Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Αυγ 2012


Ο κίνδυνος για τη δημιουργία ενιαίου μετώπου των Κούρδων σε Συρία, Βόρειο Ιράκ και Τουρκία ως αποτέλεσμα του εμφυλίου στη Συρία ανησυχεί ιδιαίτερα την Άγκυρα.

Ο κίνδυνος για τη δημιουργία ενιαίου μετώπου των Κούρδων σε Συρία, Βόρειο Ιράκ και Τουρκία ως αποτέλεσμα του εμφυλίου στη Συρία ανησυχεί ιδιαίτερα την Άγκυρα. OΤούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου συναντήθηκε χθες με τον Μασάτ Μπαρσάι ηγέτη των Κούρδων στο Ερμπίλ του Βορείου Ιράκ.

Hσπουδή με την οποία ο κ. Νταβούτογλου έσπευσε αργά χθες στο Eρμπίλ, πρωτεύουσα των Κούρδων του Β. Ιράκ ήταν χαρακτηριστική για την εντεινόμενη ανησυχία στην Άγκυρα. Η κατάσταση στη Συρία παίρνει πλέον επικίνδυνη τροπή και πολλά είναι τα σενάρια για την διάδοχη κατάσταση στη Δαμασκό. Όμως εκείνο που ανησυχεί την Τουρκία αφορά και το πιο ευαίσθητο εσωτερικό της πρόβλημα: το Κουρδικό.

Αυτός ήταν και ο λόγος που προκάλεσε την επίσκεψη Νταβούτογλου στο Ερμπίλ για να συναντήσει τον ηγέτη του Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν Μασούντ Μπαρζανί. Η ανακοίνωση που εκδόθηκε χθες βράδυ μετά τη συνάντηση ήταν χαρακτηριστική για το επείγον του θέματος: ανέφερε ότι «οποιαδήποτε προσπάθεια εκμετάλλευσης του κενού εξουσίας στη Συρία από οποιαδήποτε τρομοκρατική ομάδα ή οργάνωση, όπως αναφέρει, θα θεωρηθεί κοινή απειλή τόσο για την Άγκυρα όσο και για την ηγεσία του Ερμπίλ και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από κοινού, και η νέα Συρία θα πρέπει να είναι απαλλαγμένη από οποιαδήποτε ακραία ή τρομοκρατική οργάνωση».

Πίσω από όλα αυτά είναι φυσικά οι Κούρδοι της Συρίας και πίσω από αυτούς η οργάνωση του PΚΚ. Ο άμεσος πονοκέφαλος της Άγκυρας είναι οι Κούρδοι της Συρίας που κινούνται πλέον αυτόνομα στο βόριο τμήμα της χώρας μήπως κατορθώσουν να δημιουργήσουν μια κουρδική οντότητα, η οποία θα περιελάμβανε και τους Κούρδους της Τουρκίας, τουλάχιστον όσους πρόσκεινται στην αυτονομιστική οργάνωσης του PΚΚ.

Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε σοβαρότατη απειλή για την ασφάλεια της Τουρκίας. Αυτό προσπαθεί να προλάβει η Άγκυρα δημιουργώντας, προς στιγμήν τουλάχιστον, μια συμμαχία με τους Ιρακινούς Κούρδους που προτεραιότητά τους, από την άλλη πλευρά, δεν είναι άλλη από το να διαφυλάξουν την κυριαρχία τους στα πετρέλαια του Κιρκούκ και τη Μοσούλης που κάποτε, σημειωτέον, διεκδικούσε η Τουρκία.

Αριάνα Φερεντίνου, Κωνσταντινούπολη





Του Μενέλαου Γκίβαλου

Τώρα που παίζεται η τελευταία πράξη του εθνικού δράματος πολλές αλήθειες θ' ακουστούν και πολλά στόματα θ' ανοίξουν...
Εδώ και δύο χρόνια σχεδόν, εκτιμήσαμε ότι η καταστροφική πορεία που ακολουθεί η πατρίδα μας είναι αποτέλεσμα ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΛΩΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΟΥΜΕΝΟΥ -ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ- ΣΧΕΔΙΟΥ.

Οι αποκαλύψεις του κ. Παναγιώτη Ρουμελιώτη επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις ότι τα Μνημόνια και οι Δανειακές Συμβάσεις υπηρέτησαν και υπηρετούν ένα σαφή στρατηγικό στόχο: την «αποθέρμανση» της οικονομικής μηχανής μέσω της βαθιάς, αναπαραγόμενης και παρατεταμένης ύφεσης, η οποία οδηγεί στην καταστροφή ενός σημαντικού τμήματος των παραγωγικών δυνάμεων και των οικονομικών δραστηριοτήτων. Ως άμεση συνέπεια υπήρξε η διάλυση του κοινωνικού ιστού και των κοινωνικών θεσμών και η στρατηγική υποβάθμιση της χώρας στο διεθνές οικονομικό και γεωστρατηγικό περιβάλλον.

Ο στόχος αυτός, λοιπόν, επιτεύχθηκε. Όπως κατανοούν σήμερα και οι πλέον «ευήθεις», οι επαγγελίες των συστημικών συμφερόντων, ότι μέσω των Μνημονίων θα μειωθούν τα ελλείμματα και θα ελεγχθεί το χρέος, αποτελούσαν απλώς προσχηματικούς όρους: Το ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο γνώριζε εξαρχής ότι οι στόχοι αυτοί δεν πρόκειται να επιτευχθούν, όπως αποκαλύπτει ο κ. Ρουμελιώτης, αλλά και το ίδιο το ΔΝΤ...

Αυτό το γνώριζε επίσης ο τότε πρωθυπουργός, κ. Γιώργος Παπανδρέου, το γνώριζε η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και, φυσικά, τα συμφέροντα και οι φορείς της διαπλοκής που τους στήριζαν... Κι όμως, δεν επιχείρησαν καν να αμβλύνουν τις επιπτώσεις... Και υπήρχαν πράγματι τέτοιες δυνατότητες: η επαναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους πριν από την αποδοχή του Μνημονίου, η επίτευξη μεγαλύτερου χρόνου προσέγγισης των δημοσιονομικών στόχων, η διεκδίκηση χαμηλότερου επιτοκίου δανεισμού από την Ευρωζώνη...

Τίποτε απ' αυτά δεν έγινε. Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε πάρει την απόφαση προσφυγής στο ΔΝΤ πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009. Τα όσα ακολούθησαν (άρνηση λήψης μέτρων, «φούσκωμα» του ελλείμματος, απόρριψη δανεισμού με συμφέρον επιτόκιο μέχρι τον Ιανουάριο του 2010) αποτελούν συνειδητές επιλογές ενός προαποφασισθέντος «πολιτικού εγκλήματος».

Τώρα που το «παζλ» του πολιτικού αυτού εγκλήματος συμπληρώνεται, κανένας δεν έχει πλέον το δικαίωμα να εξαπατά τον ελληνικό λαό και να υπόσχεται «σωτηρία» διά του Μνημονίου, επιβάλλοντας νέα εξοντωτικά μέτρα. Από δω και πέρα, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΠΛΕΟΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. Δεν υπάρχει κανένα άλλοθι να επικαλεστεί. Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι από την άνοιξη του 2010 και μέχρι τις αρχές του 2011 ένα τμήμα του πολιτικού κόσμου, της μεσαίας τάξης και των οικονομικών παραγόντων έτρεφε ελπίδες και ψευδαισθήσεις, σήμερα δεν ισχύει κανένα ελαφρυντικό - ούτε καν αυτό της άγνοιας.

Εάν οι πολιτικο-οικονομικές ελίτ της χώρας και οι φορείς του δικομματισμού δεν είχαν υποταγεί πλήρως, εάν δεν είχαν παραδώσει αμαχητί την πολιτική τους βούληση και υπόσταση, θα μπορούσε σήμερα η Ελλάδα να συμμετέχει στο μέτωπο του ευρωπαϊκού Νότου, να διεκδικήσει αλλαγή των επαχθών όρων του Μνημονίου, να αποκτήσει πολιτική αυτονομία στην άσκηση της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και όχι βέβαια να φτάσουμε στο κατάντημα οι αποτυχημένοι υπάλληλοι της τρόικας να επιβάλλουν στους υπουργούς ακόμα και τον αριθμό των δόσεων στο «χαράτσι» της ΔΕΗ και στην εξόφληση των φόρων...

Η Ευρωζώνη και το ευρώ μπορεί να παραπαίουν επί αρκετό χρόνο και η κατάρρευση τους να επιτελεστεί όταν ο νεοφιλελεύθερος πολιτικοοικονομικός πυρήνας που ηγεμονεύει σήμερα στην Ευρώπη έχει αποκρυσταλλώσει ένα εναλλακτικό σενάριο. Μέχρι τότε θα προωθούνται «εμβαλωματικές» παρεμβάσεις, post hoc και ad hoc χαρακτήρα (προγράμματα «διάσωσης», «κουρέματα» χρέους, ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών) προκειμένου να αναπαραχθεί το νεοφιλελεύθερο πρότυπο της δημοσιονομικής λιτότητας. Βασική προϋπόθεση γι'αυτό αποτελεί η κατάργηση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων και η πλήρης υποταγή των εργαζομένων, των λαών, μέσω της εξαθλίωσης, της απόγνωσης, της τρομοκράτησης.

Το πρότυπο του ισοπεδωμένου ιδιώτη -εργαζόμενου ή ανέργου- και η μετατροπή του κράτους-έθνους σε κράτος-εταιρεία που χρεοκοπεί αποτελούν τα βάθρα επιβολής και αναπαραγωγής του συστήματος. Το νέο «ταξικό τείχος» στην Ευρώπη οικοδομείται ήδη με ταχείς ρυθμούς...

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα"


Γελοίες τρομοκρατικές μέθοδοι περί "νέων εκλογών" από τα τσιράκια της τρόικας, για να περάσουν νέα επαίσχυντα μέτρα

Σε συμφωνία για το πλαίσιο των μέτρων των 11,5 δισ. ευρώ, με άξονα την ελάχιστη δυνατή επιβάρυνση των αδύναμων στρωμάτων, κατέληξαν στο πλαίσιο της σημερινής σύσκεψης στο Μέγαρο Μαξίμου οι πολιτικοί αρχηγοί που στηρίζουν την κυβέρνηση...

«Θα προσπαθήσουμε το πακέτο (των μέτρων) να έχει τις μικρότερες δυνατόν κοινωνικές περιπτώσεις», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Στουρνάρας, σημειώνοντας ότι έγινε δεκτή η εισήγηση του πρωθυπουργού να περικοπούν οι δημόσιες δαπάνες κατά 11,5 δισ. ευρώ, ως αναγκαία προϋπόθεση της παραμονής μας στην ευρωζώνη και της δυνατότητας για περαιτέρω διαπραγμάτευση. Ο υπουργός Οικονομικών γνωστοποίησε ότι η κυβέρνηση ξεκινά τώρα τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα και ότι το πακέτο των μέτρων θα ανακοινωθεί «προς το τέλος Αυγούστου». Στο πλαίσιο αυτό, όπως έγινε γνωστό, ο κ. Στουρνάρας θα συναντηθεί την Πέμπτη στις 14.00 με το κλιμάκιο της τρόικας.

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτη Κουβέλη, ο οποίος εξερχόμενος του Μεγάρου Μαξίμου μετά την ολοκλήρωση της σύσκεψης, τόνισε ότι κοινή επιλογή των κυβερνητικών εταίρων είναι να υπάρξει η ελάχιστη επιβάρυνση των αδύναμων στρωμάτων.

Ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς τόνισε ότι θα υπάρξει από την πλευρά της κυβέρνησης «συγκεκριμένη πρόταση αναφορικά με το πακέτο των μέτρων» των 11,5 δισ. ευρώ, διευκρινίζοντας ότι κατά την αποψινή σύσκεψη συζητήθηκαν «μόνο για κεφάλαια και όχι συγκεκριμένοι αριθμοί». Υπογράμμισε ακόμη ότι η προγραμματική συμφωνία των τριών αρχηγών «παραμένει στο ακέραιο», προσθέτοντας ότι παραμένουν ως προτεραιότητες η ανάγκη χρονικής επιμήκυνσης της δημοσιονομικής προσαρμογής και η επαναδιαπραγμάτευση για τους επαχθείς όρους του μνημονίου.

Τη στήριξή του στις αποφάσεις του Μαξίμου ώστε να διατηρηθεί η συνοχή της κυβέρνησης εξέφρασε από την πλευρά του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλος, δηλώνοντας ωστόσο ανοιχτά τις ενστάσεις του για το χρονοδιάγραμμα της λήψης των μέτρων και αφήνοντας αιχμές. Συγκεκριμένα επανέλαβε τη θέση του πως θα έπρεπε να τεθεί τώρα στους εταίρους, σε υψηλό πολιτικό επίπεδο, το ζήτημα της παράτασης του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής μέχρι το τέλος του 2016. Όπως είπε, αυτό θα επέτρεπε να ληφθούν σταδιακά και με ηπιότερο τρόπο τα μέτρα καθώς και «να απευφευχθεί ένα νέο κύμα σημαντικών περικοπών σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα που είναι τα περίπου 6 από τα 11,5 δισ. ευρώ, που θα βαθύνει ακόμα περισσότερο την ύφεση, ελπίζουμε προσωρινά, αλλά θα καταστήσει υφεσιακά έτη και το 2013 και το 2014».

Αφού επισήμανε πως αυτά που πρότεινε θεωρεί ότι είναι ο κοινός παρονομαστής αυτών που είχαν πει προεκλογικά τα τρία κόμματα, πρόσθεσε πως «δεν έχει νόημα, από ένα σημείο και μετά, να επιδιώκουμε κάτι σε διεθνές επίπεδο, όταν δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε εσωτερικό επίπεδο». «Ήδη» σημείωσε «στάλθηκε εκ των πραγμάτων στους εταίρους μας το μήνυμα ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να λάβει μέτρα περικοπής δαπανών ύψους 11,5 δισ. ευρώ αμέσως, εν πολλοίς από μισθούς, συντάξεις και επιδόματα, αλλά αντιδρούν οι δύο μικρότεροι κυβερνητικοί εταίροι».

Στο σημείο αυτό μάλιστα αναφέρθηκε σε κύκλους από τους οποίους, όπως είπε, δέχθηκε επίθεση: «Ήδη, έγινα στόχος προσωπικών επιθέσεων από κάποιους κύκλους που συνηθίζουν να λένε γνωστές εξυπνάδες, για μειωμένη υπευθυνότητα. Αυτό το βρίσκω χυδαίο και ανιστόρητο. Είναι προσβολή απέναντι στα βάρη που σήκωσε και σηκώνει το κόμμα μας και εγώ προσωπικά».

«Εφόσον ο Πρωθυπουργός θεωρεί ότι η άμεση λήψη όλων των μέτρων των 11,5 δισ. ευρώ είναι αυτό που θα του επιτρέψει στη συνέχεια να συζητήσει διεθνώς και ότι μόνο αυτό διασφαλίζει την καταβολή των επομένων δόσεων και τη θέση της χώρας στο ευρώ. Είμαι αναγκασμένος να δεχτώ την εκτίμησή του γιατί αυτός έχει την ευθύνη των χειρισμών και περιμένουμε τα αποτελέσματα» συνέχισε ο κ. Βενιζέλος και πρόσθεσε: «Δεν θα κάνουμε εμείς αυτό που έκανε η ΝΔ απέναντι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και στην κυβέρνηση του Λ. Παπαδήμου. Δεν θα οδηγήσουμε εμείς τη χώρα σε εκλογές», τόνισε, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει τον κύκλο της «γιατί δεν υπάρχει άλλη καλύτερη λύση». Υπογράμμισε ακόμη ότι το ΠΑΣΟΚ θα τιμήσει την προγραμματική συμφωνία των τριών κομμάτων.

Καταλήγοντας, ανέφερε πως αυτό που τουλάχιστον πρέπει να γίνει τώρα είναι στο πακέτο των 11,5 δισ. ευρώ ευρώ «να μην περιλαμβάνονται μέτρα άδικα, μέτρα προδήλως οριζόντια ή μέτρα δημοσιονομικώς ατελέσφορα» ενώ το πακέτο πρέπει να συνοδεύεται από μέτρα για τη ρευστότητα. Ανέφερε ακόμη πως «η τρόικα, το λιγότερο που πρέπει να εισηγηθεί στην έκθεσή της είναι η παράταση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής μέχρι το τέλος του 2016».

Ως γνωστόν, ο κ. Βενιζέλος είχε προτείνει το σπάσιμο των μέτρων σε δύο φάσεις και τον επιμερισμό τους σε βάθος τετραετίας.

Κύκλοι του Μεγάρου Μαξίμου, που επέμενε πως τα μέτρα ύψους 11,5 δισ. ευρώ έπρεπε «να κλειδώσουν» τώρα, μετά το τέλος της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών έλεγαν ότι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στην εισήγηση του αναφέρθηκε σε συζητήσεις που είχε με τον Ζοζέ Μπαρόζο, την τρόικα και τον Χέρμαν Βαν Ρομπάι και είπε ότι η υπόθεση είναι πεντακάθαρη. Τόνισε συγκεκριμένα ότι προτιμά την απόφαση με τις θετικές συνέπειες, δηλαδή την παραμονή μας στο ευρώ και τη δυνατότητα να κερδίσουμε τη διετή επιμήκυνση, παρά τη βεβαιότητα της αρνητικής έκθεσης και της ρήξης με τους εταίρους που συνεπάγεται τραγικούς κινδύνους. «Η απόφαση αυτή δίνει κλίμα διεθνούς αξιοπιστίας. Ως πρωθυπουργός έχω το καθήκον και την ευθύνη για την εισήγηση μου. Αν δεν παίρναμε τώρα την απόφαση θα μπαίναμε στην απομόνωση και στις κλειστές πόρτες» είπε συγκεκριμένα ο κ. Σαμαράς.

Reuters: Πιθανή έκδοση επιπλέον εντόκων για να καλυφθούν οι ανάγκες

Εν τω μεταξύ, όσο η αξιολόγηση της τρόικας καθυστερεί και μετά από την παραδοχή του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα ότι τα ταμιακά διαθέσιμα του Δημοσίου έχουν μηδενιστεί, το Reuters μεταδίδει σήμερα -επικαλούμενο αξιωματούχο του ΥΠΟΙΚ- ότι η Ελλάδα εξετάζει το ενδεχόμενο αύξησης των κεφαλαίων που θα αντλήσει από την έκδοση Εντόκων Γραμματίων του Δημοσίου (ΕΓΔ) τον Αύγουστο.

«Μία από τις εναλλακτικές προτάσεις που αξιολογούνται για την κάλυψη των αναγκών μας είναι η αύξηση των ποσών από την έκδοση των ΕΓΔ. Δεν υπάρχει ακόμα οριστική απόφαση... συζητούμε το θέμα με τους εταίρους μας», φέρεται να δήλωσε ο αξιωματούχος.
Πέρα από τις τρέχουσες ανάγκες, η κυβέρνηση πρέπει να αποπληρώσει ομόλογο ύψους 3,2 δισ. ευρώ που λήγει στις 20 Αυγούστου και διακρατείται από την ΕΚΤ και άλλες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης.

Χθες, ο κ. Σταϊκούρας παραδέχτηκε ότι τα ταμιακά διαθέσιμα του Δημοσίου έχουν μηδενιστεί, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι ελπίδες στρέφονται στην πληρωμή των δόσεων του φόρου των εκκαθαριστικών, αλλά και στη συμφωνία με την τρόικα, που θα φέρει την αποδέσμευση της επόμενης δόσης των 31,5 δισ. ευρώ.

«Η κυβέρνηση εδώ και ενάμιση μήνα πορεύεται δίχως σχέδιο, δίχως στρατηγική, με μόνο οδηγό το μνημόνιο και την αγωνία μην θυμώσει η τρόικα» σχολίασε ο ΣΥΡΙΖΑ, προσθέτοντας πως «οι δήθεν διαφοροποιήσεις τους αναφορικά με τον τρόπο και τη σειρά των μέτρων δεν μπορούν να κρύψουν αυτή την πραγματικότητα».

Σύμφωνα με το ΣΥΡΙΖΑ, «οι εξελίξεις αυτές φανερώνουν γρηγορότερα από ό,τι περιμέναμε ότι η μόνη σωτήρια στρατηγική για την χώρα, ήταν αυτή που πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά για την ακύρωση και αντικατάσταση του μνημονίου. Δυστυχώς για τη χώρα, κάθε επιλογή της τρικομματικής μνημονιακής κυβέρνησης, αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς την χρεοκοπία και την έξοδο από την ευρωζώνη».

Για ελαχιστοποίηση των ελπίδων διάσωσης της ελληνικής οικονομίας και παραμονής της χώρας στο ευρώ έκανε λόγο ο ΛΑΟΣ, σε ανακοίνωσή του με αφορμή την αποψινή σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου.

«Είναι προφανές ότι οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος τώρα συνειδητοποιούν, το τι υπέγραψαν τον περασμένο Φεβρουάριο. Προσπαθούν να γλυκάνουν πικρές αποφάσεις και σκληρά μέτρα», παρατήρησε, χαρακτηρίζοντας «καταστροφική» τη συνέχιση της πολιτικής Παπανδρέου-τρόικας.


Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Μαχαιριά στο στήθος ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της κεντροαριστερής γερμανικής εφημερίδας Suddeutsche Zeitung του Μονάχου: «Η Ελλάδα πλέει προς τη χρεοκοπία»! Καμιά παρηγοριά δεν προσφέρουν οι υπότιτλοι: «Η Γερμανία και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αρνούνται στην Αθήνα νέο πακέτο βοήθειας. Στον πρωθυπουργό Σαμαρά λείπουν έως 50 δις ευρώ.Το φθινόπωρο απειλείται η χρεοκοπία του κράτους».

Από τις πρώτες φράσεις του ρεπορτάζ το μήνυμα γίνεται σαφέστατο: Ευρωζώνη και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχουν ήδη αποφασίσει να οδηγήσουν τη χώρα μας στον οικονομικό Καιάδα, αρνούμενοι κάθε περαιτέρω βοήθεια για να βγούμε από το βάραθρο της ύφεσης στο οποίο μας έριξε η πολιτική των Μνημονίων που μας επέβαλαν.
«Μια κρατική χρεοκοπία της Ελλάδας γίνεται διαρκώς πιθανότερη», γράφει η γερμανική εφημερίδα και συνεχίζει: «Οι σημαντικότεροι δανειστές της χώρας -πριν απ’ όλους η Γερμανία- δεν είναι πλέον διατεθειμένοι να θέσουν στη διάθεση της κυβέρνησης της Αθήνας δάνεια πέραν των μέχρι τούδε υπεσχημένων.Το ίδιο ισχύει και για το ΔΝΤ. Στο πρόγραμμα εξυγίανσης των Ελλήνων χάσκει εκ νέου μια τρύπα διψήφιου αριθμού δισεκατομμυρίων».

«Τέρμα τα δανεικά»

Με ψυχρό τρόπο, η γερμανική εφημερίδα παρουσιάζει τη θεώρηση του ελληνικού προβλήματος από τη σκοπιά του Βερολίνου.
«Τα δάνεια ύψους 130 δις ευρώ που βρίσκονται στο υπεσχημένο δεύτερο πακέτο βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα αρκέσουν. Είτε ο Σαμαράς πρέπει να προχωρήσει σε ακόμη μεγαλύτερη λιτότητα, παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις του, είτε οι εταίροι της Ευρωζώνης πρέπει να θέσουν στη διάθεση της Αθήνας περαιτέρω δάνεια, ύψους έως 50 δις ευρώ. Καμιά χώρα δεν είναι, όμως, έτοιμη για κάτι τέτοιο. Από κυβερνητικούς κύκλους του Βερολίνου λέγεται ότι «είναι αδιανόητο η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ να εμφανιστεί για μια ακόμη φορά ενώπιον του ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου και να ζητήσει ένα τρίτο πακέτο για την Ελλάδα»», αναφέρει και στη συνέχεια προχωρεί στην επισήμανση της σοβαρότητας της εν εξελίξει αποστολής της τρόικας στην Ελλάδα.

«Αν η τρόικα συμβουλεύσει τη διακοπή των πληρωμών βοήθειας [Σ.Σ.: με αυτή την «κομψή» ορολογία εννοεί τις δόσεις του δανείου που έχει υποχρέωση να καταβάλει η Ευρωζώνη], τότε θα μπορούσε η κυβέρνηση Σαμαρά να κηρύξει αδυναμία πληρωμών ήδη το φθινόπωρο», τονίζει και προσθέτει με εμφανή απογοήτευση:
«Τι θα γίνει έπειτα είναι ανοιχτό. Ακόμη και στην περίπτωση μιας τέτοιας κρατικής καταστροφής, οι εταίροι της Ευρωζώνης δεν έχουν καταρχήν καμιά νομική δυνατότητα χειρισμών για να πετάξουν την Ελλάδα έξω από την Ευρωζώνη»!
Αυτός, λοιπόν, είναι ο γερμανικός καημός – πώς θα πετάξουν τη χώρα μας εκτός Ευρωζώνης…

«Ευρωζώνη χωρίς Αθήνα»

Δεν έχει καταλαγιάσει ακόμη ο θόρυβος από το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel της περασμένης εβδομάδας, το οποίο προανήγγειλε ουσιαστικά την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ σε ελάχιστες εβδομάδες.
«Το ΔΝΤ έδωσε σήμα ότι δεν θα συμμετάσχει σε περαιτέρω βοήθεια προς την Ελλάδα. Αυτό γνωστοποίησαν υψηλόβαθμοι εκπρόσωποι της ηγεσίας της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Με τον τρόπο αυτό γίνεται πιο πιθανή μια χρεοκοπία της Αθήνας το Σεπτέμβριο», τόνιζε αρχίζοντας το ρεπορτάζ του το περιοδικό. «Εν τω μεταξύ, ο κίνδυνος τυχόν εξόδου της Ελλάδας από τη νομισματική ένωση θεωρείται διαχειρίσιμος πλέον στις χώρες της Ευρωζώνης», υπογράμμιζε.

Δεν προωθούν την άποψη αυτή μόνο τα έντυπα στη Γερμανία. Κάθε άλλο… Πρωτοστατούν οι πολιτικοί του κυβερνητικού συνασπισμού στο Βερολίνο.
Πρώτος πρώτος, φυσικά, ο πασίγνωστος πρόεδρος των Ελευθέρων Δημοκρατών και αντικαγκελάριος της Γερμανίας, Φίλιπ Ρέσλερ, ο οποίος δήλωσε ότι δεν προκαλεί πιά τρόμο μια αποβολή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.
Ακολούθησε δήλωση του ακροδεξιού υπουργού Εσωτερικών της Γερμανίας, Χανς Πέτερ Φρίντριχ, ο οποίος προέρχεται από την Χριστιανοκοινωνική Ένωση (CSU), το κόμμα που κυβερνά αδιαλείπτως τη Βαυαρία μετά τους ναζί και για το οποίο ο κορυφαίος ηγέτης του, Φραντς-Γιόζεφ Στράους, είχε πει το περίφημο… «δεξιότερα από εμάς πρέπει να υπάρχει μόνο ο τοίχος»!

«Το σημαντικότερο ζήτημα δεν είναι το μέγεθος της Ευρωζώνης, αλλά η βελτίωση των ευρωπαϊκών οικονομικών», δήλωσε ο Φρίντριχ σε συνέντευξη του στην εφημ ρίδα Rheinische Post, την οποία το έντυπο τιτλοφόρησε χαρακτηριστικά «Η Ευρωζώνη μπορεί και χωρίς την Αθήνα», επισημαίνοντας ότι «για πρώτη φορά ομοσπονδιακός υπουργός της Ένωσης Χριστιανοδημοκρατών / Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU) παίρνει αποστάσεις από την προσήλωση στη διατήρηση της Ελλάδας εντός του ευρώ»,

«Πληρώστε σε δραχμές!»

Σε υπουργικό επίπεδο είναι αλήθεια πως οι ακροδεξιοί της CSU απέφευγαν ανθελληνικές δηλώσεις. Όχι, όμως, και σε κομματικό επίπεδο, όπου μήνες τώρα λυσσομανούν κατά της χώρας μας, πρωτοστατούντος, μάλιστα, του γενικού γραμματέα τους, Αλεξάντερ Ντόμπριντ.
«Με την Ελλάδα έχουμε εξαντλήσει όλα τα περιθώρια. Δεν πρέπει να της δοθεί περαιτέρω βοήθεια», δήλωσε εκ νέου και προχώρησε σε μια… «εποικοδομητική» πρόταση προς την κυβέρνηση του ομοϊδεάτη του Αντώνη Σαμαρά: Τον κάλεσε να αρχίσει αμέσως τώρα να καταβάλλει το 50% των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και των συντάξεων σε… δραχμές, ώστε η Ελλάδα «να απεμπλακεί σταδιακά από το ευρώ»!

Τους πολιτικούς ενισχύουν προς την κατεύθυνση αυτή και κορυφαίοι Γερμανοί επιχειρηματίες:
«Μία χώρα δεν μπορεί να παραλύει διαρκώς την οικονομική ισχύ μιας ολόκληρης νομισματικής ένωσης», είχε δηλώσει προ δύο εβδομάδων ο πρόεδρος της Ένωσης Γερμανικών Βιομηχανιών Χανς-Πέτερ Κάιτελ στη Rheinische Post.

Υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη τάχθηκε με επιθετικό, μάλιστα, τρόπο σε δηλώσεις του που αναφέρει η Frankfurter Allgemeine και ο Λουτς Γκέμπελ, πρόεδρος της Ένωσης Οικογενειακών Επιχειρήσεων της Γερμανίας. «Η Ευρώπη χάνει την αξιοπιστία της όταν παραβλέπει ότι οι Έλληνες προφανώς ούτε μπορούν ούτε θέ-λουν καν να εκπληρώσουν τα καθήκοντα τους», υπογράμμισε.

Διαρροές βάσει σχεδίου

Όλες αυτές οι δηλώσεις αποσκοπούν στην προετοιμασία της γερμανικής κοινής γνώμης για την αποβολή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.
«Δεν αποτελεί σύμπτωση πως τον τελευταίο καιρό πολλαπλασιάζονται οι διαρροές εκθέσεων του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών για μια Ευρωζώνη χωρίς την Ελλάδα», επισήμαινε στο προηγούμενο τεύχος του και το σκληρό δεξιό και έντονα ανθελληνικό γερμανικό περιοδικό Focus.

Την ίδια ακριβώς άποψη έχει και η επίσης γερμανική εφημερίδα Koiner Stadt-Anzeiger: «Καθόλου σύμπτωση δεν είναι ότι εσχάτως δημοσιοποιούνται μη εγκεκριμένες, αλλά καλά πληροφορημένες εκθέσεις περί σχεδιασμών του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών για ένα ευρώ χωρίς την Ελλάδα», επισημαίνει.

«Από μέρα σε μέρα γίνεται δυσκολότερο να παίρνει κανείς τους Έλληνες από το χέρι και να τους προφυλάσσει από την έξοδο από την Ευρωζώνη», γράφει και η ολλανδική εφημερίδα De Telegraaf, επικρίνοντας την «κυβερνώσα πολιτική ελίτ» της χώρας μας για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα.

Συνένοχος η Ουάσιγκτον

Κι ενώ η γερμανική κυβέρνηση ολοένα και περισσότερο δείχνει να τείνει προς την… «ευρω-εκτέλεση» της Ελλάδας, ο πρώην (μέχρι τον Ιανουάριο του 2012) εκπρόσωπος της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Τάκης Ρουμελιώτης, αποκάλυψε με δηλώσεις του στους The New York Times, που προκάλεσαν πολιτικό πάταγο, ότι και η Ουάσιγκτον είχε ευθύς εξαρχής πλήρη επίγνωση του ότι το Μνημόνιο θα οδηγούσε αναπότρεπτα την Ελλάδα σε αυτό το οικονομικό και κοινωνικό βάραθρο.
«Στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο γνωρίζαμε ευθύς εξαρχής ότι αυτό το πρόγραμμα ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί, γιατί δεν είχαμε κανένα, απολύτως κανένα επιτυχημένο παράδειγμα εφαρμογής του!» υπογράμμισε χωρίς περιστροφές ο Τ. Ρουμελιώτης.

«Πολλοί ειδικοί λένε ότι οι ίδιοι οι στόχοι [Σ.Σ.: του Μνημονίου] ποτέ δεν ήταν εφικτοί και πως οι τόσο σκληρές πιέσεις επί μιας σειράς αυξανόμενα αδύναμων ελληνικών κυβερνήσεων να συμμορφωθούν με τους στόχους αυτούς έβλαψαν βαθιά την οικονομία της Ελλάδας», τονίζει με τη σειρά της η αμερικανική εφημερίδα.

Με δεδομένο ότι το ΔΝΤ βρίσκεται υπό τον έλεγχο της αμερικανικής κυβέρνησης, όχι μόνο η Γερμανία, αλλά και οι ΗΠΑ γνώριζαν από πρώτο χέρι και από την πρώτη στιγμή πού θα οδηγούσε τη χώρα μας το Μνημόνιο.
Τα ήξεραν όλα και δεν έκαναν τίποτε για να τα σταματήσουν. Όσοι, λοιπόν, τρέφουν ψευδαισθήσεις ότι η Ουάσιγκτον μπορεί να βρεθεί στο πλευρό της Ελλάδας αυτές τις δύσκολες ώρες καλό θα είναι να απαλλαγούν από τις αυταπάτες τους, προτού οι ιδεοληψίες τους ωθήσουν τη χώρα μας σε ακόμη μεγαλύτερη τραγωδία από την ήδη διαγραφόμενη.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα»


Η ανάγκη ενός σχεδίου ανασυγκρότησης της δημόσιας διοίκησης, ώστε να γίνει πιο παραγωγική, πιο αποδοτική στην κοινωνία και στον πολίτη τέθηκε επί τάπητος στη συνάντηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ με το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ.

«Αυτό δεν συναρτάται με απολύσεις και οριζόντιες περικοπές. Έχει να κάνει με τις αναγκαίες εκείνες τομές....
στην νοοτροπία, στον τρόπο λειτουργίας» διευκρίνισε ο κ. Τσίπρας.

Ο Αλέξης Τσίπρας άσκησε δριμύτατη κριτική στην «τριανδρία της δραχμής», όπως χαρακτήρισε τους κυβερνητικούς εταίρους, λέγοντας ότι παίρνει την ευθύνη διάλυσης της χώρας και το κόμμα του αναλαμβάνει την ευθύνη αναγέννησής της.

«Οι χώρες άλλωστε, ακόμα και όταν χρεοκοπούν, δεν πεθαίνουν. Υπάρχει δυνατότητα να αποτρέψουμε την καταστροφή.
Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, λοιπόν, για να αποτρέψουμε αυτές τις επιλογές. Κυρίως, όμως, προσπαθούμε από τώρα να οργανώσουμε το σχέδιο ανασυγκρότησης, παραγωγικής ανασυγκρότησης και κοινωνικής ανάτασης της οικονομίας και της χώρας» τόνισε.



Η Ρωσία και η Βρετανία εξακολουθούν να έχουν διαφορές όσον αφορά το χειρισμό της κρίσης στη Συρία, δήλωσε ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, μετά τις συνομιλίες που είχε σήμερα με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν στο Λονδίνο.

«Υπάρχουν ορισμένες διαφορές στις θέσεις μας όσον αφορά τη συριακή σύρραξη», είπε ο Κάμερον μιλώντας στους δημοσιογράφους.

«Και οι δύο θέλουμε να λήξει η κρίση και να δούμε μια σταθερή Συρία και θα συζητήσουμε με τους υπουργούς Εξωτερικών πώς θα προωθήσουμε αυτήν την ατζέντα», πρόσθεσε.

Η Δύση θέλει να ακολουθήσει ο Πούτιν πιο σκληρή γραμμή στο θέμα της Συρίας και να σταματήσει να μπλοκάρει τα ψηφίσματα που κατατίθενται στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με στόχο να ασκήσουν πιέσεις στο καθεστώς του προέδρου Μπασάρ αλ-Ασαντ.

Από την πλευρά του ο Ρώσος πρόεδρος είπε ότι Μόσχα και Λονδίνο έχουν κάποιες κοινές απόψεις για ορισμένα θέματα που αφορούν τη Συρία. «Συμφωνήσαμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για την επίτευξη βιώσιμης λύσης», είπε.

Παραιτείται ο ειδικός απεσταλμένος στη Συρία Κόφι Ανάν

Ο πρώην γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν παραιτείται από το ρόλο του ως ειδικός απεσταλμένος του οργανισμού και του Αραβικού Συνδέσμου στο τέλος αυτού του μήνα, όπως ανακοίνωσε ο νυν γενικός γραμματέας Μπαν Κι-μουν.

«Ο κ. Ανάν πληροφόρησε εμένα, καθώς και το γενικό γραμματέα του Αραβικού Συνδέσμου, κ. Ναμπίλ Ελαραμπί, για την πρόθεσή του να μην ανανεώσει τη θητεία του όταν λήξει στις 31 Αυγούστου 2012», δήλωσε ο Μπαν, προσθέτοντας ότι βρίσκεται σε συνομιλίες με τον Αλεραμπί για να βρεθεί αντικαταστάστης.

«Ο Κόφι Ανάν είναι άξιος βαθύτατου θαυμασμού για τον αλτρουιστικό τρόπο με τον οποίο χρησιμοποίησε τις εκπληκτικές του ικανότηττες και το κύρος του σε αυτή τη δυσκολότατη και δυνητικά χωρίς αντάλλαγμα αποστολή», είπε ο Μπαν.



Η Κίνα είναι στη Μεσόγειο για να προστατεύσει τη Συρία με τρία (3) πολεμικά πλοία!
Μια απάντηση στις απειλές των ΗΠΑ, Ισραήλ, Τουρκίας, της ψυχοπαθούς Hillary Clinton!
Πρώτοι γράψαμε για την είσοδο των κινέζων στη Μεσόγειο.

Σήμερα το τεράστιο αεροπλανοφόρο "Waishanhu-878", με 11.000 τόνους πολεμικό εξοπλισμό και τα πολεμικά πλοία "Quingb-133" και "Noauio-83" με 4.000 τόνους πολεμικό εξοπλισμό το καθένα, βρίσκονται στις ακτές της Συρίας!

Εκεί βρίσκεται και ο ρωσικός στόλος με 11 πολεμικά πλοία και το ρωσικό αεροπλανοφόρο "Kutznezof".

Ρώσοι και Κινέζοι αναμένουν το στόλο του Ιράν και θα ξεκινήσει μια τεράστια κοινή πολεμική άσκηση Ρωσίας, Κίνας, Ιράν και Συρίας με την εμπλοκή 90.000 στρατιωτών. Με αντικείμενο-σενάριο της άσκησης την αντιμετώπιση μια επίθεσης από ΗΠΑ και Ισραήλ!

Το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους έχουν λάβει το μήνυμα;


Σχόλιο ιστολογίου: Η συγκεκριμένη είδηση δεν έχει εξακριβωθεί, παρ' όλα αυτά ένα ιστολόγιο που λειτουργεί σε βάθος χρόνου, έκανε την ανάρτησή της. Η αναδημοσίευση γίνεται προκειμένου να μπορέσουμε κάποιοι να κατανοήσουμε πως η αλήθεια δεν βρίσκεται ποτέ στην υπερβολή ούτε στην επιθυμία. Βέβαια, δεν θεωρούμε και απίθανο το συγκεκριμένο ιστολόγιο να έχει άκρως αποκλειστικές πληροφορίες, αφού στο παρελθόν έχει αποδείξει πως έχει μεγάλες "άκρες" σε θέματα ασφάλειας και ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν την Μέση Ανατολή. Εμείς, διατηρώντας τις επιφυλάξεις μας, δημοσιεύουμε την "είδηση" ευελπιστώντας πως δεν είναι απολύτως ακριβής, αλλά και ελπίζοντας πως δεν θα υπάρξει από κανένα εμπλεκόμενο μέρος καμία προσπάθεια για να γίνει η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή πεδίο μάχης...


Tου Ιωάννη Ν. Γρηγοριάδη*

Οι ραγδαίες εξελίξεις στον συριακό εμφύλιο πόλεμο ανέδειξαν για άλλη μια φορά το κουρδικό ζήτημα και έφεραν σε δύσκολη θέση την τουρκική εξωτερική πολιτική. Η υποχώρηση των συριακών δυνάμεων από τις κατοικούμενες από Κούρδους επαρχίες της βορειοανατολικής Συρίας μπορεί να φάνηκε δικαιολογημένη λόγω της ανάγκης συγκεντρώσεως δυνάμεων για την ανακατάληψη του Χαλεπίου, οικονομικού κέντρου και δεύτερης μεγαλύτερης πόλεως της χώρας· με την υποχώρηση αυτή, ωστόσο, η συριακή κυβέρνηση έστειλε και ένα μήνυμα στην άλλοτε «φίλη» Τουρκία ότι στη μετά Ασαντ Συρία η επικράτηση των φίλα προσκείμενων στην Τουρκία σουνιτικών δυνάμεων δεν είναι καθόλου αυτονόητη και ότι η Τουρκία μπορεί να βρεθεί ενώπιον πολύ δυσαρέστων εκπλήξεων στα σύνορά της.

Η ανάληψη του ελέγχου από κουρδικές αντικαθεστωτικές δυνάμεις φίλα προσκείμενες στο ΡΚΚ ή οργανικά συνδεδεμένες με αυτό και η ύψωση κουρδικών σημαιών απέναντι στα τουρκικά συνοριακά φυλάκια δημιούργησαν αναστάτωση στην τουρκική κοινή γνώμη. Χρειάσθηκαν πάνω από δέκα χρόνια για να συνηθίσει η Τουρκία στην ιδέα της κουρδικής αυτονομίας στο βόρειο Ιράκ και η προοπτική της αναδύσεως μιας νέας κουρδικής αυτόνομης πολιτικής οντότητος στη βορειοανατολική Συρία με την υποστήριξη και της αυτονόμου κουρδικής κυβερνήσεως του βορείου Ιράκ φαντάζει μάλλον απειλητική για τα τουρκικά συμφέροντα. Η επίσκεψη Νταβούτογλου στο βόρειο Ιράκ αποσκοπεί ακριβώς στο να προλάβει τη δημιουργία τετελεσμένων· η αμοιβαία καχυποψία στο συγκεκριμένο ζήτημα, όμως, είναι δύσκολο να αρθεί.

Η τουρκική διπλωματία εμφανίζεται δέσμια των φιλοδόξων θέσεων που έχει διατυπώσει κατά την πορεία των αραβικών εξεγέρσεων. Η εικόνα του πρωθυπουργού Ερντογάν ως «προστάτη των απανταχού αγωνιζομένων πολιτών της Μέσης Ανατολής» είναι δύσκολο να συμβιβασθεί με τις απειλές που διατύπωσε πρόσφατα εναντίον της δημιουργίας μιας κουρδικής οντότητος στην βόρεια Συρία. Πολύ περισσότερο, όταν οι σχέσεις της τουρκικής κυβερνήσεως με το κουρδικό πολιτικό κίνημα στην Τουρκία έχουν σημαντικά επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια. Τα βήματα προόδου στον τομέα προστασίας των κουρδικών μειονοτικών δικαιωμάτων από το 2002 και μετά είναι αναντίρρητα.

Αδιαμφισβήτητη, ωστόσο, είναι και η απροθυμία της κυβερνήσεως Ερντογάν να ανταποκριθεί από το 2009 και μετά στις προσδοκίες της κουρδικής μειονότητος σε θέματα όπως η διδασκαλία της κουρδικής γλώσσας στα δημόσια σχολεία και η διοικητική αποκέντρωση. Η ατολμία και ο φόβος του πολιτικού κόστους συνοδεύθηκαν από την υποτροπή σε παλαιές πρακτικές καταστολής. Οι διώξεις εκατοντάδων Κούρδων τοπικών αρχόντων και βουλευτών του κόμματος με το πρόσχημα της συνεργασίας με το ΡΚΚ ή η απροθυμία διεξαγωγής έρευνας για τις συνθήκες υπό τις οποίες ο τουρκικός στρατός σκότωσε 34 νέους άοπλους Κούρδους στα σύνορα Τουρκίας - Ιράκ τον Δεκέμβριο είναι ενδεικτικές της αλλαγής ρότας της τουρκικής κυβερνήσεως. Αυτό όχι μόνο πολώνει τις σχέσεις της κουρδικής μειονότητος με την τουρκική πλειονότητα, αλλά και μειώνει την αξιοπιστία των τουρκικών πρωτοβουλιών στη Μέση Ανατολή.

Σε πρόσφατο δοκίμιό του ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών υποστήριξε ότι η Τουρκία «χάρη στην αυξημένη προστασία των βασικών ελευθεριών δεν άγεται πλέον από τον φόβο των εσωτερικών προβλημάτων, έχει περισσότερη αυτοπεποίθηση για τη διεθνή της θέση και απολαμβάνει την εμπιστοσύνη των γειτόνων της και της διεθνούς κοινότητος». Επίσης, ο ίδιος ισχυρίσθηκε προ ημερών ότι η Τουρκία παραμένει «ο βασικότερος παράγοντας που θα διαμορφώσει το μέλλον της Συρίας.» Η «γάγγραινα» του κουρδικού προβλήματος υπονομεύει την ακρίβεια αμφοτέρων των δηλώσεων.

* Ο κ. Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης είναι επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Μπίλκεντ και επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Σφορδή ήταν η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ στις δηλώσεις του Σίμου Κεδίκογλου, σε... απάντηση που έδωσε προς προηγούμενες δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα.

Η κόντρα μεταξύ τους καλά κρατεί.

Η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ:
“Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, που έχει αναλάβει το ρόλο του αποκλειστικού σχολιαστή των δηλώσεων του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, έχει κάνει πολύ σημαντικά βήματα προόδου. Έχει ξεπεράσει τα όρια της χυδαιότητας και έχει αγγίξει τα όρια της γελοιότητας”.


Της Ζέζας Ζήκου

Η χώρα βρίσκεται σε «βρώμικη» ομηρία και η πολιτική φαίνεται να συνοψίζεται –και να εξαντλείται– στην αδυσώπητη ισχύ των Μνημονίων... Ομως, το θέατρο σκιών συνεχίζεται. Εντάξει. Υστερα από μια δραματική σύσκεψη διάρκειας δύο ωρών και μπροστά στον κίνδυνο κατάρρευσης όχι μόνο του κυβερνητικού συνασπισμού αλλά και της Ελλάδας, οι αρχηγοί των τριών κομμάτων κατέληξαν τελικά σε μια συμφωνία–πλαίσιο για τα μέτρα των 11,6 δισ. ευρώ, η οποία θα εξειδικευθεί στη συνέχεια, στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα. Και έζησαν αυτοί καλά και λαός χειρότερα...

Εξερχόμενος του Μεγάρου Μαξίμου, ο Ευάγγελος Bενιζέλος, με μια θρασύτατα αιχμηρή δήλωση, είπε ότι «εμείς δεν ρίχνουμε την κυβέρνηση», εκχωρώντας την ευθύνη στον Σαμαρά για τη λήψη των επαχθών μέτρων. Και επανέλαβε την πρότασή του να τεθεί σε υψηλό επίπεδο το ζήτημα της παράτασης του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής. Και ο Φώτης Κουβέλης δήλωσε πως «κοινή μας επιλογή είναι να υπάρξει η ελάχιστη επιβάρυνση των αδύναμων στρωμάτων»! Οταν οι λαοί φοβούνται –και μεταξύ αυτών οι Ελληνες, που με τρόμο βλέπουν πως η κρατική χρεοκοπία διαλύει με ισχυρούς ρυθμούς την ελληνική οικονομία– τότε, για να περιγράψουμε την κατάσταση, πρέπει να παραφράσουμε τον Μαρξ: Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω στην περιφέρεια της Ευρωζώνης – το φάντασμα του οικονομικού χάους. Οντως, η κρίση χρεών «υποθηκεύει» στην κυριολεξία την οικονομική ανεξαρτησία των πάντων.

Η καταστροφή από μια επερχόμενη κρίση συχνά έρχεται πολύ αργά. Πρόκειται για αξίωμα, κάτι σαν «βρώμικο» μυστικό, της οικονομικής πολιτικής. Αυτοί που τη χαράζουν και είναι υπεύθυνοι για την πορεία της οικονομίας, αργούν να αντιληφθούν (;) τις συνέπειες που εκκολάπτει η διάλυση του ιστού της χώρας. Επειτα αργούν να αντιδράσουν. Το εξοργιστικό είναι ότι, ενώ οι κοινοί θνητοί έχουν πλήρη επίγνωση των προβλημάτων και των κινδύνων, πολύ προτού αυτά γίνουν αντιληπτά (;) στους φωστήρες των υπουργείων Οικονομικών και των τραπεζών, εν τούτοις αυτοί καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα.

Στην εποχή που βιώνει η χώρα την πολιτική της χρεοκοπία, μάταια περιμένουμε διασαφήσεις στοιχειώδους πολιτικής ειλικρίνειας. H μνημονιακή ρητορεία εκκρεμεί σε πλήρη ασάφεια και ωκεανούς ψεύδους, παρά τη φαιδρή έπαρση περί σωτηρίας της χώρας. Δεν εμφανίστηκε κανένας που να συνειδητοποιεί ότι τίποτε καινούργιο δεν ξεμύτισε για τη λύτρωσή μας από το Μνημόνιο! Oι πολιτικά άσαρκες γενικολογίες και οι αφόρητες κοινοτοπίες συνιστούν την κοινή ιδεολογική ταυτότητα των δύο κομμάτων εξουσίας και την κοινή ταύτιση με το ψεύδος. Aντε να ξεχωρίσεις αν η ρητορική είναι της Nέας Δημοκρατίας, του ΠAΣOK ή της ΔΗΜΑΡ, να διακρίνεις πολιτικές ιδιαιτερότητες σε αυτήν την ευτελέστατη (μεθοδευμένη) αοριστολογία και ψευδολογία υπέρ του Μνημόνιου. Τώρα πια δεν διακρίνεις διαφορές στις ρητορικές ιδεολογικές τους επιφάσεις.

Πιστεύω ότι οι ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και γενικώς οι πάντες γνωρίζουν πλέον, αλλά δεν το ομολογούν, ότι μόνο ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος μπορεί να συγκριθεί με το Μνημόνιο, από την άποψη των συνεπειών στην ελληνική οικονομία και την κοινωνία. Η λιτότητα μείωσε την κατανάλωση, εκτόξευσε την ανεργία, βάθυνε την ύφεση και θρυμμάτισε την κοινωνική συναίνεση, που είναι προϋπόθεση για την προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών. Η μεγέθυνση της ύφεσης ανέστειλε τις επενδύσεις, ματαίωσε τις ιδιωτικοποιήσεις και σάπισε τις τράπεζες, οι οποίες, φορτωμένες με «κόκκινα» δάνεια και «κουρεμένα» κρατικά ομόλογα, περιόρισαν τη χρηματοδότηση της οικονομίας. Οταν επικρατούν τέτοιες συνθήκες, καμία οικονομία δεν ανακάμπτει, ακόμη και αν πραγματοποιηθούν όλες οι διαρθρωτικές αλλαγές μέσα σε μία νύχτα.

H κρίση μεγέθυνε τις αδυναμίες και απογύμνωσε τους πολιτικούς, τους έδειξε όπως είναι: λίγους, αδύναμους, ανεπαρκείς. Ζούσαν και ζουν με τον δανεικό χρόνο του ευρώ, που μετέτρεψε την ελληνική οικονομία σε σωρό ερειπίων. Οντως, ο Αντώνης Σαμαράς λειτούργησε και λειτουργεί –εντός και εκτός– σχεδόν σαν κολυμβήθρα του Σιλωάμ για την αποτροπή της άμεσης χρεοκοπίας της χώρας. Η εκλογή του δεν παρουσιάστηκε απλώς ως τομή στο επίπεδο συμβολισμών και μόνο της πασοκικής παρακμής. Αλλά βιώνεται και ως λύτρωση από το ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον που έχουν επιβάλει οι εταίροι–δανειστές μας. Η άσκηση, όμως, σωτηρίας που προσπαθεί, είναι έωλη.




Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου του κόμματος που κυβέρνηση επί 2,5 χρόνια ήταν η χθεσινή ημέρα και τα όσα έγιναν στη Βουλή και όχι μόνο. Όπως ακριβώς είχαμε προβλέψει, τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ αναζητούσαν μια ευκαιρία για έρθουν απέναντι στον κ. Βενιζέλο ο οποίος είναι ξεκάθαρο ότι δεν ελέγχει το κόμμα του.

Η οξεία αντιπαράθεση στα όρια των ύβρεων με τον Μ. Χρυσοχοϊδη και η καταψήφιση των αλλαγών στο νόμο για τα ΑΕΙ από έξι βουλευτές, μεταξύ αυτών και ο πρώην πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, είναι η αρχή πολύ σοβαρών εξελίξεων στο ΠΑΣΟΚ. Από τη μια ο κ. Βενιζέλος εκτιμάται ότι θα θελήσει να «καθαρίσει» το κόμμα από τους Παπανδρεϊκούς αλλά και από όσους απεργάζονται σενάρια νέου κεντροαριστερού κόμματος. Θα θελήσει να προωθήσει τους 30άρηδες ώστε να αντιπαρατεθεί στους πρωτοκλασάτους, Λοβέρδο, Χρυσοχοϊδη, Διαμαντοπούλου, Ραγκούση, Πάγκαλο και όλους εκείνους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βρίσκονται απέναντί του.

Από την άλλη, είναι εμφανής πλέον η κίνηση για νέα σχηματισμό που θα αντικαταστήσει το φθαρμένο ΠΑΣΟΚ και θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την ευμετάβλητη πολιτική κατάσταση.

Κάποιοι στην Ιπποκράτους λένε πάντως να βάλει ο… θεός το χέρι του ή ακόμη και ο διάβολος το πόδι του, καθώς οι εκατέρωθεν «ευχές» Βενιζέλου – Χρυσοχοϊδη (να πας στο διάολο έλεγε ο ένας στον άλλο) φέρνουν πιο κοντά το ΠΑΣΟΚ στον…Βελζεβούλη.

Στη Βουλή είδαμε πολλά πράγματα. Είδαμε κατ’ αρχάς έξι πράσινα αντάρτικα που θα ήταν περισσότερα αν δεν επικρατούσε το αίσθημα της επιβίωσης στο ΠΑΣΟΚ. Το ερώτημα στην προκειμένη είναι αν ο κ. Βενιζέλος έχει τα κότσια να διαγράψει τους 6 διαφωνούντες στην κομματική γραμμή. Μπορεί να στείλει στον… αγύριστο τον Παπανδρέου, το Λοβέρδο, τον Χρυσοχοϊδη, τον Σιμεών Κεδίκογλου, τον Γ. Ντόλιο, τον Χρ. Αηδόνη;

Αν ήταν ο Ανδρέας αυτοί οι έξι δε θα υπήρχαν από χθες το βράδυ, αλλά ο Βενιζέλος είπαμε ότι είναι αρχηγός σε κόμμα που δεν υπάρχει.

Είδαμε επίσης στη Βουλή μια δυναμική επανεμφάνιση του ΓΑΠ. Από τα κανό, τα συνέδρια της Σύμης, τις βουτιές ξαφνικά ο κ. Παπανδρέου μπήκε στο κάδρο των πολιτικών εξελίξεων. Ηταν κάτι που προφανώς επιζητούσε.

Είδαμε τον Α. Λοβέρδο να ρίχνει ξεκάθαρα το γάντι στον αρχηγό του και πρώην σύντροφό του. Επίσης, η στάση του κ. Χρυσοχοϊδη δείχνει ότι ο… Κάλαχαν θέτει εαυτόν εκτός ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου.

Ο πρόεδρος του κόμματος φοβόταν περισσότερες διαρροές στη Βουλή και ήταν έτοιμος να δράσει, αλλά τελικά δε χρειάστηκε. Όμως, γι΄αυτόν ξημερώνει μια δύσκολη ημέρα. Από τη μια έφαγε «χοντρή ήττα» στο Μαξίμου καθώς δεν είχε την πυγμή να τραβήξει το σκοινί και να πάρει πάνω του μια διάλυση της κυβέρνησης. Έκανε την «κωλοτούμπα» του και πήγε σπίτι του. Από την άλλη, το κόμμα που υποτίθεται ότι είναι αρχηγός, τον έχει απορρίψει και πρέπει να δει τι θα κάνει. Βλέπει ότι χάνει το παιχνίδι και έχει νεύρα. Εξ’ ου και το επεισόδιο αρχικά με τον Γ. Στουρνάρα και στη συνέχεια με τον Μ. Χρυσοχοϊδη.

Ο Βαγγέλης έχει νεύρα, αλλά δεν έχει στήριξη και το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ούτε κόσμο, ούτε αρχηγό, ούτε πολιτική κατεύθυνση. Αν αυτό είναι καλό, θα το κρίνει ο χρόνος.

Για την ιστορία το σχέδιο νόμου για τα ΑΕΙ ψηφίσθηκε επί τις αρχής από 163 βουλευτές, έναντι 101 που το καταψήφισαν, παρέχοντας έτσι τη λύση να μπορέσουν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τα σχολεία να ανοίξουν τον Σεπτέμβριο.

Ο υπουργός Παιδείας, με μια σειρά από αλλαγές που του προτάθηκαν, απέδειξε ότι ο πραγματικός στόχος της κυβέρνησης δεν ήταν να καταργηθεί ο νόμος Διαμαντοπούλου που είχε ψηφιστεί από 255 βουλευτές, αλλά να διορθωθούν εκείνα τα σημεία που τον έκαναν ανενεργό και να επιφέρει ισορροπίες μεταξύ Τμημάτων και Σχολών στη διοίκηση των Πανεπιστημίων.



Το αμερικανικό δίκτυο, επικαλούμενο ανώνυμους αξιωματούχους, ανέφερε ότι η εντολή του Ομπάμα δόθηκε τους τελευταίους μήνες.

Η φύση της βοήθειας δεν διευκρινίστηκε, αλλά το ρεπορτάζ επικαλείται διπλωματικές πηγές σύμφωνα με τις οποίες οι ΗΠΑ παρείχαν πληροφορίες στους εξεγερμένους σχετικά με τις κινήσεις των συριακών στρατευμάτων.

Μάλιστα, το δίκτυο CBS News υποστηρίζει ότι η ανάμειξη των ΗΠΑ στη Συρία γίνεται σε συνεργασία με την Τουρκία και αφορά στην άμεση χρηματοδότηση του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, αλλά και στην παροχή όπλων.

Η κυβέρνηση Ομπάμα, στις επίσημες δηλώσεις, αρνείται κατηγορηματικά το στρατιωτικό εξοπλισμό των Σύρων ανταρτών.

Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός

Για άλλη μία φορά αποδεικνύεται ότι αυτό σε αυτό που αποσκοπούν όλοι όσοι κατά καιρούς κυβέρνησαν αυτήν την χώρα είναι όχι το να κάνουν καλά την δουλειά τους, όχι να κάνουν έργο αλλά να μην μάθουν οι υπόλοιποι τις …«πατάτες» που κάνουν, την ανικανότητα τους… Έτσι εξηγείται για εμάς και η δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για παραβίαση μυστικών της Πολιτείας και παραβίαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων τμηματάρχη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους!!!

Αφορμή για την σύλληψη στάθηκε ένα e-mail, το οποίο ήταν προφανώς για τον κύριο Σταϊκούρα όχι απλά ΑΠΟΡΡΗΤΟ αλλά ΚΑΡΑ-ΑΠΟΡΡΗΤΟ (πρόκειται για νέου τύπου διαβάθμιση αλλά Σταϊκούρα το οποίο τι έλεγε; Σύμφωνα με τα όσα διαβάσαμε στα media ότι απορρίπτει η τρόικα προσδοκώμενα έσοδα από την πάταξη της φοροδιαφυγής, ύψους 1,9 δισ. ευρώ, για την επόμενη διετία και ότι υπό αυτές τις συνθήκες το υπουργείο Οικονομικών δεν μπορεί να εντάξει έστω και ένα συμβολικό ποσό από την πάταξη της φοροδιαφυγής στο νέο προϋπολογισμό.

Δηλαδή αν δεν είναι εξευτελισμός αυτός της κυβέρνησης, αν δεν δείχνει την μεγίστη ανικανότητα της, όπως άλλωστε και των προηγουμένων κυβερνήσεων, αν δεν είναι ένα ράπισμα προς όλους τους πολιτικά αχρήστους που δεν μπορούν να έχουν ούτε ευρώ έσοδο από την φοροδιαφυγή τότε τι είναι; Αυτό «έκαιγε» λοιπόν τον κύριο Σταϊκούρα και την παρέα του… Τίποτα άλλο… Γιατί έτσι είναι ηλίου φαεινότερο ότι όσα μας ξεφουρνίζουν, μας τσαμπουνάνε περί πάταξης της φοροδιαφυγής είναι τρίχες κατσαρές για να μην χρησιμοποιήσουμε βαρύτερες εκφράσεις…

Το δε αστείο είναι ότι μόλις την προηγούμενη ημέρα είχαμε διαβάσει τις αποκαλύψεις περί φοροδιαφυγής, περί εκείνων που έβγαλαν 1 δις ευρώ στο εξωτερικό και δήλωναν στην Εφορία μόλις 2,5 εκ. ευρώ σε εισόδημα!!! Δηλαδή η κυβέρνηση εφαρμόζει την τακτική πέτα στον χαχόλο τον λαό καμιά είδηση περί φοροδιαφυγής να έχει να λέει, να τον αποκοιμίσουμε και από την άλλη η τρόικα προβλέπει ότι ούτε 1 ευρώ από την πάταξη της φοροδιαφυγής δεν θα μπει στον δημόσιο κορβανά!!! Μπράβο σας, ανίκανοι πολιτικοί… Μπράβο σας για το θράσος σας!!! Μπράβο σας για τον πολιτικό τουλάχιστον αμοραλισμό σας!!!

Τώρα γιατί εμείς δεν ξαφνιαστήκαμε που στην όλη υπόθεση από ότι φαίνεται τον πρώτο ρόλο έχει ο κύριος Σταϊκούρας; Ξέρετε, ο Μίστερ Ρουσφέτι, αν λάβουμε υπόψη μας όλα αυτά τα έγγραφα ρουσφετιών που είδαν το φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα. Και εκεί είναι άλλωστε και η ουσία. Να μην δουν το φως της δημοσιότητας ξανά τέτοια έγγραφα που εκθέτουν πολιτικούς. Αυτοί είναι ικανοί να εφαρμόσουν στην Ελλάδα και τον νόμο της Σαρία (κανένα λιθοβολισμό, κανένα κόψιμο χεριού απλά πράγματα…) προκειμένου να σώζουν το πολιτικό τους τομάρι…. Τι να σου κάνει μια «απλά» δίωξη για κατασκοπεία ή ότι άλλο εφηύραν για να τρομάξουν όποιος τολμήσει αύριο να τους εκθέσει…..

Βεβαίως ουδείς ασχολήθηκε ούτε έδωσε την πρέπουσα σημασία στην όπως δείχνουν τα πράγματα καταγγελία της ανύπαρκτης διάρρηξης του γραφείου του κ. Σταϊκούρα. Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών είναι ας κάνουμε την πάπια σκέφθηκαν οι περισσότεροι… Γιατί καταγγελία περί διάρρηξης χωρίς να ειδοποιηθεί η αστυνομία και μάλιστα από Υπουργό πρέπει να είναι πρώτη φορά που συμβαίνει παγκοσμίως… Δηλαδή σκεφθείτε να το είχε κάνει αυτό ένας πολίτης και μετά να ζητούσε από την ασφαλιστική του εταιρεία να αποζημιωθεί γιατί τον κλέψανε… Τι θα είχε γίνει; Θα τον μήνυε η ασφαλιστική του εταιρεία ή όχι; Θα τον έπαιρνε ποτέ στα σοβαρά; Δεν αποπέμφθηκε από τον πρωθυπουργό ο κ. Σταϊκούρας και φαίνεται να συνεχίζει δριμύτερος το έργο του…

Αν η κατάσταση δεν ήταν τραγική θα γελάγαμε, θα γινόταν επιθεώρηση για να γελά ο κόσμος τώρα το καλοκαίρι. Αλλά αυτοκτονεί κόσμος. Πεινά κόσμος. Καταστρέφεται κόσμος… Και η κυβέρνηση, η κυβερνητική τρόικα καλύτερα, καθιερώνει νέα ήθη και έθιμα στην πολιτική ζωή του κόσμου. Την διαβολή, την εξόντωση ανθρώπων, χωρίς κανέναν δισταγμό απλά και μόνον για να καλυφθούν… Δεν τους νοιάζει τίποτα… Αλλά ο κύριος Σαμαράς που μέχρι σήμερα τουλάχιστον τον είχαμε για ηθικό στοιχείο όταν επιτρέπει τέτοιου είδους πρακτικές γίνεται το λιγότερο πολιτικά συνένοχος. Ας προσέχει μήπως καταφέρει σε χρόνο μηδέν αυτό που πέτυχε ο προκάτοχος του ΓΑΠ. Μηδέν από μηδέν μηδέν….. Και ακόμη περισσότερο να προσέχει γιατί ο κόσμος δεν έχει υπομονή και είναι απελπισμένος. Μήπως λοιπόν τον στείλει πολιτικά εκεί που θέλει να στείλει ο κ. Βενιζέλος τον κ. Χρυσοχοΐδη και αντιστρόφως…





Οι πλέον απαισιόδοξοι θεωρούν ότι μονάχα η αναμονή μέχρι την… Τελετή Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, χωρίζει την ανθρωπότητα από το ξέσπασμα μιας στρατιωτική σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, με κεντρικούς πρωταγωνιστές το Ισραήλ και το Ιράν, την έκβαση και τις επιπτώσεις της οποίας κανείς δεν μπορεί να προδικάσει.

Ανεξαρτήτως του… πόσο δίκιο έχουν αυτοί οι απαισιόδοξοι εκτιμητές της διεθνούς πραγματικότητας, η χθεσινή επίσκεψη του υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ Λιόν Πανέτα στο Ισραήλ, και η ανταλλαγή απόψεων με τον Ισραηλινό ομόλογό του, Εχούντ Μπάρακ, προσφέρουν επαρκή «δείγματα γραφής» της διαπίστωσης ότι ατενίζουμε ήδη έναν πόλεμο τον οποίο κανείς δεν θέλει να χρεωθεί.

Ο Λίον Πανέτα, που ως αρχηγός της CIA εκπόνησε, συντόνισε και ολοκλήρωσε με απόλυτη επιτυχία την επιχείρηση που οδήγησε στην εκτέλεση του Οσάμα Μπιν Λάντεν στο Πακιστάν, εμφανίστηκε απόλυτα αρνητικός στην προοπτική μιας στρατιωτικής επέμβασης στο Ιράν. Ποια ήταν η (άμεση) απάντηση του Εχούντ Μπάρακ; Ότι η τελική απόφαση αφορά το Ισραήλ. Και μόνο.

Είναι βέβαιο ότι ο Λευκός Οίκος δεν επιθυμεί επ’ ουδενί την έκρηξη στη Μέση Ανατολή, ενόσω διαρκεί η προεκλογική περίοδος για την αναμέτρηση Ομπάμα-Ρόμνεϊ. Είναι επίσης βέβαιο ότι οι Ρεπουμπλικανοί, και το πιο ακραίο κομμάτι τους, ποντάρουν σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ώστε να αυξήσουν τις δικές τους πιθανότητες για μια «αλλαγή φρουράς» στην Ουάσινγκτον, που μέχρι πρότινος φάνταζε αδιανόητη. Αν όχι, εκινείτο στα όρια των… φαιδρών σεναρίων.

Το Ισραήλ λοιπόν, τι θέλει να κάνει; Η πολιτική επικοινωνία του Τελ Αβίβ με τον Μπαράκ Ομπάμα, τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια, δεν είχε τη… χάρη της αντίστοιχης με τον Τζορτζ Μπους τον νεώτερο. Ίσως λοιπόν το Ισραήλ να φλερτάρει με την ιδέα, σε επίπεδο θεωρητικού σχεδιασμού έστω, της έμμεσης παρέμβασης στην εσωτερική πολιτική ζωή των ΗΠΑ. Δηλαδή της υπερδύναμης. Δηλαδή της χώρας που, θεωρητικά τουλάχιστον, έχει τη μεγαλύτερη παρεμβατικότητα αναφορικά με τις διεθνείς εξελίξεις.





Η λίστα που καταρτίζεται από τη Ρωσική κυβέρνηση – κατόπιν πληροφοριών, εκτιμήσεων και εκθέσεων από τις διπλωματικές αποστολές της και τις υπηρεσίες πληροφοριών – και αξιολογεί τους κινδύνους (και το καθεστώς ασφάλειας) που υφίστανται σε διάφορες περιοχές του Πλανήτη, αφαίρεσε τη Συρία – προ δύο ημερών – από τις χώρες που βρίσκονται σε «περίπλοκες» καταστάσεις και την «αναβάθμισε», τοποθετώντας την στην κατηγορία των χωρών που χαρακτηρίζονται ως χώρες «σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή ένοπλης σύρραξης» (Πηγή : xinhuanet.com).

Η αλλαγή αυτή πρόδηλα σημαίνει ότι η Ρωσία αναγνώρισε επίσημα ότι η Συρία έχει βυθιστεί σε μια ένοπλη σύγκρουση. Η κίνηση αυτή της Ρωσικής κυβέρνησης χωρίς καμία αμφιβολία καταδεικνύει την κρισιμότητα των περιστάσεων στην έτσι κι αλλιώς περίπλοκη – από ανέκαθεν – Μέση Ανατολή, μια περιοχή με λεπτές ισορροπίες που ανατρέπονται εν ριπή οφθαλμού.

Η σημασία της ενέργειας αυτής μεγάλη, αν συνδυαστεί με τις δηλώσεις από το γειτονικό Ιράν για ετοιμότητα περί επικείμενου πολέμου έως τον Οκτώβρη, τις πρόσφατες δηλώσεις Ομπάμα – Ερντογάν «περί συντονισμού των προσπαθειών ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία πολιτική μετάβασης στη Συρία και να ικανοποιηθούν τα νόμιμα δικαιώματα του συριακού λαού», η επαναδραστηριοποίηση των Κούρδων στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία, η άνοδος του Ισλαμισμού διαμέσου της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας» στις γειτονικές χώρες (Αίγυπτος κλπ.), καθώς και η παρουσία Κινέζικης ναυτικής δύναμης στη νοτιοανατολική μεσόγειο.

Το παζλ γίνεται πιο πολύπλοκο, διπλωματικό πόκερ, πολλά τα αντιτιθέμενα συμφέροντα, δύσκολος ο συγκερασμός τους και όλα δυστυχώς δείχνουν ότι η περιοχή «θερμαίνεται» υπερβολικά.
Η άρνηση της Ρωσικής αρκούδας να εφαρμόσει τις νέες κυρώσεις που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση τη προηγούμενη εβδομάδα στην Δαμασκό (εμπάργκο όπλων και επιθεώρηση πλοίων ύποπτων για μεταφορά όπλων), με το επιχείρημα ότι παραβιάζεται η αρχή της μη επέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών, λέει πολλά.
Ακόμη περισσότερο όταν αυτή η θέση είναι μονομερής, μιας και οι εξεγερμένοι της Συρίας είναι γνωστό σε όλους από πια κέντρα εξοπλίζονται.

Μπορεί ο ΟΗΕ να παίξει περισσότερο εποικοδομητικό ρόλο στην Συριακή κρίση και να συμβάλλει σε μια σταδιακή εκτόνωσή της ; Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει κάτι τέτοιο. Θα ήταν ευχάριστο αλλά η ιστορία δεν μας ενθαρρύνει να προσβλέπουμε σε μια τέτοια προοπτική.

Εν μέσω αυτών των εξελίξεων και της καθόλου απίθανης προσπάθειας εισροής Σύριων προσφύγων στη χώρα μας αφενός και της μνημονιακής εξουθένωσης (η οποία μας επιβλήθηκε βιαίως και αναντίρρητα δυσκολεύει τους χειρισμούς) από την άλλη, εγείρονται ερωτήματα και έντονος σκεπτικισμός αναφορικά με τη στάση της Ελλάδας, μιας που μετέχει στο ΝΑΤΟ και έχει ζωτικά γεωπολιτικά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής.

Πολλά τα συμφέροντα που διακυβεύονται, σε πλανητική κλίμακα, εξαιρετικά λεπτές οι ισορροπίες – που δεν συγχωρούν λάθη – εν μέσω ΝΑΤΟ, ΕΕ, Ρωσίας, και στο βάθος σε δεύτερο πλάνο τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων και η Ελληνική ΑΟΖ.



Νέα πυρά κατά της τριμερούς κυβέρνησης εξαπέλυσε ο εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Χρήστος Ζώης, αναφέροντας πως «δυστυχώς η θεατρική παράσταση των προθύμων της συγκυβέρνησης συνεχίζεται».

«Δίπλα στον "κοινωνιστή" κ. Κουβέλη, τον "ανένδοτο" κ. Βενιζέλο και τον "άσχετο" με τις προεκλογικές του εξαγγελίες και τις μετεκλογικές του αποφάσεις κ. Σαμαρά, ήρθε να αναλάβει το δικό του ρόλο και ο κ. Στουρνάρας. "Αμήχανος" από το παιχνίδι εντυπώσεων των τριών αρχηγών, ο υπουργός Οικονομικών αντί της καθαρής απάντησης για τα μέτρα που συμφώνησαν να λάβουν, επιλέγει την υπεκφυγή και παραπέμπει στην τρόικα», τόνισε.

Καταλήγοντας, ο εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων σημείωσε πως «η αλήθεια είναι ότι όλοι τους πετούν ο ένας στα χέρια του άλλου την καυτή πατάτα των μέτρων, ενώ επί της ουσίας επιμένουν στην εφαρμογή ενός ανεφάρμοστου προγράμματος διευκολύνοντας έτσι το σχέδιο που θέλει την περιουσία μας, δημόσια και ιδιωτική, στα χέρια των δανειστών και την Ελλάδα εκτός ευρώ».



Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου Οικονομολόγος

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, οι δικοί μας αγώνες, καταγράφουν το ξεκίνημά τους το 776 π.Χ. στην Ολυμπία. Η αναβίωσή τους, χρονολογείται στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Γάλλο Pierre Frédy, Baron de Coubertin. Πιο συγκεκριμένα, σε ένα συνέδριο στο Παρίσι τον Ιούνιο του 1894 αποφασίσθηκε να διεξαχθούν οι πρώτοι Ολυμπιακοί αγώνες το 1896 στην Αθήνα, την πρωτεύουσα της χώρας που τους γέννησε. Από τότε, διεξάγονται οι Ολυμπιακοί αγώνες κάθε τέσσερα χρόνια σε διαφορετική χώρα. Ωστόσο, πολλές φορές κατά το παρελθόν ο σκοπός ύπαρξης των Ολυμπιακών αγώνων που προβάλουν το Ολυμπιακό ιδεώδες και το ευ αγωνίζεσθαι, αμαυρώθηκε ένεκα πολιτικών σκοπιμοτήτων και πολέμων.

Οι Ολυμπιακοί αγώνες του 2012 τελούνται στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου με πολύ μεγάλη συμμετοχή αθλητών και αθλητριών από όλες τις χώρες του κόσμου, μεταξύ των οποίων είναι και η Ελλάδα με πολυάριθμη αποστολή. Στις Ολυμπιάδες των τριάντα τελευταίων ετών οι αποστολές μας έχουν καταγράψει περιφανείς άθλους και πολλές φορές η γαλανόλευκη σημαία μας αναρτήθηκε στον υψηλότερο ιστό των επιτυχιών ενώ το άκουσμα του Εθνικού μας Ύμνου συνέγειρε τις καρδιές των Ελλήνων όλου του κόσμου.

Αυτοί οι αθλητές και οι αθλήτριες, κοπιάζουν αθλούμενοι επί πολλά χρόνια για να μπορούν να συμμετάσχουν σε μια Ολυμπιάδα. Ασχολούνται με την αμέριστη συμπαράσταση των γονιών τους από την παιδική τους ηλικία με τον αθλητισμό. Κάνουν πράξη δηλαδή, το «νους υγιής εν σώματι υγιεί», με αποτέλεσμα τη φυσική υγεία τους σε συνάρτηση με τις μαθητικές και ακολούθως φοιτητικές τους επιδόσεις. Έτσι, εκεί που άλλοι συνομήλικοί τους απολαμβάνουν τον ελεύθερο χρόνο τους, αυτοί «χύνουν» ποτάμια ιδρώτα για την μελλοντική διάκριση και προσπαθούν να σταθούν πάλι στα πόδια τους, κυρίως ψυχολογικά, μετά από κάποιους τραυματισμούς που πολλές φορές είναι επώδυνοι. Όλα αυτά τα παιδιά, ότι κατάφεραν, το κατάφεραν από μόνα τους, με μόνη βοήθεια τους γονείς και τους προπονητές τους. Δυστυχώς, η πολιτεία ήταν πάντα απούσα και περίμενε την όποια διάκριση αυτών των παιδιών για να βγάλει αναμνηστικές φωτογραφίες και να υφαρπάξει μέρος της επιτυχίας τους.

Ένα τέτοιο παιδί 23 ετών, είναι η Βούλα Παπαχρήστου, πρωταθλήτρια νεανίδων στην Ευρώπη σε δυο διαδοχικές διοργανώσεις το 2009 και το 2011, πρωταθλήτρια Ελλάδος και κάτοχος μιας από τις καλύτερες φετινές επιδόσεις στον κόσμο (14,77 μ. στο πρόσφατο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα της Τουρκίας). Μια πρωταθλήτρια που όλοι οι Έλληνες ήλπιζαν πως θα ανέβει στο βάθρο των Ολυμπιακών αγώνων και θα δοξάσει τη μικρή αλλά υπερήφανη χώρα μας.

Τα όνειρα όμως, αυτού του κοριτσιού αλλά και όλων των Ελλήνων για μια παγκόσμια διάκριση, ήλθε να τα σβήσει ένας δουλοπρεπής και χαμηλοϋψής πολιτικάντης, ο οποίος δεν μπόρεσε να καταλάβει ένα αφελές αστείο που έκανε η αθλήτρια, αναπαράγοντας μέσω του twitter της το παρακάτω μήνυμα: «Με τόσους Αφρικανούς στην Ελλάδα, τουλάχιστον τα κουνούπια του Δυτικού Νείλου θα τρώνε σπιτικό φαγητό!!». Έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες αποκεφάλισε τη Βούλα, αποκλείοντάς την από την Ελληνική αποστολή, τάχατες γιατί επέδειξε ρατσιστικά φαινόμενα που δεν συνάδουν με το Ολυμπιακό πνεύμα.

Ο κ. Κούβελος είναι εκείνος που ντρόπιασε την Ελλάδα όταν μας πήραν πίσω την διοργάνωση των Μεσογειακών αγώνων του 2013 (Πρόεδρος Επιτροπής Διεκδίκησης Μεσογειακών αγώνων 2013). Είναι ο άνθρωπος που μέσα στην οικονομική κρίση του λαού μας, έβγαζε τα χρήματά του στο εξωτερικό και η Ελληνική βουλή, έψαχνε δήθεν για το ποιος είναι ο αποστολέας. Είναι ο άνθρωπος στον οποίο, με την ιδιότητά του ως Προέδρου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιππασίας, έδινε η αμαρτωλή Siemens διαφημιστικές χορηγίες για εκδηλώσεις στο Ολυμπιακό Κέντρο Ιππασίας στο Μαρκόπουλο, οι οποίες είχαν χαμηλή συμμετοχή θεατών και δεν υπήρχε τηλεοπτική κάλυψη. Είναι ο σύζυγος της κ. Μπακογιάννη που ως Υπουργός Εξωτερικών της πατρίδας μας, στήριξε το σχέδιο ΑΝΑΝ στην Κύπρο, ετάχθη υπέρ της εγκατάστασης των πυραυλικών συστημάτων των Η.Π.Α. σε Τσεχία και Πολωνία, δημιουργώντας διπλωματικό επεισόδιο με την Ρωσία με την αψυχολόγητη στάση της, ήταν αρνητική στην δημιουργία του αγωγού Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη και δέχθηκε να παραβρεθεί ο Υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων στην Σύνοδο των μελών-κρατών του ΟΑΣΕ στην Κέρκυρα το 2008, μεταφερόμενος στην Ελληνική Επικράτεια, με αεροσκάφος που έφερε τα διακριτικά «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Παρ΄όλα αυτά, ο κ. Κούβελος δεν γνωρίζει πως «Μηδενί δίκην δικάσης, πριν αμφοίν μύθον ακούσης»;

Γιατί κ. Κούβελε, η Γερμανία, υπεύθυνη των δυο παγκόσμιων πολέμων που αιματοκύλισαν την ανθρωπότητα – είμαστε ένα από τα θύματά τους – φρόντισε να προστατέψει την σημαιοφόρο της αθλητικής αποστολής της, Νατάσσα Κέλερ, διαγράφοντας άμεσα τον λογαριασμό του twitter της που έγραφε: «Το Ολυμπιακό χωριό έχει γεμίσει με ξυπόλητους Ελληνες αθλητές. Μόλις τους βλέπουμε κάνουμε τους μαλάκες, γιατί φοβόμαστε ότι θα μας ζητήσουν δανεικά». Γιατί, με το αξίωμα του αρχηγού της Ελληνικής αποστολής δεν διαμαρτυρηθήκατε για την εξύβριση ενός ολόκληρου λαού από τη δήλωση της «Ηδυμιγούς χαμούρας» (κατά Κώστα Ζουράρι); Γιατί αυτοί και όχι εσείς, είχαν την πρόνοια να προστατέψουν την αθλήτριά τους και το λαό τους, όταν το σχόλιο της Γερμανίδας αθλήτριας ήταν τελείως άστοχο και προσβλητικό, αντίθετα με της Βούλας, που στο κάτω-κάτω ήταν σχόλιο που απεικόνιζε το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελληνικής κοινωνίας, δηλαδή τη λαθρομετανάστευση;

Αυτή λοιπόν, η Νατάσσα Κέλερ, όπως και η Άνγκελα Μέρκελ που αιματοκυλεί την ανθρωπότητα με τις φασιστικές θεωρήσεις της, για τρίτη φορά στη νεώτερη ανθρώπινη ιστορία, από οικονομικής πλευράς τώρα, είναι απόγονοι του Χίτλερ, ο οποίος στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου το 1936, έφυγε εκνευρισμένος μη μπορώντας να αντέξει πως ο μαύρος Τζέσε Οουεν, έπαιρνε μπροστά του ένα-ένα τα μετάλλια, καταρρίπτοντας το μύθο της αρίας φυλής. Είναι απόγονοι εκείνων των βάρβαρων Γερμανών, που μαζί με Σκανδιναβούς, Φράγκους, Άγγλους, Σάξονες, Γάλλους και Ενετούς, πιθήκιζαν προστατεύοντας τη γύμνια τους με προβιές ζώων, όταν στην Ελλάδα τη Χρυσή εποχή γεννιόνταν οι τέχνες, οι επιστήμες, ο πολιτισμός, η Δημοκρατία. Είναι αυτοί που ζούσαν κλέβοντας και σκοτώνοντας, καταληστεύοντας το 1204 τους αναρίθμητους για την εποχή θησαυρούς της Πόλεως, ενώ στρατιές αυτών που αυτοαποκαλούνταν «Σταυροφόροι», τους μετέφεραν στις χώρες τους. Πολλά είναι εκείνα τα Βυζαντινά Ιερά κειμήλια που κοσμούν σήμερα τα μουσεία των Βρυξελών, του Λονδίνου, της Νυρεμβέργης, των Παρισίων και πολλών άλλων Ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων. Το τραγικότερο όμως, είναι πως αυτοί οι βάρβαροι κατέστρεψαν πολλά από τα Ιερά κειμήλια από την αμάθειά τους και την αδυναμία τους να εκτιμήσουν την Ιστορική τους αξία. Έτσι, λιώνοντάς τα δημιούργησαν τόνους χρυσού που στην συνέχεια τους βοήθησε να αναπτυχθούν.

Αυτά, λοιπόν, τα σιχαμερά ερπετά, αντί να ευχαριστούν καθημερινά, για την ύπαρξή τους, τους Έλληνες, τολμούν και προσβάλλουν το Έθνος τους. Ένα Έθνος που είναι ποτισμένο από το πνεύμα του Αριστοτέλη, του Σόλωνα, του Σωκράτη, του Πλάτωνα, τη γενναιότητα και τη φιλοπατρία του Λεωνίδα, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη, του Παπαφλέσσα και τόσων άλλων που συνθέτουν την περήφανη Ιστορία του και έχει μάθει να πολεμά και να αντιστέκεται. Ένα Έθνος που έχει μάθει να πολεμά για την Ελευθερία του, μην υπολογίζοντας το αίμα που θα χύσει, εμπνεόμενο από τους αγώνες και τη θυσία των προγόνων του, αλλά και από τον Εθνικό του Ύμνο, που αποτελεί ωδή στην Ελευθερία: «Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή, σε γνωρίζω από την όψη που με βία μετράει τη γη. Απ΄τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα Ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά….»!!

Συνεπώς, όλοι αυτοί οι βάρβαροι θα πρέπει να γνωρίζουν, πως το ανάχωμα των επεκτατικών σχεδίων τους, λέγεται Ελλάδα. Γι΄αυτό, προσπαθούν να εξαγοράσουν, άλλωστε, τους σύγχρονους ντόπιους εφιάλτες που θα τους διευκολύνουν στην υλοποίηση του ιμπεριαλισμού τους.

Η προσβολή, λοιπόν, της πατρίδας μας μέσω της αποπομπής της Βούλας από τους δικούς μας αγώνες, είναι μια ακόμα σταγόνα που κάποια στιγμή θα κάνει το ποτήρι να ξεχειλίσει. Και τότε θα ξεσπάσει η οργή που θα σαρώσει όλους εκείνους που καπηλεύονται τα Ιερά και τα Όσια της Ελληνικού Έθνους.




Οι πολίτες του Ευρωπαϊκού Νότου που κυρίως βάλλονται από τα παιχνίδια των κυβερνήσεων τους, αλλά και εκείνα της Γερμανικής οικονομικής πολιτικής, διαβάζοντας ότι οι Γερμανοί πολίτες ούτε λίγο ούτε πολύ συμφωνούν με την εξαθλίωση που τους επιβάλλεται μόνο με συμπάθεια δεν θα δουν τα αποτελέσματα των Γερμανικών δημοσκοπήσεων.

Αν και οι πρώτες αντιδράσεις ήδη ξεκίνησαν όλα δείχνουν ότι είναι θέμα χρόνου οι αντιδράσεις κατά της Γερμανίας να πληθύνουν σε Ευρωπαϊκό πια επίπεδο. Αν γυρίσουμε την σελίδα του χρόνου θα δούμε ότι κάτι τέτοιο θα δημιουργήσει συσπείρωση των πολιτών στο εσωτερικό της Γερμανίας.

Μπορεί ολόκληρος ο πλανήτης να κοιτάζει αυτή τη στιγμή προς τη Μέση Ανατολή ή εναλλακτικά να παρακολουθεί με αγωνία τη διαμάχη μεταξύ ΗΠΑ και BRICS (Βραζιλία, Ινδία, Κίνα, Ρωσία), στην ουσία όμως ο πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει στον Ευρωπαϊκό Νότο και αν ακόμη δεν έχει γίνει ευρέως γνωστό, είναι γιατί στην παρούσα φάση αντί να πέφτουν σφαίρες, πέφτουν …τόκοι!

Το ενδεχόμενο να κηρύξει μια οποιαδήποτε χώρα πόλεμο με στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Γερμανίας λόγω της οικονομικής πολιτικής της, φυσικά και αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας και δεν θα το δούμε ποτέ. Αυτό όμως που είναι πολύ πιθανό να δούμε, είναι το ενδεχόμενο να ξεκινήσουν να πέφτουν μια μέρα σφαίρες αντί τόκους στον Ευρωπαϊκό Νότο μιας και οι επώδυνες για την κοινωνία αποφάσεις αυξάνονται σε γοργούς ρυθμούς.

Τα επόμενα χρόνια υπάρχει κίνδυνος να βρεθούμε μπροστά στο εφιαλτικό σενάριο να αντιληφθούμε ότι οι γνωστοί σε όλους πόλεμοι δεν έχουν καμία διαφορά από τις κοινωνικές εξεγέρσεις με την παράλληλη προσπάθεια καταστολής αυτών. Ακόμη πιο εφιαλτικό είναι το ενδεχόμενο το συγκεκριμένο σενάριο να πάρει μορφή ντόμινο ανάμεσα σε χώρες και ουσιαστικά να βρεθούμε μπροστά σε μια νέα «άνοιξη», την Ευρωπαϊκή. Σε μια «άνοιξη» που οι σύμμαχοι δεν θα μιλούν απαραίτητα την ίδια γλώσσα και το κοινό χαρακτηριστικό τους θα είναι τα χνώτα πείνας!

Αν σε όλα τα πιο πάνω συνυπολογίσει κανείς ότι εκτός Ευρώπης και πιο συγκεκριμένα Ανατολικά της Ελλάδας οι διαμάχες μεταξύ των κρατών δεν φαίνεται να μπορούν να λυθούν απαραίτητα μέσω αντίστοιχων σχεδιασμών παρά μόνο με πόλεμο μέχρις εσχάτων, ο καθένας αντιλαμβάνεται που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούμαστε, όχι ως χώρα, αλλά και ως πλανήτης!


Ο πρόεδρος του γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo, Χανς - Βέρνερ Ζιν και ο Φρίντριχ Σελ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, προτείνουν προσωρινή έξοδο των δοκιμαζόμενων χωρών της νότιας περιφέρειας της Ευρώπης από το ευρώ με τρόπο προστατευμένο και συντεταγμένο.

Αναλυτικότερα, σε άρθρο τους στους Financial Times, οι Ζιν και Σελ παρουσιάζουν την πρόταση να δοθεί στις χώρες που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες η δυνατότητα εξόδου από το καθεστώς των συνδεδεμένων μελών της ΟΝΕ και να τους επιτραπεί να υιοθετήσουν προσωρινά το δικό τους νόμισμα με την επιλογή να επιστρέψουν στο ευρώ σε μεταγενέστερο στάδιο.
Στο πλαίσιο του σχεδίου αυτού οι δύο προβεβλημένοι οικονομολόγοι προτείνουν την έξοδο των χωρών από την ΟΝΕ με τρόπο που θα περιορίζει τις υπερβολικές διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών στην εσωτερική αγορά. Συγκεκριμένα, προτείνουν την επιστράτευση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Συναλλαγματικών Ισοτιμιών II (διαδέχθηκε το παλαιό Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα) στον οποίο ήδη βρίσκονται η Δανία, η Λετονία και η Λιθουανία κράτη που δεν έχουν ακόμα υιοθετήσει το ευρώ.


Δραματικές εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ… μετά το σοβαρότατο επεισόδιο που έγινε κατά την διάρκεια της έκτακτης συνεδρίασης της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, ο Ευάγγελος Βενιζέλος με ιδιαίτερα έντονο ύφος απέπεμψε από τη κοινοβουλευτική ομάδα τον πρώην υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, προφανώς επειδή καταψήφισε το νομοσχέδιο για τις αλλαγές στην Παιδεία!

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σχεδόν κραυγάζοντας είπε στον πρώην υπουργό ότι δεν έχει καμιά δουλειά στην κοινοβουλευτική ομάδα αφού εδώ και καιρό υπονομεύει συστηματικά το ΠΑΣΟΚ και τον ίδιο μαζί και με άλλα στελέχη.

«Σήκω και φύγε» του είπε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και συνέχισε λέγοντας ότι "σας ξέρω όλους όσους είστε υπονομευτές". Ακολούθησε φραστικό επεισόδιο και από τις δύο πλευρές με έντονο ύφος και κραυγές. Μετά τον πρώτο αιφνιδιασμό ο Χρυσοχοΐδης του απάντησε ότι δεν πάει πουθενά και ότι δεν μπορεί να τον διαγράψει. «Θα το μετανιώσεις» φώναζε στον Ευ. Βενιζέλο ο πρώην υπουργός αφού με την παρέμβαση των ψυχραιμοτέρων αποχώρησε από την αίθουσα.

Είναι άγνωστο αν θα εκδοθεί σχετική ανακοίνωση από το ΠΑΣΟΚ που να θέτει τον πρώην υπουργό εκτός Κοινοβουλευτικής ομάδας.

Στενός συνεργάτης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ έλεγε ότι μετά από μια τέτοια εκδίωξη είναι αδύνατον να επιστρέψει πίσω ο Χρυσοχοΐδης.




Το σύστημα Κλίντον θέλει να δώσει τους Ελληνικούς υδρογονάνθρακες στην Τουρκία..., αλλά ο Σαμαράς έχει άλλες δουλειές να κάνει…

Η άφιξη του Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ και των θέσεων που πρεσβεύει περί ελληνοτουρκικής προσέγγισης και των γενικότερων ενεργειακών ζητημάτων ήταν εξαιρετικά άσχημο προμήνυμα για τα ελληνικά συμφέροντα.

Σήμερα ο ειδικός απεσταλμένος του αμερικανικού ΥΠΕΞ μιλώντας για τα επενδυτικά προγράμματα για την εκμετάλλευση του αερίου της Αν. Μεσογείου και τους αγωγούς του Νότιου Διαδρόμου στο συνέδριο του Economist “έβαλε” την Τουρκία 100% μέσα στο παιχνίδι αναγνωρίζοντας της δικαιώματα ερευνών και εκμετάλλευσης στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και στην ελληνική και πιθανότατα αυτή είναι η αιτία που δεν υπογράφηκε η συμφωνία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ!

Το μόνο που έδειξε να τον απασχολεί και να τον ενδιαφέρει είναι η μείωση της ενεργειακής εξάρτησης από την Ρωσία. Εμμέσως πλην σαφώς, ο ίδιος κάλεσε τους εμπλεκόμενους και κυρίως την Κύπρο, να αποφύγει την είσοδο στα επιμέρους σχέδια ρωσικών συμφερόντων, καθώς έτσι αναιρούνται βασικές αρχές της Ευρωπαϊκής πολιτικής για διαφοροποίηση των πηγών, την οποία ενισχύουν και οι ΗΠΑ.

Σε ό,τι αφορά στους αγωγούς, σύμφωνα με τον Μόρνινγκσταρ θα πρέπει να διασφαλίσει τη μεταφορά μη ρωσικού αερίου στις χώρες της Βαλκανικής, να αποτελέσει εμπορικά βιώσιμη λύση και να προσφέρει δυνατότητες επέκτασης της δυναμικότητας του.

Σύμφωνα με τον Μόρνινγκσταρ οι πρόσφατες ανακαλύψεις φυσικού αερίου στις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ αποτελούν μία απόλυτα θετική εξέλιξη, καθώς προσφέρει νέες ποσότητες και μία νέα εναλλακτική πρόταση εφοδιασμού με φυσικό αέριο στις χώρες της περιοχής και της Ευρώπης.

Ωστόσο και αυτό αξίζει ιδιαίτερης προσοχής ο Αμερικανός αξιωματούχος παρατήρησε ότι “από τις ανακαλύψεις αυτές θα πρέπει να κερδίσουν όλοι. Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να πραγματοποιεί έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων, όμως από τους πόρους που θα προκύψουν ο Μόρνινγκσταρ πιστεύει ότι θα πρέπει να ωφεληθούν και οι Τουρκοκύπριοι” δικαιώνοντας τις θέσεις της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων.

Επεσήμανε δε ότι “Οι ανακαλύψεις ενεργειακών πόρων στην Αν. Μεσόγειο υπερβαίνουν τις άμεσα εμπλεκόμενες χώρες όπως την Κύπρο, το Ισραήλ και ενδεχομένως αργότερα και την Ελλάδα”. Ουσιαστικά ο Αμερικανός αξιωματούχος στέλνει το μήνυμα ότι αυτό που οι τρείς χώρες διαθέτουν είναι πολύ πολύτιμο και σημαντικό για την παγκόσμια οικονομία για να το διαχειριστούν μόνοι τους!

Όπως δήλωσε υπάρχουν νομικά και πολιτικά ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν αποδεχόμενος εμμέσως τις τουρκικές ενστάσεις όσον αφορά την περιοχή.

Επεσήμανε ότι “θα είναι κρίμα οι χώρες της περιοχής να στερηθούν τα οφέλη των ανακαλύψεων”, στέλνοντας προειδοποιητικό μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις για την πιθανή απώλεια αυτών των ενεργειακών πόρων λόγω προστριβών τονίζοντας όμως και την θέση των ΗΠΑ ως ισορροπιστή του γεωπολιτικού παιχνιδιού που εξελίσσεται στην περιοχή.

Σύμφωνα με τον Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ οι λύσεις που θα επιλεγούν για την εκμετάλλευση των νέων πηγών στην Αν. Μεσόγειο, θα πρέπει να στηρίζονται στη λογική της γενικότερης ωφέλειας που θα προσφέρουν στις χώρες της περιοχής βάζοντας ουσιαστικά από την πίσω πόρτα και την Τουρκία στο ενεργειακό παιχνίδι της Αν. Μεσογείου.

Η τοποθέτηση αυτή του Αμερικανού αξιωματούχου αποτελεί το μήνυμα που η Τουρκία περίμενε αφού έμμεσα οι Αμερικανοί αναγνωρίζουν τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή και φυσικά η Αν. Μεσόγειος τείνει να μετατραπεί σε μία νέα ζώνη ελληνοτουρκικών αντιπαραθέσεων για μία ακόμη φορά με την ανοχή των ΗΠΑ.

Με την αποδοχή ότι η Τουρκία έχει συμφέροντα στην περιοχή οι ΗΠΑ αποστερούν από την ΕΕ την δυνατότητα αποκλειστικής εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων της Αν. Μεσογείου μέσω της Ελλάδας. Ουσιαστικά οι Αμερικανοί τοποθετούν την Τουρκία ως χωροφύλακα στα σημαντικότερα ίσως ενεργειακά αποθέματα που βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο ευρωπαϊκών κρατών, της Κύπρου και της Ελλάδας.

Με τις δηλώσεις του αυτές επί ελληνικού εδάφους ο Μορνινγκστάρ επιβεβαιώνει τις θέσεις του όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά.

“Ο R. Morningstar υποστηρίζει ανοιχτά την εξάλειψη κάθε ιστορικής διαφοράς μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας σε σχέση με τη Κύπρο, αλλά και στο Αιγαίο, και άλλα καίρια ζητήματα, με μια σειρά ελληνικών υποχωρήσεων που θα αναδιατάξουν τον χάρτη των δικαιωμάτων των δύο κρατών στο Αιγαίο και την Α.Μεσόγειο. Έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η μεταξύ τους συνεργασία ώστε να υπάρξει μια κερδοφόρα (για τις ΗΠΑ…) συνεκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου του Αιγαίου, αλλά και της Α.Μεσογείου”.

Όσον αφορά την τροφοδοσία των Βαλκανίων με φυσικό αέριο οι ΗΠΑ θα ευνοούσαν την αξιοποίηση των αζερικών αποθεμάτων και για αυτό το λόγο θα ευνοούσαν τη συνεργασία του ΤΑΡ με το ITGI, ώστε μέσω του Ελληνοβουλγαρικού αγωγού που εντάσσεται στο Ελληνικό σχέδιο, να τροφοδοτηθούν και οι χώρες βόρεια της Ελλάδας, που σήμερα τροφοδοτούνται αποκλειστικά με ρωσικό αέριο.

Σε κάθε περίπτωση η θέση Μόρνιγκσταρ συμποσούται στα εξής: Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος Ισραήλ με το “καπέλο” των ΗΠΑ, μαζί προκειμένου να βάλουν στη γωνία τη Ρωσία!
Η αλλαγή στην αμερικανική πολιτική είναι οβιδιακή και επιβεβαιώνονται όλοι όσοι υποστήριζαν ότι η συμμαχία είναι συγκυριακή και κανείς δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη με “λυκοφιλίες”. Κάτι που το 1922 πλήρωσε ακριβά η χώρα.
Οι θέσεις Mόρνινγκσταρ προφανώς είναι η αιτία που οδήγησε στην ματαίωση της υπογραφής της τριμερούς συμφωνίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ.



Γράφει ο Αίας

Σε αυτή την οριακή για τη χώρα περίοδο, που τα «γλοιώδη, δουλόφρονα αλλά ταυτόχρονα αδίστακτα ανθρωπάκια, τα οποία συναπαρτίζουν τη συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη», όπως έγραψε ο γνωστός αρθρογράφος Γ. Δελαστίκ, ρυθμίζουν τις τελευταίες λεπτομέρειες για μια ακόμη επιδρομή, μέσω της συλλογής 11,5 δισεκ. ευρώ, αφού βεβαίως έχουν φροντίσει να περισώσουν τους στυλοβάτες του συστήματός τους, μια «απαγορευμένη», από τα κυρίαρχα καθεστωτικά Μέσα, φωνή υπενθυμίζει τα αυτονόητα: «Για άλλη μια φορά το κάρο μπαίνει μπροστά από το άλογο».

Η πρόεδρος της Κοινωνικής Συμφωνίας Λούκα Κατσέλη, σε συνέντευξή τηςστον ραδιοφωνικό σταθμό ALPHA, επισημαίνει ότι ο πρωθυπουργός και οι δύο αρχηγοί των κομμάτων της συγκυβέρνησης είναι εγκλωβισμένοι στην αδιέξοδη Μνημονιακή πολιτική, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα σε χρεοκοπία. «Αποδέχονται ότι οι αποκλίσεις των δημοσιονομικών στόχων είναι αποτέλεσμα της δικής μας μη συμμόρφωσης, αγνοώντας το βασικό, ότι, δηλαδή, την κύρια ευθύνη έχει η ύφεση, που προκαλούν τα ίδια τα μέτρα».

Η Λούκα Κατσέλη, τονίζει ότι η στρατηγική, που έχουν επιλέξει οι τρεις αρχηγοί «δεν αντιμετωπίζει το βασικό πρόβλημα που είναι η μη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, το οποίο, ακόμα και μετά το κούρεμα, δεν έχει καταστεί διαχειρίσιμο και βιώσιμο». Για το λόγο αυτό, η Λ. Κατσέλη, εκτίμησε ότι, ακόμα και μετά τις περικοπές των 11,5 δισεκ. ευρώ, όχι μόνο δεν θα υπάρξει λύση αλλά η ύφεση θα βαθύνει, τα πράγματα θα χειροτερεύσουν και το «κινέζικο μαρτύριο» θα συνεχισθεί.

Αν και οι πολιτικοί στις μέρες μας, που διαθέτουν συγκροτημένη εναλλακτική πολιτική πρόταση, αποτελούν είδος εν ανεπαρκεία, η Λ. Κατσέλη, με το κύρος της διεθνώς αναγνωρισμένης οικονομολόγου, προτείνει:

Πρώτον, να υποβάλει η Ελληνική Κυβέρνηση αμέσως -πριν την πληρωμή του ομολόγου προς την ΕΚΤ που λήγει στις 20 Αυγούστου- αίτημα προς το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την Ε.Ε. ζητώντας την κατάθεση και δημοσιοποίηση έκθεσης για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους στη βάση αναθεωρημένων εκτιμήσεων για την ύφεση και ρεαλιστικού χρονοδιαγράμματος επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων. Η Ελληνική Κυβέρνηση από τη δική της πλευρά θα πρέπει να συγκροτήσει Επιτελείο Ειδικών για την υποβολή Εθνικής Πρότασης για τη Βιώσιμη Διαχείριση του Χρέους και την Ανασυγκρότηση της Οικονομίας.

Δεύτερον, με βάση τα πορίσματα των εκθέσεων αυτών να αξιολογηθεί, σε τεχνικό και πολιτικό επίπεδο, τόσο το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους όσο και των

προοπτικών εξόδου από την ύφεση. Στη βάση αυτών των σεναρίων, να ληφθούν αποφάσεις είτε για νέο κούρεμα, είτε για ρύθμιση, είτε για αγορά χρέους από τη δευτερογενή αγορά, είτε για διαγραφή χρέους ή συνδυασμό των ανωτέρω και να προσδιορισθεί ο ρυθμός ανάπτυξης που είναι αναγκαίος ώστε να καταστεί το υπόλοιπο χρέος βιώσιμο και διαχειρίσιμο.

Τρίτον, μόνο σ’ αυτό το πλαίσιο, να προσδιορισθεί το μέγεθος των δημοσιονομικών μέτρων που πρέπει να ληφθούν και ο αναγκαίος χρονικός ορίζοντας της δημοσιονομικής προσαρμογής.