Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Μαρ 2014

Ο ∆ηµήτρης Μελισσανίδης φτιάχνει "φαµίλια" για να αντιµετωπίσει τα ανοιχτά µέτωπα µε τη ∆ικαιοσύνη και το ∆ηµόσιο

Του Παναγιώτη Τζένου 

Τι δουλειά µπορεί να έχει ο ∆ηµήτρης Μελισσανίδης µε έναν περιβόητο πρώην ΚΥΠατζή, που χρόνια τώρα κινείται µε µαεστρία στο παρασκήνιο, προσφέροντας τις υπηρεσίες του σε επιχειρηµατικές οικογένειες, και µε έναν ρεπόρτερ «ειδικών αποστολών», που ψάχνει «φακέλους» για τα κατά καιρούς αφεντικά του; 
Η απάντηση σε αυτό το ερώτηµα είναι απλή: Ο νέος µικροµέτοχος του ΟΠΑΠ προετοιµάζει µε προσεκτικές κινήσεις ένα επιχειρησιακό «ρόστερ» µε ανθρώπους-κλειδιά, προκειµένου να οργανώσει την άµυνά του απέναντι στα ανοικτά µέτωπα που αντιµετωπίζει. Οι κ.κ. Φώτης Παπαγεωργίου, πρώην υποδιοικητής της επιχειρησιακής ΕΥΠ, και Τάσος Τέλλογλου, εµπειρότατος ρεπόρτερ-ερευνητής, είναι τα νέα «αποκτήµατα» του… Τίγρη, τα δύο ολοκαίνουργια «45άρια». Οι κατάλληλοι άνθρωποι στην κατάλληλη θέση, για τον επιχειρηµατία που έχει ανοικτούς λογαριασµούς µε τη ∆ικαιοσύνη και την Εφορία για υποθέσεις λαθρεµπορίας, αλλά και υπόγειες κόντρες διαπλοκής µε τους παραδοσιακούς επιχειρηµατίες. Ο ∆ηµήτρης Μελισσανίδης, µε πρακτικές που θυµίζουν άλλες εποχές, µε απειλές σε δηµοσιογράφους και στελέχη ∆ηµοσίων Οργανισµών επιδιώκει να δηµιουργήσει µια «φαµίλια», προσλαµβάνοντας µε τα δικά µας χρήµατα από τον ΟΠΑΠ πολύπειρα στελέχη των µυστικών υπηρεσιών και δηµοσιογράφους που ξέρουν να «πυροβολούν» όπως γράφουν.
Μόνο το να περάσεις στους τελευταίους ορόφους του κτιρίου που στεγάζει το υπουργείο ∆ηµόσιας Τάξης, το αρχηγείο της Αστυνοµίας και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, επί της Λεωφόρου Κατεχάκη, είναι µια πολύ σύνθετη διαδικασία. Οταν λοιπόν η διαδροµή από το σπίτι σου στους ορόφους αυτούς είναι µια καθηµερινότητα για πάρα πολλά χρόνια, όπως συνέβαινε µε τον 55χρονο, «απόστρατο» πλέον, Φώτη Παπαγεωργίου, από τα πιο ονοµαστά πρώην µεγαλοστελέχη της ΕΥΠ, οι µύθοι που σε συνοδεύουν κυριαρχούν. Ιδιαίτερα µάλιστα εάν έχεις το ταλέντο να τους οικοδοµείς όπως εκείνος, προκειµένου να ανοίγει διαύλους προσεγγίζοντας επιχειρηµατίες που θα ήθελαν πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες, και στην πλειονότητά τους ξεφεύγουν από το πλαίσιο της νοµιµότητας.

Στις µυστικές υπηρεσίες όµως υπάρχει µια φράση που περιγράφει την πραγµατικότητα: ότι «αν σε αγγίξει µία φορά ο διάβολος, δεν µπορείς πλέον να ξεφύγεις από το άγγιγµά του». Αυτό ισχύει σε πολύ µεγάλο βαθµό για το επί πάρα πολλά χρόνια στέλεχος της Αντιτροµοκρατικής και από το 2009 έως το 2012 α’ υποδιοικητή της ΕΥΠ, τον επιφορτισµένο µε την εποπτεία και τον συντονισµό του περίφηµου επιχειρησιακού τοµέα. Που, εκτός όλων των άλλων, εµπεδώνει µία ακόµη πεποίθηση, που χαρακτηρίζει τον κόσµο µε τις σκιές, τον συνεχή άγνωστο πόλεµο συµφερόντων, πίσω από την «κουίντα» των θεσµών και των προσώπων του πολιτικού και επιχειρηµατικού προσκηνίου: «Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται»!

Στον κόσµο των υπηρεσιών πληροφοριών, τα όρια της νοµιµότητας και της παρανοµίας συγχέονται, είναι δυσδιάκριτα. Το ίδιο συχνά συµβαίνει µε αυτό που λέµε συνάντηση ∆ηµοσίου µε ιδιωτικά συµφέροντα. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για τον Φώτη Παπαγεωργίου, έναν ταλαντούχο άνθρωπο, που του αρέσουν τα πούρα, η καλή ζωή, τα καλά malt ουίσκι, τα µπουζούκια της εθνικής οδού και η παρέα µε τους ισχυρούς της εξουσίας αλλά και του χρήµατος. Προπάντων αυτούς του χρήµατος, που χαίρονται τις συζητήσεις µαζί του, οι οποίες αφορούν ένοχα µυστικά, απόρρητες πληροφορίες, παρακολουθήσεις αντιπάλων αλλά και φίλων και ζητήµατα ασφάλειάς τους, αφού, µεταξύ των άλλων, ο κ. Παπαγεωργίου έχει κατορθώσει να «χτίσει» έναν ξεχωριστό «µύθο» για τον εαυτό του: τη συµβολή του στις έρευνες, αλλά και στη διαδικασία εξάρθρωσης της οργάνωσης των οργανώσεων στην ελληνική τροµοκρατία, της «17 Νοέµβρη». Οπως και τις σχέσεις που απέκτησε από τότε µε τις αµερικανικές και τις αγγλικές υπηρεσίες αντιτροµοκρατίας, µε τις οποίες, ειδικά µετά τη δολοφονία Σόντερς, συνεργάστηκε η Ελλάδα. Πολλοί συνάδελφοί του στην Κατεχάκη, και ιδιαίτερα αξιόπιστοι, λένε ότι είναι υπερτιµηµένη η συµβολή του στην εξάρθρωση της «17Ν» και ότι άλλοι, µε πιο χαµηλό κοινωνικό προφίλ, συνεπέστατοι αξιωµατικοί των ελληνικών µυστικών υπηρεσιών, της κρατικής Ασφάλειας ή της Αντιτροµοκρατικής, έκαναν πολύ περισσότερα από αυτόν και τις δηµόσιες σχέσεις του ενάντια στην τροµοκρατία.


Πρόσβαση

Οσοι γνωρίζουν µάλιστα το παρασκήνιο εκείνης της περιόδου τονίζουν µε νόηµα ότι ο Φώτης Παπαγεωργίου καταχράστηκε τη γνωριµία του µε τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη από εκείνη την περίοδο, για να αποκτήσει πρόσβαση σε απόρρητα στοιχεία και πληροφορίες, τα οποία διάφοροι θα ήθελαν να εκµεταλλευτούν. ∆εν είναι τυχαίο ότι ο πρώην υπουργός κρατά πλέον σαφείς αποστάσεις από τον Παπαγεωργίου, ο οποίος διατείνεται ότι διατηρεί στενή φιλική σχέση µε την οµάδα που δραστηριοποιείται στην Γ’ ∆ιεύθυνση της ΕΥΠ, στο τµήµα παρακολουθήσεων. «Εκµεταλλεύτηκε τη σχέση µας και αυτό δεν το συγχωρώ», φέρεται να λέει σε στενούς του συνεργάτες ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, δείχνοντας τη δυσαρέσκειά του.

Κάτι ανάλογο, ωστόσο, φροντίζει να διαδίδει ο Παπαγεωργίου στα σαλόνια των Αθηνών και στα «αλώνια» των µυστικών υπηρεσιών και για τη σχέση του µε τον ΣΥΡΙΖΑ, το τελευταίο χρονικό διάστηµα, σε µια προσπάθεια να δικαιολογήσει την εµφάνισή του στο πρόσφατο συνέδριο του κόµµατος. Οτι δηλαδή είναι περίπου ήδη «διορισµένος» υπουργός ∆ηµόσιας Τάξης, σε περίπτωση που γίνουν εκλογές και η αξιωµατική αντιπολίτευση βρεθεί στη διακυβέρνηση της χώρας. Ο Αλ. Τσίπρας, ωστόσο, στα αφτιά του οποίου έχει φτάσει µέσω συνεργατών του αυτή η φήµη, είναι κατηγορηµατικός όταν µιλά στους στενούς του συνεργάτες: «∆εν γνωρίζω τον κ. Παπαγεωργίου, ούτε κατ’ όψιν».

Για τους παροικούντες την Ιερουσαλήµ κάθε άλλο παρά έκπληξη προκάλεσε η ανακοίνωση του διορισµού του στη νέα ∆ιοικούσα Επιτροπή της ΑΕΚ, αφότου ο ∆. Μελισσανίδης ενεπλάκη στα διοικητικά της οµάδας. Ταυτόχρονα σχεδόν, έγινε γνωστό ότι ο Παπαγεωργίου ανέλαβε και καθήκοντα συµβούλου ασφαλείας στον όµιλο Μελισσανίδη.

Οι σχέσεις του Φώτη Παπαγεωργίου µε τον ∆ηµήτρη Μελισσανίδη µετρούν πολλά χρόνια γνωριµίας, όπως άλλωστε και µε τον αδελφό του ∆ηµήτρη Μελισσανίδη, Ιάκωβο, ευθέως εµπλεκόµενο µε τις επιχειρήσεις του οµίλου. Πολύ συχνά ο Φώτης Παπαγεωργίου και ο Ιάκωβος Μελισσανίδης εµφανίζονται στο στέκι τους, στα «∆ελφίνια» της Γλυφάδας, τρώγοντας τις περίφηµες αστακοµακαρονάδες στην ψαροταβέρνα «Παπαϊωάννου» στον Πειραιά ή πίνοντας ουίσκι στο σκυλάδικο «Θέατρο», στην Καλλιθέα.

Ο πρώην υποδιοικητής της ΕΥΠ πάντως δείχνει να µην αντιµετωπίζει τις νέες του αρµοδιότητες µε επιπόλαιο τρόπο. Κάτι σαν «αργοµισθία». ∆ιατείνεται ότι έχει υπό τον συντονισµό του οµάδα από άτοµα της ΕΥΠ στις παρακολουθήσεις τηλεφώνων της Υπηρεσίας, που παράλληλα µε την επίσηµη δουλειά τους εξυπηρετούν και τον Φώτη και τις νέες υποχρεώσεις που έχει αναλάβει, µε το αζηµίωτο βέβαια. Και επίσης ότι έχει αναλάβει να µιλάει µε τελωνειακούς, µε ανθρώπους της νύχτας (µπράβους) και στελέχη της Αντιτροµοκρατικής.

Εδώ φυσικά τίθεται ευλόγως ένα ερώτηµα: Αραγε η διοίκηση της ΕΥΠ έχει φροντίσει τον «απογαλακτισµό» του τµήµατος τηλεφωνικών παρακολουθήσεων από την εποχή του «ιδιώτη» πλέον Φώτη Παπαγεωργίου ή κάποιοι εκεί δουλεύουν «διπλοβάρδια»;


Ο Τέλλογλου των «ειδικών αποστολών»

Ο ∆ηµήτρης Μελισσανίδης είναι ένας άνθρωπος που δύσκολα µπορεί να διαχειριστεί τα πάθη του και την αδυναµία του να προβάλλει τα…. αποκτήµατά του. Το περιστατικό µε το learjet και το ταξίδι Σταυρίδη, που γελοιοποίησε τη χώρα διεθνώς, αλλά και η εµπλοκή του στην Emma Delta και η ταυτόχρονη προκλητική χορηγία του ΟΠΑΠ στην ΑΕΚ είναι ενδεικτικές περιπτώσεις. Χαρακτηρίζουν τον υποψήφιο µικροµέτοχο, που ασχολείται, χωρίς να έχει τη σχετική νοµιµοποίηση, µε τη διοίκηση του Οργανισµού αδιαφορώντας για τις προτεραιότητες των Τσέχων συνεταίρων, καθώς επίσης για το συµφέρον των µετόχων του ΟΠΑΠ και φυσικά για ολόκληρο το ελληνικό ποδόσφαιρο, δηµιουργώντας αθέµιτο ανταγωνισµό, πριν καλά-καλά ο ΟΠΑΠ αλλάξει χέρια. Το τελευταίο διάστηµα, λοιπόν, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις µε επιχειρηµατικούς κύκλους, επαίρεται για το νέο του «απόκτηµα», τον εξαιρετικό δηµοσιογράφο Τάσο Τέλλογλου. Είναι µάλιστα τόσο ενθουσιασµένος για τη σχέση αυτή, ώστε δεν διστάζει να πληροφορεί τους συνδαιτυµόνες του ακόµα και για τις οικονοµικές λεπτοµέρειες της συµφωνίας, που σύµφωνα µε πληροφορίες αγγίζει τις 5.000 ευρώ τον µήνα. Και βέβαια ο κ. Μελισσανίδης έχει κάθε λόγο να είναι ενθουσιασµένος, για ένα τόσο φθηνό deal.


Στη Γερμανία

Ο Τάσος Τέλλογλου είναι ένας ρεπόρτερ που εδώ και χρόνια έχει ταυτίσει το όνοµά του µε τις «ειδικές αποστολές». Οσοι τον γνωρίζουν καλά τονίζουν ότι αυτό είναι ένα γνώρισµα που απέκτησε από τη µακρά περίοδο παραµονής του στη Γερµανία, από τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Ηταν η περίοδος που, ως ανταποκριτής της «Καθηµερινής», έγραφε για τη Siemens και τον Σωκράτη Κόκκαλη και πρωταγωνιστούσε στη «σταυροφορία» που είχε εξαπολύσει εκείνη την περίοδο ο όµιλος Αλαφούζου εναντίον του γνωστού επιχειρηµατία.

Ο νεαρός απόφοιτος της Νοµικής, που βρέθηκε στο Βερολίνο για να κάνει µια ραδιοφωνική εκποµπή και παρέµεινε εκεί επί 10 χρόνια, δήλωνε σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Men» το 2002 ότι τον επηρέασε πολύ το γερµανικό «Spiegel». Η αλήθεια είναι ότι ο Τάσος Τέλλογλου διατήρησε από τότε εξαιρετικές σχέσεις µε τον γερµανικό παράγοντα, οι οποίες φάνηκαν ιδιαίτερα και κατά την περίοδο παραµονής του στον ΣΚΑΪ, όταν ο ίδιος υπήρξε η αιχµή του δόρατος στην επικοινωνιακή τακτική του σταθµού για την προώθηση του Μνηµονίου και των θέσεων της Γερµανίας.


Η σύσφιγξη

Αφορµή για τη σύσφιγξη των σχέσεων µεταξύ του επιχειρηµατία ∆. Μελισσανίδη και του δηµοσιογράφου αποτέλεσε η αιφνίδια ενασχόληση του Τάσου Τέλλογλου µέσα από την «Καθηµερινή» µε την υπόθεση της αποκρατικοποίησης του ΟΠΑΠ. Ο έµπειρος δηµοσιογράφος ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά µε το ρεπορτάζ για την Emma Delta, προβάλλοντας σε περισσότερα από 40 άρθρα στην έντυπη έκδοση της «Καθηµερινής» και σε αναρίθµητες παρουσίες στα δελτία ειδήσεων του ΣΚΑΪ την αναγκαιότητα να περιέλθει ο ΟΠΑΠ στα χέρια του κ. Μελισσανίδη, ο οποίος -σύµφωνα µε τον δηµοσιογράφο, αλλά και τον σταθµό του Φαλήρου- ήταν η πλέον ενδεδειγµένη λύση.

Το γεγονός ότι ο Τάσος Τέλλογλου αποµακρύνθηκε µε ευκολία από το συγκρότηµα Αλαφούζου, οδηγώντας µάλιστα σε υποστολή σηµαίας την περίφηµη εκποµπή των «Φακέλων», στην οποία συνεργαζόταν µε τον Αλέξη Παπαχελά και τη Σοφία Παπαϊωάννου, και µετακόµισε στο Star, που ελέγχεται από την οικογένεια Βαρδινογιάννη, φαίνεται να εξέπληξε αρκετούς στον χώρο των media. Ωστόσο, όσοι είναι σε θέση να γνωρίζουν πρόσωπα και πράγµατα δίνουν τη δική τους εξήγηση.


Η See Media

Ο Τάσος Τέλλογλου, πέραν της σχέσης µε τον διευθυντή της «Καθηµερινής», Αλέξη Παπαχελά, διατηρεί εξαιρετικές επαφές µε την έµπειρη δικαστική συντάκτρια Ιωάννα Μάνδρου. Είναι µάλιστα τόσο στενή αυτή η σχέση, που η αδελφή της κυρίας Μάνδρου, Χριστίνα, ήταν αυτή που συνέταξε τη συµβολαιογραφική πράξη σύστασης της εταιρείας See Media, στην οποία συµµετείχε ο κ. Τέλλογλου και η οποία στην αρχή της διαδροµής της ξεκίνησε συνεργασία µε την ΕΡΤ.

Στο ∆ιοικητικό Συµβούλιο της εταιρείας, η οποία αργότερα µετονοµάστηκε σε ADD Productions, συµµετείχε, εκτός του Τάσου Τέλλογλου, ο Κώστας Τσαούσης, κουµπάρος του Μπάµπη Παπαδηµητρίου, κεντρικού σχολιαστή του ΣΚΑΪ και της «Καθηµερινής». Στο ίδιο σχήµα, κατά τη σύσταση της εταιρείας, εµφανιζόταν στο ∆.Σ. και ο Γιώργος Χουλιάρας, ο οποίος ανέλαβε τη θέση του εντεταλµένου

συµβούλου της ΕΡΤ, µετά από επιλογή του Αγγελου Στάγκου, ο οποίος σήµερα είναι σύµβουλος έκδοσης της «Καθηµερινής».

Το όνοµα του Τάσου Τέλλογλου απασχόλησε την επικαιρότητα όταν το περιοδικό «Stern» ασχολήθηκε µε το φαινόµενο της διαπλοκής στην Ελλάδα, αναφερόµενο στην ισχύ των επιχειρηµατιών της οικογένειας Μπόµπολα, της οικογένειας Βαρδινογιάννη, του Σταύρου Ψυχάρη και της οικογένειας Αλαφούζου και χαρακτηρίζοντάς τους «Ελληνες ολιγάρχες»… Οι αναφορές για τον Γιάννη Αλαφούζο ήταν οι πλέον ήπιες.

Εκείνη την περίοδο, δηµοσιεύµατα είχαν κατηγορήσει τον ρεπόρτερ ως συντάκτη που µετέχει σε «οµάδες ειδικών αποστολών», όπως εκείνη του κ. Γκρέι κατ’ εντολήν της τρόικας, µε στόχο «την πάση θυσία αποδιάρθρωση της χώρας και απόδοση της εγχώριας οικονοµικής και επιχειρηµατικής αγοράς».

Αξίζει επίσης να υπενθυµίσουµε και την παρέµβαση στο κεντρικό δελτίο του σταθµού της νοµικής συµβούλου γνωστού επιχειρηµατία, η οποία µίλησε για τους τραπεζικούς λογαριασµούς δηµοσιογράφων που κάνουν έρευνες για τράπεζες. Μάλιστα κάποιοι έλεγαν ότι «επαγγελµατίες» όπως ο κ. Τέλλογλου έφθασαν στο σηµείο να βάλουν το συµφέρον της χώρας σε δεύτερη µοίρα και µάλιστα την κρίσιµη περίοδο προτάσσοντας τις σχέσεις τους µε τους τροϊκανούς.

Καλώς ή κακώς, ο κ. Τέλλογλου χαρακτηρίζεται ως ένα από τα πλέον αποτελεσµατικά «45άρια» της ελληνικής δηµοσιογραφίας. Με ψυχραιµία, µέθοδο, υποµονή, εµπειρία και προπάντων καλές πηγές στη ∆ηµόσια ∆ιοίκηση. Είναι ο άνθρωπος που έχει άµεση πρόσβαση σε Εφορίες, σε απόρρητους φακέλους της Πολεοδοµίας και της ∆ηµόσιας ∆ιοίκησης και καταφέρνει να τρυπώσει εκεί που άλλοι δεν µπορούν.

Μαζί µε την κυρία «Φως, νερό, τηλέφωνο», από την εποχή που είχε τον συντονισµό των γραφείων Τύπου ∆ΕΗ, ΕΥ∆ΑΠ και ΟΤΕ ταυτόχρονα, και τον εκδότη «φίλο του Γιάννη» θα αποτελέσουν µια πολύ αποτελεσµατική και «επιθετική» δηµοσιογραφική εταιρεία για το νέο «αφεντικό» του ΟΠΑΠ.

 Πηγή Εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Κλεισθένης

Αυτοί που κατέχουν την εξουσία μαζί με τους κυβερνώντες ξέρουν πολύ καλά το παιγνίδι, αλίμονο σε όσους πείθονται και παρασύρονται. Τζάμπα ξεροσταλιάσαμε στην πλατεία, τζάμπα φάγαμε τόνους ληγμένα χημικά, τζάμπα ξυλοφορτωθήκαμε ανηλεώς.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε μία πολυδιάσπαση του πολιτικού συστήματος. Πολλοί πίστεψαν ότι επίκειται η πτώση του, η πτώση του σάπιου και διεφθαρμένου οικονομικο-πολιτικού συστήματος. 
Πόσο λάθος έκαναν. Έγκαιρα και προφητικά είχα τονίσει ότι τα συμβαίνοντα δεν είναι προάγγελοι της ψυχορραγίας του συστήματος, είναι αντεπίθεση του συστήματος με όλα τα μέσα.

Δημιουργήθηκαν τα κλασσικά αναχώματα και οι εφεδρείες με την μορφή κομματιδίων που μοναδικό σκοπό έχουν την στήριξη του συστήματος στον κίνδυνο πιθανής πτώσης του.

Άλλοτε ο ένας άλλοτε ο άλλος οι “διαφωνούντες” στηρίζουν τις καταστροφικές επιλογές του συστήματος αφού στην ουσία δεν διαφωνούν με τα συμβαίνοντα απλά προσπαθούν να επιβιώσουν πολιτικά και να στηρίξουν το σύστημα όταν τους ζητηθεί. Ανεξαρτητοποιούνται δήθεν διαφωνώντας με τον κομματικό τους χώρο (παλιό και νέο) που οι ίδιοι δημιούργησαν προστρέχοντας στα μεγάλα μαντριά όπου και θα επιβιώσουν πολιτικά αλλά θα προσφέρουν και τις υπηρεσίες τους στο σύστημα, στο σύστημα που τους άνδρωσε, στο σύστημα που τους εξέθρεψε.

Η θεατρική παράσταση δεν έλαβε τέλος, ήδη πολλοί ετοιμάζονται για την μεγάλη επιστροφή στην ασφάλεια των μεγάλων και πανίσχυρων μαντριών. Ίσως δεν το κάνουν άμεσα, μετριούνται τα ψηφαλάκια που χρειάζεται για να περάσει κάθε νόμος-έκτρωμα, αν φτάνουν της συγκυβέρνησης αυτοί διατυμπανίζουν τις δήθεν διαφωνίες τους, αν δεν φτάνουν τότε σαν θεραπαινίδες προσφέρονται υπερψηφίζοντας. 
Το παιγνίδι είναι παλιό και καλοστημένο. Όταν θα δοθεί το “σύνθημα” τότε όλοι, μα όλοι, θα ενταχθούν χάριν της πατρίδος βεβαίως-βεβαίως, για να μας ξανασώσουν. Θα υπακούσουν στο σάλπισμα της παράταξης, για την πατρίδα “ρε γαμώτο”.

Τα κομματίδια που δημιουργήθηκαν καθώς και οι δήθεν ανεξάρτητοι, χρησιμοποιούνται κατά περίσταση, άλλοτε για να ψηφίσουν στην βουλή άλλοτε για να πλαισιώσουν τα κόμματα που η εξουσία προετοιμάζει για την κυβέρνηση.

Αν παρόλα ταύτα οι εξελίξεις δεν ελέγχονται τότε υπάρχει ο επερχόμενος αστέρας, αφού υποστεί τις αναγκαίες μεταλλάξεις θάναι πανέτοιμος για την συνέχιση της επιβίωσης του συστήματος. Από αστέρες; τύφλα νάχει ο ουρανός.

Όσο περιμένουμε από τους άλλους να μας σώσουν τόσο αυτοί οι άλλοι θα μας κάθονται στον σβέρκο. Όσο προσκαλούμε τα "τζάκια" να μας σώσουν τόσο αυτοί θα μας καίνε σαν καυσόξυλα.

Ίδωμεν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Το μέγα ζήτημα της λαθρομετανάστευσης σε ότι αφορά τόσο την Ελλάδα όσο και την υπόλοιπη Ευρώπη, εδράζεται στην ανάλυση και μελέτη του άκρως σημαντικού ρόλου που παίζει η Τουρκία ως ο κύριος άξονας και ζώνη "τράνζιτ" για τη μεταφορά Ασιατικών πληθυσμών με σκοπό τόσο το προσπορισμό κέρδους, όσο και την επιδίωξη πολιτικών ανταλλαγμάτων, επιχειρώντας να χρησιμοποιήσει την λαθρομετανάστευση ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής.

Στο τρίτο αυτό μέρος θα δοθούν επιπλέον λεπτομέρειες με τις οποίες θα καταδειχθεί η λειτουργία αυτής της παράνομης βιομηχανίας.

Κατηγοριοποίηση δικτύων παράνομης μετανάστευσης στη Τουρκία

Παντουρκικά δίκτυα και με διεθνή διακλάδωση
- Κρατικά δίκτυα αποτελούμενα από διεφθαρμένα στελέχη της Στρατοχωροφυλακής, των Ενόπλων Δυνάμεων, Τελωνείων, Αστυνομίας
- Η αποκαλούμενη Τουρκική Μαφία με το δίκτυο των λεγόμενων "Μπαμπάδων" Τουρκικής και Κουρδικής καταγωγής - Οι ίδιοι ελέγχουν και την πλειονότητα των καναλιών διακίνησης ηρωίνης από την Ανατολή προς τη Δύση.

Μικρότερα δίκτυα συμπληρωματικού τύπου
- Μικρές μαι μεσαίες επιχειρήσεις μεταφορών
- Τουριστικά γραφεία και ξενοδοχεία
- Εξαγωγικές μονάδες
- Δικηγορικά γραφεία

Τα ανωτέρω υποθάλπουν την παράνομη διακίνηση μεταναστών ως συμπληρωματικό εισόδημα ως προς τις κύριες νόμιμες συναλλαγές τους.

Ο ρόλος των Ε.Δ και της Στρατοχωροφυλακής είναι ζωτικής σημασίας αρχής γενομένης από τα σύνορα με το Ιράν, όπου εκτός από το ότι δεν υφίσταται καθεστώς ταξιδιωτικής θεώρησης, τα "ανθρώπινα φορτία" που εισέρχονται τυχαίνουν κάλυψης από τα διεφθαρμένα δίκτυα, αναλόγως βεβαίως και της διάθεσης των διακινητών να πληρώσουν τις κατάλληλες προμήθειες. Περί το 50% του αντιτίμου που καθορίζεται από τους διακινητές σε κάθε μετανάστη εν τέλει καταλήγει στα χέρια των αρχών.

Κούρδικες αντάρτικες ομάδες σε περάσματα που ελέγχουν καθορίζουν αντίστοιχες "χρεώσεις" και συμμετέχουν ενεργά στη λαθρομετανάστευση. Στην Κωνσταντινούπολη, υπολογίζεται ότι το 20-30% που βγάζουν οι διακινητές από τους παράνομους μετανάστες καταλήγει στα χέρια κυρίως της Αστυνομίας της Πόλης για να κάνει τα στραβά μάτια. Επιπλέον έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου αλλά και τη συσσώρευση κεφαλαίου εκ μέρους των διακινητών, η ικανότητα στησίματος εταιρειών-βιτρίνας που υποθάλπουν με ποικίλους τρόπους τη λαθρομετανάστευση στη Τουρκία. Κατά την έξοδο προς την Ελλάδα ή/και τη Βουλγαρία ένα ακόμα ποσό της τάξεως του 30% καταλήγει στα χέρια διεφθαρμένων κρατικών υπαλλήλων προκειμένου να επιτρέψουν την έξοδο.

Ο ρόλος των αεροδρομίων

Τη τελευταία 5ετία, έχει εκτιναχθεί ο αριθμός Αφρικανών και Ασιατών που εισέρχονται στην Τουρκία ως σταθμό προς την Ευρώπη αεροπορικώς. Νεοφανείς εταιρείες με αμφιβόλου ποιότητος αεροπορικό στόλο και με διεφθαρμένο προσωπικό, αλλά και συνέργεια κρατικών στελεχών διασφαλίζει και αυτή την μέθοδο.

Ένας δημοφιλής διάδρομος είναι Ντακάρ-Τυνησία-Κωνσταντινούπολη. Αφρικανοί από τη Γκάνα, Γκάμπια, Σενεγάλη, και Νιγηρία ταξιδεύουν πρώτα στο Ντακάρ, έπειτα στη Τυνησία ή/και σε άλλους ενδιάμεσους σταθμούς και μετέπειτα εισέρχονται στη Κωνσταντινούπολη.

Για λαθρομετανάστες που έχουν μεγάλα κεφάλαια και κάποιες γνωριμίες ένας άλλος απλούστερος τρόπος υπάρχει. Παίρνουν την πτήση προς τη Κωνσταντινούπολη ως "τράνζιτ" προς μια άλλη χώρα. Όταν καταφθάνουν αφού περάσουν τον έλεγχο ασφαλείας χειραποσκευών - αλλά όχι διαβατηρίων γιατί δεν υπάρχει για ενδιάμεσες πτήσεις- στη συνέχεια κατευθύνονται προς τις πύλες τις υποτιθέμενης πτήσης ανταπόκρισης, αλλά με τη συνέργεια υπαλλήλων - συνεργών διακινητών, κατευθύνονται προς τους αποθηκευτικούς χώρους των ποικίλων καταστημάτων εστίασης, σουβενίρ, κτλ που επικοινωνούν απευθείας με την έξοδο του αεροδρομίου -αφίξεις. Έπειτα οι συνεργοί τους παραλαμβάνουν και χάνονται στον αστικό ιστό της Κωνσταντινούπολης. Η ίδια μέθοδος προφανώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από τρομοκρατικές οργανώσεις.

Σε όλα τα ανωτέρω πρέπει να σημειωθεί η εξειδίκευση πλέον της Κωνσταντινούπολης ως διεθνές κέντρο πλαστογραφίας εγγράφων και διαβατηρίων όπου αναλόγως κεφαλαίων και γνωριμιών, "ότι πληρώνεις παίρνεις".

Παρόλο που αρκετά κράτη έχουν προχωρήσει στην παραγωγή διαβατηρίων νέου τύπου, η πρόοδος της τεχνολογίας, εξασφαλίζει πάντα άριστα διαμορφωμένα αντίτυπα που διαφεύγουν από τους τυπικούς αεροπορικούς ελέγχους (αναλόγως του αεροδρομίου, του βαθμού εκπαίδευσης του προσωπικού, ύπαρξης διεφθαρμένων κυκλωμάτων, χρονική περίοδο,κ.α).

Υφίστανται περιπτώσεις λαθρομεταναστών που πετούν εν συνεχεία της παραμονής τους στη Κωνσταντινούπολη με πλαστά έγγραφα κυρίως προς τα Δυτικά Βαλκάνια και συγκεκριμένα αεροδρόμια με διεθνείς πτήσεις όπου δεν πληρούνται αρκετοί κανόνες ώστε να αποτραπεί η είσοδος. Επιπλέον η κατάσταση στην Ουκρανία, ενδέχεται να αποτελέσει μια νέα "μαύρη τρύπα" καθότι ο λιμένας της Οδησσού που κατέχει παγκόσμιες πρωτιές στη διακίνηση λαθραίου οπλισμού και καπνού, μπορεί να αποτελέσει μια νέα μαζική πύλη εισόδου παράνομων μεταναστών από τη Τουρκία στην Ευρώπη, ιδιαίτερα εάν η αποσταθεροποίηση της Ουκρανίας συνεχιστεί, κάτι το οποίο είναι αρκετά πιθανό, σε συνδυασμό με την κατάσταση στη γειτονική Μολδαβία και Υπερδνειστερία αλλά και τη Ρουμανία η οποία για δικούς της εθνικούς λόγους, έχει σχεδόν "αφύλαχτα σύνορα" με τη Μολδαβία και κατά συνέπεια με την Νότιο-Δυτική Ουκρανία.

Τέλος πρέπει εμφατικά να σημειωθεί ότι η λαθραία μετανάστευση εκ Τουρκίας συμπλέκεται με την διακίνηση ηρωίνης και πλέον συνδέεται άμεσα με την επίσημη κρατική θέση της Τουρκίας περί της προώθησης τρομοκρατών στο Συριακό έδαφος, αλλά και της επανεισόδου αυτών στη Τουρκία. Συνεπώς έχουμε να κάνουμε με ένα λίαν σοβαρό τρίπτυχο που άπτεται της διεθνούς Τρομοκρατίας-Οργανωμένου εγκλήματος και Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.

Υ.Γ Η εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία βαίνει αυξανόμενη το τελευταίο διάστημα παρά τις προειδοποιήσεις διαφόρων διεθνών παραγόντων (όχι μόνο επισήμων κρατικών) στη κυβέρνηση Ερντογκάν σχετικά με την αυτοκαταστροφική της πολιτική που συντείνει στην άσκοπη συνέχιση της αιματοχυσίας στη Συρία.

Από ότι φαίνεται η Τουρκική ηγεσία έχει φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο από το οποίο δεν μπορεί πλέον να ξεφύγει και μπορεί να θεωρείται δεδομένο ότι από τα μέσα του 2014 και εντεύθεν θα αρχίσει η πτώση της κυβέρνησης Ερντογκάν, παρασύροντας μαζί του και το ΑΚΠ, αλλά και πολυδιάστατα συμφέροντα που συνδέονται διεθνώς μαζί του.

Η πρόσφατη υποκλοπή συνομιλίας από κλειστό γραφείο του Τουρκικού ΥΠΕΞ όπου υπάρχουν ισχυρότατα ηλεκτρονικά αντίμετρα, παραπέμπει σε ευθεία προειδοποίηση προς την Τουρκία από παγκόσμια Δύναμη που είναι σε θέση να υποκλέπτει ζώσες συνομιλίες από πολύ μεγάλη απόσταση, με άριστη σχεδόν ποιότητα ήχου παρά τις προφυλάξεις (Δεν πρόκειται για τηλεφωνική υποκλοπή πρέπει να διευκρινιστεί αλλά για "συνωμοτική" συζήτηση σε κλειστή ελεγχόμενη σύσκεψη).

Το μήνυμα ήταν σαφές και θα υπάρξει συνέχεια ανεξαρτήτως της απαγόρευσης του You Tube.

Προηγούμενα μέρη:

Λαθρομετανάστευση εκ Τουρκίας

Λαθρομετανάστευση εκ Τουρκίας μέρος 2ο

Πηγή RIMSE


Γράφει ο Σταύρος Λυγερός 

Στην Κουμουνδούρου πρέπει να κάνουν τον σταυρό τους που αποφασίσθηκε οι αυτοδιοικητικές εκλογές να συμπίπτουν χρονικά με τις ευρωεκλογές. Ο λόγος είναι ότι οι επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ στις πρώτες αναμένεται να είναι σαφώς κατώτερες του ποσοστού που θα αποσπάσει στις δεύτερες. Το πολιτικό μήνυμα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών είναι από τη φύση του δυσανάγνωστο.
Οι τοπικές αντιθέσεις, τα τοπικά δίκτυα επιρροής, ο αποφασιστικός ρόλος των προσώπων και τα αυτοδιοικητικά κριτήρια λειτουργούν σαν παραμορφωτικός φακός που δυσκολεύει την εξαγωγή συμπερασμάτων για τον συσχετισμό των κομματικών δυνάμεων σε εθνικό επίπεδο.
Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι παράδοση να εξάγονται πολιτικά συμπεράσματα κυρίως από τις εκλογές για τον έλεγχο των 13 περιφερειών και των μεγάλων δήμων με πρώτο τον δήμο Αθηναίων.
Εάν οι εκλογικές επιδόσεις των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ στους δήμους και στις περιφέρειες συγκριθεί με τις αντίστοιχες επιδόσεις του το 2010, αναμφίβολα θα καταγραφεί κατακόρυφη άνοδο. Στις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές η κρίση είχε κτυπήσει την πόρτα της ελληνικής κοινωνίας, αλλά δεν είχε ακόμα δείξει τα δόντια της. Αφενός λόγω πολιτικής αδρανείας, αφετέρου λόγω της ελπίδας ότι «μπόρα είναι και θα περάσει» οι κάλπες αναπαρήγαγαν σε γενικές γραμμές το δίπολο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Τότε, ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ακόμα ένα μικρό κόμμα διαμαρτυρίας και οι επιδόσεις του στις αυτοδιοικητικές εκλογές αντίστοιχες.
 
Από το φθινόπωρο του 2010 έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια ήταν αναπόφευκτο να επηρεάσουν καθοριστικά και τις πολιτικές ισορροπίες. Οι εθνικές εκλογές του 2012 κατέγραψαν τη δυναμική ανατροπής του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι από τότε αξιωματική αντιπολίτευση. Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, έχει παγιώσει το δημοσκοπικό προβάδισμά του, γεγονός που σημαίνει ότι πιθανότατα θα είναι το επόμενο κυβερνών κόμμα.
Οι επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ στις αυτοδιοικητικές εκλογές, λοιπόν, εκ των πραγμάτων θα συγκριθούν με τη σημερινή θέση του στο πολιτικό σκηνικό κι όχι με τις αντίστοιχες επιδόσεις του 2010. Από αυτή την άποψη, είναι πολιτική δοκιμασία και θα ήταν πολύ μεγαλύτερη εάν δεν συνέπιπταν με τις ευρωεκλογές. Κι αυτό επειδή τις πολιτικές εντυπώσεις θα τις διαμορφώσει αναπόφευκτα πρωτίστως το πανελλαδικό αποτέλεσμα της ευρωκάλπης. Εκεί, άλλωστε, θα διοχετευθεί η διάχυτη κοινωνική οργή και πολύ λιγότερο στις αυτοδιοικητικές κάλπες.
 
Στηριζόμενοι κατά κανόνα σε προβεβλημένους υποψηφίους, ορισμένοι εκ των οποίων έχουν να παρουσιάσουν και έργο, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ προσπαθούν να διατηρήσουν υπό τον έλεγχό τους όσο το δυνατόν περισσότερες περιφέρειες και μεγάλους δήμους. Αντιθέτως, το κόμμα του Τσίπρα καλείται και στο πεδίο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να αποδείξει ότι είναι πράγματι κόμμα εξουσίας. Τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2012 και στις ευρωεκλογές του Μαϊου δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι θα καταγραφούν στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Ο λόγος είναι ότι δεν αντανακλούν την παραδοσιακή εκλογική βάση του, η οποία αντιπροσωπεύει μονοψήφιο ποσοστό.
 
Το 2009 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε 3%, εάν αφαιρέσουμε το ποσοστό της αποσχισθείσας ΔΗΜΑΡ. Το 2012 το ποσοστό του εκτινάχθηκε στο 27%, επειδή, υπό την πίεση της κρίσης, κατέρρευσε το προηγούμενο δικομματικό σύστημα. Κεντροαριστεροί που δεν τους εξέφραζε το ΠΑΣΟΚ του Μνημονίου, αλλά και κάποιοι κεντροδεξιοί, κατέφυγαν μαζικά στον ΣΥΡΙΖΑ ως εκλογικοί πρόσφυγες κι όχι επειδή ασπάσθηκαν τις ιδεολογικές αντιλήψεις του.
 
Η κατηγορία αυτή των ψηφοφόρων θα τον ψηφίσουν και στις ευρωεκλογές για να εκφράσουν την οργή τους και για να απαλλαγούν πιο γρήγορα από την κυβέρνηση Σαμαρά και το Μνημόνιο. Στις εκλογές για περιφερειάρχες και κυρίως για δημάρχους, όμως, έχουν την άνεση να ψηφίσουν με αυτοδιοικητικά κριτήρια. Η τάση μετατόπισης από τους στενά κομματικούς υποψηφίους προς σχετικά αυτόνομες προσωπικότητες, άλλωστε, είχε εκδηλωθεί και στις εκλογές του 2010. Οι Καμίνης και Μπουτάρης κέρδισαν αντιστοίχως στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη πρωτίστως επειδή ενσάρκωσαν αυτή την τάση.
Η αυτονόμηση των ψηφοφόρων στις αυτοδιοικητικές κάλπες αναμένεται να προσλάβει τον ερχόμενο Μάιο ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις. Η Κουμουνδούρου υποτίμησε αυτή την τάση, παρότι (για τους προαναφερθέντες λόγους) στους νέους ψηφοφόρους του  ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ εντονότερη. Κατά κανόνα, επέλεξε κομματικά στελέχη για να διεκδικήσει τις περιφέρειες και τους μεγάλους δήμους. Και όπου έδωσε το χρίσμα σε μη κομματικές προσωπικότητες επέλεξε αμφιλεγόμενες προσωπικότητες με τα γνωστά αποτελέσματα.
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένα μικρό κόμμα διαμαρτυρίας που επιδιώκει να αυξήσει το ποσοστό του. Είναι πρώτο κόμμα στις δημοσκοπήσεις και καλείται να το επιβεβαιώσει και στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Εάν η συγκομιδή του σε περιφέρειες και μεγάλους δήμους δεν είναι αντίστοιχη της δημοσκοπικής πρωτιάς του δικαιολογημένα θα εκληφθεί σαν ήττα. Ειδικά όταν η Κουμουνδούρου έχει ευθέως πολιτικοποιήσει τις αυτοδιοικητικές εκλογές.
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα πήγαινε πολύ καλύτερα εάν είχε επιλέξει υποψηφίους με κριτήριο το γεγονός πως το εκλογικό ρεύμα του αποτελείται κυρίως από κεντροαριστερούς εκλογικούς πρόσφυγες. Εάν, δηλαδή, είχε δώσει το χρίσμα σε προσωπικότητες υψηλού κύρους και ευρύτερης πολιτικής απήχησης που μπορούν να εκφράσουν το γενικό αντιμνημονιακό αίσθημα, αλλά και να ικανοποιήσουν τα αυτοδιοικητικά κριτήρια. Η Κουμουνδούρου, όμως, έδωσε το χρίσμα κυρίως σε δικά της στελέχη, επιβεβαιώνοντας τη διαπιστωμένη και σε άλλες περιπτώσεις τάση του κομματικού μηχανισμού να έχει τον έλεγχο.

Ο κομματικός μηχανισμός, όμως, εκφράζει ιδεολογικοπολιτικά μόνο την περιορισμένη παραδοσιακή εκλογική βάση κι όχι τους κεντροαριστερούς εκλογικούς πρόσφυγες που πολλαπλασίασαν το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κομματικός μηχανισμός όχι μόνο δεν τους εκφράζει, αλλά συχνά βρίσκεται σε ιδεολογικοπολιτική διάσταση μαζί τους. Κι αυτό αποτελεί μία αντίφαση, η οποία προκαλεί προβλήματα. Θα προκαλέσει, μάλιστα, πολύ μεγαλύτερα εάν ο ΣΥΡΙΖΑ βρεθεί στο τιμόνι της χώρας.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος πραγματοποιεί το πρώτο του επίσημο ταξίδι στη Σαουδική Αραβία από το 2009, συναντήθηκε με τον βασιλιά της χώρας Αμπντάλα στο αγρόκτημά του βορειοανατολικά του Ριάντ.

Στην αμερικανική αποστολή παίρνουν μέρος ο υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι και η Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Σούζαν Ράις, ενώ στο πλευρό του βασιλιά Αμπντάλα βρίσκονται αρκετοί πρίγκιπες.

Κανένας από τους ηγέτες δεν έκανε σχόλια στους δημοσιογράφους.

Όπως είχε δηλώσει νωρίτερα από το προεδρικό αεροσκάφος ο Μπεν Ρόουντς, αναπληρωτής Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του κ. Ομπάμα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα συζητούσαν με τον βασιλιά Αμπντάλα τρόπους να ενισχυθεί «πολιτικά και στρατιωτικά» η μετριοπαθής συριακή αντιπολίτευση.

Η Σαουδική Αραβία επιθυμεί η Ουάσινγκτον να αλλάξει τη στάση της όσον αφορά την υποστήριξη που παρέχει στους Σύρους εξεγερμένους. Η σουνιτική Σαουδική Αραβία υποστηρίζει τους αντάρτες στη μάχη τους να εκδιώξουν τον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ Αλ Άσαντ, τον οποίο υποστηρίζει το Ιράν, αντίπαλος του Ριάντ.

Ο κ. Ρόουντς διαβεβαίωσε ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών «έχουν βελτιωθεί από το φθινόπωρο», κυρίως χάρη στην καλύτερη συνεργασία που έχει υπάρξει στο θέμα της συριακής κρίσης.

«Ένα από τα κύρια θέματα συζήτησης» μεταξύ των δύο ηγετών θα είναι «ο τρόπος ενίσχυσης της μετριοπαθούς αντιπολίτευσης στο εσωτερικό της Συρίας πολιτικά και στρατιωτικά», προκειμένου «να υπάρξει αντίβαρο στον Άσαντ και επίσης να απομονωθούν οι εξτρεμιστικές οργανώσεις», υπογράμμισε ο κ. Ρόουντς.

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι οι δύο χώρες πλέον βρίσκονται «σε στενή συνεργασία» στην προσπάθειά τους να υποστηρίξουν την αντιπολίτευση στο εσωτερικό της Συρίας.

Παρ’ όλα αυτά απέφυγε να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες της εφημερίδας Washington Post, σύμφωνα με τις οποίες οι ΗΠΑ αναμένεται τελικά να εγκρίνουν την παροχή από τη Σαουδική Αραβία Manpads, δηλαδή φορητών πυραύλων εδάφους-αέρος, στους εξεγερμένους.

Μέχρι στιγμής οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει εμπάργκο στην παροχή τέτοιου είδους εξοπλισμού στους εξεγερμένους, καθώς φοβούνται ότι ενδέχεται να πέσουν στα χέρια ισλαμιστών εξτρεμιστών.
 



Κριτική στην ηγεσία του Recep Tayyip Erdogan ασκεί άρθρο γνώμης του Sinan Ulgen, Προέδρου της δεξαμενής σκέψης Edam, που δημοσιεύουν οι FINANCIAL TIMES («Recep Tayyip Erdogan’s Shallow Version of Democracy will falter»). Η ανταπόκριση του Τούρκου Πρωθυπουργού στις προκλήσεις που παρουσιάστηκαν μέσω των διαμαρτυριών στο πάρκο Gezi και των ισχυρισμών περί διαφθοράς ήταν, εκτός από τις απαγορεύσεις, να τονίσει την νομιμοποίηση της κυβέρνησής του που προέρχεται από την επικράτηση στις κάλπες. 

Με αυτό το σκεπτικό αντιμετωπίζει τις δημοτικές εκλογές ως ένα είδος δημοψηφίσματος για το πρόσωπό του και το κόμμα του. Η πραγματική σημασία των δημοτικών εκλογών, κατά τον συντάκτη, συνίσταται στον καθορισμό της επόμενης φάσης του πολιτικού στρατηγήματος που θα χρησιμοποιήσει ο Erdogan, ώστε να διαμορφωθεί βραχυπρόθεσμα ο πολιτικός δρόμος που θα ακολουθήσει η Τουρκία (το αποτέλεσμα των εκλογών θα καθορίσει το αν ο Πρωθυπουργός θα είναι υποψήφιος για την Προεδρία και το αν θα επιφέρει αλλαγές στο καταστατικό του κόμματος του).

Ο δεύτερος πυλώνας της δημοκρατικής νομιμότητας κατά τον Erdοgan, είναι η μαρτυρία της απόδοσης της κυβέρνησής του. Παραγνωρίζει ωστόσο τη διαδικασία της νομιμοποίησης, μια συμπεριφορική διαδικασία, που είναι η πηγή της τρέχουσας αποσταθεροποίησης στην Τουρκία και αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε φιλελεύθερης δημοκρατίας (εφαρμογή του κράτους δικαίου, διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων, ελευθερία του τύπου, ευρύτερη συμμετοχή, δυνατότητα του πολιτικού συστήματος να επιτρέπει και να αποκρίνεται στη διαφωνία).

Πεποίθηση του κ. Erdogan είναι πως η νίκη στις κάλπες, σε συνδυασμό με μια υγιή οικονομική απόδοση, δεν είναι μόνο απαραίτητη αλλά και επαρκής, ώστε να διατηρήσει την κυριαρχία του. Κατά τον συντάκτη όμως, η τουρκική δημοκρατία έχει ωριμάσει αρκετά, ώστε να μην συμβαδίζει πλέον με αυτή την ρηχή εκδοχή του δημοκρατικού συμβολαίου. Ο Τούρκος Πρωθυπουργός χάνει σε νομιμοποίηση καθημερινά και για όσο αρνείται να εφαρμόσει το κράτος δικαίου και να ακολουθεί πολιτικές διαφάνειας. Ακόμη κι αν επικρατήσει στις κάλπες με μεγάλη διαφορά, η δυσαρέσκεια του κόσμου δεν θα καταλαγιάσει. Απαιτείται μια ευρύτερη ερμηνεία της δημοκρατικής νομιμοποίησης, που ξεπερνά την κάλπη και η ΕΕ μπορεί να παίξει εποικοδομητικό ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση, αρχίζοντας μια συζήτηση για τις βασικές ελευθερίες ως προαπαιτούμενα στις διαπραγματεύσεις ένταξης.

Στην κατάσταση στην Τουρκία αναφέρεται και δημοσίευμα του ECONOMIST («The Battle for Turkey’s Future») που επισημαίνει ότι, αν και ο κ. Erdogan παραμένει εξαιρετικά δημοφιλής στην Ανατολία, η δημοτικότητά του εν γένει στη χώρα έχει υποχωρήσει. Ένας τομέας όπου οι επιδόσεις του έχουν κουράσει τους Τούρκους είναι αυτός της οικονομίας.

Κατά το ΔΝΤ η ανάπτυξη υποχώρησε στο 3%, ποσοστό πολύ χαμηλό ώστε να παρεμποδίσει την άνοδο της ανεργίας. Επιπλέον, η Τουρκία έχει το μεγαλύτερο έλλειμμα από τις χώρες του ΟΟΣΑ, με αποτέλεσμα να είναι επιρρεπής στην απώλεια εμπιστοσύνης των ξένων επενδυτών. Ο ΥΠΟΙΚ Mehmet Simsek θεωρεί τις εξελίξεις στη χώρα αποτέλεσμα της οικονομικής πολιτικής των ΗΠΑ, από την οποία υπέφεραν όλες οι ανερχόμενες οικονομίες και τονίζει ότι η Τουρκία ανήλθε από την 71η στην 44η θέση στον πίνακα ανταγωνιστικότητας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Οι αδυναμίες της Τουρκίας είναι ωστόσο προφανείς.

Η συμμετοχή των γυναικών στο εργατικό δυναμικό είναι η χαμηλότερη στον ΟΟΣΑ και η ανισότητα είναι ανησυχητική. Η Τουρκία κατέχει την 69η θέση στην κατάταξη της Παγκόσμιας Τράπεζας για το επιχειρείν. Είναι παγιδευμένη μεταξύ χαμηλού κόστους παραγωγής και χαμηλής παραγωγικότητας και δεξιοτήτων. Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ είναι καθηλωμένες και εξαιτίας της απώλειας ενδιαφέροντος από πλευράς Erdogan, που έπαψε να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα και για το ρόλο της χώρας του στο ΝΑΤΟ. Τα τελευταία γεγονότα έχουν μειώσει τις πιθανότητες του Τούρκου ΠΘ να προαχθεί στην Προεδρία, καθώς δεν μπόρεσε να τροποποιήσει το Σύνταγμα. Ο Πρωθυπουργός δεν έχει στρατηγική εξόδου και θα ήταν καλό για τη χώρα του να έβρισκε κάποια, καταλήγει το άρθρο.

Πηγές Financial Times και Economist



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Ανοικτή επιστολή - δήλωση αποχώρησης

Το ποτήρι ξεχείλισε!!!
Η συγκυβέρνηση παραδόθηκε εξολοκλήρου στην τρόικα και στα μεγάλα συμφέροντα!!!


Τέσσερα χρόνια τώρα οι βουλευτές των κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά-Βενιζέλου, ψηφίζουν σε ένα μόνο άρθρο το δικαίωμά μας στη ζωή!!!

Με τη μέθοδο της σαλαμοποίησης κατήργησαν το 80% των κεκτημένων των εργασιακών, ασφαλιστικών και οικονομικών μας δικαιωμάτων.

Ψήφιζαν κάθε φορά… για τελευταία φορά, δηλώνοντας ότι είναι τα τελευταία μέτρα…
ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ!!! 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ!!! 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ!!!

Το Πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή καταστρέφει και τα ελάχιστα εναπομείναντα βασικά και θεμελιώδη εργασιακά, ασφαλιστικά και οικονομικά κεκτημένα των εργαζομένων (τριετίες, επιδόματα, εφάπαξ, επικουρικές συντάξεις). 
Με λίγα λόγια εάν ψηφιστούν τα μέτρα που περιγράφονται στο “ΜΙΝΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟ” μπαίνει οριστικά ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ στις κατακτήσεις των τελευταίων 100 ετών…

Εξαθλιώνουν εμάς και τις οικογένειές μας και μας οδηγούν στον εξευτελισμό και στον κοινωνικό αποκλεισμό!!!

Παράλληλα με την απελευθέρωση του καθεστώτος ενοικίασης εργαζομένων, καταργούν κάθε έννοια του Συντάγματος και καθιστούν σκλάβους το σύνολο των Ελλήνων πολιτών οι οποίοι θα εργάζονται σε καθεστώς “γαλέρας” ικανοποιώντας και τους πιο παράλογους πόθους των μεγαλοεργοδοτών και των πολυεθνικών συμφερόντων…

Ως μέλη της Π.Ε. της Ν.Δ. δηλώνουμε ότι αποχωρούμε από το κόμμα διότι οι αντεργατικές – αντιασφαλιστικές διατάξεις του Πολυνομοσχεδίου που συμφωνήθηκαν με την Τρόικα, καθώς και όσα μέχρι σήμερα ψηφίσθηκαν εναντίον μας ξεχειλίζουν την οργή και την αγανάκτησή μας.

Δηλώνουμε ότι, παραμένουμε πιστοί στις αρχές, τις αξίες και την ιδεολογική κατεύθυνση του ριζοσπαστικού κοινωνικού φιλελευθερισμού, ιδεολογία που πιστά υπηρετήσαμε από την ίδρυση της μεγάλης φιλελεύθερης δημοκρατικής παράταξης και την οποία εξέφραζε απόλυτα ο ιδρυτής της Κων/νος Καραμανλής.

Ο αγώνας μας για την προάσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων αποτελεί για εμάς ιερό καθήκον, το οποίο αδιαπραγμάτευτα θα συνεχίσουμε να υπηρετούμε στις τάξεις του Συνδικαλιστικού Κινήματος μέσα από την Συνδικαλιστική μας Παράταξη τη ΔΑΚΕ Ι.Τ.

Τα μέλη της Πολιτικής Επιτροπής της Ν. Δ.
Ευθύμιος Θεοχάρης
Δημήτριος Καψοκόλης

Σχόλιο ιστολογίου: Είναι προφανές πως οι αποχωρούντες καταγγέλουν τον Αντώνη Σαμαρά ως συνυπαίτιο της καταστροφής στη χώρα, ως συνεργάτη ξένων συμφερόντων και -κυρίως- ως τον άνθρωπο που έχει απομακρυνθεί από τις ιδεολογικές αρχές και ταυτόχροναμ έχει καταστρέψει και μεταλλάξει τη Νέα Δημοκρατία...


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Σε κατασταση πολιτικού πανικού έχει περιέλθει ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ενόψει των ευρωεκλογών του Μαΐου, οι οποίες φαντάζουν όλο και περισσότερο ως γκιλοτίνα που θα θέσει τέρμα στην πολιτική του καριέρα. Έχοντας πλέον συνειδητοποιήσει ότι η ήττα της Νέας Δημοκρατίας είναι αναπότρεπτη, ο πρωθυπουργός προσπαθεί πλέον να αποτρέψει πάση θυσία να προσλάβει η εκλογική του ήττα διαστάσεις συντριβής.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Αντώνης Σαμαράς υποσχέθηκε να μοιράσει σε ένα εκατομμύριο ψηφοφόρους από 500 ευρώ κατά μέσο όρο! Το πεντακοσάρικο αυτό θα τους το δώσει, υποτίθεται, δύο μόλις εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές. Ο πρωθυπουργός ελπίζει ότι με το πεντακοσάρικο αυτό θα αυξήσει το ποσοστό της ΝΔ σε αυτούς τους ένα εκατομμύριο «ευεργετημένους» ψηφοφόρους και στις οικογένειες τους.

Στους παραλήπτες του πεντακοσάρικου του Σαμαρά περιλαμβάνονται και 26.500 αστυνομικοί και 33.750 στρατιωτικοί και υπάλληλοι του υπουργείου Άμυνας με προκλητικά κριτήρια… τριπλάσιου (!) σχεδόν μισθού από τους ιδιώτες στους οποίους θα δοθεί – μόνο και μόνο επειδή αστυνομικοί και στρατιωτικοί ψηφίζουν Δεξιά και ΠΑΣΟΚ σε ποσοστό σχεδόν 100%!

Το τέλος της ΝΔ
Ούτε ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς όμως είναι καθόλου σίγουρος ότι αρκούν τα πεντακοσάρικα που θα μοιράσει στο ένα εκατομμύριο ψηφοφόρους για να τον σώσουν. Από την περασμένη Κυριακή ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του Μεγάρου Μαξίμου έριξε στην πολιτική κυβερνητική πιάτσα ένα δόλωμα και επανέφερε μια συνηθισμένη σε περιόδους κομματικής κρίσης απειλή.
Το δόλωμα είναι ο ανασχηματισμός. Προκειμένου να συσπειρώσει τους αδίστακτους μεν βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι όμως βλέπουν ότι δεν πρόκειται να ξαναεκλεγούν ποτέ με τα κόμματα αυτά και αναζητούν διεξόδους προσωπικής πολιτικής διάσωσης και στο πλαίσιο αυτό δηλώνουν έτοιμοι και να καταψηφίσουν ακόμη κυβερνητικά νομοσχέδια, ο Σαμαράς αφήνει το περιθώριο στους βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να ονειρεύονται υπουργική καρέκλα για τον εαυτό τους. Ο υπουργικός θώκος ήταν ανέκαθεν το υψηλότερο… ιδανικό κάθε κυβερνητικού βουλευτή!

Η απειλή είναι ότι ο πρωθυπουργός θα… διαλύσει τη ΝΔ και θα φτιάξει δικό του κόμμα! Η απειλή αυτή απευθύνεται στους επίδοξους ανατροπείς του στο πλαίσιο της ΝΔ. «Φτιάχνω δικό μου κόμμα» σημαίνει ότι παίρνει στο νέο κόμμα μόνο τα πιστά στον αρχηγό στελέχη και τα τοποθετεί στις οργανωτικές και πολιτικές θέσεις-κλειδιά του νέου κομματικού μηχανισμού, αφήνοντας πολιτικά άστεγους τους πολιτικούς εσωκομματικούς αντιπάλους του.

Αλλάζει, δηλαδή, ακαριαία τους εσωκομματικούς συσχετισμούς δυνάμεων υπέρ του κυριολεκτικά εν μια νυκτί.

Ακροδεξιά «μετάλλαξη»
«Μετάλλαξη της ΝΔ σχεδιάζει ο κ. Σαμαράς» ήταν ο εύγλωττος τίτλος του σχετικού ρεπορτάζ του βήματος την Κυριακή που πέρασε. Περιεκτική και αποκαλυπτική η αρχή του: «Η ΝΔ με τη σημερινή της μορφή, σαράντα χρόνια μετά την ίδρυσή της από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, «έχει κλείσει τον κύκλο της». Αυτό παραδέχεται πληθώρα στελεχών της ΝΔ, είτε υπουργοί είτε βουλευτές…» γράφει η φιλοκυβερνητική εφημερίδα. Το σχεδιασμό, εν τω μεταξύ, είχαν αποκαλύψει τα «Επίκαιρα» από πέρσι…

«Νέα Ελλάδα» με… άρωμα Εμφυλίου» ήταν ο τίτλος του ανάλογου ρεπορτάζ και της εφημερίδας Αυγή του ΣΥΡΙΖΑ. «Ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς φρόντισε να ρίξει λάδι στη φωτιά αυτών των φημών, αφού χρησιμοποίησε το λεκτικό σχήμα της «Νέας Ελλάδας» στις τηλεοπτικές του δηλώσεις την περασμένη Τρίτη…» αναφέρει η Αυγή και συνεχίζει: «Το Μαξίμου εφαρμόζει εκ νέου σχέδιο «επαναπατρισμού» των πρώην «γαλάζιων» ψηφοφόρων που «μετακόμισαν» στη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή, εκτιμώντας πως έπειτα από την εξάρθρωση της εγκληματικής δράσης του μορφώματος, η ΝΔ έχει σοβαρές πιθανότητες να προσελκύσει εκ νέου τους ακροδεξιούς πολίτες» τονίζει η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ανεξάρτητα από τα φληναφήματα περί «αμφίπλευρης διεύρυνσης» της ΝΔ με το νέο κόμμα με το οποίο θέλει να την αντικαταστήσει ο Αντώνης Σαμαράς, ο στενότατος συνεργάτης του πρωθυπουργού και γενικός γραμματέας της κυβέρνησης, Τάκης Μπαλτάκος, έδωσε σαφέστατα το ακροδεξιό στίγμα της «Νέας Ελλάδας» του Σαμαρά, δηλώνοντας στο ραδιοσταθμό Βήμα FM: «Ασφαλώς και είμαι αντικομουνιστής, δεν συζητείται αυτό. Από μικρό παιδί, γιατί έτσι γεννήθηκα, έτσι μεγάλωσα και έτσι θα πεθάνω»!

Ώρα κατάρρευσης
Η αλήθεια είναι πως το πρόβλημα της κατάρρευσης του κομματικού σκηνικού της Μεταπολίτευσης είναι γεγονός. Το δίπολο των κομμάτων-πυλώνων του συστήματος ΠΑΣΟΚ – ΝΔ έχει ήδη καταρρεύσει αναφορικά με το ΠΑΣΟΚ, στερώντας το σύστημα από τη δυνατότητα εναλλακτικής λύσης σε κομματικό επίπεδο. Σαν να μην έφτανε αυτό, δεν αποκλείεται καθόλου οι ευρωεκλογές σε δύο μήνες να σηματοδοτήσουν την κατάρρευση και της ΝΔ κατά το πρότυπο του ΠΑΣΟΚ.

Ήδη από τις εκλογές του Ιουνίου του 2012, τις βουλευτικές εκλογές προ διετίας, η Δεξιά είναι τριχοτομημένη σε κομματικό επίπεδο, με κυρίαρχη φυσικά τη ΝΔ, αλλά όχι πλέον μονοκράτορα.

Το 29,66% της ΝΔ της δίνει τα δύο τρίτα των δεξιών ψηφοφόρων. Το υπόλοιπο ένα τρίτο ισομοιράστηκε σχεδόν το 2012 στους Ανεξάρτητους Έλληνες του Πάνου Κομμένου (7,51%) και τη Χρυσή Αυγή (6,92%).

Τον Ιούνιο του 2012 πάνω από 2.700.000 ψηφοφόροι είχαν ψηφίσει υπέρ των τριών δεξιών κομμάτων. Στις ευρωεκλογές του Μαΐου μπορεί το ποσοστό της ΝΔ στο σύνολο των δεξιών ψηφοφόρων ακόμη και να ανέβει, αν υλοποιηθεί ο σχεδιασμός του Αντώνη Σαμαρά να μην επιτραπεί η συμμετοχή της Χρυσής Αυγής στις ευρωεκλογές κατά κανένα τρόπο επειδή αυτό θα ήταν ολέθριο για το εκλογικό ποσοστό της ΝΔ!

Αν συμμετάσχει στις ευρωεκλογές η Χρυσή Αυγή, δεν υπάρχει καμιά απολύτως περίπτωση η ΝΔ να ξεπεράσει το 20% και είναι πλέον βέβαιο έκ των προτέρων ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι περίπου… δέκα (!) εκατοστιαίες μονάδες μπροστά από τη ΝΔ. Κάτι τέτοιο θα συνεπιφέρει πιθανότατα την καθαίρεση του Αντώνη Σαμαρά από την ηγεσία της ΝΔ πριν καν από τις βουλευτικές εκλογές, που σε αυτή την περίπτωση θα γίνουν περί τα τέλη Ιουνίου ή τις αρχές Ιουλίου.

Δεν μπορεί ο Σαμαράς
Το να θέλει ο πρωθυπουργός να γλιτώσει την πολιτική του καρατόμηση μέσω της δημιουργίας ενός δικού του κόμματος, άλλου από τη ΝΔ, είναι εύλογο. Ολοι οι πολιτικοί μόνο για την προσωπική τους πολιτική καριέρα ενδιαφέρονται και για τίποτα άλλο πέρα απ’αυτή.

Το ζήτημα όμως είναι αν ο Αντώνης Σαμαράς όντως βρίσκεται σε θέση να ιδρύσει νέο πολιτικό κόμμα, αν συντριβεί στις ευρωεκλογές του Μαΐου η ΝΔ. Αν, δηλαδή, ο σημερινός ηγέτης της Δεξιάς μπορεί να «μεταλλάξει» τη ΝΔ, πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων το όνομά της, τα κομματικά όργανα και τις δομές της, αλλά και όσα στελέχη θεωρεί επικίνδυνα.
Η γνώμη μας είναι κατηγορηματική: Σε καμιά απολύτως περίπτωση δεν θα έχει την πολιτική δυνατότητα να φτιάξει νέο κόμμα ο Σαμαράς αν η ΝΔ έχει υποστεί κατά κράτος ήττα στις ευρωεκλογές – αν, δηλαδή, βρίσκεται τουλάχιστον οκτώ, δέκα ή περισσότερες μονάδες πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Σε μια τέτοια περίπτωση θα τον καθαιρέσουν αμέσως τα στελέχη της ΝΔ από πρόεδρο του κόμματος. Καινούρια κόμματα δεν φτιάχνονται από καταρρέοντες αρχηγούς. Φτιάχνονται από ηγέτες που βρίσκονται σε φάση πολιτικής ανόδου και αυξημένης επαφής με την κοινωνία – και από τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, όταν τα κόμματα αυτά φιλοδοξούν να αναδειχθούν σε πυλώνες του συστήματος.

Εν ολίγοις, δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση ο Αντώνης Σαμαράς, το πολιτικό κύρος του οποίου βρίσκεται στο ναδίρ, να φτιάξει αυτός το νέο κόμμα της Δεξιάς του 2014. Άλλη πολιτική προσωπικότητα θα ηγηθεί του εγχειρήματος αυτού όταν έρθει η ώρα. Χωρίς τον Σαμαρά!

Κρίση εκπροσώπησης
Με το ΠΑΣΟΚ κλινικά νεκρό από πολιτική σκοπιά και τη ΝΔ μπροστά στο ενδεχόμενο κατάρρευσης της εκλογικής της επιρροής γύρω από το 20%, το σύστημα μπορεί να αντιμετωπίσει οξύτατη κρίση κομματικής εκπροσώπησης.
Η συγκέντρωση των ερειπίων του μεταπολιτευτικού κομματικού σκηνικού υπό τον Σαμαρά το 2012 έδωσε μεν στο σύστημα τη δυνατότητα συνέχισης μιας διακυβέρνησης προς όφελος των συμφερόντων του όπως όπως, αλλά ο χρόνος αυτός δεν αξιοποιήθηκε παράλληλα για την οικοδόμηση ενός νέου, ισχυρού συστημικού κόμματος. Το αποτέλεσμα είναι μαζί με το ΠΑΣΟΚ που καταβαραθρώθηκε να απειλείται με καταποντισμό ταυτόχρονα και η ΝΔ.
Η κρίση εκπροσώπησης του συστήματος σε κομματικό επίπεδο είναι πολύ πιο βαθιά απ’ όσο έχει αντιληφθεί ο κόσμος. Θα ζήσουμε μεγάλα γεγονότα.

Πηγή περιοδ. "Επίκαιρα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πσσστ!..
Και πού 'σαι;...
Πρωθυπουργάρα... τώρα που θα βγείς στις αγορές για δανεικά, κοίτα μη σε πιάσει το τσιφούτικο!... Ξέρεις... Εκείνο το τσουρούτικο το Καλαματιανό, και πας και πάρεις τσίμα-τσίμα να βγάλουμε τις εκλογές, κι έχει ο θεός!

Να φανείς λίγο λάρτζ! Πάτα και λίγο πόδι αν χρειαστεί.
Τώρα που πέσανε στην ανάγκη σου μη σε χάσουνε από γκεσέμι, εκμεταλλεύσου το...
Πάρ' τους ό,τι μπορείς παραπάνω, γιατί μας βλέπω μετά τις εκλογές να κυνηγιόμαστε ποιός θα φάει τον άλλον!

Μη βλέπεις που τώρα κάνουνε τον καλό και "περάστε κύριε Αντωνάκη μας", "ό,τι τραβάει η ψυχούλα σας κύριε Αντωνάκη μας"!
Αυτά είναι στάχτη στα μάτια τα δικά μας...
Μετά θα στραβώσουν και δεν θα σου δίνουν ούτε μεταχειρισμένο σώβρακο!
Και θα περιμένουμε πάλι τις άλλες εκλογές...

Το ξέρουμε ότι τα ξέρεις! Άλλωστε μαζί τα συμφωνήσατε... Μιλημένα τάχετε!
Απλώς σου το θυμίζουμε, γιατί λέγε-λέγε, κάτι success story από 'δω, κάτα ανάκαμψη από 'κεί, κάτι κάτι άλλες παπαριές ανάμεσα, κοντεύεις να τα πιστέψεις και ο ίδιος!

Θα μας πείς βέβαια, ότι ο πετυχημένος ψεύτης είναι ο ψεύτης που πιστεύει πρώτος στα ίδια του τα ψέματα!
Τί να πούμε κι εμείς! Εσύ είσαι ο ειδικός! 
Για να το λες, έτσι θά 'ναι!
Έχεις καταφέρει να αναγάγεις την ψευτιά σε επιστήμη.
Μα ούτε μιάν αλήθεια βρε πουλάκι μου, εδώ και τόσα χρόνια;!! 
Πώς το κάνεις πιά;

Τέλος πάντων...
Πάρε που λες κάτι παραπάνω, γιατί μετά τις εκλογές θα σφίξουν τα γάλατα!
Κι εδώ δεν θα 'ναι παραμύθια του στυλ "μιάς ημέρας", "πέντε ημερών", ή "πέντε ετών"!
Εδώ το γάλα θα ξυνίζει "άμα τη εμφανίσει" του κι άντε βγάλτα εσύ μετά πέρα με τα γιαούρτια και το ξυνόγαλο!

Μη πεις μετά ότι δεν σου τά 'παμε!...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 

Μέσα στον ορυμαγδό των πολιτικών εξελίξεων και όχι μόνον είναι και κάποιες ειδήσεις που διαλάθουν της προσοχής των περισσοτέρων… Άλλωστε και οι πολιτικοί μας βασίζονται στην «κοντή» μνήμη των πολιτών για να κάνουν όσα κάνουν…  Έλα όμως που υπάρχουν και άνθρωποι που δεν ξεχνούν… Αφορμή για τις σκέψεις αυτές μας έδωσε η εν ψυχρώ και αναίτια, άνανδρη δολοφονία του άτυχου Υπαρχιφύλακα των Φυλακών Μαλανδρίνου Γιώργου Τσιρώνη από έναν Αλβανό ισοβίτη.  Διαβάσαμε λοιπόν για το αμέριστο ενδιαφέρον που έδειξε ο πρωθυπουργός για την οικογένεια του δολοφονηθέντος, το οποίο όμως δεν πρέπει να συγκίνησε καθόλου πολλούς ανθρώπους, όπως θα ανέμενε προφανώς το περιβάλλον του κ. Σαμαρά ή και ο ίδιος. 

Και δεν είναι ψυχροί όσοι σκέπτονται έτσι.  Δεν ισοπεδώνουμε τα πάντα…  Αλλά υπάρχουν κάποιοι που θα προτιμούσαν τα σωφρονιστικά καταστήματα (σωφρονιστικά, τι ωραίο αστείο…), τα νοσοκομεία, η Πυροσβεστική, η ΕΛΑΣ, γενικά κάποιες υπηρεσίες του δημοσίου να μην μαστιζόντουσαν από έλλειψη προσωπικού, μέσων, υλικοτεχνικής υποστήριξης ώστε να μην συνέβαιναν τέτοια περιστατικά.  Καλή είναι η εκ των υστέρων υποστήριξη της πολιτείας προς τις οικογένειες των θυμάτων αλλά είμαστε βέβαιοι ότι οι ίδιες οι οικογένειες θα προτιμούσαν να μην είχαν χάσει τον άνθρωπο τους, από του να λάβουν κάποια οικονομική ενίσχυση ή να διοριστεί στο δημόσιο ένα παιδί τους.  Άλλο παράδειγμα, που και αυτό έτυχε του πρωθυπουργικού ενδιαφέροντος ήταν η άτυχη Μυρτώ που δέχθηκε την δολοφονική επίθεση ενός Πακιστανού στην Πάρο.  Όταν έπρεπε να μεταφερθεί αμέσως στον Ευαγγελισμό ή στις ΗΠΑ δεν το έπραξε κανείς, με αποτέλεσμα να έχει υποστεί πολύ μεγάλη βλάβη η υγεία της κοπέλας…  Τι να κάνει λοιπόν η Μυρτώ και η κάθε Μυρτώ την επίσκεψη και το ενδιαφέρον της συζύγου του κ. Σαμαρά όταν δεν έγινε αυτό που έπρεπε να γίνει; 

Το Σύνταγμα και οι νόμοι στην Ελλάδα έχουν γίνει λάστιχο από κάποιους πολιτικούς…  Παράδειγμα οι νόμοι που ψηφίζονται ή στην πραγματικότητα δεν ψηφίζονται στην Βουλή με τα διάφορα μέτρα.  Πολλά πράγματα έχουν γίνει «λάστιχο» εξ αιτίας της νοοτροπίας και της τακτικής που εφάρμοζαν οι κυβερνήσεις από την μεταπολίτευση και μετά και κυρίως αυτής της ατιμωρησίας.  Όσο και αν φανεί παράξενο ο Αλβανός κακοποιός που εξέτιε την ποινή των ισοβίων μπορεί να μην είχε και «άδικο» που ήθελε να βγει από την φυλακή… Μπορεί να πίστευε ότι γίνονται διακρίσεις στην Ελλάδα…  Μπορεί να πίστευε ότι υπάρχει και ακόμη ρατσισμός και σε αυτό το θέμα!!!! 

Λέτε για παράδειγμα να είχε μάθει ο Αλβανός δολοφόνος για την υπόθεση του Ζαχαρία Λαγουδάκη;  Ίσως λίγοι θα την γνωρίζουν, ίσως κάποιοι να την έμαθαν μόλις χθες λόγω της καταδίκης και πάλι σε ισόβια από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Κρήτης του εν λόγω ατόμου για την δολοφονία του φοιτητή Μανώλη Χορευτάκη για γελοία, ασήμαντη αφορμή.  Όπως είχε γραφεί στις εφημερίδες το 2009, «ο Ζαχαρίας Λαγουδάκης (κομματάρχης, κουμπάρος και πελάτης και του κ. Χρήστου Μαρκογιαννάκη {σσ πρώην εισαγγελέα, υπουργό Δημόσιας Τάξης, Πρόεδρο της Επιτροπής για την Λίστα Λαγκάρντ, βουλευτή κλπ}) προτού δολοφονήσει αναίτια και στυγνά πέρυσι στο Ρέθυμνο τον φοιτητή Αρχαιολογίας Μανώλη Χορευτάκη είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για άλλο έγκλημα. 

Όμως η ισόβια κάθειρξη από τον πρώτο φόνο με συνήγορο τον κ. Μαρκογιαννάκη μετατράπηκε στο Εφετείο σε είκοσι χρόνια, για να απελευθερωθεί προτού παρέλθει δεκαετία και να διαπράξει στη συνέχεια τη δολοφονία του άτυχου φοιτητή. Η αποφυλάκιση Λαγουδάκη, που έγινε με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Κρήτης, βασίστηκε στις επιστολές δύο σωφρονιστικών υπαλλήλων των Φυλακών Αλικαρνασσού, μεταξύ των οποίων ήταν και αυτή γνωστού «γαλάζιου» αρχιφύλακα. Στις επιστολές η συμπεριφορά του Λαγουδάκη στις φυλακές περιγραφόταν ως υποδειγματική. Η αλήθεια είναι όμως ότι ο δράστης είχε καταδικαστεί στις φυλακές για έξι βαριά πειθαρχικά παραπτώματα, τα οποία αποκρύφτηκαν από το Συμβούλιο Εφετών. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά τη δολοφονία του φοιτητή Χορευτάκη και τον σάλο που προκλήθηκε οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι τιμωρήθηκαν με εξάμηνη παύση έπειτα από απόφαση του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης κ. Σωτήρη Χατζηγάκη… 

Και αυτές είναι μόνον κάποιες λίγες λεπτομέρειες από τα περιστατικά που έχουν συμβεί και το τι ακριβώς έχει συμβεί…  Απλά τα αναφέρουμε για να καταλαβαίνουν όλοι το ποιοι μας κυβερνούν και πως… Για να αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτό τον τόπο ακόμη και ως προς τις επιλογές προσώπων…  Πάντοτε οι πολιτικοί και όχι μόνον αυτοί τοποθετούν τα κατάλληλα πρόσωπα στις κατάλληλες θέσεις…  Τώρα για καλό είναι, για κακό…, εσείς θα το κρίνετε… και τα αποτελέσματα…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου