Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Μαρ 2016

Έτοιμοι να «σχεδιάσουν χάρτες» στην «κοινή θάλασσα του Αιγαίου» εμφανίζονται Τούρκοι αξιωματούχοι... υπό την ομπρέλα της σχετικής νατοϊκής αποστολής που μόλις ξεκίνησε, υπογραμμίζοντας μάλιστα ότι τα επιχειρησιακά όρια της τουρκικής εμπλοκής στο Αιγαίο δεν έχουν ακόμη διευκρινιστεί και μένει να συζητηθούν.

Γράφει ο Γιώργος Σκαφίδας

Διαβάζοντας την ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα προ ημερών ο γενικός γραμματέας της Συμμαχίας, Γενς Στόλτενμπεργκ, θα υπέθετε κανείς ότι το επιχειρησιακό σχέδιο της αποστολής του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο έχει πλέον διασαφηνιστεί πλήρως. Ελλάδα και Τουρκία δεν θα επιχειρούν στα χωρικά ύδατα και τον εναέριο χώρο η μία της άλλης, ενώ όσοι άνθρωποι διασώζονται από νατοϊκά πλοία στη θάλασσα (και δεν έχουν προλάβει να περάσουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα, σύμφωνα με το τελικό σχέδιο) θα οδηγούνται πίσω στην Τουρκία. Περίπου αυτά ανακοίνωσε ο Στόλτενμπεργκ στις 25 Φεβρουαρίου, και ακριβώς... αυτά έρχεται να αμφισβητήσει τώρα η Aγκυρα μέσω διαρροών στον Τύπο, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εύλογες αμφιβολίες: πρωτίστως για το εάν και κατά πόσο θα εφαρμόσουν οι Τούρκοι το σχέδιο του ΝΑΤΟ και δευτερευόντως για το πότε αναμένεται να ξεκινήσουν τελικώς να το εφαρμόζουν.

Τούρκοι «αξιωματούχοι», που μίλησαν υπό καθεστώς ανωνυμίας στην εφημερίδα «Hurriyet», σημειώνουν ότι το επιχειρησιακό σχέδιο του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά του μέχρι να αρχίσει να γίνεται πράξη από πλευράς της Τουρκίας.

Σημειώνουν, συγκεκριμένα, ότι η σχετική διαδικασία βρίσκεται ακόμη στο πρώτο από τα συνολικά τρία στάδια της πορείας υλοποίησής της, και ότι μέχρι στιγμής το μόνο που υπάρχει είναι μια «τεχνική συμφωνία», η διαδικασία εφαρμογής της οποίας μένει να διευκρινιστεί. «Η δεύτερη φάση (σ.σ. των διαπραγματεύσεων) πρόκειται να διεξαχθεί το κρίσιμο διάστημα μεταξύ 29 Φεβρουαρίου και 6 Μαρτίου». Η συγκεκριμένη φάση «θα έχει να κάνει με την περιγραφή των λεπτομερειών εφαρμογής του σχεδίου», και σε αυτήν πρόκειται να συμπεριληφθεί και ο «σχεδιασμός χαρτών», ο οποίος αναμένεται μάλιστα να γίνει παρουσία αξιωματικών του τουρκικού πολεμικού ναυτικού και ενδεχομένως «να διαρκέσει εβδομάδες».

Εάν πραγματικά ισχύουν έστω ως διαθέσεις, όλα αυτά προφανώς έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τον σχετικό ευρωπαϊκό σχεδιασμό στο Αιγαίο, καθώς και με τη συμφωνία Ελλάδας-Γερμανίας-Τουρκίας ως προς την εμπλοκή των συμμαχικών δυνάμεων στην ανάσχεση των προσφυγικών ροών.

Oσο για την έλευση του ΝΑΤΟ, οι Τούρκοι την καλωσορίζουν ως θετική εξέλιξη υποστηρίζοντας ότι έτσι «επιβεβαιώνεται η θέση της Αγκυρας ότι το Αιγαίο είναι μια κοινή θάλασσα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας». Τουλάχιστον αυτό αναφέρεται στο χθεσινό δημοσίευμα της «Hurriyet», σύμφωνα μάλιστα με το οποίο η τουρκική πλευρά «έχει ξεκαθαρίσει στους Γερμανούς» ότι δεν πρόκειται να δεχθεί «να της επιβάλουν στο όνομα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης τις ελληνικές θέσεις περί Διεθνούς Δικαίου (σ.σ. αναφορικά με το καθεστώς στο Αιγαίο)».

Οι Τούρκοι μάλιστα αφήνουν, εμμέσως πλην σαφώς, ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξουν παραβιάσεις του ελληνικού χώρου στο πλαίσιο του σχεδίου για τον περιορισμό των μεταναστευτικών ροών. Διευκρινίζουν ωστόσο παράλληλα ότι οι όποιες παραβιάσεις δεν πρόκειται να λειτουργήσουν ως προηγούμενο για εδαφικές διεκδικήσεις.

Η ελληνική πλευρά είναι βέβαια σε θέση να γνωρίζει πολύ καλά τις... πάγιες τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο. Υπό αυτό το πρίσμα, υπάρχει πράγματι ανησυχία ότι οι Τούρκοι ίσως επιχειρήσουν να «περάσουν» κάποιες από αυτές τις πάγιες διεκδικήσεις τους... από το παράθυρο της σχετικής νατοϊκής αποστολής. Προς μια τέτοια κατεύθυνση δείχνουν άλλωστε και τα «εκβιαστικά» παζάρια που έχει κάνει μέχρι στιγμής ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν με την ΕΕ για να προσφέρει τη συνεργασία του στο μέτωπο της αντιμετώπισης του Προσφυγικού.

Υπό αυτές τις συνθήκες, υπάρχει επίσης έντονος προβληματισμός για το εάν η Άγκυρα θα συμμορφωθεί με τους συγκεκριμένους όρους που έχει θέσει η νατοϊκή αποστολή στο Αιγαίο για τον περιορισμό των προσφυγικών ροών. Η Αθήνα προφανώς γνωρίζει τους κινδύνους, αλλά εμφανίζεται αποφασισμένη να αποδυναμώσει τις όποιες τουρκικές διεκδικήσεις (εάν αυτές φυσικά κάνουν την εμφάνισή τους) και να μην αφήσει αναπάντητη καμία πρόκληση.

Οι αποκαλύψεις της «Hürriyet» έρχονται ωστόσο να ενισχύσουν τις πληροφορίες που θέλουν την Τουρκία να προβάλλει εμπόδια στους νατοϊκούς σχεδιασμούς. Έρχονται, επίσης, να σκιαγραφήσουν τις διαθέσεις της Άγκυρας σε μια εξαιρετικά κρίσιμη χρονικά στιγμή, καθώς η Ευρώπη αναζητάει απεγνωσμένα τρόπους να μειώσει τις προσφυγικές ροές εν όψει της Συνόδου Κορυφής της 7ης Μαρτίου, στην οποία πρόκειται μάλιστα να πάρει μέρος και η Τουρκία.

Οι εν λόγω αποκαλύψεις έρχονται ωστόσο και σε μια περίοδο εντατικοποίησης των ελληνοτουρκικών επαφών, εν όψει του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στη Σμύρνη στις 8 Μαρτίου.

Ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών, Πρέσβης κ. Δημήτριος Παρασκευόπουλος, είχε χθες συνάντηση στο νεοκλασικό της Β.Σοφίας με τον υφυπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, Φεριντούν Σινιρλίογλου. Στο ίδιο κτήριο είναι προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί σήμερα ο 60ος γύρος των διερευνητικών επαφών Ελλάδας-Τουρκίας, ενώ την ερχόμενη Παρασκευή, 4 Μαρτίου, καταφθάνει στην Αθήνα και ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου για να προετοιμάσει το επικείμενο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας. Στις 7 Μαρτίου, μεταφέρονται όλοι, Ευρωπαίοι και Τούρκοι, στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Κορυφής, όπου αναμένεται να κριθούν πολλά (εάν όχι όλα), και την αμέσως επόμενη ημέρα Έλληνες και Τούρκοι μεταβαίνουν στη Σμύρνη.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η επόμενη μέρα στη Συρία εν μέσω δυσκολιών έχει μια κοινά παραδεκτή βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει θέση και ρόλος για την Τουρκία. Μια διαπίστωση που κινδυνεύει σύντομα να ισχύσει και για το Ιράκ. Το ναυάγιο της πολιτικής των Ερντογάν - Νταβούτογλου δεν έχει προηγούμενο: Απέναντι στις ΗΠΑ, τη Ρωσία, το Ιράν, τη Δαμασκό, τη Βαγδάτη προσπαθούν, χωρίς μέχρι αυτή τη στιγμή αποτέλεσμα, να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ και με την Αίγυπτο.

Ταυτόχρονα το Κουρδικό βρίσκεται σε ανάφλεξη εντός συνόρων στη Νοτιοανατολική Τουρκία και εκτός ελέγχου στη Βορειοανατολική Συρία και στο Βόρειο Ιράκ.

Η οικονομία είναι μια καταστροφή σε αναμονή, με καταλυτικό παράγοντα την ακύρωση των τουριστικών πακέτων που είχε προγραμματίσει η Ρωσία, άλλα και το πλήρες πάγωμα στο διμερές εμπόριο που επέβαλε το Κρεμλίνο μετά την κατάρριψη του Σουχόι από τουρκικά μαχητικά τον Νοέμβριο του 2015.

Σε αυτό το σκηνικό ερειπίων ο Ερντογάν θα δώσει σκληρή μάχη για να επιβάλει τη Συνταγματική Μεταρρύθμιση, που θα του επιτρέψει να μεταφέρει υπερεξουσίες από τον πρωθυπουργό στον πρόεδρο.

Τα παραπάνω αθροιστικά δεν αφήνουν πολλές επιλογές στον ισχυρό άνδρα της Τουρκίας στη διαπραγμάτευσή του με την Ε.Ε., στην ουσία με την καγκελάριο Μέρκελ για τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης.

Η εικόνα μιας πανίσχυρης και δόλιας Τουρκίας που θα εκβιάσει τους αφελείς και έντρομους συνομιλητές της στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες με αυξομειώσεις προσφυγικών ροών, για να αποσπάσει ακριβό αντίτιμο χρηματοδότησης και πολιτικής στήριξης είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή καλύτερα πολλοστή επιβεβαίωση της ψυχοπαθολογικής μας συμπεριφοράς, κάθε φορά που πρέπει να αξιολογήσουμε τις δυνατότητες και τη βούληση του ανατολικού μας γείτονα.

Αν ο Ερντογάν κρατά το κλειδί μιας εντυπωσιακής προόδου στη συρρίκνωση των προσφυγικών ροών προς τη Ζώνη Σένγκεν, η Ε.Ε. και κυρίως η Γερμανία κρατούν το κλειδί της αποτροπής της πλήρους περιφερειακής και διεθνούς απομόνωσης της Άγκυρας.

Για πρώτη φορά από τότε που επικυρώθηκε η Τελωνειακή Ενωση Ε.Ε.-Τουρκίας το 1995, για να ανακηρυχθεί η χώρα στην συνέχεια τον Δεκέμβριο του 1999, στο Ελσίνκι, υποψήφια προς ένταξη με τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις να ανοίγουν το φθινόπωρο του 2005 για να βαλτώσουν σύντομα, υπάρχει σήμερα περιθώριο για μια Ρεαλπολιτίκ αναγκαία και για τις δύο πλευρές.

Με δεδομένο ότι την πλήρη ένταξη δεν την θέλει ούτε η Ε.Ε., γιατί δεν μπορεί να την διαχειρισθεί και δεν την θέλει εξίσου, αν όχι περισσότερο, ο Ερντογάν, γιατί δεν χωρά σε ευρωπαϊκό πλαίσιο τόσο η σουλτανική υερπροεδρία που προωθεί, όσο και το αυταρχικό καθεστώς που έχει ήδη συγκροτήσει και το οποίο είναι ασύμβατο με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, η μόνη λύση είναι μια Ειδική Σχέση ευέλικτη, άτυπη και μεταβλητής γεωμετρίας, όπως το απαιτούν οι περιστάσεις.

Σήμερα η Ε.Ε. μπορεί να δώσει στον Ερντογάν μια συνολική πολιτική και οικονομική στήριξη που να του επιτρέψει να υλοποιήσει τη Συνταγματική Μεταρρύθμιση και με τη σειρά του ο ισχυρός άνδρας της Τουρκίας να συμβάλει αποφασιστικά, ώστε οι προσφυγικές ροές να είναι πλέον διαχειρίσιμες, με πρώτο ζητούμενο την αποκατάσταση μιας συνολικής αλληλέγγυας στάσης στην Ε.Ε.

Χωρίς το σωσίβιο της Ε.Ε., με αντίτιμο ουσιαστική, σταθερή και κυρίως επικοινωνιακά ορατή άμεση συρρίκνωση των προσφυγικών ροών, ο Ερντογάν καθίσταται στρατηγική επισφάλεια για την άρχουσα οικονομική - επιχειρηματική ελίτ και την κοινωνία της Τουρκίας, με την άρση της διεθνούς και περιφερειακής της απομόνωσης να προβάλει πλέον ως ταυτιζόμενη με αλλαγή φρουράς στην κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας.

Το ένστικτο αυτοσυντήρησης υπαγορεύει στον Ερντογάν εποικοδομητική στάση στο Προσφυγικό, καθώς το σκληρό χαρτί της πίεσης μέσω αύξησης των προσφυγικών ροών είναι επιλογή του τύπου «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων».

«Σωσίβιο» Βρυξελλών

Χωρίς το «σωσίβιο» της Ε.Ε. με αντίτιμο ουσιαστική, σταθερή και κυρίως επικοινωνιακά ορατή άμεση συρρίκνωση των προσφυγικών ροών, ο Ερντογάν καθίσταται στρατηγική επισφάλεια για την άρχουσα οικονομική - επιχειρηματική ελίτ και την κοινωνία της Τουρκίας.

Γιώργος Καπόπουλος
kapopoulos@pegasus.gr
Πηγή "Ημερησία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μνημόνιο stop, λόγω προσφυγικού!

Αν και επίσημα η ελληνική κυβέρνηση δεν το... φωνάζει, ανεπισήμως και σε επίπεδο διπλωματικών διαβουλεύσεων προετοιμάζει το έδαφος ώστε το δυσεπίλυτο πρόβλημα των ανεξέλεγκτων προσφυγικών ροών να αποτελέσει μια «καλή» δικαιολογία να σταματήσει η σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή του τρίτου μνημονίου.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, στο μέγαρο Μαξίμου – αν και δεν το επιβεβαιώνουν - επιδιώκουν να κηρυχτεί η χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης προκειμένου οι θεσμοί:

1ον. Να βοηθήσουν τη χώρα με «ζεστό» χρήμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και

2ον. Να παγώσουν την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου και την αναπροσαρμογή του νέου προγράμματος που πρέπει να υπογραφεί με το ΔΝΤ. Το τελευταίο μάλιστα, αποτελεί τεράστιο πονοκέφαλο για την κυβέρνηση αν λάβουμε υπόψη την πρόσφατη αρθρογραφία του Πόλ Τόμσεν ο οποίος επιμένει ότι απαιτείται η λήψη νέων, ακόμα σκληρότερων μέτρων, για να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό της επόμενης διετίας όπως το καταγράφει το ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Οι κίνδυνοι από την παραπάνω «στρατηγική» της ελληνικής κυβέρνησης είναι εξόχως ανησυχητικοί.

Η χώρα κερδίζει το έλασσον και χάνει το μείζον.

Στην καλύτερη των περιπτώσεων, η χώρα θα κερδίσει μια πίστωση χρόνου ως προς τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει έναντι των δανειστών, χωρίς ωστόσο να διαγραφεί κανένα μέρος του χρέους.

Η θλιβερή υποβάθμιση όμως τουbrand name της χώρας θα είναι τόσο μεγάλη με τον κίνδυνο η κατάσταση να γίνει μη αναστρέψιμος.

Η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει ο «φτωχός συγγενής» της Ευρωζώνης και να περάσει σε καθεστώς «αναπτυσσόμενης χώρας», με ότι κάτι τέτοιο μπορεί να σημαίνει σε πολιτικό και γεωστρατηγικό επίπεδο.

Με βάση τα παραπάνω, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι οι εξαγγελίες περί παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας και περί επενδύσεων πάνε περίπατο...

Ο τόπος είναι καταδικασμένος να παραμείνει στο βούρκο της μιζέριας, της εσωστρέφειας και των καρτών σίτισης που μοιράζει η «Πρώτη φορά Αριστερά».

Αν μη τι άλλο, τραγικό.


Κώστας Τσιτούνας
Πηγή CNN


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πολύ αργά για δάκρυα Άγγελα! Η καγκελάριος της Γερμανίας θυμήθηκε πολύ αργά ότι για να υπάρξει ενωμένη Ευρώπη απαιτείται πρώτα απ΄ όλα κάτι που στη χώρα της επιδεικτικά αγνοούν: αλληλεγγύη!

Πολλές πληροφορίες και πολλά ρεπορτάζ φέρουν την κυρία Μέρκελ απογοητευμένη από τον τρόπο που αντιδρούν πολλά ευρωπαϊκά κράτη στο θέμα του προσφυγικού. Φοβάται λέει η κυρία Μέρκελ ότι το ευρωπαϊκό “οικοδόμημα τρίζει”.

Η Γερμανία της Μέρκελ και του Σόϊπλε επέλεξε να αντιμετωπίσει με τη γνωστή εμμονή και σκληρότητα που πάντα επεδείκνυε το Βερολίνο,την οικονομική κρίση. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση της παταγώδους αποτυχίας! Αρκεί αυτό που ο Ιταλός πρωθυπουργός έχει πει σε ομιλίες του. Ο Ρέντσι απλά αναρωτήθηκε πως οι ΗΠΑ κατάφεραν να βγουν από την κρίση και η Ευρώπη… κοντεύει να πιάσει 10ετία και λύση δεν βλέπει.

Κι αν στο οικονομικό θέμα η Γερμανία βρήκε ένα πειραματόζωο που λέγεται Ελλάδα στο προσφυγικό απλά…έχασε τη μπάλα.

Όχι ότι νοιάζεται όσο διαδίδει η ηγεσία της Γερμανίας για την κατάρρευση της ενωμένης Ευρώπης. Πως θα την γλιτώσει φθηνότερα είναι το θέμα. Μην γελιόμαστε και μην ξεχνάμε ότι στο Βερολίνο από την αρχή της κρίσης υπήρχε και υπάρχει ένα ισχυρό λόμπι που υποστηρίζει την έξοδο της Γερμανίας από το ευρώ.

Τώρα πάντως όπως μεταδίδει το ΑΠΕ η κυρία Μέρκελ καλεί να… μας συμπαρασταθούν!

“Πρέπει να συμπαρασταθούμε στην Ελλάδα, να αντιμετωπίσουμε την δύσκολη κατάσταση και να επιστρέψουμε στο σύστημα Σένγκεν», δήλωσε η Καγκελάριος της Γερμανίας ‘Αγγελα Μέρκελ, ενώ επισήμανε ότι βρίσκεται σε τακτική επικοινωνία με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.

“Οι εικόνες από την Ελλάδα καταδεικνύουν κάθε μέρα ξεκάθαρα ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη για συνομιλίες», τόνισε η Μέρκελ στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε από κοινού με τον Κροάτη Πρωθυπουργό Τίχομιρ Ορέσκοβιτς στο Βερολίνο, ενώ επισήμανε ότι η κατάσταση στο θέμα της προσφυγικής κρίσης δεν είναι ικανοποιητική.

Από την πλευρά του ο κ. Ορέσκοβιτς αναγνώρισε ότι η Γερμανία έχει κάνει πάρα πολλά σε αυτή την προσφυγική κρίση και πρόσθεσε ότι η χώρα του αντιλαμβάνεται τα προβλήματα και θέλει να επιλυθούν από κοινού εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πάρις Καρβουνόπουλος
Πηγή Militaire



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Ο καθένας για τον εαυτό του», είναι ο τίτλος εκτενούς δημοσιεύματος του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel για την προσφυγική κρίση και κυρίως για τις μονομερείς αποφάσεις πολλών κρατών κατά μήκος της Βαλκανικής Οδού να κλείσουν τα σύνορά τους και τις συνέπειές τους για την Ελλάδα.

«Η Ελλάδα τηρεί τις συμφωνίες, τα άλλα κράτη όχι», δηλώνει στο περιοδικό ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Νίκος Ξυδάκης, ενώ ο υπουργός Άμυνας της Αυστρίας Χανς Πέτερ Ντόσκοτσιλ τονίζει ότι η Γερμανία θα έπρεπε να την ευγνωμονεί, καθώς φροντίζει για την «συντονισμένη» κίνηση των προσφύγων προς τα σύνορά της.

«Πολλά βαλκανικά κράτη κλείνουν με δική τους πρωτοβουλία τα σύνορά τους, οι πρόσφυγες συνωστίζονται στην Ελλάδα - και η Αθήνα ανακαλεί την πρέσβη της από την Βιέννη. Ενόψει της έκτακτης Συνόδου Κορυφής, η ήπειρος βυθίζεται στην διαμάχη», αναφέρει το γερμανικό περιοδικό στον πρόλογο του άρθρου. «Η Ελλάδα γίνεται ένα μοναδικό μεγάλο Hotspot», δηλώνει στο Spiegel Ευρωπαίος διπλωμάτης. «Η χώρα, σαν να μην έφταναν τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, επιβαρύνεται τώρα υπερβολικά με την στέγαση και την φροντίδα των προσφύγων», επισημαίνεται, καθώς περιγράφεται η κατάσταση στην Ειδομένη: «Περίπου 12.000 πρόσφυγες έχουν εγκαταλειφθεί αυτές τις μέρες στα σύνορα με την ΠΓΔΜ, οι τέσσερις επίσημοι καταυλισμοί είναι τρομερά υπερφορτωμένοι. Μια εκπρόσωπος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα δήλωσε ότι, αν για τους Αλβανούς παραμείνει αδύνατο να προχωρήσουν, το σύστημα θα διαλυθεί σε οκτώ μέρες. Επειδή δεν υπάρχει ρεαλιστικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης, προετοιμάζεται κανείς για το χειρότερο. Και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ετοιμάζει τώρα έκτακτη βοήθεια στην Ελλάδα. Θέλουν να αποτρέψουν το ενδεχόμενο ενός "κράτους υπό διάλυση" ("failed state") στα σύνορα με την Τουρκία».

Το περιοδικό περιγράφει ως «ντροπιαστικές» τις εικόνες των προσφύγων να προσπαθούν να φθάσουν με κάθε τρόπο στα σύνορα ή να διανυκτερεύουν στα μπλόκα των αγροτών και σημειώνει ότι τέτοιες σκηνές εκτυλίσσονται πλέον σε όλη τη χώρα, ως «σύμβολα μιας ευρωπαϊκής αποτυχίας». Ιδιαίτερα δραματική παρουσιάζεται η κατάσταση στην Αθήνα, με εκατοντάδες ανθρώπους να κοιμούνται στην Πλατεία Βικτωρίας. «Οι σκηνές θυμίζουν την κατάσταση στα σύνορα της Ουγγαρίας το περασμένο καλοκαίρι, όταν ο Πρωθυπουργός (Βίκτορ) Όρμπαν άφησε την κατάσταση να γίνει τόσο ανυπόφορη που η Καγκελάριος (Άγγελα) Μέρκελ άνοιξε τα σύνορα (της Γερμανίας)», αναφέρεται.

Το δημοσίευμα αναφέρεται ακόμη σε μια οικογένεια Αφγανών οι οποίοι έφτασαν στην Αθήνα από κάποιο ελληνικό νησί, μόνο για να μάθουν ότι δεν μπορούν να προχωρήσουν προς τον απώτερο προορισμό τους, την Γερμανία. Κάποιοι τους ζητούν 3.000 ευρώ για το ταξίδι, από νέα διαδρομή, μέσω Αλβανίας.

Το περιοδικό παραθέτει μεταξύ άλλων απόσπασμα των δηλώσεων του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα από την Βουλή, όπου έκανε λόγο για ενδεχόμενο να μπλοκάρει η Ελλάδα αποφάσεις της ΕΕ όσο οι άλλες χώρες δεν δέχονται την συμφωνηθείσα κατανομή προσφύγων. «Πρόκειται μόνο για απειλές;», διερωτάται ο συντάκτης, για να απαντήσει ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Νίκος Ξυδάκης με δήλωσή του προς το Spiegel: «Από την πρώτη Σύνοδο Κορυφής για την προσφυγική κρίση, στις 23 Σεπτεμβρίου, ακολούθησαν πολλές άλλες. Τον Οκτώβριο συμμετείχε η Τουρκία και συμφωνήσαμε σε ένα κοινό σχέδιο - με γενναιόδωρες επανεισδοχές από την Τουρκία. Ούτε όμως η Τουρκία ούτε τα κράτη-μέλη της ΕΕ τήρησαν την συμφωνία. Η Γερμανία υποσχέθηκε να διατηρήσει το status quo στα σύνορα μέχρι τη Σύνοδο της 7ης Μαρτίου, αλλά και αυτό απέτυχε». Η Ελλάδα είναι μόνη της, συνεχίζει ο υπουργός, «άρα γιατί να τηρήσουμε τις οποιεσδήποτε συμφωνίες;». Η Ελλάδα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το δικαίωμά της για βέτο, όχι μόνο στη Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό, αλλά οποτεδήποτε απαιτείται ομοφωνία, επισημαίνεται.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Spiegel, η ελληνική κυβέρνηση σκέφτεται να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να ζητήσει βοήθεια από την ΕΕ. Ως τώρα η κυβέρνηση έχει για πολιτικούς λόγους απορρίψει αυτή την επιλογή, διευκρινίζει το περιοδικό και προσθέτει ότι το σενάριο της κήρυξης κατάστασης έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε να παρακινήσει τώρα τις χώρες της ΕΕ να συμπεριφερθούν αλληλέγγυα στην προσφυγική κρίση.

Η ΠΓΔΜ «είναι ο πιο στενός σύμμαχος της Ελλάδας», δηλώνει στο περιοδικό ο Πρόεδρος της γειτονικής χώρας Γκεόργκι Ιβανόφ, αν και ο συντάκτης σημειώνει ότι στην πραγματικότητα, η σχέση των δύο χωρών είναι δύσκολη, εξαιτίας του ζητήματος της ονομασίας. Το κλείσιμο των συνόρων προς την Ελλάδα ήταν απλώς μια αντίδραση, προσθέτει ο κ. Ιβανόφ και δηλώνει ότι «όποτε μια χώρα βορείως των συνόρων μας στενεύει τα σύνορά της, κάνουμε κι εμείς εδώ το ίδιο». Η ΠΓΔΜ δεν είναι μεν στην ΕΕ, αλλά ενεργεί πιο υπεύθυνα απ' ό,τι κάποια κράτη της ΕΕ, συνεχίζει και τονίζει ότι τα Σκόπια δεν μπορούσαν να περιμένουν μια απόφαση από τις Βρυξέλλες, διότι έτσι η ΠΓΔΜ θα πλημμύριζε από πρόσφυγες. «Σε καιρούς κρίσης πρέπει κάθε χώρα να βρει τις δικές της λύσεις», εκτιμά.

Όπως αναφέρει το περιοδικό, στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο είναι μεγάλη η οργή εναντίον του Πρωθυπουργού της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν, λόγω και της εξαγγελίας του δημοψηφίσματος για το προσφυγικό. Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς δηλώνει σχετικά: «Η Ουγγαρία πρέπει βάσει της ποσόστωσης να δεχτεί μόνο 1.294 πρόσφυγες. Το πώς μπορείς να κάνεις ένα δημοψήφισμα εναντίον αυτού, δεν μου είναι κατανοητό, εκτός αν το εκλάβει κανείς ως ένα περαιτέρω βήμα απομάκρυνσης από μια Ευρώπη της αλληλεγγύης και της κοινής ευθύνης».

Ο συντάκτης εκφράζει την εκτίμηση ότι οι πιθανότητες επιτυχίας της Συνόδου Κορυφής της 7ης Μαρτίου μειώνονται καθημερινά και ότι η Άγγελα Μέρκελ στέκεται όλο και πιο μόνη με το σχέδιό της να λύσει την κρίση με την βοήθεια της Τουρκίας. Πολλοί ανατολικοευρωπαίοι πολιτικοί και διπλωμάτες της ΕΕ δεν πιστεύουν ότι θα φέρει γρήγορα αποτελέσματα. «Ακόμη και αν επρόκειτο αυτό να συμβεί, θα έπρεπε να ειπωθεί στους Τούρκους πιο ξεκάθαρα τι περιμένουμε - να σταματούν τους πρόσφυγες και να σταματήσουν τους βομβαρδισμούς των Κούρδων», δηλώνει στο περιοδικό μέλος του επιτελείου του αυστριακού υπουργού Εξωτερικών Σεμπάστιαν Κουρτς.

Η οργή εναντίον των Γερμανών αυξάνεται όμως και για έναν άλλο λόγο, συνεχίζει το δημοσίευμα: «Από τη μία πλευρά το Βερολίνο ασκεί κριτική στα μέτρα κατά μήκος της Βαλκανικής Οδού, αλλά επωφελείται από την μείωση των αριθμών για την οποία φροντίζουν άλλοι. "Εμείς κάνουμε τη βρώμικη δουλειά για τους Γερμανούς", λέει Ευρωπαίος διπλωμάτης της ΕΕ», ενώ ο αυστριακός υπουργός Άμυνας Χανς-Πέτερ Ντόσκοτσιλ δηλώνει: «Η Γερμανία θα έπρεπε να μας ήταν περισσότερο ευγνώμων. Η Αυστρία φροντίζει απλώς ώστε να γίνονται συνεννοήσεις κατά μήκος της Βαλκανικής Οδού. Η γερμανική κριτική είναι τελείως ακατανόητη. Στέλνουμε (πρόσφυγες) συντονισμένα προς τον Βορρά. Υπάρχει για αυτό εναλλακτική: να αφήσουμε όλους ασυντόνιστα να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τη Γερμανία».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Για να πάψει ο ανεφοδιασμός των τρομοκρατών

Το κλείσιμο των τουρκοσυριακών συνόρων, προκειμένου να αποκοπούν οι οδοί ανεφοδιασμού των "τρομοκρατών", συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που εκμεταλλεύονται τις αυτοκινητοπομπές ανθρωπιστικής βοήθειας, ζήτησε σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ.

"Δεν υπάρχει θέση για τους τρομοκράτες και τους εξτρεμιστές, ούτε στις συμφωνίες εκεχειρίας ούτε στην πολιτική διαδικασία" στη Συρία, τόνισε ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας μιλώντας στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ στη Γενεύη.

"Ένα πολύ συγκεκριμένο καθήκον (της διεθνούς κοινότητας) είναι να διακοπεί ο ανεφοδιασμός των τρομοκρατών από το εξωτερικό. Για να το καταφέρουμε αυτό είναι σημαντικό να κλείσουν τα σύνορα μεταξύ Συρίας και Τουρκίας επειδή μέσω αυτής (σ.σ. της Τουρκίας) οι συμμορίες αυτές προμηθεύονται όπλα" τα οποία τα κρύβουν στις αυτοκινηπομπές που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια.

Ο Λαβρόφ υπογράμμισε ότι η ήττα του Ισλαμικού Κράτους και του Μετώπου Αλ Νόσρα, του παρακλαδιού της Αλ Κάιντα στη Συρία, είναι "η αναγκαία προϋπόθεση για να διαφυλαχθούν τα δικαιώματα του συριακού λαού που έχει δοκιμαστεί πολύ".

Μια από τις βασικές προτεραιότητες του ΟΗΕ είναι η βελτίωση της κατάστασης όσον αφορά τον ανθρωπιστικό τομέα στη Συρία, συνέχισε ο Ρώσος υπουργός. "Ωστόσο, η επίλυση των ανθρωπιστικών προβλημάτων και η ανοικοδόμηση μιας χώρας κατεστραμμένης από τον πόλεμο δεν θα καταστούν δυνατές παρά μόνο μέσω της τήρησης μιας βιώσιμης εκεχειρίας και της έναρξης ενός διαλόγου για το μέλλον της χώρας, το οποίο θα πρέπει να αποφασιστεί από τους ίδιους τους Σύρους, χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις", τόνισε.

Την Δευτέρα ο ΟΗΕ παρέδωσε ανθρωπιστική βοήθεια σε μια από τις πολιορκημένες πόλεις της Συρίας, για πρώτη φορά μετά την έναρξη της εκεχειρίας μεταξύ του καθεστώτος και των ανταρτών. Η εκεχειρία σε γενικές γραμμές τηρείται, αν και έχουν υπάρξει καταγγελίες για μεμονωμένα επεισόδια που την παραβιάζουν.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



“Με τρόπο που πλέον μοιάζει αδυσώπητος, ο κλοιός στενεύει γύρω από την Ελλάδα. Η Ελλάδα, όπου αποβιβάστηκαν σχεδόν ένα εκατομμύριο νεοαφιχθέντες λαθρομετανάστες μόνο την περασμένη χρονιά, μάλλον σύντομα θα γίνει ο τελικός προορισμός τους”...

Ανάλυση: South Front  με πληροφορίες από την γαλλική Le Figaro
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Το Βερολίνο έχει δώσει στην Άγκυρα προθεσμία δέκα ημερών, ευελπιστώντας ότι θα δείξει καλή θέληση και θα μειώσει "σημαντικά" (;) την εισροή προσφύγων και λαθρομεταναστών στο Αιγαίο. Εάν αυτό δεν επιτευχθεί, η Ευρώπη δεν θα είναι πλέον σε θέση να αποφύγει το κλείσιμο των εθνικών συνόρων, διαδοχικά, στη μία χώρα μετά την άλλη, αφήνοντας την Ελλάδα αντιμέτωπη με ένα καταστροφικό σενάριο. Η εκτίμηση αυτή δημοσιεύθηκε σε ανάλυση της παριζιάνικης εφημερίδας "Le Figaro" πριν από μερικές ημέρες.

“Το τελεσίγραφο, το οποίο όρισε ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Τόμας ντε Μεζιέρ, αναφέρεται τόσο στην Άγκυρα όσο και την Αθήνα, αλλά και στις άλλες πρωτεύουσες οι οποίες δεν έχουν κατορθώσει να περιορίσουν τα κύματα των νεοαφιχθέντων.

Η προθεσμία του δεκαημέρου που δόθηκε δεν είναι τυχαία, αφού, ακριβώς σε 10 ημέρες, στη σύνοδο κορυφής ΕΕ και Τουρκίας, οι δύο πλευρές θα επιχειρήσουν έναν απολογισμό, ο οποίος θα εξετάσει την αποτελεσματικότητα ενός «συμφώνου», το οποίο μέχρι στιγμής μόνο απογοήτευση έχει προκαλέσει και στις δύο πλευρές. Μετά από μια σύντομη ανάπαυλα, οι αφίξεις αυξήθηκαν και πάλι στα ελληνικά νησιά, αγγίζοντας τις 20.000 την εβδομάδα, αριθμός που δεν απέχει πολύ από τα ρεκόρ του περασμένου φθινοπώρου”, υπογραμμίζει η γαλλική εφημερίδα.

“Η Γερμανίδα καγκελάριος βρίσκεται”, επισημαίνει ο Γάλλος αρθρογράφος, “υπό την πίεση μιας «εσωτερικής» προθεσμίας, αφού σε λιγότερο από μία εβδομάδα, στις 13 Μαρτίου, το κόμμα της, η  Ένωση Χριστιανοδημοκρατών, θα κινδυνεύσει να υποστεί σημαντικές απώλειες, προς όφελος της άκρας δεξιάς, σε τρεις κομβικής σημασίας για το κόμμα περιφερειακές εκλογές: στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, στη Ρηνανία-Παλατινάτο και τη Σαξονία-Άνχαλτ.

Οι εκλογές αυτές θα είναι η πρώτη ευκαιρία για μια λαϊκή ετυμηγορία στη Γερμανία, από τότε που ξέσπασε η κρίση του τελευταίου δεκαμήνου, στα πλαίσια της οποίας το ίδιο το Βερολίνο δέχθηκε οξεία κριτική για την πολιτική του των «ανοιχτών συνόρων». Συνεπώς, για το κυβερνών κόμμα, αυτή η ετυμηγορία της κάλπης ίσως να αποδειχθεί τελικά ένα είδος ποινής”.

“Το αργότερο μέχρι την 7η Μαρτίου, θέλουμε να δούμε μια σημαντική μείωση του αριθμού των εισερχομένων στα ελληνοτουρκικά σύνορα”, δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ, προσθέτοντας ότι, “αν δεν συμβεί αυτό, η Ευρώπη θα αναγκαστεί να λάβει πρόσθετα μέτρα”.

Ο Γερμανός υπουργός δεν διευκρίνισε ακριβώς τι μέτρα έχει υπ’ όψιν του, αλλά προτίμησε την ασάφεια: “Θα δούμε όταν θα έρθει εκείνη η ώρα”, είπε.

Ακριβώς λόγω της ασάφειάς του, αυτό το μήνυμα ερμηνεύτηκε από πολλούς διπλωμάτες ως  «καταστροφικό σενάριο», σύμφωνα με το οποίο το Βερολίνο θα μειώσει δραστικά τον αριθμό των προσφύγων που θα γίνουν δεκτοί στη Γερμανία (ενώ πέρυσι τους παρότρυνε θερμά να έρθουν και να μείνουν), προκαλώντας έτσι τον εγκλωβισμό τους σε άλλες χώρες.

“Σε αυτή την περίπτωση, τα σύνορα σε ολόκληρη την Ευρώπη αναγκαστικά θα κλείσουν, με τρόπο που θα μοιάζει με αλυσιδωτή αντίδραση, η οποία, ειδικά όσον αφορά στην Συμφωνία Σένγκεν, ίσως να σηματοδοτήσει το τέλος αυτής της ζώνης”, σχολίασε ένας ανώνυμος πρέσβης.

Η Αυστρία, με τα προληπτικά μέτρα που έλαβε, έδειξε ποια ακριθώς έκβαση θα έχει το σενάριο αυτό για κάποιες χώρες, δίνοντας ήδη μια πρόγευση του τι θα συμβεί:

Ως προληπτικό μέτρο, η Αυστρία θα διπλασιάσει το όριο χορηγίας ασύλου ανά ημέρα και θα επιτρέπει την διέλευση μέσω του εδάφους της σε διπλάσιο αριθμό λαθρομεταναστών και προσφύγων, ενώ συγχρόνως θα πολλαπλασιάσει την ένταση καταστολής στα νότια σύνορά της. Η Βιέννη, σε συνεργασία με εννέα πρωτεύουσες των Βαλκανίων, προτίθεται επίσης να μειώσει "μαζικά", όπως δήλωσε, τις μεταναστευτικές ροές.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, διά στόματος Γιούνκερ, αρκέστηκε στο να εκφράσει την λύπη της για αυτές τις «μεμονωμένες πρωτοβουλίες» στην ΕΕ, έχοντας την ανοιχτή υποστήριξη του Παρισιού και του Βερολίνου.

“Με τρόπο που πλέον μοιάζει αδυσώπητος, ο κλοιός στενεύει γύρω από την Ελλάδα. Η Ελλάδα, όπου αποβιβάστηκαν σχεδόν ένα εκατομμύριο νεοαφιχθέντες λαθρομετανάστες μόνο την περασμένη χρονιά, μάλλον σύντομα θα γίνει ο τελικός προορισμός τους”, συμπεραίνει ο αναλυτής της «Le Figaro». “Οι Έλληνες βλέπουν τον κίνδυνο να πλησιάζει, αφού η χώρα τους πλημμυρίζεται κυριολεκτικά, και διαμαρτύρονται έντονα κατά της έλλειψης ευρωπαϊκής αλληλεγγύης στην κατανομή των προσφύγων”.

Έχοντας δεχθεί πιέσεις, και κυριολεκτικά στο παρά πέντε, ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών ζήτησε από τον Έλληνα υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα, να εφαρμόσει  την ελληνοτουρκική συμφωνία «επανεισδοχής» (επαναπροώθησης στη χώρα προέλευσης).

Ένας Γάλλος αξιωματούχος, μάλιστα, πρότεινε να οργανωθεί μια συμβολική επιχείρηση. Ένα πλοίο, φορτωμένο με λαθρομετανάστες που θα έχουν απελαθεί, να κάνει την αντίστροφη διαδρομή, από τα ελληνικά νησιά προς τις ακτές της Τουρκίας.

Αναμφίβολα, οι Δυτικοευρωπαίοι είναι άσοι στις ασάφειες και τις λεκτικές περικοκλάδες.

Το χάος στο οποίο σύντομα θα βυθιστεί η Ελλάδα, καθόλου τυχαία, ποιος θα το προλάβει;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το "μπλόκο" Φίλη στους Μητροπολίτες 
και ο "προοδευτικός" Ξυδάκης

Εντολή του Υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη, όπως αποκάλυψε ο μητροπολίτης κ. Άνθιμος:
"Κανένας μητροπολίτης δεν θα μιλάει στα παιδιά και να ελέγξετε τι έχουν κάνει όσοι έχουν επισκεφθεί τα σχολεία μέχρι σήμερα. Αν έχουν κάνει ομιλία ή κατήχηση". 
Συνεπής ο Φίλης στις μαρξιστικές απόψεις ότι η «θρησκεία είναι το όπιο του λαού». Τι χρειάζεται; Δεν φτάνει το όπιο της κυβερνητικής παραπλάνησης;

Να διευκρινίσει όμως, αν μπορεί ο Παππάς να κάνει ομιλίες στα σχολεία για την χειραγώγηση των ΜΜΕ, ο Κατρούγκαλος για τον ανιδιοτελή διορισμό καθαριστριών, ή ο γραμματέας της Νεολαίας για τον παππού του στα κατάπτυστα Λαϊκά Δικαστήρια του ΕΛ.ΑΣ. Πρέπει να τους επιτραπεί να κατηχούν τα παιδιά, για να γίνουν σωστοί σοβιετικοί Βορειοκορεάτες πολίτες.

Είπε ο «προοδευτικός» αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Ξυδάκης:
«Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας είναι τεράστιο, μεσομακροπρόθεσμα μπορεί να ωφεληθεί η Ελλάδα από την ενσωμάτωση ανθρώπων που θέλουν να μπουν στην κοινωνία, να εργαστούν, να ενσωματωθούν». 
Τα ίδια είχε πει και ο Λαλιώτης πριν από 15 χρόνια στο δημοτικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης.

«Τι έγινε που δεν γεννούν οι Έλληνες; Γεννούν οι μετανάστες», λένε και οι δυο ογκόλιθοι της πολιτικής. Όταν λέω πως ο γιος μου θα έχει προϊστάμενο -αν βρει δουλειά- Πακιστανό ή Νιγηριανό, δεν με πιστεύετε. Ο Ξυδάκης φροντίζει γι’ αυτό.

Ρωτήθηκε Σύρος πρόσφυγας, γιατρός, για τους λόγους που επιλέγεται η Ελλάδα κι όχι κάποια εναλλακτική διαδρομή από τα σύνορα της Τουρκίας με τη Βουλγαρία, κι απάντησε:
«Είναι ο μόνος δρόμος που δεν θεωρείται έγκλημα να περάσεις τα σύνορα. Όποιος πρόσφυγας προσπαθήσει να περάσει τα σύνορα της Ουγγαρίας, κινδυνεύει με τέσσερα χρόνια φυλάκιση.
Στα σύνορα Τουρκίας-Βουλγαρίας, υπάρχουν αστυνομικοί που θα μας κλέψουν, ώστε να μας αποτρέψουν να περάσουμε. Θα μας πάρουν τα χρήματα, τα τηλέφωνά μας κι ό,τι βρουν επάνω μας. Την έχουν πατήσει άλλοι συμπατριώτες μας πιο πριν και τώρα ξέρουμε. Όσο για την Αλβανία, υπάρχει μια κανονική μαφία στα σύνορα».
Ο μητροπολίτης Πειραιά, έκανε μια διαπίστωση, που αμφιβάλλω αν απαντήσει κάποιος κυβερνητικός:
«Στο Καστελόριζο υπάρχουν 900 συνάνθρωποί μας από το Μαρόκο που πήγαν στο Καστελόριζο και όχι στην Ισπανία που είναι 30 χλμ από το Μαρόκο (…) ήρθαν στην Ελλάδα γιατί η άφρον πολιτική της παρούσας διακυβερνήσεως τούς είχε πληροφορήσει ότι στην Ελλάδα μπορείς να πάρεις έγγραφα και να πας στην Ευρώπη».
Κατάλαβε η κυβέρνηση τι άλλο προσφέρει στην Ελλάδα εκτός από Μνημόνιο, που ήταν αποτέλεσμα των πιο αποτυχημένων διαπραγματεύσεων που έγιναν; Είτε κατάλαβε είτε όχι, συνεχίζει την ίδια πολιτική προς δυστυχία μας.

Οι ζημίες που υφίστανται οι αγρότες στη Βουλγαρία εξ αιτίας του ρωσικού εμπάργκο τροφίμων έχουν φθάσει στα 167 εκατ. δολ., είπε η Τάνεβα, υπουργός Γεωργίας στην Βουλγαρική Ραδιοφωνία. Δήλωσε ότι η Βουλγαρία ενδιαφέρεται για την αποκατάσταση των σχέσεων, αλλά δεν μπορεί να το κάνει μόνη της, αλλά μόνο ως μέρος της ΕΕ.

Καλλισθένης εν Δήμω
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Με βασικό πρόσχημα το προσφυγικό πρόβλημα η Τουρκία προχωρεί σε μεγάλη ενίσχυση των δυνάμεων της ακτοφυλακής της, και όχι μόνο, στην περιοχή του Αιγαίου.

Σύμφωνα με το έγκυρο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων, Anadolu Ajansı, η Τουρκία ένεκα της κρίσης που έχει δημιουργηθεί τον τελευταίο καιρό με το προσφυγικό πρόβλημα, αποφάσισε σε πρώτο βήμα να αυξήσει εντυπωσιακά τις δυνάμεις της ακτοφυλακής της στο Αιγαίο από 5 χιλιάδες 700 άντρες σε 17 χιλιάδες, δηλαδή τριπλασιασμό των δυνάμεων της που δρουν στην θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου.

Παράλληλα με απόφαση της Κεντρικής Διοίκησης της τουρκικής Ακτοφυλακής, εκτός από τα πλοία της ακτοφυλακής θα περιπολούν και ειδικά ελικόπτερα που θα ενσωματωθούν στην δύναμη της ακτοφυλακής καθώς και ειδικοί ταχύπλοοι άκατοι που θα περιπολούν στον θαλάσσιο χώρο.

Εκτός από αυτά, όπως ανακοινώθηκε, η Τουρκία προχωρεί στην δημιουργία «ειδικών» σταθμών χωροφυλακής, σε πολλά σημεία των ακτών του Αιγαίου με πρώτους σταθμούς στις πόλεις Çeşme, απέναντι από την Χίο, Dikili απέναντι από την Λέσβο, και Küçükkuyu.

Με τις κινήσεις αυτές όπως αναφέρεται, η Τουρκία επιδιώκει να δείξει την αποφασιστικότητα της να προασπίσει τα εθνικά της συμφέροντα σε μια περιοχή που έχει αποκτήσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον εξαιτίας του προσφυγικού ρεύματος, ενώ όλο και περισσότεροι παράγοντες έχουν αναμιχτεί τελευταία, όπως ΝΑΤΟ και Ρωσία, περιπλέκοντας ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Να μην ξεχνάμε και την περίφημη Στρατιά του Αιγαίου.

Να δούμε εμείς τι θα κάνουμε με αυτό το χάος και με την ολοένα και μεγαλύτερη τουρκική παρουσία σε ένα χώρο που έχει «μεταλλαχτεί» σε εξόχως καυτή ζώνη.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ρωσία ανακοίνωσε σήμερα ότι υφίσταται μια αυξανόμενη απειλή από τον χημικό πόλεμο που διεξάγει το ΙΚ στη Μέση Ανατολή, και ζήτησε να πραγματοποιηθούν συνολικές διαπραγματεύσεις για την εκπόνηση ενός νέου συμφώνου με στόχο την καταπολέμηση αυτού που αποκάλεσε “μια σοβαρή πραγματικότητα του καιρού μας”.

Ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ διατύπωσε την έκκληση σε ομιλία του στη Διάσκεψη για τον Αφοπλισμό που διεξάγεται στη Γενεύη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ — ένα φόρουμ που τώρα πνέει τα λοίσθια, αφού στη δεκαετία του 1990 είχε επιτύχει τη σύναψη ενός μείζονος συμφώνου για την απαγόρευση των χημικών όπλων.

“Ωστόσο εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε σημαντικά κενά, κυρίως αναφορικά με τη χρήση χημικών για τρομοκρατικούς σκοπούς”, δήλωσε ο Λαβρόφ στο 65μελές φόρουμ.

“Η απειλή αυτή καθίσταται εξαιρετικά επείγουσα υπό το φως προσφάτως αποκαλυφθέντων γεγονότων περί επανειλημμένης χρήσης όχι μόνο βιομηχανικών τοξικών χημικών, αλλά επίσης πλήρως ανεπτυγμένων παραγόντων χημικού πολέμου από το ISIL (Ισλαμικό Κράτος) και άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις στη Συρία και το Ιράκ”, δήλωσε.

Μαχητές του Ισλαμικού Κράτους πιστεύεται ότι ευθύνονται για επιθέσεις με αέριο μουστάρδας που πραγματοποιήθηκαν πέρυσι στη Συρία και το Ιράκ, ανακοίνωσαν τον περασμένο μήνα οι ΗΠΑ.

Μια εμπιστευτική έκθεση του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (ΟΑΧΑ) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον δύο άνθρωποι εκτέθηκαν σε αέριο μουστάρδας τον Αύγουστο στη Μαρέα, βορείως του Χαλεπίου.

“Δεν μένει καμιά αμφιβολία ότι η χημική τρομοκρατία αναδύεται όχι ως μια αφηρημένη απειλή, αλλά ως μια σοβαρή πραγματικότητα του καιρού μας, η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί”, δήλωσε ο Λαβρόφ.
“Υπάρχει αυξανόμενος κίνδυνος να διαπραχθούν παρόμοια εγκλήματα στις επικράτειες της Λιβύης και της Υεμένης”, πρόσθεσε.

Ο Λαβρόφ δήλωσε ότι υπάρχουν πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες οργανώσεις μαχητών αποκτούν πρόσβαση σε επιστημονική και τεχνική τεκμηρίωση για την παραγωγή χημικών όπλων, καταλαμβάνουν χημικά εργοστάσια και “στρατολογούν ξένους ειδικούς για να βοηθήσουν στη σύνθεση παραγόντων χημικού πολέμου”, χωρίς να κάνει γνωστές λεπτομέρειες.

Ο Ρώσος υπουργός δήλωσε πως η έναρξη διαπραγματεύσεων θα έδινε νέα πνοή στη Διάσκεψη για τον Αφοπλισμό, τα μέλη της οποίας περιλαμβάνουν τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ Βρετανία, Κίνα, Γαλλία, Ρωσία και ΗΠΑ, αλλά η οποία δεν έχει καταφέρει να επιτύχει οποιαδήποτε συμφωνία για αφοπλισμό από “την τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα”.

Reuters, ΑΠΕ-ΜΠΕ-WWW.AMNA.GR., Γενεύη, Ελβετία
Πηγή ΜIGnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η καταστροφή που έχει πλήξει την κοινωνία, την οικονομική ζωή και την εθνική ταυτότητα της Ελλάδας είναι τεράστια και αν δεν γίνουν άμεσα ενέργειες για την ανάταξη της δεινής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, απειλείται η ίδια η ύπαρξη του γένους μας.

Οι εξελίξεις στο Προσφυγικό και το μεταναστευτικό ζήτημα θυμίζουν τεράστια πυρκαγιά που μαίνεται ανεξέλεγκτη και σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της. Η Ελλάδα μας μετατρέπεται σε Χαλιφάτο και αποθήκη ψυχών εν ριπή οφθαλμού και οι απώλειες που μετράμε, εν καιρώ φαινομενικής ειρήνης, είναι τρομερές.

Γράψαμε ότι «εγκλωβίζονται 3.000 αλλοδαποί κάθε ημέρα στην Ελλάδα! Πνίγεται η χώρα από τις τρομακτικές ροές! Ασφυκτικά γεμάτοι οι χώροι φιλοξενίας από Αιγαίο έως Ειδομένη».

Είναι προφανές ότι αυτή η τάση, αν δεν αναχαιτιστεί δραστικά και άμεσα, θα οδηγήσει σε καταστάσεις που μέχρι σήμερα παρακολουθούσαμε από καιρού εις καιρόν στην τηλεόραση.

Από την πλευρά της κυβέρνησης υπάρχουν αξιωματούχοι που δηλώνουν -δίχως να έχουν, καθώς φαίνεται, επαφή με την πραγματικότητα- ότι όσοι πρόσφυγες και λαθρομετανάστες εγκλωβιστούν στην Ελλάδα θα μείνουν εδώ για να «ενταχθούν» στην κοινωνία!

Λες και η πατρίδα μας, που δεν μπορεί να ταΐσει και να στεγάσει τους πολίτες της, τους οποίους φορολογεί αγρίως, βρίσκεται σε τροχιά ανάπτυξης και θα θελήσει εργατικά χέρια. Αυτοί οι άνθρωποι, που κάποιοι υπουργοί θέλουν να εντάξουν στον κοινωνικό ιστό, τι θα τρώνε; Πού θα στεγάζονται; Ποιος θα καλύπτει τα έξοδά τους; Τα παιδιά τους σε ποια σχολεία θα πάνε; Στα ελληνικά, ρίχνοντας το επίπεδο κατακόρυφα (μια και δεν γνωρίζουν τη γλώσσα), ή σε... αραβόφωνα; Οι πρόσφυγες που θα μείνουν εδώ θα εγγραφούν μήπως στις λίστες ανέργων του ΟΑΕΔ αφού δεν θα βρίσκουν δουλειά;

Η εξίσωση, όπως κι αν αποπειραθεί να τη λύσει κάποιος, δεν λύνεται. Η χώρα μας αδυνατεί να εξυπηρετήσει τις ανάγκες ακόμα περισσότερων εξαθλιωμένων. Παράγουμε πλέον φτώχεια προς εξαγωγή. Δεν μπορούμε να εισάγουμε κι άλλη.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Άννα Φαλτάιτς

Αν η Ελλάδα νόμιζε πως το 2015 ήταν μια χρονιά που καλύτερα να ξεχάσει, το 2016 δείχνει πως θα είναι εξίσου άσχημο. Το βασικό πρόβλημα για την Αθήνα φέτος δεν είναι τόσο οικονομικό, όσο φυσικό –αν και η οικονομία εξακολουθεί να πλήττεται ως συνέπεια των capital controls που επιβλήθηκαν πέρυσι και της πτώσης των επενδύσεων.

Το πρόγραμμα διάσωσης ανάγκασε την Αθήνα να μειώσει τις δαπάνες και να αυξήσει τους φόρους, κάτι που προκαλεί ασφυξία στην οικονομία. Τώρα, η Ελλάδα κινδυνεύει να πέσει θύμα μιας πιθανής λύσης του προσφυγικού προβλήματος της Ευρώπης. Αν δεν μπορούν να εμποδιστούν οι πρόσφυγες/μετανάστες να φτάνουν στην Ελλάδα από την Τουρκία και δεν μπορεί να τους επιτραπεί να φθάσουν στον «κορμό» της Ευρώπης λόγω των δραματικών πολιτικών προβλημάτων που προκαλούν, τότε ίσως η λύση είναι απλά να χτιστεί ένας μεταφορικός τοίχος γύρω από την Ελλάδα. Η πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο ενοχλεί ξεκάθαρα την Ελλάδα, ο πρωθυπουργός της οποίας, ο Αλέξης Τσίπρας, την Τετάρτη αρνήθηκε σθεναρά να επιτρέψει η χώρα του να μετατραπεί σε μια «αποθήκη ψυχών».

Ευτυχώς για την Ελλάδα, φαίνεται πως ούτε οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο θέλουν αυτό το αποτέλεσμα -ακόμα τουλάχιστον. Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ καθώς και διάφοροι θεσμοί της ΕΕ εξακολουθούν να ελπίζουν πως θα λυθεί το πρόβλημα στην Τουρκία -ένα βήμα πιο κοντά στη ρίζα του προβλήματος. Ευελπιστείται πως οι Τούρκοι μπορούν να πειστούν να σοβαρευτούν σε ό,τι αφορά στο σταμάτημα της ροής των προσφύγων/μεταναστών, στη σύνοδο που θα πραγματοποιηθεί στις 7 Μαρτίου. Στο μεταξύ, το μήνυμα της Μέρκελ προς την Ελλάδα είναι: «βαστάτε γερά».

Ο ρόλος του ΝΑΤΟ

Παράλληλα, έχουν αναπτυχθεί πλοία του ΝΑΤΟ στα ύδατα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, σε μια άλλη προσπάθεια να υπάρξει λύση στο ζήτημα. Ο βασικός προσφυγικός δρόμος περνά μέσα από την υδάτινη έκταση που διαχωρίζει τα ελληνικά νησιά από την Τουρκία. Όμως οι προσπάθειες για να σταματήσουν οι βάρκες και να γυρίσουν πίσω στην Τουρκία περιπλέκονται λόγω των τεταμένων σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας αλλά και των εκκρεμών εδαφικών διαφορών των δύο χωρών για τα νησιά και τα ύδατα αυτά. Αυτό δημιουργεί εμπόδια στη συνεργασία μεταξύ των ακτοφυλακών της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Ο επίσημος ρόλος των πλοίων του ΝΑΤΟ είναι να παράσχει πληροφορίες και συντονισμό, δημιουργώντας ένα «κανάλι» για τη ροή των πληροφοριών μεταξύ των δύο χωρών και πληροφορώντας τες για τον εντοπισμό μετακίνησης προσφύγων/μεταναστών. Αυτά τα πλοία του ΝΑΤΟ θα μπορούν να κινούνται ελεύθερα τόσο στα ελληνικά όσο και στα τουρκικά ύδατα, ενώ οι εθνικές ναυτικές δυνάμεις θα περιορίζονται στα δικά τους χωρικά ύδατα.

Όμως ο βασικός ρόλος του ΝΑΤΟ δεν είναι να γυρίζει πίσω τα πλοία. Η Συμμαχία θα παρεμβαίνει άμεσα μόνο για να διασώζει τους επιβάτες πλοίων και να τους επιστρέφει στην Τουρκία, ασχέτως από τα ύδατα στα οποία έχουν διασωθεί.

Ωστόσο, με 325 ανθρώπους να έχουν πνιγεί από την αρχή του έτους (έναντι των 102.000 ασφαλών αφίξεων στην Ελλάδα), η αναλογία των πλοίων που βρίσκονται σε κίνδυνο φαίνεται χαμηλή. Επιπλέον, αν η ελληνική ακτοφυλακή διασώσει πρόσφυγες/μετανάστες, θα συνεχίσει να μην μπορεί να επιστρέψει αυτούς που διέσωσε από τα ελληνικά χωρικά ύδατα πίσω στην Τουρκία. Αυτό σημαίνει πως η τελική ευθύνη για να σταματήσουν οι πρόσφυγες/μετανάστες να φεύγουν από την Τουρκία εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια των Τούρκων. Και εκεί είναι το πρόβλημα.

Η Τουρκία αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή προβλήματα και στα τρία βασικά σύνορά της. Στα νότια έχει τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, στα βόρεια την κλιμακούμενη αντιπαράθεση με τη Ρωσία και στα δυτικά την προσφυγική/μεταναστευτική κρίση με την Ελλάδα και την Ευρώπη. Από τα τρία, η επίλυση της ευρωπαϊκής προσφυγικής κρίσης έχει ξεκάθαρα τη χαμηλότερη προτεραιότητα για την Άγκυρα.

Πράγματι, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει πως όσο πιο πολύ κωλυσιεργεί η Τουρκία στο προσφυγικό πρόβλημα, τόσο περισσότερες παραχωρήσεις μπορεί να εξασφαλίσει από την Ευρώπη ως αντάλλαγμα για τη μελλοντική βοήθειά της. Ακόμα και τότε, η Άγκυρα δεν χρειάζεται να δεσμευτεί στην πλήρη επίλυση του προβλήματος, αφού μπορεί να «κρυφτεί» πίσω από υλικοτεχνικές δυσκολίες. Και είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τι θα μπορούσε να προσφέρει η Ευρώπη, που θα παρακινούσε την Τουρκία να αναλάβει αποτελεσματικές ενέργειες. Το άνοιγμα του δρόμου για ένταξη στην ΕΕ γίνεται όλο και πιο ανέφικτο λόγω του αυξανόμενου απολυταρχισμού της Τουρκίας. Και αν απλώς δοθούν χρήματα στην Τουρκία, αυτό μπορεί να «ανοίξει» την όρεξη της χώρας να ζητήσει περισσότερα χρήματα. Οι ευρωπαϊκές ελπίδες πως όλα θα πάνε καλά μετά τη σύνοδο της 7ης Μαρτίου φαίνεται πως είναι εσφαλμένες.

Οι μονομερείς κινήσεις

Εν τω μεταξύ, με τη ροή των προσφύγων/μεταναστών να αυξάνεται καθώς βελτιώνεται ο καιρός, και τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο να παρακολουθούν χωρίς να μπορούν να αντιδράσουν, ορισμένες χώρες παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Αυτήν την εβδομάδα, η Αυστρία οργάνωσε διάσκεψη στη Βιέννη και κάλεσε εννέα χώρες από τα Βαλκάνια, μέλη και μη της ΕΕ. Η σύγκληση της διάσκεψης έγινε με σκοπό να συμφωνηθούν οι βασικές αρχές αναφορικά με τη ροή των προσφύγων/μεταναστών στα σύνορά τους. Η συμφωνία που προέκυψε είναι η επισημοποίηση ορισμένων μέτρων που έχουν ήδη ληφθεί -όπως για παράδειγμα να επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε πρόσφυγες εμπόλεμων περιοχών. Η βασικότερη πτυχή, όμως, είναι πως υπήρξε κάποια συμφωνία.

Οι χώρες αυτές, ιδιαίτερα η ΠΓΔΜ, η Αλβανία και η Βουλγαρία, είναι γεωγραφικά σημαντικές, αφού είναι τα χερσαία σύνορα της Ελλάδας από την Αδριατική μέχρι την Ευρωπαϊκή Τουρκία. Αφού η συμφωνία αυτή επιτεύχθηκε εκτός δικαιοδοσίας της ΕΕ, η επιρροή των Βρυξελλών και του Βερολίνου είναι περιορισμένη. Ο κίνδυνος είναι μέχρι την επόμενη συνάντησή τους οι εννέα χώρες να συμφωνήσουν σε ένα ολοκληρωτικό lockdown (σ.σ. ήδη περιέκοψαν σε 580 τις ημερήσιες διελεύσεις). Αν και θεωρητικά οι πρόσφυγες/μετανάστες ίσως επιχειρήσουν να προσπεράσουν τα χερσαία μπλόκα και να πάνε μέσω θαλάσσης στη νότια Ιταλία, η εξεύρεση πλοίων που θα τους μεταφέρουν θα ήταν δύσκολη.

Όταν το πρόβλημα είναι της Ευρώπης, η Ελλάδα έχει κάποιο «πάτημα». Για παράδειγμα, έχει γίνει λόγος για μια συμφωνία «μετρητών αντί μεταναστών», στο πλαίσιο της οποίας η ΕΕ θα ελαφρύνει κάπως τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας, με αντάλλαγμα η Ελλάδα να ξεκαθαρίσει και να φροντίσει τους πρόσφυγες/μετανάστες.

Όταν τα ηνία φεύγουν από τα χέρια του Βερολίνου και των Βρυξελλών, όμως, ο Τσίπρας χάνει την όποια δυνατότητα να διαμορφώσει τις εξελίξεις. Ακόμα και έτσι, έχει απειλήσει την ΕΕ με κοινωνική ανυπακοή μέχρι να επιλυθεί η προσφυγική κρίση, λέγοντας πως η Ελλάδα θα εμποδίσει τη νομοθεσία της ΕΕ προκειμένου να αναγκάσει τη Βόρεια Ευρώπη να κινηθεί για την προσφυγική κρίση. Εν τω μεταξύ, η αδυναμία του στα Βαλκάνια φάνηκε πλήρως όταν προχώρησε στην ισχυρότερη ενέργεια που μπορούσε, όταν δηλαδή ανακάλεσε την Ελληνίδα πρέσβειρα στην Αυστρία, για να διαμαρτυρηθεί για τις κινήσεις της ομάδας των εννέα χωρών.

Η κατάσταση της Ελλάδας φαίνεται ζοφερή. Στα ανατολικά, βλέπει τις ροές των προσφύγων/μεταναστών να εξαρτώνται από έναν παλιό και αδιάλλακτο αντίπαλο. Στα βόρεια, βλέπει την πιθανή έξοδο των προσφύγων/μεταναστών να μπλοκάρεται από κράτη που ενεργούν με ίδιο συμφέρον. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Γερμανία, όπου είχε εναποθέσει τις ελπίδες της η Αθήνα, φαίνονται όλο και πιο ανίσχυρες.

Η Ελλάδα μπορεί ακόμα να «κρεμαστεί» στην ιδέα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα προσπαθήσει να εξαγοράσει την Τουρκία -ή ότι οι Βρυξέλλες θα πιέσουν την Αυστρία να σταματήσει να περιχαρακώνει τα Βαλκάνια σε ένα μπλοκ, ακόμα και απειλώντας τις προσπάθειες των βαλκανικών χωρών να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως εκ τούτου, το σενάριο της «αποθήκης ψυχών» δεν είναι αναπόφευκτο, όμως οι Έλληνες θα χρειαστούν σύντομα κάποια καλά νέα, αν είναι να αποφευχθεί.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι Ηνωμένες Πολιτείες τελούν υπό πίεση για να τεθούν επικεφαλής της εξεύρεσης επειγόντως λύσης στην προσφυγική κρίση, υπό το κράτος της απειλής κατάρρευσης της Μέσης Ανατολής και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως προειδοποιούν οι ειδικοί.

Η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα, πέραν των επικρίσεων που δέχεται τους τελευταίους μήνες για την άρνηση οποιασδήποτε στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία, βρίσκεται πλέον στο στόχαστρο για μη συνδρομή στους συμμάχους των ΗΠΑ στην Ευρώπη, στον Λίβανο, την Τουρκία και την Ιορδανία που πλήττονται από τις προσφυγικές ροές.

Τονίζοντας ότι "η σημερινή προσφυγική κρίση είναι η σοβαρότερη από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου", ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Ιράκ και τη Συρία, ο Ράιαν Κρόκερ, θεωρεί ότι η εν δυνάμει ροή εκατομμυρίων προσφύγων "δεν αποτελεί πρόβλημα για τη Μέση Ανατολή, ούτε για την Ευρώπη, αλλά πρόβλημα για τον κόσμο και την Αμερική".

Ακόμη χειρότερα, αυτός ο πρώην διπλωμάτης απηχεί τις ανησυχίες σειράς αμερικανών αξιωματούχων που τις τελευταίες εβδομάδες αναφέρονται ιδιωτικά σε μία "υπαρξιακή" απειλή για την Ευρώπη και φοβάται ότι η προσφυγική κρίση θα διαλύσει την Ευρωπαϊκή Ενωση ως πολιτικό οικοδόμημα.

Οσο για τις "χώρες της πρώτης γραμμής, την Τουρκία, την Ιορδανία και τον Λίβανο, κινδυνεύουν να πλημμυρίσουν", προειδοποιεί. Ηδη, ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα ΙΙ προειδοποίησε πρόσφατα ότι η χώρα του έχει φθάσει στα όριά της.

Ο Ράιαν Κρόκερ ζητεί από την αμερικανική κυβέρνηση να οργανώσει το συντομότερο δυνατόν "παγκόσμια σύνοδο κορυφής για τους πρόσφυγες" διότι "ούτε η περιοχή της Μέσης Ανατολής, ούτε η Ευρώπη είναι σε θέση να ξεπεράσουν την κρίση".

Ωστόσο, ο αμερικανός πρεσβευτής επισημαίνει την απουσία διεθνούς ηγετικού ρόλου για την κυβέρνηση Ομπάμα, τη στιγμή που "η Αμερική είναι η μόνη που μπορεί να είναι αποτελεσματική στη διευθέτηση της κρίσης".

Δεχόμενη συνεχείς κατηγορίες για "απομονωτιστική" εξωτερική πολιτική απέναντι στον αραβικό κόσμο και την Ευρώπη και για άρνηση εμπλοκής σε περιφερειακές συρράξεις, η Ουάσινγκτον προβάλλει τη διπλωματική και ανθρωπιστική της προσπάθεια για τη Συρία.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι παραδέχθηκε χθες το βράδυ για πρώτη φορά ότι η προσφυγική κρίση αποτελεί όχι τοπικό ευρωπαϊκό και μεσανατολικό, αλλά "παγκόσμιο πρόβλημα" και ότι πρόκειται πλέον για "ένα τεστ για όλους μας" και όχι "για το πρόβλημα κάποιων άλλων".

"Δεν μπορεί κάποιος να ασκήσει ηγεσία εάν δεν είναι ηγέτης" δηλώνει ο Ερικ Σουόρτς, πρώην στέλεχος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου και πρώην αξιωματούχος της υπηρεσίας για του Πρόσφυγες και Μετανάστες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Η αμερικανική οργάνωση Human Rights Firtst διατυπώνει την ίδια κριτική επισημαίνοντας την ανάγκη για την ανάληψη ηγετικού ρόλου εκ μέρους των ΗΠΑ, σε έκθεσή της για την "επιδείνωση της κατάστασης των σύρων προσφύγων". Η συντάκτης της έκθεσης, η Ελινορ Ασερ, καταγγέλλει "την αποτυχία στη διευθέτηση της προσφυγικής κρίσης που πλήττει τα συμφέροντας εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ, απειλεί τη σταθερότητα των χωρών της πρώτης γραμμής και συμβάλλει στη διαίρεση της Ευρώπης".

Ζητεί από την αμερικανική κυβέρνηση να αποφασίσει την υποδοχή 100.000 σύρων προσφύγων για το 2017, μίας δέσμευσης που αντιστοιχεί τόσο στην αμερικανική ηγετική παράδοση, όσο και στα αμερικανικά συμφέροντας εθνικής ασφαλείας".
Επιπλέον, σύμφωνα με τον Ερικ Σουόρτς, "μία τέτοια πρωτοβουλία θα ενθάρρυνε άλλες χώρες να κάνουν περισσότερα".

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Για την ελληνική πλευρά ο εύλογος φόβος και κίνδυνος είναι η νατοϊκή παρουσία να έχει ως αποτέλεσμα τη νομιμοποίηση των τουρκικών θέσεων στο Αιγαίο. Αν και πολλές και πολλούς μπορεί να τους ξαφνιάσει, η ίδια ανησυχία υπάρχει και από την άλλη πλευρά, δηλαδή ότι η νατοϊκή επιχείρηση μπορεί να απονευρώσει τις πάγιες τουρκικές θέσεις οι οποίες διαχρονικά επιδιώκουν να θέτουν ζητήματα ελληνικής κυριαρχίας υπό αμφισβήτηση

Του Κώστα Υφαντή

Η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο είναι γεγονός. Κάτι το οποίο υπό φυσιολογικές συνθήκες θα χρειαζόταν εβδομάδες ή και μήνες λεπτομερούς διαπραγμάτευσης, υλοποιήθηκε σε περίπου δέκα ημέρες από τη στιγμή που η Γερμανία έριξε την ιδέα στο τραπέζι της προσφυγικής κρίσης.

Σοβαρές επιφυλάξεις και στις δύο πλευρές του Αιγαίου

Για την ελληνική πλευρά ο εύλογος φόβος και κίνδυνος είναι η νατοϊκή παρουσία να έχει ως αποτέλεσμα τη νομιμοποίηση των τουρκικών θέσεων στο Αιγαίο. Αν και πολλές και πολλούς μπορεί να τους ξαφνιάσει, η ίδια ανησυχία υπάρχει και από την άλλη πλευρά, δηλαδή ότι η νατοϊκή επιχείρηση μπορεί να απονευρώσει τις πάγιες τουρκικές θέσεις οι οποίες διαχρονικά επιδιώκουν να θέτουν ζητήματα ελληνικής κυριαρχίας υπό αμφισβήτηση. Την ίδια στιγμή και οι δύο πλευρές, ενδομύχως, θεωρούν ότι αν καταφέρουν να ελέγξουν πολιτικά και διπλωματικά έστω μέρος της διαπραγμάτευσης, μπορεί και να κερδίσουν πόντους σε διμερές πλαίσιο. Μοιάζει αντιφατικό, αλλά δεν είναι.

Καμία εναλλακτική και παντελής απουσία στρατηγικής στην Αθήνα

Όταν στις 8 Φεβρουαρίου η Γερμανίδα Καγκελάριος, Angela Merkel, πρότεινε πρώτα στον Τούρκο πρωθυπουργό, Ahmet Davutoğlu, και αμέσως μετά στον Έλληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, την ενεργοποίηση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, οι πιθανότητες απόρριψης ήταν μηδενικές. Το μέγεθος και η ένταση του προβλήματος είναι τόσο μεγάλη ώστε μια ενδεχόμενη άρνηση όχι μόνο δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί πολιτικά, αλλά μάλλον θα προκαλούσε μείζονα διεθνή διπλωματική κατακραυγή.

Η σειρά των επαφών έχει τη σημασία της! Έπρεπε να ληφθεί άμεσα η πολιτική απόφαση στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο και κατόπιν να συζητηθούν σε επίπεδο Στρατιωτικής Επιτροπής και SHAPE οι λεπτομέρειες της αποστολής. Με σχεδόν δεδομένη τη θετική αντίδραση της Άγκυρας, η Αθήνα και ο πρωθυπουργός βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο. Τα περιθώρια ελιγμών ήταν σχεδόν ανύπαρκτα. Για μία ακόμη φορά βρεθήκαμε να συναινούμε, γιατί η εναλλακτική απλώς δεν υπήρχε. Για μία ακόμη φορά η πολιτική ηγεσία της χώρας απέτυχε να προβλέψει κάτι που προφανώς υπήρχε ως ενδεχόμενο. Όταν συνεχώς –και σωστά– διακηρύττουμε ότι η κρίση είναι ευρωπαϊκό και διεθνές ζήτημα, η ιδέα για τη με κάποιο τρόπο εμπλοκή του πλέον σημαντικού αμυντικού εργαλείου της Δύσης αργά ή γρήγορα θα έπεφτε στο τραπέζι από κάποια πλευρά. Η παντελής απουσία στρατηγικής ενόρασης και σχεδιασμού είναι για μια ακόμη φορά τόσο επώδυνη.

Τι να περιμένουμε;

Οι παραπάνω διαπιστώσεις δεν σημαίνουν ότι η νατοϊκή παρουσία και επιχείρηση στο Αιγαίο είναι αυτομάτως αρνητική για τα ελληνικά συμφέροντα. Με δεδομένες (;) τις λεπτομέρειες της αποστολής και τα επιχειρησιακά όρια που φαίνεται να έχουν τεθεί, είναι πιθανόν η Τουρκία να προσπαθήσει επιτέλους να ελέγξει τις προσφυγικές ροές και να αποδεχθεί σε κάποιο βαθμό επαναπροωθήσεις. Μπορεί να προσπαθήσει να δημιουργήσει νέα πολιτικά «τετελεσμένα» στο Αιγαίο; Προφανώς, αν και το πολιτικό κόστος δεν θα είναι αμελητέο. Το πιθανότερο είναι ότι η πάγια συμπεριφορά της στο Αιγαίο θα οξυνθεί μέχρι του σημείου, όμως, που δεν θα θέτει σε πολιτικό κίνδυνο τη νατοϊκή αποστολή. Οι αναφορές για αύξηση των παραβάσεων και παραβιάσεων από τουρκικά μαχητικά, σε συνδυασμό με την ολική επαναφορά του πολιτικά απαράδεκτου επιχειρήματος περί αποστρατικοποίησης των ελληνικών νησιών, είναι ενδεικτικό της αμηχανίας της άλλης πλευράς. Η αξιοπιστία της Τουρκίας και η εξωτερική της πολιτική είναι προς το παρόν θαμμένη στα ερείπια του συριακού εμφυλίου. Ο ιδεολογικός εγκλωβισμός του Προέδρου, Recep Tayyip Erdoğan, και η άρνησή του να αποδεχθεί την πραγματικότητα στη Συρία καθιστούν κάθε πρόβλεψη για τη συμπεριφορά της Τουρκίας πολύ δύσκολη.

Η Αθήνα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο. Πρέπει πάνω από όλα να μην βρεθεί απομονωμένη από φίλους και εταίρους. Πρέπει, με λίγα λόγια, να ανακτήσει σημαντικό κεφάλαιο αξιοπιστίας στη διαχείριση της κρίσης. Η πιθανότητα μιας νατοϊκής αποστολής στο Αιγαίο μάλλον δεν είχε περάσει από το μυαλό της πολιτικής μας ηγεσίας. Όμως, το ΝΑΤΟ είναι εδώ! Έχουμε τη στρατηγική ευφυΐα να σχεδιάσουμε και να απαιτήσουμε ως επισπεύδοντες την ενίσχυση αυτής της αποστολής αν χρειαστεί; Αν η νατοϊκή επιχείρηση δεν φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, θα τεθεί ως ζήτημα η προσαρμογή της. Αν αποδειχθεί επιτυχημένη, το ίδιο. Αν δεν είμαστε έτοιμοι, τότε θα αναγκαστούμε είτε να δεχθούμε ρυθμίσεις που δεν πρέπει, είτε να απομονωθούμε πολιτικά ασκώντας βέτο. Υπάρχει κανείς που να μην πιστεύει ότι η Άγκυρα ήδη ετοιμάζεται;

Και κάτι τελευταίο: Η Τουρκία όντως θα ήθελε το ΝΑΤΟ στη Συρία για να αντιμετωπίσει τη ρωσική πρόκληση. Πολύ δύσκολα θα συμβεί κάτι τέτοιο. Δεν είναι απίθανο, όμως, να συμβεί μετά από αμερικανορωσική συμφωνία, όταν και θα έχουν διαμορφωθεί οι βασικές αρχές της επόμενης ημέρας. Υπάρχει προηγούμενο;

* Ο κ . Κώστας Υφαντής είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Kadir Has στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Γιά να δούμε πού βρισκόμαστε.
Έξη χρόνια μετά το πρώτο μνημόνιο δεν φαίνεται να έχει ουσιαστικά αλλάξει τίποτε άλλο, εκτός απ' το ότι όσες περικοπές γίνανε στα έξοδα της δημόσιας διοίκησης και του κράτους γενικότερα, έγιναν όλες εις βάρος του ελληνικού λαού.

Είτε πρόκειται για μισθούς και συντάξεις και ψαλίδισμα εφ' άπαξ, είτε πρόκειται για περικοπές κονδυλίων από Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, όλες είχαν σαν αποτέλεσμα την κατακρήμνιση του βιοτικού επιπέδου του έλληνα (του φτωχού, του μικρού και του μεσαίου).
Όσον αφορά την σπατάλη του δημοσίου σε όλες τις άλλες δραστηριότητές του, δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα.
Οι ίδιοι (σε πλήθος) και περισσότεροι σύμβουλοι, τα ίδια συμβούλια, οι ίδιες δαπάνες μετακίνησης, παράστασης, τα ίδια επιδόματα και προνομίες των βουλευτών, τα ίδια πεταμένα κονδύλια σε ημέτερους, σε πολιτιστικές εκδηλώσεις του @@λου, σε διαφημίσεις ΔΕΚΟ και Δημοσίου σε εφημερίδες και κανάλια των διαπλεκόμενων, το ίδιο γενικό ξεχαρβάλωμα στην δημόσια διοίκηση.

Ούτε οι πολιτικοί άλλαξαν.
Οι ίδιοι κυβερνούν ακόμη και σήμερα με μικρές παραλλαγές.
Αλλάζουν θέσεις, αλλάζουν κόμματα και πόστα, αλλά είναι ακόμη εδώ και κυβερνούν σαν να μην έχει συμβεί τίποτα, σαν να μην είναι αυτοί οι ίδιοι υπεύθυνοι της εθνικής καταστροφής.

Από την άλλη οι ίδιοι πουλημένοι δημοσιογράφοι και κανάλια που μας ''ενημέρωναν'', οι ίδιοι εξακολουθούν να μας ενημερώνουν-συσκοτίζουν, εκπέμποντας την μνημονιακή τους προπαγάνδα προς όφελος των εργοδοτών τους και του συστήματος διαπλοκής γενικότερα.

Στα έξη αυτά χρόνια δεν έχει αλλάξει τίποτα που να μπορεί να μας κάνει να ελπίζουμε σε μιά λειτουργική αναδιάρθρωση του κράτους, στην απεμπλοκή της δημόσιας διοίκησης αλλά και όλου του δημόσιου βίου απ' τα δεσμά της διαπλοκής και της απάτης.

Όλα πάνε απ' το κακό στο χειρότερο, και όποιο επιπλέον έκτακτο πρόβλημα ανακύπτει (όπως το προσφυγικό), όχι μόνον δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ψυχραιμία και αποτελεσματικότητα, αλλά επιβαρύνει την γενική κατάσταση τρείς φορές περισσότερο απ' ό,τι αν προέκυπτε κάτω από φυσιολογικές συνθήκες.

Η πορεία αυτή, που με δική μας έγκριση (είτε πρόκειται με την ψήφο μας, είτε με την σιωπή και ανοχή μας) ακολουθείται, είναι βέβαιο πως οδηγεί στην πλήρη εξαθλίωση και μετατροπή του λαού σε πολίτες τύπου ''τρίτου κόσμου''. 

Μην περιμένουμε τίποτα καλύτερο, αλλά κι ας μην διαμαρτυρόμαστε όσο εμείς οι ίδιοι ανεχόμαστε αυτήν την πορεία προς την τελική καταστροφή.

Ίσως και να είναι η μόνη που μας αξίζει τελικά.
Όχι σε όλους.
Αλλά τί να κάνουμε;
Σ' έναν ''ασύμμετρο'' πόλεμο, κι όταν μάλιστα δεν υπάρχει αντίσταση, οι ''παράπλευρες απώλειες'' θα είναι οι μεγαλύτερες και ίσως και οι μόνες!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Καντρί Γκιουρσέλ

Από τότε που ξεκίνησε η εξέγερση στη Συρία, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επιτρέψει να δημιουργηθεί μια τζιχαντιστική λεωφόρος.

Αυτή η λεωφόρος, που είναι διπλής κατεύθυνσης, επέτρεψε στους τζιχαντιστές να μπαινοβγαίνουν στη Συρία, χρησιμοποιώντας ως βάση τους την Τουρκία. Με τον τρόπο αυτό κατέστη δυνατόν να ενωθούν η αλ-Κάιντα του Ιράκ με τους Σύρους τζιχαντιστές και να δημιουργηθεί το Ισλαμικό Κράτος, που ελέγχει σήμερα εδάφη και στα δύο κράτη.

Χωρίς αυτή την πολιτική, το Ισλαμικό Κράτος δεν θα είχε μπορέσει να καταλάβει τη Μοσούλη τον Ιούνιο του 2014 ούτε να εξαπλωθεί στο Μάγρεμπ και στην Ευρώπη. Όταν επιτρέπεις στους τζιχαντιστές να κυκλοφορούν ελεύθερα στο τουρκικό έδαφος με στόχο να επισπεύσεις την πτώση του συριακού καθεστώτος, όταν κλείνεις τα μάτια στην εγκατάσταση δικτύων των τζιχαντιστών στο τουρκικό έδαφος, είναι αναπόφευκτο μια ημέρα οι ίδιοι αυτοί τζιχαντιστές να στραφούν εναντίον της χώρας σου.

Ο Ερντογάν ονειρευόταν να δημιουργήσει στην ανατολική Μεσόγειο, από την Αίγυπτο μέχρι τη Συρία, μια σειρά ισλαμικών καθεστώτων όπου θα κυριαρχούσαν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι. Τα καθεστώτα αυτά θα τα ήλεγχε φυσικά ο ίδιος. Η πολιτική αυτή ονομάστηκε νεο- οθωμανική προκειμένου να προσελκύσει τους συντηρητικούς Σουνίτες της Τουρκίας. Απέτυχε όμως εξαιτίας του πραξικοπήματος του στρατηγού Σίσι στην Αίγυπτο το 2013, με το οποίο ανατράπηκε ο Πρόεδρος Μόρσι.

Ο Τούρκος πρόεδρος αναζητεί τη νομιμότητά του στο οθωμανικό παρελθόν και κάνει τα πάντα για να απαλλαγεί από τα σύμβολα της κεμαλικής Δημοκρατίας του Ατατούρκ. Με το γιγαντιαίο παλάτι που κατασκευάζει στην Άγκυρα και ένα τεράστιο τζαμί στον πιο ψηλό λόφο της Κωνσταντινούπολης, δημιουργεί τα σύμβολα του νέου καθεστώτος.

Για να αλλάξει το Σύνταγμα και να εγκαθιδρύσει ένα προεδρικό καθεστώς, κήρυξε πόλεμο στην κουρδική μειονότητα στην ανατολική Τουρκία, με αποτέλεσμα να καταστραφούν ολόκληρες πόλεις, να χάσουν τη ζωή τους εκατοντάδες άνθρωποι και να εκτοπιστούν χιλιάδες ακόμη. Ο πόλεμος αυτός μπορεί να καταφέρει το τελευταίο, μοιραίο πλήγμα στο κοσμικό έθνος που είχε δημιουργήσει η κεμαλική Δημοκρατία.

Οι κεμαλιστές καταπίεζαν κι εκείνοι τους Κούρδους, στο όνομα όμως μιας κοινής τουρκικής ταυτότητας. Αυτή η ταυτότητα τώρα έχει δώσει τη θέση της σε πολλές εθνοτικές και θρησκευτικές ταυτότητες. Οι νέες ομάδες που έχουν δημιουργηθεί επιτρέπουν τη διαιώνιση της κυριαρχίας των ισλαμιστών στην τουρκική πολιτική. Καμιά συμμαχία δεν μπορεί να πάρει τη θέση του ΑΚΡ. Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση.

Η Δύση παραπλανήθηκε. Από το 2007 και μετά, ο Ερντογάν έπαψε να επιδιώκει ειλικρινά την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Χρησιμοποίησε τα κριτήρια της ενταξιακής διαδικασίας που είχε ξεκινήσει το 2004 για να δώσει τέλος στον έλεγχο των θεσμών από τον στρατό και να εδραιώσει τη δική του εξουσία. Αυτός ήταν ο μόνος του στόχος. Στη συνέχεια, δεν έκανε καμιά διαρθρωτική μεταρρύθμιση. Τα ανοίγματά του, πρώτα προς την Αρμενία και στη συνέχεια προς την κουρδική μειονότητα, δεν ήταν παρά ένας τακτικός ελιγμός.

Ήθελε απλώς να αποσπάσει την ηθική και πολιτική στήριξη της Δύσης για να καθυποτάξει τους Τούρκους στρατιωτικούς. Όταν πρόκειται για το συμφέρον του, ξέρει να εμφανίζεται ρεαλιστής και πραγματιστής. Σήμερα ξέρουμε ότι δεν είναι καθόλου ρεαλιστής και πραγματιστής όταν πρόκειται για τη θρησκεία. Είναι πεισμένος ότι έχει αναλάβει μια ιερή αποστολή, να επαναφέρει την Τουρκία σε έναν ισλαμικό δρόμο.

Ακόμη και η προσφυγική κρίση χρησιμοποιήθηκε από τον Ερντογάν για να πετύχει τους στόχους του: Να δημιουργηθεί μια ουδέτερη ζώνη στη βόρεια Τουρκία, μαζί με μια απαγόρευση των πτήσεων, ώστε να επισπευσθεί η πτώση του καθεστώτος του Άσαντ. Η προσφυγική κρίση είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του Ερντογάν. Επιτρέποντας τη δημιουργία ενός τζιχαντιστικού μετώπου στη βόρεια Συρία, προκάλεσε την αντίδραση της Δαμασκού, που βομβάρδισε πόλεις και χωριά και έστειλε τους πληθυσμούς προς την Τουρκία.

Όταν η Τουρκία κατακλύστηκε από πρόσφυγες, ο Ερντογάν άνοιξε τις πόρτες και άφησε ένα μέρος τους να κατευθυνθεί προς την Ευρώπη. Όσο ο πόλεμος συνεχίζεται, τόσο ο αριθμός των προσφύγων θα αυξάνεται. Με το να δίνεις χρήματα στον Ερντογάν, απλώς διαιωνίζεις το φαινόμενο των συγκοινωνούντων δοχείων. Η υποταγή της Άγγελα Μέρκελ στον εκβιασμό του Ερντογάν δεν λύνει τίποτα, αντίθετα οξύνει το πρόβλημα.

Όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση δέχθηκε, το 2004, η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας να είναι ανοιχτή και χωρίς χρονικά όρια, στερήθηκε ουσιαστικά κάθε μέσου πίεσης. Ένα πιο αυστηρό χρονοδιάγραμμα μπορεί να μην είχε αποτρέψει την αυταρχική στροφή του καθεστώτος, τουλάχιστον όμως θα την είχε περιορίσει. Η Τουρκία είναι μια μεγάλη χώρα, που δεν πρόκειται να εξαφανιστεί.

Χρειάζεται μια σοβαρή στρατηγική για να διαπραγματευτείς μαζί της. Αντί γι’ αυτό, η Ευρώπη θα βρεθεί σύντομα αντιμέτωπη όχι μόνο με Σύρους και Άραβες πρόσφυγες, αλλά και με Τούρκους πρόσφυγες που θα προσπαθούν να γλυτώσουν από το νέο καθεστώς του Ερντογάν.

Αυτή τη στιγμή ζούμε μια μείζονα περιφερειακή κρίση, που οξύνθηκε μετά την επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία. Η Ρωσία και η Τουρκία βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης. Ο Πούτιν προκαλεί τον Ερντογάν. Αν ο τελευταίος στείλει τον στρατό του στη Συρία για να αποκτήσει μια καλύτερη θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, η σύγκρουση δεν θα μπορεί πλέον να αποκλειστεί. Η συριακή πολιτική του Ερντογάν έχει αποτύχει πλήρως, αλλά οι συνέπειές της μπορεί να αποδειχθούν ακόμη πιο δραματικές.

* Ο Καντρί Γκιουρσέλ ήταν τα τελευταία είκοσι χρόνια αρθρογράφος της εφημερίδας «Μιλιέτ». Όταν έμαθε, στις 22 Ιουλίου του 2015, ότι ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανουά Ολάντ τηλεφώνησε στον Τούρκο ομόλογό του για να τον συλλυπηθεί για την τρομοκρατική επίθεση στο Σουρούτς, έγραψε στο Twitter ότι είναι ντροπή ξένοι ηγέτες να συλλυπούνται τον βασικό υπεύθυνο για τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους στην Τουρκία. Την επομένη, απολύθηκε για «υπονομευτική δράση».
Πηγή ΜΙgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στην Ελλάδα των μνημονίων, όπου οι άνθρωποι αγωνιούν για να εξασφαλίσουν το ψωμί τους, κάποιοι στήνουν "φάμπρικες" για να εξασφαλίσουν το χαβιάρι τους 
Η "πρώτη φορα αριστερά" φέρνει τώρα και τα στρατόπεδα εργασίας!

Η πρώτη αναφορά έγινε σχεδόν αμέσως μετά την γνωστή ανακοίνωση του Καστελλόριζου, από τον ανά τον κόσμο ταξιδεύοντα σήμερα και τότε πρωθυπουργό της χώρας, Γιώργο Παπανδρέου. Ο κάθε νοήμων άνθρωπος διέβλεπε την σκοπιμότητα και την δημιουργία συνθηκών στυγνής εκμετάλλευσης της Ελλάδας. Τα χρόνια πέρασαν, κυβερνήσεις παρήλθαν, μνημόνια προστέθηκαν, όμως το σχέδιο δεν άλλαξε στην βάση του. Ενδεχομένως έγινε κάποια αλλαγή σε εκείνο το περιεχόμενο που αφορά το «εργατικό δυναμικό».

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Πρόκειται για ένα πείραμα, επιβεβαιώνουν, εκ των προτέρων, οι «εμπνευστές» του. Πρόκειται για ένα πρώτο βήμα, δειλό, αλλά σύγχρονης κολεκτιβοποίησης μέσω του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού. Πρόκειται για μία ξεδιάντροπη «πρόταση ανάπτυξης», που εκμεταλλεύεται τις ό,ποιες συνθήκες και τολμά να εισάγει την παλαιά αλλά σταθερή τακτική της αποικιοκρατίας.
«Αν λάβουμε υπόψη το αρτιοσκληρωτικό ρυθμιστικό περιβάλλον της οικονομίας, την υψηλή φορολογία, την σκανδαλώδη ανεργία και την χαμηλότατη θέση της χώρας μας στον Δείκτη Οικονομικής Ελευθερίας της Wall Street Journal και του Heritage Foundation, έχουμε αρκετές ενδείξεις πως ακόμα και αν η επιτυχία μίας ελληνικής ΕΟΖ δεν είναι δεδομένη, πως αξίζει να πειραματιστούμε», 
αναφέρει ο κ. Τσιούρας, ένας εκ των εισηγητών της πρότασης… Και συνεχίζει:
"Το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών «Μάρκος Δραγούμης» και το ελληνικό παράρτημα της διεθνούς φοιτητικής οργάνωσης «Φοιτητές για την Ελευθερία» («Students for Liberty») συνέπραξαν, ώστε μία ομάδα φιλελεύθερων φοιτητών και πρόσφατων αποφοίτων της Νομικής Αθηνών να συντάξει μία πρόταση για τη σύσταση και τη λειτουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών στην Ελλάδα. Η πρόταση περιλαμβάνει εναλλακτικές προτάσεις για τη σύσταση μιας ζώνης και την παροχή διευκολύνσεων στους επενδυτές εντός αυτής, οι οποίες δεν θα μπορούν ν’ ανακληθούν από μία μεταγενέστερη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Επιδιώκεται, δηλαδή, να διασφαλισθεί ένας ελάχιστος βαθμός σταθερότητας για τους πιθανούς επενδυτές.
Τη σταθερότητα μπορεί να διασφαλίσει μία συνταγματική διάταξη (μετά από αναθεώρηση του άρθρου 107) ή μία διεθνής συνθήκη. Απουσία αυτών, προτείνεται η διασφάλιση της αυτοδέσμευσης του Ελληνικού Δημοσίου διαμέσου μιας σύμβασης που θα συναφθεί ανάμεσα στο Δημόσιο και την αρχή που θα διαχειρίζεται τη ζώνη (η οποία θα είναι ανεξάρτητο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με έδρα, κατά προτίμηση, στην αλλοδαπή). Η σύμβαση γεννά περιουσιακής φύσεως δικαιώματα, τα οποία προστατεύονται από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενώ μία πρόσθετη διασφάλιση για τους επενδυτές θα μπορεί να είναι η ασφάλιση από πολιτικούς κινδύνους (political risk) σε διεθνή ασφαλιστική εταιρεία.
Σύμφωνα με την πρόταση, η ίδια η ζώνη θα παρέχει φορολογικά κίνητρα, που μπορούν να λάβουν πολλές μορφές (μειωμένοι φορολογικοί συντελεστές, προκαταβολή φόρου για μεγάλο χρονικό διάστημα κ.λπ.). Κυρίως, όμως, θα παρέχει απλοποιημένες διαδικασίες φορολογικής διοίκησης (λ.χ. αυτοπεραίωση και πιστοποιητικά φορολογικής συμμόρφωσης από ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρείες), ένα διαφορετικό ασφαλιστικό σύστημα (ιδιωτικό συνταξιοδοτικό σύστημα μετά από opt-out από το συνταξιοδοτικό τμήμα του δημοσίου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και συμπληρωματική ομαδική ασφάλιση υγείας) και προ-εγκεκριμένες περιβαλλοντικές άδειες, ώστε να μην υπάρχουν εκ των υστέρων δικαστικές «εκπλήξεις» για τους επενδυτές.
Μεγάλη έμφαση δίνεται στο εργατικό δίκαιο. Παρ’ όλο που μία αμιγώς φιλελεύθερη πρόταση θα ζητούσε πλήρη απελευθέρωση του εργατικού δικαίου, εν τούτοις, και με σκοπό η πρόταση να διεκδικήσει ευρύτερη συναίνεση, προτείνεται ότι οι αποδοχές των εργαζομένων στη ζώνη θα διαμορφώνονται με βάση τους αντίστοιχους βασικούς μισθούς εκτός της ζώνης προσαυξημένους κατά 15% (ή και μεγαλύτεροι, μετά από συλλογικές διαπραγματεύσεις στο επίπεδο ζώνης). Από την άλλη, εντός της ζώνης οι εργατικές διαφορές (μεταξύ των οποίων και η νομιμότητα της κήρυξης μιας απεργίας ή μιας απόλυσης) θα κρίνονται από διαιτητικά δικαστήρια. Με διαιτησία θα επιλύονται και οι διαφορές μεταξύ επενδυτών και Δημοσίου, επενδυτών και του φορέα που θα διαχειρίζεται τη ζώνη και μεταξύ των επενδυτών μεταξύ τους.
Η πρόταση αυτή είναι συμβατή με το ενωσιακό δίκαιο - άλλωστε το 2011 ο τότε Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων Olli Rehn είχε προτείνει τις ειδικές οικονομικές ζώνες ως εργαλείο για την έξοδο της χώρας μας από την κρίση. Πρόκειται για εργαλείο που στο εξωτερικό έχει αξιοποιηθεί με ιδιαίτερη επιτυχία και αξίζει τον κόπο να το δοκιμάσουμε και στη χώρα μας".
Πρόταση, λοιπόν, για Ειδική Οικονομική Ζώνη, δηλαδή μία ζώνη παραγωγής, λειτουργούσα υπό ειδικών φορολογικών, οικονομικών και εργασιακών συνθηκών!
Μπορεί το πρώτο αποικιοκρατικό καθεστώς των Άγγλων, επί της Κύπρου (την οποία κατέλαβε ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος), να εφοδίαζε ολόκληρη την Ευρώπη με ζάχαρη, και αργότερα το πανέμορφο νησί της Χίου να έγινε ένα στυγνό εργοστάσιο παραγωγής μαστίχας 12 δυτικών οικογενειών, προσφέροντας τεχνογνωσία στον Χριστόφορο Κολόμβο για την δημιουργία του αποικιοκρατικού καθεστώτος της νοτίου Αμερικής, όμως από τότε μέχρι σήμερα διαπιστώνουμε πως ελάχιστα έχουν αλλάξει στον τρόπο λειτουργίας των αποικιοκρατών της Δύσης.

Έτσι, σήμερα, στην Ελλάδα που βρίσκεται υπό διπλή πίεση (όπως και στην εποχή του Βυζαντίου μετά το 1.100 μ.Χ.) τόσο από ανατολικά όσο και από δυτικά (βασικό δυτικό μοντέλο), έρχονται οι «ειδήμονες» να προσφέρουν μία πειραματική λύση (κατά ομολογία τους), με πρόσχημα πως 7 στις 10 χώρες του πλανήτη φιλοξενούν Ειδικές Οικονομικές Ζώνες…!
Μικρή λεπτομέρεια, που αποφεύγουν να αναφέρουν οι «σοφοί», είναι πως οι ΕΟΖ δημιουργούνται και λειτουργούν σε χώρες υποβαθμισμένες, με δοτές, διεφθαρμένες ή επί της ουσίας αδύναμες και ανύπαρκτες κυβερνήσεις του τρίτου κόσμου…! Και, φυσικά, στην Ελλάδα των λαθρομεταναστών, στην χώρα που έγινε χώρος εξαιτίας ανίκανων, διεφθαρμένων και δοτών κυβερνήσεων και πολιτικών, δίνεται η λαμπρή ευκαιρία δημιουργίας και λειτουργίας μία «ζώνης παραγωγής», μίας Ειδικής Οικονομικής Ζώνης, ενός ακόμη πειράματος της Δύσης, που εναγωνίως αναζητά λύσεις στην εύρεση φτηνών εργατικών χεριών…

Οι «ειδήμονες», λοιπόν, αποφάσισαν πως στην Ελλάδα του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου, υπάρχουν πλέον οι κατάλληλες συνθήκες δημιουργίας μίας ΕΟΖ. Μίας, που θα την ακολουθήσουν και άλλες… Μίας Ειδικής Οικονομικής Ζώνης που θα προσφέρει εργασία στους άνεργους Έλληνες και στους «εγκλωβισμένους» (έτσι ονομάζεται πλέον η μετεγκατάσταση, μετοίκηση πληθυσμών) «πρόσφυγες και λαθρομετανάστες, στους οποίους θα «προσφέρεται» η λαμπρή ευκαιρία να εργαστούν και να μην επιβαρύνουν την οικονομία τόσο της Ελλάδας, όσο και των «ανθρωπιστικών» και «φιλεύσπλαχνων» λοιπών ευρωπαϊκών κρατών…!

«Η κρίση γεννά ευκαιρίες» είναι το σύνθημα των νεοφιλελευθεριστών (βλ. σύγχρονων αποικιοκρατών). Εμείς, από την πλευρά μας, θα παραλλάζαμε αυτό το εύπεπτο σύνθημα, που γεννά μάταιες ελπίδες, λέγοντας πως «η κρίση προσφέρει ευκαιρίες για εκείνους που την δημιουργούν»… Και η Ελλάδα, η σημερινή Ελλάδα των τριών μνημονίων, της φτώχειας και της καταστροφής, η Ελλάδα των λαθρομεταναστών και της πρώτης φορά αριστερά ψευδοκυβέρνησης (ή λαθροκυβέρνησης) προσφέρει πλειάδα ευκαιριών για όλους εκείνους που σχεδίασαν και με υπομονή υλοποίησαν την υποδούλωσή της.
Όσο για τους σύγχρονους Έλληνες, το πιθανότερο είναι πως θα διαμαρτύρονται εντόνως, θα διαδηλώνουν και θα προστρέχουν στους πολιτικούς του μέλλοντος (φερέφωνα και υποχείρια των «επενδυτών») για το δικαίωμα στη ζωή και μία θέση «εργασίας» σε κάποια Ειδική Οικονομική Ζώνη…
Εκτός αν, αποφασίσουν να αντιταχθούν στα σχέδια των αποικιοκρατών και πάρουν την τύχη τους και την πατρίδα τους στα χέρια τους. Κάτι τέτοιο, όμως, σήμερα, φαντάζει πολύ μακρινό, επειδή αυτός ο λαός δεν έχει καταλάβει πως του φοράνε αλυσίδες για τα επόμενα 400 χρόνια σκλαβιάς…

Όσο για την εκδήλωση παρουσίασης της "πρότασης για ΕΟΖ", αυτή θα γίνει την Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016, ώρα 19.00, στην αίθουσα της Νομικής Βιβλιοθήκης (Μαυρομιχάλη 23). Για τους ενδιαφερόμενους ο χάρτης και οδηγίες κατεύθυνσης βρίσκονται εδώ.

Καληνύχτα Ελλάδα. Μάλλον οι σύγχρονοι κάτοικοί σου, φερόμενοι ως Έλληνες, δεν στάθηκαν άξιοι να φέρουν το όνομά σου και έπρεπε να εξαφανιστούν επειδή σε παρέδωσαν στην δουλεία χωρίς καν να αντισταθούν... Κάποτε, θα βρεθούν εκείνοι οι άξιοι που θα σε τιμήσουν και θα σε απελευθερώσουν με αγώνες...

ΥΓ: Σημειώνουμε τέλος, πως από τις "πρώτες ημέρες" των μνημονίων, υπήρξαν πρόθυμοι περιφερειάρχες για να υποδεχθούν στις περιοχές τους Ειδικές Οικονομικές Ζώνες...Την ίδια στιγμή που νέοι Έλληνες εγκατέλειπαν την χώρα για να βρουν εργασία στο εξωτερικό. Ο αριθμός αυτών των σύγχρονων ελλήνων οικονομικών μεταναστών σταμάτησε να υπολογίζεται με την έλευση της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου και "σταμάτησε" στις 250.000. Αλήθεια, πόσοι Έλληνες έχουν μεταναστεύσει από τότε, και ποιός είναι ο πραγματικός αριθμός του παραγωγικού δυναμικού που έφυγε από τη χώρα; Μπορεί κάποιος να απαντήσει ή αυτός ο αριθμός είναι αδιάφορος, επειδή συνίσταται ήδη αναπλήρωσή του από τους πρόσφυγες και λαθρομετανάστες που "εγκλωβίζονται" στην χώρα;




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Θα χαλαρώσουν τα μνημόνια που υπέγραψαν οι προδοτικές κυβερνήσεις
ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ με συμφωνία να γίνουμε η αποθήκη όλων των λαθρομεταναστών και προσφύγων.

Η Ισλαμοποίηση της Ελλάδας είναι σε πλήρη εξέλιξη, αφού οι Έλληνες για κάποιο λόγο είναι υπνωτισμένοι και θεωρούν ότι όλα γίνονται για ανθρωπιστικούς λόγους.
Οι ανθέλληνες του Σύριζα και των Εξελ (Εξαρτημένων Ελλήνων) έχουν πείσει όλο τον κόσμο ότι οι παράνομοι μετανάστες είναι πρόσφυγες, όταν όλοι γνωρίζουν ότι πραγματικοί πρόσφυγες δεν είναι ούτε 20% αυτών που έρχονται.
Οι υπόλοιποι έρχονται από χώρες της Ασίας και της Αφρικής επειδή έμαθαν ότι η Ελλάδα άνοιξε τα σύνορά της και η είσοδος στην Ευρώπη είναι πλέον ελεύθερη. Έρχονται δηλαδή να λιαστούν και να εξαφανιστούν!

Σε πολύ λίγα χρόνια από τώρα, έχουμε δει σε χώρες όπως η Αγγλία, η Γαλλία και η Σουηδία, οι Μουσουλμάνοι θα είναι περισσότεροι από τους Έλληνες στην Ελλάδα.

Η διαφορά Ευρωπαίων και Μουσουλμάνων;
Οι Μουσουλμάνοι είναι φανατικοί και απαιτούν.
Οι Ευρωπαίοι αδιαφορούν και χλευάζουν (τη δικιά τους θρησκεία – αν πιστεύουν δηλαδή σε κάτι).

Άρα, το Ισλάμ θα επιβληθεί στην κοινωνία χωρίς την παραμικρή αντίδραση. Θα το δεχτούμε νομίζοντας ότι έτσι είμαστε καλοί άνθρωποι, αφού αν παραπονεθείς χαρακτηρίζεσαι ρατσιστής και φασίστας.

Ισλάμ και Δημοκρατία/Ελευθερία δεν μπορούν να συνυπάρχουν στην ίδια κοινωνία, και αν δεν το κατανοήσουμε γρήγορα οι ελευθερίες μας θα εξαφανιστούν.

Είχαμε την ομορφότερη χώρα του κόσμου στο καλύτερο σημείο επί της γης… και δώσαμε τα κλειδιά της πατρίδας μας στους ανθέλληνες, εθνομηδενιστές και απατεώνες πολιτικούς της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του Σύριζα και των Εξελ… και πολύ σύντομα η Ελλάδα θα είναι ένας Ισλαμοποιημένος βόθρος της Ευρώπης.

Δηλαδή, όταν ξυπνήσουμε θα είμαστε δούλοι!

Πηγή "Στρουθοκάμηλος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου