Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Μαρ 2016

Ο παγκόσμιος Τύπος και οι διαμορφωτές γνώμης αντιδρούν σοκαρισμένοι και φτιάχνουν πρωτοσέλιδα, κάθε φορά που η Τουρκία και ο Ερντογάν καταπατούν τα δημοκρατικά ιδεώδη, φιμώνουν τον Τύπο, σέρνουν στα δικαστήρια και φυλακίζουν όποιον έχει αντίθετη άποψη, ή δεν σέβονται τις δικαστικές αποφάσεις εάν δεν είναι της αρεσκείας τους.

Σχολιάζει ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος

Διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους διότι ο Ερντογάν εκβιάζει και παζαρεύει ξεδιάντροπα την Ευρώπη για τους Σύρους πρόσφυγες και δεν συμπεριφέρεται ως όφειλε σαν πιστός σύμμαχος. Το προφανές λάθος εδώ είναι ότι εκλαμβάνουν την Τουρκία ως Δυτική χώρα επειδή είναι μέλος του ΝΑΤΟ.

Αλλά η Τουρκία είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια χώρα μέλος του ΝΑΤΟ. Είναι μία χώρα με ξεχωριστή ιστορία, κουλτούρα, γλώσσα και θρησκεία που δεν έχει τίποτε το κοινό με τις υπόλοιπες ΝΑΤΟϊκές χώρες. Η Τουρκία (ως διάδοχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) έζησε δίπλα στην Ευρώπη αλλά ποτέ μαζί της.

Η Ευρωπαϊκή κουλτούρα εδράζεται στον Χριστιανισμό, ενώ η Τουρκική κουλτούρα στο Ισλάμ και όπως ήταν φυσικό οι δύο κουλτούρες διαμορφώθηκαν και εξελίχθηκαν με τελείως διαφορετικές αρχές και αξίες. Όπως είναι επίσης φυσικό η κουλτούρα της Τουρκικής άρχουσας τάξης αλλά και του λαού της, είναι κοντά στην κουλτούρα των υπόλοιπων Μουσουλμανικών χωρών και όχι της Χριστιανικής Ευρώπης.

Επομένως, ποιος ο λόγος να παραπλανάμε τον εαυτό μας, περιμένοντας από αυτήν να συμπεριφερθεί με έναν τρόπο που δεν είναι ο εαυτός της, ξεχνώντας ποια είναι η Τουρκία και από που προέρχεται; Επειδή ένα μικρό τμήμα της επικράτειας της βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο; Μα αυτό από μόνο του δεν φτάνει για να την κάνει Ευρωπαϊκή χώρα.

Εδώ όμως εγείρεται ένα άλλο καίριο ερώτημα. Για ποιον λόγο έχουμε την απαίτηση η Τουρκία να συμπεριφέρεται σύμφωνα με τις δυτικές αρχές και την ίδια στιγμή ενοχλούμαστε λίγο ή καθόλου με τις φρικαλεότητες της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν;

Αυτή η λανθασμένη αντίληψη που έχουμε για την Τουρκία και η προσδοκία συμπεριφοράς που έχουμε από αυτήν, είναι επόμενο να μας οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα αλλά και λανθασμένη εκτίμηση της πολιτικής της και της στρατηγικής της, εις βάρος των δικών μας συμφερόντων.

Η Τουρκία ήταν, είναι και θα παραμείνει αυταρχική και αντιδημοκρατική, εξαιτίας του παρελθόντος της και της Ισλαμικής θρησκείας που διαμόρφωσε την κουλτούρα της δια μέσου των αιώνων. Προσπαθεί ανεπιτυχώς να ισορροπήσει ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή χωρίς να καταφέρνει να είναι τίποτε από τα δύο.

Καλό είναι λοιπόν να θυμόμαστε ότι η αξία ενός συμμάχου μετριέται από την αξιοπιστία του και όχι από τις συνθήκες που έχει υπογράψει ή τη γεωγραφική του θέση και μόνο. Γιατί το τελευταίο πράγμα που μπορεί να ισχυριστεί κανείς για την Τουρκία, είναι ότι πρόκειται για έναν αξιόπιστο σύμμαχο.

Η Τουρκία περιμένει μόνο οφέλη και όχι υποχρεώσεις από τη συμμαχία της με το ΝΑΤΟ ή την Ευρώπη, θεωρώντας ότι της χρωστούν χάρη που ασχολείται και μόνον. Αυτό είναι κάτι που πολύ δύσκολα θα αλλάξει στο μέλλον.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ημερολόγιο των σημαντικότερων πρόσφατων εξελίξεων στις πολεμικές επιχειρήσεις του Συριακού Μετώπου από το South Front και το Al-Masdar News.
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Η προέλαση στην Παλμύρα


Η ρωσική Πολεμική Αεροπορία έχει στρέψει τελευταία την προσοχή της στο ανατολικό μέτωπο της Χομς, όπου η 67η Ταξιαρχία της 18ης Μεραρχίας Τεθωρακισμένων του Συριακού Στρατού, σε συνεργασία με τις ειδικές δυνάμεις Qawat Al-Nimr του Συριακού Στρατού (γνωστές ως “Τίγρεις”) αλλά και τις ειδικές δυνάμεις Liwaa Suqour Al-Sahra (γνωστές ως “Γεράκια της Ερήμου”), επιχειρούν να προχωρήσουν προς την στρατηγική πόλη της Παλμύρας (Ταντμούρ), η οποία τελεί υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους (ISIS).

Την Κυριακή το πρωί, η Ρωσική Πολεμική Αεροπορία σφυροκόπησε τις θέσεις του ISIS κοντά στον αρχαιολογικό χώρο της Παλμύρας, καταστρέφοντας πολλά οχήματα του εχθρού και αναγκάζοντας την τρομοκρατική ομάδα να φύγει από την εθνική οδό όπου διεξάγεται η μεταφορά του κλεμμένου πετρελαίου τους και οδηγεί στο κυβερνείο της πόλης Ράκα.

Χάρη σε αυτές τις ρωσικές αεροπορικές επιδρομές, οι “Τίγρεις” και οι σύμμαχοί τους μπόρεσαν να καταλάβουν την υπόλοιπη περιοχή γύρω από τα Λατομεία της Παλμύρας μετά από μια σφοδρή μάχη εναντίον των τρομοκρατών του ISIS, που είχαν σκορπιστεί γύρω από αυτό το μέτωπο της ερήμου.

Ως αποτέλεσμα αυτής της προέλασης, οι “Τίγρεις” και οι σύμμαχοί τους κατόρθωσαν να προσεγγίσουν το Κάστρο της Παλμύρας (Καλάτ Ταντμούρ) για πρώτη φορά εδώ και 10 μήνες, φθάνοντας σε απόσταση αναπνοής από τη δυτική πύλη της αρχαίας πόλης.

Οι συριακές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν θέσει ως στόχο τους την απελευθέρωση της πόλης της Παλμύρας, μετά από αρκετές προηγούμενες αποτυχημένες απόπειρες.

Ωστόσο, είναι η πρώτη φορά από την έναρξη των επιχειρήσεων της ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας που επιχειρείται επιτυχώς η ανακατάληψη της Παλμύρας και η απελευθέρωσή της από το ISIS.

Τι προηγήθηκε 

Οι τρομοκράτες του ISIS άρχισαν να προελαύνουν προς το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο του Ντέιρ-εζ-Ζορ, το οποίο ελέγχεται από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Στις 3 Μαρτίου οι δυνάμεις του ISIS έφτασαν στις νότιες πύλες του αεροδρομίου μετά από μια επιτυχημένη μάχη εναντίον του Συριακού Στρατού. Ωστόσο, δεν ήταν σε θέση να σπάσουν την άμυνα του Συριακού Στρατού. Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν.

Η 555η ταξιαρχία της 4ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας του Συριακού Στρατού προχωρεί προς τη βορειοανατολική πλευρά της Χάμα. Η διασταύρωση Ζακίγια, που βρίσκεται δυτικά των συνόρων μεταξύ των επαρχιών της Ράκα και της Χάμα, παραμένει ο στόχος των κυβερνητικών δυνάμεων. Στις 3 Μαρτίου κατέλαβε τις Θέσεις 4 και 5, το Κιρμπάτ αλ-Μπάιντα, και αρκετές κορυφές λόφων κατά μήκος της διαδρομής προς αυτές. Συγκρούσεις σημειώθηκαν επίσης στο χωριό Ζακίγια, το οποίο βρίσκεται επί της εθνικής οδού Σαλαμίγια-Ράκα.

Εν τω μεταξύ, ο Συριακός Στρατός συνέχισε να προελαύνει προς την πόλη της Παλμύρας, καταλαμβάνοντας την κορυφή του όρους Τζαμπάλ Τζαζάλ και τις παρακείμενες πετρελαιοπηγές του. Νότια της Παλμύρας, ο Συριακός Στρατός προχώρησε προς το Ουάντι-αλ-Ντακίρα, και κατέλαβε ένα τμήμα της κοιλάδας του μετά από μια σφοδρή μάχη με το ISIS.

Η φιλοκυβερνητική ομάδα "Λίγουα Σουκούρ αλ-Σαχρά" αναπτύχθηκε στο μέτωπο της Παλμύρας. προκειμένου να ενισχύσει τις δυνάμεις του Συριακού Στρατού στην προσπάθειά τους να απελευθερώσουν την πόλη.

Στις 3 Μαρτίου, το ISIS και το Μέτωπο αλ-Νούσρα επεχείρησαν για άλλη μια φορά να κόψουν στα δύο την εθνική οδό Χαλεπίου-Κανάσερ-Ιτρίγια. Ωστόσο, ο Συριακός Στρατός και οι συμμαχικές δυνάμεις αναχαίτισαν αυτή την επίθεση.

Δεδομένου ότι η εθνική οδός Κανάσερ-Χαλεπίου είναι τώρα εκτός κινδύνου, οι φιλοκυβερνητικές δυνάμεις, οι οποίες έχουν συγκεντρωθεί στην περιοχή, ετοιμάζονται για μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση στο Νοτιοανατολικό Χαλέπι. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το Γενικό Επιτελείο του Συριακού Στρατού αποφάσισε να αναπτύξει μια σημαντική δύναμη στην πόλη της Ιτρίγια, η οποία βρίσκεται βορειοανατολικά της επαρχίας Χάμα. Η πόλη συνορεύει με την επαρχία του Χαλεπίου στα βόρεια και βρίσκεται 15 χλμ δυτικά του άξονα της Ράκα.

Ο Συριακός Στρατός προελαύνει στην Λατάκεια



Η Συριακός Στρατός ξεκίνησε μια στρατιωτική επιχείρηση για την απελευθέρωση της στρατηγικής σημασίας κωμόπολης Καμπάνι, η οποία ελέγχεται από το Μέτωπο αλ-Νούσρα και τους συμμάχους του. Έτσι, η 103η ταξιαρχία του Συριακού Στρατού επιτέθηκε στη νότια πλευρά του Καμπάνι και οι Σύριοι πεζοναύτες συνέχισαν την προέλασή τους κατά μήκος της εθνικής οδού Χαλεπίου-Λατάκειας (Μ-4). Αν το Καμπάνι ανακαταληφθεί, ο Συριακός Στρατός θα είναι σε θέση να προχωρήσει προς τις περιοχές νότια του Τζιζρ-αλ-Σουγκούρ. Η πόλη αυτή είναι ένας μεσοπρόθεσμος στόχος της συνεχιζόμενης προέλασης των Συρίων.

Ο Συριακός Στρατός έκανε έφοδο στις θέσεις του ISIS στο χωριό Φαχ και ανάγκασε την τρομοκρατική ομάδα να αποσύρει τις δυνάμεις της από το χωριό και τα παρακείμενα αγροκτήματα στην επαρχία του Χαλεπίου.

Σφοδρές μάχες μεταξύ των κουρδικών πολιτοφυλακών και του ISIS έλαβαν χώρα στην περιοχή ανάμεσα στην συνοριακή πόλη Ταλ Αμπιάντ και στο αλ-Καντάρι, κοντά στην εθνική οδό Ράκα-Τουρκίας.

Εν τω μεταξύ, τα συριακά στρατεύματα αναπτύχθηκαν σε περιοχές νοτιοανατολικά του Χαλεπίου και βορειοανατολικά της Χάμα, στα πλαίσια της προετοιμασίας τους για μια κοινή επιχείρηση κατά των τρομοκρατών, με στόχο την απελευθέρωση περισσότερων εδαφών στην επαρχία της Ράκα.

Στις 2 Μαρτίου, είχαν υπογραφεί συμφωνίες κατάπαυσης του πυρός με τέσσερις διοικητές μονάδων που ανήκουν στην λεγόμενη “μετριοπαθή αντιπολίτευση”, οι οποίες μονάδες ελέγχουν τις κωμοπόλεις Καφάρ, Σαμς και Γκουμπγκίμπ της επαρχίας Νταράα. Ο συνολικός αριθμός των συμφωνιών που έχουν υπογραφεί ανέρχεται σε 40, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη συνομιλίες με άλλες 11 ομάδες.

Το ρωσικό “Κέντρο για τη Συμφιλίωση των Αντιτιθέμενων Πλευρών” διένειμε 6 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους κατοίκους των οικισμών Κινέιμπα, Βάλι-Σεϊχάν και Χαναμπούς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Αυτή τη στιγμή έχουμε μια Ευρώπη κυβερνήσεων που δεν μπορεί καν να αποφασίσει» είναι η διαπίστωση, που με σχετική πικρία ξεκίνησε την παρέμβασή του ο αρχηγός των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών Τζιάνι Πιτέλα.

«Είναι σημαντικό να προχωρήσουμε σε μια συμφωνία με την Τουρκία, αρκεί να μην υπάρχει καμία απολύτως αμφισημία. Οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι όχι εμπορεύματα, η Συμφωνία δεν μπορεί επομένως να αποτελέσει παζάρι εις βάρος των ανθρώπων. Να μην μπερδεύουμε το προσφυγικό με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας και το θέμα των προξενικών θεωρήσεων», υπογράμμισε ο κ. Πιτέλα.

«Δεν δίνουμε εν λευκώ επιταγή, το δε Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να εξετάσει τις προτάσεις της Τουρκίας. Θέλουμε μια συνεργασία που να σέβεται το διεθνές δίκαιο και τη σύμβαση της Γενεύης». τόνισε.

Ο κ. Πιτέλα κάλεσε τους συναδέλφους του «να μην ξεχνούν αυτές τις ώρες την Ελλάδα», που «μοιάζει να γίνεται κλουβί για τους μετανάστες που συσσωρεύονται και βρίσκονται σε αδιέξοδο». Είναι σημαντικό να βοηθήσουμε την Ελλάδα, είπε, μέσω μετεγκατάστασης σε άλλες χώρες και ανθρωπιστικής βοήθειας.

«Όταν θα γίνει η πρώτη μετεγκατάσταση από την Ελλάδα, θα πρέπει να σταματήσουν όλες οι παράνομες διελεύσεις προς την ΠΓΔΜ και τις άλλες χώρες», ανέφερε, επίσης.

Συνεχίζοντας, υπογράμμισε ότι δεν μπορούμε να να εξωτερικεύουμε τα ευρωπαϊκά προβλήματα σε άλλες χώρες. Δεν θα λύσουν τα δικά μας προβλήματα οι άλλες χώρες. Η ΕΕ πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της μέσω δεσμευτικών αποφάσεων.

«Ας μην περιμένουμε να κάνουν οι άλλοι για μας αυτά που εμείς πρέπει να κάνουμε. Η πτώση της ΕΕ θα σταματήσει μόνο εάν καταφέρουμε να κτίσουμε την ηθική μας δύναμη, να κτίσουμε την αξιοπιστία μας, αυτή που μας προωθούσε και μας προέβαλε σε όλον τον κόσμο», κατέληξε ο κ. Πιτέλα.

Για «οικτρή εικόνα έναντι της κοινής γνώμης» μίλησε η επικεφαλής της Ενωτικής Αριστεράς Γκαμπριέλε Τσίμερ, αναφορικά με τη συνάντηση ΕΕ-Τουρκία.

«Τη Δεύτερα, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων έδειξαν έτοιμοι να δεχτούν το δηλητηριασμένο δώρο της Τουρκίας. Η κατάσταση είναι απαράδεκτη, δεν μπορούμε να παζαρεύουμε για τις ανθρώπινες ζωές και τα ανθρώπινα δικαιώματα» υπογράμμισε.

«Εμείς παραδώσαμε τον εαυτόν μας στην Τουρκία, έχοντας ξεχάσει όλα όσα έχουμε πει έως τώρα. Είμαστε έτοιμοι να συνεργασθούμε με μια χώρα που σκοτώνει τον πληθυσμό της, που βομβαρδίζει στη Συρία. Αυτό δεν μπορούμε να το δεχτούμε και θα πρέπει να πούμε όχι σε μια συμφωνία με τον Ερντογάν». 

Για την κ. Τσίμερ, αυτό που προτείνεται τώρα μεταφράζεται σε «κατηγοριοποίηση των προσφύγων με βάση την εθνικότητα ή τη χώρα προέλευσης. Τούτο είναι παραβίαση του διεθνούς δικαίου».

«Αυτό που είδαμε τη Δεύτερα δεν ήταν ευρωπαϊκή λύση. Οι προσπάθειες των ηγετών αφορούσαν αποκλειστικά τα ενδιαφέρονται και τα συμφέροντά τους ως εκπρόσωποι των χωρών τους, δεν έκαναν κανένα βήμα παραπάνω», τόνισε, επίσης, η επικεφαλής της Ενωτικής Αριστεράς, ενώ υπογράμμισε την έλλειψη αλληλεγγύης προς την Ελλάδα.

«Για την Ελλάδα βλέπουμε ότι η Κομισιόν έχει προτείνει ένα εργαλείο ανθρωπιστικής βοήθειας. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να δώσει τη λύση του προβλήματος. Δεν αλλάζει σε τίποτα το βάρος που κουβαλάει η Ελλάδα, ούτε και την έλλειψη της δικής μας αλληλεγγύης προς ένα κράτος-μέλος. Κάνεις δεν μπορεί να θεωρεί ότι μπορούμε να κάνουμε την Ελλάδα ένα ακυβέρνητο κράτος. Δεν μπορεί να γίνει ένας χώρος συσσώρευσης προσφύγων», επισήμανε η κ. Τσίμερ.

«Ηθική πτώχευση» είναι οι λέξεις που χρησιμοποίησε ο συμπρόεδρος των Πρασίνων Φιλίπ Λάμπερτς. «Ηθική αποτυχία, γιατί αντί να τον τιμωρήσουμε, ανοίγουμε την αγκάλη μας σε έναν άνθρωπο (τον Ερντογάν), που καταπνίγει κάθε δημοκρατική αντιπολίτευση. Που για να κερδίσει τις εκλογές βομβαρδίζει τον πληθυσμό του και αναζωπυρώνει τον εμφύλιο.

Έτσι, οι προξενικές θεωρήσεις και η ενταξιακή διαδικασία μπαίνουν στις διαπραγματεύσεις, επειδή στη Γεράνια και μια πλειοψηφία της Ένωσης έχουν υιοθετήσει τη θέση για μια λευκή και χριστιανική Ευρώπη, δαπανώντας χρήματα, χωρίς να μιλάμε για το ποιοι κρύβονται δειλά πίσω από όλα αυτά», τόνισε ο κ. Λάμπερτς, ενώ υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να γίνει κατηγοριοποίηση των αιτούντων άσυλο.

«Να δημιουργήσουμε μια ασφαλή οδό προς την ΕΕ που δεν μπορεί να προορίζεται μόνο για τους Σύρους. Υπάρχουν άνθρωποι στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν που είναι θύματα πολέμου και δεν είναι δυνατόν να σταλούν πίσω».

Σύμφωνα πάντα με τον ευρωβουλευτή των Πρασίνων, «όσο πιο ισχυρή θα είναι η αποφασιστικότητά μας, τόσο θα μπορέσουμε να πιέσουμε τον Ερντογάν, διότι γεωπολιτικά και οικονομικά είναι ευάλωτη η Τουρκία, και χρειάζεται την Ευρώπη όσο και η Ευρώπη την Τουρκία».

Ο κ. Λάμπερτς έστρεψε τα πυρά του και προς τη Γαλλία και τον Πρόεδρό της Φρανσουά Ολάντ, κατηγορώντας τον για «επιφανειακή αλληλεγγύη» την ίδια στιγμή που «δίνει μαθήματα στην καγκελάριο» (μέσω δηλώσεων του πρωθυπουργού Βαλς) ή παρασημοφορώντας το διάδοχο της Σαουδικής Αραβίας, αντί να αναλάβει η Γαλλία τις ευθύνες της, για «να μπορεί να λέει ότι είναι η πατρίδα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

MIgnatiou, Ολυμπία Τσίπηρα, ΑΠΕ-ΜΠΕ, Στρασβούργο, Γαλλία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Ενώ έχει χάσει παταγωδώς σε όλες τις πολιτικές του δεσμεύσεις και στοχεύσεις (έχοντας αντιστρέψει έως και τον πολιτικό και ιδεολογικό προσανατολισμό του κόμματός του), ενώ έχει ηττηθεί κατά κράτος σε όλες τις διαπραγματεύσεις που συμμετείχε (τόσο στα οικονομικά όσο και στα εθνικά θέματα) δημιουργώντας ανυπολόγιστες εθνικά ζημίες, νιώθοντας πως έχει βρεθεί στη γωνία και είναι έτοιμη η βροντώδης κατάρρευσή του, ο φερόμενος και ως πρωθυπουργός της χώρας, κατέστη έρμαιο της πολιτικής του ανυποληψίας και όντας αντιμέτωπος με τις πολιτικές αλλά και ποινικές ευθύνες του μετά τις δύο τελευταίες παρουσίες του σε Βρυξέλλες και Σμύρνη (για το «προσφυγικό») όπου κατόρθωσε να θέσει τις βάσεις για μία αποκλεισμένη και απειλούμενη με απώλεια εθνικής κυριαρχίας (έως και γεωγραφικής σμίκρυνσης) Ελλάδα, αποφάσισε να πετάξει την μπάλα στην κερκίδα, σε μία ύστατη προσπάθεια προσωπικής του διαφυγής από το κέντρο ενδιαφέροντος και αποπροσανατολισμού των συζητήσεων από την τραγική του ανικανότητα να υπερασπισθεί τα εθνικά αυτονόητα .

Βέβαια, «χορηγός» των τραγικών αποτελεσμάτων από την «διαχείριση» όσων χειρίσθηκε ο ίδιος ως πρωθυπουργός, δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από τις ιδεοληπτικές του αγκυλώσεις και την εμμονή του σε πολιτικές (π.χ. σκοπός μας να αλλάξει η Ευρώπη) κινήσεις που λειτούργησαν αρνητικά (στον απόλυτο βαθμό) και απειλούν πλέον την ταυτότητα, την δομή και την αρτιότητα της Ελλάδας.

Αντιλαμβανόμενος ο Αλέξης Τσίπρας το απειλητικό -για την πολιτική του ύπαρξη- μέγεθος των κάκιστων αποτελεσμάτων των χειρισμών του, προχωρά σε μία τακτικιστική κίνηση επικοινωνιακού αποπροσανατολισμού, προκαλώντας συζήτηση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο για την… Ελληνική Δικαιοσύνη! Άλλωστε, είναι ήδη αρκετά γνωστός οφελιμιστής και τακτικιστής και από πρώην φίλους και συνεργάτης του έχει χαρακτηρισθεί με πλείστα όσα βαριά κοσμητικά επίθετα (όπως και ο προκάτοχός του Αντώνης Σαμαράς), εκ των οποίων εξέχουσα θέση καταλαμβάνουν το «αδίστακτος» και φιλοτομαριστής».

Δυστυχώς, ακόμη και στην πλέον κρίσιμη για την Ελλάδα χρονική περίοδο ο ίδιος επιλέγει να ασκήσει επικοινωνιακή πολιτική και όχι πολιτική ουσίας, επιμένει σε πρακτικές που προ ενός μόλις χρόνου ο ίδιος καταδίκαζε μετ’ επιτάσεως, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στην δημιουργία μίας άτοπης πολιτικά έντασης. Η αγωνία του Αλέξη Τσίπρα να βρει την δική του «Ιφιγένεια», το δικό του εξιλαστήριο θύμα, μέσω του οποίου ευελπιστεί να διασωθεί ο ίδιος, τόσο για τις πράξεις του όσο και για τις παραλείψεις του, αλλά, κυρίως για τις πολιτικές συμμαχίες που σύνηψε εντός και εκτός Ελλάδας και οι οποίες λειτούργησαν εις βάρος της χώρας και των Ελλήνων πολιτών, δημιουργεί ένα επιπρόσθετο εμπόδιο ομαλοποίησης της πολιτικής σκηνής της χώρας, που δρα διαλυτικά σε οποιαδήποτε απόπειρα συσπείρωσης κα κοινής δράσης έναντι των επερχόμενων δεινών, τα οποία ο ίδιος ως πρωθυπουργός έχει συναποφασίσει στις Βρυξέλλες ή έχει αποδεχθεί στη Σμύρνη της Τουρκίας.

Κινούμενος εμφανώς, πλέον, με τυχοδιωκτικά χαρακτηριστικά, δεν θεωρείται απίθανο να επιχειρήσει (με την βοήθεια του πρώην πράσινου και νυν ροζ δημοσιογράφου που δεν μπόρεσε να τοποθετήσει στο MEGA και αδρανών –καθ’ όλη τη διάρκεια της σημερινής κυβέρνησης- φίλων του στη γνωστή κράτος εν κράτει γειτονιά των Αθηνών) να «ταράξει τα νερά» που σήμερα τον πνίγουν.

Δυστυχώς, ο νεαρός πρώην πρόεδρος 15μελούς, γόνος πλούσιας οικογένειας των Αθηνών, προετοιμασμένος επί σειράς πολλών ετών για την κατάληψη του πρωθυπουργικού θώκου, αγωνιώντας για την εξασφάλιση επιπλέον, πολιτικού χρόνου, απέχει ελάχιστα από το να γίνει επικίνδυνος για όλους όσους αντιδρούν στην πολιτική του ύπαρξη, αλλά ακόμη και για την ίδια την Ελλάδα, η οποία σήμερα «γεύεται» τον πολιτικό ανορθολογισμό, την ανυπαρξία αντίληψης της πραγματικότητας και τις καταστρεπτικές ιδεοληπτικές αγκυλώσεις του «πρωθυπουργού» του οποίου η πολιτική ανεπάρκεια έχει ίσως καταστεί ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την χώρα. Αυτός ο νεαρός ήταν ο φυσικός συνεχιστής ισοπεδωτής (της χώρας) των προκατόχων του στην καρέκλα της πρωθυπουργίας στα χρόνια των μνημονίων...

Κι επειδή η χώρα δεν αντιμετωπίζει άλλα προβλήματα, κατά τον Αλέξη Τσίπρα…
Επειδή δεν υπάρχει πρόβλημα με το τι θα συμβεί και πως θα αντιμετωπιστεί ο εγκλωβισμός αγνώστου αριθμού «προσφύγων» και λαθρομεταναστών…
Επειδή ο φερόμενος ως πρωθυπουργός δεν «βλέπει» καμία απειλή από τον «φίλο» του Αχμέτ Νταβούτογλου ή τον σουλτάνο Ερντογάν…
Επειδή δεν βλέπει τη ν διάλυση της ελληνικής οικονομίας και την επικείμενη έκρηξη της ελληνικής κοινωνίας…
Αποφάσισε να συγκαλέσει την Ελληνική Βουλή για να συζητηθεί η κατάσταση της Ελληνικής Δικαιοσύνης σήμερα…, που είτε με αποφάσεις της ενοχλεί την φασίζουσα πολιτική πρακτικά του «αριστερού Αλέξη», είτε με την ό,ποια αντίστασή της σε πολιτικές πρακτικές του παρελθόντος δεν βοηθά τον πρωθυπουργό να υλοποιήσει τις ό,ποιες πολιτικές ο ίδιος και η κυβέρνησή του φέρεται να επιλέγει…
Φυσικά, ο πρωθυπουργός θα επιτεθεί σε διάφορα κέντρα που ελέγχουν την Δικαιοσύνη και την στρέφουν κατά του «κυβερνητικού έργου», χωρίς όμως να τα κατονομάσει, αδιαφορώντας ταυτόχρονα για το πλήγμα που ο ίδιος επιφέρει στο κύρος (ό,ποιο κι αν είναι αυτό) της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Η μπάλα στην κερκίδα, λοιπόν, για να χαραχτεί η πολιτική του μέλλοντος, αμαυρώνοντας έως και την Δικαιοσύνη, τον ύστατο θεσμό στον οποίο (παρά τα ό,ποια προβλήματά του) ελπίζει και στηρίζεται ο πολίτης. Αν δεν είναι μία προσωπική επίθεση κατά της Δικαιοσύνης, τότε είναι βέβαιο πως είναι μία επιχείρηση ψυχολογικού χαρακτήρα που στόχο θα έχει να εμφανίσει τον πρωθυπουργό ως «θύμα κυκλωμάτων που δεν του επιτρέπουν να κυβερνήσει» (δηλαδή ένα δικαστικό πραξικόπημα που ελέγχουν διάφορα κέντρα)…

Ξέραμε πως η πτώση ενός πολιτικού ή ενός κόμματος δημιουργεί άσχημες εικόνες. Ξέραμε πως κανένας δεν εγκατέλειψε την εξουσία χωρίς να προσπαθήσει έστω και την τελευταία στιγμή να αποφύγει το αναπόφευκτο της πτώσης…
Δεν ξέραμε όμως πως ένας καταρρέων πολιτικός μπορεί να απειλεί θεσμούς για να απαλλαχθεί των εγκληματικών εις βάρος της χώρας ευθυνών του ή για να χρησιμοποιήσει μελλοντικά αυτή την επίθεση ως ρεβανσισμό στο πρόσωπό του εάν βρεθεί αντιμέτωπος με δικαστικές διώξεις, τόσο ο ίδιος όσο και η γνωστή παρέα του…

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κούλογλου δήλωσε πως "η κυβέρνηση Τσίπρα θα πέσει από απειρία και ανικανότητα".
Ο γράφων θα ήθελε να μοιραστεί μαζί σας την άποψη του καλού φίλου, Δημήτρη Ιατρόπουλου, για την σχέση πολιτικού και εξουσίας:
"Η εξουσία είναι μία πανέμορφη γυναίκα που σε καλεί να μπεις μαζί της σε ένα πολυτελέστατο αμάξι. Όταν μπεις και αφού σε πηδήξει, τότε καταλαβαίνεις πως είναι μία φτιασιδωμένη γριά, πουτάνα και βρωμιάρα που σε έχει ήδη γεμίσει με ανίατες αρρώστιες. Τότε καταλαβαίνεις πως δεν μπορείς να ξαναβγείς εκεί που ζει όλος ο κόσμος παρά μόνο προσπαθείς να κερδίσεις χρόνο δίπλα στην βρωμιάρα εξουσία..."...

Εν μέσω απόλυτης ακυβερνησίας, η τραγική "κυβέρνηση" Τσίπρα ενδιαφέρεται μόνο για την "δόση εξουσίας" και την παράταση της διάρκειας ζωής της εις βάρος της χώρας...






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η κυβέρνηση Τσίπρα είναι διατεθειμένη να συζητήσει με την Άγκυρα τις τουρκικές απαιτήσεις στο Αιγαίο!!!

Ομολογία σοκ από τον υφυπουργό Εξωτερικών κ. Μάρδα, ξεσκεπάζει το παρασκήνιο και την τουρκική απειλή προς την Ελλάδα 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Μία ημέρα μετά το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στη Σμύρνη ο υφυπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Μάρδας προχώρησε σε μία δήλωση που έβαλε ακόμα περισσότερο λάδι στη φωτιά.
«Δεν δεχόμαστε τις συγκεκριμένες θέσεις των Τούρκων. Διπλωματικά, όπως πρέπει να κινηθούμε, κινούμαστε και δεν βλέπουμε να υπάρχει άλλος τρόπος… Διαφορετικά, πόλεμος!», 
είπε σήμερα ο Δημήτρης Μάρδας μιλώντας στον ΒΗΜΑ FM.
Ερωτηθείς για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο και τις αντιδράσεις της κυβέρνησης, ο κ. Μάρδας είπε:
«Αυτό το θέμα, δεν το ακούμε για πρώτη φορά και όπως ξέρετε, κάθε φορά που έχουμε παραβιάσεις και παραβάσεις, εμείς κάνουμε τις «νότες», οι οποίες χρειάζονται στα όργανα, τα οποία θα πρέπει να παραλάβουνε αυτές τις «νότες»… Και έτσι συνεχίζεται αυτή η ιστορία, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, δεν υπάρχει άλλη λύση. Δεν δεχόμαστε τις συγκεκριμένες θέσεις των Τούρκων. Διπλωματικά, όπως πρέπει να κινηθούμε, κινούμαστε και δεν βλέπουμε να υπάρχει άλλος τρόπος… Διαφορετικά, πόλεμος! Εγώ δεν βλέπω άλλη λύση, αν κάποιος έρχεται και μου λεει «δεν είναι σωστό αυτό το οποίο κάνεις», να μου δώσει τη λύση. Τι θα έπρεπε να κάνουμε, στο πλαίσιο μιας κοινωνίας, παγκόσμιας κοινωνίας, η οποία έχει οργανωθεί με ένα μεγάλο σύνολο θεσμών, οι οποίοι επιδιώκουν να λύσουν όλα τα προβλήματα, με ειρηνικό τρόπο.
Αν κάποιος προτείνει κάποια άλλη λύση, να μου δώσει τη λύση σε αυτό το οποίο εμείς προτείνουμε. Εμείς προτείνουμε, με τη διπλωματική οδό (συζητήσεις για μείωση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας επί του Αιγαίου και όχι μόνο), να λύσουμε αυτά τα προβλήματα. Η δεύτερη λύση, η οποία υφίσταται, είναι αυτό που σας είπα προηγουμένως (σ.σ.: πόλεμος).
Εγώ δεν βλέπω καμία υποχώρηση στο συγκεκριμένο θέμα. Υποχώρηση θα ήταν να πηγαίναμε στο ΝΑΤΟ και να λέγαμε «πράγματι η Τουρκία, έχει δίκιο».
Αναφερόμενος δε στην επιλογή του πρωθυπουργού να μη σχολιάσει τις παρεμβάσεις της τουρκικής κυβέρνησης στην ελευθερία του Τύπου, ο υφυπουργός Εξωτερικών είπε:
«Έχουμε μία κυβέρνηση, αυτή εδώ η απόφαση έτσι έπρεπε να ληφθεί, σύμφωνα με την κυβέρνηση, και καλώς έγινε».
Όσον αφορά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το casus belli στο Αιγαίο, είπε:
«To casus belli είναι κατ’ αρχάς αντίθετο στον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ. Αυτό το θυμάμαι από τα ακαδημαϊκά μου, είναι ή το άρθρο 2 ή το άρθρο 4 του καταστατικού χάρτη, που απαγορεύει την απειλή χρήσης βίας. Αυτό είναι δεδομένο, λοιπόν από εκεί και πέρα, αυτό το απάντησε (ο πρωθυπουργός)… Δεν απάντησε ακριβώς με τα άρθρα, αντέδρασε με αυτό τον τρόπο. Τι θέλατε να κάνει εκείνη την ώρα, δηλαδή; Τι άλλο περιμένατε να πει; Δεν μπορεί να συνδεθεί το casus belli με το άλλο (σ.σ.: επέκταση των χωρικών υδάτων), αυτό είπε ο πρωθυπουργός, πολύ καθαρά και με σαφήνεια, μπροστά του ήμουν, που σημαίνει ότι το αναφαίρετο δικαίωμά μας υφίσταται, το casus belli δεν πρέπει να υφίσταται.
Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, εδώ και δύο χρονιές, από ό,τι θυμάμαι, είναι πλέον κοινοτικό κεκτημένο. Που σημαίνει ότι ό,ποιος θέλει να ενταχθεί στην Ε.Ε, αυτό το κοινοτικό κεκτημένο, το έχει ως δεδομένο, σε ό,τι αφορά δε τα χωρικά ύδατα, εδώ έχουμε πάλι το κοινοτικό δίκαιο της Ε.Ε, όπου όλες οι οδηγίες, που αναφέρονται σε διάσωση και αλιεία, προβλέπουν – και είναι ένα από τα κεφάλαια, δεν θυμάμαι το νούμερο, που έχει να εξετάσει η Τουρκία, για να ενταχθεί στην Ε.Ε. – όχι έως τα 12 μίλια χωρικά ύδατα, 12 μίλια χωρικά ύδατα».

Είναι δεδομένο, πλέον, πως οι κάκιστοι (έως άθλιοι) χειρισμοί του Αλέξη Τσίπρα επί των εθνικών θεμάτων, τρομάζουν ακόμη και στελέχη της κυβέρνησής του, που έντρομα τρέχουν να αποκαλύψουν (ή και να προετοιμάσουν την χώρα) τα επερχόμενα.
Μετά από αυτές τις δηλώσεις, του υφυπουργού Εξωτερικών κ. Μάρδα…

Μήπως κάποιος πρέπει να θυμίσει τόσο στον κ. Μάρδα, όσο και στην συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου πως η Τουρκία δεν σέβεται καμία διεθνή απόφαση που αφορά το Αιγαίο και την Κύπρο και πως εάν δεν μπορεί (ή δεν θέλει) η Ελλάδα να προχωρήσει στην υλοποίηση όσων ορίζει το Διεθνές Δίκαιο, τότε πολύ σύντομα θα διαπιστώσει πως η τελική ισχύς είναι το «δίκαιο του ισχυρού»;

Μήπως κάποιος πρέπει να θυμίσει στην κυβέρνηση των ολίγιστων (ευλίγιστων και με καμία απολύτως διάθεση εθνικοφροσύνης) κυβερνώντων πως χρέος τους εκ του Ελληνικού Συντάγματος είναι να υπερασπίζονται τα δίκαια της χώρας, την ασφάλεια των πολιτών της και την ακεραιότητα της γεωγραφικής επικράτειας της Ελλάδας;

Εάν οι σημερινοί κυβερνώντες δεν μπορούν να αντιληφθούν πως η τουρκική προκλητικότητα στηρίζεται στην δική τους, προσωπική, μαλθακότητα και υποχωρητικότητα, τότε θα πρέπει να υπερβάλλουν εαυτούς και να απαντήσουν στον ημιπαράφρονα σουλτάνο και την αναθεωρητική τουρκική πολιτική με το ίδιο ύφος, την ίδια ένταση και την ίδια προκλητικότητα. Και αυτό οι σημερινοί κυβερνώντες δεν είναι καν σε θέση να αποφασίσουν αν θα το κάνουν. Είναι ιστορική και λογική «εντολή».

Μήπως κάποιος πρέπει να θυμίσει σε αυτούς που θεωρούν φασίστα όποιον αγαπάει την πατρίδα του, πως εάν οι ίδιοι δεν είναι σε θέση (δεν θέλουν ή φοβούνται) να προχωρήσουν σε αυτονόητες αποφάσεις υπεράσπισης της Ελλάδας, τότε είναι υποχρεωμένοι να παραιτηθούν;

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


O D. Tusk ευχαριστεί τις Βαλκανικές χώρες για το κλείσιμο των συνόρων
Ευρωπαϊκό προσυμφωνημένο σχέδιο η απομόνωση της Ελλάδας που «θυσιάζεται» για να σωθεί η Ευρώπη, με την μυστική συναίνεση του τραγικού Τσίπρα
Απαιτείται άμεση σύγκλιση της Βουλής, με απαίτηση "εδώ και τώρα" παραίτησης της συγκυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

O πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, D. Tusk, ευχαρίστησε με αναρτήσεις του στο twitter τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων για την «εφαρμογή μέρους της στρατηγικής του σχεδίου της ΕΕ», αναφερόμενος στην απόφασή τους να προχωρήσουν σε κλείσιμο των συνόρων τους για τους πρόσφυγες. Όπως σημείωσε, δεν πρόκειται για μονομερείς αποφάσεις που έλαβαν αλλά για κοινή ευρωπαϊκή απόφαση.

Συγκεκριμένα, τα tweets του D. Tusk αναφέρουν ότι:
«Οι παράτυπες ροές μεταναστών κατά μήκος της διαδρομής των Δυτικών Βαλκανίων έφτασαν στο τέλος τους. Δεν πρόκειται για ζήτημα μονομερών αποφάσεων αλλά για κοινή απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 28.
Ευχαριστώ τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων για την εφαρμογή μέρους της συνολικής στρατηγικής της ΕΕ προς στην αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης».


Από τις σύντομες αλλά αποκαλυπτικότατες δηλώσεις του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο οποίος απερίφραστα ανακοινώνει πως η απόφαση να κλείσουν τα σύνορα οι Βαλκανικές χώρες δεν είναι μονομερής, αλλά είναι μέρος του συνολικού ευρωπαϊκού σχεδίου αντιμετώπισης του «προσφυγικού» και είναι ομόφωνη, δηλαδή την αποδέχθηκε και ο φερόμενος και ως Έλληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ανοίγει ένα νέο πολιτικό κεφάλαιο για την Ελλάδα και την ποιότητα εξυπηρέτησης των Ελληνικών συμφερόντων από τον «διαπραγματευτή» της χώρας, τον Αλέξη Τσίπρα και την κυβέρνησή του.

Εκτός του ότι ο Donald Tusk «καρφώνει» τον Αλέξη Τσίπρα και την μυστική συμφωνία – απόφαση της Ευρώπης που μετατρέπει την Ελλάδα σε αποθήκη ανθρώπων, καταστρέφοντας όλα όσα δεν κατόρθωσαν να καταστρέψουν τα περίφημα μνημόνια («είναι λάθος, αλλά εσείς πρέπει να τα υλοποιήσετε»), εισάγοντας άπειρους κινδύνους τόσο για την ταυτότητα της χώρας όσο και για την ζωή των γηγενών κατοίκων (μέχρι στιγμής ονομάζονται Έλληνες), οι λιτές και αποκαλυπτικές δηλώσεις ξεσκεπάζουν μέρος του ευρωπαϊκού σχεδίου, αφού η αναφορά του κ. Tusk είναι σαφής όταν αναφέρεται σε «εφαρμογή μέρους της συνολικής στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Δυστυχώς, η διαπραγματευτική δεινότητα του Αλέξη Τσίπρα (ο οποίος με δηλώσεις της κυρίας Κωνσταντοπούλου φέρεται να είχε προσυμφωνήσει νέο – τρίτο μνημόνιο με τους δανειστές) αποδεικνύεται το μέγιστο κακό για την Ελλάδα, η οποία απομονώνεται βάσει (παράνομου σύμφωνα με τον ΟΗΕ) σχεδίου (step by step) προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι αντιδράσεις των Ελλήνων πολιτών.
Είναι όμως και η παρατεταμένη πρωθυπουργική περίοδος μεστή παραπλανήσεων και ψευδών της συγκυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου, η οποία αφού «καθάρισε» την οικονομία, οδηγεί πλέον συντεταγμένα την Ελλάδα σε μία εθνική καταστροφή στα ελληνοτουρκικά και στο Αιγαίο και ταυτόχρονα μετατρέπει τη χώρα σε μία τεράστια φυλακή ανεπιθύμητων για την Ευρώπη «προσφύγων».
Κι ενώ ήδη κυβερνητικά στελέχη επαναλαμβάνουν τα περί ανθρωπιστικής κρίσεως στην Ελλάδα που το τελευταίο διάστημα ανακοινώνει η Ευρώπη, το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι: Πόσο κοντά, άραγε, βρισκόμαστε σε μία κοινωνική έκρηξη; Πόσο κοντά βρισκόμαστε σε ένα ξέσπασμα του ελληνικού λαού, του οποίου τα αποτελέσματα δεν μπορούν να προϋπολογισθούν;

ΥΓ: Να θυμίσουμε την λαϊκή παροιμία που λέει «ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται»… Και ο πρώτος χρόνος της πρωτοδεύτερης φορά αριστερά κυβέρνησης έχει ήδη περάσει…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το 2016 μπήκε με ένταση σε όλο τον πλανήτη με έναν γενικευμένο πόλεμο να φαίνεται πιο πιθανός από ποτέ. Η ένταση μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν, η Συρία, Βόρεια Κορέα με τις πυρηνικές δοκιμές, η Τουρκία με τον ακήρυχτο εμφύλιο πόλεμο της, το Ισλαμικό Κράτος, η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τους νεοφιλελεύθερους που κυριαρχούν και τόσα άλλα γεγονότα, δείχνουν πως το σύστημα βάρεσε «κόκκινο».

Το κύριο χαρακτηριστικό σε κάθε περίπτωση, το κοινό που συνδέει όλες αυτές τις υποθέσεις είναι η μακρόχρονη διάρκεια τους δίχως ουσιαστική λύση.

Στη Συρία που από το 2011 ο πόλεμος του Άσαντ ενάντια στους τζιχαντιστές και τη «μετριοπαθή αντιπολίτευση» (πού πολεμά ακριβώς αλήθεια;), η παύση πυρός μοιάζει περισσότερο με ανασυγκρότηση των μεγάλων δυνάμεων για την τελική μάχη, καθώς η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία, «δεν κρατιούνται» να εισβάλλουν ενώ η Ρωσία απλά περιμένει. Για τον ΟΗΕ και τα ψηφίσματα του καλύτερα να μη μιλήσουμε…

Στο Ιράκ το 2015 έφυγε με μια σημαντική νίκη: Την πτώση της πόλης Ραμάντι, της πρωτεύουσας της επαρχίας Άνμπαρ που έλεγχε το Ισλαμικό Κράτος από το Μάιο του 2015. Παρά ταύτα ο πόλεμος συνεχίζεται στο Ιράκ το οποίο βιώνει τη φρίκη περισσότερο από μία δεκαετία όταν και εισέβαλαν οι ΗΠΑ, ενώ η μάχη για τη Φαλούτζα φαίνεται πως θα είναι πολύ πιο δύσκολη.

Στη Μοσούλη οι New York Times ανέφεραν στα τέλη Ιανουαρίου πως οι στρατιωτικοί των ΗΠΑ βλέπουν πολύ πιθανή την ανάγκη μιας χερσαίας επιχείρησης στην περιοχή για να υπάρξει κάποια κατάληξη, ενώ ο προβληματισμός σύμφωνα με την εφημερίδα, είναι κατά πόσον οι Κούρδοι Πεσμεργκά θα συνεργαστούν αποτελεσματικά με τα ιρακινά στρατεύματα.

Στη Λιβύη που εισέβαλε το ΝΑΤΟ και η Ευρώπη και ανέτρεψαν τον Καντάφι, τώρα σκέφτονται να ξαναεισβάλλουν για να σώσουν την Ευρώπη από τους τζιχαντιστές.

Στην Υεμένη το 2015 έφυγε με απολογισμό σχεδόν 6.000 νεκρούς από την επέμβαση που πραγματοποιεί η Σαουδική Αραβία ενάντια στους Χούτι και δεν φαίνεται φως στον ορίζοντα.

Το Foreign Policy εκτιμά πως η ασφάλεια της ίδιας της Σαουδικής Αραβίας είναι υπό αίρεση καθώς πληθαίνουν τα δίκτυα της Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους, όπως αναφέρει ενώ εκτιμά πως αν η Σαουδική Αραβία δεν τα βρει με το Ιράν, στην Υεμένη δεν θα υπάρξει ειρήνη.

Την ίδια στιγμή στην Τουρκία που εμπλέκεται στη συριακή περιπέτεια, η κατάρρευση των ειρηνευτικών συνομιλιών με τους Κούρδους, οδηγεί την ευρύτερη περιοχή και τη χώρα σε έναν μακρόχρονο πόλεμο πολύ πιο άγριο από τα προηγούμενα χρόνια καθώς ο Ερντογάν δεν διστάζει να βομβαρδίζει αμάχους εντός της πατρίδας του.

«Θα πεθάνετε στα σπίτια σας» δήλωσε το Δεκέμβριο ο Ερντογάν σύμφωνα με το Reuters. Ταυτόχρονα η πολιτική του «Σουλτάνου» με τη φίμωση των ΜΜΕ δείχνει τις προθέσεις του: Πόλεμος κατά πάντων μέχρι τέλους και δίχως έλεος, ενώ οδηγεί με μαεστρία την Ευρωπαϊκή Ένωση σε διάλυση μέσω της προσφυγικής κρίσης, (πέρα από το Αιγαίο που μπορεί να χάσουμε δίχως να πέσει σφαίρα).

Στην Αίγυπτο από την άλλη πλευρά, η χούντα του Αλ Σίσι προς το παρόν έχει σταθεροποιήσει την κατάσταση, μέχρι νεωτέρας όμως, καθώς οι απειλές από τους ισλαμιστές είναι διαρκείς – ειδικά στο Σινά – ενώ η οικονομική κρίση έχει διαλύσει την κοινωνία της χώρας, με την πιθανότητα μιας νέας εξέγερσης όπως του 2011 να μοιάζει ορατή.

Μέσα σε όλα αυτά στο Ισραήλ οι επιθέσεις Παλαιστινίων κατά αμάχων και στρατού είναι καθημερινές στη Δυτική Όχθη ενώ η ένταση αυξάνεται, στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας ακούστηκαν ηχηρά τα τύμπανα του πολέμου, την ίδια ώρα που η Ρωσία και οι ΗΠΑ παίζουν ένα «παγερό» σκάκι επιβολής στη «Νέα Τάξη Πραγμάτων». Όμως την πηγή του προβλήματος φαίνεται πως ελάχιστοι την προσέχουν, με το πετρέλαιο να κρύβεται πίσω από το «φερετζέ» των «εθνικών» και θρησκευτικών συγκρούσεων… Δείτε το ντοκιμαντέρ που τα προδικάζει όλα από το 2009 κιόλας.



Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μόνο οι Τούρκοι θα μπορούσαν να κάνουν «αίσχη» και τελικά να ζητάνε παράδες!

Καταλάβαμε τώρα ποιος βαράει τα νταούλια και χορεύουν στον ρυθμό τους οι Ευρωπαίοι;
Καταλάβαμε ποιοι είναι οι «νταβατζήδες» στον χώρο μας;
Καταλάβαμε ποιος λέει «έστειλα τον πρωθυπουργό μου στις Βρυξέλλες και περιμένω να γυρίσει με τα λεφτά;»
Καταλάβαμε ποιος ζητάει «με το καλημέρα» τα 3 δις. που του έδιναν να γίνουν 6 και δεν ακούγεται τσιμουδιά;
Καταλάβαμε τώρα ποιος κατέχει παρανόμως το 40% ενός κράτους – μέλους της Ε.Ε., δεν αναγνωρίζει την ύπαρξή του και συνάμα έχει το θράσος να ζητάει να ανοίξουν τα κεφάλαια τα οποία έχει μπλοκάρει το συγκεκριμένο κράτος, η Κύπρος;
Καταλάβατε ποιος κλείνει εφημερίδες, φυλακίζει δημοσιογράφους, διορίζει στις εφημερίδες «κυβερνητικούς επιτρόπους», κλέβει τα κανάλια από τους νόμιμους ιδιοκτήτες τους και τα χαρίζει σε δικούς του;
Καταλάβατε ποιος δολοφονεί τους Κούρδους και ζητάει ενίσχυση για περισσότερες δολοφονίες;
Καταλάβατε, ποιος, την ώρα που στέλνει τον πρωθυπουργό του να ζητήσει λεφτά από την Ε.Ε., εκείνος, από επίσημο βήμα καθυβρίζει τις Βρυξέλλες, τη Ρωσία και τις ΗΠΑ;
Καταλάβατε ποιος είναι ο «μάγκας» και το «μαντρόσκυλο» της περιοχής μας, απέναντι στο οποίο οι πυγμαίοι ηγέτες της Ευρώπης στέκονται σούζα;

Δυστυχώς, αγαπητοί, οι Τούρκοι πήραν ακόμη μία φορά τα ευρωπαϊκά σώβρακα!
Στυγνοί εκβιαστές, με α χέρια βαμμένα με αίμα εδώ και εκατοντάδες χρόνια, πήγαν στη Σύνοδο Κορυφής (τους) και πήραν, ως είθισται, περισσότερα από τον καθένα.

Για εμάς, δεν ομιλώ. Εμείς, αίφνης, έχουμε βρεθεί στη θέση του ουραγού και παλεύουμε να αποφύγουμε τον υποβιβασμό, ενώ η Φενέρμπαχτσέ του Ταγίπ καλπάζει προς τον τίτλο!

«Μα, είναι τόσο ισχυρή η Τουρκία»; Θα πείτε.
Τόσο ισχυρή μπορεί να μην είναι, αλλά έχει το πνεύμα του «νταβατζή» μέσα της!
Και καθώς στην Ευρώπη οι αξίες, οι θέσεις, ίσως και οι κυβερνήσεις, εκπορνεύονται συνεχώς, ένας «νταβατζής» είναι απαραίτητος!

Ποιος θα μπορούσε να παίξει αυτόν τον ρόλο καλύτερα από το δίδυμο Ερντογάν - Νταβούτογλου;
Ποιος άλλος θα είχε τα «άντερα» να πνίγε παιδιά στη θάλασσα για να πάρει παράδες;
Ποιος άλλος θα είχε οργανώσει παρακρατικό σύστημα «κονόμας» από την προώθηση των δυστυχισμένων στα ελληνικά νησιά;

Μόνο οι τούρκοι, που έχουν τον εκβιασμό, την μπαμπεσιά, τη σφαγή και τη γενοκτονία στο αίμα τους!
Και κακώς μιλούμε για «ανατολίτικο παζάρι».
Στο παζάρι ο πελάτης ζητάει σκόντο. Εδώ έχουμε «νταβατζιλίκι» καθαρό.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο «προστάτης» ζητάει παραπάνω ταρίφα από τους «πελάτες».
Για να εξηγούμεθα δηλαδή.

Η Ακίς
Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γιορτή της γυναίκας χθες και είδα στην τηλεόραση Τσίπρα και Νταβούτογλου να μοιράζουν τριαντάφυλλα σε γυναίκες...!

Αλήθεια, από πότε το Τουρκικό κράτος αγαπάει την γυναίκα; Αγαπάει την ζωή; Οι νεκρές Κούρδισες το μαρτυρούν αυτό((Σακινέ Τζανσίζ, Φιντάν Ντογάν και Λεϊλά Σαϋλεμέζ,κτλ).
Εκεί η Τουρκία σήμερα, σε αυτό τον λαό, διαπράττει γυναικοκτονία. Η χώρα που καταπατεί τα ανθρώπινα δικαιώματα, που συνομιλεί, υποστηρίζει τους τζιχαντιστές, τους εκπαίδευσε (με βάση το Ρώσο υπουργό εξωτερικών), και αιματοκύλησαν και την Ευρώπη πριν λίγο καιρό, και συνεχίζουν στην Συρία.
Το κράτος που αρνείται τις γενοκτονίες, παραβιάζει χρόνια τώρα Ευρωπαϊκό εναέριο χώρο, που την εισβολή στην Κύπρο την έχει ονομάσει «ειρηνική επέμβαση», που αφήνει από τις ακτές της, το εμπόριο ψυχών, με τεράστια κέρδη.
Αυτό το κράτος, με αυτή την ηγεσία, μοίρασε ο Έλληνας πρωθυπουργός λουλούδια στις γυναίκες.

Δυστυχώς στους συμβολισμούς βλέπεις πολλά και εκεί βλέπεις και τις αδυναμίες, που δεν κρύβονται...

Αν δεν ήξερε ας ρωτούσε, την εφημερίδα Ζαμάν που έκλεισε ο Ερντογάν, τους κατοίκους στο Ντιγιαρμπακίρ αλλά και τους διαδηλωτές της πλατείας Ταξίμ, ή τις γυναίκες που συμμετείχαν σε πορεία για την ημέρα της γυναίκας(!) στην Κωνσταντινούπολη, για το τι σημαίνει Τουρκία ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Αφού, του είναι δύσκολο να ρωτήσει τους δικούς του πολίτες στα ακριτικά νησιά μας, ή τους πιλότους και τους λιμενικούς της χώρα μας ή τους Πόντιους, τους Κυπρίους κτλ...Θα ήθελε ακόμα να μοιράζει τριαντάφυλλα με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας;

Αυτά τα τριαντάφυλλα που μοιράστηκαν, δεν μπορεί παρά ένας Δημοκρατικός πολίτης, να τα ονομάσει ματωμένα...

Το Τουρκικό κράτος συνομίλησε ηγεμονικά με την Ευρώπη των "ανθρωπιστικών" αξιών", για την μεταναστευτική πολιτική. Αλήθεια, πόσο αντιφατικά είναι όλα αυτά; Αλήθεια οι πολίτες της Ευρώπης τι λένε για αυτό;

Πόσο αντιφατικό είναι να λέει ο κύριος Τσίπρας ότι "οι δυο χώρες (δλδ και η Τουρκία!) δεν ευθύνονται για τις εισροές των μεταναστών στην Ευρώπη;"

Χρόνια τώρα, η αδυναμία, της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, να καταστήσει στην Ευρώπη αλλά και διεθνώς ότι δεν υπάρχει μεταναστευτικό πρόβλημα, δεν υπάρχει πρόβλημα στο Αιγαίο, στην Θράκη, στην Κύπρο,αλλά ένα είναι το πρόβλημα,Το ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Αυτό, η Ευρώπη των αξιών, εάν θέλει να λέγεται έτσι,αλλιώς δεν έχει λόγω ύπαρξης, πρέπει να το λύσει. Η Τουρκία είναι κράτος δολοφόνος, υποστηρικτής της ιδεολογίας του θανάτου, δλδ. του Κεμαλισμού. Τον δάσκαλο του Χίτλερ.

Ο Τσίπρας συνεχίζει στον δρόμο των προκατόχων του με τις κουμπαριές, τα ζεϊμπέκικα, το προσκύνημα στον Κεμάλ, στον "δρόμο" της "φιλίας" των δυο κρατών, που άνοιξε το 1967.

Μόνο που, έτσι δεν χτίζονται οι φιλίες.. Εάν πούμε ότι υπάρχουν φιλίες μεταξύ των κρατών τότε οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους και δυστυχώς από τέτοιους λογαριασμούς, οι γείτονες μας υστερούν...
Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.
Γιατί μόνο συμφέροντα υπάρχουν και με βάση αυτά, υπάρχουν εθνικά σχέδια, γιαυτό ονομάζονται και έτσι.
Η ιστορία, ο πολιτισμός δεν καθόριζε τις σχέσεις των χωρών αλλά η γεωπολιτική ισχύς.
Εκεί, βλέποντας τα ματωμένα τριαντάφυλλα δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά...

Γιάννης Φουρνάρος
Ελεύθερος Αρθρογράφος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με την αποδοχή της παρουσίας της ΤΙΚΑ στη χώρα μας, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα άνοιγε τον δρόμο για την ισχυροποίηση της επιρροής της Άγκυρας

Δεν είναι η πρώτη φορά που το γράφω, ούτε πρόκειται να είναι η τελευταία. Ότι ζητήματα που αφορούν την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας τα πληροφορούμαστε από τον ξένο Τύπο, επιτρέποντάς μας να υπονοήσουμε ότι ασκείται μυστική διπλωματία μακριά από τα φώτα, και με τον ελληνικό λαό να πληροφορείται τελευταίος τα γεγονότα, ώστε να μη αντιδράσει. Τι άλλο να υποθέσω;

Χάρις στις πληροφορίες του Viadiplomacy μαθαίνουμε πως οι Τούρκοι ζητούν να εγκατασταθεί στην Ελλάδα η ΤΙΚΑ (Τουρκικός Οργανισμός Συνεργασίας και Συντονισμού) προς τρίτες χώρες, που χωρίς ουδεμία αμφιβολία αποτελεί τον Δούρειο Ίππο ο οποίος λειτουργεί ως υποκατάστημα της ΜΙΤ.

Την ίδρυση, λοιπόν, παραρτήματος στην Αθήνα, διαπραγματεύεται η ελληνική κυβέρνηση με την Τουρκία, σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της τουρκικής κυβέρνησης και δηλώσεις του στην τουρκική εφημερίδα Zaman.

Ο κ. Ακντογάν, δήλωσε ότι λόγω της υπόστασης αλλά και της φύσης του αντικειμένου του Οργανισμού για την ίδρυση ενός παραρτήματος του ΤΙΚΑ στην Ελλάδα, απαιτείται η υπογραφή διακρατικής συμφωνίας. Για αυτό το λόγο, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο η τουρκική κυβέρνηση ξεκίνησε κατά την διάρκεια των τελευταίων επαφών που είχαν οι δύο πλευρές, διαπραγματεύσεις με Έλληνες αξιωματούχους.

Τι είναι αυτή η ΤΙΚΑ; Θα αναφέρω μόνον τις τελευταίες δραστηριότητές της στην Αλβανία. Με τουρκική χρηματοδότηση θα αναστηλωθούν τα Τζαμιά στο Κάστρο της Πρέζα, στο Παζάρι της Κρούγια, της Ναζιρέσα στο Ελμπασάν, του Μολυβιού στο Μπεράτι και του Ιλιάζ Μπέη Μιραχώρι στην Κορυτσά. Όταν λέμε τουρκική χρηματοδότηση, εννοούμε από τα κέρδη των εμπορικών δραστηριοτήτων της ΤΙΚΑ στις τρίτες χώρες. Στην Αλβανία φερ’ ειπείν ελέγχει την σταθερή τηλεφωνία της χώρας.

Ουσιαστικά, ο οργανισμός αυτός αποτελεί το μακρύ χέρι της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής σε δεκάδες χώρες όπου η Τουρκία επιθυμεί να διατηρεί σημαντική οικονομική, πολιτιστική και πολιτική επιρροή. Ο οργανισμός ΤΙΚΑ αποτελεί το καλύτερο και πιο σημαντικό εργαλείο για την εφαρμογή της πολιτικής της ήπιας ισχύος της του Τουρκικού κράτους που ξεκίνησε πριν από σχεδόν 25 χρόνια ο Τουργκούτ Οζάλ και συνεχίζει την δραστηριότητα της.

Οποιαδήποτε πιθανότητα αποδοχής του τουρκικού αιτήματος από την Ελληνική κυβέρνηση θα αποτελούσε μοιραίο λάθος για την Ελλάδα διότι με την αποδοχή της παρουσίας της ΤΙΚΑ στην χώρα μας η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα άνοιγε το δρόμο για την ισχυροποίηση της επιρροής της Άγκυρας όχι μόνο επί του πληθυσμού της Μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη αλλά και του συνόλου του Μουσουλμάνων που διαβιούν στην Ελλάδα παράνομα ή νόμιμα και τους οποίους στο παρελθόν η ηγεσία της γειτονικής χώρας έχει προσπαθήσει να προσεταιριστεί αξιοποιώντας τον παράγοντα θρησκεία.

Σε παλαιότερο άρθρο στην τουρκική εφημερίδα Sabah, αναφέρεται ότι το «όραμα» των Τούρκων πολιτικών στα Βαλκάνια, βασίζεται στο διάλογο υψηλού επιπέδου (!) που κληρονόμησαν από την εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, έχοντας ισχυρούς ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς μαζί της, και ο οποίος παραμένει η ισχυρότερη εναλλακτική λύση για την εξάλειψη του θρησκευτικού εξτρεμισμού και των εθνοτικών εντάσεων στην περιοχή.

Με λίγα λόγια, όπως μόνο οι Τούρκοι ξέρουν πραγματικά να «σερβίρουν», υλοποιείται η ολοκληρωτική επιστροφή των νέο-οθωμανών σε μια περιοχή, την οποία θεωρούν ότι αποκόπηκε βίαια από την αυτοκρατορία τους με παρέμβαση εξωγενών παραγόντων, όπως ο ρωσικός εθνικισμός.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Κουρτουλμούς, τόνισε μεταξύ άλλων στο κρατικό πρακτορείο TRT, ότι «σήμερα υπάρχει μία Τουρκία που προχωρά στα ίχνη των παγκοσμίων χωρών συμβάλλοντας με τη δυνατή παρουσία της σε όλες τις γωνιές του κόσμου».

Επανερχόμενος στο Viadiplomacy, παραθέτω το συμπέρασμά του: Μέσω της ΤΙΚΑ, η Άγκυρα ευελπιστεί να καταφέρει σε βάθος χρόνου να κερδίσει την εμπιστοσύνη των λαών της περιοχής, να εμπεδώσει στις τοπικές κοινωνίες την κεντρική ιδέα ότι όλοι αποτελούν μέρος μιας κοινής Οθωμανικής κληρονομιάς, στην οποία πρωτεύοντα ρόλο από πλευράς επιρροής και οικονομικής πολιτικής και πολιτιστικής ισχύς θα έχει η Τουρκία.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Εντονότατη διαμαρτυρία της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ) προς το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ)

Πληροφορηθήκαμε από τα ΜΜΕ τη σύσταση από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), Ειδικής Επιτροπής η οποία θα μελετήσει και θα εκπονήσει σχέδιο-πρόταση για την αναμόρφωση του Αναλυτικού Προγράμματος του μαθήματος των Θρησκευτικών. Η Επιτροπή αυτή, ήδη, επισκέφθηκε και ενημέρωσε σχετικά την Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Κατόπιν των παραπάνω εξελίξεων, η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων(ΠΕΘ) δηλώνει:

1. Με τη σύσταση από το ΙΕΠ της εν λόγω Επιτροπής καταστρατηγήθηκε κάθε δημοκρατική διαδικασία, τακτική που θυμίζει εντονότατα εποχές και τακτικές διακυβέρνησης πολιτικών συστημάτων και σχημάτων που ο άνθρωπος θέλει να ξεχάσει.

2. Τα μέλη της Επιτροπής του ΙΕΠ για το μάθημα των Θρησκευτικών, ανήκουν εξ ολοκλήρου, στον θεολογικό σύνδεσμο «ΚΑΙΡΟΣ». Επίσης, είναι φανερό ότι εγείρεται ένα σοβαρό, νομικά και ηθικά, ζήτημα, εφόσον τα άτομα που έχουν επιλεγεί να στελεχώσουν την επιτροπή δεν θεωρούνται αμερόληπτα, έχοντας εμπλακεί στη σύνταξη Αναλυτικών Προγραμμάτων του μαθήματος των Θρησκευτικών, για τα οποία έχουν εκφραστεί σοβαρές και επιστημονικά τεκμηριωμένες ενστάσεις.

3. Καταπατήθηκε κάθε δοθείσα υπόσχεση από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και του ΙΕΠ προς την ΠΕΘ, για μη αιφνιδιασμό και συμμετοχή της στη διαδικασία του διαλόγου που αφορά στο μάθημα των Θρησκευτικών. Κάθε προσπάθεια που κατέβαλε η ΠΕΘ για να συναντήσει την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και του ΙΕΠ δεν τελεσφόρησε.

Ως εκ τούτων η ΠΕΘ:

1. Καταγγέλλει τη μονομερή θέαση του ζητήματος του μαθήματος των Θρησκευτικών που επιδιώκει το ΙΕΠ με την προταθείσα Επιτροπή του.

2. Καταδικάζει εντονότατα τη συνέχιση αντιδημοκρατικών νοοτροπιών που δείχνουν ολοκάθαρα την προσπάθεια εμπαιγμού και διάσπασης του θεολογικού κόσμου, με τη δρομολόγηση προσχηματικών διαλογικών διαδικασιών από το ΙΕΠ, οι οποίες επιδιώκουν την νομιμοποίηση αποφάσεων, που φαίνεται ότι ήδη έχουν ληφθεί.

3. Δηλώνει ότι θα εξαντλήσει κάθε νόμιμo μέσο για να προφυλάξει το μάθημα των Θρησκευτικών και τον θεολογικό κόσμο από την επιβολή μονομερών τετελεσμένων που παραβλέπουν προκλητικά τη θέληση της πλειονοψηφίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο μεγάλος και πολυτάλαντος Νίκος Τσιφόρος, σχολιάζοντας ένα παλαιό ιστορικό πρόσωπο έγραφε: «Το να είσαι μάπας είναι απ’ τον Θεό. Το να είσαι όμως μάπας και βασιλιάς είναι άλλο πράμα».

Αφορμή του παρόντος σχολίου είναι φυσικά η επίσκεψη του – δόκτορα πλέον – Αλέξη Τσίπρα στην Τουρκία, τα χαμόγελα με τον «φίλο» Αχμέτ, το Casus Belli, ο εναέριος χώρος, αλλά και τα λουλούδια σε δημοσιογράφους, σε μια χώρα που «κρατικοποιεί» το ένα μετά το άλλο τα αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ. Η ενέργεια αυτή, φίλτατε πρωθυπουργέ ξεπερνά τα όρια της διπλωματικής άγνοιας και αβελτηρίας που σας διακρίνει. Δεν είναι απλώς ανοησία, αλλά αθλιότητα.

Ειλικρινά δεν υπήρξε Έλληνας πρωθυπουργός που να κατέβασε απολύτως την ουρά στα σκέλια απέναντι στην Τουρκία, γενόμενος περίγελος, απέναντι σε μια χώρα που τελούσε μέχρι πρόσφατα σε διπλωματική απομόνωση και χάρη στον Τσίπρα και την πολιτική του επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, εκμεταλλευόμενη, αν όχι δημιουργώντας, τη μεταναστευτική κρίση.

Αν υπήρχε ίχνος φιλότιμου από ελληνικής πλευράς, όταν ο Αχμέτ έλεγε ότι η Ελλάδα φταίει για το τουρκικό σε βάρος της Casus Belli (διότι, άκουσον-άκουσον, έχει το δικαίωμα βάσει του άμοιρου του Διεθνούς Δικαίου να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα), η ελληνική αντιπροσωπεία όφειλε να αποχωρήσει.

Όταν ο Αχμέτ σας «δούλευε ψιλό γαζί», λέγοντας πως οι «κακοί» στρατηγοί ευθύνονται για τις παραβιάσεις γιατί έχουν άλλη οπτική περί εναερίου χώρου, είχατε υποχρέωση να σηκωθείτε και να φύγετε, επιδεικτικά μάλιστα, ή τουλάχιστον να βρείτε έναν τρόπο να γελοιοποιήσετε την αναφορά.

Δυστυχώς για μια ακόμα φορά φανήκατε λίγος, παντελώς αδιάβαστος στα εθνικά θέματα και δυστυχώς αναξιοπρεπής.
Τι να περιμένει όμως κανείς από κάποιους στους οποίους ρίχνουν από δίπλα «συναδέλφους» από απέναντι, εμπλέκονται στη συνέχεια συναισθηματικά και όταν αυτοί που πρέπει επέστησαν στους προϊσταμένους τους την προσοχή, διότι πολλά έχουν δει τα μάτια τους, να τους απαντούν «και που είναι το κακό;»…
Ακαταλαβίστικο; Ίσως.
Κάποιον όμως αφορά. Έτσι Αλέξη;

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι «μετριοπαθείς» τζιχαντιστές μισθοφόροι της Τουρκίας (και προστατευόμενοι του ΝΑΤΟ και της Δύσης) βομβάρδισαν με χημικά την κουρδική συνοικία Σεΐκ Μακσούντ στο Χαλέπι, σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλουν οι Κούρδοι του YPG.

«Η συνοικία Σεΐκ Μακσούντ στο Χαλέπι δέχτηκε επίθεση με χημικά όπλα την Τρίτη το απόγευμα. Εξτρεμιστικές ομάδες εξαπέλυσαν δεκάδες ρουκέτες γεμάτες με κίτρινο φώσφορο», αναφέρει η κουρδική ανακοίνωση.

Η ηγεσία του YPG υπογράμμισε ότι η επίθεση εξαπολύθηκε από κοινού από πολλές τζιχαντιστικές οργανώσεις, μεταξύ των οποίων η Αχράρ Αλ Σαμ (παραμάγαζο της Αλ Κάιντα), η Ταξιαρχία του Σουλτάν Μουράντ, η Σουλτάν Φατίχ, οι ταξιαρχίες Φαστακίμ Καμά Ουμίρτ, η πολιτοφυλακή Νουρ Αντ Ντιν Ζανκί, οι ταξιαρχίες 13 και 116, το Πρώτο Σύνταγμα και οι ταξιαρχίες Αμπού Αμαράχ.

Ο βομβαρδισμός με χημικά κράτησε μέχρι τα μεσάνυχτα της Τρίτης προς Τετάρτη και προκάλεσε δεκάδες απώλειες μεταξύ πολιτών.

Μιλώντας στο ARA News ο ακτιβιστής Ρεζάν Χίντο μέσα από το Χαλέπι, απευθύνθηκε στη διεθνή κοινότητα και στους οργανισμούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ζήτησε να παρέμβουν ώστε να σταματήσουν οι επιθέσεις των «μετριοπαθών» τουρκόφιλων τζιχαντιστών στη συνοικία Σεΐκ Μακσούντ.

«Δεν βλέπουμε καμιά συμπάθεια προς τους Κούρδους αμάχους που υποφέρουν από αυτές τις βαρβαρικές επιθέσεις με χημικά στο Χαλέπι» είπε και πρόσθεσε ότι «οι ζωές εκατοντάδων παιδιών βρίσκονται σε κίνδυνο».

Ο ίδιος είπε ότι υπάρχει μεγάλη έλλειψη φαρμάκων στη συνοικία Σεΐκ Μακσούντ, η οποία πολιορκείται από τους «μετριοπαθείς» ισλαμιστές εδώ και μήνες.

Την Κυριακή 16 άμαχοι σκοτώθηκαν στη Σεΐκ Μακσούντ, οι περισσότεροι γυναίκες και παιδιά, όταν οι «μετριοπαθείς» εξαπέλυσαν επίθεση με ρουκέτες.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Προβληματίζομαι αφάνταστα στο τι να πιστέψω και τι να απορρίψω τόσο από τις επίσημες δηλώσεις, όσο και από τα δημοσιεύματα του Τύπου, και εννοώ του έγκυρου. Ομολογώ πάντως, πως κάθε δήλωση κυβερνητικού παράγοντα την αντιμετωπίζω με μεγάλη επιφύλαξη, δεδομένου ότι μέχρι τώρα άπειρες φορές παραπλανήθηκαν μεγάλα τμήματα του λαού, από δηλώσεις κυβερνητικών που μάλλον σκοπίμως απέκρυπταν την αλήθεια.

Είναι ενδεικτική η περίπτωση του κ. Βαρουφάκη, ο οποίος από τις αρχές του Φεβρουαρίου 2015 ακόμη, μάς διαβεβαίωνε πως οι διαπραγματεύσεις τελειώνουν, κάτι λίγο έμεινε… ενώ τώρα πλέον θεωρείται περισσότερο από βέβαιο πως ο ίδιος δεν είχε καμιά πρόθεση να διαπραγματευθεί, αλλά οδηγούσε τα πράγματα στην αποτυχία, ώστε να υλοποιηθεί το plan B, η μετατροπή της χώρας μας δηλαδή ουσιαστικώς σε σοβιετία.

Με αυτά και πολλά άλλα, αντιμετωπίζω με καχυποψία κάθε κυβερνητική δήλωση και προσπαθώ να καταλάβω τι υποκρύπτεται πίσω από αυτήν. Πώς μπορεί να εξηγηθεί, ότι παλαιότερα ο κ. πρωθυπουργός όχι μόνον ήταν υπέρμαχος τω ανοικτών συνόρων αδιακρίτως σε οποιονδήποτε ήθελε να έλθει στη Ελλάδα, αλλά και άλλαξε ευθύς με την ανάληψη της εξουσίας τον μεταναστευτικό νόμο, επιτρέποντας την άνευ παραμικρής εξέτασης οιουδήποτε αλλοδαπού επί εξάμηνο στην Ελλάδα;

Και βεβαίως, υπεραμύνεται και σήμερα της εγκληματικής από πολιτικής πλευράς απόφασης της κας Χριστοδουλοπούλου, που προφανώς δεν έγινε χωρίς την δική του έγκριση. Η δε νεολαία του κόμματός του εκδράμει κατά καιρούς στον Έβρο προκειμένου να διαδηλώσει την απόφασή της για «γκρέμισμα του φράχτη». Και το ερώτημα είναι: Αφού ο κ. Τσίπρας κάλεσε εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες να έλθουν στην Ελλάδα, γιατί επιχειρεί τώρα να τους διώξει, και επιρρίπτει ευθύνες σε άλλες χώρες που δεν τους δέχονται;

Ο ίδιος δεν τους κάλεσε; Ο ίδιος δεν κατηγορούσε όλους που έλεγαν πως δεν μπορεί η Ελλάδα να σηκώσει τόσο βάρος. Ο ίδιος και το κόμμα του δεν δίνει το παρόν σε κάθε δήθεν «αντιρατσιστική» εκδήλωση; Θέλει να μείνουν εδώ, ή είναι ειλικρινής όταν δηλώνει το αντίθετο.

Αλλά και επ’ αυτού δεν τον πιστεύω. Κάποτε εκφράστηκε ως απλή υπόνοια, τώρα όμως τείνει να καταστεί βεβαιότητα, ότι ο κ. πρωθυπουργός παίζει το ίδιο παιχνίδι με τον κ. Ερντογάν. Όπως εκείνος χρησιμοποιεί τους λαθρομετανάστες για να εκβιάσει την Ευρώπη και να επιτύχει άλλους σκοπούς, κατά τον ίδιο τρόπο τείνει να γίνει πιστευτό πως και ο Τσίπρας τους εκμεταλλεύεται ώστε να επιτύχει είτε καλύτερους όρους εξυπηρέτησης του χρέους, είτε ελάφρυνση των βαρέων (σ.σ. «βαραίων», έγραψε ο νέος σύμβουλός του επί θεμάτων στρατηγικής, που δήλωσε εκπαιδευτικός!) όρων του πλέον επαχθούς Μνημονίου που υπέγραψε.

Προς τι λοιπόν η υποκρισία ότι επιθυμεί την απομάκρυνση των προσφύγων, ενώ ο μεν κ. Φίλης ετοιμάζει σχολεία για τους νεοεισελθόντες ξένους, ενώ την ίδια ώρα μας διαβεβαιώνουν πως είναι προσωρινοί, ο δε Μουζάλας κάνει λόγο μέχρι και για 150.000 λαθρομετανάστες για τους οποίους θα κτίσουμε κωμοπόλεις για την διαμονή τους; Παραλλήλως δε, ΜΚΟ χρηματοδοτούμενες από τα ΗΕ αναζητούν ακίνητα προς ενοικίαση για εγκατάστασή τους.

Δεν ταιριάζουν αυτά μεταξύ τους. Ή μας λέγουν συνειδητώς ψέματα, ή δεν ξέρουν πού πάνε. Δεν γνωρίζω ποιο είναι χειρότερο. Γνωρίζω όμως πως η κυβέρνηση κατά τον τελευταίο χρόνο έδιωξε 200.00 Ελληνόπουλα στην αλλοδαπή, και τους αντικαθιστά με ισόποσους αλλοδαπούς, αγνώστου ποιού. Με τον κ. Ξυδάκη μάλιστα να υποστηρίζει ότι έτσι θα λύσουμε το πρόβλημα της υπογεννητικότητας.

Το σύνθημα της σοσιαλδημοκρατικής Αριστεράς του 1980 «Η Ελλάδα στους Έλληνες», η τωρινή μαρξιστική Αριστερά το μετατρέπει «Η Ελλάδα χωρίς Έλληνες».

Ο Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Μέρκελ καθησυχάζει τους φόβους των Ευρωπαίων: «Η Τουρκία δεν έχει το πάνω χέρι στη διαπραγμάτευση με την Ευρώπη», δήλωσε χθες. Μπορεί – είναι νωρίς ακόμη για να το πει κάποιος με βεβαιότητα. Καλοδεχούμενη, πάντως, η διαβεβαίωση.

Δεν είμαι σίγουρος, όμως, αν ισχύει για εμάς, που ήμασταν πάντα μια ειδική περίπτωση. Δεν ξέρω, θέλω να πω, πόσο ασφαλείς μπορούμε να είμαστε με τα ελληνοτουρκικά. Μέχρι στιγμής, οι γείτονες έχουν βρει την ευκαιρία να θέσουν, σε διαφορετικές φάσεις της διαπραγμάτευσης, και τις γκρίζες ζώνες σε συνδυασμό με νατοϊκές εκκρεμότητες, όπως και πτυχές του Κυπριακού, που έχει μπει σε μια πορεία η οποία ίσως οδηγήσει στην ελπίδα της διευθέτησης σε τρία χρόνια από τώρα. (Τυπικά, το Κυπριακό δεν είναι ελληνοτουρκικό. Ουσιαστικά, όμως, έχει γίνει, έπειτα από τόσες δεκαετίες σύμπλευσης με την Κύπρο και ας μην κοροϊδευόμαστε...)

Η κυβέρνηση αυτή επιχείρησε σε ευρωπαϊκό επίπεδο να συνδέσει, προς όφελος της χώρας (και πρωτίστως της ιδίας: για τη μακροημέρευσή της και την εμπέδωση του καθεστώτος της), το οικονομικό με το μεταναστευτικό. Είναι πολύ πιθανό, όμως, αυτό που κατάφερε να είναι ότι τελικά μπέρδεψε και τα ελληνοτουρκικά στην κατάσταση. Πήγε, δηλαδή, να αντισταθμίσει το ένα, έμπλεξε και το άλλο. Στην ποδοσφαιρική κοινή: πήγε να ισοφαρίσει, έφαγε και δεύτερο. Είναι νωρίς, το επαναλαμβάνω, για συμπεράσματα. Είναι κρίμα, όμως, σε τέτοιους καιρούς, που διαμορφώνονται οι όροι του μέλλοντος, εμείς να έχουμε μια τέτοια κυβέρνηση. Ελπίζω, τουλάχιστον, να καταλαβαίνει επιτέλους ο πρωθυπουργός πόσο πολύτιμη είναι για την Ελλάδα η ουσιαστική συμμετοχή της (όχι με το ζόρι) στην Ευρωπαϊκή Ενωση...

Η πόλωση και πάλι

Ως αντιπολίτευση, η σημερινή κυβέρνηση αντιμετώπισε τη λεγόμενη «θεωρία των δύο άκρων» (ότι υπάρχει ακροδεξιά βία και ακροαριστερή βία και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάλυπτε συστηματικά και χρησιμοποιούσε την ακροαριστερή βία) με τη δική της θεωρία του ενός άκρου (μόνο ακροδεξιά βία υπάρχει και ό,τι κάνει η άλλη πλευρά δικαιολογείται). Τώρα, στριμωγμένη ανάμεσα στην πραγματικότητα του μεταναστευτικού και στις ιδεοληψίες της, καταφεύγει σε μια παραλλαγή της θεωρίας: ό,τι λογικό λέει η Νέα Δημοκρατία (όπως τα κλειστά κέντρα κράτησης, στέγασης ή όπως αλλιώς τα πουν) είναι ακροδεξιό, ενώ ό,τι κάνει εκείνη είναι σωστό. Ποντάρει στην πόλωση, με λίγα λόγια.

Προσφάτως, έφθασαν στο σημείο να προσάψουν την κατηγορία των ακροδεξιών θέσεων στον εκπρόσωπο της Ν.Δ., Γιώργο Κουμουτσάκο, προσωπικώς: «Επιβεβαίωσε ουσιαστικά ότι η ακροδεξιού χαρακτήρα ρητορική στελεχών της αξιωματικής αντιπολίτευσης», αναφέρεται στην κυβερνητική ανακοίνωση, «χαρακτηρίζει το σύνολο του κόμματος». Αστεία η κατηγορία εναντίον του Κουμουτσάκου, ο οποίος από το 2010, ως ευρωβουλευτής, προειδοποιούσε για το μαύρο σύννεφο της Ακροδεξιάς πάνω από την Ευρώπη, με αφορμή τότε την άνοδο του ακροδεξιού κόμματος στις σουηδικές εκλογές. (Οχι ότι το ήξεραν αυτό οι γορίλες της Χρυσής Αυγής, που τον χτύπησαν προ καιρού μπροστά από τη Βουλή...) Αν για κάτι δεν μπορεί να κατηγορηθεί ο Κουμουτσάκος είναι ως ακροδεξιός – αντιθέτως, θα μπορούσε ενδεχομένως να του προσάψει κάποιος ότι για καιρό ανήκε στη Δεξιά που αντιμετώπιζε με φοβικότητα την Αριστερά.

Το θέμα όμως είναι ευρύτερο, γιατί η κατηγορία εκτείνεται συνολικά στη Ν.Δ. «Το ευρωπαϊκό προφίλ που πασχίζει να χτίσει (σ.σ.: ο πρόεδρος του κόμματος) δεν είναι παρά μια βιτρίνα», ισχυρίζεται η κυβερνητική εκπρόσωπος. Διερωτώμαι, κατ’ αρχάς, πόσο «ευρωπαϊκό» είναι να επιτείνεις την αδυναμία της χώρας σου για να πιέσεις ή να εκβιάσεις την Ευρώπη, ενώ την ίδια ώρα κάθε διαφορετική πολιτική από τη δική σου στιγματίζεται ως ακροδεξιά. Πρόκειται, όμως, για την άλλη όψη του νομίσματος ότι η φυσιολογική, η αυθόρμητη και ανθρώπινη συμπαράσταση του κόσμου προς τους πρόσφυγες είναι «πολιτική», δηλαδή συνιστά έγκριση της πολιτικής της κυβέρνησης. Κλασική τακτική πόλωσης και συκοφάντησης του αντιπάλου, που ακολουθούν παραδοσιακά οι κομμουνιστές. Ακόμη και όταν τρέφουν μπούκλες και φορούν pochette στο σακάκι...

Το σάντουιτς

Σύμφωνα με την παλαιά παράδοση, που νομίζω ότι ουδείς έχει επιχειρήσει να ανατρέψει, το σάντουιτς είναι ένα πράγμα το οποίο συνήθως –όχι πάντα– τρώγεται και το οποίο βασίζεται στην ιδέα ότι, ανάμεσα σε δύο αδιάφορα κομμάτια τροφής (ψωμί), βάζουμε κάτι ενδιαφέρον (ζαμπόν, τυρί και ό,τι αγαπά ο καθένας). Ας ονομάσουμε τη δημιουργό ιδέα «η αρχή του σάντουιτς» (the sandwitch principle, για να εξυπηρετήσουμε και τη διεθνή βιβλιογραφία...).

Παρατηρώ τη διάρθρωση του διοικητικού μηχανισμού της Κομισιόν για το μεταναστευτικό και διαπιστώνω αντιστροφή της αρχής του σάντουιτς. Σαν να λέμε, δηλαδή, ότι έχουμε δύο φέτες ζαμπόν και στη μέση μία φέτα ψωμί. Ο αντιπρόεδρος Φρανς Τίμερμανς, από τη μία, με την ευθύνη του συντονισμού. Ο Χρήστος Στυλιανίδης με τη χρηματοδότηση και τη διάθεση των κονδυλίων, από την άλλη. Στη μέση, ατάραχος, άγευστος, άοσμος ο Δ.Λ.Ρ.Ο.Ε. Αβραμόπουλος με σχεδόν τίποτα. Εξ ου η εμφανής κατάπτωσή του. Φαίνεται ότι πέρασε ο καιρός του. Τώρα που το φαινόμενο «The Donald» επελαύνει από την Αμερική και απειλεί την παγκόσμια σκηνή, οι Αβραμόπουλοι του διαλογισμού, του οράματος και της κομψής ακινησίας βυθίζονται στην αχλύ της Ιστορίας που προχωρεί και, έτσι, κατακτούν την ανυπαρξία... (Ιδεωδώς, θα ήθελα ένα υποβλητικό φινάλε με έγχορδα – κάτι από Βάγκνερ π.χ.)

Με το φανελάκι

Επανεμφάνιση του παππού της κυβέρνησης, Αλέκου Φλαμπουράρη, χθες, σε τελετή για την παρουσίαση προγράμματος σχετικά με ένα «Ιερό Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου» (ό,τι καταλάβατε, κατάλαβα κι εγώ). Αρεσε πολύ, έμαθα, για το φανελάκι που διακρινόταν μέσα από το πουκάμισό του. Θύμισε στους παλαιότερους τη διαφήμιση: «Και ο παππούς με το φανελάκι;».

Στέφανος Κασσιμάτης
Πηγή "Καθημερινή"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τα παζάρια των γειτόνων μας!

Την ώρα που οι πολιτικοί αρχηγοί στην Αθήνα καβγάδιζαν στη σύσκεψη υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά ακόμη και τις ώρες της κρίσιμης Συνόδου Κορυφής, για το ποιος κέρδισε πόντους απέναντι στον άλλον, η Τουρκία παρέδιδε μαθήματα διπλωματίας και εξωτερικής πολιτικής.

Παίζοντας εκτός έδρας και εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης, κατάφερε όχι μόνο να μην πέσει στο καναβάτσο για όσα εγκληματικά πράττει μήνες τώρα, αλλά να δείξει και τα «γάντια» της.

Αντί η Αγκυρα να καθίσει, στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., στο εδώλιο της πολιτισμένης και δημοκρατικής Ευρώπης για όσα έχει κάνει σε βάρος των μειονοτήτων που ζουν στην Τουρκία, στην Κύπρο, αλλά και στους πρόσφυγες, έκανε «ντρίμπλες» παριστάνοντας και τη γενναιόδωρη!

Διότι, πολύ απλά, το «βαθύ κράτος» των πασάδων και τα κόμματα, αντί να τρώγονται μεταξύ τους, παρακολουθούν τους αντιπάλους τους και καταστρώνουν σχέδια γνωρίζοντας τις αδυναμίες τους. Διότι αυτό κάνουν οι χώρες που θέλουν να ζήσουν χωρίς να εισπράττουν καρπαζιές από φίλους και εταίρους.

Και όλα αυτά που τιτλοφορούνται (και δικαίως) υποτιμητικά ως «ανατολίτικο παζάρι» δείχνουν το πώς ένα κράτος μπορεί να κάνει εθνική εξωτερική πολιτική.

Κάτι που φαίνεται ότι για το δικό μας πολιτικό σύστημα είναι «ψιλά γράμματα», αφού προτιμά τη μέτρηση βάσει των κομμάτων και όχι βάσει της πατρίδας!

Ας ελπίσουμε ότι κάποτε θα εμπεδώσουμε στην Ελλάδα τα μαθήματα που μας παραδίδουν οι επιτήδειοι και παμπόνηροι, αχόρταγοι γείτονες, οι οποίοι τα θέλουν «μονά ζυγά» δικά τους. Οσο για τους Ευρωπαίους, κατάπιαν τη γλώσσα τους μπροστά στις προτάσεις της Αγκυρας, σε τέτοιο σημείο που ξέχασαν ότι απέναντί τους είχαν έναν Αττίλα διαχρονικό.

Εναν Αττίλα που θέλει να νομιμοποιήσει, με τα 20 δισ. που ζητά, τα «μαύρα» τα οποία εισπράττει με το δουλεμπόριο που στήνει στα παράλια, έναν Αττίλα ο οποίος το μόνο που έχει μάθει είναι να μοιράζει με τη λογική «τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου». Αυτά για την Ιστορία...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στέλνουν πίσω τα έγγραφα που γράφουν «προς FYROM»

«Yes sir» της Ελλάδας στα Σκόπια! Καθημερινά η χώρα μας «υποκύπτει» και αναγνωρίζει το όνομα «Μακεδονία» για την ΠΓΔΜ λόγω γραφειοκρατικών κωλυμάτων! Επίσημα έγγραφα στις υπηρεσίες της χώρας αποκαλύπτουν του λόγου το αληθές. Την ώρα που κάποιοι πολιτικοί ενώπιον των ΜΜΕ παριστάνουν ότι ενοχλούνται και αντιδρούν με το όνομα «Μακεδονία», κατά την ανταλλαγή εγγράφων και υπηρεσιών μεταξύ των δύο χωρών η ΠΓΔΜ αναγνωρίζονται ως «Μακεδονία»!

Αποκαλυπτικό παράδειγμα αποτελεί η υπόθεση Μάκη Ψωμιάδη. Σύμφωνα με πηγές της «δημοκρατίας», η Ελλάδα, προκειμένου να εκδοθεί ο υπόδικος, έστειλε τα απαραίτητα έγγραφα συνδρομής «προς FYROM». Οι Σκοπιανοί, ωστόσο, έστειλαν πίσω τα έγγραφα, ζητώντας να ξανασταλούν «προς Μακεδονία» και απειλώντας ότι, εφόσον δεν συμβεί αυτό, δεν θα εξέδιδαν τον Μ. Ψωμιάδη. Κατόπιν τούτου οι αρμόδιοι φορείς φέρεται ότι «έσκυψαν το κεφάλι» και όντως τα απέστειλαν εκ νέου, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της γειτονικής χώρας...

Τη Δευτέρα προέκυψε η ίδια διαδικασία, αντίστροφα. Οι Σκοπιανοί ζήτησαν από τις ελληνικές Αρχές την έκδοση του Μουράν Μιφταρόσκι, ο οποίος έχει καταδικαστεί από δικαστήριο της γειτονικής χώρας σε ποινή κάθειρξης επτά ετών για ληστεία. Σε αυτό το πλαίσιο, απέστειλαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα ως «Μακεδονία» προς τη χώρα μας. Αντί όμως οι ελληνικές Αρχές να ανταποκριθούν με τον ίδιο τρόπο που έκαναν οι Σκοπιανοί, να θέσουν δηλαδή βέτο και να ζητήσουν να τα ξαναστείλουν ως FYROM, αποδέχτηκαν τα έγγραφα και ο ληστής θα εκδοθεί χωρίς καμία περαιτέρω ανωμαλία ή απαίτηση... Σύμφωνα με πηγές της «δημοκρατίας», το φαινόμενο σημειώνεται καθημερινά σε αμέτρητες γραφειοκρατικές υποθέσεις μεταξύ των δύο χωρών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με αφορμή την πρόσληψη από τον φερόμενο ως πρωθυπουργό, Τσίπρα, κάποιου Καρανίκα, ως σύμβουλο, ο οποίος είναι αρνητής στράτευσης, δηλαδή προδότης, δημοσιεύω κάτι που έγραψα προ δεκαετίας. Αντί να τον στείλουν να καθαρίζει τα αποχωρητήρια της Ειδομένης, τον επιβραβεύουν.

Στην αρχαία Αθήνα όσους αρνούνταν να στρατευτούν, τους ριψάσπιδες (= ρίπτω την ασπίδα) τούς φορούσαν γυναικεία ρούχα, τούς περιέφεραν στην πόλη και τους διαπόμπευαν μέχρι εσχάτης ξεφτίλας. Οι λιποτάκτες χαρακτηρίζονταν «άτιμοι» - και τα τέκνα τους κληρονομούσαν το στίγμα- δεν είχαν κανένα πολιτικό δικαίωμα, ήταν ηθικά εκμηδενισμένοι, αξιοκαταφρόνητοι. Είναι γνωστός ο όρκος των Αθηναίων εφήβων: «Ου καταισχύνω τα όπλα…. αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων, και μόνος και μετά πολλών, και την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω…».

Για την Σπάρτη ήταν αδιανόητη η αποφυγή στράτευσης. Οι δειλοί ανασκολπίζονταν. Στα «αποφθέγματα Λακαινών» του Πλούταρχου διασώζεται το εξής:

«Η Δαμάτρια, ακούγοντας πως ο γιος της ήταν δειλός και ανάξιος της, όταν αυτός έφτασε, τον σκότωσε. Το επίγραμμα στον τάφο της είναι το εξής: τον παραβάντα νόμους Δαμάτριον έκτανε (=σκότωσε) μήτηρ, η Λακεδαιμονία τον Λακεδαιμόνιον». (εκδ. «Κάκτος», σελ. 227).

Αυτά στην αρχαία εποχή όπου η φιλοπατρία και η ανδρεία ήταν αρετές και αξίες. Για τους αρχαίους η αξία ενός άνδρα συμπυκνώνεται στην περίφημη ομηρική φράση: «εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης».

Ενώ «της δειλίας αισχρά γίγνεται τέκνα», η δειλία, η λιποταξία, γεννοβολά αισχρά τέκνα.
Στην νεότερη εποχή αποκαλυπτική και ξεκαρδιστική είναι η τακτική του στρατάρχη της Ρούμελης, του Καραϊσκάκη. Αυτός, όπως γράφει ο Δημήτρης Φωτιάδης στην βιογραφία του, «έσερνε ένα γυναικείο παλιόβρακο, γνωστό σ’ όλο το ασκέρι του με τ’ όνομα το βρακί της Κατερίνας, που το φόραγε στους φοβιτσιάρηδες». Όταν η πατρίδα κινδύνευε και ήθελε ο στρατηγός να στρατολογήσει πολεμιστές πήγαινε στα χωριά και τους μάζευε. Όσους κρύβονταν, τους κιοτήδες, «τις σαπιοκοιλιές», όπως τους ονόμαζε ο Καραϊσκάκης, τους ξετρύπωνε και τους ανάγκαζε να φορέσουν «το βρακί της Κατερίνας». (Η Κατερίνα ήταν περιβόητο για την ελευθεριότητά του γύναιο της περιοχής). Όσοι λαγόκαρδοι και κιοτήδες φορούσαν «το βρακί» ντροπιάζονταν διά βίου και συνήθως εξαφανίζονταν, για να γλιτώσουν τον περίγελω του κόσμου. Εκείνα τα χρόνια «μιλούσαν οι καρδιές, τώρα μιλούν τα χρήματα» (Κανάρης). Οι λιποτάκτες ατιμάζονταν ως ανάξιοι της πατρίδας. Αναστήθηκε το Γένος από ανθρώπους «τρελούς» σαν τον Καραϊσκάκη, που με τις ηρωϊκές «αποκοτιές τους» έδιναν θάρρος. Χαρακτηριστικό το παρακάτω επεισόδιο, το οποίο αναφέρει ο Φωτιάδης (σελ. 111). Συνήθιζε στις μάχες ο στρατηγός να προκαλεί τους Τούρκους με βρισιές και χοντρά πειράγματα. «Μέσα στο ξάναμμα της μάχης», (στο Κομπότι, στις 8 Ιουνίου του 1821), τους φωνάζει.

- Ουχά, κιοτήδες, σταθείτε ωρέ να πολεμήσετε!
- Ποιος είσαι εσύ ωρέ, που θα μας πεις κιοτήδες;
- Είμαι ο γιος της καλογριάς και σας χέζω!
- Εμάς, γκιαούρη, χέζεις;
- Εσάς μεμέτηδες!
- Περίμενε, μπάσταρδε, να σε πιάσουμε, να σε σουβλίσουμε και τότες βλέπεις τι θα κρένει ο πισινός σου!
- Εμένα, ωρέ, θα σουβλίσετε;
- Εσένα, ωρέ, Καραϊσκάκη!
- Αμ τότες σταθήτε ν’ ακούσετε από τώρα τι κρένει (=λέει) ο πισινός μου!
Πηδάει πάνω σ’ ένα βράχο, ξεβρακώνεται, τεντώνει γυμνό τον κώλο του στους οχτρούς και τους φωνάζει:
- να ωρέ Τούρκοι…!

Ήταν όμως κρυμμένος κοντά ένας Τούρκος, τον πυροβόλησε και είδε και τρόμαξε να γιατροπορευτεί από το βόλι που τον βρήκε «στα μεριά». Όταν όμως έγινε το βαυαροκρατούμενο κρατίδιο οι αγωνιστές παραμερίστηκαν και τα αξιώματα πήγαιναν στους απειροπόλεμους πολιτικάντηδες, στο ζυμάρι των Τούρκων. Και επιδαψίλευαν τους εαυτούς τους με γελοιωδέστατους τίτλους. «Έλεγε ο Κολοκοτρώνης καταγελών: και ευγενέστατον και πανευγενέστατον και ενδοξότατον και εκλαμπρότατον και εξοχότατον και μεγαλειότατον με ονόμασαν, μόνο τον τίτλο του παναγιότατου δε μ’ έδωκαν». (Σπηλιάδης, «Απομνημονεύματα», τομ. Γ΄, σελ. 38).

Από την αυγή του νεοελληνικού βίου διαφαίνεται ποιοι θα κυβερνούν: «οι εκλαμπρότατοι», οι οποίοι στους εθνικούς αγώνες προτιμούσαν «το βρακί» παρά το πεδίο της τιμής. Τώρα βέβαια επεκτάθηκε η τακτική του …«βρακοφορέματος» και εν καιρώ ειρήνης. Το 1940 κάτι παρόμοιο συμβαίνει. Οι γιοι των «εκλαμπρότατων» αναπαύονται «βοηθητικοί» στα μετόπισθεν, ενώ ο απλός λαός κατασκοτώνεται για την τιμή του έθνους στα βορειοηπειρώτικα βουνά. Στο βιβλίο του «οπλίτης στο αλβανικό μέτωπο», ο λαογράφος Δημ. Λουκάτος, γράφει: «Σήμερα, 25 Νοεμβρίου 1940, έκαμα μια βόλτα στα γραφεία των Εμπέδων. Ένα σωρό φαντάροι έχουν βολευτεί εκεί μέσα. Μ’ ένα μπιλιετάκι, μ’ έναν γνωστό, από δω και από κει, τα κατάφεραν. Τώρα είναι ήσυχοι. Είναι όλοι τους από αριστοκρατικές αθηναϊκές οικογένειες, και πολλοί έρχονται στο γραφείο τους με ιδιόκτητη κούρσα. Τους ξεχωρίζεις από τα καλοχτενισμένα μαλλιά, τα μεταξωτά πουκάμισα, τα καλοβαλμένα φανταρίστικα, και το ρολόι του χεριού. Τους ξεχωρίζεις ακόμα, από το ακατάδεχτο ύφος τους και την απροθυμία τους να σ’ εξυπηρετήσουν. Τα τσακίσματα και τις ευγένειες τα σπαταλάνε στους αξιωματικούς…». (εκδ. «Ποταμός», σελ. 25). Αυτοί οι κιοτήδες, οι γόνοι των «καλών» οικογενειών, διακρίθηκαν την περίοδο της Κατοχής, ως δοσίλογοι ή μαυραγορίτες. Οι έκγονοί τους, μαζί με τις αιματοβαμμένες περιουσίες τους, κληρονόμησαν και την αφιλοπατρία, την αποφυγή της στράτευσης, τον παρασιτισμό.

Ποιοι, ακούμε αυτές τις ημέρες, απαλλάχτηκαν από το χρέος της υπηρετήσεως της πατρίδας; Κάποιοι γόνοι πολιτικών, επώνυμοι αθλητές, καλλιτέχνες και λοιποί τζιτζιφιόγκοι και μοσχοαναθρεμμένοι γιοι και ανηψιοί των ισχυρών οικονομικά παραγόντων. Όλο το σκυλολόι που λυμαίνεται, δηλαδή, τον τόπο. Αν ήταν δυνατόν να αποκαλυφθούν, θα διαπιστώναμε πως είναι αυτοί που κρύβονται πίσω από το χρηματιστηριακό «μακελειό», που κατέχουν περίοπτες και χρυσοπλήρωτες θέσεις του Δημοσίου, που ροκανίζουν επιδοτήσεις, όλοι τους «εκλαμπρότατοι» και «παναγιότατοι». Και αντί να μάθουμε ποιοι είναι «οι σαπιοκοιλιές», να τους φορέσει ο λαός το περιβόητο…εσώρουχο, μήπως και ξεκουμπιστούν από την ντροπή και γλιτώσει ο τόπος, τους προστατεύει η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Κρύβονται «οι μεμέτηδες» πίσω από το περίεργο αυτό νεοταξικό κατασκεύασμα, που ανέλαβε εργολαβικά να σκεπάζει τις πομπές των φυγόστρατων.

Και όμως η θητεία ενός νέου αποτελεί ύψιστο καθήκον. Παρ’ όλη την κατασυκοφάντηση του στρατού μας τις τελευταίες μεταπολιτευτικές δεκαετίες, η εμπιστοσύνη του λαού παραμένει ακλόνητη σ’ αυτόν. Ο στρατός για έναν νέο συνιστά σχολείο πατριδογνωσίας, πειθαρχίας, συναλληλίας, αλληλεγγύης... πηγαίνεις παιδί, γυρίζεις άντρας, έλεγαν οι παλιοί. Όποιος για αστείο λόγο δεν υπηρετούσε, του έμενε κουσούρι μια ζωή, κορίτσι για παντρειά κανείς δεν του εμπιστευόταν, εύκολα δουλειά δεν έβρισκε.

Όταν ήμασταν ακόμη Ρωμιοί, πριν γίνουμε Ευρωπαίοι, οι άντρες μιλούσαν με καμάρι για την στρατιωτική τους θητεία, αν και οι τότε κακουχίες και οι στερήσεις, είναι αδιανόητες για την σημερινή γενιά του κινητού, της κατάληψης και του χαβαλέ.
Τώρα το εκσυχγρονιστικό – νεοεποχίτικο σαράκι της αρνησιπατρίας και της απέχθειας για την στράτευση, φωλιάζει στις καρδιές των νέων, με αποτέλεσμα η θητεία να θεωρείται χάσιμο χρόνου, κοροϊδία.
Οι παρελάσεις, που τονώνουν το αίσθημα ασφάλειας του λαού μας και λειτουργούν ως αναλαμπές εθνικής υπερηφάνειας – τόσο απαραίτητες για την κρισιμότατη περιοχή και εποχή μας – μπήκαν στο στόχαστρο των χασομέρηδων της ειρηνοφιλίας.
Τέτοια παραδείγματα από τους «εκλαμπρότατους» και τους νεόπλουτους του πνεύματος παίρνει η λαϊκή ψυχή, οι νέοι, και αποβάλλουν κάθε ευγενική πνοή, κάθε εδραία αξία.

Την περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν γεννιόταν αγόρι εύχονταν στην μάνα: να σου ζήσει, να γίνει καπετάνιος, να του γράψουν και τραγούδι. Τώρα γεμίσαμε «λιανοπαίδια», που αντί για παντελόνια φορούν «το βρακί της Κατερίνας»...

Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος Κιλκίς



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Μία ιδιαίτερη είδηση, που έχει περάσει στα «ψιλά» της ειδησεογραφίας ήρθε από το Ηράκλειο και τον Δήμο Γόρτυνας. Είναι μία είδηση που, κυριολεκτικά, «ανάβει φωτιές», αφού αποκαλύπτει μία κυβερνητική κίνηση – μεθόδευση που δεν θεωρείται καλός οιωνός.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα όσα μαθαίνουμε, στις 26 Φεβρουαρίου έφτασε στο Δήμο Γόρτυνας ένα έγγραφο, αποστολέας του οποίου ήταν το Α.Τ. Πύργου, το οποίο δημιούργησε πλήθος ερωτημάτων, αναπάντητων επί της ουσίας τους μέχρι αυτή τη στιγμή.
Συγκεκριμένα, και πάντα σύμφωνα με το εν λόγω έγγραφο, ζητείται από τον Δήμο η ίδρυση Τμημάτων Πολιτικής Άμυνας στα χωριά του Δήμου Γόρτυνας που εποπτεύονται από το συγκεκριμένο Αστυνομικό Τμήμα…!

Το συγκεκριμένο έγγραφο αναφέρει πως οι μόνιμοι κάτοικοι στα χωριά Ασήμι, Παναγιά, Σοκαράς, Στέρνες, Στόλοι, Βαγιωνιά, Βασιλικά Ανώγεια, πρέπει να καταγραφούν με βάση τις ανάγκες που ορίζει η στελέχωση μονάδων πολιτικής Άμυνας σε Κοινότητα Αυτοπροστασίας και Μονάδα Υπαίθρου.
Για την ακρίβεια, χωριά από 300 έως 1.000 κατοίκους ιδρύουν τμήματα των 22 ατόμων και πάνω από 1.000 έως 3.000 κατοίκους τμήματα των 72 ατόμων!

Ο Δήμαρχος Γόρτυνας Νίκος Σχοιναράκης, παρά το γεγονός ότι η εντολή έχει φθάσει από τις 26 Φεβρουαρίου, κράτησε χαμηλά τους τόνους λέγοντας ότι δεν γνωρίζει το σκοπό , πως ο υπογράφων αξιωματικός της Αστυνομίας απουσιάζει με άδεια και πως εντός του Σαββατοκύριακου θα έρθει σε επαφή με την Αστυνομία…

Επίσης, το ίδιο έγγραφο φέρεται να έχει αποσταλεί και στο Δήμο Αρχανών Αστερουσίων με τον Δήμαρχο ωστόσο Μανόλη Κοκοσάλη να μιλά περί πολιτικής προστασίας και μονάδων που ανέκαθεν αναπτύσσονται στον Έβρο κι άλλες περιοχές…
Να σημειώσουμε ότι το έγγραφο δεν έχει φτάσει σε άλλους Δήμους και αυτό δημιουργεί ερωτηματικά…

Υπάρχει συγκεκριμένος λόγος για την σύσταση τμημάτων Πολιτικής Άμυνας στους συγκεκριμένους Δήμους;
Πρόκειται το συγκεκριμένο μέτρο να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές της χώρας;
Για ποιους λόγους, με ποιο σκεπτικό και ποιος υπουργός προχώρησε στην συγκεκριμένη απόφαση;

Αναμένουν κάτι συγκεκριμένο οι τοπικές αρχές ή πρόκειται για την εκκίνηση μίας διαδικασίας που θα επεκταθεί σε ολόκληρη την Ελλάδα; Υπάρχει σχέση των «προσφύγων» με την συγκεκριμένη απόφαση;

Ποιος και πότε θα απαντήσει σε εύλογα ερωτήματα, που έχουν σχέση με ένα κυβερνητικό μέτρο που προκαλεί αμηχανία, αφού εκ πρώτης όψεως αντιμετωπίζεται ως θετικό, όμως η «δημιουργική ασάφεια» και η μηδενική πληροφόρηση με ό,τι το αφορά, δημιουργεί ανησυχίες σχετικά με επικείμενα γεγονότα στο εσωτερικό της χώρας, που ενδεχομένως θα εκθέσουν σε πλήθος κινδύνων τους ανυποψίαστους πολίτες…

Τι είναι η πολιτική άμυνα

Η κύρια αποστολή της Πολιτικής Άμυνας είναι η λήψη μέτρων και η εκτέλεση έργων που αποσκοπούν στην προστασία του πληθυσμού από τις συνέπειες ενός πολέμου, όπως:
Εικόνα Ενημέρωση και προστασία του πληθυσμού με τους συναγερμούς και τα καταφύγια.
Εικόνα Διάσωση και περίθαλψη των πληγέντων με τις υγειονομικές υπηρεσίες (γιατρούς, ασθενοφόρα).
Εικόνα Αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν.
Εικόνα Απελευθέρωση ατόμων παγιδευμένων στα ερείπια.
Εικόνα Ενημέρωση του πληθυσμού για τρόπους αυτοπροστασίας.
Εικόνα Απολύμανση ατόμων, τροφίμων και περιοχών από ραδιενεργό σκόνη και χημικές ουσίες.

Τα μέτρα που λαμβάνουν οι υπηρεσίες της πολιτικής άμυνας και της πολιτικής προστασίας μπορεί να είναι:
α΄. προληπτικά, όπως είναι η κατασκευή καταφυγίων, αντιπλημμυρικών έργων, η ενημέρωση του πληθυσμού κ. ά.
β΄. κατασταλτικά, για να αντιμετωπιστούν προβλήματα που έχουν προκύψει από φυσική, τεχνολογική καταστροφή ή πόλεμο, όπως μεταφορά τραυματιών, απεγκλωβισμό επιζώντων από ερείπια, παροχή τροφής και στέγης σε άστεγους πολίτες κ.ά.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου