Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Ιαν 2013


Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος
γεωστρατηγικός αναλυτής και συγγραφέας του βιβλίου «Αραβική Άνοιξη»

Με την πρόσφατη επίσκεψη στη Λιβύη του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, Δημήτρη Αβραμόπουλου, ενημερωθήκαμε ότι οι βλέψεις της Τρίπολης σχετικά με την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) δεν ταυτίζονται με τα ελληνικά συμφέροντα. Σε σχετική ερώτηση των δημοσιογράφων, ο υπουργός Διεθνούς Συνεργασίας της Λιβύης και αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Mohammed Abdel Aziz, απάντησε: «Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει οριστική απόφαση για το θέμα της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών. Υπήρχαν συνεννοήσεις και συνομιλίες και μου δόθηκε σήμερα το πρωί η ευκαιρία να συνομιλήσω με τον συνάδελφό μου για αυτό το θέμα. Διότι το θέμα αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα και τη Λιβύη. Πρέπει να προχωρήσουμε σε ένα πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένων των χωρών που έχουν θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα και τη Λιβύη. Επιδιώκουμε να υπάρξει μία γενική συμφωνία που να συμπεριλαμβάνει όλες τις χώρες που τους αφορά αυτό το θέμα. Γιατί εμείς θέλουμε να κοιτάξουμε προς το μέλλον συνολικά, όχι μεμονωμένα».

Από τις δηλώσεις του Λίβυου αξιωματούχου προκύπτει ότι «τουλάχιστον στην παρούσα φάση, η Λιβύη δεν προτίθεται να συναινέσει με την ελληνική πλευρά για την οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ σύμφωνα με τη διεθνώς αποδεκτή αρχή της μέσης γραμμής και τους όρους της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας».

Επίσης, φαίνεται ότι «προηγήθηκαν διμερείς ελληνο-λιβυκές συνομιλίες για το θέμα και πιθανόν το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να γνώριζε τη θέση της Τρίπολης». Εξάλλου, θα πρέπει να τονισθεί ότι η νέα μεταβατική κυβέρνηση της Λιβύης, που σχηματίσθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 2012 και αντιμετωπίζει ως ένα βαθμό πρόβλημα πολιτικής επιβίωσης, έχει αναλάβει την κατάρτιση του νέου λιβυκού Συντάγματος. Στη συνέχεια, εφόσον εγκριθεί με δημοψήφισμα το νέο Σύνταγμα, θα προγραμματισθεί η διεξαγωγή εκλογών μέχρι τα μέσα του 2013, ώστε να προκύψει η πρώτη μετα-κανταφική κυβέρνηση εκλεγμένη απευθείας από το λιβυκό λαό. Επομένως, η ελληνική πλευρά δεν θα μπορούσε να είναι αισιόδοξη για τη στάση της λιβυκής μεταβατικής κυβέρνησης και κατά πάσα πιθανότητα η επίσκεψη του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στην Τρίπολη δεν αποσκοπούσε στη σύναψη κάποιας προσυμφωνίας για την οριοθέτηση της ΑΟΖ.

Αυτό που προβληματίζει και πιθανόν προκάλεσε εντύπωση στην ελληνική αποστολή είναι η λιβυκή πρόταση για διευθέτηση του θέματος σε περιφερειακό επίπεδο. Με άλλα λόγια, η δήλωση του Mohammed Abdel Aziz φαίνεται να προσεγγίζει και να προωθεί τις τουρκικές θέσεις περί οριοθέτησης της ΑΟΖ. Δηλαδή, δεν προτίθεται να αναγνωρίσει το δικαίωμα των ελληνικών νήσων να διαθέτουν τη δική τους ΑΟΖ, όπως ρητά αναφέρει η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (άρθρο 121, παράγραφος 2). Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι στο παρελθόν η Λιβύη αφενός είχε αμφισβητήσει την ΑΟΖ που δικαιούται η νήσος Γαύδος, αφετέρου είχε υποστηρίξει ότι ο κόλπος της Σύρτης έπρεπε να θεωρηθεί ως κλειστός. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αυξάνεται η λιβυκή ΑΟΖ εις βάρος της Ελλάδας, της Ιταλίας και κυρίως της Μάλτας.

Τα ερωτήματα λοιπόν που προκύπτουν είναι:

Ο Abdel Aziz εννοούσε ότι θα πρέπει να υπάρξει μια πολυμερής συμφωνία μεταξύ των χωρών: Λιβύης, Ελλάδας, Μάλτας, Ιταλίας, Αιγύπτου και Τυνησίας, καθότι οι προαναφερθείσες λιβυκές αξιώσεις αφορούν όλες τις γειτονικές της χώρες; Οι τουρκο-λιβυκές σχέσεις έχουν αναβαθμισθεί σε τέτοιο βαθμό, που η Τρίπολη κινείται σύμφωνα με τις επιδιώξεις της Άγκυρας και προωθεί τα τουρκικά συμφέροντα; Η Λιβύη βρήκε πρόσφορο έδαφος προκειμένου να προωθήσει τα συμφέροντά της, ενώ συγχρόνως ικανοποιεί και τις επιδιώξεις της Τουρκίας;

Προς το παρόν, τα ερωτήματα αυτά παραμένουν αναπάντητα. Ίσως, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να γνωρίζει τις απαντήσεις. Αν όμως η Τρίπολη συμπορεύεται με την Άγκυρα στο θέμα της οριοθέτησης της ΑΟΖ, θα πρέπει να αναλογισθούμε γιατί συμβαίνει αυτό. Πως κατόρθωσε η Τουρκία να καταστεί σημαντικός αμυντικο-οικονομικός εταίρος της σημερινής Λιβύης των αντικαθεστωτικών, όταν αρχικά ο Τούρκος πρωθυπουργός αντιδρούσε δημόσια με την υιοθέτηση της απόφασης 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων υπεράνω της Λιβύης, 17 Μαρτίου 2011), αλλά και με τη στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ; Ως ένα βαθμό, η απάντηση βρίσκεται στην έντονη διπλωματική δραστηριότητα της Άγκυρας. Συγκεκριμένα:

Στις 3 Απριλίου 2011, η Άγκυρα έστειλε στη Misrata ένα τουρκικό πλοίο με τη συνοδεία 10 αεροσκαφών F-16, προκειμένου να παραλάβουν 250 Λίβυους τραυματίες.

Στις αρχές Ιουλίου 2011, η Τουρκία αναγνώρισε το Μεταβατικό Εθνικό Συμβούλιο των Λίβυων αντικαθεστωτικών ως τον εκπρόσωπο του λαού της Λιβύης.

Στα τέλη Ιουλίου 2011, η Turkish Petroleum International Company (θυγατρική της TPAO) προμήθευσε τους Λίβυους αντικαθεστωτικούς με δύο φορτία υγρού καυσίμου –ζωτικής σημασίας για τον αγώνα τους κατά των κανταφικών δυνάμεων- αξίας τουλάχιστον 10 εκατ. δολαρίων.

Στις 16 Σεπτεμβρίου 2011 (τρεις βδομάδες μετά την κατάληψη της Τρίπολης από τους αντικαθεστωτικούς), ο Τούρκος πρωθυπουργός επισκέφθηκε τη λιβυκή πρωτεύουσα, προσευχήθηκε με εκατοντάδες Λίβυους πολίτες, αρκετοί από τους οποίους ανέμιζαν την τουρκική σημαία, και χαιρέτισε την επανάσταση της Λιβύης.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 2011, η Turkish Airlines αποφάσισε να ξαναρχίσει τις πτήσεις της προς τη Βεγγάζη και την Τρίπολη.

Στις 12 και 13 Ιανουαρίου του 2012, πραγματοποιήθηκε το τριμερές οικονομικό φόρουμ (Τυνησίας, Λιβύης και Τουρκίας) στην τυνησιακή πόλη Hammamet, για τη σύσταση κοινοπραξιών που θα συμβάλουν στην ανάπτυξη των δύο χωρών της Βόρειας Αφρικής. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο εν λόγω φόρουμ η Τουρκία συμμετείχε με περίπου 140 επιχειρηματίες.

Στις 24 Ιανουαρίου 2012, ο Τούρκος υπουργός Οικονομικών, Zafer Çağlayan, ανακοίνωσε την απόφαση της τουρκικής τράπεζας Eximbank να διαθέσει το ποσό των 250 εκατ. δολαρίων για τη δανειοδότηση της Λιβύης και διαβεβαίωσε ότι θα υποστηρίξει τους Τούρκους επιχειρηματίες που αναμένουν εναγωνίως να επενδύσουν στη Λιβύη.

Στις 25 Ιανουαρίου 2012, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Zafer Çağlayan, ανακοίνωσε τη δωρεά 30 αστυνομικών οχημάτων και 6.000 αστυνομικών στολών προς τη λιβυκή αστυνομία, την εκπαίδευση 1.500 Λίβυων αστυνομικών, δικαστών, εισαγγελέων και άλλων δημόσιων υπαλλήλων στην Τουρκία εντός του 2012, καθώς επίσης και την αναβάθμιση της τουρκο-λιβυκής συνεργασίας στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, της επικοινωνίας και του εμπορίου.

Στα τέλη Μαρτίου 2012, οι τουρκικές Ακαδημίες Πολέμου και το τουρκικό think tank BILGESAM δημοσίευσαν μελέτες του Dr. πλοιάρχου Cihat Yaycı αναφορικά με την πρόταση οριοθέτησης της Ανατολικής Μεσογείου και το ρόλο-επιρροή της Λιβύης στην οριοθέτηση των θαλάσσιων τμημάτων της εν λόγω περιοχής. Ειδικότερα, σε περίπτωση οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, ο πλοίαρχος Cihat Yaycı τόνιζε ότι η Λιβύη θα αυξήσει τη θαλάσσια περιοχή της κατά 62%, κερδίζοντας περίπου 39.000 τετραγωνικά χλμ.

Στις 30 Μαρτίου 2012, ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Taner Yildiz, δήλωσε ότι η Τουρκία αποφάσισε να αγοράσει από τη Λιβύη έως και 20.000 βαρέλια αργού πετρελαίου την ημέρα, προκειμένου να καλύψει την περικοπή από την εισαγωγή ιρανικού πετρελαίου, λόγω της εφαρμογής των κυρώσεων κατά της Τεχεράνης.

Στις 8 Απριλίου 2012, ο Λίβυος υπουργός Βιομηχανίας, Mahmoud Fteisi, συναντήθηκε στην Τρίπολη με τον Τούρκο πρέσβη στη Λιβύη, Ali Kamal. Οι δύο άνδρες συζήτησαν σχετικά με την τουρκο-λιβυκή συνεργασία στους τομείς της βιομηχανίας, του εμπορίου, της ανταλλαγής τεχνογνωσίας, της καλύτερης αξιοποίησης των εμπορικών συμφωνιών που υπογράφονται μεταξύ των δύο χωρών, καθώς επίσης και με τις εν εξελίξει προετοιμασίες για τη δεύτερη Αραβο-Τουρκική Διάσκεψη Βιομηχανικής Συνεργασίας, η οποία είχε προγραμματισθεί να πραγματοποιηθεί στις 7 και 8 Μαΐου στη Λιβύη.

Στις 19 Μαΐου 2012, η λιβυκή εφημερίδα Corina -με έδρα τη Βεγγάζη- ανέφερε ότι υπογράφηκε τουρκο-λιβυκή αμυντική συμφωνία, η οποία προβλέπει την παροχή τεχνικής βοήθειας προς το λιβυκό στρατό, για τη φύλαξη των συνόρων και των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων στο ανατολικό τμήμα της χώρας. Η εν λόγω συμφωνία επιτεύχθηκε μετά από επίσκεψη τουρκικής στρατιωτικής αντιπροσωπείας στην πόλη Derna (ανατολική Λιβύη) και αφορούσε στην εγκατάσταση ηλεκτρονικού εξοπλισμού ασφάλειας, στη συντήρηση και επισκευή λιβυκών αεροδρομίων, καθώς και στην κατασκευή ενός νέου αεροδρομίου στο εσωτερικό της χώρας. Επίσης, στην κατασκευή συνοριακών παρατηρητηρίων, στην ανακαίνιση ορισμένων λιμένων, στην εκπαίδευση του λιβυκού στρατού και της αστυνομίας. Μάλιστα, ο Λίβυος Διευθυντής Σχέσεων και Διεθνούς Συνεργασίας, ταξίαρχος Hamad Muftah Shelwi, δήλωσε ότι είχε υπογραφεί άλλη μια τουρκο-λιβυκή αμυντική συμφωνία, η οποία προέβλεπε την προμήθεια τουρκικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών για τον έλεγχο των λιβυκών συνόρων, καθώς και την προμήθεια περιπολικών σκαφών για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης, του λαθρεμπορίου και άλλων παράνομων δραστηριοτήτων.

Στα μέσα Ιουλίου 2012, 817 σπουδαστές της λιβυκής αστυνομικής ακαδημίας μετέβησαν στην Κωνσταντινούπολη, για να παρακολουθήσουν πρόγραμμα εκπαίδευσης διάρκειας 7,5 μηνών στο Αστυνομικό Κέντρο Adile Sadullah Mermerci.

Στις 7 Δεκεμβρίου 2012, ο πρόεδρος του Γενικού Εθνικού Κογκρέσου (General National Congress - GNC) της Λιβύης, Mohamed Yousef el-Magariaf, επισκέφθηκε την Τουρκία μετά από πρόσκληση του Τούρκου προέδρου, Abdullah Gül. Σε κοινή συνέντευξη τύπου, ο Gül τόνισε ότι η Τουρκία υποστήριξε τη λιβυκή επανάσταση, υπενθυμίζοντας ότι ο τουρκικός στρατός συμμετείχε στη διεθνή επιχείρηση που υποστήριξε τις αντικανταφικές δυνάμεις. Από την πλευρά του, ο Magariaf επιβεβαίωσε τις δηλώσεις του Gül και υποστήριξε ότι υπάρχουν βαθιές ιστορικές σχέσεις μεταξύ της Λιβύης και της Τουρκίας. Επίσης, οι δύο ηγέτες τόνισαν ότι προετοιμάζεται μια διμερής τουρκο-λιβυκή συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών.


Πηγή: Geostrategy
Γράφει η Κέζα Λώρη 

Είναι παράξενο που ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου παραπέμπεται για τη λίστα Λαγκάρντ. Είναι παράξενο γιατί έχει διαπράξει άλλα, σοβαρότερα αδικήματα. Διέπραξε ας πούμε το έγκλημα της ελλιπούς ενημέρωσης: είχε βουίξει η χώρα από την προοπτική του διψήφιου ελλείμματος αλλά ο ίδιος δεν είχε ακούσει τίποτε. Φερόταν ωσάν οι προβλέψεις να μην προέρχονται από την Τράπεζα της Ελλάδος αλλά από κάποιον αστρολόγο. Διέπραξε επίσης το έγκλημα της κακής μαγειρικής: έβαλε πολύ μπέικιν πάουντερ στα στατιστικά και παραφούσκωσαν. Του αποδόθηκε σκοπιμότητα στους χειρισμούς του. Διέπραξε επίσης το έγκλημα της προπέτειας: έσπευσε να δανειστεί με δυσβάσταχτους όρους χωρίς να εξετάσει άλλες προοπτικές. Ήθελε σώνει και καλά να έρθει στα γρήγορα το ΔΝΤ.
Το τελευταίο έγκλημα, για το οποίο κατηγορείται ο πρώην υπουργός Οικονομικών είναι το έγκλημα της μυστικοπάθειας. Πήρε δηλαδή το περιλάλητο σιντί με τα ονόματα καταθετών στην ελβετική τράπεζα και κατάπιε τη γλώσσα του. Δεν είπε τίποτε, μα τίποτε στον προϊστάμενό του. Κι επειδή ο προϊστάμενός του ζούσε σε πλήρη απομόνωση, δεν έμαθε ποτέ ότι ένας τραπεζικός υπάλληλος κάπου στην Ευρώπη υπέκλεψε στοιχεία… και τα λοιπά και τα λοιπά. Ο προϊστάμενός του δεν διάβαζε εφημερίδες, από τις οποίες ο κόσμος όλος είχε μάθει για τη λίστα, όπως είχε μάθει από το καλοκαίρι του 2009 για το διψήφιο έλλειμμα.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου υπήρξε ένας άπειρος υπουργός. Όταν ανέλαβε χαρτοφυλάκιο η θητεία του στην «πολιτική» περιοριζόταν στην ανάδειξη της Κοινωνίας της Πληροφορίας. Θέλησε εντούτοις να διοικήσει χωρίς να ακούει κανέναν. Το λένε πρώην υπουργοί, ότι διαρκώς βρίσκονταν προ εκπλήξεων. Ο υπουργός και ο προϊστάμενός του έπαιρναν αποφάσεις, εξέδιδαν ανακοινώσεις και οι βουλευτές του ΠαΣοΚ τα μάθαιναν από τα μέσα ενημέρωσης. Σε μια κρίσιμη περίοδο λάμβαναν αποφάσεις χωρίς να ρωτούν κανέναν. Τους κακόπεφτε ένα διευθυντήριο από έμπειρους συναδέλφους (οι οποίοι να είναι πολιτικοί και ταυτόχρονα να σκαμπάζουν από δημοσιονομικά).

Πιστεύει κανείς ότι ο πρώην υπουργός πήρε τη λίστα μόνος του, την παραποίησε μόνος του, έγραψε σε ένα χαρτάκι μόνος του δέκα τυχαία ονόματα για να ελεγχθούν και μετά από αφηρημάδα την ξέχασε; Πιστεύει κανείς ότι όλα έγιναν για τις εξαδέλφες, ενώ στη λίστα υπήρχαν και άλλοι συγγενείς πολιτικών; (Η μία σύζυγος: «Πού να σ’τα λέω Γιάννο μου, είχα ξεχασμένο ένα εκατομμύριο για τα παιδιά». Η άλλη σύζυγος: «Γιώργο μου, να αγιάσει η αγιαστούρα τους, άγιοι πατέρες, άγιοι»). Πιστεύει κανείς ότι ήταν τόσο ανίκανος ο πρώην υπουργός ώστε να αφήσει αφορολόγητες αυτές τις καταθέσεις και άλλες καταθέσεις, από συγγενική αγάπη;

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου υπήρξε ένας βολικά άπειρος υπουργός. Έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα υπάρξει ένας βολικά άπειρος κατηγορούμενος. Αραγε θα θυσιαστεί ή θα προτιμήσει να κελαηδήσει;
Την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου στα ελληνικά δικαστήρια ζητάνε μέλη της ΜΚΟ, «Ελληνικό Παρατηρητήριο του Ελσίνκι», οι οποίοι έχουν προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η υπόθεση θα εκδικαστεί την Τρίτη 8 Ιανουαρίου.

Οι Παναγιώτης Δημητράς, Αντρέα Τζίλμπερτ, Νικόλαος Μυλωνάς, Γρηγόρης Βαλλιανάτος, Ευαγγελία Βλάμη, Αντωνία Παπαδοπούλου, Ναυσικά Παπανικολάτου και Δημήτρης Τσαμπρούνης, διαμαρτύρονται για την υποχρέωση των μαρτύρων να ορκίζονται στο Ευαγγέλιο.

Σύμφωνα με τους προσφεύγοντες, η υποχρέωση των μαρτύρων να ορκίζονται στο Ευαγγέλιο συνιστά παραβίαση του δικαιώματος στον σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, του δικαιώματος στην ελευθερία της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των σχετικών διατάξεων της Σύμβασης, με τις οποίες απαγορεύονται οι διακρίσεις.

Ακόμα, ισχυρίζονται ότι η παρουσία χριστιανικών συμβόλων στις αίθουσες των ελληνικών δικαστηρίων, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι όλοι οι Έλληνες δικαστές είναι ορθόδοξοι χριστιανοί, δημιουργούν αμφιβολίες για την αμεροληψία των αποφάσεών τους. 

Πηγή: Βόρεια 
Ο Καρανταγί τότε, εν μέσω της Τανσού Τσιλέρ και του τότε ακόμα πρωθυπουργού (αποθανόντα πλέον) Νετσμετίν Ερμπακάν



Συνελήφθη αργά προχτες, στην Κωνσταντινούπολη, ο απόστρατος πρώην αρχηγός του τουρκικού ΓΕΕΘΑ στρατηγός Ismail Hakkι Karadayι, που σύμφωνα με την ανάκριση θεωρείται ο εγκέφαλος του μεταμοντέρνου πραξικοπήματος της 28 Φεβρουαρίου 1997.

Όπως μεταδίδει η ιστοσελίδα «Hurriyet», ο δικηγόρος του Καρανταγί, Ερόλ Αράς, ο στρατηγός συνελήφθη στο προάστιο Φενέρμπακτσέ, όπου δειπνούσε σε εκεί στρατιωτικό εστιατόριο, αλλά δεν γνώριζε άλλες λεπτομέρειες. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, θα οδηγηθεί στην Άγκυρα, για να καταθέσει ενώπιον του εισαγγελέα Mustafa Bilgili, που επιμελείται των ανακρίσεων για την υπόθεση του πραξικοπήματος εκείνου.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1997, οι Tούρκοι στρατιωτικοί υποχρέωσαν την τότε κυβέρνηση συνασπισμού με πρωθυπουργό τον υπερσυντηρητικό και αρχηγό του εκτός νόμου πλέον κόμματος της Ευημερίας να παραιτηθεί, με την πρόφαση ότι δημιουργούσε «αυξημένο θρησκευτικό φονταμενταλισμό στη χώρα».

Το πραξικόπημα εκείνο είχε επιβάλει μια σειρά από αυστηρούς θρησκευτικούς περιορισμούς στην θρησκευτική ζωή, όπως η απαγόρευση στις γυναίκες να φορούν την παραδοσιακή μαντήλα στο κεφάλι. Ακόμα είχαν συλληφθεί άτομα που φέρονταν να έχουν σχέσεις με θρησκευτικές οργανώσεις και αξιωματικοί που ήταν προσηλωμένοι στις θρησκευτικές τους υποχρεώσεις.

Επίσης είχαν υποχρεωθεί να κλείσουν πολλές εφημερίδες με απόφαση του «Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας» (MGK), που είχε επιβάλει αυστηρούς όρους για τη συνέχιση έκδοσης των άλλων εφημερίδων.

Ο εισαγγελέας που έχει αρχίσει εδώ και δύο χρόνια την ανάκριση, για να επισημάνει τους παράγοντες εκείνου του πραξικοπήματος, έχει διατάξει ήδη τη σύλληψη 60 ατόμων με τις κατηγορίες της συμμετοχής τους σε συνωμοσία για την ανατροπή της κυβέρνησης.

Ο απόστρατος στρατηγός Τσεβίκ Μπιρ, ο δεύτερος τη τάξει αξιωματικός μετά τον Καρανταγί εκείνη την εποχή, κρατούμενος επίσης για την υπόθεση, έχει εκφράσει αμφισβητήσεις για το αν -ο τότε ανώτερός του γνώριζε για το σχεδιαζόμενο πραξικόπημα.

Ο Μπιρ διερωτάται αν ο Καρανταγί είχε εκδώσει τις εντολές για το πραξικόπημα παρά την αυστηρά ιεραρχική δομή του τουρκικού στρατού.

Ο Μπιρ υποστηρίζει πως γνωρίζει πως ο Καρανταγί έδωσε τις διαταγές που ακολούθησαν το πραξικόπημα από το Γενικό Επιτελείο, καθώς και τις μαγνητοφωνημένες ομιλίες που είχαν κατόπιν μεταδοθεί, αλλά την αρχική εντολή είχε δώσει το Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας (MGK).

Η αμφισβήτηση είναι αν ο Καρανταγί είχε δώσει την εντολή στο MGK. Και ο Μπιρ προσθέτει ότι όσοι αξιωματικοί έχουν συλληφθεί, «απλώς υπάκουσαν στις εντολές του MGK. Σύμφωνα με την κατάθεση του Μπιρ, «ο Καρανταγί θα πρέπει να εξεταστεί για τις λεπτομέρειες του πραξικοπήματος». Ο ίδιος ο Καρανταγί, στην επιτροπή της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, είχε καταθέσει ότι "δεν γνώριζε τα σχέδια του MGK".

Άλλος ένας πρώην ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας, ο στρατηγός Ilker Basbug, είναικρατούμενος για μια άλλη υπόθεση συνωμοσίας την γνωστή ως Ergenekon, που αναφέρεται σε «υπερ-εθνικιστική συμμορία η οποία σχεδίαζε την ανατροπή της τουρκική κυβέρνησης με άλλο στρατιωτικό πραξικόπημα».

(Hurriyet - Today's Zaman) 

Πηγή: Styx

Ενώ έχει ήδη προφυλακιστεί στις φυλακές Γρεβενών, ο «δράκος» της Ξάνθης, ο 27χρονος Χρήστος Παπάζογλου, που βίασε, μαχαίρωσε και έκαψε μία νέα κοπέλα, την Ζωή πριν από μερικές ημέρες στην Ξάνθη κι ενώ η υπόθεσή του βρίσκεται στα χέρια της Ελληνικής Δικαιοσύνης, με την οικογένεια του ανθρωπόμορφου κτήνους να δηλώνει πως «έπρεπε να τον είχαμε βάλει από νωρίς σε ίδρυμα», αξίζει να αναφερθούμε σε πτυχές της προσωπικότητας του συγκεκριμένου ανθρωποειδούς δολοφόνου, οι οποίες διέφυγαν της προσοχής των δημοσιογράφων.

Αποβλήθηκε από το σχολείο για επιθετική συμπεριφορά

Σύμφωνα με πληροφορίες που συλλέξαμε και οι οποίες αφορούν το παρελθόν του δράστη, διαπιστώσαμε πως δεν κατόρθωσε να ολοκληρώσει την δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του, αφού αποβλήθηκε από το γυμνάσιο Αβδήρων λόγω επιθετικής συμπεριφοράς προς τα αγόρια του σχολείου, ενώ ταυτοχρόνως είχε διαπιστωθεί και σεξουαλική επιθετικότητά του προς το αντίθετο φύλο. Γενικότερα, θεωρήθηκε επικίνδυνη η παραμονή του σε εκπαιδευτικούς χώρους, αφού διακρίθηκε για την επικίνδυνα βίαιη επιθετική συμπεριφορά του.
Λογικά, βέβαια, δημιουργείται η απορία: Και κανείς αρμόδιος δεν ασχολήθηκε με την ιδιόμορφη και επικίνδυνη συμπεριφορά του ανήλικου Παπάζογλου; 

Η οικογένειά του γνώριζε το πρόβλημά του

Επίσης, επειδή η οικογένειά του ομολόγησε πως θα έπρεπε να τον είχαν εισάγει σε ίδρυμα ειδικών παθήσεων λόγω της συμπεριφοράς του, καθίσταται απολύτως σαφές πως η νομική υπεράσπιση του δράστη θα στηριχθεί σε αυτήν ακριβώς την υπερασπιστική γραμμή. Ίσως, βέβαια, ο πατέρας του «δράκου» της Ξάνθης, να γνωρίζει και καλούς δικηγόρους, αφού ο ίδιος φέρεται να είχε συλληφθεί στο παρελθόν για αρχαιοκαπηλία στην περιοχή των Αβδήρων Ν. Ξάνθης.
Ο αδελφός του «δράκου», σε δηλώσεις του σε τηλεοπτικό σταθμό (Star) είπε πως τον υποψιάστηκε από την πρώτη στιγμή. 
"Τον παίρναμε τηλέφωνο αλλά δεν το σήκωνε την Πέμπτη, πήγα σπίτι του τίποτα ήταν κλειδωμένα, πήγα στο μαγαζί το ίδιο, λέω αυτός θα το έκανε!" 
είπε χαρακτηριστικά, δίνοντας σαφέστατο στίγμα πως η οικογένεια Παπάζογλου γνώριζε πάρα πολύ καλά –και συνέχιζε να μην ζητάει την βοήθεια ειδικών- για την επικινδυνότητα του 27χρονου γιού της.

Στην ομολογία του προσπάθησε να δώσει εικόνα συναίνεσης στον βιασμό της Ζωής
«Την ήξερα φυσιογνωμικά, μου άρεσε σαν κοπέλα, ναι, γι' αυτό πήγα και την πλησίασα. Είχα βρει το θάρρος επειδή ήμουν πιωμένος!», είναι τα πρώτα λόγια του 27χρονου Δράκου της Ξάνθης, που προκαλούν αηδία και τεράστια οργή! Την είχα δει εντελώς τυχαία πριν και μετά την είδα εντελώς τυχαία και στο δρόμο. Την έπιασα να της μιλήσω. Της είπα ότι θέλω να κάνω κάτι μαζί της και μου είπε ''δεν μπορώ, δεν γίνεται αυτό δεν σε ξέρω καν''. Και εκεί πάνω πήγα να την ακουμπήσω 'ξέρω εγώ και πήγε να με χτυπήσει κι αυτή. Εγώ τραβήχτηκα. Και την τράβηξα παραπέρα και την είχα πιάσει να την φιλάω. Από εκεί και πέρα εξελίχθηκε σα να το ήθελε, δηλαδή ούτε καν αμύνθηκε, ούτε φώναξε, ούτε με χτύπησε, ούτε τίποτα. Και γενικά κάναμε ότι κάναμε ξέρω ΄γω, αλλά όλα αυτά είχαν γίνει με την θέλησή της! Εγώ δεν την πίεσα σε κάτι άλλο. Και κάποια στιγμή είχα τραβηχτεί ξέρω 'γω γιατί κατάλαβα ότι αυτό που είχα κάνει δεν ήταν σωστό. Και εκεί μου είπε τώρα θα σε κλείσω μέσα. Και εγώ φοβήθηκα. Είχα θολώσει γιατί ήμουν σουρωμένος και δεν ήθελα να πάω φυλακή γιατί ήξερα τι θα πει φυλακή. Και έγινε ότι έγινε. Είχα θολώσει τελείως!»
Στη συνέχεια περιέγραψε με απόλυτη ψυχραιμία εκείνο το βράδυ και είπε ότι δεν την λυπήθηκε καθόλου την ώρα που την χτυπούσε γιατί είχε πιεί!
«Εκείνη την στιγμή δεν καταλάβαινα τι έκανα, ήμουν σε άλλο κόσμο, σε άλλο πλανήτη. Δεν ήμουν φυσιολογικός. Την χτύπησα, με χτύπησε και μετά λιποθύμησε. Και για να μην αφήσω στοιχεία και τέτοια, δεν μπορούσα τίποτα διαφορετικό, σκέφτηκα να κάνω αυτό που έκανα. Παίρνοντας βενζίνη από ένα μηχανάκι και την περιέλουσα με βενζίνη και της έβαλα φωτιά. Ήταν το τραγικό μου λάθος.
Δεν ξέρω αν ήταν ζωντανή. Απλά είχα ακούσει μια τσιρίδα. Μόνο αυτό! Όταν της έβαλα φωτιά την άκουσα να φωνάζει ήταν ζωντανή!
Σας είπα δεν ήμουν στα συγκαλά μου, ήμουν κάποιος άλλος άνθρωπος. Όλο αυτό κράτησε 20 λεπτά το πολύ.
Η ποινή που μου αξίζει είναι η θανατική. Το λάθος που έχω κάνει είναι μεγάλο. Θέλω να πω ένα μεγάλο συγγνώμη και σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στους γονείς της Ζωής, που ήταν μια πολύ τίμια οικογένεια. Λυπάμαι, ειλικρινά γι' αυτό που έγινε και δεν ξέρω τι άλλο να πω. Ότι και να πω θα είναι πολύ λίγο».

Το παρελθόν του σε βιασμούς…

Επανερχόμενοι –και κλείνοντας την περίπτωση του «δράκου» της Ξάνθης είναι το παρελθόν του στον «τομέα» των βιασμών. Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός ότι και την πρώτη φορά που αποπειράθηκε να βιάσει την 21χρονη, τότε, φοιτήτρια, τον Απρίλιο του 2011, στο πάρκο της Ηρώων, δίπλα στην Πλατεία, τελικά καταδικάστηκε μόνο για σωματική βλάβη.

Ήταν όμως αυτό το μοναδικό ιστορικό περί βιασμού του 27χρονου «δράκου» της Ξάνθης ή υπάρχουν και άλλα; Σύμφωνα με πληροφορίες, ο συγκεκριμένος με άλλους δύο νεαρούς πριν από 8 περίπου χρόνια, φέρεται να συμμετείχε στον βιασμό μίας ανήλικης σε χωριό του Ν. Ξάνθης. Η υπόθεση, όμως, δεν πρόλαβε να πάει στα δικαστήρια, αφού ασκήθηκαν αφόρητες πιέσεις στην νεαρή κοπέλα από το περιβάλλον του δράστη, εξαναγκάζοντάς την να ζητήσει την μη παραπομπή του στην Δικαιοσύνη.
Κι ενώ η ανήλικη δεν άντεξε στις πιέσεις, η Δικαιοσύνη νομίμως άφησε ελεύθερο τον άνθρωπο που μετά από μερικά χρόνια, βίασε, μαχαίρωσε και έκαψε μία άλλη κοπέλα, επειδή «έτσι του ήρθε»…

Τραγική η Ελληνική Δικαιοσύνη σε παρόμοια περίπτωση

Γεγονός είναι πως αυτού του είδους οι δράστες αντιμετωπίζονται –όλως παραδόξως- με υπέρμετρη ευαισθησία από τα Ελληνικά Δικαστήρια, τα οποία τελικά τους αποδίδουν ποινές που τους επαναφέρουν στην κοινωνία (με όλους τους κινδύνους που συνεπάγεται αυτή τους η επαναφορά) σε διάστημα έως και 12 χρόνων.
Σημειώνουμε πως στην περίπτωση του «δράκου» της Καβάλας, του Σκιαδόπουλου (ο οποίος ήταν 23 χρονών όταν δολοφόνησε και τεμάχισε την αμερικανίδα αρραβωνιαστικιά του Τζούλι Μαρί Σκάλι), η ποινή ήταν εξόχως επιεικής, με αποτέλεσμα σήμερα ο Σκιαδόπουλος -σε ηλικία 33 χρόνων- να έχει αποφυλακισθεί και να απολαμβάνει την ελευθερία του θέτοντας ταυτόχρονα σειρά λογικών και ηθικών ζητημάτων ως προς την λειτουργία της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Εκτός και εάν πιστέψουμε πως κάποιος με σοβαρότατα ψυχολογικά προβλήματα μπορεί να γίνει απολύτως καλά μέσα σε 10 χρόνια!!!

Ελπίζουμε πως η Ελληνική Δικαιοσύνη κατανοεί όχι μόνο το μέγεθος του συγκεκριμένου τύπου εγκλήματος, αλλά και την πιθανότητα επανάληψής του από προβληματικές «προσωπικότητες» που είναι –μάλλον- άκρως επικίνδυνες για το κοινωνικό σύνολο, όταν τους επιτρέπεται να κυκλοφορούν ελεύθερα



Γιάννης Ντουνιαδάκης
υποναύαρχος (εα)
Μέλος της ΚΕΘΑ

Δεν το ακούμε πια, δεν το διαβάζουμε απλά, ούτε το βλέπουμε στην τηλεόραση σαν κάτι που αφορά άλλους. Μέχρι πριν λίγο τα νούμερα της ανεργίας και της φτώχιας που κάλπαζαν, η φιγούρα που ψάχνει στο σκουπιδοτενεκέ αφορούσαν άλλους - ξένους! Για οικονομικές δυσκολίες μαθαίναμε από γνωστούς άντε και κάποιο συγγενή! Οι περικοπές στις οικογενειακές δαπάνες, που έγιναν μέχρι σήμερα μετατράπηκαν πλέον σε αδυναμία πληρωμής οφειλών πολλών νοικοκυριών κτυπώντας και την πόρτα μας. Έφτασε στα αδέλφια και τους φίλους. Σε δύσκολη θέση μπαίνουν όλο και περισσότεροι συνάδελφοι στρατιωτικοί συνταξιούχοι και οι εν ενεργεία! Η σύνταξη πολλών από εμάς με την εγγραφή της στο λογαριασμό τραπέζης απορροφάται σχεδόν ολοκληρωτικά. Η αλληλεγγύη από τους λιγότερο «τυχερούς», είναι μεν κάτι αλλά... τον άλλο μήνα ή τον επόμενο τι θα γίνει; Πόσοι θα μπορούν να προσφέρουν;

Μετά τον Γενάρη θα δούμε στη πράξη τι «πέτυχε» να συμφωνήσει σε βάρος μας η εσωτερική τρόικα με την άλλη του εξωτερικού. Τότε θα βρούμε στο λογαριασμό, ότι θα έχει μείνει από το νέο μισθολόγιο και τις νέες περικοπές. Μετά το νέο πετσόκομμα θα έχουμε να πληρώσουμε, το δάνειο που με άλλα κριτήρια φορτωθήκαμε πριν χρόνια, τις δόσεις για την εφορεία του 2012, που θα συμπέσουν με την πληρωμή του φόρου για το 2013, τα χαράτσια κ.ο.κ. Τότε η απελπισία θα φιλοξενήσει πιο πολλούς από το συνάφι και την κλειστή οικογένεια. Η αδυναμία πληρωμών θα αφορά όλο και περισσότερους, όλο και πιο κοντά μας, εμάς τους ίδιους! Όλο και λιγότεροι θα μπορούν να προσφέρουν αλληλεγγύη, σε όλο και περισσότερους! Αδιέξοδο!

Κραυγή! Μόνο με κραυγή μπορεί να εκφραστεί η αυξανόμενη αγωνία και η απελπισία για τα μελούμενα τόσο για τα εε και εα στελέχη, όσο και συνολικά για τον ελληνικό λαό!

Όπως επίσης κραυγή ταιριάζει να βγάλουμε για ότι έχουμε περάσει μέχρι σήμερα,
• για τα δικά μας παιδιά που έχουν φύγει ως μετανάστες για το εξωτερικό,
• για τα σπίτια που δεν ανάβουν τα καλοριφέρ τους φέτος,
• για να μην ξεχνάμε ποτέ τους τρεις χιλιάδες αυτόχειρες απελπισμένους της ανεργίας και του αδιέξοδου,

Και δε φτάνουν όλα αυτά, έρχεται να προστεθεί στην οικονομική συντριβή μας και η φρίκη από τη γενίκευση του πολέμου που φαίνεται πολύ πιθανή, αφού και πάλι πυκνώνουν τα σύννεφα στη γειτονιά μας και πιο πέρα. Ας κραυγάσουμε ΟΧΙ εναντίον όσων, με την βοήθεια μάλιστα της χώρας μας, έσπειραν την καταστροφή και τον θάνατο σε χώρες της Μεσογείου καθώς και για τα νέα αιματοκυλίσματα που ετοιμάζουν για συμφέροντα ξένα προς τα συμφέροντα των λαών της περιοχής!
Ας κραυγάσουμε και για το αόρατο μέλλον που επιφυλάσσουν για τη δική μας χώρα και το λαό της!

Λύσεις στα προβλήματα δεν έρχονται εδώ και τώρα! Ούτε θαύματα γίνονται. Όλες αυτές οι κραυγές πρέπει να ενωθούν σ’ ένα κάλεσμα αγώνα στο πλευρό του λαού, που διαδηλώνει διεκδικώντας το δίκιο του και όχι βέβαια απέναντι του, όπως από πολλές πλευρές δρομολογείται!

Όταν όμως καίγεται το σπίτι του γείτονα δεν μπορεί να παρακολουθούμε την εξέλιξη της πυρκαγιάς από την τηλεόραση του σαλονιού μας ή την οθόνη του υπολογιστή μας! Αν και στην περίπτωσή μας η φωτιά έχει μπει ήδη στα σπίτια μας ….

Μια υποχρέωση έχουμε! Ένα το χρέος για ‘μας, για τα παιδιά μας! Να πλαισιώσουμε όλοι οι απόστρατοι και εν ενεργεία συλλόγους, κινήσεις και ενώσεις (ΝΠΙΔ), με κριτήριο την μέχρι σήμερα δράση τους! Μακριά από φορείς δούρειους ίππους του υπουργείου! Μακριά από φορείς που προσπαθούν να βάλουν περιορισμούς ή και να διασπάσουν τους κοινούς αγώνες εε & εα στελεχών.

Μόνο οργανωμένοι μπορεί να ακουστούν οι κραυγές μας, μόνο έτσι μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι θετικό!

Η ρυπογόνος ύπαρξή σου δεν καταλαβαίνει ότι η βία που ασκείς δεν εκπορεύεται μόνο από την άρρωστη και βλακώδη κομματική οντότητα που με πάθος υποστηρίζεις.
Σίγουρα ο οσφυοκάμπτης εγκέφαλός σου δεν καταλαβαίνει ότι η καταπίεση και η αδικία μπορούν να γεννήσουν βία. Δεν θα μιλήσουμε εδώ για τους βίαιους που στήνουν τα αφεντικά σου με ηχηρά ονόματα για να κάνουν τα παιχνίδια τους. Εδώ θα μιλήσουμε για σένα και για μένα.
Δεν ζήτησα τίποτε, για να μη χάσω την πατρογονική εστία μου πληρώνω τα πάντα όπως τα ορίζει ο κάθε κλέφτης που επιλέγεις για κυβερνήτη.
Δεν απαίτησα τίποτε, όταν με ξεφτιλίζεις στις ουρές των δημόσιων μπορντέλων που δημιούργησες ασκώντας βία ακόμη και στην τελευταία τελεία της υπομονής μου.
Τίποτε δεν κάνω όταν βιάζεις το μυαλό μου και το μυαλό των παιδιών μου με την καθημερινή πρακτική σου στους δρόμους και στην κοινωνία.
Πήρες όλα τα δικαιώματα και δεν έχω κανένα.
Εσύ κι εγώ. Μόνο δυο άνθρωποι με διαφορετικές αντιλήψεις που ο ένας ασκεί βίαια την εξουσία που του παρέχει η ελευθεριότητα στον άλλον.
Αλήθεια σκέφτηκες ποτέ ότι η υπομονή δεν είναι ανεξάντλητη και έχει ένα τέρμα;
Πριν σου πω τι μπορεί να κάνει μια εξαντλημένη υπομονή, άκουσε τούτο.
Την επανάσταση σήμερα δεν θα την κάνει κανένα όπλο και κανένας καταπιεσμένος γιατί η εικονική πραγματικότητα που σου δημιούργησαν σε έκαναν πλειοψηφία. Μην ακούς για πυρήνες και τέτοια άλλα κουραφέξαλα. Αυτά τα κάνουν για να σε τρομάξουν λίγο παραπάνω και να γίνεις πιο πιστός. 
Να θυμάσαι ότι σε σένα στηρίζονται και θα σε έχουν πάντα στα πούπουλα εφ’ όσον σε αρμέγουν και ακολουθείς πιστά τις εντολές τους. 

Όμως εσύ γιατί πρέπει να βασανίζεις εμένα;
Τι ζηλεύεις από την διαφορετικότητά μου;
Τα έχεις όλα και δεν έχω τίποτε. Αυτοκίνητα, σπίτια, τράπεζες, life style εσύ το διάλεξες. Το μόνο που σου ζητώ εδώ και χρόνια είναι να σεβαστούμε την ανθρώπινη υπόστασή μας, τίποτε άλλο.
Τι δεν σε βοηθάει να το καταλάβεις; Μήπως εκτός από τη δόση του δανείου πρέπει να σκεφτείς και τον συνάνθρωπό σου;
Σου το λεω μετά βεβαιότητας ότι είσαι η λύση για την επανάσταση. Η αλλαγή στον τρόπο που με αντιμετωπίζεις μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω στην κοινωνία. Προς θεού δεν σου μίλησα για το κόμμα σου. Για σένα και μένα μιλάμε.
Η ιστορία θα σε γράψει με λαμπρά γράμματα θα είσαι ο πρώτος επαναστάτης που άλλαξε την κοινωνία, χώρια που θα αρχίσεις να νιώθεις τα αισθήματα να κατακλύζουν τους θύλακες του μυαλού σου. Που ξέρεις μπορεί να πνίξουν και το πρόβλημα του δανείου. Το όνειρό σου να γίνεις ο πρώτος Che με SUV θα γίνει πραγματικότητα. Θα σε βάλουμε εικόνα στα σπίτια μας σαν λυτρωτή.
Πρέπει να το πιστέψεις. Μόνο εσύ μπορείς να κάνεις την επανάσταση.
Για το τέλος θέλω να σου πω ότι πραγματικά δεν θα ήθελες να ξέρεις τι μπορεί να κάνει μια εξαντλημένη υπομονή.

«Ο πρώτος ένοχος στο μεγαλύτερο σκάνδαλο φοροδιαφυγής στην πρόσφατη μνήμη της Ελλάδας δεν θα είναι ενδεχομένως ένας άφρονας κροίσος, αλλά ο πρώην υπουργός Οικονομικών». Με αυτή την εικασία ξεκινά το ρεπορτάζ του Economist, το οποίο φιλοξενεί στην έντυπη έκδοσή του, άρθρο για τον Γ.Παπακωνσταντίνου και την εμπλοκή του ονόματός του στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ.

Ο Economist παραθέτει συνοπτικά τα στοιχεία εκείνα που επιβαρύνουν τον πρώην υπουργό, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο παραπεμπτικό προς τη Βουλή για την υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ».


Το 2010, αναφέρει, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, βασικός διαπραγματευτής του πρώτου προγράμματος στήριξης της Ελλάδας από την ΕΕ και το ΔΝΤ, έλαβε από την κυβέρνηση της Γαλλίας ένα CD με τα ονόματα περίπου 2.000 Ελλήνων οι οποίοι διατηρούσαν τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία.


Και συνεχίζει: «Ο κ. Παπακωνσταντίνου θα έπρεπε να είχε δώσει αμέσως τη 'λίστα Λαγκάρντ' (όπως ονομάστηκε από την τότε γαλλίδα υπουργό Οικονομικών), στην οικονομική αστυνομία.
Αντ' αυτού, σύμφωνα με το παραπεμπτικό πόρισμα προς τη Βουλή, το κράτησε ο ίδιος».

Και το περιοδικό καταλήγει: «Ο κ. Σαμαράς υποσχέθηκε στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του, άμεση τιμωρία των φοροφυγάδων, ισχυριζόμενος ότι κανείς δεν μπορεί να έχει ασυλία στη δίωξη. Οι συμπατριώτες του ωστόσο εκφράζουν σκεπτικισμό: σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, τα δύο τρίτα των Ελλήνων πιστεύουν ότι η κυβέρνηση έχει αποτύχει στο κυνήγι της φοροδιαφυγής.»


Σχόλιο ιστολογίου: Μήπως θα έπρεπε ο Economist να προσθέσει και μία τρίτη παράμετρο στην αρχική του ερώτηση; Μήπως θα έπρεπε να αναρωτιέται και για το εάν υπάρχει περίπτωση ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου να είναι και ένοχος και εξιλαστήριο θύμα ταυτόχρονα;
Γράφει ο Δ. Αθανασίου

Το καλοκαίρι του 2007 η Credit Agricole, η μεγαλύτερη συνεταιριστική Τράπεζα της Γαλλίας, μόνιμος χρηματοδότης του ελληνικού κράτους, συμφωνεί με την κυβέρνηση Καραμανλή και αγοράζει την Εμπορική Τράπεζα έναντι 27 ευρώ ανά μετοχή (σήμερα έχει πέσει στο ένα ευρώ!). Το ΠΑΣΟΚ χαλάει τον κόσμο και μιλάει για «ξεπούλημα». Προφανώς, η «ομάδα κηπουρών» που έχει οργανώσει γύρω του ο Γιώργος και τα συμφέροντα που υπηρετούν δεν επιθυμούν τη θεσμική παρουσία μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών στη χώρα. Ο δρόμος που έχουν επιλέξει, σε περίπτωση ανάληψης της εξουσίας, να παραδώσουν, δηλαδή, τη χώρα χρεοκοπημένη στους δανειστές, δεν θα είναι εύκολος αν αλλάξει το καθεστώς της αδιαφάνειας και της διαπλοκής και αν το τραπεζικό σύστημα εξυγιανθεί και εκσυγχρονισθεί, με την εισαγωγή νέων μορφών δανεισμού. 
Ετσι το 2007 εμπλέκουν στην υπόθεση των «δομημένων ομολόγων» δύο ομόλογα που έχει σχεδιάσει με όρους συμφέροντες και προνομιακή τιμή για το Δημόσιο και τα Ταμεία από το 2006 (προτού αγοράσει την Εμπορική, προφανώς σε ένδειξη καλής θελήσεως) η Calyon, ο επενδυτικός βραχίονας, δηλαδή, της C.A. Τα ομόλογα, 130.000.000 ευρώ το καθένα, έχουν αγοραστεί από το ΤΣΠΕΑΘ (έκδοση του Ελληνικού Δημοσίου) και το ΤΕΑΥΦΕ (έκδοση της Alpha Bank). 
Οι Γάλλοι αντιδρούν, αλλά το ΠΑΣΟΚ έχει δημιουργήσει ήδη «σαματά» και το ΤΣΠΕΑΘ αναγκάζεται να πωλήσει το ομόλογό του με κέρδος 3.100.000 ευρώ. Το ΤΕΑΥΦΕ το διακρατεί και ήδη έχει εισπράξει τόκους 56.000.000 ευρώ, ενώ και τα δύο ομόλογα παραμένουν «ακούρευτα» λόγω αγγλικού δικαίου, όταν αργότερα, το 2012, τα «Σταθερά» κουρεύονται με την ψιλή!

Στο ΠΑΣΟΚ ξεσπάει πόλεμος. Η υπό τον Βενιζέλο ομάδα (Λοβέρδος, Διαμαντοπούλου) δεν επιθυμεί σύγκρουση με τους Γάλλους και δεν πιστεύει ότι η κυβέρνηση Καραμανλή μπορεί να ανατραπεί «με κατασκευασμένα σκάνδαλα και χωρίς τρανταχτές αποδείξεις».

Ο Καραμανλής μέσα σε εφιαλτική ατμόσφαιρα (Ζαχόπουλος, ομόλογα, δολοφονικές φωτιές) πάει σε εκλογές το 2007 και τις κερδίζει με 152 έδρες. Ακολουθεί η γνωστή ιστορία Τατούλη, οι έδρες γίνονται 151, η κρίση πλησιάζει και ο Καραμανλής, εν μέσω ορυμαγδού περί «σκανδάλων», καθώς ο ΓΑΠ και η παρέα του έχουν δρομολογήσει τη χώρα προς χρεοκοπία, οδηγείται σε εκλογές, τις οποίες χάνει τελικά το 2009.

Τα πράγματα ησυχάζουν, αλλά οι Γάλλοι της Εμπορικής ανησυχούν, φοβούμενοι περιπέτειες με την υπόθεση στην οποία τους έχει εμπλέξει το ΠΑΣΟΚ, ως αντιπολίτευση. Η νέα κυβέρνηση, όμως, θα διαμηνύσει από έγκυρα χείλη ότι «Τhere is not problem, the case is going to die a natural life». Δηλαδή «δεν υπάρχει πρόβλημα, αυτή η υπόθεση θα πεθάνει από φυσικό θάνατο» (σ.σ.: νομικός ιδιωματισμός για μια υπόθεση που τίθεται στο αρχείο).

H ομάδα των «κηπουρών», όμως, που έχει επαφές με τις μεγάλες αμερικανικές τράπεζες, δρα υπογείως και αίφνης εμφανίζεται στη δημόσια τηλεόραση ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ και δηλώνει ότι «η υπόθεση των ομολόγων έχει κολλήσει», ο πρόεδρος του Ταμείου των δημοσιογράφων βρίσκεται εκτός κατηγορητηρίου και «ευτυχώς που τον κατήγγειλα εγώ για να περιληφθεί». Πέντε χρόνια μετά την πώληση του ομολόγου με κέρδος(!) ο πρόεδρος του Ταμείου και ένας απλός μέτοχος της εταιρίας που έφερε το ομόλογο στο Ταμείο βρίσκονται κατηγορούμενοι, ενώ μένει εκτός κατηγορητηρίου ο πρόεδρος της εν λόγω εταιρίας, που υπέγραψε την πώληση. Ο εν λόγω κύριος ανήκει στο ΠΑΣΟΚ και διορίζεται σε δύο κρατικές θέσεις από τη Λούκα Κατσέλη! Σύμβουλος στο ΙΚΑ και μέλος του Δ.Σ. της εταιρίας που διαχειρίζεται την περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων!

Από εκείνη την ημέρα, κάθε φορά που ο πρόεδρος του Ταμείου των δημοσιογράφων καλείται να απολογηθεί, του δίνεται αναβολή «επειδή αναμένονται κάποια έγγραφα από το εξωτερικό». Είναι εμφανές ότι μέσα στο ΠΑΣΟΚ «γίνεται πόλεμος», καθώς οι Γάλλοι δεν ανέχονται την ποινικοποίηση των ομολόγων που εξέδωσε η μεγαλύτερή τους τράπεζα, με όρους άκρως συμφέροντες για το Ελληνικό Δημόσιο και τα Ταμεία και πιέζουν. Η ομάδα των «κηπουρών», όμως, που χρειάζεται «εντυπώσεις» για να κρύψει το τσουνάμι που έρχεται, συγκροτεί «Εξεταστική», στην οποία περιλαμβάνει και τα ομόλογα της Credit Agricole. Στη δυσφήμηση της Credit συμβάλλει τα μέγιστα εργατολόγος καθηγητής, ο οποίος καταθέτει ότι «η αξία των ομολόγων δεν ήταν στο 100% αλλά στο 82%», αλλά διευκρινίζει το εξής απίθανο: «Εγώ δεν είμαι ειδικός, την αποτίμηση την έκαναν κάποιοι συνάδελφοί μου, των οποίων δεν μπορώ να αποκαλύψω τα ονόματα». Ολως τυχαίως, την περίοδο που η «Εξεταστική» συνεδριάζει και η διαπλοκή «σιγοντάρει», η Κριστίν Λαγκάρντ, παραδίδει στον Γ. Παπακωνσταντίνου τη «βόμβα» της «λίστας Φαλσιανί», την οποία οι γαλλικές αρχές έχουν «ξεσκονίσει» και, φυσικά, γνωρίζουν το περιεχόμενό της!

Πανικόβλητος ο «κηπουρός» πιέζει την «Εξεταστική», αλλά «πολιτικό χρήμα» δεν βγαίνει και το «πόρισμα» των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ δεν φτάνει ούτε στην Ολομέλεια! Μένει… στα συρτάρια!

Οι προφυλακίσεις και οι ομάδες εξουσίας

Για το μοναδικό κερδοφόρο ομόλογο που εξέδωσε το Ελληνικό Δημόσιο τα τελευταία 10 χρόνια, προφυλακίζονται τρεις άνθρωποι, χωρίς να υπάρχει ζημιά και με αποτίμηση του ομολόγου στο 100%

- από την Τράπεζα της Ελλάδος,
- από το Clearstream του Λουξεμβούργου και
- από την ΗΔΑΤ!

Οι αδίστακτοι «κηπουροί» και η μικρή ομάδα μιας από τις εξουσίες η οποία τους στήριξε (και τους στηρίζει ακόμη;) δεν δίστασαν να «κάνουν σημαία» μια «υπόθεση αρχείου» προκειμένου να διασώσουν τους «κομάντος της χρεοκοπίας», που εν τω μεταξύ είχαν διαλύσει τη χώρα! Γαλλικό είναι το ρητό που λέει ότι «η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο». Οι «επίμονος κηπουρός» του ΓΑΠ έστελνε ανθρώπους στη φυλακή για να γλιτώσει το τομάρι της η «ομάδα εξουσίας», αλλά, ως φαίνεται, ο «κηπουρός» κάηκε από τους αγρότες της Credit Agricole!

Δεν νοιάστηκαν για τους αυτόχειρες, όσους πεινάνε και βρίσκονται στο δρόμο, αλλά «καίγονται» για την αιθαλομίχλη!

Γράφει ο δημοσιογράφος Βασίλης Τσεκούρας 

Αυτό κι αν είναι υποκρισία!
Τόσο καιρό ο κόσμος ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, ένα όριο που φορολογήθηκε και επίσημα πέρυσι 3.000 αυτοκτονίες λόγω της κρίσης και της διάλυσης της κοινωνίας και της οικονομίας, από ένα πολιτικό σύστημα σαθρό και σάπιο που προσπαθεί ακόμα να στηρίξει όμοιους επιχειρηματικούς, μιντιακούς και τραπεζικούς κύκλους.

Δεν νοιάστηκαν για τα εκατοντάδες αθώα παιδιά που λιποθυμούν καθημερινά στα σχολεία, επειδή δεν έτυχε οι γονείς τους να είναι σε κλίκες και από τζάκια για να γίνουν Υπουργοί ή κομματικά στελέχη και να βολευτούν σε διάφορες θέσεις. Δεν νοιάστηκαν για το 1,5 ανέργους, ξεριζώνοντας παραπάνω την οικονομία της χώρας, αφήνοντας στο έλεος κάθε εργασιακό δικαίωμα, κεκτημένο δεκαετιών.

Τώρα, του ένοιαξε η αιθαλομίχλη, που αν είναι τόσο σοβαρό πρόβλημα θα πρέπει να βρουν άμεσα μια λύση. Και αυτές δεν είναι πολλές!

Ας κατεβάσουν σε επίπεδα εσωτερικής υποτίμησης την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης, κάνοντας για λίγο τα στραβά μάτια στο ισοζύγιο εισαγωγών – εξαγωγών που θέλουν να ισοσκελίσουν. Ας αφήσουν προς το παρόν στην άκρη τα νούμερα και ας κοιτάξουν την κοινωνία που αυτή σηκώνει τόσο καιρό το βάρος των μέτρων και της λιτότητας.

Επέκταση του μέτρου και σε άλλες κοινωνικές ομάδες που προτείνουν μερικοί, είναι αποτελεσματικό. Η πτώση στις παραγγελίες αγγίζει το 75%. Ο κόσμος δεν τιμωρεί μόνο, αλλά δεν έχει να βάλει πετρέλαιο. Το λογικό είναι να ψάξει να βρει εναλλακτικούς τρόπους θέρμανσης για να ζεσταθεί τον χειμώνα.

Παρά τις συσκέψεις, η τιμή στο πετρέλαιο θέρμανσης δεν πρόκειται να μειωθεί. Πρώτον, γιατί δεν έχουν το “ΟΚ” από την τρόικα και δεύτερον γιατί θα τους πέσουν τα μούτρα ότι απέτυχαν. Δεν γίνεται να κοιτάς συνεχώς το πόσο γάλα βγάζει κάθε χρόνο η αγελάδα όταν την αρμέγεις. Πρέπει να κοιτάξεις και την ίδια για να συνεχίζει να σου βγάζει γάλα…
Μια συγκλονιστική συνέντευξη, η οποία σε αρκετά σημεία της δημιουργεί συνειρμούς με αποσπάσματα της Αποκάλυψης και έχει συγκινήσει χιλιάδες πολίτες σε διάφορες χώρες για τα πανανθρώπινα μηνύματά της, που δίνουν λύσεις και μπορούν να βγάλουν τον κόσμο από το σημερινό αδιέξοδό του

Russia Today 
4 Iανουαρίου 2013
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

«O κόσμος γενικότερα, και ο αμερικανικός λαός ειδικότερα, ζουν ήδη υπό το καθεστώς του Μεγάλου Αδελφού του μυθιστορήματος του George Orwell», δήλωσαν στο Russia Τoday o βραβευμένος με 3 Όσκαρ Αμερικανός σκηνοθέτης Oliver Stone (“Tο εξπρές του μεσονυκτίου”, “Scarface”, “Platoon”, “Wall Street”, “Γεννημένος την 4η Ιουλίου”, “JFK” κ.α.) και ο επίσης Αμερικανός ιστορικός Peter Kuznick, στα πλαίσια πρόσφατης συνέντευξής τους στο ρωσικό δορυφορικό κανάλι, κατά την διάρκεια της οποίας συζήτησαν, μεταξύ άλλων, τις σαρωτικές αλλαγές που θα καταργήσουν τις ατομικές ελευθερίες, την στρατιωτικοποίηση της καθημερινής ζωής, την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και την καταστρατήγηση του Αμερικανικού Συντάγματος από την κυβέρνηση Obama.

H συνέντευξη, η οποία σε αρκετά σημεία της δημιουργεί συνειρμούς με αποσπάσματα της Αποκάλυψης και έχει συγκινήσει χιλιάδες πολίτες σε διάφορες χώρες για τα πανανθρώπινα μηνύματά της, ήδη κάνει τον γύρο του διαδικτύου σε μορφή βίντεο και βρίσκεται στην υψηλότερη θέση τηλεθέασης διεθνώς εδώ και μερικές ημέρες. [Ας σημειωθεί ότι ο ρωσικός τηλεοπτικός σταθμός Russia Today έχει σκαρφαλώσει τελευταία στην 2η θέση στην λίστα τηλεθέασης δορυφορικών καναλιών στις ΗΠΑ και στην 1η θέση στην αντίστοιχη λίστα τηλεθέασης στον Καναδά.]

Και οι δύο διάσημοι Αμερικανοί χαρακτήρισαν τον Obama ως «λύκο με προβιά προβάτου», ενώ ο Oliver Stone υπογράμμισε ότι ο αμερικανικός λαός του έχει συγχωρέσει πολλά και τον εξέλεξε κυρίως λόγω της «εφιαλτικής προεδρίας Bush που προηγήθηκε εκείνης του Obama».

«Έχει διατηρήσει όλες τις εφιαλτικές και αυθαίρετες μεταρρυθμίσεις που έκανε ο Bush και τις ενσωμάτωσε στο καθεστώς. Τις κωδικοποίησε», δήλωσε ο Oliver Stone στο RT. «Ζούμε πλέον υπό το καθεστώς του Μεγάλου Αδελφού του μυθιστορήματος του George Orwell. Εκ πρώτης όψεως, ίσως να μην δείχνει τόσο καταπιεστικό αυτό το καθεστώς, αλλά ουσιαστικά δεν υπάρχει χώρος που να μπορούμε να κρυφτούμε. Όλοι μας θα καταλήξουμε να ενταχθούμε στην τεράστια βάση δεδομένων τους».

Σύμφωνα με τον Peter Kuznick, οι Αμερικανοί πολίτες ζουν μέσα σε ένα ενυδρείο, όπου η κυβέρνηση που εξέλεξαν διαβάζει περισσότερα από 1,7 δισεκατομμύρια από τα μηνύματα που στέλλουν ή εκπέμπουν καθημερινά σε οποιαδήποτε μορφή: μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τηλεφωνήματα και όλα τα άλλα μηνύματα όλων των μορφών επικοινωνίας.

Ακολουθεί το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνέντευξης των Oliver Stone και Peter Kuznick στην εκπομπή του RT “Breaking the Set”, μια εκπομπή που σχεδιάστηκε με την ευκαιρία της έκδοσης ενός βιβλίου που συνέγραψαν οι δύο Αμερικανοί και τιτλοφορείται “The Untold History of the United States” («Η κρυφή ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών»). Bάσει του βιβλίου αυτού γυρίστηκε η σειρά “Showtime”.

«Ο Obama έφερε την μεγάλη ελπίδα για αλλαγή και την πρόδωσε, εγκαθιδρύοντας ένα εφιαλτικό Οργουελικό καθιστώς»

Abby Martin (Russia Today): Τα γυρίσματα της σειράς “Showtime” ολοκληρώθηκαν πρόσφατα, μετά από τέσσερα περίπου χρόνια γυρισμάτων.

Oliver Stone: Σχεδόν πέντε.

Abby Martin (Russia Today): Σχεδόν πέντε, λοιπόν. Και μια από τις ενότητες της σειράς έχει τίτλο «Obama: η διακυβέρνηση μιας τραυματισμένης αυτοκρατορίας». Ασκείς οξεία κριτική στην κυβέρνηση Obama, Oliver. Ποιο είναι, κατά την άποψή σου, το πιο ανησυχητικό σημείο όσον αφορά στις πολιτικές που εφαρμόστηκαν επί προεδρίας του;

Oliver Stone: Κατά τη γνώμη μου, ο Obama είναι λύκος με προβιά προβάτου. Ο αμερικανικός λαός του έχει συγχωρέσει πολλά και τον εξέλεξε κυρίως λόγω της εφιαλτικής προεδρίας Bush που προηγήθηκε της δικής του. Έφερε στον λαό αυτό μια μεγάλη ελπίδα για αλλαγή. Εν μέρει το χρώμα του δέρματός του, εν μέρει η ανατροφή του, ο διεθνισμός για τον οποίο μας μιλούσε στα παλιότερα μηνύματά του, το «πλανητικό χωριό» και τα λοιπά, όλα ήταν μέρος του σεναρίου. Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι δεν του λείπει η ευφυία. Έχει διατηρήσει όλες τις εφιαλτικές και αυθαίρετες μεταρρυθμίσεις που έκανε ο Bush και τις ενσωμάτωσε στο καθεστώς. Τις κωδικοποίησε. Αυτό είναι και το τραγικότερο απ’ όλα. Mόλις μπήκαμε, λοιπόν, στην δεύτερη τετραετία του καθεστώτος Obama, με μια κυβέρνηση που βρίσκεται ουσιαστικά εκτός νόμου και δεν σέβεται τον νόμο και τις θεμελιώδεις αρχές του πολιτεύματός μας. Και να φανταστείτε ότι είναι συνταγματολόγος αυτός ο πρόεδρος. Χωρίς την εφαρμογή των νόμων, κυριαρχεί ο νόμος της ζούγκλας. Η δίκη της Νυρεμβέργης έγινε για κάποιους λόγους, οι δίκες γενικά γίνονται για κάποιους λόγους και το habeas corpus, όπως το ονομάζουμε στις ΗΠΑ, έγινε για κάποιους λόγους.

Abby Martin (Russia Today): Συμφωνείς, Ρeter;

Peter Kuznick: Συμφωνώ απόλυτα. Αν παρατηρήσει κανείς την εσωτερική πολιτική του, θα διαπιστώσει ότι δεν έκανε τίποτε προκειμένου να αποστασιοποιηθεί από τις πολιτικές της κυβέρνησης Bush. Όσο για το ζήτημα της διαφάνειας, ισχυριζόταν ότι θα γίνει ο πρόεδρος της διαφάνειας στην πρώτη προεκλογική εκστρατεία του, αλλά διαφάνεια δεν υπήρξε ποτέ. Καταλήξαμε να ακούμε για πολύ περισσότερα διαβαθμισμένα έγγραφα επί προεδρίας Obama απ’ ό,τι επί Bush. Eπίσης, όλοι οι προκάτοχοι του Obama στην προεδρία, από το 1970 μέχρι το 2008, παρέπεμψαν συνολικά τρία άτομα με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, σύμφωνα με τον νόμο περί κατασκοπείας. Ο Οbama, με μόλις τέσσερα χρόνια στην προεδρία, παρέπεμψε έξι με την ίδια κατηγορία! Παράλληλα, συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς η παρακολούθηση των πολιτών με κάθε δυνατό μέσο, όπως συνεχίζεται και η φυλάκιση πολιτών χωρίς να έχει προηγηθεί δίκη. Όλες αυτές οι αντισυνταγματικές πολιτικές εξακολουθούν να εφαρμόζονται.

Αλλά δεν είναι μόνο οι πολιτικές αυτές. Υπάρχουν και οι πολιτικές που αφορούν στην διεξαγωγή πολέμων και άλλες που αφορούν στην στρατιωτικοποίηση της καθημερινής ζωής. Όλες αυτές τις πολιτικές τις διατήρησε. Έτσι βρεθήκαμε να πολεμάμε σήμερα στην Υεμένη και στο Αφγανιστάν, ενώ διατηρούμε στρατεύματα στο Αφγανιστάν. Δεν καταργήθηκε ούτε μία από τις πολιτικές που θεωρούσαμε τόσο μισητές επί προεδρίας Bush και ο Obama πρόσθεσε σε αυτές και κάποιες δικές του. Μία από αυτές αφορά στην χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών για παρακολούθηση και συλλογή πληροφοριών, αλλά επίσης και για επιθέσεις εναντίον συγκεκριμένων στόχων. Έγιναν περισσότερες τέτοιες επιθέσεις το πρώτο οκτάμηνο της προεδρίας Οbama παρά κατά τη διάρκεια και των δύο τετραετιών της προεδρίας Bush. Περιττό να αναφέρουμε ότι οι επιθέσεις αυτού του είδους είναι αμφίβολης νομιμότητας σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Oliver Stone: Ο Peter ήλπιζε ότι την δεύτερη τετραετία θα χαλαρώσει κάπως η κατάσταση. Το ελπίζουμε. Αλλά από την άλλη πλευρά υπάρχει ένα παγιωμένο σύστημα, τεραστίων διαστάσεων: το σύστημα του Πενταγώνου.

Abby Martin (Russia Today): Όλα δείχνουν ότι πήραν τις μισητές πρακτικές της CIA και τις ενέταξαν στο καθεστώς, με αποτέλεσμα να είναι σήμερα αποδεκτές οι δολοφονίες ανεπιθύμητων και οι φυλακίσεις χωρίς προηγούμενη παραπομπή σε δίκη. Ζούμε σε άκρως ενδιαφέρουσα εποχή.

«Τελικά, με τα μέσα που διαθέτει η τεχνολογία σήμερα, όλοι παρακολουθούμε ο ένας τον άλλον»

Peter Kuznick: Διαμαρτυρόμασταν επί Bush για την παρακολούθηση των πολιτών με διάφορα μέσα, αφού ο Βush παρακολουθούσε τους πολίτες χωρίς να δοθεί καν ο λόγος στο δικαστικό σύστημα προκειμένου να ελεγχθεί η συνταγματικότητα των πρακτικών αυτών. Και φθάσαμε σήμερα στο σημείο να σκοτώνει πολίτες ο Οbama, να εκτελούνται στοχευμένες δολοφονίες, πάλι χωρίς να έχει δοθεί ο λόγος στο δικαστικό σύστημα. Κατά τη γνώμη μας, η κατάσταση όπως έχει σήμερα είναι κατά πολύ χειρότερη και κρισιμότερη.

Abby Martin (Russia Today): Καλύψατε και την υπόθεση του Περλ Χάρμπορ, η οποία, όπως είναι γνωστό, είχε ως αποτέλεσμα την αυθαίρετη και χωρίς δίκη φυλάκιση Αμερικανών ιαπωνικής καταγωγής. Δεν νομίζω ότι ο περισσότερος κόσμος αναγνωρίζει την βαρύτητα εκείνου του γεγονότος, το οποίο εκείνη την εποχή αγνοήθηκε ως επί το πλείστον από τον Τύπο. Αν παρατηρήσουμε πώς έχει στηθεί το δίκτυο παρακολούθησης των πολιτών σήμερα, θα δούμε ότι ουσιαστικά δεν διαφέρει πολύ από ένα ανοιχτό κρατητήριο, μια κοινωνία στην οποία δεν υπάρχει πλέον η ανάγκη φυλάκισης, αφού έχει στηθεί και λειτουργεί αυτό το δίκτυο παρακολούθησης. Ποια είναι η δική σας άποψη; Απευθύνομαι και στους δύο.

Peter Kuznick: Από το αμερικανικό κράτος ανιχνεύονται σήμερα πάνω από 1,7 δισεκατομμύρια μηνύματα πολιτών σε καθημερινή βάση: μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τηλεφωνήματα και ο,τιδήποτε άλλο αποστέλλεται με οποιαδήποτε μορφή τηλεπικοινωνίας. Το φαντάζεστε αυτό; 1,7 δισεκατομμύρια μηνύματα; Έχουν στήσει ένα τεράστιο σύστημα παρακολούθησης σήμερα, με προσωπικό εκατοντάδων χιλιάδων υπαλλήλων, πάνω από ένα εκατομμύριο για την ακρίβεια, οι οποίοι είναι εξουσιοδοτημένοι να κάνουν ό,τι κάνουν στα πλαίσια του εφιαλτικού αυτού καθεστώτος, που μόνο με εκείνο του μυθιστορήματος «1984» του George Orwell μπορεί να παρομοιαστεί.

Oliver Stone: Μια διόρθωση. Είναι πέντε εκατομμύρια οι υπάλληλοι αυτοί συνολικά και ένα εκατομμύριο από αυτούς διαχειρίζονται μηνύματα άκρως απόρρητα. Απίστευτος αριθμός. Με άλλα λόγια, ζούμε μέσα σε μια λίμνη με ψάρια και το πιο λυπηρό απ’ όλα είναι ότι οι νέοι το δέχονται αυτό αδιαμαρτύρητα. Έχουν συνηθίσει στην ιδέα της εισβολής στον προσωπικό χώρο του κάθε ενός από εμάς. Και δεν μπορείς και να αδικήσεις όσους δεν μπορούν καν να διανοηθούν πώς είναι δυνατόν να παρακολουθούνται τα προσωπικά δεδομένα όλων. Αλλά η αλήθεια είναι ότι τελικά, με τα μέσα που διαθέτει η τεχνολογία σήμερα, όλοι παρακολουθούμε ο ένας τον άλλον. Ζούμε σε ένα Οργουελικό καθεστώς και ο Μεγάλος Αδελφός βρίσκεται ήδη παντού. Εκ πρώτης όψεως, ίσως να μην δείχνει τόσο καταπιεστικό αυτό το καθεστώς, αλλά ουσιαστικά δεν υπάρχει χώρος που να μπορούμε να κρυφτούμε. Όλοι μας θα καταλήξουμε να ενταχθούμε στην τεράστια βάση δεδομένων τους.

«Αν ένα κράτος δεν υπακούει στους νόμους της ίδιας της χώρας, τότε παύει να υπάρχει σεβασμός για τους νόμους»

Peter Kuznick: Κάποιες φορές το καθεστώς είναι καταπιεστικό και εκ πρώτης όψεως. Ένας από τους φόβους μας μετά την 11η Σεπτεμβρίου ήταν ότι θα καταστρεφόταν το Σύνταγμα. Το ξέραμε ότι τα μέτρα που θα έπαιρναν με αφορμή εκείνη την τραγωδία θα ήταν εντελώς παράλογα. Και ο παράλογος αυτός φόβος εξακολουθεί να υπάρχει. Οι ΗΠΑ φοβούνται την ίδια την σκιά τους. Φοβόμαστε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Οι δαπάνες του αμερικανικού κράτους μόνο για τις μυστικές υπηρεσίες του στρατού ισούνται με το άθροισμα των δαπανών όλων των υπόλοιπων χωρών. Έχουμε τόσους εχθρούς που νιώθουμε ότι μας απειλούν; Έχουμε τόση ανάγκη σήμερα από όλα αυτά τα παράλογα μέτρα που εφαρμόζονται; Αυτές είναι πραγματικά οι προτεραιότητές μας; Φυσικά και όχι. Και όλα αυτά θα πρέπει να ανατραπούν.

Abby Martin (Russia Today): Η καταβαράθρωση της ισχύος του νόμου, και ειδικά του Νόμου περί Εξαιρέσεως για λόγους εθνικής ασφάλειας, ο οποίος καταργεί την διαδικασία της δίκης πριν την εκτέλεση ποινής, μια διαδικασία η οποία συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα του πολίτη στην χώρα αυτή. Μια άλλη τρομακτική αλήθεια σήμερα είναι το φίμωμα. Η απαγόρευση της ελεύθερης έκφρασης. Λέει ανοικτά την γνώμη του ένας παρουσιαστής εκπομπής και απολύεται την ίδια κιόλας μέρα. Βγαίνει ο Ron Paul δημόσια και λέει μια αλήθεια και σπεύδουν όλοι του συστήματος να τον γελοιοποιήσουν. Πώς φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο, να δένεται κόμπος η γλώσσα των ανθρώπων και να φιμώνονται οι ελεύθερες φωνές σε τέτοιο σημείο που να μην αναδεικνύεται ποτέ καμιά αλήθεια;

Oliver Stone: Πρωτόγονες καταστάσεις. Και όλα αυτά γίνονται με φόντο την τυφλή λατρεία του στρατιωτικού κατεστημένου και την κακώς νοούμενη αντίληψη του τι είναι πατριωτισμός. Πιστεύω ειλικρινά στο ότι η άμυνα κάθε χώρας θα πρέπει να διατηρείται ισχυρή, αλλά μόνο με σκοπό την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και όχι την κατάκτηση όλου του υπόλοιπου κόσμου. Κατά τη γνώμη μου, υπάρχει ένας σημαντικότατος παράγοντας ο οποίος έχει λησμονηθεί: η ηθική. Όπως είπε κάποτε ο Einstein, «Αν ένα κράτος δεν υπακούει στους νόμους της ίδιας της χώρας, τότε παύει να υπάρχει σεβασμός για τους νόμους». Όλα δείχνουν ότι έχουμε χάσει την ικανότητα να κατανοούμε την βασική έννοια της ηθικής και σήμερα γίνονται αισθητές οι συνέπειες αυτής της απώλειας. Μπορούμε να ξεκάνουμε έναν άνθρωπο χωρίς καν να τον οδηγήσουμε σε δίκη, έτσι για να ξεμπερδεύουμε μ’ αυτόν; Αυτή ακριβώς η νοοτροπία του «να ξεμπερδεύουμε με κάποιον» έγινε σήμερα ο σκοπός που αγιάζει τα μέσα, γι’ αυτό και οι χώρες αρμενίζουν στραβά και οι λαοί τους το ίδιο. Όλη μας η ζωή θα έπρεπε κανονικά να είναι μια αλυσίδα από ηθικές εξισώσεις. Να αναρωτιόμαστε συνεχώς και για όλα: «Δικαιολογεί ο τάδε σκοπός τα δείνα μέσα»; Και εν προκειμένω, η απάντηση είναι, φυσικά: «Όχι. Ποτέ δεν δικαιολογούσε ο σκοπός αυτός τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται». 

«Αν ένας λαός δεν γνωρίζει και δεν κατανοεί την ίδια την ιστορία του, είναι φυσικό να μην είναι σε θέση να κοιτάξει μπροστά και να οραματιστεί το μέλλον και ποιες είναι οι δυνατότητες που διαφαίνονται»

Peter Kuznick: Η άλλη πλευρά του ερωτήματος που έθεσες αφορά στους περιορισμούς που ασκούνται στον πολιτικό διάλογο στις ΗΠΑ. Γιατί ο αμερικανικός λαός είναι τόσο απληροφόρητος; Αυτό είναι ένα από τα ζητήματα που ερευνώνται στην συγκεκριμένη σειρά. Αν ένας λαός δεν γνωρίζει και δεν κατανοεί την ίδια την ιστορία του, είναι φυσικό να μην είναι σε θέση να κοιτάξει μπροστά και να οραματιστεί το μέλλον και ποιες είναι οι δυνατότητες που διαφαίνονται. Αν περιορίζεται ένας λαός στο να σκέφτεται ότι το παρόν – η τυραννία του σήμερα – είναι η μόνη του προοπτική, τότε είναι ανίκανος να κάνει όνειρα για το μέλλον, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν μπορεί να φανταστεί ένα μέλλον που θα διαφέρει από το παρόν. Αυτός είναι και ο λόγος που συχνά επιμένω να τονίζω ότι ο κάθε λαός πρέπει πρώτα να αποκτήσει γνώση και κατανόηση του παρελθόντος, δηλαδή της ιστορίας του. Μόνο όταν μελετήσει το παρελθόν του θα είναι σε θέση να οραματιστεί ένα μέλλον που θα διαφέρει κατά πολύ από το παρόν.

Αρκετές φορές πλησιάσαμε το να χαράξουμε για το μέλλον μια πορεία που ήταν πολύ διαφορετική από το παρόν. Πλησιάσαμε αρκετά το 1944-1945, όταν λίγο έλειψε να αποφύγουμε την ρίψη ατομικών βομβών και αν το πετυχαίναμε αυτό, δεν θα βιώναμε έναν Ψυχρό Πόλεμο τέτοιας έντασης και διάρκειας. Το 1953 σχεδόν τα καταφέραμε, όταν με τον θάνατο του Stalin άνοιξε η προοπτική ενός τερματισμού του Ψυχρού Πολέμου. Μια δεκαετία αργότερα, το 1963, όταν δολοφονήθηκε ο Kennedy, θα μπορούσαμε να δώσουμε ένα τέλος στον πόλεμο του Βιετνάμ, να τερματίσουμε και τον Ψυχρό Πόλεμο και να αλλάξουμε κατεύθυνση. Δεκάδες χαμένες ευκαιρίες. Αργότερα, στα χρόνια του Carter, ξεπήδησαν άλλες ευκαιρίες που έμειναν ανεκμετάλλευτες. Μέχρι που ήρθε το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1989, αλλά ακόμα και τότε είδαμε τον Bush τον Πρεσβύτερο να γυρίζει την πλάτη στον κλάδο ελαίας που του πρόσφερε η Ρωσία. Το μόνο που έκαναν οι ΗΠΑ ήταν να επικροτήσουν την εγκράτεια που επέδειξε η Σοβιετική Ένωση με το να μην εισβάλει στα πρώην Σοβιέτ που επαναστάτησαν ζητώντας ανεξαρτησία. Αλλά τι έκαναν εκείνες αμέσως μετά; Εισέβαλαν στον Παναμά και μετά στο Ιράκ.

Το μήνυμα που τους στέλλουμε, επομένως, είναι: «Μπράβο για την εγκράτεια που επιδείξατε, αλλά εμείς δεν πρόκειται να ακολουθήσουμε το παράδειγμά σας, αφού είμαστε οι αυτοκράτορες». Και ας μην παραλείψουμε να αναφέρουμε με την ευκαιρία την ανεπανάληπτη δήλωση της Madeline Albright, υπουργού Εξωτερικών επί Clinton: «Αν η χώρα μας κάνει χρήση βίας, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είμαστε οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Είμαστε το απόλυτα απαραίτητο κράτος. Βλέπουμε μακρύτερα και στεκόμαστε ψηλότερα από άλλες χώρες». Αυτή είναι η γενική νοοτροπία που ο Oliver και εγώ προσπαθήσαμε από κοινού να εκθέσουμε και να αμφισβητήσουμε. Αυτή την αίσθηση της αμερικανικής «μοναδικότητας», σύμφωνα με την οποία οι ΗΠΑ είναι η εξελιγμένη μεγαλούπολη που στέκει μόνη της πάνω σ’ έναν λόφο με καθυστερημένους και αστοιχείωτους βοσκούς ολόγυρα, το δήθεν χάρισμα του Θεού στην ανθρωπότητα, όταν την καλλιεργούμε εμείς οι ίδιοι, τότε είναι όλα καλά και άγια. Αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για απαράδεκτη αντίληψη.

«Είναι καιρός να εστιάσουμε ξανά στα μεγάλα και ουσιαστικά ζητήματα»

Oliver Stone: Κάτι που μου έχει κάνει εντύπωση είναι ότι το βιβλίο έχει εκδοθεί εδώ και λίγες εβδομάδες, η τηλεοπτική σειρά μεταδίδεται για πέμπτη συνεχή εβδομάδα, και κάθε φορά που πάμε στα τηλεοπτικά πλατώ, παρατηρούμε όλους τριγύρω να στριφογυρίζουν συνεχώς. Συνεχώς εισρέουν ειδήσεις για την Γάζα, για τον Obama, και το συνεργείο μας ρωτάει: «Τι είναι αυτά που λέτε; Ποια ιστορία; Τι σχέση έχει η ιστορία με όσα συμβαίνουν σήμερα; Πού θέλετε να καταλήξετε»; Καθόμαστε, λοιπόν, στωικά, τους ακούμε και μου φαίνεται παράξενο που λένε ότι το παρελθόν ήταν απλά ένας πρόλογος, ότι όλα αυτά είναι γνωστά, και αν διαθέτουμε λίγο μυαλό, δεν θα πρέπει να ασχολούμαστε με πράγματα που πέρασαν, να τα κάνουμε θέμα και να συγχυζόμαστε. Από την άλλη, κατά τη δική μας άποψη, το συγκεκριμένο μέσο ενημέρωσης το κινεί αποκλειστικά το κέρδος και η απληστία. Μπορεί να έχεις μια εκπομπή ειδησεογραφική, αλλά δεν έχουν και τόση σημασία τα θέματα που καλύπτεις όση οι δημοσκοπήσεις, που κατατάσσουν την εκπομπή σε αυτήν ή εκείνη τη θέση τηλεθέασης, αλλά και τα μέσα που θα την εκτινάξουν στην πολυπόθητη θέση. Γρήγορα πλάνα, ζουμάρισμα κατά κόρον, σκηνικά στην τρίχα και στημένο ακροατήριο στο βάθος. Ο στόχος είναι να τραβήξει όσο γίνεται περισσότερες εβδομάδες, χωρίς πολλή σκέψη. Απλά να κρατήσει.

Peter Kuznick: Ενώ στο συγκεκριμένο είδος εκπομπής θα έπρεπε κανονικά να προσφέρεται η ευκαιρία για διεξοδική συζήτηση, σε βάθος, με περισσότερη κριτική σκέψη. 

Abby Martin (Russia Today): Αν οι δύο σας κάνατε μια ταινία για την σημερινή γενιά, ποιο είναι το στοιχείο εκείνο που την αφορά και στο οποίο θεωρείτε ότι δεν έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή ή ότι έχει παρερμηνευθεί;

Oliver Stone: Δεν θα έλεγα ότι είμαι ειδικός στο θέμα, αν και έχω τρία παιδιά. Είναι μια διαχρονική ιστορία, κατά κάποιον τρόπο. Όλοι ανεξαιρέτως οι άνθρωποι έχουν παρόμοια αίσθηση του τι είναι ηθική και ευσυνειδησία και τα ίδια πρότυπα εμφανίζονται ξανά και ξανά. Οι νέοι και οι νέες προσπαθούν να διεκδικήσουν την δική τους ξεχωριστή θέση στον κόσμο. Όλα αυτά δεν διαφέρουν πολύ από όσα βιώσαμε εμείς. Πιστεύω στον κύκλο της ιστορίας και βλέπω τα παιδιά μου να περνούν τα στάδια που πέρασα και εγώ και ο πατέρας μου και η μητέρα μου. Πάντα προσέχω αυτά τα επαναλαμβανόμενα και σταθερά πρότυπα, άσχετα από τα εκάστοτε φαινόμενα.

Peter Kuznick: Αυτό που έχω παρατηρήσει, από την προσωπική μου εμπειρία, είναι ότι οι φοιτητές νοιάζονται ειλικρινά για όσα συμβαίνουν στον κόσμο. Είναι ενδεικτικό ότι όλοι σχεδόν ασχολούνται με τον εθελοντισμό. Ωστόσο, αυτό που παρατηρώ στη γενιά αυτή, πράγμα που ισχύει και για την δική μου και του Oliver, είναι ότι με τις δραστηριότητές αυτές αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα. Ξεκινούν από λάθος βάση και δεν θέτουν τα ερωτήματα εκείνα που επικεντρώνονται στα αίτια όλων αυτών των προβλημάτων. Νοιάζονται, προσπαθούν να αλλάξουν τα κακώς κείμενα, αλλά δεν προχωρούν βαθύτερα από την επιφάνεια.

Αυτό που εμείς επιχειρούμε είναι να τους παροτρύνουμε να παρατηρούν προσεκτικά τα πρότυπα και τις τάσεις. Να εξετάζουν, π.χ., γεγονότα που συνέβησαν από το 1890 μέχρι σήμερα. Να μελετούν την συχνότητα των πολέμων, των ξένων παρεμβάσεων, τις δαπάνες για την άμυνα, την παράνοια του πολέμου, τον φόβο για κατά φαντασία εχθρούς, αλλά και την πρακτική της καταστολής. Και για να είμαστε πιο σαφείς και ενδελεχείς, να προσπαθούν να εντοπίσουν ποια είναι τα στοιχεία εκείνα που κάνουν το όλο σύστημα νοσηρό από κάποιες απόψεις και πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από αυτά τα βαθύτερα αίτια που το δημιουργούν και το ενισχύουν.

Αφού τα εντοπίσουμε και τα μελετήσουμε, τότε θα είμαστε σε θέση να προχωρήσουμε και να κάνουμε τις αλλαγές που απαιτούνται. Σήμερα, όπως και στις δεκαετίες του ’30, του ’60, του ’70 και του ’80, έχουν διαμορφωθεί κάποια κινήματα που αμφισβητούν κάποια κακώς κείμενα. Αλλά είναι καιρός να εστιάσουμε ξανά στα μεγάλα και ουσιαστικά ζητήματα. Να εστιάσουμε στο παρελθόν μας, να δούμε πώς οδηγηθήκαμε ως εκεί, να ανακαλύψουμε ποιες είναι οι δυνατότητες που μας ανοίγονται στο μέλλον, αναλύοντας συγχρόνως τα σφάλματα που έγιναν και βλέποντας αν μπορούμε να τα διορθώσουμε. 

Abby Martin (Russia Today): Όλες αυτές οι γενικευμένες και χωρίς εμβάθυνση αναλύσεις που διαβάζουμε και ακούμε, πιστεύετε ότι διαιωνίζονται εσκεμμένα, για να μας εγκλωβίζουν σε μια μόνιμη κατάσταση αντιπαλότητας και ετοιμότητας για πόλεμο;

Peter Kuznick: Δεν είμαι βέβαιος αν γίνεται αυτό εσκεμμένα, αλλά σίγουρα αυτές είναι οι επιπτώσεις αυτού του φαινομένου: η αποχαύνωση του πληθυσμού σε σημείο που να μην είναι σε θέση να αναπτύσσει κριτική σκέψη και να είναι έτοιμος να αποδεχθεί ο,τιδήποτε εμφανιστεί μπροστά στα μάτια του. Το μέσο χρονικό διάστημα κατά το οποίο είναι ικανός να συγκεντρωθεί σε κάτι δεν θα υπερβαίνει τα πέντε λεπτά και η μνήμη του επίσης, για όσα ιστορικά γεγονότα μας επηρεάζουν ακόμη, δεν θα υπερβαίνει και εκείνη το διάστημα των πέντε λεπτών. 

Γι’ αυτό ακριβώς εμείς προτείνουμε να μάθει ο κάθε λαός την ιστορία του, να την μελετήσει και να αναλογιστεί ποιες εναλλακτικές λύσεις προσφέρονται σήμερα. Να ξεφύγει από την κατάθλιψη που το σύστημα το ίδιο προωθεί και να αρχίσει να οραματίζεται, σκεπτόμενος, τις δυνατότητες που του προσφέρονται, εστιάζοντας στο πόσο καλύτερος μπορεί να γίνει ο κόσμος του αν αρχίζαμε συλλογικά να τον οργανώναμε με πρακτικότητα και λογική, για το συμφέρον του λαού και όχι άλλων που κινούνται από το κέρδος. Όχι για τα συμφέροντα της Wall Street και της βιομηχανίας των εξοπλισμών, αλλά για το συμφέρον της ανθρωπότητας στην οποία όλοι ανήκουμε, εμείς, τα έξι δισεκατομμύρια που ζούμε σ’ αυτόν τον πλανήτη.