Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Σεπ 2011


Το ξεπούλημα της Ελλάδας στο Ισραήλ, δια χειρός Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου, είναι –χωρίς αμφιβολία- το χειρότερο έγκλημα που έχει διαπραχθεί εις βάρος των συμφερόντων της χώρας μας. Και, προφανώς, η κίνηση που θα κάνει τα κόκκαλα του πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού να τρίζουν στον τάφο του.

Πρόκειται για ένα έγκλημα που θα αμαυρώσει δια παντός το όνομα των Παπανδρέου στην Ιστορία. Είναι τόσο βαρύ, που δε θα χρεωθεί μονάχα στον υπουργό Εθνικής Αμυνας, Πάνο Μπεγλίτη, ούτε στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Ηλία Μόσιαλο. Είναι τόσο καταστρεπτικό για το μέλλον της χώρας μας, που εύλογα θα σκεφτούν πολλοί τις business του πρωθυπουργικού αδερφού, Νίκου Παπανδρέου με το Ισραήλ.

1. Πρόκειται για έγκλημα κατά της Ιστορίας, αλλά και πολιτικής δεκαετιών του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος εργάστηκε σκληρά προκειμένου η Ελλάδα είναι μια από τις ελάχιστες –ίσως η μοναδική- πραγματικά Δυτική χώρα που μπορεί να είναι ταυτόχρονα και αξιόπιστος συνομιλητής του αραβικού κόσμου. Μια πολιτική από την οποία η χώρα μας αποκόμισε πολλαπλά οφέλη στη διάρκεια όλων των τελευταίων δεκαετιών, μεταξύ των οποίων –χωρίς, βέβαια, να είναι το μόνο- οι «ήρεμοι» Ολυμπιακοί Αγώνες.

2. Είναι έγκλημα κατά της λογικής. Η πολιτική «κάνω φίλο μου τον εχθρό σου» ταιριάζει σε 8χρονα παιδάκια, που πεισμώνουν επειδή τους έκλεψαν το παιχνίδι, και όχι σε συντεταγμένες κυβερνήσεις. Οσοι έχουν διαβάσει έστω και λίγες σελίδες Ιστορίας γνωρίζουν πολύ καλά ότι το Ισραήλ θα πετάξει την Ελλάδα σα στυμμένη λεμονόκουπα, μόλις αλλάξουν τα συμφέροντά του.

3. Αποτελεί έγκλημα για τη διεθνή εικόνα της χώρας. Την ώρα που η διεθνής κατακραυγή εναντίον του Ισραήλ για την απάνθρωπη πολιτική του απέναντι στους Παλαιστίνιους κορυφώνεται, η Ελλάδα εμφανίζεται να συμμαχεί μαζί του και –άρα- να πρέπει να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Μάλιστα, αυτό συμβαίνει ακριβώς την ώρα που οι Τούρκοι πρωτοστατούν στη διεθνή εκστρατεία κατά της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Ισραήλ, στέλνοντας πλοία μα ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα και κερδίζοντας πόντους σε ό,τι αφορά το προφίλ του στην παγκόσμια διπλωματική σκηνή.

4. Τέλος, είναι έγκλημα κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ελλάδας. Διότι, η ισραηλινή διπλωματία είναι μετρ στο να αγοράζει φτηνά και να σου πουλά πανάκριβα. Ποιος πιστεύει ότι, ξαφνικά, πείσαμε τους Ισραηλινούς να μας αντιμετωπίσουν ως ισότιμους εταίρους σε μια διακρατική επιχειρηματικού τύπου συμφωνία, προς αμοιβαίο όφελος; Με ποια πυγμή -ιδιαίτερα στη δύσκολη οικονομική θέση που έχει περιέλθει η Ελλάδα- θα χαράξει ο Γ. Παπανδρέου «κόκκινες γραμμές» για τα εθνικά μας θέματα, θα διαφυλάξει τα κρατικά μας μυστικά και θα απαιτήσει δίκαιο μερίδιο από τα κέρδη των κοινών δράσεων;

Πηγή

Υπάρχει κάτι πιο ασήκωτο και πιο προσβλητικό από τη χρεοκοπία.

Κι αυτό δεν είναι άλλο από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό της χώρας. Αν για κάτι θα πρέπει να ντρεπόμαστε είναι γιατί επί 37 ολόκληρα χρόνια, με το άλλοθι της δικτατορίας, επιτρέψαμε να εμφανισθεί-συσσωρευθεί στην πολιτική σκηνή του τόπου ένας πολιτικός υπόκοσμος που δεν έχει προηγούμενο.

Μιλάμε για υπόκοσμο μια και οι μέθοδοι που χρησιμοποίησε για να επιβληθεί, όπως επίσης και το lifestyle του, δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα εκείνο της Μαφίας: πολιτικοί τσιλιαδόροι που έγιναν πάμπλουτοι (δεν τους γνώριζε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους), σε διαρκή διαπλοκή με λαθρόβια παραδικαστικά κυκλώματα που τους εξασφάλιζαν ατιμωρησία και βρώμικους επιχειρηματίες οι οποίοι γιγαντώθηκαν από τη διαπλοκή τους με το σαθρό πολιτικό κατεστημένο.

Σ’ αυτή τη διαδρομή σας θυμίζω ότι χύθηκε πολύ αίμα.

Για να μπορέσουν να εγκαθιδρύσουν την δικτατορία τους, χρησιμοποίησαν τις τρομοκρατικές οργανώσεις που έδρασαν στη μεταπολίτευση εξοντώνοντας «αντιπάλους» πολιτικούς αλλά και επιχειρηματίες. Θυσιάσθηκαν ήρωες στα Ίμια και ήρωες πιλότοι στο Αιγαίο. Υπήρξαν και δολοφονίες, όπως αυτή του Κώστα Τσαλικίδη.

Ο υπόκοσμος αυτός ήταν μοιραίο να οδηγήσει τη χώρα στη χρεοκοπία αφού πρώτα τη λεηλάτησε.

Ο υπόκοσμος αυτός έδρασε ανενόχλητα γιατί οι παραδοσιακοί αστοί της χώρας παραδόθηκαν φοβισμένοι στο έλεός του, είτε από φόβο για τα κουμπούρια είτε από φόβο μην τους κολλήσουν τη ρετσινιά του γραφικού τα ελεγχόμενα από τον υπόκοσμο ΜΜΕ. Βλέπετε κάποιοι ξιπασμένοι τραπεζίτες, είχαν φροντίσει να αδειάσουν νταλίκες θαλασσοδάνεια κι αγύριστα στις αυλές πάσης φύσεως λαμογιών των ΜΜΕ.

Μ αυτό τον υπόκοσμο και την μικροαστική μεσαία τάξη καρφωμένη στα μπούτια της Ελένης Μενεγάκη τα οποία χρυσοπλήρωσαν καναλάρχες κι άλλοι σεσημασμένοι νταβατζήδες, κύλησαν τα χρόνια, με τους κρατικοδίαιτους κηφήνες συνδικαλιστές να καπνίζουν πούρα και να λικνίζουν τις ιδρωμένες σαπιοκοιλιές τους κάτω από τα πουκάμισα Dur,-αργότερα θ’ ανακάλυπταν και τα Armani-στη Πέγκυ Ζήνα.

Αυτός λοιπόν ο πολιτικός υπόκοσμος με τη φόρα του Πολυτεχνείου, εξακολουθεί να βρίσκεται καρφωμένος στην εξουσία: Μην έχετε ψευδαισθήσεις, στην πραγματικότητα 37 χρόνια συγκυβερνούν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Οι υπόγειες αιμομικτικές σχέσεις που έχουν αναπτυχθεί ανάμεσα στα δύο κόμματα εξουσίας είναι μπετοναρισμένες και αποτυπώνονται στην άγραφο κανόνα της ατιμωρησίας που διέπει τις δύο φαμίλιες.

Ενώ η χώρα είναι πλέον μια αποθήκη με άχυρα που έχει παραδοθεί στις φλόγες, ο πολιτικός υπόκοσμος χρησιμοποιεί το τελευταίο καταφύγιο για την διάσωσή του: επιχειρεί να συγκυβερνήσει και φανερά. Οι δράστες του μεγαλύτερου πολιτικού εγκλήματος, της εθνικής προδοσίας μιλάνε για συναίνεση. Λες κι αν βάλεις σε μια κυβέρνηση μαζί τον Πάσσαρη, τον Ντίλιγκερ, τον Άλ Καπόνε και 10 φονικές μηχανές, θα γεμίσει η Ελλάδα ευτυχία και προκοπή.

Δηλαδή αντί να μας κυβερνάνε μόνο οι πράσινοι Χμερ να προσθέσουμε σ αυτούς και του γαλάζιους ληστοσυμμορίτες.

Η χώρα το τελευταίο που έχει ανάγκη είναι να ενωθούν και φανερά οι πολιτικοί δολοφόνοι της. Γιατί για δολοφονία μιλάμε, τίποτε λιγότερο. Μια δολοφονία που από στιγμή σε στιγμή μας απειλεί με νέα εθνική τραγωδία.

Η Ελλάδα, ότι μας έχει απομείνει τέλος πάντων δεν έχει την ανάγκη του σημερινού σαθρού πολιτικού κατεστημένου.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι τους Αρίστους. Τα φωτεινά μυαλά του τόπου.

Ναι, χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας. Δεν χρειαζόμαστε όμως τον Παπανδρέου, τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Παπακωνσταντίνου, τον Σταικούρα, τον Μηταράκη, τον Μολυβιάτη που δεν μας είπε τι έκανε τα λεφτά του ταμείου των πυροπλήκτων της Ηλείας…

Αν θέλουμε να σώσουμε την πατρίδα και την παρτίδα πρέπει σήμερα κιόλας να αναδείξουμε τους Αρίστους.

Σ αυτή τη κατεύθυνση είναι καλοδεχούμενη η στροφή του Mega και ο εξευτελισμός –διασυρμός των κυβερνώντων μέσα από το κεντρικό δελτίο του καναλιού.

(Όπως αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά οι χιλιάδες Αγανακτισμένοι –Λουφαγμένοι του Συντάγματος δεν στάθηκαν ικανοί να νικήσουν τον πολιτικό υπόκοσμο-ας το παραδεχθούμε για να πάμε παρακάτω)

Ακόμη κι αν δεχθούμε πως οι ιδιοκτήτες του Mega η ο Αλαφούζος για παράδειγμα, ευτελίζουν την κυβέρνηση για τα δικά τους συμφέροντα, αυτό δεν μας αφορά για την ώρα. Προέχει να απαλλαγούμε το συντομότερο από τον πολιτικό υπόκοσμο της μεταπολίτευσης.

Για να συμβεί αυτό με ασφαλή τρόπο πρέπει επειγόντως να εντοπισθούν οι Άριστοι ανάμεσα στους Αρίστους και σ αυτούς να δοθεί βήμα έκφρασης και στη συνέχεια η ανάθεση της σωτηρίας του τόπου με τη βοήθεια όλων μας.


1.Οι πάντες ανέμεναν την Τουρκία να αντιδράσει μετά από τη δημοσιοποίηση,που είχε αναβληθεί αρκετές φορές, της έκθεσης του ΟΗΕ για το Μαβί Μαρμαρά,ωστόσο γιατί εσείς εκτιμάτε ότι αυτή η αντίδραση θα λάμβανε τόσο έντονη μορφή;

Τα ακολουθούντα σημεία της εκθέσεως της 2ης Ερευνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ, προεδρευομένης από τον π. νεοζηλανδό πρωθυπουργό Sir Geoffrey Palmer, και τον απερχόμενο κολομβιανό πρόεδρο Alvaro Uribe, είναι επακριβώς αυτά, τα οποία όχλησαν την ισλαμιστική κυβέρνηση της Άγκυρας:

Σημείον 1ο: Η Τουρκία δεν έπραξε παν το δυνατόν για να αποτρέψει το επεισόδιο. Συγκεκριμένα η έκθεση αναφέρει ότι «όταν ένα κράτος τελεί εις γνώσιν ότι οι πολίτες του ή τα σκάφη του προτίθενται να παραβιάσουν όρια Ναυτικού Αποκλεισμού,οφείλει να δράσει έναντι των προτιθεμένων με τρόπο σύμφωνο προς τις αρχές της ελευθερίας και της δημοκρατίας, και να τους προειδιποιήσει για τους ενεχομένους κινδύνους όπως και να προσπαθήσει να τους αποτρέψει [από ένα τέτοιο εγχείρημα]».

Σημείο 2ο: Αναγνωρίζει ότι το Ισραήλ ως κράτος έχει δικαίωμα στην αυτοάμυνα.

Σημείο 3ο: Θέτει εν αμφιβόλω τα κίνητρα και τους σκοπούς των οργανωτών του στολίσκου και ιδιαιτέρως της Οργανώσεως ΙΗΗ (η οποία άλλωστε εξεδιώχθη από τα κεντρικά γραφεία της στην Φρανκφούρτη με απόφαση της Γερμανικής Κυβερνήσεως, ως συνεργαζομένη με ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις), και σημειώνει ότι: «ο στολίσκος έδρασε απερίσκεπτα προσπαθώντας να θραύσει τον Ναυτικό Αποκλεισμό. [...]» και ότι: «υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την συμπεριφορά,την πραγματική φύση, και τους πραγματικούς στόχους των οργανωτών, και ιδιαιτέρως της Ι.Η.Η. Οι πράξεις του στολίσκου δημιουργησαν άνευ λόγου προϋποθέσεις κλιμακώσεως»

Σημείο 4ο: Αναγνωρίζει ότι «κακοποιήθηκαν βάναυσα και ετέθησαν σε κρίσιμη για τη ζωή τους κατάσταση, τρείς ισραηλινοί στρατιώτες ενώ πολυάριθμοι ισραηλινοί στρατιώτες τραυματίσθησαν από τους ακτιβιστές».

Σημείο 5ο: Θεωρεί νόμιμο τον Ναυτικό Αποκλεισμό. Αναφέρει: «Συμφώνως προς το διεθνές Δίκαιο, ο Ναυτικός Αποκλεισμός της Γάζας είναι νόμιμος. Το Ισραήλ σέβεται τις ανθρωπιστικές του υποχρεώσεις έναντι των απλών πολιτών της Γάζας. Όντως ο Αποκλισμός δεν αποτελεί συλλογική τιμωρία του πληθυσμού των απλών πολιτών της Γάζας αλλά υφίσταται για λόγους [ισραηλινής]εθνικής ασφαλείας».

Τα ανωτέρω σημεία της Εκθέσεως ακυρώνουν εμφατικώς τις επιδιώξεις της ισλαμιστικής Τουρκίας να δράσει υπό «καθεστώς υπερασπιστού της διεθνούς νομιμότητος και του ανθρωπισμού» στη Μέση Ανατολή -και στα πλήρη κοιτασμάτων φυσικού αερίου και υδριτών Μεθανίου ύδατα της Ν/Α Μεσογείου- ώστε να καρπωθεί ανεξόδως, υπό τον μανδύα της δικαιοσύνης, της ηθικής και της νομιμότητος και την επιδοκιμασία του αραβο-ισλαμικού κόσμου αλλά και της Δύσεως, την μερίδα του λέοντος εξ αυτών.

2.Η απόφαση του Ερντογάν για περιπολίες του τουρκικού στόλου στην Ανατολική Μεσόγειο σε τι στοχεύει; Βρυχηθμοί άνευ αντικρίσματος; Ή κάτι βαθύτερο;

α) Αντιλαμβάνεται η Άγκυρα, ότι εάν λειτουργήσει ο άξων μεταφοράς υδρογονανθράκων Ισραήλ-Κύπρου-Κρήτης-Ιονίου-Ευρώπης, ακυρώνεται κάθε φιλοδοξία της:

1) να εκβιάζει την δυτική Οικονομία και Πολιτική μέσω του αγωγού φυσικού αερίου Ι.T.G.I αλλά και μέσω του πιθανού να κατασκευασθεί, σε διαφορετική περίπτωση, σωληναγωγού Νabucco και

2) να συνεργασθεί με τη Ρωσία στον τομέα της μεταφοράς φυσικού αερίου από την Σαμψούντα στον Κόλπο της Κιλικίας ώστε να επηρρεάζει με ανάλογο τρόπο τον Λίβανο και την Συρία, αλλά κυρίως το Ισραήλ. Ο προαναφερθείς άξων, όμως, διαθέτει περί το ένα τρισεκατομμύριο κυβικά μέτρα φυσικού αερίου προς μεταφορά στην ενεργειοβόρα ευρωπαϊκή οικονομία, και μάλιστα εν καιρώ οικονομικής κρίσεως. Αυτό σημαίνει πλήρη απεξάρτηση της Δύσεως από τους αραβομουσουλμανικούς, αλλά και από τους ρωσικούς, υδρογονάνθρακες δηλαδή πλήρη αχρήστευση των δρομολογίων τα οποία φιλοδοξεί να ελέγξει η ισλαμική Τουρκία. Ο έλεγχος όμως από την ισλαμιστική πλέον Τουρκία, αυτών των δρομολογίων, είναι κάτι που δεν εξυπηρετεί τις ΗΠΑ και το Ισραήλ διότι τις εκθέτει στους εκβιασμούς μιας νεο-οθωμανικής Αγκύρας με εξαιρετικά επικίνδυνες «φιλίες και συνεργασίες» στην περιοχή.

β) Αντιλαμβάνεται επίσης ότι κάθε επιρροή της στο Βόρειο, το κατεχόμενο 37 χρόνια από 43.000 τουρκικά στρατεύματα, τμήμα της Κύπρου θα εξατμισθεί. Ο τουρκοκυπριακός πληθυσμός -αλλά και η πλειονότητα των τούρκων εποίκων (περίπου 160.000 έχουν μεταφερθεί από την Ανατολία, από το 1974 μέχρι σήμερα)- θα αντιληφθεί ότι το οικονομικό και κοινωνικο-πολιτικό συμφέρον τους βρίσκεται σε μια ενωμένη ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία και όχι σε «τουρκικά προτεκτοράτα» επί της βορείου πλευράς της Μεγαλονήσου. Οι ήδη εκδηλωθείσες εξεγέρσεις τους, το αποδεικνύουν.

γ) Αντιλαμβάνεται ακόμη η Άγκυρα ότι τώρα πρέπει να ασκήσει πίεση στο Ισραήλ, ώστε να αυξηθεί η τρωθείσα αξιοπιστία της στον αραβομουσουλμανικό κόσμο, μετά την άνευ αντιδράσεων στάση της, έναντι του αρνουμένου να της ζητήσει συγνώμη, κράτους του Ισραήλ.

δ) Επίσης αντιλαμβάνεται ότι μόνον έτσι, με νέο αυξημένο κύρος στον ισλαμικό κόσμο, θα μπορεί πειστικά να διεκδικήσει τη λεία της από τα πετρέλαια και τα φυσικά αέρια της Νέας Λιβύης. Επίσης, μια «αδικηθείσα Τουρκία» διεκδικούσα όχι μόνον το δίκαιόν της, αλλά και την διεθνή δικαιοσύνη, νομιμοποιείται να προβεί, κατά την νταβουτόγλειον αντίληψη, σε «θερμά επεισόδια» στη Ν/Α Μεσόγειο. Το γεγονός αυτό, της δίδει την δυνατότητα να εκβιάσει την Ουάσιγκτον η οποία θέλουσα να κατευνάσει την οργισμένη ισλαμική Τουρκία, μπορεί να προβεί σε κάποιες παραχωρήσεις υδρονονθράκων στην Νότιο Λιβύη. Στα κοιτάσματα εκείνα που δεν πρόλαβε να εξαγοράσει το Πεκίνο από τον Λίβυο συνταγματάρχη. Άρα, για τους δύο αυτούς λόγους, η ανακοίνωση της εκθέσεως Palmer ήταν γι την Άγκυρα η καλύτερη, και ίσως η τελευταία, ευκαιρία πρίν την κατανομή της πετρελαϊκής λείας της Λιβύης. Αργότερα θα είναι αργά. Όποιος πρόλαβε τον Κύριον είδε!Υπενθυμίζω την επίσκεψη Νταβούτογλου στην Λιβύη (14/09/2011)

ε) Στο ίδιο ακριβώς σκεπτικό εντάσσεται και η περίπτωση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στον υποθαλάσσιο χώρο μετά τις εκβολές του Νείλου. Τα νέα, μη αξιοποιηθέντα εισέτι Αιγυπτιακά κοιτάσματα! Υπενθυμίζω επίσκεψη Ερντογάν στην Αίγυπτο (12 au 14/09).

στ)Ανάλογα κίνητρα βρίσκονται όπισθεν της επισκέψεως Ερντογάν στην Τυνησία (14 έως 15/09).

Όλα τα ανωτέρω αποτελούν σημαντικά στρατηγικά διακυβεύματα για την Άγκυρα, η οποία όμως αυτήν τη φορά δεν διοικείται από κοσμική πολιτική τάξη αλλά από ισλαμιστική τοιαύτη. Και η γεωστρατηγική της αυτή έχει χαραχθεί από το 2001, από τον τότε Καθηγητή και σημερινό Υπεξ Κ. Α. Νταβούτογλου, και δημοσιεύεται έκτοτε υπό τον τίτλο: Στρατηγικό Βάθος. Ας κάνουμε τον κόπο να την μελετήσουμε. Κυρίως αυτοί οι καλόπιστοι εξ ημών, που πιστεύουν ότι η ενεργός πολιτική σε κάνει «να βάλεις νερό στο κρασί σου». Αυτό μπορεί να συμβαίνει όταν είσαι θεράπων του Αριστοτέλη, όχι όμως όταν όταν αισθάνεσαι «πιστός μαχητής του Θεού». Συνεπώς ένα θερμό επεισόδιο στην Ν/Α Μεσόγειο, ίσως και πλησίον του Καστελλορίζου, το οποίο θεωρούν στην Άγκυρα άνευ ΑΟΖ (!) ώστε να επεκτείνουν την τουρκική ΑΟΖ μέχρι την Κρήτη και να καλύψουν και την Κύπρο, είναι πιθανό. Η αυτοπαγιδευμένη στους λεονταρισμούς της Άγκυρα δεν έχει πολλά περιθώρια να περιορισθεί σε λόγια μόνον, αυτήν την φορά.

3.Ποιος μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, πιστεύετε ότι βγαίνει περισσότερο χαμένος, σε επίπεδο γεωπολιτικής, από την παγίωση της ψύχρανσης των σχέσεών τους;

Εδώ θα απαντήσω με το βιβλικό: «Μωραίνει Κύριος όν βούλεται απωλέσαι!» Και ο συγκεκριμένος «Κύριος», εξ όσων γνωρίζω, μάλλον δεν ήτο…Μουσουλμάνος! Τώρα όσο για τον «όντα», βάλλετε όποιον θέλετε στη θέση του.

4.Η Τουρκία στρέφεται στην αναβάθμιση των σχέσεών της με την Αίγυπτο, το Ισραήλ αναβαθμίζει τις σχέσεις του με Αθήνα και Λευκωσία ενόψει της εκμετάλλευσης της ΑΟΖ, τι δεικνύουν και αναδεικνύουν αυτές οι εξελίξεις σε μια περιοχή που ήδη επηρεάζεται σοβαρά από την “αραβική άνοιξη”;

Η Τουρκία με τις δηλώσεις αυτές, και τις σχεδιαζόμενες «ανθρωπιστικές» προσφυγές στον ΟΗΕ, δήθεν υπέρ των ανθρωπίνων και πολιτικών όπως και εθνο-ανεξαρτησιακών δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, αλλά και της Γάζας ιδιαιτέρως, σκοπεύει να εκμεταλλευθεί την σχεδιαζόμενη κατάθεση αιτήματος στον ΟΗΕ από πλευράς Παλαιστινιακής Αρχής -την 20η Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους- για την ίδρυση Παλαιστινιακού Κράτους. Θεωρεί ότι, εκμεταλλευόμενη η Άγκυρα την δυναμική της «Αραβικής Ανοίξεως» στο παλαστινιακό αίτημα, ασκεί ισχυρή πίεση επί της Ουάσιγκτον η οποία θέλει να έχει καλές σχέσεις με τις νέες «επαναστατικές» ηγεσίες των κρατών της «Ανοίξεως». Προσθέτοντας, σε αυτό το ευνοϊκό για τους Παλαιστινίους κλίμα, και το δικό της «αίτημα» περί άρσεως του Ναυτικού Αποκλεισμού της Γάζας, θεωρεί ότι μπορεί να πιεσθεί το Ισραήλ και από τις ΗΠΑ ώστε, να άρει μεν η Ιερουσαλήμ τον αποκλεισμό της Γάζας, αλλά να μην κάνει δεκτό το αίτημα ιδρύσεως Παλαιστινιακού κράτους εις αντάλλαγμα! Οπότε, η Τουρκία

1) θα καταγάγει θρίαμβο στον αραβομουσουλμανικό κόσμο έχοντας «ικανοποιήσει» ένα σημαντικότατο αίτημα των Παλαιστινίων

2) θα ικανοποιήσει και τους Αμερικανούς διότι «συμμόρφωσε» τους Παλαιστινίους, ώστε να μην επιμείνουν, για την ίδρυση του Παλαιστινιακού Κράτους

3) θα εμφανισθεί να θεωρεί ότι εξυπηρέτησε μέχρι και τους Ισραηλινούς, τους οποίους …προφύλαξε από την ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους, έχοντας παράλληλα συγκρατήσει τους Παλαιστινίους από εξεγερσιακές ακρότητες! Αυτό είναι διπλωματία!

Ας διδαχθώμεν και οι εις τα καθ’ ημάς! Βέβαια, για να επιτύχει αυτό το παίγνιον, χρειάζεται την αφέλεια των ισραηλινών (!) και την συμπαιγνία μεταξύ Τουρκίας και Η.Π.Α εις βάρος του Ισραήλ (!). Αν το δουν και αυτό τα μάτια μας…

Αλλά μόνον η Άγκυρα είναι άραγε ευφυής; Δεν νομίζω ότι εις την Ιερουσαλήμ στερούνται φαιάς ουσίας! Είναι λοιπόν η καταλληλότερη στιγμή για την ισραηλινή κυβέρνηση να κινηθεί και αυτή προς

1) αφενός μεν την Κουρδική πλευρά την οποίαν και να «προστατεύσει» με ανάλογες αιτήσεις προς τον ΟΗΕ εις βάρος της Τουρκίας

2) να πιέσει σοβαρά προς όλα τα μέτωπα (Κογκρέσσο, ΟΗΕ, ΕΕ) για την αναγνώριση της Αρμενικής και Ποντιακής γενοκτονίας

3) να ζητήσει την εφαρμογή μιας σειράς Αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης των ΗΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας οι οποίες έχουν καταδικάσει την εισβολή στην Κύπρο

4) Να ζητήσει την εφαρμογή των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας 541 (1983) και 550 (1984) που καταδίκασε την πειρατική μονομερή τουρκική ενέργεια κηρύξεως τουρκοκυπριακού κράτους στα Κατεχόμενα εδάφη του βορρά, κηρύσσοντάς την νομικώς άκυρη και απαίτησε την άμεση άρση της.

5) Να απαιτήσει την εφαρμογή των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης το οποίο έχει καταδικάσει (Μάιος 2001) την Τουρκία ως ένοχη σοβαρών παραβιάσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Μεγαλονήσου.

Η «φιλάνθρωπη» και «ηθική» Τουρκία, η «αγωνιώσα και προστάτις των παλαιστινιακών ανθρωπίνων δικαιωμάτων» έχει αδιαφορήσει πλήρως για όλες αυτές τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ. Στις κινήσεις της αυτές η Ιερουσαλήμ θα μπορούσε (;) να έχει την σύμπραξη και την αμέριστη (:) βοήθεια των Αθηνών! Μερικά μόνον από τα όπλα που κατέχει το Ισραήλ είναι ετούτα, κ. Τσερεζόλε… Σε δικαϊκό επίπεδο…

Συνέντευξη του Ιωάννη Μάζη στην «Κυριακάτικη ΑΥΓΗ», 11-Σεπτεμβρίου 2011 (Ελένη Τσερεζόλε)


Επαίρεται η κυβέρνηση ότι σύντομα θα αρχίσουν έρευνες για φυσικό αέριο και πετρέλαια στο Ιόνιο Πέλαγος, αλλά και νοτιοδυτικά της Κρήτης –δηλαδή και πάλι στο Ιόνιο ή έστω, στη φυσική του προέκταση.

Για το Θρακικό Πέλαγος (με το γνωστότατο κοίτασμα Μπάμπουρα), για το Ικάριο και το Καρπάθιο, για το Μυρτώο και το Κρητικό, αλλά ακόμη και για το Λιβυκό, ούτε λέξη!!!

Γιατί άραγε; Μα, επειδή όλα αυτά τα υποπελάγη συναποτελούν το Αιγαίο…

Και, όπως είναι γνωστό, υπάρχει η περιβόητη «Συμφωνία του Νταβός». Εκείνη στην οποία ο «χαρισματικός ηγέτης» Α. Παπανδρέου το 1987 συμφώνησε με τον Τουργκούτ Οζάλ της Τουρκίας να απόσχουν Άγκυρα και Αθήνα από κάθε είδους έρευνα ή οποιαδήποτε άλλη ενέργεια στο Αιγαίο, η οποία θα προκαλούσε τριβές μεταξύ των δύο χωρών. Δηλαδή, «δώσαμε» το Αιγαίο σε μία κατάσταση γκρίζα και ουσιαστικά το προσημειώσαμε για μελλοντικές διεκδικήσεις των Τούρκων…

Και ναι μεν η απίστευτη εκείνη μειοδοσία καλύφθηκε από ένα αυτοκριτικό «mea culpa», αλλά το Αιγαίο, ουσιαστικά παραμένει… προσημειωμένο!

Γιατί επαίρεται, λοιπόν, η σημερινή κυβέρνηση του υιού Παπανδρέου; Για την προσημείωση του Αιγαίου ή μήπως επειδή πιστεύει ο Γιώργος Παπανδρέου πως οι Έλληνες ξέχασαν την δράση του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ;

Πηγή: Εφ. «Αδέσμευτος»

Η Ευρώπη δεν θέλει να παίξει άλλο το παιχνίδι της διάσωσης. Για την απόφαση αυτή ίσως να μετανοιώσει, αργότερα.

Toυ Andrew Leonard
(τακτικού αρθρογράφου για το ειδησεογραφικό ιστολόγιο Salon)

Πλησιάζει η Ελλάδα στο τέλος της διαδρομής της; Κρίνοντας από ένα εκτενές και διεισδυτικό άρθρο στο περιοδικό Spiegel, με τίτλο "Η Γερμανία ετοιμάζεται για την πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας", που χτες, Δευτέρα, έκανε το γύρο του διαδικτύου μέσω πολλών οικονομικών ιστολογίων σαν μια καυτή πατάτα που καίει την Ευρωζώνη, η απάντηση είναι: "Ναι". Η υπομονή της Γερμανίας, που δεν ήταν ποτέ μεγάλη, έχει εξαντληθεί. Με κανένα τρόπο δεν θα μπορέσει η Ελλάδα να τηρήσει τους όρους της εν εξελίξει διάσωσής της, και όλα δείχνουν ότι τα σωληνάκια που την κρατούν ζωντανή θα στερέψουν από ορρό. Επομένως, ούτως ή άλλως, η χώρα θα χρεοκοπήσει. Το μόνο ερώτημα που απομένει είναι εάν θα το κάνει ως μέλος της ευρωζώνης, ή ως πρόσφυγας.

Πολλοί παρατηρητές έχουν προβλέψει αυτό το "τέλος παιχνιδιού" από την αρχή της κρίσης του δημόσιου χρέους της Ευρώπης, αν μη τι άλλο επειδή τα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα από τους όρους της διάσωσής της έχουν προκαλέσει τόσο ευρείας κλίμακας ζημιά στην ελληνική οικονομία, ώστε να είναι αδύνατον για τη χώρα να αναπτυχθεί, έστω και στο ελάχιστο. Αλλά το τι ίσως συμβεί ή ίσως δεν συμβεί στην Ελλάδα ποτέ δεν αποτελούσε μεγάλη πηγή ανησυχίας για αυτούς που αποφασίζουν. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν τη μερίδα του λέοντος από το ελληνικό χρέος. Τι θα συμβεί, λοιπόν, σε αυτές τις τράπεζες όταν θα κηρύξει πτώχευση η Ελλάδα;

Μήπως η λέξη "συστημική κρίση" μας λέει κάτι; Όπως παρατηρεί το Spiegel, "Καθώς έδειξε η εξέλιξη της οικονομικής κρίσης, οι τράπεζες διασυνδέονται στενά, πέρα από εθνικά σύνορα. Εάν καταρρεύσει μια μεγάλη τράπεζα, τότε και άλλες μπορούν εύκολα να συμπαρασυρθούν σε μια παρόμοια κατάρρευση".

Αυτό, φυσικά, ήταν το σκεπτικό για την διάσωση τραπεζών όπως η Bank of America και η Citigroup, αντί να τις υποχρεώσουν να κάνουν μια κάποια διαχείριση της πτώχευσής τους. Τώρα καθίσταται όλο και πιο σαφές ότι ο κόσμος θα έχει την ευκαιρία να μάθει τι ακριβώς συμβαίνει όταν οι κυβερνήσεις το παίρνουν απόφαση ότι δεν θέλουν (ή δεν μπορούν) να σώσουν τα "σάπια μήλα" στο "περιβόλι" τους.

Η κοινή άποψη που υιοθετείται από τους ειδικούς στη χάραξη πολιτικής στην Ευρώπη, όπως παρουσιάζεται περιληπτικά από το Spiegel, φαίνεται να είναι ότι η Ελλάδα είναι ένας "βαριά αρρωστημένος ψυχοπαθής", που δεν μπορεί να σωθεί, αλλά ότι η ελληνική επιδημία δεν θα εξαπλωθεί και σε άλλες χώρες της ευρωζώνης με παρόμοια "ψυχικά νοσήματα". Αυτό μου θυμίζει έντονα τους ισχυρισμούς του Hank Bernanke και του Ben Bernanke ότι η κρίση που προέκυψε με τις φούσκες στην αμερικάνική αγορά ακινήτων ήταν "περιορισμένη" και "ελέγξιμη". Ο μεγάλος κίνδυνος, φυσικά, είναι ότι η περίπτωση της Ελλάδας αποδεικνύεται ότι είναι κάτι σαν την περίπτωση της Lehman Brothers, και η χρεοκοπία της χώρας θα οδηγήσει σε γενικότερη κατάρρευση.

Ο Felix Salmon έγραψε πολύ εύστοχα σε άρθρο του Ρόιτερ:

"Βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής στην Ευρώπη, και όλα τα σημάδια μας δείχνουν ότι το χάος και η αβεβαιότητα θα εξαπλωθούν. Η τελευταία κρίση ένωσε την Ευρώπη και τον κόσμο, τουλάχιστον για λίγο. Αυτή η κρίση θα διαμελίσει την Ευρώπη στα εξ ων συνετέθη".

Με τη συνέντευξη Τύπου στα πλαίσια της 76ης ΔΕΘ, ο πρωθυπουργός εθνικής συμφοράς Γιώργος Παπανδρέου κατέλαβε με το σπαθί του την τελευταία θέση μεταξύ των ολίγιστων που κυβέρνησαν το Λαμογιστάν από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους-μπάχαλου μέχρι σήμερα.

Αναξιόπιστος εις τη νιοστή, ο διαπρύσιος κήρυκας της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, Τζέφρυ Τσαντ, εργάστηκε μεθοδικά και υπογείως για να καταλάβει την περίοπτη αυτή θέση στο βάθρο των πρωθυπουργών που πρόδωσαν την πατρίδα τους και μαστίγωσαν το λαό της, και επαξίως τ' όνομά του έγινε συνώνυμο του Εφιάλτη. Κάθε μέρα που ξημερώνει αρπάζει το μαστίγιο, και πού πονεί και πού μας σφάζει. Αυτός είναι!

ΓΑΠ: «Εφόσον είμαστε συνεπείς, τα μέτρα που ανακοίνωσε σήμερα ο ΥΠΟΙΚ είναι επαρκή για το 2011 και το 2012. Εάν δεν υπήρχε η φοροδιαφυγή δεν θα αναγκαζόμασταν να πάρουμε νέα μέτρα»

Και ποιος σας εμπόδισε, βρε άχρηστοι, να ήσασταν συνεπείς στα δύο χρόνια που βρίσκεστε στην εξουσία, έχοντας υφαρπάξει τις ψήφους Ελλήνων πολιτών με ασύστολα ψέματα; Ποιος σας εμπόδισε να πιάσετε τη φοροδιαφυγή δύο χρόνια που παριστάνετε ότι κυβερνάτε; Τι σας χρωστάει, βρε ανίκανοι, ο κάθε έντιμος πολίτης να πληρώνει χαράτσια για να καλύψετε εσείς την ανεπάρκειά σας;

Και επειδή, όπως σε βλέπω και με βλέπεις, δεν θα είσαστε ποτέ συνεπείς λόγω του κακοήθους αυτισμού από τον οποίο πάσχετε, θα μου ξανακοπιάζετε κάθε μήνα για νέα βλοσυρά και αναποτελεσματικά μέτρα, μέχρι να εξοντώσετε την αγελάδα που αρμέγετε. Τίποτα το περίεργο, θα μου πεις, οι ηλίθιοι να κάνουν ηλίθια πράγματα και οι ραγιάδες να τα ανέχονται...

Ωστόσο, τώρα η Τρόικα άρχισε να ξυπνάει, κι αυτά τα υφεσιακά χαράτσια έκτακτης ανάγκης δεν την καθησυχάζουν. Απεναντίας την εξοργίζουν, διότι τα εκλαμβάνουν ως εμπαιγμό, και γι' αυτό ετοιμάζονται να μας εξεμέσουν συνολικά, αφού βεβαίως μας αρπάξουν ό,τι προλάβουν από τα ασημικά μας, αντί πινακίου φακής. Διότι εκείνο που αντιλαμβάνονται, με καθυστέρηση ομολογουμένως, είναι η πλήρης ανικανότητά σας να πατάξετε τη φοροδιαφυγή, να προχωρήσετε σε δραστική μείωση της σπατάλης του αμαρτωλού Δημοσίου τομέα, στενού και ευρύτερου, και η απροθυμία σας να προχωρήσετε σε διαρθρωτικές αλλαγές.

Τέρμα τα βραβεία και τα παράσημα που αναξίως απέσπασες από δαύτους, Τζέφρυ, τότε που πίστευαν ακόμη σε σένα. Τώρα είδαν ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός και αποκρουστικός στη γύμνια του. Αλίμονο για τους Έλληνες!

ΓΑΠ: «Δεν υπάρχει ο φόβος http://www.blogger.com/img/blank.gifτης απόλυσης στον στενό δημόσιο τομέα, τουλάχιστον σήμερα.»

Αύριο Τζέφρυ; Αύριο κλαίνε; Μάλλον...

Καμαρώστε τώρα, αν τον αντέχετε, τον βελούδινο τρομοκράτη-σοσιαληστή, GAP, τον της ολίγιστης αντίληψης, πρωταθλητή του θράσους, της αναλγησίας, αναξιοπιστίας και αδιαντροπιάς, να υπερασπίζεται το μηδέν της πολιτικής του και το νέο ανηλεές καινούργιο μαστίγωμα για όσους άτυχους βρέθηκαν να έχουν το δικό τους κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους. Βρισκόμαστε, λέει, σε πόλεμο και θέλει να μας σώσει, επιμένοντας στο φασιστικό δόγμα: "αλλού πονάει κι αλλού βαράει".

Πολιτική βόμβα μεγατόνων έριξε με άρθρο του στο χτεσινό φύλλο της εφημερίδας "Ντι Βελτ" ο αντικαγκελάριος της γερμανικής κυβέρνησης, υπουργός Οικονομίας και πρόεδρος του κόμματος Ελaευθέρων Δημοκρατών (FDP) Φίλιπ Ρέσλερ - βόμβα με στόχο τη χώρα μας!

"Ρέσλερ: η κρατική χρεοκοπία της Ελλάδας δεν είναι ταμπού" ήταν ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της δεξιάς γερμανικής εφημερίδας χτες, πλήρως εναρμονισμένος με το περιεχόμενο του άρθρου του προέδρου του κεντρώου κόμματος.

"Ο αντικαγκελάριος είναι το πρώτο μέλος της κυβέρνησης που ζητάει ανοιχτά μια χρεοκοπία. Απειλεί με αποβολή από το ευρώ η Χριστιανική Κοινωνική Ενωση (σ.σ. CSU, το ακροδεξιό κόμμα που κυβερνάει αδιαλείπτως τη Βαυαρία μετά τους ναζί και το οποίο συμμετέχει στον δεξιό κυβερνητικό συνασπισμό)" ανέφερε η "Ντι Βελτ" στους υπότιτλους του κεντρικού πρωτοσέλιδου θέματός της.

Ο αντικαγκελάριος Ρέσλερ ήταν σαφέστατος στο άρθρο του γράφοντας μεταξύ άλλων: "Για να σταθεροποιήσουμε το ευρώ, δεν επιτρέπεται ούτε βραχυπρόθεσμα να υπάρχει πλέον καμία απαγόρευση σκέψης. Σε αυτή συμπεριλαμβάνεται επίσης, αν υπάρξει ανάγκη, μια συντεταγμένη χρεοκοπία της Ελλάδας, όταν θα βρίσκονται στη διάθεσή μας τα αναγκαία εργαλεία".

Μόλις οι Γερμανοί κρίνουν δηλαδή ότι είναι έτοιμοι, να μας χρεοκοπήσουν, είναι η ωμή πρόταση του κεντρώου αντικαγκελάριου της Γερμανίας! Εκτακτα!

Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας "Βελτ αμ Ζόντακ" το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών "απομακρύνεται από το μέχρι τώρα δόγμα του, να μη στείλει σε χρεοκοπία σε καμία περίπτωση την Ελλάδα, καθώς μέχρι τώρα απέκλειε οποιαδήποτε χρεοκοπία κράτους-μέλους από τον φόβο μετάδοσης της πυρκαγιάς σε ολόκληρη την Ευρωζώνη".

Με κυνισμό αναλύει η δεξιά γερμανική εφημερίδα ότι η ενίσχυση του ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (EFSF), για την οποία πανηγύριζε η κυβέρνηση Παπανδρέου, θέτει στη διάθεση του Βερολίνου και της ΕΕ "νέα εργαλεία, με τα οποία μπορεί μάλλον να ελεγχθεί μια χρεοκοπία και να περιοριστούν οι συνέπειές της μόνο στην Ελλάδα"!!!

Περιχαρής η "Ντι Βελτ" διαπιστώνει ότι "στον κυβερνητικό συνασπισμό εξαντλείται προφανώς η υπομονή με την Αθήνα" και ως απόδειξη αυτού αποκαλύπτει ότι στην εισήγηση που ετοιμάζεται για το συνέδριο του ακροδεξιού κόμματος CSU της Βαυαρίας, το προεδρείο του κόμματος αυτού υποστηρίζει την εξής θέση: "Κράτη της ευρωζώνης που δεν τηρούν τους κοινούς κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας και εξαιτίας αυτού θέτουν σε δυσκολίες τον εαυτό τους και τη νομισματική ένωση, πρέπει να υπολογίζουν ότι θα πρέπει να εγκαταλείψουν τη νομισματική ένωση"!!!

Το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκές συνθήκες και οι συνθήκες ίδρυσης και λειτουργίας της ΟΝΕ και της Ευρωζώνης δεν προβλέπουν κανένα δικαίωμα και καμιά διαδικασία αποβολής κράτους-μέλους, αφήνει προφανώς παγερά αδιάφορους τους Γερμανούς, οι οποίοι αποφασίζουν μόνοι τους ότι οι κανόνες πρέπει να αλλάξουν και ταυτόχρονα είναι βέβαιοι ότι θα αλλάξουν όπως θέλουν αυτοί.

Το νέο στοιχείο είναι όχι τόσο η στάση του FDP και της CSU, του κεντρώου και του ακροδεξιού κυβερνητικού εταίρου που από την αρχή είναι ως κόμματα αντίθετα στη χορήγηση δανείων προς την Ελλάδα, αλλά το γεγονός ότι φαίνεται πως σταδιακά προσχωρούν στη γραμμή αυτή η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ και ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

"Ο Σόιμπλε χάνει την υπομονή του με την Ελλάδα" έγραφε χτες στον τίτλο του κεντρικού θέματος των οικονομικών σελίδων της η σοβαρή συντηρητική γερμανική εφημερίδα "Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε", τονίζοντας στον υπότιτλο ότι "το υπουργείο Οικονομικών εξετάζει σενάρια κρατικής χρεοκοπίας" της χώρας μας.

Και αυτή η εφημερίδα πιστεύει ότι ο μηχανισμός στήριξης χωρών θα αποδειχθεί τελικά όπλο που θα... ευνοήσει τη χρεοκοπία της Ελλάδας! Προσθέτει μάλιστα ότι "όσο μεγαλύτερες προόδους σημειώνουν οι υπόλοιπες προβληματικές χώρες της Ευρωζώνης, τόσο μικρότερος θα είναι ο κίνδυνος μετάδοσης (σ.σ. των συνεπειών ελληνικής χρεοκοπίας) και επομένως τόσο λιγότερο επιεικείς θα πρέπει να είναι οι εγγυήτριες χώρες προς τους Ελληνες"!

ΓΕΡΜΑΝΟΙ: Μας πτωχεύουν ή μας εκβιάζουν;

ΞΕΠΕΡΑΣΕ άραγε το Βερολίνο ήδη το στάδιο των εκβιασμών απέναντι στην Ελλάδα και παρά την απολύτως πειθήνια στάση της κυβέρνησης Παπανδρέου στις εντολές των Γερμανών προετοιμάζει ήδη τη χρεοκοπία της χώρας μας ή μήπως η καγκελαρία επιδιώκει με τις απειλές της να παραλύσει τις αντιστάσεις του ελληνικού λαού στην υλοποίηση των εφιαλτικών μέτρων που υπαγορεύει η τρόικα και υλοποιεί η κυβέρνηση;
Το ερώτημα αυτό απασχολεί πολλούς Ελληνες.
Η απάντηση όμως θα δοθεί μόνο στην πράξη.
Το βέβαιο πάντως είναι ότι η ενδοτική στάση της Αθήνας στις γερμανικές απαιτήσεις δεν βοήθησε σε τίποτα. Ούτε ενδυνάμωσε την ελληνική διαπραγματευτική θέση ούτε "μαλάκωσε" την επιθετικότητα των επικυρίαρχων της ΕΕ.
  • Γράφει ο Στέλιος Αρσενίου
Ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου στην Ανατολική Μεσόγειο.

Όχι πως με την αποπομπή της χώρας μας από την ευρωζώνη και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς μελετάται η εισδοχή της Τουρκίας, της οποίας άνοιξε η όρεξη και ορέγεται αναβίωση της πάλαι ποτέ οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Οι Αγγλοσάξονες αλλού το πάνε.

Περιορισμένης κλίμακας ανάφλεξη και εφ όλης της ύλης παραπομπή των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Τότε θα δούμε πως από τις διεκδικήσεις περνάμε στα δικαιώματα...

Εκεί, θα ανοίξουν όλοι τα χαρτιά τους.

Θα δούμε την κατάσταση των μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Ελλάδα, παράλληλα με την εφαρμογή της Συνθήκης της Λοζάννης από τον χωροφύλακα της περιοχής.

Και όχι μόνο...

Την τύχη των 44 διαφορετικών εθνο-φυλετικών κοινοτήτων μέσα στην επικράτεια του χωροφύλακα...

Η Ε.Ε. θα αποτελεί παρελθόν.

Στην χερσόνησο του Αίμου το πιθανότερο είναι να ενσκήψει μία ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ από όλες τις χώρες που φιλοξενούν ισλαμικούς θύλακες.

Ανεπίσημα, προωθείται εδώ και χρόνια κάτι τέτοιο.

Η επίσημη επαναφορά του Καραγιώργη στη Σερβία μετά τους βομβαρδισμούς, τα λέει όλα.

Μόνο όσοι εθελοτυφλούν δεν μπορούν να το δούνε.

Άντε μετά, να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα.

Όταν οι εμπλεκόμενοι καταραστούν τον πόλεμο, οι εντολές για επιστράτευση θα έχουν ήδη υπογραφεί. Λόγια του κορυφαίου ποιητή του 20ου αιώνα Μπέρτολτ Μπρέχτ.

Εκεί στη Χάγη το λοιπόν που θα παραπεμφθούν οι ελληνοτουρκικές διαφορές, κυρίαρχοι στις εξελίξεις δεν θα είναι πλέον οι Γερμανοί, αλλά οι Αγγλοσάξονες.
Για να μας δείξουν άλλη μια φορά πώς «κόβουν και ράβουν».

Φρόνιμο είναι αυτοί που αποφασίζουν για τις τύχες των λαών, να έχουν δίπλα τους νουνεχείς συμβούλους.

Οι έχοντες σώας τας φρένας άνθρωποι, αποφεύγουν τις ακρότητες.

Οι πολιτικοί υποτίθεται ότι χαρακτηρίζονται και από οξυδέρκεια... «Βλέπουν» το μέλλον, τις επερχόμενες εξελίξεις, χωρίς την συνδρομή αστρολόγων ή καιροσκόπων αλλά διπλωματικών συμβούλων.

Είθε οι πασάδες της Άγκυρας, να περιστοιχίζονται από νουνεχείς διπλωμάτες.

Δόγματα τύπου PAX ROMANA, PAX AMERIKANA, PAX EUROPEANA είναι ξεπερασμένα.

Κατά τ’ άλλα. Κυριακή κοντή γιορτή…

Οσονούπω: όπου να ‘ναι, μας έρχονται.

Θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τα τελευταία γεγονότα, με μια σειρά λογικών παρατηρήσεων και συμπερασμάτων, όχι με τις γνώσεις ενός στρατηγικού αναλυτή αλλά ενός απλού παρατηρητή.

Η ιστορία ξεκινάει όταν μερικά χρόνια πίσω το Ισραήλ ξεκινάει έρευνες στην θάλασσα του για την ανεύρεση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Από ότι φαίνεται τα στοιχεία είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά ώστε αποφασίζεται να γίνουν και γεωτρήσεις.

Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο θα πρέπει πρώτα να οριοθετηθεί η ΑΟΖ του κάθε κράτους με το οποίο συνορεύει το Ισραήλ.

Παράλληλα εκείνη την εποχή η συμμαχία Τουρκίας Ισραήλ είναι στα ντουζένια της και τίποτα δεν προμηνύει τι θα επακολουθήσει.

Μάλιστα το Ισραήλ τα τσεπώνει κανονικά από την Τουρκία αφού αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους προμηθευτές της σε πολεμικό υλικό και τεχνολογία.

Η Τουρκία με την εισβολή του 74 και την δημιουργία του ψευδοκράτους στην Κύπρο έχει ισχυρά συμφέροντα στην περιοχή.

Λογικό λοιπόν είναι η Τουρκία ως στενή σύμμαχος του Ισραήλ να αναμένει ότι το τελευταίο στις διαδικασίες οριοθετήσεις της ΑΟΖ με την Κύπρο θα λάβει υπόψη τις Τουρκικές επιδιώξεις.

Αντί όμως για αυτό το Ισραήλ απευθύνεται μόνο στην Κυπριακή Δημοκρατία γράφοντας στα παλιά του παπούτσια το ψευδοκράτος και την Τουρκία.

Μέχρι τότε η Τουρκία με την επιρροή της σε Αίγυπτο, Λιβύη, Λίβανο έχει καταφέρει να παγώσει το θέμα της ΑΟΖ μέχρι που το Ισραήλ σπάει το εμπάργκο.

Και όχι μόνο αυτό αλλά ανακοινώνονται και σχέδια μεταφοράς του αερίου από την Κύπρο στην Ελλάδα και από εκεί στην Ευρώπη.

Μάλιστα αν δεν κάνω λάθος ένα Ιταλικό ωκεανογραφικό σκάφος κάνει μετρήσεις στην λεκάνη της Μεσογείου για να καταγράψει τα βάθη από όπου θα περάσει ο αγωγός.

Δηλαδή το Ισραήλ αναγνωρίζει γειτνίαση Ελληνικής και Κυπριακής ΑΟΖ προκαλώντας εγκεφαλικό στην Άγκυρα που βλέπει να μην αναγνωρίζονται οι αξιώσεις της στην περιοχή του Καστελόριζου.

Εκεί λοιπόν που ο Νταβούτογλου οραματίζεται οθωμανικά πασαλίκια που κάνει συστάσεις στην Κίνα δίνει συμβουλές στην Γερμανία αντιλαμβάνεται ότι κάτι τρέχει στη αυλή του.

Φαίνεται ότι ο Κίσσινγκερ της Τουρκικής διπλωματίας δεν είχε διαβλέψει ότι το Ισραήλ αφού τους είχε μαδήσει οικονομικά επέλεξε να συνεταιριστεί με Έλληνες και Κύπριους.
Τότε η Τουρκία ξυπνάει και ανακαλύπτει την καταπίεση των Παλαιστινίων της Γάζας.

Συμπτωματικά βέβαια η Γάζα έχει μέτωπο στην Θάλασσα και άρα σε περίπτωση δημιουργίας Παλαιστινιακού κράτους υφαλοκρηπίδα άρα νομικά μπορεί να μπλοκαρισθεί η Ισραηλινοκυπριακή ΑΟΖ που ήδη έχει ανακηρυχθεί και τρέχουν τα πράγματα.

Η Τουρκία προσπαθώντας να μετρήσει αντιδράσεις οργανώνει και έναν «απελευθερωτικό στόλο» από πλοιάρια που φέρνουν την Τουρκική σημαία και τον στέλνει για την Γάζα.

Το Ισραήλ βέβαια γνωρίζοντας τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά καθαρίζει καμιά δεκαριά για παραδειγματισμό δίνοντας το στίγμα για το τι πρόκειται να επακολουθήσει.

Πέρα από το διπλωματικό φτύσιμο της Τουρκίας έρχεται και το στρατιωτικό.

Παράλληλα παρά την σύλληψη Οτσαλάν οι επιχειρησιακές δυνατότητες των Κούρδων ανταρτών αυξάνονται εντυπωσιακά, ενώ στο Βόρειο Ιράκ υπάρχει στην ουσία ανεξάρτητο Κουρδικό κράτος με πρωτεύουσα το Αρμπιλ πρόπλασμα πιθανόν ενός ενιαίου Κουρδιστάν.

Στρίμωγμα της Τουρκίας και στο κρισιμότερο για αυτήν θέμα.

Αν οι παραπάνω υποθέσεις είναι πραγματικές τότε μιλάμε για τις μεγαλύτερες γεωπολιτικές ανατροπές στην περιοχή μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Οι εξελίξεις αποτελούν μεγάλες διπλωματικές ήττες της Τουρκίας.

Η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να αντιδράσει όχι μόνο διπλωματικά αλλά και στρατιωτικά γιατί κινδυνεύει να απολέσει όλες τις ιμπεριαλιστικές της επιδιώξεις στην Μεσόγειο από το 74 και μετά.

Και επειδή πρέπει να είναι και αποτελεσματική πρέπει να πάει κατευθείαν στο ψητό που είναι το σταμάτημα των Αμερικανοισραηλινών γεωτρήσεων ανοικτά της Κύπρου.

Ο Ερντογάν ανακοινώνει εντονότερη παρουσία του Τούρκικου στόλου στην περιοχή πιθανόν για το μπλοκάρισμα του γεωτρύπανου που θα κατευθύνεται στις περιοχές ερευνών.

Αν συμβεί κάτι τέτοιο τότε θα έχει ενδιαφέρον η αντίδραση των εμπλεκομένων πλευρών και οι παρενέργειες της κόντρας σε ολόκληρη την Μεσόγειο.

Και κάποιες επιπλέον παρατηρήσεις:

1) Υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον του κόσμου για τα εθνικά θέματα προκύπτει από τον αριθμό και την ένταση των σχολίων και καλό είναι κόμματα και πολιτικοί να το λάβουν υπόψη τους.

2) Νάσερ, Χουσείν, Καντάφι, όλοι προσπάθησαν να το παίξουν επικεφαλής των Αράβων.
Που κατέληξαν;

3) Προσωπικά θεωρώ απλή κοινή λογική το Ισραήλ να μην θέλει μια οικονομική ενδυνάμωση της Τουρκίας που θα την καταστήσει πανίσχυρη και ανεξέλεγκτη και να προτιμήσει να μοιράσει τα κέρδη με Ελληνες και Κύπριους που δεν πρόκειται ποτέ να το απειλήσουν.

4) Θεωρίες ότι είναι στημένο το σκηνικό μεταξύ Ισραήλ Τουρκίας Αμερικής για να δημιουργήσουν έναν ελεγχόμενο αρχηγό των Αράβων (την Τουρκία) δεν τις θεωρώ πιθανές.
Οι κουβέντες που έχουν εκτοξευθεί εναντίον του Ισραήλ είναι πολύ σοβαρές για να είναι ένα απλό πολιτικό θέατρο.
Απλά οι Ισραηλινοί πιστεύουν ότι μπορούν μέσα από το Κουρδικό να διαχειρισθούν την Τουρκία και για αυτό τα σπάνε χωρίς φόβο.

5) Μια συμμαχία Ελλάδος Κύπρου Ισραήλ πρέπει να μελετηθεί σοβαρά και να χτιστεί στέρεα με αμοιβαίο όφελος.
Όπως δεν πρέπει να είμαστε δογματικοί με την περίφημη φιλοαραβική πολιτική έτσι και τώρα δεν πρέπει να ανακαλύψουμε ξαφνικά την συμμαχία με το Ισραήλ δια πάσα νόσον και ασθένεια.
Με ενοχλεί ότι ακόμα και τώρα το Ισραήλ μιλάει για την Αρμενική γενοκτονία για την καταπίεση ων κουρδικών πληθυσμών αλλά δεν αποδοκιμάζει την Τουρκική εισβολή του 74.

6) Αποδεικνύεται το εθνικό πολιτικό εκτόπισμα και μεγαλείο του αείμνηστου Παπαδόπουλου και όσων των στήριξαν στο όχι.

7) Με τέτοιες αλλαγές στην γεωπολιτική γειτονιά μας μπορούμε να φανταστούμε τι θα μπορούσαμε να κερδίσουμε αν είχαμε ένα σοβαρό και οργανωμένο κράτος και δεν είμαστε χρεοκοπημένοι.

8) Παραμένουμε στην ποιο κρίσιμη περιοχή του πλανήτη στο μωσαϊκό της Μεσογείου και χρειαζόμαστε πολιτική ηγεσία με όραμα και εθνοκεντρισμό για να το εκμεταλλευτούμε.

9) Εάν ο Ερντογάν είναι το αγκάθι για τους Δυτικούς με την δημοφιλία που απολαμβάνει δεν μπορεί να ηττηθεί εκλογικά.
Μόνο μια στρατιωτική ήττα μπορεί να τον κλονίσει στην συνείδηση των Τούρκων.

10) Μην υποτιμάμε ποτέ την αλαζονεία, αμετροέπεια, ματαιοδοξία λαών και ηγετών.
Πάντα από αυτούς τους λόγους χάνουν τα φαβορί.

Πρέπει να παραδεχθούμε πως είμαστε ένας ιδιαίτερος λαός. Ένας λαός που μπορεί να έχει χιούμορ και τον Γιώργο Παπανδρέου πρωθυπουργό σε κανό!!! Γενικά, είμαστε σε θέση να σατυρίζουμε τα πάντα. Ακόμη και τους... εαυτούς μας. Η απόδειξη, ακολουθεί, με απανθίσματα του διαδικτύου:

Πώς καταφέρνει ο Γιωργάκης να κάνει τόσο πολλές βλακείες σε μία μόνο μέρα;
- Σηκώνεται νωρίς το πρωί!

Από τι πεθαίνουν τα εγκεφαλικά κύτταρα του Γιωργάκη;
- Από μοναξιά!

Τι μπορεί να περάσει από το μυαλό του Γιωργάκη χωρίς να το καταλάβει;
- Μία σκέψη!

Ο Ανδρέας Παπανδρέου λίγο πριν πεθάνει καλεί το γιο του Γιώργο στο κρεβάτι του πόνου και του λέει:
«Αγόρι μου, θέλω να μου υποσχεθείς πως μια μέρα θα κυβερνήσεις αυτή τη χώρα.»
«Μα πατέρα, νόμιζα ότι μετά από όλα αυτά που πέρασες, τη μισείς αυτή τη χώρα.»
Και ο Ανδρέας βγάζοντας την τελευταία του ανάσα απαντάει:
«Ναι, τη μισώ!»

Η δήλωση του πρωθυπουργού πως «βασικός μου στόχος σ αυτή τη δύσκολη περίοδο, να μην υπάρχει οικογένεια χωρίς τουλάχιστον έναν εργαζόμενο» προκάλεσε κάθε είδους αρνητικές αντιδράσεις: από γέλιο μέχρι οργή.

Πριν καλά-καλά ολοκληρωθεί η ομιλία (του ΓΑΠ ντε...), το twitter γέμισε με κάθε είδους σχόλια. Παραθέτουμε μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα:

Ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια, ένα βιβλίο ανά τάξη, ένας γιατρός ανα όροφο, ένα νερό ανά Βαγγελιώ

Μπορεί ένας δημοσιογράφος να ρωτήσει, αν σ' ένα ζεύγος δουλεύουν και οι 2, θα πρέπει να χωρίσουν ή ο ένας να παραιτηθεί;

Ήταν ένας Άγγλος, ένας Γάλλος κι #enas_ergazomenos

Αντε και με το καλό #enas_ergazomenos ανά πολυκατοικία

Θα αναλάβουν και οι πολιτικοί κάποιο βάρος λέει. "Μόνο ένα αυθαίρετο ανά υπουργό"!!!

Αντί να χαίρεστε που ο #enas_ergazomenos θα δουλεύει και οι υπόλοιποι θα αράζουμε και θα του τα τρώμε, παραπονιέστε κιόλας; Μα πόσο αχάριστοι είστε!

Γνωρίζω οικογένεια με 2 συνταξιούχους και 2 εργαζόμενους. Που κάνω καταγγελία; #enas_ergazomenos

Προσφέρομαι να παντρευτώ εργαζόμενη γυναίκα... Ορκιζομαι να μην ψάξω ποτέ για δουλειά. #enas_ergazomenos

Πόσοι ημιαπασχολούμενοι μας κάνουν έναν εργαζόμενο? #enas_ergazomenos

Επόμενη κίνηση η θέσπιση του θεσμού του εργαζόμενου της γειτονιάς....!

Να σταματήσει τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του ο Πατίτσας ή να σταματήσει να βγάζει παντόφλες η Χρουσαλά;

- Ποιος φταίει πραγματικά για το #enas_ergazomenos σε κάθε οικογένεια;

- Ο #enas_psifoforos του πασόκ σε κάθε οικογένεια.

Ανταλλάσω εργαζόμενο αδερφό με άνεργη μέχρι 22 ετών. Απαιτείται φωτογραφία ολόσωμη με μπικίνι στη διεύθυνση...



Κάθε μέρα… μα κάθε μέρα…

Οι δικαιολογίες των πολιτικών ρουφιάνων και ξετσίπωτων γίνονται και πιο αναγουλιαστικές…

Και πάλι δεν είναι οι χειρότεροι αυτοί όμως….

Χειρότεροι είναι αυτοί που τους δίνουν πολιτικό χρόνο…… κι αυτοί είναι όλα τα υπόλοιπα κόμματα που δεν παραιτούνται….

Είναι οι συντεχνίες που γλύφουν κάθε μέρα να πάρουν κάτι παραπάνω με αντάλλαγμα την σιωπή τους….

Είναι οι δημοσιογράφοι που τους μιλάνε ακόμα στον πληθυντικό στα κανάλια και δεν τους βρίζουν τα ιερά και τα όσια τους…

Είναι όλοι όσοι ακόμα τους πιστεύουν….

Είναι όλοι όσοι δεν λένε να ξεφύγουν από τις παγίδες τους….

Είναι όλοι όσοι νομίζουν ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα με αυτούς και ότι κάτι θα αλλάξει….

Τώρα φτάσαμε στο σημείο να μην τους νοιάζει καθόλου πως είχαμε προγραμματίσει τις ζωές μας…

Άλλος είχε αγοράσει σπίτι με δάνειο….. άλλος παντρεύτηκε….. άλλος απέκτησε παιδιά….

Όλοι ονειρευτήκαμε….

Δεν τους νοιάζει όμως….

Ακόμα ο πιο γλυτσιάρης, ανεγκέφαλος, ηλίθιος και καραρουφιάνος του κάθε Σόρος μας απειλεί με παύση πληρωμών στο εσωτερικό αντί να απειλεί – ως οφείλει ένας πρωθυπουργός Έλληνας - τους ξένους με παύση των εξωτερικών χρεών…..

Να μου πείτε τώρα….. ποιος Έλληνας ;;;;;

Όλα για τις τράπεζες…. Όλα για να δώσουν σε ξένους τον ορυκτό μας πλούτο…. Όλα για να καταντήσουμε τα γκαρσονάκια του κάθε ξεκωλιάρη Γερμανού ή της κάθε Αγγλίδας «αδερφής»…..

Φυσικά επειδή στην ζωή ισχύει το «Ουδέν κακόν αμιγές καλού» θα ισχύσει και τώρα….

Και όσο μεγαλύτερο είναι το κακό που συμβαίνει….. τόσο μεγαλύτερο καλό θα προκύψει στο τέλος…

Βλέπετε…… αν υποθέσουμε ότι οι Αγανακτισμένοι «ρίχνανε» την κυβέρνηση την άνοιξη σήμερα πάλι κάποια από τα γνωστά λαμόγια θα βρίσκανε χώρο στην πολιτική….

Αλλά εκεί που οδηγείτε το πράγμα αυτό στο τέλος δεν θα γίνει….

Αν είχατε την ελάχιστη διορατικότητα εσείς όλοι οι δυνάστες «σωτήρες μας» , αν ανοίγατε τα μάτια σας μία φορά έστω θα καταλαβαίνατε το εξής….

Χθες ήταν στον δρόμο ο άνεργος που δεν έχει δουλειά …… ο συνταξιούχος που μειώνεται η σύνταξη του…. ο επιχειρηματίας που έκλεισε το μαγαζί του… Ο κάθε αγανακτισμένος… και απέναντι τους τα ΜΑΤ και η κυβέρνηση με τα κομματόσκυλα της…

Αύριο όμως θα είναι μόνο πεινασμένοι… λυσσασμένοι για ένα κομμάτι ψωμί….

Άστεγες οικογένειες…. που δεν θα μπορούν να πληρώσουν τα δάνεια τους…

Συνταξιούχοι ….άρρωστοι…. χωρίς φάρμακα …. Που πλέον θα προτιμήσουν να πεθάνουν πολεμώντας, παρά σαν σκυλιά στον δρόμο….

Απολυμένοι εξηντάρηδες που η απελπισία θα τους στοιχειώνει σαν εφιάλτης…

Απελπισμένοι επιχειρηματίες… που όλο και κάποιος γνωστός τους θα έχει αυτοκτονήσει από τα χρέη…. Και θα έχει περάσει πολλές φορές από την σκέψη τους και η δική τους αυτοχειρία….

Φοιτητές…. Που θα βλέπουν τις προσπάθειες τους και τα όνειρά τους να ξεφτιλίζονται….

Γονείς…. που θα κλαίνε όταν δεν θα έχουν να προσφέρουν στα παιδιά τους τα βασικά….

Άνεργοι…. που το επίδομα θα έχει τελειώσει και η πείνα θα τους έχει σαλέψει το μυαλό…

…και όλοι τους αποφασισμένοι για μια καλύτερη ζωή…. Έστω και για καλύτερα όνειρα…

Έστω και για ελαφρύτερα βάσανα…

Και πλέον απέναντι δεν θα έχει σημασία ποιος θα βρεθεί…..

Γιατί όποιος βρεθεί απέναντι, είτε ακούσια είτε εκούσια….

…..το τέλος του θα είναι φρικτό…..

ΙΩΑΝΝΗΣ


Η κυβέρνηση Παπανδρέου βλέπει το τέλος της να έρχεται. Για να κρατηθεί στην εξουσία δεν μπορεί πλέον να θέτει εκβιαστικά διλήμματα όπως αυτά του περασμένου Νοεμβρίου(αν δεν μας ψηφίσετε στις δημοτικές εκλογές θα πάμε σε εθνικές) ή αυτό του κ Πάγκαλου χρεωκοπία ή τανκς.

Φτάνει λοιπόν στον πολιτκό θάνατό της. Και μαζί με αυτή αργοπεθαίνει και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα που δημιούργησε την κοινωνική σύψη στην Ελλάδα τώρα ντύνεται με το σάβανο που του αναλογεί, την απόλυση(ή πιο ανώδυνα την εργασιακή εφεδρεία) του ίδιου του κομματικού του στρατού, των δημοσίων υπαλλήλων.

Απέτυχε παταγωδώς η κυβέρνηση σε όλους τους τομείς γι αυτό και τώρα αποφάσισε να απολύσει εργαζομένους. Όταν η υπανάπτυκτη Τουρκία της μπούργκας και των ισλαμοφονιάδων έχει ανάπτυξη 8,3% και η Ελλάδα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη έχει ύφεση 7% αποτυπώνεται πλήρως η ανικανότητα αυτής της κυβέρνησης. Της κυβέρνησης που του σύνθημα “ψωμί, παιδεία, ελευθερία” το μετέτρεψε σε “παιδεία με CD και η Τρόικα καραδοκεί”. Πρώτη φορά στην μεταπολεμική Ελλάδα τα παιδιά αρχίζουν τη χρονιά χωρίς βιβλία, αλλά με φωτοτυπίες και CD(όλα όμως βαίνουν ομαλά λόγω ψηφιακού σχολείου σύμφωνα με την κ Διαμαντοπούλου)

Βουλιάζει η κυβέρνηση. Και μαζί και τα ψέματα του πρωθυπουργού. Το τελευταίο ψέμα; Ότι δεν γνωρίζει τι είναι τα CDS. Όταν ο ίδιος του ο αδερφός ο Αντρίκος Παπανδρέου σέρνεται στα δικαστήρια από τους βουλευτές Καμμένο και Νικολόπουλο για την εταιρία του και το βρώμικο ρόλο της στη χρηματαγορά των CDS.

Ήδη ο κινητήρας του ελικοπτέρου στο Μέγαρο Μαξίμου άρχισε να ζεσταίνει….

Πηγή

Οπως είναι γνωστό, η Γερμανία προσέφυγε στη Χάγη επιδιώκοντας την καταδίκη της Ιταλίας, επειδή θεωρεί ότι τα ιταλικά δικαστήρια, και τελευταία το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο στη Ρώμη, μη σεβόμενα την ετεροδικία της Γερμανίας έχουν εγκρίνει κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου σε εκτέλεση αποφάσεων ιταλικών δικαστηρίων, αναφορικά με θύματα του ναζισμού στην Ιταλία, και του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς που επικυρώθηκε από τον Αρειο Πάγο και επιδίκασε 28 εκατομμύρια ευρώ στα θύματα του Διστόμου.

Μετά τη Γερμανία, σήμερα θα τοποθετηθεί η Ιταλία, επίσης για ένα τρίωρο, ενώ την Τετάρτη το λόγο θα λάβει ο καθηγητής Στέλιος Περράκης, αρχηγός της αντιπροσωπείας της Ελλάδας, η οποία, όπως είχε ζητηθεί με απόφαση της κυβέρνησης, έγινε δεκτή από το Δικαστήριο ως παρατηρητής και όχι ως διάδικος.

«Συμβάντα»

Στην εισαγωγική παρέμβασή της, η επικεφαλής της γερμανικής αντιπροσωπείας πρέσβειρα δρ Σουζάνε Βάζουμ-Ράιμερ εξέφρασε τη λύπη της κυβέρνησής της για τις πράξεις των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής σε Ελλάδα και Ιταλία, αποφεύγοντας επιμελώς να τις χαρακτηρίσει ως σφαγές ή εγκλήματα πολέμου. Αντ’ αυτού έκανε λόγο για «τρομερά συμβάντα», τα οποία όμως ύστερα από παρέλευση εξήντα ετών και άνω πρέπει επιτέλους να περάσουν στην Ιστορία.

Οι τρεις έγκριτοι πανεπιστημιακοί Χρίστιαν Τόμουσατ, Ανδρέας Γκατίνι και Ρόμπερτ Κορτ κατέθεσαν περισσότερο πολιτικά και λιγότερο νομικά επιχειρήματα για να στηρίξουν τη θέση της Γερμανίας. Θεωρούν ότι σύμφωνα με τη βασική αρχή της ετεροδικίας, αποζημιώσεις μπορούν να διεκδικηθούν μόνο με διαπραγματεύσεις μεταξύ κρατών. Δεν προβλέπεται διεκδίκηση αποζημίωσης από πολίτες-θύματα με αγωγή στα δικαστήρια της χώρας στην οποία τα στρατεύματα κατοχής διέπραξαν εγκλήματα πολέμου.

Κατά την επιχειρηματολογία της γερμανικής πλευράς, η ετεροδικία, ως στοιχείο του εθιμικού δικαίου, βρίσκεται βέβαια από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μεταβατικό στάδιο. Τη νομική θέση όμως του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Ιταλίας και προηγουμένως του Αρείου Πάγου, ότι στη μεταβατική αυτή φάση το δικαστήριο εκείνο που δέχεται εξαιρέσεις από τη βασική αυτή αρχή της ετεροδικίας δεν παραβαίνει το διεθνές δίκαιο, αλλά συμβάλλει στην εξέλιξη του δικαίου, οι καθηγητές της γερμανικής αντιπροσωπείας απέρριψαν με σκαιό τρόπο. Ως τιμητές της διεθνούς έννομης τάξης, μίλησαν για «κερκόπορτες» που άνοιξαν ο Αρειος Πάγος και η Ρώμη, που αν δεν κλείσει η Χάγη θα οδηγήσουν σε χάος τη διεθνή κοινότητα. Και τούτο διότι, αν διατρηθεί η βασική αυτή αρχή της ετεροδικίας, δεν θα είναι μελλοντικά δυνατή καν η σύναψη συμφωνιών μεταξύ κρατών, αφού στη συνέχεια κάθε μεμονωμένος πολίτης που θεωρεί ότι θίγεται από μια τέτοια διακρατική συμφωνία ή συνθήκη, θα μπορεί να την προσβάλλει, προσφεύγοντας σε δικαστήριο της χώρας του.

Μειδιάματα

Τα πρόσωπα των δικαστών, που καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, στο χλομό φως της βροχερής Χάγης, ανέκφραστα θύμιζαν κέρινα ομοιώματα, φωτίστηκαν από μειδιάματα. Οι δικαστές δεν πίστευαν στα αυτιά τους, όταν άκουσαν τον ομότιμο καθηγητή Τόμουσατ να λέει ότι οι συνάδελφοί τους στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ρώμης εκ προθέσεως παρέβησαν το διεθνές δίκαιο, αποφασίζοντας ότι για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας η Γερμανία δεν μπορεί να διεκδικεί το προνόμιο της ετεροδικίας.

Η διατύπωση, τέλος, του καθηγητή Κορτ, από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης, ότι ρήγματα στην αρχή της ετεροδικίας θα οδηγούσαν σε «φόρουμ σόπινγκ», δηλαδή σε ξεπούλημα ευκαιρίας περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου στη χώρα επιλογής των θυμάτων, μαζί με το ρητορικό ερώτημα προς το δικαστήριο, «επί πόσες γενεές θα πρέπει ακόμη η Γερμανία να πληρώνει», ήλθε να σφραγίσει τη γενική εντύπωση ότι η Γερμανία ήλθε στη Χάγη με διάθεση να ανατρέψει -κατά τη διατύπωση του παρευρισκόμενου στη δίκη Γερμανού ιστορικού της δίκης της Νυρεμβέργης Εμπερχαρντ Ρόντχολτς- ακόμη και όσα καθιέρωσε ως νομικό κεκτημένο η Νυρεμβέργη, όταν καταδίκαζε σε 15ετή κάθειρξη τον στρατηγό Χέλμουτ Φέλμι, ως υπεύθυνο των σφαγών σε Δίστομο, Καλάβρυτα και Κλεισούρα, με το αιτιολογικό ότι οι πράξεις αυτές των στρατευμάτων κατοχής αποτελούσαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Εντύπωση έκανε η παρέμβαση της Διεθνούς Αμνηστίας υπέρ των θυμάτων του ναζισμού σε Ελλάδα και Ιταλία, που παρουσίασε χθες σε συνέντευξη Τύπου στη Χάγη μακροσκελή γνωμοδότητη του ομότιμου καθηγητή του Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστημίου Φρανκφούρτης Μίχαελ Μπότε, ο οποίος αντιστρέφει ακριβώς την επιχειρηματολογία της γερμανικής κυβέρνησης και υποστηρίζει ότι η αρχή της αυτοδιάθεσης των κρατών περιλαμβάνει την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, η οποία δικαιοσύνη και έχει το δικαίωμα να διαπιστώνει και περιπτώσεις στις οποίες κατ’ εξαίρεση δεν μπορεί μία χώρα να διεκδικήσει το προνόμιο της ετεροδικίας. Αλλωστε είναι ίδιον του εθιμικού δικαίου να διαπλάθεται και να εξελίσσεται μέσα από τις αποφάσεις των ανεξάρτητων δικαστηρίων.

Υπεροψία

Την απογοήτευσή τους για τη στάση της Γερμανίας εξέφρασαν σε μικρή διαδήλωση μπροστά στο Διεθνές Δικαστήριο Γερμανοί δικηγόροι και η υπόλοιπη ομάδα «Δίστομο» του Αμβούργου, μαζί με εκπροσώπους των οργανώσεων των θυμάτων από Ελλάδα και Ιταλία, που έκαναν λόγο για γερμανική υπεροψία και θράσος, που επιστρατεύθηκε μόνο και μόνο για να μην πληρώσει θύματα σήμερα η Γερμανία και μελλοντικά άλλοι που απεργάζονται σχέδια πολεμικών συρράξεων με εκατόμβες αθώων θυμάτων.

Αναλαμβάνει από σήμερα ο νέος «προπονητής» της κυβέρνησης κ. Χ. Ράιχενμπαχ ο οποίος βρίσκεται ήδη στην Αθήνα και θα έχει διαδοχικές συναντήσεις με υπουργούς της κυβέρνησης.

O εκλεκτός του Βερολίνου Γερμανός διπλωμάτης Χ. Ράιχενμπαχ είναι επικεφαλής ad hoc ομάδας που θα «προπονεί» (και θα … κοουτσάρει; ) την ελληνική κυβέρνηση.

H ομάδα συστήθηκε με εισήγηση του Μ. Μπαρόζο και θα αναλάβει κεντρικό ρόλο στον έλεγχο του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος και την εκτέλεση του ΕΣΠΑ και θα υποβάλλει τριμηνιαίες εκθέσεις για την ελληνική οικονομία αρχής γενομένης από τον Οκτώβριο.

Να θυμίσουμε ότι είναι εκείνοι τους οποίους ο κύριος Σκανδαλίδης είχε χαρακτηρίσει «μπάστακες».
«Είμαστε εδώ για να παράσχουμε τεχνική βοήθεια στην Ελλάδα» δήλωσε ο Χ. Ράιχενμπαχ προσερχόμενος στο υπουργείο Οικονομικών, όπου είχε συνάντηση με τον υπουργό Οικονομικών Ευ. Βενιζέλο.

Ο κύριος Ράιχενμπαχ αναμένεται, επίσης, να έχει συναντήσεις με τον υπουργό Περιφερειακής Ανάπτυξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, τον υπουργό Περιβάλλοντος Γιώργο Παπακωνσταντίνου και τον υπουργό Εργασίας Γιώργο Κουτρουμάνη.

Αύριο θα συναντηθεί με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θεόδωρο Πάγκαλο, ενώ μετά θα συμμετάσχει σε γεύμα εργασίας που παραθέτει η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου. Αργότερα θα συναντηθεί και με τους υπουργούς Διοικητικής Μεταρρύθμισης Δ. Ρέππα και Υποδομών Γ. Ραγκούση.

Την Πέμπτη, ο κ. Ράιχενμπαχ θα έχει συνάντηση με την αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και έπειτα θα δώσει συνέντευξη Τύπου.

Τονίζεται ότι ο Γερμανός «προπονητής» αναφέρεται απευθείας στον Όλι Ρεν.

Πηγή


Σχόλιο ιστολογίου: Με απλά λόγια, από σήμερα μπαίνει στην άκρη ο σκεπτόμενος Παπανδρέου, ο οποίος υποβιβάζεται στη θέση του ανθυ-πρωθυπουργού, με υποπρωθυπουργό (ή πρωθυπουργεύοντα) τον Βενιζέλο, ενώ ο Γερμανός εγκαθίσταται στην κορυφή του ελέγχου της χώρας μας. Κάποτε, αυτό το έλεγαν κατοχική κυβέρνηση, ενώ σήμερα το λένε επιστασία κυβέρνησης. Να δούμε πως θα εξελιχθεί. Γιατί ο Τσολάκογλου της κατοχής φαίνεται πως ήταν παιδαρέλι και αρκετά εθνικόφρονας μπροστά στο σημερινό εξαμβλωτικό πολιτικό σύστημα και ειδικά απέναντι στην κυβέρνηση Παπανδρέου... Εμείς, βέβαια, μένουμε με την απορία: τον Γιώργο και τον Βαγγέλη, γιατί να τους πληρώνουμε; Ας πάρουν μία αγροτική σύνταξη (πιστεύω πως με 250 ευρώ μπορούν να επιβιώσουν, αφού έτσι ισχυρίζονται για όλους εμάς...) και ας καθήσουν να απολαύσουν το χάος που έσπειραν... Ή μήπως πρόκειται να βρεθούν μπροστά σε θύελλες;

Η άτολμη, κουρασμένη, διχασμένη και πανικόβλητη κυβέρνηση αδυνατεί να πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους του 2011.

Το 1ο οκτάμηνο του έτους τα έσοδα συνεχίζουν να καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες παρουσιάζουν διευρυνόμενη υπέρβαση έναντι των στόχων, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα παραμένει σημαντικά υψηλότερο από πέρυσι.

Και έτσι η κυβέρνηση αναγκάζεται να αναλάβει νέες δεσμεύσεις, να προσθέσει νέους φόρους, να «αφυδατώσει» πλήρως την ήδη στεγνή αγορά, να βαθύνει και άλλο την ύφεση.

Και να επιδεινώσει τελικά την κατάσταση της Ελληνικής Οικονομίας.

Συγκεκριμένα:

1ον. Το έλλειμμα διευρύνεται δραματικά :

Το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 22,2% το πρώτο οκτάμηνο του 2011, έναντι ετήσιας πρόβλεψης για μείωση κατά 3,9%!!!

Είναι αυξημένο κατά 3,3 δισ. ευρώ έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου και διαμορφώνεται πλέον στα 18,1 δισ. ευρώ .

Οι αποκλίσεις οφείλονται τόσο στην υστέρηση των εσόδων όσο και στην υπέρβαση των δαπανών.

Μάλιστα, το πρωτογενές έλλειμμα διαμορφώθηκε στα 5,4 δισ. ευρώ (ή στο 2,4% του ΑΕΠ) το πρώτο οκτάμηνο του έτους, αυξημένο έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου (ήταν στα 4,1 δισ. ευρώ ή στο 1,8% του ΑΕΠ), αλλά και σημαντικά υψηλότερο από το προϋπολογισθέν για όλο το έτος (εκτίμηση για 2,3 δισ. ευρώ ή 1,7% του ΑΕΠ).

2ον. Τα έσοδα καταρρέουν :

Τα καθαρά έσοδα μειώνονται κατά 5,3% το πρώτο οκτάμηνο του έτους, έναντι αναθεωρημένου στόχου για αύξηση κατά 5,6%.

Να θυμίσουμε ότι ο στόχος ήταν, μέχρι πρόσφατα, για ετήσια αύξηση κατά 8,5% .

Η κυβέρνηση, πλέον, αποδέχεται ότι αυτός ο στόχος είναι ανέφικτος, τον αναθεωρεί προς τα κάτω και προσθέτει νέα «χαράτσια» απελπισίας, όπως είναι ο έκτακτος φόρος για όλα τα ακίνητα .

3ον. Οι δαπάνες διογκώνονται :

Οι δαπάνες είναι εφέτος αυξημένες κατά 8,1% έναντι του περυσινού πρώτου οκταμήνου, λόγω των υψηλότερων τόκων, της αδυναμίας αντιμετώπισης της σπατάλης, των αυξημένων επιχορηγήσεων στα Ασφαλιστικά Ταμεία εξαιτίας της μείωσης των εσόδων τους από ασφαλιστικές εισφορές, και της καταβολής αυξημένων επιδομάτων ανεργίας από τον ΟΑΕΔ.

Μάλιστα, οι πρωτογενείς δαπάνες είναι αυξημένες κατά 4,5% το πρώτο οκτάμηνο του έτους, έναντι αναθεωρημένου ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 0,7% (και προηγούμενου στόχου για αύξηση κατά 1,9%)!!!

Επισημαίνεται επίσης ότι στο πρώτο επτάμηνο του έτους έχουν συσσωρευθεί και ανεξόφλητες υποχρεώσεις της Κυβέρνησης ύψους 6,5 δισ. ευρώ, η εξόφληση των οποίων θα επιδράσει ανοδικά στις πρωτογενείς δαπάνες.

4ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (Π.Δ.Ε.) βουλιάζει :

Σημειώνεται μάλιστα ότι η μείωση των δαπανών για επενδύσεις δεν ενδείκνυται σε περιόδους ύφεσης και δεν θεωρείται «φιλική προς την ανάπτυξη».

Οι δαπάνες του Π.Δ.Ε. είναι μειωμένες κατά 30,3% το πρώτο οκτάμηνο του έτους, έναντι αναθεωρημένου ετήσιου στόχου για μείωση κατά 10,6%.

Η κυβέρνηση πλέον περικόπτει, ακόμη και στους στόχους, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων .

Να θυμίσουμε ότι ο προηγούμενος στόχος ήταν για οριακή ετήσια αύξηση των δαπανών κατά 0,6%!!!

Έτσι, εάν στο υπόλοιπο του χρόνου ομαλοποιηθεί η εκτέλεση του ΠΔΕ, έστω και με βάση τους νέους στόχους, αυτό θα οδηγήσει σε περαιτέρω διεύρυνση του ελλείμματος.

Συνεπώς, η κυβερνητική πολιτική αδυνατεί να επιτύχει την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την ανάταξη της οικονομίας.

  • Οι ανόητες απειλές στη χώρα μας, ενδυναμώνουν την κρίση χρέους της Δύσης, η οποία απειλείται να εκτροχιαστεί από τον τεράστιο δανεισμό των τραπεζών, σε συνδυασμό με την υπερχρέωση των κρατών

Η Ευρωζώνη μοιάζει με ένα κλουβί ερμητικά κλειστό, στο οποίο έχουν τοποθετηθεί άγρια σαρκοβόρα θηρία και αδύναμα μηρυκαστικά – συνολικά δεκαεπτά. Το κλουβί αυτό δεν διαθέτει έξοδο κινδύνου, ενώ τα ζώα εντός του είναι εκτεθειμένα στις ορέξεις όλων των υπολοίπων θηρίων του εξωτερικού κόσμου – αφού ένα σαρκοβόρο της Ευρωζώνης δημιούργησε μόνο του επικίνδυνες ρωγμές, μετά από την επίσημη πρόσκληση φύλαξης του κλουβιού του, από τους «λύκους» του ΔΝΤοι οποίοι εισέβαλλαν μάλλον αιτιολογημένα” (H.D.)


Είναι προφανές ότι, οι τελευταίες δηλώσεις της Γερμανικής κυβέρνησης σχετικά με τη χρεοκοπία της χώρας μας (έχουμε την άποψη ότι, δυστυχώς και σε αυτή τη χώρα, η κυβέρνηση και οι πολίτες ανήκουν σε δύο διαφορετικά, αντίπαλα στρατόπεδα), καθώς επίσης με την δήθεν σχεδιαζόμενη, εθελούσια φυσικά έξοδο της από την Ευρωζώνη, έχουν προκαλέσει αφενός μεν την ολοκληρωτική «απορρύθμιση» της Ελλάδας (φαίνεται ότι τίποτα πλέον δεν λειτουργεί στη χώρα μας), αφετέρου τη μετάδοση της κρίσης χρέους στον υπόλοιπο «Νότο» – αφού η Ιταλία αναγκάσθηκε να πληρώσει επιτόκιο 5,6% για τα πενταετή ομόλογα που εξέδωσε, ενώ η Γαλλία δέχεται μεγάλη επίθεση στις τράπεζες της (η μέθοδος επίθεσης φαίνεται να έχει αλλάξει εδώ, αφού προηγούνται οι τράπεζες αντί του κράτους).


Επειδή δεν μπορεί να θεωρήσει κανείς ότι, πρόκειται για λανθασμένες ενέργειες ενός άπειρου υπουργού οικονομικών, όπως τουλάχιστον παρουσιάζονται στην κοινή γνώμη («η καγκελάριος τράβηξε το αυτί του αντικαταστάτη της», μας ενημερώνουν τα γερμανικά ΜΜΕ!), έχουμε την άποψη πως κάτι άλλο «κρύβεται» πίσω από τα «σφάλματα» του Γερμανού – εάν δεν αποτελούν τους συνήθεις εκβιασμούς της πάντοτε εκδικητικής Γερμανίας, με σκοπό την «απόσυρση» της Ελλάδας από τη διεκδίκηση των πολεμικών επανορθώσεων (υπολογίσθηκαν πρόσφατα από γνωστό Γάλλο οικονομολόγο στα 560 δις €).


Πάντως είναι μάλλον δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι, η κλιμάκωση των πιέσεων συνέπεσε τυχαία με το ξεκίνημα της δίκης του Διστόμου στη Χάγη – ενώ φαίνεται να ανησυχούν πολύ περισσότερο από εμάς οι Η.Π.Α., αφού η κρίση της ζώνης του Ευρώ μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημίες στην ήδη καταπονημένη οικονομία τους (προβλέπεται πάντως κατάρρευση των ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου, καθώς επίσης επίθεση της Κίνας στο δολάριο).


Όσον αφορά τώρα την ηγεσία της Ευρώπης, δυστυχώς επιβεβαιώθηκε απόλυτα αυτό που είχαμε ήδη αναφέρει, μετά τις «αποφάσεις» του Ιουλίου:


Το σχέδιο των ηγετών της Ευρωζώνης, σύμφωνα με το οποίο θα μεταλλασσόταν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σε μία οικονομική διακυβέρνηση της ένωσης, μάλλον οφείλει να ενταφιαστεί - μετά τα αποτελέσματα της τελευταίας συνόδου κορυφής. Πάνω από δέκα φορές μέχρι σήμερα έχουν ασχοληθεί οι Βρυξέλες με την κρίση χρέους και δανεισμού. Κάθε φορά οι συμμετέχοντες ισχυρίζονταν ότι θα έκαναν τα πάντα, για να εξασφαλίσουν τη σταθερότητα του Ευρώ – κάθε φορά η επόμενη ημέρα ήταν χειρότερη από την προηγούμενη. Η ευρωπαϊκή «κουστωδία» (ο «περιπλανώμενος θίασος», οι γυμνοί βασιλιάδες-πιόνια των αγορών) προτείνει συνεχώς ηρεμιστικά, τα οποία όμως λειτουργούν ως διεγερτικά, «ντοπάροντας» τις αγορές”.

Κλείνοντας την εισαγωγή μας, είναι ίσως σκόπιμο να αναφέρουμε εδώ τους κινδύνους των ευρωπαϊκών τραπεζών, με βάση τα δικά τους ληξιπρόθεσμα ομόλογα, τα οποία υπολογίζοντα στα 4 τρις € μόνο για τους επόμενους 12 μήνες. Ο Πίνακας Ι που ακολουθεί είναι αρκετά αποκαλυπτικός:


ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Ομόλογα δανεισμού ορισμένων ευρωπαϊκών τραπεζών


Τράπεζα

2011

2012

2013-2021

Σύνολο ομολ.*






Banco Santander

5,50

37,00

117,40

177,80

Banco Bilbao

4,50

11,50

64,00

90,30

Deutsche Bank

28,40

53,50

136,00

363,70

Commerzbank

164,2

212,7

257,70

859,00

BNP Paribas

56,80

66,90

106,40

338,80

Societe General

16,50

35,20

96,10

183,40

Intesa Sanpaolo

9,60

26,60

125,60

169,50

Unicredit

10,50

42,60

145,60

221,70

* Όλα τα ομόλογα που οφείλει η τράπεζα, συμπεριλαμβανομένων αυτών που λήγουν μετά το 2021

Πηγή: Bloomberg

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος


Όπως φαίνεται από τον Πίνακα Ι, μόνο η γερμανική τράπεζα Commerzbank έχει ληξιπρόθεσμα ομόλογα για το 2011 ύψους 164,2 δις € και για το 2012 σχεδόν 213 δις €. Δηλαδή, μόνο στα δύο αυτά έτη οφείλει να πληρώσει περί τα 377 δις € στους δανειστές της - ένα ποσόν που ξεπερνάει το συνολικό χρέος της Ελλάδας.


Ακριβώς για το λόγο αυτό έχουν αυξηθεί τα CDS των τραπεζών, (από μηδενικά το 2007 στις 450 περίπου μ.β. σήμερα), ενώ το ΔΝΤ έχει αναφέρει «πρόβλημα» κεφαλαιακής επάρκειας ύψους 200 δις € για τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Ποιος θα βοηθήσει ποιόν λοιπόν, εάν ακολουθήσει μία νέα ύφεση, ανάλογη με αυτήν του 2008; Οι υπερδανεισμένες τράπεζες τα υπερχρεωμένα κράτη;


Επομένως, δεν είναι καθόλου «έξυπνο» να διασύρεται η Ελλάδα – πόσο μάλλον να εκβιάζεται να χρεοκοπήσει, ανοίγοντας στην κυριολεξία τους ασκούς του Αιόλου για ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα - το οποίο όχι μόνο νοσεί σοβαρότατα, αλλά κινδυνεύει να καταστραφεί εντελώς. Ακόμη περισσότερο, όταν ένα ενδεχόμενο συμβάν στη χώρα μας θα κόστιζε στην ΕΚΤ πάνω από 110 δις € - με αποτέλεσμα να αναγκαζόταν η Ευρωζώνη να αυξήσει άμεσα τα κεφάλαια της κεντρικής της τράπεζας (μόλις περί τα 10 δις € σήμερα), αφού προφανώς δεν γίνεται να χρεοκοπήσει.


Η ΕΛΛΑΔΑ


Ανεξάρτητα τώρα από τα παραπάνω, μία χώρα με πρωτογενή ελλείμματα όπως η Ελλάδα, δηλαδή με «λειτουργικές ζημίες» προ φόρων και χρεολυσίων, είναι αδύνατον να μειώσει το δημόσιο χρέος της – όχι τουλάχιστον σε μικρό χρονικό διάστημα. Περαιτέρω, όταν η οικονομία ενός κράτους έχει οδηγηθεί σε μία ύφεση της τάξης του -6%, λόγω της εφαρμογής εσφαλμένων μέτρων εξυγίανσης, είναι αδύνατον να παράγει πλεονάσματα υψηλότερα από το επιτόκιο 6% (μέσος όρος), με το οποίο επιβαρύνεται το χρέος της – αφού θα πρέπει να ξεφύγει από την ύφεση και να αναπτύσσεται με ρυθμό υψηλότερο των επιτοκίων.


Συνεχίζοντας, όταν το ΑΕΠ ενός κράτους μειώνεται κατά 30 δις €, οι απώλειες των εσόδων από τους φόρους, οι οποίοι υπολογίζονται στο 24% επί του ΑΕΠ (δηλαδή στα -7,2 δις €), είναι αδύνατον να «αντισταθμιστούν» από νέους φόρους, όπως από τον πρόσφατο επί των ακινήτων – εκτός του ότι οι νέοι φόροι μειώνουν ακόμη περισσότερο το ΑΕΠ, λόγω επιδείνωσης της ύφεσης.


Επί πλέον, ενέργειες όπως η αύξηση του ΦΠΑ σε επίπεδα άνω του 20% (23% στα εστιατόρια!), αποτελούν ουσιαστικά κίνητρο φοροδιαφυγήςειδικά σε συνδυασμό με φόρους εισοδημάτων άνω του 40% σε μία χώρα, στην οποία η «φορολογική ανταποδοτικότητα» είναι σχεδόν αμελητέα (οι δαπάνες των Ελλήνων για την ιδιωτική υγεία και παιδεία υπολογίζονται στο 10% του ΑΕΠ, όταν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι σχεδόν μηδενικές) – πόσο μάλλον όταν η χώρα αυτή συνορεύει με περιοχές, στις οποίες οι φόροι είναι κατά πολύ χαμηλότεροι.


Εκτός αυτού, οι υπερβολικοί άμεσοι φόροι καταστρέφουν μία αγορά, αφού οι έντιμοι επιχειρηματίες δεν μπορούν πλέον να ανταγωνιστούν αυτούς οι οποίοι δεν πληρώνουν τους φόρους, πουλώντας ως εκ τούτου με σημαντικά χαμηλότερες τιμές (αθέμιτος ανταγωνισμός). Πως είναι δυνατόν λοιπόν να εξέλθει μία χώρα από την τεράστια κρίση που οδηγήθηκε (κατά την άποψη μας λόγω ανεπάρκειας και όχι πρόθεσης), με δικά της μέσα, χωρίς τη βοήθεια δηλαδή της ΕΕ;


Ολοκληρώνοντας, είναι ίσως σκόπιμο να αναφέρουμε ότι, η ελεγχόμενη χρεοκοπία μίας χώρας δεν είναι ουσιαστικά εφικτή, έτσι όπως παρουσιάζεται από τη Γερμανία, αφού δεν υπάρχει ανάλογο «πτωχευτικό Δίκαιο». Για παράδειγμα, στις επιχειρήσεις που χρεοκοπούν διορίζεται σύνδικος πτώχευσης – κάτι που φυσικά είναι αδιανόητο για κράτη. Το τι θα μπορούσε να συμβεί στην περίπτωση μίας ανεξέλεγκτης πτώχευσης τώρα, έχει αναλυθεί στο κείμενο μας «Υποθετικό σενάριο χρεοκοπίας».


Όσον αφορά τέλος την πιθανότητα εξόδου της χώρας μας από την Ευρωζώνη, η οποία δεν μπορεί να της επιβληθεί από την Κομισιόν, αλλά μόνο να ζητηθεί από την Ελληνική κυβέρνηση (από το κόμμα της πλειοψηφίας ουσιαστικά), θεωρούμε ότι κανένα κόμμα δεν θα πρόδιδε τη χώρα του. Τέλος πιθανολογούμε ότι, η μόνη πιθανότητα να χαθούν οι αποταμιεύσεις των πολιτών, είναι η χρεοκοπία των τραπεζών, μετά από μία αντίστοιχη της χώρας τους - επειδή υποθέτουμε ότι πολύ δύσκολα μπορεί να εκπληρώσει τις εγγυήσεις του ένα κράτος που δηλώνει στάση πληρωμών (αν και δεν νομίζουμε ότι υπάρχει κίνδυνος).


Η ΤΡΟΙΚΑ


Κατά την άποψη μας, το ενδεχόμενο σχέδιο της Τρόικας να «απομονωθεί» η Ελληνική βόμβα μεγατόνων στα θεμέλια του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος (ονομαστικά άνω των 500 δις €, αφού όταν ένα κράτος δηλώνει στάση πληρωμών, ακολουθεί μεγάλο μέρος του ιδιωτικού τομέα - με τη μόχλευση ενδεχομένως πάνω από 5 τρις €), με την υπομονετική αντικατάσταση των μη ενυπόθηκων και μοχλευμένων ομολόγων, με ενυπόθηκα και μη μοχλευμένα, δεν πρόκειται να επιτύχει – επειδή οι Έλληνες το έχουν καταλάβει και αντιδρούν (ενώ οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν τεράστιο πρόβλημα).


Οι πολίτες γνωρίζουν πλέον ότι, εάν τυχόν η Ελλάδα απομονωνόταν από το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, υποθετικά μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, τότε πιθανότατα θα επιβαλλόταν δικτατορικά η έξοδος της από την Ευρωζώνη, παράλληλα με τη χρεοκοπία της – γεγονός που θα την (μας) οδηγούσε στην υποδούλωση, σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης. Επομένως δεν πρόκειται να δεχθούν παθητικά τη μοίρα τους, πληρώνοντας ακόμη μία φορά τα λάθη των όποιων κυβερνήσεων τους ή τα τρομακτικά σφάλματα της Ευρώπης.


Ίσως λοιπόν αλλάξει τελικά «πορεία» η Τρόικα, οργανώνοντας τη διαγραφή του μέρους των χρεών που έχει ήδη αποφασισθεί (21%), επιμηκύνοντας τα υπόλοιπα με το επιτόκιο της ΕΚΤ (1,5%) και αναγκάζοντας τις ευρωπαϊκές εταιρείες να επενδύσουν σε παραγωγικές μονάδες στην Ελλάδα – αντί στην Κίνα, στη Βραζιλία και αλλού.


Με τον τρόπο αυτό, οι όποιοι υπεράριθμοι δημόσιοι υπάλληλοι, για παράδειγμα, θα απομακρυνόταν μεν από τη δουλειά τους, χωρίς όμως να οδηγηθούν στην ανεργία, η οποία «εκβάλλει» στα ελλείμματα και στα χρέη – αφού οι ευρωπαϊκές επενδύσεις θα δημιουργούσαν νέες θέσεις εργασίας. Εκτός αυτού, η Ελλάδα θα εισερχόταν σε έντονη αναπτυξιακή πορεία, με «αιχμή» τις εξαγωγές – περιορίζοντας σημαντικά τη σχέση χρέους προς ΑΕΠ.


Εάν τώρα η Τρόικα ανάγκαζε τη Γερμανία να πληρώσει τις τεράστιες οφειλές της στη χώρα μας (πολεμικές επανορθώσεις – όπως αναφέραμε, η Δίκη άρχισε στη Χάγη, με την Ελλάδα και την Ιταλία στη θέση του κατηγόρου) με ετήσιες δόσεις, ίσες με τα τοκοχρεολύσια της, η Ελλάδα θα έπρεπε πλέον να καλύψει μόνο τα πρωτογενή (προ τόκων) ελλείμματα του προϋπολογισμού της.


Φυσικά, θα έπρεπε παράλληλα η Δικαστική Εξουσία της Ελλάδας να τιμωρήσει τους όποιους ενόχους, υιοθετώντας τα κριτήρια ενός σοβαρού Κράτους Δικαίου. Επίσης, να δημιουργηθεί ένα σωστό πλαίσιο λειτουργίας των Ελληνικών επιχειρήσεων, να τοποθετηθούν αυστηροί κανόνες, οι οποίοι να εμποδίζουν τη διαπλοκή και τη διαφθορά, να οργανωθεί σωστά η δημόσια διοίκηση και να εκλογικευθεί το φορολογικό σύστημα - οπότε θα δρομολογούταν η «εσωτερική» ανάπτυξη (αύξηση του ΑΕΠ, μείωση της σχέσης χρέος/ΑΕΠ), με κέντρο βάρους τη Ναυτιλία, τον Τουρισμό, τη Γεωργία και τις Υπηρεσίες.


Τέλος, θα ήταν μάλλον απαραίτητη η εγκατάσταση της Άμεσης Δημοκρατία στην Ελλάδα η διοίκηση δηλαδή του κράτους με την ενεργό συμμετοχή των υπεύθυνων πολιτών του. Το νέο πολιτικό σύστημα, το οποίο δεν θα είχε καμία σχέση με το «σκοτεινό παρελθόν», θα επανάφερε την αισιοδοξία στους Έλληνες – οι οποίοι, ως εκ τούτου, θα γίνονταν ξανά δημιουργικοί, εργατικοί και παραγωγικοί, ενώ θα απομακρύνονταν από όλες τις κακές «συνήθειες», τις οποίες δυστυχώς απέκτησαν κυρίως τα τελευταία τριάντα χρόνια.


ΕΠΙΛΟΓΟΣ


Όπως είναι γνωστό, δεν είναι η συνείδηση των ανθρώπων αυτή που καθορίζει την ύπαρξή τους αλλά, αντίθετα, είναι η κοινωνική τους ύπαρξη, αυτή που καθορίζει τη συνείδηση τους.


Επομένως, οι Έλληνες θα σταματήσουν να έχουν «κακές συνήθειες» και η Ελλάδα θα κερδίσει τη θέση που της αξίζει στον πλανήτη, όταν τα «προβεβλημένα, επώνυμα πρότυπα» της ελληνικής κοινωνίας (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, δικηγόροι, καθηγητές, τραγουδιστές κλπ.), πάψουν πια να «υποδεικνύουν» στους υπόλοιπους έντονα «παραβατικές» συμπεριφορές. Αρκεί φυσικά οι Έλληνες να είναι ψύχραιμοι, ενωμένοι, μαχητικοί και υπομονετικοί, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να κερδίσουν πίσω τη χώρα τους - χωρίς κανένα φόβο ή βεβιασμένες ενέργειες.


Κλείνοντας, εάν συνεχίσουν να αμείβονται οι «παραβατικές» συμπεριφορές, αντί να τιμωρούνται παραδειγματικά, τίποτα δεν θα αλλάξει - αφού είναι αδύνατον, για παράδειγμα, να υποχρεώσεις έναν υδραυλικό να εκδίδει αποδείξεις, όταν κάποιοι προβεβλημένοι πολιτικοί υπεξαιρούν τεράστια ποσά από τα ταμεία του δημοσίου, παραμένοντας ατιμώρητοι λόγω «παραγραφής»!


Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 14. Σεπτεμβρίου 2011

viliardos@kbanalysis.com