Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Μαρ 2017


Γράφει ο Αλέξης Ζακυνθινός

Η κυβέρνηση της Τουρκίας φαίνεται πως έχει χάσει εντελώς τον έλεγχο, με το ένα λάθος να διαδέχεται το άλλο – με αποτέλεσμα να έχει δείξει το αληθινό της πρόσωπο στην Ευρώπη, απομακρύνοντας κάθε προοπτική ένταξης της. Διαφορετικά δεν μπορεί να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός, σύμφωνα με το οποίο ένας δικτάτορας κατηγορεί ένα άλλο κράτος ως φασιστικό, χρησιμοποιώντας την έκφραση «ναζιστικά απομεινάρια» – επειδή του απαγορεύθηκε η διεξαγωγή του προεκλογικού του αγώνα στους μετανάστες που κατοικούν στην Ολλανδία, ενώ η Γερμανία φαίνεται πως εξετάζει επίσης το θέμα.

Βέβαια η συμπεριφορά της ολλανδικής αστυνομίας την Κυριακή, όπου χρησιμοποίησε σκύλους και νερό με πίεση για να διαλύσει τους εκατοντάδες διαδηλωτές που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το προξενείο του Ρότερνταμ, κυματίζοντας τούρκικες σημαίες, καθώς επίσης το «ξυλοκόπημα» τους με κλομπ, δεν ήταν η καλύτερη. Εν τούτοις, η διαδήλωση δεν ήταν λογική από ανθρώπους που ουσιαστικά φιλοξενούνται σε μία ξένη χώρα, οπότε δεν επιτρέπεται να αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο.

Όσον αφορά τώρα τις κυρώσεις που ανήγγειλε πως θα επιβάλλει στην Ολλανδία ο πρόεδρος της Τουρκίας, ο οποίος δυστυχώς την οδηγεί στην κατάρρευση (άρθρο), αδιαφορώντας εντελώς για τους Πολίτες, είναι εκτός τόπου και χρόνου – αφού το μόνο που θα επιτύχει θα είναι η επιτάχυνση της καταστροφής που έχει ήδη προκαλέσει στην πατρίδα του, με την αυταρχική και αλλοπρόσαλλη πολιτική του.

Υπενθυμίζουμε εδώ πως περίπου 400.000 Τούρκοι μετανάστες ζουν στην Ολλανδία, ενώ στη Γερμανία υπολογίζονται στο 1.500.000 επίσημα – αν και, κατά τα ανεπίσημα στοιχεία, είναι πολύ περισσότεροι. Η Ολλανδία αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή ξένων επενδύσεων στην Τουρκία, αφού είναι πρώτη με μερίδιο 16% – ενώ σε απόλυτα νούμερα οι ολλανδικές επενδύσεις ανέρχονται σε 22 δις $.

Περαιτέρω, οι τουρκικές εξαγωγές εμπορευμάτων προς την Ολλανδία ήταν της τάξης των 3,6 δις $ το 2016, καθιστώντας την τη δέκατη μεγαλύτερη εξαγωγική της αγορά. Εισάγει δε περί τα 3 δις $ από την Ολλανδία, οπότε παρουσιάζει εμπορικό πλεόνασμα στη συνεργασία μαζί της.

Το σημαντικότερο όμως όλων για την Τουρκία είναι ο αριθμός των Ολλανδών τουριστών που την επισκέπτονται – οι οποίοι ήταν 900.000 το 2016, κατά περίπου 300.000 λιγότεροι από το 2015, λόγω του φόβου για την ασφάλεια τους από επιθέσεις εκ μέρους ισλαμιστών και Κούρδων μαχητών.
Ολοκληρώνοντας, προφανώς η Τουρκία δεν έχει την πολυτέλεια να συμπεριφέρεται με αυτόν τον επιθετικό τρόπο στην Ολλανδία – αφού έχει πάρα πολλά να χάσει τόσο από αυτήν, όσο και από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Εν τούτοις ο πρόεδρος της, αντιλαμβανόμενος ότι χάνει σταδιακά το έδαφος κάτω από τα πόδια του, ευρίσκεται σε κατάσταση αμόκ – οπότε εντελώς απρόβλεπτος και επικίνδυνος για ολόκληρη την περιοχή, ειδικά για τη Μέση Ανατολή. Σε κάθε περίπτωση έχει καταφέρει τον άθλο να είναι εχθρός με όλους – κάτι που είναι δυστυχώς εξαιρετικά αρνητικό για τη χώρα του, καθώς επίσης για τον παραδοσιακό του σύμμαχο: για τη Γερμανία.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι επιδόσεις της χαρισματικής ημεδαπής πολιτικής σκηνής δεν έχουν τύχει του δέοντος ευμενούς σχολιασμού που τους αρμόζει. Γιατί άραγε;

Ε ίναι να τους λυπάσαι τους Ολλανδούς. Ο πληθυσμός της χώρας τους είναι 17.100.475 νοματαίοι και έχουν μόνο 150 βουλευτές! Αν είναι δυνατόν! Και πώς προλαβαίνουν αυτοί οι 150 να ΜΗ διαβάζουν (καλή ώρα όπως ο Χρυσοχοΐδης) τα μνημόνια που συνάπτει η Ολλανδία όταν παίρνει δανεικά από την Ελλάδα; Πώς ζουν χωρίς 300 βουλευτές, όπως έχει η πατρίδα μας, να επαγρυπνούν για το καλό του λαού και για την εθνική ολοκλήρωση; Εμείς κορόιδα είμαστε που έχουμε καβατζώσει 300 αητόπουλα, να μην αφήνουν πέτρα να πέσει κάτω, να τρώνε σίδερα κι ατσάλι, να κερδίζουν όλες τις διεθνείς μάχες, να ταπεινώνουν τους εχθρούς και να παραδειγματίζουν τους φίλους;

Δεν είναι εύκολο να βρεις ταλέντα σαν τους Ελληνες βουλευτές στην αγορά. Ανιδιοτελείς, καταρτισμένοι, πολύπειροι, ανεξίκακοι, αδιάφθοροι, τολμηροί, με αξιοζήλευτη στρατιωτική θητεία και κοινωνική προσφορά, δουλευταράδες, αδάμαντες! Γι' αυτό τους έχουμε μπόλικους, να μη μας λείψουν. Αυτός είναι και ο λόγος που υπάρχουν οικογένειες οι οποίες μπάζουν όλα τα παιδιά, ανίψια, εγγόνια, τρισέγγονα, συγγενείς, φίλους, γνωστούς κι αγνώστους στην πολιτική. Για να μη σημειωθεί έλλειψη.

Είμεθα σκάρτα 10.000.000 (βγάλε και τους μεταναστεύσαντες, λιγοστέψαμε κι άλλο) και κατορθώνουμε πάντοτε να βρίσκουμε 300 να αυτοθυσιάζονται υπέρ πατρίδος. Είναι τέτοια η ζημιά, που τον μισθό τους δεν τον λένε μισθό, αλλά αποζημίωση. Ολοι κατεστραμμένοι βγαίνουν από την πολιτική. Μια φορά μόνο στα τόσα χρόνια νιώθουν το κράτος στο πλευρό τους να τους πετά κάνα ξεροκόμματο, να κορέσουν την πείνα που κατατρώει τα σωθικά τους. Ευτυχώς, κάτι τέτοιο έγινε πρόσφατα με το σκόντο που θα γίνει στην εισφορά αλληλεγγύης που θα πληρώσουν τα πολιτικά πρόσωπα.

Χαλάλι! Το μεγαλύτερο κατόρθωμά τους είναι ο ενθουσιασμός, το κέφι, η έμπνευση που δίνουν στους νέους να ασχοληθούν με την πολιτική, έστω και ως ψηφοφόροι. Για παράδειγμα, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 ψήφισε το 56,16% του εκλογικού σώματος. Στις εκλογές των Ολλανδών ψήφισε το 80,4%.

Είναι να απορεί κανείς γιατί δεν μας αντιγράφουν οι δύσμοιροι Ολλανδοί...

Παναγιώτης Λιάκος
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι Ένοπλες Δυνάμεις μας, αλλά και η Ελληνική Αστυνομία στην περιοχή, έχουν λάβει συγκεκριμένες εντολές επιφυλακής για άμεση κίνηση, εντός δύο ωρών

Η ταραγμένη κατάσταση στις βόρειες γειτονικές μας χώρες, υποχρέωσαν τα υπουργεία Εθνικής Άμυνας και Προστασίας του Πολίτη να δραστηριοποιηθούν στα βόρεια σύνορα των Δυτικών Βαλκανίων.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις μας, αλλά και η Ελληνική Αστυνομία στην περιοχή, έχουν λάβει συγκεκριμένες εντολές επιφυλακής, ότι πρέπει εντός δύο ωρών να είναι σε θέση να κινηθούν, ενώ εντός έξι ωρών θα πρέπει να είναι σε θέση να κινηθούν τα άρματα μάχης.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Το Έθνος», η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία, μια εκ των κορυφαίων μονάδων της χώρας έχει λάβει εντολή επιφυλακής. Η συγκεκριμένη μονάδα ήταν αυτή που έκανε διαρκείς ασκήσεις τόνωσης και του ηθικού των ακριτών στα σύνορα κατά τη διάρκεια της έντασης λόγω του προσφυγικού. Ανάλογες εντολές έχουν λάβει στο σύνολό τους οι μονάδες του Στρατού στις περιοχές Κοζάνης και Φλώρινας, αλλά και οι δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ.

Η Αλβανία βρίσκεται σε ακυβερνησία και μόνιμη αναταραχή, ενώ οι εντάσεις στα Σκόπια είναι καθημερινές. Το κόμμα του Γκρούεφσκι δεν κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση, ενώ ο Πρόεδρος Γκεόργκι Ιβάνοφ δεν επέτρεψε τον σχηματισμό κυβέρνησης από το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με τη συμμετοχή τριών αλβανικών κομμάτων. Η ένταση, όπως έγραψα προ ημερών, δεν είναι μόνον μεταξύ Σλάβων και Αλβανών, αλλά και μεταξύ Σλάβων των δύο κομμάτων εξουσίας, και βρίσκεται και πάλι σε κορύφωση, ενώ όλα δείχνουν πως το κράτος βαίνει προς αποσταθεροποίηση.

Παραλλήλως, υλοποιείται η υπόσχεση του Πάνου Καμμένου, ότι θα ενισχυθεί η φύλαξη των συνόρων μας στην πλευρά της Αλβανίας, και για λόγους ασφάλειας, για να αποτραπεί η καθημερινή διέλευση Αλβανών κακοποιών, αλλά και λαθροϋλοτόμων, με επανεργοποίηση εγκαταλειμμένων στρατιωτικών φυλακίων. Ο Αρχηγός ΓΕΣ διαβεβαίωσε τον δήμαρχο Κόνιτσας, ότι αυτό θα συμβεί πολύ γρήγορα.

Βεβαίως, καμιά χώρα των Βαλκανίων δεν είναι σε θέση να απειλήσει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας, ούτε κι αν συνενωθούν όλες σε ένα στρατό. Ο λόγος της δραστηριοποίησης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων έχει σκοπό την αποτροπή εισόδου ενόπλων στο ελληνικό έδαφος, στο ενδεχόμενο -στην βεβαιότητα, θα έλεγα- ότι οι ένοπλες συγκρούσεις είναι θέμα χρόνου να ξεσπάσουν.

Στο «πραξικόπημα» του Ιβάνοφ, να επιτρέψει σχηματισμό κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών και αλβανικών κομμάτων, απαντούν με «αντι-πραξικόπημα». Υποστηρίζεται πως ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, Τράικο Βελιανόφσκι, είναι υποχρεωμένος να αρχίσει την εναρκτήρια συνεδρίαση για να εκλεγεί ο διάδοχός του καθώς και τα μέλη των Επιτροπών. Στην πράξη γίνεται μια προσπάθεια να παρακαμφθεί ο Ιβάνοφ και τα κόμματα που συνιστούν πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο να σχηματίσουν κυβέρνηση, ως μόνη λύση στην παρατεταμένη κρίση.
Μάλιστα δε, έδωσαν και προθεσμία 10 ημερών για την ανάθεση της εντολής προς σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, η οποία παρέχεται όπως υποστηρίζουν, από το σκοπιανό Σύνταγμα, σύμφωνα με ανακοίνωση του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος.

Ειδικότερα στα Σκόπια, ο κίνδυνος ελλοχεύει και από τις γειτονικές Αλβανία και Κοσσυφοπέδιο, από την στιγμή που οι Αλβανοί πολιτικοί των δύο αυτών χωρών προβαίνουν σε απειλές κατά του κράτους των Σκοπίων. Ο μεν Θάτσι του Κοσσυφοπεδίου ζητά από τους Αλβανούς των Σκοπίων «να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους», η δε Αλβανο-Τσάμισα βουλευτής στα Τίρανα, Μεσίλα Ντόντα, εκστομίζει λόγους που δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητοι από την ελληνική πλευρά:

«Χώρα Μακεδονία δεν υπάρχει, γιατί είναι μια παλιά αλβανική επαρχία» και την αποκάλεσε «Ιλλυρίδα», παροτρύνοντας τα αλβανικά κόμματα στα Σκόπια να δημιουργήσουν το δικό τους κοινοβούλιο και τόνισε ότι εάν οι Αλβανοί της περιοχής δεν αποκτήσουν πλήρη δικαιώματα, τότε «Οι παναλβανικές πολιτικές δυνάμεις θα συγκεντρωθούν αμέσως και θα βοηθήσουν την Ιλλυρίδα να κάνει δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της».

Τέλος, στην Αλβανία, η αντιπολίτευση θα ακολουθήσει την παλαιά της τακτική, απέχοντας από τις εργασίες του Κοινοβουλίου, απαιτώντας την άμεση παραίτηση του Έντι Ράμα, κατηγορώντας τον όχι μόνον για πολιτική ανεπάρκεια, αλλά και για συνενοχή σε εγκληματικές ποινικού χαρακτήρα πράξεις.

Αν κοντά σ’ αυτά προστεθεί το γεγονός ότι η Σερβία «κατέβασε» Ένοπλες Δυνάμεις στα Νότια προς επίβλεψη του Κοσσυφοπεδίου, όπως και του σερβικού Πρέσεβο, αλλά και το γεγονός ότι το Κοσσυφοπέδιο -παρά την κατηγορηματική άρνηση των ΗΠΑ- σχεδιάζει να ιδρύσει στράτευμα, ενώ απαιτείται και η συναίνεση της Σερβίας, την οποία δεν έχει, αντιλαμβάνονται όλοι, ότι ο καπνός φάνηκε, όπου νάναι θα δούμε και την φωτιά.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με ένα μπαράζ επιθετικών ενεργειών από την Θάσο και τις ακτές της Θράκης μέχρι το Καστελόριζο και την Κυπριακή ΑΟΖ η Τουρκία επιχειρεί να στείλει μηνύματα σε Αθηνά και Βρυξέλλες και συγχρόνως να εξαπολύσει απειλές εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας η οποία προχωράει με κανονικούς ρυθμούς στην διαδικασία αξιοποίησης των φυσικών πόρων στην ΑΟΖ.

Χθες το υπουργικό συμβούλιο της Κύπρου προχώρησε στην έγκριση των συμβολαίων του Τρίτου Γύρου αδειοδότηση για έρευνες στα Οικόπεδα 6,8,10 που εμπλέκουν πλέον ενεργειακούς κολοσσούς στην Κυπριακή ΑΟΖ, την TOTAL, ENI, Qatar Petroleum και EXXONMOBIL.

Η ΕΝΙ αναμένεται να ξεκινήσει άμεσα γεωτρήσεις στο Οικόπεδο 11 ενώ σύντομα και πάντως μέχρι το τέλος του χρόνου θα ξεκινήσει δυο ακόμη γεωτρήσεις και ο ιταλικός κολοσσός θεωρεί ότι υπάρχουν σοβαρότατες ενδείξεις για την ύπαρξη μεγάλου κοιτάσματος φυσικού αερίου καθώς το Οικόπεδο 11 γειτνιάζει με το αιγυπτιακό Οικόπεδο Zohr.

Η Τουρκία η οποία έχει αναγγείλει ότι θα κάνει έρευνες στα διεθνή ύδατα στην Μεσόγειο ,οπού όμως η τουρκική υφαλοκρηπίδα είναι περιορισμένη( και πάντως μη οριοθετημένη) αντέδρασε χθες με την αναγγελία πραγματοποίησης άσκησης ανοικτά της Πάφου στα διεθνή ύδατα αλλά εντός του FIR Λευκωσίας και εντός του Οικοπέδου 1 της κυπριακής ΑΟΖ.

Η NAVTEX 320/17 προβλέπει την διεξαγωγή ασκήσεων με πραγματικά πυρά την Κυριακή 19 Μαρτίου σε απόσταση σχεδόν 25 ν.μ. από τις ακτές της Πάφου

Είναι η δεύτερη φορά το τελευταίο δεκαήμερο που η Τουρκία πραγματοποιεί άσκηση με πραγματικά πυρά στην συγκεκριμένη περιοχή, στέλνοντας απειλητικό μήνυμα στην Λευκωσία και θέλοντας έτσι να επηρεάσει τους ξένους επενδυτές και τις εταιρίες στις οποίες έχουν κατακυρωθεί οι άδειες ερευνών.

Παρά το γεγονός ότι οι τουρκικές κινήσεις προκαλούν ανησυχία, σε ότι αφορά τις πετρελαϊκές εταιρίες γνωρίζουν πολύ καλά την κατάσταση στην περιοχή και είναι ενημερωμένες για τις αμφισβητήσεις και τις απειλές Τουρκίας, αλλά παρ όλα αυτά προχώρησαν στις συμφωνίες με την Κυπριακή Δημοκρατικά αποδεχόμενες την διεθνή νομιμότητα.

Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία απαιτεί αφενός να σταματήσουν όλες οι ερευνητικές δραστηριότητες στην Κυπριακή ΑΟΖ μέχρις ότου λυθεί το Κυπριακό η σε διαφορετική περίπτωση να συνεχισθεί η ερευνητική δραστηριότητά υπό την εποπτεία από κοινού των ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων σε μια προσπάθεια ουσιαστικά ντε φάκτο αναγνώρισης του ψευδοκράτους. Όμως η συγκεκριμένη περιοχή που πραγματοποιείται η άσκηση η Τουρκία υποστηρίζει ότι εμπίπτει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα καθώς σύμφωνα με την επίσημη τουρκική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο τα νησιά όπως η Ρόδος το Καστελόριζο αλλά και η Κύπρος έχουν υφαλοκρηπίδα όσο και τα χωρικά τους ύδατα και η υπόλοιπη υφαλοκρηπίδα μοιράζεται με την μέθοδο της μέσης γραμμής μεταξύ της Τουρκίας και της Αιγύπτου.

Η Τουρκία όμως συνέχισε τις προκλήσεις και προς την Ελλάδα.

- Χθες εξέδωσε νέα NAVTEX 322/17 (την πέμπτη κατά σειρά) για συνέχιση των ωκεανογραφικών ερευνών του TCG Cesme μέχρι τις 20 Μαρτίου σε διεθνή ύδατα στην θαλασσιά περιοχή μεταξύ Θάσου και ακτής της Θράκης σε σημεία οριακά εκτός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

- Χθες επίσης οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν την ΝΟΤΑΜ A1314/17 με την οποία δηλώνουν ότι δεν γίνεται αποδεκτή η ελληνική ΝΟΤΑΜ Α0539/17 που προβλέπει την διεξαγωγή ασκήσεων από 26 Μαρτίου έως τις 6 Απριλίου στο Αιγαίο γιατί όπως υποστηρίζει η Άγκυρα παραβιάζεται η υποχρέωση της Ελλάδας για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου, όπως προβλέπεται από την Απόφαση των «Έξι Δυνάμεων του 1914», την Συνθήκη της Λοζάνης και την Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων 1947.

Οι τουρκικές αρχές κατά την πάγια τακτική τους αναφέροντας τα ελληνικά νησιά και με την τουρκική ονομασία κάτι που είναι αντίθετο στην διεθνή πρακτική επαναφέρουν το θέμα αποστρατιωτικοποίησης της Σαμοθράκης, του Αη Στράτη, της Λήμνου, της Θάσου, της Ρόδου της Καρπάθου και της Κάσου, απαιτώντας μάλιστα την εξαίρεση τους από τον σχεδιασμό κάθε μελλοντικής άσκησης.

Αν και το K. Piri Reis έπλεε χθες με κατεύθυνση την βάση του στην Σμύρνη παρέμενε σε ισχύ μέχρι τις 20 Μαρτίου η NAVTEX 310/17 για ωκεανογραφικές έρευνες στην περιοχή μεταξύ της Ρόδου και του Καστελόριζου, επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Ν.Μ.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τι πρέπει να κάνει όταν ταξιδεύει στην Ευρώπη
Νέες διαρροές wikileaks

Τις οδηγίες της CIA προς τους μυστικούς πράκτορες, για το πως θα πρέπει να συμπεριφέρονται όταν βρεθούν σε Ευρωπαϊκό έδαφος, αποκαλύπτουν τα Wikileaks.

Οι οδηγίες προς τον… καλό πράκτοκρα βρίσκονται ανάμεσα στα έγγραφα που αποκάλυψαν προ ημερών τα Wikileaks και αφορούσαν τις παρακολουθήσεις μέσω τηλεοράσεων, υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων.
Σε αυτό το έγγραφο,οι πράκτορες παροτρύνονται να επικοινωνούν με ειδικούς CCIE μηχανικούς, για να ρυθμίσουν τις λεπτομέρειες στο χρονοδιάγραμμα του ταξιδιού τους. Ειδικά όσοι ταξιδεύουν προς το κέντρο επιχειρήσεων στη Φρανκφούρτη καλούνται να μιλήσουν με την τράπεζά τους, για να την ενημερώσουν για το ταξίδι στη Γερμανία, πριν χρησιμοποιήσουν την πιστωτική τους κάρτα.

Μία από τις εντολές τους καλεί να απολαύσουν το τσάμπα αλκοόλ της Lufthansa, αλλά με μέτρο, ενώ μία άλλη, τους προτρέπει να μην αφήνουν ηλεκτρονικές συσκευές ή κάτι άλλο ευαίσθητο, στο δωμάτιο του ξενοδοχείου τους.

Άλλο σημείο του εγγράφου, ενημερώνει τους Αμερικανούς, ή μη Ευρωπαίους πράκτορες, πως αν φτάσουν Κυριακή στην Ευρώπη, να περιμένουν να βρουν τα πιο πολλά μαγαζιά κλειστά, ενώ τους συστήνεται να αποφεύγουν να τρώνε σε βενζινάδικα.

Πως θα αναγνωρίζουν υπόπτους και πως θα παιρνούν… απαρατήρητοι

Υπάρχει επίσης μια λίστα με οδηγίες για το πως μπορούν να αναγνωρίζουν υπόπτους.

Ετσι, όπως σημειώνεται, ύποπτοι θεωρούνται ταξιδιώτες οι οποίοι εμφανίζουν «τίναγμα ή τρέμουλο στα χέρια, γρήγορη αναπνοή χωρίς προφανή λόγο, κρύο ιδρώτα, παλλόμενη αρτηρία στην καρωτίδα, ερύθημα προσώπου, και αποφυγή επαφής με τα μάτια».

Αναλυτική αναφορά γίνεται και στο καθεστώς ασφάλειας των αεροδρομίων: Για παράδειγμα, οι υπεύθυνοι στο αεροδρόμιο της Βουδαπέστης χρησιμοποιούν ειδικά τοποθετημένους καθρέφτες για να βλέπουν αυτά τα σημάδια νευρικότητας. Στον Μαυρίκιο πάλι, οι αρχές χρησιμοποιούν τις κάμερες ασφαλείας για να βλέπουν τις αντιδράσεις προσώπου των επιβατών, όταν παραλαμβάνουν τις αποσκευές τους. Επίσης, επιπλέον παρακολούθηση μπορεί να προκαλέσει το γεγονός ότι κάποιος αλλάζει πτήση στην Ακτή Ελεφαντοστού, το ότι μελετά τον τελωνειακό κώδικα στο αεροδρόμιο του Τόκιο, αλλά και στο Τελ Αβίβ, συναγερμός σημαίνει όταν κάποιος ταξιδεύει μόνο με ένα σακίδιο.

Αν λοιπόν κάποιος από τους πράκτορες της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ, προσελκύσει την προσοχή των αρχών, τότε η Υπηρεσία, του δίνει οδηγία να αποφύγει να χρησιμοποιεί «α» ή «εμ» όταν μιλά, να μην φτιάχνει συνεχώς τα ρούχα του, να μη δαγκώνει τα χείλη του και να μη δίνει υπερβολικά συγκεκριμένες απαντήσεις.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε πρόσφατο άρθρο του με τίτλο «Δεν είμαστε σεισμογενής χώρα», ο διδάκτορας Πανεπιστημίου κ. Άγγελος Αγοραστός εντόπισε τα προβλήματα του έθνους μας στο ότι «βγαίνουμε στις συντάξεις απ τα 50 χρόνια μας», «ξοδεύουμε τα 36 απ τα 50 δις των ετήσιων εσόδων σε μισθούς και συντάξεις», «μεταθέτουμε τις ευθύνες» και άλλα παρόμοια.

Αλήθεια, αυτό συμβαίνει στην πραγματικότητα στη χώρα μας; Συμβαίνει αυτό ΜΟΝΟ στη χώρα μας; Κόβονται ΜΟΝΟ οι συντάξεις των 50χρονων; Κόβονται τα προνόμια των προνομιούχων;

Τα δις των περικοπών απ τα εκατομμύρια των συνταξιούχων (όχι μόνο στη χώρα μας) είναι περικοπές συντάξεων 50χρονων; Κόβονται μόνο οι συντάξεις; Στέλνονται στον ΚΑΙΑΔΑ ΜΟΝΟ οι συνταξιούχοι; Η προκρούστια κλίνη, που όλο και συρρικνώνεται, εξαιρεί κάποια κατηγορία του λαού;

Ένας διδάκτορας Πανεπιστημίου, αυτά βλέπει ΑΠ' ΟΛΗ την πραγματικότητα που εκτυλίσσεται μπροστά μας και στις πλάτες μας (τις δικές μας και των παιδιών μας);

Ας δώσω το λόγο σ έναν συνάδελφο του κ καθηγητή, για να μη θεωρηθεί ότι βλέπω την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ μόνο εγώ και μερικοί ΓιουριΜπικοφικοί* «ηλίθιοι» «επαναστάτες» σαν εμένα:

«Οι δυνάμεις οι οποίες προς ώρας, και ελπίζω όχι για πολύ, νικούν στο σημερινό σκηνικό της ευρώπης αλλά και παγκοσμίως, είναι ο περίφημος νεοφιλελευθερισμός.

Δεν μπορεί οι ναζί να είναι αντισυστημικοί. Η λογική του νεοφασισμού είναι ότι χρειαζόμαστε ΚΑΙΑΔΕΣ. Χρειαζόμαστε καιάδα για να βάζουμε τους μη παραγωγικούς. Δεν χρειάζονται οι ηλικιωμένοι. Δεν μπορούν να παράγουν. Είναι οι πρώτοι στους οποίους θα κόψουμε τις συντάξεις. Δεν χρειαζόμαστε τους ανάπηρους. Είναι οι πρώτοι απ τους οποίους ξεκίνησαν τη γενοκτονία οι χιτλερικοί στη Γερμανία.

Η ΛΟΓΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ. Κάποιοι αποτελούν το βάρος της γης. Πρέπει ν απαλλαχθούμε απ αυτούς».
(Δρ Θεολογίας, Θανάσης Παπαθανασίου, «Ναζισμός και Χριστιανοί»).

Προσέξτε τη λογική: Ο Σόϊμπλε ανέβασε το όριο σύνταξης στα 67. Πρέπει κι εμείς (εμείς πιο πολύ). Οι Γερμανοί πάγωσαν τους μισθούς (και έτσι έγιναν πλεονασματικοί και χαντάκωσαν εμάς). Πρέπει κι εμείς (εμείς πιο πολύ). Τι έχουν οι Κινέζοι (ή μάλλον τι δεν έχουν); Πρέπει κι εμείς (εμείς πιο πολύ!) για να τους ανταγωνιστούμε.

Που οδηγεί αυτή η λογική; Πόση «εσωτερική υποτίμηση» χρειάζεται (ή μπορούμε ν αντέξουμε); Αυτά τα ερωτήματα τα έχει θέσει στον εαυτό του ο κ καθηγητής; Αν ναι, τι απάντηση έδωσε; Γιατί σε μένα φαίνονται αδιέξοδα (ή απάνθρωπα);

Μας λένε γι ανάπτυξη («οικονομική ενδυνάμωση του έθνους» κατά τον κ καθηγητή). Τι εννοούν όμως με αυτό τον όρο; Οι δανειστές μας το έχουν ξεκαθαρίσει. Ένα «περίλαμπρο» παράδειγμα:

Το Δ.Ν.Τ. δανείζει τη Γουατεμάλα από το 1984 και επί σειρά ετών η ανάπτυξη κατά μέσο όρο αγγίζει το 4%! Είναι 3η χώρα στον κόσμο σε εξαγωγές καφέ. 4η σε εξαγωγές ζάχαρης. 12η παραγωγός μπανάνας. Ανεργία κάτω απ το 3%.

Κρύβουν όμως οι δανειστές κάποια άλλα «νουμεράκια»:

Η Γουατεμάλα είναι 4η στον κόσμο σε παιδική ασιτία. Το 50% των παιδιών κάτω των 5 ετών υφίσταται χρόνιο υποσιτισμό. 12 οικογένειες κατέχουν όλη τη χώρα και οι υπόλοιποι ζούνε (;) σε άθλιες συνθήκες. Το 97% της παραγωγικής γης ανήκει στο 3% του πληθυσμού.

(Δες το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου «Υπέροχη Μακροοικονομία»).

Γιώργος Παπανικολάου

* Γιούρι Μπίκοφ, δημιουργός της πολυβραβευμένης ταινίας «Ο ηλίθιος», 2014.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

By Zülfikar Doğan

In 2012, Turkey and the Netherlands marked the 400th anniversary of their diplomatic ties. In April that year, Turkey’s then-President Abdullah Gul paid a high-profile visit to the Netherlands, where Queen Beatrix hosted a dinner to honor him in the royal palace. Speaking at the dinner, Gul praised the level of bilateral ties, stressing their multifaceted dimensions in the political, economic and cultural fields.

After the outbreak of the Syrian civil war, the Netherlands was among the three NATO allies to deploy Patriot air defense batteries at the Syrian border in response to Ankara’s request for support against possible attacks.
On April 1, Turkish-Dutch diplomatic relations will turn 405, but this time the anniversary is mired in an acrimonious crisis that erupted March 11 and escalated sharply to bring relations to the brink of a breaking point in just 48 hours.

On March 13, the Turkish Foreign Ministry issued two separate diplomatic notes to the Netherlands, while the Cabinet suspended all official contacts, banned diplomatic flights from the Netherlands, banned the Dutch ambassador — who was on leave — from returning to Ankara and urged parliament to dissolve the Turkish-Dutch parliamentary friendship group.

So, how did it suddenly come to threats, insults and sanctions after centuries of close ties and friendship, symbolized by the tulips that traveled from the Ottoman Empire to the Netherlands to become a Dutch hallmark?

Turkey’s April 16 referendum, which will decide the fate of constitutional changes designed to hand sweeping executive powers to President Recep Tayyip Erdogan, is one of the core factors in the crisis. For Erdogan and the ruling Justice and Development Party (AKP), a “yes” outcome is of vital importance, and so are the votes of 2.2 million Turkish voters based abroad, mostly as immigrants with dual citizenship. The bulk of those voters — 1.4 million — are in Germany, while the Netherlands comes in third with 245,000 people. To lure the overseas vote, AKP ministers have sought to hold rallies and other campaign activities in European countries, setting the stage for tensions with reluctant hosts who have their own political woes and are already irked by Ankara’s policies.

The climate in the Netherlands was particularly sensitive as the country was heading to general elections on March 15, in which the rise of far-right leader Geert Wilders — a vocal advocate of anti-immigration and anti-Islam policies — was Prime Minister Mark Rutte’s primary concern.
It was in this charged atmosphere that Turkish Foreign Minister Mevlut Cavusoglu decided to go to the Netherlands for referendum campaigning, to which the Dutch government objected.

Similar tensions were already running high with Germany after local authorities shut down venues booked for rallies and speeches by Turkish ministers, including Cavusoglu, who was forced to address a small crowd in the residence of the Turkish Consulate in Hamburg. Much like their Dutch counterparts, Chancellor Angela Merkel and her government have been averse to AKP campaigning in Germany, where ultra-nationalist, xenophobic and anti-immigration forces are on the rise as well ahead of federal elections in September. The tensions shot up as Ankara accused Germany of Nazi practices, leading a top Merkel aide to raise the prospect of an outright ban on the entry of Turkish politicians as a “last resort.”

Irked by Ankara’s high-pitch rhetoric, the Dutch government canceled Cavusoglu’s flight permit hours before he planned to fly to Rotterdam on March 11. Family and Social Policies Minister Fatma Betul Sayan Kaya, who was in Germany and planning to cross to the Netherlands, was denied permission as well. Still, Kaya reached Rotterdam by car, insisting on addressing expatriates at the Turkish consulate in the city. The Dutch police blocked her route to the building, and after a tense standoff she was declared persona non grata and escorted back to Germany.

Back home the following day, Kaya decried the Dutch attitude as an affront to the freedoms of assembly and expression, and charged that the Dutch police had treated her inhumanely as a woman.
Erdogan, for his part, called the Dutch “Nazi remnants” and “fascists” and vowed they would “pay a price,” further fueling the row. He leveled similar accusations at Merkel, who had lent support to the Dutch government, and urged Turkish expatriates not to vote for Merkel and Rutte.

Remarkably, Turkey has abstained from any economic sanctions against the Netherlands, which speaks of underlying concerns that such steps could further hurt the ailing Turkish economy. Much of Turkey’s foreign trade is with European Union countries. The Netherlands is the 10th biggest buyer of Turkish exports, while Dutch direct investments in Turkey are some of the largest, totaling $22 billion. Over 2,500 Dutch companies are active in Turkey, including global giants such as Shell, Philips, Unilever and ING Bank. Days before the crisis, Dutch energy giant Vitol concluded a deal to buy Turkey’s largest fuel distributor, Petrol Ofisi, for 1.368 billion euros ($1.47 billion).

About 79% of the over 300,000 Turks living in the Netherlands are dual citizens. Some 23,000 Turkish entrepreneurs with a total sales of $9 billion are active in the country.

Besides its major economic presence in Turkey, the Netherlands sends about 1 million tourists to Turkey every year. The tourism sector is likely to be the first to feel the fallout of the crisis, which comes at a time when travel agencies already report a 30% overall drop in bookings. Fears are rife that the latest rows will further deter European tourists.

Turkish opposition parties, meanwhile, have joined the government in denouncing the treatment of Turkish ministers, yet they allege that the AKP is knowingly orchestrating the crises. In their view, Erdogan and the AKP are seeking to create artificial tensions and enemies, both at home and abroad, in a bid to fan nationalist and Islamist sentiments ahead of the referendum, hoping that this will boost the “yes” vote.

A critical element here is the Nationalist Action Party (MHP), whose leadership has allied with the AKP but failed to rally its base behind the constitutional changes amid a bitter in-house schism. So by escalating nationalist and religious rhetoric, Erdogan and the government appear to aim at the MHP base, the majority of which is inclined to vote “no” at the referendum, according to opinion polls.
It is interesting, though, that Ankara has been harsher on the Netherlands than on Germany. Moreover, no Turkish minister has tried to challenge Austria, which has completely shut its doors. This seems to suggest a policy of calculated tensions, aimed at maximum political gains with minimum damage, in which the Netherlands is chosen as the essential target. And the substance of the sanctions against the Netherlands, which Rutte himself described as “not too bad,” suggest they have been outlined in a way to allow for a speedy normalization after April 16.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα έγγραφα που διέρρευσαν τη προηγούμενη εβδομάδα από τη CIA (Central Intelligence Agency, Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών) των ΗΠΑ. Είναι ένα έγγραφο με τίτλο «Fine Dining (Case Officer Toolset) Concepts» (Θέματα Καλού Δείπνου (Εργαλειοθήκη Αξιωματικού Υπόθεσης) και θα δούμε σε βάθος τι περιλαμβάνει σε αυτό το άρθρο.

Όπως βλέπετε και παραπάνω από το μέχρι πριν λίγες ημέρες άγνωστο τμήμα της CIA, αυτή η διαρροή ήταν μέρος της συλλογής Vault 7 (Θησαυροφυλάκιο 7) από κάποια ομάδα του Information Operations Center (Κέντρο Επιχειρησιακών Πληροφοριών). Στη κατηγοριοποίηση του είναι ως μέρος του OSB (Operational Support Branch, Τομέας Επιχειρησιακής Υποστήριξης) και το κωδικό του όνομα είναι «Fine Dining» (Καλό Δείπνο).

Είναι σημαντικό να κατανοήσει κανείς ότι σε αντίθεση με την NSA (National Security Agency, Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας), η CIA έχει ένα πολύ διαφορετικό τρόπο εργασίας. Αντί για μαζικές παρακολουθήσεις και τη τεράστια βαρύτητα στο τεχνικό μέρος, η CIA είναι πιο γνωστή για τις παραστρατιωτικές της επιχειρήσεις και τη συλλογή πληροφοριών από ανθρώπους, το γνωστό HUMINT (Human Intelligence, συλλογή πληροφοριών από ανθρώπινες πηγές). Αυτό αντικατοπτρίζεται και στα τεχνικά τους μέσα. Για παράδειγμα, το ερωτηματολόγιο ξεκινάει με μερικά υποθετικά σενάρια τεχνικών επιθέσεων. Είναι αυτό που βλέπετε παρακάτω και όπως είναι προφανές, αφορούν επιχειρήσεις όπου υπάρχει φυσική πρόσβαση στο στόχο. Κάτι αρκετά σπάνιο για την NSA, αλλά βασικό μέρος των επιχειρήσεων της CIA. Μία διευκρίνηση για να είναι καλύτερα κατανοητό. Ο «Αξιωματικός Υποθέσεως» είναι ειδικότητα της CIA. Η αρμοδιότητα του είναι η δημιουργία και διαχείριση ενός δικτύου πληροφοριών για μία υπόθεση. Το δίκτυο αυτό μπορεί να περιλαμβάνει πληροφοριοδότες, πράκτορες, διπλούς πράκτορες, κ.α.

Χειριστής Στόχος Συσκευή
Αξιωματικός Υπόθεσης Πράκτορας Υπολογιστής/Τάμπλετ (Surface)
Αξιωματικός Υπόθεσης Πράκτορας Αφαιρούμενα Μέσα (CD, DVD, Μνήμη USB, Κάρτα SD, Εξωτερικός Σκληρός Δίσκος, Κινητό Τηλέφωνο, Συσκευές Truecrypt)
Αξιωματικός Υπόθεσης Υποψήφιος Πράκτορας Υπολογιστής/Τάμπλετ (Surface)
Αξιωματικός Υπόθεσης Υποψήφιος Πράκτορας Αφαιρούμενα Μέσα (CD, DVD, Μνήμη USB, Κάρτα SD, Εξωτερικός Σκληρός Δίσκος, Κινητό Τηλέφωνο, Συσκευές Truecrypt)
Πράκτορας Ξένη Οντότητα Δίκτυα Υπολογιστών (Τάμπλετ, Σταθμοί Εργασίας, Φορητοί Υπολογιστές, Εξυπηρετητές, Σταθμοί)
Υποψήφιος Πράκτορας Ξένη Οντότητα Δίκτυα Υπολογιστών (Τάμπλετ, Σταθμοί Εργασίας, Φορητοί Υπολογιστές, Εξυπηρετητές, Σταθμοί)

Στη συνέχεια το έγγραφο «Fine Dining» προχωράει με την ενότητα που αποκαλεί «Case Officer Configuration Options» (Επιλογές Ρύθμισης του Αξιωματικού Υποθέσεως). Για την ακρίβεια μεταφρασμένη στα ελληνικά αυτή η παράγραφος γράφει το εξής.


«Ο Αξιωματικός Υποθέσεως επιτρέπεται να ρυθμίζει ένα μέρος ή όλες τις ικανότητες των παρεχόμενων εργαλείων. Για τη ρύθμιση ενός εργαλείου για μία επιχείρηση ο αξιωματικός υποθέσεως πρέπει να απαντήσει μία σειρά ερωτήσεων σχετικά με την επιχείρηση. Το παρεχόμενο εργαλείο στη συνέχεια θα ρυθμιστεί βάση των απαντήσεων στις ερωτήσεις.»


Το παραπάνω απόσπασμα δείχνει ακόμα πιο καθαρά αυτό που ήδη περιγράψαμε, δηλαδή ότι σε αντίθεση με την NSA, η CIA δεν αποσκοπεί στη χρήση των εργαλείων αυτών από τεχνικά άτομα, αλλά από πράκτορες που θα έχουν φυσική πρόσβαση στο στόχο. Ασφαλώς, οι ερωτήσεις δε μπορούν να είναι κάτι που θα αποκαλύψει την επιχείρηση και γι’αυτό έχουν ενδιαφέρον. Βλέπετε ολόκληρο το ερωτηματολόγιο μεταφρασμένο στα ελληνικά παρακάτω.

Η τρέχουσα λίστα του ερωτηματολόγιου ρύθμισης εργαλείων του Αξιωματικού Υποθέσεως (υποθέτοντας ότι επιθυμεί τη ρύθμιση ενός νέου μέσου για μία επιχείρηση – πρέπει πρώτα να δημιουργήσει ένα αρχείο υπόθεσης/επιχείρησης):
  1. Ποιος θα χειρίζεται το εργαλείο;
    1. Υπεύθυνος Υποθέσεως ή Τεχνικός Κέντρου Πληροφοριών (Να επιτρέπεις μόνο σε αξιωματικούς υποθέσεων τη συλλογή με αφαιρούμενα μέσα)
    2. Πράκτορας
    3. Υποψήφιος Πράκτορας
    4. Διπλός Πράκτορας
  2. Ποιος είναι ο στόχος της συλλογής;
    1. Πράκτορας
    2. Υποψήφιος Πράκτορας
    3. Διπλός Πράκτορας
    4. Ξένο Κέντρο Πληροφοριών
    5. Ξένη Υπηρεσία Πληροφοριών
    6. Ξένη Κυβερνητική Οντότητα
    7. Διαχειριστής Συστήματος ή Αντίστοιχος Τεχνικός Στόχος
    8. Άλλο
  3. Θα παρακολουθείται ο χειριστής του εργαλείου όταν θα γίνεται η συλλογή;
    1. Ναι
    2. Όχι
    3. Άγνωστο
  4. Το σύστημα στόχος βρίσκεται σε εχθρική χώρα;
    1. Ναι
    2. Όχι
  5. Σκοπεύετε να συλλέξετε δεδομένα από στόχους Αφαιρούμενων Μέσων (Μνήμες USB, Κάρτες SD, CD, κτλ.) ή από συστήματα στόχους (Φορητοί Υπολογιστές, Σταθεροί Υπολογιστές, Τάμπλετ, ή Εξυπηρετητές);
    1. Αφαιρούμενα Μέσα
    2. Συστήματα
  6. Τι είναι ο στόχος;
    1. Φορητός Υπολογιστής
    2. Σταθερός Υπολογιστής
    3. Εξυπηρετητής Windows
    4. Τάμπλετ Microsoft Surface
    5. Άγνωστο
  7. Τι λειτουργικό σύστημα τρέχει στο σύστημα στόχο;
    1. Windows XP
    2. Windows Vista
    3. Windows 7
    4. Windows 8/8.1
    5. Windows 10
    6. Άγνωστο
  8. Εάν γνωρίζετε, λογισμικό ασφαλείας που τρέχει στα συστήματα (θα υπάρχει κάποια λίστα με PSP, Λογισμικό Πρόληψης Απώλειας Δεδομένων, προστασία USB, και εργαλεία ελέγχου);
    1. PSP
    2. Λογισμικό Πρόληψης Απώλειας Δεδομένων, Προστασία USB;
    3. Εργαλεία Ελέγχου
    4. Άγνωστο
  9. Είναι το σύστημα συνδεδεμένο στο διαδίκτυο;
    1. Ναι
    2. Όχι
    3. Άγνωστο
  10. Θα έχεις πολλαπλές ευκαιρίες πρόσβασης στο στόχο;
    1. Ναι
    2. Όχι
    3. Άγνωστο
  11. Πόσο χρόνο θα έχεις στο στόχο;
    1. <1 li="">
    2. 5 λεπτά
    3. 5-10 λεπτά
    4. 10-30 λεπτά
    5. 30+ λεπτά

  12. Πορεία Δεδομένων (εσωτερική δρομολόγηση);
  13. Θα ήθελες στοιχεία συστήματος για το στόχο να συλλεχθούν (συνιστάται);
    1. Ναι
    2. Όχι
  14. Τι πληροφορίες σχετικές με το σύστημα θέλετε να συλλέξετε;
    1. Γεωγραφικές συντεταγμένες (Πόσο επιθετικά;)
    2. Πληροφορίες Χρήστη / Ταυτοποίηση
    3. Αντικατασκοπεία/Στρατιωτικές Πληροφορίες
    4. Μοτίβο Ζωής
    5. Πληροφορίες Επιστροφής
    6. Γενικά Στοιχεία Συστήματος (Πόσο επιθετικό να είναι στο δίκτυο;)
  15. Θέλετε να συλλέξετε αρχεία από το σύστημα στόχο;
    1. Ναι
    2. Όχι
  16. Τι είδη αρχείων θέλετε να συλλέξετε;
    1. Έγγραφα Office (Microsoft Office, Open Office, Έγγραφα Adobe PDF (Word, Excel, Powerpoint, λεπτομέρειες;))
    2. Φωτογραφίες
    3. Ήχο
    4. Βίντεο
    5. Άλλους Τύπους Αρχείων
  17. Ο χειριστής θα έχει δικαιώματα διαχειριστή συστήματος στο στόχο;
    1. Ναι
    2. Όχι
    3. Άγνωστο
  18. Ερωτήσεις σχετικά με την εφαρμογή απόκρυψης
  19. Επιχειρησιακή Κρυπτογράφηση και/ή Κρυπτογράφηση Υλικών (Μόνο για Εσωτερική Παρακολούθηση)
  20. Αίτημα Λειτουργίας (Μόνο για Εσωτερικές Χρήσεις)
Το ερωτηματολόγιο αυτό είναι από το Φεβρουάριο του 2016 άρα ίσως να υπάρχουν μικρές διαφορές αλλά δε θα περιμέναμε κάποια ουσιαστική διαφορά μέσα σε ένα χρόνο. Το έγγραφο συνεχίζει με μία σειρά από σημειώσεις για το μέλλον. Με βάση του ότι αυτό το έγγραφο είναι ενός έτους μπορούμε να υποθέσουμε ότι κάποια από αυτά, αν όχι όλα, σήμερα είναι μέσα στις ικανότητες της CIA. Βλέπετε τις σημειώσεις αυτές σε ελληνική απόδοση παρακάτω.


Σημειώσεις και Μελλοντικά Σχέδια
Μία εργαλειοθήκη που να επιτρέπει στους Τεχνικούς του Κέντρου Πληροφοριών και ίσως στους Αξιωματικούς Υποθέσεως να κάνουν εγκαταστάσεις χωρίς σύνδεση δικτύου.

Επιχειρησιακή Οργάνωση:
– Όλα αποθηκεύονται σε «Φακέλους Υπόθεσης» με «Αρχεία Επιχείρησης» ώστε με αυτό το τρόπο μία υπόθεση μπορεί να έχει πολλαπλές επιχειρήσεις, κτλ.
– Κράτησε αντίγραφα ασφαλείας από όλα τα αρχεία υποθέσεων
– Ένα αρχείο επιχείρησης πρέπει να αναφέρεται για αναζήτηση, μετέπειτα επεξεργασία, και ρύθμιση

Λειτουργία διεπαφής χρήστη:
– Εντοπισμός των μέσων για αυτούς κατά τη μετέπειτα αναζήτηση (αυτοματοποιήστε όσο περισσότερα γίνεται)
– Αναφορά Κατάστασης των Μέσων Μετέπειτα Επεξεργασίας
– Άνοιγμα του Φακέλου Συλλογής για αυτούς
– Διαχωρισμός της Αναγνώρισης σε Κατηγορίες
– Φύλλα Περίληψης για τα στοιχεία συστήματος
– Προετοιμασία των μέσων για αυτούς (διαγραφή όλων)

Πιθανά Μέσα Αρχικής Εκτέλεσης Εντολών:
– VLC Player
– Irfan View
– Φορητά PSP (ClamAV, Kaspersky Anti-RootKit, McAfee, κτλ)
– Λογισμικό Αντιγράφων Ασφαλείας
– Περιηγητής Αρχείων
– Σημειωματάριο
– Φορητός Περιηγητής Ιστού
– Φορητός Περιηγητής Ηλ. Ταχυδρομείου
– 2048, Sudoku, κάτι άλλο
– Φορητό πρόγραμμα αντικατάστασης γραμμής εντολών – CMDER
– Sandisk Vault ή το λογισμικό U3
– Διπλό-κλικ (στυλ καμικάζι)

Διάφορα:
– Γραμμή Αναφοράς Προβλημάτων/Αυτόματη Ειδοποίηση Ασφαλείας PSP
– Αυτόματη διαγραφή 6 μήνες μετά την ενεργοποίηση;
– Τι γίνεται εάν ο στόχος θέλει ένα αντίγραφο της εφαρμογής; / Αυτόματη διαγραφή εάν δεν εκτελείται από συγκεκριμένο μέρος
– Κάρτες μνήμης Flash
– Προγραμματιστικά να μην επιτρέπεται η προβολή διαθέσιμων εργαλείων στο στόχο;
– Μεταφορά από Εφαρμογές σε DLL με χρήση του COM σε Stub;
Σε μελλοντικά άρθρα θα κάνουμε αναλυτική περιγραφή όλων των εργαλείων της συλλογής «Fine Dining» της CIA και του τρόπου λειτουργίας τους. Αυτό το άρθρο είναι μία καλή βάση για να γίνουν τα εργαλεία αυτά καλύτερα κατανοητά.

Πηγή DefenceGr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο πρόεδρος της Βουλγαρίας Ρούμεν Ράντεφ κατηγόρησε χθες Παρασκευή τη γειτονική Τουρκία για «απαράδεκτη ανάμιξη» στην προεκλογική εκστρατεία για τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που θα διεξαχθουν στις 26 Μαρτίου στη χώρα του και προειδοποίησε πως η κυβέρνησή του δεν θα αποδεχθεί την ανάμιξη αυτή.

«Η Τουρκία είναι γείτονάς μας, φίλη μας και εταίρος μας και είμαστε αποφασισμένοι να αναπτύξουμε σχέσεις καλής γειτονίας», δήλωσε ο Ράντεφ στη δημόσια βουλγαρική τηλεόραση BNT. «Όμως η ανάμιξη της Τουρκίας στις εκλογές μας είναι γεγονός και η ανάμιξη αυτή είναι απαράδεκτη», υπογράμμισε.

Οι δηλώσεις αυτές γίνονται έπειτα από μια εβδομάδα εντάσεων ανάμεσα στις δύο χώρες σχετικά με την υποστήριξη που προσφέρει η Άγκυρα στο νέο κόμμα της τουρκικής μειονότητας Ντοστ («φίλος» στα τουρκικά). Η μειονότητα αυτή αριθμεί περίπου 700.000 ανθρώπους, σε συνολικό βουλγαρικό πληθυσμό 7,4 εκατομμυρίων, και περίπου 60.000 Τούρκοι που έχουν την βουλγαρική υπηκοότητα ψηφίζουν στην Τουρκία.

Ο τούρκος υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων Μεχμέτ Μουεζίνογλου κάλεσε τους τουρκικής καταγωγής βούλγαρους πολίτες να ψηφίσουν το Ντοστ. Και στις 7 Μαρτίου, η Σόφια κάλεσε τον πρεσβευτή της Τουρκίας Σουλεϊμάν Γκιοκτσέ για να καταγγείλει την εμφάνισή του σε ένα προεκλογικό κλιπ του κόμματος αυτού.

Οι κινήσεις αυτές προκάλεσαν την οργή της Σόφιας, η οποία κατήγγελλε ήδη την «ανάμιξη» της Τουρκίας στις βουλγαρικές υποθέσεις.

Χθες το βράδυ, ο αρχηγός του βουλγαρικού κράτους απηύθυνε έκκληση για ηρεμία. Όμως, προειδοποίησε, «οι βουλγαρικοί θεσμοί και οι αρμόδιες υπηρεσίες εργάζονται δραστήρια για την εξάλειψη κάθε ανάμιξης στην εκλογική διαδικασία μας και στις εσωτερικές υποθέσεις μας».

Καθώς οι σχέσεις ανάμεσα σε πολλές χώρες της ΕΕ και την Άγκυρα έχουν επιδεινωθεί επειδή απαγορεύθηκε σε τούρκους αξιωματούχους να πραγματοποιήσουν συγκεντρώσεις για το συνταγματικό δημοψήφισμα που θα διεξαχθεί στις 16 Απριλίου στην Τουρκία, η Σόφια εκφράζει φόβους ότι θα καταστεί πιο εύθραυστη η μεταναστευτική συμφωνία που συνήφθη τον Μάρτιο 2016 ανάμεσα στην ΕΕ και την Τουρκία.

Η Βουλγαρία, η οποία έχει σύνορα μήκους 270 χιλιομέτρων με την Τουρκία, εκτιμά ότι θα δεχθεί ισχυρό πλήγμα, αν η Άγκυρα καταγγείλει αυτή τη συμφωνία, εξήγησε ο βούλγαρος πρόεδρος στη χθεσινή παρέμβασή του.

«Η άνοδος των εντάσεων στον άξονα ΕΕ-Τουρκίας θα έχει τις πιο ισχυρές συνέπειες στη Βουλγαρία, επειδή βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή», υπογράμμισε ο Ρούμεν Ράντεφ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Το περίφημο «Μαρς της Σμύρνης», (İzmir Marşı), που έψαλαν οι οπαδοί της ποδοσφαιρικής ομάδας Μπεσίκτας στον αγώνα τους με τον Ολυμπιακό στην Κωνσταντινούπολη, είναι ένας ύμνος προς τον Κεμάλ Ατατούρκ που έριξε στην θάλασσα τους Έλληνες στην Σμύρνη το 1922. Οι οπαδοί της Μπεσίκτας φημίζονται για τα κεμαλικά τους φρονήματα, σε αντίθεση με τους οπαδούς της Φενέρ Μπαχτσέ που πρόσκεινται στον ισλαμιστή Ταιγίπ Ερντογάν.

Είναι γεγονός πως για πρώτη φορά στην σύγχρονη πολιτική ιστορία της Τουρκίας, σε μια πολύ κρίσιμη προεκλογική περίοδο τα δυο αντίπαλα στρατόπεδα, δηλαδή οι Ισλαμιστές του Ερντογάν και οι Κεμαλικοί συναγωνίζονται σε ανθελληνικές κορώνες με όλες τις επικίνδυνες συνέπειες αυτής τη εξέλιξης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πολιτικοί αρχηγοί όπως ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, αρχηγός των εθνικιστών που όμως συμμάχησαν με τον Ερντογάν, η Μεράλ Ακσενέρ, η αντίπαλη του Μπαχτσελί στο στρατόπεδο των εθνικιστών αλλά και ο ισλαμιστής πρωθυπουργός, Μπιναλί Γιλντιρίμ, όπως και ο υπουργός Εξωτερικών της ισλαμικής κυβέρνησης, Μεβλούτ Τσαούσογλου, συναγωνίζονται σε απειλές κατά της Ελλάδας για την… «παράνομη» κατοχή δεκάδων «τουρκικών» νησιών στο Αιγαίο.

Όλα αυτά δημιουργούν μια άκρως επικίνδυνη ατμόσφαιρα, καθώς ο τυχοδιωκτισμός και η οπορτουνιστική πολιτική έχει κυριαρχήσει τελευταία στην Άγκυρα. Χαρακτηριστικό αυτής της ανθελληνικής ατμόσφαιρας, είναι η μεγαλειώδης αυτές τις μέρες «εκτέλεση-προβολή» του Μαρς της Σμύρνης από τον Haluk Lebent, μια κεμαλική εκτέλεση που δίνει ένα μήνυμα με έντονο ανθελληνικό χρώμα.

Αλλά το πιο επικίνδυνο σημείο σε αυτή την κατάσταση, είναι οι διάφορες φήμες που κυκλοφορούν στην τουρκική πρωτεύουσα πως ο Ερντογάν αν καταλάβει πως δε πάνε καλά τα πράγματα στο πιο κρίσιμο δημοψήφισμα στην πολιτική του καριέρα, θα προκαλέσει μια μεγάλη κρίση με την Ελλάδα, δημιουργώντας ένα τετελεσμένο γεγονός με ανυπολόγιστες συνέπειες στην ευρύτερη περιοχή.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά στην εκρηκτική γείτονα, εμείς εξακολουθούμε να κατατριβόμαστε στην μνημονιακή μας μιζέρια ενώ τα σύννεφα από ανατολάς πυκνώνουν όλο και περισσότερο.


Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

By Ali Hashem

Six years into the crisis in Syria, Iran sees the outcome of the conflict as shaping the new Middle East. It was Iran’s first overt foreign intervention in decades, one that some Iranian ideologues have called a war for existence. Iranian officials say it spared the Islamic Republic from having to fight a similar war within its own borders. Yet it has been costly, draining and merciless in terms of material losses, and even worse when it comes to Iran’s image in the Muslim world. It has limited Iran’s options and has caused alliances — notwithstanding the common ground Iran shares with its partners — to seem very shaky and fragile.

“Iran learned a lot from these years,” an Iranian military source told Al-Monitor on condition of anonymity. The source said the conflict in Syria has not been a traditional war where things can easily be anticipated: “The mandate was changing from one day to another. When Iran decided to take part in the war via our military advisers, Syrian President Bashar al-Assad was on the verge of falling. More than 70% of the country was under [the control of] terrorist groups who were enjoying widespread international, regional states’ and popular support. Today, President Assad has the upper hand, and the world knows well that he’s the only choice for those who seriously want to defeat terrorism. Yet this is not the final phase.”

In Tehran, political and military elites believe enemies of the “resistance axis” created the crisis in Syria to take revenge for what Iranian elites see as the latter’s achievements and widespread popularity in the region. “It’s obvious that after the 33-day war in Lebanon and Hezbollah’s victory over Israel [in 2006], the Americans and their local agents started thinking of how to defeat us,” an Iranian official told Al-Monitor on condition of anonymity. The official said, “Since they can’t wage a war on Iran and their attempt to destroy Hezbollah failed, there was only one option at that time left — hitting the heart: Syria.” Therefore, according to the Iranian official, the Islamic Republic had no choice but to defend itself, and therefore, “Iran’s struggle in Syria is different from others: It’s an existential war with no choice for us but to win. All the other parties fighting in Syria can afford to win or lose, save Iran. Not winning this war will have dire consequences not only for Iran but for the Shiites of the world. Therefore, it was the Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei who took the decision to help Syria. It was both a religious and a political decision.”

The story of the Iranian decision to intervene in Syria has been a question for many, mainly with regard to how the decision was taken and whether a plan was in place from day one. Filling out the picture is the account of former Iranian member of parliament Esmail Kowsari — a former commander in the Islamic Revolutionary Guards Corps (IRGC) — who told the semi-official Fars News Agency in November 2013 how Hezbollah chief Hassan Nasrallah had gone to Ayatollah Khamenei with fears that Assad would be toppled. Kowsari said that Nasrallah, nine months after the Syrian war started, had concluded that the situation was bad and was almost over. Nasrallah was quoted as saying, "Along with some officials, we went to the [supreme] leader and told him our thoughts. After we finished speaking, he said: ‘No, that is not the case. We must just do our duty. If we do our duty, Assad and Syria will be stable.'”

The Iranian military source confirmed this account to Al-Monitor, adding, “When Nasrallah returned to Beirut, he met the [Hezbollah] Shura Council and told it about the [supreme] leader’s point of view; he asked them to prepare their plans. At the same time, Ayatollah Khamenei started meeting the leadership of the IRGC and asked it to put together their views and road map for how this conflict could end.” The Iranian source elaborated that Khamenei had two main concerns: preserving the weapons pipeline to Lebanon and keeping the holy shrines in Syria safe. The source said the two main leaders chosen to ensure that these objectives were met were Nasrallah and IRGC Quds Force commander Qasem Soleimani.

A third man with a key role to play was IRGC Gen. Hossein Hamedani, who was killed in Syria in October 2015. Hamedani’s role was essential in leading the forces on the ground. He left behind a full account of what happened on the way to Syria. The book, titled “Letters of the Fish,” focuses on Hamedani's life. He recalls surprise at his being asked to go to Syria and how he met with many figures and visited several areas. He said 75% of the country "was under the control of the terrorist groups.” He added, “After some time, I sent a detailed report to the supreme leader, asking him to allow me to return to Iran, given that the Syrians weren’t making use of our presence. The leader told Hajj Qasem [Soleimani]: ‘You shouldn’t leave and return! Syria is sick, but doesn’t know it is sick; this disease should be explained to Syrian politicians and statesmen.'”

Hamedani also sent a report to the leadership of the IRGC. That report was later read by Ayatollah Khamenei, who asked Hamedani to consult with Nasrallah, who — according to the book — was “in charge of all the policies of the resistance axis in Syria.” Hamedani had more than 100 proposals for steps to be implemented, along with five main suggestions on the political, economic, cultural, military and security fronts. Since Nasrallah was the man in charge of Syria, Hamedani and his aides went to meet him in Beirut, with the discussions lasting “from the evening prayer until the morning prayer.” The book says the Hezbollah chief saw no need for political, cultural and economic steps at that time, saying, “Bashar Assad and the Baath Party are drowning to their necks in a quagmire. Nothing is left until they completely drown.” Hamedani then quotes Nasrallah as saying, “On the cultural side, do you want to teach them how to pray? Set up classes and teach them? Discuss spirituality with them? The time isn’t right; they are drowning! On the economic side, you want to sew clothes for them? You want to give them food? Those people need no food; they are vanishing. On the political front, you want to discuss the correct structure for the regime and reform it? They are losing everything!” Nasrallah concluded, “First we have to get Bashar and the Syrian government outside the quagmire; then, we’ll clean them, give them clothes, feed them, ask them to study and do their prayers. Now is the time to get them out [of the quagmire], and this is the strategic move.”

Hamedani’s account along with other ones by various Iranian commanders tell a lot about the Syrian war and about how and why Iran is keen to fight to the last man standing. Today, just as when Iran decided to enter Syria, the Islamic Republic continues to believe that compromising Damascus is akin to giving up Tehran — and that whatever the price of the war, it will never exceed the cost of losing it.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου