Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Ιαν 2012


  • Από το Μαρικάκι
Τι να σκεφτεί κανείς μετά την συνέντευξη της περασμένης Παρασκεύης όπου το τρίο των επιτηρητών ανακοίνωσε το πωλητήριο των 50δις; Ότι πλέον αφαιρεί και την τελευταία αρμοδιότητα που είχε αφήσει στην αχυροκυβέρνηση Παπανδρέου; Δεν τους εμπιστεύεται καν την επικοινωνική διαχείριση της υλοποίησης του μνημονίου και όσων προβλέπει η δανειακή σύμβαση; Ότι είναι και αυτός ο χειρισμός συνεννοημένος ως μέρος της πρακτικής του (ΠΑ)«σοκ»; Μήπως η «ενόχληση» της κυβέρνησης και του Μega -Πρετεντέρη που ανακατεύονται οι τροικανοί στα «εν οίκω» αποτελεί απλώς κακοστημένο θέατρο, της φτηνιάρικης υποκριτικά σχολής Λοβέρδου; Γιατί, τα παιδιά, αυτά που είπε η τρόικα τα έχουν υπογράψει ερήμην όλων, και της Βουλής και του λαού και του Συντάγματος, κι έχουν παραδεχτεί και οι ίδιοι το καθεστώς «μειωμένης εθνικής κυριαρχίας» που μας επέβαλλαν...
οι υπογραφές τους. Από την άλλη, μήπως δεν είχαμε ξανακούσει από νωρίς να λέγεται από διαφόρους ότι μια «λύση» για την αποπληρωμή του χρέους θα ήταν η αξιοποίηση ολόκληρης της περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου, ύψους περίπου 300δις; (την οποία, βέβαια ο πρωθυπουργός την υπολόγιζε λίγο παρακάτω). Κατά τα άλλα ο πρωθυπουργός βγήκε να διεκδικήσει τις γερμανικές αποζημιώσεις...

Όπως και να’χει ο κόσμος τους έχει πάρει χαμπάρι: το καταλαβαίνει κανείς από τις απλές κουβέντες των διπλανών του που τυχαία θα συλλάβει το αυτί του έως το κίνημα «Δεν πληρώνω» που διογκώνεται και διευρύνεται ως προς τα πεδία δράσης (διόδια, συγκοινωνίες, λογαριασμοί ρεύματος – εν προκειμένω για χιλιάδες νοικοκυριά το «δεν πληρώνω» είναι απλώς όρος επιβίωσης).

Θα φτάσουμε να πούμε δεν πληρώνω και για το χρέος της χώρας; Πολλοί το ελπίζουν, άλλοι πιστεύουν ότι ήδη οι πολίτες αρχίζουν και συνειδητοποιούν αυτή την ανάγκη.

Η αμφισβήτηση της νομιμότητας του χρέους που τα συνήθη υποζύγια αποπληρώνουν (σε χρήμα και δικαιώματα) για λογαριασμό του διαπλεκόμενου πολιτικοεπιχειρηματικού συστήματος (μαζί τα φάγανε) αρχίζει κι επεκτείνεται (η...γλώσσα του «Π» έχει μαλλιάσει σχετικώς, προ των υπογραφών του μνημονίου μάλιστα»).

Πριν από τις γιορτές η Σοφία Σακοράφα στην ομιλία της κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού έθεσε το θέμα της δημιουργίας διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου στα πρότυπα του Εκουαδόρ, η οποία θα έχει την δυνατότητα να ελέγξει όλες τις δανειακές συμβάσεις των τελευταίων δεκαετιών προκειμένου να αξιολογήσει σε ποιο ποσοστό αυτές είναι νόμιμες και σε ποιο βαθμό αποτελούν προϊόν διαφθοράς και άρα πρέπει να μην αναγνωριστούν κι επομένως να μην αποπληρωθούν.

«Η ΕΛΕ, επί της ουσίας», σημείωνε ένα μήνα μετά η ανεξάρτητη βουλευτής σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «ο Δρόμος» (24.01.2011) είναι «ένα τακτικό βήμα στα όρια των αστικών θεσμών και της διαφάνειας και παράλληλα ένα στρατηγικό βήμα συγκρότησης ενός κινήματος με ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά». Εν ολίγοις, μπορεί προς το παρόν να υπάρχει το ζήτημα ποιος και πως θα διαχειριστεί μια πρωτοβουλία του δανειζόμενου για παύση πληρωμών, αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται και δεν θα το μάθεις αν δεν προχωρήσεις. Προσεκτικά πάντα, με την καλύτερη δυνατή οργάνωση και μεθόδευση από την πλευρά των κοινωνικών δυνάμεων...

Η πρόταση προχώρησε σε πρωτοβουλία που κινείται και στο εξωτερικό με ευθύνη των καθηγητών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Στάθη Κουβελάκη και Κώστα Λαπαβίτσα και βρίσκει στήριξη εντός κι εκτός της χώρας από τον Λαφαζάνη, τον Αλαβάνο και τον πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ Σπύρο Παπασπύρο, έως το Νόαμ Τσόμσκι.

Το θέμα όμως για να πετύχει κάτι τέτοιο είναι «να πλαισιωθεί από την ίδια την κοινωνία» όπως σημειώνει η Σακοράφα στην παραπάνω συνέντευξη αλλά και η Νάντια Βαλαβάνη στην κυριακάτικη "Αυγή"...

Μήπως αξίζει διερεύνησης αυτή η πρόταση αντί να παρακολουθούμε τους Πεταλωτήδες, τους Πρετεντέρηδες και το λοιπό σκυλολόι να ενοχλείται όταν χάνει τα δικαιώματά του στην πρωτοκαθεδρία να μας βρίσει και να μας κάνει υποδείξεις "ηθικής" συμπεριφοράς;

Από το Ποντίκι μοντάζ Γρέκι





Ρεσιτάλ «τηλεοπτικής φιλανθρωπίας» από το τρίο ΤΡΕ-ΤΣΙ-ΠΡΕ του μεγάλου καναλιού.
Σκίζανε τα ρούχα τους για τα μνημόνια και τα μεσοπρόθεσμα οι τηλεοπτικοί ήρωες του MEGA.

Τρομοκρατούσανε τους πάντες και τα πάντα, κραδαίνοντας τη δαμόκλεια σπάθη της αδυναμίας του κράτους να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, αν δεν ψηφίζονταν τα μνημόνια…

…Και σήμερα κλαίγανε με κροκοδείλια δάκρυα για το 18,2% των ανέργων και την εξαθλίωση στην οποία οδηγήθηκαν οι Έλληνες από την ανικανότητα της Ελληνικής κυβέρνησης να βρει λύσεις και την αποτυχία της Τρόικας επιτύχει τους στόχους της!

Λοιδορούσαν τον Σαμαρά όταν έλεγε, θα εξηγήσω στους εταίρους μας ότι η πολιτική της λιτότητας που επιβάλουν είναι λάθος…
Κάγχαζαν και πάλι όταν έλεγε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην ανάπτυξη…

…Και σήμερα εξαπέλυσαν τους κεραυνούς τους κατά της πολιτικής λιτότητας και χειροκρότησαν με θαυμασμό τον Ιταλό πρωθυπουργό που όρθωσε το ανάστημά του και τα είπε χύμα στη Μέρκελ για την λανθασμένη πολιτική της λιτότητας που προωθεί η ΕΕ και το ΔΝΤ!

Συγγνώμη ρε παιδιά, πείτε μας σε τι Θεό πιστεύετε; Κι εσείς στο χορό της άθλιας κωλοτούμπας;
Πείτε μας ρε παιδιά, έχετε την εντύπωση ότι πάσχουμε από αλτσχάιμερ ή μας θεωρείτε εντελώς ηλίθιους;

Δυστυχώς, «δε σας μάθανε ακόμη τι θα πει συγγνώμη, σα γυαλί κόβει η ματιά σας, η απάνθρωπη!»

Από τον Χάρρυ Κλυνν μοντάζ Γρέκι



Προσκλητήριο χρέους

Καθήκον κάθε Έλληνα να ξαναγίνει η Ελλάδα χώρα των Ελλήνων. Οι δοσίλογοι, οι πράκτορες και τα λαμόγια θα αποκαλυφθούν όταν όλοι εμείς αποφασίσουμε να ενεργοποιηθούμε, όταν αποφασίσουμε να αφήσουμε τους καναπέδες μας και την επίπλαστη ασφάλειά μας. Η Ελλάδα πρέπει να χαράξει τον δικό της δρόμο, πρέπει να αρχίσει να αποφασίζει για τον εαυτό της και να μην επιτρέψουμε να αποφασίζουν άλλοι για αυτήν.

Οι κάθε είδους κατακτητές, Γερμανοί και λοιποί συνεργάτες τους, πρέπει να φύγουν από την πατρίδα μας όσο το δυνατόν συντομότερα γίνεται αυτό.

Οι συμφωνίες που κάνουν τα υποπόδια των τοκογλύφων, είναι άκυρες εκ του Ελληνικού Συντάγματος, παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο και εκπίπτουν από οποιαδήποτε νομιμότητα έναντι των ανθρωπίνων και των πολιτικών δικαιωμάτων των φυσικών ιδιοκτητών αυτής της πατρίδας που μοιράζεται ως κέρδος σε μία αισχρή παρτίδα κέρδους που έστησαν επαίσχυντοι τραπεζίτες με τους εγχώριους λακέδες τους.

Η Νέα Ελλάδα σημαίνει το εγερτήριο σε όλους, δηλώνοντας πως οι χαμερπείς περιφερόμενοι πολιτικοί του υπό κατοχήν Ελληνικού Κοινοβουλίου, θα αντιμετωπίσουν τους νόμους που καταπάτησαν και το Σύνταγμα που βίασαν με υποδείξεις τραπεζιτών και τοκογλύφων.

Η πατρίδα βρίσκεται υπό κατοχή και χρέος όλων είναι να την απελευθερώσουμε. Αυτοί που υποκρίνονται πως εργάζονται για το καλό μας, υποσκάπτουν κάθε είδους ελευθερία και δικαίωμα που πηγάζουν από το Ελληνικό Σύνταγμα και το Διεθνές Δίκαιο. Η πατρίδα μας καλεί να πράξουμε το καθήκον μας. Η πατρίδα μας καλεί σε εθνική επιστράτευση. Θα απουσιάσει κανείς; Είμαστε βέβαιοι ότι θα είσαστε και θα είμαστε όλοι παρόντες στο εθνικό προσκλητήριο.

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Ελλάδας

Εξαλλοι είναι οι πολιτικοί στην Ευρώπη με τους Ευρωπαίους τραπεζίτες, ιδίως οι Γερμανοί αλλά και όλοι οι άλλοι. Γνωρίζοντας άριστα ότι ολόκληρο το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης παρά τα τρισεκατομμύρια ευρώ που έχουν δώσει οι κυβερνήσεις της ΕΕ για τη στήριξή του και έχοντας επίγνωση του στραγγαλισμού της πραγματικής οικονομίας της Ευρώπης εξαιτίας της άρνησης των τραπεζών να χορηγήσουν επαρκή δάνεια στις επιχειρήσεις και στους πολίτες, άναψαν πράσινο φως στην ΕΚΤ να χορηγήσει μισό τρισεκατομμύριο ευρώ σε 523 ευρωπαϊκές τράπεζες για τρία χρόνια με συμβολικό επιτόκιο 1%. Αυτό έγινε την Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011.

Οι πολιτικοί είχαν την προσδοκία ότι ένα ικανό τμήμα αυτού του σχεδόν τζάμπα χρήματος θα περνούσε στις επιχειρήσεις μέσω τραπεζικών δανείων. Διαψεύστηκαν οικτρά.

Οι τραπεζίτες της Ευρώπης... «τσέπωσαν» ανενδοίαστα το μισό τρισεκατομμύριο ευρώ! Το αποθησαύρισαν για να κάνουν ουσιαστικά δωρεάν την κεφαλαιακή αναπλήρωσή τους και δεν έριξαν, σχηματικά μιλώντας, ούτε ένα ευρώ στη διψασμένη για χρήμα αγορά! Κράτησαν όλα τα λεφτά για τις τράπεζές τους, τινάζοντας έτσι στον αέρα τα σχέδια ενίσχυσης της πραγματικής οικονομίας που κινδυνεύει με ασφυξία λόγω έλλειψης ρευστότητας.

«Οι τράπεζες ματαιώνουν την προσπάθεια της ΕΚΤ να ανοίξει τους κρουνούς των δανείων. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα αποθησαυρίζει τη μεγάλη πλειονότητα του μισού τρισεκατομμυρίου ευρώ που έριξε ο Μάριο Ντράγκι (σ.σ.: ο πρόεδρος της ΕΚΤ) μέσω της ελεύθερης παροχής ρευστότητας», ήταν π.χ. οι χαρακτηριστικοί τίτλοι σχεδόν ολοσέλιδης ανάλυσης για το θέμα αυτό της ισπανικής εφημερίδας «Ελ Παΐς».

«Οι τράπεζες αποθεματοποιούν την ύψους - ρεκόρ ένεση των 489 δισεκατομμυρίων ευρώ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προς το τραπεζικό σύστημα, τορπιλίζοντας τις προσπάθειες των διαμορφωτών της πολιτικής να αποτρέψουν μια δανειακή σύνθλιψη στην Ευρώπη», υπογραμμίζει αρχίζοντας σχετική ανάλυσή του το κορυφαίο αμερικανικό οικονομικό πρακτορείο ειδήσεων Μπλούμπεργκ. «Σχεδόν όλα τα χρήματα που δανείστηκαν σε 523 πιστωτικά ιδρύματα της Ευρωζώνης τον περασμένο μήνα, κατέληξαν πάλι πίσω ως καταθέσεις στην ΕΚΤ αντί να εισρεύσουν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα», προσθέτει.

Τα στοιχεία όντως προκαλούν αναστάτωση. Οπως υπολογίζουν οι οικονομικοί αναλυτές της Μπάρκλεϊς Κάπιταλ, οι τράπεζες χρησιμοποίησαν 296 δισεκατομμύρια ευρώ από το μισό τρισ. που πήραν για να αντικαταστήσουν άλλα, πιο βραχυπρόθεσμα δάνεια που είχαν πάρει από την ΕΚΤ.

Δεν απέμειναν έτσι ούτε 200 δισεκατομμύρια (193 για την ακρίβεια) για να διοχετευθούν στο τραπεζικό σύστημα. Ούτε αυτά όμως τα έριξαν στην αγορά, δίνοντας δάνεια σε επιχειρήσεις και σε μεμονωμένους ανθρώπους. Οπως αναλύαμε προχθές, τα... ξανακατάθεσαν στην ΕΚΤ ως καταθέσεις τους αυτήν τη φορά, επειδή δεν έχουν εμπιστοσύνη να δανείσουν κάποια άλλη τράπεζα - δεν έχουν εμπιστοσύνη ούτε καν στις ίδιες τις τράπεζές τους για να τα κρατήσουν εκεί!

Αυτό αποδεικνύει άλλωστε και το γεγονός ότι οι καταθέσεις των ευρωπαϊκών τραπεζών στην ΕΚΤ ακόμη και για μια μέρα («οβερνάιτ» λέγεται αυτό στη διατραπεζική αγορά), από 223 δισεκατομμύρια ευρώ που ήταν, εκτοξεύτηκαν στα... 486 δισεκατομμύρια μόλις δόθηκαν τα δάνεια του μισού τρισεκατομμυρίου!

Οχι μόνο δηλαδή παρακράτησαν το μισό τρισ. ευρώ οι τραπεζίτες, αλλά απέσυραν και πρόσθετα ποσά από την κυκλοφορία και τα μετέτρεψαν σε αδρανείς καταθέσεις τους στην ΕΚΤ, αν ισχύει ότι όντως ξόδεψαν 300 δισ. για αντικατάσταση παλαιότερων δανείων τους από την ΕΚΤ με νέα, πιο μακροπρόθεσμα.

Η ουσία της υπόθεσης όμως είναι ότι οι Ευρωπαίοι τραπεζίτες «τσέπωσαν» και πάλι ως «δωράκι» μισό τρισεκατομμύριο ευρώ, χωρίς η πραγματική οικονομία να ωφεληθεί στο ελάχιστο.

Με άλλα λόγια, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και η ΕΚΤ συνεχίζουν να τροφοδοτούν το τραπεζικό σύστημα με τρισεκατομμύρια, την ίδια ώρα που λιώνουν εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες με εξοντωτικά προγράμματα λιτότητας. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

Η ΕΚΤ τυπώνει χρήμα, αλλά μόνο για τραπεζίτες

Κολοσσιαίο είναι το ποσό του μισού τρισεκατομμυρίου ευρώ, το οποίο σε μία και μόνη μέρα χορήγησε η ΕΚΤ στις ιδιωτικές τράπεζες. Πρόκειται φυσικά για «τύπωμα χρήματος». Πώς γίνεται όμως να μας λένε οι Γερμανοί ότι απαγορεύεται αυστηρά να δανείσει η ΕΚΤ π.χ. 50 δισ. ευρώ σε ένα κράτος γιατί θα προκληθεί δήθεν πληθωρισμός και θα υποτιμηθεί το ευρώ και την ίδια στιγμή να μην τρέχει τίποτα, να μην προκαλείται κανένας πληθωρισμός και καμιά υποτίμηση, όταν η ΕΚΤ δανείζει... 500 δισ., τα δεκαπλάσια (!), στις τράπεζες; Λιώνουν στη λιτότητα δεκάδες εκατομμύρια Ελληνες, Πορτογάλους, Ιταλούς κ.ά. για να δώσουν δάνεια μερικών δεκάδων δισ. ευρώ και στις τράπεζες δίνουν τζάμπα τα τρισεκατομμύρια. Είναι φανερό ότι μας κοροϊδεύουν!


Το Γαλλικό Βατερλό κάνει την Ευρώπη να τρέμει

Μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση, έλεγε ο Μεγάλος Τιμονιέρης, και φαίνεται ότι τις τελευταίες ημέρες έτσι ακριβώς είναι.

Καταρχήν οι διαπραγματεύσεις για το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων (PSΙ) απέτυχαν και δεν φαίνεται να επαναλαμβάνονται την ερχόμενη Τετάρτη, όπως αναφέρουν κυβερνητικές πληροφορίες

Παράλληλα, όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και η γαλλική τηλεόραση μεταδίδουν ότι αναμένεται η υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Γαλλίας από την Standard & Poor’s. Αντιθέτως η S & P φαίνεται ότι θα διατηρήσει αμετάβλητη την αξιολόγηση της Γερμανίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας και το Λουξεμβούργου.

Για πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας μετά το ναυάγιο των σημερινών διαπραγματεύσεων για το psi, κάνουν λόγο στο μεταξύ οι Financial Times: “Κατέρρευσαν οι σημερινές διαπραγματεύσεις για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Μία αναπάντεχη εξέλιξη η οποία ενδέχεται να καταστήσει την παρούσα ελληνική κυβέρνηση, ως την πρώτη κυβέρνηση ανεπτυγμένης χώρας των τελευταίων 60 ετών που θα υποστεί μία συνολική χρεοκοπία στο δημόσιο χρέος της”, αναφέρεται σε σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά το τέλος των σημερινών συνομιλιών ο επικεφαλής του IIF αναχώρησε πολύ… σκεπτικός από το Μέγαρο Μαξίμου. Μάλιστα, το Reuters επικαλείται δήλωση κυβερνητικού αξιωματούχου (βλέπε Ευ. Βενιζέλο) ο οποίος λέει ότι είναι λιγότερο αισιόδοξος από χθες αλλά ότι θα ήταν καταστροφή να μην κλείσει το PSI.

Η ανακοίνωση του ΙΙF

Η ανακοίνωση της Επιτροπής Διαπραγματεύσεων του ΙΙF αναφέρει: “Οι κύριοι Charles Dallara και Jean Lemierre, συνέχισαν σήμερα τις συζητήσεις τους με τον Έλληνα πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο και τον υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο, για ένα εθελοντικό PSI στη βάση της συμφωνίας των Ευρωπαίων πολιτικών αρχηγών της 26ης και 27ης Οκτωβρίου. Δυστυχώς παρά τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης, η διαπραγμάτευση επί της πρότασης που κατέθεσε η Επιτροπή Διαπραγμάτευσης της Διεθνούς Ένωσης Τραπεζών, η οποία περιλαμβάνει 50% κούρεμα στα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου που κατέχουν οι ιδιώτες επενδυτές και διαγραφή χρέους έως το ύψος των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ, δεν κατέστη δυνατό να τύχει θετικής ανταπόκρισης από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις οι συζητήσεις μεταξύ της Ελλάδας και των αντισυμβαλλόμενων μερών διακόπησαν ώστε να επανεξεταστεί η εθελοντική προσέγγιση στην δρομολογούμενη συμφωνία. Ελπίζουμε πάντως πως η Ελλάδα, με τη βοήθεια της Ευρωζώνης, θα είναι σε θέση να επανέλθει στις συζητήσεις με τον ιδιωτικό τομέα ώστε να καταλήξει σε μια επωφελή για όλες τις πλευρές συμφωνία, σε εθελοντική βάση και στα πλαίσια των συμφωνηθέντων στις 26/27 Οκτωβρίου. Κάτι που θα είναι σε όφελος τόσο της Ελλάδας, όσο και της Ευρωζώνης“.

Κατά την γνώμη μας η ανακοίνωση λέει καθαρά ότι οι συνομιλίες απέτυχαν αφού δεν αναφέρει ημερομηνία επανεκκίνησής τους.( “ελπίζουμε η Ελλάδα να ξαναδιαπραγματευτεί με τον ιδιωτικό τομέα, με στόχο να ολοκληρωθεί μια αμοιβαία αποδεκτή εθελοντική συμφωνία για το χρέος“).

Άλλες πληροφορίες ωστόσο υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα, η ΕΕ και το ΔΝΤ, απειλούν τους ιδιώτες ότι αν δεν εξασφαλισθεί υψηλή συμμετοχή θα επιβάλλουν με νόμο υποχρεωτικό κούρεμα το ύψος του οποίου θα είναι μεγαλύτερο του 50%. Πιέσεις ασκούνται επίσης στα hedge funds που έχουν ποντάρει στα ελληνικά cds και πιέζουν με την σειρά τους για χρεοκοπία της Ελλάδας που θα τους αποφέρει τεράστια κέρδη. Θέλουν να αναγκάσουν δηλαδή όσους διαφωνούν με την ένταξή τους στο κούρεμα, να συμμετάσχουν εθελοντικά.

Σε ανεξάρτητους επενδυτές, όπως hedge funds, ιδιώτες και κρατικά επενδυτικά κεφάλαια (sovereign funds) ανήκουν ελληνικά ομόλογα ονομαστικής αξίας 80 δισ. ευρώ ανήκουν

Κομβικό σημείο της διαπραγμάτευσης είναι και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα η οποία αρνείται να συμμετάσχει στο PSI και να ανταλλάξει τα ελληνικά κρατικά ομόλογα που έχει στην κατοχή της με νέα 20ετούς ή 30ετούς διάρκειας

Πηγές του Reuters στην επιτροπή των πιστωτών αναφέρουν τέλος ότι ”είναι πλέον λιγότερο αισιόδοξοι για μια συμφωνία”. Οι ίδιες προειδοποιούν ότι “μια αποτυχία να συμφωνήσουμε θα είναι καταστροφική για την Ελλάδα και την Ευρώπη”.

Η υποβάθμιση της Γαλλίας

Η υποβάθμιση της Γαλλίας ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου και ίσως είναι η τιμωρία για την αλαζονεία τους. Είναι όμως κι ένα σημάδι ότι η οικονομική κρίση επεκτείνεται και πλήττει και την… ισχυρή γαλλική οικονομία. Επιβεβαιώνει δε ότι οι οίκοι αξιολόγησης είναι πανίσχυροι και παίζουν όποτε θέλουν το παιχνίδια της γάτας με το ποντίκι.

Ίσως, πάντως, είναι και ένα καλό νέο για την κρίση στην Ελλάδα καθώς θα κάνει να καταλάβουν αυτούς που αποφασίζουν ότι πρέπει να βρουν ένα συνολικό σχέδιο επίλυσης του προβλήματος. Με μπαλώματα δε γίνεται απολύτως τίποτε. Άλλωστε, φαίνεται ότι ετοιμάζεται σύντομα και η υποβάθμιση της Γερμανίας, κάτι που φάνηκε από δηλώσεις αξιωματούχων στο Βερολίνο, ότι το τριπλό Α είναι μια φενάκη σε έναν υπερχρεωμένο πλανήτη. Άρα ετοιμάζονται κι αυτοί…

Οι πληροφορίες που έρχονται είναι ραγδαίες καθώς φαίνεται ότι υποβαθμίζονται και οι οικονομίες της Αυστρίας και της Σλοβακίας με την πρώτη να έχει σοβαρά ανοίγματα στις ουγγρικές τράπεζες οι οποίες καταρρέουν. Με το άκουσμα της είδησης για υποβάθμιση της Γαλλίας άρχισαν η κατρακύλα στα χρηματιστήρια του Παρισιού αλλά και στη Wall Street ενώ τα επιτόκια των ισπανικών, ιταλικών και γαλλικών ομολόγων αυξάνονταν σημαντικά, ένδειξη της δυσπιστίας των αγορών απέναντι στην οικονομία των χωρών αυτών.

Σύμφωνα με ανώτατο Ευρωπαίο αξιωματούχο, η S&P θα ανακοινώσει την απόφασή της κατά πάσα πιθανότητα στις 22:00 ώρα Ελλάδος, μετέδωσε το Bloomeberg.




Ευρισκόμενος, ίσως, στις παρυφές της αφέλειας ή και της άγνοιας, με βασανίζουν κάποια διερωτήματα, δηλωτικά της φθοράς των σταθερών της σοβαρότητας σε τούτο τον τόπο. Στη χώρα όπου θάλλει η μηλέα και η πορτοκαλέα, η αλαζονεία, η αμετροέπεια και η αδιαφορία παραγόντων της πολιτικής ζωής είναι αυτοφυή οπωρικά!

Ερώτημα: Γιατί οι πολιτικοί, ανεξαρτήτως κομματικής απόχρωσης, δεν έχουν αντιληφθεί ότι τα σούπερ-μάρκετ και οι συνοικιακές λαϊκές αγορές έχουν μετατραπεί σε χώρους έντονου προβληματισμού και σκεπτικισμού των ανθρώπων του μόχθου; Και, οπωσδήποτε, δεν αναφέρομαι σ’ άλλους χώρους καταναλωτικής «βακχείας» περασμένων εποχών, όπου σήμερα ο… στοχασμός του μέσου Έλληνα προσεγγίζει τη… φιλοσοφική σκέψη! Μήπως, τελικά, οι «κρατούντες» σκέφτονται το… αυτονόητο; Ότι, δηλαδή, το αίτιο που ωθεί στο… φιλοσοφείν ή έστω στη βιοσοφία, που περιέχει εμπειρικούς κανόνες συμπεριφοράς των συνειδήσεων, είναι η… ακρίβεια! Μήπως;

Ερώτημα: Κάποτε οι αρχαίοι Έλληνες στον Μαραθώνα «χρυσοφόρων Μήδων εστόρεσαν δύναμιν». Πώς οι σημερινοί «Μήδοι» «εστόρεσαν» και ισοπέδωσαν των Ελλήνων τη δύναμη; Αυτή την καταναλωτική, έστω, «δύναμη» να αγοράζουν ολόκληρο καρπούζι και όχι το μισό. Να μη μετράνε τις ντομάτες και να μην προσμετράνε το μέγεθος των αγγουριών. Να μην περιφέρονται στις λαϊκές αγορές και να στέκονται μπροστά στους πάγκους, με το βλέμμα καρφωμένο στις τιμές, σαν να βλέπουν κοσμήματα σε βιτρίνα κοσμηματοπωλείου του Κολωνακίου!

Ερώτημα: Πώς μπορεί η πολιτική πρακτική να «εκπίπτει» σε μαγγανεία, που προσπαθεί να δικαιολογεί με τρόπο «μαγικό» τις εκάστοτε επιλογές των όποιων κομματικών σκοπιμοτήτων ή των ορνιθόμυαλων εξουσιολάγνων; Ερώτημα: Είναι δυνατόν το θράσος και η αναλγησία των ιθυνόντων να αθροίζονται, ενώ η σοβαρότητα και η ειλικρίνεια να αφαιρούνται; Και, βέβαια, δεν ζούμε σε μία αταξική κοινωνία, όπου η ανθρώπινη φύση δεν έχει πάθη και αδυναμίες, έτσι ώστε η συλλογική έκφραση, το κράτος, να υπάρχει ως σκιά. Όμως, απ’ αυτό το σημείο, μέχρι να υποτιμάται η νοημοσύνη, να φυλλορροείται η αξιοπρέπεια των πολιτών και να υποθηκεύεται το μέλλον τους η απόσταση είναι μεγάλη…

Είναι ντροπή αυτή η εμμονή των ανθρώπων με το… μετέωρο βήμα στην εξουσία ή των άλλων που προσπαθούν να δρασκελίσουν το κατώφλι της να κοιτάζουν μακριά τη «γραμμή των οριζόντων» και να χάνουν αυτά που μπορούν να βλέπουν με τα μάτια τους. Μια «ηδονική» εμμονή, που καταντά πρόκληση για τους δυσπραγούντες πολίτες. Και είναι επίσης η «εμμονή» στη διαστρέβλωση της πραγματικότητας, που δημιουργεί τελικά τις πεισιθανάτιες πολιτικές φιγούρες…

Οι απλοί πολίτες, παρά την κρίση που ισοπέδωσε το εισόδημά τους, «μαστιγώνονται» από την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια των πολλών επιτηδείων. Κι απλώς γίνονται αποδέκτες υποσχετικής κενολογίας, φληναφημάτων, μιας ατελείωτης πολιτικής φλυαρίας μ’ όλα τα «δομικά» χαρακτηριστικά της μικροαστικής νοοτροπίας. Και, ταυτόχρονα, μετατρέπονται σε παθητικούς θεατές μιας «προκλητικής» πολιτικής, που προσφέρει θέαμα στριπ-τιζ! Που απογυμνώνεται αποκαλυπτικά από οράματα, ιδέες και εφικτούς στόχους, για να «φορέσει» τη… χλαμύδα του λαϊκισμού. Που «στήνει» το… γκρίζο παραπέτασμα των κρίσιμων προβλημάτων, πάνω στο οποίο «σκοντάφτουν» οι απλοί άνθρωποι του μεροκάματου και της μισθοσυντήρητης ζωής. Και πίσω απ’ αυτό το παραπέτασμα της ντροπής να εδρεύει το αυταρχικό ύφος και η νερώνεια αδιαφορία «χορτασμένων» παραγόντων και παραγοντίσκων. Όλων εκείνων που αποδεικνύονται ικανοί στη σκυταλοδρομία του βερμπαλισμού και στην αυστηρή προσαρμογή σε κανόνες, που τα συγκροτημένα συμφέροντα επιβάλλουν. Προσπαθώντας, τελικά, να απαντήσει κανείς σε ερωτήματα σαν τα παραπάνω, δεν μπορεί παρά να αναμοχλεύσει στη μνήμη του τη ρήση του στοχαστή και ποιητή Γ. Σεφέρη: «Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό».

Ο Mohamed Morsi, ένα από τα παλαιότερα μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας

Του Kurt Nimmo για το ιστολόγιο Infowars
Αρχισυντάκτης: Αlex Jones

Σύμφωνα με χθεσινή δήλωση (11/01) της εκπροσώπου Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Victoria Nuland, ο υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, William Burns, συναντήθηκε με τον Mohammed Morsi, ηγέτη του Κόμματος της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης, πολιτικού σκέλους της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο.

Η Nuland χαρακτήρισε τη συνάντηση ως ευκαιρία για ενίσχυση των προσδοκιών των ΗΠΑ ότι τα πολιτικά κόμματα στην Αίγυπτο θα στηρίξουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικαιώματα των γυναικών και την ανεξιθρησκεία, σύμφωνα με δημοσίευμα του Associated Press.

O Burns επισκέφθηκε την Αίγυπτο και μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας πριν συναντηθεί με αντιπροσωπεία του ΔΝΤ, η οποία πρόκειται να συζητήσει την παροχή δανείου 3 δισ. δολαρίων στην Αίγυπτο. Ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών προέτρεψε την βορειοαφρικανική χώρα να συνεργαστεί με το ΔΝΤ.

Η Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι ένα αποδεδειγμένο ατού των αγγλοαμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι τότε Βρετανικές μυστικές υπηρεσίες (Βritish Intelligence) καλλιέργησαν δεσμούς με την Αδελφότητα, πράγμα που έκανε αργότερα και η CIΑ. Στα χρόνια του εθνικιστικού καθεστώτος του Nasser, κατά τη δεκαετία του '50, οι βρετανικές και οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες χρησιμοποίησαν τη Μουσουλμανική Αδελφότητα προκειμένου να υπονομεύσουν το καθεστώς Nasser. H oργάνωση κηρύχθηκε τότε παράνομη και χαρακτηρίστικε ως τρομοκρατική οργάνωση στην Αίγυπτο, αφού αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον λαοφιλή Αιγύπτιο ηγέτη.

Συγκέντρωση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στο Κάιρο, τον περασμένο Απρίλιο

Στο βιβλίο του "A Century of War: Anglo-American Oil Politics and the New World Order" ("Ένας αιώνας πολέμου: η αγγλοαμερικανική πετρελαϊκή πολιτική και η Νέα Τάξη Πραγμάτων"), ο οικονομολόγος και συγγραφέας William Engdahl αποκαλύπτει πώς η Αδελφότητα υποστηρίχθηκε στη σύνοδο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ που έγινε στην Αυστρία τον Μάιο του 1979. Ο Βρετανός εμπειρογνόμωνας σε θέματα που σχετίζονται με το Ισλάμ, Bernard Lewis, δήλωσε σε εκείνη τη Σύνοδο του 1979 ότι η υποστήριξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας θα επιτρέψει στη διεθνή ελίτ να "προωθήσει τη βαλκανιοποίηση ολόκληρης της μουσουλμανικής Μέσης Ανατολής, βάσει των φυλετικών και θρησκευτικών ρηγμάτων που ήδη υπάρχουν", μια προσπάθεια που τελικά οδήγησε στο σημερινό δόγμα της "σύγκρουσης των πολιτισμών".

"Αυτό που είδαμε να εκτυλίσσεται πριν από λίγες ημέρες στη Μέση Ανατολή είναι η "Επανάσταση του Γιασεμιού" στην Τυνησία με τον Μπεν Άλι, τον πρόεδρο εκεί, και τώρα στην Αίγυπτο, με τον Μουμπάρακ, έναν ηγέτη που έχει ξεπεράσει τα 80, χώρες όπου προφανώς τα καθεστώτα δεν είναι ακριβώς το πιο σταθερά που υπάρχουν. Έχουμε, λοιπόν, στο φόντο μια πλήρη κρίση σε εξέλιξη, ενώ παράλληλα καταφθάνει το ΔΝΤ και λέει σε αυτές τις χώρες να καταργήσουν τις κρατικές επιδοτήσεις για την σίτιση των οικονομικά ασθενέστερων πολιτών. Έτσι έχουμε, φυσικά, το εκρηκτικό υπόβαθρο για λαϊκές εξεγέρσεις, ενώ στην καρδιά όλης αυτής της δραστηριότητας βλέπουμε να υπάρχουν αμερικανικές ΜΚΟ με διεθνή δράση, όπως η "Freedom House", που εκπαιδεύουν ακτιβιστές στα συνδικάτα και διάφορους άλλους οργανισμούς, ώστε να απαιτούν δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα και ούτω καθεξής".

H αμερικανική ΜΚΟ "Freedom House" διέψευσε ότι συνεργάζεται στενά με τη CIA, παρόλο που έχει αποδειχθεί ότι έχει χρηματοδοτηθεί: 1) από το Ίδρυμα Ford (το οποίο άρχισε να συνεργάζεται στενά με τη CIA ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '50), 2) από το "Εθνικό Ίδρυμα για τη Δημοκρατία" (National Endowment for Democracy, NED), και 3) από το Ίδρυμα Scaife.

Συνάντηση της Hillary Clinton με αιγυπτιακής καταγωγής μέλη
της ΜΚΟ "Freedom House", τον Μάιο του 2008


O Alan Weinstein, συνιδρυτής του "Εθνικού Ιδρύματος για τη Δημοκρατία" (ΝΕD), παραδέχθηκε το 1991 ότι το ίδρυμα κάνει σήμερα "όλα όσα γινόντουσαν μυστικά από την CIA πριν από 25 χρόνια".
Τέλος, ο Richard Mellon Scaife υπήρξε ιδιοκτήτης του "Forum World Features", ενός πρακτορείου διεθνών ειδήσεων που φέρεται ότι χρησιμοποιήθηκε για τη διάχυση πληροφοριών για λόγους προπαγάνδας με εντολή της CIA.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

William Engdahl: "Ενορχηστρωμένες θύελλες": Ο ρόλος των ΗΠΑ στις "αλυσιδωτές εκρήξεις" σε Τυνησία, Υεμένη και Αίγυπτο

H Αίγυπτος των Μυστικών Υπηρεσιών

Κατακτούν τη Μέση Ανατολή και σειρά έχει ο υπόλοιπος κόσμος

Για τις επόμενες γενιές

Η ρητορική περί της ανάγκης να τηρηθούν τα συμφωνηθέντα με τους δανειστές και άλλοτε εταίρους της χώρας, στη βάση της λογικής ενός μονοδρόμου στον οποίο εισήλθε η Ελλάδα μετά το διάγγελμα του Γιώργου Παπανδρέου στο Καστελόριζο την άνοιξη του 2010, και την ένταξη της χώρας στον μηχανισμό στήριξης του Μνημονίου, εστιάζεται κατά κύριο λόγο στην «εθνική ευκαιρία» να προωθηθούν αλλαγές, τομές και μεταρρυθμίσεις, που θα έπρεπε να έχουμε δρομολογήσει από μόνοι μας, αλλά… προσπερνούσαμε εδώ και πολλές δεκαετίες.

Το επιχείρημα δεν είναι λανθασμένο. Είναι ωστόσο στρεβλωτικό. Επειδή το Μνημόνιο δεν οδηγεί σε τέτοιες μεταρρυθμίσεις. Έχει άκρως υφεσιακό προσανατολισμό, καλλιεργώντας την προσδοκία της διαχείρισης του προβλήματος, δηλαδή της… ολίγον χρεοκοπίας, και όχι την επιθετική αντιμετώπιση του προβλήματος. Με δράσεις ανάπτυξης, αντί για μυωπική προσήλωση σε περιοριστικούς δημοσιονομικούς στόχους, που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας παγκόσμιας οικονομίας σε κρίση.

Η ερώτηση που δεν θέλει κανείς να διατυπώσει, είναι ωστόσο εξαιρετικά κρίσιμη για το εθνικό μέλλον, αφορά στο… πως φτάσαμε ως εδώ. Ποιοι μας οδήγησαν. Για ποιους λόγους. Και για ποιους λόγους, δεν μας επιτρέπουν να βγούμε από το αδιέξοδο.

Μια ερώτηση εξαιρετικά κρίσιμη, έως καθοριστική. Όχι απλά και μόνο για τις επόμενες εκλογές. Αλλά για τις επόμενες γενιές.


Γράφει ο Παν. Γ. Γεωργόπουλος
Ταξίαρχος Πολεμικής Αεροπορίας ε.α.


Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα, εδώ και δυο χρόνια, καλπάζει ασυγκράτητη. Οι πολιτικοί και τα κόμματα που τη δημιούργησαν, συνεχίζουν να μας κυβερνούν. Ένας από τους δημιουργούς της, διορίστηκε μάλιστα πρωθυπουργός μιας trans κυβέρνησης (τρικομματικής), η οποία έχει σκοπό να διαλύσει ότι έχει μείνει ακόμα όρθιο σ’ αυτό τον τόπο και να μας παραδώσει δεμένους χειροπόδαρα στους δανειστές μας. Μια κυβέρνηση που δημιουργήθηκε από την σύμπραξη κομμάτων που μέχρι χθες, έτσι μας άφηναν να πιστεύουμε, είχαν διαφορετική προσέγγιση των πραγμάτων και διαφορετικές πολιτικές απόψεις και αντιλήψεις.

Κόμματα που μέχρι χθες ήταν κατά του μνημονίου και ακολουθούσαν αντιμνημονιακή πολιτική ακολουθούν τώρα τις επιταγές και τις διαθέσεις της συνέχειας μιας μνημονιακής κυβέρνησης, λέγοντας ότι, «δεν είμαστε ούτε συμπολίτευση ούτε αντιπολίτευση», ότι θα γίνουν εκλογές την 19η Φεβρουαρίου και μετά λένε ότι μπορούν να γίνουν αργότερα.

Κόμματα που μιλούσαν για κάθαρση στην πολιτική, τώρα δε βγάζουν κουβέντα, για ατιμωρησία πολιτικών που αποδεδειγμένα έχουν συμμετάσχει σε οικονομικά σκάνδαλα, όταν ακόμα γερμανικό δικαστήριο, έκρινε ενόχους για δωροδοκίες προς Έλληνες κρατικούς λειτουργούς, πρώην στελέχη της Ferrostaal.

Κόμματα που μέχρι χθες είχαν σημαία τους (έτσι έλεγαν) το θέμα λαθρομετανάστευση, τα εθνικά ιδεώδη, τώρα τα ξεχνούν, για να γλύψουν και αυτά το κοκαλάκι της εξουσίας. Κόμματα, που είχαν τάχα ψηλά την οικογένεια, τώρα λένε ότι πρέπει να δώσουμε τις γυναίκες και τα παιδιά μας προκειμένου να πάρουμε τα δάνεια από την τρόικα, αφήνοντας στην άκρη την αξιοπρέπεια του έθνους και των πολιτών.

Κόμματα που δημιούργησαν την κρίση στην Ελλάδα, καταρρακώνοντας τα πάντα, τον κοινωνικό ιστό, την εκπαίδευση, την παιδεία, την υγεία, την αξιοπρέπεια του πολίτη (απόλυση, ανεργία). Κόμματα που καταδικάζουν την ιδιοκτησία (σπίτι αυτοκίνητο). Κόμματα που απαγορεύουν την ελευθερία στην έκφραση και στην διαμαρτυρία (βάφοντας με αίμα τις συγκεντρώσεις). Κόμματα που υπέγραψαν δανειακή σύμβαση γνωρίζοντας ότι παραχωρούν εθνική κυριαρχία. Κόμματα που έχουν καταπατήσει το Σύνταγμα προκειμένου να επιτύχουν στους σκοπούς τους.

Κόμματα που βλέπουν τον πολίτη ως νούμερο στρατοπέδου συγκέντρωσης, τα έσοδα του κράτους ως απλούς αριθμούς σε μια κόλλα χαρτί, που απλά πρέπει να προστεθούν, χωρίς να βλέπουν τις ανθρώπινες υπάρξεις πίσω από αυτούς. Κόμματα που ένα – ένα ξεχωριστά διέλυσαν την Ελλάδα, διατείνονται ότι τώρα μαζί, θα μας σώσουν.

Κόμματα που έχουν κάνει την Ελλάδα το πειραματόζωο της Ευρώπης. Κόμματα που έχουν γράψει τον απλό πολίτη στα παλαιοτέρα των υποδημάτων υπερφορολογώντας τον και δεν υπολογίζουν τις καθημερινές του ανάγκες, την διαβίωση του. Κόμματα που καταδικάζουν τον πολίτη στην εξαθλίωση και τον μαρασμό, αφήνοντας τον έρμαιο στις διαθέσεις του κάθε λαθρομετανάστη και του κάθε κακοποιού στοιχείου, γιατί η Αστυνομία που αριθμεί περίπου 55.000 άτομα, ασχολείται μόνο με την προστασία των πολιτικών από την «αγάπη» του λαού και την καταστολή των αντιδράσεων των πολιτών, αντί να τους προστατεύει.

Κόμματα που ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία τάχα για να μειωθεί το χρέος της χώρας, το οποίο όμως με ένα μαγικό τρόπο αντί να μειώνεται, γιγαντώνεται. Κόμματα που φοβούνται να εκμεταλλευτούν τον υποθαλάσσιο ορυκτό πλούτο της Ελλάδας στο Αιγαίο, για να μη δυσαρεστήσουν τους Τούρκους «φίλους» μας, με τους οποίους ξέρουν μόνο να χορεύουν ζεϊμπέκικα και να κάνουν κουμπαριές.

Κόμματα, που αφήνουν ανεξέλεγκτα τα σύνορα μας και μπαίνουν εξαθλιωμένοι λαθρομετανάστες τους οποίους πρέπει να στεγάσουμε και να ταΐσουμε, κοροϊδεύουν με την κατασκευή φράκτη, ενώ αν είχαν την πολιτική βούληση θα χρησιμοποιούσαν τον στρατό και το ναυτικό ως δυνάμεις αποτροπής.

Κόμματα που στα πλαίσια της πολυπολιτισμικότητας, διαθέτουν χρήματα από το υστέρημα των πολιτών, για την κατασκευή τεμένους. Κόμματα που αφήνουν τους μαθητές χωρίς βιβλία.

Κόμματα που έχουν τους βουλευτές με πολλά προνόμια και υπεράνω νόμων, καλύπτοντας όσους από αυτούς (σύμφωνα με τα γραφόμενα) έχουν μεταφέρει χρήματα στην Ελβετία. Σύμφωνα με την ηλεκτρονική εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ», η Νέα Δημοκρατία, θεωρεί ότι ο περαιτέρω έλεγχος των λογαριασμών των βουλευτών στην Ελβετία, από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής, αποτελεί ταπείνωση για τους βουλευτές!!!!!!!!!.

Κόμματα που εσκεμμένα απαξιώνουν και ταπεινώνουν το προσωπικό των Ένοπλων Δυνάμεων και τις Ένοπλες Δυνάμεις γενικότερα, αφήνοντας την χώρα ευάλωτη στις όποιες διαθέσεις των γειτόνων της. Κόμματα που θυσιάζουν την Ελλάδα, προκειμένου να σωθεί η Ευρώπη. Κόμματα, που αφήνουν έρμαιο στα χέρια της Τουρκίας την Θράκη

Κόμματα που μας έβαλαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ λέγοντας ότι, λύθηκαν όλα μας τα προβλήματα. Κόμματα που ενώ ο λαός στοιβάζεται σε ουρές διανομής φαγητού, σε Εκκλησίες και Δήμους κάνουν πως δε βλέπουν.

Κόμματα άβουλα, που παίρνουν εντολές, από ξένους δυνάστες (τους ονομάζουν εταίρους). Κόμματα που στρέφουν την μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης προκειμένου να επιτύχουν τους σκοπούς τους. Κόμματα που βασίζουν την ύπαρξη τους πάνω σε οικονομικά συμφέροντα. Κόμματα που με την πολιτική και τη συμπεριφορά τους, έκλεισαν κάθε παραγωγική δραστηριότητα στην Ελλάδα με αποτέλεσμα να είμαστε εξαρτώμενοι από το εξωτερικό. Κόμματα που εκμαύλισαν το λαό εξαγοράζοντας την ψήφο του με ρουσφετολογικούς διορισμούς, επιδοτήσεις και δάνεια. Κόμματα που υποθάλπουν την φοροδιαφυγή.

Αυτά τα ίδια κόμματα που μας έφεραν εδώ, θα ζητήσουν όποτε γίνουν (δε τις βλέπω και πολύ κοντά) εκλογές, την ψήφο μας. Θα πουν ότι έκαναν λάθη, αλλά έμαθαν τώρα από αυτά και θα διορθωθούν, θα κλάψουν για να συγκινήσουν το φιλοθεάμον κοινό, θα μεταλλαχθούν στο φιλολαϊκό τους πρόσωπο για να έρθουν κοντά σε κάθε πονεμένο, θα πουν ότι δε γνώριζαν τι έκαναν, νόμιζαν ότι όλα αυτά τα μέτρα ήταν για το καλό μας, θα τα βάλλουν με τα «ξένα κέντρα» λήψης αποφάσεων, «άτιμη κοινωνία» θα έλεγα.

Δυστυχώς αυτή είναι η μοίρα μας, έχουν την εντύπωση όμως, αυτά τα απαξιωμένα από τις εξελίξεις κόμματα ότι, είναι η μοναδική επιλογή και είμαστε υποχρεωμένοι να ψηφίσουμε τους ίδιους. Είναι οι μόνοι που μπορούν να μας καταστρέφουν και να μας σώζουν, να μας πνίγουν και να μας κάνουν τεχνητή αναπνοή, να μας σφάζουν και να μας περιποιούνται, να μας χαστουκίζουν και να μας φιλάνε, να μας βρίζουν και να μας λένε λόγια αγάπης και όλα αυτά ταυτόχρονα.

Οι μόνοι που μας βλέπουν σαν σκυλιά, πετώντας μας ένα κομμάτι κρέας από το πλούσιο τραπέζι τους για να λένε μετά ότι όλοι μαζί τα φάγαμε. Τελικά όλα είναι θέμα επιλογών θα μπορέσουμε να αντιδράσουμε; Θα μπορέσουμε να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι με τις ενέργειες τους μας εξαθλίωσαν; Θα μπορέσουμε εμείς οι πολίτες, να τους κάνουμε να πληρώσουν ακριβά τα λάθη τους που είχαν ως αποτέλεσμα την κατάντια της Ελλάδας και των πολιτών της;



Πάλι, όλοι λένε ότι αποφάσισε να φύγει. Ένα σκηνικό δηλαδή, σχεδόν πανομοιότυπο με εκείνο που διαμορφώθηκε λίγο πριν τον σχηματισμό της κυβέρνησης Παπαδήμου, όταν όλες οι πληροφορίες συνέτειναν στη βεβαιότητα ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είχε αποφασίσει να υποβάλλει την παραίτησή του από την πρωθυπουργία.

Η Ιστορία φυσικά απέδειξε ότι όλοι οι παραπάνω είχαν δίκιο, καθώς ο Γιώργος Παπανδρέου τελικά αποχώρησε από την πρωθυπουργία. Μέχρι όμως να συμβεί αυτό, η αποχώρησή του είχε χάσει τη σημασία της. Όλοι είχαν… κουραστεί να ξενυχτούν, περιμένοντάς τον να ανακοινώσει τις οριστικές αποφάσεις του.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και σήμερα. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Γιώργος Παπανδρέου δεν θα συνεχίσει στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Είναι πολύ πιθανό να υποβάλλει την παραίτησή του από την προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ακόμη και σήμερα, και εν συνεχεία από την ηγεσία του Κινήματος που ίδρυσε ο πατέρας του.

Το ερώτημα ωστόσο είναι ποια διαδικασία θα επιλέξει γι’ αυτόν τον αποχαιρετισμό. Και πόσο θα διαρκέσει χρονικά. Οι αποχρώσες ενδείξεις τείνουν στην κατεύθυνση ότι θα το κάνει πάλι… με τον δικό του τρόπο. Και αφού πρώτα θα έχει εξασφαλίσει την πολιτική και οικογενειακή υστεροφημία του. Επομένως, θα έχει δεσμεύσει τον διάδοχό του.



  • Σπάει στα δυο η “μεγάλη δημοκρατική παράταξη”;
Το έλα να δεις γίνεται αυτή την ώρα στο ΠΑΣΟΚ!

Δυο φορές μίλησαν σήμερα στο τηλέφωνο Παπανδρέου – Βενιζέλος, λίγο πριν την σημερινή συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, με τον Υπουργό Οικονομικών να μην έχει μόνο στο κεφάλι του την αποτυχία του PSI, αλλά και τις προτάσεις του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ που τον έβγαλαν εκτός εαυτού!

O Γ. Παπανδρέου φέρεται να επέμεινε στην αρχική του πρόταση για εκλογή του πρόεδρου του κόμματος από την βάση μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για το PSI και την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης, ενώ στο μόνο που έκανε πίσω είναι στην ημερομηνία εκλογής του νέου προέδρου πριν τις εθνικές εκλογές.

Ο Βενιζέλος επέμενε στην ανάδειξη νέου προέδρου “εδώ και τώρα”.

Μάλιστα, πληροφορίες λένε ότι στο πολιτικό συμβούλιο ο ΓΑΠ είπε πως ισχύει η πρότασή του για δυαρχία, όπως και η πρότασή του για Συνέδριο τον Ιούνιο!

Το έχουμε ξαναγράψει ότι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να αποχωρήσει αν δεν υπογραφεί η νέα δανειακή σύμβαση, που θα νομιμοποιήσει την Νο1 που δεν έχει περάσει καν από τη Βουλή, φεύγοντας ήρεμος ότι κανείς δεν θα τον “πειράξει” μετέπειτα!

Πάντως, στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ αύριο και μεθαύριο λέγεται ότι θα ανοίξει τα χαρτιά του, με μια “έκπληξη”. Αυτή, εκτός από το ενδεχόμενο παραίτησης, είναι και η σύσταση νέου κόμματος στο πρότυπο των “Δημοκρατικών”. (Η είδηση από το Κουρδιστό Πορτοκάλι εδώ)

Το τί θα γίνει στην “μεγάλη δημοκρατική παράταξη” τις επόμενες μέρες ούτε ο Τσακ Νόρις δεν μπορεί να προβλέψει!

Από τη βάση του κόμματος θα γίνει η εκλογή του νέου Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αποφάσισε το Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματος, κάτι το οποίο και θα εισηγηθούν στο Εθνικό Συμβούλιο που ξεκινά αύριο.

Πολιτικό Συμβούλιο ΠΑΣΟΚ:
Νέος Πρόεδρος με ψηφοφορία από τη βάση και πριν τις εθνικές εκλογές


Η ανάδειξη νέου Προέδρου αποφασίστηκε να γίνει πριν τις εθνικές εκλογές, αλλά μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας για το PSI. Το ερώτημα είναι αν εννοούν το “κλείδωμα” του PSI που οι εκτιμήσεις πριν την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων έλεγαν ότι θα γίνει αρχές του Φεβρουαρίου ή στην οριστική του μορφή μετά τη δανειακή σύμβαση στα τέλη Μαρτίου;

Τέλος, αποφασίστηκε η διεξαγωγή Συνεδρίου τον προσεχή Ιούνιο, καθώς και να προηγηθεί των εκλογών προγραμματική συνδιάσκεψη.

Καταλαβαίνετε τί πάρτυ έχει να γίνει από αύριο…



Με πληροφορίες από το οικονομικό ιστολόγιο Zero Hedge 
και το γαλλικό ειδησεογραφικό ιστολόγιο Reseau Voltaire

Τέλος στην κλιμάκωση της κρίσης, λοιπόν, αν και μόνο προσωρινά, καθώς όλα δείχνουν ότι το Ιράν σημειώνει μια "Πύρρειο νίκη".

Η τελευταία είδηση είναι η εξής: "Η επιβολή εμπάργκο από την ΕΕ στο Ιρανικό πετρέλαιο αναβάλλεται για τουλάχιστον 6 μήνες".

Ενώ στις 4/01 είχαμε πληροφορηθεί για την απόφαση της ΕΕ να απαγορεύσει τις εισαγωγές πετρελαίου από το Ιράν, τώρα οι Δυτικοί μοιάζουν να κάνουν πίσω.

Ο λόγος; Επειδή άρχισαν όλοι σιγά σιγά να συνειδητοποιούν ότι μια πιθανή άνοδος στην τιμή του πετρελαίου θα βύθιζε τον κόσμο, που ήδη βρίσκεται στα πρόθυρα ενός οικονομικού κραχ, σε ακόμα βαθύτερη οικονομική ύφεση. Δεν χρειάζεται να έχει κανείς εξειδικευμένες γνώσεις για να το καταλάβει αυτό, αλλά ο πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν προφανώς ανίκανος να το συνειδητοποιήσει, ιδιαίτερα όταν ήλπιζε ότι θα μπορούσε απλά να αντικαταστήσει τις εξαγωγές από το Ιράν με αυτές της καλής συμμάχου του, της Σαουδικής Αραβίας, πράγμα που θα παγίωνε το μονοπώλιο του Ιράν στην ευρωπαϊκή αγορά ακόμα περισσότερο. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι κάποιος απλά εξήγησε στον Ομπάμα ότι ένα εμπάργκο τον Ιανουάριο συν ένας νέος γύρος ποσοτικής χαλάρωσης (QE3) από την Federal Reserve τον Μάρτιο ισούται με τη μη επανεκλογή του στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές.

Σύμφωνα με άλλα δημοσιεύματα, η τιμή του αργού είναι σε πτώση.



Παραθέτουμε ενδιαφέρον απόσπασμα από χθεσινό άρθρο του πρακτορείου Reuters:

Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην Ασία και την Ευρώπη εξέφρασαν χθες, Πέμπτη, την υποστήριξή τους στα σχέδια της Ουάσιγκτον να μειώσει τις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράν, αν και ο φόβος για μια αυτοκαταστροφική συνέχιση της οικονομικής ύφεσης μετριάζει τον ενθουσιασμό για ένα εμπάργκο που αποδείχθηκε ότι δεν επαρκεί να συνετίσει το "απείθαρχο" Ιράν, το οποίο εξακολουθεί να εμμένει στη συνέχιση της ανάπτυξης του πυρηνικού του προγράμματος.

Με χθεσινή της δήλωση (12/01), η Ιαπωνία, η οικονομία της οποίας είναι ήδη σε βαθύ τέλμα μετά από περικοπές στην τροφοδοσία ενέργειάς της μετά το τσουνάμι του περασμένου έτους, δεσμεύτηκε να αναλάβει συγκεκριμένη δράση για τη μείωση των εισαγωγών της σε πετρέλαιο από το Ιράν ως απάντηση στην έκκληση για στήριξη στα σχέδια των ΗΠΑ, μετά από την επίσκεψη στο Τόκιο του Αμερικανού υπουργού Οικονομικών, Timothy Geithner.

Ωστόσο, η υποστήριξη του Τόκιο δεν ήρθε δίχως επιφυλάξεις.

Ο Ιάπωνας υπουργός Οικονομικών, Jun Azumi, ανέφερε σε δήλωσή του ότι η χώρα του εισάγει το 10% του πετρελαίου της από το Ιράν. "Θα θέλαμε να αναλάβουμε αποφασιστική δράση ώστε να οδηγηθούμε σε περαιτέρω μείωση των εισαγωγών, πάντα βάσει ενός προγράμματος", είπε ο Azumi. Ωστόσο, τόνισε: "Αλλά η ζημιά που θα προκαλέσει μια απόλυτη διακοπή των εισαγωγών θα είναι τεράστια για την Ιαπωνία".

Όσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, απέδειξε ότι είναι ο πιο ένθερμος υποστηρικτής του σχεδίου για την εφαρμογή πιέσεων των ΗΠΑ στο Ιράν. Οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ αναμένεται να συμφωνήσουν επίσημα για την απαγόρευση εισαγωγών ιρανικού αργού πετρελαίου στις 23 Ιανουαρίου.

Παρ' όλα αυτά, ακόμη και στην ΕΕ, όπου οι κυβερνήσεις των χωρών-μελών συμμερίζονται σε μεγάλο βαθμό τις ανησυχίες του Ισραήλ και της Ουάσιγκτον για τις πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν, εκφράζονται ενδοιασμοί και τα κράτη-μέλη αναζητούν τρόπους με τους οποίους θα μπορέσουν να περιοριστούν οι οδυνηρές επιπτώσεις από ένα εμπάργκο στο Ιράν.

Ο Mike Wittner, στέλεχος της Societe Generale, δήλωσε στο Reuters: "Αναμένουμε μια αργή και σταδιακή εφαρμογή ενός σχεδίου, το οποίο τελικά θα εξελιχθεί σε πλήρες εμπάργκο. Η Ευρώπη έχει τις ίδιες ανησυχίες γύρω από την εύθραυστη οικονομία της και μια ραγδαία αύξηση των τιμών του πετρελαίου, όπως και οι ΗΠΑ. Ίσως οι ανησυχίες των Ευρωπαίων να είναι ακόμη μεγαλύτερες".

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές του Reuters, oι επιχειρήσεις στις χώρες που είναι οι κυριότεροι εισαγωγείς πετρελαίου από το Ιράν στην ΕΕ, Ιταλία, Ισπανία και Ελλάδα, και υφίστανται αυτή τη στιγμή τη οξύτερες επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη, έχουν πρόσφατα παρατείνει τις υπάρχουσες συμφωνίες εισαγωγής πετρελαίου από Ιράν, με την ελπίδα ότι τουλάχιστον θα καθυστερήσουν τις επιπτώσεις από το ενδεχόμενο ενός εμπάργκο για τους επόμενους μήνες.


Ωστόσο, μια άλλη, διεισδυτικότερη ίσως ματιά στις εξελίξεις είχε ο αρχισυντάκτης του γαλλικού ιστολογίου Reseau Voltaire (Voltaire Network), Thierry Meyssan, o oποίος ήδη από τις 6/01, δύο μέρες μετά την ανακοίνωση για το εμπάργκο από την ΕΕ, δημοσίευσε άρθρο με τίτλο "Οι Δυτικοί βάζουν προσωρινά στο συρτάρι τα σχέδιά τους για αλλαγή καθεστώτος σε Συρία και Ιράν".

"Η μακροχρόνια εφαρμογή του σχεδίου και το μεγάλο ύψος των επενδύσεων κεφαλαίων που απαιτούνται για την έναρξη του έργου κατασκευής αγωγού φυσικού αερίου, ο οποίος θεωρείται απαραίτητος ώστε να να καλυφθεί η μεγάλη ζήτηση ενεργειακών πόρων στην Ευρώπη και να διαφοροποιηθούν οι πηγές εφοδιασμού, αποκαλύπτουν πολλά για τις φιλοδοξίες των Δυτικών στην περιοχή.

Όλα πλέον δείχνουν ότι το αμερικανικό σχέδιο "Nabucco", το οποίο προορίζεται να συνδέσει την Τουρκία με την Κεντρική Ευρώπη, και του οποίου η αποδοτικότητα βασιζόταν σε μια αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν (την κύρια πηγή εφοδιασμού σύμφωνα με αυτό το έργο) αρχίζει να ξεθωριάζει.

Αυτό που παραβλέπουν πολλοί αναλυτές είναι το γεγονός ότι το Ιράν, το Ιράκ και η Συρία συμφώνησαν τον Αύγουστο του 2011 σε μια κοινή διαδρομή που θα συνδέει τις τρείς χώρες και θα εκτείνεται μέχρι τις ακτές της Μεσογείου, παρακάμπτοντας την Τουρκία.

Λαμβάνοντας υπόψη την εν λόγω απόφαση, η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, μια δευτερεύουσα πηγή και "παίκτης" στο έργο "Nabucco", έχουν εν τω μεταξύ συνάψει συμφωνία για την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου που θα συνδέει τις δύο αυτές χώρες.

Η επιλογή να ξεκινήσει μια τόσο μεγάλου ύψους επένδυση υποδηλώνει την αλλαγή σχεδίων της "αυτοκρατορίας" για την ανατροπή των κυβερνήσεων του Ιράν και της Συρίας, τουλάχιστον για το επόμενο (βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο) διάστημα".


Χαμός μεγάλος γίνεται με το ζήτημα του 13ου και του 14ου μισθού.

Πέφτουν κορμιά.

Και δικαίως.

Διότι ξαφνικά, σύμφωνα με την τρόικα και τους τεχνοκράτες, για όλα τα δεινά φταίνε οι … ιδιωτικοί υπάλληλοι.

Και μόλις τους καθαρίσουν σαν τα αυγά, θα ακολουθήσουν οι συνταξιούχοι.

Η χρόνια πικρία μας εναντίον των «καρεκλοκένταυρων», επιτέλους δικαιώθηκε.

Μειώσεις μισθών, μετατάξεις, εφεδρείες, αναγκαστικές συνταξιοδοτήσεις, και τώρα απολύσεις.

Ποια μονιμότητα και πράσινα άλογα;

Ο κοινωνικός αυτοματισμός κυριάρχησε, άσχετα αν δεν ήταν τόσο αυτόματος όσο σχεδιασμένος, και πολύ καλά μάλιστα.

Εμείς τα λέγαμε από τότε, αλλά ποιος μας άκουγε;

Όλα βαίνουν σύμφωνα με την διάσημη ρήση του πάστορα Martin Niemmoler, «πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές….», και τώρα φαίνεται πως πλησιάζουμε στη φάση του «ποιος θα υπερασπιστεί εμένα, αφού δεν έμεινε κανείς….».

Και πράγματι, πέφτουν κάποιες ντουφεκιές, αλλά πιο πολύ για την τιμή των όπλων.

Γιατί να ξεσηκωθεί ο κόσμος, και η κοινωνία;

Για τους έξτρα μισθούς των ιδιωτικών υπαλλήλων;

Αφού αυτοί έκαναν την πάπια, όταν στο στόχαστρο της τρόικας ήταν οι δημόσιοι υπάλληλοι… Έχει ο καιρός γυρίσματα.

Ποιος άλλος να τους στηρίξει λοιπόν; Οι ήδη άνεργοι; Χλωμό το βλέπω…

Τώρα λοιπόν, που ήρθε και η δική τους σειρά, αισθάνονται κι αυτοί το αγγούρι.

Και όχι τόσο αυτό της τρόικας, όσο της απουσίας στήριξης και αλληλεγγύης από την υπόλοιπη ελληνική κοινωνία.

Αυτήν που άλλωστε αποτελείται κυρίως από δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους. Από μισθωτούς δηλαδή (και ανέργους).

Που αφού τους έβαλαν να φαγωθούν μεταξύ τους, τους απομόνωσαν, και τους έφεραν εκεί που ήθελαν.

Στον τοίχο, και στα έξι μέτρα.

Όπως άρχισαν λοιπόν οι δημόσιοι υπάλληλοι, να λένε δόξα το Θεό που δεν τους απολύουν αδιάβαστους, έτσι σε λίγο θα λένε και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι: «βρε, ας παίρνω €600, και ποιος τα χέζει τα δώρα»!

Και μετά θα πάμε, συντεταγμένα και καμαρωτά, στους υπόλοιπους «χαραμοφάηδες» που απαρτίζουν την χρεοκοπημένη χώρα μας: Τους συνταξιούχους!

Αυτούς τους άθλιους, που δεν παράγουν τίποτα!

Που αποτελούν δημοσιονομικά βαρίδια.

Αυτοί και αν θα πάνε άκλαυτοι…

Να δούμε στο τέλος ποιος θα μείνει όρθιος.

Σίγουρα τα λαμόγια, οι φοροφυγάδες, και οι πάσης φύσεως «παίκτες».

Έτσι κι αλλιώς, στην κοινωνία που μας προετοιμάζουν, κουμάντο θα κάνουν οι μαυραγορίτες.

Οι υπόλοιποι στα τάρταρα…

Ο Θεός να βάλει το χέρι του…

Strange Attractor




Ανήσυχοι είναι οι Αλβανοί στη βόρεια Ελλάδα, οι οποίοι λόγω κρίσης ετοιμάζονται να γυρίσουν πίσω στη πατρίδα τους. Αυτό αναφέρει άρθρο του Economist το οποίο θα δημοσιευτεί στην έντυπη έκδοσή του στις 14 Ιανουαρίου.

Το δημοσίευμα ξεκινά περιγράφοντας μια χαρακτηριστική εικόνα: Αλβανοί μαθητές έξω από το σχολείο της Θεσσαλονίκης μιλούν ελληνικά καθώς δεν έχουν πάει ποτέ στη πατρίδα τους, ενώ οι γονείς τους μιλούν αλβανικά.

Τώρα όμως η κρίση τους εξαναγκάζει στο να γυρίσουν στην Αλβανία. Μάλιστα, όπως αναφέρει το άρθρο, αρκετοί Αλβανοί έχουν ήδη μεταφέρει τις οικονομίες του σε τράπεζες στην Αλβανία, φοβούμενοι για το τι θα γίνει εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ.

"Αρκετοί Αλβανοί έχουν εγκαταλείψει την Ελλάδα, πολλοί σχεδιάζουν να φύγουν και όλοι συζητάνε για αυτό", τονίζει η Βαλμπόνα Χουστούνα, δασκάλα.

Παράλληλα, δεν είναι λίγες και οι ελληνικές επιχειρήσεις που έχουν πάει στην Αλβανία όπου δουλεύουν εκεί έμπιστα άτομα αλβανικής καταγωγής με τα οποία συνεργαζόντουσαν οι Έλληνες όταν ήταν εκείνοι ακόμα εδώ.

Μεταξύ άλλων, το άρθρο αναφέρει πως η τελευταία απογραφή στην Αλβανία έδειξε ότι ο πληθυσμός έχει μειωθεί κατά 7,7% μέσα σε μια δεκαετία και πως περίπου 1,4 εκατομμύρια Αλβανοί έχουν μεταναστεύσει στην Ελλάδα, μέσα στα τελευταία 20 χρόνια.

Ωστόσο κάτι τέτοιο αναμένεται να αλλάξει αφού η ανεργία αναγκάζει τους Αλβανούς να επιστρέψουν στη πατρίδα τους.

Το δημοσίευμα σημειώνει δε πως δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία που να καταγράφουν πόσοι Αλβανοί επαναπατρίστηκαν, και οι αρχές της Αλβανίας από την πλευρά τους ισχυρίζονται ότι είναι πολύ λίγοι.


Η εποχή είναι άδικη. Ψάχνεις για άγκυρες. Για μια σταθερά που να θυμίζει τον παλιό κόσμο, ναι αυτόν που κράζαμε. Αν και δεν είμαι σίγουρος, κατά πόσο η γνώση ότι ο παλιός κόσμος μας οδήγησε εδώ, θα μας κάνει σοφότερους ώστε να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Οι ακραίες συνθήκες, γεννούν ακραίες συμπεριφορές. Η εγκληματικότητα αυξάνεται. Σου λένε φταίνε οι μετανάστες.

Αυξάνονται οι άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια, οι άνθρωποι που πεινάνε. Δεν στο λένε ευθέως, αλλά υπονοούν ότι πάντα υπήρχαν. Αυξάνονται οι άνεργοι, οι άστεγοι, όλοι αποκτούν ένα στερητικό α- ως χαρακτηριστικό. Βλέπω πολλά νεύρα στους γύρω. Τα πιο επιθετικά ένστικτα βγαίνουν στην επιφάνεια, όταν η επιβίωση έρχεται στο προσκήνιο. Παρατηρείται ο παραλογισμός του τραμπούκου, η αγένεια, τα ξεσπάσματα και η κατάθλιψη.

Βλέπεις τα γραβατωμένα καθάρματα να καθορίζουν ζητήματα της ζωής μας. Γιατί κανείς δεν αντιδρά; Γιατί δεν αντιδρά απέναντι στον μικρόκοσμό του πρωτίστως; Δικαιοσύνη δεν υπάρχει. Δεν βλέπω πουθενά να αποδίδεται, σε καμία έκφανση της δημόσιας ζωής. Πως μπορεί λοιπόν κάποιος να μείνει ψύχραιμος μέσα σ’ αυτή την θύελλα; Δύσκολα θα βγει αυτός ο χειμώνας. Όσο για το τι μπορεί να συμβεί τους επόμενους μήνες, πραγματικά με τρομάζει. Αυτοί που πεινάνε, που εξαθλιώθηκαν, που προδόθηκαν, που περιθωριοποιήθηκαν, είναι δυνατόν να υπομένουν ες αεί τις συνέπειες του καπιταλισμού της καταστροφής;

Νιώθεις τυχερός αν έχεις ένα σπιτάκι, ένα πιάτο φαγητό και κάτι για να θερμανθείς πλέον. Εκεί μας κατάντησαν. Από την άλλη βέβαια ίσως είναι μια ευκαιρία να επανεκτιμήσουμε πράγματα. Να πετάξουμε τα περιττά. Το πιο τραγικό απ’ όλα είναι ότι υπάρχουν ακόμη υποστηρικτές των κομμάτων, των καναλιών και του σάπιου συστήματος που αποδεδειγμένα απέτυχε σε κάθε γωνιά του κόσμου. Οδηγούμαστε σε μια βίαιη έκρηξη, Κάποιοι το εύχονται, κάποιοι το φοβούνται, μερικοί περιμένουν να λύσουν τα προβλήματά τους μέσω των… εκλογών.

Υπάρχουν και αναίμακτοι τρόποι σύγκρουσης. Ο εξής ένας: Καμία στήριξη και συνεργασία με το σύστημα. Τι σημαίνει αυτό; Δεν πηγαίνει κανένας στην δουλειά του, παραλύουν τα πάντα, δεν πληρώνουμε τίποτα το οποίο θα επιβαρύνει την δυνατότητά μας να ζήσουμε. Εύκολο, αλλά θέλει θάρρος. Πόσοι διατίθενται να εγκαταλείψουν την βολή τους; Ελπίζω να μην φτάσουμε στο σημείο να φάμε ο ένας τον άλλον. Η ανθρωποφαγία έγινε τάση τελευταία. Γιατί όχι τίποτα άλλο, αλλά πλέον έχουμε γίνει τελείως άγευστοι.


Τα επώδυνα αποτελέσματα της διετούς μνημονιακής λιτότητας στη χώρα μας είναι πλέον προφανή. Εξαιρετικά υψηλή ανεργία, λουκέτα σε χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, πτωχοποίηση μεγάλου τμήματος της πάλαι ποτέ μεσαίας τάξης, αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού. Και όλα αυτά χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Το χρεοκοπημένο, διεφθαρμένο και ανάπηρο κράτος μας, αντί να βελτιώσει τη θέση του μέσα από την εκτεταμένη, συνεχή και ανελέητη φορολόγηση επιχειρήσεων και ιδιωτών, κατά κοινή παραδοχή βρίσκεται σήμερα σε δυσμενέστερη θέση από αυτήν που το οδήγησε στο πρώτο Μνημόνιο. Και το χειρότερο είναι ότι έχει «μολύνει» σε μεγάλο βαθμό την ιδιωτική οικονομία, οδηγώντας την -με τις φοροεπιδρομές, αλλά και με τα χρονίζοντα χρέη του προς αυτήν- σε πραγματική ασφυξία.

Την θλιβερή εικόνα συμπληρώνει και καθιστά ακόμη πιο τραγική το γεγονός ότι το ίδιο το κράτος δεν κατέβαλε μέχρι σήμερα μια ειλικρινή, ουσιαστική και γενναία προσπάθεια περιστολής των υπέρογκων δαπανών του, συγκράτησης της συνεχιζόμενης σπατάλης του και εκσυγχρονισμού της προβληματικής λειτουργίας του. Οι κομματικοί στρατοί που «κατέλαβαν» την κρατική μηχανή και τις παραφυάδες της, από το 1974 μέχρι και σήμερα, εξακολουθούν να λειτουργούν σε πλήρη ανάπτυξη και να «λυμαίνονται» τον δημόσιο τομέα, παρεμποδίζοντας κάθε υγιή πρωτοβουλία εξορθολογισμού του κόστους και του τρόπου λειτουργίας του. Και οι ηγεσίες των κομμάτων εξουσίας, που εξέθρεψαν επί δεκαετίες αυτό το αδηφάγο και διεφθαρμένο «τέρας» του κρατικού μηχανισμού, εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να το συντηρούν, αποφεύγοντας επιμελώς, για λόγους πολιτικού κόστους, να συγκρουστούν με τις κατεστημένες, συντεχνιακές λογικές και πρακτικές, που έφθασαν την Ελλάδα στο παρά πέντε της πτώχευσης.

Με τον τρόπο αυτό, οδηγούν τη χώρα αναπόδραστα και με βήμα ταχύ προς τον γκρεμό, πνίγοντας και ό,τι υγιές υπάρχει και κινείται στον χώρο της ιδιωτικής οικονομίας. Είναι εξόχως χαρακτηριστικό ότι καθημερινά κλείνουν εκατοντάδες κερδοφόρες, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, όχι επειδή οι ίδιες απέτυχαν, αλλά γιατί το κράτος τούς οφείλει χρήματα, τα οποία αρνείται ακόμη και να συμψηφίσει με τις δικές τους -συνήθως μικρότερες-οφειλές! Και βέβαια, είναι επίσης κοινό μυστικό στην αγορά ότι πολλές υγιείς εταιρείες κλείνουν και χιλιάδες θέσεις εργασίας χάνονται λόγω της αδυναμίας του τραπεζικού μας συστήματος να τους παράσχει στοιχειώδη ρευστότητα, ενώ έχουν όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Την ίδια στιγμή που το διεφθαρμένο κράτος μας τους απομυζά και τα τελευταία ευρώ από το ταμείο τους, για να τα «εξαφανίσει» στις μαύρες τρύπες της διαφθοράς...

Την απελπισία των Ελλήνων επιτείνει το γεγονός ότι κανείς δεν παρουσιάζει σήμερα ένα ολοκληρωμένο και πειστικό σχέδιο διόρθωσης των αδικιών και -σταδιακής, έστω- ανάπτυξης της οικονομίας μας.

Οι έντιμοι και ειλικρινείς φορολογούμενοι, τα συνήθη... υποζύγια, στενάζουν. Αισθάνονται «βλάκες», βλέποντας δίπλα τους να συνεχίζεται το άγριο πάρτι της φοροδιαφυγής, με τα μεγάλα ψάρια να σκίζουν τα δίχτυα της εφορίας και το όργιο της κρατικής σπατάλης, με τους διεφθαρμένους δημόσιους λειτουργούς να πλουτίζουν κόντρα στην κρίση. Οι πολίτες νιώθουν, εκτός από τις τσέπες τους, να στεγνώνουν και οι ψυχές τους! Η αδικία τους πνίγει περισσότερο και από την ανέχεια. Ζητούν δικαιοσύνη! Και η εικόνα των επίορκων πολιτικών, που ενώ καταλήστευσαν το δημόσιο χρήμα εξακολουθούν να κυκλοφορούν ελεύθεροι και... ωραίοι, κουνώντας μας μάλιστα προκλητικά το δάκτυλο ή παραδίδοντάς μας μαθήματα πολιτικής και οικονομίας, εξοργίζει τους Έλληνες διπλά! Αυτό το αίσθημα της αδικίας, που γεννά πλέον την αγανάκτηση, αποτελεί πραγματική βόμβα στα θεμέλια της κοινωνικής ειρήνης και συνοχής. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν οι πολιτικοί, τόσο το καλύτερο... Και για τους ίδιους και, κυρίως, για τη χώρα!



Με ιδιαίτερη έκπληξη διάβασα τη σκανδαλώδη ανάθεση διαχείρισης του ξενοδοχείου Macedonia Palace, στον νυν επιχειρηματία κ. Δασκαλαντωνάκη, από τη διοίκηση του Ι Κ Α (απόφαση ΔΣ της 30-12-11)!!! Τη στιγμή που οι Έλληνες πολίτες αγωνιούσαν για την εργασιακή εφεδρεία, για τις κομμένες συντάξεις, για την ανεργία των παιδιών τους, ο Διοικητής του ΙΚΑ και Γενικός Διευθυντής του ΠΑΣΟΚ κ. Ροβέρτος Σπυρόπουλος ανέθετε την διαχείριση του εν λόγω ξενοδοχείου και για 9 μήνες, στον επιχειρηματία που είχε καταγγείλει τη σύμβαση του…

Η μηνιαία μίσθωση ανέρχεται στο εξωφρενικό ποσό των 5.000 ευρώ μηνιαίως!!! Απορώ με την υποκρισία τους, να χρησιμοποιούν τους εργαζομένους απειλώντας τους με ανεργία αν έκλεινε το ξενοδοχείο. Άραγε, ποιος θα επιθυμούσε κάτι τέτοιο, την ώρα που η χώρα μας είναι σε βαθιά ύφεση; Ρωτήθηκε η Ένωση Ξενοδόχων νομού Θεσσαλονίκης και ποια είναι η θέση της;

Κάποιοι δεν έχουν αντιληφθεί ότι ο λαός είναι σε οριακό σημείο και μόνο τέτοιες μεθοδεύσεις δεν ανέχεται!! Οφείλουμε να αντιδράσουμε και να απομονώσουμε πρόσωπα και τακτικές που δεν συνάδουν με την Ελλάδα που ονειρευόμαστε! Επιθυμούμε αξιοκρατία και διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα. Οι αρχές της πόλης ταυτίστηκαν με τη λογική αυτής της λύσης και θέλω να πιστεύω ότι έκαναν λάθος εκτιμήσεις!!!

Σεβασμό στους εργαζομένους και στο καθαρό ‘’επιχειρείν’’! Δουλειές για όλους χωρίς διακρίσεις και υπόγειες συνεννοήσεις. Δεν θα ήθελα να ορίζουν τις τύχες μας τρίγωνα αμαρτίας, όπως αυτά που χάρισαν το ξενοδοχείο ( Υπουργός και Υφυπουργός Τουρισμού- Αν. Υπουργός Περιβάλλοντος και γαμπρός του κ. Δασκαλαντωνάκη - Διοικητής του ΙΚΑ και Γενικός Διευθυντής του ΠΑΣΟΚ)!!!

Το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα αδυνατεί να σταθεί στα πόδια του και βουλιάζει στα λάθη του. Προτεραιότητα στους έντιμους και άφθαρτους πολιτικούς!!

Κωνσταντίνος Σ. Μαργαρίτης
Δημοσιογράφος



  • Γράφει ο Τέρενς Κουίκ
Αργά ή γρήγορα, είτε πιάσουν τα κολπάκια του είτε όχι για να μείνει όσο γίνεται περισσότερο ακόμα στην προεδρική καρέκλα του ΠΑΣΟΚ, ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου θα αποχωρήσει νομοτελειακά και από το κόμμα του πατέρα του και από την πολιτική σκηνή της Ελλάδας.

Το τι θα πράξει μελλοντικά λίγο μας ενδιαφέρει. Θα μπορούσαμε εύκολα να του ευχηθούμε καλό ταξίδι όπου κι αν πάει, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να του υπενθυμίσουμε ότι υπάρχει το πολύ ζωηρό μετεκλογικό ενδεχόμενο να πρέπει να μείνει εδώ, αφού κάποιοι από τώρα σκέφτονται να του ζητήσουν να απολογηθεί για μια σειρά πράξεων που τραυμάτισαν ανεπανόρθωτα την Ελλάδα. Όχι μόνο εκείνος, αλλά και οι συνυπηρετήσαντες με αυτόν, με ομόφωνη στήριξή τους στις αποφάσεις του.

Παρενθετικά, να επισημάνω ότι δεν υπήρξε η παραμικρή διάψευση ή αντίδραση σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας Το Παρόν, που ανέφερε ότι ο Παπανδρέου, για να φύγει από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, ζητά πρώτα να έχει εγγυήσεις ότι δεν θα κυνηγηθεί για τις βλαπτικές πράξεις της διακυβέρνησής του, που του καταμαρτυρούν πλέον και πολλοί εκ των «πράσινων συντρόφων» του.

Ποιες είναι αυτές οι βλαπτικές πράξεις; Όσες βιώνει ο ελληνικός λαός από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι σήμερα, με πύρινες... ουρές που θα φτάσουν μέχρι τη δεκαετία του 2020.

Αλλά είναι μόνο αυτές που θα πρέπει να καταγραφούν στον πολιτικό φάκελο του πιο αποτυχημένου εκλεγμένου πρωθυπουργού όλων των εποχών, αφού η θητεία του κράτησε μόλις είκοσι πέντε μήνες και κάτι ημέρες, αποχωρώντας από τη θέση του με την πλήρη κατακραυγή ακόμα και εκείνων που τον εμπιστεύτηκαν και τον ψήφισαν;

Ασφαλώς όχι.

Σε αδρές γραμμές, σε μεγάλες επικεφαλίδες, ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου στη θητεία του ως πολιτικού –και, μάλιστα, σε καρέκλες υψηλής ευθύνης– χρεώ νεται με τις εξής τρεις πολύ σημαντικές υπογραφές:

1. Το 2002, ως υπουργός Εξωτερικών, υπέγραψε τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ελεύθερη εισαγωγή αγροτικών προϊόντων από τρίτες χώρες.

2. Το 2003, ως υπουργός Εξωτερικών, υπέγραψε τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη «χωματερή» των λαθρομεταναστών, που ακούει στο όνομα «Δουβλίνο ΙΙ».

3. Το 2010, ως πρωθυπουργός, έδωσε το «πράσινο φως» για να υπογραφούν το Μνημόνιο 1 και η πρώτη Δανειακή Σύμβαση με το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ.

Στην πρώτη περίπτωση,ο Γεωργιος Ανδρέα Παπανδρέου έβαλε ουσιαστικά την υπογραφή του για την οριστική «ταφόπλακα» των ελληνικών αγροτικών ή θαλάσσιων προϊόντων, αφού –ενδεικτικά αναφέρω ορισμένα– οι πατάτες Αιγύπτου, τα λεμόνια Τουρκίας, οι πορτοκαλοχυμοί Χιλής, οι ντομάτες Συρίας, τα ψάρια Μαρόκου, ο κρόκος Ιράν, το ρύζι Ινδίας ή Κίνας κ.λπ. κατέκλυσαν την αγορά σε τιμές ισοπεδωτικές, εφόσον ισοπεδωτικά είναι και τα μεροκάματα εκείνων που τα καλλιεργούν και τα παράγουν στις χώρες τους.

Η συγκεκριμένη υπογραφή του ΓΑΠ ήταν σαφές ότι ευνοούσε μόνο όλες εκείνες τις χώρες της Ευρωζώνης που δεν έχουν αγροτική παραγωγή και ήθελαν να ψωνίζουν πιο φτηνά από τρίτους, αντί από τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Η συμφωνία του 2002 λύγισε τους πάντες στην ελληνική ύπαιθρο. Ο ΓΑΠ, για μια ακόμα φορά, υπηρέτησε στη συγκεκριμένη περίπτωση τα ξένα συμφέροντα και μόνο.

Πάντως, σε αυτό το θέμα δεν θα τον άφηνα μόνο του να λογοδοτήσει στην Ιστορία. Συμμέτοχοι στο έγκλημα είναι και ο τότε υπουργός Γεωργίας, Γεώρ γιος Δρυς, και, φυσικά, ο τότε πρωθυπουργός, Κωνσταντίνος Σημίτης. Ο πρώτος δεν αντέδρασε, απεναντίας συναίνεσε· ο δε δεύτερος είχε δώσει την εντολή, ως ο επικεφαλής της ελληνικής κυβέρνησης...

Στην άλλη περίπτωση, του 2003, δηλαδή της συμφωνίας Δουβλίνο ΙΙ, μου είναι αδιανόητο να καταλάβω για ποιο λόγο ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου έβαλε την υπογραφή του σε ένα ζήτημα που κατάντησε τη χώρα μας χωματερή των λαθρομεταναστών. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς αποδέχτηκε να γίνει η Ελλάδα ο φράκτης που θα εμπόδιζε εκατοντάδες χιλιάδες απελπισμένους ανθρώπους, κυρίως από την Ασία, να προωθηθούν και στις άλλες χώρες της Ευρώπης, με τις γνωστές ολέ θριες –ακόμη και εγκληματικές και αιματηρές– συνέπειες για την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Μπορεί να μου πει κάποιος ότι για μια ακόμα φορά υπάκουσε στις προσταγές των ξένων, χωρίς να σκεφτεί τη χώρα του. Θα του απαντήσω ότι αυτή είναι κοινή πεποίθηση που δεν αφορά μόνο στο Δουβλίνο ΙΙ, για το οποίο, πάντως, έχει δύο ακόμα συνενόχους: τον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, και, φυσικά, και πάλι τον τότε πρωθυπουργό, Κωνσταντίνο Σημίτη.

Όσο για το Μνημόνιο 1 και τη Δανειακή Σύμβαση του 2010, που ήταν η αφετηρία των όσων συμβαίνουν μέχρι σήμερα, δεν νομίζω ότι χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Αυτά θα είναι έτσι κι αλλιώς η ναυαρχίδα των κατηγοριών, όταν έρθει η ώρα του λογαριασμού...

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 5/1/12


Κάλεσμα του κ. Καμμένου μέσω του realfm 97.8 σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις που λένε «όχι» στη νέα δανειακή σύμβαση και στην υπαγωγή της χώρας στο αγγλικό δίκαιο με τον πρώην υπουργό να μιλάει με σκληρά λόγια για τη ΝΔ και τον Αντώνη Σαμαρά:

«Άλλαξε στάση η ΝΔ και μάλιστα οβιδιακά όταν αποφάσισε να στηρίξει τον Παπαδήμο. Δηλαδή τον Παπακωνσταντίνου που αλλοίωσε τα στοιχεία. Δηλαδή την απόφαση του υπουργείου Άμυνας που πάει να πληρώσει τα υποβρύχια και ας λέει άλλα ο Αβραμόπουλος» τόνισε ο ανεξάρτητος βουλευτής ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται να είναι υποψήφιος με τη ΝΔ εάν υπογράψει τη νέα δανειακή σύμβαση.

«Ο Σαμαράς έχασε την ευκαιρία να ηγηθεί αυτής της αντι-μνημονιακής πολιτικής. Συμβιβάστηκε όταν οι νεοφιλελεύθεροι της ΝΔ παρακάλαγαν να πάρουν υπουργεία, οι κατ' επάγγελμα υπουργοί» τόνισε χαρακτηριστικά αναφερόμενος στην ομάδα των «πέντε» που κίνησαν διαδικασίες εντός βουλής για τη συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας πριν από την επιλογή του κ. Παπαδήμου.

Ο κ. Καμμένος κατηγόρησε τους ευρωπαίους εταίρους μας ότι συμπεριφέρονται στην Ελλάδα σαν τοκογλύφοι που «μαλώνουν ένα άτακτο παιδί» και σημείωσε πως η χώρα μας έχει τη δυνατότητα να στραφεί σε άλλες γεωστρατηγικές συμμαχίες με ΗΠΑ, Ρωσία και Ισραήλ αφού πολλές εταιρείες έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον να κάνουν έρευνες για πετρέλαιο με δικά τους έξοδα νοτίως της Κρήτης.

Για το θέμα των CDS επανέλαβε ότι θα συνεχίσει να δίνει στοιχεία για τη συγκεκριμένη υπόθεση στον αρμόδιο εισαγγελέα και επέμεινε ότι ο Αντρίκος Παπανδρέου εργάζεται σε εταιρεία που «ποντάρει στην κατάρρευση της χώρας» ωστόσο για τον Γ. Παπανδρέου τόνισε: «Εγώ τον πολέμησα όταν ήταν στην εξουσία, τώρα τον κλοτσάνε όλοι όσοι τον έγλυφαν όλο το προηγούμενο διάστημα»...

Η επίσημη σελίδα του Πάνου Καμμένου,
στο facebook είναι : http://www.facebook.com/Panos-Kammenos/
Η ανεπίσημη σελίδα, που έφτιαξα εγώ, με βίντεο του είναι : http://netakias.wordpress.com/video-kamenos/


Π. Καμμένος: Ο Σαμαράς συμβιβάστηκε με τους νεοφιλελεύθερους




Πέρα από την τρομοκρατία που ασκείται στους Έλληνες για το ενδεχόμενο «χρεωκοπίας» της Ελλάδας, επιστροφής στη δραχμή κλπ., η ουσία είναι ότι ενώ η στάση πληρωμών αποτελεί ρεαλιστικό ενδεχόμενο, δεν φαίνεται να υπάρχει καμία σοβαρή προετοιμασία της Ελλάδας για να την αντιμετωπίσει, εάν χρειαστεί. Η γενική παραπληροφόρηση – τηλεοπτική και μη – συσκοτίζει την κατάσταση ακόμη περισσότερο. Ο κόσμος ακούει «στάση πληρωμών» ή «χρεωκοπία» και φαντάζεται τα χειρότερα.

Η αλήθεια είναι όμως, ότι ακόμη και εάν ένα κράτος κηρύξει στάση πληρωμών προς τους δανειστές του (αυτό εννοεί ο όρος «χρεωκοπία» κράτους), το κράτος εξακολουθεί να έχει στη διάθεσή του χρήματα από φόρους για πληρωμές των βασικών του λειτουργιών. «Στάση πληρωμών» ή «χρεωκοπία» κράτους στη διεθνή οικονομική αργκό δεν σημαίνει ότι το κράτος δεν έχει καθόλου χρήματα, αλλά ότι το κράτος παύει να εξυπηρετεί τα δάνειά του. Άσχετα από το επιθυμητό ή μη μιας στάσης πληρωμών των ελληνικών δανείων, η Ελλάδα πρέπει να προετοιμαστεί για μια τέτοια περίπτωση, για τον πολύ απλό λόγο ότι το ενδεχόμενο αυτό γίνεται όλο και πιο πιθανό. Πώς όμως θα πρέπει να χειριστεί μια τέτοια κατάσταση;

Αυτό που δεν μας λένε: State of Necessity

Επιμελώς αποκρύπτεται στην Ελλάδα από όλους ότι το διεθνές δίκαιο αναγνωρίζει σε ένα κράτος που βρίσκεται σε κατάσταση δημοσιονομικής αδυναμίας (αγγλ.: State of Necessity) το δικαίωμα να αναστείλει την πληρωμή των δανείων του. Αυτό δεν είναι η γνώμη του ανώνυμου Επώνυμου, αλλά όσα κωδικοποίησε η Διεθνής Νομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών (International Law Commission) από εφαρμογή αυτού του κανόνα για πάνω από έναν αιώνα στο διεθνές δίκαιο. Δείτε στο ILC-Yearbook του 1980 πόσα ενδιαφέροντα επιχειρήματα μπορεί να χρησιμοποιήσει η Ελλάδα έναντι των δανειστών της (από τη σελίδα 14 και μετά, ειδικά από το σημείο 25 και έπειτα) και αφήστε το ΣΥ.ΡΙ.Ζ.Α. να ζητάει «λογιστικό έλεγχο του χρέους», ενώ η Ελλάδα έχει στο χέρι της τη δυνατότητα να πει ένα νομιμότατο «ελάτε όταν έχω» στους δανειστές της.

Αυτό που αποκρύπτεται ακόμη πιο επιμελώς είναι ότι υπάρχει σήμερα όλο και πιο έντονη διεθνής αμφισβήτηση της δυνατότητας αναστολής των πληρωμών όταν τα δάνεια οφείλονται σε ιδιώτες δανειστές (όχι κράτη) και υπάγονται σε αλλοδαπό δίκαιο. Η σημαντικότερη αμφισβήτηση αυτού του είδους τα τελευταία χρόνια προήλθε από το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο το 2007, σε σχέση με τα χρέη της Αργεντινής, τη στιγμή που άλλα ανώτατα δικαστήρια (όπως της Ιταλίας το 2005) είχαν αναγνωρίσει ότι η Αργεντινή δικαιούται να αναστείλει τις πληρωμές των δανείων προς ιδιώτες πιστωτές, ακόμη και εάν αυτά υπάγονται στο αγγλικό δίκαιο.

Αυτός είναι λοιπόν ο λόγος, για τον οποίο υπάρχει τέτοια πίεση για το αγγλικό δίκαιο και ταυτόχρονα (κάτι που δεν λέγεται τόσο πολύ δημοσίως) για το δικαστήριο που θα κρίνει α) αν η Ελλάδα είναι πράγματι σε state of necessity και β) αν δικαιούται να αναστείλει τις πληρωμές προς ιδιώτες. Είναι η μόνη ελπίδα που έχουν σήμερα οι ιδιώτες πιστωτές να ξεπεράσουν το σημαντικότατο νομικό εμπόδιο της State of Necessity.

Οι δυνατότητες της Ελλάδας σε καθεστώς State of Necessity

Η δυνατότητα να επικαλεστεί η Ελλάδα State of Necessity σε περίπτωση χρηματοδοτικού αδιεξόδου είναι το βασικό της όπλο, που κινδυνεύει με το αγγλικό δίκαιο. Το ελληνικό δίκαιο (άρθρο 31 ν. 1914/1990) προβλέπει ότι οι όροι των ομολόγων (επιτόκιο, χρόνος αποπληρωμής κλπ.) ρυθμίζονται με απλές υπουργικές αποφάσεις. Αυτό σημαίνει ότι, όταν η Ελλάδα επικαλεστεί State of Necessity, μπορεί την άλλη στιγμή με μια απλή υπουργική απόφαση να σταματήσει την τοκογονία των ομολόγων (0% επιτόκιο) και να αναστείλει την πληρωμή τους για όσο διαρκεί η State of Necessity. Με τον τρόπο αυτό, ρίχνει το έλλειμμά της κατά 6% ή περισσότερο (όσο είναι η δαπάνη των τόκων ως ποσοστό του ΑΕΠ) και σταματάει να έχει την πίεση της αποπληρωμής του χρέους. Το σημαντικότερο: Η νομιμότητα μιας τέτοιας ενέργειας θα κριθεί (πλην περιπτώσεων όπου ενεργοποιούνται ρήτρες διεθνούς διαιτησίας) από τα ελληνικά δικαστήρια.

Το ίδιο ακριβώς μπορεί να κάνει και με τα δάνεια του Μνημονίου, με τη διαφορά ότι εδώ θα χρειαστεί νόμος της Βουλής και όχι απλή υπουργική απόφαση. Εδώ η επίκληση της State of Necessity θα είναι όμως πιο ασφαλής, διότι η εφαρμογή της State of Necessity δεν αμφισβητείται έναντι άλλων κρατών ή διεθνών οργανισμών – ασχέτως του ότι η δανειακή σύμβαση του Μνημονίου προβλέπει παραίτηση της Ελλάδας από ασυλίες εθνικής κυριαρχίας: Αυτά δεν ισχύουν όταν υπάρχει State of Necessity, που αποτελεί αναγκαστικό διεθνές δίκαιο. Εδώ η νομιμότητα της State of Necessity θα κριθεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δύσκολα θα αρνηθεί ότι η Ελλάδα βρίσκεται πράγματι σε State of Necessity.

Σε απλή αριθμητική, η επίκληση της State of Necessity σημαίνει για την Ελλάδα αυτόματη μείωση του ελλείμματός της στο 3-4%, το οποίο μπορεί να καλυφθεί (εντός του ευρώ και χωρίς καμία ανάγκη για μετάβαση στη δραχμή) είτε με εσωτερικό δανεισμό, είτε με στοχευμένες περικοπές δαπανών, είτε με δανεισμό από τρίτα κράτη, που θα είχαν ενδιαφέρον ή συμφέρον να δανείσουν την Ελλάδα. Για τους δανειστές της Ελλάδας σημαίνει ότι κρατούν όλο το κεφάλαιό τους, αλλά θα ξεκινήσουν ξανά να εισπράττουν τόκους και να μπορούν να ζητήσουν αποπληρωμή του κεφαλαίου τους, όταν η Ελλάδα δηλώσει ότι έχει ξεπεράσει τη State of Necessity. Αυτό θα συμβεί από τη στιγμή που θα επιτευχθούν τα πρώτα πλεονάσματα και βελτιωθεί η διεθνής χρηματοπιστωτική εικόνα της Ελλάδας, ώστε να μπορεί να απευθυνθεί ξανά στις αγορές χρήματος.

Θεωρίες συνωμοσίας

Εδώ τίθεται το ερώτημα: Αν είναι τόσο απλό και τόσο εύκολο, γιατί δεν θέλουν όλοι να ακολουθήσει η Ελλάδα αυτή την λύση, που αφήνει ευχαριστημένους και την Ελλάδα, που θα ξεφύγει από το Μνημόνιο, και τους δανειστές, που δεν θα πρέπει να υποστούν κανένα haircut;

Πρώτον, διότι από τον Οκτώβριο του 2009 και μετά η ηγεσία της Ελλάδας υπηρετεί οποιαδήποτε άλλα συμφέροντα, εκτός από τα ελληνικά.

Δεύτερον, διότι η ελληνική κρίση προκλήθηκε στα πλαίσια ευρύτερου νομισματικού πολέμου και συντηρείται στα πλαίσια του ίδιου νομισματικού πολέμου.

Τρίτον, διότι η ελληνική κρίση είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για πλιάτσικο στην ελληνική δημόσια περιουσία και στο ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και αυτοί που κινούν τα νήματα δεν θέλουν να αφήσουν τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη.

Αυτά όλα μπορεί να είναι θεωρίες συνωμοσίας, όμως είναι και η μόνη λογική εξήγηση γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει διερευνηθεί η προφανής (και νόμιμη) λύση για την Ελλάδα, που είναι η, σε διαπραγμάτευση με τους εταίρους, κήρυξη της Ελλάδας σε προσωρινή State of Necessity (δημοσιονομική αδυναμία), ζητώντας από τους πιστωτές να μην χάσουν κεφάλαιο (όπως στο PSI), αλλά μόνον τόκους για κάποιο χρονικό διάστημα, μέχρι να στρώσει η Ελλάδα τα οικονομικά της.

Κάθε αντίλογος είναι ευχαρίστως δεκτός. Δεδομένα είναι όμως ότι

α) η State of Necessity ως κανόνας του διεθνούς δικαίου είναι εκεί και ήταν εκεί πάντα και

β) κανείς δεν μιλάει για αυτή τη ρεαλιστικότατη εκδοχή, ενώ διαδεδομένες είναι οι μη ρεαλιστικές συζητήσεις για λογιστικό έλεγχο του χρέους κλπ.

Αν αυτά από μόνα τους δεν μας υποψιάζουν ότι οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν κάποια βάση, ας δούμε τουλάχιστον κατάματα την πραγματικότητα μιας ενδεχόμενης ελληνικής χρεωκοπίας: Η Ελλάδα πρέπει να μπορεί να διαχειριστεί μια τέτοια κατάσταση προς το συμφέρον της. Και το καθαρό συμφέρον της είναι, αν χρειαστεί να επικαλεστεί State of Necessity, όπως είναι όλο και πιθανότερο, να το κάνει αυτό με τα ελληνικά ομόλογα υπό το υπάρχον καθεστώς τους.

Επώνυμος




Η καινούργια καραμέλα των εθελόδουλων είναι η φράση «δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές».

Την ακούμε σε όλους τους τόνους – απειλητικά, κοφτά, συμβουλευτικά, πατερναλιστικά.

Προφανώς δεν ισχύει. Όχι μόνο επειδή προφέρεται από εθελόδουλα χείλη, αλλά και επειδή απλώς ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ.

Κόκκινες γραμμές υπάρχουν πάντα (αρκεί να τηρούνται).

Και πρέπει να υπάρχουν και δικαιούνται να τις βάζουν όλοι - πολύ περισσότερο όταν πρέπει να προστατευτεί μια χώρα και ένας λαός.

Φυσικά, τα τελευταία δύο χρόνια, η φράση είναι άγνωστη. Ακούστηκε λίγο στην αρχή, τον πρώτο καιρό της νέας «σοσιαλιστικής» επέλασης και μετά ξεχάστηκε.

Φυσικά πάντα για εσωτερική κατανάλωση. Μας φλόμωναν στα «δεν» εντός συνόρων και έσκυβαν το κεφάλι εκτός.

Τι έχουν να πουν τώρα, όμως, όλοι αυτοί, αυτός ο εσμός των ανικάνων προθύμων, τώρα που, σύμφωνα με το προσχέδιο που περιήλθε στην κατοχή του ειδησεογραφικού πρακτορείου Ρόιτερ’ς, η νέα δημοσιονομική συνθήκη της ΕΕ θα περιλαμβάνει ρήτρα εξαίρεσης που θα επιτρέπει την αναστολή του κανόνα για ισοσκελισμένο ισολογισμό (του περίφημου «χρυσού κανόνα» που συμφώνησαν Μέρκελ και Σαρκοζί) σε περιόδους οικονομικής επιβράδυνσης ή άλλες έκτακτες περιστάσεις;

Όπως αναφέρεται στο κείμενο «προσωρινή απόκλιση από το μεσοπρόθεσμο στόχο θα επιτρέπεται μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις εκτός του ελέγχου του συμβαλλόμενου μέρους και με μεγάλο αντίκτυπο στα χρηματοοικονομικά της γενικής κυβέρνησης ή σε περιόδους σοβαρής οικονομικής επιβράδυνσης στην ευρωζώνη, την ΕΕ ή το συμβαλλόμενο μέρος».

Προφανώς, κάποιοι στην ΕΕ διαθέτουν ακόμη εγκέφαλο και εξακολουθούν να διατηρούν σώας τας φρένας.

Τέτοιους δεν διαθέτει η χώρα που λέγεται Ελλάς.

Δεν πρόλαβαν να τα συμφωνήσουν Μέρκελ και Σαρκοζί και οι δικοί μας (λέμε τώρα), έσπευσαν να υιοθετήσουν την απαράδεκτη αυτή άποψη.

Ο κ. Βενιζέλος μάλιστα, με το γνωστό του (συνταγματικό) στυλ, άρχισε να μας εξηγεί πώς αυτό μπορεί να συμβεί χωρίς να περιμένουμε το πλήρωμα του χρόνου για συνταγματική αλλαγή.

Για να μην μιλήσουμε για τον άλλο πολιτικό αστέρα, που δύστηνος μοίρα τον έστειλε ακριβώς στο υπουργείο Άμυνας, και ο οποίος έσπευσε (στις 28 Φεβρουαρίου 2011, σε συνέντευξή του στα «Νέα» και στον Γιάννη Πολίτη) να δηλώσει πως η απαγόρευση της υπερχρέωσης πρέπει να κατοχυρωθεί συνταγματικά.

Το ίδιο πρόθυμός είχε εμφανιστεί και ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ και γ.γ. της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Άνχελ Γκουρία.

Το ίδιο πρόθυμοι και οι Ιταλοί και οι Ισπανοί.

Εμάς βέβαια, δεν μας ενδιαφέρει τι κάνουν όλοι αυτοί.

Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να μην υπάρξουν τέτοιοι ασφυκτικοί κανόνες που να μην βγούμε ποτέ από την ύφεση.

Επίσης, μας ενδιαφέρει να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις έκτακτες συνθήκες που υπάρχουν μόνιμα στη χώρα – και όχι μόνο λόγω της οικονομικής κρίσης – όπως είναι οι επιβαρύνσεις στον προϋπολογισμό λόγω της τουρκικής επιθετικότητας και της εισβολής των λαθρομεταναστών.

Το έχω ξαναγράψει: Αν η Τουρκία παραγγείλει ένα σούπερ όπλο, εμείς τι θα κάνουμε; Θα πούμε, συγγνώμη, δεν θα μπορέσουμε, διότι μας το απαγορεύει ο δημοσιονομικός κανόνας που μπήκε και στο Σύνταγμα; Μήπως μπορείτε να... μας επιτεθείτε όταν θα πέσει το έλλειμμα;

Αλλά τι διαπραγματεύτηκαν για να διαπραγματευτούν και αυτό;

Πότε χτύπησαν το χέρι στο τραπέζι και πότε απαίτησαν να σταματήσουν οι εντολές, υπενθυμίζοντας ότι η ΕΕ ουδέποτε προστάτεψε τα σύνορά μας, αντίθετα μας φόρτωσε και με άγνωστο αριθμό λαθρομεταναστών, υποχρεώνοντάς μας να τους κρατούμε (και να τους τρέφουμε και να τους περιθάλπουμε στα νοσοκομεία μας) εντός της επικράτειάς μας;

Έρχεται τώρα η ίδια η ΕΕ και προβλέπει μια σειρά εξαιρέσεις, που, όπως αποδεικνύεται, μας αφορούν ΟΛΕΣ!

Φυσικά, όχι για να καλύψουν εμάς, αλλά για να καλυφθούν οι ίδιοι.

Και μαζί με τον βασιλικό, ποτίζεται και η γλάστρα (εμείς είμαστε αυτή η γλάστρα).

Και είμαστε η γλάστρα, διότι δεν διαθέτουμε διαπραγματευτές, αλλά γλάστρες.

Νάτη, λοιπόν, η κόκκινη γραμμή.

Αλλά τι να περιμένεις από ανθρώπους που σκόπιμα και δόλια φούσκωσαν το έλλειμμα της χώρας για να μας ρίξουν στη φτώχεια;

Θλιβερές γλάστρες, εσμός ανικάνων, εξουσιομανής παρέα. Στα χέρια της οποίας έπεσε η Ελλάς και στραγγαλίστηκε.