Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Σεπ 2013


“Ο εχθρός της Ελλάδας, της πατρίδας μας, είναι ο κακός εαυτός των Ελλήνων και τίποτε άλλο....”, γράφει αναγνώστης, σχετικά με το κείμενο «Ο εχθρός της Ελλάδας και η έξοδος από το ευρώ», συνεχίζοντας

“Αν οι πολιτικοί δεν ήταν φιλοχρήματοι, αν ήταν έντιμοι άνθρωποι, με αξίες και με ιδανικά, δεν θα είχαμε εισβολείς. Αν ο Έλληνας πολίτης δεν κοίταζε μόνο τον εαυτό του και την καλοπέραση του, ειδικά τώρα που πεθαίνει καθημερινά ένας συμπολίτης του, θα μπορούσε να πει τέλος σε όλα αυτά και να παγώσει τον χρόνο.

Με λίγα λόγια, θα μπορούσε να γίνει ξανά Έλληνας με φιλότιμο και αγάπη στον συνάνθρωπο του...τότε θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Αν ο Έλληνας κρατούσε τον καλό του εαυτό, θα ήμασταν πολύ μπροστά τώρα....ποτέ δεν είναι αργά όμως”.

Σεβαστή προφανώς η άποψη, αισιόδοξος ευτυχώς ο επίλογος της. Φυσικά κανένας δεν αμφιβάλλει, σχετικά με το ότι κάναμε πολλά λάθη στο παρελθόν – συνεχίζουμε να κάνουμε ενδεχομένως.

Όμως, δεν έκαναν μόνο οι Έλληνες λάθη, αλλά και οι Ολλανδοί (υπερχρέωση νοικοκυριών), οι Ισπανοί (κρίση ακινήτων και τραπεζών), οι Ιρλανδοί (τα ίδια με τους Ισπανούς), οι Ιταλοί (τεράστιο δημόσιο χρέος), οι Αμερικανοί (δημόσιο και ιδιωτικό χρέος), οι Γιαπωνέζοι (πρωταθλητές του χρέους, με 250%), οι Πορτογάλοι, οι Βρετανοί και πάρα πολύ άλλοι.

Γιατί λοιπόν να τοποθετούνται μόνο οι Έλληνες στο στόχαστρο; 
Γιατί να οδηγείται μόνο η πατρίδα μας στο χάος και στη δικτατορία; 
Πόσο αναμάρτητη είναι η Γερμανία, για να μας κρίνει και να μας προσβάλλει καθημερινά, σε τέτοιο βαθμό;

Από πού αντλεί η Γερμανία το δικαίωμα του «άμεμπτου» και του ηθικού, του θεϊκού κριτή, αφού προφανώς δεν πηγάζει από την ιστορία της; 
Γιατί να έχουμε μόνο εμείς τύψεις για τα λάθη μας και γιατί να κατακρίνουμε μόνο εμείς τον εαυτό μας; 
Μας βοηθάει μία τέτοια στάση, δική μας και των ξένων, ή μήπως μας οδηγεί στον εμφύλιο πόλεμο και στην απόλυτη καταστροφή;
Παρακρατική επίθεση στον Καμμένο – πρόβα ανωμαλίας
Πανηγυρίζει η διαπλοκή, ανάσα για την κυβέρνηση που καταρρέει

Τα ίδια παρακρατικά κέντρα που πρωταγωνίστησαν σε σκισμένα κοράνια, εμπρησμό Μαρφίν, επιθέσεις με κουκούλες στους αγανακτισμένους, αγκαλιά συνεχίζουν το ταγκό της προβοκάτσιας – ανάσας στα καθάρματα του ΔΝΤ.

Η επίθεση στον Πάνο Καμμένο αλλά και νωρίτερα η δολοφονική επίθεση σε απεργό εκπαιδευτικό, έχουν σαφή στόχευση: «Μπείτε μέσα και σκάστε. Οι δρόμοι είναι μόνο για μαχαιροβγάλτες». 

Τα ίδια κέντρα διατηρούν ορμητήριο στο οποίο είχαν βρεθεί εργαστήρια βομβών σε παλαιότερη έρευνα, ενώ είχαν συλληφθεί τα παιδιά κορυφαίου στελέχους του ΠΑΣΟΚ.

Μέλη της άλλης οργάνωσης καλούσαν σε διαδηλώσεις υπέρ των ισλαμοφασιστών της Συρίας, όπως ακριβώς τα κόμματα του μνημόνιο, ενώ μέλη τους ήδη διώκονται για δουλεμπόριο και άλλες βρωμερές υποθέσεις.
Απαιτείται τώρα η ενότητα απέναντι στα παρακρατικά μαντρόσκυλα του μνημονίου. Που συνεχίζουν ανενόχλητα το έργο τους…


Του Βαγγέλη Αντωνιάδη

Από τον βράχο του Γιβραλτάρ ως την Κωνσταντινούπολη, η Μεσόγειος φλέγεται. Όλες σχεδόν οι μεσογειακές χώρες βρίσκονται σε αναταραχή που προμηνύει τεκτονικές αλλαγές, καθώς οι λαοί της περιοχής βρίσκονται στο κατώφλι μιας νέα μεταβατικής περιόδου και βλέπουν γύρω τους όλα να αλλάζουν, από το πολίτευμα ως την λειτουργία της οικονομίας και τις κοινωνικές συμμαχίες. Το παράδοξο είναι πως το ιστορικό δυναμικό συσσωρεύτηκε αρχικά στις αναπτυγμένες χώρες των ευρωπαϊκών ακτών της Μεσογείου. Καθώς ήδη από το 2008 η οικονομική κρίση έθεσε στο προσκήνιο προβλήματα που κρυβόταν κάτω από το χαλί χωρίς να επιλύονται για δεκαετίες, δίνοντας την ψευδαίσθηση στους λαούς πως είχαν αφήσει οριστικά πίσω τους την οικονομική δυσπραγία, την πολιτική αστάθεια και τις κοινωνικές συγκρούσεις.

Αναμφίβολα το κυριότερο αποτέλεσμα της πρωτοφανούς για τα μεταπολεμικά δεδομένα σε ένταση και διάρκεια οικονομικής κρίσης στην καθημερινότητα των πολιτών είναι η επιβολή ακραίων πολιτικών λιτότητας και η εκτίναξη των ποσοστών της ανεργίας που προκαλούν οργή και απελπισία στις κοινωνίες. Παράλληλα έχει γίνει απολύτως προφανές πως η σημαντικότερη επίπτωση της αραβικής άνοιξης είναι η άνοδος των Ισλαμιστών στην εξουσία εξέλιξη που ανέτρεψε πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα δεκαετιών και προκάλεσε μάχες μέχρις εσχάτων για την κατάληψη της κρατικής εξουσίας.

Ήδη στην Αίγυπτο εξελίσσεται με τον πλέον δραματικό τρόπο το τραγικότερο δίλλημα που αντιμετωπίζει η διεθνής κοινότητα. Δημοκρατία με τον κίνδυνο ανάρρησης στην εξουσίας ανελεύθερων δυνάμεων που προέρχονται από το ακραίο Ισλάμ και θα αυξήσουν την αστάθεια στην περιοχή ή ανοχή σε αντιδημοκρατικά και αυταρχικά καθεστώτα που θα συμβάλουν στην διατήρηση της διεθνούς σταθερότητας. Αφορμή για την δυναμική επέμβαση του στρατού στις αρχές του περασμένου Ιουλίου που οδήγησε στην ανατροπή του προέδρου Μόρσι υπήρξαν οι εκκλήσεις εκατομμυρίων Αιγυπτίων να τεθεί τέλος στην προσπάθεια υποταγής της χώρας στο Ισλάμ και τα συνεπακόλουθα της, δηλαδή στην θρησκευτική βία, την ανασφάλεια και την οικονομική κατάρρευση.

Την ίδια στιγμή και άλλες χώρες της Βόρειας Αφρικής βρίσκονται σε αναταραχή. Στο Μαρόκο η κυβέρνηση των μετριοπαθών ισλαμιστών αντιμετωπίζει την λαϊκή δυσαρέσκεια λόγω της εντεινόμενης οικονομικής κρίσης ενώ στη γειτονική Λιβύη η αδύναμη κυβέρνηση προσπαθεί να ανατρέψει την ολοένα αυξανόμενη δραστηριότητα ακραίων ισλαμιστών και των πολιτοφυλακών που ανέτρεψαν το καθεστώς Καντάφι και αρνούνται να παραδώσουν τον οπλισμό τους.

Στις ανατολικές ακτές της Μεσογείου, ο εμφύλιος της Συρίας που έχει κοστίσει πάνω από 100.000 ανθρώπινες ζωές απειλεί να αποσταθεροποιήσει πλήρως την περιοχή, καθώς η ενδοισλαμικη σύγκρουση Σιιτών-Σουνιτών και το ενδεχόμενο μίας εδαφικά διαιρεμένης Συρίας απειλεί άμεσα σειρά γειτονικών κρατών όπως ο Λίβανος, η Συρία, η Ιορδανία και το Ιράκ.

Όμως η χώρα που κινδυνεύει περισσότερο να συμπαρασυρθεί στην Συριακή κρίση είναι η Τουρκία, που απέτυχε να καταστεί κυρίαρχη δύναμη στην μέση ανατολή, να δώσει λύση στα προβλήματα της περιοχής και να εμφανιστεί στη διεθνή κοινότητα ως εγγυητής της ασφάλειας και της σταθερότητας. Βλέπει σταδιακά την σύγκρουση Αλεβιτών-Σουνιτών να μεταφέρεται στο εσωτερικό της και παράλληλα ανησυχεί για την ισχυροποίηση του Κουρδικού στοιχείου και την ενδεχόμενη αυτονόμησή του, στην περίπτωση κατακερματισμού της Συριακής επικράτειας που σίγουρα θα δημιουργήσει νέες περιπλοκές στις σχέσεις με την Κουρδική μειονότητα στο εσωτερικό της.

Νομοτελειακά οι εσωτερικές εντάσεις στις Αραβικές χώρες θα επηρεάσουν και τον ευρωμεσογειακό βορρά καθώς η εξαγωγή τρομοκρατών, τα ναρκωτικά, τα προσφυγικά ρεύματα αλλά και οι επιπτώσεις τους σε σειρά ζητημάτων όπως το εμπόριο, οι θαλάσσιες μεταφορές και οι συγκοινωνίες που επηρεάζονται άμεσα από τις ραγδαίες εξελίξεις στην Βόρεια Αφρική και την Μέση Ανατολή.

Αν συνυπολογίσει κανείς μάλιστα και τα οξυμένα προβλήματα που ήδη αντιμετωπίζουν οι χώρες των μεσογειακών κρατών της Ευρώπης όπως η οικονομική δυσπραγία, η ανεργία, οι κοινωνικές εντάσεις και η γενικευμένη ανομία που πλέον έχει λάβει ενδημικό χαρακτήρα αντιλαμβάνεται τις εκρηκτικές διαστάσεις που έχει το πρόβλημα.

Ευτυχώς οι εσωτερικές εντάσεις δεν έχουν πάρει ακόμα τον χαρακτήρα διακρατικών συγκρούσεων ή ακόμα και ευρύτερων συγκρούσεων. Γι αυτό και το πρώτο στάδιο για την έξοδο από την πολυδιάστατη κρίση που πλήττει τις χώρες της Μεσογείου είναι η διαφύλαξη της σταθερότητας με κάθε κόστος.

Πηγή ΕΛΚΕΔΑ
Η παρασιτική ολιγαρχία, η οποία έφερε τη χώρα και το λαό στη σημερινή ελεεινή κατάσταση, διαμόρφωσε και έριξε στην πολιτική αγορά τη θεωρία των δύο άκρων, με μοναδικό στόχο να μείνει η ίδια αλώβητη και νικήτρια.

Η θεωρία αυτή, η οποία στην ουσία επιχειρεί να ενοχοποιήσει όλους τους αντιμνηνιακούς ψηφοφόρους, μας λέει ότι στο ένα άκρο είναι η Χρυσή Αυγή μαζί με όλα τα ακροδεξιά στοιχεία και τους υποστηρικτές τους και στο άλλο άκρο είναι ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με όλα τα ακροαριστερά στοιχεία, με τους δικούς τους υποστηρικτές Υπονοεί ακόμα ότι η σύγκρουση αυτών των δύο άκρων θα θέσουν σε κίνδυνο την πορεία της χώρας και θα είναι απόλυτα υπεύθυνα γι’ αυτό.

Πιστεύουμε πως η θεωρία αυτή, αφενός αποπροσανατολίζει, δηλαδή αποσπά την προσοχή των πολιτών από τις ευθύνες του μνημονιακού (συνταγματικού) τόξου, αφετέρου στοχεύει να μεταφέρει τη σύγκρουση στη βάση της κοινωνίας, ώστε να μείνουν οι ελίτ στο απυρόβλητο, συνεχίζοντας μάλιστα τη νομή της κοινωνίας.

Θα πρέπει λοιπόν να προσέξουμε όλοι μας. Οι εχθροί δεν είναι στη βάση της κοινωνίας, μεταξύ προκατασκευασμένων άκρων. Δεν είμαστε εχθροί μεταξύ μας, όλοι εμείς που βιώνουμε μια κρίση για την οποία δεν ευθυνόμαστε. Προσωπική μας άποψη είναι ότι η πολιτική σύγκρουση δεν πρέπει να είναι μέσα στην κοινωνική βάση, αλλά να είναι μεταξύ κοινωνικής βάσης και παρασιτικής κοινωνικής κορυφής. Της κοινωνικής βάσης από τη μια και μιας κοινωνικής ολιγαρχίας από την άλλη, η οποία, μόλις ξέσπασε η κρίση που η ίδια δημιούργησε, πρόδωσε την κοινωνική βάση και έσπευσε (όπως λέει και ο καθηγητής κ. Κοτζιάς) να ζητήσει την προστασία των ξένων, ξεπουλώντας χώρα και λαό, για να αποφύγει την τιμωρία της και να διατηρήσει τα κέρδη της..

Θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε πως ούτε οι φασισμοί ούτε οι κομμουνισμοί θα λύσουν τα προβλήματά μας. Η λύση είναι η επιλογή που εμείς οι ίδιοι θα κάνουμε μεταξύ δημοκρατίας και ολιγαρχίας.

Αυτή την πολιτική σύγκρουση θέλει να αποφύγει η κρατικοδίαιτη παρασιτική ολιγαρχία.

Δεν θα την αποφύγει. Το ψάρι αυτή τη φορά πιάστηκε στο αγκίστρι.



Του Ιωάννη Μιχαλέτου 

"Σκόπια: Ομάδα κατασκόπων φέρονται να συνδέονται με ελληνικές μυστικές υπηρεσίες" "Ομάδα 22 ατόμων, είναι ύποπτα για κατασκοπεία και για υποτιθέμενη πώληση πληροφοριών υψηλής ασφαλείας σε ξένες υπηρεσίες." "Οι υπόνοιες στρέφονται προς τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες γιατί σύμφωνα με ένα από τους επικεφαλής της ομάδας των ‘κατασκόπων’ πραγματοποιούσε τακτικές συναντήσεις με ξένες υπηρεσίες στον ελλαδικό χώρο. Ως σύνδεσμος αναφέρεται ένας πρώην αξιωματούχος της υπηρεσίας πληροφοριών των Σκοπίων, είναι επίσης γνωστός ως αδελφός του εισαγγελέα για τη διερεύνηση μιας ποινικής υπόθεσης «Likuidimi». Σύμφωνα με τις έρευνες της αστυνομίας,  ο πρώην κατάσκοπος του νοτιοσλαβικού κράτους είχε αρκετές συναντήσεις με ξένους πράκτορες σε τουριστικό θέρετρο της Χαλκιδικής. Παρείχε πληροφορίες, έγγραφα και υλικά τα οποία πωλούσε και αυτά αναφέρονταν σε ονόματα δημόσιων προσώπων που συνδέονταν με κρατικές και θεσμικές εκδηλώσεις που γίνονταν στα Σκόπια. Στη δράση της σκοπιανής αστυνομίας συνελήφθησαν 17 άτομα χθες, ενώ οι υπόλοιποι αναζητούνται και μεταξύ αυτών είναι και ο δημοσιογράφος Ζόραν Μποζινόβσκι. Ανεπίσημα αναφέρονται οι συλλήψεις του Μάριαν Ματζόφσκι, επικεφαλής του γραφείου  του προέδρου του Κοινοβουλίου, Τράικο Βελιανόφσκι, ο οποίος ήταν  και μέλος ενός οργανισμού για ξέπλυμα χρήματος, ο Βάνε Τσβετάνοφ, πρώην αξιωματικός των δυνάμεων ασφαλείας που συμμετείχε στη σύγκρουση του 2001, ο Γκόραν Στόϊκοφ, δημοσιογράφος, ο Ζόραν Μποζινόβσκι δημοσιογράφος, ο Άσε Ντιμέφσκι, πρώην υπάλληλος της Αντικατασκοπείας και άλλα ονόματα ανθρώπων που είναι υπάλληλοι στο υπουργείο Εσωτερικών, Άμυνας και άλλους τομείς.  Σύμφωνα με το δημοσίευμα η ομάδα λειτουργούσε ως παράλληλη μυστική υπηρεσία".

ΣΗΜΕΙΩΣΗ RIMSE: 

Την παρούσα περίοδο το Νότιοσλαβικό κράτος των Σκοπίων και ειδικότερα η κυβέρνηση Γκρουέβσκι βρίσκεται σε δυσχερή θέση καθώς καταρρέει η τοπική οικονομία ενώ οι Ελληνικές θέσεις επί του ζητήματος του ονόματος βαθμιαία επικρατούν στη διεθνή κοινότητα. Παραλλήλως σε κρίσιμο επίπεδο βρίσκονται και οι συνομιλίες με τον διαμεσολαβητή του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς ενώ το Αλβανικό στοιχείο στα Δυτικά Βαλκάνια έχει πλήρως στοχοποιήσει τα Σκόπια (αλλά και το Μαυροβούνιο και εμμέσως την Ελλάδα).

Περαιτέρω η διακυβέρνηση των ΗΠΑ, διάκειται μάλλον ουδέτερη-αρνητική ως προς τον Γκρουέφσκι ενώ οι περισσότερες χώρες της ΕΕ τον έχουν εγκαταλείψει ως πολιτική προσωπικότητα.

Υπό αυτές τις συνθήκες μια προβοκάτσια ολκής στήνεται από τα Σκόπια εις βάρος της Ελλάδος με σκοπό να "ανυψωθεί" το πολιτικό προφίλ του Γρουέφσκι, αλλά και να τορπιλιστούν οι συνομιλίες για το ζήτημα του ονόματος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πλειονότητα των ονομάτων που κατηγορούνται για κατασκοπεία είναι πρώην στελέχη της υπηρεσίας πληροφοριών των Σκοπίων οι οποίοι είχαν απολυθεί για πολιτικούς - κομματικούς λόγους τα προηγούμενα έτη. Επιπλέον τα μέσα ενημέρωσης των Σκοπίων βασιζόμενα σε κυβερνητικές διαρροές, υποστηρίζουν ότι οι Σκοπιανοί πράκτορες είχαν ως ένα από τους κύριους σκοπούς τους να "συνδέσουν" τις Ελληνικές υπηρεσίες πληροφοριών με τις Σκοπιανές Ισλαμικές κοινότητες. Είναι η τρίτη φορά σε τρία χρόνια που ο κρατικός μηχανισμός των Σκοπίων προσπαθεί προβοκατόρικα να συνδέσει τους Ισλαμιστές στη χώρα αυτή με την Ελλάδα, υπονοώντας σαφέστατα ότι οι αποσταθεροποιητικές κινήσεις των Ισλαμιστών προκαλούνται από την Αθήνα, τη στιγμή που είναι επιβεβαιωμένο από αξιόπιστες πηγές και έρευνες -που έχουν αναφερθεί και στο παρόν ιστοχώρο- ότι οι εξτρεμιστές Ισλαμιστές στη ΠΓΔΜ ελέγχονται από την μία πλευρά από τη Σαουδική Αραβία (Γουαχαμπιστές) και από την άλλη από το Κατάρ (Μουσουλμανική Αδελφότητα) ενώ το Τουρκικό-Ισλάμ έχει εισχωρήσει για τα καλά στα Σκόπια έχοντας δημιουργήσει εντυπωσιακή υποδομή με τη βοήθεια ΜΚΟ και του Τουρκικού ΥΠΕΞ. 

Τέλος, το γεγονός ότι επί εβδομάδες είχε προαναγγελθεί η σύλληψη "κατασκόπων" που συνδέονται με την Ελλάδα, επιπροσθέτως ενδυναμώνει την άποψη περί προβοκάτσιας κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τον Νίμιτς και ορισμένων άλλων Ελληνικών πρωτοβουλιών που συνδέονται με Βαλκανικά θέματα. 

Ειδικό τμήμα

Ονόματα και περιγραφές των συλληφθέντων (Αγγλικά)

Marian Efremov (52) from Skopje, former employee of the Intelligence Agency  
Ihxet Abdi (55) from Skopje, employee Intelligence Agency
Alex Angelovski (46) from Skopje, employee Intelligence Agency
Zoran Kostadinovski (48) from Skopje, employee MI - Directorate for security and counterintelligence
Miroslav Zafirovski (44) from Kumanovo, a former employee of the Army
Boris Perko (52) from Veles
Blagoja Cvetanovski (49) from Skopje, an employee at the Ministry of Defence 
Zoran Bozinovski (47) from Kumanovo, a journalist by profession with current residence in Serbia, the owner of the electronic medium Burevesnik
Mico Naskovska (41) from Kumanovo, currently living in Skopje
Jane Mladenovski (38) of Kriva 
Goran Stojkov (43) from Skopje, former employee of the Interior Ministry as police 
Gen. Marjan Madzovski (45) from Skopje Head of Cabinet of the President of the Assembly
Slobodan Miloshevski (40) from Skopje
Vladimir Popov (35) from Skopje, an employee in the State Archives
Vane Tsvetanov (35) from Skopje
Former director of the Financial Intelligence Dinevski Alexander (54) 
From Skopje Aleksandar Vucinic (58) 
From Skopje Tsvetan Damjanovski (57) 
From Skopje, former employee of the Ministry, now retired, Petrovski (56) 
From Skopje, former employee of the Ministry of Interior - now retired 
Tose Koshkinovski (54) from Skopje, an employee at the Ministry of Defense 


Πηγή: R.I.M.S.E

Του Χ. Ι. Πολυχρονίου*

Η ανεργία στην Ελλάδα σκαρφάλωσε στο 27,9%, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που δημοσιεύθηκαν από την Ελληνική Στατιστική Αρχή, η εθνική παραγωγή μειώθηκε κατά 5,6% σε ετήσια βάση για το πρώτο τρίμηνο του 2013, αλλά μόνο κατά 3,8% στο δεύτερο τρίμηνο (χάρη στον τουρισμό), η συνολική καταναλωτική δαπάνη και οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου μειώθηκαν κατά 6,3% και 11,8%, αντίστοιχα, κατά το δεύτερο τρίμηνο του έτους –και η χώρα οδεύει ολοταχώς προς ένα τρίτο πακέτο διάσωσης, όπως ωμά προέβλεψε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τον περασμένο μήνα.


Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, δεν πτοείται από αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα. Έτσι, το υπουργείο Οικονομικών επιμένει ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο «σωστό δρόμο», προβάλλοντας ως απόδειξη τα στοιχεία του προϋπολογισμού της κεντρικής κυβέρνησης, τα οποία εμφανίζουν ένα πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης των 2,6 δισ. ευρώ για την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου. Τι κι αν αυτά τα στοιχεία είναι το αποτέλεσμα ενός απίστευτου λογιστικού μαγειρέματος, που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την προσθήκη εσόδων που ελήφθησαν από τα κέρδη που αποκόμισαν οι κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης από τα ελληνικά ομόλογα που είχαν υπό την κατοχή τους, την μη καταβολή προβλεπόμενων δαπανών για δημόσιες επενδύσεις και την μη καταβολή οφειλόμενων επιστροφών φόρου; Ως πιστός και υπάκουος δούλος της «τρόικας» που διοικεί την Ελλάδα τα τελευταία τριάμισι χρόνια, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τις λίγες δεξιότητες που διαθέτει για να ολοκληρώσει ένα και μόνο έργο: τη μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού με κάθε αναγκαίο μέσο. Εξάλλου, η τρόικα πιστεύει ότι αυτός είναι ο πιο κρίσιμος παράγοντας για να μπορέσει η Ελλάδα να επιστρέψει στις διεθνείς πιστωτικές αγορές.

Η εμμονή με τη μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού για χάρη της μείωσης του ελλείμματος παραλύει την ελληνική οικονομία για το απλό γεγονός ότι η εθνική οικονομία δεν είναι νοικοκυριό. Δυστυχώς, αυτή η μάλλον απλή ιδέα διαφεύγει από τους αξιωματούχους της ΕΕ, με την καγκελάριο της Γερμανίας και τον υπουργό Οικονομικών να είναι οι αρχιερείς της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Η ακραία δημοσιονομική εξυγίανση στα μέσα μιας μεγάλης ύφεσης μπορεί να έχει μόνο ακραίες συνέπειες στην παραγωγή, οδηγώντας σε μαζικό κλείσιμο μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, στη διόγκωση της ανεργίας, στη διεύρυνση της φτώχειας, στη μαζική απώλεια της εμπιστοσύνης στους πολιτικούς και τους κοινωνικούς θεσμούς, στην κοινωνική αταξία, και πιθανότατα στο ξέσπασμα της πολιτικής βίας. Στην πραγματικότητα, αυτό ακριβώς λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα τα τελευταία τριάμισι χρόνια καθώς η δημοσιονομική σαδιστική βιαιότητα εντείνεται από τη μια χρονιά στην άλλη χωρίς εμφανές τέλος στον ορίζοντα. Η Ελλάδα έχει όλα τα κατάλληλα συστατικά για μια άλλη Δημοκρατία της Βαϊμάρης.

Από το 2008, το ΑΕΠ έχει βιώσει μια πραγματική μείωση πάνω από το 20%, με την πιο απότομη πτώση να ξεκινά από την περίοδο που θεσμοποιείται η επιβολή των ακραίων μέτρων δημοσιονομικής λιτότητας ως αποτέλεσμα των δύο διεθνών συμφωνιών διάσωσης, τον Μάιο του 2010 και τον Ιούνιο του 2012, αντίστοιχα. Οι μισθοί και τα ημερομίσθια έχουν μειωθεί κατά μέσο όρο κατά 20% έως 25 % και οι συντάξεις ακόμη και έως 40%. Ωστόσο, οι τιμές έχουν αυξηθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου της κρίσης, διακωμωδώντας τη στρατηγική της λεγόμενης «εσωτερικής υποτίμησης», και οι αυξήσεις των φόρων προκειμένου να ενισχυθούν τα έσοδα της τρόικας τρέχουν με εξωφρενικό ρυθμό. (Ως πρόσθετη απόδειξη του σκοτεινού, ατελείωτου τούνελ στο οποίο έχει εγκλωβιστεί η Ελλάδα, το ΔΝΤ πρότεινε πρόσφατα αύξηση της άμεσης φορολογίας για το 2014 κατά 12,4%).

Εκτιμάται ότι, μέχρι το τέλος του 2014, η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων μισθωτών θα είναι περίπου η μισή από αυτή που ήταν το 2009. Δεν είναι, λοιπόν, να απορεί κανείς γιατί ορισμένα αμοιβαία κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου έχουν ήδη μεταφέρει την Ελλάδα από την κατηγορία των ανεπτυγμένων οικονομιών σε αυτή των «αναδυόμενων αγορών».

Φυσικά, το μεγαλύτερο θύμα του δημοσιονομικού σαδισμού είναι η απασχόληση. Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε από 9,4 % το 2009 σε 16% το 2011 και έχει φτάσει σήμερα στο 28%, ενώ θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα ξεπεράσει το 30% το 2014.

Εν τω μεταξύ, εξερράγη η αναλογία χρέους προς ΑΕΠ. Από περίπου 128% που ήταν το 2009, έχει αυξηθεί στο 180%, γεγονός που υποδηλώνει ότι η Ελλάδα δεν έχει καμία προοπτική ανάκαμψης. Σε αυτό το στάδιο που βρίσκεται, για να μπορέσει η Ελλάδα να είναι σε θέση να εξυπηρετήσει το χρέος της και να ανακτήσει την απώλεια του ΑΕΠ και τα επίπεδα απασχόλησης, θα πρέπει κάποιος να βασιστεί σε ένα εξωφρενικά αισιόδοξο σενάριο οικονομικής ανάπτυξης: πιθανώς σε μακροπρόθεσμα ποσοστά ανάπτυξης του ονομαστικού ΑΕΠ της τάξης του 7% ή του 8%.

Η Ελλάδα μπορεί σύντομα να καταλήξει με μισθούς συγκρίσιμους με αυτούς της Κίνας, αλλά οι πιθανότητες να βιώσει ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης ανάλογους με αυτούς της Κίνας κυμαίνονται περίπου στα ίδια επίπεδα με το ταξίδι στο χρόνο.

Προσφέροντας σε μια χρεοκοπημένη χώρα όπως η Ελλάδα ένα ακόμη πακέτο διάσωσης δεν έχει απολύτως κανένα νόημα. Αυτό που χρειάζεται απεγνωσμένα η χώρα στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης καταστροφής είναι ένα μεγάλο «κούρεμα» χρέους (κατά πάσα πιθανότητα γύρω στο 60%) και ένα σχέδιο ανάπτυξης τύπου Μάρσαλ --ή, εναλλακτικά, την πλήρη έξοδο από τη ζώνη του ευρώ, με όλες τις άμεσες δυσάρεστες συνέπειες που θα έχει αυτή η εξέλιξη για την Ελλάδα και ενδεχομένως για την ίδια την ευρωζώνη.

Μια πιο λεπτομερής ανάλυση των θεμάτων που προαναφέρθηκαν θα βρείτε σε αυτό το αρχείο.

* Ο Χ. Ι. Πολυχρονίου είναι Ερευνητής και Policy Fellow στο Levy Economics Institute of Bard College της Νέας Υόρκης.





Η φωτογραφία είναι του Δημήτρη Ζωγράφου
Ακόμη ένας νεκρός. Αυτή τη φορά ο θάνατος ήρθε μέσα από το αδιανόητο μίσος που τα τελευταία χρόνια με ιδιαίτερη σπουδή έσπειραν οι «ταγοί». 
Ένας θάνατος που όλοι περιμέναμε και όλοι τον απευχόταν. 
Ένας θάνατος που από μερικούς είχε προαναγγελθεί πως θα συμβεί για να φέρει την πόλωση, την όξυνση, την διχόνοια και (οι σχεδιαστές του ελπίζουν) την εμφύλια σύγκρουση. 
Ένας θάνατος που συνέβη σε μία κρίσιμη χρονική καμπή, όπως έγινε και με τα θύματα της Marfin.

Η συνταγή είναι πάγια και χρησιμοποιείται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, όπου οι κυβερνήσεις καταπατούν τους λαούς ή όπου μυστικές υπηρεσίες ετοιμάζουν αλλαγές προσώπων (και όχι πραγμάτων). Ένας νεκρός ή και περισσότεροι αν χρειαστεί, για να ξεχυθεί η οργή των πολιτών, για να παρεισφρύσουν οι "ειδικοί" των ταραχών, για να χυθεί αίμα και να απλωθεί μίσος και διχόνοια. Έτσι κυβερνούσαν από πάντα οι δυνάστες και η συνταγή τους αυτή πολύ λίγες φορές δεν τους απέδωσε καρπούς.

Δεν μας αξίζει η διχόνοια, αδέλφια. Δεν μας αξίζει να βρισκόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο. Δεν μας αξίζει να γίνουμε (και πάλι) υπηρέτες και εκτελεστικά όργανα εκείνων που θέλουν να μας καταστρέψουν.

Η ιστορία θα έπρεπε να διδάσκει. Τουλάχιστον όσους την έχουν διαβάσει, αφού η Ελλάδα έχει πληρώσει ακριβά και με πολύ αίμα, την διχόνοια και το μίσος αδελφού προς αδελφό. Και μέσα από το μίσος, μέσα από τον όλεθρο, οι επιτήδειοι συνεχίζουν να κάνουν τις βρώμικες δουλειές τους, αλλά πάνω απ’ όλα ξεπλένονται από τα εγκλήματά τους.

Δεν μας αξίζει να είμαστε χώρια, γιατί αυτό θέλουν τα δουλικά εκείνων που βάλθηκαν να μας σώσουν αρπάζοντας όλα όσα έχουμε, όλα όσα φτιάξαμε.

Αφού το σάπιο σύστημα γέννησε και γαλούχησε δύο άκρα, αφού δημιούργησε στο καθένα από αυτά την κρίσιμη μάζα που θα μπορούσε να δημιουργήσει έκρηξη, τοποθέτησε το «τυχαίο γεγονός» και περιμένει τα αποτελέσματα. Σειρά θα πάρουν οι περισπούδαστοι τελάληδες, οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, για να γίνει η έκρηξη που θα καταστρέψει τους πολίτες, θα βυθίσει στο τέλμα τη χώρα και θα διασώσει εκείνους που εμπνεύστηκαν όλη αυτή την καταστροφή.

Δεν πρέπει να ψάχνουμε για ενόχους που βρίσκονται ανάμεσά μας.
Οι ένοχοι βρίσκονται απέναντί μας και κρυφογελούν όποτε μας κοιτάζουν, όποτε μας μιλάνε, όποτε βροντοφωνάζουν πως μας νοιάζονται και πως θα μας σώσουν.

Σε αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς, τις ημέρες αυτές που οι δωσίλογοι γίνανε (και πάλι) αφέντες, όλοι εμείς θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Ιδιαίτερα προσεκτικοί, μάλιστα, αφού η πατρίδα πονάει και γεννάει κάτι νέο. Στο χέρι μας είναι αυτή η γέννα να φέρει κάτι όμορφο, κάτι ποθητό, κάτι που δεν θα έχει καμία σχέση με το σκοτάδι που μέχρι και σήμερα διαφεντεύει την χώρα. Στο χέρι μας είναι αυτή η γέννα να μην φέρει κάποιο τέρας...

Τώρα, που το θηρίο ξεσκεπάζεται, τώρα που νιώθει πως έρχεται το τέλος του, τώρα θα γίνει πιο σκληρό, πιο αδυσώπητο, πιο επικίνδυνο, για όλους μας.
Κι αν δεν μπορέσει να σωθεί με αυτόν τον νεκρό, τότε θα φτιάξει ένα άλλο, μεγαλύτερο, "τυχαίο γεγονός" για να ξαναχτυπήσει και να βγει κι άλλο αίμα…

Προσοχή χρειάζεται απ’ όλους μας.

Ετούτα τα σκύβαλα που φωνασκούν για να φανούν ισχυρά, καμία εξουσία δεν έχουν και δεν πρέπει να αποκτήσουν στα όσα έρχονται. Κανείς μας δεν πρέπει να τους ακολουθήσει στον δρόμο της ατίμωσης και της ντροπής...

Όσο αυτοί χτυπάνε, τόσο χάνουν, τόσο ξεσκεπάζονται, τόσο και φαίνεται το έργο που ανέλαβαν να κάνουν εις βάρος όλων μας, εις βάρος της πατρίδας μας.

Ακόμη κι αν αποφασίσουν και για άλλα «τυχαία γεγονότα» για να βυθίσουν αυτή τη χώρα στην μέγιστη οδύνη, εμείς όλοι θα πρέπει να παραμείνουμε μαζί.

Αυτοί θέλουν να μας καταστρέψουν. Αν ακολουθήσουμε τα κελεύσματά τους, τότε θα υπογράψουμε σιωπηλά την θανατική μας καταδίκη.

Δεν υπάρχουν άλλες λύσεις εκτός από το να είμαστε ενωμένοι κι όλοι μαζί να βάλουμε μπροστά τον τρόπο για να σωθούμε όλοι, ή από το να είμαστε απέναντι και να γίνουμε εμείς οι δολοφόνοι της πατρίδας.

Αυτοί κάνουν σχέδια, αλλά εμείς θα αποφασίσουμε τι θα συμβεί…
Αυτοί κινούν νήματα μέσα από τα σκοτεινά τους γραφεία κι εμείς αποφασίζουμε αν θα επιτύχουν στο δόλιο έργο τους, που δεν είναι άλλο από αυτό της καταστροφής μας.
Αυτοί ποντάρουν στην οργή μας, εμείς πρέπει να προτάξουμε την λογική μας.

Η ευθύνη για το αύριο είναι δική μας… Κανενός άλλου.

Αν ενωθούμε θα βγούμε νικητές, αν διχαστούμε (όπως θέλουν) θα χάσουμε τα πάντα.

Ας γυρίσουμε την πλάτη στα δόλια κελεύσματά τους, ας φύγουμε από τους σκοτεινούς δρόμους που θέλουν να μας οδηγήσουν και ας πάρουμε τον δρόμο που οδηγεί στην ελευθερία μας και όχι στην υποδούλωσή μας...

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του νέου ανθρώπου που τόσο άδικα έφυγε από ανάμεσά μας. Και την συγνώμη όλων μας, που δεν μπορέσαμε να σταματήσουμε αυτό το κακό πριν να συμβεί...



Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...



Ο Βουλευτής Επικρατείας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ, έκανε την εξής δήλωση:

«Ήρθε η ώρα της πλήρους αποκάλυψης! Το Υπουργείο Οικονομικών μου διαβίβασε με… δύο μήνες καθυστέρηση, επιστολή της Τράπεζας της Ελλάδος με την οποία ομολογείται ότι Ελληνικές Τράπεζες πουλάνε έναντι 10% – 15% τα «κόκκινα δάνεια» των Ελλήνων σε ξένους «οίκους», οι οποίοι με τη σειρά τους, βάζουν μπροστά διαδικασίες διεκδίκησης των απαιτήσεων με τις γνωστές «μεθόδους».

Και όχι μόνο αυτό, αλλά η Τράπεζα της Ελλάδος και κατ’ επέκταση το Υπουργείο Οικονομικών, άρα και το σύνολο της μνημονιακής συγκυβέρνησης, ομολογούν ότι δεν πράττουν τίποτα για να σταματήσει αυτό το μακέλεμα εναντίον φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων.

Χωρίς κανένα σχόλιο και παίζοντας απλά το ρόλο του… διαβιβαστή, ο Υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας μου απέστειλε με ημερομηνία 12 Σεπτεμβρίου, επιστολή της Τράπεζας της Ελλάδος με ημερομηνία 18 Ιουλίου την οποία υπογράφει η υποδιευθύντρια Α. Ζέρβα και στην οποία αναφέρονται επί λέξει τα εξής:

«Η εκχώρηση απαιτήσεων πιστωτικών ιδρυμάτων σε τρίτους δεν προϋποθέτει προηγούμενη έγκριση ή ενημέρωση της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία έχει αρμοδιότητα μόνο για την εποπτική μεταχείριση των απαιτήσεων αυτών ώστε να σταθμίζονται καταλλήλως από άποψης κινδύνου».

Κατόπιν τούτου υπενθυμίζω ότι τα λεφτά αυτά που χαρίζουν Τράπεζες στους ξένους, είναι λεφτά του ελληνικού λαού, από την ώρα που οι Τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με δανεικά δικά μας. Δηλαδή, δεν είναι δικές τους απαιτήσεις, για να τις χαρίζουν.

Και ερωτώ: Αφού τις χαρίζουν ή αν πρόκειται να τις χαρίσουν, γιατί δεν κουρεύουν τα δάνεια του κοσμάκη;

Γιατί αυτό δεν το θεσπίζει με νόμο η συγκυβέρνηση;
Περιμένω ξεκάθαρες απαντήσεις».


Λυπάμαι αφάνταστα για το θάνατο του 34χρονου μουσικού από το Κερατσίνι.  
Το παρακράτος, έκανε καλά τη δουλειά του.

Την ώρα που οι απεργιακές κινητοποιήσεις βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους, την ώρα που σύσσωμος ο ελληνικός λαός από ένα ευρύ πολιτικό και κομματικό φάσμα κατεβαίνει στους δρόμους για να αντισταθεί στη λαίλαπα των απολύσεων και την παράδοση της εθνικής μας κυριαρχίας, κάποια “σαΐνια”, δίνουν βορά το σώμα ενός νέου ανθρώπου για να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τα πραγματικά προβλήματά της.

Για το παρακράτος, ο Killah P. ήταν απλά ένας αριθμός. Δεν έλαβε κανείς υπόψη του τα όνειρα, τους στόχους, την ανάγκη του για ευτυχία, για επιτυχία, για αγάπη.

Ετούτες τις δύσκολες ώρες, συνιστώ μόνο ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ
Μην παίξετε το παιχνίδι τους. 
Μην χωριστείτε σε ομάδες, κομματικές ή μη. 
Μην πολεμήσετε μεταξύ σας. 
Ας μην χυθεί άλλο αίμα αθώων.

Ο εχθρός είναι ένας: Οι διεθνείς και οι εγχώριοι τοκογλύφοι. Εκεί πρέπει να εστιαζόμαστε.

Θυμηθείτε μόνο το απόφθεγμα του Ουίνστον Τσώρτσιλ και πορευθείτε ανάλογα:

“Αν οι Έλληνες αποκτήσουν μόρφωση και ενότητα, αλίμονό μας”.
Aντίνοος


Οι συνομιλίες για το μέλλον της Συρίας δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί. Αυτό σημαίνει, ότι εξακολουθεί να υπάρχει η πιθανότητα ενός στρατιωτικού πλήγματος εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ουάσιγκτον δηλώνει ευθέως, ότι η απείθεια εκ μέρους της Δαμασκού στην απόφαση για την υπαγωγή υπό διεθνή έλεγχο των χημικών όπλων θα οδηγήσει αναπόφευκτα στο δυναμικό σενάριο. Θα είναι σε θέση ο συριακός στρατός να ανταποκριθεί επαρκώς σε μια στρατιωτική επέμβαση ή η χώρα θα αντιμετωπίσει μια αστραπιαία και συντριπτική ήττα;

Η Συρία δεν διαθέτει τα στρατιωτικά μέσα για να αποκρούσει ένα ενδεχόμενο πλήγμα των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ. Ο εμπειρογνώμονας Μιχαήλ Χονταριόνοκ σημειώνει ότι οι συριακές δυνάμεις δεν είναι επαρκώς εξοπλισμένες με ραδιοηλεκτρονικά συστήματα, που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την πορεία του σύγχρονου πολέμου:
Τα συστήματα διαστημικής κατόπτευσης όπως και τα επιθετικά μέσα των κυβερνητικών δυνάμεων της Συρίας υστερούν σημαντικά έναντι αυτών που διαθέτουν οι αμερικανοί «συνάδελφοί» τους. Ο συριακός στρατός δεν θα είναι σε θέση να αντιπαρατάξει τίποτε στην ολοκληρωτική στρατιωτικο-τεχνική υπεροχή των Ηνωμένων Πολιτειών.
Επιπλέον, η συριακή αντιαεροπορική άμυνα είναι εφοδιασμένη με απαρχαιωμένο εξοπλισμό και δεν αποτελεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα. Επίσης, τα συριακά στρατεύματα δεν διαθέτουν και όπλα υψηλής ακρίβειας, ικανά να καταφέρουν ευαίσθητα πλήγματα σε εγκαταστάσεις εκτός πεδίου, από τις οποίες διευθύνονται οι επιχειρήσεις. Την ίδια στιγμή, οι αμερικανοί στρατιωτικοί διαθέτουν υπερεπαρκή μέσα διεξαγωγής πολέμου.

Κατά την άποψη πάντως του πολιτικού αναλυτή, Ιβάν Κονοβάλοφ, η Συρία είναι παρ΄ όλ΄ αυτά ικανή να προκαλέσει ζημιά σε έναν πιθανό αντίπαλο. Παρά το ότι το αντιαεροπορικό της σύστημα δεν είναι και τόσο σύγχρονο, είναι μεγάλο σε αριθμό εγκαταστάσεων και ικανό να καταρρίψει αεροσκάφη και πυραύλους. Ωστόσο, σ΄ αυτό το σημείο αναδύεται στο προσκήνιο όχι ο στενά νοούμενος στρατιωτικός, αλλά ο πολιτικός παράγοντας: η Συρία διαθέτει συμμάχους και φίλους και η υποστήριξη εκ μέρους τους μπορεί να δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στις ΗΠΑ:
Η Συρία υποστηρίζεται από το Ιράν και από την «Χεζμπολάχ» . Το Ιράν έχει τεράστια επιρροή στη σιιτική διασπορά, που είναι διασκορπισμένη σε όλα τα βασίλεια του Περσικού Κόλπου. Οι Αμερικανοί μπορούν να αναμένουν ανταπαντητικά χτυπήματα από εκείνη ακριβώς την κατεύθυνση.
Στις 15 Σεπτεμβρίου, το Ιράν και ο ΟΗΕ υπέγραψαν συμφωνία για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Δαμασκό. Νωρίτερα, η Τεχεράνη είχε δηλώσει ότι είναι έτοιμη να παράσχει και στρατιωτική συνδρομή στη Συρία, σε ενδεχόμενες στρατιωτικές ενέργειες εναντίον της από μέρους του Ισραήλ. Ωστόσο, στις τρέχουσες εξαιρετικά ασταθείς συνθήκες, το Ισραήλ - ως βασικός σύμμαχος των ΗΠΑ – δεν έχει κανένα συμφέρον να επιτεθεί στη Συρία. Το να έχει απέναντι του το Ιράν, ως ιδεολογικό αντίπαλο, είναι μια συνήθης κατάσταση, η πολεμική όμως αναμέτρηση μεταξύ αυτών των χωρών θα αναφλέξει όλη τη Μέση Ανατολή και θα εξελιχθεί σε μια πολύ αιματηρή υπόθεση.

Δεν είναι τυχαίο ότι η ισραηλινή ηγεσία εκτίμησε δεόντως τις επιτυχίες της εξωτερικής πολιτικής της Μόσχας, που είναι επιτέλους ικανές να φέρουν ειρήνη στη συριακή γη. 'Ολοι γνωρίζουν πολύ καλά την ακρίβεια του αμερικανικού οπλισμού. Και το να προσπαθήσουν να «ισοπεδώσουν» τις συριακές στρατιωτικές εγκαταστάσεις με χιλιάδες «τόμαχοκ», θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια σειρά ενοχλητικών αστοχιών, ικανών να ξεχειλίσουν το ποτήρι της υπομονής των χωρών της περιοχής.




Οι εξελίξεις περιπλέκουν τα όσα σχετικά πραγματικά συνέβησαν γύρω από τη χρήση χημικών όπλων στη Συρία, και οι εξελίξεις είναι πλέον καταιγιστικές. Αφού πρώτα ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ απέφυγε να αποσαφηνίσει το ποιά πλευρά φέρει την ευθύνη της χρήσης, ήρθαν οι Βρετανοί ειδικοί για να δηλώσουν απερίφραστα πως τα ευρήματα της έκθεσης των Ηνωμένων Εθνών δεν αποδεικνύουν με κανέναν τρόπο ότι η χρήση χημικών έγινε από τον Ασαντ.
Έτσι, δεν είναι δυνατόν να εξακριβωθεί ο υπεύθυνος της ρίψης των χημικών που δολοφόνησαν εκατοντάδες (κυρίως παιδιά) στη Συρία.

Λαβρόφ: Ελλειπής η έκθεση του ΟΗΕ
Από την πλευρά της Ρωσίας, ο υπουργός Εξωτερικών δήλωσε πως η σχετική έκθεση του ΟΗΕ είναι ελλειπής. Η έκθεση των έκθεση των επιθεωρητών του ΟΗΕ για την χρήση χημικών στην επίθεση της 21ης Αυγούστου στη Δαμασκό έχει κενά και δεν αφήνει πολλά αναπάντητα ερωτήματα, δήλωσε σήμερα ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Ο κορυφαίος υπουργός ζητεί περαιτέρω έρευνες καθώς η Μόσχα επιμένει πως πρόκειται για προβοκάτσια από τους Σύρους αντάρτες, προκειμένου να ενοχοποιήσουν το καθεστώς Ασαντ.
Σε δηλώσεις του μετά τις συνομιλίες με τον Γάλλο υπουργό Εξωτερικών Λοράν Φαμπιούς και μια ημέρα αφού οι επιθεωρητές του ΟΗΕ επιβεβαίωσαν πως χρησιμοποιήθηκε νευροπαραλυτικό αέριο σαρίν, ο Λαβρόφ επέμεινε πως η Μόσχα έχει «σοβαρούς λόγους να πιστεύει ότι ήταν μια προβοκάτσια», αναγνωρίζοντας, όπως και ο Φαμπιούς, πως η Ρωσία και η Γαλλία μαζί με άλλες χώρες της Δύσης έχουν «διαφορές στην προσέγγιση» των τρόπων διευθέτησης της κρίσης στη Συρία.

Η έκθεση, τόνισε ο Λαβρόφ, δεν ξεκαθαρίζει εάν τα όπλα είναι προϊόν χημικού εργοστασίου, ή είναι κατασκευασμένα με ερασιτεχνικές μεθόδους, στα κρυσφήγετα των ανταρτών. Αλλωστε, συμπλήρωσε, οι επιθεωρητές του ΟΗΕ δεν είχαν εντολή να καθορίσουν ποιός ευθύνεται για την επίθεση, την οποία οι ΗΠΑ και ορισμένοι από τους δυτικούς συμμάχους την αποδίδουν ευθέως στο καθεστώς Ασαντ, αλλά η Μόσχα και η Δαμασκός επιμένουν πως πρόκειται για πρόκληση της συριακής αντιπολίτευσης.

«Η έκθεση πρέπει να μελετηθεί, όχι απομονωμένη, αλλά με όλα τα στοιχεία που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στα μέσα ενημέρωσης και στο Ίντερνετ», κατέληξε ο Λαβρόφ, προσθέτοντας πως οι επιθεωρητές του ΟΗΕ θα πρέπει να επιστρέψουν στη Συρία για να ερευνήσουν και τις άλλες δύο επιθέσεις στις οποίες φέρεται ότι έγινε χρήση χημικών όπλων.

Απαιτείται η άμεση επιστροφή των επιθεωρητών του ΟΗΕ στη Συρία
Την «άμεση επιστροφή» των εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ στη Συρία ζήτησε σήμερα ο ρώσος απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών στη χώρα, Βιτάλι Τσούρκιν, προκειμένου να συνεχιστούν οι έρευνες για τις επιθέσεις με χημικά όπλα και σε άλλες περιοχές, πέραν της Γκούτα.

Σύμφωνα με την έκθεση των επιθεωρητών που παρουσιάστηκε την Δευτέρα, βρέθηκαν «σαφείς και πειστικές αποδείξεις» ότι φονικές χημικές ουσίες, όπως το νευροπαραλυτικό αέριο Σαρίν, χρησιμοποιήθηκαν στην πολύνεκρη επίθεση της 21ης Αυγούστου στο προάστιο της Δαμασκού.
Όπως τόνισε χθες ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, η έκθεση αφήνει πολλά αναπάντητα ερωτήματα και επιβάλλεται περαιτέρω έρευνα για να διαπιστωθεί ποιος βρίσκεται πίσω από την επίθεση.

Η ομάδα των εμπειρογνωμόνων επί των χημικών όπλων, υπό τον σουηδό ειδικό Ακε Σέλστρομ, δεν είχε εντολή να ερευνήσει το ποιός ευθύνεται για την επίθεση στην Γκούτα, την οποία οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους έχουν προκαταβολικά αποδώσει στην κυβέρνηση του Μπασάρ Αλ Ασαντ, ενώ η Μόσχα και η Συρία μιλούν για προβοκάτσια των Σύρων ανταρτών.

Ο Βιτάλι Τσούρκιν τόνισε πως οι επιθεωρητές θα πρέπει να ερευνήσουν άμεσα τουλάχιστον άλλες τρεις επιθέσεις, όπως εκείνη της 19ης Μαρτίου, κοντά στο Χαλέπι καθώς και τα περιστατικά τοξικής δηλητηρίασης του συριακού κυβερνητικού στρατού στις 22 και στις 24 Αυγούστου. « Ελπίζουμε πως η πλήρης εφαρμογή της εντολής της αποστολής του ΟΗΕ θα δώσει μια αντικειμενική εικόνα για το τι συμβαίνει στη Συρία», κατέληξε ο Τσούρκιν.

Πηγές RIA Novosti, Reuters

Τα ρωσικά «στελθ», τα υπερσύχρονα Sukhoi Τ-50, εκτιμάται ότι θα είναι έτοιμα τα αμέσως επόμενα χρόνια. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσουν τα μη επανδρωμένα 6ης γενιάς. Πάντως, οι στρατιωτικοί επιμένουν στα παλιά, δοκιμασμένα αεροσκάφη, και όχι στα πανάκριβα της 6ης γενιάς.

Τα μαχητικά «Σουχόϊ» T–50 ήταν ο «άσσος» που έκρυβε το πρόγραμμα πτητικών επιδείξεων της Διεθνούς Αεροπορικής και Διαστημικής Έκθεσης, MAKS–2013, στη Μόσχα. Το χάϊ – τεκ αεροσκάφος «υπεροχής» είχε πρωτοεμφανιστεί δημόσια το 2011. Το 2013, στη διάρκεια του αεροπορικού σαλονιού, πέταξαν δοκιμαστικά πάνω από την Έκθεση τρία T-50. Στην αεροπορική επίδειξη, οι ρώσοι χειριστές επέδειξαν πιλοτάρισμα ανώτερης κλάσης και τα μαχητικά εκτέλεσαν με επιτυχία τα χαρακτηριστικά ακροβατικά των «Σουχόϊ» με εναέριες πιρουέτες που έκλεψαν την παράσταση. Οι πιλότοι των Τ–50 έκαναν τη φιγούρα «καμπάνα», εκτέλεσαν τη διάσημη και απαιτητική εναέρια μανούβρα «Pugachev’s Cobra» και πολλά άλλα ακροβατικά που σήμερα δεν μπορεί να εκτελέσει κανένα άλλο μαχητικό αεροσκάφος στον κόσμο.

Οι ειδικοί δεν κρύβουν ότι τα T–50 είναι η «πεμπτουσία» όλων των καινοτομιών και της εφαρμογής σύγχρονων τεχνολογιών στα ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη: Τεχνολογία «στελθ» (stealth), «ευφυές» ραντάρ υψηλής τεχνολογικής νοημοσύνης, όπλα ακριβείας, υψηλή ευελιξία, ηλεκτρικά συστήματα στο ανώτατο επίπεδο διεθνώς, κ.α.. Τα συστήματα των T–50 διαφέρουν ριζικά από εκείνα που «φορούσαν» τα μαχητικά αεροσκάφη της προηγούμενης γενιάς. Σήμερα, διεξάγονται δοκιμές και η παράδοση-παραλαβή του αεροσκάφους για επιχειρησιακή δράση δεν αναμένεται πριν από το 2016.

Πιλότος-ρομπότ
Σύμφωνα με τα κριτήρια του αμερικανικού Πενταγώνου, ένα πολεμικό αεροσκάφος για να ανήκει στη «γενιά αεροσκαφών - 6», θα πρέπει να είναι «αόρατο» και εξαιρετικά ευέλικτο. Στην προκειμένη, εικάζεται ότι το πολλά υποσχόμενο νέο μαχητικό είναι υπερ-υπερηχητικό (πάνω από πέντε Mach, περίπου 5.800 χλμ/ώρα). Το αεροσκάφος «γενιάς – 6» δίνει επίσης διπλή επιλογή για τον χειρισμό του: Ο πιλότος μπορεί να είναι είτε άνθρωπος, είτε … ρομπότ!

Ο γενικός σχεδιαστής του Σχεδιαστικού Γραφείου «Ράμενσκογιε», Γκίβι Ντζαντζγκάβα, εκεί που είχαν δημιουργηθεί τα ηλεκτρικά συστήματα των αεροσκαφών Su - 30 , Su - 35 και Τ - 50, συμφωνεί με την άποψη που λέει, ότι το μέλλον της πολεμικής αεροπορίας βρίσκεται στα μη επανδρωμένα εναέρια μέσα. Πολλά από αυτά τα συστήματα έχουν ήδη δημιουργηθεί και χρησιμοποιούνται στα ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη. Για παράδειγμα, τα σύγχρονα ρωσικά αεροσκάφη μπορούν να εκτελέσουν αυτόνομη πτήση με δυνατότητα αλλαγής ύψους και να ακολουθήσουν πορεία με βάση το ανάγλυφο του εδάφους που επιτρέπει στο χειριστή να επικεντρωθεί στην εύρεση και την καταστροφή στόχων. Αυτό το «σοφιστικέ» αεροσκάφος δεν επιτρέπει στον χειριστή να χρησιμοποιήσει τα οπλικά συστήματα σε περίπτωση που η ενέργεια αυτή μπορεί να βλάψει το ίδιο το μαχητικό. Στην περίπτωση δε, της απώλειας της ικανότητας του πιλότου να ελέγξει το αεροσκάφος (από τραυματισμό ή τυχόν απώλεια των αισθήσεων), τότε, τίθεται αυτόματα σε λειτουργία το σύστημα εγκατάλειψης (εκτίναξης) του πιλότου από το αεροσκάφος.

Σύμφωνα με τον Ντζαντζγκάβα, όλα τα παραπάνω αποτελούν στοιχεία της μη επανδρωμένης – ρομποτικής – 6ης γενιάς μαχητικών αεροσκαφών τζετ. Αλλά ταυτόχρονα, τίθεται και το ερώτημα: Αξίζει να προχωρήσουμε παραπέρα; Ο σχεδιαστής συμφωνεί, ότι σε γενικές γραμμές, το ρομπότ είναι πιο πρακτικός χειριστής απ’ ότι ο άνθρωπος. Η εκπαίδευση των πιλότων παίρνει χρόνια για να ολοκληρωθεί και απαιτεί τεράστιες δαπάνες, και η απώλειά του αποτελεί σοβαρό πλήγμα. Επιπλέον, οι άνθρωποι αρρωσταίνουν, υποφέρουν από ψυχολογικά προβλήματα και τελικά μπορεί κριθούν ακατάλληλοι για να εκτελέσουν την αποστολή. Το ρομπότ, θεωρητικά πάντα, είναι έτοιμα να πολεμήσουν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Είναι όμως έτσι; Σαφής απάντηση σε αυτό το ερώτημα, δεν υπάρχει.
Πάντως, ο πιλότος δοκιμών του T–50, Σεργκέι Μπογκντάν, είπε ότι το μη επανδρωμένο, με πιλότο-ρομπότ, αεροσκάφος 6ης γενιάς, δεν θα εμφανιστεί νωρίτερα από τα επόμενα 15 χρόνια. «Φαίνεται ότι η τεχνολογία αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς, αλλά και πάλι, για τη μετάβαση από το πρώτο μαχητικό 4ης γενιάς σε αεροσκάφος 5ης γενιάς, χρειάστηκαν 35 χρόνια», εξηγεί ο ίδιος. Τα αεροσκάφη της επόμενης γενιάς, θα είναι πραγματικά μη-επανδρωμένα, βεβαιώνει ο Μπογκντάν, αλλά τα «επανδρωμένα αεροσκάφη θα επιβιώσουν για πολύ καιρό ακόμα».

Επιστροφή στα παλιά
Οι εννοιολογικές διαμάχες μεταξύ σχεδιαστών και πιλότων αντανακλούν το σημαντικότερο ερώτημα στο όλο θέμα: Κανείς ακόμα δεν ξέρει πραγματικά πώς θα είναι το μαχητικό 6ης γενιάς. Το ίδιο συνέβη και με την τρέχουσα, πέμπτη γενιά. Το F–22, δημιουργήθηκε στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου, όταν οι δύο υπερδυνάμεις προετοιμάζονταν για την ολική καταστροφή που σχεδίαζε η μία χώρα για την άλλη. Και αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί, μόνο με τεχνολογική υπεροχή. Εδώ όμως η ιστορία έπαιξε το δικό της ρόλο: Το πρώτο Raptor «βγήκε στο φώς», όταν η Μόσχα και η Ουάσιγκτον αποφάσισαν ότι είναι πλέον «εταίροι». Αυτό σημαίνει ότι παγκόσμιος πόλεμος μεταξύ τους, αποκλείεται να συμβεί. Σαν αποτέλεσμα, το πρόγραμμα παραγωγής του F-22 μειώθηκε κατά τα δύο τρίτα. Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας επίσης δεν σχεδιάζει να προβεί σε μαζικές αγορές T–50. Οι στρατιωτικοί επιτελείς της Ρωσίας, προτιμούν να αγοράσουν τα «παλιά», αλλά τεχνολογικά μελετημένα μέχρι βίδας και δοκιμασμένα από την άποψη της μαχητικής τους ικανότητας, αεροσκάφη της γενιάς «4++»: Su-35 και MiG-35. Μια παρόμοια τάση υπάρχει και στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ.
Όσον αφορά στην «6η γενιά», η μοίρα των προηγμένων αεροσκαφών της επόμενης γενιάς είναι σε μεγάλο βαθμό συνυφασμένη με την έλευση σε διεθνές επίπεδο ενός αντίστοιχου σε ποιότητα και χαρακτηριστικά εχθρού. Αυτό μπορεί να είναι ένα νέο κινεζικό υπερμαχητικό, που να είναι ανώτερο σε αποδόσεις και τεχνικά χαρακτηριστικά από το F-22 ή το T-50, ή τυχόν … εξωγήινοι εισβολείς με ιπτάμενους δίσκους (!). Και το ένα και το άλλο, έχουν απειροελάχιστες πιθανότητες να συμβούν. Έτσι, τόσο στη Μόσχα, όσο και στην Ουάσινγκτον θα σκέφτονται ακόμα για πολύ καιρό τη σκοπιμότητα για τη διάθεση-χρηματοδότηση τεράστιων ποσών με στόχο την κατασκευή νέων αεροσκαφών, για τα οποία δεν υπάρχουν (και δεν προβλέπεται να εμφανιστούν τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον) οι αντίστοιχες πολεμικές ανάγκες και, το σημαντικότερο, ένας άξιος αντίπαλος μάχης.