Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Οκτ 2014

Σταθερή επιδίωξη της Τουρκίας η απόλυτη «συνδιοίκηση» σε θάλασσα και αέρα
Αμηχανία και ευχολόγια από Σαμαρά και Βενιζέλο, που αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν το "δέος" της Τουρκίας του "σουλτάνου" Ερντογάν

Του Κ. Ι. Αγγελόπουλου

Από τη συνομιλία που είχε πρόσφατα ο Αντώνης Σαμαράς με τον Ταγίπ Ερντογάν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, μόνο καλά «μηνύματα» δεν έλαβε. Ο τούρκος ηγέτης δεν έδωσε στον Έλληνα πρωθυπουργό καμία απολύτως εντύπωση για πρόθεση αλλαγής πολιτικής του στο Αιγαίο ή σε άλλο «δύσκολο» σημείο των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Και όχι μόνο αυτό, αλλά η Άγκυρα τον Σεπτέμβριο και μετά τη συνάντηση Σαμαρά – Ερντογάν, «αλώνισε» προκλητικά στο Αιγαίο, με πρωτοφανή αριθμό παραβιάσεων εθνικού χώρου, με πτήσεις νέων κατασκοπευτικών αεροσκαφών CN-235 και προκλητικές «αβλαβείς διελεύσεις» πολεμικών σκαφών στα ελληνικά χωρικά ύδατα έως και έξω από την Αττική. Μόνο σε μία ημέρα, στις 22 Σεπτεμβρίου, το ΓΕΕΘΑ κατέγραψε… 99 παραβιάσεις εναέριου χώρου! Ο τούρκος πρόεδρος αγνόησε παντελώς τον κ. Σαμαρά, ο οποίος του είχε ζητήσει στο Κάρντιφ την αποφυγή πράξεων που μπορεί να προκαλέσουν «εξάρσεις» στο Αιγαίο και να «δηλητηριάσουν» τις διμερείς σχέσεις.
Απέναντι στην πολιτική στάση της «μη έντασης» της Αθήνας, η Άγκυρα διατηρεί την πολιτική της έντασης.

Η ελληνική κυβέρνηση, ανήσυχη, αλλά και αμήχανη, εμφανίζεται να μην διαθέτει στρατηγική ή κάποιο σχέδιο πολιτικής αντίδρασης στις κινήσεις της Άγκυρας. Αλλά στα υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί και στρατιωτικοί παράγοντες περιμένουν «εντολές» από την πολιτική ηγεσία. Διότι δεν έχουν αμφιβολίες για το τι επιδιώκει η Τουρκία στο Αιγαίο. Η ηγεσία της γείτονος, πολιτική και στρατιωτική, θέλει να πείσει την Αθήνα, το ΝΑΤΟ και τη διεθνή κοινότητα γενικότερα, ότι η Τουρκία είναι αυτή που κάνει «κουμάντο» στο Αιγαίο και μάλιστα σε ολόκληρο το Αιγαίο.

Οι Ελληνικές διπλωματικές υπηρεσίες δεν ξεχνούν, άλλωστε, ότι τη στρατιωτική «συνδιοίκηση» στο Αιγαίο τη ζητά η Άγκυρα από την εποχή του «Νταβός» (1988). Ούτε ξεχνούν ότι τον Δεκέμβριο του 2009 η Άγκυρα υποστήριξε σε συνομιλίες με την ηγεσία των ΗΠΑ ότι θα έπρεπε να υπαχθεί στο ΝΑΤΟ όλος ο εναέριος χώρος του Αιγαίου και να υπάρξει γενικά «συνδιαχείριση» σε αυτή τη θάλασσα, στο πλαίσιο των ΝΑΤΟϊκών σχεδιασμών.

Όλα τούτα έρχονται πάλι από την «πίσω πόρτα» στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας, καθώς εκτιμάται αρμοδίως ότι η ηγεσία Ερντογάν – Νταβούτογλου θα εντείνει περαιτέρω την στρατιωτική πίεση προς την Ελλάδα, αξιοποιώντας κατά το δυνατόν την άσχημη ελληνική κατάσταση.
Τον Σεπτέμβριο δόθηκαν άλλωστε τα σχετικά «δείγματα» από την τουρκική πλευρά. Ήδη η Άγκυρα έχει πείσει διεθνείς ευρω-ατλαντικούς συνομιλητές της ότι στο Αιγαίο υπάρχουν «αμφισβητούμενες ζώνες» και ότι πρέπει να αναμένεται η «τελική οριοθέτηση» θαλάσσιων και εναέριων συνόρων.

Οι έντονες ανησυχίες διπλωματικών παραγόντων οφείλονται στο ότι αυτή την ώρα η έλλειψη δραστήριας «τουρκικής» πολιτικής στο υπουργείο Εξωτερικών είναι μεγάλη. Οι ανησυχίες στην Αθήνα είναι αυξημένες καθώς εκτιμάται ότι οι Ερντογάν – Νταβούτογλου, επειδή έχουν εμπλακεί στο σύνθετο ζήτημα της συμμετοχής στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών, θα εντείνουν τις «επιδείξεις δύναμης» κατά της Ελλάδας, για να «επιβεβαιώσουν» τη «δυναμική» παρουσία τους στο Αιγαίο.

Ανάλογα επιθετική περιμένουν οι ίδιοι κύκλοι την πολιτική της νεο-οθωμανικής Άγκυρας και στον χώρο των μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης, με τον Ερντογάν να αυτοδιαφημίζεται άλλωστε σήμερα υπερηφάνως ως ο δικαιωματικός «ιστορικός» προστάτης των μουσουλμάνων όλων των Βαλκανίων.

Επιθετική περιμένει η ελληνική διπλωματία την Τουρκία και στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η Κυπριακή Δημοκρατία αρχίζει να υπολογίζεται διεθνώς ως ένας «παίκτης» με ενδιαφέρον. Επισημαίνεται, μάλιστα, ότι δίπλα στο θέμα των ενεργειακών πόρων, η Λευκωσία «προσφέρεται» πλέον στο δυτικό μπλοκ ως πολύτιμο στρατηγικό σημείο σε περιόδους διεθνών κρίσεων, όπως η σημερινή, στην Εγγύς Ανατολή.
Έτσι, για παράδειγμα, η απόφαση της Κυπριακής ηγεσίας να διαθέσει στα πολεμικά αεροσκάφη της Γαλλίας το αεροδρόμιο «Γ. Παπανδρέου», έχει πλήξει το βρετανικό «μονοπώλιο» των βάσεων στην Κύπρο (σ.σ. προς ικανοποίηση των ΗΠΑ), αλλά προβληματίζει ιδιαίτερα και την Άγκυρα. Ο Ερντογάν έχει μάλιστα «απέναντί» του σήμερα και το Ισραήλ και την Αίγυπτο, τόσο σε ζητήματα διμερών πολιτικών σχέσεων όσο και στα θέματα της ΑΟΖ. Για τον λόγο αυτόν εκτιμάται στην Αθήνα ότι το Αιγαίο είναι σήμερα για την «μπερδεμένη» Τουρκία ένας χώρος στον οποίο οι Ερντογάν και Νταβούτογλου έχουν τη δυνατότητα να επιδεικνύουν τη στρατιωτική δύναμή τους στο εσωτερικό της χώρας τους, για να ικανοποιούν τον αυξημένο εθνικισμό των μουσουλμάνων του θεωρούμενου «ήπιου» (για την ώρα) Ισλάμ.

Περιθώρια κινήσεων δίνει η κρίση στη Μέση Ανατολή

Εν μέσω έντονης φημολογίας για επικείμενες εκλογές, που έχει πλέον αδυνατίσει ακόμη περισσότερο την πολιτική ηγεσία, βετεράνοι διπλωμάτες υπογραμμίζουν σε πολιτικούς αναλυτές ότι η Αθήνα μπορεί σήμερα να αξιοποιήσει, αν κινηθεί δραστήρια στη διεθνή σκηνή, μία σημαντική εξέλιξη: Και στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη ανήκει πλέον στο παρελθόν η μείζων γεωπολιτική εκτίμηση ότι η Τουρκία θα αποτελούσε για τη Δύση το μεγάλο «ανάχωμα» στον «ισλαμικό κίνδυνο». Επιπλέον, αρχίζει να διατυπώνεται στο ευρωατλαντικό πεδίο το ερώτημα τι μπορεί να σημάνει και πολιτικά και πολιτισμικά για τη Δύση η προοπτική του αφανισμού των χριστιανών κάθε δόγματος στη Μέση και την Εγγύς Ανατολή από το ένοπλο Ισλάμ (υπολογίζονται σε πάνω από 17 εκατομμύρια οι χριστιανοί της Ανατολής).

Η σημερινή κατάσταση σε αυτές τις περιοχές, σύμφωνα με έμπειρο διπλωμάτη, και το ενδεχόμενο μίας ιστορικής υποχώρησης των ανατολικών χριστιανικών «συνόρων», αποτελούν στοιχεία που μπορεί να συμπεριληφθούν στην καλύτερη υπεράσπιση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και έναντι της Τουρκίας και στην Κύπρο, αλλά και ειδικότερα στην αντιμετώπιση της τουρκικής πολιτικής στη Δυτική Θράκη και στα Βαλκάνια, όπου ήδη ανθούν «τζιχαντιστές» και όπου ο κ. Νταβούτογλου ονειρεύεται μεγάλο «στρατηγικό βάθος».

Βέβαια και ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, και ο υπουργός Εξωτερικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, κατακυριευμένοι από το άγχος της διαχείρισης των εσωτερικών υποθέσεων, προτιμούν να περιορίζονται σε κατά καιρούς επιβεβαιώσεις των γενικών «αρχών» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας. Και, ειδικότερα, προτιμούν να βλέπουν ως «πολύ καλές» γενικώς τις διμερείς σχέσεις με την Άγκυρα. Με αυτό, όμως, δημιουργείται μία κατάσταση που μπορεί ανά πάσα στιγμή να προκαλέσει πλήγματα στη χώρα.

Ένα «θερμό επεισόδιο» στο Αιγαίο μπορεί να αποδιοργανώσει την πολιτική ηγεσία και γενικότερα την πολιτική τάξη της Ελλάδας ετούτη την περίοδο. Η Αθήνα υπολογίζει βέβαια πάντοτε στις «ειρηνοποιούς» παρεμβάσεις της Ουάσιγκτον στα ελληνοτουρκικά όταν τα πράγματα «χαλάνε» άσχημα. Αλλά σήμερα έχουν αλλάξει οι σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας και ο βαθμός «επηρεασμού» της τουρκικής ηγεσίας από την Ουάσιγκτον. Επιπλέον, στο Αιγαίο δεν ενοχλείται καθόλου το επιχειρησιακό «πνεύμα» του ΝΑΤΟ με την προοπτική μιάς ελληνικής πολιτικής ήττας, με την Τουρκία να επιβάλλεται ως ισότιμος στρατιωτικός «συνεταίρος» της Ελλάδας σε αυτή τη θάλασσα.

Πηγή εφημ. «Παραπολιτικά»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Πέντε χρόνια παρακολουθήσαμε όλο αυτό το θέαμα δολοφονίας του ελληνικού λαού από τους καναπέδες μας, επιδεικνύοντας συμπεριφορά ραγιάδων με καμένη την ψυχή και χωρίς αντιστάσεις, με νοοτροπία, όπως λέει ο λαός «κουραμπιέδων»

Γράφει ο Γιώργος Τράγκας

Ολοκληρώθηκε ο πέμπτος χρόνος κατοχής και μνημονίου. Το χρέος θεωρείται ακόμη μη βιώσιμο. Οι διαβόητες «διαρθρωτικές αλλαγές» συνεχίζονται εξοντώνοντας χιλιάδες Έλληνες – μεγάλα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού. Η περιοχή που γέννησε τον πολιτισμό αντιμετωπίζεται χωρίς κανένα έλεος για τη φυλή που την κατοικεί εδώ και 5.000 χρόνια.

Το Βερολίνο επιδιώκει τον αέναο πολιτικό και οικονομικό ασφυκτικό έλεγχο με ιταμό ύφος και βάρβαρη συμπεριφορά απέναντι στους «ιθαγενείς» της αποικίας. Είναι ολοφάνερο ότι δεν επιθυμεί καμία ουσιαστική απομείωση του χρέους. Όλα τα μέτρα που λαμβάνει και επιβάλλει στοχεύουν στο ξεζούμισμα – λεηλασία κάθε ενεργού εναπομείνατος οικονομικού πόρου. Δεν θέλει καμία πολιτική σταθερότητα. Δεν ενδιαφέρεται αν είναι σε αυτή τη δήθεν «εξουσία» δεξιά ή αριστερή κυβέρνηση. Αρκεί να υπακούει και να προχωρεί το «πείραμα» στην επόμενη φάση του. Θέλουν, όπως έκαναν και με τις εβραϊκές περιουσίες στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, να βάλουν στο χέρι το μεγαλύτερο μέρος όλων των ελληνικών περιουσιών. Δεν έχει σημασία αν σε αυτό βοηθήσει δεξιός ή αριστερός πρωθυπουργός. Ετοιμάζονται, μέσα σε ένα πλέγμα περαιτέρω ποινικοποίησης της ζωής των Ελλήνων, να επιβάλουν τον εφάπαξ φόρο επί της καταγεγραμμένης περιουσίας με το επιχείρημα ότι έτσι… θα γίνει «βιώσιμο» το χρέος, χωρίς όμως (όπως αναφέρει και έκθεση της Bundesbank) να απαλειφθούν τα υπόλοιπα μέτρα λιτότητας!

Πέντε χρόνια παρακολουθούμε όλο αυτό το θέαμα δολοφονίας του ελληνικού λαού από τους καναπέδες μας, επιδεικνύοντας συμπεριφορά ραγιάδων με καμένη την ψυχή και χωρίς αντιστάσεις, με νοοτροπία, όπως λέει ο λαός «κουραμπιέδων». Ουδείς πολιτικός ή άλλος συνήγειρε την πλειοψηφία του ελληνικού λαού σε γιγαντιαίες κινητοποιήσεις ή σε επιλογές που θα φόβιζαν τους δανειστές για την απώλεια των χρημάτων τους και θα πυροδοτούσαν ένα εκρηκτικό ντόμινο αναταραχών που θα συγκλόνιζε τη Γηραιά Ήπειρο και την Γερμανική κηδεμονία. Παραμείναμε σιωπηλοί και υπέστημεν τη φρίκη και τη θηριωδία της οικονομικής κατοχής με το ίδιο βλέμμα που έχουν τα θύματα των δολοφόνων της τζιχάντ, την ώρα που τελειώνουν οι «μαύροι» δήμιοι τις απειλές και απλώνουν τον σουγιά στον λαιμό του τραγικού θύματος.

Οι καιροί είναι δηλητηριώδεις. Οι Γερμανοί (αλλά, όπως φαίνεται και άλλοι σύμμαχοί μας) δεν έχουν καμία διάθεση να βοηθήσουν. Αντίθετα, με τα μέτρα που παίρνουν, οξύνουν το δημογραφικό πρόβλημα, μειώνουν το προσδόκιμο ζωής και αυξάνουν τη μετανάστευση των εναπομεινάντων νέων και παραγωγικών ανθρώπων που φεύγουν στα πέντε σημεία του ορίζοντα, αναζητώντας εργασία, καριέρα, ευκαιρίες.

Το Βερολίνο χαίρεται να βλέπει να μαχαιρώνεται η Δεξιά με την Αριστερά στην Ελλάδα, και τούμπαλιν. Ανοίγει σαμπάνιες για την ακυβερνησία που μπορεί να προκύψει από αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις.
Η καλύτερή του, αν συνεχίσουν οι Έλληνες να παράγουν το κυρίαρχο στοιχείο του DNA τους: διχόνοια και φθόνο.

Μέχρι τώρα έβαζαν την κεντροδεξιά να μαζεύει τους φόρους, μιλώντας για επανεκκίνηση της οικονομίας. Όλα τα λεφτά πήγαιναν στην μαντάμ Μέρκελ και στις όπισθεν αυτής τράπεζες. Αύριο δεν θα τους ενδιαφέρει αν κάνουν την ίδια δουλειά οι αριστεροί με το επιχείρημα: «τώρα αποδίδεται μεγαλύτερη φορολογική δικαιοσύνη». Αυτό που θέλουν είναι να «πολτοποιήσουν» κινητές και ακίνητες περιουσίες, να «κουρέψουν» καταθέσεις και να προστάξουν τους Έλληνες να παραδώσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν, προκειμένου –προσέξτε!- όχι να εξοφλήσουν, αλλά να ανακουφιστούν… εφαρμόζοντας απαραιτήτως τα υπόλοιπα μέτρα λιτότητας!

Την ίδια ώρα, η «αγαπημένη» μας κυρία Μέρκελ μηχανεύεται στα παρασκήνια μία λύση του Μακεδονικού που να βολεύει τους φίλους της, τα Σκόπια ή προωθεί μαζί με άλλους «συνταγές» για το Κυπριακό, το Αιγαίο και τη Θράκη, που αποσκοπούν στη συρρίκνωση του Ελληνισμού, κι έτσι στον αποτελεσματικότερο έλεγχο ενός γερασμένου πληθυσμού, που ούτε λεφτά έχει ούτε την παραγωγική ηλικία για να «ανάψει» πάλι τη «στάχτη» της οικονομίας που θυμίζει το τέλος ενός πολέμου σε ισοπεδωμένη από τους βομβαρδισμούς περιοχή.

Σαμαράς και Τσίπρας μοιάζουν με δύο ξένους στην ίδια πόλη. Ο πρώτος, μιλώντας για απεμπλοκή από το μνημόνιο μέσα στο Βερολίνο, ένιωσε δίπλα του την παγωνιά της πολιτικής απομόνωσης. Ο δεύτερος αντιλαμβάνεται ότι είναι πολύ δύσκολο να βάλεις την πλάτη σου είτε εκείθεν του Ατλαντικού είτε στο Βερολίνο, χωρίς να λες συνεχώς “yes” και χωρίς να κινδυνεύεις από βίαιο τράβηγμα του χαλιού στα εθνικά θέματα. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ (είμαι βέβαιος) αισθάνεται πόσο δηλητηριασμένη είναι η ατμόσφαιρα στον Βαλκανικό νότο όσο και στην γύρω περιοχή.

Φωνάζω κάθε πρωί από το ραδιόφωνο ότι πρέπει να υπάρξει ένα πανεθνικό δημοκρατικό μέτωπο πριν η οικονομική κατοχή περάσει σε ερείπια μιάς τραγωδίας παρόμοιας με εκείνης του ’74 στην Κύπρο. Ίσως αυτό που λέω να φαίνεται ουτοπικό, εντελώς εξωπραγματικό, στην Ελλάδα του μνημονίου, όπου οι μισοί θεωρούν τους άλλους μισούς υπεύθυνους για ό,τι συμβαίνει. Έτσι όπως πάμε, όμως, σε λίγο το ισόγειο θα βρίζει τον πρώτο όροφο και ο πρώτος όροφος τον από πάνω όροφο της πολυκατοικίας. Και αυτός που δεν έχει δουλειά θα μισεί αυτόν που έχει και ολιγόωρη απασχόληση. Αυτό επιδιώκουν οι δυνάμεις κατοχής. Γίνεται πιο εύκολη η συγκομιδή των υπολοίπων περιουσιακών στοιχείων της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Αν οι πολιτικές δυνάμεις πέσουν στην παγίδα μιάς αυξημένης πολιτικής ρευστότητας και αφεθούν ως μαριονέτες στα χέρια των ξένων που αποδεικνύεται ότι δεν είναι καθόλου φίλοι μας, αυτό που θα ζήσουμε (εύχομαι να διαψευστώ) θα είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης μετά το ολοκαύτωμα που έζησε η πατρίδα μας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σκεφτείτε ότι αυτή την εποχή τα αλληλομαχαίρωματα είναι «βούτυρο στο ψωμί» των δανειστών.

Πηγή περιοδικό “Crash”
Τεύχος 34, Οκτώβριος 2014


http://www.crashonline.gr/


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Βασίλειος Κόκκινος
Επίτιμος Πρόεδρος του Αρείου Πάγου


Η κυβέρνηση ζητεί ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Οι σκεπτόμενοι Έλληνες που τη στηρίζουν έχουν αγανακτήσει από τη σκληρότητα των φορολογικών μέτρων. Και πολλοί πολίτες δεν συγχωρούν την παραβίαση από την κυβέρνηση των δικαστικών αποφάσεων.
Ο αναπληρωτής υπουργός των Οικονομικών έχει αναγορεύσει εαυτόν σε υπερυπουργό και αρνείται πεισμόνως να εκτελέσει αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων, που έχουν δικαιώσει προ πολλού ορισμένες κατηγορίες πολιτών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπει την εξουσία ως ώριμο μήλο, εξαγγέλλει τη σύνταξη «Περιουσιολογίου» για την καταγραφή της κινητής και ακινήτου περιουσίας όλων των Ελλήνων. Φαίνεται ότι οι παλαιοαριστεροί της ΕΤΑ (Επιμελητεία του Αντάρτη), πολλοί των οποίων μετά την κατοχή ευρέθησαν με περιουσίες, νοσταλγούν τις γνωστές σε αυτούς μεθόδους αφαιμάξεως των πολιτών.

Στο μεταξύ, ενώ οι Έλληνες πολιτικοί ανησυχούν για τη μετεκλογική τύχη τους, τα εθνικά θέματα της Κύπρου, του Αιγαίου και των Σκοπίων περιήλθαν σε κρίσιμη καμπή. Όταν ο Ερντογάν επισκέφθηκε τον Γιώργο Παπανδρέου ως πρωθυπουργό, ο τελευταίος απομάκρυνε από το γραφείο του τον πίνακα ζωγραφικής με τον τίτλο «Η Ελλάς ευγνωμονούσα»! Χώρισε τη χώρα σε 9 περιφέρειες, μία των οποίων είναι η Θράκη, η περιφεροποίηση της οποίας εξυπηρετεί τα σχέδια των Τούρκων για αυτονόμηση.

Αν και είχε πληροφορηθεί την επικείμενη αναγνώριση των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από τις ΗΠΑ, όπως έγινε γνωστό αργότερα, δεν προειδοποίησε την κυβέρνηση Καραμανλή για να κινητοποιήσει το ελληνικό λόμπι, προς ματαίωση της αναγνώρισης αυτής. Κατά τη διάρκεια, δε, της πρωθυπουργίας του υπήρξε υποχωρητικός έναντι των Σκοπιανών. Δεν αξιοποίησε ποτέ από την κυβέρνησή του την με αριθμό 8614/26/12/1944 τηλεγραφική εγκύκλιο του τότε αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Στετίνιους, προς τις σημαντικότερες αμερικανικές πρεσβείες και προξενικές αρχές, όπου η αμερικανική κυβέρνηση απεδοκίμαζε το σχέδιο των Σλάβων, ανεγνώριζε την ελληνικότητα της Μακεδονίας και κατεδίκαζε την πλαστογράφηση της ιστορίας από τους λαούς.

Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β’, σε συνέντευξή του προς την «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» την 21/6/1992, ανεγνώριζε ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική, πατρίδα του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου, του Μεθοδίου και του Κυρίλλου, και εδήλωσε ότι το Βατικανό καταδικάζει οιαδήποτε πλαστογράφηση της ιστορίας μας.

Οι Ευρωπαίοι, πιεζόμενοι προφανώς από τους αμερικανικούς, ηρνούντο να αναγνωρίσουν την ιστορική αλήθεια. Και όταν η Πορτογαλία είχε την προεδρία της Ε.Ε., ο υπουργός Εξωτερικών αυτής πρότεινε να ονομασθούν τα Σκόπια ως Nova Macedonia.

Στις 18 Μαΐου 2009 τριακόσιοι πενήντα καθηγητές αμερικανικών πανεπιστημίων, με επιστολή τους προς τον Μπάρακ Ομπάμα κατήγγειλαν την αναγνώριση των Σκοπίων από την αμερικανική κυβέρνηση ως πράξη η οποία κατέλυσε τα γεωγραφικά και ιστορικά δεδομένα, αλλά και έδωσε δικαίωμα να ξεσπάσει μία επικίνδυνη επιδημία ιστορικού ρεβιζιονισμού, με κορυφαίο το σύμπτωμα την καταχρηστική οικειοποίηση από την κυβέρνηση των Σκοπίων του μεγαλύτερου και ενδοξότερου Μακεδόνα στρατηλάτου, του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Παρέθεσαν δε αδιάσειστα ιστορικά στοιχεία, διαψεύδοντας τον μύθο των Σκοπιανών. Η επιστολή όμως αυτή ουδέποτε αξιοποιήθηκε από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και από αυτές που την διαδέχθηκαν.

Στους χάρτες των συμμαχικών δυνάμεων, που εστάλησαν στα αντάρτικες ελληνικές μονάδες κατά τη διάρκεια της κατοχής από το Στρατηγείο της Αιγύπτου, αλλά και σε αυτούς με τους οποίους κινήθηκαν τα γερμανικά στρατεύματα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή των Σκοπίων ονομαζόταν Vardarska. Όμως, οι σημερινοί Γερμανοί εμφανίζονται επιθυμούντες την ένταξη των Σκοπίων στην Ε.Ε. με το πλαστό όνομα.

Η υποχωρητικότητα των Ελλήνων πολιτικών στο θέμα των Σκοπίων παρεκίνησε την Αλβανία να προβάλει εθνικές διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδος. Όπως κατήγγειλε με ερώτησή του στο Ευρωκοινοβούλιο ο Έλλην ευρωβουλευτής Μανώλης Κεφαλογιάννης, οι Αλβανοί στα σχολικά τους βιβλία αναγράφουν ότι δήθεν η Πρέβεζα, η Ηγουμενίτσα, η Πάργα και η Καστοριά ανήκουν στην Αλβανία!

Οι μετά το 2009 κυβερνήσεις με την πολιτική τους συνέβαλαν στη σοβαρή μείωση του ελληνικού πληθυσμού. Οι ετήσιοι θάνατοι είναι 30.000 περισσότεροι από τις γεννήσεις. Καμία άλλη κυβέρνηση δεν ανέχθηκε να θεωρηθεί τεκμήριο ευμάρειας η γέννηση τέκνου. Όσο και αν το αξίωναν οι τροϊκανοί, η ελληνική κυβέρνηση όφειλε να το αρνηθεί.

Οι τούρκοι συμπεριφέρονται ως ηγεμόνες της περιοχής και έχουν καταστήσει, με τη μεταφορά Ασιατών στην Κύπρο, ανέφικτη τη λύση του Κυπριακού. Ο Ερντογάν δεν δίστασε να δηλώσει ότι επιθυμεί την πληθυσμιακή ισορροπία, δηλαδή να μεταφέρει τόσους Ασιάτες ώστε οι κάτοικοι του νησιού στην πλειοψηφία τους να είναι Τούρκοι. Για τη μεγάλη αυτή εθνική προδοσία καμία κύρωση δεν επεβλήθη στους υπευθύνους. Οι λαοί που αφήνουν ατιμώρητα τα εθνικά εγκλήματα, εισπράττουν τα επίχειρα της ασυγχώρητης επιείκειάς τους.

Ήδη οι Έλληνες πολίτες, αγανακτούντες από τα κυβερνητικά μέτρα, προσβλέπουν σε ένα καλύτερο μέλλον, πιστεύοντας στις επαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν σκέφθηκαν όμως, πως και γιατί τα στελέχη τούτου έχουν αριθμό ακινήτων και καταθέσεις που δεν δικαιολογούνται. Ούτε αναλογίσθηκαν ποτέ γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αξιώνει να γίνει γνωστός ο πίνακας των Ελλήνων που έχουν ιδιοκτησίες στο Λονδίνο και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής…

Έτσι, είναι μοιραίο, αν τελικώς ο λαός παρασυρθεί και αναδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, να επαναληφθεί για άλλη μία φορά η διάψευση των ελπίδων που ακολούθησε το 1981.

Πηγή εφημ. «Αξία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 
Αφού αυτά που εφαρμόζουν και όσα ετοιμάζονται να εφαρμόσουν είναι η «σωτηρία της Ελλάδας», αφού μέσω αυτών των αποφάσεων υπηρετείται το «καλό» του ελληνικού λαού, τότε:
  • Γιατί η κυβέρνηση εμφανίζει αυτή την εικόνα αποσάθρωσης;
  • Γιατί οι υπουργοί βγαίνουν και βρίζουν ο ένας τον άλλον στα τηλεπαράθυρα;
  • Γιατί αναζητούν καταφύγιο στο ένα επικοινωνιακό κόλπο μετά το άλλο;
  • Γιατί η κυβέρνηση δείχνει να παραπαίει και να αναζητά πατερίτσα σε μια ψήφο εμπιστοσύνης που φυσικά δεν θα την λάβει από την κοινωνία, αλλά από τον… εαυτό της;
Ακόμα και πλήρη άγνοια να έχει κάποιος, ακόμα κι αν υπήρχε παντελής έλλειψη πληροφόρησης για το τι θα ακολουθήσει μέσα και από τις νέες «διαπραγματεύσεις» με την τρόικα, κοινή λογική χρειάζεται...

   
Όσα ετοιμάζουν από δω και πέρα για το λαό θα είναι πανομοιότυπα με τους «ΕΝΦΙΕΣ» και όλα όσα ζούμε εδώ και χρόνια: Λαιμητόμος και οδοστρωτήρας μαζί. Όσα (εκ νέου) θέλουν να επιβάλουν στα εργασιακά, στο ασφαλιστικό, στο ξεπούλημα των ιδιωτικοποιήσεων, στα δημοσιονομικά, είναι τόσο βάρβαρα, τόσο επώδυνα, τόσο καταστροφικά όσο και κείνα τα «σωτήρια» μέτρα που ήδη οδήγησαν 6,3 εκατομμύρια Έλληνες κάτω από το όριο της φτώχειας.
     
Γι' αυτό τρέχουν. Γι' αυτό κλυδωνίζονται. Γι' αυτό «ψάχνονται». Γι’ αυτό επιχειρούν να κερδίσουν χρόνο κλείνοντας την έννοια δημοκρατία στους τέσσερεις τοίχους μιας απονομιμοποιημένης πολιτικά και κοινωνικά κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, που δεν την εμπιστεύονται ούτε εκείνοι που θα της παράσχουν ψήφο εμπιστοσύνης.
      
Είναι προφανές: Αν όσα μεθοδεύονται για το μέλλον του τόπου, αν οι θεατρινισμοί τους είχαν την ελάχιστη βάση, αν η πολιτική τους σχετιζόταν κατ’ ελάχιστο με την «έξοδο της Ελλάδας από την κρίση», τότε τίποτα από όλα αυτά τα κολπάκια δεν θα χρειαζόταν. Κολπάκια που ξεκίνησαν με τις βόλτες από το Παρίσι στο Βερολίνο για να καταλήξουν σε δηλώσεις εμπιστοσύνης του Βενιζέλου προς τον Σαμαρά και τούμπαλιν…
     
Αν, με δυο λόγια, τα «σκίζουμε τα Μνημόνια» δεν ήταν αντίστοιχης ποιότητας με τα προ τετραετίας δήθεν «όχι» του κ.Σαμαρά στα Μνημόνια, τότε αντί να ψάχνουν υποστυλώματα για να εμφανίζουν το μέτωπό τους «αρραγές», αντί να αναζητούν πλαστή εμπιστοσύνη σε μια πολιτική που έχει απολέσει κάθε ίχνος λαϊκής εμπιστοσύνης, θα έκαναν το εξής απλό: Θα τα… «έσκιζαν»  τα Μνημόνια και θα μας... «έσωζαν». Χωρίς να χρειάζονται να δηλώσει ο Γεωργιάδης και ο Γιακουμάτος, η Βούλτεψη και ο Βρούτσης, ο Χρυσοχοίδης και οι κάθε λογής «δεν διάβασα το Μνημόνιο» ότι τους… εμπιστεύονται.
    
Αλλά τόσο οι Σαμαράς και Βενιζέλος όσο και οι εσωκομματικοί τους «αντάρτες» (εδώ γελάνε) το ξέρουν πολύ καλά: Τα μέτρα που συνοδεύουν την περιλάλητη «έξοδο από το Μνημόνιο» είναι εξίσου εγκληματικά με τα «εντός του Μνημονίου» μέτρα. Τα μέτρα για να παραμένει «πιστοποιημένα (!) βιώσιμο» το χρέος είναι εξίσου απάνθρωπα με τα μέτρα για να γίνει – τάχα – βιώσιμο το χρέος. Τα μέτρα που εφαρμόζουν από το 2010 στο πλαίσιο της τροικανής επιτήρησης δεν θα σταματήσουν ποτέ, αφού θα εφαρμόζονται στο πλαίσιο της ευρωενωσακής επιτήρησης, την οποία έχουν υπογράψει και η οποία εκτείνεται χρονικά στα επόμενα 50 χρόνια!
    
Οι κκ. Σαμαράς – Βενιζέλος ξέρουν, όμως, και κάτι επιπλέον: Ότι είναι τέτοια η κουφόβραση της οργής του λαού, που δεν έχουν άλλη επιλογή από το να εξαντλήσουν κάθε μέθοδο αποπροσανατολισμού. Θα εξαντλήσουν κάθε τερτίπι κοινοβουλευτικό. Επικοινωνιακό. Εκβιαστικό. Τρομολαγνικό. Δεν έχουν να επιδείξουν τίποτε άλλο ώστε να επεκτείνουν χρονικά όσο γίνεται περισσότερο την κοινή «περπατησιά» τους για την εφαρμογή της  καταστροφικής πολιτικής τους.
     
Τόσο καταστροφικής που, τελικά, ένας ασφαλής τρόπος υπάρχει για να καταδειχτεί ότι δεν διαθέτουν «καμία εμπιστοσύνη» στην κοινωνία. Και ότι η ψήφος εμπιστοσύνης που θα λάβουν στη Βουλή την επόμενη βδομάδα, δεν είναι παρά εικονική: Να ορθώσει ο λαός το ανάστημά του, να αντιπαραθέσει στη δημοκρατία των μετρημένων και σημαδεμένων «κουκιών» τη δημοκρατία των αγώνων του, να τους ανατρέψει και να τους σαρώσει!
Από enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Άλλη μια “φιέστα” προς τιμήν της Δημοκρατίας προετοιμάζει η Δικομματική, δια χειρός Βενιζέλου – Σαμαρά.

Θα ζητήσει, λέει, ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή, αλλά και ορίζει ως ημερομηνία εκλογής ΠτΔ στις αρχές Φεβρουαρίου του ’15.

Και όλα αυτά για να κοπάσει η εκλογολογία και να δοθεί στην κυβέρνηση “καθαρός χρόνος” τεσσάρων μηνών.

Ότι δηλαδή δεν πέτυχαν τους τελευταίους 27 μήνες (από τον Ιούνιο του ’12) θα το πετύχουν μέσα στον “καθαρό χρόνο” των τεσσάρων μηνών.


Έτσι λοιπόν από την ερχόμενη εβδομάδα η “παράσταση” αρχίζει.

Αραχτός στον καναπέ του ο Νεοέλληνας για μια ακόμα φορά θα απολαύσει το θέαμα που απλόχερα η Δημοκρατία του προσφέρει.
Οι κομματικοί αρχηγοί θα αρχίσουν να “διασταυρώνουν τα ξίφη τους” στο Κολοσσαίο της Δημοκρατίας.
Και εσύ συνέλληνα από το αυτοκρατορικό σου θεωρείο, απλά με την αναστροφή του χεριού σου και τον αντίχειρα προς τα κάτω ή πάνω θα αποφασίζεις για την ζωή ή τον θάνατο του μονομάχου.
Αλλά ξέχασα. Πέρασε η εποχή του Κολοσσαίου.
Κανένας πια δεν χρειάζεται να περάσει την Πύλη της “ζώσης σαρκός”.
Είμαστε πολιτισμένοι.
Στην σκηνή οι πολιτικοί αρχηγοί θα “διασταυρώνουν τα ξίφη τους”, αλλά στο παρασκήνιο;
Στο παρασκήνιο, στο παρασκήνιο έχει μεταφερθεί η δράση.
Εκεί, σε αυτόν τον χώρο έχει μεταφερθεί και η “νεκρική πύλη” μακριά από τα τηλεπαράθυρα των συστημικών αλλά και μη συστημικών ΜΜΕ.
Μακριά και πίσω από το θεωρείο σου.
Εκεί θα συμφωνηθούν τα περίπου 1.000 προαπαιτούμενα.
Εκεί, πίσω από τις κλειστές πόρτες, θα αποφασίσουν για το μέλλον σου.
Θα αποφασίσουν για το πόσο θα σε κουρέψουν, για το πόσες παράπλευρες απώλειες είναι επιτρεπτές.
Και δεν χρειάζεται καν να σε ενημερώσουν. Δεν χρειάζεται να ξέρεις.
Δεν είναι σωστό να ξέρεις πως από 1/1/15 η χώρα σου χάνει και αυτό το δικαίωμα του veto για τις όποιες αποφάσεις παίρνονται στην ΕΕ.
Δεν χρειάζεται να ξέρεις πως οι τράπεζες της χώρας σου θα ελέγχονται από μια πολυεθνική Αρχή.
Ούτε καν πως σύμφωνα με την ΕΕ δεν είσαι άνθρωπος αλλά οφειλέτης.
Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις ότι σου γκρεμίζουν ότι έχτισες εσύ και οι γονείς σου τα τελευταία 50 χρόνια.
Απόλαυσε λοιπόν στο χαζοκούτι τους πολιτικούς αρχηγούς να “διασταυρώνουν τα ξίφη τους”.
Απόλαυσέ τους να ιδρώνουν και να αγωνίζονται για την Σωτηρία σου.
HeadWaiter από toufekiastoskotadi


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ο Ερντογάν απαιτεί συγνώμη από τις ΗΠΑ για τις αλήθειες που ειπώθηκαν για τους τζιχαντιστές

Γράφει ο Λ. Λιγουριώτης

Μεγάλες αλήθειες είπε ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος κ. Τζο Μπάιντεν για την Τουρκία και την βοήθεια που προσέφερε- όπως και αραβικές χώρες - στους ακραίους τζιχαζντιστές για να στραφούν κατά του Άσσαντ, άσχετο αν για διπλωματικούς λόγους, την συγκυρία και την ενίσχυση της προοπτικής του αγώνα κατά του ISIL, έσπευσε να κάνει μια κατευναστική δήλωση για να ηρεμήσει τον ωρυόμενο κ. Ερντογάν

Ολα ξεκίνησαν με την αναφορά του κ. Μπάιντεν στην ομιλία του στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ όπου -όπως μεταδόθηκε από τους Τούρκους ανταποκριτές στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης- ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ επέρριψε ευθύνες στους συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή συμπεριλαμβανομένου και της Τουρκίας για την απειλή του ΙSIL και υπερασπιζόμενος την πολιτική Ομπάμα στην Συρία υπογράμμισε πως αν υπήρχε στήριξη στην μετριοπαθή αντιπολίτευση της Συρίας τότε το ΙSIL δεν θα εμφανιζόταν.
"Οι σύμμαχοί μας στην περιοχή ήταν το μεγαλύτερο μας πρόβλημα στην Συρία. Με τους Τούρκους και ιδιαίτερα με τον Ταγίπ Ερντογάν με τον οποίο περάσαμε πολύ χρόνο μαζί έχω εξαιρετικές σχέσεις. Με την Σαουδική Αραβία, τα Εμιράτα κλπ. Τι έκαναν; Ήταν πολύ αποφασισμένοι να ανατρέψουν τον Άσσαντ και για έναν πόλεμο Σουνιτών - Σιιτών. Τι έκαναν; Έστειλαν σε όλους όσοι πολεμούσαν τον Άσσαντ εκατομμύρια δολάρια και δεκάδες χιλιάδες τόνους όπλα. Στήριξαν την Αλ Νούσρα, την Αλ Κάιντα. Δέχτηκαν τους τζιχαντιστές που έρχονταν από όλο τον κόσμο",
φέρεται να είπε ο κ. Τζο Μπάιντεν και πρόσθεσε ότι ξαφνικά όλοι ξύπνησαν. Ο κ. Τζον Μπάιντεν αναφερόμενος στον Τούρκο Πρόεδρο είπε:
"Ο Πρόεδρος Ερντογάν ο οποίος είναι παλιός φίλος μου είπε εσείς είχατε δίκιο, επιτρέψαμε σε πολλούς ανθρώπους να περάσουν (στην Συρία), τώρα προσπαθούμε να σφραγίσουμε τα σύνορα".
Όπως ήταν αναμενόμενο για τακτικούς λόγους -αλλά και και λόγω χαρακτήρα- ο κ. Ταγίπ Ερντογάν όταν κλήθηκε να σχολιάσει την δήλωση του κ. Τζο Μπάϊντεν για το θέμα του ISIL αντέδρασε έντονα και με εμμονικό τρόπο:
"Αν ο Μπάιντεν χρησιμοποίησε τέτοιες εκφράσεις γι αυτό το θέμα για μένα είναι ιστορία. Εγώ τέτοιες δηλώσεις δεν έκανα ποτέ. Με λύπη αντίκρισα τις δηλώσεις του. Αν ο κύριος Μπάιντεν είπε κάτι τέτοιο πρέπει να μας ζητήσει συγγνώμη. Για μας είναι απαράδεκτο να γυρνάει εδώ και εκεί στους κύκλους και να κάνει τέτοιες δηλώσεις",
είπε ο Τούρκος Πρόεδρος.Ακόμα επιχείρησε να διαψεύσει τον Τζο Μπάϊντεν λέγοντας ότι
"οι ξένοι πολεμιστές δεν πέρασαν ποτέ από την χώρα μας στην Συρία. Αυτό κανείς δεν μπορεί να το αποδείξει. Ποτέ δεν τους είπα, μα ποτέ `εμείς κάναμε λάθος και εσείς είχατε δίκιο`. Εάν ο κύριος Μπάιντεν είπε κάτι τέτοιο πρέπει να απολογηθεί".
Πάντως χθες το βράδυ ο Τούρκος Πρόεδρος τηλεφώνησε ο ίδιος στον κ.Τζο Μπάιντεν ωστόσο ούτε η μια πλευρά, ούτε η άλλη στην δήλωσή τους δεν αναφέρθηκαν αν συζητήθηκε και το θέμα που προέκυψε από τις δηλώσεις του Αντιπροέδρου στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.Οι Αμερικανοί έχουν στο μυαλό τους ως πρώτη προτεραιότητα την συγκρότηση της συμμαχίας κατά του ISIL και προσπαθούν να πείσουν την Τουρκία να συμμετάσχει στον συνασπισμό αυτό, τα θεατρινίστικα τσαλιμάκια του Ερντογαν ίσως είναι, μέχρις ενός ορίου, κατανοητά από την Ουάσιγκτον. Άλλωστε οι ΗΠΑ ξέρουν καλά και τον αλαζονικό χαρακτήρα του Τούρκου Προέδρου που συχνά πυκνά "κολλάει"...

Στο πλαίσιο αυτό και προσπαθώντας να προλάβει την επέκταση της κρίσης που ξέσπασε μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας, θα πρέπει να ερμηνευτεί και η επείγουσα δήλωση της Εκπροσώπου του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ που ακολούθησε. Συγκεκριμένα επείγουσα δήλωση στην τουρκική εφημερίδα "Χουριέτ" απέστειλε η εκπρόσωπος του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ όπου τονίζει ότι ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος τρέφει θαυμασμό στο πρόσωπο Ερντογάν και πως με τις δηλώσεις του στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το μόνο που προσπαθούσε ήταν να τονίζει την αβεβαιότητα που υπάρχει στην Συρία. Η ήπια διευκρινιστική δήλωση της εκπροσώπου του Μπάιντεν κ. Κέντρα Μπαρκόφ η οποία στάλθηκε με μέιλ στην εφημερίδα Χουριέτ είναι η εξής:
"Η Τουρκία είναι ένας κρίσιμος σύμμαχος για τις ΗΠΑ και ο Αντιπρόεδρος έχει στενές προσωπικές σχέσεις με τον Πρόεδρο Ερντογάν για το πρόσωπο που οποίου τρέφει σεβασμό και θαυμασμό. Οι δύο ηγέτες συζήτησαν σήμερα τις κοινές προσπάθειές τους για αγώνα εναντίον του ΙSIL και συμφώνησαν να υπάρχει συντονισμός στις ενέργειές που θα ακολουθήσουν από δω και πέρα. Ο Αντιπρόεδρος την Πέμπτη το βράδυ στις δηλώσεις του στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ προσπαθούσε να εξηγήσει ότι κανένας μας δεν γνωρίζει αρκετά για τα διάφορα αντιπολιτευτικά στοιχεία της Συρίας. Ωστόσο τώρα είμαστε απέναντι από την κοινή απειλή του ΙΣΙΛ και είμαστε αποφασισμένοι να κινηθούμε μαζί με τους συμμάχους μας στην περιοχή για να εξουδετερώσουμε την ανίερη αυτή δύναμη".
Αναλυτές ωστόσο υποστηρίζουν ότι οι αρχικές δηλώσεις Μπάιντεν αποτυπώνουν καθαρά την άποψη που έχουν οι ΗΠΑ -και ειδικότερα η διακυβέρνηση Ομπάμα- για τον Ερντογάν και την τουρκική κυβέρνηση από πολύ καιρό τώρα και για το θέμα του ISIL και γενικότερα στην Μέση Ανατολή όπου επιχειρεί να εμφανιστεί ως μεγάλη περιφερειακή δύναμη με ηγεμονικές βλέψεις.
Εκτιμούν επίσης ότι τακτικά ορισμένες από τις θέσεις της Άγκυρας που προβάλει για εθνικούς λόγους όπως π.χ. το θέμα της ουδέτερης ζώνης, εξυπηρετούν την Ουάσιγκτον στον απώτερο στόχο της ανατροπής του Ασσαντ...

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Αφού εξέφρασε την αποφασιστικότητά του να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού, και αφού απότισε φόρο τιμής στους ήρωες της ΕΟΚΑ και σε όλους τους αγωνιστές του Κυπριακού Αγώνα, καθώς και σε όσους αντιστάθηκαν στο πραξικόπημα Ιωαννίδη, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, σε δηλώσεις του μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής παρέλασης στη Λευκωσία για την επέτειο της Κυπριακής Ανεξαρτησίας, είπε και το εξής:
«Ευχόμεθα να δημιουργηθούν τέτοιες συνθήκες που να μην χρειαστεί ποτέ να υπάρξει ανάγκη για την οποιαδήποτε παρέμβαση του στρατού που να οδηγήσει σε όσα δεν επιθυμεί κανένας μας».
Ασαφής μεν πρωτοφανής δε επισήμανση από χείλη Κύπριου προέδρου μετά το 1974. Προκύπτει από πληροφορίες, εκτιμήσεις ή και τα δύο;

Το κύριο πρόβλημα της Κύπρου ήταν, είναι και θα είναι η Τουρκία. Η Τουρκία κατέλαβε την Κύπρο από τους Ενετούς με μία φρικαλέα και αιματηρή επιχείρηση το 1571, την παρέδωσε εκούσα-ακούσα στους Βρετανούς το 1878, την διεκδίκησε όταν ετέθη θέμα ένωσής της με την Ελλάδα το 1950-60, κατόρθωσε να καταστεί εγγυήτρια δύναμη με τις Συνθήκες της Ζυρίχης και του Λονδίνου και το 1974 εκμεταλλεύτηκε τη διεθνή συγκυρία και την άφρονα, παρανοϊκή και αντεθνική ενέργεια του Ιωαννίδη, ώστε να εισβάλει και να καταλάβει το βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ακολούθησαν δεκαετίες στασιμότητας με διαλείμματα έντασης (ανακήρυξη ψευδοκράτους το 1987, Δερύνεια 1996), Την μείζονα γεωπολιτική και γεωστρατηγική αντιπαλότητα αναζωπύρωσε η πρόσφατη έναρξη εξόρυξης φυσικού αερίου και πετρελαίου από τη Noble Energy. Τέσσερις στόλοι υπερδυνάμεων δημιούργησαν κλοιό ασφαλείας γύρω από το γεωτρύπανο, προκειμένου να το προστατεύσουν από τις υπερπτήσεις των τουρκικών πολεμικών αεροπλάνων. Η Τουρκία αναγκάστηκε να υποχωρήσει.
Στη συνέχεια, επανήλθε η γνωστή αδιέξοδη συζήτηση για «δίκαιη επίλυση του Κυπριακού», όπου η ελληνοκυπριακή πλευρά προσήλθε με την επίσης γνωστή χαρίεντα υπεραισιοδοξία και η οποία προσέκρουσε ως συνήθως στην επίσης γνωστή τουρκική αδιαλλαξία.
Αυτήν τη φορά, όμως, οι τούρκοι πήγαν ένα βήμα πιο πέρα. Ζήτησαν ωμά την εγκαθίδρυση δύο κρατών. Οπότε, πάσα συζήτηση περιττεύει.

Όλα αυτά τα είχαμε προβλέψει. Τώρα, μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων, η γενική γεωπολιτική συνθήκη έχει αλλάξει δραματικά. Το διεθνές πλαίσιο δεν εγγυάται απολύτως καμία σταθερότητα και ασφάλεια. Η Κύπρος βρίσκεται στο μάτι ενός γεωστρατηγικού κυκλώνα, που εκτείνεται από την Βόρειο Αφρική μέχρι την Ουκρανία. Ανατολικά, το χαλιφάτο έχει φτάσει πολύ κοντά στις μεσογειακές ακτές, απέναντι από την μεγαλόνησο.

Η Κύπρος είναι μέρος του δυτικού συστήματος ασφαλείας και βρίσκεται πάνω στον γεωστρατηγικό διάδρομο που συνδέει τον δυτικό κόσμο με την Εγγύς Ανατολή. Φιλοξενεί εκτεταμένες βρετανικές βάσεις, τμήματα μάλιστα των οποίων είναι υπενοικιασμένα στις ΗΠΑ. Από την βρετανική βάση στο Ακρωτήρι ήδη επιχειρούν βρετανικά Tornados, που βομβαρδίζουν τις βάσεις του χαλιφάτου.

Η Τουρκία πιέζεται να εισέλθει στον συνασπισμό των δυτικών δυνάμεων εναντίον του χαλιφάτο. Τα διλήμματα που τίθενται στην τουρκική ηγεσία είναι τεράστια. Στην ουσία, μία ισλαμική χώρα, που κυβερνάται από καθεστώς με ισλαμική ιδεολογία, καλείται να πολεμήσει τους ισλαμιστές της Εγγύς Ανατολής.
Το μοντέλο του ήπιου και δημοκρατικού Ισλάμ που προβάλει η Τουρκία είναι εκ των πραγμάτων ξεπερασμένο από την ριζοσπαστικοποίηση του Ισλάμ παγκοσμίως. Εάν η Τουρκία δεν συνταχθεί με την Δύση, θα συναντήσει σφοδρές αντιθέσεις και εντός των συνόρων. Αλλά αν δεν το πράξει, θα προκαλέσει την μήνι της Δύσης. Την προηγούμενη φορά που το έπραξε ήταν το 1914-18, με τις γνωστές συνέπειες.

Ποιο λοιπόν θα είναι το πεδίο υπεραναπλήρωσης των τουρκικών αδιεξόδων;
Ποιο θα είναι το μεγάλο αντάλλαγμα που θα ζητήσει η Τουρκία;

Πηγή εφημ. «KontraNews»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η Τουρκία είναι πλέον έτοιμη να διαβεί την πύλη και να εισέλθει στο «φρενοκομείο» το οποίο δημιουργήθηκε με την αμέριστη συμβολή της, το οποίο πλέον έχει διαλύσει στην ουσία δύο χώρες και έχει δημιουργήσει δύο εν δυνάμει νέους κρατικούς δρώντες, εχθρικούς προς τα συμφέροντά της.

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Η Άγκυρα μπορεί πλέον μετά από την άδεια που δόθηκε από το κοινοβούλιο να χρησιμοποιήσει ένοπλη βία και στρατεύματα στο έδαφος της Συρίας και του Ιράκ. Η κυβέρνηση του Αχμέτ Νταβούτογλου ατενίζει το Νέο-οθωμανικό και πανισλαμικό της μέλλον με την αισιοδοξία και τη σιγουριά που ένας υπνοβάτης απολαμβάνει κατά την διάρκεια των νυχτερινών «διαδρομών» του, σε ένα σπίτι το οποίο του είναι μεν γνωστό αλλά ταυτοχρόνως είναι και άκρως επικίνδυνο λόγω της κατάστασης στην οποία βρίσκεται όταν υπνοβατεί.

Η ανερμάτιστη και επικίνδυνα αυτοκαταστροφική πολιτική της Άγκυρας, η οποία τα τελευταία δέκα χρόνια αντικατέστησε τον ρεαλισμό με έναν ισλαμικού τύπου ιδεαλισμό και ρεβιζιονιστικό ιμπεριαλισμό, κατάφερε με την πολιτική που ακολούθησε – μόνο στην περιοχή ενδιαφέροντος των τεκταινομένων – τα εξής:

Με τη μη υποστήριξη των ΗΠΑ κατά τον δεύτερο πόλεμο του Κόλπου, η Ουάσιγκτον να στραφεί για βοήθεια στους Κούρδους του Βορείου Ιράκ, οι οποίοι σήμερα απολαμβάνουν καθεστώτος de facto ανεξάρτητου κράτους.

Με την υποστήριξη άνευ οιουδήποτε ενδοιασμού των εγκληματιών του ISIL – υπό την δικαιολογία της μάχης κατά της «τυραννίας» του Άσαντ – στο να δημιουργήσουν ένα μεσαιωνικού τύπου ισλαμιστικό τέρας το οποίο αυτή τη στιγμή μπορεί να στραφεί και επίσημα κατά της Άγκυρας και να δαγκώσει το χέρι που το εξέθρεψε.

Η δε γιγάντωση του «οργανισμού» αυτού, αυτομάτως ανέδειξε τη γεωπολιτική σημασία της ενδυνάμωσης των Κούρδων τόσο στο Ιράκ όσο και στη Συρία, οι οποίοι πλέον εξοπλίζονται από κάθε πλευρά και χωρίς καμία περίπτωση αντίδρασης από την Τουρκία.

Το «εκπληκτικό» δε κατόρθωμα της Άγκυρας είναι πως η εν λόγω πολιτική που ακολούθησε και ακολουθεί στην ουσία αποξένωσε όλους τους γεωπολιτικούς παράγοντες από αυτή. Δηλαδή, το ISIL τράφηκε και επιβίωσε το πρώτο χρονικό διάστημα από τη Τουρκία και τώρα βλέπει την Άγκυρα να στρέφεται – υποτίθεται – εναντίον του.

Η Δύση, ενώ και αυτή βοήθησε στην γιγάντωση αυτού του κατασκευάσματος, τώρα βλέπει με μεγάλη υποψία κάθε κίνηση της Άγκυρας, αφού γνωρίζει πλέον – ή τουλάχιστον έχει βάσιμες υποψίες για – την «κρυφή ατζέντα» των ηγητόρων της.

Το Ιράκ και η Συρία ως κρατικές οντότητες και ηγεσίες, ήδη βρίσκονται «στα μαχαίρια» με τη Τουρκία. Είναι ενδεικτικό πως η Άγκυρα στο σχέδιο νόμου που πέρασε, κάνει λόγο για τη συνέχιση της πολιτικής απομάκρυνσης της ηγεσίας της Δαμασκού από το προσκήνιο.

Το πλέον εντυπωσιακό είναι, πως ακόμα και ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν, αντιλαμβανόμενος τη θέση της Τουρκίας, την πιέζει στην ουσία να βοηθήσει στη σωτηρία του Κομπανί, άρα και στη σταθεροποίηση του κουρδικού στοιχείου στη Συρία, το οποίο πλέον συγκοινωνεί με το PKK αλλά και το Ερμπίλ, λέγοντας πως εάν η Άγκυρα δεν βοηθήσει τους Κούρδους της Συρίας, οι ειρηνευτικές συνομιλίες θα καταρρεύσουν.

Είναι προφανές πως ο Κούρδος ηγέτης φοβάται αυτό που έχουμε γράψει και στο παρελθόν, πως η Άγκυρα αυτή τη στιγμή έχει να επιλέξει μεταξύ ενός θανάσιμου διλήμματος: 

H πίεση του πολιτισμένου κόσμου και η προσπάθεια να βγάλει τη «ρετσινιά» του βοηθού των βαρβάρων του ISIL, αποφεύγοντας και άλλες εν δυνάμει σημαντικότερες περιπλοκές, την ωθεί στο πλευρό της «συμμαχίας» κατά του Ισλαμικού Κράτους, η γεωπολιτική της όμως ασφάλεια υπαγορεύει την αποδυνάμωση των Κούρδων και όχι την υποστήριξή τους.

Άρα, ο φόβος η Τουρκία να εμπλακεί κατά του ISIL, ΕΑΝ ή/και ΟΤΑΝ έχει πλέον πέσει το Κομπανί είναι υπαρκτός και για τον λόγο αυτό ο Α. Οτζαλάν παίζει το χαρτί της «ανακωχής» με το ΡΚΚ. Εξάλλου, «κοντός ψαλμός αλληλούια…», το ISIL βρίσκεται ένα βήμα προ της διάσπασης της άμυνας της εν λόγω πόλης (εάν δεν έχει ήδη εισέλθει) και οι Τούρκοι δεν φαίνονται προς ώρας και πολύ «ζωηροί». Είτε δεν μπορούν, είτε δεν θέλουν, τρίτη επιλογή απλώς δεν υπάρχει. Οπότε, μένουμε μόνο στις διακηρύξεις του Νταβούτογλου…

Η προσπάθεια δε να δημιουργηθεί η περίφημη ουδέτερη ζώνη κατά μήκος των Συριο-Τουρκικών συνόρων, εμπεριέχει την παράμετρο του λοτι πρέπει να θα γίνει αποδεκτή από το Κουρδικό στοιχείο το οποίο διαβιεί στην περιοχή και που έχει αναπτύξει τις δικές του κρατικές δομές.

Είναι προφανές πως η ανάγκη των Κούρδων του Κομπανί για βοήθεια, υπαγορεύει την αποδοχή της εισόδου των τουρκικών στρατευμάτων στην περιοχή, δεν είναι όμως καθόλου σίγουρο πως όταν η κατάσταση ηρεμίσει, οι Τούρκοι θα αποχωρήσουν ή οι Κούρδοι θα δεχτούν απλά να αλλάξουν αφεντικό.

Με λίγα λόγια και μόνο με τις παραπάνω σκέψεις είναι φανερό πως η Τουρκία έχει πλέον οδηγηθεί σε μία απελπιστική κατάσταση για την οποία φταίει σε μεγάλο βαθμό η ίδια και κανείς άλλος.
Στην ουσία, με τη πολιτική της βοήθησε στη καταστροφή δύο κρατών (Συρία και Ιράκ) τα οποία σε γενικές γραμμές ήταν από ουδέτερα έως και φιλικά προς την ίδια, ενώ έλεγχαν κάθε κατάσταση η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή προς αυτή.

Εξέθρεψε με τη πολιτική της δύο νέους δυνητικούς κρατικούς δρώντες τους Κούρδους της περιοχής και το Ισλαμικό Κράτος οι οποίοι και οι δύο ενισχύθηκαν από την αποδυνάμωση της Δαμασκού και της Βαγδάτης.

Κατάφερε δε να καταστήσει όλους τους παραπάνω γεωπολιτικούς δρώντες δυνητικούς ή πραγματικούς εχθρούς της χωρίς να έχει κάπου να στηριχτεί για βοήθεια.

Τέλος, η «στρατηγική» της σχέση με το Ιράν είναι προφανές εδώ και καιρό πως έχει ριχτεί στις καλένδες ενώ στη Δύση και ειδικά στις ΗΠΑ, αποτελεί τον πρώτο ύποπτο για οτιδήποτε έχει συμβεί και συμβαίνει στην περιοχή. Χαρακτηριστική είναι η οργή και η συνήθης υπεραντίδραση του Ερντογάν, όταν πληροφορήθηκε φερόμενες ως αρνητικές για την Τουρκία δηλώσεις εκ μέρους του Αμερικανού αντιπροέδρου, Τζόζεφ Μπάιντεν.

Η Τουρκία μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο, στριμωγμένη από παντού και βλέποντας τους κινδύνους να τη περιτριγυρίζουν, είτε με αφορμή τον «τάφο» του Σουλεϊμάν Χαν, είτε με οποιοδήποτε άλλη πρόφαση, αργά η γρήγορα θα εμπλακεί πολεμικά στη Συρία. Τότε όμως, οι αμαρτίες του παρελθόντος θα βγουν στην επιφάνεια και δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο. Κατά τα άλλα η νεοθωμανική ονείρωξη των ηγητόρων της καλά κρατεί.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Όπου μπαίνει το ΔΝΤ, πριν ακόμα πει “καλημέρα”, φεύγουν τουλάχιστον 300.000 δημόσιοι υπάλληλοι, δηλαδή πέφτουν αμέσως οι κρατικές μισθολογικές δαπάνες και μετά αρχίζουν οι επιμέρους διαρθρωτικές αλλαγές. Εδώ δεν έγινε κάτι τέτοιο, γιατί απλούστατα θα κατέρρεε αμέσως το σάπιο πελατειακό πολιτικό σύστημα. Εδώ προτίμησαν να μεταφέρουν την ανεργία που θα δημιουργούταν από τη μείωση του δημοσίου τομέα, στον ιδιωτικό τομέα που είναι έξω από την κομματική πελατεία και έτσι δεν άνοιξε μύτη, ούτε ανατράπηκε το σύστημα.

Παρότι αυτό δεν έγινε, το μνημόνιο που υπογράφηκε στη συνέχεια δεν μιλάει για αύξηση των φόρων (τουλάχιστον σε αυτή την τεράστια έκταση που εφαρμόζεται), αλλά για μείωση των δαπανών. Δεν μιλάει δηλαδή για διατήρηση του μέρους εκείνο του κράτους που είναι στην ουσία άχρηστο, αλλά για μείωσή του. Το πολιτικό σύστημα όμως και πάλι, αντί να θίξει την κομματική του πελατεία, αντίθετα, προτίμησε να αρπάξει (ως ισοδύναμο) τις περιουσίες των ιδιωτών μέσω της φορολογίας, φτάνει να καταφέρει να διατηρήσει την κομματική πελατεία στο δημόσιο ανέπαφη.

Σήμερα έχουμε τη γιορτή της ίδρυσης της ΝΔ προ 40 ετών. Όμως σήμερα βλέπουμε ένα υποτίθεται φιλελεύθερο αστικό κόμμα, να προτιμά να δημεύει την ακίνητη περιουσία των πολιτών, να κατάσχει τραπεζικές καταθέσεις και γενικά να διαλύει τον ιδιωτικό τομέα και τη μεσαία τάξη, κόντρα στην ιδεολογία της, αντί να περιορίσει το άχρηστο και αντιπαραγωγικό μέρος του κράτους. Αλλά και όπου μειώνει τις δημόσιες δαπάνες, προτιμά να το κάνει μέσω της μείωσης των μισθών, των συντάξεων, της Υγείας, της Παιδείας, της Άμυνας κ.λ.π. και όχι μέσω της μείωσης της κομματικής της πελατείας. Δηλαδή προτιμά την εξαθλίωση όλου του λαού, αρκεί να αισθάνεται ασφαλής η εκλογική της πελατεία…

Προφανώς, όταν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, λογικά πρέπει να περιμένουμε ακόμα πιο μεγάλη γιγάντωση του άχρηστου κράτους (δηλαδή διατήρηση της παλιάς κομματικής πελατείας συν την καινούργια δική του) σε βάρος και των υπόλοιπων ιδιωτικών περιουσιών και ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

ΥΓ. Πόσοι άραγε Έλληνες είναι σήμερα ευτυχισμένοι που αυτό το ίδιο σάπιο και υπεύθυνο πολιτικό σύστημα (όλα τα συστημικά κόμματα) εξακολουθεί να είναι στο τιμόνι της χώρας; Προφανώς αυτοί που το ψηφίζουν και το στηρίζουν.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Του Μιχαήλ Στυλιανού 
 
Μεγάλη διαδήλωση εκατοντάδων Γερμανών πολιτών διέσχιζε χθες τους δρόμους του Αμβούργου, με πλακάτ και συνθήματα εναντίον της στρεβλής και ανέντιμης ειδησεογραφίας σε μείζονα γερμανικά όργανα μαζικής ενημέρωσης.
Η διαδήλωση κατέληξε μπροστά στα γραφεία του κάποτε έγκυρου περιοδικού Ντερ Σπήγκελ, το οποίο διακρίθηκε στην παραπληροφόρηση για τα γεγονότα της Ουκρανίας και συνεισέφερε στην αντιρωσική υστερία με εξώφυλλα, όπως τα παραπάνω.

Σύμπτωμα αναβρασμού της γερμανικής κοινής γνώμης, για την αντιληπτή επιχείρηση χειραγώγησης σε συνδυασμό με τις δεινές οικονομικές επιπτώσεις των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και των ρωσικών οικονομικών αντιμέτρων, η διαδήλωση του Αμβούργου έρχεται μετά την τεράστια εκδοτική επιτυχία ενός βιβλίου, που λίγες μέρες μετά την έκδοσή του κατέλαβε την 7η θέση στην λίστα των «μπέστ-σέλερ» στη Γερμανία.
Συγγραφέας του: Ο πρώην αρχισυντάκτης της εγκυρότερης γερμανικής εφημερίδας, της Φρανκφούρτερ Αλγκεμάϊνε Τσάϊτουγκ, Udo Ulfcotte. Τίτλος του βιβλίου: GEKAUFTE  JOURNALISTEN, Αγορασμένοι Δημοσιογράφοι.
Συναρπαστικό ανάγνωσμα, γεμάτο κατασκόπους, σκοτεινά παρασκήνια και ίντριγκες, το βιβλίο δεν είναι ωστόσο μυθιστόρημα αλλά η αφήγηση της προσωπικής εμπειρίας 17 χρόνων του αρχισυντάκτη της εγκυρότατης Φρανκφούρτερ Αλγκεμάϊνε ως πράκτορα της C.Ι.Α.!
Όλα αυτά τα χρόνια, λέει, πληρωνόταν από την αμερικανική μυστική υπηρεσία για να δίνει μια διαφορετική χροιά ή αιχμή στις ειδήσεις, πρακτική που κάποτε φθάνει σε σημείο να κάνει τους μεγαλύτερους ειδησεογραφικούς οργανισμούς να μοιάζουν φερέφωνα των υπηρεσιών προπαγάνδας του ΝΑΤΟ.
Οι αποκαλύψεις του βιβλίου, καθώς έρχονται μετά το σοκ των αποκαλύψεων Σνόουντον για την κατασκόπευση κάθε είδους τηλεπικοινωνίας όλων των Γερμανών και της Καγκελαρίου από την αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας, έχουν συγκλονίσει τους Γερμανούς πολίτες, αλλά –όπως φαίνεται- όχι και τον δημοσιογραφικό κόσμο.
 Ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Ζuest, Μάνουελ Οχεζενραϊτερ, δήλωσε στο διεθνές κανάλι Ρ.Τ. ότι από τις αποκαλύψεις του Ούλφκόττε θα «σοκαριστούν» οι απλοί πολίτες που δεν ξέρουν πως λειτουργούν τα ΜΜΕ στη Γερμανία, στην Ευρώπη και γενικότερα στη Δύση και που πιστεύουν πως έχουμε μιαν ελεύθερη και ανεξάρτητη ενημέρωση. Γι’ αυτούς  η ανάγνωση του βιβλίου θα αποτελέσει πράγματι μια συγκλονιστική εμπειρία, αφού έρχεται να ανατρέψει όλα όσα πίστευαν.
Ο ίδιος ο συγγραφέας του βιβλίου, απάντησε επίσης σε ερώτηση του ρωσικού καναλιού και να τι είπε:
 «Υπήρξα δημοσιογράφος επί 25 περίπου χρόνια και εκπαιδεύθηκα να ψεύδομαι, να προδίδω και να μη λέω την αλήθεια στο κοινό. Υπήρξα ένα «μη επίσημο προκάλυμμα». Αυτό σημαίνει πως δουλεύεις για μια μυστική υπηρεσία, τους βοηθάς αν θέλουν, αλλά αυτοί δεν πρόκειται ποτέ, μα ποτέ -αν γίνει γνωστό πως δεν είσαι μόνο δημοσιογράφος, αλλά επίσης πράκτορας- δεν πρόκειται ποτέ να πουν ναι, αυτός είναι δικός μας, ήταν, παράλληλα, πράκτορας μας. Θα πουν «εμείς δεν τον ξέρουμε».
Λοιπόν τους βοήθησα πράγματι, σε διάφορες καταστάσεις. Και γι’ αυτό αισθάνομαι ντροπή.»
Υστερόγραφο: Ο τίτλος του βιβλίου «Αγορασμένοι Δημοσιογράφοι» και η διαδήλωση μπροστά στα γραφεία του Σπήγκελ αποτελούν –φυσιολογικά- θέμα-μαγνήτη για κάθε δημοσιογράφο, ακόμη και μαθητευόμενο. Περιέργως όμως δεν εκίνησαν το ενδιαφέρον των ανταποκριτών των ελλαδικών ΜΜΕ στη Γερμανία. Το εντυπωσιακό θέμα δεν βρήκε πάντως  κάποια θέση σε έντυπα και τηλεοπτικά δελτία –στην ουρά, έστω, τού νυφικού της κυρίας Κλούνυ ή της μικρής γάτας, που κλείστηκε σε ψυγείο στη Μασαχουσέτη.
Προφανώς εδώ, σ’ εμάς,  αυτά δεν αποτελούν είδηση…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


Οι διασυνδέσεις του Αλέξη Τσίπρα με ανθρώπους των μυστικών υπηρεσιών, που θέτουν σε μεγάλο κίνδυνο την πολιτική του πορεία!!!
«Σε κουτσό άλογο» ποντάρει ο Αλέξης, που θα έπρεπε να είναι περισσότερο προσεκτικός στις επαφές του!!!

Με τους δύο αυτούς τίτλους θα μπορούσε να σχολιαστούν οι επαφές και η δραστηριότητα του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος δείχνει πως δεν είναι καλά ενημερωμένος, αλλά, επιπλέον, είναι ιδιαίτερα άστοχος στις επιλογές του που έχουν να κάνουν με «ιδιαίτερη ενημέρωση» η οποία κινείται στα όρια της νομιμότητας, αλλά και τον εμπλέκει με πρόσωπα και καταστάσεις που δεν θα ήθελε καν να πλησιάσει.

Η λάθος επιλογή – ποντάρισμα, του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, να στηρίξει συγκεκριμένη συνδικαλιστική ομάδα της ΕΥΠ, η οποία στις πρόσφατες συνδικαλιστικές εκλογές απέτυχε παταγωδώς, αποδεικνύοντας πως δεν συγκεντρώνει την εμπιστοσύνη ούτε και των λίγων πραγματικά δικών του ανθρώπων στην ΕΥΠ, ενδέχεται να λειτουργήσει αρνητικά, στον απόλυτο βαθμό, για τον άνθρωπο που ευελπιστεί πως σύντομα θα διατελέσει πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Και μόνο το γεγονός (σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Καρφί» που ακολουθεί) ότι οι συνδικαλιστές τους οποίους ο Αλέξης Τσίπρας στήριξε με δήλωσή του, είναι ιδιαίτερα ομιλητικοί, θα έπρεπε να έχει σημάνει συναγερμό στον κ. Τσίπρα, αφού κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει η «ομιλητικότητα» των συγκεκριμένων ανθρώπων να συνεχιστεί αύριο εις βάρος του ίδιου του κ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ.

Προφανώς, ο Αλέξης Τσίπρας διαθέτει κάκιστους συμβούλους επί των συγκεκριμένων θεμάτων, ή, συμβούλους που είχαν σχέση με το «βαθύ πράσινο κράτος του ΠΑΣΟΚ», οι οποίοι επιθυμούν να χειραγωγήσουν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και να τον θέσουν όμηρο επιλογών που δεν συνάδουν με την συνταγματική και νόμιμη οδό, η οποία από το 2010 (με αλλαγή του Εσωτερικού Κανονισμού της Βουλής) μέσω της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής προσφέρει την απαραίτητη ενημέρωση αλλά και τον απαιτούμενο έλεγχο των δραστηριοτήτων της ΕΥΠ.
Ο κ. Τσίπρας μάλλον δεν εμπιστεύεται την Κοινοβουλευτική οδό και επιλέγει να κινηθεί –διακινδυνεύοντας την προσωπική πολιτική του ομηρία- εκτός της νόμιμης οδού, συνευρισκόμενος με ανθρώπους που (σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Καρφί») είναι ιδιαίτερα πρόθυμοι στην διαρροή άκρως ευαίσθητων πληροφοριών για δραστηριότητες που αναπτύσσει η ΕΥΠ και κρατικοί μηχανισμοί και υπηρεσίες.

Κλείνοντας το εισαγωγικό μας σχόλιο, το δικό μας το ερώτημα είναι σαφές: Εάν ο Αλέξης Τσίπρας δρα εκτός κοινοβουλευτικών οδών, δηλαδή εκτός των νόμιμων διαύλων, και συνεργάζεται με ανθρώπους μυστικών υπηρεσιών (οι οποίοι ελέγχονται διοικητικά και ερευνώνται από ανακριτικές αρχές για συμμετοχή τους σε ύποπτες δραστηριότητες) που δεν συγκεντρώνουν την εμπιστοσύνη ούτε των συναδέλφων τους, πώς είναι δυνατόν να εγγυηθεί την εκ μέρους του διαφανή και δημοκρατική διακυβέρνηση της χώρας;

Το άρθρο της εφημερίδας «Το Καρφί» που ακολουθεί, είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό για την παγίδα στην οποία δείχνει να έχει πέσει ο Αλέξης Τσίπρας, αλλά και για τις πιθανές δεσμεύσεις και ανταλλάγματα προς τους «ομιλητικότατους διαρροείς» ανθρώπων της ΕΥΠ...
Και ποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι μεταξύ αυτών δεν είναι και αυτοί που είχε εντοπίσει και ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, κύριος Ρις, όταν αναφέρθηκε σε «πρόθυμους για συνεργασία δυσαρεστημένους ΠΑΣΟΚους των υπηρεσιών του συγκεκριμένου κρατικού τομέα"...
Έγινε κάποια έρευνα;
Υπάρχει κάποιο αποτέλεσμα;
Απ´ ότι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εμείς όχι...
Ίσως ο Αλέξης Τσίπρας να γνωρίζει κάτι παραπάνω...

Παιχνίδια κατασκόπων «παίζει» η Κουμουνδούρου
Η ΣΥΡΙΖΑ «αγκαλιάζει» την ΕΥΠ, ώστε να παρακολουθεί καλύτερα το παρασκήνιο της δημόσιας ζωής

Γράφει ο Γιάννης Δημητρίου

Υπόγειες διαδρομές μεταξύ Κουμουνδούρου και Κατεχάκη μαρτυρούν τα τελευταία 24ωρα οι κινήσεις που από καιρό έχουν αρχίσει να γίνονται από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ με στόχο, όπως λένε οι πηγές μας, αφενός τη δημιουργία αξιόπιστων συνδέσμων της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ με ανθρώπους των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών, αφετέρου την οργάνωση ενός καλύτερου μηχανισμού τεκμηρίωσης στο εσωτερικό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η πρόσφατη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με συνδικαλιστές της κομβικής αυτής υπηρεσίας ήταν απλώς ένα πάτημα και η συζήτηση των συνδικαλιστικών τους αιτημάτων και εργασιακών τους προβλημάτων αποτέλεσε, όπως λένε οι καλά γνωρίζοντες, το πρόσχημα έτσι ώστε να ανοίξουν ξανά οι πόρτες της ΕΥΠ στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς φαίνεται ότι εκτός των άλλων θέλει να ελέγξει και τα παιχνίδια των πρακτόρων που εξελίσσονται καθημερινά στο εγχώριο (παρα)πολιτικό προσκήνιο και παρασκήνιο της δημόσιας ζωής.

Ακολουθεί τις συμβουλές…
Γεγονός είναι ότι αυτές οι πόρτες –που ήταν ανοιχτές για την Κουμουνδούρου όταν ακόμα ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν μία πολιτική δύναμη στα όρια της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, κυρίως επί των ημερών της ηγεσίας του Νίκου Κωνσταντόπουλου και λιγότερο της Μαρίας Δαμανάκη- και οι επαφές ατόνησαν όταν ο Αλέξης Τσίπρας θέλησε να βάλει σε άλλη ρότα τη λογική και τη λειτουργία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Οι καλά γνωρίζοντες, όμως, λένε πως οι υπερατλαντικοί φίλοι και πολιτικοί σπόνσορες του Αλέξη Τσίπρα τον συμβούλευσαν να αποκαταστήσει τις σχέσεις της Κουμουνδούρου με το εν λόγω σύστημα, καθώς «υπάρχουν πολλά που δεν γνωρίζει, οφείλει να τα γνωρίζει και μόνο από συγκεκριμένους ανθρώπους θα τα μάθει», όπως του είπαν χαρακτηριστικά.
Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, πως κάποιοι από τους ανθρώπους που συνομιλούν μαζί του συνέστησαν στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να ενημερωθεί για φακέλους, εκκρεμείς υποθέσεις ή και καταστάσεις που έχουν δημιουργήσει σκιές σε πρόσωπα και πράγματα, καθώς τα στεγανά είναι τόσο προσεκτικά δημιουργημένα που πολλές φορές ο αρχηγός αλλά κυρίως και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μιλούν με σιγουριά για πράγματα που δεν γνωρίζουν και αιφνιδιάζονται με την αμέσως επόμενη εξέλιξη.

Ποιες είναι οι προτεραιότητες του Αλέξη
Διαβαθμισμένη προτεραιότητα στο ενδιαφέρον του Αλέξη Τσίπρα έχουν, σύμφωνα με πληροφορίες, τόσο ο φάκελος των τηλεφωνικών υποκλοπών και η υπόθεση «Πυθία» που αφορούσε το θρυλούμενο σχέδιο δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή, όσο και η ενημέρωσή του για πρόσωπα περί τον ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη και βουλευτές του, που φέρονται να έχουν μπει στο στόχαστρο των μυστικών υπηρεσιών, καθώς η δράση τους προκαλεί το ενδιαφέρον των Αρχών, που αναζητούν πιθανή εμπλοκή του ή και ρόλο τους σε περίεργες υποθέσεις. Για παράδειγμα, το ενδιαφέρον την ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στρέφεται στην υπόθεση «Σκουριές» ή και στην πιθανή έμμεση ή άμεση εμπλοκή στο τραγικό συμβάν της Marfin το Μάιο του 2010.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μοιράζοντας ρόλους έχει αναθέσει σε συγκεκριμένα πρόσωπα της απολύτου εμπιστοσύνης του Προέδρου να ενημερωθούν για τις λεπτομέρειες όλων των φακέλων και να επεξεργαστούν τη δυνατότητα παρέμβασης σε αυτούς.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι η προσπάθεια της ηγετικής ομάδας της Κουμουνδούρου επικεντρώνεται στο να δώσει έμφαση στην καλή τεκμηρίωση των συγκεκριμένων υποθέσεων, καθώς έχουν φτάσει μηνύματα και από πρεσβείες ξένων χωρών στην Αθήνα πως «κανείς δεν μπορεί να κυβερνήσει τον τόπο αν δεν έχει δυνατότητα τουλάχιστον πρόσβασης ή και επιρροής στο συγκεκριμένο σύστημα».

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι η Κουμουνδούρου αξιοποιώντας σε αυτούς τους ρόλους ανθρώπους που θεωρεί κατάλληλους και απολύτου εμπιστοσύνης, επιζητεί γέφυρες και συμμάχους που έχουν οργανική, λειτουργική και στελεχιακή σχέση με άλλα κόμματα, όχι μόνο πέραν του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και πέραν ολόκληρης της Αριστεράς, Θεωρείται βέβαιο πως από ένα σημείο και μετά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει αποκλειστικά και πίσω από κλειστές πόρτες καθημερινή ενημέρωση για λεπτά ζητήματα που αφορούν ακόμα και την άμυνα, τις διεθνείς σχέσεις ή και τον ρόλο συγκεκριμένων προσώπων, μαθαίνοντας πράγματα που, όπως μας λένε αυτοί που ξέρουν καλά, δε τα συζητάει ούτε με τον καθρέφτη του.

Πηγή εφημ. «Το Καρφί»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Πως ο οικουμενικός πατριάρχης απέφυγε την παγίδα που πήγε να του στήσει ο πρόξενος της Άγκυρας στην Κομοτηνή

Μία πρωτοφανή πρόκληση επιχείρησε να στήσει το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής την προηγούμενη εβδομάδα, στη διάρκεια της επίσκεψης που πραγματοποίησε στη Θράκη ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.
Μετά από εντολές που πήρε από την Άγκυρα, ο (νέος) τούρκος πρόξενος Αλί Ριζά Ακιντζί, απαίτησε κατά την επίσκεψη του κ.κ. Βαρθολομαίου να υπάρξει και στάση στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και συνάντηση του Πατριάρχη με τον ίδιο…!
Ο λόγος που τυπικώς επικαλέστηκε ο υπάλληλος της Άγκυρας ήταν πως ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχει τουρκική υπηκοότητα και γι αυτό ήταν υποχρέωσή του να κάνει την συγκεκριμένη επίσκεψη.
Η θρασύτατη απαίτηση του προξενείου έφτασε μέχρι και το Ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, αλλά και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, και οι αντιδράσεις ήταν σφοδρές…

Και, φυσικά, το χατίρι του προξένου και των αφεντικών του στην Τουρκία δεν έγινε, κάτι που, αν συνέβαινε, θα ήταν πολύ σοβαρό πρόβλημα για τον ίδιο τον κ.κ. Βαρθολομαίο.
Αυτό όχι μόνο για την ουσία της υπόθεσης, αλλά και επειδή τις ίδιες ημέρες που βρέθηκε στην Κομοτηνή, ήταν εκεί ο Προκαθήμενος του Αρμενικής Εκκλησίας, Αράμ ο Α’, ο οποίος επίσης αποτελεί «κόκκινο πανί» για την Άγκυρα.

Τελικά, στις 23 Σεπτεμβρίου στην Κομοτηνή έγινε η ιστορική συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη με τον επικεφαλής της Αρμενικής Εκκλησίας μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από το τουρκικό προξενείο. Όπου, προφανώς, κάποιοι εκεί μέσα έβγαζαν αφρούς από το κακό τους.

Πηγή εφημ. «Παραπολιτικά»

Σχόλιο ιστολογίου: Το συγκεκριμένο περιστατικό αποκαλύπτει την επί της ουσίας αδυναμία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα, αφού ο ίδιος, ως τούρκος πολίτης, οφείλει να υπακούει στις εντολές των κρατικών υπηρεσιών και της κυβέρνησης της Τουρκίας, προκειμένου να μην έχει οιασδήποτε μορφής επιπτώσεις στον ίδιο, οι οποίες μπορούν να του στερήσουν την άνεση στις κινήσεις και τις επαφές που πραγματοποιεί. Η αδυναμία αυτή, όμως, μεταφράζεται και σε κίνδυνο για την ελληνική πλευρά, αφού ο κ.κ. Βαρθολομαίος, ως τούρκος πολίτης, είναι έρμαιο της οποιασδήποτε τουρκικής πολιτικής και υποχρεωμένος από τον τουρκικό νόμο να υπακούει στις ό,ποιες εντολές δέχεται. Μπορεί να καλύφθηκε, στην συγκεκριμένη περίπτωση στην Κομοτηνή, από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών και την Ιερά Σύνοδο της Ελλάδος, όμως κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί για το εάν θα υπάρξει στο μέλλον κάποια επανάληψη τουρκικών εντολών προς τον κ.κ. Βαρθολομαίο, με αρνητική κατάληξη για την Ελλάδα. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, τα λεγόμενα του Οικουμενικού Πατριάρχη, τα οποία σχετίζονται με τις «νέες χώρες» θα πρέπει να αποφεύγονται από τον ίδιο, εάν, φυσικά, δεν επιθυμεί να γίνεται υποκείμενο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής έναντι της Ελλάδας… Εάν συνεχίζει τις περί «νέων χωρών» δηλώσεις, θα στείλει ένα σαφές μήνυμα αδυναμίας του ιδίου να προστατεύσει τα συμφέροντα της Ελλάδας…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

  

Ο Γκρούεφσκι ξεσπά επάνω στη θρησκευτική μειονότητα της ΠΓΔΜ

Του Ν. Νικολαΐδη

Στα Σκόπια, όσο ο Γκρούεφσκι και το καθεστώς του ευαγγελίζονται τα περί ελευθεριών (π.χ. του αυτοπροσδιορισμού) είναι της… μόδας οι διωγμοί και οι φυλακίσεις Ορθόδοξων Χριστιανών. Παρ’ όλα αυτά, η ελληνική κυβέρνηση και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, περί άλλων τυρβάζουν…

Κορυφή της πυραμίδας των διώξεων η φυλάκιση, για μία ακόμη φορά, του Αρχιεπισκόπου Αχρίδας Ιωάννη ΣΤ’, ο οποίος ως Έλληνας και αυτός, πληρώνει τη μισαλλοδοξία κάθε τι ελληνικού από την κυβέρνηση των Σκοπίων.

Η Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αχρίδας, υπόκειται σε διώξεις και διακρίσεις από το 2002 για θρησκευτικούς λόγους από την εγκάθετη και καθεστωτική «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία των Σκοπίων». Στην ουσία όμως, αυτές οι διακρίσεις έχουν βαθύτερο πολιτικό και εθνικό ενδιαφέρον και εμπλέκονται στην προπαγανδιστική συμπεριφορά της επίσημης πολιτικής του Γκρούεφσκι.

Εις θάνατον!
Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης ή Γιοβάν, ο οποίος είναι και ο μοναδικός ιερωμένος της χώρας που αναγνωρίζεται από το Σερβικό Πατριαρχείο, αλλά και από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, διώκεται ανηλεώς εδώ και δώδεκα χρόνια, σε σημείο πλέον να γίνονται εκκλήσεις προς όλους τους αρμόδιους φορείς, όχι μόνο για την αποφυλάκισή του, αλλά ακόμη και για την ίδια του την ζωή, η οποία διατρέχει άμεσο κίνδυνο.

Στην Αχρίδα, σήμερα, βρίσκεται η έδρα της επίσημης εκκλησίας των Σκοπίων. Της αυτοαποκαλούμενης «Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας», η οποία, εμπλεκόμενη στην πολιτική στρατηγική της παλιάς Ομόσπονδης Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της «Μακεδονίας» να νομιμοποιήσει ιστορικά τον ξεχωριστό εθνικό της χαρακτήρα, αποσχίσθηκε το 1967 από τους κόλπους του Σερβικού Πατριαρχείου και αυτοανακηρύχθηκε αυτοκέφαλη, αλλά δεν αναγνωρίζεται επισήμως από καμία Ορθόδοξη Εκκλησία.

Παρότι η Σερβική Εκκλησία επανατοποθέτησε τον Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη, οι αρχές της χώρας τον κατηγορούν ως «εθνική απειλή», παρά το γεγονός ότι απευθύνεται στο 42,4% του πληθυσμού που είναι Ορθόδοξοι χριστιανοί. Με αμφιλεγόμενες αποφάσεις σκοπιανών δικαστηρίων, ο Ιωάννης ΣΤ’ μπανοβγαίνει στις φυλακές με αποτέλεσμα να έχει κλονιστεί σοβαρά η υγεία του.

Για το θέμα αυτό, θέση έχει πάρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας, η οποία λειτουργεί στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, σε έκθεση της οποίας υπογραμμίζονται οι διώξεις των Ορθοδόξων χριστιανών στα Σκόπια, όπως και του αρχιεπισκόπου Ιωάννη, υπογραμμίζοντας ότι πρέπει να υπάρχει σεβασμός στις μικρές θρησκευτικές κοινότητες, σεβασμός στις θεμελιώδεις ελευθερίες και ισότητα για όλους τους πολίτες των Σκοπόων.

Πετάνε τους αντιφρονούντες στα… ψυχιατρεία!
Το καθεστώς Γκρούεφσκι έχει βρει τον… καλύτερο τρόπο για να «ξεφορτώνεται» τους αντιφρονούντες. Οι καταγγελίες κάνουν λόγο για συλλήψεις και εγκλεισμούς σε ψυχιατρεία, όπου οι αντιφρονούντες, με χρήση φαρμάκων μετατρέπονται σε… ακίνδυνους ασθενείς.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του 36χρονου σήμερα ιστορικού και ακτιβιστή Βάσκο Γκλιγκορίεβιτς, ο οποίος είναι ένας από τους επικριτές του Γκρούεφσκι. Με εμπλοκή των μυστικών υπηρεσιών της χώρας(!) ο Γκλιγκορίεβιτς, ο οποίος εδώ και 12 χρόνια υπόκειται σε τρομερούς διωγμούς, απήχθη και, τελικά, βρέθηκε κλεισμένος για μία ακόμη φορά στο κρατικό ψυχιατρείο των Σκοπίων.

Νωρίτερα, είχε δικαστεί δεκάδες φορές και διωχθεί ποικιλοτρόπως, επειδή… τόλμησε να ιδρύσει τη φοιτητική οργάνωση «Σλαβικό Φιλελληνικό Δίκτυο», η οποία φυσικά κηρύχθηκε παράνομη. Η παράξενη αυτή υπόθεση έφθασε στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με επιστολή της Παμμακεδονικής Ένωσης Αμερικής, η πρόεδρος της οποίας ενημέρωσε και τον μεσολαβητή του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς.

Για την περίπτωση Γκλιγκορίεβιτς είχε μεταβεί στα Σκόπια αντιπροσωπεία από τη Θεσσαλονίκη, αφού το θέμα είχε φτάσει στη Βουλή. Τότε, η πρώτη αντίδραση στα Σκόπια ήταν ότι πρόκειται για «ανύπαρκτο πρόσωπο», όμως αμέσως το ίντερνετ «πλημμύρισε» με παλαιότερα κείμενα, μελέτες και e-mail του Γκλιγκορίεβιτς αλλά και με επίσημα κρατικά ντοκουμέντα που αποδείκνυαν ότι πρόκειται για υπαρκτό πρόσωπο, πολίτη της ΠΓΔΜ.

Πηγή εφημ. “Press Time”


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

  

Ο σχεδιασμός της επιχείρησης για την ανακατάληψη της Μοσούλης, της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης του Ιράκ, ενδέχεται να πάρει έως και έναν χρόνο, δήλωσε σήμερα από τη Βαγδάτη ο αμερικανός στρατηγός Τζον 'Αλεν, που συντονίζει τον διεθνή συνασπισμό υπό τις ΗΠΑ εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. «Η επιχείρηση για την ανακατάληψη της Μοσούλης θα πάρει μάλλον έως και έναν χρόνο η επιχείρηση θα ξεκινήσει σε έναν χρόνο», δήλωσε στον Τύπο ο 'Αλεν, που έφτασε χθες Πέμπτη στο Ιράκ.

Το ΙΚ κατέλαβε τη Μοσούλη στις 10 Ιουνίου, κατά την έναρξη της προέλασής του στο βόρειο Ιράκ κατά τη διάρκεια της οποίας έθεσε υπό τον έλεγχό του μεγάλες περιοχές από πέντε επαρχίες της χώρας. Η τζιχαντιστική οργάνωση χρησιμοποιεί τη Μοσούλη ως στρατηγείο απ' όπου εξαπολύει τις επιθέσεις της. «Είναι μια μάχη που προφανώς απαιτεί όσο μεγαλύτερη προετοιμασία γίνεται», πρόσθεσε ο αμερικανός στρατηγός που χθες συναντήθηκε με τον ιρακινό πρωθυπουργό Χάινταρ αλ Αμπάντι.

Ο ιρακινός στρατός υπέστη μεγάλη ήττα τον Ιούνιο όταν ξεκίνησε η προέλαση του ΙΚ, αφήνοντας πίσω του σε πολλές περιπτώσεις ένα τεράστιο απόθεμα σε αμερικανικής κατασκευής οχήματα αλλά και όπλα καθώς υποχωρούσε. Ο στρατηγός 'Αλεν παραδέχθηκε ότι η ανασύνταξη του ιρακινού στρατού θα χρειαστεί χρόνο, προτού να είναι ικανός να νικήσει το ΙΚ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου