Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Νοε 2013

Το μεγάλο πρόβλημα της απάθειας των Ελλήνων, παρ΄ όλα αυτά που μας συμβαίνουν (δηλαδή το φαινόμενο του καναπέ), έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών μελετητών εδώ και στο εξωτερικό. Κι όμως το φαινόμενο δεν μπορεί να εξηγηθεί επακριβώς.

Φυσικά δεν υπάρχει μία μόνο εξήγηση για το φαινόμενο. Είναι ένα πολυσύνθετο πρόβλημα, λες και αυτή η αδρανοποίηση των Ελλήνων σχεδιάστηκε τόσο καλά από χρόνια. Υπάρχει όμως κάτι κοινό σε όλους τους Έλληνες. Αυτό είναι η κατ΄ αρχήν αναπόληση της ζωής στην προ μνημονίων εποχή.

Έτσι και μη μπορώντας από μόνοι μας να ξαναγυρίσουμε πίσω, περιμένουμε τον σωτήρα που θα μας επιστρέψει σε χρόνο προ του 2009. Θα μας επιστρέψει στα αφειδώς χορηγούμενα δάνεια, στην καταναλωτική ευμάρεια, στο ανέβασμα των μισθών, στις προσλήψεις στο δημόσιο, στην εξάλειψη ως δια μαγείας της ανεργίας στον ιδιωτικό τομέα κ.λ.π.

Όσο όμως εξακολουθούμε να σκεφτόμαστε έτσι και να πιστεύουμε ότι θα σωθούμε από τους πολιτικούς «σωτήρες» που παίζουν θέατρο στα τηλεοπτικά παράθυρα, τόσο θα παραμένουμε αδρανείς, ενώ την ίδια στιγμή θα κλέβουν τις ζωές μας.

Αν δεν μπορούμε μόνοι μας να ξαναγυρίσουμε πίσω σε ένα σύστημα που δεν το ελέγχαμε εμείς, μπορούμε όμως να πάμε μπροστά, σε έναν νέο κόσμο που θα φτιάξουμε εμείς οι ίδιοι. Πρέπει να βγάλουμε εντελώς από τη σκέψη μας το παρελθόν που πέθανε οριστικά. Να αρχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας για το πώς θα προχωρήσουμε στο μέλλον με μια ιστορική ανατροπή της πολιτικής και οικονομικής ζωής.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κι όπως είπε ο κ. Σαμαράς, υπάρχουν «βουλευτές έτοιμοι να βοηθήσουν την κυβέρνηση, αν υπάρξουν διαρροές» - σωστός ο τρισμέγιστος! Εις αυτήν την περίπτωση δεν θα πρόκειται περί αποστασίας, αλλά περί χειμερινής συνάξεως συμπαθητικών εντομολόγων εις εσπερινήν βεγγέραν μετά τεΐου. Και μία απαλή βροχούλα για να κυκλοφορούν τα αισθήματα. Μας κυβερνούν κωμικοί ή μάλλον κομίντιανς - προτιμώ την αγγλική βερσιόν της λέξης, ιδίως με το ηχόχρωμα που προσλαμβάνει, όταν εκστομίζεται από τίποτα κόκκινους σβέρκους στα μπαρ των μεσοδυτικών πολιτειών, πριν να αρχίσει η κλωτσοπατινάδα.

Κομίντιαν Χρυσοχοΐδης, ας πούμε. Ο άνθρωπος είναι μέσα στην καλή χαρά λες και παίρνει ελιξίρια για τρελίτσες με το κιλό. Ποια ανεργία; μια παραίσθηση γλυκιάς τεμπελιάς είναι κι αυτή! Ποιες 1.318 απολύσεις που έχω διαταχθεί να κάνω; Εγώ θα κάνω 4.000 απολύσεις, διότι είμαι καλύτερος απ’ την  Τρόικα, πιο τσαχπίνης και σπιντάτος!

Κομίντιαν Μέρκελ. Σταντ απ κόμεντυ με τον Αντώνη. Μπράβο, Αντόνις! Γιατί μπράβο, χρυσή μου; Για την ανεργία και την υπερφορολόγηση. Μπράβο για τους πλειστηριασμούς, τα 350.000 νοικοκυριά που δεν έχουν ρεύμα. Μπράβο, Αντώνεν! Μόνο καλά λόγια είχε για τον Αντώνη η κυρία Μέρκελ, μπράβο για τις κατασχέσεις, πάρε κι ένα παράσημο εκ μέρους μου - έναν σιδηρούν σταυρόν μετά κεκλιμένων φύλλων δρυός, να το δώσεις εκ μέρους μου στον καμαράντεν Μπενύτο.

Μπενύτο! Ο uber alles Κομίντιαν! Κυβερνήτης κεκλιμένων υποβρυχίων, σερίφης και μάρσαλ της Λίστας Λαγκάρντ, μέγας δοκιμαστής μπουγάτσας αλμυρής τε και γλυκούτσικης, φρούραρχος των αγωγών κατά του Τύπου και επίτιμος Προκρούστης του Συντάγματος. Προσέτι, Αρχιναύαρχος. Τελευταίο του κατόρθωμα: Υπουργός στο Υπουργείο ΠΑΣΟΚ της Ν.Δ. Πιο Κομίντιαν δεν γίνεται, αν εξαιρέσει κανείς τον Αδωνις, το βεληνεκές του οποίου αντηχεί στο σύμπαν, φέρνοντας έτσι πιο κοντά την ημέρα που θα μας επισκεφθούν οι εξωγήινοι για να θαυμάσουν τα έργα άλλων εξωγήινων: τον Γιωργάκη, τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, τον Γιάννος να αγωνίζεται για τον αντιμνημονιακό σοσιαλισμό, το ελληνικό φορολογικό σύστημα και τη χαρά που κάνουν οι άνθρωποι, όταν δουλεύουν και πληρώνονται τρεις μήνες μετά. Αν πληρωθούν. Διότι κάλλιστα μπορούν με τα υποσιτισμένα παιδάκια τους να κρυώνουν όλοι μαζί μέσα στην καλή χαρά των παγωμένων σπιτιών.
Ελάτε να τραγουδήσουμε όλοι μαζί:
χιονιαααα στο καμπαναριόόό
που χριστουουουγεννα σημαίαίαίνουν...

Η χαρά ελευθερώνει. Γύρω μας χαρούμενα και γρήγορα η Ευρώπη γίνεται ολοκληρωτική, ο καπιταλισμός χρειάζεται όλο και λιγότερο τις δημοκρατίες ή μάλλον τις δημοκρατικές επιφάσεις, οι πλούσιοι μέσα στην κρίση έγιναν τρεις φορές πιο πλούσιοι, γιατί να μη χαίρεται ο κόσμος και να μη χαμογελά, πατέρα; Γιατί να μη λέει μπράβο στον Αντωνάκη η Μέρκελ; Μπράβο που δεν σας έχουν μελαγχολήσει, βαθειά έως θανάτου, οι 5.000 αυτοκτονίες, Αντωνάκη μου, μπράβο που δεν σας έχουν εξαγριώσει.

Λίγες αυτοκτονίες ακόμη και θα φθάσετε ώς τα νέα μέτρα και το Τρίτο Μνημόνιο μια χαρά! Χωρίς οι θυσίες σας να πάνε χαμένες!

Κλαίει απ’ τη χαρά του ο μισθωτός, όταν του κόβουν κι άλλο τον μισθό! Τώρα η εφορία θα με φορολογεί λιγότερο, πανηγυρίζει.

Λύνονται στα γέλια απ’ τη χαρά τους οι άνθρωποι, μόνον που ορισμένοι δεν γελούν όσο πρέπει και κυρίως όπως πρέπει. Κύριε Δένδια μου, αυτός εκεί κάνει χι – χι – χι αντί να κάνει χα – χα – χα ! Φοβάμαι ότι διαπράττει έγκλημα γνώμης. Πιαστονατονγκιαούρη και θα πει κι ένα τραγούδι. Κυρ αστυνόμε μη βαράς, καταδικάζω τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται ο φουκαράς.

Με έναν λόγο, χαράς Ευαγγέλια – όπως τα προεκλογικά προγράμματα του δικομματικού μονοκομματισμού τριάντα χρόνια τώρα! Γιατί να μην τους κάνουμε μια ρεπετισιόν και για τα επόμενα τριάντα; Εχουμε διασκεδάσει ποτέ περισσότερο;

email: stathis@enikos.gr
Του Στάθη από enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Ποιος θα φάει ξύλο στην Ελλάδα; Ποιος θα μπει στην φυλακή για εσχάτη προδοσία; Μην τρίβετε τα χέρια σας από ευχαρίστηση στην ιδέα και μόνο ότι θα πάρετε τα χάκια σας διότι αυτός που θα φάει ξύλο αλύπητο και αυτός που θα μπει στην φυλακή δεν θα είναι πολιτικός αλλά ούτε υποστηρικτής των πολιτικών κομμάτων που αλωνίζουν μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο. Αν ήταν να είχαν φάει το ξύλο πολιτικοί, πολιτικάντηδες και σούργελα υποστηρικτές από το λαό θα το είχαν φάει επανειλημμένως. 
Ειδικά μετά την απροκάλυπτη χαιρεκακία του Στουρνάρα με το “οι Έλληνες δεν υπερφορολογούνται” έπρεπε να πέφτουν οι μπάτσες σήμερα από όποιον βρισκόταν σε απόσταση αναπνοής. Ακόμα και οι “μη υπερφορολογημένοι” σωματοφύλακές του έπρεπε να του χώσουν ένα σκαμπιλάκι. Άρα δεν θα είναι αυτοί που θα φάνε το άγριο ξύλο. 
Μήπως θα φάνε ξύλο οι υποστηρικτές ψηφοκουβαλητές Πασοκτσήδες που είναι η δύναμη του Σύριζα; Όπως είπε και η Λούκα Κατσέλη “ ο Σύριζα μην απογοητεύσει τους πρώην ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ”. Μια πανευρωπαϊκή παράταξη όπως ο Σύριζα δεν είναι δυνατόν να φάει ξύλο από κανέναν. Και στο κάτω κάτω αφού οι πασόκοι ψηφοφόροι ανερυθρίαστα ακόμα κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσα μας στηρίζοντας τη μελλοντική σοσιαλιστοδημοκρατική κυβέρνηση Τσίπρα χωρίς να έχουν φάει ούτε μία ροχάλα δημοσίως από κανέναν, σιγά μην φάνε ξύλο όταν θα είναι και πάλι στα πράγματα. 
Στο σενάριο επιστημονικής φαντασίας ότι θα κατεβάσουν τον στρατό οι φύλακες της κατοχικής εξουσίας που αλωνίζει σήμερα στην Ελλάδα, και οι Έλληνες φαντάροι αποφασίσουν να μην στραφούν ενάντια στον λαό αλλά να πάνε μαζί του, μην ανησυχείτε και γι αυτό έχει λύση ο ναζιστικός ολοκληρωτισμός που ονομάζεται και ΕΕ. Θα αμολήσει το γερμανικό στρατό να κάνει επέμβαση (έτσι ονομάζουν τώρα την εισβολή) για τυχόν διαταραχές από διαδηλώσεις και κοινωνικές αντιδράσεις που οδηγούν σε βιαιότητες είτε λόγω αδυναμίας, είτε λόγω άρνησης, των εθνικών στρατιωτικών δυνάμεων να αντιμετωπίσουν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης. 
Γι' αυτόν τον σκοπό ο γερμανικός στρατός -προσοχή, ειδικά ο γερμανικός στρατός- κάνει ασκήσεις με τελευταία αυτή που έλαβε χώρας για 10 ημέρες σε περιοχή του Αμβούργου με την ονομασία: “'Έλεγχος Λαϊκών Ταραχών” (Crowd Riot Control). Στην προκειμένη περίπτωση τρώει ξύλο και ο λαός και ο Έλληνας στρατιώτης που δεν θα γυρίσει το όπλο εναντίον του. 
Έτσι λοιπόν, ο κάθε Στουρνάρας νιώθει απόλυτα προστατευμένος για να κάνει αυτά που κάνει. Αν η πλειοψηφία αποφασίσει αύριο να διώξει τον προστατευμένο Στουρνάρα φέρνοντας την ελπίδα της Ευρώπης που λέγεται Τσίπρας, στην εξουσία, αυτός θα νιώθει δύο φορές προστατευμένος διότι δεν θα έχει μόνο τον γερμανοευρωπαϊκό στρατό (μιας και την λατρεύει την Ευρώπη) αλλά και τα Ινστιτούτα Λεβύ, Φορντ και τα Σχέδια Μάρσαλ.
Βέβαια, εδώ να προσθέσουμε, και μία τρίτη δύναμη φύλαξης του Τσίπρα: Τους ικανοποιημένους πια ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που όταν είναι να υποστηρίξουν τον Ηγέτη τους (όποιος κι αν ήταν αυτός τα τελευταία 40 χρόνια) δεν τους φοβίζει τίποτε γι αυτό μπαίνουν στην ουρά να δώσουν και 1,500,000 ψήφους για το δαχτυλίδι της εξουσίας. Χώρα μέλος της ΕΕ με 1,500,000 στρατό έτοιμο να πέσει στην φωτιά για Ηγέτη δεν υπάρχει. 
Άρα ποιος θα φάει τελικά το ξύλο; Εσύ κι εγώ. Και δεν θα το φάμε μόνο από την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων αλλά και από τον εντόπιο ψηφοκουβαλητή στρατό. Θα είμαστε μπρος στρατός και πίσω ψηφοφόροι. 
Το σίγουρο είναι ότι ο εισβολέας μπορεί να σου δείξει και κάποια επιείκεια αλλά όπως αποδεικνύεται ιστορικά το ξύλο, οι καταδίκες, οι εξορίες, τα εκτελεστικά αποσπάσματα, τα πλιάτσικα και οι βιασμοί ήταν και είναι έργο ελεύθερων εν δράσει ψηφοκουβαλητών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αποκαλύψεις για το απίστευτο υβρεολόγιο στην G20 το 2011, μετά την απόφαση του τότε Έλληνα πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει σε δημοψήφισμα. Το πολιτικό αδιέξοδο, τα πικρόχολα σχόλια Ευρωπαίων ηγετών και τα πυρά Σαρκοζί στο βιβλίο του Χοσέ Λουίς Ροντρίγκες Θαπατέρο. 

Το δραματικό παρασκήνιο λίγο πριν τη G20 στις Κάννες τον Νοέμβριο του 2011 μεταξύ Ευρωπαίων ηγετών με τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να δέχεται σκληρές πιέσεις για το περιβόητο δημοψήφισμα περιγράφει στο βιβλίο του "El Dilema" ο πρώην Ισπανός πρωθυπουργός Χοσέ Λουίς Ροντρίγκες Θαπατέρο.

Στα αποσπάσματα που εξασφάλισε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters  λίγες ώρες πριν την κυκλοφορία του Τρίτη 26/11), ο Θαπατέρο περιγράφει το πώς μετά την άρνηση του ιδίου να εντάξει τη χώρα του σε μνημόνιο, οι ηγέτες πέρασαν τον περισσότερο χρόνο της Συνόδου, προειδοποιώντας τον Παπανδρέου να μην προχωρήσει σε δημοψήφισμα σχετικά με το ελληνικό μνημόνιο.

Αν και ο Θαπατέρο δεν αναφέρεται στις συνθήκες που οδήγησαν τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό στην παραίτηση λίγο μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, ωστόσο τονίζει σύμφωνα με πληροφορίες, την χυδαία επίθεση του πρώην προέδρου της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί στον κ. Παπανδρέου.

Άλλωστε, το στενό μαρκάρισμα των ηγετών και κυρίως του Σαρκοζί στον πρώην Έλληνα πρωθυπουργού είχε απασχολήσει τον Νοέμβριο του 2011 εκτενώς και τον Γαλλικό τύπο. 

Σύμφωνα με δημοσιεύματα για εκείνη την κρίσιμη σύνοδο των  G20, ο Νικολά Σαρκοζί σε έξαλλη κατάσταση πάτησε το ένα πόδι στην καρέκλα του προσπάθησε να ανέβει στο τραπέζι, αλλά τον συγκράτησαν την τελευταία στιγμή οι συνεργάτες του, φωνάζοντας προς τον Παπανδρέου "You are a f..cking psycho" (Είσαι ένας γ..... ψυχασθενής).

Λέγεται ακόμα ότι στο ίδιο ύφος κινήθηκε και η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, αλλά χωρίς να χρησιμοποιήσει ακραίες εκφράσεις.

Η ίδια απλά υπογράμμισε, σύμφωνα με το βιβλίο, ότι "είναι αδιανόητο να αποφασίζεις για το μέλλον της ευρωζώνης χωρίς να μας ενημερώνεις".

Ο Σαρκοζί ήταν διπλά οργισμένος και αισθάνθηκε εξαπατημένος, αφού έδωσε τεράστια μάχη για να πείσει τους Γάλλους τραπεζίτες να δεχτούν κούρεμα κατά 50% των ομολόγων που είχαν στην κατοχή τους. Η απόφαση αυτή είχε πολύ μεγάλο κόστος για το Σαρκοζί, αφού προκειμένου να διασφαλιστεί η δανειακή σύμβαση με την Ελλάδα ήρθε σε ρήξη με το γαλλικό τραπεζικό κατεστημένο.

Σύμφωνα με την εφημερίδα "Le Canard enchaine", μετά τη Σύνοδο Κορυφής των G20 στις Κάννες, ο Πρόεδρος της Γαλλίας είπε μιλώντας στους υπουργούς του:

"Ο Παπανδρέου είναι μαλ... (con), ένας πραγματικός μαλ... (connard). Μας τίναξε στον αέρα το G20. Στις Βρυξέλλες είχε πει ότι αποδέχεται το σχέδιο διάσωσης και στη συνέχεια πήγε και ανακοίνωσε ένα δημοψήφισμα χωρίς να μας ενημερώσει. Ήταν μια πισώπλατη μαχαιριά. Το απόλυτο σκάνδαλο. Και ύστερα από όλα αυτά, τώρα πρέπει να τον ευχαριστήσω κιόλας".

Υπενθυμίζουμε μάλιστα, πως σύμφωνα με την γαλλική εφημερίδα "Le Parisien", μετά την Σύνοδο στις Κάννες, ο Σαρκοζί σε συνάντηση που είχε με τον Μπαράκ Ομπαμά παρομοίασε τον Παπανδρέου, ως "τρελό" και "καταθλιπτικό". Τη συζήτηση μεταξύ των δύο προέδρων είχαν ακούσει  τότε κατά λάθος πολλοί Γάλλοι δημοσιογράφοι, μέσω των ακουστικών μετάφρασης, λίγο πριν αρχίσει η συνέντευξη Τύπου.


Από news247 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Η κυβέρνηση αυτή, της κακουργηματικής κατεδάφισης των πάντων και της ολοκληρωτικής εξόντωσης του ελληνικού λαού, δεν χρειάζεται τη λαϊκή ΕΞΕΓΕΡΣΗ για να σωριαστεί και να κατεδαφιστεί: Ένα μικρό τράνταγμα χρειάζεται να πέσει, όπως πέφτει ένας σάπιος καρπός…

Αλλά ούτε αυτό το μικρό τράνταγμα υπάρχει διότι η «Αντιπολίτευση», η «αριστερή», περιμένει να πέσει από μόνη της, όπως ο σάπιος καρπός…

Και αυτή είναι τραγωδία μας. Διότι όταν ένα καθεστώς πέφτει από μόνο του, σαν σκουληκιασμένος καρπός, γεννάει ΕΚΤΡΩΜΑΤΑ: Νέα χαλύβδινα στεφάνια για να συγκρατήσουν το σάπιο περιεχόμενο του βαρελιού, την ολοκληρωτική σήψη του δωσίλογου καθεστώτος του 4ου Ράιχ… 

Δεν υπάρχει πιο κραυγαλέο σημάδι που να ακτινοβολεί τόσο εκτυφλωτικά την ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ της Αριστεράς, έστω μιας υποτυπώδους μορφής της. 

Και μια αναιμική αριστερά θα είχε γκρεμίσει αυτήν, την έτοιμη να καταρρεύσει από μόνη της, κυβέρνηση. Με ένα απλό τράνταγμα: Μια πανελλαδική λαϊκή κινητοποίηση και οργάνωση της λαϊκής ΟΡΓΗΣ στο δρόμο, μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΓΓΙΑ και όχι γιορτινές παρελάσεις για το θεαθήναι… 

Ακόμα και πάνω στον δρόμο της εκλογικής απάτης θα μπορούσε η «αντιπολίτευση» να γκρεμίσει αυτήν την κυβέρνηση, με μία αποχώρησή της από την κατοχική Βουλή και ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ των βουλευτών της από την κοινοβουλευτική τους ιδιότητα… 

Ούτε αυτό το κάνει, διότι και αυτό, στις σημερινές συνθήκες, της εκρηκτικά συμπιεσμένης λαϊκής ΟΡΓΗΣ, μπορεί να αποτελέσει τη σπίθα της ΓΕΝΙΚΗΣ ανάφλεξης… 

ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ δεν κάνει η «αριστερή» Αντιπολίτευση και ο ΣΥΡΙΖΑ ιδιαίτερα που διεκδικεί τη διαχείριση του κατοχικού καθεστώτος: Κάνουν «αντιπολίτευση» ΜΟΝΟ από τα ΜΜΕ, από τους άμβωνες των «νταβάδων»!!! 

Κάνουν «αντιπολίτευση» από τους χώρους εκείνους που ΕΛΕΓΧΟΥΝ τις πολιτικές καταστάσεις και απεργάζονται την εκκόλαψη των νέων πολιτικών εκτρώσεων… 

Εάν εξακολουθούμε ακόμα να πιστεύουμε ότι αυτή η «αντιπολίτευση» που περιμένει ΠΟΤΕ θα πέσει από μόνος του ο σάπιος καρπός στο έδαφος των πολιτικών μαγειρείων του καθεστώτος (διεθνών και εγχώριων «νταβάδων») έχει, έστω και ελάχιστο ίχνος και γεύση, Αριστεράς, ΤΟΤΕ είμαστε άξιοι της μοίρας μας. 

Εάν συνεχίζουμε ακόμα να πιστεύουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ή το ΚΚΕ μπορεί να δώσουν μια οποιαδήποτε πολιτική λύση η τροχιά προς την κατεύθυνση των λαϊκών κινημάτων, ΤΟΤΕ έχουμε χάσει κάθε κοινωνική και πολιτική πυξίδα, κάθε αγωνιστική και σοσιαλιστική ΠΑΙΔΕΙΑ… 

Αυτά τα κόμματα και ιδιαίτερα ο ΣΥΡΙΖΑ, στηρίζουν με νύχια και με δόντια αυτό το καθεστώς, το κατοχικό καθεστώς, δεν θέλουν ΟΧΙ μόνο να το γκρεμίσουν, αλλά ούτε και να το φέρουν σε «δύσκολη θέση». Απλώς αναμένουν καρτερικά ΠΟΤΕ θα πέσει ο σάπιος κυβερνητικός του καρπός, για να κερδοσκοπήσουν ΕΚΛΟΓΙΚΑ και για να «διαπραγματευτούν» τη σωτηρία του και τη διαχείρισή του, μέσα από αναπαλαιώσεις της σήψης του, μέσα από νέα εκτρωματικά πολιτικά σχήματα… 

Αυτά τα κόμματα δεν έχουν ΚΑΜΙΑ, απολύτως καμία, σχέση, με ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Και αν εξακολουθούμε να τα αντιμετωπίζουμε σαν Αριστερά, νέες, ακόμα πιο εφιαλτικές, συμφορές μας περιμένουν…

Από resalromag, μοντάζ Γρέκι

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Η παραίνεση απευθύνεται προς τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης.

Η κατάσταση έχει πιά
ξεφύγει από τα όρια, και εικόνες σαν κι αυτή της φωτογραφίας, ενδεχομένως με άλλα ρούχα και έγχρωμες, θα ξαναδούμε πολύ σύντομα...

Φτάνει πιά με τις διαμαρτυρίες μέσα στην Βουλή, και με τις
ασκήσεις "επί χάρτου"!
Φτάνει με τους σχεδιασμούς τακτικής, με τις εξεταστικές επιτροπές, με τις επερωτήσεις και τις προτάσεις μομφής!
Φτάνει με τις μονοήμερες απεργίες και τις "κουτσές" πορείες των συνδικάτων των εργατοπατέρων!

Σε ένα κράτος που
έχει αλωθεί η Δικαιοσύνη και έχει αδρανοποιηθεί η νομοθετική εξουσία, όλα αυτά είναι αδύνατον να λειτουργήσουν. Είναι ατελέσφορα!

Ζητούν απ' τον λαό να πειθαρχήσει
σε νόμους που παραγγέλνονται εκτός συνόρων, ΣΕ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΤΟΧΙΚΟΥΣ!
Απειλούν
τους πολίτες με ποινές φυλάκισης, δήμευσης, διαπόμπευσης!

Πρέπει
να βγείτε μπροστά αρχηγοί της αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης και να κηρύξετε ΑΝΕΝΔΟΤΟ ΑΓΩΝΑ εναντίον αυτής της προδοσίας που συντελείται ανοικτά πλέον και θρασύτατα κατά της χώρας και του ελληνικού λαού!

Να πάρετε το ρίσκο και τον λαό στην πλάτη σας!

Το σύστημα θα σας κατηγορήσει για λαϊκισμό και ενδεχομένως για τυχοδιωκτισμό..
Θα ξαμολύσουν τα σκυλιά της "ενημέρωσης", όλη την λάσπη και την καταστροφολογία που θα μπορέσουν να εφεύρουν, όλη την σαπίλα του καθεστώτος...

Αν δεν λυγίσετε και δεν κάνετε πίσω, θα δώσετε θάρρος και στον τρομοκρατημένο λαό. 
Κι ο τροχός θ' αρχίσει να γυρίζει!

Συμπαραταχθείτε,
αφήστε διαφορές και αγκυλώσεις και κηρύξτε ΑΝΕΝΔΟΤΟ!

Αδιαφορήστε για την προβοκάτσια των ΜΜΕ
και τις εσωκομματικές σας αντιρρήσεις και συμπτύξτε μέτωπο εναντίον της κυβέρνησης και των μνημονίων!
 
Αντιρρήσεις "εκ του πονηρού" θα φέρουν μόνον  όσοι βολεύονται, όσοι ωφελούνται απ' τα μνημόνια! Οι δωσίλογοι, οι μαυραγορίτες, οι κάθε είδους "εθνικοί" εργολάβοι και προμηθευτές, οι πολιτικάντηδες, τα κάθε λογής καθάρματα..

ΜΑΖΙ! 

Ο λαός θα καταλάβει. Και θα συμφωνήσει!

Και
θα συμπαραταχθεί μαζί σας στην ΑΝΕΝΔΟΤΗ πορεία απελευθέρωσης της χώρας, που ΜΑΖΙ θα του υποδείξετε!

Πράξτε κάτι!  Ριζοσπαστικό και αποτελεσματικό!  Τώρα!


Υπάρχουν τρόποι αντίδρασης και
ΑΝΕΝΔΟΤΟΥ αγώνα.
Βρείτε τους, και βρείτε τα μεταξύ σας...

Εμείς εδώ κάτω, ο αντιμνημονιακός λαός, τα 'χουμε βρει..


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το ανάλγητο πρόσωπο της εξουσίας πάνω στις ζωές χρόνια ασθενών

Το προσωπείο της εξυγίανσης και μεταρρύθμισης που υπόσχονται Κυβέρνηση και Τρόϊκα πέφτει, αποκαλύπτοντας ένα γραφειοκρατικό λαβύρινθο,  ελλείψεις,  υποστελέχωση επιτροπών ,αδιαφορία, τραγικές καθυστερήσεις μέχρι τον έλεγχο, αλλά και  στη μετέπειτα  έκδοση γνωματεύσεων, που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν στην αφαίρεση του επιδόματος ή σύνταξης αναπηρίας ,που χρόνια σωματικά και ψυχικά ασθενείς δικαιούνται και στηρίζουν την επιβίωσή τους.

Άνθρωποι ήδη χτυπημένοι από ασθένειες και εξαθλιωμένοι από τη φτώχια και την ανεργία, που επιβάλλονται από  χρεοκοπημένες κυβερνητικές πολιτικές του καταρρέοντος καπιταλιστικού συστήματος, ρίχνονται στον κοινωνικό καιάδα ως σκουπίδια. 

Τα ποσοστά της αναπηρίας τους, που οι ιατρικές εξετάσεις επιβεβαιώνουν, κρίνονται ως ανεπαρκή και μειώνονται στο ελάχιστο από τις πρωτοβάθμιες υγειονομικές επιτροπές. Το δικαίωμα της  ένστασης  χρεώνεται 50ευρώ και φυσικά στο μεσοδιάστημα, μέχρι την καθυστερημένα τελική απόφανση της δευτεροβάθμιας επιτροπής, το επίδομα αναπηρίας έχει ήδη κοπεί. 
Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιες περιπτώσεις. 
Πόσο μειώνουν τα ποσοστά αναπηρίας; 
Όσο πρέπει να μειωθεί το χρέος και να καταγραφεί «πρωτογενές πλεόνασμα»!   
Μόνο που έτσι, ξεπληρώνονται μεν οι τοκογλύφοι, αλλά χάνονται ανθρώπινες ζωές. Μερικά παραδείγματα από μέλη της Συνέλευσής μας.

"Είμαι 35 ετών. Το 2005 ξεκίνησα να παίρνω αναπηρικό επίδομα με 67%, μετά από σοβαρό εργατικό ατύχημα, μέχρι τον Ιούνιο του 2012. Από τότε ξαναπέρασα επιτροπή 17 Οκτωβρίου 2013, που έκριναν τις ίδιες παθήσεις 50%. Έκανα ένσταση πληρώνοντας 50 ευρώ, περιμένοντας να περάσω δευτεροβάθμια επιτροπή, χωρίς να έχω καμιά πληροφορία γι αυτό. Στην ίδια κατάσταση βρίσκεται και η μητέρα μου. Είμαστε όλοι άνεργοι και αδυνατούμε να βρούμε δουλειά. Έχουμε πια πρόβλημα επιβίωσης. Ζούμε από τη βοήθεια άλλων ανθρώπων".

"Είμαι 47 ετών. Πάσχω από καρδιακή ανεπάρκεια της μιτροειδούς. Έχω μόνιμο βηματοδότη και έχω χειρουργηθεί δυο φορές, 5 και 22 ετών και πάσχω από επακόλουθες αγγειολογικές παθήσεις. Από το 1987 μέχρι το 2010 στηριζόμουν οικονομικά στο επίδομα αναπηρίας. Η πρωτοβάθμια επιτροπή μου έδινε πάντα 67 - 80% αναπηρία, κάνοντας κάθε φορά τις απαραίτητες εξετάσεις  στο Νοσοκομείο. Το Σεπτέμβριο του 2010 η επιτροπή μου έδωσε 50% αναπηρία. Έκανα ένσταση στην δευτεροβάθμια επιτροπή πληρώνοντας 50 ευρώ, χωρίς να με δικαιώσει. Από τότε μέχρι σήμερα ζω χωρίς την οικονομική υποστήριξη που δικαιούμαι".

Ποια είναι και
 η ευθύνη των γιατρών που απαρτίζουν τις επιτροπές; 
Μπορούν να λειτουργούν σε διατεταγμένη υπηρεσία, υπακούοντας μόνο στις φασιστικές εντολές ενός μνημονιακού υπουργείου, παραβλέποντας τον Άνθρωπο και τον όρκο που έχουν δώσει; 
Ποια είναι η θέση του Ιατρικού Συλλόγου και τι συστάσεις κάνει στα μέλη του;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ανάφτε κάνα κερί. Ούτε τη μύτη τους δεν βλέπουν αυτοί οι καθοδηγητάδες-γραφιάδες-δημοσιογράφοι της ευρύτερης αριστεράς…
Κάθε επίκληση στην “αριστερά” (και τα κόμματά της) να “κάνει κάτι” είναι μία επίκληση στην ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.

Αν ακόμα και τώρα ΔΕΝ έγινε κατανοητό αυτό από κάποιους, δεν θα γίνει ποτέ…
Κι όποιος κάνει επικλήσεις στις ηγεσίες της αριστεράς σήμερα, το ξέρει δεν το ξέρει, είναι πράκτορας των συμφερόντων της ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ. Η αριστερά, οι ηγεσίες της, μόνο την σκληρή και ανελέητη κριτική μας πρέπει να δέχεται. Οχι επικλήσεις.

Πορείες και συγκεντρώσεις όπου σαν τους ζητιάνους παρακαλάμε για αύξηση εδώ και μείωση εκεί, τη στιγμή που έπρεπε να έχουμε ΜΟΝΟ ΘΕΣΜΙΚΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ αλλαγής του πολιτεύματος προς το δημοκρατικώτερο, είναι απλώς η διαιώνιση της αριστερής κοροϊδίας.

Παρακαλάμε δηλαδή να μας εκχωρήσουν κάποιο δικαίωμα. Διότι δεν τολμάμε να απαιτήσουμε την πολιτική μας ελευθερία. Δηλαδή την πολιτική μας ΑΥΤΟ-ΝΟΜΙΑ ως σύνολο. Δηλαδή την συγκρότηση του λαού σε ΔΗΜΟ, σε ΘΕΣΜΟ.

Ούτε το ότι τα δικαιώματα ΔΕΝ είναι ελευθερία, δεν μας έχει διδάξει η “υπερ-δημοκρατική” ηγεσία της πολυ-διαβασμένης αριστεράς. Αλλά είναι παραχωρήσεις μιας υπερκείμενης αρχής (=εξουσίας) προς ζήτουλες (=εμάς).

Η αριστερά κατεβαίνει ακόμα με συνθήματα του στυλ “νόμος είναι το δίκιο του εργάτη” και αιτήματα όπως “μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση”. Αυτό πια κι αν είναι …σταθερότητα χαρακτήρα.

Και οργανώνει 24-ωρες απεργίες με …αιτήματα. Ούτε που πάει το μυαλό τους να οργανώσουν μια γενική πολιτική απεργία διαρκείας. Με πολιτικά και θεσμικά αιτήματα. Που θα καταστήσουν τον ιδιοκτήτη της εξουσίας, τον λαό, από καρπαζοεισπράκτορα αφέντη στον τόπο του.

Είναι χιλιόμετρα μακρυά οι αριστερές ηγεσίες. Δεν το κάνουν από άγνοια. ΞΕΡΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ. Εχθρός των ηγεσιών ΚΑΙ της αριστεράς είναι ο λαός. Ο οποίος πρέπει να μείνει χωρισμένος και περιφραγμένος σε κόμματα. Και παρατάξεις. Και πολιτικούς χώρους σαν τον αναρχικό “χώρο” για παράδειγμα.

Ωστε να μην καταφέρει ο λαός αυτός να φτάσει στην πολιτική συναίνεση και ομόνοια πατώντας πάνω στα κοινά του στοιχεία, στα συνεκτικά του στοιχεία. Αυτά που συγκροτούν την συλλογική του ταυτότητα. Την ΕΘΝΙΚΗ ΤΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ.

Γι’ αυτό και ανοίγουν κάποιοι τηλεχειριζόμενοι αριστεροί και αναρχικοί το κεφάλι όποιουνου κατεβαίνει στις πορείες με την ελληνική σημαία. Για να μην επιτευχθεί ποτέ αυτή η ευρείας βάσης πολιτική συναίνεση στον λαό, και απαιτήσει αυτός ο λαός αυτο-νομία και αυτο-κυβέρνηση. Κι όχι για …διεθνιστικούς λόγους και για την …αιμοβορία του εθνικισμού. Στο κάτω κάτω οι ιδεολογίες, αριστερές και δεξιές, μας οδήγησαν επίσης σε αλληλοσφαγές εδώ και παγκοσμίως. Αλλά δεν σκεφτήκαμε ποτέ να τις απαγορεψουμε…

Τέλος πάντων. Ο λαός ο ενωμένος, το εθνικό σύνολο που απαιτεί την αυτονομία και την αυτοκυβέρνηση (“Πραγματική Δημοκρατία Τωρα”) είναι ο μεγάλος κίνδυνος ΟΛΩΝ των ηγεσιών. Και οι ηγεσίες (αριστερές και δεξιές) ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ.

Αυτή η κυβέρνηση πέφτει μ’ ένα φύσημα. Ούτε καν φύσημα. Κλανιά. Κι όμως δεν βρίσκεται κάποιος να το κάνει.

Την κυβέρνηση αυτή, είναι τόσο σαθρή, που την ρίχνει μέχρι παπάς συνοικιακής ενορίας που θα καλέσει στην τοπική πλατεία τους ενορίτες του βγάζοντας έναν εμπνευσμένο ΕΝΩΤΙΚΟ λόγο. Φαντάσου τι θα μπορούσε να κάνει ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος δηλαδή. Η κάποιος άλλος παρόμοιος θεσμικός. [Αλλά αν είσαι ...επαναστάτης αριστερός ή αναρχικός, δεν θες καν να το φανταστείς κάτι τέτοιο. Αμα ο ...επαναστάτης μπάζει αρχιεπισκόπους στον στοχασμό του (λέμε τώρα) τι σκ... επαναστάτης είναι; Σωστά. Συνεχίζουμε λοιπόν με τον παλιό καλό και αγνό αντι-καπιταλισμό: "πέντε φράγκα το χωνάκι"]


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Κώστα Ράπτη

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Bibi Netanyahu έκανε λόγο για “ιστορικό λάθος”: το αν πρόκειται (και από τίνος την οπτική γωνία) για “λάθος”, μένει να φανεί στο προσεχές μάλλον – όμως η εξάμηνης διάρκειας ενδιάμεση συμφωνία που υπέγραψαν στην Γενεύη οι υπουργοί Εξωτερικών του Ιράν και της ομάδας “5+1” (μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ συν τη Γερμανία) σχετικά με το επίμαχο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης δικαιούται ήδη τον χαρακτηρισμό “ιστορική”, καθώς διαθέτει τη δυναμική να αναδιατάξει το σύστημα συμμαχιών στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, αλλά και τις υφιστάμενες ισορροπίες στη διεθνή αγορά ενέργειας.

Η συμφωνία προβλέπει την απαλλαγή της δοκιμαζόμενης ιρανικής οικονομίας από κυρώσεις ύψους 7 δισ. δολαρίων, με αντάλλαγμα τον περιορισμό του εμπλουτισμού ουρανίου σε επίπεδα κάτω του 20%. Πρόκειται για έναν συμβιβασμό ο οποίος διασώσει το γόητρο και των δύο πλευρών, εφόσον δεν αμφισβητεί εν γένει το νόμιμο δικαίωμα της Τεχεράνης στις δραστηριότητες εμπλουτισμού, αλλά διατηρεί την πίεση που συνιστά ο κύριος όγκος των κυρώσεων. Οι πρόσφατες δηλώσεις του αγιατολλάχ Hamenei περί των “κόκκινων γραμμών” της Τεχεράνης (οι πιο σκληρές αφότου η διαπραγμάτευση πέρασε στην παρούσα φάση της) αποδεικνύεται ότι περισσότερο απέβλεπαν στο να καθησυχάσουν το εγχώριο ακροατήριο ότι δεν εγκαταλείπονται ζωτικά εθνικά συμφέροντα.

Αντίθετα, για το Ισραήλ, το οποίο δια του Netanyahu δήλωσε ότι δεν δεσμεύεται από την συμφωνία της Γενεύης, η διεθνής κοινότητα επαναλαμβάνει το λάθος του 2007 όταν δόθηκαν κίνητρα στη Βόρειο Κορέα ώστε να σταματήσει ο εμπλουτισμός πλουτωνίου, μόνο και μόνο για να επαναληφθούν οι βορειοκορεατικές πυρηνικές δοκιμές πέντε χρόνια αργότερα.

Το timing ήταν κρίσιμο, καθώς η επταετής διαπραγμάτευση απέκτησε νέα πνοή με την εκλογή το καλοκαίρι το μετριοπαθούς Hassan Rowhani στην ιρανική προεδρία. Κυρίως όμως, η επίτευξη συμφωνίας οφείλεται, κατά τον Gideon Rachman των Financial Times, στην πίεση χρόνου που δημιουργούσε αφενός η προοπτική ανάπτυξης του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος σε μη αντιστρεπτά επίπεδα το 2014 και αφετέρου η ανάγκη να προληφθεί η ανασύνταξη όσων έχουν κάθε συμφέρον να τορπιλισθεί μια εξομάλυνση των σχέσεων του Ιράν με τη Δύση. Πρόσφατη άλλωστε είναι η αναπάντεχη αντίδραση της Γαλλίας η οποία απέτρεψε την ολοκλήρωση του deal.

Η ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε. για την Εξωτερική Πολιτική βαρώνη Ashton, σε μια σπάνια στην άχρωμη θητεία της επιτυχία, πιστώνεται με τους χειρισμούς οι οποίοι έδωσαν την τελική ώθηση στην διαπραγμάτευση. Ωστόσο, το κρίσιμο στοιχείο ήταν η βούληση της Ουάσιγκτον (όπως αυτή είχε γίνει γνωστή με διαρροές στον Τύπο ήδη λίγο πριν την επανεκλογή του Baracak Obama και όπως συνιστούσαν βαριά ονόματα της αμερικανικής στρατηγικής σκέψης σαν τους Zbigniew Brzezinski και Brent Scowcroft) να “κλείσει” το συγκεκριμένο μέτωπο.

Αν η δημοσίως εκτυλισσόμενη διπλωματική προσπάθεια είχε το δικό της σασπένς, η διαπραγμάτευση ουσίας πραγματοποιήθηκε, όπως αποκαλύπτει το Associated Press, σε σειρά συναντήσεων που έλαβαν χώρα ήδη από τον Μάρτιο στο Μουσκάτ, με τη διευκόλυνση του βασιλιά Qaboos του Ομάν, ανάμεσα σε εκπροσώπους του Ιράν και τους William Burns (υφυπουργό Εξωτερικών) και Jake Sullivan (σύμβουλο εξωτερικής πολιτικής του αντιπροέδρου Biden) από αμερικανικής πλευράς.

Το ότι οι συναντήσεις αυτές κρατήθηκαν μέχρι πρόσφατα μυστικές ακόμη και από τα υπόλοιπα μέλη της “Ομάδας 5+1” ή άλλους συμμάχους των ΗΠΑ αποτυπώνει ξεκάθαρα την εκτίμηση της Ουάσιγκτον ότι οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι για την εξασφάλιση συμφωνίας προέρχονται “εξ οικείων”. Πράγματι, ο επιθετικός τόνος που συνεχίζει να υιοθετεί η ισραηλινή ηγεσία (ακόμη και μετά την προσχώρηση στο deal του Francois Hollande, στον οποίο την προηγούμενη εβδομάδα επιφυλάχθηκε υποδοχή ήρωα στο Ισραήλ) σημαίνει ότι ο Netanyahu κρίνει ευνοϊκό τον υπέρ της χώρας του συσχετισμό στο αμερικανικό Κογκρέσο, όπου Ρεπουμπλικανοί και Δημοκρατικοί κοινοβουλευτικοί απειλούν με την υιοθέτηση και νέων κυρώσεων κατά του Ιράν, διακινδυνεύοντας ένα προεδρικό βέτο και φορτώνοντας ακόμη περισσότερο το “καλάθι” των περίπλοκων σχέσεων του Λευκού Οίκου με το Καπιτώλιο. Ένα δεύτερο χαρτί στα χέρια του Ισραήλ είναι βέβαια η ανάληψη δράσης εναντίον του Ιράν, αν όχι μορφή ανοικτής στρατιωτικής ενέργειας, τουλάχιστον, όπερ και το πιθανότερο, με τη μορφή μυστικών επιχειρήσεων σαμποτάζ.

Ακόμη λιγότερο προβλέψιμη είναι η αντίδραση της Σαουδικής Αραβίας, η οποία έχει τη δυνατότητα να σκληρύνει τη στάση της είτε στην επόμενη Συνέλευση του OPEC στις 4 Δεκεμβρίου, είτε στο μέτωπο της Συρίας (όπου οι υπό την επιρροή της ισλαμιστές αντάρτες έχουν πρακτικά εκτοπίσει κάθε άλλο είδος αντιπολίτευσης στον Assad). Κυρίως όμως, μένει να φανεί αν προτίθεται να υλοποιήσει την απειλή της να αποκτήσει πυρηνικά όπλα με τη βοήθεια του Πακιστάν (το οπλοστάσιο του οποίου αποτελεί εν πολλοίς μιαν εξωχώρια σαουδαραβική “επένδυση”).

Τόσο στο Ριάντ όσο και στο Τελ Αβίβ γίνεται αντιληπτό ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί να διευκολύνει το πέρασμά της σε μια φάση ελέγχου της Μέσης Ανατολής “από το πίσω κάθισμα” εξισορροπώντας με νέα ανοίγματα την έως τώρα “αποκλειστική” σχέση της με το Ισραήλ και την Σαουδική Αραβία που είχε οδηγηθεί σε μιαν οιονεί αντιστροφή της σχέσης πάτρωνα και “πελάτη”. Άλλωστε, η σταδιακή επαναπρόσδεση στη Μόσχα των κρατών του μετασοβιετικού χώρου (Ουκρανία, Αζερπμαϊτζάν, Κεντρική Ασία), οι βλέψεις της Κίνας και της Ινδίας προς τις μεσανατολικές πηγές ενέργειας και το ανοιχτό ερώτημα της σταθεροποίησης του Αφγανιστάν μετά το 2014 επέβαλαν το ξαναμοίρασμα της τράπουλας.

Πηγή: Kεφάλαιο


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Δεν έχει πια μεγάλη σημασία αν η κυβέρνηση υποδύεται ότι υπάρχει κρίση και «πόλεμος» στις σχέσεις με την «τρόικα» ή αν όντως υπάρχει αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις. Που δεν είναι διαπραγματεύσεις, αλλά απλή εκτέλεση των ψηφισθέντων από τις ελληνικές κυβερνήσεις ως δεσμεύσεων απέναντι στους δανειστές. Οι διαφωνίες και συζητήσεις που καταχρηστικά αποκαλούνται διαπραγματεύσεις αφορούν στον τρόπο και την ταχύτητα εφαρμογής των δεσμεύσεων κάθε φορά που οι τοποτηρητές της Ελλάδας κρίνουν ότι δεν γίνονται όπως αυτοί επιθυμούν. 

Αυτό που έχει στην πραγματικότητα σημασία είναι ότι το κυβερνητικό σχήμα των δύο κομμάτων (που κυβέρνησαν αδιαλείπτως από το 1974 και περιέργως έχουν αναλάβει να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο όπου τα ίδια την οδήγησαν) είναι απολύτως αποφασισμένο να συνεχίσει την ίδια καταστροφική πολιτική: Όχι γιατί πιστεύει σε αυτήν, αλλά γιατί αυτή είναι το βασικό συστατικό (ή ένα από τα βασικά συστατικά) της κυρίαρχης ιδεολογίας και παγκόσμιας διακυβέρνησης. 
 
Πεπεισμένο το δίδυμο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ότι μόνο έτσι έχει μέλλον (;) και υπόσταση, έχει προσδεθεί στο άρμα των σημερινών ισχυρών της Ευρώπης (που πάντως έχασαν και τις δύο φορές που προσπάθησαν να κυριαρχήσουν στην ήπειρο) θυσιάζοντας ανθρώπους, δουλειές, κοινωνικές ισορροπίες και οικονομική ανάπτυξη.

Είναι προφανές και στους ίδιους που διάλεξαν να ακολουθήσουν αυτό τον δρόμο ότι οι συνεχείς περικοπές, απολύσεις, καταργήσεις τομέων και υπηρεσιών, δημεύσεις και πλειστηριασμοί, απευθείας αφαίρεση χρημάτων από τους λογαριασμούς των καταθετών, δεν οδηγούν σε καμιά ανάπτυξη αλλά σε πλήρη υποβάθμιση της ζωής και σε απελπισία των ανθρώπων.
 
Η απάντησή τους έχει να κάνει με τις αναγκαίες προσαρμογές που κατά τη γνώμη τους πρέπει να γίνουν για να αλλάξει μορφή η ελληνική κοινωνία και να εδραιωθεί σε άλλη βάση η οικονομική μας υπόσταση. Το γεγονός ότι αυτή η υπόσταση οδηγεί σε τριτοκοσμικές συνθήκες και απώλεια εισοδημάτων, καταθέσεων και περιουσιών παρακάμπτεται ως μοιραίο αποτέλεσμα αυτής της επιλογής. Την οποία όμως επιλογή θεωρούν απαραίτητη για την αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας. Εδώ έχουμε μια ταυτολογία που δεν οδηγεί πουθενά και αποδεικνύει το ανεπαρκές λόγου, επιχειρημάτων και πράξεων όσων απεργάζονται και πραγματοποιούν την απομείωση περιουσιών, εργασιών και ανθρώπων.
 
Έτσι, αυτό που γίνεται όλο και πιο προφανές, όλο και πιο αναγκαίο, είναι η απομάκρυνση του λαού από την εφαρμοζόμενη λύση άρα και από τα κόμματα που την εφαρμόζουν επειδή δεν μπορούν και δεν θέλουν να δουν άλλη λύση. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ απορρίπτουν οποιαδήποτε άλλη προοπτική χωρίς καν συζήτηση. Επαναλαμβάνουν μονότονα την πρόταση «μόνη λύση είναι αυτή που εφαρμόζουμε». 
 
Ο εξ ορισμού αποκλεισμός κάθε διαφορετικής λύσης καταδεικνύει ταύτιση της τύχης και της πορείας των κομμάτων αυτών με την επιβολή εξωγενούς συγκεκριμένης λύσης. Η στήριξη στα συγκεκριμένα κόμματα δεν κινείται στα όρια της αυταπάτης αλλά της συνειδητής επιλογής που έχει κάνει ο ψηφοφόρος, είτε από συνήθεια είτε με φόβο μήπως έρθει άλλο κόμμα, άλλη πολιτική συνεργασία και εφαρμόσει άλλη λύση που θα φέρει «την καταστροφή». 
 
Τον φόβο αυτό καλλιεργούν έντεχνα και επαγγελματικά τα καθεστωτικά Μέσα Ενημέρωσης που δεν θέλουν επ’ ουδενί να αλλάξει κάτι στη διακυβέρνηση της χώρας. Το σύνολο των συμφερόντων που εκφράζουν αυτά τα ΜΜΕ λειτουργεί ως τρομοκρατικός φορέας σε βάρος των ήδη φοβισμένων πολιτών, που συχνά αδυνατούν να σκεφτούν ότι δεν έχουν τίποτε άλλο να χάσουν ή πως έχουν υποστεί τα χειρότερα από τα κόμματα που επέλεξαν για κυβέρνηση. Η επιχείρηση τρομοκράτησης εφαρμόστηκε με επιτυχία στις δύο εκλογές του 2012 όταν συγκεκριμένα ισχυρά και διαπλεκόμενα ΜΜΕ έσπειραν τον πανικό στους ψηφοφόρους, για να αποτρέψουν την επικράτηση αριστερών πολιτικών δυνάμεων. 
 
Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Η κυβέρνηση των τριών κομμάτων (η ΔΗΜΑΡ συμμετείχε αρχικά πιστεύοντας ότι αυτό είναι το καθήκον της ως «Αριστερά της ευθύνης») ακολούθησε την ίδια εξοντωτική πολιτική για τον ελληνικό λαό στη λογική της παραμονής στο ευρώ: «Ευρώ με κάθε θυσία». Όμως οι θυσίες τελειώνουν και η χώρα πρέπει να εξετάσει και άλλες λύσεις. Πριν από τις συμμαχίες και τις σχέσεις με τους εταίρους προέχει η επιβίωση και η ευημερία των πολιτών της Ελλάδας.
 
Πηγή To Παρόν

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Και οι πρακτοράντζες της Άγκυρας από τα Δωδεκάνησα σε διεθνή φόρα, παρέα με τους… συναδέλφους τους… «Τούρκους της Δυτικής Θράκης»!
 
Όπως πολλές φορές έχουμε γράψει εδώ στο «Προξενείο-Στοπ», η προσπάθεια οικονομικής και πολιτικής διείσδυσης της Τουρκίας στη χώρα μας δεν περιορίζεται μόνο σε όσα κάνει εδώ και πολλά χρόνια στη Θράκη ή εσχάτως και στη λοιπή Βόρεια Ελλάδα (με όπλο εκεί κυρίως τον…ισλαμικό τουρισμό), αλλά σχετίζεται και με τις άθλιες μεθοδεύσεις της στα Δωδεκάνησα, όπου η γείτων προσπαθεί ξεκάθαρα εδώ και 1-2 χρόνια να εγείρει – κυριολεκτικά εκ του μη όντος – μειονοτικό ζήτημα. 
Και να λοιπόν που ήρθε πλέον η ώρα για τους τουρκοσυλλόγους που έχουν ιδρυθεί σε Ρόδο και Κω (και που θυμίζουμε ότι στα περσινά έγκαινιά τους έτρεχαν για να παραστούν ντόπιοι χριστιανοί βουλευτές και αυτοδιοικητικοί, μην πάει και…χαθεί καμμία ψήφος) να ξεφύγουν από τα ελληνικά σύνορα και να ενώσουν τη φωνή τους με τους… «Τούρκους της Δυτικής Θράκης», με τους συναδέλφους τους χαφιέδες δηλαδή (σ.σ. καμμιά δουλειά δεν είν’ ντροπή) που πλασάρουν στα διεθνή φόρα την άλλη μεγάλη πραμάτεια, εκείνη δηλαδή του δήθεν ελληνικού αυταρχισμού σε βάρος της «τουρκικής μειονότητας» της Θράκης.

Νάτοι λοιπόν οι λεγάμενοι και στη Γενεύη, παρέα με την ABTTF («Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης» ή με άλλα λόγια το χρυσοπληρωμένο από το τούρκικο ΥΠΕΞ χαφιεδομάγαζο του Χαλήτ Χαμπίπογλου), σε κοινή εκδήλωση, στο περιθώριο του 6ου Φόρουμ Μειονοτικών Θεμάτων του ΟΗΕ, με τίτλο «Θρησκευτική ελευθερία και δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα οι θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες»
Και όπως μαθαίνουμε από το τουρκοπεριοδικό της Κομοτηνής «Ρόντοπ Ρουζγκαρί», στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στις 27 Νοεμβρίου 2013, «παράλληλα με την 6η συνεδρία που έχει θέμα ¨Πέρα από την ελευθερία πίστης και θρησκείας: Διασφάλιση των δικαιωμάτων των θρησκευτικών μειονοτήτων¨, θα συζητηθούν τα θέματα θρησκευτικής ελευθερίας της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης και των Τούρκων Ρόδου και Κώ. Ξένοι ειδικοί θα περιγράψουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα οι θρησκευτικές μειονότητες, και θα παρουσιαστούν προτάσεις και θα γίνουν παρουσιάσεις σχετικά με το θέμα της προστασίας της ταυτότητας των θρησκευτικών μειονοτήτων».

Στην εκδήλωση θα συμμετάσχουν ως ομιλητές εκ μέρους της ABTTF ο αντιπρόεδρος Ριντβάν Χατζημπεντέλ, η Διευθύντρια Διεθνών Σχέσεων (γουάου) Μελέκ Κιρμπατζί Αρίκ και το μέλος του ΔΣ Σεμπαετίν Αμπντουραχμάν, ενώ εκ μέρους των «Δωδεκανησίων» τουρκολακέδων ο Μουσταφά Καϊμακτσί, πρόεδρος του λεγόμενου «Συλλόγου Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Τούρκων Ρόδου, Κω και Δωδεκανήσων». Παρόντες όμως και ο μόνιμος μαϊντανός (και από χρόνια εξωνημένος από την Άγκυρα) Βίλλι Φοτρ (διευθυντής της ΜΚΟ Human Rights Without Frontiers), αλλά και ο διαβόητος Έλληνας (σ.σ. λέμε τώρα, ε;) Παναγιώτης Δημητράς, εκπρόσωπος του σχιζοφρενικά ελληνοφοβικού «Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι».

Άντε, και εις ανώτερα…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Στη Θράκη υπάρχουν μουσουλμάνοι και όχι τούρκοι. Μπορεί η Τουρκία να αισθάνεται άσχημα από το "στενό κοστούμι" (όπως χαρακτηριστικά έχει πει ο πρώην πρέσβης κ. Ι. Κοραντής) της Συνθήκης της Λοζάνης (την οποία έχει παραβιάσει πολλάκις κατά το παρελθόν από τη δική της πλευρά) και να προσπαθεί να "διαγράψει" τη συγκεκριμένη ενοχλητική -για την επεκτατική και επιθετική εξωτερική πολιτικής της Άγκυρας- συνθήκη, αλλά η Ελλάδα δεν έχει καμία απολύτως διάθεση να συναινέσει σε αυτό. Ίσως, μάλιστα, θα έπρεπε το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών να ζητήσει από την Τουρκία να αναγνωρίσει εμπράκτως τις παραβιάσεις της συνθήκης της Λοζάνης (Ίμβρος, Τένεδος, έλληνες Κωνσταντινούπολης) απαιτώντας μάλιστα και σχετικές διορθώσεις από την Τουρκία.
Παρ' όλα αυτά, κι επειδή το "παιχνίδι" της Άγκυρας τις τελευταίες δεκαετίες γίνεται στη Θράκη, θα πρέπει να καταστεί απολύτως σαφές τόσο στην τουρκική κυβέρνηση, όσο και στις "παραφυάδες" της τουρκικής πολιτικής στην Ελλάδα, πως η Θράκη είναι σταυροδρόμι πολιτισμών και η Ελλάδα δεν έχει καμία διάθεση να το μετατρέψει σε σταυροδρόμι μίσους.

Με την ευκαιρία του συνεδρίου που διεξήχθη από το ΕΛΙΑΜΕΠ τις προηγούμενες ημέρες στην Κομοτηνή, με θέμα την συνθήκη της Λοζάνης, ο πρώην υπουργός εσωτερικών και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης (ανήκει στο περιβάλλον του Κ. Καραμανλή) έκανε μία τοποθέτηση (έστω και αργά) που δεν άφηνε περιθώρια παρερμηνειών στους παριστάμενους, η οποία -όπως ήταν φυσικό- σήκωσε θύελλα αντιδράσεων από τους παριστάμενους τουρκόφρονες και τουρκολάγνους.

Η εισήγηση - ομιλία του Ευριπίδη Στυλιανίδη

Η Ελληνική πολιτική έναντι των μειονοτήτων στη Θράκη αναδεικνύεται παρά τα όποια προβλήματα ή τις αδυναμίες του ανθρώπινου παράγοντα και της Δημόσιας Διοίκησης σε σύγχρονο επίτευγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας και σε ανεκμετάλλευτο μέχρι στιγμής επιχείρημα του πολιτισμού μας προς τη διεθνή κοινότητα. Επιχείρημα, που σαφώς θα μπορούσε να αποδείξει εμπράκτως την ευαισθησία της κοινωνίας μας στα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα, το σεβασμό στην διαφορετικότητα και την ευλάβεια με την οποία προσεγγίζει η σύγχρονη Ελληνική πολιτεία αρχές και αξίες, όπως αυτές της ισονομίας, της ισοπολιτείας, της ισότητας ευκαιριών, της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης.

Η μειονότητα στη Θράκη χαρακτηρίζεται ως θρησκευτική και προσδιορίζεται ως μουσουλμανική από τη συνθήκη της Λωζάννης, όπως ακριβώς προβλέπει το διεθνές δίκαιο. Η Ελλάδα είναι ένα από τα πρώτα κράτη στον κόσμο που αναγνώρισε το δικαίωμα του ατομικού αυτοπροσδιορισμού. Αυτό δίνει το δικαίωμα σε κάθε Έλληνα πολίτη μέλος της μειονότητας να αυτοπροσδιορίζεται όπως αυτός αισθάνεται, αυτό όμως σαφώς δεν μπορεί να μεταβάλει το χαρακτήρα και το θεσμικό προσδιορισμό της μειονότητας ως θρησκευτικής μουσουλμανικής μειονότητας.

Η διευκρίνιση αυτή είναι σκόπιμη για λόγους πολιτικής, ιστορικής και επιστημονικής ακρίβειας, διότι συχνά επιχειρήθηκε από κύκλους ή άτομα, που βασίζουν την οικονομική ή την πολιτική τους επιβίωση στο λαϊκισμό και τον εθνικισμό ή σωβινισμό να μετονομασθεί η μειονότητα σε “εθνική τουρκική μειονότητα”. Όλοι αυτοί οι κύκλοι, που συνήθως είναι ευθυγραμμισμένοι με αντίστοιχους εθνικιστικούς και ιμπεριαλιστικούς κύκλους της Τουρκικής πολιτικής, βασίζουν στο μίσος και στο φανατισμό την ύπαρξή τους και συχνά έχουν επιχειρήσει άλλες φορές επιτυχώς κι άλλες ανεπιτυχώς τον εγκλωβισμό της μειονότητας ή μερίδων αυτής, σ΄αυτή την αδιέξοδη πολιτική, που είναι απόλυτα καταστροφική, τόσο για τις σχέσεις μεταξύ των σύνοικων στοιχείων, όσο και για την προώθηση μιας νέας λογικής στην περιοχή των Βαλκανίων.

Η υιοθέτηση αυτής της πολιτικής είναι αντίθετη τόσο με τη συνθήκη της Λωζάννης, όσο και με το γενικότερο διεθνές δίκαιο, που προστατεύει τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα. Η συνθήκη της Λωζάννης, που υπογράφηκε απ’ τον Ελ. Βενιζέλο και τον Κ. Αττατούρκ είχε δύο χαρακτηριστικά, που αποστομώνουν από μόνα τους σύγχρονους προβοκάτορες.

1. Βασίζεται στην αμοιβαιότητα μια που αναφέρεται στους μουσουλμάνους της Θράκης και στους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου.
2. Ομιλεί στο Ελληνικό αντίτυπο για «μουσουλμανικές» και όχι «μουσουλμανική μειονότητα» της Θράκης. Ο Κεμάλ Αττατούρκ αποδέχεται έστω και υπαινικτικά την ύπαρξη διαφορετικών εθνοτικών ομάδων, οι οποίες σήμερα θίγονται ως άλλες μειονότητες από οποιαδήποτε απόπειρα εκτουρκισμού τους.

Αυτές είναι οι:
Α) Τουρκογενείς μουσουλμάνοι (θρησκεία Ισλάμ, καταγωγή Οθωμανική-Τουρκική, γλώσσα Τουρκική).
Β) Πομάκοι (θρησκεία Ισλάμ, καταγωγή αρχαιοθρακική, γλώσσα Πομακική).
Γ) Αθίγγανοι – Rom (θρησκεία Ισλάμ ή Ορθόδοξοι Χριστιανοί, καταγωγή Rom, γλώσσα Αθιγγανική).

Δεν επεκτεινόμαστε παραπάνω στην παραβίαση της αρχής της αμοιβαιότητας της συνθήκης απ’ την Τουρκία το 1955, διότι η Ελλάδα ως Ευρωπαϊκή δημοκρατική χώρα επέλεξε συνειδητά να μην ακολουθήσει την Τουρκία στη βάναυση πολιτική της παραβίασης των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Είναι όμως αναγκαίο η διεθνής κοινωνία να γνωρίζει πως αν και ήταν μεγάλο το κόστος και βαρύ το τίμημα που πλήρωσε ο Ελληνισμός με την εξολόθρευση ή το διωγμό 250.000 Ελλήνων, η Ελλάδα έμεινε αμετακίνητα προσηλωμένη στα ιδανικά και τις αξίες του ανθρωποκεντρικού πολιτισμού της και της δημοκρατίας.

Παραβιάσεις συνθήκης Λωζάννης
Αμείλικτοι αριθμοί: 90 χρόνια μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης από τους περίπου 90.000 Έλληνες που εξαιρέθηκαν της ανταλλαγής, παραμένουν στην Τουρκία περίπου 2.500-3.000 κυρίως ηλικιωμένοι. Αντιθέτως, ενώ περίπου ίδιος αριθμός Μουσουλμάνων παρέμειναν στην Ελλάδα, αυτοί έχουν αυξηθεί και στην περιοχή της Θράκης υπολογίζονται στους 115.000-120.000. Αυτό τα λέει όλα για τις πολιτικές των δύο κρατών.

Δεν υπάρχει εξίσωση ευθυνών: Επιχειρείται συστηματικά τα τελευταία χρόνια να φανεί ότι Ελλάδα και Τουρκία παραβίαζαν εξ ίσου τα μειονοτικά δικαιώματα. Αναφέρεται ότι στη Θράκη δεν έφυγε ο κόσμος διότι ήταν αγροτικός πληθυσμός. Αντιθέτως, πιο εύκολα διώχνεις αστικό πληθυσμό όπως τους Έλληνες από την Κωνσταντινούπολη. Εάν είναι έτσι, τότε γιατί άδειασε η Ίμβρος και η Τένεδος από τον αγροτικό τους πληθυσμό;
• Υπήρξαν παραβιάσεις; Ναι! Εκατέρωθεν; Ναι!
- Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Το καθεστώς της διοικητικής αυτονομίας της Ίμβρου και της Τενέδου που προβλεπόταν στο άρθρο 14 της Συνθήκης δεν ίσχυσε ποτέ. (Σημειωτέον ότι ήταν όρος για την παραχώρηση των δυο νησιών). Αντιστοίχως, το ελληνικό κράτος δεν εφάρμοσε ποτέ τη διάταξη του άρθρου 40 που ορίζει ότι οι μουσουλμάνοι της Θράκης θα λειτουργούν με δικές τους δαπάνες τα σχολεία τους. Τα μουσουλμανικά σχολεία χρηματοδοτούνται από τον ελληνικό δημόσιο προϋπολογισμό. Εδώ βλέπουμε μία παραβίαση που λειτούργησε προς όφελος της μειονότητας η οποία αλλιώς θα είχε ελάχιστα σχολεία. Δυστυχώς, όσο και εάν έψαξα, δεν βρήκα αντίστοιχο παράδειγμα παραβιάσεως της συνθήκης της Λωζάννης υπέρ της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία.
- Άλλο παράδειγμα: Σεπτεμβριανά 1955 και μουσουλμανική μειονότητα Θράκης: Την περίοδο που η τουρκική κυβέρνηση είχε διοργανώσει πογκρόμ κατά της ελληνικής μειονότητας στην Πόλη, στην Ελλάδα τα δικαιώματα των Μουσουλμάνων προστατεύονταν.

Για πολλά χρόνια εγκλωβισθήκαμε στη λογική της αμοιβαιότητας θέλοντας να προστατεύσουμε στοιχειωδώς την ελληνική μειονότητα στην Πόλη. Ουδέποτε όμως, τα πράγματα έφθασαν στην κατάσταση της Τουρκίας. Αντιθέτως,απεγκλωβιστήκαμε μονομερώς από αυτή τη λογική το 1990.

Το Ελληνικό Μοντέλο
Η συνεπής και σύγχρονη μειονοτική πολιτική της Ελλάδας στη Θράκη μετά τη μεταπολίτευση, με κορύφωση τις ριζοσπαστικές τομές του 1990 απομόνωσε σταδιακά κάθε φωνή, που ενίσχυε φανατισμούς, μίση και εθνικισμούς και έβαλε τις βάσεις για μια ανοιχτή ανθρωποκεντρική κοινωνία, μια ισχυρή δημοκρατία και μια πολιτεία που σέβεται τους πολίτες της ανεξάρτητα από τη θρησκεία, την καταγωγή, τη γλώσσα ή τον πολιτισμό που εκπροσωπούν.

Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, που είναι σαφείς αποδείξεις της ορθότητας της, αναδεικνύουν τις αξίες του σύγχρονου πολιτισμού μας:
1. Αυξήθηκε ο μειονοτικός πληθυσμός από 85.000 σε 115.000 – 120.000 στοιχείο που αποδεικνύει την ποιότητα ζωής.
2. Η θρησκευτική ελευθερία αποδεικνύεται απ’ την ελεύθερη λειτουργία περισσοτέρων τεμενών με θρησκευτικούς λειτουργούς και θεολόγους.
3. Το δικαίωμα στην παιδεία αποδεικνύεται απ’ την αύξηση των 86 μουσουλμανικών σχολείων το 1923 σε πολύ περισσότερα σήμερα, πλήρως εκσυγχρονισμένα με επάρκεια εκπαιδευτικών και εποπτικών μέσων.
4. Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας αποδεικνύεται από την κατοχή και καλλιέργεια του 48% του αγροτικού κλήρου των νομών Ροδόπης και Ξάνθης από Μουσουλμάνους, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο απ’ την πληθυσμιακή αντιστοιχία των σύνοικων στοιχείων. Επίσης απ’ την ελεύθερη μεταβίβαση ιδιοκτησίας από Χριστιανούς προς Μουσουλμάνους.
5. Η ελευθερία της ενημέρωσης διασφαλίζεται απ’ τη λειτουργία δορυφορικών αναμεταδοτών, που τοποθέτησε η Ελληνική πολιτεία για την αναμετάδοση και Τουρκόφωνων καναλιών καθώς και την ακώλυτη κυκλοφορία εκτός των άλλων και του Τουρκικού τύπου.
6. Η ελευθερία έκφρασης αποδεικνύεται απ’ την έκδοση πολλών τουρκόφωνων ή πομακόφωνων εφημερίδων, καθώς και απ’ την λειτουργία τουρκόφωνων ιδιωτικών καναλιών, τουρκόφωνης ζώνης στο πρόγραμμα της ΕΡΑ και ιδιωτικών ραδιοφωνικών σταθμών.
7. Τέλος, οι πολιτικές ελευθερίες (status activus) αποδεικνύονται από την ισότιμη συμμετοχή κάθε μουσουλμάνου σε οποιαδήποτε κοινωνική, συνδικαλιστική και πολιτική δραστηριότητα π.χ. υπάρχουν εκλεγμένοι στα επιμελητήρια, στους επιστημονικούς συλλόγους, στη νομαρχιακή και τοπική αυτοδιοίκηση, στο κοινοβούλιο καθώς και στα όργανα των πολιτικών κομμάτων.

Η Ελληνική πολιτεία ακολουθεί στη Θράκη μια πολιτική απολύτως εναρμονισμένη και σε πολλές περιπτώσεις, ακόμη πιο προωθημένη από την Ευρωπαϊκή αντίληψη περί μειονοτήτων και ανοιχτής δημοκρατικής κοινωνίας.

Μία πολιτική που συστηματικά και σταδιακά στόχο έχει να απομονώνει κάθε εξτρεμιστική ή εθνικιστική φωνή απ’ όπου και αν προέρχεται. Μια πολιτική που αντέχει σε οποιαδήποτε σύγκριση. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι έχει επιτευχθεί το τέλειο. Η συνεχής αυτοκριτική διορθώνει αδυναμίες που συνήθως προκύπτουν από μεμονωμένες συμπεριφορές της διοίκησης ή της αγοράς. Η Ελλάδα όμως με σαφήνεια και αυστηρότητα έχει κατ’ επανάληψη επιλέξει μια αντιρατσιστική στάση, που απηχεί την προσήλωση της πολιτείας στο Κράτος Δικαίου.

Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό το ότι η δημοκρατική πολιτεία στη Θράκη παρ’ ότι κατ’ επανάληψη προκαλείται από προβοκάτορες εθνικιστές της μιας ή της άλλης πλευράς, από θιασώτες του παντουρκισμού, από ανθρώπους που δεν διστάζουν να κερδοσκοπούν επενδύοντας πάνω στο μίσος και τον φανατισμό, δεν έχει υπαναχωρήσει, δεν έχει ενδώσει στο λαϊκισμό.

Τη στιγμή, που σε άλλα σημεία του πλανήτη ή της Βαλκανικής επιχειρούνται στη χαραυγή του 21ου αιώνα εθνικές εκκαθαρίσεις, εκδιώξεις, θρησκευτικοί περιορισμοί, γενοκτονίες, βάναυσες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Ελλάδα έχει στην πράξη πετύχει αυτό, που η Ευρώπη ονειρεύεται για τον εαυτό της αύριο, δηλαδή μια ανοιχτή, διαπολιτισμική κοινωνία, όπου Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι, Πομάκοι, Αθίγγανοι, Τουρκογενείς και Αρμένιοι ζουν όλοι μαζί ελεύθερα και ειρηνικά, ως Ευρωπαίοι πολίτες, έχοντας αποδείξει στην πράξη πως η σύνθεση διαφορετικών πολιτισμών μπορεί στις ημέρες μας να αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα και όχι πηγή προβλημάτων.

Στη Θράκη η κοινωνία του σύγχρονου Ελληνικού πολιτισμού πέτυχε εύκολα αυτό που επιχειρεί να πετύχει εδώ και χρόνια στις ΗΠΑ η οικονομία της αγοράς και στην Ενωμένη Ευρώπη οι κανόνες του Κράτους Δικαίου.

Μετά τη μεταπολίτευση, όλες οι Κυβερνήσεις μέχρι σήμερα επεδίωξαν μια τολμηρή στροφή πολιτικής στη Θράκη, η οποία επιχείρησε να διορθώσει λάθη και παραλείψεις της δικτατορίας και να απεγκλωβιστεί σε σημαντικό βαθμό από την αρχή της αμοιβαιότητας, προωθώντας λογικές θετικής διάκρισης μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής μειονοτικής πολιτικής.

Τα πρώτα δείγματα της στροφής αυτής εκδηλώθηκαν από την Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ενώ καθοριστικής σημασίας ήταν και οι πολιτικές που ακολούθησε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ως Πρωθυπουργός και ο Γιώργος Παπανδρέου, ως Υπουργός. Το 2000, ο Κώστας Καραμανλής ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ανακοίνωσε σε μια ανοιχτή συγκέντρωση σε αυτή την αίθουσα τους βασικούς άξονες μιας Σύγχρονης Ευρωπαϊκής Μειονοτικής Πολιτικής που θα προσδιορίζεται από την ευρωπαϊκή λογική, τις απόψεις της ίδιας της μειονότητας και το σεβασμό του Δικαίου και των Διεθνών Διμερών Συνθηκών.

Τα βασικά πεδία που συμπεριελάμβανε η πολιτική αυτή ήταν τα εξής:
1. Η συνεχής βελτίωση της ποιότητας ζωής, ως αποτέλεσμα μιας σύγχρονης αναπτυξιακής αντίληψης.
2. Η έμπρακτη κατοχύρωση της θρησκευτικής ελευθερίας και όλων των ατομικών, κοινωνικών, πολιτικών και μειονοτικών δικαιωμάτων
3. Μια σύγχρονη εκπαιδευτική μειονοτική πολιτική.

Ως στόχος της διακηρυγμένης πολιτικής το 2000 προσδιορίστηκε: «Η Δημιουργία μιας Ανοικτής Δημοκρατικής Κοινωνίας που θα αποτελεί Διεθνές Πρότυπο σεβασμού των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων και μοντέλο μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής μειονοτικής πολιτικής».

Το 2004 η νέα κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, ξεκίνησε την υλοποίηση αυτής της διακήρυξης με συνέπεια και αποτελεσματικότητα.
Έχοντας διατελέσει Υπουργός σε αυτή την Κυβέρνηση, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι υπήρξε απόλυτος συντονισμός και συστηματική παρακολούθηση της υλοποίησης αυτών των πολιτικών που συμφωνήσαμε από κοινού με τους εκπροσώπους της ίδιας της μειονότητας.
Αναφέρω μερικά αντιπροσωπευτικά παραδείγματα των αποτελεσμάτων αυτής της πολιτικής.

Έργα υποδομής για μία καλύτερη ποιότητα ζωής
Πρώτη μέριμνα της κυβερνητικής πολιτικής την περίοδο 2004-2009 υπήρξε η άρση της απομόνωσης των ορεινών και ημιορεινών περιοχών της Θράκης, στις οποίες διαβιεί το μεγαλύτερο μέρος της μουσουλμανικής μειονότητας.

Από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, εγκρίθηκε ποσό που ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια ευρώ, για τη δημιουργία σύγχρονου και ασφαλούς οδικού δικτύου, που θα συνδέει τους οικισμούς, όχι μόνο με τα μεγάλα αστικά κέντρα αλλά και μεταξύ τους, ώστε να μην αποκλείονται ούτε κατά τους χειμερινούς μήνες λόγω καιρικών συνθηκών. Σημαντικές έκτακτες χρηματοδοτήσεις εγκρίθηκαν από το Υπουργείο Εσωτερικών, ώστε να εκσυγχρονιστεί και το εσωτερικό δίκτυο των οικισμών καθώς και αυτό που διασυνδέει οικισμούς του ιδίου ΟΤΑ μεταξύ τους.

Το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών με απόφαση του ομιλούντος, ως Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών, ενέταξε όλους τους μειονοτικούς ΟΤΑ, που το ζήτησαν στο πρόγραμμα «Συν-Κοινωνία», που προβλέπει τη δωρεάν συγκοινωνιακή σύνδεση όλων των διάσπαρτων και απομονωμένων οικισμών μέσω του ΚΤΕΛ. Επίσης, άρχισαν να τοποθετούνται, σε συνεργασία με την Hellas SAΤ, κεραίες Wi-Fi για δωρεάν internet καθώς και πιλοτικούς δέκτες για γρήγορο δορυφορικό internet σε κοινωνικές υπηρεσίες (Κοινότητες, ΚΕΠ, Ιατρεία) μέσα από το πρόγραμμα «ΔΟΡΥ».

Η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ολοκλήρωσε μελέτη για την ανάπτυξη του ορεινού όγκου της οροσειράς της Ροδόπης προκειμένου να διασφαλίσει συμπληρωματικό εισόδημα για τους κατοίκους της μειονότητας μέσα από τον εναλλακτικό τουρισμό, τη βιολογική γεωργία, την κτηνοτροφία κ.α.

Στηρίχθηκαν οι μονοκαλλιεργητές του καπνού τύπου «Μπασμά» και επαναλειτούργησε το φυτώριο της Οργάνης, που πρόσφερε πολλές θέσεις εργασίας. Ενισχύθηκαν μικρομεσαίες επιχειρήσεις μέσα από τα προγράμματα ΤΕΜΠΜΕ καθώς και μέσα από τα προγράμματα ανάπτυξης νεανικής και γυναικείας επιχειρηματικότητας.

Για τη νεολαία, εκτός από τις εκπαιδευτικές υποδομές, κατασκευάστηκαν σύγχρονοι αθλοχώροι (πχ, γήπεδο Οργάνης) και δρομολογήθηκε η κατασκευή μικρών κλειστών γυμναστηρίων. Τέλος, είναι σημαντικό να τονίσουμε, ότι δημιουργήθηκε δίκτυο σύγχρονων πολυδύναμων αγροτικών ιατρείων σε περιοχές της μειονότητας όπου παλαιότερα δεν υπήρχε ούτε αγροτικός γιατρός, με 24ωρη ιατρική κάλυψη και σύγχρονα ασθενοφόρα για τη μεταφορά σοβαρότερων περιστατικών.

Τα πέντε αυτά χρόνια δαπανήθηκε πολύς κόπος και κεφάλαιο ώστε να καλυφθούν κενά και να παρασχεθούν ευκαιρίες, δυνατότητες και στήριξη, όπου η μειονότητα το είχε ανάγκη ώστε να μη μειονεκτεί πουθενά έναντι όλου του υπόλοιπου πληθυσμού.

Έμπρακτος σεβασμός στη θρησκευτική ελευθερία
Η Ελληνική πολιτική σεβάστηκε διαχρονικά τη θρησκευτική ελευθερία της Μουσουλμανικής Μειονότητας στη Θράκη. Η Ελλάδα είναι από τα λίγα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ποτέ δεν αναγόρευσε σε πρόβλημα τα ήθη και τα έθιμα, τις συνήθειες και τα σύμβολα των Μουσουλμάνων. Την ώρα που «η μπούρκα» αποτέλεσε ζήτημα της κεντρικής πολιτικής αντιπαράθεσης στη Γερμανία και τη Γαλλία, στη Θράκη «ο φερετζές» των Μουσουλμανίδων είναι συνυφασμένος με την κοινωνική καθημερινότητα. Η μουσουλμανική μαντήλα αντιμετωπίζεται ως σύμβολο της θρησκευτικής καθημερινότητας και γίνεται απολύτως σεβαστή ακόμα και μέσα στα δημόσια σχολεία. Ότι σημαίνει για τα νέα χριστιανόπαιδα ο σταυρός, το ίδιο είναι και για τις μαθήτριες της μειονότητας η μαντήλα. Τα θρακιωτόπουλα κάθονται μαζί στο ίδιο θρανίο χωρίς η πίστη του ενός να ενοχλεί το άλλο κι αυτό είναι μια καταπληκτική εικόνα έμπρακτου αλληλοσεβασμού της κοινωνίας των νέων ανθρώπων.

Επιπρόσθετα η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που στο δικαιϊκό της σύστημα έχει πλήρως ενσωματωμένο το Ισλαμικό Δίκαιο (Σαρία), αρκεί αυτό να μην έρχεται σε σύγκρουση με το Εθνικό Σύνταγμα, τους νόμους του Κράτους και το ευρωπαϊκό δίκαιο. Ο Μουφτής είναι ο δικαστής του οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου, που εφαρμόζει τον Ιερό Νόμο προσαρμόζοντας όμως κατά κανόνα τις αποφάσεις του στο Ευρωπαϊκό και Εθνικό δικαιϊκό σύστημα. Οι αποφάσεις αυτές συχνά ελέγχονται και από την αστική δικαιοσύνη. Όλο αυτό το προοδευτικό σύστημα δεν εκπέμπει απλά αλληλοσεβασμό, αλλά λειτουργεί και «παιδαγωγικά» διότι συμβάλει στην εναρμόνιση του ισλαμικού πληθυσμού στην Ευρωπαϊκή και δημοκρατική κουλτούρα. Στην ανάπτυξη της μετριοπάθειας και της ευρωπαϊκής προσαρμογής των Μουσουλμάνων συμβάλλει και η καλή συνεργασία της Ελλάδας με τις πιο μετριοπαθείς θεολογικές εκφράσεις του αραβικού Ισλάμ, όπως είναι το Πανεπιστήμιο της Αιγύπτου Αλ Αζααρ και ο μεγάλος Ιμάμης του Καϊρου ή οι μεταρρυθμιστές της Ιορδανικής κυβέρνησης.

Ως Υφυπουργός των Εξωτερικών της Ελλάδας είχα τη δυνατότητα να επισκεφθώ τις δύο χώρες και στο Κάιρο να ευχαριστήσω τον Μεγάλο Ιμάμη για τη νοοτροπία, που εκπέμπει στους απόφοιτους του Πανεπιστημίου του, που είναι υπότροφοι από τη Θράκη. Επίσης μου δόθηκε η δυνατότητα σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Ιορδανίας και τον Βασιλιά Αμπντάλα Β’, να αποστείλω κλιμάκιο Ελλήνων επιστημόνων προκειμένου να μελετήσει τις μεταρρυθμίσεις, που γίνονται στο ισλαμικό δίκαιο της Ιορδανίας προς την κατεύθυνση μεγαλύτερης μετριοπάθειας και περισσότερης δημοκρατίας κόντρα στον φανατισμό και τον φονταμενταλισμό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα παρακολουθεί τις εξελίξεις σε όλες τις μουσουλμανικές χώρες και συνειδητά επιλέγει τα πιο μετριοπαθή και προοδευτικά μοντέλα, που διευκολύνουν την Ευρωπαϊκή προσαρμογή της μουσουλμανικής μειονότητας. Οι Μουφτήδες της Θράκης είναι διορισμένοι όπως στα περισσότερα μουσουλμανικά κράτη, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας. Αυτό οφείλεται όχι μόνο στην παράδοση του Ισλάμ αλλά και στο γεγονός ότι βάση του Ελληνικού νόμου αποτελούν Δημόσια Αρχή που ασκεί και δικαστική εξουσία.

Οι απόψεις, που υποστηρίζουν την εκλογή, είναι σαφές ότι εκπορεύονται από πολιτικές ή εθνικιστικές σκοπιμότητες και έρχονται σε αντίθεση με την ιερή παράδοση του Ισλάμ καθώς και με το Ελληνικό δίκαιο. Επίσης, οι απόψεις που πυκνώνουν τον τελευταίο καιρό υπέρ της κατάργησης της «Σαρία» στη Θράκη, όσο κι αν προβάλλονται σαν προοδευτικές από τους εκφραστές τους είναι μάλλον παρεμβατικές και αντιδημοκρατικές, όσον αφορά την εσωτερική λειτουργία των μουσουλμάνων. Σε μια δημοκρατική κοινωνία σαν την Ελληνική η κατάργηση της «Σαρία» και του «Φερετζέ» είναι ζήτημα, που αφορά την ίδια τη μειονότητα και δεν επιτρέπεται να επιβάλλεται διά νόμου από το κράτος, όπως στην Κεμαλική Τουρκία. Ιδιαίτερα όταν το μοντέλο αυτό έχει αποδειχθεί διαχρονικά επιτυχημένο, διότι δίνει στο άτομο την ελευθερία επιλογής, δεν έχει δημιουργήσει συγκρούσεις, φανατισμούς ή ακρότητες και έχει συμβάλει στην ανάπτυξη της ανοχής στη διαφορετικότητα, διευκολύνοντας την ενίσχυση της μετριοπάθειας και την ομαλή ένταξη των Μουσουλμάνων στη δημοκρατική ευρωπαϊκή πραγματικότητα.

Η ελληνική πολιτεία απέδειξε έμπρακτα το σεβασμό της στη Θρησκευτική Ελευθερία στη Θράκη. Αυτό προκύπτει εκτός των άλλων και από τη λειτουργία 284 τζαμιών με 437 θρησκευτικούς λειτουργούς και 30 θεολόγους.

Η κυβέρνηση Καραμανλή προχώρησε:
α) Στη χαριστική ρύθμιση των χρεών εκατομμυρίων ευρώ προς το δημόσιο της βακουφικής περιουσίας.
β) Στην ψήφιση νόμου για την καλύτερη και διαφανέστερη διαχείριση και αξιοποίηση της βακουφικής περιουσίας μετά από συνεννόηση με τους ίδιους τους αιρετούς εκπροσώπους της Μουσουλμανικής Μειονότητας.
γ) Στη θεσμοθέτηση της πρόσληψης στο Ελληνικό δημόσιο εκατοντάδων ιεροδιδασκάλων-ιμάμηδων, ώστε να αντιμετωπίζονται όπως οι χριστιανοί συνάδελφοι τους. Δηλαδή, να προσλαμβάνονται από τους Μουφτήδες με μισθοδοσία και ασφάλιση του δημοσίου και να υπάγονται στο Υπουργείο Παιδείας και όχι σε μαύρες χρηματοδοτήσεις.
δ) Επίσης, το Ελληνικό κράτος εξέδωσε την τελευταία δεκαετία οικοδομικές άδειες ανέγερσης ή ανακατασκευής για πάνω από 31 τεμένη στη Θράκη συχνά και κατά παρέκκλιση των πολεοδομικών περιορισμών.
ε) Ειδική μέριμνα λαμβάνεται συστηματικά και για την συντήρηση και ανάδειξη ιστορικών ισλαμικών μνημείων.

Η ανοιχτή κοινωνία που αναπτύσσεται στη Θράκη δεν επιδιώκει την αφομοίωση αλλά την ενσωμάτωση των Μουσουλμάνων στη ευρωπαϊκή κοινωνία. Δεν στοχεύει στην κατάργηση της διαφορετικότητας, αλλά στην ανάπτυξη του αλληλοσεβασμού. Ενός όμως αλληλοσεβασμού, που δεν αφορά μόνο στη σχέση μεταξύ Χριστιανών και Μουσουλμάνων, αλλά και στη σχέση διαφορετικών Μουσουλμανικών δογμάτων ή ομάδων μεταξύ τους όπως είναι για παράδειγμα οι παλαιομουσουλμάνοι, οι Μπεκτασήδες, οι νεομουσουλμάνοι και άλλοι.

Είναι απαράδεκτο να εκδηλώνονται ενέργειες, που κατευθύνονται σαφώς από ακραίους κύκλους της τουρκικής πολιτικής και αποσκοπούν στην τουρκοποίηση των άλλων μουσουλμανικών ομάδων, όπως οι Πομάκοι ή οι Rom (αθίγγανοι), χρησιμοποιώντας ως εργαλείο, αρχικά τη θρησκεία και σταδιακά τη γλώσσα.

Η Ελλάδα πιστεύει απόλυτα ότι όποιος ζητά σεβασμό στα μειονοτικά δικαιώματα θα πρέπει πρωτευόντως ο ίδιος να σέβεται τις ιδιαιτερότητες και τα δικαιώματα των άλλων εθνοτικών και πολιτιστικών μουσουλμανικών υποομάδων της μειονότητας, όπως είναι οι Πομάκοι και οι Rom. Και οι μειονότητες της μειονότητας έχουν αναγνωρισμένα δικαιώματα στον αυτοπροσδιορισμό και στη διαφορετικότητα.

Αποτελέσματα μιας σύγχρονης εκπαιδευτικής πολιτικής
Στην περιοχή της Θράκης κατοικούν πάνω από 115.000 μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες, που αντιστοιχούν περίπου στο 1% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Η Ελληνική πολιτεία τις τελευταίες δεκαετίες έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση, θεωρώντας ότι αυτή είναι το ασφαλέστερο όχημα για την ένταξη των νέων μουσουλμάνων στην ελληνοευρωπαϊκή πραγματικότητα. Μια σύγχρονη παιδεία εξουδετερώνει φονταμενταλιστικές ή εθνικιστικές λογικές και διασφαλίζει ίσες ευκαιρίες στους μειονοτικούς πληθυσμούς εδραιώνοντας το πρότυπο μιας ανοιχτής δημοκρατικής κοινωνίας στη Θράκη.

Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων δεν έμεινε εγκλωβισμένο στην αγκυλωτική αρχή της αμοιβαιότητας, που περιγράφονταν στη συνθήκη της Λωζάννης. Χωρίς να παρακολουθεί τις εθνικιστικές και αναχρονιστικές πολιτικές, που συστηματικά εφήρμοσε επί μακρόν η Τουρκική πολιτική στους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, προχώρησε τα τελευταία χρόνια επιθετικά στην εδραίωση ενός Ευρωπαϊκού μοντέλου εκπαίδευσης, που διασφαλίζει στην πράξη τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες για το πέρασμα σε μια ανοιχτή κοινωνία ανοχής και αλληλοσεβασμού.

Το σχολικό έτος 2008-2009 στη Θράκη λειτουργούσαν 194 μειονοτικά δημοτικά σχολεία (τώρα 173). Τα περισσότερα από αυτά (145) είναι σε ορεινές και δυσπρόσιτες περιοχές και δεν έχουν τον ελάχιστο αριθμό μαθητών, που απαιτείται από το νόμο για τη λειτουργία τους. Παρ’ όλα αυτά η πολιτεία συνεχίζει τη λειτουργία τους για να διευκολύνει τους μαθητές, που σε άλλη περίπτωση θα ήσαν υποχρεωμένοι να μετακινούνται σε άλλα σχολεία. Ειδικά προγράμματα εφαρμόζονται εδώ και αρκετά χρόνια για να διευκολύνουν τους μαθητές της μειονότητας να μάθουν την ελληνική γλώσσα, μέσα από ειδικά γραμμένα για αυτούς βιβλία. Σε μειονοτικές περιοχές της Θράκης λειτουργούν 65 νηπιαγωγεία. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση λειτουργούν δύο μειονοτικά Γυμνάσια- Λύκεια στην Κομοτηνή και στην Ξάνθη αντιστοίχως. Τα ιεροσπουδαστήρια ακολουθούν το πρόγραμμα των δημοσίων σχολείων ενώ παράλληλα εκπαιδεύουν τους μαθητές για να αναλάβουν ιερατικά καθήκοντα στα ισλαμικά τεμένη. Μεγάλος αριθμός μουσουλμάνων μαθητών επιλέγει να παρακολουθήσει τη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Το 2008-09 φοιτούν 4.650 μαθητές και μαθήτριες σε δημόσια Γυμνάσια, Γενικά και Επαγγελματικά Λύκεια της Θράκης σε σχέση με τους 3.115 μαθητές και μαθήτριες, που φοίτησαν το 2001-02 (αύξηση 49%). Από το 2007-08 έχει ενταχθεί πιλοτικά σε Γυμνάσια και Λύκεια της Ξάνθης και της Ροδόπης το μάθημα της τουρκικής γλώσσας. Είναι εντυπωσιακό ότι οι γονείς και οι μαθητές τους συνειδητά επιλέγουν όλο και περισσότερο τη στροφή από τη μειονοτική στη δημόσια εκπαίδευση. Αυτό αποδεικνύει τον αυξανόμενο βαθμό εμπιστοσύνης των μειονοτικών προς την Ελληνική πολιτεία και παράλληλα επιβεβαιώνει την ισχυρή επιθυμία των πολιτών της μειονότητας να ενταχθούν πλήρως στην Ευρωπαϊκή κοινωνία και την τοπική αγορά.
Κινητροδοτικά προς αυτή την κατεύθυνση λειτουργεί η επέκταση του μέτρου, που δίνει την δυνατότητα εισόδου των Μουσουλμάνων μαθητών, που αποφοιτούν όχι μόνο από Γενικά αλλά και από Επαγγελματικά Λύκεια στα ΑΕΙ της χώρας κατά 0,5%.

Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση
Η περίοδος 2004-2009 υπήρξε ιδιαιτέρως αποτελεσματική όσον αφορά στην εφαρμογή μιας σύγχρονης ευρωπαϊκού προσανατολισμού μειονοτικής εκπαιδευτικής πολιτικής. Με πρωτοβουλία και του ομιλούντος ως Υφυπουργού Εξωτερικών ή αργότερα Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, ιδρύθηκαν μετά το 2004 τα 33 από τα συνολικά 65 νηπιαγωγεία, που λειτουργούν στη Θράκη στους Νομούς Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου για τους Μουσουλμάνους μαθητές.
Λειτούργησαν 96 ολοήμερα μειονοτικά σχολεία με 196 τμήματα, δηλαδή από το 2004 και μετά αυξήθηκαν κατά 427% τα ολοήμερα μειονοτικά σχολεία και κατά 340% τα αντίστοιχα τμήματα. 80 νέες οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών του μειονοτικού προγράμματος προστέθηκαν στις ήδη υπάρχουσες 250 οργανικές θέσεις (αύξηση κατά 32%). Την περίοδο 2004-08 προσελήφθηκαν 111 μόνιμοι νέοι Μουσουλμάνοι εκπαιδευτικοί (αύξηση κατά 208% σε σχέση με την προηγούμενη τετραετία). Επιπλέον, το 2008-09 προσελήφθησαν συμπληρωματικά 173 Μουσουλμάνοι εκπαιδευτικοί ως αναπληρωτές. Αυξήθηκε η συμμετοχή των Μουσουλμάνων μαθητών στα ολοήμερα μειονοτικά σχολεία σε ποσοστό 145,40% στα τελευταία πέντε χρόνια. 46% αυξήθηκαν κατά την τελευταία τετραετία οι δαπάνες μισθοδοσίας εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και ανέρχονται σε 24.038.000 ευρώ το 2008 από 16.453.000 ευρώ το 2003-04. Οι λειτουργικές δαπάνες που καταβάλλονται από το Υπουργείο Παιδείας στις αιρετές σχολικές εφορείες των μειονοτικών σχολείων αυξήθηκαν από 1.115.000 ευρώ το 2004 σε 1.923.000 ευρώ το 2008, ποσοστό 72,46%. Για την αντιμετώπιση της σχολικής διαρροής σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες Μουσουλμάνων έχουν δαπανηθεί τα τελευταία πέντε έτη 1.200.000 ευρώ. Διανέμονται ετησίως δωρεάν σε όλους τους μαθητές της μειονοτικής εκπαίδευσης 55 τίτλοι ελληνόγλωσσων βιβλίων και 37 τίτλοι τουρκόγλωσσων βιβλίων σε 38.000 αντίτυπα.

Στο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων:
• Δαπανήθηκαν 9.640.000 ευρώ κατά την περίοδο 1996-2004 και 7.350.000 ευρώ την περίοδο 2004-08
• Εκδόθηκαν 55 τίτλοι για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας
• Μετεκπαιδεύθηκαν και απασχολήθηκαν στο πρόγραμμα 800 εκπαιδευτικοί
• Επιμορφώθηκαν με Ειδικές Κινητές Μονάδες εκατοντάδες Μουσουλμάνοι μαθητές ιδίως σε ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές.

Δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Το πιο κρίσιμο στάδιο για την πλήρη εκπαιδευτική ένταξη και κοινωνική ενσωμάτωση των μουσουλμανοπαίδων είναι η φάση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σε αυτή τη φάση εμφανίζονταν επί δεκαετίες τα υψηλότερα ποσοστά σχολικής διαρροής, που αφορούσαν κυρίως τις μαθήτριες. Οι γυναίκες, στην επί δεκαετίες κλειστή και συντηρητική μουσουλμανική κοινωνία, αποθαρρύνονταν για μία σειρά από λόγους να στραφούν στην εκπαίδευση.
Τα τελευταία χρόνια η εξέλιξη της θρακιώτικης κοινωνίας, σε συνδυασμό με τις επίμονες προσπάθειες της ελληνικής πολιτείας, άρχισαν να αντιστρέφουν αυτή την τάση. Το ελληνικό κράτος αύξησε το 2008 κατά 102% τις δαπάνες για τη μεταφορά μουσουλμάνων μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, προκειμένου να κινητροδοτήσει κυρίως τις μουσουλμανίδες, τουρκογενείς ή Πομάκες, των απομακρυσμένων και ορεινών οικισμών να συνεχίσουν τις σπουδές τους στο Γυμνάσιο και το Λύκειο. Το ΥΠΕΠΘ δέχθηκε τη θετική εξαίρεση της βάσης του 10 για τα παιδιά της μειονότητας, ώστε να διευκολύνει την πρόσβασή τους στην ανώτατη εκπαίδευση. Επίσης, επεξέτεινε την ποσόστωση 0,5% για τα μουσουλμανόπαιδα κατά την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ από τα Γενικά Λύκεια, που ίσχυε μέχρι τότε, και για τα ΕΠΑΛ και τις ΕΠΑΣ, όπως και για τους αποφοίτους των ΤΕΕ.
Προκειμένου να ενθαρρυνθεί η πλήρης εκπαιδευτική ένταξη της μειονότητας ξεκίνησε η πιλοτική διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας στα δημόσια Γυμνάσια και Λύκεια. Μέτρο που στην αρχή πολεμήθηκε συστηματικά από αναχρονιστικούς και φοβικούς κύκλους της τουρκικής πολιτικής, που θεώρησαν ότι χάνουν την επιρροή τους σε ένα ζωντανό κομμάτι των μουσουλμάνων της Θράκης. Με την ενθαρρυντική αυτή πολιτική η Ελλάδα πέτυχε τα έτη 2008-2009 να καταπολεμήσει ιδιαίτερα τη σχολική διαρροή των μουσουλμανοπαίδων μαθητριών επιτυγχάνοντας αύξηση εγγραφών στα Γυμνάσια κατά 33% και στα Λύκεια της Θράκης κατά 195%.
Ειδική πολιτική το ίδιο διάστημα ακολουθήθηκε για το τμήμα των μουσουλμανοπαίδων Αθιγγάνων, όπου δόθηκαν επίσης πρόσθετα κίνητρα με ειδικές πολιτικές για την αντιμετώπιση της σχολικής διαρροής, που είναι ιδιαίτερα έντονα.

Ανώτατη Εκπαίδευση
Οι μουσουλμάνοι μαθητές της Θράκης παγίως κατά το παρελθόν επέλεγαν για σπουδές τα τουρκικά Πανεπιστήμια, ενώ ένας σημαντικό ποσοστό κυρίως θρησκευόμενων Πομάκων εστρέφετο σε άλλες μουσουλμανικές χώρες. Η Τουρκία ενθάρρυνε και κινητροδοτούσε με διάφορους τρόπους αυτή τη ροή, επενδύοντας πάνω στην παραγωγή μίας νέας γενιάς επιστημόνων στους οποίους καλλιεργούσε το τουρκικό φρόνημα και στη συνέχεια τους προσανατόλιζε στο να επιστρέψουν στη Θράκη.

Η κατάσταση αυτή αρχίζει να ανατρέπεται από την ώρα που οι ελληνικές κυβερνήσεις παίρνουν την πρωτοβουλία με απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου, να υιοθετήσουν τη θετική διάκριση στην εισαγωγή στα Πανεπιστήμια με ποσοστό 0,5%. Στοιχείο που εκείνη την εποχή θεραπεύει την υστέρηση που εντοπίζονταν στη γνώση της ελληνικής γλώσσας.

Η πολιτική αυτή που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, είχε ως αποτέλεσμα να ανοίξουν οι πόρτες των ελληνικών ΑΕΙ με αποτέλεσμα χριστιανοί και μουσουλμάνοι να συναντηθούν σε μια γόνιμη εκπαιδευτική προσπάθεια που θα οδηγήσει στη διαμόρφωση ελεύθερων συνειδήσεων, που δε χειραγωγούνται από τις εξουσίες και θα εδραιώσει μια νέα νοοτροπία μέσα από μια σύγχρονη παιδεία.

Στην κατεύθυνση αυτή κινήθηκε τα τελευταία χρόνια η Ελληνική Πολιτεία με εξαιρετική επιτυχία. Εκτινάχθηκε το ποσοστό συμμετοχής των μουσουλμανοπαίδων που επέλεξαν να σπουδάσουν στα ελληνικά Πανεπιστήμια και ΤΕΙ. Αυξήθηκε 168% τα τελευταία πέντε χρόνια, διαμορφώνοντας μία νέα δυναμική γενιά, έτοιμη να συμβάλει στην εδραίωση σύγχρονων αντιλήψεων, που θα κλείνουν την πόρτα στους φανατισμούς, τους εθνικισμούς και τους φονταμενταλισμούς και θα προωθούν μία καινούρια ευρωπαϊκή νοοτροπία. Μία νοοτροπία, που θα μεταβάλει τη διαφορετικότητα από μειονέκτημα του χθες σε συγκριτικό πλεονέκτημα του αύριο.

Με αυτή τη νοοτροπία και την αντίληψη η μουσουλμανική μειονότητα και οι επί μέρους πολιτισμικές ή εθνοτικές της υπο-ομάδες είναι βέβαιον ότι θα λειτουργήσουν ως γέφυρα συνεργασίας με γειτονικές αγορές και φιλίας και συνεννόησης με γειτονικές κοινωνίες.

Η πολιτική που υλοποιήσαμε την περίοδο 2004-2009, την τελευταία τετραετία με τη σφοδρή οικονομική κρίση που έπληξε τη χώρα, παρότι πάγωσε ή φρέναρε μια σειρά από πρωτοβουλίες, σε καμία περίπτωση δεν άλλαξε τον προσανατολισμό της ελληνικής πολιτείας. 
Στην κατεύθυνση αυτή συνεχίζουμε επίμονα να εργαζόμαστε, επιδιώκοντας την απομόνωση ακραίων φωνών, την αποδόμηση αναχρονιστικών πολιτικών, την εδραίωση και ανάδειξη της Θράκης ως Πρότυπο Ανοιχτής Δημοκρατικής Κοινωνίας και Σύγχρονης Ευρωπαϊκής Μειονοτικής Πολιτικής.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου