Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Φεβ 2013

 Τι άλλο χρειάζονται οι δικαστές; Βέβαια θα πρέπει να υπάρχουν δικαστές έξω από τις στοές και τα κολέγια...

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Ο «πόλεμος» ανακοινώσεων, που ξέσπασε μεταξύ του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του πρώην υπουργού Ανδρέα Λοβέρδου, είναι αποκαλυπτικός των διεργασιών που ξεκίνησαν μία εβδομάδα από τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, τον Οκτώβριο του 2009, και κατέληξαν στην προσφυγή της Ελλάδας στο σκληρό μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που οδήγησε σε εξαθλίωση τον ελληνικό λαό.
Οι καταγγελίες του κ. Λοβέρδου, τις οποίες μοιράζονται και άνθρωποι που είχαν γνώση των αποφάσεων του τότε πρωθυπουργού, επιβεβαιώνουν όσα γνωρίζαμε μερικοί εξ ημών, που είχαμε την τύχη να βρισκόμαστε στην Ουάσιγκτον τις ημέρες και τους μήνες που προηγήθηκαν της προσφυγής. Είναι απόλυτα επιβεβαιωμένη η πληροφορία ότι ο κ. Παπανδρέου προετοίμασε το έδαφος παράδοσης της χώρας στο ΔΝΤ, και το πλέον σημαντικό είναι ότι ο ίδιος και ο στενός κύκλος των συνεργατών του αντιλήφθηκαν πολύ αργά –γύρω στο Μάρτιο του 2010– ότι, λόγω της συμμετοχής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, η προσφυγή στο Ταμείο ήταν σχεδόν απαγορευτική.
Επομένως, όσοι ομιλούν και ισχυρίζονται ότι οι Ευρωπαίοι, και ειδικά οι Γερμανοί, ήταν αυτοί που εξανάγκασαν τον πρώην πρωθυπουργό να αναζητήσει βοήθεια από τον Ντομινίκ Στρος-Καν ρίχνουν στάχτη στα μάτια των ανύποπτων πολιτών για να μην καταγράψω κάτι χειρότερο: ότι «βιάζουν» την αλήθεια. Άλλωστε, ο κ. Παπανδρέου δεν έκρυψε ότι οδήγησε επί τούτου τη χώρα στο Ταμείο. Στην ανακοίνωσή του αναφέρει τα εξής: «Την ώρα, λοιπόν, που η πολιτική μας δικαιώνεται πλέον και από τους τότε πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρέας Λοβέρδος “θυμήθηκε” σήμερα να αποποιηθεί τον αγώνα μας. Αγώνα στον οποίο συμμετείχε ο ίδιος ως υπουργός με όλες του τις δυνάμεις». Και, βεβαίως, ο «αγώνας» στον οποίο αναφέρεται είναι η μεθοδευμένη και βάση σχεδίου πορεία προς το μηχανισμό.
Ο λόγος για τον οποίο επιτίθεται στον πρώην υπουργό του είναι στο πλαίσιο της προσπάθειάς του να «ενοχοποιήσει» όλα τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου και όλα τα στελέχη του κόμματος. Κι ας μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας. Ποιος υπουργός και ποιο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ θα τολμούσε να αντισταθεί στον κ. Παπανδρέου, ο οποίος είχε εκλεγεί από το 44% του ελληνικού λαού, με στόχο –όπως υποσχόταν προεκλογικά– να αλλάξει τα πάντα; Δυστυχώς, ο τότε πρωθυπουργός επέλεξε να αλλάξει τα πάντα μέσω ξένων μηχανισμών και δανειστών, επειδή ΔΕΝ τόλμησε να αναλάβει το πολιτικό κόστος και να κάνει τις αλλαγές που του ζητούσαν οι Ευρωπαίοι. Όσο και να προκαλεί εντύπωση στον αναγνώστη, αμέσως μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009, η ΕΕ αλλά και το ΔΝΤ προειδοποίησαν την ελληνική κυβέρνηση ότι πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα, διότι η ελληνική οικονομία είχε πάρει «ασταμάτητο κατήφορο».
Είναι προκλητική η θέση του κ. Παπανδρέου ότι η προσφυγή στο Ταμείο έσωσε την Ελλάδα, διότι η αλήθεια είναι άλλη: Έσυρε τη χώρα ξυπόλητη στ’ αγκάθια, διότι έχασε οχτώ μήνες να αναζητεί τρόπους και μεθόδους για να τη «δέσει» στο μηχανισμό, αντί στο διάστημα αυτό να πάρει μέτρα, τα οποία θα ήταν πολύ πιο ανώδυνα απ’ αυτά που επέβαλαν οι δανειστές.
Και δεν ισχύει ούτε στο ένα εκατοστό αυτό που αναφέρει στη δήλωσή του ο κ. Παπανδρέου, ότι, δηλαδή, «ολόκληρο το Υπουργικό Συμβούλιο, πρωτοστατούντος του πρωθυπουργού, θέλησε, όλοι θελήσαμε, να αποφύγουμε την ένταξή μας στο μηχανισμό στήριξης. Και αγωνιστήκαμε σκληρά γι’ αυτό. Όμως, αυτή η απόφαση [Σ.Σ.: εννοεί το μηχανισμό] αποτέλεσε την καλύτερη επιλογή, την πατριωτική επιλογή υπό τις κρατούσες τότε συνθήκες».
Η επιλογή στην οποία αναφέρεται ο κ. Παπανδρέου ήταν η αρχική απόφασή του. 
Και η μεθόδευση έγινε με τρόπο ώστε να μην έχει η χώρα άλλη επιλογή…
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Το μοντάζ είναι από το Γρέκι

Κανονικά ο καβγάς Σόιμπλε-Ντράγκι περί «συστημικότητας» της Κύπρου θα έπρεπε να έχει αναστατώσει τη… γερμανοπροσηλωμένη ελληνική κυβέρνηση. Γιατί αποδεικνύει περίτρανα με ποια κριτήρια αποφασίζει η Γερμανία τη συμμετοχή της στις δανειακές «διασώσεις» των ασθενέστερων κρίκων της ευρωζώνης.

ΑΝΤΙ, ΛΟΙΠΟΝ, για τις ξεναγήσεις σε ανατολίτικα παλάτια, τα ατυχή συναπαντήματα με τους γείτονες και τα ατελέσφορα παρακάλια σε απρόθυμους σεΐχηδες, καλό θα ήταν το Υπουργικό Συμβούλιο να έχει καθίσει στην Αθήνα και σε μια επείγουσα συνεδρίασή του να ασχοληθεί με το θέμα της Κύπρου που παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Το σημερινό «προ-μνημονιακό» δράμα της Κύπρου, οι άγαρμποι εκβιασμοί που υφίσταται, ακόμη κι η αναπόφευκτη «σφαγή» μικρομετόχων και μικροομολογιούχων, μεταξύ των άλλων δεινών που θα ακολουθήσουν, δεν μπορεί να αφήνουν αδιάφορη την επίσημη Ελλάδα.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ μοντέλο ακμάζουσας οικονομίας μέχρι και πριν από μια πενταετία, η Κύπρος πληρώνει σήμερα την ανεπάρκεια, τις ιδεοληψίες και τους επαρχιώτικους πολιτικούς ορίζοντες ενός ασήμαντου προέδρου που διαδέχθηκε έναν ηγέτη τεράστιου διαμετρήματος. Χωρίς καμία αμφιβολία, ο Δημήτρης Χριστόφιας φέρει τεράστιες ευθύνες για τα σημερινά αδιέξοδα της Λευκωσίας. Παρέλαβε από τον Τάσσο μια οικονομία-«μαγνήτη» ξένων επενδύσεων, με πρωτογενές πλεόνασμα, πανίσχυρο τραπεζικό σύστημα και εξασφαλισμένη προοπτική στην εκμετάλλευση φυσικών πόρων, μέσα σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον συγκριτικής ασφάλειας.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ο επικεφαλής του ΑΚΕΛ αποδείχτηκε ο ιδανικός… μαστροχαλαστής και μάλιστα σε χρόνο-ρεκόρ. Πίστεψε ότι θα είναι ο άνθρωπος που θα λύσει το Κυπριακό, χαρίζοντας στιλό και πένες σε αχυρανθρώπους της Τουρκίας και την ίδια ώρα που αναλωνόταν στα τσιμπούσια με τους απέναντι, η κυπριακή οικονομία διαλυόταν εις τα εξ ων συνετέθη. Με μια σειρά από αλόγιστες δημόσιες δαπάνες και πελατειακές πολιτικές διορισμών, το δημοσιονομικό έλλειμμα εκτινάχθηκε σε ελάχιστο χρόνο και η Κύπρος από κράτος-υπόδειγμα της ευρωζώνης άρχισε να προσεγγίζει γοργά τους δείκτες των 3-4 προβληματικών χωρών της περιφέρειας.

ΤΑ ΕΚΑΝΕ θάλασσα, λοιπόν, ο κ. Χριστόφιας. Ακόμη και σήμερα εξακολουθεί με τις ιδεοληψίες του, π.χ. στο ζήτημα των αποκρατικοποιήσεων, να αποτελεί τροχοπέδη για τη σωτηρία του νησιού, αφού δίνει ευκαιρία στους Γερμανούς να προβάλουν αξιώσεις σε άλλα ζητήματα πολύ πιο ευαίσθητα, όπως ο ορυκτός πλούτος και οι προνομιακές σχέσεις με τους Ρώσους.

ΟΜΩΣ, ΤΟ ΔΡΑΜΑ της Κύπρου δεν είναι αποκλειστικά δική της υπόθεση. Ούτε, για να είμαστε δίκαιοι, αποκλειστικό κατόρθωμα του Χριστόφια. Απόρροια της διασύνδεσης της κυπριακής οικονομίας με την ελληνική είναι και κυρίως της εξάρτησης του κυπριακού τραπεζικού συστήματος με το ελληνικό, μέσω ομολόγων και ιδιωτικών καταθέσεων. Έτσι, λοιπόν, ούτε από ηθικής απόψεως, αλλά ούτε από οικονομικής, πόσω μάλλον από γεωπολιτικής, η τύχη της Κύπρου πρέπει να μας αφήνει ασυγκίνητους.

Η ΚΥΝΙΚΗ ομολογία Σόιμπλε περί μηδενικής διατάραξης του συστήματος από ενδεχόμενη κυπριακή χρεοκοπία, ξαναλέω, θα έπρεπε να έχει βάλει φωτιές στο Μέγαρο Μαξίμου. Διότι αποδεικνύει ότι, εφόσον οι Γερμανοί θεωρήσουν κάποιους «αναλώσιμους», δεν έχουν κανένα πρόβλημα να τους τραβήξουν την πρίζα. Κι από την άλλη πλευρά, επιβεβαιώνει αυτό που λέμε καιρό τώρα. Ότι δεν έχουν την πολυτέλεια να «ξεφορτωθούν» την Ελλάδα, ακριβώς επειδή τη θεωρούν κομμάτι του συστήματος το οποίο δεν θέλουν με κανέναν τρόπο να κλυδωνίσουν.

ΚΑΙ Η ΜΙΑ διαπίστωση και η άλλη είναι εξαιρετικά χρήσιμες. Γιατί μαρτυρούν τη φασίζουσα πολιτική κυνικότητα της σημερινής γερμανικής κυβέρνησης, τον καιροσκοπισμό και την ιδιοτέλεια των διάφορων «απεσταλμένων» της, αλλά και το φόβο μπροστά σε μια ελληνική κατάρρευση που μας δίνει περιθώρια ουσιαστικής διαπραγμάτευσης.

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, η Ελλάδα έχει ιστορική και εθνική υποχρέωση να διευκρινίσει ότι δεν στέκεται μόνη της. Και δεν είναι αναλώσιμη. Ούτε μπορεί να εκβιάζεται από τους Γερμαναράδες ακόμη και μέχρι ποιον πρόεδρο θα πρέπει να εκλέξει (σ.σ.: τον… βολικότερο). Με την Κύπρο, λοιπόν, «πάμε πακέτο» κι αυτό θα πρέπει να το καταλάβει ο κάθε Σόιμπλε. Αρκεί, βέβαια, να βρεθεί Έλληνας πολιτικός, με τα νεφρά του Τάσσου, για να του το ψιθυρίσει στ’ αφτί…

Δημοσιεύεται στον “Τύπο της Κυριακής”
Ένας βολικός "εμφύλιος" δεν κάνει ποτέ κακό όταν το σύστημα βρίσκεται σε αδιέξοδο και κινδυνεύει να βρεθεί ενώπιον των εγκληματικών ευθυνών του
Εμφύλιοι έχουν γίνει πολλοί, αλλά ήταν πάντα "βολικοί" για τα πολιτικά συστήματα. Σύμπτωση;

Μας προετοιμάζουν για έναν στημένο «εμφύλιο». Έναν «εμφύλιο» στον οποίο θα παρατάξουν τα μέρη του δικού του παρακράτους, των καλοπληρωμένων μπαχαλάκηδων, των πληρωμένων εισαγόμενων δολοφόνων, των διαφόρων χρηματοδοτούμενων ανθελληνικά (αλλά επιλεκτικά ανθρωπιστικά) κινούμενων ΜΚΟ. Ελπίδα των λαθροκυβερνώντων υπαλλήλων της τρόικα είναι να δημιουργήσουν εικόνα χάους (να δημιουργήσουν δηλαδή το πρόβλημα που επιθυμούν), για να προσφέρουν την λύση (άκρατη αύξηση αστυνόμευσης και παρακολούθησης των πολιτών) που οι ίδιοι επιθυμούν να επιβάλουν.

Επειδή όμως για να γίνει ένας εμφύλιος σημαίνει πως υπάρχουν συνθήκες σύγκρουσης της κοινωνίας κι επειδή αυτό δεν συμβαίνει στην Ελλάδα (παρά τις επίπονες προσπάθειες των ΜΜΕ να λειτουργήσουν οι κανόνες του του "κοινωνικού αυτοματισμού"), επινόησαν την δημιουργία κλίματος «εμφυλίου» μέσω ανυπόστατων δημοσιευμάτων, για να αιτιολογηθεί ως φυσιολογική εξέλιξη η επερχόμενη σκηνοθετημένη σύγκρουση του υπάρχοντος καλοταϊσμένου (αλλά και ασύλληπτου) παρακράτους, ως «φυσιολογική εξέλιξη».

Τα μίσθαρνα παπαγαλάκια, που λειτουργούν επί πτωμάτων, που πληρώνονται αδρά για να επηρεάζουν την κοινή γνώμη και να δημιουργούν συνθήκες επιβίωσης και διατήρησης της λάθρας εξουσίας που σήμερα κατέχουν οι «οικονομικοί δολοφόνοι», εργάζονται πλέον νυχθημερόν για να πείσουν για τον «εμφύλιο» που έρχεται και που κανείς δεν μπορεί να αποφύγει. Μέσα σε αυτό ακριβώς το πνεύμα, ανατινάζονται χύτρες, ανακαλύπτεται και πάλι η "τρομοκρατία" και ανακαλύπτονται σφαίρες στο μέγαρο Μαξίμου. Ποιός ξέρει τι άλλο θα σκεφθούν στην προσπάθειά τους να μας πείσουν πως υπάρχει οργανωμένη δύναμη που θέλει να χτυπήσει το... κράτος! Βέβαια, εξομοιώνοντας τους εαυτούς τους με την έννοια του κράτους, αφήνουν τα "ίχνη" για το πως οι ίδιοι εννοούν το κράτος και οτιδήποτε πραγματικά σημαίνει αυτό...

Εάν, λοιπόν, οι μηχανισμοί του κράτους νιώθουν ή γνωρίζουν από βάσιμες πηγές πληροφοριών που έχουν στη διάθεσή τους πως μπορεί να υπάρξουν γεγονότα τα οποία θα θέσουν σε κίνδυνο την υπάρχουσα «δημοκρατία», γιατί δεν παρεμβαίνουν ώστε να αποτρέψουν αυτόν τον εμφύλιο;

Άραγε η σύλληψη κάποιων νεαρών ως τρομοκρατών, μπορεί να δώσει άλλοθι στην αποτελεσματικότητα εκείνων είναι θεσμικά υπεύθυνοι για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε μη φυσιολογικής δράσης τρομοκρατικών ομάδων; 

Προφανώς όχι, αφού τα εγχώρια αφεντικά και κυβερνώντες "κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου" για έναν εμφύλιο που έρχεται, αλλά όλως παραδόξως κανείς δεν τον βλέπει, αφού οι πολίτες δεν έχουν κανέναν λόγο να συγκρουστούν μεταξύ τους.

Βέβαια, η επιλογή της εγχώριας σύρραξης ενώ δεν υφίσταται ούτε σε επίπεδο κομμάτων, έχει καταστεί απολύτως σαφές πως είναι επιλογή των κομμάτων. Κι αυτό, επειδή μόνο εάν παραδειγματικά χαλιναγωγηθεί και τρομοκρατηθεί ο απλός πολίτης, θα μπορέσουν τα υφιστάμενα κόμματα -και φυσικά οι μετέχοντες σε αυτά- να συνεχίσουν να απολαμβάνουν όλα όσα το παρόν πολιτικό σύστημα τους παρέχει πλουσιοπάροχα. Μεταξύ αυτών, δε, και την ασυλία σε οποιαδήποτε απόφαση ή συνέργειά τους σε αποφάσεις, οι οποίες αντιτίθενται του Συντάγματος, αντιτίθενται κατά των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών και εκθέτουν ανεπανόρθωτα τα οικονομικά και εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας.

Μετά από όλα αυτά, ένας κατά παραγγελίαν "εμφύλιος" φαίνεται πως είναι η καλύτερη λύση για τους έχοντες και κατέχοντες (χρήμα και εξουσία), αφού θα τους εξασφαλίσει πέρα από όλα τα άλλα την παράταση στην ατιμωρησία για όσα με τόση επιμέλεια και επί σειρά ετών υπογείως δημιούργησαν (σειρά εκτρωματικών νομοθετημάτων, π.χ. νόμος περί ευθύνης υπουργών). Ένας "εμφύλιος" που θα "φορτωθεί" στους πολίτες, δηλαδή στα συνήθη υποζύγια (έστω και δια χαλκευμένων "αντιπροσώπων") και θα δημιουργήσει όλες τις συνθήκες ενίσχυσης ενός πολιτεύματος που καταρρέει, που μεταβάλλεται και που απομακρύνεται με υψηλότατους ρυθμούς από οποιαδήποτε έννοια συμπεριλαμβάνει η λέξη "δημοκρατία".



Ο ανεξάρτητος Βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος στις 31 Ιανουαρίου με ερώτηση του στη Βουλή προς έξι Υπουργούς, τον Πρωθυπουργό και με κοινοποίηση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ζητεί το άνοιγμα του φακέλου του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, για να χυθεί επιτέλους άπλετο φως στη υπόθεση.

Θέμα: «Η Υπόθεση του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου»

ΑΡ. ΠΡΩΤ. 6562/31-1-2013 ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ
&
ΤΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ:
ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ & ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ
ΥΓΕΙΑΣ
ΚΟΙΝ/ΣΗ: κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Στις 28 Απριλίου 1998, εκλέχθηκε με μεγάλη πλειοψηφία σε ένα αξίωμα κάποιος ο οποίος στο μέλλον θα έμμενε στην ιστορία ως μια ηγετική μα συνάμα και επαναστατική μορφή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας: ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος.

Πολύ γρήγορα, όλοι μιλούσαν για τον αρχιεπίσκοπο, που καλούσε τη νεολαία να πλησιάσει την Εκκλησία "όπως είναι, ακόμη και με το σκουλαρίκι", ζητούσε συγγνώμη από τους νέους για όσα δεν έγιναν από τους μεγαλύτερους, ενώ άρχισε αμέσως να ασχολείται με την αναζωογόνηση όλων των υπηρεσιών της Εκκλησίας και κυρίως του φιλανθρωπικού τομέα.

Υπό την ηγεσία του, προάγεται το έργο της Εκκλησίας σε ολόκληρο τον κοινωνικό τομέα. Ιδρύονται νέοι οργανισμοί που καλύπτουν τομείς, όπως η βιοηθική, η μέριμνα για τους τοξικομανείς, την κακοποιημένη γυναίκα, την άγαμη μητέρα. Τέλος ίδρυσε την Μη Κυβερνητική Οργάνωση "Αλληλεγγύη" μέσω της οποίας γίνεται μεγάλη παρέμβαση με ανθρωπιστική βοήθεια, σε παγκόσμια κλίμακα.

Ακόμη και στην επικοινωνία της Εκκλησίας παρενέβη δυναμικά, οδηγώντας την στο νέο κόσμο της ψηφιακής εποχής, αφού ίδρυσε την υπηρεσία Διαδικτύου, δημιουργώντας συγχρόνως ψηφιακή βιβλιοθήκη σε 9 γλώσσες, πινακοθήκη, μουσικοθήκη και πύλη πολιτιστικών ειδήσεων στα ελληνικά και αγγλικά.

Το πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου συνδέθηκε άμεσα ωστόσο με μία μεγάλη σύγκρουση μεταξύ εκκλησίας και της Κυβέρνησης Σημίτη, που ξέσπασε το 2000, σε σχέση με την αναγραφή του θρησκεύματος στις ελληνικές αστυνομικές ταυτότητες. 

Στις 8 Μαΐου 2000, ένα μόλις μήνα μετά τις εκλογές, ο Υπουργός Δικαιοσύνης Μιχάλης Σταθόπουλος σε συνέντευξη στην εφημερίδα Έθνος δήλωσε ότι η αναγραφή του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες είναι αντίθετη με το νόμο 2472/1997 για την προστασία των προσώπων από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 16 Μαΐου 2000, η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων λαμβάνει μία απόφαση - σταθμό με την οποία κρίνει ότι το θρήσκευμα πρέπει να απαλειφθεί από τις ταυτότητες.

Ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης απαντώντας σε ερώτηση στη Βουλή στις 24 Μαΐου δηλώνει αντίθετος με την αναγραφή του θρησκεύματος. Το ζήτημα έλαβε διαστάσεις και η Ιερά Σύνοδος αποφασίζει να αντιδράσει αρχικά με τη διοργάνωση δύο λαοσυνάξεων: μία στη Θεσσαλονίκη στις 14 Ιουνίου και μία στην Αθήνα στις 21 Ιουνίου. Η διάσταση απόψεων Εκκλησίας - Κυβέρνησης Σημίτη παρέμενε αγεφύρωτη και έτσι η Εκκλησία αποφάσισε τη συλλογή υπογραφών αιτούμενη τη διενέργεια δημοψηφίσματος για το εν λόγω θέμα.
Η συλλογή υπογραφών καλούσε στην ενεργοποίηση του άρθρου 44 του Συντάγματος περί διενέργειας δημοψηφισμάτων και ξεκίνησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2000. 

Μετά από έναν περίπου χρόνο, στις 29 Αυγούστου 2001 ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος παρέδωσε τις περίπου 3 εκατομμύρια υπογραφές, κατά τα στοιχεία της Εκκλησίας, στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο. Το αίτημα για δημοψήφισμα δεν έγινε δεκτό. Ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κώστας Καραμανλής συνυπέγραψε και αυτός στις 24 Σεπτεμβρίου 2000, παρότι τα επόμενα χρόνια οι αποφάσεις της ελληνικής διοικητικής δικαιοσύνης κρίθηκαν δυστυχώς ως μη αναστρέψιμες από τις μετέπειτα Κυβερνήσεις.

Η έντονη προσωπικότητα του Ιεράρχη Χριστόδουλου ενοχλούσε σφόδρα πολλά κέντρα διαμόρφωσης-συμμόρφωσης της Κοινής Γνώμης, εγχώρια και ξένα συμφέροντα. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δεν μιλούσε μόνο, ΚΥΡΙΩΣ ΕΠΡΑΤΤΕ! Γι' αυτό ακριβώς, ο άνθρωπος αυτός αποτελεί ακόμη και σήμερα Ίνδαλμα για εκατομμύρια Ελλήνων.
Ήταν αδιαμφισβήτητα ο ντε φάκτο Ηγέτης του Ελληνισμού για τουλάχιστον 10 χρόνια.

Ο Χριστόδουλος δεν έμενε σε αυτά που μας είχαν συνηθίσει οι προκάτοχοι του. Μίλαγε για τα πραγματικά προβλήματα του Λαού και του Έθνους. Γιατί ήξερε τη διαφορά μεταξύ των όρων Λαός και Έθνος. Ο Μακαριστός στο Λόγο του ποτέ δεν ξεχνούσε όχι μόνο τα δικαιώματα και τα δεινά των σημερινών Ελλήνων, αλλά τόνιζε ιδιαιτέρως τη σημασία του παρελθόντος του Γένους, της διαχρονικότητας του αλλά κυρίως υπογράμμιζε και θύμιζε τα δικαιώματα των σημερινών έναντι των Αγέννητων Ελλήνων του μέλλοντος! Αυτές οι ρήξεις και η βαθειά αγάπη του για το μέσο άνθρωπο οδήγησαν επανειλημμένα σε δημόσιες αντιπαραθέσεις όπου εμπλέκονταν σε πολύ μεγάλο τα ΜΜΕ, ο ρόλος των οποίων ουδέποτε διερευνήθηκε από τη Δικαιοσύνη και τις υπόλοιπες θεσμικές Αρχές της χώρας.

Τον Ιούνιο του 2007 διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο του παχέως εντέρου και χειρουργήθηκε με επιτυχία για την αφαίρεση του όγκου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας όμως διαγνώστηκε και δεύτερος καρκίνος στο ήπαρ, καθώς και κίρρωση, που ήταν αποτέλεσμα χρόνιας ηπατίτιδας. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ και τέθηκε σε αναμονή εύρεσης μοσχεύματος, προκειμένου να γίνει μεταμόσχευση ήπατος. Αν και το μόσχευμα βρέθηκε, κατά τη χειρουργική επέμβαση στις 8 Οκτωβρίου δεν έγινε η μεταμόσχευση, καθώς διαπιστώθηκαν πολλαπλές μεταστάσεις. Λίγες εβδομάδες αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα όπου συνέχισε τη θεραπεία του.

Η θεραπευτική αγωγή που ακολουθούσε του δημιουργούσε - σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής - παρενέργειες και σταδιακή επιδείνωση της υγείας του.

Στις 28 Ιανουαρίου του 2008 στις 5:15 το πρωί άφησε τη τελευταία του πνοή σε ηλικία 69 ετών. Απεβίωσε στην οικία του, όπως ο ίδιος ζήτησε, χωρίς να μεταφερθεί σε νοσοκομείο, παρά την επιδείνωσή της υγείας του που τον οδήγησε στο να καταλήξει. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας η σορός του μεταφέρθηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Αθήνας για λαϊκό προσκύνημα. Ανήμερα του θανάτου του, η ελληνική κυβέρνηση δια του Υπουργείου Εσωτερικών κήρυξε τετραήμερο εθνικό πένθος.

Με την ευκαιρία της πρωτοχρονιάς του 2008, νιώθοντας το τέλος του κάνει την τελευταία του δημόσια δήλωση και αφήνει την παρακαταθήκη του με τα εξής λόγια:

«Σταθείτε όλοι όρθιοι στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατ' επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ότι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ότι κινδυνεύει».

Δυο χρόνια και κάτι μετά, η Ελλάδα μπήκε «σπρωχτά» και με το ζόρι στο πρώτο Μνημόνιο δια χειρός Παπανδρέου - Παπακωνσταντίνου και υποτάχθηκε στις ορέξεις της Τρόικας. Πριν βεβαίως είχαν γίνει παρασκηνιακά «όργια» εναντίον της Κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή με καθημερινή εργολαβία τη δυσφήμηση της χώρας μας εντός και εκτός συνόρων μέχρις ότου «συρθήκαμε» στις εκλογές του 2009, όπου εξελέγη ο Γιώργος Παπανδρέου και η πιο επιζήμια Κυβέρνηση της χώρας μετά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Δεκάδες εκατοντάδες πολίτες, όπου και αν πάω σε ολόκληρη την Ελλάδα με το "Χριστιανοδημοκρατικό Κίνημα", μου θέτουν το ίδιο συνεχώς ερώτημα: 

"Αλήθεια αν ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ζούσε, ποια θα ήταν άραγε η άποψή του; Ποιος ο λόγος και ποια τα έργα του;
Θα άφηνε την Ελλάδα έρμαιο της επικίνδυνης συντροφιάς του Γιώργου Παπανδρέου ή από την πρώτη κιόλας στιγμή θα σήκωνε το ηθικό και το φρόνημα της Ελληνίδας και του Έλληνα;"

Κανείς φυσικά δεν μπορεί να γνωρίζει την εξέλιξη της Ιστορίας με υποθέσεις τέτοιου είδους, όμως είμαι της γνώμης πως αν ο Μακαριστός Χριστόδουλος ήταν ανάμεσα μας, όχι μόνο στο Μνημόνιο δεν θα είχαμε μπει ιδίως με τόσο συνοπτικές διαδικασίες, αλλά πολύ περισσότερο και πριν αυτού, ο Γιώργος Παπανδρέου (ο πολιτικά & εθνικά επικίνδυνος) δεν θα είχε γίνει ποτέ Πρωθυπουργός. Γιατί ο Μακαριστός είχε δυο ιδιαίτερα προτερήματα: είχε πρώτον τη διορατικότητα να βλέπει πολύ μπροστά και δεύτερον διέθετε το θάρρος να συγκρούεται και να εκθέτει όσους έδρατταν με τρόπο εθνικά επιζήμιο.

Ο Μακαριστός Χριστόδουλος είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός μεγάλου Εθνικού Ηγέτη, ενός Άνδρα που σε πολλούς φέρνει στο μυαλό περιπτώσεις όπως: o Γιασέρ Αραφάτ, ο Τάσος Παπαδόπουλος, ο Ούγκο Τσάβες, ο Τουργκούτ Οζάλ. Περιπτώσεις που συμπτωματικά ή μη παρόμοιες καταστάσεις ραγδαίας κι ανίατης ασθένειας αντιμετωπίζουν ή αντιμετώπισαν όλοι τους άλλωστε.

Ηγέτες που προσπάθησαν να αλλάξουν τη μοίρα των Εθνών τους, που αντέδρασαν και δεν συμβιβάστηκαν, που ενόχλησαν τα κατεστημένα συμφέροντα και τα φερέφωνα τους. 

Τέτοιος Άνδρας ήταν και ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.

Επειδή ο Μακαριστός Χριστόδουλος ήταν κάποιος που υπερασπιζόταν τα εκατομμύρια «παιδιά» του και «τα έβαζε» με πολύ επικίνδυνους εχθρούς που διαχειρίζονται όλα τα μέσα προς επίτευξη των σκοπών τους,

Επειδή η καλπάζουσα ασθένεια και ο θάνατος του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστοδούλου, έχει αφήσει δεκάδες αναπάντητα ερωτηματικά σε εκατομμύρια Ελλήνων,

Επειδή πολλά συμφέροντα και κέντρα εξουσίας εντός και εκτός Ελλάδος εκ της απώλειας του έχασαν ένα υπολογίσιμο αντίπαλο,

Επειδή ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αποτελούσε Κεφάλαιο Μέγα για το Έθνος, την Πατρίδα και τους Πολίτες της Ελλάδος,

Επειδή πολλά δεινά βρήκαν τη χώρα μας «συμπτωματικά» από το καλοκαίρι του 2007 (ημερομηνία που ασθένησε) και έπειτα, με αποκορύφωμα τα δυο τελευταία έτη, όταν η χώρα μας μπήκε υπό καθεστώς άμεσης ξένης κηδεμονίας,

Επειδή σε πολλές περιπτώσεις μεγάλων προσωπικοτήτων υπάρχει η βάσιμη υπόνοια ότι οι θάνατοι τους δεν προήλθαν αποκλειστικά από φυσικά αίτια, αλλά αντιθέτως ως αποτέλεσμα άλλων πιο πολύπλοκων και σύνθετων δράσεων,

Επειδή συνομωσίες κάθε είδους δεν πρέπει να αφήνονται αναπάντητες, αλλά ταυτοχρόνως και υπνωτιστές κάθε «σημαίας» δεν πρέπει να κάνουν ατιμώρητοι το δόλιο έργο τους,

Επειδή ο Ελληνικός Λαός και το Ελληνικό Έθνος δικαιούται να ζει υπό το φως της Αληθείας και όχι υπό το καθεστώς απόλυτου σκότους,

...ερωτώνται ο Πρωθυπουργός και οι κ.κ. Υπουργοί:

1. Ποια ήταν τα ακριβή αίτια θανάτου του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα και από ποια Αρχή εκδόθηκαν; (να κατατεθούν τα σχετικά)

2. Διεξήχθη νεκροψία και νεκροτομή κι αν ναι από ποια Δημόσια Αρχή;

3. Θα προβούν οι Αρμόδιες Αρχές της Πολιτείας στο άνοιγμα της υπόθεσης και στα δέοντα, έτσι ώστε να γίνουν όσοι απαραίτητοι έλεγχοι απαιτούνται για να αποκλεισθεί η όποια υπόνοια υπάρχει για την αιτία θανάτου του;

Ο ερωτών Βουλευτής

Νίκος Ι. Νικολόπουλος
  • Όχημα της Άγκυρας τα βακούφια, οι Ρομά και η φιλαργυρία τοπικών παραγόντων
  • Από το 1994 η Άγκυρα προσέγγισε τους Ρομά που κατοικούν στην ευρύτερη περιοχή της Χρυσούπολης με σκοπό να συστηματοποιηθεί ο εκτουρκισμός τους
  • Οι Τούρκοι προσπαθούν να «αξιοποιήσουν» την παρουσία των Αιγυπτίων που εργάζονται κατά καιρούς σε αλιευτικά της περιοχής αλλά ακόμη και το πρόβλημα που δημιουργούσαν οι πλημμύρες στον ποταμό Νέστο!
Η Τουρκία έβαλε στο μάτι την Καβάλα. Κι αυτό δεν έγινε τώρα- απεναντίας ξεκίνησε σχεδόν δύο δεκαετίες πριν. Οι Τούρκοι... πάτησαν σε συγκεκριμένα πράγματα: πρώτα στα βακούφια - θρησκευτικά κληροδοτήματα, στην προκειμένη περίπτωση μουσουλμανικά της πόλης αλλά και σ' ένα μικρό αριθμό μουσουλμάνων Ρομά, οι οποίοι κατοικούν στο νομό, αλλά και στη φιλαργυρία ορισμένων τοπικών παραγόντων, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να κάνουν τα πάντα για το χρήμα.
Πριν από λίγο καιρό πέρασε σχεδόν απαρατήρητη από τα ΜΜΕ η είδηση των αποδοκιμασιών στην Καβάλα κατά του Τούρκου προξένου της Κομοτηνής, ο οποίος επισκέφθηκε τη Μακεδονική πόλη. Ελάχιστοι μπήκαν στον κόπο να αναρωτηθούν για το τουρκικό ενδιαφέρον ή να υπογραμμίσουν πως την πόλη (όπου έδρευε στο παρελθόν η ειδική υπηρεσία του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, αρμόδια για τα θέματα της Δυτικής Θράκης - έχει μεταφερθεί εδώ και καιρό στην Ξάνθη) έχουν επισκεφθεί πρόσφατα και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου (το Μάρτιο του 2011), αλλά και ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Αλί Μπαμπατζάν (τον Αύγουστο του 2011). Η δε επίσκεψη στην Καβάλα του επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων», του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, τον Ιούνιο του 2012 απετράπη κατόπιν των σφοδρών αντιδράσεων στελεχών πατριωτικού συλλόγου που δραστηριοποιείται στην περιοχή.

Όσοι, δε, ασχολήθηκαν δεν έκαναν τον κόπο να ψάξουν λίγο το θέμα. Εμείς ωστόσο, το ερευνήσαμε και τα ευρήματα του ρεπορτάζ ήταν αποκαλυπτικά του πώς εξυφαίνεται συστηματικά από την Άγκυρα όχι μόνο ο αφελληνισμός της Δυτικής Θράκης αλλά και η τουρκική διείσδυση στην Ανατολική Μακεδονία.

Το 1994 η Άγκυρα προσέγγισε τους Ρομά που κατοικούν στην ευρύτερη περιοχή της Χρυσούπολης. Πρώτη της ενέργεια ήταν η προσπάθεια να συστηματοποιηθεί ο εκτουρκισμός τους. Στο πλαίσιο αυτό, το προξενείο της Κομοτηνής τους δώρισε δορυφορικά συστήματα ώστε να είναι σε θέση να παρακολουθούν τουρκικά προγράμματα. Φυσικά η ελληνική Πολιτεία δεν αντέδρασε ως όφειλε ούτε αποπειράθηκε να ασχοληθεί, έστω και ετεροχρονισμένα, με τη συγκεκριμένη ειδική πληθυσμιακή ομάδα. Και οι Τούρκοι συνέχισαν και συνεχίζουν την προσπάθεια τους να δημιουργήσουν την εικόνα ότι στο νομό Καβάλας υπάρχει «τούρκικο στοιχείο»…

Με «όπλο» τους Αιγυπτίους και τις … πλημμύρες

Στο πλαίσιο αυτό, οι Τούρκοι προσπάθησαν να «αξιοποιήσουν» και την παρουσία των Αιγυπτίων που εργάζονται κατά καιρούς σε αλιευτικά της περιοχής, ενώ το «ενδιαφέρον» τους εκφράστηκε έμπρακτα και με μια χορηγία της Turkish Airlines στην ΚΑΕ Καβάλας (ομάδα καλαθοσφαίρισης που αγωνίζεται στην Α1 Κατηγορία), που ανακοινώθηκε τον Οκτώβριο του 2011.

Επόμενη ενέργεια των Τούρκων ήταν να εκμεταλλευτούν το πρόβλημα που δημιουργούσαν οι πλημμύρες στον ποταμό Νέστο, που αποτελεί το φυσικό σύνορο του νομού Καβάλας και του νομού Ξάνθης. Οι Έλληνες αγρότες από την ευρύτερη περιοχή της Χρυσούπολης, οι οποίοι διατηρούσαν χωράφια στην αντίπερα όχθη, δυσκολεύονταν να μεταβούν σε αυτά όταν υπερχείλιζε ο ποταμός. Τοπικοί υπηρεσιακοί παράγοντες αντιλαμβανόμενοι το πρόβλημα και βλέποντας τους ανθρώπους του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής να κινούνται ύποπτα στην περιοχή, πρότειναν στην Πολιτεία να προβεί σε κοιτοστρώσεις (στρώσεις της κοίτης με λαμαρίνες), ώστε τα τρακτέρ των Ελλήνων αγροτών να μπορούν να περνούν το ποτάμι. Δεν εισακούστηκαν, καθώς η Πολιτεία αδιαφόρησε. Τα χωράφια λοιπόν, των Ελλήνων αγροτών πωλήθηκαν σε μουσουλμάνους από το νομό Ξάνθης, με χρήματα που φυσικά διέθεσε το τουρκικό προξενείο. Κι έτσι ελληνική γη πέρασε σε χέρια ανθρώπων που ελέγχονται από τους μηχανισμούς της Άγκυρας στη Δυτική Θράκη.

Το ενδιαφέρον των Τούρκων για τα αιγυπτιακά βακούφια σε Καβάλα και Θάσο έχει εκνευρίσει τους αρμόδιους του Γενικού Οργανισμού Βακουφιών Αιγύπτου, ένα αλλοδαπό Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, το οποίο τα διαχειρίζεται και τα εκμισθώνει σε τρίτους (Αθήνα και Κάιρο κύρωσαν ένα πρακτικό για τη βακουφική ιδιοκτησία Καβάλας και Θάσου, η ελληνική κυβέρνηση το έκανε αυτό με το Ν.1490/1984). Στο επίκεντρο του τουρκικού ενδιαφέροντος βρέθηκε μια εποχή το Ιμαρέτ, το οποίο εκμισθώθηκε από Ελληνίδα κάτοικο της Καβάλος προ οχτώ περίπου χρόνων.

Το απίστευτο είναι πως πριν από δύο χρόνια Τούρκοι υπήκοοι που εμφανίστηκαν από το πουθενά προσπάθησαν να πάρουν υπό τον έλεγχό τους το Ιμαρέτ («κουλιγιέ» λεγόταν στα χρόνια της οθωμανικής κατοχής), ένα σύμπλεγμα από μεντρεσέδες (θρησκευτικές σχολές δύο στην προκειμένη περίπτωση), ένα «Ιμαρέτ» (πτωχοκομείο), ένα σιμπιάν μεκτέμπ (δημοτικό σχολείο αρρένων), έναν τεκέ δερβίσηδων, ένα ζαβιγιέ (κατάλυμα δερβίσηδων), μικρά μεστζίτ (χώροι προσευχής), ένα τέμενος (δεν υπάρχει πλέον μιναρές), ένα χάνι τσαρσί (αγορά) και επίσης ένα χαμάμ κι ένα μπιλ χανέ (καφενές). 
Η υπόθεση γνωστοποιήθηκε και η προσπάθεια των Τούρκων έληξε εν τη γενέσει της μια και το θέμα έφτασε στο ελληνικό ΥΠ.ΕΞ. Το Ιμαρέτ, σημειωτέον, είναι ένα από τα δυο βακούφια που υπάρχουν στην Καβάλα (στη Θάσο υπάρχουν άλλα δύο). Το άλλο είναι η οικία του Μεχμέτ Αλή Πασά - γεννήθηκε στη Μακεδονική πόλη, έγινε διοικητής της Αιγύπτου, ήταν ο πατέρος του Ιμπραήμ, ο οποίος εστάλη στην Ελλάδα από το σουλτάνο Μαχμούτ για να «καταστείλει» την Επανάσταση.

Ενδιαφέρον για τους μεντρεσέδες

Η ουσία της υπόθεσης βρίσκεται στους μεντρεσέδες. Το ενδιαφέρον των ανθρώπων της Άγκυρας -εξ ου και οι επισκέψεις των Τούρκων παραγόντων στην Καβάλα- εστιάζεται στην κατεύθυνση της αναστύλωσης των συνολικά τεσσάρων μεντρεσέδων της πόλης. Οι δυο στο Ιμαρέτ είναι ήδη ανακατασκευασμένοι όπως και ο τρίτος που βρίσκεται στο Χαλίλ Μπέη Τζαμί (Παλαιά Μουσική, ανήκει στο Δήμο Καβάλας και δεν είναι βακούφι), ενώ ο τέταρτος ο οποίος εφάπτεται του παλαιού υδραγωγείου (Καμάρες), τώρα μπήκε στο ΕΣΠΑ, μέσω του Δήμου Καβάλας (υπήρξαν αντιδράσεις πολιτών, οι οποίοι παρέστησαν στα Δημοτικά Συμβούλια όπου συζητήθηκε η υπόθεση - ο μόνος που αντέδρασε από τους αιρετούς ήταν ο «γαλάζιος» δημοτικός σύμβουλος και πρώην νομάρχης Καβάλας Θεόδωρος Καλλιοντζής). Κι αυτό για να χρησιμοποιηθούν όλ' αυτά ως πόλοι έλξης θρησκευτικού τουρισμού οπό την Τουρκία και να αυξηθούν έτσι τα έσοδα της πόλης. Όπως επισημαίνουν οι αντιδρώντες δεν ενοχλούνται από την ύπαρξη των οθωμανικών μνημείων στην πόλη, αλλά από τις βλέψεις των Τούρκων για την επαναλειτουργία των τεσσάρων ιερατείων, που θα δώσει στην Άγκυρα αφορμή για διείσδυση στην πόλη.

Αν, όμως ολοκληρωθεί η (καθ΄όλα επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα και υποκινούμενη από κερδοσκοπική λογική) αναστύλωση και του τέταρτου μεντρεσέ, τότε αυτόματα η Καβάλα στα μάτια των Τούρκων αποκτά καθεστώς ιερής πόλης - όπως κάποτε η πόλη της Χετζάζης που βρισκόταν στην Αραβία και είχε τέσσερις μεντρεσέδες αλλά καταστράφηκε και τότε η μόνη πόλη που έμεινε με ανάλογο αριθμό μεντρεσέδων στην επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν η Καβάλα. Σε μια τέτοια περίπτωση, όπως προβλέπουν παράγοντες της πόλης ανοίγει ο δρόμος για αυξημένη (όσο και επικίνδυνη) τουρκική παρουσία στην πόλη της Ανατολικής Μακεδονίας που γειτνιάζει με τη Δυτική Θράκη.

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα"

Ηχητικό απόσπασμα στο οποίο ο Άγιος Γέροντας Πορφύριος περιγράφει με λίγες λέξεις και παραστατικά το σήμερα...

«Μπορεί όμως, με το σχέδιο του Θεού, να έρθει... να έρθει ώστε οι άνθρωποι να αποκτήσουν μία επίγνωση, να ιδούνε το χάος ολόφωτο, ολοζώντανο μπροστά τους.

Να πούνε: "Έεε! Πέφτουμε στο χάος, χανόμαστε... Όλοι πίσω, όλοι πίσω! Γυρίστε πίσω! Πλανηθήκαμε...

Και να έρθουνε πάλι στο δρόμο του Θεού και να λάμψει η Ορθόδοξος πίστις. 

Αυτό εμείς επιδιώκομε και έτσι θέλομε τα πράγματα σιγά σιγά να γίνουνε με τη Χάρη του Θεού. 

Ο Θεός εργάζεται μυστικά. Δεν θέλει να επηρεάσει του ανθρώπου την ελευθερία. 

Τα φέρνει έτσι και σιγά-σιγά, σιγά σιγά πάει ο άνθρωπος εκεί που πρέπει»... 







Του Γιώργου Καπόπουλου

Ο αιφνιδιασμός ήταν απόλυτος μέσα στη γενικευμένη αισιοδοξία για το μέλλον της Ευρωζώνης, αισιοδοξία κυρίως επικοινωνιακή με την ευχή ότι θα πείσει Αγορές και Οίκους Αξιολόγησης να περιμένουν για ακόμη ένα χρόνο την οριστική και συνολική θωράκιση του κοινού νομίσματος, παρά το γεγονός ότι τα δημοσιονομικά μεγέθη της Ισπανίας και της Ιταλίας αποτελούν ωρολογιακή βόμβα, ικανή να εκραγεί ανά πάσα στιγμή.

Στις 24 Ιανουαρίου του 2013 στο πλαίσιο εκδήλωσης του think tank Notre Europe -που ίδρυσε ο Ζακ Ντελόρ- πέντε οικονομολόγοι, οι Alfred Steinherr, Hans Olaf Henkel, Pieter Cleppe, Stefan Kawalec, Brigitte Granville Claudio Aquilini έδωσαν στη δημοσιότητα κείμενο με τίτλο «Μανιφέστο Ευρωπαϊκής Αλληλεγγύης - Η Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη απέναντι στην Κρίση της Ευρωζώνης» και με υπότιτλο «Ελεγχόμενη κατάτμηση της Ευρωζώνης για να διασωθούν τα πιο πολύτιμα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης».

Ποιοι είναι οι «πέντε»

Οι «πέντε» δεν είναι τυχαίοι εκκεντρικοί ακαδημαϊκοί, από αυτούς που δικαιώνουν την απαξιωτική διαπίστωση του Καγκελαρίου Μπίσμαρκ «Drei Professoren und das Vaterland verloren» (Τρείς καθηγητές και η Πατρίδα καταστρέφεται): Ο Henkel είναι πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών, ο Kowalec πρώην υπουργός Οικονομικών της Πολωνίας, ο Steinherr πρώην επικεφαλής οικονομολόγος στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η Granville καθηγήτρια Διεθνούς Οικονομίας, ο Aquilini οικονομολόγος. 


Ευθανασία στην Ευρωζώνη

Η πρόταση των «πέντε» συνοψίζεται σε μια συμπεφωνημένη έξοδο από την Ευρωζώνη των πιο ανταγωνιστικών κρατών. Το ευρώ θα μπορεί να παραμείνει για κάποιο χρονικό διάστημα ως το κοινό νόμισμα των λιγότερο ανταγωνιστικών χωρών. Στο τέλος θα μπορούσε να οδηγήσει είτε στην επιστροφή στα εθνικά νομίσματα, είτε σε διαφορετικά κοινά νομίσματα, που θα υπηρετούν ομογενείς ομάδες κρατών. «Ευθανασία» στην Ευρωζώνη με έξοδο των ισχυρών

Καταδικαστικό πόρισμα

Για τον Henkel το ευρώ είναι πολύ ισχυρό για τον Νότο της Γαλλίας συμπεριλαμβανομένης και πολύ αδύναμο για τον Βορρά. Ο Kowalec διαπιστώνει ότι το παράδοξο της «παγίδας του ευρώ» είναι ότι είναι πιο επικίνδυνο για τις χώρες του Νότου να αποχωρήσουν από το κοινό νόμισμα παρά για τους εταίρους τους στο Βορρά. Ο Steinherr υπογραμμίζει ότι περαιτέρω ολοκλήρωση στην Ευρωζώνη θα είναι η καταδίκη της Ευρώπης. Η Granville αμφισβητεί ευθέως τη δυνατότητα της Γαλλίας να παραμείνει στην Ευρωζώνη καθώς με ανεργία στο 10% ήδη δεν μπορεί να εφαρμοσθεί η συνταγή της εσωτερικής υποτίμησης. Η Γαλλία, συμπεραίνει, πρέπει να είναι έτοιμη να θυσιάσει την πρόσδεσή της με τη Γερμανία. Τέλος, για τον Aquilini η συμμετοχή της Ιταλίας στην Ευρωζώνη απεδείχθη να είναι ένας γάμος για τον οποίο είναι καλύτερο να μην τον εορτάζεις. Το παράδειγμα της Ιταλίας, καταλήγει, αποδεικνύει ότι η μεταφορά πόρων από τον Βορρά στον Νότο της Ευρωζώνης δεν πρόκειται να γεφυρώσει το χάσμα ανταγωνιστικότητας. 


Το Σχέδιο Β είναι εδώ!

Τα παραπάνω ακούγονται ως εξωφρενικά, ως μη πολιτικά ορθά, αλλά σε μεγάλο βαθμό αποτυπώνουν αυτά που πολύ σκέπτονται στη Γερμανία, στην Ολλανδία, στη Φινλανδία και πιθανόν και την Αυστρία και δεν τολμούν να τα διατυπώσουν δημόσια. Ανομολόγητες δημόσια δεύτερες σκέψεις που ερμηνεύουν τους δισταγμούς, το παιχνίδι καθυστέρησης στις διασώσεις μέχρι το παρά πέντε, την ακύρωση των δεσμεύσεων που υπογράφονται στις Συνόδους Κορυφής και τέλος τη σιγή ασυρμάτου ως προς το πώς θα αντιμετωπισθεί η δημοσιονομική κρίση στην Ισπανία και την Ιταλία.

Εξηγούν επίσης γιατί η επίκληση των τοπικών αναμετρήσεων αλλά και της εθνικής εκλογικής αναμέτρησης του Σεπτεμβρίου στη Γερμανία είναι περισσότερο άλλοθι παρά πραγματική ερμηνεία της τακτικής της καθυστέρησης του Βερολίνου. Αν οι μέχρι στιγμής δεσμεύσεις της Γερμανίας στη στήριξη της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας και έστω της Κύπρου είναι διαχειρίσιμος κίνδυνος, η πλήρης διάσωση της Ισπανίας και της Ιταλίας είναι μη αντιστρέψιμη δέσμευση στη συνολική διάσωση και θωράκιση της Ευρωζώνης.

Ηγεμονία μέσω αναδίπλωσης

Πρόκειται στην ουσία για ένα σενάριο περιφρούρησης του Βορρά από το κόστος της εξάλειψης των περιφερειακών ανισοτήτων στην Ευρωζώνη, για ένα στενά λογιστικό σενάριο που υποτιμά πλήρως τις γεωπολιτικές παρενέργειες μιας νέας διαίρεσης ή, ακόμη χειρότερο, πολυδιάσπασης της Γηραιάς Ηπείρου. Μια πρόταση με άξονα την αναδίπλωση, ένα εκ πρώτης όψεως παράδοξο, σε μια στιγμή που όλοι αποδίδουν στη Γερμανία πρόθεση εγκαθίδρυσης ηγεμονίας στην Ε.Ε,-Ευρωζώνη.

Από τη Μικρή Γερμανία στη Μικρή Ευρωζώνη

Η αληθεια είναι σκληρή και επιβεβαιώνεται από μια ματιά στην Ιστορία της Γερμανίας τον 19ο αιώνα: Αν η δυναμική της ολοκλήρωσης-ενοποίησης δεν ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές και το κόστος που θέλει και μπορεί να αναλάβει το Βερολίνο, τότε επιλέγεται το κόστος του ακρωτηριασμού, της συρρίκνωσης σε μια επί μέρος ελεγχόμενη ενοποίηση.

Μετά την Επανάσταση του 1848 στη Γερμανία -της Αυστρίας συμπεριλαμβανομένης- και τη Συντακτική Συνέλευση που συνήλθε στην Πάουλκίρχε της Φραγκφούρτης, η Πρωσία -η ανερχόμενη τότε γερμανική δύναμη- κατάλαβε ότι αν προχωρεί ανεμπόδιστη η δυναμική της συγκρότησης ενιαίου γερμανικού κράτους, τότε το Βερολίνο όχι μόνον δεν θα μπορούσε να κυριαρχήσει στο μελλοντικό ενιαίο κρατικό μόρφωμα αλλά διαλυόταν θα έχανε την υπόστασή του, την ταυτότητά του μέσα σε αυτό. Εφόσον λοιπόν η δυναμική της συνολικής γερμανικής ενοποίησης δεν συνέφερε την Πρωσία, αποφάσισε με επικεφαλής τον Μπίσμαρκ να την τορπιλίσει και να την υποκαταστήσει με μια μικρή ενοποίηση στα μέτρα του Βερολίνου.

Πρώτη κίνηση του Μπίσμαρκ ήταν η ενδυνάμωση της Βορειογερμανικής Ομοσπονδίας που άφηνε εκτός την Αυστρία αλλά και τη Βαυαρία και άλλα νότια κρατίδια. Στη συνέχεια κήρυξε τον πόλεμο κατά της Αυστρίας το 1866, με σύμμαχο την Ιταλία και την απέκλεισε οριστικά και αμετάκλητα από τη δυναμική της γερμανικής ενοποίησης. Τέλος η Ενιαία Γερμανία δεν προέκυψε ούτε από διαπραγμάτευση μεταξύ κρατών, ούτε από συντακτική συνέλευση και δημοψηφίσματα, αλλά από την εκβιαστική επιβολή της Πρωσίας επί των υπόλοιπων γερμανικών κρατών και κυρίως την υποταγή της Βαυαρίας μετά την ήττα της Γαλλίας στον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο του 1870-71. Ο Μπίσμαρκ φοβήθηκε την απορρόφηση της Πρωσίας σε μια αυθεντικά Ενιαία Γερμανία και έτσι το Δεύτερο Ράιχ που συγκροτήθηκε με τη στέψη του Βασιλιά της Πρωσίας ως Αυτοκράτορα της Γερμανίας στο ανάκτορο των Βερσαλλιών το 1871 δεν ήταν τίποτε άλλο από μια νομιμοποίηση της υπεροχής του Βερολίνου απέναντι σε εταίρους με μειωμένη κυριαρχία.

Το χθες ως αύριο...

Αν κάνουμε μια προβολή αυτού του παρελθόντος στο μέλλον, και αν το συνδυάσουμε με την πρόταση κατάτμησης της Ευρωζώνης που προτείνουν οι «πέντε», οι αναλογίες είναι κάτι παραπάνω από φανερές: Ο Βορράς στον ρόλο της Πρωσίας, ο Νότος στον ρόλο της αποβληθείσας Αυστρίας και η Γαλλία στη χειρότερη περίπτωση μαζί με τον Νότο και στην καλύτερη στο ρόλο που παραχωρήθηκε στη Βαυαρία μετά το 1871, με τη διατήρηση κάποιων προσχημάτων κυριαρχίας, καθώς το Μόναχο κράτησε ξεχωριστό στρατό, ταχυδρομεία και σιδηροδρόμους.

Η διάλυση δεν ελέγχεται

Δυστυχώς τόσο για τους «πέντε» όσο και για τους οπαδούς της αναδίπλωσης στη μικρή και έντιμη Ευρωζώνη του Βορρά η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση τίθεται με διαφορετικούς όρους από τη γερμανική του 1870-71. Κατάτμηση της Ευρωζώνης σημαίνει χάραγμα διαχωριστικής ή διαχωριστικών γραμμών, ένα τέταρτο αιώνα μετά την κατάρρευση της διχοτόμησης της Ευρώπης που συμφωνήθηκε στη Γιάλτα το 1945. Η αναδίπλωση στον Βορρά δεν μπορεί να είναι ελεγχόμενη, καθώς θα πυροδοτήσει ανεξέλεγκτη δυναμική αποσάθρωσης όλων των κεκτημένων της ευρωπαϊκής ενοποίησης από τις αρχές της δεκαετίας του '50, όταν οι Σουμάν και Αντενάουερ θεμελίωναν την Ευρωπαϊκή Κοινοπραξία Άνθρακα και Χάλυβα, που θα μετεξελισσόταν με τη Συνθήκη της Ρώμης το 1957 στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα των Έξη. Η ελεγχόμενη κατάτμηση της Ευρωζώνης είναι ένας ευσεβής πόθος, μια Χίμαιρα, σαν την ακλόνητη πεποίθηση που επικρατούσε στο Βερολίνο στα τέλη Αυγούστου του 1939 ότι η επίθεση κατά της Πολωνίας θα είναι μια τοπική ελεγχόμενη σύγκρουση ολίγων εβδομάδων.



Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο τηλεγράφημα του Αμερικανού πρέσβη στα Τίρανα. Το ελληνικό κείμενο της ιστοσελίδας παρέλειψε να δει κάποια σημαντικά πράγματα στο θρασύτατο τηλεγράφημα του Αμερικανού.  Πρόσεξτε το σημείο που μιλάει για...

..."κατ' επανάληψη εκβιασμούς της Ελλάδας εναντίον των φιλοδοξιών της Μακεδονίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ". 
Δείτε προσεκτικά το τηλεγράφημα... και όχι μόνο αυτό το απόσπασμα:
...a repeat of Greek blackmail used against Macedonia's NATO membership ambitions.

Πρέσβης ΗΠΑ στα Τίρανα: 
  • "Η συμφωνία Μπερίσα για τα θαλάσσια σύνορα με Ελλάδα είναι ενάντια στα αμερικανικά συμφέροντα" 
  • "Οι 'Ελληνες άσκησαν πίεση στους Αλβανούς να κρατήσουν τις ΗΠΑ μακριά από τις διαπραγματεύσεις"
Μέχρι σήμερα είχε χιλιοειπωθεί πως σημαντικό ρόλο για την «ακύρωση» της συμφωνίας Ελλάδας – Αλβανίας για τα θαλάσσια σύνορα έπαιξαν η Τουρκία και η Ιταλία. Σήμερα η αλβανική εφημερίδα “SOT” επικαλείται δηλώσεις του πρέσβη των ΗΠΑ, Aleksander Arvizu, ο οποίος φέρεται να είπε σε συνάντηση που είχε προ ημερών με τον ηγέτη των Ερυθρόμαυρων Εθνικιστών της Αλβανίας πως "ο Μπερίσα έκανε παζάρια με την Αθήνα για το θέμα των θαλάσσιων συνόρων και δεν πρόδωσε μόνο τα συμφέροντα της Αλβανίας αλλά και τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, κατηγορώντας τον ταυτόχρονα πως υπέγραψε κρυφά την «πώληση» της θάλασσας". 


Μάλιστα ο Αμερικανός πρέσβης Aleksander Arvizu εξέφρασε την εκτίμηση του προς όλους τους πολιτικούς παράγοντες που κατήγγειλαν την θαλάσσια συμφωνία, ενώ σχολίασε και τον τρόπο με τον οποίο η αλβανική πλευρά απέρριψε την συμμέτοχη των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις μετά από υποτιθέμενες ισχυρές πιέσεις της Αθήνας.

Ο Αρβιζού δήλωσε επίσης ότι, «αν η αμερικανική πρεσβεία στα Τίρανα θα λάμβανε μέρος στις διαπραγματεύσεις, η συμφωνία θα ήταν διαφανής και δεν θα πέρναγε στην Βουλή».

Το απόρρητο τηλεγράφημα των ΗΠΑ για την θαλάσσια συμφωνία Ελλάδας – Αλβανίας 


Η σύγκρουση του Μπερίσα με τις ΗΠΑ για την θαλάσσια συμφωνία επιβεβαιώνεται και σε ένα από τα απόρρητα τηλεγραφήματα που έστειλε η αμερικανική πρεσβεία στα Τίρανα προς το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ. Το τηλεγράφημα με κωδικό 08TIRANA745 το οποίο απεστάλη τον Οκτώβριο του 2008 έχει χαρακτηριστεί ως εμπιστευτικό και είχε ως τίτλο: «Η Ελλάδα ασκεί πίεση στην Αλβανία για το θέμα των συνόρων και των νεκροταφείων».

Στο τηλεγράφημα η αμερικανική πρεσβεία εξηγεί το πώς η Αθήνα πίεσε τον Μπερίσα να κρατήσει μακριά από τις διαπραγματεύσεις τους Αμερικανούς.


«Κατά τη διάρκεια των πρόσφατων συνομιλιών στα Τίρανα, ο Έλληνας αξιωματούχος επικεφαλής της αντιπροσωπείας έδωσε τελεσίγραφο προς την αλβανική κυβέρνηση. Η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να αποδειχθεί πρόθυμη να συμβιβαστεί όσον αφορά τα θαλάσσια σύνορα κοντά στην Κέρκυρα (πιθανώς λόγω των υφιστάμενων αμερικανικών στρατιωτικών ενδιαφέρον για την οικοδόμηση μιας αμερικανικής στρατιωτικής βάσης στο Jal, στη Νότια Αλβανία). Ωστόσο, ο Έλληνας αξιωματούχος προειδοποίησε την αλβανική αντιπροσωπεία, για την εκπλήρωση και της άλλης απαίτησης, την διατήρηση «των μακρινών δυνάμεων», και συγκεκριμένα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, εκτός των συνομιλιών" - αναφέρει μεταξύ άλλων το απόρρητο διπλωματικό τηλεγράφημα.

Ακολουθεί ολόκληρο το τηλεγράφημα της Αμερικανικής πρεσβείας στα Τίρανα με τίτλο «Η Ελλάδα ασκεί πίεση στην Αλβανία για το θέμα των συνόρων και των νεκροταφείων». 

Reference IDCreatedClassificationOrigin
08TIRANA745 2008-10-09 13:28 CONFIDENTIAL Embassy Tirana
VZCZCXRO2226
PP RUEHFL RUEHKW RUEHLA RUEHROV RUEHSR
DE RUEHTI #0745/01 2831328
ZNY CCCCC ZZH
P 091328Z OCT 08
FM AMEMBASSY TIRANA
TO RUEHC/SECSTATE WASHDC PRIORITY 7494
INFO RUEHZL/EUROPEAN POLITICAL COLLECTIVE PRIORITY
RUEHNO/USMISSION USNATO PRIORITY 3531
RUEHVEN/USMISSION USOSCE PRIORITY 2419
RUEHBS/USEU BRUSSELS PRIORITY
C O N F I D E N T I A L SECTION 01 OF 02 TIRANA 000745 
 
SIPDIS 
 
E.O. 12958: DECL: 10/08/2018 
TAGS: PREL PGOV GR AL
SUBJECT: GREECE PRESSURING ALBANIA ON BORDER, CEMETERY ISSUES 
 
Classified By: CDA Stephen A. Cristina, reasons 1.4 (b) and (d) 
 
1.  (C) Summary:  The Greek government is pressuring the GOA 
to 
accept its demands in bilateral negotiations to demarcate 
the two countries' maritime border.  Athens is also 
threatening to refuse to ratify Albania's Stabilization and 
Association Agreement with the EU over a contentious issue 
involving Greek military cemeteries in Albania, in what the 
GOA views as a repeat of Greek blackmail used against 
Macedonia's NATO membership ambitions.  Talks on the cemetery 
Issue continue after the latest round of negotiations on 
September 30 
ended inconclusively.  End Summary. 
 
ALBANIA: GREECE MANIPULATING BORDER DEMARCATION METHODS 
--------------------------------------------- ---------- 
 
2.  (C) According to Ledia Hysi, 
Director of Legal Affairs and Treaties at the Ministry of 
Foreign Affairs, The Albanian and Greek governments have been 
negotiating for several months to demarcate their maritime 
border.  The negotiations have 
encountered multiple problems due to what she described as 
the Greeks' "double standard" by using different 
demarcation methods for different portions of the 
coastline, while Albania uses one standard baseline 
demarcation system employed under existing international 
conventions.  In other words, the Albanians charge 
the Greeks with cherry-picking the most favorable borders 
 by using different 
demarcation methods for separate points of the border. 
During one 
of the recent negotiating sessions in Tirana, the Greek 
official heading the delegation gave his Albanian 
counterpart an ultimatum.  The Greek Government would be 
willing to compromise on the maritime border near Corfu 
(reportedly due to existing American military interests to 
build a U.S. military installation in Jale, Southern 
Albania).  However, the Greek official warned the Albanian 
delegation to comply with their other requests and to keep 
"distant powers," namely the U.S, out of the negotiations. 
An identical phrase was also used in a meeting in Tirana 
by the Greek Ambassador during a meeting with Foreign 
Minister Basha. 
 
BEWARE OF GREEKS BEARING UNREASONABLE DEMANDS? 
--------------------------------------------- - 
 
3.  (C) Another contentious issue between Athens and Tirana 
is Greek demands to build up to four 
military cemeteries in southern and eastern Albania to 
commemorate Greek soldiers who died in Albania fighting 
Italian forces in 1920.  The GOA opposes the Greek proposal 
because it objects to Athens' plan for foreign military 
cemeteries on Albanian soil that would be based on a 
separate religious and ethnic identity, and also for giving 
Athens a toehold to exercise historical Greek territorial 
claims to southern Albania.  In spite of repeated demands 
by the GOA to establish an independent commission of 
experts to determine the issue, Athens has always 
maintained that the cemeteries issue is a "take it or leave 
it" proposition. 
 
4.  (C) On September 30, Greek and Albanian negotiators 
met in Tirana but failed again to hash out an agreement 
on the cemetery issue.  According to the Albanian Director 
General 
for Regional Affairs and chief negotiator, 
Islam Lauka, the Albanians rejected a Greek 
demand for four cemeteries in southern Albania, offering 
instead one cemetery in Tirana.  (NOTE: The remains of 
British, 
German and most other foreign troops killed in Albania during 
WWI, WWII and the Balkan Wars were gathered and interred in 
Tirana. 
The remains of Italian troops were gathered and returned to 
Italy.  No 
foreign troops have been buried in Albania "on the 
battlefield," as 
the Greek government has requested.  END NOTE.) 
 
5.  (C) According to Lauka, after rejecting the initial Greek 
offer, 
the Albanian side agreed to allow one Greek cemetery in 
southern Albania - 
an offer Lauka characterized as a major concession, given the 
fact that 
all other cemeteries for foreign troops are in Tirana.  The 
 
TIRANA 00000745  002 OF 002 
 
 
Greeks 
made a counter-offer for 2 cemeteries in the south, with an 
option for a 
third cemetery later.  The GOA turned down the Greek 
proposal, thus ending 
the talks inconclusively. 
 
6.  (C) Lauka noted that as it became clear to the Greek side 
that 
the talks were not going as planned, one of the Greek 
negotiators told Lauka that because of domestic political 
considerations it would be unacceptable for the Greeks "to go 
home empty handed."  Lauka told the Greek team that the 
Albanians had their own domestic political considerations to 
worry about 
as well, referring to the ethnic-Albanian Cham population 
that was expelled 
from Greece following WWII and has ongoing property 
restitution claims 
with the government of Greece (to be reported septel). 
 
 
GREECE THREATENS TO BLOCK ALBANIA SAA 
------------------------------------- 
 
7.  (C) During a previous round of negotiations over the 
cemeteries, 
after passing the message to keep Washington out of the 
negotiations, the Greeks gave the Albanians a second, 
stronger ultimatum.  While Albania's Stabilization and 
Association Agreement (SAA) with the European Union has 
been ratified so far by 22 EU countries, Greece is among 
the last three states that so far have not.  The Greek 
Ambassador told Basha that if the GOA does not agree to 
Athens' terms regarding the military cemeteries, then the 
Greek parliament will never ratify the SAA.  He also told 
Basha that on the same day that Albania signs off on the 
cemeteries issue, the Greek Parliament will ratify Albania's 
SAA.  On the issue of the countries' maritime border - 
and in spite of the fact that the Greek negotiating stance 
is contrary to international conventions - Athens has said 
that the border will either be agreed upon on its terms or 
not at all.  Hysi said the Greek position was a serious 
threat to the long-term development of the southern coastal 
area, as it will create obstacles for tourism, transport, 
fishing, seabed oil and gas exploitation, and that it could 
even lead to territorial incidents with Greece.  With 
memories still fresh over Athens' veto of Macedonia's NATO 
invitation, the GOA believes the Greek positions on the 
maritime border and the cemeteries issues to be serious 
threats to Albanian interests and sovereignty. 
 
COMMENT 
------- 
 
8.  (C) The GOA at this point does not seem overly worried 
about Greece's threat to block SAA ratification, apparently 
believing 
that as long as Albania continues to make a good-faith effort 
to continue talks the Greeks won't want to isolate themselves 
within the EU over an issue other EU countries will likely 
see 
as minor. 
But in the wake of Greek success in blocking Macedonia's 
NATO aspirations, the Albanians aren't convinced either that 
the 
Greeks are merely bluffing.  At this point the GOA has not 
asked for 
U.S. assistance or intervention with Greece, preferring to 
work 
this out with the Greeks themselves. 
 
CRISTINA 
CRISTINA

Πηγή: Αυτόνομη 
 
Τι θα λέγατε αν σας έλεγα ότι η Ελλάδα ψήφισε αποχή από το ψήφισμα της πρόσφατης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ για την καταδίκη του ναζισμού; Κι όμως είναι αλήθεια. Όσοι από εσάς έχετε συνειδητοποιήσει σε τι κατάσταση έχει περιέλθει η Ελλάδα, η πληροφορία αυτή δεν πρέπει να σας κάνει εντύπωση. Η Ελλάδα σήμερα έχει μετατραπεί από την ευρωένωση και την τρόικα σ’ ένα απόλυτα ολοκληρωτικό κράτος που χρησιμοποιείται από τις «δάνειες δυνάμεις» του κ. Παπανδρέου για να εξοντωθεί μαζικά ο ελληνικός λαός.
Ο σύγχρονος φασισμός καθεστωτική πρακτική και ιδεολογία στην Ελλάδα
Ο φασισμός, δηλαδή η ανοιχτή υποδούλωση και εξόντωση ενός λαού προς όφελος των πιο παρασιτικών και αντιδραστικών δυνάμεων της κυρίαρχης οικονομίας και πολιτικής, αποτελεί πια την επίσημη καθεστωτική ιδεολογία στην Ελλάδα. Τα κρεματόρια, οι φυλακές και τα βασανιστήρια δεν έχουν κάνει ακόμη την εμφάνισή τους γιατί, αφενός, το καθεστώς δεν νιώθει ότι απειλείται συθέμελα. 

Κι αφετέρου γιατί κάνει κι έτσι, με οικονομικά κυρίως μέσα, μια χαρά την δουλειά του εξοντώνοντας μαζικά τα λαϊκά στρώματα.
Στη διεθνή σκηνή η Ελλάδα έχει μετατραπεί πια ολοκληρωτικά σε κράτος παρία της διεθνούς κοινότητας, ένα κράτος βιτρίνα για τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Όλοι γνωρίζουν πια ότι η Ελλάδα και οι επίσημες αντιπροσωπείες της είναι υποχείρια των πιο σκοτεινών κέντρων της παγκόσμιας οικονομίας και πολιτικής. Η παρουσία της επίσημης Ελλάδας σε φόρα όπως η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, η οποία αποτελεί έναν προνομιακό χώρο όπου ζυμώνονται ευρείες συμμαχίες ανάμεσα σε κράτη, είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη και η στάση της καθορίζεται από πολλούς άλλους παράγοντες εκτός από το εθνικό συμφέρον. Ακόμη και με την πιο στενή του έννοια.
Δεν ήταν πάντα έτσι. Η Ελλάδα είχε ξαφνιάσει πολλές φορές στο παρελθόν υιοθετώντας αποφάσεις στα πλαίσια του ΟΗΕ που καθόλου δεν συμφωνούσαν με τις θέσεις των μεγάλων δυνάμεων που την ήθελαν προτεκτοράτο τους. Υπήρξαν πολλές περιπτώσεις όπου η επίσημη θέση της Ελλάδας στα πλαίσια του ΟΗΕ ξάφνιαζε ευχάριστα και τέλος πάντων απείχε σημαντικά από τον τρόπο που πολιτευόταν στο εσωτερικό της. Όχι πια. Είναι τέτοια η ευθυγράμμιση με τον σκοταδισμό σε παγκόσμιο επίπεδο, που μας κάνει να πιστεύουμε ότι η θέση και η παρουσία της Ελλάδας στα διεθνή φόρα έχει πλήρως ιδιωτικοποιηθεί. Δηλαδή έχει βγει στο σφυρί και η ελληνική αντιπροσωπεία υιοθετεί θέσεις ανάλογα με το ποιος έδωσε τα περισσότερα για να εξαγοράσει την ψήφο της. Ο ξεπεσμός και το ξεφτίλισμα μέσα στα πλαίσια της επίσημης διεθνούς κοινότητας έχει κατρακυλήσει για την Ελλάδα στο χαμηλότερο σκαλοπάτι.
Ψήφισμα κατά του ναζισμού
Ας δούμε επιγραμματικά τι συνέβη στην τελευταία 67η τακτική σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2012). Στις 20 Δεκεμβρίου 2012 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε το ψήφισμα 67/154 σχετικά με το «απαράδεκτο της εξύμνησης του ναζισμού». Ο πλήρης τίτλος του ψηφίσματος είναι ο εξής: «Εξύμνηση του ναζισμού: Απαράδεκτες ορισμένες πρακτικών που συμβάλλουν στην τροφοδότηση των σύγχρονων μορφών ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων, της ξενοφοβίας και της σχετιζόμενης μισαλλοδοξίας.» Το ψήφισμα υποστηρίχθηκε από τη Ρωσική Ομοσπονδία και 35 άλλες χώρες, όπως το Ιράν, τη Συρία, το Ισραήλ η Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας, το Πακιστάν και την Κούβα.
Το ψήφισμα εισήχθη με αφορμή προσπάθειες σε διάφορες χώρες, όπως της Βαλτικής (Εσθονία, Λετονία, κ.ά.) να παρουσιαστεί ο ναζισμός ως μια φυσιολογική ιδεολογία πατριωτών, εθνικιστών, που μόνο οι ακραίες εκδηλώσεις της ήταν που οδήγησαν σε θηριωδίες. Το ψήφισμα:
«Εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για την εξύμνηση του ναζιστικού κινήματος και πρώην μελών της οργάνωσης Waffen SS, μεταξύ άλλων με την ανέγερση μνημείων και εορτών και οργανώνοντας δημόσιες διαδηλώσεις στο όνομα της εξύμνησης του ναζιστικού παρελθόντος, του ναζιστικού κινήματος και του νεοναζισμού, όπως καθώς και με το να δηλώνουν, ή προσπαθούν να δηλώσουν τα μέλη και όσους πολέμησαν εναντίον του αντιχιτλερικού συνασπισμού και συνεργάστηκαν με τους Ναζί ως συμμετέχοντες σε εθνικά απελευθερωτικά κινήματα… Εκφράζει την ανησυχία του για τις επαναλαμβανόμενες προσπάθειες να βεβηλώσουν ή να κατεδαφίσουν μνημεία που αναγέρθηκαν στη μνήμη εκείνων που πολέμησαν ενάντια στο ναζισμό κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και για παράνομη εκταφή ή μεταφορά των σωρών των εν λόγω προσώπων, και στο πλαίσιο αυτό καλεί τα κράτη να συμμορφωθούν πλήρως με σχετικές υποχρεώσεις τους, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με το άρθρο 34 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου 1 στις Συμβάσεις της Γενεύης του 1949… Εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για τις προσπάθειες της εμπορικής διαφήμισης που αποσκοπούν στην αξιοποίηση των δεινών των θυμάτων των εγκλημάτων πολέμου και των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου από το ναζιστικό καθεστώς.»

Η αναβίωση του ναζισμού στην Ευρώπη
Το ψήφισμα καταψηφίστηκε ανοιχτά από τρεις χώρες, τον Καναδά, την Δημοκρατία του Παλάου και τις ΗΠΑ. Αποχή ψήφισε η Ελλάδα μαζί με όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών που εναντίον τους στόχευε το ψήφισμα όπως Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Φιλανδία, Πολωνία, Ουγγαρία, Γερμανία, Κροατία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σκόπια, Μαυροβούνιο, κοκ. Συνολικά 54 χώρες. Όσες δηλαδή έχει στιγματιστεί η ιστορία της κυρίαρχης πολιτικής τους από την συνεργασία με τους ναζί. Είναι οι ίδιες χώρες που επιχειρούν σήμερα να αποκαταστήσουν στην εσωτερική πολιτική τους σκηνή τους συνεργάτες αποβράσματα του ναζισμού στην χειρότερη περίπτωση ως ξεστρατισμένους «πατριώτες», προκειμένου να συκοφαντήσουν και να ξεγράψουν παντελώς αυτούς που αληθινά πολέμησαν εναντίον των ναζί στις τάξεις των παρτιζάνων, αλλά ο πατριωτισμός τους ήταν τόσο αυθεντικός που δεν σήκωνε διαχωριστικές γραμμές ιδεολογίας. 
Για τον σκοπό αυτό γκρέμισαν ή βεβήλωσαν μνημεία της εθνικής αντίστασης προκειμένου να ανεγείρουν μνημεία σε παραπλανημένους δήθεν «πατριώτες» που συνεργάστηκαν με τους ναζί λόγω απολύτως δικαιολογημένου αντικομουνισμού. Κι έτσι οι μαζικές σφαγές αμάχων, οι αμέτρητες θηριωδίες που διέπραξαν αυτοί οι «πατριώτες» μαζί με τους ναζί σβήστηκαν από την επίσημη ιστορία, ή απλά αποδόθηκαν στο κίνημα αντίστασης μόνο και μόνο γιατί σ’ αυτό πρωτοστατούσαν οι κομμουνιστές.
Να γιατί αρνήθηκε να ψηφίσει υπέρ η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα προτεκτοράτα της. Πώς θα μπορούσε; Κάνει τα αδύνατα, δυνατά να σβηστεί από την ιστορική μνήμη των λαών η εποποιία της εθνικής αντίστασης εναντίον του ναζισμού. Να ξεχαστεί ότι οι λαοί ξεσηκώθηκαν στην κατεχόμενη Ευρώπη για την κερδίσουν την ελευθερία τους και την εθνική ανεξαρτησία τους εναντίον της Ενωμένης Ευρώπης που επιχειρούσε να οικοδομήσει ο ναζισμός. Είναι πολύ επικίνδυνο σήμερα να θυμίζεις στους λαούς τους αγώνες τους για εθνική αυτοδιάθεση σε μια εποχή όπου οικοδομείται στην Ευρώπη ένα νέο Ευρωπαϊκό Ράιχ, μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία ναζιστικής έμπνευσης.
Υπέρ του ψηφίσματος τάχθηκαν 129 χώρες. Από τις βαλκανικές χώρες μόνο η Σερβία είχε το ανάστημα να ψηφίσει υπέρ του ψηφίσματος, μαζί με την Τουρκία. Για να δείτε σε τι σφηκοφωλιά ανερχόμενου νεοναζισμού έχουν καταντήσει τα Βαλκάνια οι Ευρωπαίοι και οι ΗΠΑ. Το Ισραήλ θέλησε να διαφοροποιηθεί, αλλά ο αντίκτυπος θα ήταν τεράστιος στο εσωτερικό του κι έτσι αποφάσισε να ψηφίσει υπέρ. Για να το ψηφίσει απαίτησε από την Ρωσία που φέρεται να προώθησε το ψήφισμα, να αφαιρεθεί κάθε υπόνοια συνεργασίας των σιωνιστών με τους ναζί – όπως συνέβη στην πραγματικότητα – και να περιοριστεί μόνο στους συνεργάτες της κατεχόμενης από τους ναζί Ευρώπης. Η Ρωσία το δέχτηκε και έτσι μπόρεσε να ψηφίσει υπέρ και το Ισραήλ.
Ψήφισμα κατά της χρησιμοποίησης μισθοφόρων
Όμως, δεν σταματά εδώ η ξεφτίλα της επίσημης Ελλάδας. Τι νομίζετε ότι θα έπρεπε να ψηφίσει η Ελλάδα αν η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ συζητούσε ψήφισμα για την καταγγελία της χρήσης μισθοφόρων; Όντως στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ προωθήθηκε ψήφισμα με τίτλο: «Χρήση των μισθοφόρων ως μέσο παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εμπόδιο στην άσκηση του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση.» Στο ψήφισμα καταδικαζόταν η χρήση μισθοφόρων είτε από ξένες δυνάμεις, είτε από ντόπιες κυβερνήσεις για την καταστολή πληθυσμών, για την διεξαγωγή εμφυλίων ή επεμβάσεων, αλλά και για την επιβολή καθεστώτος κατοχής.
Από πλευράς της, η Γενική Συνέλευση κάλεσε τα κράτη να επιδείξουν τη μέγιστη δυνατή επαγρύπνηση κατά της απειλής που θέτουν οι μισθοφόροι και να λάβουν αποφασιστικά νομοθετικά μέτρα για να διασφαλίσουν ότι οι περιοχές τους - και τα εδάφη που βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους - δεν χρησιμοποιήθηκαν, ούτε χρησιμοποιούνται, ή θα χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για την πρόσληψη, τη συγκρότηση, τη χρηματοδότηση, την εκπαίδευση, την προστασία, ή την διέλευση των μισθοφόρων. Επίσης, καταδίκασε πρόσφατες δράσεις μισθοφορικών δυνάμεων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το συγκεκριμένο ψήφισμα είναι κόλαφος για την αναπτυσσόμενη βιομηχανία μισθοφόρων που σε πολλές χώρες αντικαθιστούν τα επίσημα σώματα έννομης τάξης, αλλά και τις εθνικές ένοπλες δυνάμεις.
Το ψήφισμα αυτό πέρασε από την ολομέλεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ με 128 χώρες να ψηφίζουν υπέρ, 54 να ψηφίζουν κατά και 7 αποχές. Τι ψήφισε η Ελλάδα; Μα φυσικά κατά! Εδώ ετοιμάζεται με έξωθεν εντολή να αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τις δυνάμεις καταστολής και τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας με μισθοφόρους που θα στρατολογούνται και θα εκπαιδεύονται από ιδιωτικές εταιρείες της αλλοδαπής και εσείς θέλετε να υπερψηφίσει ένα τέτοιο ψήφισμα;
Στα κατά αυτού του ψηφίσματος συμπεριλαμβάνονται οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με τα προτεκτοράτα της στα Βαλκάνια και αλλού. Όπως επίσης και η Βρετανία με τις ΗΠΑ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ακόμη και η Σερβία μαζί με την Τουρκία ψήφισαν κατά. Όπως φυσικά και το Ισραήλ. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τις προθέσεις των μεγάλων δυνάμεων, της ΕΕ και των ΗΠΑ σχετικά με την χρήση των μισθοφόρων στο άμεσο μέλλον εναντίον λαών και κρατών.

Ψήφισμα για την παγκοσμιοποίηση.
Σ’ ένα άλλο ψήφισμα που φάνηκε για μια ακόμη φορά η ταύτιση της Ελλάδας με τα πιο αντιδραστικά συμφέροντα των αγορών, ήταν εκείνο που αφορούσε την παγκοσμιοποίηση. Με αυτό το κείμενο, η Γενική Συνέλευση τόνισε την ανάγκη να εφαρμοστεί πλήρως η παγκόσμια συνεργασία για την ανάπτυξη και την ενίσχυση της δυναμικής που δημιουργήθηκε από την Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής του 2005 για την προώθηση μιας δίκαιης παγκοσμιοποίησης και την ανάπτυξη των παραγωγικών τομέων ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες. Είναι υπογράμμισε επείγουσα ανάγκη για τη δημιουργία ενός δίκαιου, διαφανούς και δημοκρατικού διεθνούς συστήματος για την ενίσχυση της συμμετοχής των αναπτυσσόμενων χωρών στη διεθνή οικονομική λήψη αποφάσεων και τον καθορισμό των κανόνων.
Το ψήφισμα αυτό είναι τόσο γενικόλογο που θα θεωρούσε κανείς ότι δεν θα αποτελούσε πρόβλημα για τους επιβήτορες της παγκόσμιας οικονομίας. Κι όμως κάνετε λάθος. Στις σημερινές συνθήκες ακόμη και τόσο γενικόλογα ψηφίσματα που διεκδικούν δικαιοσύνη στον τρόπο που η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση αναπτύσσεται, δεν είναι αποδεχτά. Επομένως η γνωστή ομάδα των 54 χωρών με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις ΗΠΑ, την Βρετανία, το Ισραήλ και τα προτεκτοράτα τους καταψήφισαν το συγκεκριμένο ψήφισμα. Μαζί φυσικά και η Ελλάδα. Πώς είναι δυνατόν να διεκδικεί δικαιοσύνη από τις παγκόσμιες αγορές; Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε Ελντοράντο για τα πιο αρπακτικά συμφέροντα των αγορών παγκόσμια και σέβεται μέχρι τέλους τον ρόλο της. Τι σημασία έχει αν οδηγείται η χώρα και ο λαός της σε αφανισμό. Αυτά θα κοιτάμε τώρα;
Υπέρ ψήφισαν 133 χώρες με τοποθετήσεις που διεκδικούσαν ισότιμες εμπορικές σχέσεις, δίκαιη κατανομή των ωφελημάτων στην παγκόσμια οικονομία, ελευθερία συναλλαγών σε διακρατική βάση και πολλά άλλα καθόλου αρεστά στα μεγάλα αρπακτικά των αγορών. Έχει σημασία να τονίσουμε ότι 133 χώρες – που μεταξύ τους συγκεντρώνουν πάνω από τα 2/3 του πληθυσμού και πάνω από το 60% των φυσικών πόρων του πλανήτη δηλώνουν διατεθειμένες να οικοδομήσουν διεθνείς οικονομικές σχέσεις μακριά από τους περιορισμούς, τους καταναγκασμούς και τις μονοπωλιακές καταστάσεις που επιβάλουν τα ευαγή ιδρύματα των αγορών όπως το ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΠΟΕ, ΕΕ, κοκ..
Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτές οι χώρες στην πλειοψηφία τους δεν συμμετέχουν σ’ αυτά, αλλά δηλώνουν έτοιμες να οικοδομήσουν σχέσεις και έξω από τους κανόνες που επιβάλουν προς όφελος των μεγάλων. Φαντάζεστε τι θα μπορούσε να κάνει μια Ελλάδα που θα ήταν ελεύθερη να επιδιώξει τα δικά της εθνικά συμφέροντα μέσα από συνεργασίες με άλλα κράτη και χώρες σε αμοιβαία επωφελή βάση χωρίς τους καταναγκασμούς του ευρώ και της ΕΕ; Το λέμε αυτό για να επισημάνουμε το αυτονόητο.
Δεν υπάρχει μια μονοσήμαντη κατάσταση στην παγκόσμια οικονομία η οποία ελέγχεται με απόλυτο τρόπο από τις αγορές, τα ευαγή τους ιδρύματα και τους μεγάλους. Οπότε όποιος φύγει από το μαντρί θα τον φάει ο λύκος. Αντίθετα, η κρίση, η αστάθεια και η οργανική αδυναμία των αγορών να ανταποκριθούν ακόμη και στις πιο στοιχειώδεις ανάγκες των περισσότερων οικονομιών του πλανήτη, έχουν πυροδοτήσει έντονες φυγόκεντρες τάσεις με την πλειοψηφία των χωρών να αναζητούν εναλλακτικές σχέσεις στην παγκόσμια οικονομία και πολιτική. Αυτό που ισχύει σήμερα και μάλιστα με απόλυτο τρόπο, είναι ότι όποιος μένει μέσα στο μαντρί είναι σίγουρο ότι θα τον φάει ο λύκος.
Ψήφισμα ενάντια σε μονομερή μέτρα καταναγκασμού
Η Γενική Συνέλευση ενέκρινε επίσης το σχέδιο ψηφίσματος IX για τα ανθρώπινα δικαιώματα και μονομερή μέτρα καταναγκασμού με ονομαστική ψηφοφορία από 128 υπέρ, 54 κατά, 4 αποχές (Τσαντ, την Παραγουάη, το Τόγκο, το Νότιο Σουδάν). Με τον τρόπο αυτό, τόνισε ότι η υιοθέτηση μονομερών αναγκαστικών μέτρων και νομοθεσίας είναι αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τις αρχές που διέπουν τις ειρηνικές σχέσεις μεταξύ των κρατών. Τα κράτη καλούνται με έντονο τρόπο να απέχουν από την εφαρμογή και προώθηση τυχόν μονομερών οικονομικών, χρηματοπιστωτικών, ή εμπορικών μέτρων που δεν είναι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και το Χάρτη. Καταδίκασε επίσης τη συνεχιζόμενη μονομερή επιβολή εκ μέρους συγκριμένων Δυνάμεων (βλέπε ΗΠΑ και ΕΕ) των μονομερών μέτρων καταναγκασμού εναντίον άλλων χωρών.
Το 2012, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΣΑΔ), εξέτασε τον αντίκτυπο των μονομερών αναγκαστικών μέτρων στα ανθρώπινα δικαιώματα. Στην έκθεσή του, υπ’ αριθμ. A/HRC/19/33, μονομερή μέτρα καταναγκασμού ορίζονται ως «τα οικονομικά μέτρα που λαμβάνονται από ένα κράτος για να επιβάλει μια αλλαγή στην πολιτική του άλλου κράτους». Οι πιο διαδεδομένες μορφές των οικονομικών πιέσεων είναι εμπορικές κυρώσεις με τη μορφή του εμπάργκο, μποϊκοτάζ και η διακοπή των χρηματοδοτικών και επενδυτικών ροών προς τις χώρες-στόχους. Ενώ το εμπάργκο συχνά γίνεται αντιληπτό ως εμπορικές κυρώσεις με στόχο την παρεμπόδιση των εξαγωγών σε μια χώρα-στόχο, μποϋκοτάζ είναι μέτρα που επιδιώκουν να χτυπήσουν τις εισαγωγές από μία χώρα-στόχο.
Με ψήφισμά της λοιπόν η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ καταδίκασε την εφαρμογή των μονομερών μέτρων εξαναγκασμού με εξωεδαφικές συνέπειες, θεωρώντας τα ένα όργανο πολιτικής ή οικονομικής πίεσης εναντίον οποιασδήποτε χώρας. Εγκρίθηκε με 128 ψήφους υπέρ και 54 κατά με 4 αποχές. Θέλει συζήτηση τι ψήφισε η Ελλάδα; Μα φυσικά κατά του συγκεκριμένου ψηφίσματος μαζί με το γνωστό μπλοκ των ψήφων που φαίνεται να ελέγχονται απόλυτα από τις ΗΠΑ και την ΕΕ.
Όμως δεν σταμάτησε μόνο εκεί. Το Σχέδιο ψηφίσματος XII για την προώθηση της ειρήνης, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την πλήρη απόλαυση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από όλες τις χώρες εγκρίθηκε με ψήφους 127 υπέρ και 54 κατά, 6 αποχές (Αρμενία, Παπούα Νέα Γουινέα, Σαμόα, Σιγκαπούρη, Νότιο Σουδάν , Τόνγκα). Με αυτό το ψήφισμα, η Γενική Συνέλευση επιβεβαίωσε ότι οι λαοί είχαν ιερό δικαίωμα στην ειρήνη και την διατήρηση του δικαιώματος αυτού αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση του κράτους. Τόνισε ότι το βαθύ ρήγμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών αποτελεί μια σημαντική απειλή για την παγκόσμια ευημερία, την ειρήνη και την ασφάλεια, αλλά και την σταθερότητα.
Περιττό να πούμε τι ψήφισε η Ελλάδα. Προφανώς κατά μαζί με το γνωστό μπλοκ ψήφων που ελέγχεται από ΗΠΑ και ΕΕ. Η προώθηση της ειρήνης και μάλιστα σε συνδυασμό με την υπέρβαση του ρήγματος της παγκόσμιας κοινότητας ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς αποτελεί για τους ντόπιους δωσίλογους και τα μεγάλα αφεντικά τους μέγιστη πρόκληση, μιας και κάνουν αδύνατα, δυνατά να βαθύνει το ρήγμα και να μετατραπεί η υδρόγειος σε πεδίο αναφλέξεων υπέρ των αγορών.
Όλα αυτά δεν είναι παρά ένα μικρό δείγμα της στάσης της Ελλάδας στο μεγαλύτερο και ίσως το πιο σπουδαίο απ’ όλα τα διεθνή φόρουμ όπου συναντούνται όλα τα κράτη της υφηλίου. Εκεί δηλαδή όπου μπορούν να σφυρηλατηθούν δεσμοί και συμμαχίες τόσο πλατιές, τόσο ανοιχτές και αμοιβαία επωφελής ώστε ακόμη και μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα να μπορεί να βρει στηρίγματα και εναλλακτικές προς το δικό της συμφέρον. Για να σταματήσει επιτέλους να είναι προτεκτοράτο, άθλια αποικία με τον λαό της σε κατάσταση ραγιά, δούλου. Να σταματήσει να σέρνεται πίσω από τα μεγάλα αφεντικά, έρμαιο των πιο σκοτεινών και αντιδραστικών συμφερόντων παγκόσμια με ληστοσυμμορίες να την κυβερνάνε. Μόνο με την Ελλάδα στα χέρια του λαού της μπορούμε να ξεφύγουμε από την θανάσιμη απομόνωση που μας έχει οδηγήσει διεθνώς η δωσιλογική διακυβέρνηση της χώρας και το καθεστώς κατοχής. Μόνο μια Ελλάδα με ελεύθερο τον λαό της και εθνικά κυρίαρχη μπορεί να ανοιχτεί στο διεθνές γίγνεσθαι διεκδικώντας τον ρόλο που αρμόζει σε ένα ελεύθερο και δημοκρατικό κράτος.