Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Αυγ 2012




Οι ορθόδοξοι Ιουδαίοι προσεύχονται τρεις φορές την ημέρα ως εξής : «Είθε με το θέλημά Σου, να χτιστεί γρήγορα ο Ναός στις ημέρες μας».

Η ιδέα της ανοικοδόμησης του Τρίτου Ναού φαίνεται να κερδίζει συνεχώς έδαφος στις συνειδήσεις των Ισραηλινών.

Σ’ ένα γκάλοπ που έγινε πριν λίγα χρόνια, σχετικά με το κτίσιμο του Ναού, ένα ποσοστό 58% των Εβραίων ήταν θετικό στην ιδέα αυτή, ενώ το 1983 το ποσοστό αυτό ήταν μόλις 18%.

Σύμφωνα με την ισλαμική παράδοση, ο «Θόλος του Βράχου», κτίστηκε το 691 μ.Χ., και αποτελεί το σημείο από το οποίο ο Μωάμεθ ανέβηκε στον Παράδεισο, με την συνοδεία του Άγγελου Γαβριήλ.

Όμως, σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση, το όρος Μοριά (Mount Moriah), που βρίσκεται τώρα κάτω από τον Θόλο του Βράχου, είναι ο τόπος που υπήρχε ο Ναός του Σολομώντα με τα Άγια των Αγίων.

Μέχρι τώρα, η κρατούσα παράδοση στους εβραϊκούς κύκλους ήταν ότι έπρεπε να καταστραφεί ο Θόλος του Βράχου, προκειμένου να κατασκευαστεί ο τρίτος και τελευταίος ιουδαϊκός ναός.

Ωστόσο, σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε το 2007 στο Tehumin, μια εφημερίδα που ασχολείται με θέματα του Ιουδαϊκού Νόμου, ο Frankel, ένας νέος θεολόγος, παρουσίασε μια διαφορετική πρόταση.

Το κύριο επιχείρημα είναι ότι η Ιουδαϊκή θρησκεία υπογραμμίζει το ρόλο του «προφήτη» σχετικά με την ανοικοδόμηση του Ναού.

Ο προφήτης αυτός θα έχει κάποια υπερεξουσία, συμπεριλαμβανομένης της διακριτικής ευχέρειας να προσδιορίσει εκείνος την ακριβή τοποθεσία του Ναού, ανεξάρτητα από τις αποκλίνουσες εβραϊκές παραδόσεις.

Ο Frankel έχει υιοθετήσει το σενάριο ενός αυθεντικού προφήτη στον οποίο έχει δοθεί μία ιερή «αποκάλυψη» ότι ο Ναός θα πρέπει να ανοικοδομηθεί στην συγκεκριμένη ή σε άλλη τοποθεσία στο Όρος του Ναού, αλλά σε ειρηνική γειτνίαση με τον τέμενος και άλλους μουσουλμανικούς οίκους προσευχής, όπως το τέμενος al-Aksa και τους χριστιανικούς ναούς που βρίσκονται τριγύρω.

Ωστόσο, τόσο οι Μουσουλμάνοι όσο και κάποιοι Εβραίοι έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους στην πρωτοβουλία αυτή. Ο Σεΐχης Abdulla Nimar Darwish, ιδρυτής του Ισλαμικού Κινήματος στο Ισραήλ, είπε ότι είναι μάταιο να μιλάμε για το τι θα συμβεί όταν ο Mahdi, που αποτελεί τον «Μεσσία» για τους μουσουλμάνους, εμφανιστεί και αποκαλύψει τον εαυτό του.
"Γιατί να πάρουμε εμείς αυτήν την ευθύνη νααποφασίζουμε για τέτοια πράγματα"; δήλωσε ο Darwish σε τηλεφωνική συνέντευξη της εφημερίδας Jerusalem Post. "Ακόμη και οι Εβραίοι πιστεύουν ότι απαγορεύεται να ξαναχτίσουν το Ναό μέχρι να εμφανιστεί ο Μεσσίας. Γιατί λοιπόν να συζητάμε; Ο Mahdi θα αποφασίσει αν θα ξαναχτιστεί ή όχι ο Ναός. Και εάν εκείνος αποφασίσει τελικά ότι θα πρέπει να ξαναχτιστεί, τότε εγώ ο ίδιος θα βγω έξω και θα πάω στο Ιερό Όρος και θα βοηθήσω κουβαλώντας πέτρες", λέει ο Darwish, προειδοποιώντας μάλιστα ότι είναι ενάντιος σε κάθε προσπάθεια για το ξαναχτίσιμο του Ναού πριν από την έλευση του Mahdi. Όσο υπάρχει ακόμα και ένας μουσουλμάνος ζωντανός, κανένας Ιουδαϊκός Ναός δε θα βρεθεί στο Al-Haram Al-Sharif [το Ιερό Όρος]. Το status quo πρέπει να διατηρηθεί, διότι διαφορετικά θα υπάρξει αιματοχυσία".

Σε αντίθεση, ο Baruch Ben-Yosef, πρόεδρος του Κινήματος για την Επαναφορά του Ναού (Movement to Restore the Temple), κατέστησε σαφές ότι ο Ναός πρέπει να κατασκευαστεί, εκεί όπου βρίσκεται ο Θόλος του Βράχου σήμερα.

"Όποιος λέει ο,τιδήποτε άλλο απλά δεν ξέρει για τι μιλάει", είπε. "Ένας προφήτης δεν έχει τη δύναμη να αλλάξει το Νόμο, στον οποίο αναφέρεται ρητά η τοποθεσία του Ναού".
Ο Ben-Yosef επίσης απορρίπτει την ιδέα ότι η ανοικοδόμηση του Ναού πρέπει να γίνει από έναν προφήτη. "Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα Sanhedrin (το Συνέδριο, το οποίο και «δίκασε» τον Ιησού)", δήλωσε.

Το Σώμα των Ορθόδοξων Ραβίνων του Ισραήλ έχει αντιταχθεί στις προσπάθειες να ξαναχτιστεί ο Ναός, από τότε που το Όρος τέθηκε υπό ισραηλινό έλεγχο, το 1967. Επίσης, το Ύπατο Ραβινάτο εξέδωσε διάταγμα που απαγορεύει την είσοδο των Εβραίων στην περιοχή για την τέλεση διαφόρων τελετουργικών «καθαρισμού», σύμφωνα με τα ιουδαϊκά έθιμα.

Ωστόσο, αρκετές λαϊκές εβραικές οργανώσεις, όπως το Κίνημα για την Επαναφορά του Ναού (Movement to Restore the Temple) και ανυπότακτοι Ραβίνοι, συμπεριλαμβανομένου του ραββίνου Yisrael Ariel, επικεφαλής του Ινστιτούτου του Ναού (Temple Institute) στην Ιερουσαλήμ και ηγετικού μέλους του αναβιωμένου Sanhedrin, το οποίο καθοδηγείται από τον ραββίνο Adin Steinsaltz, έχουν ζητήσει να προχωρήσουν οι διαδικασίες για να ξαναγίνουν θυσίες στο Όρος και να ανοικοδομηθεί ο Ναός.

Σημειώνεται ότι ο ραββίνος Ariel Yisrael, ιδρυτής του Ινστιτούτου του Ναού (The Temple Institute) δεν είναι κάποιος ασήμαντος, γραφικός ή απλά «αντιδραστικός» ραβίνος, όπως θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει από το άρθρο. Στον Yisrael απονεμήθηκε πέρσι, από το Ισραηλινό Υπουργείο Παιδείας το "Βραβείο του Ιουδαϊκού Πολιτισμού". Η απονομή έγινε στις 23 Οκτωβρίου 2008, στο Yad Sarah House στην Ιερουσαλήμ.

Ο ραββίνος Yisrael Ariel υπήρξε αλεξιπτωτιστής του "πολέμου των 6 ημερών" και ίδρυσε το Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Οικοδόμηση του Ναού (Institute for Research and Building the Temple), πιο γνωστό ως το Ινστιτούτο του Ναού (Temple Institute), περίπου πριν από 20 χρόνια.

Το Ινστιτούτο έχει ήδη κατασκευάσει με γνήσια υλικά (όπως αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη) αυθεντικά αντικείμενα για την λειτουργία του τρίτου Ναού, προκειμένου όλα να είναι έτοιμα όταν θα κατασκευαστεί ο "Τρίτος Ναός".

Οι συνεχιζόμενες ανασκαφές από την αρχαιολογική υπηρεσία του Ισραήλ κάτω από το τέμενος al-Aqsa έχουν προκαλέσει πολλές ανησυχίες για την ακεραιότητα του ιστορικού χώρου, αλλά και γι αυτή της γύρω περιοχής, όπου το Ισραήλ σκάβει συνεχώς σήραγγες από το 1967. Οι ανασκαφές απειλούν το τέμενος al-Aqsa και τον Θόλο του Βράχου και αποτελούν κατάφωρη παραβίαση της ιερότητας των ιερών χώρων. Σύμφωνα με τους Παλαιστίνιους, οι ανασκαφές που συνεχίζονται ανελλιπώς απειλούν τα ιστορικά μνημεία, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για την κατεδάφισή τους και παραβιάζουν τις συνθήκες της Χάγης και της Γενεύης, καθώς και τα ψηφίσματα της UNESCO για τους προστατευόμενους ιστορικούς χώρους.

Από τότε που το Ισραήλ κατέλαβε την Παλιά Πόλη της Al-Quds το 1967, οι ανασκαφές έχουν πυροδοτήσει διαδηλώσεις και αντιρρήσεις στον μουσουλμανικό κόσμο.

Μάλιστα, σύμφωνα με τους Παλαιστίνιους μουσουλμάνους, οι ανασκαφές που συνεχίζονται εδώ και πάνω από 40 χρόνια, έχουν ως κύριο και αποκλειστικό στόχο να υπονομεύσουν κυριολεκτικά και να καταστρέψουν το τέμενος al-Aqsa, προκειμένου να διευκολυνθεί η εκπλήρωση της εβραϊκής προφητείας για την ανοικοδόμηση του ναού στον ίδιο χώρο όπου οικοδομήθηκε το τέμενος. Οι Ισραηλινοί προβάλλουν ως δικαιολογία ένα απόσπασμα από τον Προφήτη Ιεζεκιήλ και αξιώνουν ότι θα πρέπει να ισοπεδωθεί έκταση 50,000 τετραγωνικών μέτρων, προκειμένου να χτιστεί ο «Τρίτος Ναός».

Σύμφωνα με την ιουδαϊκή θρησκεία, ένα χαρακτηριστικό του Μεσσία, είναι ότι θα φέρει την «παγκόσμια ειρήνη»… Θα είναι, όπως λένε, ένας ηγέτης που όμοιό του δεν γνώρισε το ανθρώπινο γένος. Κάτω από την καθοδήγησή του θα εμπνεύσει ολόκληρο τον κόσμο να αλλάξει πορεία.

Για τους χριστιανούς, ωστόσο, η ανοικοδόμηση του «Τρίτου Ναού» θα γίνει από τον «Άνθρωπο της Αμαρτίας», τον επερχόμενο Παγκόσμιο Κυβερνήτη: τον Αντίχριστο.




Η κοινωνική έκρηξη στην Ελλάδα είναι απολύτως αναμενόμενη μέσα από τα μέτρα που φοβάται να ανακοινώσει η κυβέρνηση Σαμαρά. Κανένας όμως δεν περίμενε πως κάποιος πολιτικός θα ανακοίνωνε επικείμενη έκρηξη των λαθρομεταναστών και συγκρούσεις τους με Έλληνες. Αν και θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί ως προς την «ποιότητα» της συγκεκριμένης «ανακοίνωσης» από το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νίκο Βούτση, δεν μπορούμε να μην ασχοληθούμε με την δήλωση αυτή καθεαυτή, αλλά και με τα όσα το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είπε στην τηλεοπτική εκπομπή, κατά τη διάρκεια της οποίας απείλησε εμμέσως -πλην σαφώς- την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών.


Παρατηρώντας τα λεγόμενα του κ. Βούτση (και χωρίς να θέλουμε να θυμηθούμε την σχέση του γιού του με τον αντεξουσιαστικό χώρο και ληστείες τραπεζών), δεν μπορούμε να μην εστιάσουμε στην ευθεία απειλή που εκτοξεύθηκε με τόση μεγάλη άνεση και με την δικαιολογία ότι γίνονται επιθέσεις κατά (λαθρο)μεταναστών από αγνώστους, τους οποίους σύσσωμος ο ΣΥΡΙΖΑ τοποθετεί στον ακροδεξιό χώρο.

Προφανώς ο κ. Βούτσης αγνοεί την σοβαρότητα της «ανακοίνωσης» που έκανε, αλλά και την σοβαρότητα την κάλυψης που παρείχε στους (λαθρο)μετανάστες ο πολιτικός χώρος στον οποίο φιλοξενείται ο συγκεκριμένος πολιτικός.

Προφανώς ο κ. Βούτσης αγνοεί πως δεν είναι δυνατόν να ανακοινώνει επικείμενη επίθεση κατά του γηγενούς πληθυσμού της χώρας, επικαλούμενος φήμες ή κάποιον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο (την ακροδεξιά).

Προφανώς ο κ. Βούτσης δεν έχει απόλυτη συναίσθηση της –πιθανότατα- πολιτικής αιτιολόγησης που προσφέρει στην (παρανόμως κινούμενη) κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, του Βαγγέλη Βενιζέλου και του Φώτη Κουβέλη, η οποία με πρόφαση τις συγκεκριμένες δηλώσεις του κ. Βούτση μπορεί να αυξήσει σε πρωτοφανή βαθμό τα αστυνομικά μέτρα εις βάρος των Ελλήνων πολιτών (αλλά και των λαθρομεταναστών).

Προφανώς ο κ. Βούτσης δεν έχει κατανοήσει πως μία τόσο σημαντική πληροφορία θα έπρεπε να την καταθέσει προσωπικά (και όχι μέσω της τηλεόρασης) στον αρμόδιο εισαγγελέα ή στις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες ασφάλειας.

Προφανώς ο κ. Βούτσης έχει ένα πλήθος πληροφοριών από συγκεκριμένους χώρους (των λαθρομεταναστών ή άλλους…) και θα έπρεπε να αναφέρει λεπτομερώς και με την ύψιστη εχεμύθεια όλες αυτές τις πληροφορίες, προκειμένου να συλληφθούν όσοι σχεδιάζουν επιθέσεις κατά του Ελληνικού πληθυσμού, αλλά και όσοι έχουν σχέσεις με τους συγκεκριμένους «εγκεφάλους».

Επειδή, λοιπόν, ο κ. Βούτσης κάθε άλλο παρά λογικά ενήργησε, η «ανακοίνωσή» του μοιάζει περισσότερο με απειλή του ιδίου απέναντι στον γηγενή πληθυσμό της Ελλάδας, ενώ δρα και ως καταλύτης για πιθανές ακραίες κινήσεις που είναι πάρα πολύ πιθανόν πως θα υπάρξουν από «πυρήνες» (είναι γνωστό πως στην τρομοκρατία υπάρχουν πυρήνες ανεξάρτητοι και πολύ προσεκτικά συνδεόμενοι μεταξύ τους) που θα επιχειρήσουν να τρομοκρατήσουν παντί τρόπω τους Έλληνες, για να «περάσουν το μήνυμα» περί αντίδρασης στην κακοποίηση των (λαθρο)μεταναστών.

Μάλλον ο κ. Βούτσης θα έπρεπε να οδηγηθεί άμεσα στον αρμόδιο εισαγγελέα και να ανακριθεί επισταμένως (ανεξαρτήτως του πολιτικού του ρόλου) για να παραδώσει όλες τις σχετικές πληροφορίες και πρόσωπα που γνωρίζει, ειδάλλως θα πρέπει να κατηγορηθεί για απόπειρα τρομοκράτησης της Ελληνικής κοινωνίας, για την δημιουργία κλίματος πολιτικής ανωμαλίας, καθώς και για συνεργασία με τρομοκρατικές ομάδες (πιθανότατα λαθρομεταναστών και όχι μόνο) για την δημιουργία ανώμαλων και άκρως επικίνδυνων καταστάσεων για το πολίτευμα, τους πολίτες και την χώρα.

Εάν ο κ. Βούτσης δεν κληθεί στο αμέσως επόμενο 24ωρο να παραδώσει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες όλα όσα γνωρίζει σχετικά με όλα όσα «ανακοίνωσε», τότε θα έχουμε την απόδειξη συνεργασία του κ. Βούτση με κέντρα που επιθυμούν την αύξηση της αστυνόμευσης και την επιβολή μίας έμμεσης δικτατορίας, υπό τον «φόβο» κάποιας (αδιόρατης) αιματοχυσίας…



Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Διαβάστε επίσης: Γιατί συνεχίζουν να έρχονται οι λαθρομετανάστες σε μία χώρα που καταστρέφεται;



Γράφει ο Μάνος Ηλιάδης
Περιοδικό "Επίκαιρα"


Στο πρόσφατο βιβλίο του Η μυστική δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η σύγχρονη ΜΙΤ ο συντάκτης του παρόντος είχε εκφράσει την άποψη ότι η τουρκική απειλή, χωρίς να παύσει ποτέ να εκφράζεται στο στρατιωτικό τομέα, όπως αποδεικνύεται από πλήθος στοιχείων, παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια μια διαφοροποίηση, με την παράλληλη εφαρμογή της στρατηγικής της απειλής χρήσεως βίας εναντίον της χώρας μας και της στρατηγικής της ήπιας ισχύος. Όπως τεκμηριώνεται στο παραπάνω βιβλίο, κεντρικά στοιχεία της νέας στρατηγικής, η οποία επετάθη τα τελευταία λίγα χρόνια και προσλαμβάνει ιδιαίτερη δυναμική μετά την είσοδο της Ελλάδας στην παρούσα κρίση, είναι η πολιτιστική διείσδυση, η οικονομική διείσδυση και η θρησκευτική διείσδυση.

Τον τελευταίο καιρό, η νέα αυτή στρατηγική φαίνεται να επικεντρώνεται σε αυτό το οποίο στο σύγχρονο ψυχολογικό πόλεμο αποκαλείται «ο αγώνας για την καρδιά και το μυαλό» του αντιπάλου, η υπονόμευση, δηλαδή, της θελήσεως του αντιπάλου να αντισταθεί και ο επηρεασμός του θυμικού του κατά τρόπο φιλικά διακείμενο προς τον ασκούντα τη στρατηγική διεισδύσεως και κυριαρχίας επί του αντιπάλου του χωρίς πόλεμο. Πρόκειται, δηλαδή, για μια στοχευμένη προσπάθεια τροποποιήσεως της αναλήψεως του αντιπάλου για την πραγματικότητα που θυμίζει τη γνωστή από την αρχαιότητα ρήση «ου τα πράγματα αλλά η των πραγμάτων δόξα [Σ.Σ: γνώμη] κινεί τον άνθρωπο».

Σύμφωνα με τον αποστάτη της ΚGB Yuri Besmenov -εκ των πλέον εμπείρων στελεχών της εν λόγω σοβιετικής υπηρεσίας, που έδινε διαλέξεις στις ΗΠΑ για θέματα πλύσεως εγκεφάλου και προπαγάνδας-, το πρώτο στάδιο προς την κατεύθυνση αυτή είναι αυτό της ηθικής αποδομήσεως και των παραδοσιακών αξιών του αντιπάλου (demoralization), που διαρκεί δεκαπέντε με είκοσι χρόνια. Όσος δηλαδή, είναι ο χρόνος που απαιτείται για τη διαμόρφωση μιας γενιάς με την Παιδεία μέσω της εκθέσεως του στην εχθρική ή κατευθυνόμενη ξένη «ιδεολογία». Το φαινόμενο αυτό υλοποιείται κυρίως μέσω του προσεταιρισμού ακαδημαϊκών, με σκοπό τον επηρεασμό της διδασκαλίας τους κατά τρόπο πρόσφορο για τους σκοπούς του ασκούντος την εν λόγω πολιτική.

Η άποψη ότι η τουρκική πλευρά επιδιώκει να διεισδύσει στο χώρο των ακαδημαϊκών και να δημιουργήσει φιλικό διακείμενο προς τις θέσεις της Τουρκίας καθηγητικό κατεστημένο είναι κυρίαρχη στο χώρο των καθηγητών των ΑΕΙ. Πρώτος διδάξας στη συγκεκριμένη θέση ήταν ο αείμνηστος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής, μακράν ο καλύτερος και βαθύτερος γνώστης της Τουρκίας, ο οποίος έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για την απειλή αλώσεως των ελληνικών πανεπιστημίων και ιδίως των εδρών Ιστορίας ήδη από τη δεκαετία του ΄90. Σημειώνεται ότι Έλληνες καθηγητές, γνωστοί για τη χαρακτηριστική προσέγγισή τους με τις τουρκικές θέσεις, δεν είναι άγνωστοι στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών…

Η ελληνοτουρκική επιτροπή για την άμβλυνση των ιστορικών αναφορών στα βιβλία της Ιστορίας (βλέπε την κατάπτυστη διατύπωση περί «συνωστισμού» στην προκυμαία της Σμύρνης) ήταν μία ακόμη διάσταση της προσπάθειας ελέγχου της Παιδείας. Στο ίδιο πλαίσιο τοποθετείται και η προ ολίγων ημερών έντονη διαμαρτυρία της περιβόητης Συμβουλευτικής Επιτροπής της Μειονότητας και του υποτιθέμενου «Έλληνα» βουλευτή Χατζηοσμάν -η παρουσία του οποίου στη Βουλή, όπως και των άλλων ομόδοξων του, αποτελεί όνειδος για τα κόμματά τους- όταν έγινε γνωστή η –κατά στοιχειώδη τρόπο- επανόρθωση της ασχήμιας του βιβλίου Ιστορίας της Έκτης Δημοτικού.

Προσέγγιση και δημοσιογράφων

Η προσπάθεια προσεγγίσεως έγκυρων Ελλήνων δημοσιογράφων-διαμορφωτών γνώμης είναι επίσης μία πάγια τακτική των Τούρκων, η οποία τον τελευταίο καιρό επιτείνεται. Πρόκειται για μια έμμεση προσπάθεια επηρεασμού των απόψεών τους μέσω προσκλήσεων σε συνεντεύξεις, ποντάροντας ότι λόγω «συναδελφικότητας», ευγένειας και κατάλληλης συμπεριφοράς και ερωτήσεων, οι Έλληνες δημοσιογράφοι θα «στρογγυλέψουν» τις θέσεις τους.

Στην ίδια κατεύθυνση έχει επισημανθεί πρόσφατα προσπάθεια ελέγχου των ελληνικής καταγωγής ανταποκριτών των τουρκικών ΜΜΕ, όπως και -κυρίως, μάλιστα – προσπάθεια μετοχικής διεισδύσεως σε ελληνικά ΜΜΕ. Οι σχετικές πληροφορίες επί του θέματος αναφέρουν ότι η προσπάθεια αυτή αναμένεται να ενταθεί καθώς τα περισσότερα από τα Μέσα αυτά αντιμετωπίζουν έντονα οικονομικά προβλήματα. Σημειώνεται ότι προ καιρού επισημάνθηκε από τις ελληνικές υπηρεσίες προσπάθεια εξαγοράς ελληνικού τηλεοπτικού σταθμού από τον Τούρκο υπήκοο Νετζίπ Βαρόλ, μέτοχο της τουρκικής εταιρείας ΜΕGΑ S.Α με έδρα τη Σμύρνη, μέσω της γερμανικής μητρικής της εταιρείας ΜΕGΑ Satellitenfersehen, προς απόκρυψη της τουρκικής ταυτότητας του πραγματικού αγοραστού.

Από τα πλέον σημαντικά μέσα της τουρκικής πολιτιστικής διεισδύσεως στην Ελλάδα είναι και οι γνωστές δακρύβρεχτες τουρκικές τηλεοπτικές σειρές που θυμίζουν τα μελό της δικής μας Μάρθας Βούρτση της δεκαετίας του ’50, που έχουν πλημμυρίσει τους ελληνικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, με ποσοστά τηλεθεάσεως που άρχισαν ήδη να αποδίδουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Σκοπός τους η εξοικείωση της ελληνικής κοινής γνώμης με το μέχρι χθες «μισητό αντίπαλο», ο οποίος εμφανίζεται ωραιοποιημένος και κατά τρόπο που πείθει ότι δεν διαφέρει σε τίποτε από εμάς. Σημειώνεται ότι την περασμένη εβδομάδα ολοκληρώθηκαν στη Λέρο τα γυρίσματα μιας ακό μη τουρκικής τηλεοπτικής σειράς ειδικώς φτιαγμένη για το ελληνικό κοινό, με τίτλο «Έρωτας στο Αιγαίο» [Σ.Σ: υποθέτουμε ότι ο άνδρας θα είναι, βέβαια, Τούρκος…].

Η Ελληνοτουρκική συμφωνία που προέβλεπε μεταξύ άλλων συνεργασία “για την παρουσίαση της ιστορίας, της γεωγραφίας και του πολιτισμού ιδιαίτερα στα σχολικά βιβλία” όπως δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ/27-06-2001.

Πολιτιστικός ιμπεριαλισμός

Στη σφαίρα των διεθνών σχέσεων, το φαινόμενο είναι γνωστό ως «πολιτιστικός ιμπεριαλισμός», ο οποίος σε αντίθεση με το γνωστό ιμπεριαλισμό, που συνεπάγεται επιθετική συμπεριφορά, θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως συγκεκαλυμμένη πτυχή μιας ιμπεριαλιστικής πολιτικής ή ως «δευτερεύουσα επίθεση», η οποία απορρέει από μια πολιτική, άμεσος στόχος της οποίας δεν είναι η πολιτιστική σφαίρα. Κατά τον Thomas Guback (Πολιτιστικός Ιμπεριαλισμός – Παρατηρήσεις πάνω στον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, εκδόσεις Ηρόδοτος, 1987), ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός ερμηνεύεται ως η σκόπιμα δημιουργημένη από μια επεκτατική δύναμη κυριαρχία στην πολιτιστική σφαίρα, που πραγματοποιείται -χωρίς να εξαντλείται- με τη χειραγώγηση των πολιτιστικών προϊόντων (ταινίες τηλεοπτικά προγράμματα, εικονογραφημένα περιοδικά κ.λπ.), με στόχο τη δημιουργία και διατήρηση, για μια σειρά από λόγους της ηγεμονίας σε ένα ξένο κράτος.

Η σοβαρότητα αυτού του τύπου επεκτατικής πολιτικής συνεχίζει ο Guback, συχνά συγκαλύπτεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα αναψυχής και «φυγής» δεδομένου ότι οι ταινίες κ.λπ. είναι ακίνδυνες σε σχέση με τους πολέμους κ.λπ. Κατά τον ίδιο, ο (απλός) ιμπεριαλισμός θεωρείται σαν κυβερνητική πολιτική γραμμή, η οποία εφαρμόζεται από κρατικούς υπαλλήλους, ένοπλες δυνάμεις ή πράκτορες, ενώ οι ιμπεριαλιστικές μέθοδοι που ενεργοποιούνται στο πολιτιστικό επίπεδο από κράτη με οικονομία της αγοράς έχουν το αποκλειστικό χαρακτηριστικό να αναπτύσσονται κυρίως από ιδιωτικές επιχειρήσεις, κάτι που τείνει να δημιουργήσει την εντύπωση ότι πρόκειται για μια πρακτική ανεξάρτητη από κυβερνήσεις. Αλλά, καταλήγει, όπως ο παραδοσιακός ιμπεριαλισμός, όσο και να φαίνεται πολιτικός δεν διαχωρίζεται από μία θεμελιώδη οικονομική διάσταση, έτσι και ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός δεν μπορεί να διαχωριστεί από κυβερνητικές εγγυήσεις που παρέχονται για μία σειρά από λόγους.

Αυτό που αγνοείται στη χώρα μας είναι το γεγονός ότι οι ταινίες και τα τηλεοπτικά προϊόντα δεν είναι μόνο όργανα «εισβολής» υπό την έννοια που προανεφέρθη, αλλά και πως λόγω της ίδιας της φύσεως τους είναι φορείς ιδεολογίας και αξιών που επιδιώκουν τη διαμόρφωση συνειδήσεως. Τούτο δε, όπως επεσήμανε προ ετών ο καθηγητής Γιάγκος Ανδρεάδης η διείσδυση δηλαδή αυτή, γίνεται ακριβώς σ’ εκείνο τον τομέα όπου είναι λιγότερο ορατή και μοιάζει πιο ακίνδυνη: στον τομέα του πολιτισμού, όπου τα τραύματα σε ένα λαό είναι τόσο βαθύτερα όσο πιο δύσκολα γίνονται αντιληπτά.

Το θέμα μεγάλο, όμως, όπως κι αυτό της συντηρήσεως των οθωμανικών μνημείων στην Ελλάδα που αναφέραμε στο προπροηγούμενο τεύχος γι’ αυτό και θα επανέλθουμε.






Στην αρχή της εξέγερσης κατά του Μπασάρ αλ Ασαντ στη Συρία, οι Κούρδοι της χώρας παρέμεναν στο περιθώριο τηρώντας μια στάση από ουδέτερη ως θετική προς το καθεστώς. Τους τελευταίους μήνες όμως, όταν συνειδητοποίησαν ότι οι μέρες του σύρου προέδρου είναι μετρημένες, άρχισαν να παίζουν τα χαρτιά τους με τρόπο ώστε να κατοχυρώσουν τη θέση τους στη μετά Ασαντ εποχή. Αυτό προκαλεί μεγάλη ανησυχία στην Τουρκία, η οποία φοβάται ότι αν οι Κούρδοι της Βόρειας Συρίας πετύχουν ένα καθεστώς αυτονομίας, θα ανοίξουν την όρεξη στους Κούρδους της Νοτιοανατολικής Τουρκίας να τους μιμηθούν. Ακόμη χειρότερο σενάριο για την Αγκυρα είναι η πιθανότητα οι Κούρδοι της Συρίας να ενωθούν με τους Κούρδους του ήδη αυτόνομου Βορείου Ιράκ, βάζοντας τις βάσεις για τον σχηματισμό ενός ευρύτερου «Μεγάλου Κουρδιστάν».

Την αρχική ώθηση για αυτονομία των Κούρδων της Συρίας την έδωσε ο ίδιος ο Ασαντ: ενοχλημένος από την αλλαγή στάσης της Τουρκίας - η οποία ξεκίνησε ως σύμμαχός του αλλά σύντομα άρχισε να υποστηρίζει την αντιπολίτευση και στη συνέχεια να την εξοπλίζει -, ο σύρος πρόεδρος απέσυρε πρόσφατα τις δυνάμεις του από τα συροτουρκικά σύνορα παραδίδοντας την περιοχή στο ΡΚΚ και στο «αδελφό» Κόμμα Δημοκρατικής Ενωσης της Συρίας.

Σήμερα το ΡΚΚ ελέγχει πέντε πόλεις στα συροτουρκικά σύνορα, όπου λέγεται ότι η σημαία του κυματίζει στα κυβερνητικά κτίρια. Η Δαμασκός δεν έχει κανέναν έλεγχο στην περιοχή ούτε ενδιαφέρεται να τον ανακτήσει, γιατί είναι επικεντρωμένη στην επιβίωση του καθεστώτος και στις μάχες στο Χαλέπι και στην πρωτεύουσα.

Το ιδανικό σενάριο για την Τουρκία θα ήταν το κουρδικό ζήτημα της Συρίας να λυθεί με τρόπο παρόμοιο με εκείνο της Τουρκίας, δηλαδή οι σύροι Κούρδοι να συμμετέχουν στη διακυβέρνηση της χώρας (μετά την ανατροπή του Ασαντ) μόνο ως επικεφαλής των τοπικών αρχών, βουλευτές και υπουργοί.

Ωστόσο οι Κούρδοι της Συρίας, που σχημάτισαν πρόσφατα το Κουρδικό Εθνικό Συμβούλιο δίπλα στο Συριακό Εθνικό Συμβούλιο της εξόριστης αντιπολίτευσης, απορρίπτουν το τουρκικό σενάριο. Το δικό τους πρότυπο δεν είναι η Νοτιοανατολική Τουρκία αλλά οι Κούρδοι του Βορείου Ιράκ, οι οποίοι από τις αρχές της δεκαετίας του '90 απολαμβάνουν ένα καθεστώς αυτονομίας, με τις ευλογίες των Αμερικανών, και σήμερα προβάλλουν αξιώσεις για ανεξαρτησία από την κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης.

Οι Κούρδοι της Συρίας επιθυμούν τα δικαιώματά τους να κατοχυρωθούν στο νέο σύνταγμα που θα αποκτήσει η χώρα μετά την ανατροπή του Ασαντ και η περιοχή τους, στη Βόρεια Συρία, να απολαμβάνει μεγάλο καθεστώς αυτονομίας από τη Δαμασκό. Δίνουν τεράστια έμφαση στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσής τους εντός μιας νέας, αποκεντρωμένης δομής στη Συρία.

Ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσπαθεί να ενισχύσει τα πιο μετριοπαθή στοιχεία του Κουρδικού Εθνικού Συμβουλίου στη Συρία προκειμένου να περιορίσει την επιρροή του ΡΚΚ στη γειτονική χώρα. Παράλληλα προσπαθεί να πείσει τον Μασούντ Μπαρζανί, επικεφαλής της αυτόνομης Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ, ο οποίος ενεργεί σαν ο άτυπος αρχηγός των Κούρδων της ευρύτερης περιοχής, να ασκήσει όλη την επιρροή του για να αποφευχθεί το χειρότερο σενάριο για την Τουρκία: αντί για μια κουρδική οντότητα στη Συρία, να προκύψει μια οντότητα ελεγχόμενη από το ΡΚΚ.

Ο Μπαρζανί έχει καλές σχέσεις με την Αγκυρα, αφότου τη βοήθησε να πατάξει τους κούρδους αντάρτες που εξαπέλυαν επιθέσεις στη Νοτιοανατολική Τουρκία από την ασφάλεια του Βορείου Ιράκ. Σήμερα οι σχέσεις αυτές έχουν επεκταθεί και στον προσοδοφόρο ενεργειακό τομέα. Η Τουρκία όμως δεν εμπιστεύεται τον Μπαρζανί και φροντίζει να κραδαίνει τα χαρτιά που έχει στα χέρια της: ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να κλίνει προς την κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης «πουλώντας» τους Κούρδους του Βορείου Ιράκ. Επιπλέον, το κόμμα του Ερντογάν άρχισε να καλλιεργεί σχέσεις με το συριακό παρακλάδι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ώστε να μπορεί να εκβιάσει τους Κούρδους της Συρίας στη μετά Ασαντ εποχή.

Και ενώ η Αγκυρα κρατάει την αναπνοή της για το ποιος θα ελέγχει τελικά τις κουρδικές περιοχές της Βόρειας Συρίας, ο Ερντογάν τονίζει ότι ο τουρκικός στρατός «έχει το δικαίωμα» να επέμβει στη γειτονική χώρα σε περίπτωση που το ΡΚΚ βρει εκεί ένα ασφαλές καταφύγιο ή οι σύροι Κούρδοι αρχίσουν να επιδιώκουν ανεξαρτησία.

Πετρέλαιο, το απόλυτο «μυστικό όπλο»

Αν το αυτόνομο κουρδικό Βόρειο Ιράκ κερδίσει την ανεξαρτησία του, θα την οφείλει στις «επτά αδελφές»

Αν το αυτόνομο κουρδικό Βόρειο Ιράκ κατορθώσει να κερδίσει την ανεξαρτησία του, θα είναι το πρώτο κράτος στην Ιστορία που θα έχει σχηματιστεί χάρη στις πετρελαϊκές εταιρείες. Ηδη τέσσερις πετρελαϊκοί κολοσσοί αποφάσισαν να παρακάμψουν την κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης - εξοργίζοντάς την - και να υπογράψουν απευθείας συμφωνία με τους Κούρδους του Ιράκ για την εκμετάλλευση των πετρελαίων τους.

«Το θέμα είναι πολύ περίπλοκο» λέει μιλώντας στο «Βήμα» ο Μπουλέντ Αλιριζά, διευθυντής του προγράμματος για την Τουρκία στο Center for Strategic and International Studies (CSIS - Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών), μια από τις κορυφαίες δεξαμενές σκέψης της Ουάσιγκτον. «Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (σ.σ.: όπως ονομάζεται η αυτόνομη διοίκηση του Βoρείου Ιράκ), αλλά όταν ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου επισκέφθηκε πρόσφατα την πρωτεύουσα Αρμπίλ, συνυπέγραψε δήλωση με τον ηγέτη της περιφερειακής κυβέρνησης Μασούντ Μπαρζανί. Ηταν η πρώτη φορά που τούρκος αξιωματούχος έβαλε το όνομά του δίπλα σε εκείνο του Μπαρζανί».

Αν και η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει την περιφερειακή κυβέρνηση (επειδή περιέχει τον απαγορευμένο όρο «Κουρδιστάν»), «οι επαφές μεταξύ τους είναι πυκνές», συνεχίζει ο κ. Αλιριζά. Ενδεικτικό είναι ότι η πλειονότητα των εμπορικών συναλλαγών της Τουρκίας με το Ιράκ πραγματοποιείται με το Βόρειο Ιράκ. «Παράλληλα με τις συνομιλίες μεταξύ Αγκυρας και Αρμπίλ, τουρκικές εταιρείες βρίσκονται σε συνομιλίες με την κυβέρνηση του Βορείου Ιράκ σχετικά με τη μεταφορά του βορειοϊρακινού πετρελαίου. Αυτό μεταφερόταν προς τη Δύση μέσω του εθνικού ιρακινού αγωγού, αλλά από τον Απρίλιο διακόπηκε η ροή επειδή η Βαγδάτη δεν πλήρωνε το Αρμπίλ».

Ο ειδικός αυτός στα ενεργειακά της περιοχής εξηγεί τη στάση της Βαγδάτης με τρεις λόγους: «Πρώτον, δεν υπάρχει νομοθεσία για τους υδρογονάνθρακες. Δεύτερον, οι Κούρδοι υποστηρίζουν τους σουνίτες του Ιράκ εκνευρίζοντας τη σιιτική πλειοψηφία της χώρας. Και, τρίτον, οι Ιρακινοί υποψιάζονται ότι οι Κούρδοι μεταχειρίζονται το πετρέλαιο για να πετύχουν την ανεξαρτησία τους».

«Οι Κούρδοι ελπίζουν ότι, μέσω της Τουρκίας, θα μπορέσουν να στείλουν το πετρέλαιό τους στην Ευρώπη παρακάμπτοντας τη Βαγδάτη» που προσπαθεί να διατηρήσει αυστηρό έλεγχο πάνω στα πετρέλαια όλης της χώρας. «Προς το παρόν δεν υπάρχει συμφωνία για το θέμα αυτό. Ωστόσο, αν το Βόρειο Ιράκ αρχίσει να παράγει περισσότερο πετρέλαιο, θα αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει τον τουρκικό αγωγό».

Σχετικά με τη στάση των ΗΠΑ, ο κ. Αλιριζά λέει: «Η αμερικανική κυβέρνηση γενικώς προτιμά τις πετρελαϊκές συμφωνίες που έχουν τις ευλογίες της Βαγδάτης. Αλλά η Ουάσιγκτον δεν αναμειγνύεται με ό,τι κάνουν οι πετρελαϊκές εταιρείες. Η μεταφορά μέσω της Τουρκίας παρακάμπτοντας τη Βαγδάτη δεν έχει ακόμη επισημοποιηθεί, όμως εταιρείες όπως η Exxon και η Chevron πρέπει να είναι βέβαιες ότι θα μπορούν να βγάλουν το πετρέλαιο έξω από το Βόρειο Ιράκ».

Η πετρελαϊκή ανεξαρτησία από τη Βαγδάτη θα οδηγήσει και στην πολιτική ανεξαρτησία του Βορείου Ιράκ; «Το ζήτημα περιπλέκεται λόγω της Συρίας. Στην Τουρκία εγείρονται πολλά ερωτήματα σχετικά με τον Μπαρζανί. Υπάρχουν υποψίες ότι παίζει διπλό παιχνίδι - και με την Τουρκία και με το ΡΚΚ -, γι' αυτό έστειλε μαχητές του ΡΚΚ στη Συρία. Αυτό βάζει ένα μεγάλο ερωτηματικό στη βιωσιμότητα της τουρκικής ανάμειξης στη μεταφορά του πετρελαίου του Βορείου Ιράκ».

«Δεν νομίζω πως μπορούμε να υποθέσουμε ότι επειδή η Τουρκία έχει προχωρήσει ως εδώ, θα διευκολύνει τη μεταφορά του βορειοϊρακινού πετρελαίου προς τις δυτικές αγορές. Η Αγκυρα δεν έχει λάβει ακόμη την απόφασή της. Ούτε και η Ουάσιγκτον» λέει. Προσθέτει ότι ο Μπαράκ Ομπάμα υποστηρίζει την κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης επειδή επιθυμεί σταθερότητα αλλά η Ουάσιγκτον είναι και φίλα προσκείμενη προς τους Κούρδους από τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, στις αρχές της δεκαετίας του '90.

Τελικά βρισκόμαστε στην απαρχή της δημιουργίας του «Ευρύτερου Κουρδιστάν»; «Δεν υπάρχει ομοφωνία ανάμεσα στο Ιράν, στο Ιράκ, στη Συρία και στην Τουρκία για το τι πρέπει να γίνει με τους Κούρδους. Αν τα σύνορα αρχίσουν να αλλάζουν, ίσως. Αλλά προς το παρόν, όχι» καταλήγει ο κ. Αλιριζά.

Αρμενία - Όνειρα για αλλαγή συνόρων

Την ώρα που η ευρύτερη περιοχή βρίσκεται σε αναταραχή λόγω Συρίας και, κατά προέκταση, λόγω των Κούρδων, η Αρμενία περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να κάνει και αυτή την κίνησή της. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, οι Αρμένιοι ασφυκτιούν ανάμεσα στα βουνά όπου είναι περιορισμένη η χώρα και αναπολούν τα δυτικά σύνορα που είχε σχεδιάσει γι' αυτούς ο αμερικανός πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον το 1920 στη Συνθήκη των Σεβρών. Τα σύνορα αυτά έδιναν στην Αρμενία διέξοδο προς τη Μαύρη Θάλασσα, χαρίζοντάς της ένα κομμάτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Συνθήκη της Λωζάννης όμως, που υπογράφηκε το 1923 ακυρώνοντας εκείνη των Σεβρών, όρισε τα σημερινά σύνορα της Τουρκίας, αποκλείοντας την πρόσβαση της Αρμενίας στη θάλασσα.





Και όμως, οι λαθρομετανάστες συνεχίζουν να εισρέουν στην Ελλάδα, χωρίς να μειώνουν καν τον μέσο μηνιαίο αριθμό εισόδου τους!!! Τι συμβαίνει και η Ελλάδα έχει γίνει το «μέλι» που έλκει εκατοντάδες λαθρομετανάστες χιλιάδες οι οποίοι ετησίως αποπειρώνται (πάντα επιτυχώς) και εισέρχονται στην χώρα;

Πριν από ένα ή δύο χρόνια, η Ελλάδα ήταν -ακόμη- μία χώρα παράδεισος, η οποία τραβούσε το ενδιαφέρον όλων εκείνων των «κατατρεγμένων» από την Αφρική και την Ασία, οι οποίοι έβλεπαν στην πατρίδα μας την μεγάλη ευκαιρία να διεκδικήσουν ένα δικαίωμα για μία καλύτερη ζωή. Οι εντός (ή και εκτός της Ελλάδας) ΜΚΟ που ασχολούνται με τα «ανθρώπινα δικαιώματα» είχαν εργαστεί επί σειρά πολλών ετών, προλειαίνοντας το έδαφος για την υποδοχή των λαθρομεταναστών αλλά και για την ανοχή (κυρίως από κυβερνητικής άποψης) των δραστηριοτήτων τους εντός της Ελληνικής Επικράτειας.

Όμως, η Ελλάδα των ευκαιριών, η χώρα «παράδεισος», ο τόπος προορισμού που έδινε ιθαγένεια (και όχι απλά υπηκοότητα), δεν είναι πλέον σε θέση να φιλοξενήσει ούτε έναν λαθρομετανάστη. Οι υπάρχοντες επείγεται να αποχωρήσουν, αφού επιβαρύνουν πολλαπλώς την οικονομία και την κοινωνία (δημιουργώντας κυκλώματα παραοικονομίας, κυκλώματα εγκληματικότητας, αλλά και εξάγοντας από την Ελλάδα σημαντικότατα ποσά χρημάτων, ασκώντας ποικιλοτρόπως πίεση για μείωση των μισθών). Όμως, αντί αυτού, το Αφγανιστάν σχεδιάζει να ανοίξει πρεσβεία στην Αθήνα, προκειμένου να εξυπηρετεί (με έκδοση διαβατηρίων) τους Αφγανούς που ήρθαν παράνομα στην Ελλάδα!!!

Και όμως, ενώ η Ελλάδα δεν μπορεί να φιλοξενήσει πλέον κανέναν λαθρομετανάστη, κάποιοι βαδίζουν εβδομάδες ολόκληρες, διασχίζουν τα επικίνδυνα βουνά του Ιράν, δυτικά του Αφγανιστάν, και έπειτα παίρνουν τον δρόμο για την Τουρκία, προτού περάσουν μέσω ξηράς στην ανατολική Ευρώπη, ή μέσω θάλασσας στην Ελλάδα και την Ιταλία, με σκοπό να ξεφύγουν από μια χώρα που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση εδώ και τρεις δεκαετίες. Και όταν φτάσουν στην Ελλάδα, τότε βρίσκονται σε μία ανοιχτή φυλακή, στην οποία επιτρέπεται να μπαίνουν, αλλά απαγορεύεται να βγαίνουν (σύμφωνο της Μαδρίτης).


Ταυτόχρονα, η Ελληνική Συνοριοφυλακή δείχνει να αδυνατεί να ελέγξει και να αποτρέψει την καθημερινή είσοδο των λαθρομεταναστών και αρκείται στην απλή καταγραφή και στη συνέχεια, στην μεταφορά τους στην Αθήνα…! Πληροφορίες, αναφέρουν πως στο «ανακριτικό στάδιο» οι περισσότεροι λαθρομετανάστες αναφέρουν χώρες και πόλεις προέλευσης τις οποίες στη συνέχεια αδυνατούν να αναγνωρίσουν στον χάρτη, ενώ κατά την είσοδό τους είναι εφοδιασμένοι με χρήματα αλλά και με φωτοτυπημένο έγγραφο στο οποίο αναγράφονται τα… δικαιώματά τους!!!

Τι σημαίνει, όμως, για την Ελλάδα, η εισροή ενός τεράστιου αριθμού λαθρομεταναστών;
Τι σημαίνει άραγε το γεγονός πως σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν οι λαθρομετανάστες αυτοί είναι μουσουλμάνοι;

Η πρόσφατη απόφαση του Δήμου Αθηναίων για μαζική «ιθαγενοποίηση» τους, τι σημαίνει για τους Έλληνες πολίτες που κατοικούν στην Αθήνα, αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα; Ποιοι και γιατί επιμένουν στην γιγαντοποίηση ενός προβλήματος, του οποίου η κατάληξη – αποτελέσματα δεν είναι δυνατόν να διαγνωσθούν, ενώ όσοι τολμούν να «προφητεύσουν» με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία (εγκληματικότητα, αστυνομία σαρίας, ΜΚΟ που διαφημίζουν σε ξένες χώρες την Ελλάδα ως τόπο υποδοχής λαθρομετανάστευσης κ.α.) σκιαγραφούν ένα ζοφερό μέλλον που θα «εξαναγκάσει» σε συγκρουσιακές καταστάσεις;


Η αραβική άνοιξη, δηλαδή ο πόλεμος των μυστικών υπηρεσιών (με την προβιά του Ισλάμ) προκειμένου να υπάρξει στοχευμένη – προγραμματισμένη αλλαγή στις γεωπολιτικές και ενεργειακές ανακατατάξεις, είναι επίσης ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Και είναι ένα γεγονός που τείνει να γίνει πραγματικός κίνδυνος για κάθε κράτος και ιδιαίτερα για κάθε μη μουσουλμανικό κράτος (λόγω ισλαμικού φονταμενταλισμού). Και η «εμπλοκή» λαθρομεταναστών σε στρατιωτικού τύπου (ή επιπέδου μυστικών υπηρεσιών) κινδύνους, είναι επίσης καταγεγραμμένη. Ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα είναι η σύλληψη αλλοδαπού στην 122 πτέρυγα μάχης, ο οποίος συνελήφθη ενώ τριγυρνούσε στις 4 τα ξημερώματα μέσα σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις!!!

Επανερχόμενοι στο αρχικό μας ερώτημα, «γιατί οι λαθρομετανάστες συνεχίζουν να έρχονται στην Ελλάδα;», διαπιστώνουμε πως δεν υπάρχει καμία λογική απάντηση, αφού φέρεται να γνωρίζουν πως έρχονται σε μία χώρα που δεν μπορεί να τους φιλοξενήσει, αλλά και αρχίζει να αντιδρά έντονα στις «δραστηριότητες» που αναπτύσσουν (η παραοικονομία είναι μη ελεγχόμενη, ενώ καταγεγραμμένα περιστατικά αναφέρουν αδυναμία της Ελληνικής Αστυνομίας να καταστείλει δημόσιες επιθέσεις λαθρομεταναστών κατά Ελλήνων πολιτών ή ακόμη και κατά ομάδων αστυνομικών), ενώ ήδη αρχίζει να γίνει πολύ έντονη η δυσφορία στην λατρευτική (ακόμη και δημόσια) επίδειξη του Ισλάμ που θέλουν να επιβάλουν οι λαθροεισερχόμενοι.


Η μόνη «λογική» απάντηση που μπορεί να δοθεί, σχετίζεται με τον επεκτατισμό του Ισλάμ (το οποίο είναι ένα κράμα πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών και –τέλος- θρησκευτικών χαρακτηριστικών, με στόχευση στον απόλυτο έλεγχο του ανθρώπου) και την διαπιστωμένη τάση του να μπει στην Ευρώπη (την πατρίδα των σταυροφόρων). Η Ελλάδα αποτελεί το σύνορο, αλλά και τον ανθρώπινο κυματοθραύστη ενός τεράστιου αριθμού ανθρώπων (οι οποίοι για διάφορους λόγους έχουν εγκαταλείψει τις πατρίδες τους) και ουσιαστικά έχει μετατραπεί σε μία τεράστια ανοιχτή φυλακή υποδοχής όλων εκείνων που θέλουν να μετακινηθούν στην εσωτερική Ευρώπη, στην Γερμανία, την Γαλλία, την Ολλανδία κ.α. χώρες, στις οποίες είτε βρίσκονται ήδη συγγενείς τους, είτε υπάρχει προσφορά εργασίας και πολύ καλύτερες συνθήκες διαβίωσης… Και όμως, οι λαθρομετανάστες που τολμούν να φύγουν από την Ελλάδα προς την υπόλοιπη Ευρώπη, είναι ένας πολύ μικρός αριθμός, σε σχέση πάντα με όλους εκείνους που προτιμούν να μείνουν στην Ελλάδα. Γιατί άραγε δεν φεύγουν; Γιατί δεν τολμούν για το καλύτερο, αφού αυτό επιθυμούν;

Δυστυχώς, οι μαρτυρίες Ελλήνων πολιτών, αναφέρουν πως το τελευταίο διάστημα υπάρχουν πάρα πολλοί λαθρομετανάστες, ιδιαίτερα στην Αθήνα, οι οποίοι περιφέρονται αδιάφορα και δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον για οτιδήποτε!!! Άλλες μαρτυρίες αναφέρουν την υπερκινητικότητα των λαθρομεταναστών αμέσως μετά την δύση του ηλίου, ενώ είναι ήδη γνωστές περιοχές στην Αθήνα, στις οποίες δεν κυκλοφορεί κανένας λογικός άνθρωπος οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Η αύξηση των δολοφονιών και βιασμών κατά την διάρκεια ληστειών κυρίως σε ανήμπορους γέροντες, έχει επίσης καταγραφεί, αλλά δεν έχει υπάρξει ουσιώδης απάντηση εκ μέρους της Αστυνομίας και του υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ Χ. Παπουτσή (o οποίος έχει ζητήσει ειδική προστασία της οικογενείας του από τους Έλληνες πολίτες), σχετικά με το τι προτίθεται να κάνει η κυβέρνηση προκειμένου να αντιμετωπίσει επαρκώς την διαρκώς αυξανόμενη λαθρο-εγκληματικότητα εις βάρος Ελλήνων πολιτών.

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, εν μέσω μίας οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα και η οποία προφανώς δεν πρόκειται να τελειώσει μέσα στην επόμενη δεκαετία, οι λαθρομετανάστες συνεχίζουν να έρχονται σε μία χώρα γνωρίζοντας πως δεν θα έχουν δουλειά και ίσως εξαναγκαστούν σε μεγαλύτερη εξαθλίωση από την πατρίδα τους… Εκτός και εάν υπάρχουν άλλα σχέδια για την συνέχιση της παραμονής τους στην Ελλάδα, αφού οι (λαθρο)κυβερνώντες την χώρα (λαθραίοι και αυτοί στην πολιτική) δείχνουν να ενδιαφέρονται πολύ για τους λαθρομετανάστες… Εξάλλου, έχουν αρχίσει εδώ και καιρό να ακούγονται πολλά για… αλλαγή πληθυσμού, αφού οι σημερινοί πολίτες δεν δείχνουν διατεθειμένοι να ανεχτούν περισσότερο ένα τσούρμο ανίκανων (και ίσως δοτών) πολιτικών να κυβερνά καταπατώντας κάθε έννοια λογικής, ηθικής και νομιμότητας… Ίσως οι λαθρομετανάστες να είναι η σανίδα σωτηρίας για τους (όπως όλα δείχνουν) απερχόμενους πολιτικούς «ταγούς». Ίσως, πάλι, οι λαθρομετανάστες να αποφασίσουν να ξεκινήσουν μία νέου τύπου "αραβική άνοιξη" εντός της Ελλάδας, προκειμένου να σταλεί μήνυμα προς την υπόλοιπη Ευρώπη... Γεγονός είναι πως πολλά μπορεί να συμβούν (αυξημένη είναι η "ανησυχία" των αστυνομικών -και άλλων αρχών ασφαλείας- σχετικά με τους λαθρομετανάστες και το Ισλάμ στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αθήνα)... Αρκεί βέβαια, να μην αντιδράσουν τα «πρόβατα» (βλ. σημερινοί Έλληνες πολίτες)...

Κωνσταντίνος




Από τον συνταγματάρχη ε.α.
(οικονομικό ελεγκτή) Χρήστο Γαβανόζη

Σας δηλώνω ότι το ποιο επικίνδυνο επάγγελμα στην ΓΗ, είναι αυτό του ΠΡΟΦΗΤΗ και κάτι τέτοιο δεν το αποδέχομαι για μένα.

α. Η Συλλογή των ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ και των ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ είναι δικαίωμα του καθενός, αλλά :

β. Η Αξιολόγηση της Πληροφορίας και του Πληροφοριοδότη,

γ. Η Επεξεργασία των συλλεγεισών Πληροφοριών, τους ανήκει στους ΕΙΔΙΚΟΥΣ

δ. Η Εκμετάλευση των επεξεργασμένων Πληροφοριών ανήκει στους ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ και δεν είναι δωρεάν.

Θυμάμαι οτι απο το 2009 έναν Δημοσιογράφο που καθημερινώς αποκαλούσε τους Ελεγκτές της ΤΡΟΙΚΑΣ λογιστές της σειράς, μετά το τηλεοπτικό κανάλι πτώχευσε και ο ίδιος έμεινε άνεργος.

Σήμερα 2012 ο ίδιος Δημοσιογράφος από την TV στο πρωινό του Σαββατοκύριακου, αλλιώς μιλά και φέρεται προς αυτούς. Μάλλον κάτι έμαθε.

Όμως ακριβείς απαντήσεις στις ερωτήσεις κάνεις δε μπορεί να δώσει, αλλά η ανάλυση των λογιστικών στοιχείων σε συνεργασία με την στατιστική επιστήμη, μας οδηγούν σε ορισμένα συμπεράσματα και προβλέψεις. Ωστόσο όλο αυτό το διάστημα έχω συζητήσει με πολλούς οικονομικούς παράγοντες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Σήμερα θα προσπαθήσω να σταχυολογήσω μερικά από αυτά που μου έχουν μεταφέρει και που σε πολλά σημεία συγκλίνουν, αλλά και την εμπειρία από άλλες χώρες που βρέθηκαν στην ίδια κατάσταση.

1. Δεδομένο είναι η βαθιά ύφεση. Οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αλλά και η ανυπαρξία αναπτυξιακών μέτρων από την κυβέρνηση θα παγώσουν τελείως την αγορά. Δεν αποκλείεται η ύφεση να ξεπεράσει αρκετά το 4% που προβλέπει το υπουργείο οικονομικών για το 2010.

2. Αμεση συνέπεια θα είναι η εκτίναξη της ανεργίας. Το φαινόμενο περιγράφεται ως “ισπανοποιήση” της Ελλάδας. Όπως η Ισπανία διατηρεί εδώ και χρόνια υψηλότατους δείκτες ανεργίας έτσι θα γίνει και εδώ. Θεωρείται δεδομένο ότι η καταγεγραμμένη ανεργία στην Ελλάδα θα ξεπεράσει το 20% τον επόμενο χειμώνα. Η πραγματική ανεργία ίσως ξεπεράσει το 25%. Δηλαδή ένας στους τέσσερις (1/4) Έλληνες δεν θα έχει εργασία. Ειδικά στους νέους ως 30 ετών το ποσοστό ίσως να ξεπεράσει και το 35%. Μεγάλο επίσης ποσοστό θα είμαι στην ηλικία 50+. Περίπου το 75% των καταγεγραμμένων ανέργων θα χαρακτηρίζονται ανεδείκευτοι για την εσωτερική αγορά εργασίας. Συνέπεια να γίνει σε πρώτο στάδιο εσωτερική μετανάστευση και σε δεύτερο στάδιο διεθνή. Προσωπικά εύχομαι να μην φτάσουμε στο επίπεδο της Λετονίας που το 25% του πληθυσμού αναγκάστηκε να μεταναστεύσει.

3. πιο ανησυχητικό είναι ότι εκτιμάται πως αυτή η κατάσταση θα διατηρηθεί για μίαπενταετία (5ετία) τουλάχιστον. Θα αποκλιμακωθεί με αργούς ρυθμούς και θα αποτελέσει την πιο σοβαρή και επικίνδυνη επίπτωση της κρίσης. Μοναδικό αντίβαρο ελπίζω να αποτελέσουν οι δεσμοί της ελληνικής οικογένειας. Αν οι δεσμοί παραμένουν κυρίαρχοι τότε ίσως γίνει το αμορτισέρ που θα μειώσει κατάτι τους άστεγους ή τους πεινασμένους σε σχέση με όσους υπήρξαν σε ανάλογες καταστάσεις σε χώρες όπως οι ΗΠΑ ή η Γαλλία. Πλην όμως το σημερινό χάσμα των τεσσάρων (4) γενεών εργασίας σε συνάρτηση των φορολογικών αντικινήτρων, φοβούμαι ότι έχουν ραγίσει οι οικογενειακοί δεσμοί.

4. Σοβαρή αλλαγή θα είναι αυτή του καταναλωτικού προτύπου. Οι καταναλωτικές μας συνήθειες θα αλλάξουν ριζικά και πολλές επιχειρήσεις παροχών διασκέδασης, καθημερινής πολυτέλειας και ατομικής φροντίδας θα κλείσουν. Τα τζιπ και οι λιμουζίνες θα αποσυρθούν σταδιακά και θα αντικατασταθούν απο μικρά ΙΧ ακόμη και ποδήλατα. Τα πανάκριβα ρούχα και αξεσουάρ θα απευθύνονται στους λίγους και γενικότερα οι δαπάνες της καθημερινότητας θα επαναπροσδιοριστούν πλήρως.

5. Οι τράπεζες, όπως όλα δείχνουν, θα ξεπεράσουν χωρίς σοβαρά τραύματα την κρίση. Όμως θα περιορίσουν κατά πολύ τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων και νοικοκυριών. Ετσι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα “πνιγούν” στα χρέη και η οικοδομική δραστηριότητα θα μειωθεί σημαντικά.

6. Μετά το ξεκαθάρισμα των αντισεισμικών κατασκευών η οριζόντια οικοδομική δραστηριότητα θα είναι παρελθόν και θα μειωθεί σημαντικά.(περισσότερα πως θα είναι ο κόσμος το 2025.

7. Εγκατάληψη Πόλεων. Πολύ φοβούμαι και δεν θέλω να προβώ σε ανάλυση τώρα ίσως δούμε πόλεις ερημωμένες που οι κάτοικοι θα τις έχουν εγκαταλείψει όπως έγινε παλαιότερα με τα χωριά αλλά για διαφορετικούς λόγους τώρα.

8. Ο Αγροτικός τομέας θα συρρικνωθεί και μάλιστα απότομα μόλις ξεκαθαρίσει το χαρτοφυλάκιο της Αγροτικής Τραπεζικής. Τα αγροτικά χρέη σε σχέση με την καλλιεργουμένη έκταση και την παραγωγή είναι δυσανάλογα και αυτή η μαύρη τρύπα θα καταπιεί πολλά.

9. Το δημόσιο θα πάψει να είναι ο διακαής πόθος επαγγελματικής αποκατάστασης αφού οι αμοιβές και οι συνθήκες εργασίας θα είναι απαξιωτικές.

10. Το κόστος της κεντρικής κυβέρνησης θα αλλάξει δραματικά και θα φτάσει περίπου στο 7-8% του ΑΕΠ με πολλοί λιγότερους βουλευτές στα έδρανα.

11. Ελλάς ΧΩΡΑ ΓΕΡΟΝΤΩΝ. Στην τέταρτη (4) θέση της λίστας των χωρών με τον γηραιότερο πληθυσμό κατατάσσεται η Ελλάδα, βάσει των στοιχείων που δόθηκαν από τη Διεύθυνση Πληθυσμού του ΟΗΕ (Ιουλ/2012). Οι προβλέψεις για το μέλλον μας εμφανίζουν ως «χώρα γερόντων», καθώς έως το 2050 εκτιμάται πως 3,6 εκατ. πολίτες θα ξεπερνούν τα 60 έτη. Το ποσοστό των πολιτών που ξεπερνούν σήμερα (2012) τα 60 έτη αντιστοιχεί στο 24% και βάσει των στατιστικών εκτιμήσεων έως το 2050 θα έχει σημειώσει αλματώδη αύξηση, αγγίζοντας το 41%. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των ηλικιωμένων φτάνει σήμερα τα 629 εκατομμύρια, ενώ σύμφωνα με τις προβλέψεις έως το 2050 θα έχει ανέλθει στα 2 δισεκατομμύρια με αποτέλεσμα ο αριθμός των ηλικιωμένων να ξεπερνά αυτόν των παιδιών -όπως, άλλωστε, επισήμανε ο ΓΓ του ΟΗΕ κηρύσσοντας την έναρξη της Δεύτερης Παγκόσμιας Διάσκεψης για το Γήρας που λαμβάνει χώρα στη Μαδρίτη.13. Αρνητικό ρεκόρ στις Γεννήσεις η Ελλάδα.Στις 95.000 το χρόνο έχει πέσει ο αριθμός των γεννήσεων στην Ελλάδα, «χαρίζοντας» στη χώρα αρνητικό ρεκόρ υπογεννητικότητας στην Ευρώπη. Το 1998 οι γεννήσεις ανέρχονταν στις 97.080 και το 1991 έφταναν τις 103.000. Οι εκτρώσεις αγγίζουν ετησίως τις 250.000, ενώ μόλις το 2,5% των γυναικών κάνει χρήση αντισυλληπτικού χαπιού.«Υπάρχει γήρανση των Ελλήνων και εάν συνεχίσουμε έτσι σε λίγα χρόνια θα είμαστε γέροι» προειδοποιήσε, εξάλλου, και ο αντιπρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης (ΙΕΘ) και καθηγητής μαιευτικής – γυναικολογίας στο ΑΠΘ, Ιωάννης Μποντής, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε τη Δευτέρα με αφορμή τη διεξαγωγή 17ο Βορειοελλαδικού Ιατρικού Συμποσίου που διοργανώνει από τις 11 έως τις 13 Απριλίου η ΙΕΘ.Ο μέσος όρος γεννήσεων στην Ελλάδα είναι 1,2 παιδιά ανά ζευγάρι, στην Ευρώπη 2,4 παιδιά και στην Τουρκία τέσσερα, αναφέρουν οι επιστήμονες και κρούουν «καμπανάκι» κινδύνου.

Με λίγα λόγια θα ζήσουμε σε μιά άλλη χώρα.
Και αυτές θα είναι μερικές μόνο από τις νέες συνθήκες που θα διέπουν τη ζωή μας.

Επόμενο ερώτημα είναι το ΠΟΤΕ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ?
Πότε θα ξαναβρεθούμε στην προ διετίας κατάσταση (2009-2010)?

Εδώ οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν. ΠΟΤΕ!

Ο εφιάλτης ήδη έχει ξεκινήσει και τον ζούμε. Όταν η ύφεση θα αντιστραφεί και θα ξαναβρεθούμε σε κύκλο ανάπτυξης θα έχουν αλλάξει όλα. Οι πολιτικές ηγεσίες, τα κόμματα, οι δομές, η ορολογία μας ακόμη και οι πρακτικές μας. Δε θα ξαναγυρίσουμε ποτέ σε αυτά που ξέραμε. Και αυτό είναι καλό. Γιατί εξαιτίας τους φτάσαμε ως εδώ.

1. Το μεσοδιάστημα της κρίσης, που θα είναι οδυνηρό και ταραχώδες, θα ανατρέψει τα πάντα.
2. Και κυρίως την κακή μας νοοτροπία. Αυτή που μας έκανε να πιστεύουμε τα καταφανέστατα ψεύδη των πολιτικών ηγεσιών και να δεχόμαστε την άποψη του καθένα και να τα κάνουμε τρόπο ζωής που μας βόλευε . Να λειτουργούμε όπως το ελληνικό κράτος. Να ξοδεύουμε περισσότερα από όσα βγάζουμε. Να κοροϊδεύουμε το κράτος όπως μας κορόιδευε.
3. Να συντηρούμε ένα ζημιογόνο κράτος που την ΖΗΜΙΑ την βάφτιζε ΈΛΛΕΙΜΜΑ.
4. Θα σταματήσει η Οικονομική Θεολογία και θα προσαρμοστούμε σε αριθμούς
5. Θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με προϋπολογισμούς και ισολογισμούς ακόμη και σε οικογενειακό επίπεδο, με αυστηρή τήρηση της λογιστικής επιστήμης.
5. Οι οικονομικοί όροι, πληθωρισμός, τιμάριθμος και η διαχρονική αξία του χρήματος, νεκρά σημεία, ράντες θα είναι ο χειρότερος εφιάλτης μας.
6. Οι επενδύσεις θα αλλάξουν ριζικά έννοια, μορφή και χαρακτήρα,
7. Και δυστυχώς θα πρέπει να αποκτήσουμε φορολογική παιδεία, κάτι που δυστυχώς δεν διδάσκεται στα πανεπιστήμια.

Σε πέντε (5) χρόνια από σήμερα, όπως εκτιμούν σοβαροί αναλυτές, όταν η ιδιωτική πρωτοβουλία θα αρχίσει να ξαναστέκεται στα πόδια της και να παράγει ανάπτυξη θα υπάρχει μιά άλλη Ελλάδα.

Μία Ελλάδα πληγωμένη κοινωνικά αλλά ικανή να ξαναρχίσει να κοιτά μπροστά.
Τα βήματα θα είναι αργά. Αλλά αν πάρουμε το μάθημα ίσως χτίσουμε μιά πατρίδα πιό υγιή, πιο στερεή, πιο δυνατή. Αυτή είναι η ελπίδα της κρίσης. Αυτό μπορεί να είναι και το μεγάλο της όφελος.

Και επειδή αυτή την μορφή και το μέγεθος της κρίσης
δεν μπορούμε πια να την αναστρέψουμε, μας μένει μόνο να αγωνιστούμε για να την αξιοποιήσουμε, ασχέτως επαγγέλματος, πολιτικών και θρησκευτικών πεποιθήσεων.

Που θα εργαστούμε γι αυτό? Εντός ή Εκτός των τοιχών?

Η συμβουλή μπορεί να είναι δική μας ή επιλογή δική σας

Και βέβαια να αποδεχτούμε τους γνώστες και ειδικούς (όχι τους έχοντες άποψη), για να δεχτούν να μας οδηγήσουν σώους ανάμεσα την ΣΚΥΛΑ (πληθωρισμός) και τηνΧΑΡΥΒΔΗ (τιμάριθμός)

Όλοι γνωρίζουμε ότι όταν το χρέος (τα δανειστικά κεφάλαια) χρησιμοποιείται τόσο ελευθέρα όσο στο σύστημα μας της ελεύθερης αγοράς τότε προκαλεί πάντα αύξηση τιμών. Αυτό συμβαίνει γιατί ο τόκος, που επιβαρύνει το χρέος, αυξάνει το κόστος της παραγωγής. Η συνεχής αύξηση των τιμών οδηγεί τελικά σε υπερβολική διόγκωση και εξάπλωση της βιομηχανίας και της βιομηχανικής δραστηριότητας.

Η οικονομική κρίση θα καθαρίζει το σύστημα από τα συσσωρευμένα προβλήματα και οδηγεί σε κατάρρευση των Χρηματιστηρίων. Το προβληματικό χρέος που έχει συσσωρευτεί στο πέρασμα των χρόνων διαγράφεται λόγω αδυναμίας επιστροφής του και χρεοκοπίας. Η οικονομική κρίση που επακολουθεί επιφέρει συνεχή κατάρρευση των τιμών. Η οικονομία της ελεύθερης αγοράς καθαρίζεται με την οικονομική κρίση κι αποκτά μια νέα βάση δυνατότερο παρά ποτέ κατά την επόμενη περίοδο άνθισης, αφού θα είχε καθαριστεί απ’ τις αδυναμίες του.

Βρισκόμαστε στον 4ο ΜΕΓΑΛΟ ΚΥΚΛΟ του Ρώσου ΟικονομολόγουΚοντράτιεφ.
H οικονομική κρίση θα επεκταθεί σε όλη την Ευρώπη για να ξεκαθαρίσει το τραπεζικό σύστημα και τα χρέη ότι έγινε στην Αμερική το 1923

«Τα τεραστία χρέη του Τρίτου Κόσμου και των κυβερνήσεων δημιουργούν την δυνατότητα και την επικειμένη απειλή μιας Παγκόσμιας Οικονομικής Κατάρρευσης που το Κραχ του Ί929 θα φαίνεται παιδική γιορτή».

Ποιους Οικονομικούς Τομείς και ΠΩΣ θα τους Επηρεάσει;
Τι Μέτρα θα πρέπει να λάβουμε;

Eμείς οι μετά των 50?
Η γενιά των baby boomers ?? (1946-1964) τι επιλογές έχουμε?
Θα αναφερθώ σε άλλο άρθρο.
Το σύνθημα « Μην κόβετε την Κοινωνική Ασφάλιση για την Μείωση των κρατικών Ελλειμμάτων» που επικρατεί στις ΗΠΑ ήρθε και σε μας..

Απλά έχουμε μια απλή επιλογή.
Να περνάμε τον καιρό μας ζωντανοί ή πεθαμένοι.
Η επιλογή και η δημιουργικότητα είναι στα χέρια μας.

«Μόλις ξεκινήσαμε…».
«Αν ο Θεός θέλει να πάμε εκεί, τότε είμαστε ασφαλείς στα χέρια του,
αν όχι … ο Θεός να μας ευλογεί».

«Ο κόσμος μας είναι 22 ετών και εμείς σε ηλικίας άνω των 50».

«Ο Θεός να μας έχει καλά».





Το ενδιαφέρον ισραηλινών επιχειρήσεων για συμμετοχή τους στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων μετέφερε σήμερα στον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα ο Πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα, Αριε Μέκελ.

Στη συνάντηση που είχαν οι δύο άνδρες σήμερα, σε συνέχεια της πρόσφατης επίσημης επίσκεψης του πρόεδρου του Ισραήλ Σιμόν Πέρες στην Αθήνα, ο κ. Μέκελ αναφέρθηκε ιδίως στους τομείς της ενέργειας, του τουρισμού, των υπηρεσιών και της ανάπτυξης ακινήτων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Υπάρχει πρόβλημα με τα κύματα μεταναστών που στοιβάζονται στην χώρα μας; Τεράστιο. Ποιος όμως μετέτρεψε την χώρα μας σε σκουπιδοτενεκέ ανθρώπων προκειμένου να ελέγχεται η μετακίνησή τους μέσα στην ΕΕ; Οι φίλοι, σύμμαχοι και εταίροι της ευρωζώνης και της ΕΕ. Αυτό να μην το ξεχνάμε ούτε στιγμή. Με αντάλλαγμα το γνωστό μπαξίσι οι ίδιοι πολιτικοί που σήμερα εφαρμόζουν σχέδια τύπου «ξένιος Ζευς», υπέγραψαν το Δουβλίνο Ι και ΙΙ, προκειμένου να μετατρέψουν την χώρα σε διαμετακομιστικό κέντρο διαχείρισης μεταναστών από και προς την ΕΕ. Συγκεκριμένα κομματικά ταμεία, ισχυροί επιχειρηματίες, εφοπλιστές και κυκλώματα από τα σώματα ασφαλείας επωφελήθηκαν στο έπακρο με το εμπόριο αυτό. Και συνεχίζουν να επωφελούνται.
Μιλάμε για μια βιομηχανία 4 δις ευρώ ετήσιου τζίρου, η οποία έχει την έδρα της στην Ελλάδα, όχι μόνο γιατί της προσφέρεται η αναγκαία πολιτική προστασία, όχι μόνο γιατί με την κάλυψη της FRONTEX και της ΕΕ τα σύνορα της χώρας κρατούνται διάτρητα στο οργανωμένο κύκλωμα δουλεμπορίας, αλλά και γιατί έχουμε το πιο πρόσφορο τραπεζικό σύστημα για το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος.

Ας δούμε τι μας λέει η Ιντερπόλ
Σύμφωνα με την Ιντερπόλ, βασική αρχή του κυκλώματος διακίνησης μεταναστών στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, είναι είσοδος από το Ιράν και έξοδος από την Ελλάδα. Η εμπορία ανθρώπων στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας βασίζεται σε μια γραμμή συναρμολόγησης Φορντικού τύπου, λέει ένας Τούρκος ειδικός στα ζητήματα ασφάλειας και ακαδημαϊκός καθηγητής, ο Αχμέτ Icduygu, και περιλαμβάνει μικρές ομάδες των εμπόρων, καθένας από τους οποίους εξασφαλίζει το πέρασμα των μεταναστών από μία συνοριακή γραμμή στην άλλη, από τη μια πόλη στην άλλη.
Επιπλέον, σύμφωνα πάλι με την Ιντερπόλ, η ελληνική αστυνομία και η διεύθυνση οργανωμένου εγκλήματος έχει αναλύσει στο πρόσφατο παρελθόν το πλήθος των δικτύων παράνομης διακίνησης ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στη χώρα και σε περιφερειακό επίπεδο και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όλα αυτά είναι αλληλένδετα με πολλά άτομα, ή μικρές ομάδες που λειτουργούν ως κέντρα πληροφόρησης και διευκόλυνσης της διακίνησης. Στη συνέχεια, αυτά τα κέντρα είναι που συνδέονται με εξέχουσες προσωπικότητες των επιχειρήσεων και της πολιτικής στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, έτσι ώστε να είναι σε θέση να επηρεάσουν τις πολιτικές αποφάσεις και σε πολλές περιπτώσεις να αποφεύγουν τις διώξεις.
Κι ενώ, σύμφωνα πάντα με την Ιντερπόλ, η ελληνική αστυνομία έχει χαρτογραφήσει αυτό το δίκτυο και τα «κονέ» του σε υψηλό επίπεδο εντός και εκτός Ελλάδας, είδατε εσείς καμιά ευρεία επιχείρηση συλλήψεων και αποκάλυψης; Καμιά. Μόνο κάτι «βαποράκια» πιάνουν που και που, για να δικαιολογούν την ύπαρξη των σωμάτων δίωξης.
Αν αντί για τον «ξένιο Δία», βλέπαμε μια επιχείρηση «αποκάλυψη τώρα» όπου η ελληνικές αρχές θα τσάκιζαν το δίκτυο και θα αποκάλυπταν το σύνολο των σχέσεών τους με πολιτικούς, επιχειρηματίες και παράγοντες της δημόσιας ζωής, τότε όχι μόνο θα κατέρρεε μια βιομηχανία που μετακινεί 400 με 500 χιλιάδες μετανάστες ετήσια διαμέσου της Ελλάδας, αλλά θα κατέρρεε επίσης και το επίσημο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα της χώρας. Δεν θα έμενε όρθιος κανένας από τους μεγάλους άνδρες ή γυναίκες της πολιτικής και της οικονομίας της χώρας. Κι αυτό το λέμε μετά λόγου γνώσεως.

Η πολιτική επιρροή της βιομηχανίας δουλεμπορίου

Το 2011 διέρρευσε στον ελληνικό τύπο μια μυστική έκθεση από την ελληνική υπηρεσία πληροφοριών με βάση την οποία εντοπίστηκε ένα δίκτυο ανθρώπων που συνδέονται με την παράνομη βιομηχανία μετανάστευσης να χρηματοδοτούν ακόμη και φιλομεταναστευτικές ΜΚΟ, προκειμένου να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη γα να αποδεχθεί την εισαγωγή παράνομων μεταναστών στη χώρα στο όνομα του «ανθρωπισμού» και του «διεθνισμού». Η έκθεση αναφέρει επίσης ένα ολόκληρο δίκτυο παράνομων χρηματικών συναλλαγών με στόχο να ελεγχθούν συγκεκριμένοι τομείς της τοπικής οικονομίας και διείσδυσης σε στρώματα της κοινωνίας, έτσι ώστε να αποκτηθεί σαφής πολιτική επιρροή.
Το παιχνίδι της πολιτικής επιρροής βασίζεται στην χρηματοδότηση από το κύκλωμα παράνομης μετανάστευσης και των δυο «αντίπαλων» παρατάξεων. Τόσο ορισμένων ΜΚΟ που εμφανίζονται ως εθελοντικές οργανώσεις υπέρ των μεταναστών, όσο και των δραστηριοτήτων της Χρυσής Αυγής ενάντια στους μετανάστες. Ο ελληνικές αρχές γνωρίζουν πολύ καλά ολόκληρο το δίκτυο χρηματοδότησης και των δυο «αντίπαλων πλευρών», αλλά δεν κάνουν απολύτως τίποτε γιατί με τον τρόπο αυτό το επίσημο πολιτικό σύστημα μπορεί να διασπά και να διχοτομεί την κοινή γνώμη, κρατώντας την μακριά από τους αληθινούς υπαίτιους της σημερινής κατάστασης.
Ποιος βγαίνει κερδισμένος; Μα η βιομηχανία παράνομης μετανάστευσης που αφενός αποκτά έρεισμα σε μια μερίδα του κόσμου μέσα από την δράση των συγκεκριμένων ΜΚΟ – αλλά και των ηλιθίων της αριστεράς που έχουν μπερδέψει τον εργατικό διεθνισμό με τον ιμπεριαλιστικό κοσμοπολιτισμό – οι οποίες μάλιστα χαίρουν και ευρωπαϊκής επιχορήγησης, δικαιολογώντας την μαζική εισροή μεταναστών. Και αφετέρου, χάρις στη δράση της Χρυσής Αυγής με την επίσημη χορηγία της ελληνικής αστυνομίας και πολιτείας, κρατά τους μετανάστες γκετοποιημένους, υπό συνεχή διωγμό σε ένα απόλυτα εχθρικό κοινωνικό περιβάλλον με τον απλό κόσμο να επικεντρώνει στο πρόσωπο του μετανάστη και έτσι να χάνεται στο σκοτάδι του παρασκηνίου το δίκτυο οικονομίας και πολιτικής που κρύβεται πίσω του. Πόσο μάλλον όταν με τον «ξένιο Δία» βρίσκεται έρμαιο αυτών που είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για την κατάστασή του.
Γι’ αυτό και η Ελλάδα είναι η πιο ασφαλής χώρα στην Ευρώπη για να την κάνει επίκεντρό της η βιομηχανία παράνομης μετανάστευσης. Πολύ περισσότερο όταν ο εκμαυλισμός στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας καταντά ορισμένους να προσλαμβάνουν λαθραίους μετανάστες για τις δουλειές τους και όταν έρχεται η ώρα της πληρωμής να καλούν την Χρυσή Αυγή για να τους κυνηγήσει. Δυστυχώς, τα κρούσματα αυτά πληθαίνουν όλο και περισσότερο μαζί με τις ψήφους της Χρυσής Αυγής. Κατά τ’ άλλα αυτά τα μιάσματα θεωρούν τους εαυτούς τους Έλληνες και μάλιστα πατριώτες. Ειδικά γι’ αυτούς θα έπρεπε να επανέλθει μια παλιά συνήθεια της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας: ο εξοστρακισμός!
Σε τέτοιες συνθήκες, όπου το εμπόρευμα της παράνομης μετακίνησης εξαρτάται αφενός από τις χρηματοδοτούμενες ΜΚΟ και αφετέρου από τις συμμορίες των γκέτο για τη δική του επιβίωση, θα τολμήσει ποτέ να καταγγείλει το κύκλωμα που τον έφερε στην Ελλάδα, όπου μάλιστα συμμετέχουν οι προύχοντες των επιχειρήσεων και της πολιτικής στην χώρα; Είναι τυχαίο που ενώ είναι διεθνώς βούκινο ότι η Ελλάδα είναι το κέντρο παράνομης μετακίνησης μεταναστών, στην χώρας μας έχουν γίνει οι λιγότερες συλλήψεις λαθρέμπορων και εξαρθρώσεις δικτύων σ’ ολόκληρη την Ευρώπη;
Επί μήνες η έκθεση στην οποία αναφερθήκαμε κυκλοφορούσε στα δημοσιογραφικά γραφεία, αλλά κανένας δεν τόλμησε να της δώσει την σημασία που της έπρεπε. Και πολύ περισσότερο κανένα επίσημο όργανο της πολιτείας, ή έστω της δικαιοσύνης, δεν κινήθηκε για να ελέγξει το κατά πόσο είναι βάσιμη, ή όχι. Απλά χάθηκε στα παραπολιτικά και στις «μέσα σελίδες» των ΜΜΕ, τα οποία – τελείως τυχαία, όπως άλλωστε ξέρουν όλοι – ελέγχονται πολιτικά και οικονομικά απ’ αυτούς που η έκθεση φωτογράφιζε τουλάχιστον ως συνενόχους της βιομηχανίας παράνομης μετανάστευσης. Κι ανάμεσά τους μην παραξενευτείτε – όποτε υπάρξει μια αληθινά πατριωτική και δημοκρατική εξουσία για να φέρει στο φως τα κυκλώματα και τα πρόσωπα – αν δείτε τρανούς υπερασπιστές των δικαιωμάτων του μετανάστη δίπλα-δίπλα, αγκαζέ θα λέγαμε, με γνωστούς μεταναστοφάγους της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Το χρήμα είναι άφθονο και ρέει σε πολλές τσέπες. Ιδίως σε εκείνες που εμφανίζονται να πολεμάνε, ή να υπερασπίζονται τους μετανάστες.
Εν ολίγοις, η παράνομη βιομηχανία μετανάστευσης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη βασίζεται κυρίως σε ένα εκτεταμένο δίκτυο διαπροσωπικών σχέσεων μεταξύ ατόμων που εμπλέκονται στον τομέα των μεταφορών, των logistics και των ακινήτων, μαζί με εξέχοντες λαθρεμπόρους ναρκωτικών και όπλων, οι οποίοι επίσης συμμετέχουν στη μαζική μετανάστευση των παράνομων αλλοδαπών. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι οι αρχές τους ξέρουν, αλλά λόγω υψηλών πολιτικών σχέσεων και δεσμών με το ελληνικό κράτος και την ΕΕ δεν τολμούν να τους πειράξουν. Τελευταία μάλιστα μέσω των χρηματοδοτούμενων ΜΚΟ έχουν διεισδύσει και στην αριστερά, ειδικά εκείνη που θεωρεί ως καθήκον της να υπερασπίζεται τα ανοιχτά σύνορα ως δική της αρχή, ενώ αποτελεί βασική επιδίωξη του ιμπεριαλισμού και των πολυεθνικών μονοπωλίων.

Η Ελλάδα είναι το πιο ασφαλές καταφύγιο για τους δουλεμπόρους.

Από το 2008 η Ελλάδα αποτελεί το κύριο σημείο εισόδου για τους παράνομους μετανάστες από την Ασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τουλάχιστον αυτό διατείνεται η Ιντερπόλ. Οι διακινητές ανθρώπων έχουν επίσης τον δικό τους καταμερισμό της εργασίας και δίνουν ιδιαίτερη προσοχή σε δύο τομείς: τα πλαστά χαρτιά και τη στέγαση. Ο πρώτος τομέας είναι μια ακμάζουσα παράνομη αγορά στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, όπου πλαστά διαβατήρια και ταυτότητες αλλάζουν χέρια σε ωριαία βάση για σημαντικά χρηματικά ποσά. Συνήθως οι τουρίστες πέφτουν θύματα κλοπής όχι για την αξία των περιουσιακών τους στοιχείων, αλλά κυρίως για τα διαβατήρια που φέρουν, τα οποία στη συνέχεια παραχαράσσονται και πωλούνται σε υποψηφίους.
Η στεγαστική αγορά είναι επίσης εξαιρετικά κερδοφόρα, δεδομένου ότι οι εκατοντάδες χιλιάδες των μεταναστών που είναι στοιβαγμένοι σε σάπια κτίρια στην Ελλάδα και αλλού στα Βαλκάνια πληρώσουν τη διαμονή τους κατά κεφαλήν σε ημερήσια βάση στα πρόσωπα που τους νοικιάζουν τα διαμερίσματα, οι οποίοι ως επί το πλείστον ανήκουν στις ομάδες των εμπόρων, ή είναι γνωστοί τους και μυρίστηκαν εύκολο κέρδος. Ένα διαμέρισμα 40 τετραγωνικών μέτρων σε ένα σάπιο κτίριο 50 ετών και βάλε στο κέντρο της Αθήνας, του οποίου η ενοικίαση δεν θα άξιζε περισσότερο από 100 ευρώ ανά μήνα, εάν νοικιαστεί σε μετανάστες αποδίδει 100 ευρώ ανά ημέρα, όταν ο ιδιοκτήτης το νοικιάσει σε μια ομάδα 20 μεταναστών με κατά κεφαλή καταβολή 5 ευρώ την ημέρα. Κι αυτή είναι μια συνήθης πρακτική. Ανάμεσα στους ιδιοκτήτες τέτοιων κτιρίων μπορεί να βρει κανείς περισσότερο ή λιγότερο γνωστούς πολιτευτές, ανώτατους αξιωματικούς ε. ά. των σωμάτων ασφαλείας και άλλους που σίγουρα τους έχετε δει να συμμετέχουν σε πολιτικά σχήματα σαν την Χρυσή Αυγή, ή να διαδηλώνουν το ιερό τους μένος εναντίον των μεταναστών. Είναι τυχαίο ότι δεν έχει υπάρξει καμιά δίωξη για τέτοιου είδους κακουργήματα ενάντια σε ιδιοκτήτες τέτοιων κτηρίων, ενώ όλοι τα ξέρουν που βρίσκονται και σε ποιους ανήκουν;
Οι περισσότερο ή λιγότερο επώνυμοι αυτοί κύριοι είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι σχετίζονται όχι μόνο με το οργανωμένο κύκλωμα της λαθραίας μετανάστευσης, πορνείας, όπλων, κοκ, αλλά και με περιώνυμους επενδυτές ακινήτων που θέλουν να κερδίσουν από την «ανάπλαση» της Αθήνας. Πρώτα φροντίζουν για την εξευτελιστική υποβάθμιση των περιοχών προς «αναβάθμιση» και κατόπιν σαρώνουν τα πάμφθηνα ακίνητα προκειμένου να κτίσουν Mall, ή πάρκα αναψυχής για τον περιπλανώμενο τουρίστα. Αυτή ήταν εξαρχής μια από τις πιο σοβαρές πτυχές της ιστορίας του Αγίου Παντελεήμονα, όπου μερικές χιλιάδες λαθραίοι μετανάστες στοιβάχτηκαν εξεπιτούτου στην πλατεία προκειμένου να συντηρηθούν από το συσσίτιο της εκκλησίας. Και μάλιστα με συμμετοχή της ίδιας της αστυνομίας, η οποία τους έστελνε πρώτα προς «φιλοξενία» σε δυο άθλια κτήρια της οδού Λιοσίων, ιδιοκτησίας όπως λέγεται γνωστού πρώην αρχηγού της. Όταν η επιδότηση της ΕΕ που εισέπραττε ο ιδιοκτήτης ως ενοίκιο τελείωνε, η αστυνομία ερχόταν και τους ξαπόστελνε στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα χωρίς δουλειά, χωρίς στέγη και χωρίς φαγητό. Έτσι δημιουργήθηκε ένα εκρηκτικό πρόβλημα στο κέντρο μιας ήδη υποβαθμισμένης συνοικίας της Αθήνας.
Στην πλάτη των κατοίκων που δίκαια ξεσηκώθηκαν και του οξύτατου προβλήματος που υπήρχε, παίχτηκε το γνωστό παιχνίδι των ταγμάτων εφόδου από τη μια μεριά, που καθοδηγήθηκαν από γνωστούς τύπους της νύχτας, της πρέζας και της πορνείας στην περιοχή και των επίσης γνωστών επιδοτούμενων «διεθνιστών» των ΜΚΟ. Το αποτέλεσμα είναι μια κατεχόμενη περιοχή όπου κανένας κάτοικος δεν μπορεί να είναι ασφαλής με την αξία των ακινήτων εκεί ακριβώς που την θέλουν τα κυκλώματα που ξεκίνησαν την όλη ιστορία. Τον απλό κόσμο τρομοκρατημένο ως εκεί που δεν παίρνει, υποχείριο των καθαρμάτων που εμφανίζονται ως «προστάτες των πολιτών». Με το οργανωμένο έγκλημα να έχει μετατρέψει την περιοχή σε δικό του ασφαλές καταφύγιο για τα κυκλώματα της νύχτας, της πορνείας, των ναρκωτικών και των όπλων. Ποτέ άλλοτε δεν ήταν σε τέτοια κατάντια η περιοχή. Φυσικά, υπό την προστασία της ίδιας της αστυνομίας και της Χρυσής Αυγής, που επισήμως συνεργάζονται. Για τα θύματα τους, υπάρχει πάντα η φιλανθρωπία της εκκλησίας, των ΜΚΟ, του κ. Καμίνη και φυσικά του ΣΚΑΙ του κ. Αλαφούζου.
Ένα δισεκατομμύριο δολάρια είναι το εκτιμώμενο εισόδημα μόνο για την παράνομη διακίνηση μεταναστών στα ελληνικά-τουρκικά σύνορα για το 2010, υπολογίζοντας μόνο το κεφάλαιο που καταβάλλεται για το «ταξίδι» από τους μετανάστες. Ποσό που συνήθως οι μετανάστες «δανείζονται» από το ίδιο το κύκλωμα και έτσι γίνονται δούλοι του εσαεί. Περισσότερο εισόδημα παράγεται από την εκμετάλλευση των μεταναστών μετά την είσοδό τους στη χώρα. Αυτό περιλαμβάνει τις στεγαστικές τους ανάγκες και κυρίως την χρήση τους ως δίαυλος παράνομων ενεργειών, όπως είναι η διακίνηση ναρκωτικών, πορνεία, παραεμπόριο, λαθρεμπόριο όπλων και παρόμοιες δραστηριότητες. Γι’ αυτό και η βιομηχανία παράνομων μεταναστών είναι συνυφασμένη με την βιομηχανία διακίνησης ναρκωτικών, όπλων και πορνείας. Ειδικά στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες των Βαλκανίων εκ των οποίων κρατίδια-υβρίδια όπως τα Σκόπια, το Μαυροβούνιο, το Κόσσοβο, κοκ, ζουν κυρίως από τέτοιου είδους δραστηριότητες.
Σύμφωνα με την ειδική υπηρεσία του ΟΗΕ για την αντιμετώπιση της παράνομης μετακίνησης προσώπων, περίπου 400.000 με 500.000 παράνομοι μετανάστες από την Ασία και τα αφρικανικά κράτη είναι επί του παρόντος στην Ελλάδα, και η μεγάλη πλειοψηφία από αυτούς θέλουν να μετακινηθούν προς τη Βόρεια Ευρώπη. Όταν η Βουλγαρία και η Ρουμανία εισέλθουν στο χώρο Σένγκεν που εξασφαλίζει ελεύθερη κυκλοφορία μέσα στην ΕΕ, τεράστια κυκλοφορία των ατόμων αυτών αναμένεται στα ελληνικά-βουλγαρικά σύνορα. Ήδη οι προσπάθειες των εμπόρων να δοκιμάσουν το σύστημα ελέγχου στα σύνορα των δυο χωρών και να βρουν τις «τρύπες» που χρειάζονται, έχει γίνει. Στη Σερβία, οι τοπικές αρχές εκτιμούν ανεπίσημα ότι 20.000 μετανάστες, κυρίως Αφγανοί και πακιστανικής καταγωγής, έχουν «παγιδευτεί» στο έδαφος της χώρας, δεν τους επιτρέπεται να κινηθούν προς τη Δυτική Ευρώπη και φυσικά δεν θέλουν να επαναπατριστούν. Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι είναι πάνω από δέκα φορές ο αριθμός αυτός των «παγιδευμένων».

Τι σημαίνει μετανάστης για τη σύγχρονη κοινωνία;

Ο μετανάστης στην ιστορία της παγκόσμιας οικονομίας είχε μόνο μια χρησιμότητα: να αποτελέσει ένα πρόσφορο μέσο κατάλυσης κοινωνικών και εργασιακών σχέσεων στις χώρες όπου καταφεύγει για εργασία. Αυτό τον ρόλο έπαιξαν και παίζουν οι μετανάστες είτε προέρχονται από την Ελλάδα, όπως οι δεκάδες χιλιάδες σήμερα που εγκαταλείπουν την χώρα προς αναζήτηση δουλειάς, είτε προέρχονται από το Πακιστάν, την Ινδία, το Αφγανιστάν, ή απ’ όπου αλλού.
Φταίνε οι μετανάστες γι’ αυτό; Όχι βέβαια. Όσο θα κυριαρχεί η αγορά διεθνώς θα υπάρχουν μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα, μεγάλες αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμού προς όφελος των ανεπτυγμένων κέντρων της παγκόσμιας οικονομίας. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς σε μια παγκόσμια οικονομία που λειτουργεί στην βάση των ανοιχτών συνόρων για το κεφάλαιο και το εμπόριο. Η πρώτη τέτοια αναγκαστική μετανάστευση ήταν με τον βούρδουλα του δουλεμπόρου, με το εμπόριο των δούλων που κράτησε τυπικά έως και το τέλος της βιομηχανικής επανάστασης (1833). Ήταν η απαρχή της παγκόσμιας αγοράς εργασίας που λειτούργησε και ως αφετηρία για παγκόσμιο εμπόριο.[1] Βέβαια, ουσιαστικά ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει αυτό το εμπόριο γι’ αυτό και σήμερα ο ίδιος ο ΟΗΕ εκτιμά ότι παγκόσμια διακινούνται περισσότεροι δούλοι σήμερα απ’ ότι τα τελευταία 5 χιλιάδες χρόνια ανθρώπινης ιστορίας.
Όσο τα μονοπωλιακά προνόμια στην παγκόσμια αγορά τα φρουρούσαν ισχυροί στόλοι και αυτοκρατορίες με εκτεταμένο δίκτυο αποικιών, το δουλεμπόριο ήταν αναγκαστικά η κυρίαρχη μορφή μετακίνησης εργατικής δύναμης διεθνώς. Σήμερα που τα μονοπωλιακά προνόμια κατοχυρώνονται μέσα από την κυριαρχία των πολυεθνικών, των αγορών κεφαλαίου και εμπορίου παγκόσμια στη βάση του ανοίγματος των συνόρων και την διάλυση των εσωτερικών οικονομιών πολλών χωρών του πλανήτη, η μετακίνηση πληθυσμών παίρνει ακόμη πιο μαζική και βίαιη μορφή. Η έξαρση των περιφερειακών πολέμων και τα ερείπια χωρών που αφήνουν πίσω τους οι οικονομικές και πολιτικές παρεμβάσεις των διεθνών οργανισμών του κεφαλαίου (ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, κοκ) σπρώχνουν όλο και μεγαλύτερες μάζες πληθυσμού σε αναζήτηση καταφυγίου. Η πολιτική πια αυτή είναι συνειδητή και σκόπιμη, μιας και κατά την Παγκόσμια Τράπεζα η μετανάστευση είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπιστεί η παγκόσμια φτώχεια.
Ο ξεριζωμένος μετανάστης, αυτός δηλαδή που αναγκάζεται να αναζητήσει εργασιακό καταφύγιο σε κάποια άλλη χώρα, ή θυσιάζεται για να επιβιώσει με τα εμβάσματά του η οικογένεια πίσω στην πατρίδα, χάνει τις ρίζες του. Χάνει την ταξική, κοινωνική και εθνική του ταυτότητα. Μετατρέπεται σε ένα είδος σύγχρονου νομάδα (που οι θεωρητικοί της παγκοσμιοποίησης αποκαλούν «πολίτη του κόσμου») ο οποίος δεν μπορεί να ριζώσει πουθενά και επομένως δεν μπορεί να απαιτήσει τίποτε περισσότερο εκτός από τα πιο στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικαιώματα δηλαδή που τον διαφοροποιούν τυπικά από ένα υποζύγιο. Ένας τέτοιος νομάδας δεν έχει να κρατηθεί από πουθενά αλλού εκτός από τις αναμνήσεις του, την θρησκεία και τις συγγένειές του, αίματος ή καταγωγής. Γι’ αυτό και ανάμεσα στους μετανάστες οι σχέσεις κοινού θρησκεύματος και καταγωγής δυναμώνουν στον υπέρτατο βαθμό και υπερκεράζουν κάθε άλλη κοινωνική ή συμβατική σχέση μέσα στις κοινωνίες όπου καλούνται να επιβιώσουν. Έτσι δημιουργούνται τα γκέτο. Για τους μετανάστες πρόκειται για έναν αναγκαίο τρόπο ζωής, ενώ για το κράτος που τους υποδέχεται έναν εξαιρετικά πρόσφορο τρόπο για την διαχείρισή τους προς όφελος των κυκλωμάτων που τους λυμαίνονται.
Η αφομοίωση του μετανάστη είναι πάρα πολύ δύσκολη και εξαρτάται από τον βαθμό κοινωνικής ανάπτυξης και δημοκρατικής ωριμότητας της χώρας υποδοχής. Πολύ περισσότερο όταν ο μετανάστης προέρχεται από χώρες με υψηλό δείκτη πολιτικής, κοινωνικής και πολιτισμικής καθυστέρησης. Ο μετανάστης ξεκομμένος, ξεριζωμένος από τις εσωτερικές διεργασίες στην χώρα του, από τους κοινωνικές αγώνες που τείνουν να εξελίξουν την χώρα του, εκλαμβάνει την ιστορική καθυστέρησή της ως οργανικό στοιχείο της εθνικής του καταγωγής και την εγκαταλείπει πολύ πιο δύσκολα.
Πόσο μάλλον σε μια χώρα που δεν μπορεί να αφομοιώσει το δικό της πληθυσμό, όπως είναι η Ελλάδα. Όταν σπρώχνεται στην ανεργία το 1/3 του εργατικού δυναμικού της χώρας και κυριολεκτικά διώχνεται κακήν κακώς ο ανθός της ελληνικής κοινωνίας, τότε το να μιλάμε για αφομοίωση ενός μεταναστευτικού κύματος που αποτελείται κυρίως από ανειδίκευτη εργατική δύναμη με νομαδική συμπεριφορά, είναι ανοησίες.

H ιδιαιτερότητα του μεταναστευτικού κύματος στην Ελλάδα

Ο μεγάλος όγκος των μεταναστών από την Ασία και την Αφρική δεν ήρθε στην Ελλάδα ως χώρα προορισμού, αλλά ως χώρα μετάβασης σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ποτέ δεν μπόρεσε να επιβιώσει σε χώρους δουλειάς εκτοπίζοντας τον έλληνα εργαζόμενο. Με εξαίρεση την αγροτική οικονομία, την οικοδομή και τα μεγάλα έργα, αλλά και την ναυτιλία. Η μεγάλη μάζα των μεταναστών, ιδίως από την Ασία και την Αφρική, εγκλωβίστηκε σχεδόν από την αρχή σε δουλειές του ποδαριού, του παραεμπορίου και του εγκληματικού κυκλώματος. Η εκμετάλλευσή του δεν συνδέθηκε μόνο με χαμηλά μεροκάματα και ανύπαρκτα εργατικά δικαιώματα, αλλά και με την εμπλοκή του στην παρανομία κάθε είδους ως μέσο επιβίωσης σ’ αυτήν την χώρα. Ο μετανάστης στην Ελλάδα ήρθε λιγότερο ως εργάτης και περισσότερο ως στοιχείο εγκληματικής δράσης. Κι αυτό δεν οφείλεται στον ίδιο, αλλά στο ποιόν της οικονομίας και κοινωνίας που υπάρχει στην χώρα μας όπου η έννομη με την παράνομη τάξη είναι τόσο συνυφασμένη στις κορυφές της πολιτικής και οικονομίας, όσο σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης. Με εξαίρεση ίσως τα κράτη υβρίδια που δημιουργεί η επέμβαση των μεγάλων δυνάμεων, όπως π.χ. αυτά που προέκυψαν από την διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας.
Που τελειώνει η σύννομη δράση και από που αρχίζει η πλήρης ανομία για τους μεγάλους της πολιτικής και των επιχειρήσεων, κανείς δεν το γνωρίζει στην Ελλάδα. Η ασυδοσία και η ανομία για τους ισχυρούς αποτελεί καθεστώς στην χώρα από την εποχή ίδρυσης του νεοελληνικού κράτους. Για μια τέτοια επιχειρηματική και πολιτική άρχουσα τάξη το όφελος από τους μετανάστες δεν είναι τόσο η άγρια εκμετάλλευση της εργατικής τους δύναμης, αλλά τα υπερκέρδη από αυτήν καθαυτή την βιομηχανία παράνομης μετακίνησής τους. Γι’ αυτό και οι κυβερνήσεις της χώρας προσφέρθηκαν να γίνουν χώρος υγειονομικής ταφής ανθρώπινων απορριμμάτων.
Όταν λοιπόν βλέπει κανείς τον υπουργό δικαιοσύνης κ. Δένδια, που σε διανοητικό επίπεδο και μορφή μοιάζει απαράλλαχτα με τον ξεπουπουλιασμένο αετό μπάρμπα-σαμ του μάπετ σόου, να δηλώνει ότι «κινδυνεύουμε με πλήρη αλλοίωση της κοινωνίας, το μεταναστευτικό ίσως είναι μεγαλύτερο πρόβλημα και από το οικονομικό… Η χώρα χάνεται. Από την κάθοδο των Δωριέων, 4.000 χρόνια πριν, ουδέποτε η χώρα δεν δέχτηκε τόσο μεγάλης έκτασης εισβολή,» τότε θα πρέπει να κουμπώνεται. Δεν θα σχολιάσουμε τις (ανύπαρκτες) ιστορικές γνώσεις του κ. Δένδια που μπερδεύει την κάθοδο ενός ελληνικού φύλου πριν 4.000 χρόνια με το σημερινό μεταναστευτικό πρόβλημα. Ούτε το γεγονός ότι δεν του καίγεται καρφί για το καθεστώς κατοχής και ξεπουλήματος της χώρας. Είπαμε, διαθέτει επίπεδο μάπετ…, τι άλλο θα περίμενε κανείς; Ίσως αυτό να είναι και το ιδιαίτερο προσόν του για να κατέχει υπουργική καρέκλα. Αυτό και οι γνωριμίες του με τον κόσμο της επιχειρηματικής αρπακτής, μαζί με την απαραίτητη εθελοδουλία σε βαθμό κακουργήματος που αποτελεί προσόν για όλους τους έλληνες πολιτικούς.
Αυτό που πρέπει επίσης να ξεκαθαρίσουμε, μιας και ακούγεται πολύ και από πολλούς, είναι ότι η ελληνική κοινωνία και το ελληνικό έθνος δεν κινδυνεύει με αλλοίωση από το μεταναστευτικό κύμα. Όποιος το ισχυρίζεται αυτό, δεν είναι μόνο ανιστόρητος, αλλά δεν έχει ούτε καν επαφή με την πραγματικότητα. Αν ένα έθνος κινδυνέψει με αλλοίωση λόγω μετανάστευσης, τότε το πρόβλημα βρίσκεται στο ίδιο το έθνος και όχι στην μετανάστευση. Πόσο μάλλον για το έθνος εκείνο που αντλεί τον πολιτισμό του από έναν ελληνισμό που επικράτησε της Ρωμαϊκής κατάκτησης, που δεν μπόρεσαν να καταβάλουν ούτε οι χειρότερες ορδές του Αλάριχου, αλλά ούτε καν τα τετρακόσια χρόνια του Οθωμανικού ζυγού. Αν λοιπόν ένα τέτοιο έθνος με έναν τέτοιον πολιτισμό κινδυνεύει σήμερα από τις μάζες των εξαθλιωμένων μεταναστών, τότε έχει χάσει την αφομοιωτική δύναμη που ιστορικά διέθετε ο ελληνισμός και επομένως κανείς δεν μπορεί να τον σώσει. Όσο κι αν προσπαθήσει.
Η αλήθεια είναι ότι το ελληνικό έθνος δεν κινδυνεύει να αλλοιωθεί από τους μετανάστες, αλλά να χαθεί για πάντα κάτω από το καθεστώς κατοχής. Όπως Ιμπραήμ στα 1824 ήθελε να ξεριζώσει, όπως έλεγε, το γένος των ελλήνων από τον Μοριά και να φέρει φελάχους για να τον κατοικήσουν, το ίδιο επιδιώκουν και οι σημερινοί πασάδες των αγορών και της ΕΕ. Θέλουν να τεμαχίσουν την χώρα σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, σε περιφέρειες με ειδικό ενδιαφέρον για επενδυτές, όπου θα δουλεύουν κυρίως μετανάστες με τους ιθαγενείς απλά να επιβιώνουν με δουλειές του ποδαριού και εμβάσματα από το εξωτερικό.
Γι’ αυτό κι όταν ο κ. Δένδιας, ομοτράπεζος των επιχειρηματικών κύκλων που εκτός όλων των άλλων φέρονται αναμεμιγμένοι και στην βιομηχανία λαθραίας μετανάστευσης, δικηγόρος των Ρόθτσιλντ στην Κέρκυρα με βίο και πολιτεία που τα σοκάκια του νησιού έχουν να διηγούνται για πολλά χρόνια και φυσικά ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας υπέρ των δανειστών από την πρώτη κιόλας στιγμή, εξαπολύει την επιχείρηση «ξένιος Ζευς», δηλαδή την επιχείρηση σκούπα για τους λαθρομετανάστες, τότε θα πρέπει να αναρωτιόμαστε σοβαρά για τους σκοπούς μιας τέτοιας πολιτικής.
Είναι η ίδια πολιτική με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Χρυσοχοίδη. Τα θυμάστε; Ας αναρωτηθούμε όλοι: Ο έγκλειστος σε τέτοια στρατόπεδα, πόσο εύκολο είναι να στρατολογηθεί για εγκληματικούς, ή για πολιτικούς σκοπούς; Το έχετε σκεφτεί;
Το πρόβλημα της μετανάστευσης δεν λύνεται με αστυνομικά πογκρόμ και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι πολιτικές αυτές υπηρετούν τον αποπροσανατολισμό του κόσμου και τον εκμαυλισμό του. Όσο περισσότερο στρέφεται ο κόσμος ενάντια στους λαθρομετανάστες, τόσο ξεχνά τους αληθινούς κατακτητές της χώρας του, τόσο ξεχνά την κατάντια του ως ραγιάς του κάθε κυρίου Φούχτεν, ή Ράιχενμπαχ που τεμαχίζουν την χώρα σε λωρίδες για την πουλήσουν σε τιμή ευκαιρίας. Τόσο ξεχνά τους μεγαλοκαρχαρίες της βιομηχανίας παράνομης διακίνησης μεταναστών που απλώνεται από το Ιράν έως την Ευρώπη και έχει ως έδρα της την Ελλάδα. Για κάθε μετανάστη που μαζεύουν στις επιχειρήσεις σκούπα, χίλιοι καινούργιοι περνάνε τα διάτρητα σύνορα της χώρας μέσα από τα οργανωμένα δίκτυα λαθραίας μεταφοράς τους. Και προσοχή: όσο κι αν θέλει η επίσημη προπαγάνδα να μας πείσει ότι ο εγκέφαλος όλης αυτής της επιχείρησης είναι η Τουρκία, η αλήθεια είναι ότι αυτός κατοικοεδρεύει εδώ, στην Ελλάδα. Από εδώ κανονίζονται όλα: οι διαδρομές, οι αριθμοί, οι προορισμοί, τα ποσά, οι τρόποι λαθραίας διακίνησης. Οι Τούρκοι λαθρέμποροι διεκπεραιώνουν παραγγελίες που προέρχονται από τα κέντρα logistics της βιομηχανίας παράνομης μετανάστευσης που βρίσκονται στην Ελλάδα. Κι αυτό το ξέρουν πολύ καλά τόσο οι ελληνικές διωκτικές αρχές, όσο και οι ευρωπαϊκές. Και τι κάνει η ΕΕ; Επιδοτεί την παραμονή και την παγίδευσή των λαθραίων μεταναστών στην χώρα, δηλαδή επιδοτεί την δράση αυτής της βιομηχανίας.
Όποιος θέλει πραγματικά να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά εδώ και τώρα η αθρόα λαθραία εισαγωγή μεταναστών, δεν έχει παρά να απαιτήσει, αφενός, την δίωξη σε βαθμό κακουργήματος ιδιαζόντως ειδεχθούς του κυκλώματος λαθραίας μεταφοράς. Και το ξαναλέμε, το κύκλωμα αυτό είναι απολύτως γνωστό στις διωκτικές αρχές, αλλά λόγω ηχηρών ονομάτων και διασυνδέσεων δεν το πειράζει κανείς. Ταυτόχρονα, η χώρα θα πρέπει να ανακοινώσει την αποχώρησή της από τις συμφωνίες Δουβλίνου και Σένγκεν, ώστε να μην προσφέρεται πια ως «διάδρομος» λαθραίας μετανάστευσης προς την Ευρώπη. Και τέλος παραχωρεί με βάση τα προβλεπόμενα του εσωτερικού και διεθνούς δικαίου τα αναγκαία ταξιδιωτικά έγγραφα για το σύνολο των μεταναστών που βρίσκονται παγιδευμένοι στην χώρα μας με όποιον προορισμό θέλουν αυτοί. Το παραμύθι ότι δεν θα τους δεχτούν οι Ευρωπαίοι, δεν ισχύει από την στιγμή που η Ελλάδα δεν θα βρίσκεται στο χώρο Σένγκεν και δεν θα αναγνωρίζει τις συμφωνίες του Δουβλίνου.
Αντίθετα, όποιος εντοπίζει το πρόβλημα στο πρόσωπο των μεταναστών, τότε αυτός είναι μέρος – συνειδητά, ή ασυνείδητα – της βιομηχανίας λαθραίας διακίνησής τους. Δουλεύει για τους δουλεμπόρους, είτε τον χρηματοδοτούν απευθείας, είτε όχι.
Δεν σας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι οι «πατριώτες» της Χρυσής Αυγής, που δουλεύουν ως δεξί χέρι του Δένδια και του κάθε Δένδια, ενώ είναι τόσο ένθερμοι να διώξουν τους ξένους, δεν λένε κουβέντα για τις ξένες εταιρείες που ρουφάνε το μεδούλι της ελληνικής οικονομίας. Τους είδατε ποτέ να συμπλέκονται με την φρουρά του Φούχτεν, όπως έκαναν δημοκρατικές πατριωτικές δυνάμεις στην Κέρκυρα και στην Κρήτη, ή όπου αλλού πήγε ο διορισμένος Γκαουλάιτερ; Τους είδατε να διαδηλώνουν έξω από τα γραφεία της τρόικας; Ή μήπως έξω από τα Lidle, ή τα Praktiker, ή άλλης πολυεθνικής που χρησιμοποιεί ντόπιους και ξένους εργαζόμενους με όρους μετανάστη; Μήπως τους είδατε να πάνε στα μεγάλα εργοτάξια που χρησιμοποιούν εργολάβους με λαθραίους εργάτες; Ή μήπως διαδήλωσαν για να κλείσει η πολιτεία τα ερείπια όπου στοιβάζονται οι μετανάστες και να διωχθούν ανελέητα οι ιδιοκτήτες τους; Όχι, βέβαια. Οι περισσότεροι από δαύτους είναι από τους πιο καλούς χορηγούς τους. Χέρι που ταΐζει δεν το δαγκώνεις, λέει η παροιμία των κοπρόσκυλων και η ηγεσία της Χρυσής Αυγής την τηρεί κατά γράμμα. Διότι πώς αλλιώς θα έφτιαχνε «κοινωνικά παντοπωλεία» με δωρεές από ξένες μάρκες και εταιρείες; Πώς θα πήγαινε ληγμένα προϊόντα στους εργάτες χαλυβουργίας, δωρεά ξένης αλυσίδας σούπερ μάρκετ;
Ο Μηχαλολιάκος και η συμμορία του το παίζουν «πατριώτες» μόνο όταν μπορούν να στριμώξουν κανέναν εξαθλιωμένο σκουρόχρωμο. Αλλά όταν πρόκειται για τα μεγάλα αφεντικά, ούτε κουβέντα. Απευθύνονται στους εκ πεποιθήσεως φίφηδες που ξέρουν μόνο να σκύβουν το κεφάλι χειρότεροι από ραγιάδες μπροστά στα μεγάλα ξένα αφεντικά, αλλά εξαντλούν τον ανύπαρκτο ανδρισμό τους στην μπαμπεσιά και στην εκτόνωση σε βάρος των ασθενέστερων. Με την Χρυσή Αυγή ισχύει απόλυτα το γνωστό ρητό: φίφηδες και παλικάρια… γίνανε μαλλιά κουβάρια! Αλλά όταν έρχεται η κουβέντα για μονομερή διαγραφή του χρέους, για έξοδο το ταχύτερο δυνατό από την ευρωζώνη και επαναφορά εθνικού νομίσματος, εκεί ο κ. Μιχολαλιάκος και η παρέα του από Καιάδες, Κασιδιάριδες και λοιπούς συγγενείς, αποκαλύπτονται ως φίφηδες ολκής! Είναι «ανεύθυνοι» όσοι τα απαιτούν, μας διεμήνυσε εις άψογην πολιτικήν διάλεκτον και με το μάτι να λιγουρεύεται την συγκυβέρνηση. Κι όσο τα παλικάρια της Golden Dawn εξ ΗΠΑ θα ξεβρακώνονται ως φίφηδες μπροστά στην Μέρκελ και στα πρωτοπαλίκαρα της νέας κατοχής, τόσο θα αναζητούν τον χαμένο ανδρισμό τους σε μαχαιρώματα και συρράξεις συμμοριών με ξένους και ημεδαπούς.
Κι όσο ο κόσμος θα δικαιολογεί τις λογικές πογκρόμ και στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους λαθρομετανάστες, τόσο θα ανοίγει ο δρόμος για ανάλογη μεταχείριση όσων η εξουσία θεωρήσει ως «δημόσιο κίνδυνο». Κι αν σήμερα ακούτε τον κ. Δένδια να μιλά έτσι για τους μετανάστες, πόσο απέχει νομίζετε για να μιλήσει και να πράξει τα δέοντα και για αυτούς που αυτός και η συμμορία του θεωρεί αληθινά επικίνδυνους; Δηλαδή για τους αληθινούς πατριώτες που ξέρουν ότι ο αληθινός εχθρός δεν είναι ο μετανάστης, αλλά αυτός που τον μπάζει στην χώρα και το καθεστώς κατοχής που έχει εγκαθιδρυθεί.
Νομίζετε ότι αυτοί που μας κυβερνούν έχουν την παραμικρή αναστολή, τον παραμικρό δισταγμό να αναστήσουν τους «χώρους ανανήψεως», όπως οι παλιοί ομοϊδεάτες τους εθνικόφρονες δοσίλογοι ονόμαζαν τα μακρονήσια, για όσους μάχονται για την απελευθέρωση της χώρας μέσα από την μονομερή διαγραφή του χρέους και την έξοδο εδώ και τώρα από το ευρώ; Το μόνο που τους σταματά είναι το γεγονός ότι αυτή η πρακτική δεν είναι ακόμη νομιμοποιημένη στη συνείδηση του κόσμου, στη λεγόμενη κοινή γνώμη. Ακόμη! Και για να νομιμοποιηθεί αυτή η πρακτική δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος σήμερα από την λαθροχειρία του μεταναστευτικού.

Πόσο μας κοστίζει η μετανάστευση;

Μάλιστα, η προπαγάνδα έχει φτάσει σε τέτοιον βαθμό υποκρισίας και αλητείας προκειμένου να παρασύρει τον κόσμο, ιδίως τον πιο αφελή και απληροφόρητο, ώστε προβάλει εξωφρενικούς ισχυρισμούς για το πόσο «κοστίζουν» οι μετανάστες στην χώρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εφημερίδα Ελλάδα, η οποία στο πρωτοσέλιδο του Σαββάτου (11/8) αναγγέλλει «έρευνα» με βάση την οποία «20 δις ευρώ κοστίζουν οι παράνομοι μετανάστες». Στις μέσα σελίδες της εφημερίδας η «έρευνα» ανεβάζει το «κόστος» έως και τα 24 δις ευρώ! Από πού βγαίνουν αυτά τα νούμερα; Τα σλουθ της ενημέρωσης επικαλούνται ως πηγή, ποιόν άλλο, τον κ. Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος βέβαια βρήκε την ευκαιρία και αράδιασε τα εξής: «Οι λαθρομετανάστες μας κοστίζουν 12 δις. ευρώ τον χρόνο!» λέει απερίφραστα ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης, από τους πρώτους που «σήκωσαν» το θέμα. «Το νούμερο προκύπτει βάσει επίσημων στοιχείων ανά τομέα: 4 δις ευρώ είναι η απώλεια ΦΠΑ από το παραεμπόριο, 1,5-2 δις ευρώ η ιατροφαρμακευτική περίθαλψή τους, 1,5-2 δις ευρώ τα εμβάσματα που στέλνουν στις πατρίδες τους, χρήματα που βγαίνουν από τη χώρα και δεν επανατοποθετούνται στην αγορά, άλλα 4 δις ευρώ διαφυγόντες φόροι και απώλειες των ασφαλιστικών ταμείων από τη μαύρη εργασία. Και όλα αυτά όταν γονάτισαν οι πολίτες με περικοπές σε μισθούς και συντάξεις για να αντλήσουμε 4 δις ευρώ», σημειώνει στην «Ε».
Και ο αναγνώστης μένει άναυδος. Μα καλά πηγή όλου του οικονομικού προβλήματος της χώρας είναι ο λαθρομετανάστης; Διαβάζει επιπλέον στην «έρευνα» ότι «σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ, το 2010 η αξία των εμβασμάτων των οικονομικών μεταναστών από την πατρίδα μας προς τις χώρες τους έσπασε όλα τα ρεκόρ» και μένει διπλά άναυδος. Βέβαια, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν ευσταθεί. Είναι απλά αυθαίρετες αθροίσεις ανόμοιων και αυθαίρετων αριθμών, που αντιπροσωπεύουν τελείως διαφορετικά πράγματα.
Καταρχάς το παραεμπόριο έχει πολλές μορφές και ορισμένες, όπως αυτές με τα κινέζικα, είναι υπό την προστασία άτυπων συμφωνιών Ελλάδας-Κίνας, διότι δεν εξηγείται διαφορετικά η τόσο εύκολη εξάπλωσή τους σ’ ολόκληρη την χώρα. Γενικότερα, λειτουργία του παραεμπορίου δεν μια δραστηριότητα που πρωτοβουλιακά εξαρτάται από τον μετανάστη. Πίσω του κρύβονται εκτεταμένα κυκλώματα λαθρεμπορίου που τον χρησιμοποιούν για την ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων τους.
Όσο για το πόσο κοστίζει η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των μεταναστών και η μαύρη εργασία τους στα ασφαλιστικά ταμεία, είναι τουλάχιστον προκλητικό να το επικαλούνται οι οπαδοί μιας πολιτικής που σπρώχνει μαζικά τους εργαζόμενους στην ανασφάλιστη εργασία και ιδιωτικοποιεί, αν δεν καταστρέφει, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Έχει υπολογιστεί το κόστος για την μέση ελληνική οικογένεια, αλλά και για την ελληνική οικονομία, της διάλυσης του συστήματος υγείας και των νοσοκομείων από τα μνημόνια; Έχει κοστολογηθεί η ανασφάλιστη εργασία που σήμερα πια είναι κανόνας ιδίως για τον νέο εργαζόμενο, που είναι τυχερός να βρει μια οποιαδήποτε δουλειά; Ποιος έριζε έξω τα ασφαλιστικά ταμεία, αφού πρώτα τα λεηλάτησε και τα κατάκλεψε; Οι μετανάστες;
Τέλος, ας πάρουμε τα μεταναστευτικά εμβάσματα που είναι και το μόνο ελέγξιμο στοιχείο που παρατίθεται.
Ο πίνακας 1 δείχνει τις εισπράξεις μεταναστευτικών και ναυτιλιακών εμβασμάτων από το εξωτερικό, αλλά και τις πληρωμές μεταναστευτικών εμβασμάτων στο εξωτερικό για την περίοδο 2004-2011. Από τα στοιχεία φαίνεται ότι το σύνολο των εμβασμάτων που πληρώνονται στο εξωτερικό σ’ ολόκληρη την περίοδο δεν ανέβηκαν πάνω από 1,6 δις ευρώ σε ετήσια βάση. Κι αυτό για μια μόνη χρονιά. Άρα που τα βρήκε τα 1,5-2 δις ευρώ εμβάσματα το χρόνο που λέει ο κ. Γεωργιάδης; Το πρόβλημα που έχει με τα νούμερα ο κ. Γεωργιάδης είναι γνωστό, αλλά αυτό δεν προέρχεται από κάποιο είδος αυτισμού, αλλά από την έλλειψη πολιτικής ηθικής.

Πίνακας 1: Ισοζύγιο εμβασμάτων σε εκατ. ευρώ
ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΕΜΒΑΣΜΑΤΩΝ
2004
2005
2006
2007
2008
2009
2010
2011
Εισπράξεις
2.275,7
2.261,0
2.385,0
2.246,9
2.203,9
1.852,8
1.465,8
1.180,1
Πληρωμές
510,3
854,6
966,5
1.191,6
1.406,4
1.408,5
1.595,0
1.370,4
ΠΗΓΗ: Τράπεζα της Ελλάδος


Ωστόσο, το πιο σημαντικό είναι να παρατηρήσει κανείς το ισοζύγιο. Οι αυξημένες εισπράξεις από το εξωτερικό οφείλονται κατά κύριο στο ναυτιλιακό συνάλλαγμα, δηλαδή στα εμβάσματα των ελλήνων ναυτικών προς τις οικογένειές τους, που χρόνο με το χρόνο βαίνουν μειούμενα. Μέσα στην οκταετία μειώθηκαν σχεδόν στο μισό. Ο λόγος είναι απλός. Η λατρεία που νιώθουν οι εφοπλιστές για τον έλληνα ναυτικό, αρκεί αυτός να μην ζητά δεδουλευμένα και να μην έχει απαιτήσεις ανθρώπινων συνθηκών πάνω στο καράβι. Επίσης η συστηματική εκδίωξη των ελλήνων ναυτικών από την ποντοπόρα ναυτιλία προκειμένου να αντικατασταθούν από αλλοδαπούς, είναι ένας από τους βασικούς λόγους της μείωσης του ναυτιλιακού συναλλάγματος. Ακόμη και σε πλοία με ελληνική σημαία. Κάτι βέβαια που ο μεταναστατοφάγος Γεωργιάδης υποστηρίζει ένθερμα προκειμένου να διευκολυνθούν οι εφοπλιστές να ρίξουν ακόμη χαμηλότερα το εργατικό κόστος με μισθούς πείνας και άθλιες συνθήκες εργασίας με αλλοδαπούς ναυτικούς.
Στην οκταετία 2004-2011 το σύνολο των μεταναστευτικών εμβασμάτων που πληρώθηκαν στο εξωτερικό και τα οποία, όπως ισχυρίζεται ο κ. Γεωργιάδης, είναι «χρήματα που βγαίνουν από τη χώρα και δεν επανατοποθετούνται στην αγορά», ανέρχονταν αθροιστικά σε λίγο πάνω από 9,3 δις ευρώ. Τεράστιο νούμερο θα σκεφτεί κανείς. Κι όντως γιατί να βγαίνουν από την χώρα; Μήπως της περισσεύουν τα χρήματα από την εσωτερική της οικονομία;
Αν όμως κοιτάξουμε στον Πίνακα 2 που απεικονίζει το ισοζύγιο εισοδημάτων στην ίδια περίοδο θα διαπιστώσουμε ότι η εκροή των μεταναστευτικών εμβασμάτων είναι ασήμαντη μπροστά στο τι πληρώνει η ελληνική οικονομία σε μισθούς, αμοιβές, τόκους, μερίσματα και κέρδη στο εξωτερικό. Δηλαδή στο πόσο της στοιχίζουν οι πολυεθνικές. Μπορεί να μας εξηγήσει κανείς γιατί η ευαισθησία που επιδεικνύουν οι μεταναστατοφάγοι για τα μεταναστευτικά εμβάσματα δεν την επιδεικνύουν και για την εκροή εισοδημάτων από την ελληνική οικονομία που είναι πολλαπλάσια;
Στην οκταετία 2004-2011 ενώ η εκροή μεταναστευτικών εμβασμάτων έφτασε αθροιστικά τα 9,3 δις ευρώ, ενώ οι πληρωμές αμοιβών, μισθών, τόκων, μερισμάτων και κερδών στο εξωτερικό ξεπέρασε αθροιστικά τα 95 δις ευρώ. Δηλαδή πάνω από 10 φορές περισσότερα. Κι όλα τους αφορολόγητα. Γιατί δεν επιδεικνύουν οι μεταναστοφάγοι ανάλογη ευαισθησία; Μήπως γιατί πρόκειται για πληρωμές σε πολυεθνικές και σε στελέχη τους; Μήπως γιατί μας έχει επιβληθεί καθεστώς ελευθερίας, δηλαδή ασυδοσίας, στην κίνηση κεφαλαίου; Όταν πρόκειται για μετανάστες, οι ελληναράδες είναι έτοιμοι να πέσουν να τους φάνε. Όταν πρόκειται για εφοπλιστές και πολυεθνικές, σούζα οι εθνικόφρονες δοσίλογοι.

Πίνακας 2: Ισοζύγιο εισοδημάτων σε εκατ. ευρώ

2004
2005
2006
2007
2008
2009
2010
2011
ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΩΝ
-4.377,4
-5.676,1
-7.118,8
-9.285,8
-10.643,0
-8.984,3
-8.143,4
-9.066,5
Εισπράξεις
2.810,6
3.273,5
3.626,1
4.558,5
5.573,2
4.282,9
3.571,9
3.339,4
Αμοιβές, μισθοί
280,0
287,1
318,1
366,9
344,7
294,6
199,7
188,0
Τόκοι, μερίσματα, κέρδη
2.530,6
2.986,4
3.308,0
4.191,7
5.228,5
3.988,3
3.372,2
3.151,4
Πληρωμές
7.188,0
8.949,6
10.744,9
13.844,3
16.216,2
13.267,2
11.715,2
12.405,9
Αμοιβές, μισθοί
188,9
219,8
280,7
332,6
410,1
411,9
377,6
470,0
Τόκοι, μερίσματα, κέρδη
6.999,1
8.729,8
10.464,2
13.511,7
15.806,1
12.855,2
11.337,7
11.936,0
ΠΗΓΗ: Τράπεζα της Ελλάδος








Αν η χώρα ήταν εκτός ζώνης ευρώ και διέθετε την κυριαρχία της ώστε να μπορεί να επιβάλλει φόρους στην εκροή χρήματος και κεφαλαίου από την οικονομία της, όπως είναι απολύτως λογικό γιατί έχει δίκιο ο κ. Γεωργιάδης μιας και είναι «χρήματα που βγαίνουν από τη χώρα και δεν επανατοποθετούνται στην αγορά», τότε θα μπορούσε να εισπράττει κάτ’ έτος γύρω στα 5 δις ευρώ! Κι αυτό αν επέβαλλε φόρο της τάξης του 40% στην εξαγωγή εισοδημάτων, όσο δηλαδή επιβαρύνονται τα ανώτερα κλιμάκια της φορολογίας εισοδήματος. Και φανταστείτε ότι τώρα ετοιμάζονται να εκτελέσουν εν ψυχρώ την μέση ελληνική οικογένεια για λιγότερα από 4 δις ευρώ τον χρόνο για τρία χρόνια, ψάχνοντας δηλαδή για τα 11,5 δις ευρώ!
Και το χειρότερο δεν το έχετε ακόμη. Στον Πίνακα 3 αποτυπώνεται το Ισοζύγιο των χρηματοοικονομικών συναλλαγών της χώρας για το πρώτο πεντάμηνο της περιόδου 2010-2012.

Πίνακας 3: Ισοζύγιο χρηματοοικονομικών συναλλαγών Ιανουαρίου-Μαΐου 2010-2012, σε εκατ. ευρώ

2010
2011
2012
ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΧΡΗΜ/ΚΩΝ ΣΥΝ/ΓΩΝ
12.040,5
11.159,1
6.678,5




ΑΜΕΣΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ*
-29,4
-566,9
-58,5
Κατοίκων στο εξωτερικό
-344,4
-331,7
283,3
Μη κατοίκων στην Ελλάδα
315,0
-235,3
-341,8
ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙΟΥ*
-8.770,1
-9.738,1
-72.284,9
Απαιτήσεις
8.071,7
4.203,5
-41.432,0
Υποχρεώσεις
-16.841,8
-13.941,6
-30.852,9
ΛΟΙΠΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ*
20.775,0
21.463,1
79.039,9
Απαιτήσεις
-21.225,4
6,8
11.433,7
Υποχρεώσεις
42.000,5
21.456,3
67.606,2
( Δάνεια Γενικής Κυβέρνησης )
19.435,9
20.811,3
74.463,2
ΠΗΓΗ: Τράπεζα της Ελλάδος, * (+) καθαρή εισροή, (-) καθαρή εκροή.

Το πεντάμηνο Ιανουαρίου-Μαΐου 2012 στην κατηγορία των επενδύσεων χαρτοφυλακίου σημειώθηκε καθαρή εκροή ύψους 72,3 δισεκ. ευρώ (έναντι καθαρής εκροής 9,7 δισεκ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2011 και 8,7 δις ευρώ το 2010). Ειδικότερα, καταγράφηκε εκροή κεφαλαίων κυρίως λόγω της αύξησης των τοποθετήσεων των εγχώριων θεσμικών επενδυτών σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια του εξωτερικού κατά 40,9 δισεκ. ευρώ καθώς και λόγω της μείωσης των τοποθετήσεων μη κατοίκων σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια που έχουν εκδοθεί από κατοίκους Ελλάδος κατά 30,8 δισεκ. ευρώ (εκροή). Καταλάβατε τι σημαίνει αυτό; Εγχώριοι θεσμικοί επενδυτές, που είναι κυρίως τράπεζες, έβγαλαν στο εξωτερικό 40,9 δις ευρώ για να αγοράσουν ομόλογα και έντοκα γραμμάτια του εξωτερικού. Κι όλα αυτά μόνο στο πρώτο πεντάμηνο του 2012. Έβγαλαν κεφάλαια της τάξης του 58% του παραγόμενου ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της ίδιας περιόδου για να τα τοποθετήσουν σε κερδοσκοπικά χαρτιά του εξωτερικού.
Μήπως πλήρωσαν φόρο; Ούτε κατά διάνοια. Ξέρετε πόσες θέσεις εργασίας στοίχισε αυτή η αιμορραγία; Αν σκεφτεί κανείς ότι κάθε 20 δις ευρώ επένδυση ισοδυναμεί με 50 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας την προηγούμενη δεκαετία, τότε η εκροή αυτή κεφαλαίου στοίχισε στην ελληνική οικονομία πάνω από 100 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας κατ’ ελάχιστο.
Την ίδια περίοδο είχαμε την μείωση των τοποθετήσεων ξένων σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια που έχουν εκδοθεί από κατοίκους Ελλάδος κατά 30,8 δισεκ. ευρώ. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ξένοι επενδυτές, (κυρίως ξένες τράπεζες και επενδυτικά κεφάλαια του εξωτερικού) εξαργύρωσαν ελληνικά ομόλογα και έντοκα γραμμάτια αξίας 30,8 δις ευρώ και τα έβγαλαν ήσυχα κι ωραία στο εξωτερικό χωρίς καμιά επιβάρυνση. Αν τα προσθέσουμε στα 40,9 δις ευρώ που έβγαλαν οι ντόπιοι επενδυτές στο εξωτερικό, μας κάνουν 71,7 δις ευρώ στο σύνολο. Αν προσθέσουμε επίσης και την εκροή κεφαλαίων που καταγράφηκε λόγω της αύξησης των τοποθετήσεων ντόπιων σε χρηματοοικονομικά παράγωγα του εξωτερικού κατά 608 εκατ. ευρώ, τότε το συνολικό ποσό που βγήκε από την χώρα για καθαρά κερδοσκοπικούς λόγους ανέρχεται στα 72,3 δις ευρώ. Το ποσό αυτό είναι μεγαλύτερο από το παραγόμενο ΑΕΠ της ελληνικής οικονομίας στο ίδιο πεντάμηνο. Και στοίχισε στους έλληνες εργαζόμενους πάνω από 180 χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Αν είχαμε την κυριαρχία μας ως χώρα και μας κυβερνούσαν αληθινά δημοκρατικές και πατριωτικές δυνάμεις, θα μπορούσαμε να επιβάλλουμε φόρο σ’ αυτήν την εκροή. Αν επιβάλλαμε 20% φόρο, όσο δηλαδή πληρώνουν οι εισηγμένες ΑΕ και ΕΠΕ, τότε θα εξοικονομούσε ο κρατικός προϋπολογισμός πάνω από 14 δις ευρώ έσοδα, τα οποία αντιστοιχούν στο 29% των προσδοκώμενων εσόδων του φετινού προϋπολογισμού. Αν το ποσοστό φορολογίας ανερχόταν στο 40%, τότε θα εξοικονομούσαμε για το κράτος γύρω στα 29 δις ευρώ, ή το 58% των προβλεπόμενων εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού του 2012. Τι θα γινόταν αν επιβάλλαμε αυτή την φορολογία; Απολύτως τίποτε. Διότι τα κεφάλαια αυτά είναι παντελώς κερδοσκοπικά και δεν συνεισφέρουν απολύτως τίποτε στην εθνική οικονομία. Κι αν φορολογούσαμε την εξαγωγή τους θα μπορούσαμε να διαθέτουμε έσοδα γα την δραστική αύξηση των αναγκαίων δημοσίων δαπανών και για την ουσιαστική αύξηση των εισοδημάτων, αντί να εφαρμόζονται οι καταστροφικές πολιτικές λιτότητας, περικοπών και μειώσεων. Κι όλα αυτά φορολογώντας μόνο τις εξαγωγές του απόλυτα κερδοσκοπικού κεφαλαίου για το πρώτο πεντάμηνο του 2012.
Θέλετε να μάθετε από πού βρέθηκαν τα κεφάλαια αυτά που έφυγαν στο εξωτερικό; Στην κατηγορία των "λοιπών'' επενδύσεων του Πίνακα 3 η καθαρή εισροή ύψους 79,0 δισεκ. ευρώ (έναντι καθαρής εισροής 21,5 δισεκ. ευρώ το αντίστοιχο πεντάμηνο του 2011) οφείλεται κυρίως στην αύξηση των καθαρών δανειακών υποχρεώσεων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα προς μη κατοίκους κατά 73,9 δισεκ. ευρώ (εισροή) και στη μείωση κατά 11,7 δισεκ. ευρώ των τοποθετήσεων των εγχώριων πιστωτικών ιδρυμάτων και θεσμικών επενδυτών σε καταθέσεις και repos στο εξωτερικό (εισροή). Ειδικότερα, ο καθαρός δανεισμός του τομέα της γενικής κυβέρνησης ανήλθε σε 74,5 δισεκ. ευρώ και αφορά το δανεισμό του δημόσιου τομέα από το EFSF και το ΔΝΤ. Η εξέλιξη αυτή αντισταθμίστηκε εν μέρει από τη μείωση των τοποθετήσεων μη κατοίκων σε καταθέσεις και repos στην Ελλάδα κατά 6,3 δισεκ. ευρώ (εκροή).
Καταλάβατε τι έγινε; Το ελληνικό κράτος δανείστηκε στο πεντάμηνο 74,5 δις ευρώ από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) και το ΔΝΤ για να ενισχύσει τις εγχώριες τράπεζες και να πληρώσει ληξιπρόθεσμα ομόλογα και έντοκα γραμμάτια σε θεσμικούς επενδυτές του εξωτερικού και του εσωτερικού. Και τι τα έκαναν τα χρήματα αυτά οι τραπεζίτες; Τα έβγαλαν μαζικά στο εξωτερικό, οδηγώντας στην ανεργία τουλάχιστον 180 χιλιάδες έλληνες εργαζόμενους μέσα στο πρώτο πεντάμηνο του 2012. Χώρια τα κρατικά έσοδα που τους χάρισαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, προκειμένου τώρα να τα ξεζουμίσουν από τα λαϊκά νοικοκυριά.
Κι έπειτα μας ενοχλούν τα μεταναστευτικά εμβάσματα. Όποιος θέλει να τα βάλει με τους ξένους, ας δοκιμάσει πρώτα τις δυνάμεις του ενάντια στους ξένους ληστοσυμμορίτες που λεηλατούν την χώρα και οδηγούν τον λαό στην τέλεια απόγνωση μαζί με τους ντόπιους συνεργάτες τους και έπειτα συζητάμε για την μάστιγα του μετανάστη.
Όποιος λοιπόν θέλει να σταθεί στο θέμα του μεταναστευτικού από καθαρά πατριωτική και δημοκρατική σκοπιά θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τα εξής απλά:
· Δεν ανεχόμαστε κανενός είδους πογκρόμ και στρατόπεδα συγκέντρωσης από αυτούς που έχουν δημιουργήσει και έχουν διογκώσει το πρόβλημα της μετανάστευσης, γιατί έχουν σαν στόχο τον αποπροσανατολισμό του λαού και την δημιουργία ενός εν δυνάμει στρατού εφεδρικής εργασίας για τις ειδικές οικονομικές ζώνες και τις επενδύσεις fast track, που απαιτεί η τρόικα και οι δανειστές.
· Δεν μπορεί να υπάρξει αντιμετώπιση του προβλήματος όσο τα σύνορα της χώρας αποτελούν και σύνορα της ΕΕ και η χώρα παραμένει υπό καθεστώς Δουβλίνου και Σένγκεν. Αν δεν ανακτηθεί η κυριαρχία της χώρας με την καταγγελία των συμφωνιών του Δουβλίνου και της Σένγκεν, με την αποχώρηση από τους ενιαίους χώρους, δεν θα μπορέσουμε να απεγκλωβίσουμε πάνω από 400 χιλιάδες μετανάστες που είναι παγιδευμένοι σήμερα στην χώρα μας, ενώ θέλουν να προωθηθούν προς στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Βορρά. Ας βρει η ΕΕ άλλες χώρες να λειτουργήσουν ως πύλες εισόδου και παγίδευσης μεταναστών.
· Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί η λαθραία ροή μεταναστών αν δεν τσακιστεί η βιομηχανία δουλεμπορίου που έχει μετατρέψει την χώρα μας σε διαμετακομιστικό κέντρο μεταναστών για ολόκληρη την ΕΕ και τα Βαλκάνια. Από μόνο του το τσάκισμα αυτής της βιομηχανίας θα ελάττωνε στο ελάχιστο την ροή μεταναστών προς την χώρα μας. Και είναι εύκολο να γίνει αυτό γιατί το κύκλωμα είναι γνωστό και πλήρως χαρτογραφημένο από τις αρχές. Αρκεί να διεκδικήσουμε μια αληθινά δημοκρατική και πατριωτική διακυβέρνηση της χώρας που θα λυτρώσει το κράτος και την δικαιοσύνη από τον θανάσιμο εναγκαλισμό τους με το καθεστώς πολιτικής και επιχειρηματικής ασυδοσίας που βασιλεύει σήμερα.
· Τέλος, δεν μπορείς σαν χώρα να παρέχεις κάθε λογής υποστήριξη στις δυνάμεις που πνίγουν ολόκληρες χώρες και λαούς στο αίμα, στην καθυστέρηση και στην καταστροφή και μετά να αναρωτιέται κανείς πώς και από πού έρχονται οι εκατοντάδες χιλιάδες εξαθλιωμένοι μετανάστες. Δεν μπορεί η χώρα την ίδια ώρα να χαριεντίζεται με τον σφαγέα των Παλαιστινίων Σιμόν Πέρες, να διευκολύνει και να πριμοδοτεί τις επιχειρήσεις εμφύλιας σύρραξης στην Συρία προς όφελος του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ κι έπειτα να αναρωτιέται κανείς πώς θα βρεθούν στην Ελλάδα το 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες που έχουν ήδη δημιουργηθεί στην Συρία. Η Ελλάδα πρέπει να γίνει πόλος ειρήνευσης και σταθερότητας στην περιοχή ενάντια στις επιδιώξεις των ισχυρών να την μετατρέψουν σε παρανάλωμα του πυρός.