Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Μαΐ 2011

Είναι ηλίθιοι ή το παίζουν;

Τρεις μεγάλες γκάφες του οικονομικού και επικοινωνιακού επιτελείου της κυβέρνησης κόστισαν ακριβά στους Έλληνες πολίτες, καθώς επιτάχυναν την ύφεση, έδωσαν ευκαιρία στους κερδοσκόπους και βύθισαν τους Έλληνες πολίτες στην αγωνία και την κατάθλιψη.

Ο στόχος του επιτελείου του πρωθυπουργού και τις τρεις φορές ήταν ο ίδιος: να θορυβηθούν οι πολίτες ώστε να περάσουν με ευκολία οι δύσκολες και σκληρές αποφάσεις που υπαγορεύουν οι δανειστές μας.

Η πρώτη μεγάλη γκάφα έγινε την περασμένη άνοιξη, όταν ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου παρομοίασε την ελληνική οικονομία με τον «Τιτανικό» και άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Τότε εκτινάχτηκαν τα spread καθώς οι περίφημες αγορές άδραξαν την ευκαιρία που περίμεναν καιρό και πόνταραν με ασφάλιστρα και στοιχήματα στη χρεοκοπία της Ελλάδας. Ο υπουργός Οικονομικών δέχτηκε σκληρή κριτική για αυτή τη φράση από τραπεζίτες, οικονομικούς παράγοντες, επιχειρηματίες, την αντιπολίτευση αλλά και από στελέχη της κυβέρνησης, ότι διέσυρε τη χώρα. Είναι ενδεικτική η φράση έμπειρου κομματικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος είχε πει εκείνη την περίοδο σε πηγαδάκι της Βουλής: "Ο Γιώργος έκανε ένα κολοσσιαίο λάθος που δεν θα το έκανε ποτέ ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά τη ζωή. Στο χωρίο μου λένε «δεν διασύρεις ποτέ την αδερφή σου δημοσίως εάν θέλεις να την παντρέψεις»".

Παρά τη σκληρή κριτική που δέχτηκε γι' αυτή του τη στάση ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, την περασμένη Δευτέρα μιλώντας στην εκπομπή «Φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά προχώρησε στη δεύτερη μεγάλη πολιτική και επικοινωνιακή γκάφα, με στόχο ξανά να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για το δεύτερο σκληρό πακέτο μέτρων. Είπε με έμφαση ότι το δημόσιο έχει χρήματα για να δώσει μισθούς και συντάξεις μέχρι τον Ιούλιο. Μια δήλωση που έβαλε βόμβα στα θεμέλια της αγοράς. Επιχειρηματίες λένε ότι η ήδη μειωμένη κατανάλωση έπεσε ραγδαία μετά τη μοιραία δήλωση, ενώ πολλαπλασιάστηκαν οι καταθέτες που πήραν τα χρήματά τους από τις ελληνικές τράπεζες.

Η τρίτη δήλωση της καταστροφής ήρθε από τις Βρυξέλλες και την επίτροπο, κυρία Μαρία Δαμανάκη. Η επίτροπος, ούτε λίγο ούτε πολύ, είπε ότι υπάρχουν στο τραπέζι των αξιωματούχων της Κοινότητας σενάρια για την επιστροφή της χώρας στη δραχμή. Σχεδόν 24 ώρες αργότερα, ακόμα και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη αδυνατούν να αποκρυπτογραφήσουν το χρησμό της κυρίας Δαμανάκη. Οι περισσότεροι πάντως πιστεύουν το αυτονόητο: η επίτροπος, σε συνεννόηση με το οικονομικό επιτελείο παρενέβη στην ελληνική πολιτική σκηνή -κάτι που δεν έχει δικαίωμα να κάνει ως επίτροπος- για να θέσει το δίλημμα ότι εάν δεν περάσουν τα νέα σκληρά μέτρα η χώρα θα οδηγηθεί στη χρεοκοπία και την εξαθλίωση.

Στη κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ηλεκτρισμένη καθώς δεν είναι λίγοι που μιλούν για «μαθητευόμενους μάγους» οι οποίοι βάζουν τη λάθος ώρα τα λάθος διλήμματα στους πολίτες, με αποτέλεσμα να επιταχύνουν την πορεία προς την καταστροφή.


Ο όρος «Δολία Χρεωκοπία» χρησιμοποιείται όταν αποκαλύπτεται ότι μια επιχείρηση βάρεσε κανόνι, κατά το κοινώς λεγόμενο, ενώ τα πραγματικά δεδομένα και, κυρίως, η καθαρή θέση της επιχείρησης δεν συνηγορούσαν γι' αυτήν την εξέλιξη. Ωστόσο οι ιδιοκτήτες και οι διαχειριστές της, αλλοίωσαν τα στοιχεία προκειμένου να οικειοποιηθούν την περιουσία της επιχείρησης, κατά κανόνα να την βγάλουν με την μορφή συναλλάγματος στο εξωτερικό και ταυτόχρονα να αξιοποιήσουν όποια οφέλη και όποιες απαλλαγές προβλέπει το νομικό καθεστώς για τις υπό χρεωκοπία επιχειρήσεις. Δηλαδή απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις, απαλλαγές από εισφορές, αναδιαρθρώσεις δανείων και λοιπά.

Κύριο στοιχείο αυτής της διαδικασίας είναι η αδιαφάνεια και η απόκρυψη στοιχείων. Σας λέει κάτι αυτό το σενάριο για όσα διαδραματίζονται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια; Όσο το μυαλό μου στριφογυρνούσε στην εκδοχή της «δολίας χρεωκοπίας», τόσο βυθιζόμουνα σε ένα πέλαγος δομών και συμφερόντων τα οποία διαπλέκονται μεταξύ τους και συνηγορούν σε αυτήν την εκδοχή. Θα μπορούσα βέβαια να πω και να ξεμπερδεύω. «Είναι κρίση του καπιταλισμού και μάλιστα δομική». Aυτό δεν αρκεί, μοιάζει με την γνωστή παροιμία «απορία ψάλτου βηξ».

Ας δούμε συνοπτικά, αλλά με κάποια σειρά, τα δεδομένα. Ο πρωθυπουργός μάς έλεγε ότι λεφτά υπάρχουν εννοώντας την προσφυγή στο ΔΝΤ. Υπήρξε δόλος; Ο τέως πρωθυπουργός σιωπά, γιατί; Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας αύξανε τον χρόνο για την αγορά ομολόγων από τρεις σε δέκα ημέρες προκαλώντας έκρηξη του κερδοσκοπικού τζόγου, γιατί; Οι ηγέτες της Ε.Ε., και ιδιαίτερα οι Μέρκελ και Σαρκοζί, μας πουλούσαν πολεμικό υλικό. Η Γκόλντμαν Σαξ ως σύμβουλος της κυβέρνησης κερδοσκοπούσε στην πιθανότητα χρεωκοπίας μας. Γιατί;

Όλοι αυτοί ήξεραν. Ήξεραν για τις διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, για το τεράστιο μέγεθος της φοροδιαφυγής, για το αβάσταχτο κόστος των ολυμπιακών αγώνων, για τα πληρωμένα και αχρησιμοποίητα συστήματα C4I, για τις τεράστιες μίζες, για το μέγεθος των τοξικών τίτλων από τα χρηματιστηριακά παιχνίδια.

Ήξεραν και για το χρέος και για το έλλειμμα. Παρά το γεγονός ότι ήξεραν δημιούργησαν, με προεξάρχοντα τον κ. Παπανδρέου, κλίμα απίστευτης αβεβαιότητας σε σχέση με την προοπτική της χώρας. Θα έλεγα ότι προκάλεσαν κερδοσκοπική επίθεση, έκρηξη επιτοκίων σε απαγορευτικά επίπεδα, ύφεση, τεράστια εκροή συναλλάγματος.

Κατακλείδα, η υπαγωγή μας στην «τρόικα» για να σωθούμε. Όμως το ύψος των επιτοκίων είναι απαγορευτικά ψηλό και το πρόγραμμα προσαρμογής μάς γυρίζει στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Κανείς βέβαια δεν πιστεύει ότι με αυτά τα επιτόκια και με αυτή την ύφεση είναι δυνατόν να βγει η χώρα από την περιδίνηση του χρέους. Μας οδήγησαν σε καθεστώς ομηρίας. Γιατί; Αρκεί η επίκληση της παγκόσμιας κρίσης; Αρκεί η επίκληση των διαρθρωτικών μας προβλημάτων; Αρκεί η κρίση του καπιταλισμού; Δεν νομίζω.

Ακόμα και η εκδοχή ότι μας χρησιμοποιούν για πειραματόζωο είναι πειστική μόνο αν την συνδέσουμε με στρατηγικότερες επιδιώξεις. Η μόνιμη εγκατάσταση του ΔΝΤ στην Ευρώπη είναι μια επιδίωξη· όμως δεν είναι άδολη. Δεν έπαψα να υποστηρίζω ότι το χρέος της χώρας, παρά το γεγονός ότι ήταν ψηλό, ωστόσο ήταν διαχειρίσιμο. Υπήρχαν άλλωστε χώρες στην Ευρωζώνη με ψηλότερο χρέος.

Προϋπόθεση για τη λύση ακόμη και σήμερα είναι να βαθύνει η ευρωπαϊκή ενότητα, που σημαίνει η αλληλεγγύη. Η Ένωση να μην είναι υπό κηδεμονία. Να αναγνωριστεί ότι δεν μπορεί άλλοι να έχουν ελλείμματα και άλλοι πλεονάσματα. Να αυξηθεί θεαματικά ο κοινοτικός προϋπολογισμός. Να ελεγχθεί το τραπεζικό σύστημα. Δεν θα επαναλάβω εδώ όλες τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Απλά θέλω να επισημάνω ότι υπάρχουν γενικότερες στρατηγικές σε εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή για τα πετρέλαια, για την πολιτική ηγεμονία, στον βωμό των οποίων η ομηρία της Ελλάδας, η ομηρία της Ευρώπης είναι το όχημα.

Αυτό όμως μας οδηγεί σε χρεωκοπία. Μήπως μια χρεωκοπία «Δολία»;



  • Κάθε άλλο παρά αυτοκτονία μπορεί να είναι η στάση πληρωμών από ένα κράτος. Εκθεση οικονομολόγων του ΔΝΤ («The Costs of Sovereign Default», Eduardo Borensztein - Ugo Panizza, 2008), που επικαλείται σε άρθρο του ο χθεσινός Guardian, δείχνει ότι αντίθετα με όσα διατυμπανίζει σήμερα η ΕΚΤ και η επικρατούσα οικονομική σκέψη για την ελληνική κρίση χρέους, τα κόστη μιας αθέτησης πληρωμών, αν και σημαντικά, διαρκούν το πολύ ένα με δύο χρόνια.
«Σχεδόν ποτέ δεν ανιχνεύονται επιπτώσεις», πέραν αυτού του χρονικού διαστήματος, καταλήγει η έκθεση. Αντίθετα, πιο σημαντικές είναι οι πολιτικές συνέπειες για τις κυβερνήσεις και τους αξιωματούχους που είναι υπεύθυνοι για την οικονομία.

Οι Eduardo Borensztein και Ugo Panizza έβαλαν στο μικροσκόπιό τους χρεοκοπίες κρατών ή επεισόδια που χαρακτηρίστηκαν ως χρεοκοπία από το 1824 έως το 2004.
Η Λατινική Αμερική ήταν η ήπειρος με τον υψηλότερο αριθμό αθέτησης κρατικού χρέους (126) σε αυτό το διάστημα, ενώ ακολουθεί η Αφρική (63). Στις περιπτώσεις που εξετάζονται περιλαμβάνονται και τρεις στάσεις πληρωμών τού ελληνικού κράτους (1826-1878), (1894-1897), (1932-1964).
Η μελέτη εξετάζει τις επιπτώσεις μιας στάσης πληρωμών:
α. στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας που αθετεί τα χρέη της,
β. στη φήμη της απέναντι στους πιστωτές και τις κεφαλαιαγορές, όπως αυτή αποτυπώνεται από το ύψος των επιτοκίων δανεισμού και την πιστοληπτική της αξιολόγηση,
γ. στο εξωτερικό της εμπόριο ,
δ. στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα,
ε. στον πολιτικό κόσμο.
Τα συμπεράσματα είναι αποκαλυπτικά και εκ διαμέτρου αντίθετα με όσα θέλουν να πιστεύουμε σήμερα η ΕΚΤ, οι ιθύνοντες των Βρυξελλών και η ελληνική κυβέρνηση.
Συρρίκνωση ΑΕΠ 1,2%
1. Για τις επιπτώσεις μιας χρεοκοπίας στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας που αθετεί το χρέος της, η μελέτη των δύο οικονομολόγων καταλήγει ότι:
α. κατά μέσο όρο μια στάση πληρωμών έχει συνέπεια τη συρρίκνωση της οικονομικής ανάπτυξης κατά 1,2% ετησίως
β. οι επιπτώσεις είναι συνήθως βραχυπρόθεσμες, κυρίως τον πρώτο χρόνο, όταν η ανάπτυξη υποχωρεί κατά μέσο όρο 2,6%,
γ. επειδή οι χρεοκοπίες είναι απόρροια κάποιων οικονομικών σοκ, τα οποία επιδρούν άμεσα στην ανάπτυξη (όπως για παράδειγμα μια νομισματική κρίση), η οικονομική συρρίκνωση ενδεχομένως να μην είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα της χρεοκοπίας
δ. το κόστος της πτώχευσης στην οικονομία εξαρτάται από το αν οφείλεται σε αδυναμία ή στη θέληση ενός κράτους να μην πληρώσει.
2. Για τις επιπτώσεις στη φήμη ενός κράτους-δανειολήπτη έπειτα από μια χρεοκοπία, οι οικονομολόγοι συμπεραίνουν ότι:
α. αν και οι χώρες χάνουν την πρόσβαση στις διεθνείς κεφαλαιαγορές αρχικά, όταν προχωρήσει η αναδιάρθρωση του χρέους τους, τότε οι αγορές δεν τις αποκλείουν
β. ιστορικό αθετήσεων από μια χώρα οδηγεί σε υποβάθμιση της δανειοληπτικής της αξιοπιστίας κατά μέσο όρο κατά 1,7 βαθμίδες, όμως δεν επηρεάζει την αξιολόγησή τους μακροχρόνια
γ. τα επεισόδια χρεοκοπίας έχουν βραχυπρόθεσμη μόνο επίπτωση στα spreads και κατά συνέπεια στο κόστος δανεισμού της χώρας που αθετεί.
3. Οι επιπτώσεις μιας χρεοκοπίας στο εξωτερικό εμπόριο της χώρας που αθετεί το χρέος της είναι επίσης βραχυπρόθεσμες. Ιστορικά υπάρχουν άλλωστε ελάχιστα περιστατικά επιβολής ποσοστώσεων ή εμπάργκο σε μια χώρα που αθετεί. Αποτέλεσμα, οι επιπτώσεις στο εμπόριο να είναι αρνητικές και μεγάλες μόνον τα δύο πρώτα χρόνια της χρεοκοπίας.
4. Η έκθεση καταλήγει ότι οι κρατικές χρεοκοπίες επιδρούν αρνητικά στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα. Ομως οι πιθανότητες μιας τραπεζικής κρίσης, λόγω αθέτησης κρατικού χρέους, είναι μόλις 14%.
5. Οι χρεοκοπίες ελαχιστοποιούν τη διάρκεια της θητείας των κυβερνήσεων και των αξιωματούχων που είναι υπεύθυνοι για την οικονομία. Δεκαοκτώ από τις 19 κυβερνήσεις που αθέτησαν μεταξύ 1980 και 2003 απώλεσαν την εκλογική τους δύναμη - κατά μέσο όρο κατά 16%. Στις 12 εξ αυτών, άλλαξε ο επικεφαλής του κυβερνώντος κόμματος στο επόμενο 12μηνο.
Γιατί λοιπόν η Αθήνα δεν αθετεί το χρέος της ερωτά ο χθεσινός σχολιογράφος του «Guardian»; Οχι φυσικά επειδή η οικονομία θα πάει χειρότερα αλλά λόγω των τραπεζών στη Γερμανία (που έχουν στο χαρτοφυλάκιό τους 26 δισ. ευρώ ελληνικού χρέους), τη Γαλλία (που έχουν 20 δισ.. ευρώ) και την Ελλάδα, δίνει εύστοχα ο ίδιος την απάντηση.

  • Από έναν φίλο αναγνώστη πήραμε ένα μήνυμα, στο οποίο καταθέτει έναν εύλογο προβληματισμό. Έναν προβληματισμό που θα έπρεπε να είχε απασχολήσει ιθύνοντες της Δικαιοσύνης... ή που θα πρέπει να τους απασχολήσει την "επόμενη ημέρα" του Γιώργου Παπανδρέου στην πρωθυπουργία...
Πρώτη παρατήρηση: Διαβάζω στην Capital.gr και αλλού βέβαια ότι "το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού (σημ. του τετραμήνου Ιαν-Απρ) διαμορφώνεται στα 7,246 δισ. ευρώ έναντι στόχου 6,924 δισ. ευρώ και ελλείμματος 6,371 δισ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2010".

Το σημαντικό εδώ δεν είναι ότι πέσαμε 300 εκατ. ευρώ έξω, αλλά ότι ο προϋπολογισμός μας προέβλεπε έλλειμα τετραμήνου (6,924 δις) μεγαλύτερο από το περυσινό (6,371 δις)!!!

Πως είναι δυνατόν δηλαδή στο τέλος της χρονιάς να έχουμε χαμηλότερο έλλειμα από πέρυσι;

ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ!!!

Δεύτερη παρατήρηση:
Με 7.25 δις ευρώ έλλειμα το πρώτο τετράμηνο, και με απλή αναλογική υπολογίζουμε ότι 3 τετράμηνα x 7.25 δις = 21.75 δις ευρώ έλλειμα ετήσιο.

Όποιος ψάξει στον κρατικό προϋπολογισμό στη σελίδα του Υπ.Οικ. θα δει ότι τα συνολικά ετήσια έσοδα της Ελλάδος είναι περίπου 55δις ευρώ (το πολύ). Με απλούς υπολογισμούς: 21.75/55=39,5% ΕΛΛΕΙΜΑ (!!!) για φέτος!

Δείτε όμως τι απίστευτα τεχνάσματα σκαρφίζονται για να κάνουν το έλλειμα να φαίνεται μικρό, άρα διαχειρίσιμο και να βάζουν τους λαούς να πληρώνουν κάτι που δεν πρόκειται να αποπληρωθεί ποτέ: Υπολογίζουν το έλλειμα ως ποσοστό επί του ΑΕΠ και όχι ως ποσοστό επί των εσόδων!!

Φοβερή τεχνική γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να πειστεί ο φορολογούμενος να πληρώσει για μια χώρα με έλλειμα 40%...


Με αυτό τον τίτλο δημοσιεύθηκε ένα άρθρο στην βρετανική εφημερίδα Guardian, με θέμα την κρίση στις αδύναμες δημοσιονομικά χώρες της Ευρώπης, Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία, όπου υποστηρίζεται ότι μία ελληνική χρεοκοπία αν και βραχυχρόνια θα έχει δυσάρεστες συνέπειες, μακροχρόνια θα αποδειχθεί λυτρωτική για την οικονομία της χώρας.

Η λέξη χρεοκοπία είναι απαγορευμένη για τους αξιωματούχους της Ε.Ε. και της ΕΚΤ, που προειδοποιούν καθημερινά την Αθήνα ότι πρέπει να συνεχίσει με το πρόγραμμά της και να αποπληρώσει πλήρως και στην ώρα τους όλα τα δάνεια, διαφορετικά θα βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρές συνέπειες:
«Οι επενδυτές δεν πρόκειται να χρηματοδοτήσουν ποτέ ξανά την Ελλάδα και οι ξένες επιχειρήσεις δεν πρόκειται να επενδύσουν στη χώρα», επισημαίνουν. Πάντως, ακόμα και όσοι μπορούν να καταλάβουν ότι αυτή η απαίτηση είναι αδύνατο να ικανοποιηθεί από τον Έλληνα πρωθυπουργό, Γ. Παπανδρέου με την αδύναμη και διχασμένη κυβέρνησή του και με «ναυαγισμένη» ελληνική οικονομία, δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη λέξη χρεοκοπία αλλά κάνουν λόγο για «αναδιάταξη ή αναδιάρθρωση».
Το να παραδεχθεί μία κυβέρνηση ότι δεν μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη της είναι μία βιώσιμη επιλογή για μία χώρα που έχει ξεμείνει πλέον από άλλες εναλλακτικές, όπως δείχνει η μελέτη των Borensztein και Panizza του ΔΝΤ οι οποίοι ερεύνησαν το σύνολο των χωρών που χρεοκόπησαν από το 1824 μέχρι το 2004 επικεντρώνοντας κυρίως στις βραχυχρόνιες και μακροχρόνιες συνέπειες που είχαν οι χρεοκοπίες για τις οικονομίες τους.

Το συμπέρασμά τους είναι πως: «Το οικονομικό κόστος (ενν. της χρεοκοπίας) είναι σημαντικό αλλά με σύντομη διάρκεια...ενώ σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις οι επιπτώσεις της χρεοκοπίας δεν ήταν ανιχνεύσιμες μετά από ένα με δύο χρόνια».
Η Αθήνα βρίσκεται λοιπόν σε αυτό το σημείο, όπου υπό το βάρος των ιστορικών περικοπών των δαπανών η οικονομία της έχει διαλυθεί ενώ οι επενδυτές είναι διατεθειμένοι να την χρηματοδοτήσουν με επιτόκιο γύρω στο 17%. Επομένως, γιατί η Ελλάδα δεν εγκαταλείπει τις προσπάθειες και δεν χρεοκοπεί;

Το κύριο αίτιο έχει να κάνει με τις τράπεζες και τις επιπτώσεις που θα είχε η ελληνική χρεοκοπία κυρίως στο γερμανικό, γαλλικό και ελληνικό τραπεζικό σύστημα που είναι κατά πολύ εκτεθειμένο στο ελληνικό χρέος. Αλλά η λύση θα ήταν να αντιμετωπιστούν οι τράπεζες, είτε με το να τους δοθούν περισσότερα χρήματα, είτε απλά παίρνοντας τον έλεγχό τους – από το να σταυρωθεί η οικονομία.

Για τον Κώστα Λαβαπίτσα, έναν οικονομολόγο στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών που μόλις γύρισε από την Αθήνα, η κατάσταση αντιπροσωπεύει μοναχά ένα πράγμα. «Είναι ο θρίαμβος των τραπεζών» λέει. «Οι δανειστές εντός και εκτός Ελλάδας λαμβάνουν την προνομιακή μεταχείριση αντί για τον ελληνικό λαό».

Δεν το βάζουν κάτω οι «αγανακτισμένοι» οι οποίοι συνεχίζουν την ειρηνική διαμαρτυρία τους στο Σύνταγμα για δεύτερη μέρα. Μετά το χθεσινό ηχηρό μήνυμα που έστειλε ο κόσμος με την παρουσία του στο κέντρο της Αθήνας, για δεύτερη μέρα αποφάσισε να δείξει την απέχθειά του στον πολιτικό κόσμο μετά τα δυσβάσταχτα μέτρα που έχουν επιβληθεί.

Οι διοργανωτές και της σημερινής συγκέντρωσης κάνουν και πάλι έκκληση για ειρηνικό κλίμα, ενώ το group στο Facebook μέχρι τώρα έχει ξεπεράσει τις 57.000 συμμετοχές.

Μάλιστα από το μεσημέρι προτρέπουν τους καταστηματάρχες της περιοχής να αφήσουν ανοιχτό το ασύρματο internet για να διευκολύνουν την επικοινωνία, αφού χθες για κάποιος λόγο τέτοια δυνατότητα δεν υπήρχε.

<

Ο κόσμος γέμισε ξανά την πλατεία αν και ο καιρός είναι βροχερός, τόσο στο κέντρο της Αθήνας, όσο και σε άλλες περιοχές της χώρας που θα διοργανωθούν παρόμοιες διαδηλώσεις.


Στο κέντρο της Αθήνας βρέχει καταρρακτωδώς όμως κανείς δεν αποχωρεί από το Σύνταγμα. Όλοι έχουν ανοίξει τις ομπρέλες τους και δε σταματούν να φωνάζουν, δείχνοντας πως είναι αποφασισμένοι να μην υποχωρήσουν. Το «κλέφτες-κλέφτες» ακούστηκε δυνατά όταν κάποιοι αποχώρησαν μέσα από το κοινοβούλιο, ενώ από τα συνθήματα δε θα, μπορούσε να λείπει το «να καεί να καεί το μπ… η Βουλή».


Αν και βρέχει δεν φεύγει κανείς

Μάλιστα ήδη έχει υψωθεί ένα πανό αντίστοιχο με αυτό της Μαδρίτης το οποίο αναγράφει «Κάντε ησυχία θα ξυπνήσουμε τους Ιταλούς»

Η κυκλοφορία αυτή την ώρα έχει διακοπεί στη Λεωφόρο Αμαλίας, ενώ οι αστυνομικές δυνάμεις περιφρουρούν τη Βουλή.

Και στη Θεσσαλονίκη

«Αγανακτισμένοι» έχουν συγκεντρωθεί και στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να διαμαρτυρηθούν. Ο κόσμος που βγήκε από το σπίτια του και διαδηλώνει στον Λευκό Πύργο, έχει αναρτήσει ένα τεράστιο πανό το οποίο γράφει «Πωλείται».

Σήμερα πάντως τον γύρω του διαδικτύου κάνουν προσκλήσεις για Πανευρωπαϊκό συλλαλητήριο στις 29 Μαίου στις κεντρικές πλατείες όλων των μεγάλων πόλεων της Ευρώπης. Αν κάτι τέτοιο πραγματοποιηθεί πλέον μιλάμε για ξεσηκωμό.


Οι «αγανακτισμένοι» είναι εδώ και όχι απλά ξύπνησαν αλλά δείχνουν πως είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν.

  • Ούτε 16 δις δεν θα βγάλει η Ελλάδα από τις αποκρατικοποιήσεις λένε οι Financial Times! – Στηθείτε στην ουρά για το μεγάλο ξεπούλημα!
Ακόμα και αν η Ελλάδα πετύχει τις καλύτερες τιμές, δεν θα μπορέσει να αντλήσει παραπάνω από 16 δις έως το 2013 από αποκρατικοποιήσεις, αναφέρει η πολύ γνωστή στήλη LEX των Financial Times.

Μάλιστα, το άρθρο ξεκινάει λέγοντας: Στηθείτε στην ουρά για το μεγάλο ξεπούλημα!

Επίσης, αναφέρει ότι το μόνο που καταφέρνει η Ελλάδα είναι να κερδίσει χρόνο για να αποφύγει την αναδιάρθρωση ή ακόμα και την χρεοκοπία, ενώ λέει ότι “ο αρχικός στόχος των 50 δις δεν ξεγελάει κανέναν”!

Εάν η κατάσταση δεν ήταν τόσο κρίσιμη, αυτό το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων θα μπορούσε να προκαλέσει θαυμασμό.

Δεδομένης της κρίσης που αντιμετωπίζει η Ελλάδα όμως, το σχέδιο αυτό είναι συνορεύει με το ανέφικτο. Δεδομένου ότι οι επενδυτές αποφεύγουν τους κρατικούς τίτλους της χώρας (η απόδοση του 2ετούς ομολόγου ανέρχεται στο 24,5%), δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς γιατί να αποκτήσουν ξαφνικά θετική διάθεση για άλλες τοποθετήσεις στην χώρα.

Βεβαίως, οι τιμές των μετοχών των ήδη εισηγμένων κρατικών εταιρειών, όπως ο ΟΤΕ και το ΤΤ ενισχύθηκαν την Τρίτη – κατά 6% και 8,5% αντιστοίχως. Πρόκειται όμως, για μικρές εταιρείες.

Το 16% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ που διατίθεται προς πώληση αξίζει μόλις 528 εκατ. ευρώ και η Deutsche Telekom ήδη έχει το 30%, κατά συνέπεια είναι μάλλον απίθανο να υπάρξει ενδιαφέρον από άλλους ανταγωνιστές.

Το σαρωτικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων έχει σχεδιαστεί κυρίως για να κερδίσει η Αθήνα χρόνο, ώστε να αποφύγει την αναδιάρθρωση ή τη χρεοκοπία. Οι επενδυτές φαίνεται πως αποδέχονται ως αναπόφευκτο ένα σημαντικό haircut: η Capital Economics εκτιμά ότι απαιτείται haircut της τάξεως του 60% για να γίνει βιώσιμο το ελληνικό χρέος.

Δύο σημεία παραμένουν μετέωρα: πότε θα γίνει η αναδιάρθρωση και πώς. Δεν υπάρχει καμία προοπτική επιστροφής της Ελλάδας στις αγορές τον επόμενο χρόνο, όπως οραματίζεται το πρόγραμμα του πακέτου στήριξης των 110 δισ. ευρώ και η Αθήνα ενδέχεται να χρειαστεί επιπλέον 50 δισ. ευρώ για να τα καταφέρει μέχρι το 2013.

Η Ελλάδα και οι πιστωτές της δεν έχουν πλέον άλλες επιλογές.

Πηγή

  • Γιωργάκη ζούμε, καμαριέρα να σε δούμε...
  • Και μην σκιάζεσαι κύριε πρωθυπουργέ, τα σίδερα της φυλακής είναι για τους νενέκους
Επιτέλους ύστερα από αρκετό καιρό χαμογέλασε το χειλάκι μας! Η αρχή έγινε και αναμένεται η συνέχεια να είναι ακόμη πιο συναρπαστική!

Κόσμος από όλες τις ηλικίες, κόσμος πού επικοινωνούσε, πού συζητούσε, πού πρότεινε, πού είχε λόγο και αντίλογο. Ούτε ντουντούκες από συνδικαλιστές με ξύλινα και παροχυμένα συνθήματα ούτε λόγοι πολιτικών γεμάτοι αηδιαστικά ψέματα και κάλπικες υποσχέσεις.

Κόσμος αυθόρμητος, ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟΣ, κόσμος πού ενδιαφέρεται για τον τόπο του, για το μέλλον του, για το μέλλον των παιδιών του.

Κόσμος πού αυθόρμητα έβγαζε συνθήματα-κεραυνούς εναντίον του σαθρού κομματικού κατεστημένου (Όσα συνθήματα μπορέσαμε να συγκρατήσαμε ακολουθούν στο τέλος του κειμένου).

Ίσως το πιο πετυχήμενο ήταν αυτό πού έχουμε και ως τίτλο: ‘Γιωργάκη ζούμε καμαριέρα να σε δούμε!’

Σύνθημα πού προκάλεσε το γέλιο της αρκούδας! Αυτή είναι η κατάντια των πολιτικών, αυτή είναι η γελοιότητα τους. Δεν αξίζει ούτε να ασχολούμαστε πια μαζί τους. Μόνο για να μας διασκεδάζουν είναι και μόνο θυμηδία προκαλούν. Θα ψάχνουν την κάλπη και ούτε την ψήφο τους δεν θα βρίσκουν! ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ και η ώρα πού θα πληρώσουν για τα εγκλήματα τους πλησιάζει.

Το πιό συγκινητικό σύνθημα ήταν όταν ο κόσμος απευθυνόμενος στα ΜΑΤ φώναξε:
´Αφήστε τα όπλα κι ελάτε από εδώ’. Τι ωραία πού θα ήταν αν γινόταν κάτι τέτοιο…

Γυρνώντας σπίτι ένιωθα επιτέλους αισιόδοξος και ταυτόχρονα είχα μία γλυκιά προσμονή: Να ξημερώσει, να ξεμπερδέψω με τις υποχρεώσεις μου και το απόγευμα να είμαι και πάλι στο Σύνταγμα. Όπως και κάθε μέρα. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.

Συνθήματα:
1. Πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από εδώ
2. Να καεί να καεί το μπουρδέλο η Βουλή
3. Αλήτες ρουφιάνοι πολιτικοί
4. Αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι
5. Ήρθε η ώρα να φύγουν τα λαμόγια
6. Διώξτε το γιωργάκη το αμερικανάκι
7. Ο λαός απαιτεί η Βουλή στη φυλακή
8. Να δούμε πώς θα φύγετε μαλάκες από εδώ
9. Τζέφρυ γαμήσου και άντε παραιτήσου
10. Αέρα αέρα να φύγει η χολέρα
11. Μού είπε η Βουλή να γίνω ευρωπαίος μού πήραν το ευρώ και μου έμεινε το πέος
12. Κλέφτε κλέφτες
13. Πάρε τη μαργαρίτα και μπρός δεν σε θέλει ο λαός
14. Κουφάλες κουφάλες έρχονται οι κρεμάλες
15. Ο λαός στη Βουλή οι προδότες στο Γουδή

Y.Γ: O πανικός των κρατούντων είναι έκδηλος, απόδειξη το μπλοκάρισμα των κινητών και του διαδικτύου στον χώρο της πλατείας του Συντάγματος. Γελοία δειλά ανθρωπάκια…

Του Θύμιου Παπανικολάου

Η Ελλάδα είναι ένα καζάνι που βράζει.

Η χθεσινή μαζική κάθοδος του ελληνικού λαού στις πλατείες, σε όλη την Ελλάδα, επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι ο ελληνικός λαός έχει τη διάθεση και τη θέληση να αγωνιστεί αν ΔΙΑΦΑΝΕΙ κάτι που να μην είναι κομματικά καπελωμένο.

Αυτό βεβαίως το γνωρίζουν πολύ καλά τα επιτελεία και οι υπηρεσίες του καθεστώτος και των «νταβάδων»: Διεθνών και εγχώριων.

Η σύγχρονη συνταγή τους είναι να προλαβαίνουν τους μεγάλους λαϊκούς σεισμούς με μικρούς προσεισμούς που θα αποφορτίζουν τους όγκους της λαϊκής ενέργειας προκειμένου να τους κατευθύνουν στα πολιτικά τους παιχνίδια.

Ιστορικό αξίωμα: Η ενέργεια όσο εκρηκτική και αν είναι χάνεται όταν δεν υπάρχει ο κύλινδρος και το έμβολο, δηλαδή η αυτό-οργάνωση του ίδιου του κινήματος, τα πολιτικά και οργανωτικά του όργανα, οι ΕΚΦΡΑΣΤΕΣ του και το ΠΡΟΣΩΠΟ του.

«Κινήματα» από το ιντερνέτ είναι ατμός χωρίς κύλινδρο και έμβολο: Πολύ εύκολα χειραγωγούνται και ΠΑΝΤΑ εκφράζονται από τους μηχανισμούς της εξουσίας και τα είδωλα του καθεστώτος.

Οι χθεσινές μαζικές εκδηλώσεις είναι καταρχήν ελπιδοφόρες και εμπεριέχουν ένα επαναστατικό δυναμικό της λαϊκής κίνησης. Επιβεβαιώνουν ότι η απελπισία και η ΟΡΓΗ ενός λαού αργά ή γρήγορα θα εκδηλωθεί στους δρόμους.

Παρόλα, όμως, αυτά τα θετικά και επαναστατικά στοιχεία του ΑΥΘΟΡΜΗΤΟΥ, εμείς δεν θριαμβολογούμε, ακριβώς γιατί ΗΓΕΤΕΣ αυτής της λαϊκής οργής γίνονται τα όργανα του καθεστώτος, τα οποία εκμεταλλεύονται και αξιοποιούν τη λαϊκή απελπισία και αγανάκτηση, καθώς και την αηδία του λαού για τα κόμματα.

Αυτή η αηδία του λαού για τα κόμματα στρέφεται εντέχνως από τα όργανα προπαγάνδας και τους πολυεδρικούς μηχανισμούς του καθεστώτος ΕΝΑΝΤΙΟΝ κάθε ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ, κάθε έννοιας ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ, της οργής του λαού από τον ίδιο το λαό.

ΚΙΝΗΜΑ χωρίς ΟΡΓΑΝΩΣΗ είναι θανάσιμη ΟΥΤΟΠΙΑ. Και το πλέον αυθόρμητο λαϊκό κίνημα έχει οργανωτικά έμβρυα μέσα στο λαό.

ΟΤΑΝ μία λαϊκή κινητοποίηση δεν ξεκινά από την ίδια τη δική του ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ανάπτυξης και συσσώρευσης, διαλεκτική που ΠΑΝΤΑ εκφράζεται στα δικά του όργανα του αγώνα (όργανα τα οποία έχουν καθαρό ΠΡΟΣΩΠΟ έκφρασης), ΤΟΤΕ αυτή η λαϊκή κινητοποίηση έχει «ΠΡΟΣΩΠΟ» οργάνωσης και έκφρασης, μεταμφιεσμένο βεβαίως, αλλά καθαρότατο: Το καθεστώς, τους μηχανισμούς του και τα «είδωλά» του.

Και αυτό είναι πολύ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ για να μην αγόμαστε και φερόμαστε από τα καταχθόνια παιχνίδια των καθεστωτικών μηχανισμών, παιχνίδια τα οποία ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ να κατασκευάσουν, κινηματικά δήθεν κανάλια της λαϊκής χειραγώγησης.

Είναι κάποια ζητήματα τα οποία παραβλέπουμε τυφλωμένοι από την απελπισία, την ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ να εξεγερθούμε και τον ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ της καθόδου του λαού στο δρόμο.

Ποια είναι αυτά:

α) Το απρόσωπο του ιντερνέτ. Ότι κινητοποιούνται οι μάζες από το ιντερνέτ και μάλιστα ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ, είναι ένας θανάσιμος μύθος τον οποίο έχουν καλλιεργήσει οι διεθνείς μηχανισμοί του καθεστώτος και παραπληροφόρησης των ΜΜΕ…

Το ιντερνέτ απλώς αποτελεί επικουρικό στοιχείο της κίνησης, στοιχείο το οποίο επικαλύπτει και αποκρύβει τους πραγματικούς οργανωτές και σκηνοθέτες των κινητοποιήσεων. Και όποιος θέλει να κρυφτεί σε ζητήματα ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ή εμφανίζεται μεταμφιεσμένος, είναι εξ ορισμού, άνθρωπος του καθεστώτος.

β) Πίσω από τις υπερκομματικές δήθεν ή υπερπολιτικές πρωτοβουλίες, μέσω ιντερνέτ, κρύβονται «αόρατοι» καθεστωτικοί μηχανισμοί και οι «χρήσιμοι ηλίθιοί» τους…

Κρύβονται μηχανισμοί του θεάματος, όπως ακριβώς στις σκηνοθετημένες πράξεις της τρομοκρατίας τους ή στα «δεκεμβριανά» του 2008…

γ) Αν όμως τα παραπάνω είναι δύσκολα να κατανοηθούν και απαιτούν μεγαλύτερη ανάλυση, είναι πολύ κατανοητό τούτο:

Ότι ήταν αυτά τα ίδια τα καθεστωτικά ΜΜΕ και τα κανάλια που διαφήμισαν και προπαγάνδισαν τη χθεσινή κάθοδο του λαού στο δρόμο.

Είναι το σύνολο του Τύπου, σήμερα, που έχει πρωτοσέλιδο το λαϊκό ξεσηκωμό!!!

Ιδιαίτερα εύγλωττα είναι της «Καθημερινής», των «Νέων» και της «Ε»!!!

Όπως και στα «δεκεμβριανά» αναλαμβάνουν την ΗΓΕΣΙΑ του «ξεσηκωμού»!!!!

Οι «νταβάδες», λοιπόν, που θάβουν κυριολεκτικά κάθε αυθεντική αντικαθεστωτική φωνή, εν προκειμένω προπαγανδίζουν τον ξεσηκωμό των Ελλήνων!!!!!

δ) Τα πλέον, επίσης, διαπλεκόμενα, αλλά και αλλοπρόσαλλα ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ιστολόγια προπαγάνδιζαν και αυτά αφηνιασμένα την πανελλήνια λαϊκή «έκρηξη».

Μάλιστα, προσφάτως, για κάποια από αυτά η εξέγερση του αραβικού λαού ήταν κατευθυνόμενη από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, αλλά για την Ελλάδα δεν ισχύουν τα ίδια!!!!!!

Αυτά τα βασικά, αλλά και πολλές άλλες σημαντικές λεπτομέρειες μας διαφεύγουν.

Αποκόβουμε επίσης όλα τα παραπάνω και από το συγκεκριμένο πολιτικό σκηνικό και τα δεδομένα της πολιτικής συγκυρίας.

Ας συνθέσουμε το παζλ:

α) Η κυβέρνηση καταρρέει με πάταγο και τα ίδια τα προπαγανδιστικά μέσα του καθεστώτος (ΜΜΕ) την κηδεύουν: Καθημερινά της τραβάνε το χαλί και ετοιμάζουν πυρετωδώς το αυριανό σκηνικό, μέσα από αντιθέσεις, βεβαίως και τριβές μεταξύ των «νταβάδων»…

β) Οι ποικίλοι και πολύχρωμοι μηχανισμοί του καθεστώτος έχουν επιδοθεί σε μια φρενήρη κούρσα καταιγιστικών τρομοκρατικών εκβιασμών γύρω από το «χρέος» και την «πτώχευση» της χώρας και κατασκευάζουν τη ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ πολιτικών πραξικοπημάτων και εκτροπών: Κυβέρνηση «προσωπικοτήτων» (καθαρή ή μεικτή), «εθνικής σωτηρίας» και «πανεθνικής συστράτευσης»…

γ) Πρόσφατα η CIA μίλησε ανοικτά για αιματοχυσίες στην Ελλάδα!!!

δ) Όλο και πιο συχνά και επίμονα προβάλλοντα και διαφημίζονται από τα ΜΜΕ οι «εκλεκτοί» των «ανεξάρτητων κινημάτων» και λοιποί «άριστοι»: Από το Μίκη, τον Κασιμάτη, τον Μπέη και CIA…

OΛΟΙ αυτοί φορέσανε τη γενειάδα του «επαναστάτη» προφήτη…

Καλούνε και τον κόσμο σε λίγες ημέρες στα Προπύλαια για τη συνέχεια της πανεθνικής καθόδου του λαού στο δρόμο!!!

Χθες το Σύνταγμα πλημμύρισε από δεκάδες χιλιάδες λαού.

Αύριο η συγκέντρωση των καθεστωτικά ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΩΝ «ανεξάρτητων» η οποία θα τρυγήσει και το «κύρος» του χθεσινού λαϊκού ξεσηκωμού.

Με πιο απλά λόγια: Θα δώσει τη φανερή ηγεσία στο «αόρατο» υπερκομματικό κίνημα του ιντερνέτ…

Βεβαίως ο κύκλος δεν κλείνει ακόμα εδώ. Θα συνεχιστεί με λαϊκές εκδηλώσεις οι οποίες αν από μόνες τους δεν επιφέρουν την ποθούμενη, από τους «νταβάδες» αλλαγή (την επιβολή της «συναίνεσης» που θέλουν), θα φτάσουμε στην «πρόβλεψη» της CIA: Ακόμα και σε αιματοχυσίες…

ΟΧΙ ΛΟΙΠΟΝ ΤΥΦΛΑ στις καθόδους μέσω ιντερνέτ με ηγεσία τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

ΠΡΕΠΕΙ ΑΜΕΣΑ να βγάλει, ο λαός που κατεβαίνει στο δρόμο, τις δικές του Επιτροπές Αγώνα και να παίρνει τις ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ μέσα από τις δικές του οργανωμένες ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ και ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ.

ΤΟΤΕ οποιοδήποτε σχέδιο του καθεστώτος θα τους έρθει μπούμερανγκ…

  • Πολύ προτιμότερη η "χρεοκοπία" από την μνημονιακή λεηλασία
Ένα βρώμικο σύστημα, ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός, και ένα ακόμα πιο βρώμικο πολιτικό κατεστημένο που τον διαχειρίζεται, προσπαθούν όχι απλώς να μας φοβίσουν αλλά κυριολεκτικά να μαςτρομοκρατήσουν, επισείοντας τον «μπαμπούλα» τηςχρεοκοπίας!

Τι σημαίνει «χρεοκοπία», μια λέξη τόσο φορτισμένη κινδυνολογικά, που προβάλλεται προκαλώντας μύρια όσα φοβικά σύνδρομα;

Χρεοκοπία, στην ουσία, σημαίνει ότι η Ελλάδα θα δηλώσει αδυναμία να συνεχίζει να αποπληρώνει τοχρέος της!

Γιατί, λοιπό, αυτή η εκδήλωση αδυναμίας από τη χώρα μας να συνεχίζει να αποπληρώνει το χρέος είναι καταστροφή και προς θάνατο;

Είναι προτιμότερο να διαλύουμε τη χώρα; Είναι προτιμότερο να βουλιάζουμε και να ρημάζουμε την οικονομία και να εξοντώνουμε τους εργαζόμενους και τον ελληνικό λαό, προκειμένου να καταβάλλουμε κάθε χρόνο βουνά από τόκους και χρεολύσια, τα οποία συνεχώς καλπάζουν;

Είναι προτιμότερο να ακολουθούμε αλλεπάλληλα μνημονιακά προγράμματα κατεδάφισης χωρίς προοπτική;

Εδώ που έχουμε φτάσει, εξαιτίας μιας βρώμικης πολιτικής και οικονομικής κυρίαρχης τάξης πραγμάτων στη χώρα μας, η εκδήλωση αδυναμίας αποπληρωμής του χρέους (αυτό που λέγεται φοβικά «χρεοκοπία») δεν συνιστά καθόλου τον μείζονα κίνδυνο για το λαό αλλά μόνο για τα μεγάλα εγχώρια και ευρωπαϊκά συμφέροντα.

Αυτοί που πρέπει να φοβούνται από μια αδυναμία αποπληρωμής του χρέους, δεν είναι ο ελληνικός λαός αλλά, πρώτα απ’ όλα, οι ξένοι πιστωτές και οι κυρίαρχοι της ΕΕ.
Για να εξηγούμαστε! Αυτοί που τρέμουν και φοβούνται, όπως ο διάολος το λιβάνι, μια πτώχευση της χώρας, είναι κυρίως οι ξένες μεγάλες τράπεζες και όσοι κυριαρχούν στην ευρωζώνη και την ΕΕ.

Και αυτό διότι μια «πτώχευση» της χώρας, μια αδυναμία, δηλαδή, να συνεχίσει να αποπληρώνει το χρέος, θα στείλει στον καιάδα μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, θα προκαλέσει «ντόμινο» νέων πτωχεύσεων και θα επιδράσει διαλυτικά στο ευρώ και την ευρωζώνη.
Και αυτό γιατί, πέραν των άλλων, οι ξένοι πιστωτές θα «χάσουν» πάνω από 500 δις ευρώ, δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, που οφείλεται από τη χώρα στο εξωτερικό.

Αυτός είναι ο λόγος που «πάση θυσία» οι κυρίαρχοι κύκλοι στην ευρωζώνη, την ΕΕ, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ θέλουν να «σώσουν» τη χώρα και να μην «χρεοκοπήσει»!
Αν όλοι αυτοί δεν είχαν ζωτικά, ύψιστα συμφέροντα να διακυβεύονται στη χώρα μας, θα μας είχαν από την πρώτη στιγμή εγκαταλείψει!

ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ!

Γι’ αυτό, άλλωστε, η Κριστίν Λαγκάρντ, υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, δήλωσε προχθές έντρομη ότι «αυτό που σίγουρα πρέπει να αποφύγουμε είναι μια πτώχευση του ελληνικού κράτους, στάση πληρωμών στην Ευρώπη».

Γι’ αυτό σπεύδουν όλοι αυτοί να «ξαναγλυτώσουν» τη χώρα, με πρόσθετη χρηματοδοτική «βοήθεια» το2012 για να μπορέσει να αποπληρώνει κανονικά τους ληστρικούς τόκους και τα υπέρογκα χρεολύσια!

Δεν σπεύδουν για το καλό της χώρας μας αλλά για να μη βουλιάξουν οι ίδιοι και οι τράπεζες τους.

Αυτή η τροϊκανή χρηματοδότηση δεν είναι, επομένως, βοήθεια στην Ελλάδα και τον ελληνικό λαό αλλάσωτηρία για τις τράπεζες και τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ και των ΗΠΑ.

Κι αυτό, πολύ περισσότερο, που αυτή η πρόσθετη χρηματοδότηση θα συνοδευτεί με νέους μνημονιακούς όρους κατεδάφισης, λεηλασίας και ληστείας, που θα μετατρέψουν απολύτως τη χώρα σεπροτεκτοράτο των πολυεθνικών και θα υποθηκεύσουν οριστικά το μέλλον της.

Επομένως η Ελλάδα θα έπρεπε, για το συμφέρον της χώρας και του ελληνικού λαού, να αρνηθεί την5η δόση και την πρόσθετη τροϊκανή χρηματοδότηση.

Η Ελλάδα θα έπρεπε να δηλώσει ευθέως ότι διεκδικεί τη διαγραφή του χρέους της ή τουλάχιστον τηδιαγραφή, χωρίς όρους, του μεγαλύτερου μέρους του.

Να δηλώσει ταυτόχρονα, ότι αν δεν επιτευχθεί μια τέτοια διευθέτηση, τότε προτιμά να μη λάβει πρόσθετη χρηματοδότηση και να δηλώσει άμεσα και ευθέως ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ του χρέους της.

Αυτή η εκδοχή είναι χίλιες φορές προτιμότερη από την αδιέξοδη μνημονιακή λεηλασία.
Λένε, για να τρομοκρατήσουν το λαό, ότι σε μια τέτοια περίπτωση η χώρα θα καταστραφεί, θα χαθούν οι καταθέσεις, δεν θα υπάρχουν λεφτά για μισθούς και συντάξεις κλπ.

Όλα αυτά είναι ψεύδη και κινδυνολογίες!

Αντίθετα όλα τούτα συμβαίνουν, εξελίσσονται και κλιμακώνονται σήμερα χωρίς καμία προοπτική ανάτασης.

Δεκάδες χώρες έχουν «χρεοκοπήσει» στο παρελθόν -και μάλιστα στο πρόσφατο παρελθόν- και από πολλές φορές η κάθε μία.

Χώρες, ακόμα πολύ μεγάλες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία, πολλάκις η Ισπανία πολλάκις «χρεοκόπησαν», χωρίς να καταστραφούν.

Αντίθετα, όπως συνέβη και με την Αργεντινή, μια άρνηση πληρωμής του χρέους μπορεί να γίνει αφετηρία μια νέας δυναμικής πορείας ανάκαμψης και ανάτασης!

Και όπως έχει δείξει η παλιότερη και η πρόσφατη εμπειρία, μετά την άρνηση πληρωμής του χρέουςαπό μια αποφασισμένη χώρα, πολύ γρήγορα (βλέπε πρόσφατα Αργεντινή και Ισλανδία) οι πιστωτές, Τράπεζες και επενδυτικά κεφάλαια, σπεύδουν να διαπραγματευτούν το χρέος και να διαγράψουν τελικά πολύ μεγάλο μέρος του, πχ πάνω από το 70% στην Αργεντινή!

Να σημειώσουμε, επίσης, ότι πρόβλημα με την καταβολή μισθών και συντάξεων (όσον αφορά τις καταθέσεις είναι αστειότητα να λέγεται ότι θα χαθούν) σε περίπτωση «πτώχευσης»(στάσης πληρωμών) δεν θα υπάρξει.

Η χρηματοδότηση της τρόικας δεν δίνεται στη χώρα μας για να πληρώνονται μισθοί και συντάξεις.

Η χρηματοδότηση αυτή δίνεται για να πληρώνουμε κατά βάση τους τόκους των πιστωτών!
Οι μισθοί και οι συντάξεις και σήμερα όπως αύριο, καταβάλλονται, όχι από την τρόικα αλλά από τουςφόρους που πληρώνει ο ελληνικός λαός και οι οποίοι μπορεί να γίνουν πολύ πιο δίκαιοι και να συμβάλλουν έτσι αποτελεσματικά σε μια νέα αναπτυξιακή, παραγωγική και κοινωνική ανάταση της χώρας.

Να τονίσουμε, επίσης, ότι το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού, αν αφαιρέσουμε τα ποσά για τους τόκους, που δεν θα καταβάλλονται για δανεισμό, λόγω της διακοπής αποπληρωμής του χρέους, γίνεταιπολύ μικρό και επομένως αντιμετωπίσιμο, χωρίς να χρειάζεται προσφυγή στις αγορές.

Για όσους ενδιαφέρονται να συζητήσουν κάπως περισσότερο τις καταστάσεις που θα προκύψουν από μια «πτώχευση», μπορούν να πατήσουν εδώ, σε κείμενο της Ίσκρα με τίτλο «Είναι διακοπή αποπληρωμής του χρέους καταστροφή»;

Δεν ισχυριζόμαστε, φυσικά, ότι ο δρόμος με τη διακοπή αποπληρωμής του χρέους (χρεοκοπία) είναιανθόσπαρτος. Δεν υπάρχει, πλέον, επιλογή για τη χώρα χωρίς προβλήματα και μεγάλες δυσκολίες!

Το θέμα, όμως, είναι ότι ο δρόμος της «στάσης πληρωμών» είναι χίλιες φορές προτιμότερος από τη σημερινή αδιέξοδη κατάσταση ομηρίας και λεηλασίας.

Διότι η επιλογή της «στάσης πληρωμών», στο βαθμό που θα συνδυαστεί με μια νέα πορεία ανατροπήςτων νεοφιλελεύθερων καπιταλιστικών επιλογών και προοδευτικής ανασυγκρότησης, μπορεί γρήγορα να ξεπεράσει βραχυπρόθεσμες δυσκολίες και να διανοίξει ελπιδοφόρους καιαναγεννητικούς ορίζοντες για τη χώρα!

To δίλημμα που τέθηκε χθες από την κυβέρνηση, διά της διορισμένης επιτρόπου Μαρίας Δαμανάκη, είναι πλέον σαφές: Ή μπαίνει φόρος στην γκαζόζα ή επιστρέφουμε στη δραχμή!

Προκαλεί τουλάχιστον οργή ο απερίσκεπτος και επικίνδυνος τρόπος με τον οποίο ο πρωθυπουργός και οι συμβουλάτορές του αντιμετωπίζουν τα θέματα της οικονομίας.

Κατ’ αρχήν και μόνο στο άκουσμα της δραχμής ο μέσος αποταμιευτής σκέπτεται το πώς θα διασφαλίσει τις καταθέσεις του, και όλοι ξέρουμε πόσο σημαντική για την ευστάθεια της χώρας είναι η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα.

Το δίλημμα της κυρίας Δαμανάκη θα ήταν πιστευτό πέρυσι. Αλλωστε, το είχε θέσει τότε ο κ. Παπανδρέου λέγοντας: Ή υπογράφετε το Μνημόνιο ή χρεοκοπούμε.

Δώδεκα μήνες μετά η κυβερνητική παρέα επανέρχεται με θράσος και απειλεί: Επειδή εφαρμόσαμε το Μνημόνιο αλλά φέτος ο Προϋπολογισμός θα ξεφύγει 6 δισ. ευρώ, δεχθείτε και άλλα μέτρα πριν σας χρεοκοπήσω.

Αφήνουμε στην άκρη τον πολιτικό εκβιασμό και την πρόθεση της κυβέρνησης να εκφοβίσει τους πολίτες. Το γνωρίζουμε το παιχνίδι.

Ομως πλέον ποιος εκφοβίζεται περισσότερο: Ενας βουλευτής για να ψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα ή ένας καταθέτης;

Κανείς δεν είναι τρελός να θέλει την καταστροφή της χώρας του, όμως όλοι οι σκεπτόμενοι Ελληνες γνωρίζουν ότι δεν μπορεί να επέλθει σωτηρία με την επέκταση της αποτυχημένης συνταγής της υπερφορολόγησης και της ύφεσης.

Εάν η είσοδος του ΔΝΤ ήταν το δήθεν «περίστροφο» του κ. Παπανδρέου προς τους δανειστές του, τώρα η απειλή της δραχμής είναι ένα όπλο μαζικής καταστροφής που ο πρωθυπουργός με απίστευτη πολιτική αφέλεια το στρέφει κατά της οικονομίας.

Και όπως το περίστροφο του ΔΝΤ εκπυρσοκρότησε στα χέρια του Παπανδρέου, πολύ φοβόμαστε ότι θα συμβεί το ίδιο με το φόβητρο της δραχμής εάν η κυβέρνηση συνεχίσει να πορεύεται με την ίδια πολιτική ανοησία που τη διακρίνει έως τώρα…


Ο πρωθυπουργός του μνημονίου βρίσκεται σε απόγνωση. Οι δηλώσεις των αβανταδόρων της τρόϊκα, σφυρίζουν σαν σφαίρες πάνω από τα κεφάλια μας. Πτώχευση, αναδιάρθρωση, αναδιάταξη, έξοδος από το ευρώ, επιστροφή στην δραχμή, δεν θα εκταμιευθεί η
πέμπτη δόση.

Οι δηλώσεις αυτές έχουν ως σκοπό να πανικοβάλλουν τους Έλληνες και να κάμψουν το φρόνημά τους. Ο στοχαστής ιός της Μαργαρίτας, επεστράτευσε τις τελευταίες ημέρες τον Δασκαλόπουλο και την Δαμανάκη σε μια απέλπιδα προσπάθεια να πετύχει συναίνεση (διάβαζε συνυπευθυνότητα) στην διάλυση της χώρας, για την οποία τόσο πολύ προσπάθησε προκειμένου να ικανοποιήσει τους προϊσταμένους του και για να παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία.

Όμως και σε αυτό απεδείχθη ανίκανος. Αύριο παίζει το τελευταίο χαρτί του. Ο πρόεδρος της δημοκρατίας συνεκάλεσε για αύριο σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, με προφανή στόχο να εκμαιεύσει την συναίνεση για λογαριασμό του πρωθυπουργού.

Παράλληλα και όλως τυχαίως, ο επικεφαλής του συμβουλίου των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης (Eurogroup), Ζαν - Κλώντ Γιούνκερ, δήλωσε ότι το ΔΝΤ ενδέχεται να μην μας δώσει το μέρος της πέμπτης δόσεως που του αναλογεί.

Έτσι αύριο ο κ. Παπούλιας θα έχει ακόμη ένα επιχείρημα για να προσπαθήσει να σύρει εκόντες-άκοντες τους πολιτικούς αρχηγούς στον γκρεμό της συναινέσεως. Μένει να μάθουμε αύριο ποιος πολιτικός αρχηγός θα κιοτέψει.

Ποιος θα βγάλει την μάσκα του. Ο Παπανδρέου μόνος του μας έσυρε από τα μαλλιά στην άκρη του γκρεμού και τώρα θέλει να τον βοηθήσει η αντιπολίτευση για να μας σπρώξει στο κενό. Ο κ. Σαμαράς, η κ. Παπαρήγα, ο κ. Τσίπρας, ο κ. Δημαράς και ο κ. Κουβέλης δεν ανήκουν στην κατηγορία των «προθύμων». Οι υπόλοιποι θα αποκαλυφθούν.

Τώρα το παραμύθι με μπαμπούλες την πτώχευση, την αναδιάρθρωση, την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή στην δραχμή μην σας τρομάζει. Πρόκειται για χυδαίο εκβιασμό και μην μασάτε. Αν είναι να πτωχεύσουμε, ας πτωχεύσουμε. Ακόμη καλύτερα, αφού δεν θα χάσουμε τίποτα. Οι μόνοι χαμένοι θα είναι οι δανειστές μας και ο εν Ελλάδι τοποτηρητής τους, Γιώργος Παπανδρέου.
  • Έτσι απαντούν τα παλικάρια στους επίορκους: κάθε αγοραπωλησία που θα διαπραχθεί θα ακυρωθεί μόλις απαλλαγούμε από τους μεσίτες!
Η απάντηση αυτή του Πανελλήνιου Άρματος Πολιτών, διά στόματος Βασίλη Οικονόμου, θα μεταφραστεί και θα σταλεί προς πάσα κατεύθυνση για να πάρουν το μήνυμα τα κοράκια των αγορών και οι τοκογλύφοι. ΟΤΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΑΚΥΡΟ.

«Με ταχύτητα, χωρίς καμία οικονομοτεχνική μελέτη, χωρίς καμία διαβούλευση, πριν καν να περάσει με την κομματική πειθαρχεία το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα εκποίησης του εθνικού πλούτου, η κυβέρνηση αποφάσισε να ξεπουλήσει ως μια ενότητα τα τέσσερα λιμάνια της Αττικής: τον Πειραιά, την Ελευσίνα, το Λαύριο και την Ραφήνα.
Ο Πρωθυπουργός, έχοντας την εντύπωση ότι τα πάντα ανήκουν στην προσωπική του περιουσία αποφασίζει και διατάζει να παραδοθούν τα λιμάνια μας σε όποιον ξένο «επενδυτή» μπορεί να διαθέσει τα ψίχουλα που θα ζητήσουν.
Το μεσιτικό γραφείο όμως που διαχειρίζονται δεν έχει αποκτήσει δικαιώματα πάνω στην περιουσία του ελληνικού λαού. Δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση και προς κάθε επίδοξο αγοραστή ότι τα λιμάνια μας δεν πωλούνται και κάθε αγοραπωλησία που θα διαπραχθεί θα ακυρωθεί μόλις απαλλαγούμε από τους μεσίτες και αποκτήσουμε μια νέα κυβέρνηση που θα σέβεται τα λαϊκά – εθνικά δικαιώματα.
Ζητούμε να ενημερωθεί ο ελληνικός λαός πόσο μας έχει κοστίσει μέχρι σήμερα η κατασκευή και η διατήρηση των λιμανιών του Πειραιά, της Ελευσίνας, του Λαυρίου και της Ραφήνας με όλες τις επεκτάσεις και τις εργασίες συντήρησης και επισκευής τους.
Εμείς εκτιμούμε ότι για όλα αυτά ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει τεράστια ποσά, ενώ και τα τέσσερα λιμάνια φέρνουν κάθε χρόνο σημαντικά έσοδα στους Δήμους και στο ελληνικό κράτος ώστε να δοθούν με αυτόν τον συνοπτικό και αεριτζίδικο τρόπο από την κυβέρνηση.
Το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών θα είναι παρόν στην ανατροπή αυτής της πολιτικής!»


Αξίζει να σημειωθεί και η απάντηση του βουλευτή στην Δαμανάκη (ΕΤ3):

Αναφερόμενος στα όσα είπε η Επίτροπος της ΕΕ Μαρία Δαμανάκη, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Πανελλήνιου Άρματος Πολιτών, Βουλευτής Αττικής, Βασίλης Οικονόμου, δήλωσε ότι πρόκειται για:
«Ψευτοαριστερά – Ψευτοδιλήμματα των τραγικών απολογητών της πολιτικής ξεπουλήματος του εθνικού πλούτου. Ο λαός στο Σύνταγμα και στις μεγαλύτερες πλατείες της χώρας έστειλε εκκωφαντικό μήνυμα απόρριψης αυτών των πολιτικών».



Κανένας γρίφος. "Κανενικό" κόμμα...
Το κίνημα των "αγανακτισμένων" δεν είναι "γρίφος", ούτε "πολιτικό μυστήριο". Είναι το κατέβασμα του δημοσκοπικού "κόμματος του Κανένα" στις πλατείες και στους δρόμους της πατρίδας μας.


Ιχνηλατώντας τους προμοτάροντες, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα.
Ποιοί είναι όλοι αυτοί οι γύπες και τα κοράκια που συνωστίστηκαν σε μηδενικό χρόνο γύρω από τους "αγανακτισμένους"; Είναι οι ίδιοι γύπες και κοράκια, που προμοτάρισαν και προμοτάρουν επίμονα για καιρό το "κανενικό κόμμα", από ραδιο-τηλεοπτικούς διαύλους, από εφημερίδες και από τα καθεστωτικά -δήθεν ανεξάρτητα- μικρόφωνα.
Απάνω καταπάνω τους έχει πέσει σύμπαν το σύστημα. Το κατεστημένο σύμπαν, ολόκληρο και αυτοπροσώπως.
"Προβάλλει", "αγκαλιάζει", "σπρώχνει", "ερμηνεύει", "εμπλουτίζει", "νοηματοδοτεί", "ντύνει-στολίζει-νοικοκυρεύει"...
Απάνω κατά πάνω τους έχει πέσει σύμπασα η καθεστωτική εφημεριδική, ραδιο-τηλεοπτική διαπλοκή, μείζων και ελάσσων, αναδυόμενη και εγκατεστημένη (έκπληκτοι από χαρά οι γκέμπελς και οι νέας κοπής -εκκολαπτόμενοι και σιτεμένοι- εν χορώ σε όλο το φάσμα των ραδιο-τηλεοπτικών συχνοτήτων, δημόσιων και ιδιωτικών,) με έκδηλη την επιθυμία να "αγκιστρώσουν" τους δυνητικους νέους πελάτες τους, που επιτέλους "φανερώθηκαν"...
Όλα τα μικρόφωνα του φιλο-μνημονιακού και ανθελληνικού καθεστώτος αφιέρωναν χθες διθυράμβους στην "αφύπνιση του ελληνικού λαού". Ως εάν μόλις προχτές να μην τον λοιδωρούσαν, να μην τον κατασυκοφαντούσαν, να μην τον κατατρομοκρατούσαν.
Και από σήμερα τη σκυτάλη πήραν και τα πρωϊνάδικα. Τα έχουμε δει όλα.
Το δημοσκοπικό "κόμμα του Κανένα" έκανε την εμφάνισή του στις δημοσκοπήσεις από το 2007, και από τότε η επιθυμία του συστήματος να το κάνει δικό του, δεν έχει κοπάσει στιγμή. Η ευκαιρία που περίμεναν ήρθε λοιπόν, συστημένη από την Ισπανία ...
Αυτό, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, είναι το στιγμιαίο πυροτέχνημα;/διεργασία μακράς διαρκείας; που παρακολουθούμε και όπου πρωταγωνιστούμε ταυτόχρονα, αυτή είναι η λυσσαλέα διελκυστίνδα που διεξάγεται με άνισες δυνάμεις, με ελαστικούς ιμάντες μεταβίβασης από τη μία και με συρματόσχοινα από την άλλη.
Ούτε γρίφος, ούτε μυστήριο, ούτε ποιος είναι ποιος, ούτε τι θέλει και πως, ούτε γιατί έτσι και όχι αλλιώς.
(Υ.Γ.: εδώ και αρκετό διάστημα έχω κατασταλάξει στην άποψη, ότι το "ελληνικό ζήτημα" και η "τιμωρία των προδοτών" θα απαιτήσουν δραστική και δραματική λύση, και όχι λύση που θα προκύψει από το βακτηριδιακό τοπίο της μικρο-/παραπολιτικής.
Λύση σαν κι αυτή που έδωσε το Ξίφος του Μεγαλέξαντρου, όταν έκοβε το Γόρδιο Δεσμό. Ίσως κι άλλοι να σκέφτονται περίπου τα ίδια, ίσως και όχι, λίγοι νάναι αυτοί, πολλοί, δεν ξέρω. Δεν έχει και τόση σημασία. Άλλωστε... "κάποτε είχα ακούσει ένα σχόλιο που μου έκανε φοβερή εντύπωση… αφορούσε την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων….και είναι το εξής, δεν θα σχολιάσω παραπέρα: "Όταν εμείς θα επικοινωνούμε με την σκέψη, εσείς θα μιλάτε ακόμα στα κινητά".


Δύο μόλις ημέρες μετά τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς, πανικόβλητος ο κ. Παπανδρέου προσέτρεξε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ζήτησε νέα συνάντηση των πολιτικών αρχηγών, ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας για αύριο στις 12.30 μ.μ.

Μετά την αποτυχημένη επικοινωνιακή προσπάθεια του κ. Παπανδρέου την προηγούμενη Τρίτη με τους πολιτικούς αρχηγούς, μετά το φιάσκο με το δημοψήφισμα που διέρρευσε και μαζεύτηκε άρον άρον όταν είδαν ότι ο κόσμος θα ψήφιζε αντίθετα στο μνημόνιο, μετά και τον εκφοβισμό της κ. Δαμανάκη για επιστροφή στη δραχμή, ήρθε το χειρότερο απ’ όλα για το πολιτικό σύστημα.

Οι χθεσινές μεγαλειώδεις και αυθόρμητες ειρηνικές διαδηλώσεις χιλιάδων πολιτών σε πολλές πλατείες της χώρας, οι οποίες απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα, θα…. συνεχιστούν και θα ενταθούν, μέχρι την πλήρη ανατροπή του σάπιου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος.

Πανικόβλητο λοιπόν το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να σωθεί. Αύριο πάλι θα προσπαθήσει να συνετίσει τα τμήματά του (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ), ώστε από κοινού ενωμένα να συνεχίσουν τη νομή της εξουσίας και του λαού.

Όμως η κατάρρευση έχει ήδη αρχίσει.

Νέο Σύνταγμα τώρα η μόνη λύση.

Νέες δεσμεύσεις και λεηλασία της δημόσιας περιουσίας σχεδιάζονται από την τρόικα με την άμεση συνεργασία της κυβέρνησης. Έτσι, ένα χρόνο μετά την πλήρη εφαρμογή του Μνημονίου που οδήγησε στη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας και ξεχαρβάλωσε εντελώς την οικονομία, η «διεθνής των δανειστών» προχωρά στη δεύτερη φάση του σχεδίου της, που δεν είναι άλλη από την απόκτηση της ελληνικής δημόσιας περιουσίας αντί πινακίου φακής.

Προσχεδιασμένη η υπερχρέωση της χώρας

Είχαμε ήδη αναλύσει πριν από ένα έτος ότι το Μνημόνιο οδηγούσε στη χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας και στην υπερχρέωση της χώρας. Κι αυτή ήταν μια συνειδητή επιλογή του ΔΝΤ, προκειμένου να μπορέσει να βάλει στο χέρι τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας και τις δημόσιες επιχειρήσεις. Άλλωστε, όπως έχει αποκαλύψει σε βιβλία του και ο Stiglitz, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει κάνει ακριβώς το ίδιο σε όλες τις άλλες χώρες στις οποίες έχει πάει δήθεν για να τις σώσει. Την τακτική αυτή ασπάστηκαν και οι δήθεν εταίροι μας, τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δύο θεσμικά όργανα τα οποία έχουν μετατραπεί σε υπηρετικό προσωπικό των δανειστών.

Κι ενώ κυβέρνηση και τρόικα επέβαλλαν επί ένα χρόνο ένα σύγχρονο κοινωνικό Αρμαγεδδώνα στη χώρα προκειμένου να μπορέσει δήθεν η Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της και να επιστρέψει στις αγορές για δανεισμό το 2012, τώρα μας ενημερώνουν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό και, ως εκ τούτου, απαιτείται νέος δανεισμός της χώρας από ΔΝΤ και Ευρωζώνη, ύψους τουλάχιστον 60-65 δις ευρώ, προκειμένου να πληρωθούν ομόλογα που λήγουν το 2012-2013.

Έτσι, για άλλη μια φορά η χώρα θα δανειστεί προκειμένου να πληρώσει παλιά «επονείδιστα χρέη».

«Σχέδιο Μάρσαλ» για την ελληνική οικονομία

Αν όμως το ποσό αυτό επενδυόταν στη χώρα μας, τότε αυτό θα ισοδυναμούσε με ένα νέο «Σχέδιο Μάρσαλ» που θα απογείωνε την ελληνική οικονομία και θα παρείχε τη δυνατότητα, μέσα από την ανάπτυξη, να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της υπερχρέωσης της χώρας και της αναχρηματοδότησης των δανειακών της αναγκών.

Όμως αυτό θα σήμαινε ότι η Ελλάδα θα αποκτούσε σιγά σιγά τα εργαλεία για να ξεφύγει από την τοκογλυφική θηλιά των δήθεν εταίρων και φίλων της και θα είχε τη δυνατότητα να αποκτήσει διαφορετική θέση στο διεθνή καταμερισμό εργασίας, ο οποίος θα μπορούσε να εγγυηθεί ένα διαφορετικό μέλλον για τη χώρα και το λαό μας.

Στην περίπτωση αυτή, όμως, η «διεθνής των τοκογλύφων» θα έχανε ένα σημαντικό, προσοδοφόρο, βολικό και υπάκουο πελάτη, τον οποίο απομυζά από το 1821.

Για το λόγο αυτό, οι δανειστές ακολουθούν την πεπατημένη. Δηλαδή τη χορήγηση νέου δανείου για την ασφαλή εξόφληση των δανείων και των ομολόγων που λήγουν την επόμενη διετία.

Άλλωστε, και το δάνειο των 110 δις ευρώ σχεδιάστηκε προκειμένου να πληρωθούν παλαιότερα δάνεια. Έτσι, ενώ μέχρι στιγμής η χώρα έχει λάβει δάνεια 53 δις ευρώ περίπου, η οικονομία, αντί να απογειωθεί, έχει βρεθεί σε μεγάλη ύφεση. Κι αυτό γιατί όλο το ποσό των εν λόγω δανείων έχει πάει για την αποπληρωμή παλαιότερων «επονείδιστων χρεών και δανείων».

Σκληρές εγγυήσεις υπέρ των δανειστών

Η τρόικα, προκειμένου να διασφαλιστεί για το δάνειο των 110 δις, ζήτησε και πέτυχε συγκεκριμένες εγγυήσεις.

Η πρώτη ήταν η υπογραφή και η εφαρμογή του Μνημονίου, με το οποίο καθορίζεται πλέον από τους δανειστές η πολιτική και οικονομική ζωή του τόπου. Πρόκειται για ένα εργαλείο άσκησης της νεοαποικιακής πολιτικής στην Ελλάδα εκ μέρους του ΔΝΤ και των δανειστών κρατών-μελών της Ευρωζώνης.

Ταυτόχρονα, οι δανειστές χώρες της Ευρωζώνης και η γερμανική κρατική τράπεζα KfW με τη σχετική δανειακή σύμβαση επέβαλαν συγκεκριμένες εγγυήσεις προς διασφάλισή τους σε περίπτωση που η Ελλάδα αρνηθεί ή δεν μπορέσει να τους εξοφλήσει το τοκογλυφικό δάνειο των 80 δις ευρώ που συμφωνήθηκε.

Έτσι, επέβαλαν την παραίτηση της Ελλάδας από την «ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας», γεγονός που σημαίνει ότι:

1. Η Ελλάδα δεν διαθέτει πλέον ετεροδικία σε σχέση με τη δικαστική επίλυση διαφορών που ενδεχόμενα θα προκύψουν από την εν λόγω δανειακή σύμβαση. Οι διαφορές δεν θα επιλύονται από τα ελληνικά δικαστήρια, αλλά από το Δικαστήριο της ΕΕ σε σχέση με τις απαιτήσεις των χωρών της Ευρωζώνης και από τα αγγλικά ή τα γερμανικά δικαστήρια σε σχέση με τις απαιτήσεις της γερμανικής κρατικής τράπεζας ΚfW.
Η Ελλάδα δεν διαθέτει πλέον ετεροδικία σε σχέση με τη δικαστική επίλυση διαφορών που ενδεχόμενα θα προκύψουν από την εν λόγω δανειακή σύμβαση. Οι διαφορές δεν θα επιλύονται από τα ελληνικά δικαστήρια, αλλά από το Δικαστήριο της ΕΕ σε σχέση με τις απαιτήσεις των χωρών της Ευρωζώνης και από τα αγγλικά ή τα γερμανικά δικαστήρια σε σχέση με τις απαιτήσεις της γερμανικής κρατικής τράπεζας ΚfW.

2. Σε περίπτωση έκδοσης δικαστικών αποφάσεων με τις οποίες θα υποχρεώνεται τυχόν η Ελλάδα στην καταβολή οιουδήποτε ποσού στους άνω δανειστές, οι εν λόγω δικαστικές αποφάσεις θα μπορούν να εκτελεστούν (κατασχέσεις, πλειστηριασμοί) σε βάρος της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας του Δημοσίου, δηλαδή ακόμη και σε βάρος της κατά τα λοιπά ακατάσχετης δημόσιας περιουσίας.

Σε περίπτωση έκδοσης δικαστικών αποφάσεων με τις οποίες θα υποχρεώνεται τυχόν η Ελλάδα στην καταβολή οιουδήποτε ποσού στους άνω δανειστές, οι εν λόγω δικαστικές αποφάσεις θα μπορούν να εκτελεστούν (κατασχέσεις, πλειστηριασμοί) σε βάρος της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας του Δημοσίου, δηλαδή ακόμη και σε βάρος της κατά τα λοιπά ακατάσχετης δημόσιας περιουσίας.

Ταυτόχρονα, οι δανειστές επέβαλαν ως εφαρμοστέο δίκαιο το αγγλικό, το οποίο εφαρμόζει το δίκαιο των δικαστικών αποφάσεων των αγγλικών δικαστηρίων που έχουν διαμορφώσει μια νομολογία επί εκατονταετίες, η οποία είναι ιδιαίτερα σκληρή έναντι του οφειλέτη και υπερασπίζεται κυρίως τα δικαιώματα του δανειστή.

Υποθήκευση δημόσιας περιουσίας

Όμως η «διεθνής των δανειστών» δεν φαίνεται να ικανοποιείται από τις εν λόγω εγγυή σεις. Έτσι, προκειμένου να χορηγήσει το νέο δάνειο των 60-65 δις ευρώ απαιτεί ισχυρότερες εγγυήσεις, στις οποίες περιλαμβάνεται η υποθήκευση δημόσιας ακίνητης περιουσίας και η ενεχυρίαση ή η εκχώρηση διαφόρων δημόσιων εσόδων στους δανειστές.

Τα δημόσια έσοδα μπορεί να προέρχονται από τα κέρδη των δημόσιων επιχειρήσεων, από μερίσματα του Ελληνικού Δημοσίου σε διάφορες επιχειρήσεις, από τα έσοδα μέρους των διοδίων των εθνικών οδών, από εισπράξεις διαφόρων τελών, από την εκχώρηση μελλοντικών εσόδων που θα προκύψουν από την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου της χώρας και ιδίως από την εξόρυξη φυσικού αερίου, πετρελαίου κ.λπ.

Στα σχέδια των δανειστών είναι η έκδοση εκ μέρους της Ελλάδας ομολόγων με ρήτρα υποθήκης επί της δημόσιας ακίνητης περιουσίας αλλά και η δημιουργία Οργανισμού στον οποίο θα μεταβιβαστούν ως περιουσιακά στοιχεία οι υπό ιδιωτικοποίηση διάφορες κρατικές επιχειρήσεις αλλά και διάφορα κρατικά ακίνητα. Στη συνέχεια, ο εν λόγω Οργανισμός θα προχωρήσει στην πώληση των εν λόγω δημόσιων επιχειρήσεων είτε ως σύνολο είτε κομμάτι κομμάτι. Ταυτόχρονα, δεν αποκλείεται με την εν λόγω διαδικασία να πωληθεί από κοινού και συνδυασμός κρατικών επιχειρήσεων.

Η αποτίμηση της αξίας των εν λόγω ακινήτων και των κρατικών επιχειρήσεων θα γίνει φυσικά από τον ως άνω Οργανισμό ιδιωτικοποιήσεων, τον οποίο θα διαχειρίζονται οι τροϊκανοί σύμφωνα με τις ορέξεις των δανειστών. Μάλιστα, σχεδιάζεται ο εν λόγω Οργανισμός να μην έχει καν έδρα την Ελλάδα, αλλά να εδρεύει στις Βρυξέλλες ή στο Λουξεμβούργο και να διέπεται από αλλοδαπό δίκαιο. Στην πορεία, επίσης, μεθοδεύεται η επιβολή φόρου τουλάχιστον 15% επί των ιδιωτικών ακινήτων. Με τον τρόπο αυτό οι δανειστές θα μπορέσουν να βάλουν στο χέρι και την ιδιωτική ακίνητη περιουσία που βρίσκεται στην Ελλάδα. Ο φόρος θα επιβληθεί για αρκετά χρόνια και τα έσοδά του θα εκχωρηθούν επίσης στους δανειστές. Είναι προφανές ότι, σε περίπτωση αδυναμίας καταβολής του εν λόγω φόρου, οι δανειστές θα έχουν δικαίωμα εκπλειστηρίασης των εν λόγω ιδιωτικών ακινήτων.

Παραχώρηση νησιών και αρχαιολογικών μνημείων

Επίσης, οι δανειστές θέλουν να βάλουν στο χέρι και τους αρχαιολογικούς χώρους προκειμένου να αποκτήσουν δικαίωμα τουριστικής, δήθεν, αξιοποίησής τους και είσπραξης των κάθε λογής εσόδων από εισιτήρια, διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων κ.λπ. Ταυτόχρονα, σχεδιάζουν και ενδεχόμενη μεταφορά αρχαιολογικών μνημείων και αγαλμάτων σε μουσεία του εξωτερικού, κυρίως του Βερολίνου και του Παρισιού.

Η δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου στην Corriere Della Sera ότι «είναι προσβλητικό να ζητείται ένα νησί ή ένα μνημείο ως εγγύηση» (Τα Νέα, 16/5/2011, σελ. 15) αποδεικνύει ότι τρόικα και κυβέρνηση προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για μια λεηλασία διαρκείας της δημόσιας περιουσίας, συμπεριλαμβανομένης ακόμη και της παραχώρησης ελληνικών νησιών και αρχαιολογικών μνημείων στους δανειστές.

Για το λόγο αυτό οι δυνάμεις που αντιτίθεται στο Μνημόνιο και στη μετατροπή της χώρας σε σύγχρονο προτεκτοράτο των δανειστών οφείλουν να ενεργοποιηθούν άμεσα και να κλείσουν το δρόμο της υποτέλειας και της νέας εξάρτησης.

Χαιρετίζουμε τους δεκάδες, ίσως εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, κυρίως νέους μας, που μαζεύτηκαν στις πλατείες όλων των μεγάλων πόλεων, διαδηλώνοντας την αγανάκτησή τους για το Μνημόνιο-μνημόσυνο, ζητώντας να φύγει η Κυβέρνηση της Ντροπής και όλο το πολιτικό προσωπικό που διαχειρίστηκε δημόσια αξιώματα, καταστρέφοντας, λεηλατώντας και υποδουλώνοντας την Ελλάδα. Η θέση όλων αυτών δεν είναι στη Βουλή, είναι στη φυλακή.

Χαιρετίζουμε τις πρώτες Γενικές Συνελεύσεις που πραγματοποιούνται στο κέντρο των πόλεών μας, τον αμεσοδημοκρατικό χαρακτήρα που πασχίζει να ανακαλύψει το πρωτοφανέρωτο κίνημα των νέων μας.

Χαιρετίζουμε τους εργαζόμενους των δημόσιων επιχειρήσεων, που άρχισαν από χτες διαδηλώσεις, απεργίες και καταλήψεις, υπερασπιζόμενοι το κράτος μας, που χρειάζεται απελπιστικά, όχι την κατεδάφιση που προγραμματίζει το ΔΝΤ, αλλά τη ριζική του βελτίωση και μεταρρύθμιση. Με τις κινητοποιήσεις τους, οι εργαζόμενοι του Ταμιευτηρίου, της ΔΕΗ, του ΟΠΑΠ υπερασπίζονται τη δική μας περιουσία, την περιουσία του ελληνικού λαού, που επιχειρούν τώρα να λεηλατήσουν οι ξένες τράπεζες, μέσω μιας κυβέρνησης-μαριονέτας τους στην Αθήνα.

Ο παραδειγματικά ειρηνικός χαρακτήρας των διαδηλώσεων απέδειξε ότι, όταν η αστυνομία και οι προβοκάτορες δεν έχουν πάρει εντολή να επέμβουν, δεν ανοίγει μύτη. Καλούμε τους Ελληνες αστυνομικούς να μη δεχτούν να γίνουν τα όργανα των σκοτεινών δυνάμεων που θα θελήσουν ασφαλώς, σε κάποια στιγμή, να ματοκυλίσουν τους νέους μας και τους εργαζόμενους. Η θέση τους, το καθήκον τους και το συμφέρον τους είναι στο πλευρό του ελληνικού λαού, της ειρηνικής του διαμαρτυρίας και διεκδίκησης, είναι στο πλευρό της Ελλάδας και των ξένων δυνάμεων που υπαγορεύουν στη σημερινή κυβέρνηση την πολιτική της.

‘Ένα χρόνο μετά την ψήφιση του Μνημονίου, και οι πέτρες ακόμα ομολογούν την αποτυχία του. Μετά από αυτή την εμπειρία δεν δικαιολογείται πλέον καμιά αυταπάτη. Ο δρόμος που πήρε και συνεχίζει η κυβέρνηση Παπανδρέου, υπό την καθοδήγηση των ξένων τραπεζών και υπηρεσιών, της Goldman Sachs και των Ευρωπαίων υπαλλήλων της, οδηγεί στην καταστροφή της Ελλάδας. Είναι επιτακτική ανάγκη να σταματήσει τώρα, είναι επιτακτική ανάγκη να φύγουν τώρα. Κάθε μέρα που περνάει οι πράξεις τους ομολογούν πόσο επικίνδυνοι είναι για τη χώρα.

Διερωτόμεθα γιατί ο Εισαγγελέας δεν έχει επέμβει ακόμα εναντίον του Υπουργού Οικονομικών, για τις νέες δηλώσεις του περί επικείμενης χρεοκοπίας και άδειων ταμείων. Γιατί δεν έχει επέμβει για τις δηλώσεις περί εξόδου από το ευρώ του Προέδρου του ΣΕΒ και της Επιτρόπου. Γιατί δεν έχει επέμβει για τη μαζική τρομοκρατία, με την οποία, μια χρεοκοπημένη κυβέρνηση, σε συνεργασία και καθ’ υπαγόρευση της τρόικας, επιχειρεί ακόμα μια φορά να εκβιάσει τον ελληνικό λαό. Με τους Τιτανικούς, με τις εντατικές, με όλα αυτά που βγαίνουν και λένε για να τρομάξουν τους ΄Ελληνες, κατάφεραν να εξευτελίσουν τη χώρα διεθνώς και να την οδηγήσουν πραγματικά στο χείλος της χρεοκοπίας. Αν ένας διευθυντής επιχείρησης μιλούσε για την επιχείρησή του με τον τρόπο που ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί του μιλάνε για την Ελλάδα, θα σάπιζε τώρα πίσω από τα κάγκελα της φυλακής καταδικασμένος για βαριά απιστία.

Απευθυνόμαστε και στους λαούς της Ευρώπης. Ο αγώνας μας δεν είναι μόνο αγώνας για την Ελλάδα, είναι αγώνας για μια ελεύθερη, ανεξάρτητη, δημοκρατική Ευρώπη. Μην πιστεύετε τις κυβερνήσεις σας, που λένε ότι τάχα εσείς βοηθάτε την Ελλάδα με τα λεφτά σας. Μην πιστεύετε τα χονδροειδή, εξωφρενικά ψέματα των βρώμικων εφημερίδων, που θέλουν να σας πείσουν ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε δήθεν γιατί οι ΄Ελληνες είναι τεμπέληδες, όταν δουλεύουν, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, περισσότερο από όλους τους Ευρωπαίους! Την κρίση δεν την προκάλεσαν οι εργαζόμενοι, την προκάλεσε και τη χρησιμοποιεί το μεγάλο χρηματιστικό κεφάλαιο και οι πολιτικοί στις υπηρεσία του.

Τις μεγάλες τράπεζες και μόνο αυτές βοηθάνε τα προγράμματα τους, δήθεν σωτηρίας, αυτές ακριβώς που επέβαλαν μέσω των πολιτικών και των κυβερνήσεων που έχουν εξαγοράσει, το οικονομικό μοντέλο που οδήγησε στη σημερινή κρίση. Δεν υπάρχει καμιά άλλη λύση από τη ριζική αναδιάρθρωση του χρέους όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά όλης της Ευρώπης. Δεν μπορεί οι τράπεζες και οι κάτοχοι χρήματος, που προκάλεσαν την κρίση, να μην πληρώσουν ούτε ένα ευρώ για τις ζημιές που επέφεραν! Δεν μπορεί οι τραπεζίτες νάναι το μοναδικό ασφαλές επάγγελμα στον κόσμο! Δεν υπάρχει καμμιά άλλη λύση από την αντικατάσταση του σημερινού οικονομικού μοντέλου της Ευρώπης, που είναι φτιαγμένο για να δημιουργεί χρέος, με επιστροφή σε μια πολιτική τόνωσης της ζήτησης και της ανάπτυξης, και τον προστατευτισμό, με δραστικό επανέλεγχο του Χρήματος. ¨Η τα Κράτη μας θα κυριαρχήσουν στις αγορές, ή αυτές θα τα καταπιούν, και μαζί τους η Δημοκρατία και όλα τα επιτεύγματα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Η Δημοκρατία γεννήθηκε στην Αθήνα, όταν ο Σόλων διέγραψε τα χρέη των φτωχών στους πλούσιους. Ας μην επιτρέψουμε τώρα στις Τράπεζες να καταστρέψουν την ευρωπαϊκή Δημοκρατία, για να αποσπάσουν τα μυθώδη ποσά που οι ίδιες δημιούργησαν ως χρέος. Πως μπορεί να προτείνεται, για να διοικήσει την Κεντρική Τράπεζα της Ευρώπης, ένας άνθρωπος της Goldman Sachs; Τι είδους κυβερνήσεις, τι είδους πολιτικούς έχουμε στην Ευρώπη;

Δεν σας ζητάμε να υποστηρίξετε τον αγώνα μας για λόγους αλληλεγγύης, ούτε γιατί στα δικά μας χώματα γεννήθηκε ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης, ο Περικλής και ο Πρωταγόρας, οι ιδέες της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και της Ευρώπης. Δεν ζητάμε ιδιαίτερη μεταχείριση γιατί υποστήκαμε, ως χώρα, μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην Ευρώπη αγωνιζόμενοι για να μην επικρατήσει στην ήπειρό μας ο φασισμός.

Σας ζητάμε να το κάνετε για το δικό σας συμφέρον. Αν αφήσετε τώρα την ελληνική, την ιρλανδική, την πορτογαλική, την ισπανική κοινωνία να καταστραφούν, στο βωμό του Χρέους και των Τραπεζών, θα έρθει σύντομα η δική σας σειρά. Δεν θα ευημερήσετε εν μέσω ευρωπαϊκών κοινωνικών ερειπίων.

Εμείς αργήσαμε, αλλά ξυπνήσαμε. Ξυπνήστε κι εσείς. Ας φτιάξουμε μαζί μια νέα Ευρώπη της ανάπτυξης, της δημοκρατίας, της ευημερίας, της ειρήνης, αντάξια της ιστορίας, των αγώνων, του πνεύματός της. Αντισταθείτε στον ολοκληρωτισμό των αγορών, που απειλεί να διαλύσει την Ευρώπη κάνοντάς την Τρίτο Κόσμο, να βάλει τον ένα ευρωπαϊκό λαό εναντίον του άλλου, να καταστρέψει την ήπειρό μας, ξανακάνοντας επίκαιρο τον φασισμό.

Αθήνα, 26 Μαίου 2011

Η Συμβουλευτική Επιτροπή
του Κινήματος Aνεξαρτήτων Πολιτών “Σπίθα”

Την επιτακτική ανάγκη για πολιτική συνεννόηση επικαλείται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ο οποίος νωρίς το απόγευμα - σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πηγές - τηλεφώνησε σ' όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, καλώντας τους στην αυριανή έκτακτη συνάντηση.

Οι διεργασίες σε πολιτικό επίπεδο είναι ραγδαίες. Η μη συναίνεση ( ή υπό κάποιους όρους) της αξιωματικής αντιπολίτευσης στα νέα μέτρα, οι πιέσεις της Τρόικας και η δυσφορία του κόσμου που δραστηριοποιείται και οργανώνεται πλέον μέσω διαδικτύου για καθημερινές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα...

Είναι σαφές πως ο Κάρολος Παπούλιας θα θέσει προ των ευθυνών τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης και θα τους ζητήσει σύμπνοια με την κατοχική τροϊκανή κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, προκειμένου να μην πτωχεύσει η χώρα.
Γιατί όμως ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Κάρολος Παπούλιας δεν έθεσε προ των ευθυνών του τον Γιώργο Παπανδρέου και την παρεούλα του στην κυβέρνηση;
Δεν είδε μήπως ο Πρόεδρος τα "λάθη" που έγιναν;
Γιατί δεν τολμά ο Κάρολος Παπούλιας, διαπιστώνοντας την κρισιμότητα της κατάστασης, να ενημερώσει τον Ελληνικό λαό, αφού τα κόμματα δεν έχουν πλέον την εμπιστοσύνη των πολιτών;
Γιατί ο Κάρολος Παπούλιας δέχεται να διασύρει τον θεσμό που εκπροσωπεί (τουΠροέδρου της Δημοκρατίας) στηρίζοντας χωρίς ενδοιασμούς μία αποτυχημένη και λίαν επικίνδυνη κυβέρνηση για την χώρα;
Την ώρα που οι Έλληνες παρακολουθούσαν έκπληκτοι την επίτροπο της χώρας στις Βρυξέλλες να προαναγγέλλει επιστροφή στη δραχμή, αν δεν αποδεχθούν ένα ακόμη γύρο θεραπείας-σοκ με ισχυρές δόσεις εθνικής υποτέλειας, ένα άλλο δράμα βρισκόταν σε πλήρη κορύφωση: το δράμα του ίδιου του ευρώ, που κατέρρευσε χθες από μαζικές εκροές κεφαλαίων στην Ελβετία!
Οι κινήσεις κεφαλαίων των τελευταίων ημερών είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες, όπως τονίζουν στελέχη του private banking μεγάλης ευρωπαϊκής τράπεζας στην Αθήνα: οι Έλληνες καταθέτες είναι κοινό μυστικό ότι αναζητούν διαφυγή από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, υπό το φόβο χρεοκοπίας της χώρας, και προσπαθούν να διασώσουν τα ευρώ τους, στέλνοντάς τα σε άλλη χώρα της ευρωζώνης, που -θεωρητικά τουλάχιστον- είναι ασφαλής σε περίπτωση χρεοκοπίας της Ελλάδας.
Την ώρα, όμως, που οι Έλληνες τρέμουν την επιστροφή στη δραχμή και προσπαθούν να διασώσουν τα πολύτιμα ευρώ τους, κάποιοι άλλοι καταθέτες στην ευρωζώνη, κυρίως Γερμανοί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τραπεζικών στελεχών, έχουν έναν άλλο φόβο: τρέμουν την κατάρρευση του ευρώ και σπεύδουν να το εγκαταλείψουν για την ασφάλεια του ελβετικού φράγκου.
Το ελβετικό φράγκο χθες είχε την τιμητική του,.....

.....
καθώς η ισοτιμία του εκτοξεύθηκε σε επίπεδο ρεκόρ όλων των εποχών έναντι του ευρώ, φθάνοντας ακόμη και κάτω από το 1,23. Το φαινόμενο δεν είναι πρωτόγνωρο, βεβαίως: από τότε που ξέσπασε η ελληνική κρίση, για να ακολουθήσουν η ιρλανδική και η πορτογαλική, η κεντρική τράπεζα της Ελβετίας έχει χρειασθεί να παρέμβει ουκ ολίγες φορές στην αγορά συναλλάγματος για να «δαμάσει» την άνοδο του ελβετικού, που φαίνεται να δυναμώνει κάθε φορά που εντείνονται οι ανησυχίες Γερμανών και άλλων βορειοευρωπαίων καταθετών για το ευρώ.
Το πρόβλημα, βέβαια, είναι αρκετά βαθύ: δεν πρόκειται για κάποιους Γερμανούς μικροκαταθέτες που κάνουν... πουγκί σε ελβετικά φράγκα για μια δύσκολη ώρα, αλλά για εκροές «έξυπνου χρήματος», το οποίο συνήθως έχει καλή πληροφόρηση για την οικονομική, νομισματική και συναλλαγματική πραγματικότητα, πολύ πριν φθάσουν τα νέα στο μέσο πολίτη.
Για παράδειγμα, η χθεσινή κορύφωση της μαζικής εξόδου κεφαλαίων από το ευρώ δεν σημειώθηκε σε ανύποπτο χρόνο: παράλληλα με τις ανησυχίες για χρεοκοπία της Ελλάδας, έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη και όλα τα άλλα σενάρια που φθάνουν μέχρι τα αυτιά κάθε Ευρωπαίου πολίτη, στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα κυκλοφορούσαν έντονες φήμες για κάποιο πολύ σοβαρό πρόβλημα της κορυφαίας βελγικής τράπεζας DEXIA, που έχει ενεργητικό σχεδόν τριπλάσιο του ΑΕΠ του Βελγίου.
Η DEXIA, που σύμφωνα με πολλές εκτιμήσεις έχει αρκετά υψηλή έκθεση σε κίνδυνο Ελλάδας, ενώ το χαρτοφυλάκιό της έχει ουκ ολίγα «γκρίζα» στοιχεία, αντιμετωπίζει πιεστικό πρόβλημα ρευστότητας. Πρόσφατα εξέδωσε ομόλογο κυμαινόμενου επιτοκίου διάρκειας δύο ετών, το οποίο είχε έναν περίεργο όρο: έδινε τη δυνατότητα στους επενδυτές να το επιστρέψουν και να πάρουν πίσω τα χρήματά τους στο ακέραιο (put option) μέχρι τις 26 Ιουνίου, αφού προειδοποιήσουν για την εξαργύρωση 33 ημέρες νωρίτερα.
Με το ομόλογο αυτό η DEXIA πήρε ρευστότητα 3,2 δισ. ευρώ, αλλά στην εκπνοή της προθεσμίας πρόωρης εξαργύρωσης δύο μεγάλοι επενδυτές, που είχαν αγοράσει το μεγαλύτερο μέρος της έκδοσης (η Blackrock και η Barclays) έσπευσαν να ζητήσουν τα... λεφτά τους πίσω, αφήνοντας την DEXIA με μια «τρύπα» ρευστότητας σχεδόν 3 δισ. ευρώ!
Το «έξυπνο χρήμα» φαίνεται ότι πληροφορήθηκε έγκαιρα για αυτό το ξαφνικό πρόβλημα στην καρδιά της ευρωζώνης, όπου δύο καλά πληροφορημένοι «παίκτες» των αγορών σπεύδουν ξαφνικά να πάρουν πίσω τα κεφάλαια που δάνεισαν στη μεγαλύτερη τράπεζα του Βελγίου, και αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την ένταση των χθεσινών εκροών στο ελβετικό φράγκο.
Το τραπεζικό σύστημα της ευρωζώνης φαίνεται ότι είναι βαθιά άρρωστο και δεν εμπνέει πλέον εμπιστοσύνη στους μεγάλους διεθνείς διαχειριστές κεφαλαίων, όσο και αν οι ευρωπαϊκές αρχές σκηνοθετούν τεστ αντοχής που «βγάζουν λάδι» ακόμη και τις πιο προβληματικές τράπεζες.
Σε ό,τι αφορά το ελληνικό σκέλος αυτής της κρίσης, το τέλος του παιχνιδιού πλησιάζει: όσο το «πιστωτικό γεγονός» στην Ελλάδα γίνεται όλο και πιθανότερο, οι τράπεζες που έχουν έκθεση σε ελληνικά ομόλογα (100 δισ. ευρώ συνολικά, μοιρασμένη 50-50 μεταξύ ελληνικών και ευρωπαϊκών τραπεζών) μένουν παγιδευμένες, αφού είναι πλέον αδύνατο να «ξεφορτωθούν» σε οποιαδήποτε τιμή τα ελληνικά ομόλογα (ούτε στο 51% της αξίας τους δεν αγοράζονται τα δεκαετή στη δευτερογενή αγορά), ενώ το κόστος ασφάλισης με CDS έχει φθάσει πλέον σε απαγορευτικά ύψη. Η ίδια η ΕΚΤ έχει στο χαρτοφυλάκιό της ελληνικά ομόλογα ονομαστικής αξίας σχεδόν 50 δισ. ευρώ και άλλα 140 δισ. ευρώ τίτλων ελληνικής προέλευσης τα έχει κρατήσει ως εγγύηση για δανεισμό των ελληνικών τραπεζών. Ακόμη και η... μπάνκα του καζίνου, δηλαδή, είναι εκτεθειμένη σε τεράστιες ζημιές από μια χρεοκοπία της Ελλάδας.
Την ίδια ώρα, όπως αποκάλυψε το “Spiegel”, η ΕΚΤ έχει δώσει χρηματοδοτήσεις σχεδόν μισού τρισεκατομμυρίου ευρώ σε ελληνικές, ιρλανδικές και πορτογαλικές τράπεζες με εγγύηση καλυμμένα ομόλογα εντελώς αμφισβητούμενης αξίας. Και αυτοί είναι μόνο οι κίνδυνοι που βλέπουν άμεσα οι διεθνείς διαχειριστές κεφαλαίων να «χτυπούν την πόρτα» του τραπεζικού συστήματος της ευρωζώνης, πριν καν συζητήσει κανείς για τη σταθερότητα της Ισπανίας, της Ιταλίας, ή του Βελγίου και για τον κίνδυνο να γίνουν «τοξικοί» τίτλοι τεράστιας αξίας, που μέχρι χθες οι τραπεζίτες θεωρούσαν απολύτως ασφαλείς.
Η ευρωζώνη «στήθηκε» εξαρχής ως ατελής νομισματική ένωση (κοινό νόμισμα χωρίς κοινή δημοσιονομική πολιτική). Οι πολιτικοί της Γαλλίας και της Γερμανίας «νέρωσαν» πρώτοι τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας, που σήμερα ζητούν να εφαρμοσθούν με απόλυτη αυστηρότητα στην Ελλάδα, όταν προ πενταετίας οι ίδιες οι κυβερνήσεις τους κινδύνευαν να τιμωρηθούν με πρόστιμα για υψηλά ελλείμματα. Οι τραπεζίτες της ευρωζώνης, περιλαμβανομένων των κεντρικών τραπεζιτών της ΕΚΤ, άφησαν να εξελιχθεί το δικό τους κερδοσκοπικό πάρτι για πολλά χρόνια, χρηματοδοτώντας τις πιο απίθανες «φούσκες», από ελληνικά ομόλογα μέχρι ιρλανδικά εμπορικά κέντρα, που έχουν μετατραπεί σήμερα σε «φαντάσματα».
Τώρα που το «πάρτι» αυτό τελειώνει, οι τραπεζίτες θυμούνται πόσο «ιερή» είναι η υποχρέωση ενός οφειλέτη και πιέζουν με κάθε τρόπο να μεταφερθούν όλα τα βάρη στους φορολογούμενους του πλούσιου Βορρά, ή του φτωχού Νότου, για να μην πληρώσουν οι ίδιοι το τίμημα που τους αναλογεί για τη δική τους αχαλίνωτη διάθεση κερδοσκοπίας και τις εσφαλμένες επιλογές τους. Οι ψηφοφόροι του Βορρά αντιστέκονται σθεναρά στις διασώσεις χωρών του Νότου, οι ψηφοφόροι του Νότου εξεγείρονται κατά των προγραμμάτων σκληρής λιτότητας που επιβάλλονται χωρίς να φαίνεται «φως στο τούνελ» και ολόκληρο το οικοδόμημα της ευρωζώνης θυμίζει πια ένα πύργο από γυαλιστερά τραπουλόχαρτα που είναι έτοιμα να σκορπίσουν στον άνεμο.
Οι Έλληνες πολιτικοί προβάλλουν σε κάθε ευκαιρία τη συμμετοχή της... Ψωροκώσταινας στην ευρωζώνη σαν ένα ιστορικό επίτευγμα τεράστιας αξίας.
Και προσπαθούν να πείσουν τους πολίτες ότι αξίζει κάθε θυσία για να μείνουμε στο «σκληρό πυρήνα» της Ευρώπης.
Ουδείς τολμά να μιλήσει ανοικτά για τα λάθη μεγαλομανών πολιτικών και άπληστων τραπεζιτών, που απειλούν να οδηγήσουν τώρα το «ιερό δισκοπότηρο» της Ευρώπης στον... σκουπιδότοπο της ιστορίας. Η κρίση του ευρώ φαίνεται πως είναι πολύ σοβαρότερη από την ελληνική, την ιρλανδική ή την πορτογαλική. Και αν δεν την αντιμετωπίσουν πολιτικοί και τραπεζίτες με γενναίες αποφάσεις, αντί για προσωρινά «μπαλώματα», πολύ σύντομα το εγχείρημα της νομισματικής ένωσης στην Ευρώπη θα δικαιώσει όλη την ισοπεδωτική κριτική που έχει δεχθεί από τους πιο σκληρούς ευρωσκεπτικιστές.

Λαϊκή Συνέλευση;

Η “25η Μαϊου” είναι το μήνυμα, δεν είναι η ερώτηση

Είναι αφελές να πιστεύει το “σύστημα”, οι πολιτικοί, οι κρατικοί γραφειοκράτες, και κάποιοι ιδιοκτήτες ΜΜΕ που, ενώ υποστηρίζουν το μνημόνιο, έσπευσαν να “υϊοθετήσουν” το κίνημα της 25ης Μαϊου ( “25Μ”;), ότι αυτό που συμβαίνει στον αραβικό κόσμο και επεκτείνεται πλέον και στην Ευρώπη, δεν θα έφτανε στην Ελλάδα. Η αιτία υπάρχει. Είναι οι ανάλγητες πολιτικές και το γεγονός ότι το “σύστημα” έχει κλείσει τον ιστορικό κύκλο της ύπαρξής του. Το μέσον επίσης υπάρχει. Και είναι το διαδίκτυο. Η απαξίωση των πολιτικών κομμάτων, εξίσου υπάρχει. Και όλα αυτά μαζί, αρκούν για να σπρώξουν τον κόσμο στους δρόμους, δίχως πολιτικές σημαίες. Για τον Μάη του ’68, έλεγαν ότι εκείνο το κίνημα “δεν ήταν η απάντηση, αλλά η ερώτηση”. Με την έννοια ότι έβαλε στην ημερήσια διάταξη επιτακτικά το ζήτημα της αλλαγής του συστήματος. Το κίνημα της 25Μ στην Ελλάδα, το οποίο έκανε το πρώτο βήμα του, και είναι πάρα πολύ πιθανό να συνεχίσει με άλματα, “είναι το μήνυμα και όχι η ερώτηση”. Είναι το πρώτο σαφέστατο μήνυμα ότι ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και ότι ο μέσος Έλληνας δεν σηκώνει άλλο την κοροϊδία του συστήματος των πολιτικο-οικονομικών-ΜΜΕ ελίτ. Είναι το μήνυμα ότι το σύστημα στην Ελλάδα όχι μόνον δεν μπορεί να απαντήσει στις στοιχειώδεις ανάγκες της κοινωνίας, αλλά έχει ξεπεραστεί και έχει πεθάνει ιστορικά. Άλλωστε, τα περισσότερα, άκρως βαριά συνθήματα αφορούσαν κυβέρνηση και πολιτικούς (λαμόγια, κλέφτες, προδότες, κ.ο.κ.).

Γι’ αυτό το λόγο, παρά τη μαζική συμμετοχή του κόσμου στο αυθόρμητο συλλαλητήριο με “Μέσον” το Ίντερνετ, η συντριπτική πλειοψηφία των τηλεοπτικών καναλιών έθαψε το γεγονός. Οι εξαιρέσεις ήταν ελάχιστες. Οι γιάπηδες μεγαλοδημοσιογράφοι, εντεταλμένοι των διαπλεκόμενων ιδιοκτητών των TV (το γνωστό σύνθημα “Αλήτες , ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι” ακούστηκε πολλές φορές και τους αφορά), προφανώς αδυνατούν να κατανοήσουν ότι στην προσπάθεια να καλύψουν την κυβέρνηση του μνημονίου και τα σαλόνια των Βορείων προαστίων, κάνουν χαρακίρι. Κι’ αυτό, διότι ο κόσμος που κατέβηκε στο Σύνταγμα, στη συνέχεια είδε τα δελτία ειδήσεων και αγανάκτησε διαπιστώνοντας ότι τα ΜΜΕ του μνημονίου έβαλαν κάπου στο τέλος το θέμα. Ήταν άκρως απογοητευτικό, αλλά και ανόητο να βλέπει κανείς, την ώρα που γινόταν το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα να συζητούν σε μεγάλο κανάλι εκπρόσωποι πολιτικών κομμάτων και να μην λένε κουβέντα γι’ αυτή την κινητοποίηση. Κι’ όμως, επειδή μερίδα των συγκεντρωμένων έφευγε και τη θέση της έπαιρναν άλλοι που κατέφθαναν συνεχώς, ο συνολικός αριθμός των συγκεντρωμένων πρέπει να ξεπέρασε τις 30 χιλιάδες. Από την άλλη βέβαια, υπάρχουν και κάποιοι ιδιοκτήτες ΜΜΕ, οι οποίοι, αν και συστηματικά προωθούν τις μνημονιακές θέσεις, έσπευσαν να υιοθετήσουν την κινητοποίηση και να την προβάλλουν από τα ΜΜΕ τους. Το ίδιο πιθανώς, θα κάνουν σήμερα και πολλές από τις εφημερίδες που θα κυκλοφορήσουν, με προφανή στόχο να “καπελώσουν” την κινητοποίηση και να την βάλουν στο λούκι του συστήματος. Όπως και άλλοι αυθόρμητοι (ασφαλώς) υπερασπιστές της Real Democracy, λες και η Δημοκρατία δεν γεννήθηκε εδώ και δεν ήταν πραγματική.

Ματαιοπονούν όμως. Δεν έχουν πιάσει μάλλον, το μήνυμα του τέλους εποχής. Είναι ωστόσο, μακριά νυχτωμένος όποιος δεν κατάλαβε ότι ο μέσος Έλληνας, ο μικροαστός, τα νέα παιδιά, οικογένειες ολόκληρες, οι 50ρηδες και 60ρηδες που είχαν να κατεβούν σε διαδήλωση δεκαετίες, δεν μπορούν πλέον να ελεγχθούν από το υπάρχον σύστημα. Μέχρι πρόσφατα, είτε λόγω του φόβου των επεισοδίων, είτε επειδή δεν ήθελαν να βρίσκονται κάτω από κομματικά και συνδικαλιστικά πανώ, ο μέσος Έλληνας πολίτης, εμείς κι’ εσείς δηλαδή, δεν κατέβαινε σε διαδηλώσεις. Ειδικά μετά την προβοκάτσια της 5ης Μαΐου, με τους νεκρούς της Μαρφίν. Τώρα, άρχισε να κατεβαίνει. Και αυτό δείχνει τις σαφείς διαθέσεις στην ελληνική κοινωνία. Τα υπόγεια ρεύματα πλέον, είναι πιθανότατο να μετατραπούν σε καταρράκτη. Το Σύνταγμα μπορεί κάλλιστα να γίνει η ελληνική πλατεία Ταχρίρ. Τηρουμένων των αναλογιών της κάθε χώρας και των πολιτικών-οικονομικών δεδομένων, έχει όλα τα χαρακτηριστικά και τις αιτίες για να γίνει. Στοιχειώδης οργάνωση να υπάρξει και στήριξη από ανεξάρτητους πολιτικοποιημένους ανθρώπους που εδώ και χρόνια έχουν πάει σπίτι τους, αλλά θέλουν να ξαναγυρίσουν στην ενεργό δράση, η πλατεία Συντάγματος θα μετατραπεί σε πόλο παλλαϊκής εξέγερσης.

Η πλατεία Συντάγματος επιβάλλεται να γίνει κάστρο αντίστασης, να στηθούν σκηνές (ήδη πολλοί νέοι είχαν κουβαλήσει μαζί τους σκηνές και σκλίπινγκ μπάνγκ και θα έμεναν εκεί), να γίνονται μουσικές εκδηλώσεις και να στηθούν λαϊκές συζητήσεις (όπως και γίνεται),να διοργανώνονται, όπως σχεδιάζεται άλλωστε, μεγάλες συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια μέσα στην εβδομάδα. Δεν χρειάζεται καθημερινώς να κλείνονται οι μεγάλοι δρόμοι γύρω από την πλατεία. Ας είναι ελεύθεροι στην κυκλοφορία. Δυο ή και περισσότερες φορές κάθε εβδομάδα όμως, να κλείνουν από τη λαοθάλασσα που θα τους κατακλύζει. Ας τραβήξει σε χρόνο και θα δούμε ποιος θα αντέξει. Αυτοί ή εμείς. Όσον αφορά τις πολιτικές δυνάμεις και την αριστερά ειδικότερα, μόνον σκόπιμο δεν είναι να σνομπάρει τέτοιες κινητοποιήσεις που θα τις ζήλευε η παλιά παραδοσιακή αριστερά που ήξερε να κολυμπάει στις μάζες και όχι να φτιάχνει παραμάγαζα. Στο Σύνταγμα κατέβηκαν πολλοί Αριστεροί από εκείνους που κατεβαίνουν κάθε τόσο στις διαδηλώσεις. Οι ίδιοι αντιλήφθηκαν πολύ καλά ότι το να σνομπάρει τέτοιες ιντερνετικές κινητοποιήσεις ως “απολιτίκ”, δείχνει πόσο ξεπερασμένος είναι από τις εξελίξεις. Δεν είναι “απολιτίκ” όσοι κατέβηκαν. Το αντίθετο είναι άκρως πολιτικοποιημένοι. Η κινητοποίηση αυτή πρέπει και να περιφρουρηθεί λοιπόν, και να στηριχτεί με κάθε τρόπο. Το “σύστημα” την φοβάται σφόδρα. Και θέλει να την εκφυλίσει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που οι εντολές στις μεγάλες -κατά τα λοιπά- αστυνομικές δυνάμεις που ήταν σε όλη την ευρύτερη περιοχή, ήταν για διακριτική παρακολούθηση και για καμία παρεμπόδισή της. Είναι πασιφανές ότι έτσι και προβούν σε οποιαδήποτε προκλητική ενέργεια σε βάρος αυτού του “μέσου Έλληνα” που κατέβηκε και θα ξανακατεβεί στο Σύνταγμα, θα υπογράψει τη θανατική του καταδίκη.

Αριστερός Ψάλτης