Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Ιαν 2013

Η κυβέρνηση αργεί χαρακτηριστικά να δώσει τη ΔΕΠΑ όμως, με αποτέλεσμα να έχουμε κάθε μέρα κι ένα τρομοκρατικό χτύπημα, μέχρι να βρούμε δικαιολογία να κόψουμε τους Ρώσους, ακόμη κι αν δίνουν τα δεκαπλάσια.
Τις προθέσεις των Ρώσων να αναδείξουν την Ελλάδα σε νέο εταίρο τους στη ΝΑ Ευρώπη μαρτυρούν οι μη δεσμευτικές προσφορές τους στον διαγωνισμό για την αποκρατικοποίηση των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Εθνους της Κυριακής», το συνολικό ποσό που προσφέρουν ανέρχεται στα 2,7 δισ. ευρώ, ενδεικτικό του θερμού ενδιαφέροντός τους.
Στρατηγικό της σύμμαχο επιδιώκει να κάνει εκ νέου την Ελλάδα η Μόσχα στα σχέδιά της για είσοδο στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Untitled-3.jpg
Το γεωπολιτικό ενδιαφέρον των Ρώσων εκδηλώνεται μέσα από τη συμμετοχή εταιρειών-κολοσσών στις εν εξελίξει αλλά και στις επικείμενες αποκρατικοποιήσεις ελληνικών επιχειρήσεων. Επιστρέφουν έξι χρόνια μετά την πρώτη χείρα συμμαχίας που είχαν τείνει με τη διακρατική συμφωνία για την κατασκευή του πετρελαιαγωγού «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη» και τα μνημόνια για τον αγωγό South Stream (νότιος διάδρομος μεταφοράς αερίου, Βουλγαρία – Ελλάδα – Ιταλία). Σχέδια τα οποία τελικά δεν ευδοκίμησαν κατόπιν εσφαλμένων χειρισμών των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Το πρώτο δυναμικό «παρών» οι Ρώσοι το δίνουν μέσα από τον διαγωνισμό για τη Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ Α.Ε.) και τον Διαχειριστή Ελληνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ Α.Ε.) υποβάλλοντας προσφορές δισεκατομμυρίων ευρώ. 
Ενδιαφέρον δείχνουν και για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, τη θυγατρική του ΟΣΕ, μέσω των Ρωσικών Σιδηροδρόμων.

Στη νέα σκακιέρα που στήνουν οι Ρώσοι στη νότια περιοχή της Ευρώπης θέλουν την Ελλάδα εταίρο, κάτι που αναμένεται να επιβεβαιωθεί και στην προγραμματισμένη επίσκεψη του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στη Μόσχα τον επόμενο μήνα, όπου και θα συναντηθεί με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Εθνους της Κυριακής», στον διαγωνισμό για την αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ και της κατά 100% θυγατρικής της ΔΕΣΦΑ οι δύο ρωσικοί όμιλοι υπέβαλαν μη δεσμευτικές προσφορές, κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης του διαγωνισμού, συνολικού ύψους 2,7 δισ. ευρώ.

Τέρμα τα γκάζια από τους Ρώσους για επενδύσεις
Για την ακρίβεια, ο ενεργειακός γίγαντας Gazprom προσέφερε 900 εκατ. ευρώ για τη ΔΕΠΑ, ενώ η Negusneft του ομίλου Sintez δίνει 1,8 δισ. ευρώ και για τη ΔΕΠΑ και για τον ΔΕΣΦΑ. Οι προτάσεις αν μη τι άλλο δείχνουν το ισχυρό ενδιαφέρον των Ρώσων για την απόκτηση των εταιρειών.

Οι διαφορές
Μάλιστα, οι μη δεσμευτικές προσφορές των δύο επιχειρήσεων απέχουν παρασάγγας από τις αντίστοιχες των υπόλοιπων ανταγωνιστών τους οι οποίοι πέρασαν στην επόμενη (τελική) φάση του διαγωνισμού που κάνει το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Ελληνικού Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ).
Ετσι, σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες του «ΕτΚ», η κοινοπραξία των ομίλων Βαρδινογιάννη και Μυτιληναίου πρότεινε 540 εκατ. ευρώ για τη ΔΕΠΑ, η Socar (κρατική επιχείρηση αερίου του Αζερμπαϊτζάν) πρότεινε 460 εκατ. ευρώ για τον ΔΕΣΦΑ και η «συμμαχία» του τσεχικού fund PPF και της ελληνικής εταιρείας ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ προσέφερε 400 εκατ. ευρώ για τον ΔΕΣΦΑ.
Ταυτόχρονα, όπως αναφέρουν επίσης αξιόπιστες πηγές στο «ΕτΚ», η Gazprom, που αποτελεί και τον μοναδικό προμηθευτή φυσικού αερίου της χώρας μέσα από τον υφιστάμενο ελληνοβουλγαρικό αγωγό βλέπει θετικά το αίτημα της ΔΕΠΑ για «καλύτερη τιμολογιακή πολιτική λόγω της οικονομικής ύφεσης».
Σημειώνεται ότι η Gazprom έχει σύμβαση με τη ΔΕΠΑ για την προμήθεια αερίου μέχρι το 2016 και option, δικαίωμα επέκτασης, για άλλα εννέα χρόνια. Αν ο ρωσικός κολοσσός τελικά προχωρήσει σε μείωση των τιμών, τότε αυτόματα αυτές θα μετακυλιστούν στη βιομηχανία, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και στα νοικοκυριά, που μέσω των τριών κατά 51% θυγατρικών της ΔΕΠΑ Εταιρειών Παροχής Αερίου (ΕΠΑ) Αττικής, Θεσσαλονίκης και Θεσσαλίας εφοδιάζονται με και καταναλώνουν φυσικό αέριο.
Ο δρόμος για την αποκρατικοποίηση των δύο εταιρειών δεν είναι, όμως, στρωμένος με ροδοπέταλα… Πρόσφατα Ουάσιγκτον και Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδίωξαν να δείξουν την ενόχλησή τους στο προβάδισμα που έχουν οι ρωσικές εταιρείες.
«Η Ελλάδα πρέπει να συμμορφωθεί με τη δική της εθνική νομοθεσία και πρέπει να συμμορφωθεί και με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αυτό που συμβουλεύουμε όλες τις χώρες είναι να έχουν διαφορετικές πηγές εφοδιασμού για τις εθνικές ενεργειακές τους ανάγκες, έτσι ώστε να μη βρεθούν υπό ομηρεία» είχε πει προ ημερών χαρακτηριστικά η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Βικτόρια Νούλαντ.
Ανάλογα δημοσιεύματα ακολούθησαν και από το γνωστό ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, το οποίο έκανε λόγο για ανησυχία των Βρυξελλών μήπως η ρωσική Gazprom καταλήξει να εξαγοράσει τη ΔΕΠΑ αποκτώντας δεσπόζουσα θέση σε χώρα-μέλος της ΕΕ, την ίδια στιγμή που ο ρωσικός όμιλος είναι ο στόχος μεγάλης έρευνας της ΕΕ για τον ανταγωνισμό. Κάποιοι μάλιστα σχολιάζουν πως ίσως για τον λόγο αυτόν αποχώρησαν από τη δεύτερη φάση του διαγωνισμού οι ευρωπαϊκές ENI (Ιταλία) και EdF (Γαλλία).

Οι πιέσεις
Πάντως, παρά τις πιέσεις που ασκούνται από ΗΠΑ και ΕΕ, οι Ρώσοι επιμένουν. Και είναι χαρακτηριστική η ανακοίνωση του έτερου ρωσικού ομίλου Sintez. Το πρακτορείο Bloomberg μετέδωσε σχετικά: «Η Sintez επιβεβαίωσε το ισχυρό ενδιαφέρον της για ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ και θα μελετήσει περαιτέρω τα περιουσιακά τους στοιχεία πριν υποβάλει ολοκληρωμένη δεσμευτική προσφορά».
Ενα δεύτερο αγκάθι που υπάρχει στη διαδικασία της αποκρατικοποίησης είναι και η τραγική οικονομική κατάσταση στην αγορά ενέργειας. Τα χρέη ξεπερνούν το 1,5 δισ. ευρώ. Μάλιστα οι οφειλές προς τη ΔΕΠΑ από πελάτες της υπολογίζονται γύρω στα 500 εκατ. ευρώ. Οφειλές που προέρχονται από παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας αλλά και μεγάλες βιομηχανίες.
Βέβαια, το πρόβλημα έχει προκληθεί από τα χρέη που έχει ο Λειτουργός Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΛΑΓΗΕ) προς τους παραγωγούς ρεύματος. Πρόκειται για ένα ντόμινο οφειλών που ξεκινούν από τους απλήρωτους λογαριασμούς ρεύματος ύψους 1,2 δισ. ευρώ νοικοκυριών και επιχειρήσεων προς τη ΔΕΗ.
Την ερχόμενη εβδομάδα, ίσως και την Τετάρτη 23 του μηνός, οι πέντε «μνηστήρες» θα κληθούν από το ΤΑΙΠΕΔ να παραλάβουν τα τέσσερα τεύχη δημοπράτησης προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την υποβολή των δεσμευτικών τους προσφορών.
Επιπλέον οι εταιρείες θα έχουν πρόσβαση σε εικονική αίθουσα τεκμηρίωσης (virtual data room) που θα δημιουργηθεί στον όμιλο ΔΕΠΑ για να κάνουν ενδελεχείς ελέγχους, θα αποκτήσουν εκθέσεις ελέγχου (vendor due diligence reports) αλλά και σχέδια σύμβασης πώλησης μετόχων.
Η κυβέρνηση έχει διαμηνύσει πως θέλει η αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ και του ΔΕΣΦΑ να έχει τελειώσει μέχρι τις 31 Μαρτίου.
Υπενθυμίζεται ότι ο διαγωνισμός αφορά στην απόκτηση του ομίλου ΔΕΠΑ είτε άνευ είτε κατόπιν ιδιοκτησιακού διαχωρισμού (ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ). Ειδικότερα στην περίπτωση άνευ ιδιοκτησιακού διαχωρισμού πωλείται το 100% του ομίλου ΔΕΠΑ, με το Δημόσιο όμως να διατηρεί το 34% της θυγατρικής της ΔΕΠΑ, δηλαδή του ΔΕΣΦΑ.
Στην περίπτωση πώλησης κατόπιν ιδιοκτησιακού διαχωρισμού, διατίθεται το 100% του ομίλου ΔΕΠΑ εξαιρουμένου του ΔΕΣΦΑ ή το 66% του ΔΕΣΦΑ με το Δημόσιο να διατηρεί το 34% του Διαχειριστή.

2,7 δισ. υπέβαλαν ως μη δεσμευτικές προτάσεις οι δύο όμιλοι στη διάρκεια της πρώτης φάσης του διαγωνισμού

Νέο deal
Θέλουν τον ΟΣΕ με διακρατική συμφωνία
Επίσημο ενδιαφέρον για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ έχουν εκδηλώσει οι κρατικοί ρωσικοί σιδηρόδρομοι (RZD), με τη Μόσχα όμως να ζητά εξαγορά του οργανισμού με διακρατική συμφωνία.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Ρώσοι έχουν καταστήσει σαφές στην ελληνική κυβέρνηση ότι θέλουν να αποκτήσουν την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, εταιρεία λειτουργίας του ΟΣΕ σε ποσοστό 100% με διακρατική συμφωνία και όχι με συμμετοχή σε διαγωνιστική διαδικασία. Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, εξετάζοντας όλες τις νομικές παραμέτρους για την επίτευξη μιας τέτοιας συμφωνίας.
Σε κάθε περίπτωση το ενδιαφέρον της Μόσχας για τον ελληνικό οργανισμό σιδηροδρόμων παραμένει ζεστό λαμβάνοντας μάλιστα επίσημο χαρακτήρα με την έλευση στην Αθήνα -όπως είχε αναφέρει σε δημοσίευμά του το «Εθνος της Κυριακής» τον περασμένο Δεκέμβριο- του πρώην κοσμοναύτη Ολεγκ Ατκοφ, σημερινού αντιπροέδρου των ρωσικών σιδηροδρόμων. Το υψηλόβαθμο στέλεχος του κρατικού οργανισμού είχε έρθει τότε στη χώρα μας μεταφέροντας στις αποσκευές του… πρόταση εξαγοράς της ελληνικής εταιρείας.
Είχε προηγηθεί η έλευση κλιμακίου εκπροσώπων των ρωσικών σιδηροδρόμων που ταξίδεψαν από την Αλεξανδρούπολη στην Αθήνα με τρένο, προκειμένου να επιθεωρήσει την κατάσταση του δικτύου και του τροχαίου υλικού. Για τους ρωσικούς σιδηροδρόμους, που αποτελούν τον μεγαλύτερο μεταφορικό οργανισμό στον κόσμο με ένα αχανές δίκτυο γραμμών μήκους δεκάδων χιλιάδων μιλίων, που απλώνεται σε 11 διαφορετικές ζώνες ώρας στον παγκόσμιο γεωγραφικό χάρτη, ο ελληνικός ΟΣΕ μοιάζει να αποτελεί ένα κομμάτι στο ρωσικό σιδηροδρομικό… παζλ.
Το ενδιαφέρον για τον ελληνικό οργανισμό εκδηλώθηκε για πρώτη φορά την άνοιξη του 2012, ωστόσο, το γεγονός που μοιάζει να συνέβαλε στην αναθέρμανση του ενδιαφέροντος εκ μέρους των Ρώσων είναι η συμφωνία της αμερικανικής Hewlett Packard με την κινεζική Cosco, που περιλαμβάνει τη διακίνηση των προϊόντων της HP από το λιμάνι του Πειραιά με τρένα της ΤΡΑΙΝΟΣΕ.
Παράλληλα με την πρόταση εξαγοράς του ΟΣΕ, το ενδιαφέρον των Ρώσων εστιάζεται και στην εμπορική εκμετάλλευση ενός λιμανιού με σιδηροδρομική σύνδεση, όπως ο ΟΛΘ, καθώς το δίκτυο εκτείνεται μέχρι την ανατολική Ευρώπη και πρόσβαση των Ρώσων στο Αιγαίο, μπορεί να δημιουργήσει ένα δίκτυο που θα ενώνει τον Ειρηνικό και την Ασία με την Ευρώπη.

Οι μονομάχοι στη σκακιέρα του φυσικού αερίου
Αλεξάντερ Μεντβέντεφ: Εξ απορρήτων του Πούτιν, με σχέδια… πανευρωπαϊκά
Τα… ηνία της Gazprom -η οποία σημειωτέον αποτελεί τον βασικό προμηθευτή της Ελλάδας σε φυσικό αέριο- τα έχει ο Αλεξάντερ Μεντβέντεφ, αντιπρόεδρος της εταιρείας.
Ο Μεντβέντεφ, με τις… ευλογίες του ισχυρού άντρα της «ρωσικής αρκούδας» Βλαντιμίρ Πούτιν, έχει θέσει ως πρωταρχικό στόχο της εταιρείας την ενδυνάμωση της παρουσίας της στην ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου και η Ελλάδα αποτελεί ένα μέρος του μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδίου που έχει καταστρώσει η Ρωσία. Μπορεί στην κορυφή της διοικητικής πυραμίδας της εταιρείας να εμφανίζεται ο Αλεξέι Μίλερ, ωστόσο ο Αλεξάντερ Μεντβέντεφ, γενικός διευθυντής της Gazprom Export, είναι αυτός που διαχειρίζεται περίπου το 45% του καταναλωμένου φυσικού αερίου της εταιρείας, με τις εξαγωγές του ομίλου να φέρνουν το 60% των συνολικών εσόδων.

Η προϋπηρεσία
Ο 57χρονος, ο οποίος το διάστημα 1978-1989 εργάστηκε στο Ινστιτούτο Παγκόσμιας Οικονομίας και Διεθνών Σχέσεων, έκανε ένα πέρασμα την περίοδο 1989-1991 από την Donau Bank AG (ως διευθυντής) στη Βιέννη.
Στην Gazprom, o Αλεξάντερ Ιβάνοβιτς Μεντβέντεφ βρίσκεται από τον Αύγουστο του 2002, ενώ πριν από τρία χρόνια περίπου είχε δηλώσει ότι στόχος της εταιρείας μέχρι το 2014 είναι να φθάσει η κεφαλαιοποίηση της Gazprom το 1 τρισ. δολάρια. Το φυσικό αέριο αποτελεί μέρος της καθημερινότητάς του, ωστόσο η μεγάλη του αγάπη είναι για το… χόκεϊ. Είναι χαρακτηριστικό ότι είναι πρόεδρος της εθνικής λίγκας «Kontinental Hockey League», η οποία μάλιστα το 2009 ήταν η ισχυρότερη στην Ευρώπη.
Σε ό,τι αφορά λοιπόν στα σχέδιά του για την Ελλάδα, η Gazprom εμφανίζεται ως το μεγάλο φαβορί για την απόκτηση της ΔΕΠΑ.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι υπάρχει συμφωνία προμήθειας φυσικού αερίου της ΔΕΠΑ από την Gazprom μέχρι το 2016, ενώ έχουν ξεκινήσει επαφές για την παράταση της συμφωνίας για ακόμη εννέα χρόνια (μέχρι το 2025).
Αναφορικά με τους αγωγούς θυμίζουμε ότι πρόσφατα ο όμιλος απέκλεισε την κατασκευή κέντρου αγωγών μέσω της Ελλάδας και της Αδριατικής στην Ιταλία, στο πλαίσιο του South Stream για τη μεταφορά φυσικού αερίου στην Κεντρική Ευρώπη, σε μία κίνηση που δείχνει ότι είναι πρόθυμη να συμμορφωθεί με τις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις εφόσον επικρατήσει του διαγωνισμού για τη ΔΕΠΑ.

Ο όμιλος Gazprom
Η Gazprom είναι μία από τις μεγαλύτερες καθετοποιημένες εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου παγκοσμίως, σε επίπεδο αποθεμάτων, παραγωγής και κεφαλαιοποίησης αγοράς.

15% της παγκόσμιας παραγωγής
Ο ρωσικός ενεργειακός κολοσσός -ο οποίος κατέχει το 15% της παγκόσμιας παραγωγής φυσικού αερίου και το 18% των παγκόσμιων αποθεμάτων- διατηρεί μια μοναδική θέση στον κλάδο του φυσικού αερίου ενισχυόμενη από την απαράμιλλη βάση πόρων, τη δυνατότητα διαφοροποίησης των εξαγωγών και τις ευκαιρίες ανάπτυξης.

Κέρδη 20,8 δισ. σε 9 μήνες
Το 2011 οι συνολικές πωλήσεις του ομίλου ανήλθαν σε 117 δισ. ευρώ (4,73 τρισ. ρούβλια) και τα καθαρά κέρδη της σε 25 δισ. ευρώ περίπου. Σε ό,τι αφορά στην παραγωγή φυσικού αερίου, αυτή ξεπέρασε τα 500 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, εκ των οποίων 156,6 δισ. κατευθύνθηκαν στην Ευρώπη. Στο εννεάμηνο του 2012, οι πωλήσεις της εταιρείας ανήλθαν σε 82,7 δισ. ευρώ (3,35 τρισ. ρούβλια) από 81,54 δισ. (3,3 τρισ. ρούβλια το αντίστοιχο διάστημα του 2011), ενώ τα κέρδη σε 20,8 δισ. ευρώ (833,12 δισ. ρούβλια) από 23,23 δισ. ευρώ (940,83 δισ. ρούβλια) το 2011.

Στην Ελλάδα από το 1996
Αναφορικά με τις… σχέσεις της εταιρείας με τη χώρα μας σημειώνεται ότι η Gazprom προμηθεύει φυσικό αέριο στην Ελλάδα από το 1996 με τον συνολικό όγκο εξαγωγών να ανέρχεται το 2011 σε 2,9 δισ. κυβικά μέτρα (από 2,1 δισ. το 2010). Συνολικά από το 1996 που έχουν ξεκινήσει οι εισαγωγές φυσικού αερίου από τη Ρωσία εκτιμάται ότι η χώρα μας έχει προμηθευτεί περισσότερα από 30 δισ. κυβικά μέτρα (το 1,85% των συνολικών εξαγωγών της Gaz?prom στην Ευρώπη).

Λεονίντ Λεμπέντεφ: Ο Ρώσος ολιγάρχης που μισεί τα μονοπώλια
Ο Λεονίντ Λεμπέντεφ είναι ο Ρώσος μεγιστάνας ο οποίος ελέγχει τον όμιλο Sintez. Ο Ρώσος δισεκατομμυριούχος, αποφοίτησε το 1979 ως Χημικός Μηχανικός από τη σχολή της Μόσχας και στη συνέχεια εργάστηκε ως ειδικός στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της χώρας για αρκετά χρόνια. Το 1987 ίδρυσε τη Sintez, ενώ την τελευταία δεκαετία έχει έντονη εμπλοκή και στα πολιτικά δρώμενα της χώρας. Ο 56χρονος Λεμπέντεφ, ο οποίος δεν φημίζεται για τις τόσο… αγαστές σχέσεις του με τον Πούτιν, παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις γενικότερες ενεργειακές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.
Εκτιμά ότι η Ελλάδα μπορεί να μετατραπεί σε κέντρο διαμετακόμισης φυσικού αερίου για την Ευρώπη και γι’ αυτό συμμετέχει στον διαγωνισμό για την απόκτηση τόσο της ΔΕΠΑ όσο και του ΔΕΣΦΑ μέσω του ενεργειακού της βραχίονα Negusneft, προσφέροντας, σύμφωνα με πληροφορίες, συνολικό τίμημα που πλησιάζει τα 2 δισ. ευρώ.

Ο όμιλος Sintez (Negusneft)
Πρόκειται για ρωσικό ενεργειακό και βιομηχανικό όμιλο, ο οποίος δραστηριοποιείται στους τομείς της έρευνας και εξόρυξης ορυκτών, της έρευνας και παραγωγής πετρελαίου, της παραγωγής ηλεκτρισμού, του εμπορίου και του real estate.

Η επαφή με τους… απέναντι
Η Sintez ελέγχεται από τον γνωστό μεγιστάνα Λεονίντ Λεμπέντεφ και το ενεργειακό επενδυτικό Fund Energiya, του οποίου επικεφαλής είναι ο Ιγκόρ Γιουσούφοφ, πρώην υπουργός Ενέργειας και νυν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Gazprom.

254 πηγές στη Σιβηρία
Στον τομέα του πετρελαίου, ο όμιλος έχει παραγωγή πάνω από 90 εκατ. βαρέλια στη Σιβηρία (από 254 πηγές), ενώ ερευνά για πετρέλαιο στην Ινδονησία και τη Ναμίμπια.Στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, ο όμιλος είναι μέτοχος-κλειδί της Territorial Generation Company – 2 (TGC-2), μία εκ των μεγαλύτερων παροχών ενέργειας στη χώρα. Στη Ρωσία έχει 15 μονάδες με εγκατεστημένη ισχύ 2.532,5 MW, ενώ είναι υπό κατασκευή ακόμη 780 MW. Στην Ευρώπη κατασκεύασε μονάδα 220 MW (σε κοινοπραξία με την τουρκική Gama και την ελβετική Alstom) στην πΓΔΜ, μια επένδυση ύψους 167 εκατ. ευρώ.

Κολοσσός του REAL ESTATE
Στο real estate, ο όμιλος Sintez είναι ιδιοκτήτης του επιχειρηματικού κέντρου Novosushchevsky στην καρδιά της Μόσχας, σε μία έκταση 36.040 τ.μ. Παρέχοντας 26.250 για εμπορική χρήση και πάρκινγκ 345 αυτοκινήτων. Διαθέτει ακόμη έναν οικισμό κατοικιών 159.000 τ.μ. στο Ποντόλσκ όπου κατοικούν περισσότερα από 180.000 άτομα, καθώς και ένα εργοστάσιο στο Ελεκτροστάλ, 50 χλμ. έξω από τη Μόσχα το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει τη λειτουργία του τον ερχόμενο Μάιο.

Πηγές  ethnos.gr, rthess.gr, ria novosti, taxalia.blogspot.com


Ακαριαίες ενέργειες του ηρωϊκού εισαγγελέα, που θα ανοίξουν τον ασκό του Αιόλου. Με αυτόν τον τρόπο ο Γρηγόρης Πεπόνης κάνει αυτό που δεν έγινε ποτέ σε αυτή την χώρα. Βάζει το συμφέρον της πατρίδας πάνω από το “τραπεζικό απόρρητο” που είναι η διαχρονική ασπίδα ενός διεφθαρμένου συστήματος. Αναμένεται να δούμε τι θα κάνει ο κύριος Στουρνάρας.

Να ανοίξουν οι λογαριασμοί σε ελληνικές τράπεζες όσων εμφανίζονται στη λίστα Λαγκάρντ παρήγγειλαν οι οικονομικοί εισαγγελείς Γρηγόρης Πεπόνης και Σπύρος Μουζακίτης, μέσω των υπηρεσιών του υπουργείου Οικονομικών.

Εν τω μεταξύ τη Δευτέρα (σήμερα) αναμένεται να οριστεί η 15μελής επιτροπή – εκπρόσωποι των κομμάτων που θα απαρτίζουν την προανακριτική, η οποία θα διερευνήσει τυχόν ποινικές ευθύνες του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου σχετικά με τους χειρισμούς του στη λίστα Λαγκάρντ.

Η Επιτροπή θα ξεκινήσει τις εργασίες της άμεσα.

Σε δηλώσεις του o Χρήστος Μαρκογιαννάκης, που αναμένεται να αναλάβει χρέη προέδρου, είπε ότι την Τρίτη η επιτροπή αναμένεται να συγκροτηθεί σε σώμα και την Τετάρτη να ξεκινήσει το έργο της.

Σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής, θα πρέπει να παραδώσει το πόρισμά της μέχρι τις 25 Φεβρουαρίου χωρίς να αποκλείεται να της δοθεί και μία παράταση 10- 15 ημερών.

Από τη Ν.Δ. θα συμμετέχουν συνολικά πέντε βουλευτές. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα εκπροσωπείται από τρεις βουλευτές, το ΠΑΣΟΚ από δύο και ΔΗΜΑΡ, Ανεξάρτητοι Έλληνες, Χρυσή Αυγή και ΚΚΕ από έναν. Στη Βουλή θα συμμετάσχει επίσης και ένας βουλευτής από τους ανεξάρτητους.

«Δεν υπάρχει περίπτωση να δώσω το δικαίωμα σε κανέναν να πει ότι είμαι ο πρωτομάστορας του κουκουλώματος» , δήλωσε ο κ. Μαρκογιαννάκης, ερωτηθείς αν στην προανακριτική θα εξεταστεί και η διαδρομή της λίστας, πλην των ενδεχόμενων ευθυνών του κ. Παπακωνσταντίνου.


Πηγή: Ολυμπία 




Με αφορμή την περίφημη "λίστα Λαγκάρντ" ζούμε σε μία όντως παράξενη (αλλά καθ' όλα αναμενόμενη) πολιτική χρονική στιγμή. Οι απελθόντες από την εξουσία πολιτικοί προσπαθούν να διαφύγουν των ευθυνών τους. Όλοι ισχυρίζονται ότι δεν ήξεραν, δεν γνώριζαν, δεν άκουσαν τίποτε και ούτε λίγο ούτε πολύ, απλά μετείχαν σε μία κυβέρνηση που ακόμη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός της (Γιώργος Παπανδρέου), δεν είχε ιδέα για τα όσα γινόταν!!!

Αποδοχή πλήρους ανικανότητας ή απόπειρα διαφυγής από νομικές ευθύνες; Η απάντηση στην ερώτηση αυτή είναι βέβαιο πως θα δοθεί κάποια στιγμή, αλλά όχι τώρα. Κι αυτό, επειδή, όπως προέκυψε από την ψηφοφορία στην Βουλή, υπεύθυνος (προσωρινά τουλάχιστον) αλλά όχι απαραίτητα και ένοχος (αφού αυτό είναι ένα άλλο θέμα) αναγνωρίσθηκε μόνο ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.

Αν και διατηρούμε την βεβαιότητα πως μεσοπρόθεσμα θα εμφανισθεί η αλήθεια, σήμερα ζούμε στην χώρα εκείνη που οι πολιτικοί μπορούν να κάνουν τα πάντα χωρίς καμία νομική ευθύνη. Σε επίπεδο πρωθυπουργών, μάλιστα, φαίνεται πως (με την κατάλληλη "φροντίδα" του Αντώνη Σαμαρά) ενισχύεται η άποψη πως "οι πρωθυπουργοί πηγαίνουν σπίτι τους και όχι στη φυλακή".

Eπειδή, όμως, τα γραπτά μένουν, ας δούμε τι απάντησε ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, σε ερώτηση του δημοσιογράφου Γιάννη Ντάσκα σε συνέντευξη Τύπου στην ΔΕΘ στις 8 Σεπτεμβρίου 2010.

Είναι προφανές ότι το κόμμα του (και όχι μόνο) έχει πολύ καιρό στα χέρια του την «Λίστα Λαγκάρντ»…


Ι. ΝΤΑΣΚΑΣ («ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ»): Κύριε Πρόεδρε, τα προηγούμενα χρόνια μιλήσατε για την «κλεπτοκρατία» και την καταγγείλατε με σκληρά λόγια. Πριν από λίγο μιλήσατε για χρέη, τα οποία κληρονομήσατε και βρήκατε στην Κυβέρνησή σας. Κύριε Πρόεδρε, μέχρι τώρα στη χώρα μας, έχει διαπιστωθεί τεράστια φοροδιαφυγή. Χώρες όπως η Γερμανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν ζητήσει από την Ελβετία και από άλλες χώρες, καταλόγους επίσημους για τα κεφάλαια που έφυγαν. Επίσης, υπάρχει ένας νόμος για τα προσωπικά δεδομένα στη χώρα μας, ο οποίος δεν επιτρέπει, όχι σε οικονομικούς εγκληματίες, αλλά ακόμα και σε κοινούς κακοποιούς, παιδεραστές, εμπόρους ναρκωτικών, τη δημοσιοποίηση ονομάτων και φωτογραφιών. Πώς νομίζετε ότι ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να αμυνθεί, ή μπορεί να αμυνθεί στο πολιτικό σύστημα, που κρύβει ονόματα «κλεπτοκρατών» - δικά σας λόγια - ονόματα φοροφυγάδων και ονόματα απλών κακοποιών; Και αν σκοπεύετε να πάρετε κάποιο μέτρο, για να μάθουμε επιτέλους καταλόγους με ονόματα και φωτογραφίες.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είναι σωστό το ερώτημα. Πιστεύω ότι ένα πολύ μεγάλο ζήτημα, όχι μόνο για την Ελλάδα, διεθνώς, είναι το θέμα των φορολογικών παραδείσων. Οι φορολογικοί παράδεισοι κλέβουν από τους λαούς όλων των χωρών. Εκεί όπου έπρεπε να πληρώσουν, για να βοηθηθεί η κοινωνία, η κοινωνική πρόνοια, το κοινωνικό κράτος, η ανάπτυξη, τα μεταφέρουν σε φορολογικούς παραδείσους, για να μπορούν να γεύονται τεράστιες περιουσίες, τεράστια ποσά και να συσσωρεύουν τεράστιο κεφάλαιο. Είναι ένα από τα προβλήματα της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας και πρέπει να παταχθεί. Επίσης, είναι ένα από τα θέματα που θέτουμε και θα θέτουμε πιο έντονα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και διεθνώς. Δεν μπορεί να αδικούνται λαοί και άλλοι να μπορούν να ξεφεύγουν μέσω των φορολογικών παραδείσων. Θέλω να διαβεβαιώσω τον Ελληνικό λαό, αλλά ακόμα περισσότερο αυτούς τους φοροφυγάδες, ότι εμείς ήδη έχουμε ξεκινήσει διαδικασίες για να πάρουμε στοιχεία διεθνώς, και από Τράπεζες του εξωτερικού, όπου ξέρουμε ότι υπάρχει φοροδιαφυγή και Ελλήνων. Και θα κάνουμε κάθε τι, για να τους αποκαλύψουμε. Ήδη, έχουμε ξεκινήσει διαδικασίες. Δεν θέλω να αποκαλύψω άλλα στοιχεία, αλλά το κυνήγι θα είναι αμείλικτο. 
Κείμενο συνέντευξης Τύπου ΔΕΘ: Τα Νέα

Σχεδόν δύο χρόνια μετά, στις 29 Οκτωβρίου 2012, η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής απέρριψε κατά πλειοψηφία την πρόταση να καταθέσει για την Λίστα Λαγκάρντ ο πρώην πρωθυπουργός. 

Κωνσταντίνος


  • Ο Μπομπ Τράα συνηθίζει να λέει στους συνομιλητές του, καθισμένος στο λιτό γραφείο του, ότι οι ολιγάρχες των μίντια, οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι.
  • Ο Oλλανδός τεχνοκράτης του ΔΝΤ δεν έχει διπλωματικό τακτ όταν μιλά off the record...
Γράφει η Αγγελική Σπανού 

 Η ρωσική επιθυμία για αύξηση της επιρροής της στην περιοχή Βερολίνο και Ουάσιγκτον θέλουν να αποτρέψουν τη ρωσική διείσδυση στην Ελλάδα Οι ΔΕΚΟ της χώρας του 2% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ δεν έχουν ιδιαίτερη γεωοικονομική αξία. Αν, όμως, η Ελλάδα και η Κύπρος από κοινού αρχίσουν να αναζητούν λύσεις στη Μόσχα, είναι πολύ πιθανό ότι θα ασκηθούν πιέσεις για την επαναφορά των δύο χωρών στο μαντρί.


 Το Βερολίνο δεν έχει κανένα πρόβλημα -το αντίθετο ισχύει- να προβαίνει σε ιδιαίτερα προωθημένες συμφωνίες με το Κρεμλίνο. Η Γερμανία στρέφεται στη Ρωσία που της προσφέρει ενέργεια και παρέχει τεχνολογία που τόσο χρειάζεται ο Πούτιν. Αλλά δεν θέλει να βλέπει χώρες που ανήκουν στη σφαίρα επιρροής της να κάνουν το ίδιο.


Οι ΗΠΑ είναι κάθετα απέναντι στην ενίσχυση του μονοπωλίου της Ρωσίας σε ενεργειακό επίπεδο και ειδικότερα της ρωσικής διείσδυσης σε χώρες του ΝΑΤΟ. Οι Ρώσοι είναι οι πιο σκληροί διαπραγματευτές στον κόσμο και δεν θα χαριστούν στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο. Επ’ αυτού είχε πικρή εμπειρία ο απερχόμενος Πρόεδρος της Κύπρου, Δημήτρης Χριστόφιας, όταν προσπάθησε να αποφύγει το Μνημόνιο με ρωσική στήριξη.


 Ωστόσο, η Μόσχα ενδιαφέρεται πάντα για την πρόσβαση στις ζεστές θάλασσες, αναζητά περάσματα στη Μεσόγειο, θέλει να ανακτήσει την επιρροή της στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή και για όλους αυτούς τους λόγους στρέφει το βλέμμα της στην περιοχή μας. Εάν η Gazprom μπει στην ελληνική αγορά Ενέργειας, είναι προφανές ότι θα υπάρξουν και άλλους είδους συμφωνίες:

 Τουρισμός, υποδομές, ενίσχυση των εξαγωγών μας προς τη Ρωσία είναι πεδία δόξης λαμπρά για ελληνορωσική συνεργασία και, φυσικά, υψηλού ρίσκου. 



Πολλά θα κριθούν στην επίσκεψη που θα πραγματοποιήσει στις ΗΠΑ ο πρωθυπουργός, πιθανότατα, με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου. Στην πρώτη του συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα θα γίνει αναγνώριση προθέσεων και διαθέσεων σε ζητήματα που κινούνται μεταξύ γεωπολιτικής και ωμής οικονομίας.

 Το αν θα μεταβεί ή όχι στη Μόσχα για να συναντηθεί με τον Βλαντιμίρ Πούτιν θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την τύχη που θα έχει η πρόταση της Gazprom. Στη ρωσική πρωτεύουσα σκοπεύει να μεταβεί και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας. Αν τα πράγματα δεν πάνε καλά για την Gazprom, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν αποκλείεται να περάσει ακόμη και την πόρτα του Κρεμλίνου.


 Διπλωματικές πηγές σημειώνουν ότι η γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας θα αλλάξει αν βρεθεί πετρέλαιο στην Κρήτη, επιλεγεί μεταξύ των αγωγών το Transadriatic pipeline αντί για το Nabucco west, αν εκλεγεί κεντροαριστερός πρόεδρος στη Βουλγαρία και έτσι επανενεργοποιηθεί ο Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη, και αν ο Πειραιάς παίξει ρόλο διαμετακομιστικού κέντρου για την Κίνα και τη Λατινική Αμερική.


 Αλλά όλα αυτά, μαζί και χωριστά, είναι ακόμη πολύ μακριά. «Yποχώρηση» των ΗΠΑ στη γεωπολιτική σκακιέρα Παράγοντες της ελληνικής διπλωματίας σημειώνουν: Το γεγονός ότι το μέλλον της Ελλάδας έχει καίρια σημασία για το μέλλον της ευρωζώνης, και κατ’ επέκταση της παγκόσμιας οικονομίας, δεν σημαίνει ότι ο γεωπολιτικός ρόλος της χώρας είναι πιο σημαντικός από παλαιότερα.


 Η μεγάλη διαφορά σε γεωπολιτικό επίπεδο είναι ότι μετά το 2008 οι ΗΠΑ είναι σε υποχώρηση. Αφήνουν πίσω τους μια Μέση Ανατολή που σπαράσσεται -με ιδιαίτερα σημαντική ιρανική-σιιτική εξουσία- σε Συρία, Λίβανο, Ιράκ, Παλαιστίνη, ακόμα και Μπαχρέιν. Μια Αίγυπτο που δεν έχει βρει το βηματισμό της. Και μια Ρωσία που επανακτά ισχύ σε όλη την περιοχή της πρώην ΕΣΣΔ.


Και βέβαια Πακιστάν-Αφγανιστάν (χώρες εξαγωγής μεταναστών) σε κατάσταση μεγαλύτερης αστάθειας από ποτέ. Η Ελλάδα έχει σημασία για τη σταθερότητα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης ως κράτος-μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, ως χώρα ανάσχεσης των μεταναστών και λόγω της σημασίας της Σούδας για τις παγκόσμιες επιχειρήσεις των ΗΠΑ. Αλλά ως εκεί. Οι ΗΠΑ φαίνεται να ταμπουρώνονται γεωπολιτικά στην περιοχή των χωρών ΝΑΤΟ.


 Σε οικονομικό επίπεδο όμως δεν φαίνεται να διατηρούν κυρίαρχο ρόλο ούτε σε αυτήν την περιοχή, όπως καταδείχθηκε όταν, ως προς την πολιτική λιτότητας, το Βερολίνο στάθηκε μόνο του απέναντι σε όλη την Ε.Ε. και το ΔΝΤ και νίκησε. Η Ουάσιγκτον δείχνει μπερδεμένη και προσπαθεί να παίξει πολύπλοκο παιχνίδι. Θα αφήσει κατά τη δεύτερη τετραετία ο Ομπάμα διάφορες περιφερειακές χώρες να τα βρουν μόνες τους;

Πώς; Καταστρέφοντας την παραδοσιακή ισορροπία δυνάμεων του Κίσινγκερ και επιτρέποντας την ανάπτυξη περιφερειακών δυνάμεων που θα ελέγχουν άλλους - το πιθανότερο σενάριο. Αυτό σημαίνει ότι διάφορες περιοχές θα γίνουν λάκκοι λεόντων όπου όμορες χώρες θα φαγωθούν μεταξύ τους.


 Σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον η Ελλάδα παραμένει μυστήριο. Πού πάει; Με ποιον θα συνταχθεί όσο είναι νωρίς; Για την Ελλάδα, τουλάχιστον, η γεωπολιτική διδάσκει ότι πάντα την κρίσιμη στιγμή γίνεται κάτι «ξαφνικό». Επικοινωνιακός πόλεμος Αρκετά δημοσιεύματα το τελευταίο διάστημα σε ξένα ΜΜΕ, από το «Reuters NewYorkTimes», γράφουν για αυτό που περιγράφουν ως ελληνική ιεραρχία:


 Για τους Ελληνες κροίσους που έχουν απαλλαγεί από τα βάρη της κρίσης και ελέγχουν σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό σύστημα εξουσίας. Το πιθανότερο είναι ότι δεν πρόκειται για δημοσιογραφικό δονκιχωτισμό αλλά συνδέεται με το ενδιαφέρον μεγάλων ξένων συμφερόντων να μπουν -με τους όρους τους- στην ελληνική αγορά, την οποία θεωρούν κλειστή και απολύτως ελεγχόμενη από λίγες οικογένειες.


Μόλις πριν από λίγες μέρες μάθαμε ότι η χώρα μας καταλαμβάνει την117η θέση παγκοσμίως, μεταξύ 177 χωρών, και την40ή θέση στην περιοχή της Ευρώπης, στο Δείκτη Οικονομικής Ελευθερίας του 2013.


 Είναι ο δείκτης που καταρτίζεται από το Heritage Foundationστην Ουάσιγκτον και τη Wall Street Journal και η αξιολόγηση γίνεται σε τέσσερα πεδία: στην εφαρμογή της νομοθεσίας, στην αποτελεσματικότητα των κανονισμών, στην περιορισμένη παρουσία του κράτους και στο πόσο ανοικτές είναι οι αγορές.

Μέρος από το ρεπορτάζ από τον "Τύπο της Κυριακής"

Φανταστείτε μια πολεμική ενέργεια. Μια δολιοφθορά στις γραμμές του «εχθρού». Μια πολεμική σύρραξη ανάμεσα σε δύο στρατούς. Ποια είναι τα «εργαλεία» που χρειάζεται ένας επιτιθέμενος; Σίγουρα , τα πυρομαχικά και σίγουρα ένα σχέδιο δράσης εναντίον του αμυνόμενου.

Στην περίπτωση της επίθεσης στην Ελλάδα, ποια ήταν τα εργαλεία της κρίσης; Ποια ήταν τα όπλα στη φαρέτρα του «εχθρού» και ποιο ήταν το σχέδιό του;

Σε αυτό το ερώτημα θα προσπαθήσω να απαντήσω σήμερα, όσο το δυνατόν πιο απλά, χωρίς περιττούς οικονομικούς όρους αλλά πάνω απ' όλα με ονόματα. Τόσο προσώπων όσο και εταιρειών.

Διότι εδώ και δύο χρόνια που ο Ελληνικός λαός δέχεται μια πολεμικού τύπου επίθεση, κάποιοι στην Ελλάδα, εξακολουθούν να κρύβουν από τους Ελληνες ακόμη και το όνομα του «εχθρού». Αντίθετα σε γειτονικές χώρες, γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι είναι οι επιτιθέμενοι και ποιο είναι το σχέδιο τους.

Εδώ, εξακολουθούμε να τους ονομάζουμε γενικά κι αόριστα … ως «αγορές» διότι η διαπλοκή των πολιτικών με τον δημοσιογραφικό κόσμο, μέσω της διαφημιστικής πίτας, δεν επιτρέπει ούτε καν το όνομα τους να αναφερθεί.

Και ναι μεν η Ευρώπη είναι συνένοχη και συμμέτοχη στο έγκλημα κατά της χώρας μας, στην Ελλάδα, με μεγάλη ευκολία αναφερόμαστε στον … «εχθρό» όταν είναι made in USA αλλά με μεγάλη δυσκολία αναφερόμαστε στον εχθρό όταν είναι … Eυρωπαίος και μοιράζει διαφημίσεις στα κανάλια και στις εφημερίδες.

Μάλιστα στις 3 Μαρτίου 2010, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατηγόρησε επίσημα, τους Τζορτζ Σόρος, Τζον Πόλσον, Στίβεν Κοέν και Ντέιβιντ Αϊχορν, διότι σχεδίασαν την επίθεση στο ευρώ και κατ επέκταση και την επίθεση στην Ελλάδα.

Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι στην Ευρώπη και συνεπώς στην Ελλάδα, θα εξαντλούσαν κάθε νομική δραστηριότητα εναντίον τους, εντούτοις, ουδείς άδραξε αυτή την μοναδική ευκαιρία και στη Γηραιά Ηπειρο δεν κουνήθηκε φύλλο! Το ποιοι είναι αυτοί οι … κύριοι θα το δείτε παρακάτω και θα αντιληφθείτε το ΓΙΑΤΙ.

Πάμε όμως να εξετάσουμε τα πράγματα με ψυχραιμία.

ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

CDS - Ασφάλιστρα κινδύνου

Εξι ήταν τα εργαλεία με τα οποία κατασκευάστηκε … εργαστηριακά η κρίση και ο ιός απελευθερώθηκε στην Ευρώπη. Επιλογή; Τα «κράτη-γουρούνια» (PIGS, από τα αρχικά των λέξεων, Portugal Ireland, Greek, Spain) είχαν προεπιλεγεί και στα «εργαστήρια» των τοκογλύφων είχαν γίνει οι απαραίτητες «προσομοιώσεις» με αποτέλεσμα να επιλεγεί ως καλύτερος στόχος η Ελλάδα, για την τελική επίθεση κατά του Ευρώ, η οποία δεν έχει γίνει ακόμη! Ποια ήταν λοιπόν τα εργαλεία αυτά;

Το πρώτο εργαλείο ήταν τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) που ενώ σχεδιάστηκε για την ασφάλεια των ομολόγων, εν τούτοις χρησιμοποιήθηκε ανεξέλεγκτα και χωρίς εποπτικό μηχανισμό. Υποτίθεται ότι τα CDS διασφαλίζουν τους κατόχους ομολόγων έναντι της χρεοκοπίας του εκδότη τους. Με δεδομένο όμως ότι επέτρεψαν να κατέχουν ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) ακόμη κι άτομα που δεν έχουν αγοράσει ομόλογα μιας χώρας, επέτρεψαν το σπεκουλάρισμα των τζογαδόρων. Κάποτε είχα γράψει ότι όταν κατέχει CDS, ένας μη κάτοχος ομολόγων, είναι σα να επιτρέπουν οι τράπεζες που δίνουν δάνεια, να αγοράζουν ασφάλιστρα των κατοικιών, και όσοι δεν έχουν σχέση με το εκάστοτε σπίτι.

Δηλαδή, φανταστείτε τι μπορεί να συμβεί, αν πάρετε ένα στεγαστικό δάνειο , και ο γείτονας σας, μπορεί να αγοράζει και να πουλά τα ασφάλιστρα του σπιτιού που αγοράσατε. Κάποια στιγμή, αν το ασφάλιστρο πάει στα ύψη, τότε, τι πιο φυσικό, να βάλει φωτιά στο σπίτι σας, προκειμένου να εισπράξει το υψηλότατο ασφάλιστρο, που κάποτε το είχε αγοράσει πάμφθηνα!

Πέραν των CDS, ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ήταν τρεις επενδυτικές τράπεζες και τρεις οίκοι αξιολόγησης.

Τράπεζες – Επενδ. Εταιρείες

GOLDMAN SACHS
NEUBERGER BERMAN (συμφερόντων Rothschild)
BLACKROCK, U.K.(συμφερόντων Rothschild)

Οίκοι Πιστοληπτικής Αξιολόγησης

FITCH
MOODY’s
STANDARD & POOR (S&P)

Χρονικά, η κρίση είχε αρχίσει να σχεδιάζεται, πριν καν τυπωθεί το πρώτο χαρτονόμισμα του Ευρώ. Στην Ελλάδα η Goldman Sachs είχε αλλωσει το κράτος από τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης του Κώστα Σημίτη και μεγαλούργησε επί ημερών Γιάννου Παπαντωνίου. Σταχυολογούμε χρονικά, μερικές κινήσεις των «εργαλείων» αυτών στην Ελλάδα για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τον ρόλο τους καλύτερα:

2000: Η Goldman Sachs εκπονεί το Πρόγραμμα ΑΡΙΑΔΝΗ το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόγραμμα χρηματιστηριακής δανειοδότησης που παρουσιαζόταν ως … πώληση, ώστε να ικανοποιηθούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ και να πανηγυρίζει η κυβέρνηση Σημίτη!

2002: Η Goldman Sachs εκπονεί το Πρόγραμμα ΑΙΟΛΟΣ, με αντάλλαγμα την παραχώρηση δικαιωμάτων χρήσης αεροδρομίων και τυχερών παιχνιδιών.

2005: Η Goldman Sachs πουλάει αυτό το χρηματιστηριακό «προϊόν» στην Εθνική Τράπεζα, η οποία το κράτησε μέχρι το 2008. Με τη βοήθεια της Goldman Sachs ιδρύεται η εταιρεία ΤΙΤΛΟΣ στην οποία μεταφέρεται το «προϊόν».

Η Εθνική Τράπεζα εξασφαλίζει τα ομόλογα της εταιρείας ΤΙΤΛΟΣ και τα παραχωρεί στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα (ΚΤΕ), παίρνοντας δανειακά κεφάλαια.

2009 (Οκτώβριος): Έρχεται στην Ελλάδα κλιμάκιο αξιωματούχων της Goldman Sachs και προτείνει τη χρήση ενός νέου χρηματιστηριακού «προϊόντος» για την κάλυψη των αναγκών της χώρας για το 2009 και 2010. Η πρόταση δεν βρήκε ανταπόκριση. Λίγες μέρες αργότερα: ο οίκος Fitch υποβαθμίζει την Ελλάδα, από Α σε Α-. Σημειώνεται πτώση της μετοχής της ΕΤΕ στο Χρηματιστήριο της Ν.Υ.

2009 (αρχές Νοεμβρίου): Έρχεται στην Ελλάδα δεύτερο κλιμάκιο αξιωματούχων της Goldman Sachs για να μεταπείσει τους Έλληνες ιθύνοντες.

● Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων: Στο Χρηματιστήριο της Ν.Υ.: οι τιμές της μετοχής της ΕΤΕ αυξάνονται. Στο Χρηματιστήριο Αθηνών: σημειώνεται άνοδος, και oι πιέσεις στην αγορά ομολόγων και CDS σταματούν.

● Μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων, στο Χρηματιστήριο Ν.Υ.:

(α) Σημειώνονται αθρόες πωλήσεις μετοχών της Εθνικής και στο ΧΑ μετοχών όλου του τραπεζικού τομέα, Εθνική, Alpha, Eurobank, κ.α.

(β) Οι τιμές των ελληνικών ομολόγων πέφτουν.

(γ) Τα επιτόκια δανεισμού αυξάνονται.

2009 (12 Δεκεμβρίου): Ο οίκος Fitch ανακοινώνει νέα υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας (στην κατηγορία ΒΒΒ+), πετώντας την έξω από την αγορά ομολόγων.
2009 (μέσα Δεκεμβρίου): Οι οίκοι Moody’s και S&P μπαίνουν στο παιχνίδι, υποβαθμίζουν κι αυτοί την Ελλάδα, προκαλώντας γενικό ξεπούλημα των ομολόγων της και απογείωση του κόστους δανεισμού της.
2010 (Απρίλιος): Ο οίκος Fitch υποβαθμίζει ξανά την Ελλάδα (σε ΒΒΒ-) σηματοδοτώντας και τυπικά την χρηματοπιστωτική πτώχευση της Ελλάδας και εκεί αρχίζει να γίνεται ορατό στους Ελληνες το δράμα που θα ζήσουν. 

Ποιοι είναι όμως πίσω από τις αοριστολογίες των δημοσιογράφων που αποκαλούν τον εχθρό μας ως ... αγορές;

ΤΟ WHO IS WHO ΤΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

NEUBERGER BERMAN

- Έχει θέσεις στην Τράπεζα Ελλάδας, Εθνική, Eurobank Ergasias, Εμπορική.
- Είναι ο 1ος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
- Είναι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και μεγαλομέτοχος στη Goldman Sachs.
- Είναι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και μεγαλομέτοχος στον οίκο πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch

BLACKROCK, HNΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

- Έχει θέσεις στην Τράπεζα Ελλάδας, Εθνική, Eurobank Ergasias, Εμπορική.
- Είναι ο 2ος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
- Είναι μεγαλομέτοχος στη Goldman Sachs.
- Είναι μεγαλομέτοχος στους οίκους Moody’s και S & P.

NEUBERGER BERMAN

Κανείς σήμερα δεν θυμάται ότι η NEUBERGER BERMAN είναι μία από τις εταιρίες που πρωτοστάτησαν στην επίθεση και στην πτώση του Χρηματιστηρίου Αθηνών, πουλώντας μέσα στο τελευταίο τρίμηνο του 2009, (κρατηθείτε) 1.700.000 μετοχές της Εθνικής Τράπεζας. Ιδρύθηκε από μέλος της οικογένειας Ρόθτσάιλντ, της μεγαλύτερης τραπεζικής δυναστείας του κόσμου, που δανείζει τη χώρα μας από το 1823 !

Ο νυν πρόεδρος της Neuberger Berman ήταν:

● Πρώην πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της αμαρτωλής Lehman Brothers που αποτέλεσε ένα άλλο πείραμα των διεθνών τοκογλύφων.
● Πρώην συνεταίρος και πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Goldman Sachs.
● Στενός συγγενής του τέως προέδρου Τζορτζ Μπους.

Και φτάνω στο σημείο απ' όπου ξεκινήσαμε.

Για να αντιληφθείτε, γιατί ουδείς στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, δεν έκανε το παραμικρό όταν στις 3 Μαρτίου 2010, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατηγόρησε, τους Τζορτζ Σόρος, Τζον Πόλσον, Στίβεν Κοέν και Ν.Αϊχορν για την επίθεση στο Ευρώ.

Ποιοι είναι αλήθεια αυτοί οι άνθρωποι που εδώ στην Ελλάδα, όταν έρχεται η στιγμή να πουμε το όνομά τους, κάποιοι δαγκώνουν την γλώσσα τους;

Τζόρτζ Σόρος

Διεθνής επενδυτής και μέγας κερδοσκόπος που είχε πρωτοστατήσει στην επίθεση κατά της Στερλίνας.

● Στενότατος συνεργάτης των Ρόθτσάιλντ σε πλήθος επενδυτικών δραστηριοτήτων. Υπάρχουν πάνω από πέντε εταιρίες, στις οποίες μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων εταιρειών του Σόρος ήταν μέλη των Δ.Σ. εταιρειών των Ρόθτσάιλντ , αλλά και αντίστροφα.
● Στο Δ.Σ. της κύριας επενδυτικής εταιρείας του Σόρος που ονομάζεται Quantum Fund, συμμετέχει ο Ρίτσαρντ Κατζ, ο οποίος είναι πρώην πρόεδρος της Rothschild Italia S.p.A. και μέλος της Επιτροπής Εμπορικών Τραπεζών της.
● Ο Τζορτζ Σόρος, και ο τραπεζίτης Τζέϊκομπ Ρόθτσάιλντ είναι συνεταίροι σε εταιρεία επενδύσεων στην Αφρική και ποιον λέτε να έχουν συνέταιρο; Την γνωστή «ανθέλληνα» που όλοι μας την βρίζαμε για όσα έκανε κατά της χώρας μας, τέως υπουργό των ΗΠΑ,Μαντλίν Ολμπράϊτ.

Τζον Πόλσον

Ο 50ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Διεθνής κερδοσκόπος και διαχειριστής του μεγάλου hedge funds «Paulson & Co». Ο Πόλσον και ο Ναθάνιελ Ρόθτσάιλντ είναι βασικοί μέτοχοι της Rusal, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής αλουμίνιου στον κόσμο.

Στίβεν Κοέν
O 27ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Ο Κοέν μαζί με την Atticus Capital της οικογένειας Ρόθτσάιλντ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος του οίκου δημοπρασιών Sotheby’s (που είναι εισηγμένος στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης).

Ντέιβιντ Αϊνχορν
Διεθνής κερδοσκόπος, διαχειριστής του μεγάλου hedge funds Greenlight Capital, ο οποίος «έβγαλε» 1,7 δισ. δολάρια σορτάροντας τη μετοχή της Lehman Βrothers.

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ποιοι είναι αλήθεια αυτοί οι Ρόθτσάιλντ;

● Ελέγχουν το μεγαλύτερο διεθνές δίκτυο εξόρυξης και εμπορίας διαμαντιών, πολύτιμων λίθων και μετάλλων, μέσα από εταιρείες τους όπως η Barick Gold, η Gold Fields, η De Beers, η Rio Tinto, κ.α.

● Είναι από τις μεγαλύτερες οικογένειες της βιομηχανίας πετρελαίου.

● Ο Ναθάνιελ Ρόθτσάιλντ και ο Τζον Πόλσον (50ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο) είναι βασικοί μέτοχοι της Rusal, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής αλουμίνιου στον κόσμο.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΡΟΘΤΣΑΪΛΝΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

● Ήταν από τους πρώτους δανειστές της Ελλάδας. Τα δάνεια από τους Ρόθτσάιλντ ήταν τα πρώτα και από τα μεγαλύτερα που έλαβε η Ελλάδα το 1823. Από τότε μας δανείζουν και ρουφούν το αίμα των Ελλήνων!

● Ήταν οι δημιουργοί του σύγχρονου τραπεζικού και νομισματικού συστήματος της Ελλάδας.

● Ήταν βασικοί χρηματοδότες, συνιδρυτές και μεγαλομέτοχοι της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας (ΕΤΕ).

● Εξέδιδαν δάνεια για τη δημιουργία έργων υποδομής και δανειοδότησαν εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις και βιομηχανίες. Έχοντας το νομισματικό έλεγχο και τον έλεγχο της παραγωγής χρήματος στην Ελλάδα, έπαιξαν σε βάθος χρόνου και στα δυο επίπεδα.

● Παρέμειναν βασικοί μέτοχοι της ΕΤΕ μέσω πολλών εταιρειών (όπως Neuberger Berman).

● Είναι μεγαλομέτοχοι της Τράπεζας της Ελλάδας , η οποία πήρε τον ρόλο της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας από την Εθνική Τράπεζα, και μόνο κατ όνομα είναι… Ελληνική αφού μόνο ένα μικρό μέρος των κεφαλαίων της είναι Ελληνικό.

● Η N. M. Rothschild & Sons ήταν μέχρι πρόσφατα σύμβουλος του Ελληνικού Κράτους για ιδιωτικοποιήσεις , όπως της ΔΕΗ και της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου και σύμβουλος δεκάδων τραπεζών και εταιρειών στην Ελλάδα όπως η Cosmote, ΕΛΠΕ, Τράπεζα Εγνατία, Γενική Τράπεζα, Μυτιληναίος, Eurobank, και ένα σωρό άλλες.

Ο σκοτεινός κύριος Ακερμαν

Πολλές φορές, θα ακούσετε στις «ειδήσεις» για τον σκοτεινό ρόλο του κυρίου Τζόζεφ Ακερμαν, ο οποίος είναι διοικητής της Deutsche Bank. Κανείς δεν λέει όμως, τι ακριβώς δουλειά κάνει ο Ακερμαν και πως σχετίζεται με τα προηγούμενα κοράκια των «αόρατων» κατά τα άλλα αγορών. Και πού να δείτε, τι έκανε η Ελλάδα για να επιβραβεύσει τον φοβερό και τρομερό ρόλο του.

Ο Τζόζεφ Ακερμαν είναι:

- Διοικητής της Deutsche Bank . Γνωρίζετε ότι η D.B. είναι σύμβουλος του γερμανικού κράτους για τη διαχείριση της Ελληνικής και Ευρωπαϊκής χρηματιστηριακής κρίσης;


- Υψηλόβαθμο στέλεχος της Siemens από το 2003 και Β’ αναπληρωτής πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της Siemens σήμερα. Μήπως καταλάβατε τώρα γιατί έκλεισε η υπόθεση με τα 200 ψωρο-εκατομμύρια που προσέφεραν, ενώ οι μίζες ήταν δις;

- Μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της Vodafone.

- Μη-εκτελεστικός διευθυντής της Royal Dutch Shell, πετρελαϊκής εταιρείας συμφερόντων Ρόθτσάιλντ. Καταλάβατε τώρα γιατί μόλις έβγαλε πετρέλαιο η Κύπρος, πήγε η Shell στα Κατεχόμενα να κάνει το ίδιο; Καταλάβατε τώρα γιατί φωνάζει όλος ο πλανήτης «Ελληνες χαράξτε ΑΟΖ», κι εμείς δεν το κάνουμε; Καταλάβατε μήπως γιατί στις αρχές του 2009, SHELL και BP πούλησαν τα πρατήρια τους στην ΕΛΛΑΔΑ; Όχι απλά γιατί γνώριζαν για την κρίση αλλά γιατί την είχαν σχεδιάσει οι ίδιοι!

- Αντιπρόεδρος της ασφαλιστικής εταιρείας Zurich Financial Services (η οποία, μεταξύ άλλων, παρέχει ασφαλιστικά προϊόντα για την προστασία από το πιστωτικό και το πολιτικό ρίσκο). Μήπως καταλάβατε τώρα γιατί ξεκίνησα την περιγραφή μου με τον ρόλο του εργαλείου που ονομάζεται CDS;

Πρόκειται για ένα άτομο με αρκετές δεκάδες ρόλους, και είναι ν απορεί κανείς πως καταφέρνει να εργάζεται με επιτυχία σε τόσες πολλές δύσκολες θέσεις. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι το μόνο που κάνει είναι η υπογραφή του σε κάποιες αποφάσεις που άλλοι σχεδιάζουν κι αυτός εκτελεί.

Όσο για εμάς; Εμείς οι Ελληνες λοιπόν, λίγο πριν ξεκινήσει «φανερά» η κρίση, αντί για να τον απελάσουμε από τη χώρα τον βραβεύσαμε κι από πάνω. Έτσι, τον Σεπτέμβριο του 2009 ο κ. Τζότζεφ Ακερμαν αναγορεύεται … επίτιμος διδάκτορας στο Τμήμα Διεθνών Οικονομικών και Ανάπτυξης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης!

Ετσι λειτουργεί το σύστημα εδώ στην Ελλάδα. Βραβεύουμε τους νεκροθάφτες της χώρας μας !

Αν πάλι δεν μπορούμε να τους βραβεύσουμε, τότε τους καθιστούμε ισότιμους συνομιλητές με τους πρωθυπουργούς μας. Όπως τον κ. Τ. Σόρος για παράδειγμα, του οποίου τα γεύματα με τον ΤΕΩΣ πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, τα πληρώσαμε χρυσάφι!

Την επόμενη φορά που θα ακούσετε λοιπόν για «αγορές» και «τοκογλύφους» και «οικονομικούς δολοφόνους» θα ξέρετε.

Βάλτε αυτό το άρθρο στα «αγαπημένα» του υπολογιστή σας, γιατί θα σας χρειαστεί άπειρες φορές, όταν κάποιοι, θα εξακολουθούν να προκαλούν συσκότιση στον λαό, με αόριστες αναφορές, φτάνοντας στο σημείο τον Ελληνα πολίτη να αναρωτιέται «ΜΑ ΠΟΙΟΣ είναι ο ΕΧΘΡΟΣ»

Τώρα γνωρίζετε τον εχθρό. Τουλάχιστον, γνωρίζετε τον εχθρό εκτός των τειχών.

Για τους υπόλοιπους, τους εντός, έχουμε καιρό να ασχοληθούμε!

Πηγές:

1. Τα στοιχεία για την συμμετοχή των πολυεθνικών στην Ελληνική οικονομία είναι από το βιβλίο του Πάνου Παναγιώτου: "Ελληνική Κρίση: Περίεργες συμπτώσεις", εκδόσεις Λιβάνη.
2. Αποκαλυπτική Έρευνα: Τα ονόματα και οι εταιρείες που κατέστρεψαν την Ελλάδα


Πηγή: Το Χωνί
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Όσο χειρότερη η πραγματικότητα, τόσο την αρνούμαστε. Διαθέτουμε αμυντικό μηχανισμό που μας ξυπνάει όταν βλέπουμε εφιάλτες. ‘Όταν ο εφιάλτης είναι πραγματικός μας κοιμίζει, όπως τις στρουθοκαμήλους, που χώνουν το κεφάλι στην άμμο. Αρνούμαστε την πραγματικότητα που δεν αντέχουμε. Προ ημερών είδα έναν παληό φίλο και συμφοιτητή μου. Επί δυόμισυ χρόνια με κατηγορεί ότι είμαι «Κασσάνδρα», συστηματικά απαισιόδοξος. Του απαντώ ότι η Κασσάνδρα, κεντρικό πρόσωπο της Ιλιάδας, είχε στην πραγματικότητα δίκηο, όχι άδικο. Αν ο Πρίαμος την κράταγε στο Παλάτι και δεν έβαζε τον Δούρειο ‘Ιππο εντός των τειχών, η Τροία θα σωζόταν. Ανά εξάμηνο παραδέχεται ότι είχα προηγουμένως δίκηο, αντιδρά όμως στις «επικαιροποιημένες», όλο και χειρότερες εκτιμήσεις μου. Του είπα ότι όσα κάνει η τρόικα στην Ελλάδα μέσω της «κυβέρνησης» δεν είναι «λάθος», είναι η τυπική συμπεριφορά επίτροπου τραπέζης, που μπήκε σε επιχείρηση και την εκκαθαρίζει κανιβαλλίζοντάς την.

Δεν του άρεσε η ιδέα. Θύμωσα και τούπα να σκίσει το πτυχίο του φυσικού. Θεμέλιο της επιστήμης είναι να ξεκινάμε από αυτό που πραγματικά συμβαίνει, όχι από αυτό που νομίζουμε, θέλουμε ή δεν θέλουμε να συμβαίνει. Στα περισσότερα ζητήματα μπορεί να υπάρχουν πολλαπλές ερμηνείες/απόψεις, το ποτήρι είναι «μισογεμάτο» ή «μισοάδειο». Αν σε κάτι δεν χωρεί έλλογη διαφωνία είναι στο ελληνικό πρόγραμμα σωτηρίας-καταστροφής.
   Τις προάλλες συμμετείχα σε τηλεοπτική συζήτηση. Κουβεντιάζαμε για το φορολογικό νομοσχέδιο, το ΠΑΣΟΚ, τη λίστα Λαγκάρντ. Σε κάποια στιγμή τους είπα ότι η συζήτηση δεν έχει νόημα – συζητάμε επί «εικονικής πραγματικότητας». Έχουμε ασθενή με terminal μεταστατικό καρκίνο και συζητάμε διάφορα αποτελέσματα της αρρώστιας, τι συμβαίνει στα πόδια, τα νεφρά, την καρδιά, λες και εκεί είναι το ζήτημα, σα να μπορούμε να βρούμε ορθολογική θεραπεία στα επιμέρους, ασκώντας κριτική στον γιατρό για την α’ ή β΄ επιλογή, αγνοώντας ότι δεν έχει στην πραγματικότητα κανένα τρόπο να αποτρέψει το μοιραίο. Σχολιάζουμε την «κυβερνητική πολιτική», κάνουμε ρεπορτάζ να μάθουμε τι σκέφτεται ο Στουρνάρας ή ο Βενιζέλος, τη στιγμή που αυτοί δεν υπάρχουν ως αποφασίζοντα υποκείμενα, η χώρα κυβερνάται απευθείας από την τρόικα, παρούσα ακόμα και στα γραφεία του Υπουργείου Οικονομίας, με σχηματισμένη άποψη για πόσο και τι στρατό χρειαζόμαστε, πόσα κατοικημένα νησιά θα έχουμε, γιατί πρέπει να νομιμοποιήσουμε το φακελάκι στα νοσοκομεία!

Το αληθινό έργο που παίζεται δεν είναι «φορολογική μεταρρύθμιση», «αγορά ομολόγων», «ασφαλιστικό». Είναι «Η δολοφονία μιας χώρας». Αυτός που φοράει την άσπρη μπλούζα του γιατρού είναι ο δολοφόνος. Στον άρρωστο παρέχεται τεχνητή αναπνοή και στήριξη της καρδιακής λειτουργίας με … δόσεις, ενώ του αφαιρούνται, ένα-ένα, τα ζωτικότερα όργανα, οι βασικές κρατικές λειτουργίες και ότι απέμεινε να στηρίξει οικονομία/κοινωνία. Γιατί ο «ασθενής» υπομένει, με περιορισμένες διαμαρτυρίες, τέτοια αγωγή; Για να επιτευχθεί παρόμοιο «θαύμα», ασκείται, κατά την εκτίμησή μας, το πιο φιλόδοξο πείραμα χειραγώγησης κοινωνίας στην ιστορία, κέντρο του οποίου είναι η «προεξόφληση θανάτου». Δεν χρειάζεται όμως να συμφωνήσετε με την εκτίμησή μας για να παρακολουθήσετε τη σκέψη μας, αν προτιμάτε υποθέστε ότι αυτά γίνονται τυχαία. ‘Οπως κι αν γίνονται, γίνονται.

Η μέθοδος χειραγώγησης βασίζεται στην τροποποίηση των κεντρικής σημασίας πληροφοριών που δέχεται το «νευρικό σύστημα» της κοινωνίας. Μοιάζει θεμελιωδώς με την (αυτό)απονομιμοποίηση του σοβιετικού καθεστώτος μέσω της «γκλάσνοστ», τον τρόπο που χρησιμοποιεί ο Σόρος για να βγάζει λεφτά, ή τη βρετανική λίρα από το ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα, ή τους τρόπους χειραγώγησης των μετοχών. ‘Ισως και με τον τρόπο που οργανώνεται πιθανώς η βιοχημική «πληροφορία» στο κυτταρικό περιβάλλον, ώστε να προκαλείται καρκίνος σε ανεπιθύμητους ηγέτες. Στον ασθενή ασκείται καταστολή με πρόκληση τρόμου/σύγχυσης. Η διαρκής εναλλαγή σεναρίων τρόμου και δήθεν ελπίδων (επικοινωνιακή πολιτική διαδοχικών κυβερνήσεων), υπό την καθοδήγηση της τρόικας, προκαλεί ακραία φαινόμενα σύγχυσης, εντείνει τον τρόμο, καταστρέφει κάθε εθνική αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, συνδυαζόμενη με διαρκή αυτοδιάψευση της πολιτικής και κρατικής ηγεσίας («πατέρα», στηρίγματος του έθνους).

Το «επικοινωνιακό» πρόγραμμα αποβλέπει στην ενστάλαξη πένθους (για την απώλεια της χώρας), που καθιστά ανώφελη προσπάθεια συγκροτημένης διάσωσής της (διακοπή μνημονίου, επαναδιαπραγμάτευση, ρήξη αν δεν επιτευχθεί), εκμηδενίζει κάθε κοινωνικό κεφάλαιο (αμοιβαία εμπιστοσύνη), πολλαπλασιάζει ιδιοτελείς («καρκινικές») αντιδράσεις, ενθαρρύνοντας τον «κοινωνικό αυτοματισμό». Κεντρικό υποστηρικτικό ρόλο παίζει η ενοχή («όλοι μαζί τα φάγαμε», «εμείς φταίμε») προκαλώντας «αυτοάνοσες» αντιδράσεις, καταθλιπτική διοχέτευση της επιθετικότητας στον εαυτό μας (εξ αυτού έχουμε αυτοκτονίες, όχι δολοφονίες), αποτρέποντας εξωτερική διοχέτευση της οργής (εξέγερση).

Αν δεν εφαρμοζόταν ένα τέτοιο σύνθετο σύστημα επικοινωνιακής χειραγώγησης, ο άρρωστος θάσπαγε κάποια στιγμή τα σωληνάκια, θα σκότωνε τον γιατρό και θάκανε μπάχαλο το ευρωπαϊκό νοσοκομείο, που μοιάζει απελπιστικά με θάλαμο αερίων. Παρόλη την «κούρα», ο άρρωστος έκανε έναν πρώτο καυγά στις 28.10.11, με τη δύναμη του ‘Όχι των προγόνων του, ανάγκασε να του φέρουν νέους γιατρούς, αντικαθιστώντας τον πρώτο που τούλεγε ότι θα τον κάνει καλά σε ένα χρόνο (έξοδος στις αγορές). Τώρα, οι καινούριοι γιατροί λένε όλο και πιο παράλογα πράγματα, προσπαθούν να τον αποβλακώσουν, μιλώντας αίφνης για ανάπτυξη (κυριολεκτικό αντίθετο της ύφεσης) εν μέσω  της μεγαλύτερης ύφεσης στην ιστορία! Ο άρρωστος είναι σχεδόν βέβαιος ότι πάει στον θάνατο, αλλά στην πραγματικότητα, η διάψευση των διαβεβαιώσεων, σε συνδυασμό με τον όλο και πιο προφανή παραλογισμό του επίσημου, δημόσιου λόγου, τον αποτρελλαίνει. «Παραδόξως», είναι το ίδιο το γκρέμισμα των αυταπατών που τον τρομάζει, τον παραλύει, τον αποθαρρύνει όλο και περισσότερο, πείθοντάς τον ότι δεν υπάρχει λύση, άρα ας μη σκέφτεται το πρόβλημα.

Το έργο μοιάζει πια με γκραν-γκινιόλ, με πλοκή αντάξια ενός Κάφκα, μια διαδοχή ονείρων και παραισθήσεων, όπως αυτή που χαρακτηρίζει την Πείνα του Κνουτ Χάμσεν, ή την τραγική ιστορία πρώην παλληκαριών που, αφού «σπάσουν» στα χέρια των βασανιστών, βυθίζονται στον σαδομαζοχισμό, χωρίς άλλο ρόλο να μπορούν πια να παίξουν από αυτόνα του χαφιέ. Πίσω από τη φαινομενική «ηρεμία» του ελληνικού λαού, τρομακτικές καταστροφές συντελούνται στον ατομικό και συλλογικό ψυχισμό, που ένας Θεός ξέρει που θα βγάλουν (πολύ επίκαιρη η επανεκδοθείσα «Ψυχοπαθολογία της Πείνας, του Φόβου και του ‘Αγχους», συλλογικό έργο τεσσάρων ψυχιάτρων για την Κατοχή).

Υπάρχει στενή σύνδεση-αλληλεπίδραση «ψυχικού» και οικονομικού προγράμματος. Η δομή ενός προγράμματος «σοκ και δέους» (Κλάιν), όπως το εφαρμοζόμενο - πιλοτικά για τον «πρώτο κόσμο» - προϋποθέτει ότι ο λαός θα βρίσκεται προ όλο και μεγαλύτερων υλικών, νομικών, πολιτικών, αντικειμενικών δυσκολιών να διακόψει το πρόγραμμα, η χώρα θα εξασθενεί ταχύτερα από την ανάπτυξη αντιδράσεων, για να μπορεί διαρκώς ο φόβος να νικά τον ορθολογισμό, εγκλωβίζοντας το αγωνιούν υποκείμενο στη «δίνη θανάτου».

Μερικοί πιστεύουν ότι η εξέγερση δεν θάρθει ποτέ, ο ελληνικός λαός θα συνεχίσει «ομαλά» τη συλλογική του, υλικο-ηθική αυτοκτονία. Η παθητικότητα κυριαρχεί ακόμα. Προ διετίας, μια πλειοψηφία απαντούσε ότι χρειαζόταν επανάσταση στη χώρα, ήθελαν όμως να την κάνει κάποιος άλλος. Ενδόμυχα πίστευαν ότι η Ευρώπη θα μας σώσει τελικά. Τώρα αρχίζει να ακούγεται, πρώτη φορά μετά την πτώση της κυπροκτόνου, αμερικανοκίνητης χούντας, η ευχή «μια ερπύστρια να τους πατήσει». Και στις δύο περιπτώσεις, ο ‘Ελληνας δεν νοιώθει δύναμη και σιγουριά να κάνει κάτι, περιμένει «εξωτερικό» σωτήρα.

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με σιγουριά το μέλλον. Η φαινομενική ηρεμία, η απάθεια που τράβηξε ήδη πολύ περισσότερο από ότι πολλοί περίμεναν, δεν φέρει από μόνη της την εγγύηση της διαιώνισής της. Μπορεί, αντίθετα, να συνιστά τη σημαντικότερη ένδειξη για μελλοντικό τσουνάμι, καθυστέρηση και παθητικότητα να είναι ένδειξη των αντιστάσεων, των ισχυρών φραγμάτων που χρειάζεται να σπάσουν για να γίνει έκρηξη, δηλαδή του πόσο μεγάλη θα είναι και πόσα θα συμπαρασύρει στο διάβα της. Στη φυσική η μάζα είναι μέτρο της αδράνειας – όσο πιο μεγάλη τόσο χρειάζεται συσσώρευση μεγάλης ενέργειας να την κινήσει, αλλά και τόσο μεγαλύτερη η ορμή της όταν κινηθεί. ‘Οσο δύσκολο να ξεκινήσει, τόσο δύσκολο θα είναι να σταματήσει.

Υπάρχουν τρεις παράμετροι που δεν εξετάσαμε στο παραπάνω άρθρο, που θα «συνεξαρτήσουν» το τελικό αποτέλεσμα. Είναι

α) οι δομές αλληλεγγύης, ισχυρό κοινωνικο-ψυχικό αντίσωμα στο πρόγραμμα κοινωνικού θανάτου,

β) οι ενδεχόμενες πρόοδοι της συνείδησης και η συγκρότηση ηγετικού εθνικού υποκειμένου,

γ)  η παροχέτευση της οργής σε «τρίτες» κατευθύνσεις (μετανάστες, «στρατηγική εσωτερικής έντασης», τυφλός «αντιγερμανισμός-αντιευρωπαϊσμός», ελληνοτουρκική ένταση).


* Δημοσιογράφος, συνεργάτης ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.