Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Ιουν 2014

Πανικός το μεσημέρι στα διυλιστήρια Ασπροπύργου
Μία περίεργη πυρκαγιά ξέσπασε σήμερα στο χώρο των διυλιστηρίων των Ελληνικών Πετρελαίων (ΕΛ.ΠΕ) από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία. Στη φωτογραφία ντοκουμέντο που δημοσιεύει το e-reportaz.gr, διακρίνεται ο χώρος των διυλιστηρίων στον Ασπρόπυργο και πυκνοί μαύροι καπνοί οι οποίοι έχουν κάνει την εμφάνισή τους. Η εικόνα είναι παρεμφερής με εκείνη της Μεγάλης Εβδομάδας όταν η εφημερίδα των συντακτών αοποκάλυψε πυρκαγιά στις εγκατστάσδεις των ΕΛ.ΠΕ η οποία όμως είχε αποσιωπηθεί.
Το e-reportaz.gr επικοινώνησε με την εταιρεία και η απάντηση ήταν ότι πρόκειται για ξερά χόρτα τα οποία έχουν αρπάξει φωτιά λίγα μόλις μέτρα από τα διυλιστήρια. Η πυρκαγιά φέρεται σύμφωνα με εκπροσώπους της Πυροσβεστικής να ξέσπασε στις 13:40 σε ξερά χόρτα λίγα μόλις μέτρα από το φράχτη των διυλιστηρίων. Αμέσως έσπευσαν στην περιοχή τρία πυροσβεστικά οχήματα και ευτυχώς η φωτιά δεν πήρε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις.
Ωστόσο αυτόπτες μάρτυρες που βρισκόταν στην περιοχή επισήμαιναν στο e-reportaz.gr, ότι «πολύ δύσκολα τόσο πυκνοί καπνοί θα προέρχονταν από ξερά χόρτα που έχουν αρπάξει φωτιά». Επίσης, όπως οι ίδιοι κατήγγειλαν είδαν πυροσβεστικά οχήματα να σπεύδουν στο σημείο.
Από το φωτογραφικό ντοκουμέντο το οποίο έχει στη διάθεσή του το e-reportaz.gr, προκύπτει επίσης και κάτι ακόμη. Διακρίνεται ανάμεσα στους μαύρους καπνούς ένα από τα φουγάρα των διυλιστηρίων. Να σημειωθεί ότι κανονικά, τα ξερά χόρτα γύρω από τα διυλιστήρια, έπρεπε να είχαν απομακρυνθεί. Ειδικά μεσούσης της καλοκαιρινής περιόδου, όπου οι κίνδυνοι να ξεσπάσει πυρκαγιά είναι μεγάλοι.
Δείτε τη φωτογραφία ντοκουμέντο
pirkagia-apokleistiko
Η πυρκαγιά που αποσιωπήθηκε
Υπενθυμίζεται ότι πριν από δύο μήνες περίπου και συγκεκριμένα τη Μεγάλη Εβδομάδα, είχε ξεσπάσει πυρκαγιά στις εγκαταστάσεις των ΕΛ.ΠΕ. Ωστόσο η πυρκαγιά αποσιωπήθηκε από το κοινό ενώ αρκετά ΜΜΕ προσπάθησαν να υποβαθμίσουν ή δεν έπαιξαν σχεδόν καθόλου το θέμα.
"Οι τελευταίοι εκλεκτοί του Θεού βάδισαν στην έρημο..."
Μετάφραση: Οι πιστοί υπάκουοι υπήκοοι του Θεού αυτοκράτορα επικυρίαρχου της Ευρώπης βάδισαν στην έρημο που άφησαν οι σοφές επιλογές των σοφών οικονομολόγων της Αυτοκρατορίας.

Οι σοφοί οικονομολόγοι που δεν προέβλεψαν τον πρόβλημα που θα εισήγαγε το κοινό νόμισμα στις χώρες του νότου.

Οι σοφοί οικονομολόγοι που ως αθώες παρθένες ανακάλυψαν το 2009 ότι υπήρχε πρόβλημα με το χρέος της Ελλάδας ενώ τα προηγούμενα χρόνια έδιναν επανηλειμμένα τα εύσημα στους κυβερνώντες μας για την πετυχημένη σύγκλιση.

Οι σοφοί οικονομολόγοι που τάισαν φτηνό χρήμα τις χώρες του νότου βγάζοντας κέρδος από τα επιτόκια ενώ ταυτόχρονα είχαν ήδη διασφαλίσει ότι η ροή αυτού του χρήματος θα είναι προς επιχειρήσεις δικών τους συμφερόντων.

Το χρέος του νότου πλεόνασμα της αυτοκρατορίας λοιπόν.

Οι σοφοί οικονομολόγοι που ενώ το πρόβλημα ήταν το χρέος, οδήγησαν συνειδητά σε ύφεση και με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί το ΑΕΠ και να χειροτερέψει ο λόγος χρέους/ΑΕΠ.

Οι σοφοί οικονομολόγοι οι οποίοι έκαναν λάθος στους συντελεστές και έφτασαν την ανεργία στο 28% και την οικονομία να φυτοζωεί μόνο με δανεικό χρήμα (ή ΕΣΠΑ) και να (ψευτο)επιβιώνει το σύστημα μόνο χάρη στη μαύρη οικονομία.

Οι σοφοί της αυτοκρατορίας που δεν μπόρεσαν να δουν ότι οι επαρχίες στα σύνορα δέχονται τρομερές πιέσεις και ορδές ταλαίπωρων ανθρώπων που πρέπει να διαχειριστούν με ότι κόστος αυτό συνεπάγεται.

Ορδές ανθρώπων που έρχονται για το ευρώ. Ας κάνουμε έναν απλοϊκό υπολογισμό. Έστω 1 ευρώ την ημέρα από 1.000.000 μετανάστες να φεύγει προς τρίτες χώρες, αμέσως έχουμε 365.000.000 ευρώ το χρόνο που βγαίνουν από το σύστημα και πάνε σε τρίτες χώρες. Και το νούμερο είμαι σίγουρος ότι είναι συντηρητικό. Και αυτοί έρχονται εδώ κυρίως λόγω ευρώ.

Οι σοφοί οικονομολόγοι της Γερμανικής αυτοκρατορίας που έχει δημόσιο χρέος 2 τρις (τρις όχι πενταροδεκάρες), 80% περίπου του Γερμανικού ΑΕΠ, με οριακό πλεόνασμα και οριακή αύξηση του ΑΕΠ παρά τη στυγνή κμετάλλευση του νότου.

Οι σοφοί οικονομολόγοι των Γερμανικών τραπεζών που κρατιούνται με τα μανταλάκια λόγω των ανοιγμάτων τους.

Προφανώς το νόμισμα είναι εργαλείο και προφανώς από μόνο του δε λύνει προβλήματα. Όπως και να έχει, μόνο ηλίθιος πρέπει να είσαι για να μην έχεις στη ζωή σου σε όλα τα θέματα ένα Plan B, C, D.

Οπότε να αφήσουμε τα κείμενα για βρυκόλακες και καταστροφές και να δούμε πιθανές εναλλακτικές επιλογές (δια παν ενδεχόμενο). Υπάρχει ανάγκη για έναλλακτικά σχέδια. Ναι στις αλλαγές, ναι στις μεταρρυθμίσεις, αλλά όχι με δεμένα χέρια και πόδια.

Είμαστε στο ρημαδιασμένο πλανήτη πιο πολλά χρόνια από όλους αυτούς τους ουγκ, και σε "δύσκολο" συνοριακό οικόπεδο, δε χρειαζόμαστε αυτόκλητους πουλημένους σωτήρες και πολύ περισσότερο μπαμπούλες. Με τα δικά μας χέρια και τους δικούς μας κόπους μπορούμε να φροντίσουμε να επιβιώσουμε όπως κάναμε τόσες χιλιάδες χρόνια.

Ως πότε θα μας κουνάει το δάχτυλο και θα μας πουλάει ηθική, ένα έθνος κομπλεξικών φοβικών βαρβάρων, που αιματοκύλισαν 2 φορές τον πλανήτη;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τα επιχειρήματα για την "ισχυρή Ελλάδα", με την συμμετοχή στο Ευρώ, τα ακούσαμε και πριν το 2001 και μετά για αρκετά χρόνια.

Η χρεοκοπία της Ελλάδας το 2010, δεν οφείλεται στο ευρώ, αλλά ούτε αποφεύχθηκε από αυτό.
Η πορεία της Ελλάδας μετά την χρεοκοπία όμως, επηρεάζεται με πολλούς τρόπους από την αδυναμία της χώρας να προσαρμόσει την ισοτιμία του νομίσματος και την έκδοση χρήματος.
Η Γερμανική συνταγή αποφεύγει τον πληθωρισμό αλλά σπρώχνει την ελληνική οικονομία στην θανάσιμη αγκαλιά του αποπληθωρισμού.

- Αν το κοινό νόμισμα είναι μόνο ένα εργαλείο στους πειραματισμούς των οικονομολόγων και δεν είναι ενταγμένο στην συνολική πορεία ενοποίησης του ευρωπαϊκού χώρου.
- Αν ο ΜΟΝΟΣ στόχος είναι να σηκώσουμε τα εμπόδια για την ευκολότερη διεύρυνση των αγορών των κρατών της Ευρώπης στις πολυεθνικές των ισχυρών χωρών να πωλούν τα προϊόντα που κατασκευάζουν στην Ασία.
- Αν δεν υπάρχει ένας μηχανισμός αναδιανομής των πλεονασμάτων στις οικονομικά αδύναμες περιοχές με απώτερο στόχο την ισορροπία στις οικονομίες της Ευρωζώνης.
- Αν η πορεία της Ευρώπης δεν είναι τελικά η ομοσπονδοποίηση...

Τότε ποιό το νόημα να μιλάμε για κοινό νόμισμα; Γιατί παραιτήθηκαν τα κράτη από την εθνική κυριαρχία στο νόμισμα τους που είναι από τους πυλώνες των εθνικών οικονομιών, αν δεν υπάρχει συνοχή και αλληλεγγύη στις αποφάσεις;

Για να το πούμε απλά. Αν μια χώρα της Ευρωζώνης αντιμετωπίζεται από τους υπόλοιπους σαν οποιαδήποτε άλλη τρίτη χώρα, με αποκλειστικά κριτήρια τα "εθνικά" συμφέροντά τους, τότε το κοινό νόμισμα, μόνο στην μορφή είναι κοινό και στην πράξη έχει άλλη εσωτερική αξία σε κάθε χώρα.

Είτε λέγεται κούρεμα ομολόγων (Ελλάδα), είτε κούρεμα καταθέσεων (Κύπρος), το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, η δημιουργία μιας ιδιότυπης "ισοτιμίας" του ευρώ στο εσωτερικό των χωρών με πρόβλημα, αυτό που ονομάστηκε "εσωτερική υποτίμηση" που έχει το ΙΔΙΟ αποτέλεσμα στις ζωές των πολιτών με την υποτίμηση του τρίτου νομίσματος, χωρίς ΚΑΝΕΝΑ από τα οφέλη στις εξαγωγές.

Η συζήτηση Ευρώ ή Δραχμή, είναι ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΤΙΚΗ από το πραγματικό ερώτημα που είναι, ποιά είναι η ΕΘΝΙΚΗ πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα για να βγει από την κρίση;

Και στο ερώτημα αυτό όσο ψάχνουμε την απάντηση από το εξωτερικό, θα βρίσκουμε απαντήσεις που θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα των άλλων, αφού το μεγάλο δυστύχημα αυτής της χώρας ήταν και εξακολουθεί να είναι η απουσία εθνικής συνείδησης στα ανώτερα κλιμάκια της αστικής τάξης. Αν υπήρχε, η πορεία της χώρας θα ήταν τελείως διαφορετική...

- Λοιπόν το αν έχουν πέσει 100 φορές έξω οι "δραχμολάγνοι" δεν το γνωρίζω μετά βεβαιότητας.
- Το ότι 100 φορές έχουν πέσει έξω το ΔΝΤ και η τρόικα είναι de facto γεγονός. Νομίζω ότι είναι περιττή κάθε ανάλυση. Είναι κάτι το αυταπόδεικτο!
- Το ότι η κυβέρνηση παλεύει για την ολοκληρωτική καταστροφή μας με νύχια και με δόντια, εφαρμόζοντας πολιτικές με την ακριβώς ανάποδη σειρά από την ενδεδειγμένη, είναι de facto γεγονός.
- Το ότι η κυβέρνηση έχει καταλύσει κάθε έννοια δημοκρατίας, είναι de facto γεγονός. Γεγονότα δεν καταγράφονται. Τα γνωρίζουμε όλοι.
- Το ότι η κυβέρνηση με νύχια και με δόντια πασχίζει για την επιβίωση του "συστήματος", είναι de facto γεγονός.

Το πρόβλημα φυσικά και δεν είναι ο "κοσμάκης".
Το πρόβλημα είναι ΚΥΡΙΩΣ το δίπτυχο της διαπλοκής πολιτικοί-επιχειρηματίες. Πρόκειται για τη μαφία που ανέκαθεν λεηλατούσε τον πλούτο της πατρίδας μας και πλέον τον λεηλατεί με μεγαλύτερη μανία, προκειμένου να "κατοχυρώσει θέσεις" αφού έχει αντιληφθεί από την αρχή της κρίσης ότι η κατάρρευση είναι κοντά. Και έχουν «χαράξει» την πορεία των προσωπικών συμφερόντων τους (επισήμως το ονομάζουν πολιτική της χώρας) αποφεύγοντας, φυσικά, την έντιμη και πραγματική δημιουργία ενός πλήρους εθνικού οικονομικού –και όχι μόνο- σχεδιασμού.

Το πρόβλημα της χώρας εστιάζεται στην ύπαρξη και διατήρηση της πολιτικής και οικονομικής ελίτ, μίας ομάδας κηφήνων και εθισμένων στην εξουσία. Και για όσο διάστημα αυτή η ομάδα θα επιβιώνει εις βάρος των πολλών, η χώρα δεν πρόκειται να βρει ούτε την κάποια πραγματική λύση, αλλά ούτε και οποιαδήποτε Ιθάκη...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Τα θερμά μου συγχαρητήρια στους οικονομολόγους της Deutsche Bank οι οποίοι ανακάλυψαν την Αμερική και την περιστροφή του πλανήτη γη.
Το δούλεμα, άραγε, σε τι νόμισμα να είναι... Σε ευρώ ή σε δραχμή;

Χαρακτήρισαν τις επιδόσεις της Ελλάδας στο μέτωπο των εξαγωγών απογοητευτικές και τη συρρίκνωση των εμπορικών ελλειμμάτων μας μικρή σε σχέση με την υπόλοιπη περιφέρεια, ειδικά εάν αναλογιστεί κανείς ότι το εργατικό κόστος ανά μονάδα παραγόμενου προϊόντος στην Ελλάδα έχει μειωθεί κατά 13% (σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν), γεγονός που θα έπρεπε να έχει δώσει ώθηση στις εξαγωγές.

Οι οικονομολόγοι του γερμανικού οίκου εντοπίζουν το πρόβλημα της Ελλάδας στον τύπο των εξαγώγιμων προϊόντων της. Όπως εξηγούν, το ένα τρίτο των ελληνικών εξαγωγών αποτελεί αγροτικά προϊόντα. Και με δεδομένο ότι τα προϊόντα αυτά μικρότερη ελαστικότητα τιμών σε σχέση με τα εισοδήματα, δεν κατάφεραν να ωφεληθούν από την άνοδο των εισοδημάτων στη Γερμανία και τη μείωση του κόστους.

Αντίθετα, οι εξαγωγές των υπόλοιπων χωρών της περιφέρειας έχουν ωφεληθεί πολύ περισσότερο από τη βελτίωση της εισοδηματικής στάθμης των Γερμανών. Και αυτό γιατί οι εξαγωγές χωρών όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία προς τη Γερμανία αποτελούνται σε πολύ υψηλότερο βαθμό από βιομηχανικά προϊόντα, όπως π.χ. αυτοκίνητα. Συγκεκριμένα, το μερίδιο του εξοπλισμού και των μεταφορικών μέσων επί των συνολικών εξαγωγών της Ισπανίας προς τη Γερμανία είναι τετραπλάσιο σε σχέση με την Ελλάδα, ενώ στην περίπτωση της Πορτογαλίας είναι πενταπλάσιο.

Ακόμα και αυτή η βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου Ελλάδας με τη Γερμανία, όμως, οφείλεται στη μείωση των εισαγωγών από τη Γερμανία, γιατί κατά τα άλλα, οι ελληνικές εξαγωγές προς τη χώρα εμφανίζουν μείωση.

Δηλαδή τι περιμένανε;

Δεν ξέρανε ότι η μείωση του εργατικού κόστους δεν ήταν η λύση;
Δεν ξέρανε τον τύπο των εξαγώγιμων προϊόντων της χώρας;
Δεν ξέρανε ότι η μείωση αυτή δεν θα έδινε τελικά ώθηση στις εξαγωγές;
Ποιος επέβαλλε αυτή τη μείωση;

Τελικά, τώρα τι προτείνουν, να φτιάξουμε και εμείς αυτοκινητοβιομηχανία;

Όλα αυτά τα «εξαιρετικά ευρήματα» θα συνδεθούν ίσως με το θέμα του χρέους της χώρας;
Αφού κανείς, ούτε οι ίδιοι οι οικονομολόγοι τους, δεν πιστεύουν στην πραγματοποίηση αυτού του σεναρίου, γιατί ΤΩΡΑ συνδέεται με το θέμα του χρέους;

Είναι δυνατόν να μας λένε ότι για τα μεγάλα εμπορικά ελλείμματα των χωρών της περιφέρειας που συνέβαλαν στην εκδήλωση της κρίσης χρέους, δεν ευθύνεται η Γερμανία, αλλά ο πραγματικός «κακός» της υπόθεσης αυτής είναι η Κίνα;

Αν δεν είναι εφικτή η δημιουργία αυτοκινητοβιομηχανιών και εξοπλιστικών μηχανημάτων θα πάμε τους μισθούς ακόμα πιο κάτω να ανταγωνιστούμε τα κινέζικα προϊόντα, όπως λένε;

Και όλα αυτά δύο μέρες μετά τις δηλώσεις Gros του Γερμανού διευθυντής του think tank των Βρυξελλών Center for European Policy Studies ο οποίος τονίζει ότι:
«η συζήτηση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι άνευ αντικειμένου, εάν ο ρυθμός ανάπτυξης των εξαγωγών δεν επιταχυνθεί και ότι… ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ γιατί οι επιδόσεις των ελληνικών εξαγωγών είναι κακές, δεδομένου ότι το κόστος εργασίας μειώθηκε σημαντικά και περισσότερο συγκριτικά με την Πορτογαλία ή άλλες χώρες».
Kalithanos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός 

Προσπαθώντας απεγνωσμένα να δημιουργήσει θετικές εντυπώσεις και να αγοράσει πολιτικό χρόνο, ο Σαμαράς σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο σε κορώνες αβάσιμης αισιοδοξίας. Τα γεγονότα, όμως, είναι πεισματάρικα. Εάν κανείς συγκρίνει τις προβλέψεις όχι μόνο των μνημονιακών κυβερνήσεων, αλλά και της Κομισιόν και του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ για την εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας από το 2010 και μετά, θα διαπιστώσει τεράστιες αποκλίσεις από την πραγματικότητα. Για την ακρίβεια, πρόκειται για κραυγαλέες διαψεύσεις. Η ανάκαμψη παραμένει ακόμα ζητούμενο, ενώ τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια πολλαπλασιάζονται.

Το Μνημόνιο δεν ήταν απλώς ένα λάθος κάποιων καλοπροαίρετων εταίρων. Εάν ήταν έτσι, τα εξόφθαλμα καταστροφικά αποτελέσματα θα έπρεπε να έχουν προ πολλού ωθήσει το ευρωιερατείο σε μία αναθεώρηση της ασκούμενης πολιτικής. Αντ’ αυτού όχι μόνο εμμένει στην ίδια καταστροφική "θεραπεία", αλλά και εντείνει τις πιέσεις του.

Πίσω από την επίσημη ρητορική υπάρχει κρυφή ατζέντα. Οι εγχώριες κυβερνήσεις δεν έχουν εθνικό σχέδιο, αλλά οι Γερμανοί έχουν. Τουλάχιστον από ένα χρονικό σημείο και πέρα επεδίωξαν και επέτυχαν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μεταμοντέρνα αποικία τους. Τυπικά παραμένει ισότιμη χώρα-μέλος, αλλά στην πράξη έχει συρρικνωμένα δικαιώματα. Σε πολλές περιπτώσεις και κατά παράβαση του κοινοτικού κεκτημένου ελήφθησαν αποφάσεις για την Ελλάδα, χωρίς καν τη συμμετοχή της. Ακόμα και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος έχει δηλώσει ότι «τα μέτρα τα οποία μας επιβάλλονται θυμίζουν κατοχή» (29-10-2012).

Δεν πρόκειται για υπερβολή. Για τα μείζονα θέματα αποφασίζουν οι Γερμανοί και μέσω της Τρόικας τα επιβάλουν στην ελληνική κυβέρνηση. Η κλασική τακτική τους είναι να διασύρουν και να πιέζουν ασφυκτικά την Αθήνα μέχρι η ελληνική Βουλή να ψηφίζει τις εκάστοτε απαιτήσεις τους. Τότε, λένε έναν ανέξοδο καλό λόγο, τον οποίο οι μνημονιακές κυβερνήσεις πουλάνε στην εγχώρια κοινή γνώμη σαν μεγάλη πολιτική επιτυχία!

Με την πρόσφατη δήλωσή του για νέο Μνημόνιο ο Σόιμπλε χάλασε τη βιτρίνα, αλλά και πάλι οι πολιτικοί είναι υποχρεωμένοι να τηρούν στοιχειωδώς τα προσχήματα. Άλλοι Γερμανοί παράγοντες, όμως, δεν μασάνε τα λόγια τους. Υπογραμμίζουν ότι το Μνημόνιο περιορίζει δραστικά και την εθνική κυριαρχία και τη δημοκρατία στην Ελλάδα. Ο πρόεδρος των Γερμανών εξαγωγέων Άντον Μπέρνερ δεν δίστασε να δηλώσει ότι ευτυχώς έχει περιορισθεί η εθνική κυριαρχία της Ελλάδας και ότι τα ηνία έχουν αναλάβει οι βορειοευρωπαίοι. Ομολόγησε ότι το Βερολίνο θα ασκήσει τρομακτικές πιέσεις στις νοτιοευρωπαϊκές χώρες και θα τις ελέγξει με επιτρόπους, οι οποίοι θα τους υπαγορεύουν τι θα κάνουν. Όταν του επισημάνθηκε ότι μιλάει ωμά, απάντησε ότι αυτός είναι επιχειρηματίας και μπορεί να μιλάει ελεύθερα, ενώ η κ. Μέρκελ δεν μπορεί (Realnews 2-12-2012).

Πιστές στην παράδοσή τους και διαποτισμένες από το σύνδρομο εξάρτησης, οι εγχώριες άρχουσες ελίτ υιοθέτησαν εξαρχής την πολιτική που έρχεται ντελίβερι από την Τρόικα. Αυτό που καθόρισε τη στάση τους ήταν η προσδοκία ότι με την υπακοή τους θα διασώσουν τα προνόμια τους κι όχι το γεγονός ότι αυτή η πολιτική καταστρέφει την Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι η εγχώρια "παράταξη του Μνημονίου" συχνά γίνεται βασιλικότερη του βασιλέως. Αναμασάει και προβάλει μέσα από τα κατεστημένα ΜΜΕ την εκπορευόμενη από το ευρωιερατείο προπαγάνδα ψυχολογικής εξουθένωσης των Ελλήνων.

Η προθυμία των εγχώριων αρχουσών ελίτ να προσαρμοσθούν, αλλάζοντας αφεντικό, διευκολύνει πολύ την προσπάθεια του Βερολίνου να υφάνει ένα δίκτυο επιρροής και εξαρτήσεων στο εσωτερικό της Ελλάδας. Όποιος έχει την ευκαιρία να συζητήσει κατ’ ιδίαν με στελέχη του ευρωιερατείου και ειδικά με Γερμανούς διαπιστώνει την περιφρόνησή τους για το ελληνικό κατεστημένο. Το περιφρονούν για τον κλεπτοκρατικό χαρακτήρα του, για τη δουλοπρέπειά του και για την έλλειψη εθνικής ευθύνης και στοιχειώδους πατριωτισμού.

Η περιφρόνησή τους αυτή, βεβαίως, δεν εμποδίζει τους Γερμανούς και κοινοτικούς αξιωματούχους να χτυπάνε δημοσίως την πλάτη της υπάκουης κυβέρνησης Σαμαρά και να την στηρίζουν με ανέξοδες δηλώσεις. Δηλώσεις που τα κατεστημένα ΜΜΕ μετατρέπουν σε περιφανείς διπλωματικές επιτυχίες για να παραμυθιάσουν όσους ακόμα Έλληνες είναι διατεθειμένοι να παραμυθιαστούν.

Και όλα αυτά όταν θεμέλιο του ευρωπαϊκού ενοποιητικού εγχειρήματος ήταν η ισοτιμία κάθε κράτους-μέλους, ανεξαρτήτως μεγέθους, ισχύος και ανάπτυξης. Αυτή η αρχή ήταν, άλλωστε, που το κατέστησε ελκυστικό. Ο γαλλογερμανικός άξονας λειτουργούσε σαν ατμομηχανή, αλλά οι σύνοδοι κορυφής ήταν πάντα πεδία σκληρής εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης. Προφανώς, ποτέ η Γερμανία δεν μετρούσε το ίδιο με τη Μάλτα, αλλά υπήρχε χώρος για τα συμφέροντα ακόμα και του πιο μικρού εταίρου. Κι αυτό ήταν που στο πολιτικό επίπεδο ενίσχυε τον συνεκτικό δεσμό και την ελκτική δύναμη.

Καταλύτης για να εκδηλωθούν οι υφέρπουσες ηγεμονιστικές τάσεις του Βερολίνου και για να μεταλλαχθεί η ΕΕ ήταν η κρίση. Η σημερινή Ευρώπη είναι πολύ διαφορετική από αυτό που ήταν πριν το 2008. Αντί για "ευρωπαϊκή Γερμανία" που ήθελαν όχι μόνο οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γαλλία, αλλά και η προηγούμενη γενιά Γερμανών πολιτικών που βίωσε τον απόηχο του ναζισμού, έχουμε διολισθήσει στη "γερμανική Ευρώπη". Σήμερα η Ευρώπη έχει αποκτήσει αφεντικό και οι χώρες-μέλη έχουν ιεραρχηθεί. Αυτό δεν θα είχε καταστεί δυνατόν εάν η πολιτική της Μέρκελ για επιβολή της μονοδιάστατης λιτότητας στην ευρωπαϊκή περιφέρεια κι όχι μόνο δεν συνέπλεε με τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής ολιγαρχίας του χρήματος.

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα", τεύχος 244

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Βαριές ευθύνες στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη

Έγγραφο-καταπέλτης που φωτίζει την εγκληματική αδιαφορία Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ και που κραυγάζει ότι η διάθεση πιστώσεων, είτε από τον προϋπολογισμό είτε μέσω δανείων, θα προκαλέσει σεισμό για τα επόμενα χρόνια 

Του Κωνσταντίνου Φράγκου
Υπ/γος ε.α., αναλυτής Αμυντικών Θεμάτων, 

συγγραφέας - DEA Σορβόνης στα Αμυντικά
 
«Έχω δύο μεγάλους εχθρούς, το Στρατό των Νοτίων μπροστά μου και το Στρατό των Τραπεζιτών πίσω μου. Από τους δύο αυτούς εχθρούς ο χειρότερος είναι πίσω μου», ανέφερε ο Αβραάμ Λίνκολν κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου.


Αν στη θέση του Λίνκολν τοποθετήσουμε τον ελληνικό λαό κατά την περίοδο 1996-2011 τότε θα έχουμε μία σαφή εικόνα του πεδίου μάχης των εξοπλισμών.

Δίνω μια προέκταση επταετίας στη θρυλική εποχή των ΣημιτοΑκοΓιάννων, γιατί οι ακολουθήσαντες Ε. Μεϊμαράκης και Ε. Βενιζέλος έπραξαν τα χειρότερα των πρώτων! Εγκατέλειψαν πλήρως το υλικό, ουδεμία ρήτρα επέβαλαν σε λωποδύτες και ασύδοτους προμηθευτές της προηγούμενης περιόδου, έθαψαν, κυριολεκτικά, τα κραυγαλέα σκάνδαλα των «συναδέλφων».

Ο ένας εχθρός, λοιπόν, ήταν το αδελφάτο της κλεπτομανούς συντεχνίας των πολιτικών, κατά τον Γ. Βότση, και των παρακεντέδων τους, καθώς και των βαρόνων των οπλικών συστημάτων, εσωτερικού και εξωτερικού, που είχαν επιτεθεί λυσσαλέα κατά της οικονομίας της χώρας ληστεύοντάς την, υπό το πρόσχημα ενίσχυσης της άμυνάς της και αποκατάστασης της εθνικής υπερηφάνειας που είχε τρωθεί στο φιάσκο των Ιμίων, λόγω ανεπάρκειας και ανικανότητας, πάλι, των πολιτικών.

Το οικονομικό κατεστημένο

Ο δεύτερος εχθρός ήταν οι τραπεζίτες και γενικότερα το οικονομικό-βιομηχανικό κατεστημένο ξένων προμηθευτριών χωρών, που μας πάσαραν δάνεια και εξοπλισμούς σε συνεργασία με τους πρώτους. Και οι δύο στρατοί, κατά Λίνκολν, συνεργάζονταν αρμονικά με στόχο τον ίδιο: το γονάτισμα της χώρας.

Πριν κλείσω την παράγραφο, θα υπενθυμίσω ότι οι εξοπλισμοί ήταν ένας τομέας της απάτης και παρακμής. Μιλάμε για ένα ποσόν που δεν υπερβαίνει τα 32-35 δισ. ευρώ. Προηγούνται στην απάτη και στην απόληψη δανείων οι Ολυμπιακοί, τα δημόσια έργα, οι «πολιτιστικές» εκδηλώσεις, όπως π.χ. Θεσσαλονίκη-Πολιτιστική Πρωτεύουσα, κ.λπ.

Οι κυβερνήσεις της εποχής που αναφερόμαστε διέθεταν δύο ανύπαρκτους, ανεπαρκείς, αδιάφορους πρωθυπουργούς, τους Κων. Σημίτη και Κων. Καραμανλή. Ιδιαίτερα ο πρώτος ήταν ισοπεδωμένος από υπουργούς-βαρόνους, ιδιαίτερα αυτούς της Αμυνας, και δεν ήταν σε θέση ούτε να ελέγξει ούτε ν' αντισταθεί στις απαιτήσεις διάθεσης πιστώσεων, κυρίως από δάνεια, ούτε στη βουλιμία τους. Γνώριζε τα πάντα (έχω στοιχεία να το αποδείξω) αλλά σιωπούσε!

Σε άλλες εποχές, στο σκάνδαλο Κοσκωτά, ο αείμνηστος Κίτσος Τεγόπουλος είχε δημοσιεύσει στην «Ελευθεροτυπία», για το δεξί χέρι του Ανδρέα Παπανδρέου, Μένιο Κουτσόγιωργα, ένα συγκλονιστικό άρθρο με τίτλο: Συνένοχος ή Βλαξ; Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να δημοσιευθεί επί εποχής Σημίτη. Δεν δημοσιεύθηκε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ίσχυε... 

Οι υπουργοί Αμυνας ζητούσαν, απαιτούσαν, όπως προείπα, τεράστιες πιστώσεις, εν ονόματι της σωτηρίας της πατρίδος, και ο περιδεής Σημίτης έδινε εντολή σύναψης δανείων, ενώ γνώριζε, οπωσδήποτε, ότι βουλιάζει περισσότερο τη χώρα.
Ο Κων. Καραμανλής ενώ, προ των εκλογών, απειλούσε, λάβρος, ότι θα στείλει τους «νταβατζήδες» στη φυλακή, μετά τις εκλογές λούφαξε και κήρυξε την... αμνηστία. Από νταβατζηδοκτόνος κατάντησε σκανδαλοθάπτης. Πέραν αυτού, ουδέν ενδιαφέρον έδειξε για τη συντήρηση του υλικού, το οποίο είχε χρυσοπληρωθεί αλλά υπολειτουργούσε. Δεν θα ασχοληθώ με το θλιβερό δίδυμο Γ. Παπανδρέου-Ε. Βενιζέλου. Εκανε ό,τι μπορούσε να σπρώξει ακόμη περισσότερο την άμυνα στο βάραθρο.

Ο πατριωτισμός είναι το καταφύγιο των απατεώνων, ανέφερε ο Αγγλος πολιτικός Σάμιουελ Τζόνσον.

Οι ξένες τράπεζες γιατί μας δάνειζαν, ιδιαίτερα οι γερμανικές, στις οποίες είχε μεγάλη αδυναμία το σημιτικό σύστημα;

Γιατί υπήρχε συνεννόηση να πραγματοποιεί προμήθειες πολεμικού υλικού από συμπατριώτες τους, οπότε το κέρδος ήταν διπλό.

Η χορήγηση δανείων σε ένα κράτος ήδη χρεοκοπημένο διευκόλυνε τα μακροπρόθεσμα σχέδιά τους να το «γδάρουν» και να το ισοπεδώσουν, εξασφαλίζοντας τεράστια κέρδη, για να το μετατρέψουν τελικά σε προτεκτοράτο τους.

Επιπλέον οι δανειστές γνώριζαν καλά το ποιόν της πολιτικής ελίτ που δάνειζαν. Τους πληροφορούσαν οι προμηθευτές, ο Χριστοφοράκος και άλλοι εγχώριοι πράκτορές τους. Μιζολάτρες, κλεπτομανείς. Με τις εξαιρέσεις τους βέβαια. Υπήρχαν και υπάρχουν σήμερα, λίγοι βέβαια, που ανθίστανται αλλά υπάρχουν. Ο έγκυρος αρθρογράφος-καθηγητής Χρ. Γιανναράς σημειώνει στην «Καθημερινή» (25.5.14):

«Οι δανειστές και οι Ευρωπαίοι Ηγέτες αποκλείεται ν' αγνοούσαν την έκταση λωποδυσίας του κοινωνικού χρήματος και των δανείων στην κομματοκρατούμενη Ελλάδα, τους Επώνυμους και διεθνώς διασυρμένους, που με νομικό εφεύρημα την έγκαιρη "παραγραφή" (πιο πρόστυχο τέχνασμα δεν μπορούσε να διανοηθεί πολιτικό σύστημα) οι λωποδύτες πολιτικοί κατέκλεβαν τη Χώρα και προχωρούσαν στη διαπλοκή με κλέφτες εργολήπτες, προμηθευτές του Δημοσίου, εκδότες, καναλάρχες».

Κι αυτά με το παραπλανητικό και απατηλό σύνθημα «ενδυνάμωση της αποτροπής, να έχουμε ψηλά το κεφάλι!... Για την πατρίδα, ρε γαμώτο». Ο Γιάννης Σμπώκος δηλώνει στα «Νέα» (12.7.99): «Νιώθω υπερήφανος για την αμυντική θωράκιση της χώρας... ούτε κουνούπι δεν περνά από την αντιαεροπορική ομπρέλα που στήσαμε».

Το τι περνάει και δεν περνάει, το απολαμβάνουμε σήμερα...

«Τρία πουλάκια κάθονταν και ρώταγαν τον Σμπώκο...» είναι ο τίτλος άρθρου του Γρ. Ρουμπάνη στην «Ελευθεροτυπία» (4.12.04). Εν τούτοις υπήρχαν άνθρωποι και υπηρεσίες που εξέπεμπαν το σήμα κινδύνου, προειδοποιούσαν. Σε ώτα μη ακουόντων και σαρκαζόντων.

Σας παρουσιάζω ένα έγγραφο-καταπέλτη προς το υπουργείο Αμυνας (που ζητούσε πίστωση για προμήθεια οπλικών συστημάτων) του Γενικού Λογιστηρίου/Διεύθυνση Δημοσίου Χρέους, με υπογραφή τού τότε γενικού γραμματέα Ιωάννη Κουσουλάκου.

Σας αφήνω να το απολαύσετε. Επισημαίνω μόνο την τελευταία παράγραφο που κραυγάζει ότι η διάθεση πιστώσεων είτε από τον προϋπολογισμό είτε μέσω δανειοδότησης θα προκαλέσει ΣΕΙΣΜΟ για τα επόμενα έτη.


Δεν υπήρχαν άλλα περιθώρια

Το έγγραφο έχει ημερομηνία 13 Φεβρουαρίου 2002. Ο τότε υπουργός Αμυνας, και προ ολίγου Οικονομικών (δηλαδή, γνώριζε πλήρως την κατάσταση και το χάος που είχε προκαλέσει στην Οικονομία το όργιο Τσοχατζόπουλου), με το γνωστό (cheese-smile) χαμόγελό του αγνόησε την προειδοποίηση και προχώρησε ακάθεκτος σε πραγματοποίηση αμφιλεγόμενων και υπερκοστολογημένων προμηθειών. Μόνο στο επόμενο έτος 2003 έσπασε τα ρεκόρ: 5,5 δισ. ευρώ!

Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι η κατάσταση αυτή περιγράφεται στις αρχές Φεβρουαρίου, όπου είχε υλοποιηθεί το Ενιαίο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Ανάπτυξης και Εκσυγχρονισμού (ΕΜΠΑΕ) 1996-2001, το οποίο είχε προϋπολογισθεί σε 3 τρισ. δρχ. περίπου και ξεπέρασε τα 5 τρισ. δρχ. και μόλις είχε αρχίσει η υλοποίηση του ΕΜΠΑΕ 2002-2007.

Σε αυτή τη χρονική στιγμή το υπουργείο Οικονομικών προειδοποιεί το υπουργείο Εθνικής Αμυνας ότι για τα επόμενα χρόνια δεν υπάρχουν δυνατότητες για χρηματοδότηση εξοπλιστικών προγραμμάτων. Παρ' όλ' αυτά το δεύτερο συνεχίζει ακάθεκτο και βουλιμικό την πολιτική των προμηθειών. Αμέσως μετά εξαγγέλθηκε η προμήθεια του νέου άρματος μάχης, του μεταγωγικού αεροσκάφους και του συστήματος αυτοπροστασίας των αεροσκαφών κ.ά., ενώ βρίσκονταν και σε εξέλιξη οι συμβάσεις για τα υποβρύχια και τα περιπολικά ανοιχτής θαλάσσης.

Για το υπόψη έγγραφο υπάρχουν και κάποια δευτερεύοντα σχόλια, όπως: Πώς υπογράφονται συμβάσεις προμήθειας στρατιωτικού υλικού, μείζονος σημασίας και αξίας, χωρίς προηγουμένως να εξασφαλιστούν οι πηγές χρηματοδότησης; Δεν έκαναν σχετική πρόβλεψη στον Προϋπολογισμό και γιατί δεν αποτύπωσαν τα πραγματικά στοιχεία;

Ποια η διαδικασία για την εξασφάλιση αυτών των δανείων και τους όρους που τα διέπουν;


Επισυνάπτεται το έγγραφο

Λίγο νωρίτερα (21.8.96) ο έντιμος Αλέκος Παπαδόπουλος είχε προειδοποιήσει τον Σημίτη ότι έχει χαθεί το «πηδάλιο» και η χώρα οδηγείται σε οικονομικό Βατερλό. Αργότερα (19.12.04) ο ίδιος σε επιστολή του στον Γιώργο Παπανδρέου αποκάλυπτε ότι το έλλειμμα, επί διακυβέρνησης «συνετού» Σημίτη, από 5% επί του ΑΕΠ που ήταν το 1996 είχε εκτιναχθεί στο 42,5% το 2004! Μας έφαγαν οι παντός είδους σπατάλες και ληστείες, ιδιαίτερα σε Αμυνα, Ολυμπιακά έργα κ.λπ.


Το κόλπο των αντισταθμιστικών

 
Παράλληλα με τους εξοπλισμούς υπήρξε το φαγοπότι των Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων (Α.Ω.), των λεγομένων OFFSETS, που συνεχίζεται και σήμερα. Το «κόλπο» άρχισε να εφαρμόζεται επιτυχώς από τον περίγυρο του, κατά Γιάννη Τριάντη, Μεγάλου Αντιφατικού, δηλαδή του Ανδρέα Παπανδρέου, κατά την αγορά του αιώνα (1985). Τα Α.Ω. χρησιμοποιήθηκαν ως επιχείρημα, μαζί με τη δήθεν ανεξαρτησία των πηγών, για την ανορθόδοξο μέθοδο προμήθειας που επιβάρυνε το κόστος κατά δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.

Οι λεγόμενοι Οφσετάδες λήστευσαν και ληστεύουν το κράτος πλουτίζοντες σε συνεργασία με εξωνυμένους πολιτικούς, στρατιωτικούς και υπαλλήλους του ΥΕΘΑ.

Αρκεί ν' αναφέρω ότι από την αρμόδια Υπηρεσία (Γεν. Διεύθυνση Εξοπλισμών) ένας γενικός είναι ήδη κατάδικος, ένας προφυλακισμένος και δύο υπόδικοι, όπως και δεκάδες υπάλληλοι.

Εν τούτοις η Υπηρεσία αυτή συνεχίζει και σήμερα, ελεγχόμενη από τον κ. Ε. Βενιζέλο, το θεάρεστο έργο της.

Πρόσφατα αποστρατευθείς αρχηγός Επιτελείου μού εκμυστηρεύθηκε ότι σε έρευνα που έχει κάνει είδε έκπληκτος ότι ενώ οι εταιρείες υπερκοστολογούσαν το υλικό τους κατά 15%-20%, με την υποχρέωση να παραχωρήσουν πλούσια OFFSETS για τη χειμαζόμενη εγχώρια Αμυντική Βιομηχανία, τελικά ο όγκος τους δεν ξεπερνούσε τα 2%-5%. Τα υπόλοιπα κατασπαράσσονταν από τα εγχώρια τρωκτικά.

Η στενή συνεργασία πολιτικών αντιπροσώπων-Ελλήνων αξιωματούχων στην πώληση υλικών και συμφωνίας OFFSET τούς καθιστούσε, τελικά, «ομόρρυθμο εταιρεία» με αντικειμενικό σκοπό το κέρδος.

Η ποιότητα, η πληρότητα, το κόστος, η αναγκαιότης του υλικού ήταν δευτερεύοντα.

Ορθώς ο γνωστός δημοσιογράφος Αθ. Ελις σχολίασε («Κ», 10.3.2011): «Οι μίζες στα εξοπλιστικά και η διασπάθιση αμυντικών πόρων είχαν ως αποτέλεσμα να πληγεί η αμυντική θωράκιση της χώρας. Οι ενέργειες αυτές εγγίζουν τα όρια εθνικής προδοσίας....».

Για τις απάτες στα Α.Ω. μπορεί να γραφούν τόμοι...


Ηταν αναγκαίοι οι εξοπλισμοί;

Σήμερα επιχειρείται μια μικροκάθαρση από ένα σμήνος εντίμων δικαστών. Λίγα πράγματα, εφ' όσον τα μεγάλα εγκλήματα έχουν παραγραφεί με το κατάπτυστο, βενιζελείου επίνευσης, άρθρο 86 του Συντάγματος. Τα πάντα έχουν κουκουλωθεί με τις ευλογίες του Συντάγματος και του Κοινοβουλίου

Οι Ελληνες, όπως αντιμετωπίζουμε σήμερα την Αμυνά μας, βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας, ανέφερε ο Π. Κονδύλης (Θεωρία Πολέμου, 1996)

Μετά το φιάσκο των Ιμίων, ο τότε πρωθυπουργός Κων. Σημίτης, πελιδνός και κάθιδρος, δήλωσε από του βήματος της Βουλής: «Υπήρξε έλλειμμα δυνάμεως». Κατ' αρχήν, προ του ελλείμματος, υπήρξε ανευθυνότης χειρισμών, ανεπάρκεια ικανοτήτων και έλλειψη βούλησης-υπευθυνότητος της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας της εποχής. Στους πολιτικούς περιλαμβάνω τους δύο ΥΠΕΞ Κάρολο Παπούλια και Θ. Πάγκαλο και τον ΥΕΘΑ Γερ. Αρσένη. Η στρατιωτική ηγεσία, 100% κομματική, είχε προέλθει από ανακλήσεις αποστράτων. Της κρίσης, όπως θυμάστε, προηγήθηκε η διάλυση του κράτους από την αυλή της Μιμής. Για να μην ξεχνιόμαστε... Τι έπρεπε να προηγηθεί της αναδιοργάνωσης; Ο έλεγχος αυτών που προκάλεσαν το έλλειμμα. Ο Σημίτης δεν τόλμησε ν' αγγίξει κανέναν. Φοβόταν, έτρεμε μήπως ανατραπεί από τον κομματικό μηχανισμό.

Ηταν λοιπόν αναγκαίοι οι εξοπλισμοί; Ναι, επιλεγμένοι και ελεγχόμενοι, ώστε να υπηρετούν την αποτροπή και όχι τις τσέπες των τρωκτικών. Θα μπορούσαμε με πολύ λιγότερες δαπάνες να έχουμε την επιθυμητή, αξιόπιστη άμυνα. Ο Σημίτης, λοιπόν, για να καλύψει το έλλειμμα κάλεσε δύο «ειδικούς», τον Τσοχατζόπουλο, που δεν είχε υπηρετήσει καν τη θητεία του, και τον Σμπώκο, γνωστό για τις επιδόσεις του σε άλλα υπουργεία, ιδιαίτερα αυτό της Γεωργίας. Τους διέθεσε τον πακτωλό και ησύχασε. Συνέχισε, αργότερα, με τον Γ. Παπαντωνίου, της αυτής νοοτροπίας.

Τα λοιπά είναι γνωστά: Αξιόλογα και αξιόπιστα υλικά, μερικώς, συνοδευόμενα από πληθώρα αμφιλεγόμενων, ακατάλληλων και μη αναγκαίων. Ολα, σχεδόν, υπερκοστολογημένα. Αλλα, «γουρούνι στο σακί», δηλαδή εμφανισθέντα πρώτη φορά στις αγορές -και μας τα φόρτωναν για να πειραματιστούν.


Οι ευθύνες


Σήμερα επιχειρείται μια μικροκάθαρση από ένα σμήνος εντίμων δικαστών. Λίγα πράγματα, εφ' όσον τα μεγάλα εγκλήματα έχουν παραγραφεί με το κατάπτυστο, βενιζελείου επίνευσης, άρθρο 86 του Συντάγματος. Τα πάντα έχουν κουκουλωθεί με τις ευλογίες του Συντάγματος και του Κοινοβουλίου (Πυροβόλα SUZANA, ραντάρ TPQ-37, TOR-Μ1 κ.ά.).

Οφείλουν, το πρώτο, να προσέλθουν σε ανάκριση οι πρώην πρωθυπουργοί Κων. Σημίτης και Κων. Καραμανλής. Ο δεύτερος κατήγγειλε τον πρώτο ως αρχιερέα της διαπλοκής και τελικά κατάντησε ο ίδιος καρδινάλιός της.

Ο κ. Σημίτης επέτρεπε το όργιο των εξοπλιστικών σκανδάλων (και όχι μόνο) και ο δεύτερος το άφησε ατιμώρητο. Κουκούλωσε τα πάντα.

Τα εμφανισθέντα μέχρι σήμερα σκάνδαλα αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου.

Η ατιμωρησία είναι το λιπαντικό της διαφθοράς. Ουδείς έλαβε το μάθημα. Οι εμπλακέντες στα σκάνδαλα χλευάζουν, λοιδορούν τους πάντες και απολαμβάνουν τα κλοπιμαία...


Και η Αμυνα;


«Ενα κράτος για να είναι ελεύθερο πρέπει να είναι το ίδιο ισχυρό όσο οι γείτονές του» αναφέρει ο Θουκυδίδης.

Οι ανεξέλεγκτοι εξοπλισμοί των «οικονομισαρίων» δεν ενίσχυσαν, τελικά, αλλά εξασθένησαν την Αμυνα.

Αν αποδεχθούμε τη βασική αρχή του Σολωμού «Εθνικό είναι το αληθινό», θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι το άνοιγμα της ψαλίδας επιχειρησιακού δυναμικού (του ελλείμματος, κατά Σημίτη) με τη γείτονα έχει μεγαλώσει. Θα πω, με όλη την ευθύνη των λόγων μου, επικίνδυνα. Και για την κατάσταση αυτή είναι απολύτως υπεύθυνοι οι αρμόδιοι πολιτικοί από το 1996 και εντεύθεν. Θα πρέπει να λογοδοτήσουν... Και για κάτι άλλο, πιο σοβαρό. Πέραν από τις λωποδυσίες και την απαξίωση του υλικού, φρόντισαν να εξοντώσουν και το φρόνημα των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, καταληστεύοντες τις απολαβές τους για να καλύψουν τις αρπαχτές τους.

Συμβαίνει, όμως, το αντίθετο. Εχουν αποθρασυνθεί και κυνηγούν πάλι την Εξουσία, ασύδοτοι και ακόρεστοι, για να «ολοκληρώσουν» το έργο τους. Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμη πρωταγωνιστές της σύγχρονης πολιτικής ζωής που αντί να διεκδικούν πάλι μερίδιο της Εξουσίας και να καταλαμβάνουν περίοπτες θέσεις έπρεπε να βρίσκονται, από χρόνια, στις φυλακές...

Θα κλείσω με έναν αφορισμό του Β. Σόιμπλε: «Οι πολιτικές ελίτ της Ελλάδος θυσίασαν την οικονομία της χώρας για τα δικά τους βραχυπρόθεσμα συμφέροντα και για τα συμφέροντα συγκεκριμένων ομάδων». Τους σιχάθηκαν ακόμη και τα αφεντικά τους...


Πηγή enet


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Για ποια ανάπτυξη μιλάνε, τι θέσεις εργασίας υπόσχονται και για ποιες επενδύσεις τσαμπουνάνε από το πρωί μέχρι το βράδυ; Τα λαλίστατα πουλάκια της πολιτικής που σκύβουν το κεφάλι στον κάθε πλιατσικολόγο που έρχεται στην Ελλάδα και τάζει έργα και εργασία, ξέρουν πολύ καλά ότι η χώρα όχι απλά δεν είναι σε κατάσταση κρίσης και χρεοκοπίας αλλά σε κατάσταση κανονικής φτώχειας. Χθες έφυγε ο Κινέζος σωτήρας τάζοντας χιλιάδες θέσεις εργασίας και σήμερα στην χώρα μπήκε η Παγκόσμια Τράπεζα αλλά ουδείς από όλα τα κόμματα δεν σχολίασε το παραμικρό.

Πριν από έναν χρόνο οι σωτήρες ήξεραν ότι τα χαράτσια και οι πολιτικές που θα λάβουν χώρα (παρά το ότι βγήκαμε στις αγορές) θα φέρουν τους Έλληνες πολίτες να ζουν με κάρτα απόρου. Ήξεραν δε, ότι ο αριθμός αυτών των απόρων θα ξεκινήσει από τις 10,000 μεμονωμένα άτομα και οικογένειες (αυτό σημαίνει ότι πολλαπλασιάζεται ο αριθμός βάση των μελών της οικογενείας) και για το λόγο αυτό απευθύνθηκαν τον προηγούμενο Αύγουστο στην Παγκόσμια Τράπεζα έτσι ώστε αυτή να συντάξει μία μελέτη για το πως θα κουμαντάρουν την πείνα που έρχεται. Η πείνα λοιπόν ήρθε και για το λόγο αυτό σήμερα στο υπουργείο Εργασίας, η Παγκόσμια Τράπεζα καταθέτει την μελέτη της για το Επίδομα Φτώχειας.

Βάση αυτής της μελέτης όποιος έχει ετήσιο εισόδημα κάτω των 4,800 ευρώ, τότε χαρακτηρίζεται φτωχός και για κάθε μήνα θα εισπράττει 180 ευρώ το μήνα ενώ για κάθε άπορη 4μελη οικογένεια το ποσό θα φθάνει στα 360 ευρώ. Αυτή την στιγμή βάση των 1,500,000 ανέργων (από τους οποίους μόνο 150,000 παίρνουν επίδομα ανεργίας), αλλά και βάση των επαγγελματιών που εισόδημα δεν έχουν και φορολογούνται με 3,000 ευρώ ως τεκμήριο, σημαίνει ότι ο μισός πληθυσμός της χώρας είναι φτωχός.

Εκτός από τους ελάχιστους ακόμα ιδιωτικούς υπαλλήλους, εκτός από τους δημοσίους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους, όλη η υπόλοιπη Ελλάδα είναι φτωχή. Το ό,τι θα έφθανε η χώρα σε αυτό το σημείο το γνώριζε πάρα πολύ καλά η κυβέρνηση από τον προηγούμενο Αύγουστο και αντί να αναστρέψει την κατάσταση έθεσε τους τραγικούς όρους φορολόγησης για το 2014, βάζοντας την Παγκόσμια Τράπεζα να βρει τρόπο λύσης για τους φτωχούς που θα δημιουργούσε. Το έγκλημα λοιπόν, ήταν προσχεδιασμένο στην εντέλεια. Και το έγκλημα αυτό το γνώριζαν άριστα και οι αντιπολιτευόμενοι αν και προεκλογικά ούτε μία παράγραφο στους προεκλογικούς τους λόγους δεν σπατάλησαν για το ότι εκτός από ΔΝΤ και ΕΚΤ έχουμε και Παγκόσμια Τράπεζα να κουμαντάρει τον τρόπο διαβίωση των Ελλήνων.

Πιλοτικά λοιπόν, από τον Σεπτέμβριο μπαίνει μπροστά το Επίδομα Φτώχειας αλλά βάση των μνημονιακών υποχρεώσεων από το 2015 γίνεται θεσμός. Πώς όμως θα τα βγάλουν πέρα εφόσον μόνο 20 εκατ. ευρώ έχουν δεσμεύσει από τα δάνεια για το επίδομα φτωχού, έχοντας τα ασφαλιστικά ταμεία σε πτώχευση και ξέροντας ότι με τα αποθεματικά οι συντάξεις δεν βγαίνουν πέρα από το 2016; Βάση της μελέτης καταρχάς θα κάνουν το πάρα πολύ απλό. Θα κόψουν τα ασφαλιστικά και κοινωνικά επιδόματα όπως η βασική σύνταξη του ΟΓΑ (360 ευρώ), του ΤΕΒΕ (200 ευρώ), το ΕΚΑΣ και τα προνομιακά επιδόματα απόρων που ανέρχονται στα 200 ευρώ.

Δεύτερον θα τους βάλουν όλους στο εγγυημένο εισόδημα που ορίζει η Παγκόσμια Τράπεζα που καταρχάς θα είναι τα 4,800. Για να είσαι όμως σε αυτή την κλίμακα δεν θα μπορείς να έχεις δικό σου σπίτι, πατρικό ή αγροτεμάχιο διότι πτωχός με ακίνητη περιουσία δεν γίνεται. Θα αποφασίσεις λοιπόν ή θα δώσεις μέχρι και το τελευταίο τετραγωνικό γης που σου έχει απομείνει για να έχεις 180 ευρώ ως άτομο να ζεις το μήνα ή θα παραδώσεις με μηδενική αξία στα κοράκια της περιουσία σου. Ούτως ή άλλως με τον ενιαίο φόρο ακίνητης περιουσίας που μπαίνει σε ισχύ από τον Ιούλιο, δεν γίνεται να έχεις και φαγητό και σπίτι. Θα έχεις μόνο φαγητό.

Τι σημαίνει όμως κόβω το ΕΚΑΣ σε έναν συνταξιούχο του ΙΚΑ; Σημαίνει ότι αυτομάτως η σύνταξή του πηγαίνει στα 360 ευρώ αφού παράλληλα θα κοπούν και τα ανάλογα επιδόματα. Εκτός αυτού, για να έχεις 4,800 ευρώ εγγυημένο εισόδημα τα υπόλοιπα που παίρνεις ως σύνταξη θα τα δίνεις πίσω σε φόρους έτσι ώστε να κυλάει το χρήμα για το επίδομα φτωχού. Το μη φορολογητέο εισόδημα για την Παγκόσμια Τράπεζα (και από σήμερα και για την ελληνική κυβέρνηση) είναι τα 4,800 ευρώ.

Το ίδιο θα συμβεί και για τη βασική σύνταξη του ΟΓΑ αλλά και για την βασική σύνταξη του ΤΕΒΕ. Οι συντάξεις αυτομάτως θα καταρρεύσουν και εντελώς τυχαία θα βρεθούν στο νούμερο 360 ευρώ ακριβώς ίδιο με το νούμερο που δίνει η Παγκόσμια Τράπεζα για ένα ελληνικό νοικοκυριό για να έχει φαγητό επί καθημερινή βάσεως. Πώς θα πληρώνεται με 360 ευρώ το μήνα το ρεύμα από ιδιωτικές εταιρείες, το νερό από ιδιωτικές εταιρείες, η ασφάλεια από ιδιωτικές εταιρείες, η υγεία από ιδιωτικές εταιρείες, το ενοίκιο στα γκέτο απόρων που θα φτιάξουν μεσιτικές εταιρείες απάντηση δεν θα πάρουμε ούτε από την κυβέρνηση που υπέγραψε τέτοια συμβόλαια θανάτου, αλλά και ούτε και από την αντιπολίτευση που χθες αποφάσισε στο συνέδριο της να γίνει ένα κακέκτυπο της κυβέρνησης που δήθεν αντιπολιτεύεται.

Η απάντηση όμως είναι η εξής: Ή μένεις άεργος με επίδομα πτωχού 180 ευρω τον μήνα ή εργάζεσαι με ατομικές συμβάσεις εργασίας για 360 ευρω τον μήνα. Το επίδομα πτωχού θα είναι αυτό που θα ρίξει αυτόματα τα αιματοβαμμένα εργατικά μεροκάματα.


Η φωτο από το Dons Dark

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Συνομιλίες με τον Αντώνη Σαμαρά θα έχει ο επικεφαλής της JP Morgan, Jamie Dimon, στο πλαίσιο της επίσκεψή του στη χώρας μας στις 2 Ιουλίου.

Ο ελληνικής καταγωγής CEO της JP Morgan είχε βρεθεί και πάλι πέρυσι στο ίδιο τραπέζι με τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Μάλιστα είχε συμβάλλει ο ίδιος στην επιτυχία των συναντήσεων του πρωθυπουργού με τους επικεφαλής διεθνών επενδυτικών σχημάτων. 

Η συμβολή του ήταν ουσιαστική για την επιτυχή έξοδο της Ελλάδας στις αγορές τον Απρίλιο.

Ο επικεφαλής της Morgan θα παραμείνει στην Ελλάδα για ένα 24ωρο, στη διάρκεια του οποίου θα συναντηθεί με τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Η επίσκεψή του “συνδέεται με την προετοιμασία της επόμενης εξόδου της χώρας στις αγορές”, μία κίνηση που το Μέγαρο Μαξίμου λέει ότι “θα κάνει την κατάλληλη στιγμή ενδεχομένως και μέσα στον Ιούλιο”.

Πηγή: News.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


Εννέα στόχους σε συριακό έδαφος έπληξαν ισραηλινά μαχητικά τα ξημερώματα της Δευτέρας, ως αντίποινα για την επίθεση στα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν, που είχε ως αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό ενός 15χρονου και τον σοβαρό τραυματισμό άλλων δύο ανθρώπων.

Οι Ισραηλινοί ισχυρίζονται πως είναι και η απάντηση σε μία σειρά από παραβιάσεις συνόρων και πυροβολισμούς από μεριάς των Σύρων και πως έγινε για να διαφυλαχθούν οι Ισραηλινοί πολίτες.

Ισραηλινές πηγές ασφαλείας έχουν κάνει επανειλημμένως λόγο για σποραδικά πυρά κατά θέσεων του ισραηλινού στρατού στο Γκολάν προερχόμενα από τα συριακό έδαφος, στα οποία έχουν απαντήσει οι ισραηλινές δυνάμεις.

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει αντίδραση από τη Δαμασκό. Ο θάνατος του εφήβου την Κυριακή στο ισραηλινό έδαφος ήταν το πρώτο αιματηρό περιστατικό στα Υψώματα του Γκολάν από το ξέσπασμα του συριακού εμφυλίου πριν από τρία χρόνια.

Όπως ανακοίνωσε ο ισραηλινός στρατός το πρωί της Δευτέρας, «επιβεβαιώθηκαν άμεσα πλήγματα» για εννέα στόχους στη συριακή πλευρά πέραν της μεθορίου. Εκτός από τη μονάδα περιφερειακής στρατιωτικής διοίκησης, επλήγησαν επίσης και «θέσεις εκτόξευσης», χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις.

Την προηγούμενη ημέρα, δυνάμεις από τη συριακή πλευρά είχαν πλήξει πολιτικό όχημα στα Υψώματα του Γκολάν με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας 14χρονος αραβοϊσραηλινός που επέβαινε και να τραυματιστούν άλλοι δύο επιβάτες.

Τα στοιχεία του νεκρού δόθηκαν στη δημοσιότητα μερικές ώρες αργότερα. Επρόκειτο για τον 14χρονο Μοχάμεντ Καράκα από το χωριό Αράμπα, που βοηθούσε τον πατέρα του στην παράδοση προμηθειών σε ισραηλινές μονάδες στην περιοχή.

Ο ισραηλινός στρατός είχε αναφέρει ότι η επίθεση στο όχημα «ήταν σκόπιμη». «Ήθελαν να πλήξουν ισραηλινό όχημα» ανέφερε ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού Πίτερ Λέρνερ, λέγοντας δεν ήταν γνωστό με τι μέσο ακριβώς έγινε η επίθεση. Δεν ήταν ωστόσο ξεκάθαρο εάν η επίθεση έγινε από τον συριακό στρατό ή από τις ομάδες αντικαθεστωτικών που, όπως ανέφερε ο Λέρνερ, «έχουν εκτεταμένη παρουσία» στην περιοχή.

ΑΠΕ, Τα Νέα οn line, in.gr

Πηγή: Geopolitics.com.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Στην χώρα μας, είναι παραμορφωμένο, απεχθές, διεστραμμένο.
Σαν εκείνα τα πρόστυχα πρόσωπα στους πίνακες του Ιερώνυμου Μπος, που απεικόνιζαν απάνω τους όλη την βδελυρότητα της βρώμικης και άτιμης ψυχής τους!

Η εξουσία στην χώρα μας, προσωποποιημένη στους κυβερνώντες, στους διορισμένους δορυφόρους τους, και στα δημοσιογραφικά τους φερέφωνα, είναι αποκρουστική, αποπνέει μπόχα και σαπίλα, κακία, απληστία, και παλιανθρωπιά.

Η εξουσία στην χώρα μας, υπόσχεται και ψεύδεται, απειλεί, δέρνει, φυλακίζει, ρημάζει και συγκαλύπτει, συγκαλύπτει, όλο συγκαλύπτει τις βρωμιές της, τις απάτες της, τις κλεψιές και τις αγυρτείες της.
Κατά συρροή οικονομικοί, ηθικοί, πνευματικοί δολοφόνοι, με σκούρα κοστούμια και γραβάτες, με ύφος σοβαρό και περισπούδαστο, αναλύουν με μιά απέραντη μπουρδολογία γιατί πρέπει να είναι αυτοί και όχι άλλοι οι φορείς της εξουσίας, γιατί πρέπει να έχουν το ακαταλόγιστο και το ακαταδίωκτο, το ''λύειν και δεσμείν'' επί των πολιτών-υπηκόων-δουλοπάροικων.
Η εξουσία στην χώρα μας πετσοκόβει την Δημοκρατία, εκμαυλίζει την Δικαιοσύνη, περιθωριοποιεί τους υγιώς σκεπτόμενους και τους ''αντιρρησίες'', ποινικοποιεί το δικαίωμα της άποψης, καταργεί το τεκμήριο της αθωότητας.

Η εξουσία στην χώρα μας έχει ίσως το πιό απεχθές πρόσωπο του φασισμού στον πλανήτη, χειρότερο ακόμα και από τις τρίτο-τέταρτο κοσμικές χώρες της Ασίας, της Μαύρης Ηπείρου και της Λατινικής Αμερικής!
 

Ακριβώς επειδή εκείνες είναι τρίτο-τέταρτο κοσμικές χώρες, από κεί ξεκίνησαν και από αυτή την μοίρα τους πολεμούν να γλυτώσουν.
 
Ενώ εμείς ξεκινήσαμε σαν αναπτυγμένη ή έστω υπό ανάπτυξη χώρα και με τις συντονισμένες ''προσπάθειες'' της εγκληματικής αυτής κλίκας που εδώ λέγεται ''εξουσία'', οπισθοχωρούμε συνεχώς προς τον πάτο της αξιολόγησης σύμφωνα με πολιτισμικά, οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά κριτήρια!
Περιθώρια και ελπίδες δεν υπάρχουν. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!
 
Εκτός του λαού, και του ακροτελεύτιου άρθρου του Συντάγματος, για όσο τουλάχιστον δεν το έχουν και αυτό καταργήσει και τυπικά.
 
Γιατί ουσιαστικά, ήδη Σύνταγμα δεν υπάρχει!..


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Στα χέρια του ISIS ακόμη τέσσερις πόλεις

Γράφει η Νατάσα Παυλοπούλου

Ανενόχλητοι συνεχίζουν οι σουνίτες τζιχαντιστές του ISIS την προέλασή τους στο Δυτικό Ιράκ, υψώνοντας μαύρες σημαίες σε πόλεις κλειδιά και στρατηγικά περάσματα στα σύνορα με τη Συρία και την Ιορδανία, διυλιστήρια και σημαντικά υδροηλεκτρικά φράγματα.

Την ίδια ώρα συναγερμός χτυπά στη Δύση καθώς όλο και περισσότεροι μουσουλμάνοι πολίτες δυτικών χωρών στρατολογούνται από τους τζιχαντιστές. Ξένα μέσα μετέδωσαν ότι Αυστραλοί μουσουλμάνοι πολίτες συμμετείχαν σε ομαδικές εκτελέσεις κρατουμένων στο Ιράκ, ενώ στη Βρετανία η Αστυνομία ήδη προετοιμάζεται για πιθανές τρομοκρατικές επιθέσεις στο έδαφός της από τζιχαντιστές που θα επιστρέψουν από τη Μέση Ανατολή.

Ο πρώην υπουργός Άμυνας, Λίαμ Φοξ, ζήτησε μάλιστα την επέκταση των δυνατοτήτων παρακολούθησης από τις βρετανικές υπηρεσίες ασφάλειας. Την ίδια ώρα κι ενώ ο Μπάρακ Ομπάμα εξετάζει τα επόμενα βήματά του, στο «παιχνίδι» μπαίνουν πλέον δυναμικά το Ιράν και η Συρία, το μεν προειδοποιώντας την Ουάσινγκτον να μην αναμιχθεί δια στόματός του ανώτατου πνευματικού ηγέτη Αγιατολάχ Χαμενεΐ, η δε βομβαρδίζοντας για πρώτη φορά θέσεις του ISIS κοντά στα σύνορα.

Χάος και ανασφάλεια

Μέσα στο χάος και την ανασφάλεια, με χιλιάδες Ιρανικούς να εγκαταλείπουν καθημερινά τα σπίτια τους, το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε εδραιώνει την παρουσία του, καταλαμβάνοντας 4-πόλεις σε δύο μόλις εικοσιτετράωρα.

Μετά την κατάληψη του στρατηγικής σημασίας συνοριακού περάσματος Αλ Καΐμ στη μεθόριο με τη Συρία, οι αντάρτες του ISIS κατέλαβαν άλλες τρεις πόλεις στη σουνιτική επαρχία Αλ Ανμπάρ, τη μεγαλύτερη της χώρας. Η κατάκτηση του Αλ Καΐμ –μετά από μία ολοήμερη μάχη που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον 30 στρατιωτών- θεωρείται καίριο πλήγμα για την κυβέρνηση του Νούρι Αλ Μαλίκι, καθώς δεν υπάρχουν παρά δύο ακόμη επίσημα συνοριακά περάσματα στη μεθόριο των 600 χιλιομέτρων ανάμεσα στη Συρία και το Ιράκ.

Στα χέρια του ISIS βρίσκονται επίσης πλέον η Ρούτμπα, μία πόλη κλειδί στον κύριο αυτοκινητόδρομο που ενώνει τη Βαγδάτη με την Ιορδανία, καθώς επίσης και οι πόλεις Ράουα και Ανά, κατά μήκος του ποταμού Ευφράτη. Οι δύο τελευταίες, σημειώνουν οι αναλυτές, θεωρούνται σημαντικές γιατί βρίσκονται στο δρόμο προς το φράγμα της Χαντίθα, η καταστροφή του οποίου θα προκαλούσε τεράστια προβλήματα στην ηλεκτροδότηση σε ολόκληρο το δυτικό Ιράκ, καθώς επίσης και εκτεταμένες πλημμύρες.

Από τις 10 Ιουνίου, οι δυνάμεις του ISIS έχουν καταλάβει μεταξύ άλλων τη Μοσούλη, δεύτερη πόλη της χώρας, μεγάλο μέρος της επαρχίας της Νινευί, του Τικρίτ και τμήματα των επαρχιών Σαλαχεντίν, Κιρκού και Ντιγιάλα, με το Αλ Μαλίκι που κυβερνάει τη χώρα από το 2006, να παρακολουθεί αδύναμος τις εξελίξεις.

Οι ευθύνες του, λένε οι ειδικοί, είναι μεγάλες, αλλά η κατάσταση επιδεινώνεται επίσης από το χάος που άφησαν πίσω τους οι Αμερικανοί αλλά και από τον εμφύλιο της Συρίας. Σε συνέντευξή του στο CBS ο αμερικανός πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα επανέλαβε ότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να αντιμετωπίσουν μόνες το πρόβλημα του ISIS ούτε να στείλουν στρατό καταλαμβάνοντας χώρες όπου εμφανίζονται ανάλογες εξτρεμιστικές οργανώσεις.

«Μπορούν και μόνοι τους»

Τη σφοδρή του αντίθεση σε μία επέμβαση από τις ΗΠΑ ή από άλλη δύναμη, είχε εκφράσει νωρίτερα από την πλευρά του ο ανώτατος πνευματικός ηγέτης του γειτονικού Ιράν, Αγιατολάχ Αλ Χαμενεΐ, λέγοντας ότι οι ίδιοι οι Ιρακινού μπορούν να πετύχουν τον τερματισμό της βίας.

Με το βλέμμα στραμμένο στο Ιράκ ξεκίνησε χθες περιοδεία στη Μέση Ανατολή και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι, ξεκινώντας από την Αίγυπτο.

Ο ηγέτης των σιιτών, Μοκτάντα Αλ Σαντρ, ανακοίνωσε τη σύσταση στρατιωτικής δύναμης που ονομάζεται Σαράγια Αλ Σάλαμ (τάγματα της ειρήνης) και αποτελείται κατά κύριο λόγο από εθελοντές. Περισσότεροι από 2.5 εκατομμύρια σιίτες από όλο το Ιράκ φέρεται ότι έχουν δηλώσει συμμετοχή για να βοηθήσουν το στρατό να νικήσει τους τζιχαντιστές.

Σύμφωνα με το «Αλ Αραμπίγια», στο Ιράκ έχει πλέον επιστρέψει ο διαβόητος «Ζαρκάουι των σιιτών», Αμπού Ντεράα, κατά κόσμος Ισμαήλ Χαφέζ Αλ Λάμι, ένας σκληροπυρηνικός δολοφόνος σιιτών που από το 2006 βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των αμερικανών με τους πλέον καταζητούμενους τρομοκράτες.

Πηγή εφημ. «Ελεύθερος Τύπος»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου