς Τουρκίας. Σκεφτείτε. Το δίδυμο Ερντογάν - Ακιντζί. Ποιος θα τραβήξει του αφτί ποιου, ποιος θα κατσαδιάζει ποιον; Αν αυτό το δίδυμο είναι μαζί, πώς να έχω ελπίδες για λύση;

Και ιδού, άλλη μια φρέσκια είδηση. Ο Έλληνας υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος έσκασε τη βόμβα. «Ο Ερντογάν είναι ένας τυραννικός δικτάτορας», είπε. Ψέματα λέει; Υπάρχει κανείς που υποστηρίζει ότι λέει ψέματα; Αν δεν είναι τύραννος, τότε τι είναι ο άνδρας, ο οποίος έθρεψε τους ψυχασθενείς του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και στο Ιράκ, προκάλεσε τον θάνατο 600 χιλιάδων ανθρώπων μόνο στη Συρία, μετέτρεψε σε πρόσφυγες τέσσερα εκατομμύρια άτομα, ισοπέδωσε τις κουρδικές πόλεις στη νοτιοανατολική Τουρκία και σκότωσε τουλάχιστον χίλια άτομα, έριξε στη φυλακή όσους έντιμους διανοούμενους υπήρχαν στη χώρα του και έστειλε στο κελί ακόμα και εκλεγμένους βουλευτές; Μπορεί μερικοί οπαδοί της λύσης και της ειρήνης ανάμεσά μας να θυμώσουν με τον Καμμένο. Μπορεί να πουν ότι «δυναμιτίζει τη σύνοδο κορυφής». Αλλά ποτέ δεν μπορούν να πουν ότι λέει ψέματα. Μακάρι αυτό που είπε ο Καμμένος να μπορούσαν να το πουν μεγαλοφώνως και οι αξιωματούχοι της ΕΕ. Μακάρι να μπορούσαμε να το πούμε και εμείς. Τουλάχιστον, θα συμβάλλαμε στο ελάχιστον στη σωτηρία του καταπιεσμένου λαού της Τουρκίας.

Δεν ελπίζω τίποτε από τις διαπραγματεύσεις του Ιανουαρίου, ούτε και από τη διάσκεψη. Παρ’ όλη την αισιοδοξία του, δεν ελπίζει ούτε ο αξιόλογος Τουρκοκύπριος επιστήμονας Βαμίκ Βολκάν, ο οποίος ήταν υποψήφιος για Νόμπελ. «Πιστεύω ότι το επικρατέστερο είναι ότι δεν θα υπάρξει συμφωνία», λέει. Είναι αλήθεια πως το είπε με πλάγιο τρόπο, αλλά κοντολογίς θα μπορούσε να πει «δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει συμφωνία». Δεν πειράζει. Η ακαδημαϊκή γλώσσα είναι διαφορετική. Είναι φανερό ότι η Τουρκία δεν θέλει λύση ακόμα και από το γεγονός ότι δεν επιθυμεί να επιστρέψουν οι Τουρκοκύπριοι στην υφιστάμενη Κυπριακή Δημοκρατία. Γιατί; Διότι οι Συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου είναι ζωντανές. Και η Τουρκία είναι ακόμα εγγυήτρια με βάση αυτές τις συμφωνίες. Ενόσω δεν διαλύονται αυτές οι συμφωνίες, θα μείνει εγγυήτρια. Η ιδιότητά της ως εγγυήτριας δύναμης αμφισβητείται σε σχέση με την ίδρυση ενός νέου κράτους. Αν δεν τίθεται θέμα για ίδρυση ενός νέου κράτους, δεν μπορεί να συζητηθεί η ιδιότητά της ως εγγυήτριας δύναμης έτσι εύκολα. Παρά ταύτα, πάλι δεν θέλει την Κυπριακή Δημοκρατία και κατευθύνεται προς ένα νέο κράτος. Διότι δεν θέλει να χάσει τα εδάφη που σφετερίστηκε. Θέλει να κατέχει τα χώματα που κατέκτησε διατηρώντας τα εγγυητικά της δικαιώματα και στο νέο κράτος.

Άδικα αναζήτησαν λύση όσοι το έκαναν μέχρι σήμερα. Την αναζήτησαν επειδή δεν θέλουν λύση. Διότι η λύση υπάρχει. Και αυτή είναι η Κυπριακή Δημοκρατία.

Πηγή Πολίτης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Πού αποσκοπούν τα σχέδια της ΕΕ για το προσφυγικό; 

Η σύσταση της Κομισιόν για ενεργοποίηση του κανονισμού του Δουβλίνου για την Ελλάδα από τον Μάρτιο του 2017 είναι για την ΕΕ ένα βήμα επιστροφής στην ομαλότητα. Σαφής στόχος η διατήρηση των πλεονεκτημάτων του Σένγκεν.

Η σύσταση της Κομισιόν για επανενεργοποίηση του κανονισμού του Δουβλίνου για την Ελλάδα από τον Μάρτιο του 2017 ξεχώρισε στις χθεσινές ανακοινώσεις του επιτρόπου Μετανάστευσης Δημήτρη Αβραμόπουλου. Παρόλο που αυτό το μέτρο θα δίνει ξανά το δικαίωμα στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ να στέλνουν πίσω στην Ελλάδα πρόσφυγες που εισήλθαν στην ευρωπαϊκή επικράτεια μέσω του ελληνικού εδάφους, τα σχέδια της Κομισιόν περιέχουν αρκετούς περιορισμούς, όπως η μη αναδρομική ισχύ του μέτρου.
«Μόνο μετανάστες που θα εισέρχονται στην Ελλάδα από τις 15 Μαρτίου 2017 και έπειτα, και θα κατευθύνονται στη συνέχεια παράνομα σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, θα μπορούν να στέλνονται πίσω στην Ελλάδα», 
εξήγησε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, διευκρινίζοντας ακόμη ότι άρρωστοι, ανάπηροι και ανήλικοι πρόσφυγες δεν θα επιστρέφονται στην Ελλάδα εξαιτίας της δεινής κατάστασης που επικρατεί σε πολλά προσφυγικά καταλύματα της χώρας.

Τα «ψιλά γράμματα»

Εξάλλου από τότε που τέθηκε σε ισχύ η ευρωτουρκική προσφυγική συμφωνία ο αριθμός των προσφύγων που φθάνουν στην Ελλάδα έχει ελαχιστοποιηθεί. Σύμφωνα με την Κομισιόν, δεν ξεπερνούν κατά μέσο όρο τους 90 ημερησίως.

Τα… «ψιλά γράμματα» της Κομισιόν προβλέπουν επίσης ότι η υπόθεση επιστροφής στην Ελλάδα πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά για κάθε αιτούντα άσυλο. Για παράδειγμα, οι αρμόδιες γερμανικές υπηρεσίες πρέπει να απευθύνονται στις αντίστοιχες ελληνικές προκειμένου να διευκρινιστεί αν υπάρχουν δυνατότητες φιλοξενίας και αν πληρούνται οι σχετικές ευρωπαϊκές και διεθνείς προδιαγραφές.

«Στην πράξη λοιπόν θα στέλνονται πίσω στην Ελλάδα μόνο ελάχιστοι αιτούντες άσυλο στο κοντινό μέλλον», εξήγησε ο επίτροπος Μετανάστευσης.

Διαφύλαξη των προνομίων του Σένγκεν

Πού αποσκοπούν λοιπόν οι προτάσεις της Κομισιόν; Από τη μία επιχειρείται η σταδιακή επαναλειτουργία του κανονισμού του Δουβλίνου, ο οποίος ουσιαστικά κατέρρευσε το καλοκαίρι του 2015 εξαιτίας των μαζικών προσφυγικών ροών. Ειδικά για την Ελλάδα έπαψε να εφαρμόζεται από το 2011 κατόπιν ευρωπαϊκών δικαστικών αποφάσεων που απαγόρευσαν τις απελάσεις προσφύγων στη χώρα επειδή δεν πληρούσε τις διεθνείς προδιαγραφές.

Ωστόσο, βασικός στόχος της Κομισιόν είναι ακόμη η επαναφορά του Δουβλίνου να λειτουργήσει αποτρεπτικά για τους πρόσφυγες που θέλουν να φτάσουν στην Ευρώπη. Και βέβαια, είναι ξεκάθαρο ότι επιδιώκεται η διαφύλαξη της ελεύθερης μετακίνησης και των οικονομικών πλεονεκτημάτων της απουσίας συνοριακών ελέγχων.

Όπως υπογράμμισε ο κ. Αβραμόπουλος, «η επιστροφή σε ένα πλήρως λειτουργικό σύστημα του Δουβλίνου είναι στοιχείο-κλειδί για την ομαλή λειτουργία του χώρου του Σένγκεν».
Στην πρόταση της Κομισιόν διά στόματος του αρμόδιου Επιτρόπου Δημήτρη Αβραμόπουλου να ενεργοποιηθεί από τα μέσα Μαρτίου και πάλι ο κανονισμός του Δουβλίνου για τους πρόσφυγες αναφέρεται το περιοδικό Der Spiegel με τίτλο «Τελευταίος σταθμός Ελλάδα». Ενεργοποίηση του Δουβλίνου και πάλι σημαίνει ότι οι πρόσφυγες που θα φθάνουν στην υπόλοιπη ΕΕ μέσω Ελλάδος θα ξαναστέλνονται στην Ελλάδα, τη χώρα άφιξής τους στον ευρωπαϊκό χώρο. Για ορισμένα πράγματα δεν μίλησε ο Αβραμόπουλος, επισημαίνει το γερμανικό περιοδικό:
«Η υπόλοιπη ΕΕ δυσφορεί με την ελληνική κυβέρνηση όλο και περισσότερο. Η περίθαλψη των 10.000 και πλέον προσφύγων και μεταναστών που παραμένουν ακόμα στα ελληνικά νησιά είναι άθλια, αν και σύμφωνα με την Κομισιόν από τις αρχές του 2015 διοχετεύθηκε στην Ελλάδα σχετική βοήθεια ύψους περίπου 500 εκατομμυρίων ευρώ. Αλλά και η επαναπροώθηση παράνομων μεταναστών στην Τουρκία, όπως προβλέπει η συμφωνία με την Άγκυρα, δεν υλοποιείται με την εξαίρεση 748 ανθρώπων μέχρι σήμερα».
Η απροθυμία της υπόλοιπης Ευρώπης
«Προβλήματα ωστόσο δεν υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα. Και η υπόλοιπη ΕΕ δεν έχει καταφέρει να ανασκουμπωθεί και να εφαρμόσει μια μεταναστευτική πολιτική. Ναι μεν ο Αβραμόπουλος εξήρε τον Νοέμβριο ως τον μήνα-ρεκόρ για την ανακατανομή προσφύγων σε άλλες χώρες, αλλά μιλούσε μόνο για 1.400 άτομα επί συνόλου 8.000 μέχρι σήμερα. Μόνο που το καλοκαίρι του 2015 οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είχαν συμφωνήσει στην ανακατανομή 40.000 προσφύγων από την Ιταλία και την Ελλάδα και στη συνέχεια άλλων 120.000»
«Η σύσταση της Κομισιόν», σχολιάζει η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου, «πρέπει να ερμηνευθεί ως διακαής πόθος. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται να γίνει πράξη. Κατ' αρχήν η Κομισιόν η ίδια εξαιρεί ευάλωτα άτομα και ασυνόδευτα ανήλικα. Κατά δεύτερον η Ελλάδα πρέπει να εγγυάται σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση ανθρώπινους όρους υποδοχής. Και κατά τρίτον η Κομισιόν ελπίζει ότι δεν θα υπάρχει καν παράνομη μετανάστευση από την Ελλάδα προς Βορρά επειδή τα σύνορα παραμένουν κλειστά.

Με άλλα λόγια η σύσταση της Κομισιόν έχει συμβολικό χαρακτήρα. Θέλει να δείξει ότι η κατάσταση στην Ελλάδα έχει βελτιωθεί με τη βοήθεια της ΕΕ. Είναι επίσης ένα πολιτικό μήνυμα. Γιατί χωρίς επάνοδο στην κανονικότητα δεν πρόκειται να σημειωθεί πρόοδος στην εξαιρετικά δύσκολη μεταρρύθμιση των κανονισμών του Δουβλίνου που βρίσκεται σε εξέλιξη.»

Ελλάδα και Ιταλία θα αφήνονταν μόνες

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung τέλος θεωρεί στο δικό της σχόλιο τη σύσταση της Κομισιόν ορθό βήμα προς μια μεταρρύθμιση του συστήματος ασύλου στην Ευρώπη, επισημαίνει όμως ότι υπάρχει και μια δυσκολία:
«Οι ευρωπαϊκές μεσογειακές χώρες με τα εκτενή θαλάσσια σύνορα θα αφήνονταν μόνες, αν δεν ακολουθούσε ένα δεύτερο βήμα με το να κατανέμονται οι καταγεγραμμένοι πλέον πρόσφυγες δίκαια σε όλα τα κράτη-μέλη. Επ' αυτού χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία χρειάζονται εγγυήσεις. Μόνο στη συνέχεια τα επί μέρους στοιχεία θα συνέθεταν μια μεταρρύθμιση του συστήματος παροχής ασύλου. Κάτι τέτοιο όμως δεν διαφαίνεται. Οι περισσότερες χώρες της ΕΕ εξακολουθούν να αντιστέκονται στην υποδοχή αιτούντων άσυλο μέσα από τη διαδικασία του Δουβλίνου.»

Πηγή Deutche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Ο Άρειος Πάγος θα κρίνει και για τους 8 

Στον Άρειο Πάγο θα κριθεί το αίτημα της Τουρκίας για την έκδοση και των οκτώ αξιωματικών, που εισήλθαν στην Ελλάδα την επομένη της απόπειρας πραξικοπήματος, τον περασμένο Ιούλιο, μετά την έφεση που άσκησε ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών, Αντώνης Λιόγας, κατά της απόφασης, χθες, για άρνηση παράδοσης των δύο τελευταίων αξιωματικών.

Η έφεση ασκήθηκε κατά της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών, που χθες απέρριψε το αίτημα των τουρκικών αρχών για έκδοση των δύο, κρίνοντας το αίτημα αόριστο και αποδεχόμενο ότι κινδυνεύει η ζωή τους αν εκδοθούν στη Τουρκία.

Με την έφεση ο κ. Λιόγας δέχεται ότι ο φάκελος της Τουρκίας είναι επαρκής για την παράδοση των στρατιωτικών στην χώρα τους, ώστε να δικαστών ως συμμετέχοντες στο πραξικόπημα, ενώ θεωρεί πως οι δικαστές πρέπει να δεχθούν την έκδοση, λόγω των διεθνών συμβάσεων που δεσμεύουν την Ελλάδα.

Έτσι ο Άρειος Πάγος θα κρίνει πλέον την υπόθεση τόσο για τους πέντε που ασκήθηκε έφεση στην μη έκδοσή τους από τον κ. Λιόγα, όσο και των υπολοίπων τριών που προσέφυγαν οι ίδιοι κατά της απόφασης έκδοσης τους.

Τουρκία: Να εκδοθούν και οι οκτώ αξιωματικοί - Η Ελλάδα γνωρίζει τι θα πει χούντα

Την έκδοση και των οχτώ Τούρκων αξιωματικών που κατέφυγαν τον περασμένο Ιούλιο, αμέσως μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, απαιτεί η Άγκυρα, αναφέροντας με νόημα ότι θα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στο θέμα.

Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβης Huseyin Muftuoglu απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την απόρριψη της έκδοσης πέντε εκ των οκτώ Τούρκων από το Εφετείο Αθηνών, η Ελλάδα θα έπρεπε να εκδώσει και τους οχτώ εκζητούμενους, καθότι «γνωρίζει τι σημαίνει χούντα».

«Παρακολουθούμε στενά τη διαδικασία έκδοσης σχετικά με τα οχτώ άτομα που έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή του τουρκικού λαού και της αυτού εξοχότητας του Recep Tayyip Erdogan, Προέδρου της Δημοκρατίας της Τουρκίας στις 15 Ιουλίου 2016 και κατέφυγαν στην Ελλάδα με παράνομο τρόπο. Σε αυτό το πλαίσιο, έχουμε δυσκολία να κατανοήσουμε την απόφαση του Εφετείου Αθηνών που απέρριψε την έκδοση των πέντε αυτών ατόμων, ενώ αποδέχεται το αίτημά μας για την έκδοση τριών άλλων» επισήμανε ο τούρκος διπλωμάτης.

«Ως μια χώρα που γνώρισε τις αρνητικές συνέπειες μιας στρατιωτικής χούντας στο παρελθόν, και ως εκ τούτου θα μπορούσε να συμπάσχει στην Τουρκία αυτή την περίοδο, αναμένουμε από τη γείτονα και σύμμαχό μας την Ελλάδα να εκδώσει τους πραξικοπηματίες στην Τουρκία» τόνισε ο Huseyin Muftuoglu.

«Αντιλαμβανόμαστε ότι η διαδικασία έκδοσης επί του παρόντος εκκρεμεί. Εμείς θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις στην επερχόμενη περίοδο» διεμήνυσε ο Muftuoglu.

Πηγές Liberal, ΑΠΕ-ΜΠΕ, Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Βρήκαν πάγκο παζαριού για τη Συρία… στο Αιγαίο!

Γράφουν Αλέξανδρος Δρίβας και Δημήτριος Τσαϊλάς 

Η «απρόβλεπτη» Τουρκία, δεν είναι και τόσο απρόβλεπτη τελικά. Ίσως βέβαια να αποτελεί τρόμο και μόνο να σκεφτούμε τι εννοούν ορισμένοι κύκλοι σε Αθήνα και Κύπρο ως «απρόβλεπτο».

Μιλούμε σίγουρα για έναν κύκλο ανθρώπων που είναι αρκετά ευρύς και περιλαμβάνει από ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους, μέχρι αξιωματούχους και ενεργούς ιθύνοντες. Το Αιγαίο βράζει γιατί η Τουρκία είναι εγκλωβισμένη και αρκετά στρατηγικά (θεωρητικά με εμπειρική επαλήθευση) υποδείγματα, μας λένε πως όταν κάποιος βρίσκεται –χυαδαϊστί- στο κλουβί, παριστάνει τον «ελεύθερο και ωραίο». Είναι άραγε υπερβολές όλα αυτά; Ας τα εξετάσουμε.

Τι είχες Γιάννη μου, τι είχα πάντα.

Η Τουρκία τον τελευταίο μήνα έχει αρχίσει τα «βαφτίσια». Ξεκινώντας από Λωζάνες και αναθεωρήσεις (ευχάριστο θα ήταν αλλά πολύ ευχάριστο για να είναι αληθινό) μέχρι νέα και παλιά ονόματα για έναν ακαθόριστο αριθμό νησιών, μια σωστή και κανονική αναθεώρηση του χάρτη του Αιγαίου και της επικράτειας Ελλάδος και Κύπρου. Ας δούμε την «απρόβλεπτη» στάση της Τουρκίας η οποία, όχι μόνο απρόβλεπτη δεν είναι αλλά πάντα, προσκυνά τη στρατηγική του ελάσσονος ρίσκου, όποιον και αν έχει στην εξουσία και αυτό, γιατί ο πρωτογενής στόχος της υψηλής στρατηγικής της Τουρκίας, είναι η εσωτερική συνοχή. Σκεφτείτε τι θέση παίρνει αυτός ο στόχος, όταν απειλείται.

Η Τουρκία άκουσε από επίσημα αμερικανικά χείλη δύο λέξεις που απειλούν μόνο και μόνο ως φράση τον πρώτο στόχο της υψηλής της στρατηγικής «Ανεξάρτητο Κουρδιστάν». Βαρύγδουπο στη διπλωματική γλώσσα, όταν ακόμη και ένα αυτόνομο Κουρδιστάν φαντάζει δύσκολο να συμβεί βραχυπρόθεσμα εκτός και αν…υπάρξουν επιταχυντές εξελίξεων. Στη Μέση Ανατολή, το «νεκροταφείο» των θεωριών και των προβλέψεων, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος. Η Τουρκία βρίσκεται λοιπόν σε μια ακόμη πιο δεινή θέση στη Συρία καθώς οι εξελίξεις έχουν εκεί παγώσει –μολονότι είναι εμπόλεμες- λόγω της μετάβασης της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Το άγνωστο και το απρόβλεπτο, τρομάζουν την Τουρκία που έχει «καλομάθει» εκ του ασφαλούς να είναι το «χαϊδεμένο» παιδί της Δύσης. Αμέσως μετά, ο Ερντογάν δέχτηκε ηχηρό χαστούκι και από την Καγκελάριο Μέρκελ η οποία έστω και με καθυστέρηση ενός έτους, έχει καταλάβει πως με το τουρκικό κράτος (βαθύ ή ρηχό, ισλαμόφιλο ή κεμαλικό) συμφωνία δεν μπορείς και εύκολα να κάνεις.

Οι δικοί μας κύκλοι οι οποίοι πίστευαν σε «έντιμους διαλόγους» και σε «φιλικές σχέσεις» με την Τουρκία, μην κατανοώντας ότι για να γίνουν αυτές οι σχέσεις φιλικές, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αποδοχή από ελληνικής πλευράς όλων των τουρκικών «γκρίζων αξιώσεων», σήμερα είναι μάρτυρες μιας ευρω-τουρκικής διαπραγμάτευσης που ξεγυμνώνει τον τρόπο λειτουργίας του τουρκικού κράτους στις διεθνείς του υποθέσεις.

Δε χορταίνουμε από μπλόφες και κόλπα: Καμία αλεπού στο παζάρι, μόνο ένας «περιφερειακός ζήτουλας».

Κάποτε, στην Αρχαία Σπάρτη (ένα από τα πιο σοβαρά κράτη-μορφώματα-μονάδες που πέρασαν από την ιστορία σε αποτελεσματικότητα λειτουργίας) δίδασκαν τους εισερχόμενους στην «Αγωγή» τις «τέχνες και απάτες». Πρόκειται ουσιαστικά για τον πυρήνα της στρατηγικής που είναι η τέχνη της εξαπάτησης, η δημιουργία απρόβλεπτων καταστάσεων. Η Τουρκία πηγαίνει εδώ και δεκαετίες από τη μία μπλόφα στην άλλη με εμάς, μονίμους δέκτες. Μια στο οτι πιστέψαμε πως η Τουρκία ήθελε «ευρωπαϊκή προοπτική», μία στο οτι η Τουρκία έχει κάθε στιγμή την επιλογή να μας κάνει μια «χαψιά» μέσω πολέμου κ.α.

Γιατί τώρα;

Σήμερα, η Τουρκία στήνει πολεμικό σκηνικό στο Αιγαίο για τρεις απλούστατους λόγους:


  1. Η Τουρκία βλέπει πως οι προτεραιότητες της Ε.Ε έχουν γίνει άλλες και το προσφυγικό, μολονότι είναι πολύ σημαντικό ζήτημα, δεν είναι επί της παρούσης. Έχουμε ιταλικά δημοψηφίσματα, έχουμε Φιγιόν στη Γαλλία, έχουμε γαλλικές εκλογές σε 2 μήνες, έχουμε γερμανικές, έχουμε μια κατάσταση τραγική. Η Ε.Ε δεν ενδίδει στους τουρκικούς εκβιασμούς, όχι γιατί αποφάσισε να αλλάξει στρατηγική, απλά η αδράνεια στο προσφυγικό έχει φτάσει σε σημείο να μπορεί να αξιοποιηθεί ως «όπλο» έναντι των συνηθισμένων εκβιασμών της Άγκυρας να κάνει την Ευρώπη hot spot (με αυτό το κράτος που επίσημα παίζει με τόσο σπουδαία ανθρωπιστικά ζητήματα εμφανιζόμενο να είναι ένα κράτος-παρίας –rogue state- η Ελλάδα, σύμφωνα με τους παραπάνω κύκλους, ήταν υποχρεωμένη να είναι …διαλλακτική).
  2. Το Κυπριακό: Βλέποντας η Τουρκία τη λαίλαπα της Συρίας να φουντώνει και υπολογίζοντας οτι η μεγάλη πυρκαγιά δεν έχει εκδηλωθεί ακόμη εκεί, προσπαθεί να λύσει γρήγορα το Κυπριακό. Η ελληνική πλευρά, έκανε το λάθος σε timing να ζητήσει ραντεβού στο υψηλότατο επίπεδο (αρχηγών κρατών) με την Τουρκία, όταν θα μπορούσε πολύ πιο αποτελεσματικά, να καλυφθεί προς το παρόν από την τρέχουσα ευρω-τουρκική κρίση.
    Η Ελλάδα, απεναντίας, στήριξε τα «όσα είναι να πάρει η Τουρκία πρέπει να τα πάρει από την Ε.Ε» και διαχώρισε το ζήτημα του Κυπριακού, ελπίζοντας (κακή λέξη στα ελληνο-τουρκικά) «κατανόηση» από την Άγκυρα. Έτσι η Άγκυρα δείχνει τη μόνη κατανόηση που δείχνει εδώ και δεκαετίες, την κατανόηση του περιφερειακού «ζήτουλα» που επιβουλεύεται οτιδήποτε θεωρεί δικό της και τελευταίον καιρό, όλο και περισσότερο πράγματα τα θεωρεί κτήματά της! Η Τουρκία πάει στο Καστελόριζο λοιπόν, θέτει θέματα Αιγαίου, στέλνοντας μήνυμα στην Αθήνα να μην υποστηρίξει τη Λευκωσία. Πηγαίνει στο σημείο πνιγμού της θαλάσσιας συνέχειας μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου, στο Καστελόριζο. Εμείς, αναμένουμε την «καλή θέληση» του τουρκικού κράτους!
  3. Η Τουρκία θεωρεί χαμένη υπόθεση τη Συρία και εκβιάζει τη Δύση. Εκβιάζει την Ευρώπη στο προσφυγικό και χτυπά τις «ευρωπαϊκές ακτές». Αυτός είναι και ο λόγος που από επίσημα ευρωπαϊκά χείλη (πρώτη φορά) η Ε.Ε έστω και ρητορικά σε escalation mode μιας ελληνο-τουρκικής κρίσης, μιλά για σεβασμό που πρέπει να δείξει η Τουρκία στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στην επικράτειά της. Επικράτεια; Το κράτος με το οποίο οφείλαμε να είμαστε «κατευναστικοί» και «διαλλακτικοί» δεν αναγνωρίζει καν ελληνική επικράτεια!
    Η ήττα της Τουρκίας στη Συρία, σύμφωνα με τον Ερντογάν, μπορεί να γίνει θρίαμβος αν δείξει στους δρώντες της περιοχής πως αν δεν πάρει «κομμάτι» της Συρίας και πως αν δε βοηθηθεί στο Κουρδικό, θα πάει να παίξει με τη νατοϊκή συμμαχία. Το ΝΑΤΟ, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε τώρα να δει, είναι να επωφεληθεί η Ρωσία από έναν ισχυρό τριγμό εντός της νατοϊκής συμμαχίας. Η Τουρκία λοιπόν, απειλεί την Ελλάδα και κοιτάει Λωζάνες αφού η συμφωνία που ήθελε προς όφελός της να αναθεωρήσει ,(Sykes Picot) πάνε κυριολεκτικά πολύ άσχημα για την Τουρκία.
  4. Ο Ερντογάν φλερτάρει με το MHP και με κάθε πολιτικό «γκρίζο λύκο» για να σώσει τον εαυτό του. Μάλλον δεν έχουμε αντιληφθεί το μέγεθος της καταστροφής που πιθανόν να έλθει στην Τουρκία. Γι’ αυτήν την καταστροφή, έχουν γράψει και μιλήσει αρκετοί νηφάλιοι Τούρκοι δημοσιολόγοι και ειδικοί. Ο Ερντογάν φθείρει τον στρατό του και προσδοκά μια παράσταση «νίκης» η οποία μπορεί να του εξασφαλίσει μια ηρωϊκή ή έστω, ασφαλή έξοδο από την πολιτική σκηνή της Τουρκίας. Η Τουρκία έχει ένα πολιτικό παρελθόν στο οποίο ο εκάστοτε ηγέτης της Τουρκίας, μπορεί να δει σε πιθανή κακή του διαχείριση, ένα μέλλον που μοιάζει με αυτό του Μεντερές…


* Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι Ναύαρχος ε.α. και ο Αλέξανδρος Θ. Δρίβας συντονιστής της ομάδας Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου






Του Ρότζερ Κόεν
New York Times


Η θαλασσοταραχή ξέσπασε τελικά. Ίσως να μην αποτελεί έκπληξη ότι οι δύο κοινωνίες που ένιωσαν περισσότερο την οργισμένη δύναμή της – οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία – είναι και οι ανοιχτές κοινωνίες στο επίκεντρο του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Επί μια δεκαετία τουλάχιστον, και ιδιαίτερα μετά το 2008, συσσωρεύονταν οι φόβοι και η δυσαρέσκεια για την ατιμωρησία των ελίτ, τις αλλαγές που επιφέρει η τεχνολογία, την εισροή μεταναστών και τον επισφαλή χαρακτήρα της σύγχρονης ύπαρξης.

Στις δυτικές κοινωνίες δεν υπήρξαν για καιρό νίκες, μόνο μειούμενες βεβαιότητες. Έγιναν πόλεμοι, που κανείς δεν ήξερε πώς θα κερδίζονταν. Οι πληγές τους είναι ακόμη ανοιχτές. Η απόσταση ανάμεσα στη μητρόπολη και την περιφέρεια μεγάλωσε και μετατράπηκε σε πολιτισμικό χάσμα. Η αλήθεια θόλωσε, ύστερα παρακάμφθηκε. Θέσεις εργασίας χάθηκαν. ΟΙ ανισότητες αυξήθηκαν. Αυτά που έλεγαν οι ισχυροί είχαν τόσο μικρή σχέση με τις ζωές των ανθρώπων, που η πολιτική άρχισε να μοιάζει με μια μεγάλη ληστεία. Η μια καταστροφή διαδεχόταν την άλλη – το ευρώ, ο πόλεμος στο Ιράκ, η ύφεση – και κανείς από τους υπευθύνους δεν τιμωρήθηκε. Η Συρία ενσάρκωσε την αδυναμία της Δύσης. Κι όταν άρχισε να διαλύεται, έστειλε μια ανθρώπινη πλημμύρα στην Ευρώπη.

Κι έτσι οι Βρετανοί ψήφισαν υπέρ της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμβολο του θριάμβου της ηπείρου επί του φασισμού και του καταστροφικού εθνικισμού. Οι Αμερικανοί, με τη σειρά τους, ψήφισαν τον Ντόναλντ Τραμπ, που χρησιμοποίησε την ξενοφοβική και τρομολαγνική γλώσσα της Ευρώπης του ΄30 για να προσελκύσει το οργισμένο πλήθος και να νικήσει τη διαλλακτική Χίλαρι Κλίντον. Καμιά από τις δύο νίκες δεν ήταν σαρωτική, όμως οι δημοκρατίες μπορούν να υποστούν ριζική αλλαγή και με πολύ μικρές διαφορές.

Ένα τέταρτο του αιώνα μετά την αποθέωση των φιλελεύθερων δημοκρατιών και της νεοφιλελεύθερης οικονομίας, ο αυταρχισμός και η μισαλλοδοξία επελαύνουν. Η βία περιμένει μόνο μια αφορμή για να ξεσπάσει. Το πολιτικό χαρτί που κερδίζει σήμερα, όπως έδειξε ο Τραμπ και μπορεί να δείξει η Λεπέν την άνοιξη, είναι να οδηγείς τον «λαό» εναντίον του «σάπιου συστήματος», της μουσουλμανικής μετανάστευσης και της τυραννικής συναίνεσης μεταξύ καλοπληρωμένων ειδικών. Η μεταπολεμική τάξη – οι στρατιωτικές της συμμαχίες, τα εμπορικά σύμφωνα, η πολιτική ενσωμάτωση και το νομικό πλαίσιο – είναι εύθραυστη. Το πρότυπο για πολλούς είναι ο Βλαντίμιρ Πούτιν, που απέναντι στη δημοκρατία ισοδυναμεί με μια βαριοπούλα απέναντι σε ένα βάζο Μινγκ.

Είναι πολύ νωρίς για να προβλέψει κανείς τι θα κάνει ο Τραμπ και πόσες από τις υποσχέσεις του θα εκπληρώσει, είναι ασφαλές όμως να περιμένει κανείς αναταραχή. Το ΝΑΤΟ θα αποδυναμωθεί. Οι χώρες της Βαλτικής θα είναι όλο και πιο ευάλωτες. Ο Άσαντ της Συρίας, με τη στήριξη του Τραμπ και του Πούτιν, θα ενισχυθεί. Οι αμερικανοκινεζικές εμπορικές σχέσεις θα οξυνθούν, όπως και οι εντάσεις στις θάλασσες της ανατολικής και νότιας Κίνας. Η πυρηνική συμφωνία με το Ιράν, που επιτεύχθηκε τόσο δύσκολα, μπορεί να καταρρεύσει. Οποιαδήποτε τρομοκρατική επίθεση στην Αμερική θα απαντηθεί δυναμικά. Ο Τραμπ μοιάζει να πιστεύει ότι τα πυρηνικά όπλα έχουν πέσει σε αχρησία.

Τα ορυκτά καύσιμα θα επιστρέψουν στο προσκήνιο. Η συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα θα υπονομευθεί. Τα 65 εκατομμύρια των μεταναστών που μετακινούνται στον πλανήτη, το ένα τρίτο των οποίων είναι πρόσφυγες, θα βρίσκουν όλο και δυσκολότερα μια αξιοπρεπή στέγη καθώς ο ξενοφοβικός εθνικισμός εξαπλώνεται τόσο στην κεντρική Ευρώπη όσο και αλλού. Η επέλαση της τεχνολογίας και της τεχνητής ευφυΐας θα διαψεύσουν τις υποσχέσεις του Τραμπ να φέρει πίσω στην Αμερική δουλειές που στην πραγματικότητα έχουν χαθεί για πάντα. Η εμπορική συμφωνία του Ειρηνικού μοιάζει να έχει πεθάνει. Το ίδιο θα συμβεί και με άλλες εμπορικές συμφωνίες.

Θα κατευνάσουν όλα αυτά την ανησυχία των πολιτών; Ίσως ο Τραμπ να διαθέτει πράγματι μια μαγική σκόνη που θα σκορπίσει για λίγο καιρό. Εκατομμύρια άνθρωποι θα αντισταθούν φυσικά στην επέλαση του αυταρχισμού και του εθνικισμού. Θα το κάνουν στους δρόμους, στα δικαστήρια, στα μέσα ενημέρωσης, θα χρησιμοποιήσουν τις διατάξεις στο Σύνταγμα για να σταματήσουν δημοκρατικές εκτροπές. Ο Τραμπ έχει όμως τεράστιες εξουσίες, ελέγχει το Κογκρέσο και έχει υποσχεθεί να κάνει την Αμερική και πάλι μεγάλη, όσα μέσα κι αν χρειαστεί για τον σκοπό αυτό.

Ο αγώνας για την υπεράσπιση του φιλελευθερισμού θα είναι μακρόχρονος. Οι δυτικές δημοκρατίες βρίσκονται σε μια δίνη που δυσκολεύονται να συλλάβουν. Η εικονική άμεση δημοκρατία μέσω των social media έχει εκτοπίσει την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Η επίδραση του smartphone στην ανθρώπινη ψυχή δεν έχει ακόμη κατανοηθεί πλήρως. Ο εθισμός σε αυτό μπορεί να αποδειχθεί εχθρός της σκέψης. Ο Τραμπ χρησιμοποίησε το Twitter για να φτάσει στις μάζες, δεν είχε ανάγκη τα συμβατικά κανάλια. Τα μεγάλα πολιτικά κόμματα στη Βρετανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να αποδείξουν τη χρησιμότητά τους από την αρχή.

Οι δημοκρατίες, είναι πλέον σαφές, δεν φρόντισαν όσο έπρεπε τους λιγότερο προνομιούχους, που σαρώθηκαν από την επέλαση της τεχνολογίας. Χρειάζεται πολλή σκέψη τώρα για να αποκατασταθεί η πίστη στις φιλελεύθερες κοινωνίες και να αποδειχθεί ότι μπορούν να είναι δίκαιες και να προσφέρουν ευκαιρίες σε όλο το κοινωνικό φάσμα. Η Γερμανία, με το επιτυχημένο μείγμα καπιταλισμού και αλληλεγγύης, τον σεβασμό της εργατικής δύναμης και τις δεσμεύσεις της για ανώτερη εκπαίδευση και τεχνική κατάρτιση, προσφέρει ένα μοντέλο. Η οργή του 2016 δεν θα καταλαγιάσει από μόνη της.

Η αλαζονεία και η άγνοια των ελίτ είναι εντυπωσιακές. Ήρθε η ώρα να ακούσουν τους πολίτες που ψήφισαν για αλλαγή, να ξαναβρούν την ταπεινότητά τους και να σκεφτούν. Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να υποταχθούν στον ρατσισμό ή στην τάση της εποχής για περιφρόνηση της αλήθειας. Αντίθετα, πρέπει να αντισταθούν με όλες τις δυνάμεις τους σε αυτές τις μάστιγες. Δεν μπορούν όμως να συμπεριφέρονται σαν να μη συνέβη τίποτα. Φοβάμαι για τον κόσμο των παιδιών μου περισσότερο απ’ όσο μπορούσα ποτέ να φανταστώ.

* Ο Ρότζερ Κόεν είναι αρθρογράφος της εφημερίδας New York Times
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Του Στέλιου Παπαθεμελή

Κόντρα στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, τη διεθνή νομιμότητα και την κοινή λογική, μια παρέα, ανεπαρκέστατων γραφειοκρατών – υπαλλήλων της διεθνούς χρηματιστηριακής ολιγαρχίας υποβάλλουν εδώ και 7 χρόνια την ελληνική κοινωνία σε μια υποτίθεται θεραπευτική αγωγή που έχει σαφή τα χαρακτηριστικά αργού θανάτου.

Η γερμανική Ευρώπη κλυδωνίζεται, αλλά επιμένει. Η αγρίως δοκιμαζόμενη χώρα μας και οι παροιμιώδεις ως τώρα αντοχές του λαού μας στα βασανιστήρια τρίτου βαθμού, που τον έχουν υποβάλει οι δανειστές και η γραφειοκρατία Βερολίνου-Βρυξελλών, δεν έχει προηγούμενο. Αλλ΄ ως εδώ και μη παρέκει .

Προχθές ωστόσο ένας συνετός και ρεαλιστικός στόχος της Κομισιόν για μια δημοσιονομική στήριξη της τάξεως των 50 δισ.ευρώ απερρίφθη από το Eurogroup λόγω γερμανικού «nein».

Είμαστε στόχος μιας ασύμμετρης επιβουλής , η οποία δεν αποσκοπεί μόνον στην δημοσιονομική εξαθλίωση και δι΄ αυτής τον εξανδραποδισμό του λαού μας, αλλά προωθεί την συστηματική αποδόμηση της ιστορικής μνήμης του και της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητάς του.

Το γεωπολιτικό μας πρόβλημα, παρά τις «γεγονυϊα τη φωνή» συγκεκριμένες ευθείες απειλές του Ερντογάν κατά της εθνικής μας ακεραιότητας δεν δείχνει να έχει συνειδητοποιηθεί ακόμη από το πολιτικό μας προσωπικό. Για παράδειγμα η Ν.Δ. μόλις και μετά βίας ψέλλισε κάποιες πρώτες φράσεις στη συνάντηση Μητσοτάκη-Σταϊνμάγερ, όπου ο πρώτος εξέφρασε ανησυχίες για τον αναθεωρητισμό που διατυπώνεται σε ανώτατο επίπεδο από την Άγκυρα, «γεγονός που εγείρει ερωτήματα προς τις αληθινές προθέσεις της Τουρκίας»! Άλλα κόμματα δεν έχουν κάνει την παραμικρή νύξη.Δηλαδή αμφιβάλλουν ακόμη για τις πραγματικές προθέσεις των τούρκων κυβερνώντων και αντιπολιτευομένων!

Επικρατεί εδώ μία υπεραισιόδοξη ανάγνωση των τουρκικών δρωμένων που οδηγεί σε παρερμηνεία τους.

Ο ισλαμιστής απλώνει τα «σύνορα της καρδιάς του» σε όλον τον Ελληνισμό : Θράκη, Αιγαίο, Κύπρο κι ως τη Θεσσαλονίκη. Εξαιρεί περιέργως το ….Κολωνάκι!

Φυσικά θέλει τις μεγάλες πετρελαιοπηγές (Κιρκούκ, Μοσούλη), αλλά και τους Κυπριακούς υδρογονάνθακες και το Αιγαίο και τα νησιά μας. Βουλιμικός και ανικανοποίητος.

Να απαλλαγούμε τάχιστα από τις αυταπάτες και να συνειδητοποιήσουμε την σοβαρότητα της εναντίον μας απειλής. Δεν μπορούμε να παίζουμε εν ου παικτοίς.

Το κεφάλαιο του οπλικού εκσυγρονισμού και της ισορροπίας ισχύος σε μέσα απέναντι στον εχθρό βαραίνει την Κυβέρνηση και τον πολιτικό κόσμο. Όλοι από κοινού οφείλουν να σπεύσουν σε αναζήτηση μέσων και συμμάχων. Χωρίς τον ανάλογο εξοπλισμό θα σερνόμαστε έρμαια της διαρκώς κλιμακούμενης τουρκικής απειλής.

Το ενδεχόμενο ενός ελληνοτουρκικού πολέμου είναι σήμερα σφόδρα πιθανό. Για να αποτραπεί αυτός πρώτιστη προυπόθεση είναι να είμαστε αποφασισμένοι να πολεμήσουμε και να νικήσουμε. Φυσικά με ανάλογη προετοιμασία ηγεσίας και λαού.

Διαβάστε
α) τον πρωτομάρτυρα της ελληνικής ελευθερίας, τον Ρήγα Βελεστινλή:[ Ο Τούρκος] «ποτέ μην φοβηθείτε πως είναι δυνατός // καρδιοχτυπά και τρέμει σαν τον λαγό κι αυτός» (Θούριος).
β) Τον ποιητή της ελευθερίας Ανδρέα Κάλβο : «Ω Έλληνες, ω θείαι // ψυχαί που εις τους μεγάλους // κινδύνους φανερώνετε // ακάμαντον ενέργειαν // και υψηλήν φύσιν!» (Ηφαίστια 125).

Και αντί πολλών:

α) τους Πέρσες του Αισχύλου
β) τον Θουκυδίδη ( μετάφραση κατά προτίμηση Ελευθερίου Βενιζέλου )
γ) από τους συγχρόνους μας τον μακαρίτη Παναγιώτη Κονδύλη:Θεωρία του πολέμου .(Επίμετρο σ.381επ)

Κατά Κονδύλην στην τωρινή συγκυρία έχει «προέχουσα σημασία να κερδηθεί χρόνος, χωρίς να απωλεσθεί έδαφος». Φωτογράφιζε τότε (1997) την εικόνα του πολιτικού μας προσωπικού: «Οι μετριότητες, υπομετριότητες, ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους - ίσως καταρρεύσουν ακόμη και στην περίπτωση όπου θα βρεθουν μπροστά στη μεγάλη απόφαση να διεξαγάγουν ένα πόλεμο…»(ένθ. αν., σ. 410). Έκτοτε η εικόνα χειροτέρεψε….

Δυστυχώς πριν αλέκτορα φωνήσαι επιβεβαιώθηκε: Υπόθεση S-300 για Κύπρο. Τούρκοι, αγγλοαμερικάνοι και εγχώριοι υποτακτικοί τους έχουν φρυάξει απαιτώντας ματαίωση εγκατάστασης των πυραύλων στη Μεγαλόνησο.
27 Νοεμβρίου 1998. Συνάντηση Σημίτη - Κληρίδη στην Αθήνα.
- Κληρίδης: Στην Αθήνα οι εφημερίδες γράφουν ότι η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισε οι πύραυλοι να μεταφερθούν στην Κρήτη (…)
Το 1968, μια άλλη ελληνική Κυβέρνηση, μη δημοκρατική, απέσυρε τη μεραρχία από την Κύπρο και την άφησε γυμνή. Το 1974, μια άλλη Κυβέρνηση, δημοκρατική, εγκατέλειψε την Κύπρο ανυπεράσπιστη στο δεύτερο Αττίλα (…)
- Σημίτης: Τι θα συμβεί αν οι Τούρκοι στείλουν αεροπλάνα για υπερπτήσεις πάνω από την Λευκωσία;
- Κληρίδης: Θα τους καταγγείλουμε στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
- Σημίτης: Δεν θα επηρεαστεί ο τουρισμός σας;
- Κληρίδης:Θα το αντέξουμε!
- Σημίτης: και αν οι Τούρκοι προχωρήσουν σε κάποιας μορφής χερσαία επίθεση για να καταλάβουν εδάφη, τι θα γίνει;
- Κληρίδης: Τότε θα γίνει πόλεμος!
Ο Σημίτης έμεινε προς στιγμή άφωνος και στη συνέχεια ψέλλισε δύο φορές: «Πόλεμος; Πόλεμος;»…(Το υλικό από το αποκαλυπτικό βιβλίο του Κ. Χατζηκωστή «Έξι προεδρικά πορτραίτα», Εκδ. Γερμανός).
Οπότε οι πύραυλοι αντί να θωρακίσουν την άμυνα της Κύπρου, ενταφιάστηκαν στην Κρήτη και η Κύπρος [που φαίνεται ακόμη «είναι μακρυά»] είναι έρμαιο του Αττίλα, του Άϊντε, της Νούλαντ και όλων των «παιδιών»...

O tempora, o mores!

* Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
Ηλεκτ. ταχ.: stelios@papathemelis.gr, danagennis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι ανησυχίες που εκφράζονται σε διάφορα ΜΜΕ σχετικά με την μετά Renzi εποχή είναι ανυπόστατες και καλά ενορχηστρωμένες από την ΕΕ, της οποίας το "σχέδιο Β" για την Ιταλία είναι ήδη έτοιμο...

Γράφει ο Daniele Pozzati για το Sputnik News
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Μετά την παραίτηση του Ιταλού πρωθυπουργού Matteo Renzi, έχουν μπει στο τραπέζι διάφορα σενάρια για το τι θα συμβεί στη συνέχεια. Ο Ιταλός ευρωβουλευτής Marco Zanni και ο ειδικός σε θέματα γεωπολιτικής καθηγητής Daniele Scalea μίλησαν στο Sputnik News για την πιθανότητα μιας κρίσης τύπου “Ελλάδα No 2” και για τις “παρτίδες” παιχνιδιών εξουσίας που θα παιχθούν μεταξύ της μεταβατικής κυβέρνησης της Ιταλίας, της ΕΕ και των διεθνών δανειστών.

Καθώς ο Ιταλός πρόεδρος Sergio Mattarella δεχόταν την παραίτηση του Renzi στις 5 Δεκεμβρίου, ανέκυψαν τα εξής δύο ερωτήματα:

1) Θα προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές και αν ναι πότε;
2) Εάν δεν προκηρυχθούν εκλογές, τι είδους μεταβατική κυβέρνηση θα διορίσει ο πρόεδρος Mattarella;

Στην σημερινή κεντροαριστερά πλειοψηφία της ιταλικής βουλής, με επικεφαλής το Δημοκρατικό Κόμμα του Renzi [Partito Democratico (PD)], απομένουν λιγότεροι από 18 μήνες διακυβέρνησης, αφού η θητεία της εξαντλείται στα τέλη Φεβρουαρίου του 2018. Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές έγιναν τον Φεβρουάριο του 2013, με την θητεία της εκάστοτε κυβέρνησης να διαρκεί 5 χρόνια.

O καθηγητής κ. Daniele Scalea, αναλυτής και γενικός διευθυντής του ανεξάρτητου γεωπολιτικού think tank “Istituto di Studi Alti in Geopolitica e Scienze Ausiliarie” (IsAG) θεωρεί ότι το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών είναι κάτι απίθανο.

“Θεωρώ ότι ο πρόεδρος Mattarella θα προτιμήσει να εξαντληθεί κανονικά η τρέχουσα πενταετία, ενώ το κόμμα Partito Democratico (PD) του Renzi διαθέτει το απαιτούμενο ποσοστό ώστε να σχηματίσει ένα νέο συνασπισμό. Προσωπικά, αναμένω μια μεταβατική κυβέρνηση η οποία θα είναι μεν ασθενέστερη από του Renzi, αλλά παρ’ όλα αυτά θα είναι σε θέση να κυβερνήσει για τον υπόλοιπο ένα χρόνο συν”, δήλωσε στο Sputnik News ο Ιταλός καθηγητής.

“Οι υποψήφιοι για τον ρόλο ήδη κατονομάζονται στην Ιταλία. Ένα από τα ονόματα, αυτό του νυν υπουργού Οικονομικών, καθηγητή Pier Carlo Padoan, είναι βέβαιο ότι θα καθησυχάσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές, τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)”, υποστηρίζει ο κ. Scalea. “Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να χτυπηθεί από μια κρίση το τραπεζικό σύστημα της Ιταλίας από το 2018, το διάστημα δηλαδή εκείνο, κατά τον οποίο θα ασκεί την εξουσία η μεταβατική κυβέρνηση”.

Σενάριο “Ελλάδα Νο 2”; 

Ο Ιταλός ευρωβουλευτής Marco Zanni, μέλος του Κινήματος των Πέντε Αστέρων (M5S) του Beppe Grillo, δήλωσε στο Sputnik News ότι “οι ανησυχίες που εκφράζονται σε διάφορα ΜΜΕ, σχετικά με την μετά Renzi εποχή, είναι ανυπόστατες και καλά ενορχηστρωμένες από την ΕΕ, της οποίας το "σχέδιο Β" για την Ιταλία είναι ήδη έτοιμο. Θα βιώσουμε άλλη μία τραπεζική κρίση που θα έχουν σχεδιάσει οι ίδιοι, μέσα στα πλαίσια αυτής της φαινομενικά ατέρμονης κρίσης του ευρώ”.

“Όντως θα μοιάζει με σενάριο τύπου “Ελλάδα Νο 2”, διευκρινίζει ο Marco Zanni: “Ο στόχος είναι σαφής και έχει ήδη διατυπωθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Eurogroup και τα μέλη μιας γερμανικής κάστας διανοούμενων: να αναγκάσουν την Ιταλία να μπει σε καθεστώς πτώχευσης υπό την Τρόικα”.

Εάν σας φαίνεται τραβηγμένο το σενάριο, οι μηχανισμοί που θα οδηγήσουν στον στόχο, τον οποίο έθεσαν οι ενδιαφερόμενοι, είναι ήδη αρκετά οικείοι:

“H "στήριξη" της Ιταλίας θα μπορούσε να επιτευχθεί με δύο τρόπους:

1) Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (EΜΣ) θα μπορούσε να "διασώσει" αυτές τις ιταλικές τράπεζες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα ρευστότητας και απέτυχαν στα τεστ αντοχής του περασμένου καλοκαιριού.

2) Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσε να αγοράσει, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ιταλικά κρατικά ομόλογα, για να μειωθεί η διαφορά στα επιτόκια επί του δημόσιου χρέους μεταξύ της Γερμανίας και της Ιταλίας”.

Φυσικά, κανένα από τα δύο είδη μηχανισμού “στήριξης” δεν πρόκειται να παραχωρηθεί με το αζημίωτο. Ούτε πρόκειται να βοηθήσουν στο ελάχιστο οι δανειστές, όπως μας δείχνει με σαφήνεια η περίπτωση της Ελλάδας. Οι δε όροι τους οποίους οι κυβερνήσεις καλούνται να εκπληρώσουν, προκειμένου να λάβουν “βοήθεια” από τον ΕΜΣ ή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, περιστρέφονται γύρω από ένα από τα πιο αντιλαϊκά φαινόμενα της εποχής μας: την λιτότητα.

Πολιτικές αυξημένων φορολογικών μέτρων και περικοπών

Τα παραπάνω μας οδηγούν στο σενάριο μιας υπηρεσιακής κυβέρνησης, την οποία ο  ιταλικός λαός είναι βέβαιο ότι θα μισήσει όσο τίποτε άλλο – μιας λεγόμενης “κυβέρνησης τεχνοκρατών” (“Governo tecnico”). Αυτό ίσως και να οδηγούσε σε μια λαϊκή εξέγερση”, τονίζει ο ευρωβουλευτής κ. Zanni. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο της μετά Renzi εποχής, ο πρόεδρος Mattarella θα διορίσει σε θέσεις υπουργών εμπειρογνώμονες και όχι πολιτικούς.

“Αλλά εάν αυτοί οι εμπειρογνώμονες θα είναι μια έκφραση ισχυρών δυνάμεων, όπως οι διεθνείς δανειστές, θα πρέπει να αναμένουμε τις ίδιες πολιτικές αυξημένης φορολογίας και περικοπών που είχαμε και με την κυβέρνηση Monti”, εξήγησε ο κ. Scalea στο Sputnik News.

Πράγματι, το ιστορικό του “Governo tecnico” του Monti, το οποίο κυβέρνησε την χώρα από τον Νοέμβριο του 2011 έως τον Απρίλιο του 2013, δείχνει ότι οι εν λόγω εμπειρογνώμονες βρίσκονται στις συγκεκριμένες θέσεις, για να υπακούν στις επιταγές λιτότητας της ΕΕ.

Η καλύτερη λύση για τον Renzi

Ένας άλλος τύπος μεταβατικής κυβέρνησης θα ήταν η λεγόμενη “Governo del Presidente” (“Κυβέρνηση του Προέδρου”). Στην περίπτωση αυτή, ο Πρόεδρος της Ιταλικής Γερουσίας και Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας Pietro Grasso θα πάρει την σκυτάλη από τον Renzi, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η χώρα σε μια θεσμική λύση, αντί μιας πολιτικής ή τεχνικής.

“Πρόκειται για μια ισχυρή πιθανότητα, την οποία θα κληθεί να διαχειριστεί ο Renzi. Ενώ ο ίδιος θα ασκεί τα καθήκοντα του γραμματέα του κόμματος και ο Grasso του πρωθυπουργού, ο Renzi θα μπορούσε να επηρεάζει την κυβέρνηση, ενώ, ταυτόχρονα, να αποστασιοποιείται από αυτήν, εάν χρειαστεί”, υπογράμμισε ο κ. Scalea.

Εάν όλο αυτό το σενάριο σας ακούγεται μακιαβελλικό, είναι επειδή όντως είναι. Ωστόσο, ακόμη και μια μακιαβελλική παράσταση θα ήταν σίγουρα προτιμότερη από μια νέα (αρχαιο)ελληνικού τύπου τραγωδία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Σε πολλούς από 'μας έχει τύχει να του κλέψουν το πορτοφόλι με λεφτά μέσα, κάρτες, διπλώματα οδήγησης, ταυτότητες, και πάει λέγοντας.
Ένα μίνι εγκεφαλικό το παθαίνεις τότε. Και για τα χρήματα, αλλά προπαντός για τα υπόλοιπα και την γραφειοκρατία που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις για να τα αντικαταστήσεις.
Υπάρχουν όμως και κάποιοι "φιλότιμοι" κλέφτες, που αφού πάρουν τα λεφτά πετούν το πορτοφόλι με τα υπόλοιπα σε εμφανές μέρος ώστε να βρεθεί και να επιστραφούν τα χαρτιά στον ιδιοκτήτη.

Ε, αυτό!
Τί αυτό; Αυτό...
Αυτό έγινε χθες, όπου ο "φιλότιμος" κλέφτης-πινόκιο, αφού όλο τον χρόνο κατέκλεψε λεφτά, μισθούς, συντάξεις, δέσμευσε τραπεζικούς λογαριασμούς, ανέβασε ΦΠΑ, έβαλε φόρους πάνω στους φόρους, έρχεται τώρα να επιστρέψει κάποια ψιλά απ' τα κλεμένα, ελπίζοντας μέρες που είναι να μην τον σκατοψυχάνε όλοι, αλλά να βρεθούν δυό-τρείς ηλίθιοι να πουν μιά καλή κουβέντα και προπαντός, όταν έρθει η ώρα, να τον ψηφίσουν. 
Παλιά βέβαια, τα λεφτά οι πολιτικοί τα έβαζαν μέσα στο φακελάκι με το σταυρωμένο ψηφοδέλτιο.
Τώρα όμως οι καιροί έχουν αλλάξει. Τα πιστώνουν στους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαιούχων, και όσοι τυχεροί δεν έχουν δέσμευση λογαριασμού θα τα εισπράξουν να βγάλουν και τις υπόλοιπες μέρες αυτού του χρόνου. Και από χρόνου, έχει ο θεός.

Περισσότερο όμως κι απ' τους δικαιούχους συνταξιούχους ανακουφίστηκαν οι κυβερνητικοί βουλευτές.
Εκεί που ήταν αναποφάσιστοι αν θα κάνουν γιορτές στο σαλόνι τους ή στην κουζίνα, για να γλυτώσουν απ' την αγάπη των ψηφοφόρων, τώρα δειλά-δειλά κάνουν σχέδια και για καμιά έξοδο σε κανένα ακριβό και απομονωμένο εστιατόριο, ή στην εκλογική τους περιφέρεια οι πιό τολμηροί.
Άσε που στα τηλεοπτικά παράθυρα θα έχουν κάτι να ψιθυρίζουν.
Άσχετο που θα φαίνονται σαν κατατονικοί, αφού θα λένε συνεχώς ένα και το ίδιο συνέχεια πράμα
"Επιστροφή της 13ης σύνταξης, επιστροφή της 13ης σύνταξης, επιστροφή της 13ης σύνταξης".

Σε μιά κίνηση υψηλού μακιαβελικού συμβολισμού, προχώρησε λοιπόν χθες ο πρωθυπουργός-πινόκιο, αλλά τί ατυχία! Πάλι ήρθε δεύτερος.
 Όλα αυτά που κάνει δυό χρόνια τώρα, μαζί και η χθεσινή του έμπνευση, τα είχε κάνει πιό πριν το ψηλό παιδί απ' την Καλαμάτα.

Ήταν Μάρτιος του 2014, παραμονές εκλογών, όταν ο τσικ-λεβέντης όλο μαγκιά μοίραζε ως "κοινωνικό μέρισμα" το ίδιο περίπου ποσό (500 εκατομμύρια. Τόσα φαίνεται τους αφήνουν να μοιράσουν οι "θεσμοί" τους), από τα κλεμμένα κι αυτός, μπας και περισώσει τίποτα.

Την απάντηση την πήρε απ' τον λαό μερικούς μήνες αργότερα.
Είναι πιθανότατα ή ίδια απάντηση που θα πάρει απ' τον λαό και ο σημερινός ληστής.

Δεν φτάνει όμως.
Η ψήφος λέμε... Δε φτάνει.
Πρέπει να δείχνουμε και την αγάπη μας έμπρακτα σ' αυτούς που μας ευεργετούν.
Ας αρχίσουμε τώρα, απ' τις γιορτές.
Μέρες αγάπης είναι.
Ας τους δώσουμε να το καταλάβουν!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιώργου Καραμπελιά

Ο Τσίπρας παραμένει πιστός στη στρατηγική της αέναης εξαπάτησης. Μετά τη συντριπτική ήττα του Eurogroup -όπου, έναντι μιας μικρής μείωσης των επιτοκίων, με ορίζοντα το 2060, εισέπραξε ένα δρακόντειο πρόγραμμα πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% τον χρόνο (δηλαδή 6 δισ. ετησίως) τα οποία θα μεταφραστούν σε νέους φόρους και αναπόφευκτες περικοπές συντάξεων και μισθών για να μπορέσουν «να βγουν»- προχώρησε σε ένα νέο εγχείρημα.

Χρησιμοποιώντας ένα πλεόνασμα δημιουργημένο από την υπερφορολόγηση και την περικοπή των συντάξεων, αποφάσισε να επιστρέψει 630 εκατομμύρια ευρώ, υπό μορφή χριστουγεννιάτικου μπουναμά, στους συνταξιούχους -οι οποίοι, φέτος, είδαν τις συντάξεις τους να μειώνονται δραματικά- καθώς και να αναστείλει την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Οι στόχοι του, προφανείς. Ας τους δούμε συνοπτικά:

Α. Αρχικώς, όπως προαναφέραμε, να καλυφθεί επικοινωνιακά και ψυχολογικά το τεράστιο φιάσκο του Eurogroup.

Β. Να προσφέρει τη δυνατότητα στο κόμμα του, τα στελέχη και τους βουλευτές του, να ψηφίσουν με «ήσυχη συνείδηση» τις τερατώδεις φορολογικές αυξήσεις του προϋπολογισμού του 2107, που έχει ήδη αρχίσει να συζητιέται στη Βουλή, και να ψηφίσουν τα μέτρα της δεύτερης αξιολόγησης. Επί πλέον, να τους δώσει τη δυνατότητα να... πάνε στα χωριά τους τα Χριστούγεννα χωρίς να κινδυνεύουν από ένα καθολικό γιούχα.

Γ. Να ανοίξει την πιθανότητα και την απειλή ταυτόχρονα ενός εκλογικού αιφνιδιασμού, εάν οι συζητήσεις για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης οδηγηθούν σε αδιέξοδο. Κυρίως, να κραδαίνει αυτή την πιθανότητα ως απειλή, την οποία στη πραγματικότητα δεν θέλει να εφαρμόσει, καλά «καβατζωμένος» στην εξουσία. Εξάλλου, οι Συριζαίοι μόλις έχουν διοριστεί με παχυλούς μισθούς και δεν σκοπεύουν να εγκαταλείψουν οικειοθελώς την εξουσία. Όμως υπάρχουν και τα «ατυχήματα».

Δ. Να ρίξει στάχτη στα μάτια των Ελλήνων για την επονείδιστη εξέλιξη στο Κυπριακό όπου, μαζί με τον Αναστασιάδη, προχωρούν άμεσα σε μια πολιτική υποχώρησης στις απειλές του Ερντογάν, στις πιέσεις των Αγγλοαμερικανών και παράδοσης της Κύπρου στις ορέξεις του νεο-σουλτάνου.

Ε. Τέλος, αλλά όχι ελάχιστο, να επιδεινώσουν μια πολιτική εμφυλιοπολεμικής διαίρεσης των Ελλήνων, έτσι ώστε να διατηρήσουν, όσο μπορούν, μια ελάχιστη κοινωνική στήριξη, σε αντιπαλότητα με την υπόλοιπη κοινωνία. Έτσι, δημιουργούν ένα πλεόνασμα και «μοιράζουν» υπό τύπον χριστουγεννιάτικης αλληλεγγύης ένα ποσό στους συνταξιούχους. Ποσό που το απέσπασαν αφενός από τους ίδιους, αφετέρου, και κυρίως, από την αυξημένη φορολόγηση και την κατακράτηση των επιστροφών του κράτους από τα χρήματα που χρωστάει σε επιχειρήσεις και επαγγελματίες.

Παράλληλα με τον μπουναμά του, δεν έδειξε καμιά αλληλεγγύη στους νέους εργαζόμενους , τους ανέργους, τους μερικά απασχολούμενους, τα νεαρά ζευγάρια και βεβαίως τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους μικρεμπόρους και βιοτέχνες που οδεύουν ταχύτατα για κλείσιμο.

Έτσι επιλέγει τελεσίδικα το στρατόπεδό του. Να στρέψει τους Έλληνες απόμαχους, με ένα φιλοδώρημα, ως αντάλλαγμα της πρόσφατης και άμεσα μελλούμενης καταλήστευσής τους, εναντίον της άνεργης και εργαζόμενης Ελλάδας. Τους μόνους νέους που προστατεύει είναι τους «εργαζόμενους» των ΜΚΟ και τους μετακλητούς, που αποτελούν τον δεύτερο κοινωνικό πυλώνα του. Και αδιαφορεί παντελώς για το ότι έτσι στρέφει τη μία Ελλάδα εναντίον της άλλης.

Ωστόσο, επειδή, δυστυχώς για τους Έλληνες, αλλά και γι’ αυτόν και το κόμμα του, τους αμέσως επόμενους μήνες θα τσακίσει εκ νέου τους συνταξιούχους, δεν θα αποφύγει στο τέλος τη διαμόρφωση του κύματος από όλο τον ελληνικό λαό που θα τον σαρώσει τελεσίδικα, αυτόν και την άθλια παρέα του, ελπίζω, πριν καταστρέψει τα πάντα.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η «ρύθμιση του χρέους» ήταν το τελευταίο αποκούμπι του Τσίπρα. Ηρθε, αλλά αποδεικνύεται σχεδόν μηδενικής αξίας. Αυτό που χρειάζεται η χώρα τα επόμενα χρόνια, για να μη σέρνεται, δυστυχώς φαίνεται ανέφικτο

Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

Πρώτα τα «καλά» νέα. Οι περίφημες «ψευδαισθήσεις» του Αλέξη Τσίπρα και των συν αυτώ τελειώνουν, οριστικά και αμετάκλητα. Ετσι κι αλλιώς, οι παλιές έχουν τελειώσει από καιρό, μια απ’ αυτές επανέφερε στη μνήμα ο εκ Κύπρου σύντροφός του (εδώ). Η τελευταία έλαβε τέλος τις προάλλες στις Βρυξέλλες, όταν «ρυθμίστηκε», επιτέλους, το ελληνικό χρέος.

Οι κυβερνητικοί «πανηγυρισμοί»(«σημαντική επιτυχία») ήταν σεμνοί και ταπεινοί. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει; Οταν πριν από λίγα χρόνια ο κ. Τσίπρας χαρακτήριζε το τσισκατάρατο PSI του Βενιζέλου «καταστροφή για τη χώρα», τι να πει για τη δική του «ρύθμιση», που θα αποφέρει ούτε τα μισά σε βάθος 45… ετών; Η αναγωγή της ρύθμισης του χρέους σε μητέρα όλων των μαχών αποδεικνύεται, εκ του αποτελέσματος, διπλό λάθος.

Πρώτον, λάθος ουσίας. Διότι η αξία της ρύθμισης που έγινε είναι πολύ περιορισμένη και δεν θα έχει κανένα απτό όφελος τα επόμενα χρόνια (έως το 2060 ζωή να ‘χουμε!).

Δεύτερον, είναι και πολιτικό λάθος. Διότι το μεγάλο όπλο, που (υποτίθεται ότι) είχε ο κ. Τσίπρας αποδεικνύεται άσφαιρο. Ποιος ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και ο πιο καλόπιστος, θα πειστεί ότι με τη ρύθμιση που έγινε θα δει κάποια άσπρη μέρα, όταν παράλληλα τρέχουν τα ιλιγγιώδη πλεονάσματα του Σόιμπλε και οι απαιτήσεις του ΔΝΤ, που θα σφίξουν κι άλλο, αν εφαρμοστούν, τη θηλιά στο λαιμό μας;

Η διάψευση, λοιπόν, της τελευταίας προσδοκίας του κ. Τσίπρα και των συν αυτώ διαγράφει και τις τελευταίες ελπίδες του για πολιτική ανάκαμψη, είτε άμεση είτε μεσοπρόθεσμη. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι πιθανότατα θα εγκλωβίσει τη χώρα στη σημερινή κατάσταση της στασιμοχρεοκοπίας.

Για να επανέλθει η Ελλάδα στο επίπεδο παραγωγής του 2008 και να αρχίσει να μειώνεται η θηριώδης ανεργία, υπολογίζεται ότι χρειάζονται επενδύσεις 80 έως 100 δισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το 2020 (εδώ). Ποιος θα βάλει αυτά τα χρήματα; Ξένοι, φυσικά, αφού εδώ δεν υπάρχουν. Για να το κάνουν, όμως, θα πρέπει να πληρούνται δύο στοιχειώδεις όροι.
Πρώτον, να μειωθεί η φορολογία. Πώς θα γίνει αυτό, όταν είναι υπό συζήτηση η επιβολή θηριωδών πλεονασμάτων για τα επόμενα δέκα χρόνια;
Δεύτερον, (πρέπει) να δουν οι ξένοι τους έλληνες επενδυτές (αν αυτό δεν είναι ανέκδοτο…) να εμπιστεύονται τη χώρα τους. Αντ’ αυτού, τούς βλέπουν να έχουν τα κέρδη τους έξω, τις ζημιές τους μέσα και να μεταφέρουν τις έδρες των επιχειρήσεών τους έξω.

Η περιγραφή αυτή παραπέμπει στο απόλυτο αδιέξοδο. Το γνωρίζουν όλοι. Και οι σημερινοί κυβερνώντες και οι επίδοξοι διάδοχοί τους. Η χώρα θα σέρνεται, τα επίπεδα της φτώχειας θα μεγαλώνουν, οι νέες γενιές θα χάνονται όσο δεν θα μπορεί αν γίνει αυτό το «κάτι» που θα αρχίσει να αλλάζει την κατάσταση.

Το ευρύτερο περιβάλλον είναι αρνητικό (αβεβαιότητα στην Ευρώπη, προβλήματα με την Τουρκία). Οι πολιτικές προϋποθέσεις δεν υπάρχουν, οι οικονομικές είναι δύσκολο να δημιουργηθούν. Η λύση, έστω κάποια υποψία λύσης, δεν φαίνεται.

Αυτή είναι η ζοφερή πραγματικότητα. Μοναδική παρηγοριά μας θα μπορούσε να είναι αυτό που είχε πει ο Τσόρτσιλ: «Είμαι αισιόδοξος, αφού δεν έχει καμιά χρησιμότητα να είμαι οτιδήποτε άλλο».

Πηγή Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τον εφιάλτη της Συνθήκης του Δουβλίνου για τους πρόσφυγες, επανέφερε χθες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία πρότεινε χθες τη σταδιακή επανέναρξη της επιστροφής στην Ελλάδα των προσφύγων που θα εντοπίζονται σε χώρες της Ε.Ε.

Αν και αφορά το διάστημα από τον επόμενο Μάρτιο, έρχεται σε μία συγκυρία όπου είναι σε εκκρεμότητα η συνέχιση της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, καθώς οι Βρυξέλλες θεωρούν ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση βίζας στην Τουρκία και η τουρκική ηγεσία έχει απειλήσει απερίφραστα ότι θα πλημμυρίσει την Ευρώπη με πρόσφυγες. Την ίδια ώρα στη χώρα μας στα προσωρινά κέντρα φιλοξενίας οι πρόσφυγες πλησιάζουν στους 62.500 ενώ περί τους 7.000 πρόσφυγες υπολογίζει το υπουργείο ότι βρίσκονται διάσπαρτοι εκτός των οργανωμένων δομών φιλοξενίας.

Χθες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε «Σύσταση σχετικά με τις Προϋποθέσεις για την επανέναρξη των μεταφορών αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα», η οποία διευκρινίζεται ότι δεν θα έχει αναδρομική ισχύ, θα αφορά όσους εισήλθαν παράτυπα στην Ελλάδα μετά τις 15 Μαρτίου 2017, ενώ θα εξαιρούνται οι ασυνόδευτοι ανήλικοι.

Σύμφωνα με την ίδια σύσταση οι ελληνικές αρχές θα πρέπει να παρέχουν ατομικές διασφαλίσεις ώστε οι επιστροφές να καθίστανται δυνατές και επί αυτού θα υποβάλλει σχετική έκθεση προόδου μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2017. Η Κομισιόν επισημαίνει ότι η επανέναρξη των επιστροφών θα πρέπει να συνοδευθεί από την επιτάχυνση των μετεγκαταστάσεων προσφύγων από την Ελλάδα σε άλλα κράτη - μέλη της και προσδιορίζει σε 3.000 τους πρόσφυγες μηνιαίως που θα μετακινούνται.

Η Σύσταση της Ε.Ε., εντάσσεται στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Συστήματος του Δουβλίνου που θα συζητηθεί και στην προσεχή Σύνοδο Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Στο θέμα αναφέρθηκε ο αρμόδιος Επίτροπος, Δημήτρης Αβραμόπουλος, σε συνέντευξη Τύπου όπου διευκρίνισε ότι «Μόνο κάτω από προϋποθέσεις θα μπορούν σταδιακά να επιστρέφονται κάποιες κατηγορίες προσφύγων που θα έρθουν στην Ευρώπη μέσω Ελλάδος μετά την 15η Μαρτίου του 2017». «Θέλω να είμαι ξεκάθαρος: προτείνοντας σήμερα στα Κράτη-Μέλη τη σταδιακή μόνο αποκατάσταση το 2017 των μεταφορών προς την Ελλάδα βάσει του Δουβλίνου, η Επιτροπή δεν προτείνει να επωμισθεί η Ελλάδα επιπλέον βάρος», ανέφερε ο κ. Αβραμόπουλος και πρόσθεσε: «Αυτό θα ήταν ανεύθυνο τόσο ως προς την Ελλάδα, δεδομένης της πίεσης κάτω από την οποία βρίσκεται η χώρα, όσο και προς τους αιτούντες άσυλο που πρέπει να γίνονται δεκτοί κάτω από καλές συνθήκες και με ασφάλεια».

Υπογράμμισε ακόμη: «η σύσταση επομένως προτείνει μια σταδιακή και όχι πλήρη αποκατάσταση και κυρίως ξεκαθαρίζεται δια παντός ότι όσοι μετανάστες βρίσκονται ή θα βρεθούν σε άλλα κράτη μέλη έχοντας εισέλθει μέσω Ελλάδας πριν τις 15 Μαρτίου 2017 δεν θα σταλούν πίσω στην Ελλάδα». Εκτίμησε ακόμη ότι θα αφορά στη πραγματικότητα μόνο σε έναν μικρό αριθμό ατόμων, καθώς οι στα χερσαία σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και την ΠΓΔΜ έχουν ενισχυθεί, και πλέον δεν πραγματοποιούνται δευτερογενείς μετακινήσεις.

Der Spiegel για πρόσφυγες: «Τελευταίος σταθμός... Ελλάδα»

Στην πρόταση της Κομισιόν δια στόματος του αρμόδιου Επιτρόπου Δημήτρη Αβραμόπουλου να ενεργοποιηθεί από τα μέσα Μαρτίου και πάλι ο κανονισμός του Δουβλίνου για τους πρόσφυγες αναφέρεται το περιοδικό Der Spiegel με τίτλο «Τελευταίος σταθμός... Ελλάδα».

Ενεργοποίηση του Δουβλίνου και πάλι σημαίνει ότι οι πρόσφυγες που θα φθάνουν στην υπόλοιπη ΕΕ μέσω Ελλάδος θα ξαναστέλνονται στην Ελλάδα, τη χώρα άφιξής τους στον ευρωπαϊκό χώρο. Για ορισμένα πράγματα δεν μίλησε ο Αβραμόπουλος, επισημαίνει το γερμανικό περιοδικό: «Η υπόλοιπη ΕΕ δυσφορεί με την ελληνική κυβέρνηση όλο και περισσότερο. Η περίθαλψη των 10.000 και πλέον προσφύγων και μεταναστών που παραμένουν ακόμα στα ελληνικά νησιά είναι άθλια, αν και σύμφωνα με την Κομισιόν από τις αρχές του 2015 διοχετεύθηκε στην Ελλάδα σχετική βοήθεια ύψους περίπου 500 εκατομμυρίων ευρώ. Αλλά και η επαναπροώθηση παράνομων μεταναστών στην Τουρκία, όπως προβλέπει η συμφωνία με την Άγκυρα, δεν υλοποιείται με την εξαίρεση 748 ανθρώπων μέχρι σήμερα».

Η απροθυμία της υπόλοιπης Ευρώπης

«Προβλήματα ωστόσο δεν υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα. Και η υπόλοιπη ΕΕ δεν έχει καταφέρει να ανασκουμπωθεί και να εφαρμόσει μια μεταναστευτική πολιτική. Ναι μεν ο Αβραμόπουλος εξήρε τον Νοέμβριο ως τον μήνα-ρεκόρ για την ανακατανομή προσφύγων σε άλλες χώρες, αλλά μιλούσε μόνο για 1.400 άτομα επί συνόλου 8.000 μέχρι σήμερα. Μόνο που το καλοκαίρι του 2015 οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είχαν συμφωνήσει στην ανακατανομή 40.000 προσφύγων από την Ιταλία και την Ελλάδα και στη συνέχεια άλλων 120.000».

«Η σύσταση της Κομισιόν», σχολιάζει η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου, «πρέπει να ερμηνευθεί ως διακαής πόθος. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται να γίνει πράξη. Κατ' αρχήν η Κομισιόν η ίδια εξαιρεί ευάλωτα άτομα και ασυνόδευτα ανήλικα. Κατά δεύτερον η Ελλάδα πρέπει να εγγυάται σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση ανθρώπινους όρους υποδοχής. Και κατά τρίτον η Κομισιόν ελπίζει ότι δεν θα υπάρχει καν παράνομη μετανάστευση από την Ελλάδα προς Βορρά επειδή τα σύνορα παραμένουν κλειστά.

Με άλλα λόγια η σύσταση της Κομισιόν έχει συμβολικό χαρακτήρα. Θέλει να δείξει ότι η κατάσταση στην Ελλάδα έχει βελτιωθεί με τη βοήθεια της ΕΕ. Είναι επίσης ένα πολιτικό μήνυμα. Γιατί χωρίς επάνοδο στην κανονικότητα δεν πρόκειται να σημειωθεί πρόοδος στην εξαιρετικά δύσκολη μεταρρύθμιση των κανονισμών του Δουβλίνου που βρίσκεται σε εξέλιξη».

Ελλάδα και Ιταλία θα αφήνονταν μόνες

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung τέλος θεωρεί στο δικό της σχόλιο τη σύσταση της Κομισιόν ορθό βήμα προς μια μεταρρύθμιση του συστήματος ασύλου στην Ευρώπη, επισημαίνει όμως ότι υπάρχει και μια δυσκολία:

«Οι ευρωπαϊκές μεσογειακές χώρες με τα εκτενή θαλάσσια σύνορα θα αφήνονταν μόνες, αν δεν ακολουθούσε ένα δεύτερο βήμα με το να κατανέμονται οι καταγεγραμμένοι πλέον πρόσφυγες δίκαια σε όλα τα κράτη-μέλη. Επ' αυτού χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία χρειάζονται εγγυήσεις. Μόνο στη συνέχεια τα επί μέρους στοιχεία θα συνέθεταν μια μεταρρύθμιση του συστήματος παροχής ασύλου. Κάτι τέτοιο όμως δεν διαφαίνεται. Οι περισσότερες χώρες της ΕΕ εξακολουθούν να αντιστέκονται στην υποδοχή αιτούντων άσυλο μέσα από τη διαδικασία του Δουβλίνου».

Πληροφορίες από "Πρώτο Θέμα" και Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιάννη Παντελάκη

Το 2010 η Ευρωπαϊκή Ένωση έβαλε έναν στρατηγικό στόχο, να μειώσει την επόμενη δεκαετία το επίπεδο φτώχειας των πολιτών που ζουν στις χώρες της. Βρισκόμαστε ήδη στο 2016 και όλα τα στοιχεία δείχνουν πως συμβαίνει το αντίθετο. Ενώ το 2010 το σχετικό ποσοστό φτώχειας στο συνολικό πληθυσμό της Ένωσης ήταν 23,8% (αρκετά μεγάλο) έφτασε στο 24,4%. Σε απόλυτους αριθμούς, αυτό σημαίνει πως 122 εκατ. Ευρωπαίοι πολίτες απειλούνται από τη φτώχεια και την κοινωνική περιθωριοποίηση. Περίπου ο ένας στους τέσσερις. Σίγουρα κάτι δεν πάει καλά στην Ευρώπη.

Η εξάπλωση της φτώχειας, δεν αφορά μόνο χώρες σαν τη δική μας, τη Ρουμανία ή τη Βουλγαρία. Προχθεσινή είδηση μας πληροφορεί πως περισσότεροι από ένας στους τέσσερις Ιταλούς (το 28,7%) κινδυνεύει να βρεθεί σε κατάσταση ένδειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Την ίδια ημέρα, μαθαίνουμε (με βάσει στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής υπηρεσίας), ότι στην Γερμανία υπολογίζεται ότι περίπου 13,4 εκατ. άνθρωποι ζουν κάτω από το μέσο επίσημο όριο της φτώχειας. Και οι αυτές χώρες, είναι οικονομικά ισχυρές, δεν συμβαίνει το ίδιο για μεγάλο αριθμό των πολιτών τους.

Τα στοιχεία της Eurostat (του περασμένου Φεβρουαρίου) αναφέρουν πως το ποσοστό κινδύνου φτώχειας αυξήθηκε στις χώρες της Ε.Ε. το 2013 και το 2014. Και σε χώρες της ευρωζώνης και εκτός αυτής. Σε πέντε χώρες (Ρουμανία, Ισπανία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Εσθονία) τα ποσοστά είναι ιδιαίτερα αυξημένα. Σε κάποιες άλλες (Τσεχία, Νορβηγία, Ισλανδία), οι σχετικοί κίνδυνοι είναι μικρότεροι. Η Ευρώπη των μεγάλων ανισοτήτων είναι παρούσα.

Τα δημοψηφίσματα και οι εκλογικές αναμετρήσεις που έχουν γίνει σε διάφορες-κυρίως ισχυρές-χώρες της Ε.Ε. δείχνουν ότι τα ποσοστά ευρωσκεπτικισμού έχουν αυξηθεί θεαματικά. Για διάφορους λόγους συνέβη αυτό, ένας από αυτούς ο προαναφερόμενος που αφορά στην επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου μεγάλων ποσοστών του πληθυσμού. Το δεδομένο αυτό (και προφανώς όχι μόνο, η ξενοφοβία παίζει επίσης σημαντικό ρόλο) εκμεταλλεύονται μεγάλες λαϊκιστικές ή ακροδεξιές εκφράσεις που υπόσχονται στους πολίτες καλύτερες ημέρες. Παρ' ότι είναι δεδομένο πως αυτές δεν θα έρθουν με την ανάληψη των κυβερνήσεων από τέτοιες δυνάμεις.

Ο φόβος και η ανασφάλεια (όχι μόνο για οικονομικά ζητήματα) αποτελούν τα οχήματα μέσα από τα οποία αυτές οι δυνάμεις αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερα ερείσματα. Το δημοκρατικό έλλειμμα και η αίσθηση των πολιτών ότι οι αποφάσεις των Βρυξελλών δεν παίρνουν υπόψη τις ανάγκες τους, επηρεάζουν επίσης. Το οικοδόμημα της Ε.Ε. αμφισβητείται από τους ίδιους τους πολίτες της.

Σε μια εκτίμηση για την χρονιά που έρχεται το Bloomberg προβλέπει νέα αρνητικά γεγονότα. (το Bloomberg είχε προβλέψει και το Brexit και την εκλογή του Τράμπ). Για το 2017 προβλέπει νέα άνοδο ακροδεξιών και λαϊκιστικών κομμάτων σε χώρες της Ευρώπης. Εκτιμά ότι θα κερδίσει η Λεπέν τις εκλογές στη Γαλλία με μεγάλες πιθανότητες εξόδου από το ευρώ, επικράτηση του λαϊκιστή Γκρίλο στην Ιταλία, μέχρι και για την Γερμανία εκφράζει την πεποίθηση ότι η Μέρκελ θα χάσει τις εκλογές.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα οικοδόμημα στο οποίο επένδυσαν πολλοί και αναμφισβήτητα είχε θετικές πτυχές κρατώντας την ήπειρο μακρυά από πολέμους και τους πολίτες της με αυξημένη συγκριτικά με το παρελθόν κοινωνική προστασία, κινδυνεύει με κατάρρευση όπως επισημαίνουν ακόμα και κορυφαίοι πολιτικοί. Είναι αργά άραγε για να μη συμβεί αυτό;

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μετά τις βάρβαρες μειώσεις των Μνημονίων, την κατάργηση του ΕΚΑΣ, τις περικοπές στις επικουρικές και την εξοντωτική παρακράτηση των αναδρομικών που υποχρέωσε πολλούς συνταξιούχους να ζουν με σύνταξη χηρείας ένα ευρώ και επικουρική 20 ευρώ, η κυβέρνηση επιστρέφει ως «δώρο Χριστουγέννων» παροχή από 300 έως 800-850 ευρώ. Μια παροχή έναντι των μελλοντικών μειώσεων που θα συνοδεύσουν την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων τα επόμενα χρόνια.

Η παροχή θα δοθεί σε 1 εκατομμύριο 600 χιλιάδες συνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη έως 850 ευρώ. Αναμένεται να διευκρινιστεί αν το πλαφόν αφορά στην κύρια σύνταξη ή το συνολικό εισόδημα από κύρια και επικουρική σύνταξη. Τα περισσότερα στοιχεία, πάντως, κατατείνουν στην άποψη ότι το όριο αφορά στο σύνολο των συντάξεων αφού μ΄αυτό τον τρόπο εμφανίζεται η κατανομή των εισοδημάτων στο σύστημα «ΗΛΙΟΣ».

Στον κάθε δικαιούχο αναλογούν κατά μέσο όρο 385 ευρώ από την υπεραπόδοση εσόδων του 2016. Συνολικά θα διανεμηθεί κονδύλι ύψους 617 εκατ. ευρώ. σε 1,6 εκατομμύρια δικαιούχους επί συνόλου 2,7 εκατ. συνταξιούχων. Ωστόσο όπως εξήγγειλλε ο πρωθυπουργός η διανομή του ποσού θα γίνει αντισυμμετρικά, από κάτω προς τα πάνω. Δηλαδή οι συνταξιούχοι με τις υψηλότερες αποδοχές θα πάρουν κατ΄ελάχιστο 300 ευρώ ενώ όσοι βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας των 665 ευρώ -και είναι το 44,8% των συνταξιούχων σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας- θα πάρουν μεγαλύτερο ποσό.

Σήμερα ένα εκατομμύριο 36 χιλιάδες συντάξεις δεν υπερβαίνουν τα 500 ευρώ. Πρόκειται για 645.121 συντάξεις γήρατος, με το μέσο όρο αυτών να βρίσκεται μόλις στα 369,77 ευρώ, 266.398 συντάξεις θανάτου με μέσο όρο τα 314,31 ευρώ και 142.116 συντάξεις αναπηρίας με μέσο όρο 375,44 ευρώ. Από αυτούς, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου, 126.000 συνταξιούχοι παίρνουν σύνταξη (αναπηρική ή χηρείας) έως 300 ευρώ.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ο χριστουγεννιάτικος «μποναμάς» θα διανεμηθεί σε τρεις κατηγορίες:

- Από 500 έως 850 ευρώ θα λάβει το 10% των συνταξιούχων (περίπου 270.000 συνταξιούχοι).
- Από 300 έως 500 ευρώ θα λάβει το 20% των συνταξιούχων (περίπου 570.000 συνταξιούχοι)
και 300 ευρώ θα λάβει το 30% των συνταξιούχων (περίπου 750.000 συνταξιούχοι). Η τελευταία κατηγορία ενδεχομένως αφορά σε εισόδημα από 600 έως 850 ευρώ.

Δηλαδή, για παράδειγμα, ένας συνταξιούχος με κύρια σύνταξη 580 ευρώ και επικουρική 84 ευρώ που έχασε περίπου 417,6 ευρώ ετησίως μόνο από την παρακράτηση της εισφοράς υπέρ υγείας στην κύρια σύνταξη και 60 ευρώ στην επικουρική, σύνολο 477,6 ευρώ, θα πάρει πίσω ως 13η σύνταξη 300 ευρώ! Ο συνταξιούχος του παραδείγματος προφανώς έπαιρνε και ΕΚΑΣ το οποίο έχασε πριν από λίγους μήνες και θα στερηθεί 360 ευρώ ετησίως.
Δηλαδή η απώλειά του είναι 837,6. Και του επιστρέφουν το 1/3.

Τα ποσά θα πιστωθούν στις 22 Δεκεμβρίου, μαζί με τις συντάξεις του Ιανουαρίου.

Οι κατηγορίες που θα ωφεληθούν είχαν ήδη υποστεί από την αρχή της χρονιάς τις εξής απώλειες:

- Παρακράτηση εισφοράς υπέρ ΕΟΠΠΥ 6% σε κύριες και επικουρικές συντάξεις. Περισσότερο επιβαρύνθηκαν οι διπλοσυνταξιούχοι και οι συνταξιούχοι χηρείας καθώς η παρακράτηση υπολογίζεται στο άθροισμα της σύνταξης.

- Κατάργηση ΕΚΑΣ 30 έως 230 ευρώ για 150.000 χαμηλοσυνταξιούχους
- Μειώσεις επικουρικών για 230.000 συνταξιούχους. Βαρύ πλήγμα, περικοπή έως 50% δεν υπέστησαν μόνο οι μεγαλύτερες επικουρικές αλλά και οι χαμηλές της τάξης των 70 ευρώ.
- Μάλιστα από τον Νοέμβριο που άρχισε η επιστροφή των αναδρομικών χιλιάδες συνταξιούχοι βρέθηκαν στα όρια της απελπισίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Πληροφορίες ότι οι Τούρκοι άνοιξαν τους καταυλισμούς και «στέλνουν» στην Ελλάδα Αφρικανούς μετανάστες

Ανησυχία προκάλεσε η άφιξη 200 προσφύγων και μεταναστών στη Λέσβο σήμερα τα χαράματα από τις 3.00 μετά τα μεσάνυχτα μέχρι τις 6.00 το πρωί, σε τέσσερα περιστατικά ανοικτά της Συκαμνιάς στα βόρεια, στα Τσόνια στα βορειοανατολικά του νησιού και στην περιοχή του αεροδρομίου της Μυτιλήνης.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκάλεσε όμως η πληροφορία που δόθηκε στις αρχές από αφιχθέντες ότι σχεδόν όλοι από τους Αφρικανούς που επέβαιναν στις βάρκες και οι οποίοι αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των 200, διέμεναν σε κλειστούς καταυλισμούς στη βορειοδυτική Τουρκία, οι οποίοι τις τελευταίες μέρες «άνοιξαν» αφού εγκαταλείφθηκαν από τις τουρκικές αρχές.

Οι ίδιες οι πληροφορίες ανέφεραν ότι χιλιάδες είναι οι Αφρικανοί, κυρίως από χώρες της βόρειας και της κεντρικής Αφρικής, που έφτασαν στα παράλια της Τουρκίας και αναζητούν τρόπο να περάσουν στα νησιά. Ας σημειωθεί ότι Τούρκοι μεταφορείς με κέντρο δράσης τους την Κωνσταντινούπολη, έχουν δραστηριοποιηθεί το τελευταίο διάστημα στις ακτές ιδιαίτερα απέναντι από τη Λέσβο ανασυστήνοντας χωρίς καθόλου εμπόδια από τις τουρκικές αρχές κυκλώματα μεταφοράς προσφύγων και μεταναστών στις ακτές των νησιών έναντι 300 έως 500 ευρώ το άτομο. Το κύκλωμα αυτό ενημερώνει τους Αφρικανούς μετανάστες ότι μπορούν να πάνε στην Ελλάδα απ’ όπου θα περάσουν εύκολα στην Ευρώπη. Το μόνο που θα πρέπει να κάνουν είναι «μόλις φτάσουν να ζητήσουν άσυλο. Όλα τα άλλα μετά θα είναι εύκολα».

Οι σημερινές αφίξεις των 200 μεταναστών και προσφύγων στη Λέσβο έρχονται μετά από ένα μεγάλο διάστημα πολύ μικρών ροών, μηδενικών μάλιστα σε Χίο και Σάμο.

Σύμφωνα με τη γενική Αστυνομική Διεύθυνση σήμερα στα νησιά του βορείου Αιγαίου βρίσκονται καταγεγραμμένοι- εγκλωβισμένοι, έχοντας υποβάλει αίτημα ασύλου το οποίο δεν έχει εξεταστεί, 11.344 μετανάστες και πρόσφυγες.

Συγκεκριμένα στη Λέσβο βρίσκονται 5.772, στη Χίο 3.515 και στη Σάμο 2.057.
Άγνωστο όμως παραμένει το πόσοι ακόμα διαμένουν εκτός δομών που ο αριθμός τους ελέγχεται από την υπηρεσία πρώτης υποδοχής. Δηλαδή πόσοι έχουν λάβει τρίπτυχο προσωρινής διαμονής, διαμένουν δε στο νησί σε δομές μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και Οργανισμών αφού δεν έχουν πού να μείνουν αν μετακινηθούν στο εσωτερικό της Ελλάδας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Γενικά στη ζωή, τα πάντα έχουν μια εξήγηση. Ενίοτε όμως έχουν δύο, ή ενδεχομένως και περισσότερες. Και το ποια είναι η αληθινή, αργεί να φανεί: προκύπτει εκ του αποτελέσματος. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τις χθεσινές εξαγγελίες Τσίπρα: η πραγματική σημασία τους θα φανεί εκ του αποτελέσματος, αν και, εν προκειμένω, οι πιθανότητες είναι τρεις:

Η πρώτη είναι ότι ο Τσίπρας στήνει την ηρωική του έξοδο από μια πραγματικότητα η οποία δεν τον οδηγεί πια πουθενά. Κατρακυλάει διαρκώς σε ποσοστά, απαξιώνεται μέρα με τη μέρα ενώ, ταυτόχρονα, αποτυγχάνει να φέρει και αληθινά σταθεροποιητικά αποτελέσματα. Εχοντας έναν εκλογικό νόμο που του διασφαλίζει ότι οι μεθεπόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική, «συγκρούεται» με τους δανειστές και στις επόμενες εκλογές οδηγείται στην αντιπολίτευση, αλλά παραμένει αρχηγός του δεύτερου κόμματος και αρχίζει πάλι να παίζει την κασέτα με τις ομιλίες του πριν γίνει πρωθυπουργός. Το κόστος για τη χώρα, τεράστιο. Για τους « «ωφελημένους» από τις εξαγγελίες του, επίσης. Για τον ίδιο όμως, που τον φάγανε οι κακοί δανειστές επειδή ήθελε να μοιράσει χρήματα, ίσως πιστεύει ότι αυτή είναι η μόνη σανίδα σωτηρίας…

Η δεύτερη, πολύ μικρότερη αλλά όχι ανύπαρκτη πιθανότητα, είναι ότι οι δανειστές, που για απείρως λιγότερα έχουν ρίξει κυβερνήσεις, κάνουν ξαφνικά για λίγο τα στραβά μάτια και του δίνουν έτσι ένα (ακόμα) ισχυρό μπουστάρισμα εξουσίας – δεν θα είναι η πρώτη φορά άλλωστε.

Η τρίτη όμως πιθανότητα, παραλλαγή με στοιχεία και των δύο, φαντάζει πιο ισχυρή και από τις δύο: κάποιοι εκ των δανειστών του «κλείσανε το μάτι» σε αυτή την ιδέα και τον ενθάρρυναν να προχωρήσει, για να έρθουν τώρα κάποιοι άλλοι εξ αυτών και να τον ανατινάξουν με την ίδια «μολότοφ» που εκείνος πέταξε χθες το βράδυ, λειτουργώντας και πάλι, όπως και στο δημοψήφισμα, σε μια λογική «αντάρτικου πόλης».

Όμως ο Σόιμπλε, δεν λέγεται Τόσκας.

Ακόμα Σόιμπλε λέγεται…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Αιφνιδιασμένες εμφανίζονται οι Βρυξέλλες από τις παροχές που ανακοίνωσε ο Ελληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και μάλιστα σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για τη διαπραγμάτευση.

Ευρωπαίος αξιωματούχος αποκαλύπτει ότι δεν ήταν ενήμερη η ΕΕ για τα όσα ανακοίνωσε ο κ.Τσίπρας. Επιπλέον, οι ανακοινώσεις του Ελληνα πρωθυπουργού φέρεται, κατά τις ίδιες πηγές να δυσκολεύουν πάρα πολύ τη διαπραγμάτευση των Ευρωπαίων με το ΔΝΤ για το ύψος του πλεονάσματος του 2018 αλλά και των επόμενων ετών.

Πηγές των δανειστών δήλωναν ότι η ελληνική κυβέρνηση δε φαίνεται να είχε συμφωνήσει μαζί τους ως προς τα μέτρα που εξήγγειλε το βράδυ της Πέμπτης ο πρωθυπουργός με το διάγγελμά του. Ταυτόχρονα οι ίδιες πηγές οι οποίες πρόσκεινται στην Κομισιόν ανέφεραν ότι υπάρχουν σοβαρές δυσκολίες εφαρμογής όσον αφορά την πρόσφατη απόφαση του Eurogroup.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο γερμανικός Τύπος κάνει αναφορά στο αιφνιδιαστικό, όπως το χαρακτηρίζει, διάγγελμα του έλληνα πρωθυπουργού προς τον ελληνικό λαό με παροχές προς τους συνταξιούχους και τους κατοίκους νησιών με πολλούς πρόσφυγες. Ορισμένοι αρθρογράφοι εκφράζουν έκπληξη για αυτήν την κίνηση του κ. Τσίπρα σε μια κρίσιμη περίοδο έντονων αντιπαραθέσεων και αγώνα δρόμου προκειμένου να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση.

Για την εφημερίδα Bild ο Τσίπρας παραβίασε τις συμφωνίες που αφορούν στα προγράμματα διάσωσης.

«Αντί να κάνει οικονομία, εξαγγέλλει τη πρόσληψη 5.000 νέων γιατρών, νοσοκόμων και άλλου προσωπικού για τα κρατικά νοσοκομεία, 13ο μισθό για χαμηλοσυνταξιούχους ύψους 617 εκ. ευρώ και πάγωμα του ΦΠΑ στα νησιά του βόρειου και ανατολικού Αιγαίου, μια καθαρή παραβίαση των συμφωνηθέντων στο τρίτο πρόγραμμα βοήθειας».

Η εφημερίδα υπενθυμίζει τις προειδοποιήσεις του γερμανού υπουργού Οικονομικών της περασμένης Δευτέρας ότι εάν δοθούν ελαφρύνσεις του χρέους, η Ελλάδα δεν πρόκειται να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις.

«Η μεγαλοψυχία του Τσίπρα»

Η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung του Μονάχου σημειώνει ότι «παρά το υψηλό κρατικό χρέος ο Αλέξης Τσίπρας εξήγγειλε βοήθεια σε 1,6 εκατ. χαμηλοσυνταξιούχους ύψους 617 εκατ. ευρώ, από το φετινό πρωτογενές πλεόνασμα και το πάγωμα της αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά που δέχονται τους περισσότερους πρόσφυγες. Και αυτό το μέτρο θα αποτυπωθεί σε πολλά εκατομμύρια ευρώ».
Η εφημερίδα υπενθυμίζει ότι αυτήν την εποχή Ευρωπαίοι και ΔΝΤ ερίζουν γύρω από την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, την οποία ο Αλέξης Τσίπρας θεωρεί απαραίτητη για την οικονομική ανάκαμψη της χώρας του, ότι πρόσφατα και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προειδοποίησε την Αθήνα να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που συμφωνήθηκαν όπως επίσης ότι η Αθήνα έχει ένα μακρύ δρόμο μπροστά της.
«Η μεγαλοψυχία του Τσίπρα λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων θα προκαλέσει προφανώς κριτική στην Ευρώπη. Εσωπολιτικά ο αριστερός πολιτικός βρίσκεται υπό τεράστια πίεση. Ο λαός έχει απογοητευτεί γιατί ο πρωθυπουργός δεν κατάφερε να εμποδίσει ακόμη πιο σκληρά μέτρα. Οι πολίτες κρίνουν ότι η κατάσταση έχει χειροτερέψει σε σχέση με πέρυσι και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι εάν γίνονταν εκλογές θα τις κέρδιζε η ΝΔ».

Focus: Οι δημοσκοπήσεις έφεραν τις εξαγγελίες Τσίπρα

Στη δημοσκοπική κατάρρευση αποδίδει το γερμανικό focus τις χθεσινές εξαγγελίες Τσίπρα καθώς όπως επισημαίνει σε σημερινό του άρθρο, ο ΣΥΡΙΖΑ υπολείπεται της Νέας Δημοκρατίας κατά 8-15 μονάδες.

Ο συντάκτης του άρθρου επισημαίνει ότι η Αθήνα βρίσκεται σε καθυστέρηση σχετικά με τα μεταρρυθμιστικά μέτρα και πως υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ για τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους.

Στο άρθρο του Focus με τίτλο «Ο Τσίπρας δίνει πρόσθετο επίδομα Χριστουγέννων στους φτωχότερους Έλληνες συνταξιούχους» γίνεται εκτενής αναφορά στις εξαγγελίες του πρωθυπουργού για το επίδομα των 617 εκατ. ευρώ σε 617 εκατ. συνταξιούχους.

Τέλος, για χρήματα που βάζει ο Αλέξης Τσίπρας κάτω από το χριστουγεννιάτικο δένδρο κάνει λόγο στην ιστοσελίδα της η Ελβετική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Φύλλο και φτερό κάνουν οι τουρκικές αρχές στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης τους γερμανούς διπλωμάτες, με αποτέλεσμα να χάνουν την πτήση τους.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε προαναγγείλει τις προηγούμενες ημέρες ότι η Τουρκία θα ανταποδώσει με μέτρα αντεκδίκησης την ταλαιπωρία που υπέστη σε αεροδρόμιο της Γερμανίας η αντιπρόεδρος της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, Αϊσενούρ Μπαχτσεκαπιλί.

Κατόπιν τούτου, γερμανοί διπλωμάτες που περίμεναν ότι θα περάσουν από έναν συνοριακό έλεγχο ρουτίνας, ο οποίος είθισται να είναι πιο χαλαρός για τα μέλη των διπλωματικών αποστολών, βρέθηκαν από χθες, Πέμπτη, αντιμέτωποι με ενδελεχείς διαδικασίες ελέγχου που διαρκούν ώρες. Μεταξύ των νέων διαδικασιών είναι και η ανάκριση των γερμανών διπλωματών από τις τουρκικές αρχές. Η εφαρμογή του μέτρου, σύμφωνα με τις εντολές που έχουν λάβει οι συνοριακές υπηρεσίες ξεκίνησε από χθες Πέμπτη, στις 19:00.

Μέχρι στιγμής, όπως μεταδίδει το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων ΙΗΑ, έχουν χάσει την πτήση τους τέσσερις γερμανοί διπλωμάτες, οι οποίοι ταλαιπωρήθηκαν στα σημεία ελέγχου του αεροδρομίου της Κωνσταντινούπολης επί σχεδόν δύο ώρες. Αντίστοιχοι έλεγχοι ασφαλείας γίνονται και κατά την είσοδο των γερμανών διπλωματών στην Τουρκία, με το χρόνο αναμονής να φτάνει στην περίπτωση αυτή τη μία ώρα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Δρ. Αθανάσιου Χ. Κοτσιαρού

Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος τον περασμένο Ιούνιο, οι εξελίξεις στην Τουρκία είναι ραγδαίες. Η κριτική για την παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου εντείνεται. Με ανησυχία παρακολουθεί κανείς μια περαιτέρω ισχυροποίηση της θέσης του Ερντογάν, τις μαζικές πολιτικές εκδιώξεις στρατιωτικών, δημοσίων υπαλλήλων και δημοσιογράφων, αλλά και την υιοθέτηση μιας εθνικιστικής ρητορικής.

Η συμμαχία του Ερντογάν με τον εθνικισμό δεν πρέπει να ξενίζει. Εξυπηρετεί ξεκάθαρα το στρατηγικό του στόχο για την ισχυροποίηση της θέσης του, την ταχεία αποδόμηση του κεμαλικού κατεστημένου, την αλλαγή πορείας της χώρας. Εξυπηρετεί την αναθεώρηση του Συντάγματος και τη μετατροπή του πολιτεύματος σε προεδρικό. Και αυτό είναι κάτι που περνά μέσα από τη συμμαχία με το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ) του εξασθενημένου Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Τούρκου Προέδρου χρειάζεται στις 330 έδρες που κατέχει στην Εθνοσυνέλευση να προστεθούν οι 40 έδρες του ΜΗΡ, ώστε να εξευρεθούν οι απαιτούμενες 367 και να τεθούν οι προτεινόμενες συνταγματικές αλλαγές στην κρίση των πολιτών μέσω δημοψηφίσματος.

Οι εθνικιστικές ιαχές του Τούρκου Προέδρου και στελεχών του ΑΚΡ έχουν όμως και έναν ακόμα σημαντικό στόχο. Αποσκοπούν στη διάδοση της «πολιτικής του φόβου» που κυβέρνηση και Πρόεδρος καλλιεργούν συστηματικά. Τη διάδοση δηλαδή στην κοινωνία της αίσθησης ύπαρξης εσωτερικών απειλών και εχθρών της Δημοκρατίας. Υπό το πρίσμα αυτό, νομιμοποιείται κάθε πολιτική δράση που αποσκοπεί στην προάσπιση της Δημοκρατίας και της ενότητας του Τουρκικού κράτους.

Εντυπωσιακό είναι ότι η «πολιτική του φόβου» αποτέλεσε εργαλείο κρατικής πολιτικής αμέσως μετά το «βελούδινο» πραξικόπημα του 1997, που τότε αποσκοπούσε στην προάσπιση της κεμαλικής τάξης έναντι των ισλαμιστών του Ερμπακάν, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την κυριαρχία του στρατιωτικού κατεστημένου. Σήμερα, το ίδιο εργαλείο πολιτικής χρησιμοποιείται για τον ακριβώς αντίθετο στόχο: τον περαιτέρω περιορισμό του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους, την περιθωριοποίηση των κεμαλικών δυνάμεων και τη νομιμοποίηση μιας σταδιακής στροφής της χώρας προς τον ισλαμισμό, προς μια πιο συντηρητική, sui generis Ισλαμική Δημοκρατία, με υπερεξουσίες συγκεντρωμένες στον Πρόεδρο.

Στην εξελικτική αυτή πορεία, ο Ερντογάν επιχειρεί συστηματικά την αποδόμηση κάθε κεκτημένου του Κεμάλ Ατατούρκ και την αποκοπή του κράτους από την κληρονομιά του ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας. Σε αυτό το ερμηνευτικό πλαίσιο εντάσσονται και τα λεγόμενα του Προέδρου για τη Συνθήκη της Λωζάννης. Η εν λόγω Συνθήκη, που αποτέλεσε ιστορική νίκη του Κεμάλ Ατατούρκ και σηματοδοτεί την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, συνεπάγεται για τους ισλαμιστές την ουσιαστική πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την απώλεια εδαφών. Είναι μία ήττα, που δεν περικλείει «τα σύνορα της καρδιάς μας», κατά τη φράση του Ερντογάν.

Ο σημερινός Πρόεδρος οραματίζεται την αυτο-εμπέδωσή του ως τη νέα μεγάλη ιστορική προσωπικότητα της Τουρκίας, που θα μετατρέψει τη χώρα σε μια πρότυπη ισλαμική δημοκρατία, προσδίδοντάς της τη δόξα και την περιφερειακή δύναμη των Οθωμανών.

Στο βωμό της επιδίωξης αυτής, πέφτουν θύματα όχι μόνο οι κοινωνικές ελευθερίες των Τούρκων πολιτών και οι δημοκρατικές κατακτήσεις δεκαετιών, αλλά ορισμένες φορές ακόμα και το ίδιο το Διεθνές Δίκαιο. Επιστροφή στο οθωμανικό παρελθόν λοιπόν. Επιστροφή σε μια Νεο-Οθωμανική Τουρκία ως περιφερειακή δύναμη, η οποία οφείλει να είναι ο βασικός ρυθμιστής των εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή.

Βεβαίως, ο δομικός μετασχηματισμός που συντελείται στη χώρα δεν έρχεται χωρίς αναταράξεις. Φέρνει στην επιφάνεια ιστορικές, εγγενείς αντιθέσεις της τουρκικής κοινωνίας και είναι ξεκάθαρο ότι μπορεί να απειλήσει την εθνική ενότητα ή να οδηγήσει σε περιφερειακή αποσταθεροποίηση.

Ως εκ τούτου, η μάχη μεταξύ «παλαιού» και «νέου» κατεστημένου προβληματίζει και τη χώρα μας. Πόσο μάλλον όταν η εσωτερική αναταραχή επενδύεται με εθνικιστικές δηλώσεις, που θέτουν ζητήματα επί κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας και προσβάλλουν κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και τις Διεθνείς Συνθήκες.

Η κλιμακούμενη εθνικιστική ρητορική Τούρκων αξιωματούχων έχει βεβαίως ως βασικό αποδέκτη το εσωτερικό ακροατήριο, αλλά αυτό δεν συνεπάγεται ότι οι αμφισβητήσεις που εγείρονται εναντίον της χώρας μας πρέπει να μένουν αναπάντητες. Ειδικά όταν αυτές αφορούν σε κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο και προσβάλλουν Διεθνείς Συνθήκες. Ταυτόχρονα, δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε όταν οι τουρκικές παραβιάσεις στον εναέριο χώρο μας συνεχίζονται πιο εντατικά και μεθοδευμένα. Χρειάζεται σε κάθε περίπτωση εγρήγορση γιατί η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι στιγμές μεγάλης εσωτερικής έντασης δεν αργούν να οδηγήσουν σε ουσιαστικά προβλήματα και κρίσεις στις διμερείς σχέσεις μεταξύ κυρίαρχων εθνικών κρατών.

* Ο Δρ. Αθανάσιος Χ. Κοτσιαρός είναι ειδικός αναλυτής σε θέματα Τουρκίας
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου