Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Οκτ 2013

Economist - Η ανθρωπότητα χρωστάει στους Εβραίους τραπεζίτες 50 τρισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε 2 χρόνια! 

Ένα εξόχως ενδιαφέρον θέμα επανέφερε στο φως της δημοσιότητας το Economist. Και το "ενδιαφέρον" έγκειται στην από το 1996 τηλεοπτική (και διαδικτυακή) αποκάλυψη του παγκόσμιου ελέγχου που ασκείται από μεγάλους τραπεζίτες, οι οποίοι έχουν ένα κοινό γνώρισμα: είναι εβραίοι.

Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τους ακριβείς λόγους που το Economist επανέφερε το συγκεκριμένο θέμα πιθανότατα λόγω του τεράστιου αμερικανικού χρέους, αλλά από όλους γίνεται απολύτως κατανοητό πως όταν μεταδίδεται αυτή ακριβώς η είδηση από ένα παγκόσμιας εμβέλειας ειδησεογραφικό μέσο, τότε κάποιοι ενδεχομένως "ποντάρουν" στην οργή των λαών και ίσως επιδιώκουν την έκφραση αυτής της οργής την οποία προφανώς μπορούν να καθοδηγήσουν μέσω των "εργαλείων" που διαθέτουν.
Το πλέον παράδοξο, όμως, είναι πως το βίντεο που επικαλείται το Economist έχει "προβλήματα" στο διαδίκτυο, σε όλες τις εκδόσεις του... Τυχαίο γεγονός ή κάποιοι ένιωσαν πανικό από αυτή καθεαυτή την είδηση, αφού το χρέος αυξάνεται κατά 44 χιλιάδες δολάρια ανά δευτερόλεπτο;

Τους τελευταίους μήνες γίνονται συζητήσεις σε όλα σχεδόν τα Eλληνικά και ξένα ΜΜΕ για την οικονομική κρίση και τα χρέη κάθε χώρας. Πολλοί απο εμάς ακούμε καθημερινά τον όρο "αγορές".
Σε αυτές τις αγορές σύμφωνα τους "κορυφαίους" οικονομολόγους χρωστάνε λίγο πολύ όλα τα κράτη. Κανείς τους όμως δεν τολμάει να πεί δημόσια απο ποιούς αποτελούνται αυτές οι "αγορές".

Όλοι οι οικονομολόγοι σταματούν την ανάλυση τους σχετικά με το ποιοι μας δανείζουν στην λέξη "αγορές". Είναι πραγματικά απίστευτο το γεγονός ότι όλες οι "μεγάλες" δυνάμεις (ΗΠΑ, Γερμανία, Αγγλία κτλ) χρωστούν τρισεκατομμύρια. Δείτε περισσότερες λεπτομέρειες στο ρολόι του παγκόσμιου χρέους του "Economist".

Κάποιοι λοιπόν έχουν υποθηκεύσει μέσω δανείων την ανθρωπότητα και προσπαθούν να την υποδουλώσουν φέρνοντας την Νέα Τάξη Πραγμάτων και την Παγκόσμια Διακυβέρνηση.

Αυτή τη στιγμή τα σχέδιά τους βρίσκονται σε τελικό στάδιο, το οποίο περιλαμβάνει την απαξίωση στα μάτια των ανθρώπων, των απανταχού εθνικών κυβερνήσεων.

Οι τραπεζίτες στους οποίους χρωστάει η ανθρωπότητα είναι γνωστοί σε κύκλους οικονομολόγων και έχουμε δημοσιεύσει τα ονόματα στο παρελθόν.

Δείτε τα ξανά:
  • Rothschilds of London
  • Lazar Brothers of Paris
  • Israel Moses Seif of Italy
  • Warburg Bros of Hamburg
  • Lehman Brothers of New York
  • Kuhn Loeb of New York
  • Chase Manhattan of New York(Morgan)
  • Goldman Sachs of New York
Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί οι Διεθνείς Τραπεζίτες;
Είναι όλοι τους Εβραίοι στην καταγωγή.
Γι αυτό κανείς οικονομολόγος δεν τολμά να πει ποιοί αποτελούν στην πραγματικότητα τις αγορές.
Για να μην ξεσηκωθούν οι λαοί εναντίον τους μόλις καταλάβουν το βρώμικο παιχνίδι που έχουν παίξει εις βάρος της ανθρωπότητας.

Δείτε και διαδώστε το ντοκιμαντέρ που τους ξεσκεπάζει! Το Money Masters μιλάει για το πως οι κεντρικοί τραπεζίτες μας οδηγούν στην παγκόσμια κυβέρνησή τους! Από το 1996 υπάρχει το ντοκιμαντέρ, που μετά τη δημοσίευση του "Economist" δεν λειτουργεί... για "τεχνικούς λόγους"!


Του Ανδρέα Μελεζιάδη

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιονδήποτε νόμο έχει μπει σε ισχύ από την ώρα που προδότες μετατρέψανε την χώρα μου σε χρεοκοπημένο υποκατάστημα παγκόσμιας τράπεζας. Υπάρχει μια αόρατη γραμμή μεταξύ εκείνης της ημέρας και της προηγούμενης .
Στέκομαι πάνω της κοντά τρία χρόνια σαν να βρίσκομαι στην ζώνη πολέμου μεταξύ της χώρας μου και του κράτους τους.

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίου που θα στηρίζεται σε αυτούς τους κατοχικούς νόμους και βεβαίως δεν πρόκειται να δείξω κανέναν σεβασμό στους δικαστές που θα κληθούν να με κρίνουν. Τους έχω ήδη καταδικάσει από την ώρα που περίμενα σε εκείνη την γραμμή με τα δυο μου πόδια μες στο κρύο να έρθουν να αποδώσουν την δικαιοσύνη στην οποία ορκίστηκαν να υπηρετούν μέχρι θανάτου.

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιονδήποτε κομματικό υπάλληλο, που έχει πάρει τον τίτλο-φερετζέ του δημοσίου, ο οποίος θα έχει απαίτηση να βρει την παρανομία μου για να αποδώσει το τίμημα σε χρήμα. Να είναι σε απόσταση ασφαλείας από το χέρι μου όταν θα πατήσει την σφραγίδα του κατασχετηρίου του σπιτιού μου, διότι αυτό το σπίτι δεν έβγαλε ούτε ένα σκουλήκι που να αποδέχεται τα πάντα αρκεί να “πέφτει” ο αιματοβαμμένος του μισθός.

Αρνούμαι να αποδεχθώ γιατρό δημοσίου τομέα όταν θα έρθει η ώρα να έχει ανάγκη την επιστήμη του συμπολίτης μου και θα έχει το θράσος να ζητήσει βιβλιάριο υγείας ή το χρηματικό ποσό που ορίζει ο νόμος για να κάνει αυτό που του επιβάλει ο υπέρτατος νόμος του λειτουργήματος του. Η άρνησή του να τιμήσει τον όρκο του θα είναι και η δική μου άρνηση να σεβαστώ ό,τι πολυτιμότερο έχει.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον όποιον θεσμό ακόμα κατέχει θέση σε αυτή την χώρα. Οι θεσμοί που έμαθα να σέβομαι είναι αυτοί που υπηρετούν την χώρα μου και δεν υπηρετούν καμία άλλη εις το όνομα του κέρδους.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τα όρια που θα θέσει ο κάθε υπουργίσκος για το πώς θα διεκδικήσω τα δικαιώματα μου τα οποία έχουν ήδη εξαϋλωθεί από τις υποκλίσεις που έχει κάνει αυτός και οι όμοιοί του στην Μεγάλη Τράπεζα που λέγεται Ευρώπη.

Αρνούμαι να αποδεχθώ ως καθαρό πολιτικό πρόσωπο τον οποιονδήποτε διατηρεί ακόμα και τυπικές σχέσεις, συζητά ή έστω βρίσκεται τυχαία στον ίδιο χώρο με εκπροσώπους χωρών ή ιδρυμάτων που έβαλαν την ζωή μου υποθήκη για τις δικές τους αποθήκες χρήματος.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον κρατικό φρουρό ο οποίος αντί να φυλάττει την δική μου πλάτη ασκεί βία σε μένα και στους γύρω μου για να μην ματώσει ο κρατικός εχθρός που έχει ασυλία, αν και εδώ και τρία χρόνια η ασυλία του έχει αρθεί όπως έχουν αρθεί και όλοι οι νόμοι με τις δικές του υπογραφές. Οι κρατικοί φρουροί που προστατεύουν τον εχθρό και όχι τον συνάνθρωπο εδώ και τρία χρόνια μετατράπηκαν συνειδητά, εφόσον δεν παραιτήθηκαν, σε παρακρατικούς.

Αρνούμαι να αποδεχθώ ως Άνθρωπο οποιονδήποτε ψηφοφόρο ή παλαμακιστή του οποιοδήποτε κόμματος συμμετέχει ακόμα και με την παρουσία του μέσα στο Κατοχικό Κοινοβούλιο, αλλά και όλους αυτούς που σπρώχνουν την κατάσταση με οποιαδήποτε κομματική ταμπέλα. Δεν σέβομαι τον μικρό, άνοο, ατομικιστή και επικίνδυνο πολίτη ο οποίος με την κρυφή του ψήφο επιμένει να συντηρεί την χώρα μου σε καταστολή και ψυχική αφαίμαξη.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον καθημερινό εξευτελισμό του Ανθρώπου, τον βιασμό της αξιοπρέπειας ζωής και θανάτου, τις αυτοκτονίες, την πείνα, την κατάθλιψη, την στέρηση οξυγόνου των δικών μου ονείρων και του διπλανού μου, αλλά και το κομμάτιασμα της χώρας μου με προδοτικά χρεόγραφα.

Αρνούμαι να αποδεχθώ ίσους όλους αυτούς που νομίζουν ότι η σιωπή μου είναι και η κατάφασή μου στο προμελετημένο έγκλημα που επιμένουν να συντελούν.

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Η υπόθεση των Ιμίων και οι χειρισμοί που έπρεπε να γίνουν και ΔΕΝ έγιναν επανήλθαν στην επικαιρότητα μετά τη σχετική αναφορά του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Βασιλείου. Είπε ο κ. Σημί­της: «Στην υπόθεση των Ιμίων το 1996, η επάνοδος στη ρύθμιση που ίσχυε από τότε που τα Δωδεκά­νησα έγιναν ελληνικά αποτέλεσε για τους ίδιους κύκλους προδοσία. Η Ελλάδα κατ' αυτούς θα έπρεπε να κηρύξει πόλεμο στην Τουρκία. Σήμερα η προσοχή τους στρέφεται στην άμεση κήρυξη της ΑΟΖ. Ετσι θα εξασφαλίσουμε, μεταξύ άλλων, ισχυρίζονται, και τα πετρέλαια που θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε την κρίση».

Η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού είναι άστοχη, διότι πάνω απ' όλα δεν καταγράφει με ακρίβεια το καθεστώς των συγκεκριμένων βραχονησίδων. Μέχρι την 31η Ιανουα­ρίου του 1996 αποτελούσαν ελληνικό έδαφος. Μετά την κρίση, που δημιούργησε η απερισκεψία Ελλήνων και Τούρκων δημοσιογράφων, είναι «αμφισβητούμενη περιοχή».

Δυστυχώς, αυτό ήταν το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με τον μακαρίτη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ο οποίος δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει καν τις «μαγικές» διπλωματικές του ικανότητες για να αποτρέψει τον ελληνοτουρκικό πόλεμο. Πέτυχε από την πρώτη στιγμή την απομάκρυνση της ελληνικής σημαίας και από κει και πέρα, όταν «την πήρε ο άνεμος», όπως καταγράφεται να λέει ο τότε υπουργός Εξωτερικών, όλα τελείωσαν. Μόνο που τα Ιμια, από εκείνο το μοιραίο βράδυ, έχουν χαρακτηριστεί «γκρίζα ζώνη». Για του λόγου το αληθές αντιγράφω από τηλεγράφημα που απέστειλε ο τότε υπουργός Εξωτερικών (Κρί­στο­φερ) με την υπογραφή του Στρό­ουμπ Τάλμποτ στον Αμερικανό πρέσβη Νάιλς, στις 8 Φεβρουαρίου 1996, (ώρα 2.25 π.μ.). Αναφέρει τη συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρ­­­­­κίας, η οποία είναι δεσμευτική για τις δύο χώρες:

«Οι Τούρκοι παραπονέθηκαν ότι η Ελλάδα τοποθέτησε στρατιωτικές δυνάμεις στη νήσο Καλόλιμνο (ένα ελληνικό νησί κοντά στα Ιμια / Καρ­ντάκ), παραβιάζοντας τη συμφωνία που επέτρεψε στις δύο πλευρές να υποχωρήσουν από το χείλος της σύγκρουσης. Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν παραβιάζει τη συμφωνία για την ταυτόχρονη απομάκρυνση στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών από τα Ιμια, την αποχώρηση των πολεμικών σκαφών και τη μη επιστροφή τους». Αυτή είναι η συμφωνία που «γκρίζαρε» τα Ιμια. Και οτιδήποτε άλλο λέγε­ται είναι παραποίηση της αλήθειας...

Συμβόλαια για μαζική πώληση βομβών “bunker buster” και πυραύλων από το Πεντάγωνο προβληματίζουν...

Του Timothy Alexander Guzman 
Ιστολόγιο Silent Crow News 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Το Πεντάγωνο σχεδιάζει την πώληση αμυντικών όπλων αξίας 10,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων στους πιο στενούς συμμάχους των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, αν εξαιρέσει κανείς το Ισραήλ: την Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ). 

Το γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων Agence France-Presse (AFP) αναφέρει σε πρόσφατο δημοσίευμά του ότι το Πεντάγωνο σχεδιάζει να πουλήσει στην Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, δύο από τα πιο διεφθαρμένα και στυγνά δικτατορικά καθεστώτα στον κόσμο, αμυντικό εξοπλισμό, όπως πυραύλους, πυρομαχικά και βόμβες τύπου “bunker buster” [ΣτΜ: βόμβες ακριβείας, με τις οποίες πλήττονται καταφύγια και άλλες υπόγειες εγκαταστάσεις], συνολικής αξίας 10,8 δισ. δολαρίων.

Συγκεκριμένα, στο γαλλικό δημοσίευμα αναφέρεται ότι:


«Η κίνηση διαδέχεται χρονικά μια σειρά από συμφωνίες για πωλήσεις όπλων από τις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, χάρη στις οποίες ενισχύθηκαν σημαντικά οι αεροπορικές δυνάμεις και τα οπλοστάσια πυραύλων των κρατών του Κόλπου, τα οποία θεωρούν το Ιράν ως απειλητικό αντίπαλο με φιλοδοξίες στον τομέα της ανάπτυξης πυρηνικών».
Είναι μια κίνηση που σίγουρα αφορά άμεσα το Ιράν και τους συμμάχους του στην περιοχή. Με δεδομένο τις πυρηνικές δυνατότητες του Ισραήλ από τη μία πλευρά, και από την άλλη τον εξοπλισμό των κρατών του Κόλπου με αμερικανικό στρατιωτικό υλικό, στο οποίο θα συμπεριλαμβάνονται χιλιάδες βόμβες τύπου "bunker buster" διαμορφώνονται εντελώς νέα δεδομένα στην περιοχή, τα οποία απειλούν την κυριαρχία του Ιράν.

Οι συνομιλίες μεταξύ του Ιράν και των έξι μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων σήμερα μοιάζουν εκ πρώτης όψεως θετικές, αλλά η πώληση όπλων στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν παύει να είναι ένα βήμα το οποίο θα διευκολύνει μια στρατιωτική σύγκρουση, σε περίπτωση που οι συνομιλίες καταλήξουν σε αδιέξοδο. Η πώληση όπλων σε δύο χώρες που θεωρούνται εχθροί του Ιράν, της Συρίας και άλλων χωρών στην περιοχή αποτελεί ένα ισχυρό χαρτί για το Πεντάγωνο, εάν και όποτε αποφασίσει από κοινού με το Ισραήλ να χτυπήσει το Ιράν. Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα εκτελέσουν τις διαταγές για μια επίθεση εναντίον του Ιράν αν η Ουάσιγκτον τους δώσει το πράσινο φως, αφού και οι δύο μοναρχίες είναι «μαριονέτες» της Δύσης. 

Το γαλλικό δημοσίευμα κάνει λόγο για μεγάλη ποσότητα βομβών, πυραύλων και άλλων όπλων, τα οποία θα είναι στη διάθεση των δύο κυβερνήσεων μετά την έγκριση των πωλήσεων. Στο άρθρο δίνονται μεταξύ άλλων και κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με τον τύπο των όπλων τα οποία ενδεχομένως θα παραδοθούν στις δύο αυτές χώρες:


«Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, το αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας κοινοποίησε στο Κογκρέσο αυτή την εβδομάδα ότι ως αποτέλεσμα της προβλεπόμενης συμφωνίας, πρόκειται να παραδοθούν 1.000 βόμβες τύπου bunker-buster GBU-39 στους Σαουδάραβες και 5.000 στα ΗΑΕ. Στο ίδιο συμβόλαιο θα συμπεριλαμβάνεται επίσης η πώληση εξελιγμένων πυραύλων τύπου Cruise που θα είναι σε θέση να χτυπήσουν στόχους από μεγάλη απόσταση. Τα όπλα έχουν σχεδιαστεί για χρήση σε συνδυασμό με αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη F-15 και F-16, τα οποία η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ έχουν ήδη αγοράσει, σύμφωνα με ανακοίνωση της Υπηρεσίας Συνεργασίας Άμυνας και Ασφάλειας (DSCA: Defense Security Cooperation Agency) των ΗΠΑ».
Το δημοσίευμα του AFP αναφέρει επίσης ότι το Ισραήλ έχει αγοράσει τις ίδιες βόμβες ήδη από το 2010:

«Το 2010, το Ισραήλ αγόρασε τις ίδιες «έξυπνες» βόμβες "bunker buster", που ανήκουν στον τύπο Precision-Guided Firearm (όπλο καθοδήγησης ακριβείας), τροφοδοτώντας τις εικασίες ότι ενδέχεται να προετοιμάζει ένα πιθανό «προληπτικό» χτύπημα εναντίον των υπόγειων πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν».
Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι εκτός από την ανακοίνωση που αφορά τις προσχεδιασμένες πωλήσεις των όπλων αυτών, υπάρχει και μια πρόσφατη ομιλία του Ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu σε εορταστική εκδήλωση του κόμματός του, της «Κνεσέτ», αυτή την εβδομάδα, στα πλαίσια της 40ης επετείου του πολέμου του Yom Kippur. Στην ομιλία του ο Netanyahu διατύπωσε την άποψή του για ένα «προληπτικό» χτύπημα κατά του Ιράν. Σε σχετικό δημοσίευμα των «Times of Israel» συμπεριλαμβάνονται τα εξής, σχετικά με εκείνη την ομιλία του στην εκδήλωση της «Κνεσέτ»:


«Το πρώτο μάθημα είναι να μην υποτιμούμε μια απειλή, να μην υποτιμούμε ποτέ τον εχθρό και να μην αγνοούμε ποτέ τα σημάδια ενός κινδύνου. Δεν επιτρέπεται να παίρνουμε ως δεδομένο το γεγονός ότι ο εχθρός θα ενεργήσει με τρόπους που θα είναι βολικοί για εμάς. Ο εχθρός μπορεί να μας εκπλήξει. Το Ισραήλ δεν θα αποκοιμηθεί ξανά μπρούμυτα, πάνω στο ρολόι του», δήλωσε με αποφασιστικότητα ο πρωθυπουργός. «Το δεύτερο μάθημα», πρόσθεσε, συνίσταται στο ότι «δεν μπορούμε να απομονωθούμε και να περιοριστούμε νοερά στην επιλογή ενός προληπτικού χτυπήματος. Διότι αφ’ ενός η επιλογή αυτή δεν κρίνεται απαραίτητη σε όλες τις περιπτώσεις, και αφ’ ετέρου θα πρέπει να ζυγίζεται προσεκτικά και σοβαρά. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιπτώσεις, στις οποίες, το να λάβουμε υπ’ όψιν τις διεθνείς επιπτώσεις μιας τέτοιας κίνησης ίσως και να αποδειχθεί ήσσονος σημασίας μπροστά στο τίμημα που θα πληρώσουμε με το αίμα μας αν δεχθούμε ένα στρατηγικής σημασίας χτύπημα, το οποίο θα μας αναγκάσει να απαντήσουμε, και ίσως τότε να είναι πολύ αργά».
Ανησυχία δεν προκαλεί μόνο η είδηση για την προγραμματισμένη πώληση όπλων και στις δύο κυβερνήσεις (Σαουδικής Αραβίας και Εμιράτων), αλλά και το γεγονός ότι σχεδιάζεται πρόγραμμα εντατικής εκπαίδευσης των στρατευμάτων, παράλληλα με την παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης:


«Σύμφωνα με ανακοίνωση της Υπηρεσίας Συνεργασίας Άμυνας και Ασφάλειας του Πενταγώνου, οι προτεινόμενες πωλήσεις “θα συμβάλουν στην εξωτερική πολιτική και την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών”, μέσω της βελτίωσης της ασφάλειας των φιλικών χωρών που παραμένουν δυνάμεις “σταθερότητας”. Σύμφωνα με την σύμβαση που αφορά το πακέτο αγοράς, οι Σαουδάραβες πρόκειται να παραλάβουν όπλα αξίας περίπου 6,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Στο ίδιο πακέτο συμπεριλαμβάνονται εξαρτήματα, εκπαίδευση και υλικοτεχνική υποστήριξη».
Είναι σαφές ότι η Ουάσιγκτον και οι εταίροι της στη Μέση Ανατολή ετοιμάζονται για πόλεμο, αφού στο γαλλικό δημοσίευμα επιβεβαιώνονται ακόμη και οι τύποι των όπλων που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για μια «προληπτική» επίθεση:

«Οι Σαουδάραβες και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα πρόκειται να προβούν σε αγορά εκατοντάδων πυραύλων τύπου Standoff Land Attack, ή SLAM-ERs, όπως κοινώς αποκαλούνται, καθώς και οπλικά συστήματα τύπου Joint Standoff. Αυτά τα προηγμένης τεχνολογίας συστήματα πυραύλων και βλημάτων θα επιτρέψoυν στα πολεμικά αεροπλάνα τους να βάλλουν εναντίον εγκαταστάσεων ραντάρ και άλλων στόχων, από αποστάσεις οι οποίες δεν θα επηρεάζονται από το γνωστό φάσμα των συστημάτων αεράμυνας. Οι Σαουδάραβες πρόκειται να προβούν σε αγορά 650 συστημάτων SLAM-ERs, τα οποία κατασκευάζει η εταιρεία που λάνσαρε το Boeing, καθώς και 973 συστημάτων τύπου Joint Standoff, των οποίων κατασκευάστρια εταιρεία είναι η γνωστή Raytheon. Εκτός από τα συστήματα αυτά, το πακέτο προβλέπει την αγορά και άλλων συστημάτων. Όσο για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, θα προβούν σε αγορά οπλικών συστημάτων συνολικής αξίας 4 δισ. δολαρίων. Στο πακέτο θα συμπεριλαμβάνονται βόμβες τύπου “bunker buster”, 300 συστήματα SLAM-ERs και 1.200 όλμοι τύπου JSOW».
Η Ουάσινγκτον θα προβεί στην πώληση των όπλων αυτών με την έγκριση του Κογκρέσου. Ας σημειωθεί ότι η πλειοψηφία των βουλευτών και των δύο μεγάλων κομμάτων των ΗΠΑ, Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών, ελέγχεται και από το κατεστημένο της αμυντικής βιομηχανίας και από την Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων (AIPAC), γνωστή ευρέως ως «εβραϊκό λόμπι».

Η Ουάσιγκτον, ή ενδεχομένως το Ισραήλ, άνετα θα εξαπέλυαν ένα «προληπτικό» χτύπημα εναντίον του Ιράν, αν τους δινόταν η κατάλληλη ευκαιρία. Η Συρία θα τους είχε προσφέρει τη δυνατότητα να προχωρήσουν σε μια επίθεση, αν ήταν σε θέση να νικήσουν ή έστω να αποδυναμώσουν τις συριακές ένοπλες δυνάμεις και να εξαναγκάσουν τον Σύριο πρόεδρο Bashar al-Assad σε παραίτηση από το αξίωμά του.

Όμως, η συριακή κρίση εκτονώθηκε (τουλάχιστον προς το παρόν) και αποφεύχθηκε το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης χάρη στην έγκαιρη και επιτυχημένη επέμβαση του Vladimir Putin και τις μεθοδευμένες και επίμονες προσπάθειες της ρωσικής κυβέρνησης γενικότερα.

Τώρα που το χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ (από το οποίο εξαρτάται το Ισραήλ) έχει πάρει την κατιούσα, υποτίθεται ότι θα ήταν ακόμη δυσκολότερο να ξεκινήσει ένας πόλεμος χωρίς τα απαραίτητα κεφάλαια.  


Αλλά ποτέ δεν ξέρει κανείς... Εάν η οικονομία των ΗΠΑ όντως καταρρεύσει, όπως κάποιοι εικάζουν, ο πόλεμος ίσως να αποδειχθεί ως η μόνη προφανής επιλογή για την Ουάσιγκτον
 


Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...

«Τα μέτρα λιτότητας που εφαρμόσθηκαν στην Ελλάδα είναι προσωρινού χαρακτήρα και δεν συνιστούν παραβίαση», σημειώνει η Επίτροπος υπουργών του Συμβουλίου...

Με τις αιτιάσεις της ελληνικής κυβέρνησης, ότι δεν παραβιάζονται τα κοινωνικά δικαιώματα στην Ελλάδα συμφώνησε η επιτροπή υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ- ΜΠΕ, σε χθεσινή γραπτή της απάντηση (CM/AS 2013), προς την Ελβετίδα Σοσιαλίστρια βουλευτή Λιλιάν Μαουρού Πασκιέ, που είχε θέσει το θέμα της παραβίασης των κοινωνικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα εξαιτίας των μέτρων λιτότητας, η επιτροπή υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης εμφανίζεται αποδεχόμενη τους ισχυρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης ότι «τα μέτρα λιτότητας που εφαρμόσθηκαν στην Ελλάδα είναι προσωρινού χαρακτήρα και δεν συνιστούν παραβίαση του δικαιώματος προστασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων».

Όπως αναφέρει στην απάντηση της «η επιτροπή των υπουργών ενημερώθηκε από την ελληνική αντιπροσωπεία ότι, εκτός από τα νέα μέτρα που θεσπίσθηκαν με σκοπό την προστασία ορισμένων ευάλωτων ομάδων, όπως, οι άνεργοι και τα άτομα με ειδικές ανάγκες, καμία νέα νομοθεσία δεν εγκρίθηκε πρόσφατα, μέσω της οποίας θα μπορούσε να επιδεινωθεί η κατάσταση στον τομέα της προστασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων».

Το σχετικό έγγραφο συνοδεύεται και από παλαιότερη (10 Απριλίου 2013) απάντηση της Επιτροπής προς τον Γερμανό βουλευτή της Ομάδας της Ενωτικής Αριστεράς Αντρεζ Χιούνκο, ο οποίος είχε θέσει θέμα μη συμμόρφωσης της Ελλάδας προς τις διατάξεις του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη.

Και σ΄ αυτήν την απάντηση της η επιτροπή ισχυρίζονταν ότι, με βάση τις πληροφορίες που παρείχε η ελληνική κυβέρνηση, τα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα είναι προσωρινού χαρακτήρα, τονίζοντας όμως ότι «εναπόκειται κυρίως στην ευρωπαϊκή επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων να εξετάσει οποιαδήποτε υποτιθέμενη παραβίαση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη στην Ελλάδα και όχι στην Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης».

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης Λουίς Τζίμερα Γκιεσάντα, ωστόσο, σε δηλώσεις του προς την τηλεοπτική εφημερίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης «Νews Journal», αναφερόμενος στην περίπτωση της Ελλάδας επισήμανε:


«Πέρα από τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται από την Τρόικα η χώρα θα πρέπει να είναι συνεπής ως προς τις νομικές δεσμεύσεις της έναντι του Συμβουλίου της Ευρώπης και σε συνάρτηση με τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, έτσι ώστε να μην θίγεται η πραγματική ουσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα προβλήματα που προκύπτουν από μία οικονομική κρίση μπορούν να αντιμετωπιστούν και να επιλυθούν με περισσότερα χρήματα, αλλά εάν συρρικνωθεί η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα απολέσουμε μία ολόκληρη νέα γενιά, γιατί ουσιαστικά πρόκειται για επίθεση ενάντια στα κεκτημένα για τα οποία έχουμε αγωνισθεί επί σειρά ετών, και εάν απολέσουμε μια γενιά, θα είναι πολύ δύσκολο να το ξεπεράσουμε».

Πηγή: Βόρεια

Πουθενά αλλού στην Ελλάδα δεν παρατηρείται σε τέτοιο βαθμό η τραγική κατάσταση που καταγράφεται στην πρωτεύουσα της χώρας...

Συγκλονιστικά στοιχεία για την φτώχεια στην πρωτεύουσα καταγράφηκαν σε έρευνα του δικτύου κοινωνικών υπηρεσιών του δήμου Αθηναίων και του Κέντρου Υποδοχής και Αλληλεγγύης (ΚΥΑΔΑ). Αυξανόμενο κύμα φτωχοποίησης στην πρωτεύουσα και αύξηση του αριθμού των Αθηναίων που σιτίζονται στις υπηρεσίες του ΚΥΑΔΑ. Περισσότεροι από 20.000 δημότες στηρίζονται πλέον στις κοινωνικές δομές του δήμου Αθηναίων για την καθημερινή τους επιβίωση.

Στην έρευνα που παρουσίασαν την Τετάρτη, ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης και η διοίκηση του ΚΥΑΔΑ, ενόψει της Διεθνούς Ημέρας κατά της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού, στις 17 Οκτωβρίου, αναδεικνύονται τα στρώματα της κοινωνίας που έχουν πληγεί και συνεχίζουν να πλήττονται σε γοργά αυξανόμενους ρυθμούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλο και μεγαλύτερος αριθμός Ελλήνων χαμηλοσυνταξιούχων, ανέργων σε παραγωγική ηλικία, πτυχιούχων Ανώτερης Εκπαίδευσης, αλλά και παιδιών προστρέχουν στα συσσίτια του δήμου, ενώ σταθερά αυξάνεται ο αριθμός των οικογενειών που απευθύνονται στις υπηρεσίες του δήμου για να καλύψουν τις βασικές διατροφικές τους ανάγκες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΚΥΑΔΑ, περισσότεροι από 20.000 κάτοικοι της πρωτεύουσας στηρίζονται πλέον στις κοινωνικές δομές του δήμου Αθηναίων για την καθημερινή τους επιβίωση. Όπως σημείωσε και ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης «παρά την πρωτοφανή κρίση που πλήττει τη χώρα μας, καταφέραμε και κρατήσαμε όρθιο το μητροπολιτικό κέντρο που συμπυκνώνει με τον πιο δραματικό τρόπο τα σημερινά, οξύτατα προβλήματα και μάλιστα σε μια περίοδο που οι κοινωνικές δομές του κεντρικού κράτους έχουν καταρρεύσει».

Το υποστηρικτικό δίκτυο του ΚΥΑΔΑ αποτελούν ο Κόμβος Αλληλοβοήθειας των Πολιτών, το Κέντρο Σίτισης, το Κοινωνικό Παντοπωλείο, το πρόγραμμα «Αλληλεγγύη στην Οικογένεια», το Υπνωτήριο Αστέγων στον Ξενώνα Φιλοξενίας στην Ομόνοια και οι δύο Ξενώνες Φιλοξενίας Αστέγων. Στις δομές παρέχεται υλική, κοινωνική και ψυχολογική στήριξη.

Κόμβος Αλληλοβοήθειας

- Στον Κόμβο Αλληλοβοήθειας, στο παλιό Φρουραρχείο προσφέρεται στήριξη και βοήθεια σε τρόφιμα, ρούχα, είδη καθαριότητας και υγιεινής σε 13.500 συμπολίτες μας ετησίως (εκ των οποίων 3.000 παιδιά). Η δομή λειτουργεί με δωρεές από χιλιάδες πολίτες και περισσότερες από 100 εταιρείες και φορείς από την Ελλάδα και το εξωτερικό που έχουν προσφέρει περισσότερους από 200 τόνους σε τρόφιμα, ρούχα, παιχνίδια και είδη νοικοκυριού. Η διανομή γίνεται με κλεισμένο ραντεβού, με τους ωφελούμενους, ώστε να μη δημιουργούνται ουρές που θα έθιγαν τη βασική αρχή της διακριτικότητας.

Όπως σημείωσε το μέλος του Δ.Σ. του ΚΥΑΔΑ και διευθύνων σύμβουλος της «Τεχνόπολις» Κωστής Μπιτζάνης, η βοήθεια που λαμβάνουν οι συμπολίτες μας αποτιμάται σε ένα εκατ. ευρώ. Τόνισε ότι κινητήρια δύναμη για τη λειτουργία του Κόμβου αποτελεί το σύνθημα «Ό,τι σου περισσεύει, κάποιος το χρειάζεται» και στόχος είναι η περαιτέρω ανάπτυξη της δυναμικής της ενεργής αλληλοβοήθειας. Μίλησε για το σύγχρονο λογισμικό του Κόμβου που πλέον θα δοθεί ως τεχνογνωσία και σε άλλους δήμους, στο οποίο όχι μόνο καταγράφονται με κάθε λεπτομέρεια τα διακινούμενα αγαθά (ώστε να μπορεί να ελεγχθεί η διανομή από τους δωρητές) αλλά λειτουργεί και πλατφόρμα δικτύωσης όλων των φορέων του δήμου που παρέχουν κοινωνικές υπηρεσίες. Επίσης, λειτουργεί τηλεφωνικό κέντρο 30 γραμμών (15422) το οποίο δέχεται και καταγράφει προσφορές και αιτήματα.

«Όλα αυτά» τόνισε ο κ. Μπιτζάνης «δεν θα μπορούσαν να γίνουν χωρίς το ανθρώπινο δυναμικό που εργάζεται στις υπηρεσίες και τις δομές του δήμου Αθηναίων».

Κέντρο Σίτισης

- Στο Κέντρο Σίτισης, στην οδό Σοφοκλέους, διανέμονται δύο φορές την ημέρα, στις 12 το πρωί και στις 16.30 το απόγευμα, 1.400 μερίδες φαγητό. Οι άνθρωποι που διανέμουν το συσσίτιο είναι κυρίως εργαζόμενοι του Κέντρου, πλαισιωμένοι από εθελοντές.

Όπως εξήγησε η διευθύντρια του ΚΥΑΔΑ Δήμητρα Νούση, το πρόγραμμα σίτισης «δεν προέκυψε ως ανάγκη της πόλης λόγω κρίσης, αλλά κάλυπτε μια ανάγκη που προϋπήρχε της κρίσης, όπως συμβαίνει σε πάρα πολλές πρωτεύουσες του κόσμου. Το απογευματινό συσσίτιο προστέθηκε λόγω της κρίσης πριν από δυο χρόνια».

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, μεταξύ των ωφελουμένων το 60% είναι Έλληνες. Ειδικά, στο πρωινό συσσίτιο, που ήταν το παλιό συσσίτιο που διανεμόταν επί χρόνια το μεσημέρι, το 90% είναι Έλληνες και το 10% είναι αλλοδαποί. Στο απογευματινό συσσίτιο, που ήταν το παλιό συσσίτιο που είχε ξεκινήσει πριν από οκτώ χρόνια με κύριους ωφελουμένους τους αλλοδαπούς, το 53% είναι Έλληνες και το 47% είναι αλλοδαποί.

Το 70% των ανθρώπων που τρέφονται από τα συσσίτια είναι άνδρες και το 60% είναι ηλικίας 36-65 ετών. Το 76% των σιτιζομένων έχουν μηδενικό εισόδημα (άστεγοι, άποροι, άνεργοι) και το 11% εισόδημα που ανέρχεται σε 320 ευρώ μηνιαίως.

Οι νεοεισερχόμενοι στα συσσίτια

Το 41% προσήλθε στο συσσίτιο για 1η φορά τους τελευταίους έξι μήνες. Στο σύνολο των Ελλήνων, το 31% είναι νέο-εισερχόμενοι τους τελευταίους έξι μήνες.

Μεταξύ των νεοεισερχομένων, το 27% έχει τελειώσει το Δημοτικό, το 22% το Λύκειο και το 18% είναι απόφοιτοι Ανώτερης Εκπαίδευσης.

Το 7,6% των νεοεισερχομένων στα συσσίτια είναι κάτω των 18 ετών, το 10,9% είναι ηλικίας 18-25 ετών, το 16,2% είναι ηλικίας 56-65 ετών, το 18,2% είναι ηλικίας 46-55 ετών, το 18,8% είναι ηλικίας 46-55 ετών και το 24,3% είναι ηλικίας 26-35 ετών.

Είναι προφανής η αποτύπωση των επιπτώσεων της επιδεινούμενης κρίσης τόσο ως προς το εκπαιδευτικό επίπεδο (18% απόφοιτοι Ανώτερης Εκπαίδευσης), όσο και ως προς τις ηλικίες (7,6% κάτω των 18 ετών και 24,3% νέοι 26 - 35 ετών που έχουν πληγεί μοιραία από την ανεργία).

Κοινωνικό Παντοπωλείο

- Η τροφοδοσία στο Κοινωνικό Παντοπωλείο είναι προϊόν συνεργασίας του Ιδρύματος Αστέγων και του ομίλου «Μαρινόπουλος» από το 2007. Η δομή φτιάχτηκε εξ ολοκλήρου με δαπάνη του χορηγού. Το ανθρώπινο δυναμικό προέρχεται επίσης από τον όμιλο «Μαρινόπουλος».

Ανά έξι μήνες υποβάλλονται αιτήσεις, κατόπιν λήψης κοινωνικού ιστορικού ανά αιτούντα και με κατάθεση δικαιολογητικών των εισοδημάτων τους. Στη συνέχεια οι ωφελούμενοι παίρνουν ό,τι έχουν ανάγκη.

Το 1ο εξάμηνο του 2013 εξυπηρετήθηκαν 774 νοικοκυριά, δηλαδή 2026 άτομα.

Μεταξύ των 2026 ατόμων, το 75,8% είναι Έλληνες, το 11,2% Αλβανοί, το 5,8% Ρουμάνοι, το 3,2% ομογενείς.

Το 75,58% είναι άνεργοι, το 17,44% συνταξιούχοι και 6,98% εργαζόμενοι. Αποτυπώνεται και πάλι το έντονο πρόβλημα της ανεργίας, οι σαρωτικές συνέπειες της μείωσης των συντάξεων αλλά και της φτωχοποίησης μερίδας των εργαζομένων.

Η επεξεργασία των στοιχείων του τρέχοντος εξαμήνου αφορά 1.013 νοικοκυριά. Δηλαδή σε έξι μήνες οι δικαιούχοι αυξήθηκαν κατά 30%. Και δυστυχώς έπεται περαιτέρω αύξηση.

Πρόγραμμα «Αλληλεγγύη στην Οικογένεια»

- Ο δήμος Αθηναίων πραγματοποιεί το πρόγραμμα «Αλληλεγγύη στην Οικογένεια» σε συνεργασία με την Cosmote. Στεγάζεται στην περιοχή Μακρυγιάννη, σε κτίριο που αποτελεί δωρεά της Αμερικανικής Λεγεώνας των Ξένων. Η ανακαίνιση του κτιρίου και τα είδη διατροφής είναι επίσης χορηγία της Cosmote.

Το πρόγραμμα συνδυάζει την υλική με την ψυχοκοινωνική στήριξη. Από το Μάιο 2012 παρέχεται στήριξη σε 200 οικογένειες. Την προσπάθεια να διευρυνθεί το δίκτυο σε περισσότερο νοικοκυριά ενίσχυσε πρόσφατα δωρεά της ΔΕΠΑ.

Το Κοινωνικό Παντοπωλείο και το πρόγραμμα «Αλληλεγγύη στην Οικογένεια» αποτελούν προγράμματα στήριξης των οικογενειών.

Υπνωτήριο και Ξενώνες Φιλοξενίας Αστέγων

Οι δομές εντάσσονται στο πρόγραμμα «Από το δρόμο στην επανένταξη». Περιλαμβάνει δουλειά δρόμου (street work) ώστε να καταγραφούν, για πρώτη φορά, οι άστεγοι που όπως είπε ο κ. Καμίνης ανέρχονται πλέον σε περισσότερους από 1.000 ανθρώπους. «Η δουλειά δρόμου γίνεται από τους κοινωνικούς επιστήμονες του δήμου που πλέον» όπως τόνισε η κ. Νούση «βγήκαν από τα γραφεία».

Στο πλαίσιο της καταγραφής έγινε προσπάθεια αποτύπωσης του προφίλ των αστέγων. Έγιναν 650 συνεντεύξεις, εκ των οποίων κρίθηκαν ως επαρκείς οι συνεντεύξεις 460 αστέγων που διαβιούν και μετακινούνται σε 176 σημεία της πρωτεύουσας.

Διαπιστώθηκε ότι το 60% είναι εξαρτώμενοι από ουσίες και αλκοόλ. Όπως τόνισε η κ. Νούση «η εικόνα των αστέγων στην πόλη επηρεάζεται περισσότερο από το πρόβλημα της εξάρτησης και δευτερευόντως από αυτό της αστεγίας».

Το 77% των αστέγων που καταγράφηκαν είναι άνδρες. Το 53% είναι Έλληνες και το 46% είναι αλλοδαποί. Μεταξύ των αλλοδαπών, το 53% είναι Ευρωπαίοι, κυρίως από χώρες της πρώην Ανατολικής Ευρώπης και το 46% Ασιάτες και Αφρικανοί.

Το 27% είναι ηλικίας 26-35 ετών, το 26% είναι ηλικίας 36-45 ετών, το 23% είναι ηλικίας 46-55 ετών, το 15% είναι ηλικίας 56-65 ετών και το 5% είναι άνω των 66 ετών.

Η κατάσταση της υγείας στο 53% των αστέγων είναι μέτρια (χρήστες, τραυματισμένοι), στο 24% είναι καλή και στο 8% είναι άσχημη. Το 15% πάσχει από έλλειψη επικοινωνίας.

Το 54% επικαλείται ως κύριο πρόβλημα την έλλειψη χρημάτων, το 21% την έλλειψη οικογένειας, ενώ το 6% δηλώνει ότι η αστεγία είναι ελεύθερη επιλογή.

Οι μισοί άστεγοι που διαβούν στο δρόμο, επαιτούν.

Το 59% επιθυμούν στήριξη στη σίτιση, το 47% στήριξη στο ρουχισμό, το 45% επιθυμούν στήριξη στην ατομική υγιεινή (την οποία καλύπτει το υπνωτήριο - καταφύγιο μιας νύχτας) και το 39% στη στέγαση.

Μεταξύ των 460 αστέγων, οι μισοί δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν να στεγασθούν (258 άνθρωποι) και οι 74 δηλώνουν εξάρτηση από ουσίες.

Με τη σταθερή προσέγγιση των street workers ήδη 20 άστεγοι εγκατέλειψαν το δρόμο και δοκίμασαν το πρόγραμμα προσωρινής διαμονής (υπνωτήριο). Οι μισοί από αυτούς (9 άνθρωποι) ζήτησαν και πέρασαν στο πρόγραμμα Φιλοξενίας στους ξενώνες. Οι 7 παραμένουν στο προ-ενταξιακό πρόγραμμα του υπνωτηρίου. Οι 4 από τους 20 οδηγήθηκαν με τη βοήθεια της Κοινωνικής Υπηρεσίας σε επανένταξη.

Όπως σημείωσε ο κ. Καμίνης και ανέλυσε η κ. Νούση, η αστεγία είναι ένα πολύπλοκο και δυσεπίλυτο πρόβλημα.

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές και φτιάξει κυβέρνηση, η ΝΔ θα συνεχίσει να λέει ότι η νέα κυβέρνηση... «παραμένει εκτός συνταγματικού τόξου»;

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Πληθαίνουν εσχάτως οι διαφοροποιήσεις υπουργών, βουλευτών και στελεχών της ΝΔ από τις θέσεις του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά. Ο Προκόπης Παυλόπουλος και οι καραμανλικοί, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η Ντόρα Μπακογιάννη και οι μητσοτακικοί, ο Αρης Σπηλιωτόπουλος και τόσοι άλλοι καταδίκασαν την πρωθυπουργική θεωρία των «δύο άκρων». Δεκάδες βουλευτές ψάχνουν δευτερεύουσες πτυχές της κυβερνητικής πολιτικής και διαφοροποιούνται από αυτήν. Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι κίνητρό τους είναι η προσπάθεια προσωπικής πολιτικής διάσωσης. Η τακτική της τήρησης αποστάσεων από κάποια αντιλαϊκά μέτρα δεν προοιωνίζεται σε καμία περίπτωση καταψήφιση οποιουδήποτε νόμου φέρει η κυβέρνηση, πόσω μάλλον ανατροπής της.

Λάθος η υποτίμηση όμως των σοβαρότερων πολιτικών συνεπειών αυτής της ιδιοτελούς πολιτικής αποστασιοποίησης υπουργών και βουλευτών της ΝΔ από τη γραμμή Σαμαρά. Οσο πυκνώνουν αυτά τα φαινόμενα, καλλιεργείται ένα κλίμα ηττοπάθειας στους κόλπους της ΝΔ. Ενισχύεται η πιθανότητα ήττας της ΝΔ στις εκλογές.

Η «μετασαμαρική» εποχή της ΝΔ φαίνεται έτσι να έχει ήδη αρχίσει εξαιτίας της στάσης των στελεχών της. Με άλλα λόγια, οι αυξανόμενες διαφοροποιήσεις υπουργών και βουλευτών της ΝΔ από τη γραμμή Σαμαρά ερμηνεύονται από μέρος του λαού ως προσπάθεια των στελεχών της Δεξιάς να λάβουν θέσεις στο σκηνικό μιας ΝΔ από την αρχηγία της οποίας θα έχει απομακρυνθεί ο Αντώνης Σαμαράς. Αυτό άλλωστε θα συμβεί οπωσδήποτε, αν ο πρωθυπουργός χάσει τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Αν όμως κορυφαία στελέχη της ΝΔ προεξοφλούν από τώρα μετεκλογικό σκηνικό ηττημένης ΝΔ και επιχειρούν να ενταχθούν σε αυτό, τότε η ήττα της ΝΔ στις εκλογές θα καταστεί «αυτοεκπληρούμενη προφητεία» και η έκτασή της ίσως διευρυνθεί.

Αδύνατον να σταθεί η ΝΔ ως αντιπολίτευση με τη γραμμή των «δύο άκρων». Η θέση Σαμαρά διά στόματος Λαζαρίδη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «παραμένει εκτός συνταγματικού τόξου» είναι αυτοκαταστροφική για τη Δεξιά. Στην υποθετική περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές και φτιάξει κυβέρνηση, η ΝΔ θα συνεχίσει να λέει ότι η νέα κυβέρνηση... «παραμένει εκτός συνταγματικού τόξου»; Θα την πάρει ο κόσμος με τις λεμονόκουπες! Θα απειληθεί η ΝΔ με εκλογική αποσύνθεση. Και ο μεν Σαμαράς θα έχει πάει σπίτι του, οπότε αυτό του είναι αδιάφορο, αλλά τα στελέχη της Δεξιάς που θα συνεχίσουν την πολιτική τους καριέρα, η διάσωση της ΝΔ τα ενδιαφέρει.

Το «άδειασμα» Βενιζέλου από τον δεξιό υπουργό Άμυνας Δημήτρη Αβραμόπουλο για τη γνωστή υπόθεση των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, πέρα από την αυτοτέλεια που σίγουρα έχει, εντάσσεται στο εσωκομματικό κλίμα της ΝΔ που αναλύσαμε. «Αν δεν είχαν λειτουργήσει κάποιοι, κάποτε "υποβρυχίως", δεν θα είχε προκύψει το πρόβλημα» δήλωσε ο Αβραμόπουλος, παραδεχόμενος εμμέσως σκάνδαλο.

Οργίλη απάντηση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ: «Οι υπουργοί δεν είναι για να κάνουν τον καλό στην αντιπολίτευση»! Τα «Νέα» ερμηνεύουν με τρεις τίτλους στις τέσσερις πρώτες σελίδες τους την Παρασκευή: «Τορπίλη για τον Βενιζέλο και φλερτ με τον Τσίπρα», «Υποβρύχιο φλερτ με Τσίπρα», «Ο υπουργός είχε κλίση προς τον ΣΥΡΙΖΑ»! Απορία αφελούς: αν ακόμη και ο υπουργός Αμυνας είναι με τον Τσίπρα, ποιος υπουργός είναι με τον Σαμαρά;


Νέο γύρο έντασης και εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά πυροδοτούν οι πρόσφατες ενέργειες της κυβέρνησης Ερντογάν η οποία, αρνούμενη να επιτρέψει την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης, προσπαθεί να μετατοπίσει τώρα το πρόβλημα και να θέσει για ακόμα μια φορά θέμα τουρκικής μειονότητας στη Θράκη, ζητώντας μάλιστα από την Ευρωπαϊκή Ενωση να... τραβήξει το αυτί της Ελλάδας. Μάλιστα σε δηλώσεις του ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Λεβέντ Γκιουμρουκτσού, υποστήριξε ότι «είναι τόσο σοβαρά τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η τουρκική μειονότητα στη Δυτική Θράκη, όπως το γεγονός ότι στερείται του δικαιώματος να καθορίζει η ίδια την εθνική της ταυτότητα και να εκλέγει η ίδια τους θρησκευτικούς ηγέτες της».

Οι τουρκικές αξιώσεις στη Θράκη δεν είναι καινούργιο φαινόμενο, ωστόσο καλλιεργούνται διαχρονικά με δύο τρόπους. Με τον δάκτυλο του τουρκικού κράτους και την αδιαφορία του ελληνικού ή τις μικροκομματικές σκοπιμότητες του.

Ακόμη και σήμερα δημιουργούνται με ταχύτατους ρυθμούς και δραστηριοποιούνται εντός και εκτός της ελληνικής επικράτειας δεκάδες σωματεία Δυτικοθρακιωτών Τούρκων και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, χρηματοδοτούμενα από την τουρκική κυβέρνηση. Ο ρόλος τους είναι να αναπτύξουν τόσο την τουρκική συνείδηση στους μουσουλμάνους της μειονότητας, που τους βλέπουν ως Τούρκους, όσο και την ανοιχτή προπαγάνδα υπέρ της ιδέας της θρακικής αυτονομίας. Ειδικότερα, οργανώσεις όπως η Τουρκική Ενωση Ξάνθης, η Ενωση Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης, η Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής, ο Σύλλογος Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης και η Ενωση Τούρκων Δυτικής Θράκης είναι μόνο μερικά από τα παραδείγματα οργανώσεων που δραστηριοποιούνται, χρησιμοποιώντας μάλιστα την... επονομαζόμενη ως σημαία της «ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης»!

Ωστόσο, το τουρκικό κράτος δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό, καθώς τη Θράκη επισκέπτονται συχνά πυκνά οι Τούρκοι αξιωματούχοι. Οπως φαίνεται, οι επισκέψεις τους παρουσιάζουν αυξητικό ρυθμό, ιδιαίτερα τα τελευταία τρία χρόνια, καθώς τουλάχιστον το μισό υπουργικό συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένων του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν και της συζύγου του, έχει βρεθεί στο ελληνικό έδαφος στηρίζοντας τις τουρκικές θέσεις. Πολύ πρόσφατα μάλιστα ο Ταγίπ Ερντογάν έκανε λόγο για 150.000 «Τούρκους πολίτες» στη Θράκη, ενώ ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας, αρμόδιος για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις Ε. Μπαγίς στην επίσκεψή του την περασμένη εβδομάδα δήλωσε μεταξύ άλλων στους μουσουλμάνους ότι «Αυτή η γη είναι πολύ σημαντική για εμάς, γιατί σε αυτά τα εδάφη έχουμε αναμνήσεις» και τους προέτρεψε να μάθουν την ελληνική γλώσσα και τις παραδόσεις, όμως να μην αφομοιωθούν. «Μην ξεχνάτε τον εαυτό σας» τους είπε χαρακτηριστικά.

Η Κομισιόν, πάντως, δίνει μια απάντηση-καταπέλτη στις τουρκικές μεθοδεύσεις μέσα από το θέμα της Σχολής της Χάλκης, δηλώνοντας ότι η Τουρκία οφείλει να εξασφαλίζει την εκπαίδευση των μειονοτήτων της «ως εκδήλωση σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα των Τούρκων πολιτών και όχι ως ζήτημα διαβουλεύσεων ή διμερών σχέσεων».

Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης αποτελεί διαχρονικά θέμα ταμπού για το ελληνικό κράτος, αλλά και πεδίο μικροκομματικών παιχνιδιών. Μόλις πριν από λίγους μήνες τοποθετήθηκαν έμπειροι διπλωμάτες στην περιοχή και ψηφίστηκε η τροπολογία του νόμου για τους ιμάμηδες (ιεροδιδασκάλους), με την οποία η πρόσληψή τους για τη διδασκαλία του Κορανίου φεύγει από τον έλεγχο του τουρκικού προξενείου και θα γίνεται αποκλειστικά από το Ελληνικό Δημόσιο.

Η ρύθμιση αυτή ενοχλεί αρκετά τους Τούρκους, οι οποίοι με αυτόν τον τρόπο δεν διστάζουν ακόμα μια ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδας. Ενα από τα επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς είναι ότι είναι αδύνατον να εκλέγονται οι θρησκευτικοί ηγέτες της μειονότητας, καθώς κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει ούτε στα μουσουλμανικά κράτη, όπου επίσης αυτοί οι ηγέτες διορίζονται από την κεντρική διοίκηση.

Ο «πράσινος» δήμαρχος και οι καταγγελίες για διακρίσεις κατά των χριστιανών

Το πρόβλημα εντοπίζεται και σε αυτοδιοικητικό επίπεδο. Οταν το 2010 το ΠΑΣΟΚ επανασχεδίασε την Τοπική Αυτοδιοίκηση με τον πολυδάπανο «Καλλικράτη», επαναχάραξε τα όρια των δήμων τόσο σε ορεινές πομακικές περιοχές όσο και σε αμιγώς χριστιανικές περιοχές του κάμπου. Ο νομός Ροδόπης χωρίστηκε σε τέσσερις δήμους από τους εννιά που υπήρχαν αρχικά, προκαλώντας στρεβλώσεις στην πληθυσμιακή εκπροσώπηση των χριστιανών και των μουσουλμάνων. Σύμφωνα με πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», στον καλλικρατικό Δήμο Ιάσμου ο δήμαρχος Ισμέτ Καδή, εκλεγμένος με το ΠΑΣΟΚ, κάνει διακρίσεις ανάμεσα στους χριστιανικούς και τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς, μεροληπτώντας υπέρ των μουσουλμάνων. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, τα κονδύλια που λαμβάνει για την ανάπτυξη των δήμων διοχετεύονται στην πλειονότητά τους σε μουσουλμανικούς οικισμούς. Κάτοικοι της περιοχής τον κατηγορούν επίσης ότι δεν εμφανίζεται στις χριστιανικές γιορτές για εθιμοτυπικούς λόγους, όπως αρμόζει στο έθιμο των περιοχών αυτών, που θέλει τους τοπικούς ηγέτες, εκπροσώπους της μίας θρησκείας, να εμφανίζονται στις γιορτές της άλλης.

Οι ίδιες πληροφορίες κάνουν λόγω για μεγάλο αριθμό μεταδημοτεύσεων οδηγώντας τους δημότες μέχρι... τη Θεσσαλονίκη, λόγω εξοργισμού με όλη αυτήν την κατάσταση και τη μη ισομερή εκπροσώπηση των πληθυσμών. Οι τοπικοί παράγοντες έχουν ζητήσει αλλαγή στον «Καλλικράτη», χωρίς ακόμα να υπάρχει αποτέλεσμα, ωστόσο φαίνεται ότι το τπουργείο Εσωτερικών θα κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Κεντρικό λόγο στο θέμα της μειονότητας έχει το υπουργείο Εξωτερικών. Οπως τόνισε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Κώστας Τσιάρας, το σχέδιο που είχε εκπονηθεί για τη θωράκιση των ελληνικών θέσεων περιλάμβανε την παροχή κινήτρων για επενδύσεις στην περιοχή και την ενίσχυση του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης με μεγαλύτερο αριθμό εισακτέων. Τις ίδιες προτάσεις είχε καταθέσει και ο πρώην υπουργός Εσωτερικών και βουλευτής Ροδόπης Ευριπίδης Στυλιανίδης, ο οποίος πέρα από αυτές ζητάει την επαναφορά του καποδιστριακού Δήμου Ιάσμου και καταγγέλλει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» τη μετατροπή της Σχολής Αστυνομίας στην περιοχή σε κέντρο λαθρομεταναστών, κάτι το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τη μεταφορά σκληροπυρηνικών και φανατισμένων μουσουλμάνων στην καρδιά της μειονότητας.

Ο «εμπρηστής του ΣΥΡΙΖΑ» με τις ενδοτικές απόψεις

Το ήδη βαρύ κλίμα στην περιοχή, δυναμιτίζει και η πρόσφατη δήλωση του βουλευτή Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ σε τουρκική εφημερίδα. Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «Επικροτούμε την πρωτοβουλία που ξεκίνησε στην Τουρκία (σχετικά με τα δικαιώματα των μειονοτήτων)», σχολιάζοντας τα «σημαντικά προβλήματα» με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι «“Τούρκοι” της Δυτικής Θράκης...» Η δήλωση δημοσιεύτηκε σε άρθρο της «Today’s Zaman» με τίτλο «Ο διάλογος για τα δικαιώματα θέτει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τα δεινά της “τουρκικής μειονότητας” στην Ελλάδα».

Λάμπρος Ζαχαρής

Τουρκικές παρακρατικές και παραστρατιωτικές ομάδες παρατηρεί στη Θράκη ο πρώην Αρχηγός Γ.Ε.Σ.

Αξιοσημείωτο είναι δημοσίευμα του Μαΐου 2012, στο οποίο ο πρώην αρχηγός Γ.Ε.Σ. αναφέρεται στην ύπαρξη, δράση και ανάπτυξη παρακρατικών και παραστρατιωτικών ομάδων της Τουρκίας μέσα στην Ελληνική Θράκη.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα (που δεν διαψεύσθηκε), η «Τουρκία επιθυμεί τον ρόλο του εγγυητή των συμφερόντων και δικαιωμάτων της μειονότητας» στη Δυτική Θράκη υποστήριξε σε ομιλία του σε ημερίδα στη Σχολή Εθνικής Αμυνας ο πρώην Αρχηγός ΓΕΣ Κωνσταντίνος Ζιαζιάς. Παράλληλα τόνισε ότι στην Θράκη δρουν τουρκικές «παρακρατικές και παραστρατιωτικές μονάδες σε συνεργασία με το προξενείο Κομοτηνής».

Οπως αναφέρει και το onalert ο Στρατηγός Ζιαζιάς έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου στην πολιτική ηγεσία της χώρας για τις συνεχείς περικοπές στον τομέα της Αμυνας, ενώ μιλώντας για το θέμα της Θράκης τόνισε πως «η διαιώνιση της εσωστρέφειας της Μειονότητας, η αναγωγή της θρησκείας (μουσουλμανικής) και της γλώσσας (τουρκικής) σε στοιχεία εθνοφυλετικής καθαρότητας και η αναγόρευση της "Μητέρας Πατρίδας", δηλαδή της Τουρκίας ,ως μοναδικού και αδιαφιλονίκητου εγγυητή των συμφερόντων και δικαιωμάτων της μειονότητας», στόχοι που κατά τον κ. Ζιαζιά «απορρέουν από μία γενικότερη ιδεολογικοπολιτική στρατηγική της οποίας εμπνευστής υπήρξε ο Οζάλ με το εθνικιστικό σχέδιο των Τούρκων να είναι η δημιουργία ενός άξονα στα Βαλκάνια...».

Συνεχίζοντας, ο πρώην αρχηγός ΓΕΣ κατηγορεί την ελληνική κυβέρνηση για «ανοχή» στις τουρκικές προκλήσεις, ενώ μιλά ανοιχτά και για δράση παρακρατικών δυνάμεων στη Θράκη λέγοντας χαρακτηριστικά: «Οπως διαπιστώνεται σήμερα ,τεράστιες είναι οι ευθύνες των υπηρεσιών για ανεξέλεγκτη δράση παρακρατικών και παραστρατιωτικών ομάδων ,που δρουν ανεξέλεγκτα στην περιοχή υπό την αιγίδα του προξενείου της Κομοτηνής . Τι κάνει η Ελληνική επίσημη κρατική Διοίκηση στην Θράκη; Γιατί μένει άπραγη ενώ διαπιστώνει παραβίαση της νομιμότητας από ενεργούμενα του Τουρκικού προξενείου εις βάρος των εθνικών συμφερόντων και των μουσουλμάνων κατοίκων της Θράκης; Παράλληλα είναι παγκοίνως αποδεκτό ότι μια ευημερούσα και ακμαζουσα μειονότητα, ουδόλως εξυπηρετεί τον τουρκικό σχεδιασμό».

Κλείνοντας, ο κ. Ζιαζιάς επέρριψε σημαντικές ευθύνες στην πολιτική ηγεσία της χώρας για την τραγική οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, γεγονός που όπως τόνισε θα επηρεάσει σημαντικά και τον τομέα της Αμυνας.


Ένας νέος κύκλος συζητήσεων γύρω από την ιδέα της «ξεχωριστής» Αμερικής έχει ανοίξει, μετά την πρόσφατη συζήτηση για στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, σε συνδυασμό με το άρθρο του ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, στους New York Times, όπου υποβαθμίζει τον ειδικό ρόλο των ΗΠΑ στον κόσμο.

Στο επίκεντρο της προσοχής ρώσων και αμερικανών ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων και εμπειρογνωμόνων βρίσκεται το τελευταίο διάστημα η έννοια της «ξεχωριστής» Αμερικής. Καθώς η σχετική συζήτηση βρίσκεται σε εξέλιξη, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο εξωτερικό, η Russia Direct αναζήτησε τις απόψεις ξένων και ρώσων εμπειρογνωμόνων για το θέμα, θέτοντάς τους τα παρακάτω ερωτήματα.
Ερώτηση: Η έννοια «ξεχωριστός» ακούγεται ως επικίνδυνη αλλά και πολυσήμαντη. Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα; Και που βρίσκεται άραγε η διαχωριστική γραμμή –εάν υπάρχει τέτοια- μεταξύ εθνικισμού και θεωρίας περί «ξεχωριστού»;

Ιδέα με δύο όψεις
Απάντηση: Πέτερ Σουκ, Καθηγητής της Νομικής στο Πανεπιστήμιο Yale, και συγγραφέας του υπό έκδοση βιβλίου, με τίτλο: «Γιατί η κυβέρνηση αποτυγχάνει τόσο συχνά, και πώς μπορεί να προχωρήσεις καλύτερα;»
Η θεωρία του «ξεχωριστού» μπορεί να ωφελήσει ένα έθνος στο πλαίσιο μιας εθνικής δέσμευσης έναντι ορισμένων αξιών, ωθώντας τους πολίτες να νιώθουν περήφανοι για τα επιτεύγματα της κοινωνίας τους. Αλλά, την ίδια στιγμή, μπορεί να δημιουργήσει υπερβολές, πιθανόν έναν επικίνδυνο σοβινισμό, και ανθρώπους που δεν μπορούν να δουν καθαρά την πραγματικότητα της δικής του κοινωνίας σε σχέση με άλλες, επισκιάζοντας τους συμβιβασμούς που συνεπιφέρει η δέσμευση σε συγκεκριμένες αξίες.
Από μόνης της ή ιδέα του «ξεχωριστού» δεν είναι επικίνδυνη, στο βαθμό βεβαίως που αυτοί που τη χρησιμοποιούν θυμούνται πάντα ότι τα έθνη, όπως και τα άτομα, είναι «ξεχωριστά» με τρόπους που μπορεί να είναι επιθυμητοί ή ανεπιθύμητοι.

Όταν πρόκειται για την εξωτερική πολιτική, η αντίληψη περί «ξεχωριστού» έθνους μπορεί κάλλιστα να επηρεάσει, όπως έγινε στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών με την άποψη περί "Φανερού Πεπρωμένου", κάποιων κορυφαίων πολιτικών της. Ο Τζόρτζ Μπους για παράδειγμα, έχει σκιαγραφήσει το προφίλ των ΗΠΑ ως χώρα με εξαιρετικές ευθύνες, απέναντι την προστασία και τη διάδοση της ελευθερίας και της δημοκρατίας, λόγω της δύναμής της και των ευαγγελικών αξιών της.
Σε παλαιότερες εποχές, η εξωτερική πολιτική της Γαλλίας αντανακλούσε μια ανάλογη επιθυμία για εξαγωγή του πολιτισμού της. Αυτά τα κίνητρα, φυσικά, συνήθως αναμιγνύονται και με άλλα, λιγότερο ευγενή, που πιθανότατα είναι αδύνατο να τα διαχωρίσουμε.
Εάν εκλαμβάνουμε τον εθνικισμό ως υπερηφάνεια για το δικό μας έθνος και ως επιθυμία για προώθηση των συμφερόντων μας πάνω από εκείνα των άλλων εθνών, και παράλληλα εκλαμβάνουμε το όρο «ξεχωριστός» ως κάτι περισσότερο από έναν εμπειρικό ισχυρισμό για τις ευδιάκριτες διαφορές μεταξύ των διαφόρων κοινωνιών, τότε οι δύο αυτές έννοιες αλληλοεπικαλύπτονται.
Η ιδέα περί «ξεχωριστού» αναφέρεται συνήθως σε έθνη, αλλά θα μπορούσε να αναφέρεται σε άτομα, οικογένειες, θρησκείες, και άλλες ομάδες. Θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για να επιστήσει την προσοχή στις αρνητικές πτυχές μιας κοινωνίας που είναι ασυνήθιστες, σε αντίθεση με τον εθνικισμό που οι υποστηρικτές του δεν τον χρησιμοποιούν ποτέ για να παραπέμψουν σε τέτοιες επικρίσεις.
Πάντως, οι οπαδοί της θεωρίας του «ξεχωριστού» ισχυρίζονται ότι δεν αυξάνει την πιθανότητα των διεθνών συγκρούσεων. Πράγματι, η ευαισθητοποίηση μας για τα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά άλλων πολιτισμών, μπορεί να βελτιώσει την ικανότητά μας για συνεργασία με θετικό τρόπο.

Επικίνδυνη εμμονή
Εντουάρντ Πονάριν, Διδάκτωρ, Διευθυντής του Εργαστηρίου Συγκριτικής Κοινωνικής Έρευνας, στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών Επιστημών της Μόσχας
Α: Η αμερικανική ιδέα του «ξεχωριστού» και της «μοναδικότητας» προέρχεται ιστορικά από την απομόνωση της Αμερικής από τον παλαιό κόσμο, ενώ ενισχύθηκε στη συνέχεια και επαναδιατυπώθηκε πιο πρόσφατα, όταν οι ΗΠΑ έγιναν η ηγετική δύναμη μετά το Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, και ιδιαίτερα μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Καλώς ή κακώς, το καθεστώς των ΗΠΑ ως μοναδική υπερδύναμη φαίνεται να τελειώνει τώρα, με την ανάδυση ρεβιζιονιστικών δυνάμεων που αμφισβητούν την παγκόσμια τάξη. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η εμμονή της Αμερικής σε αυτό το καθεστώς σημαίνει αντιπαράθεση με τις ρεβιζιονιστικές δυνάμεις και μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, αναλόγως με τον τρόπο επίλυσης αυτής της σύγκρουσης.

Φυσικά, κάθε δύναμη, όπως η Ρωσία, η Κίνα, η Ιαπωνία ή η Ινδία, θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι είναι μοναδική. Αλλά σπανίως, αν όχι καθόλου, δεν αξιώνουν το εξαιρετικό δικαίωμα να είναι ο μοναδικός αστυνόμος, δικαστής και δήμιος ολόκληρου του κόσμου. Πιθανόν σε αυτό το θέμα να μοιάζουν με τις ΗΠΑ, η Βρετανική Αυτοκρατορία, η Μογγολική Αυτοκρατορία, και η Ρωμαϊκή, στο απόγειο της δύναμής τους. Η ρωσική ή οποιαδήποτε άλλη τρέχουσα ιδιαιτερότητα ή μοναδικότητα είναι πέρα από κάθε σύγκριση με αυτήν την εκδοχή της αμερικανικής «ιδιαιτερότητας».
Κάθε μεγάλη δύναμη τείνει να αναπτύξει μια αίσθηση της μοναδικότητας της, στον ένα ή στον άλλο βαθμό. Σε γενικές γραμμές, η μεγαλύτερη και η περισσότερη γεωπολιτική επιτυχία παράγει περισσότερη αλαζονεία. Σε μακροπρόθεσμη βάση, όμως, η αλαζονεία βλάπτει την ίδια τη χώρα, επειδή τείνει να την οδηγήσει σε παράλογες αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένης της αυτοκρατορικής επέκτασης και της απώλειας συμμάχων.
Ωστόσο, το πλεονέκτημα της αντίληψης περί «ξεχωριστού» είναι ο υψηλός συντελεστής κύρους της κυρίαρχης αυτοκρατορικής κουλτούρας, με αποτέλεσμα την ύπαρξη μια μεγαλύτερης ήπιας δύναμης, που επιτρέπει την επίτευξη αυτοκρατορικών στόχων χωρίς πολλά έξοδα ή στρατιωτική δύναμη. Το υψηλό κύρος της αυτοκρατορικής κουλτούρας τείνει επίσης να θολώνει τις εθνοτικές διαφορές στο εσωτερικό της αυτοκρατορίας, μετατρέποντάς τη σ’ ένα χωνευτήρι.
Την ίδια στιγμή, η θεωρία του «ξεχωριστού» όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι είναι τυπικό χαρακτηριστικό εθνικισμού της μεγάλης δύναμης. Ο εθνικισμός του πιο αδύναμου δεν έχει αυτό το χαρακτηριστικό. 

Αναιρεί διεθνείς κανόνες
Τομας Μπέντερ, Ιστορικός. Καθηγητής Πανεπιστημίου Ανθρωπιστικών Επιστημών, του Πανεπιστημίου Davis της Καλιφόρνια.
Εάν μια ντουζίνα έθνη αυτοαποκαλούνται «ξεχωριστά», τότε η έννοια «ξεχωριστός» χάνει το νόημά της. Το ξεχωριστός νοηματοδοτείται με βάση το «ενάντια ή έξω από τον κανόνα». Μπορεί να υπάρχει απεριόριστος αριθμός μοναδικών, ανθρώπων ή εθνών, αλλά μόνο ένας είναι εξαιρετικός, ξεχωριστός.
Το πρόβλημα με αυτή τη θεώρηση είναι ότι, το να είσαι ξεχωριστός και έξω από τον κανόνα, φέρνει δύο πράγματα στο προσκήνιο. Πρώτον, ως μοναδική εξαίρεση στον κανόνα, ο υπόλοιπος κόσμος γίνεται ένα, αποθαρρύνοντας έτσι την προσοχή στις πολλές διαφορές και αποχρώσεις του διεθνούς συστήματος. Δεύτερον, αυτό σημαίνει ότι κάποιος δεν δεσμεύεται αναγκαστικά από τους κανόνες που ισχύουν στον υπόλοιπο κόσμο. Κι αυτή η αντίληψη εμφανίζεται εντονότατα στους νέο-συντηρητικούς των ΗΠΑ που επηρέασαν πολύ τους Ρέιγκαν και Μπους.

Σίγουρα η ιδέα αυτή ήταν οδηγός της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και επεισοδιακά στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της χώρας. Αλλά υπάρχουν δύο εκδοχές του «ξεχωριστού». Κάποιος μπορεί να ταυτιστεί με τον υπουργό Εξωτερικών Τζόν Κουίνσι Άνταμς και με τον πρόεδρο Αβραάμ Λίνκολν: δηλαδή στο ότι οι ΗΠΑ πρέπει και μπορούν να είναι ένα υπόδειγμα ρεπουμπλικανικής κυβέρνησης, ή με την άλλη εκδοχή να οδηγηθεί στην αξίωση για ανάληψη αυτοδίκαιης δράσης στον κόσμο.
Νομίζω ότι η υποδειγματική- θετική εκδοχή της ιδέας βρίσκεται στη σωστή απεικόνιση που κάνει ο Τζον Γουίντροπ στο «μια πόλη πάνω σε ένα λόφο" το 1630 και στη λογική Λίνκολν για μια Αμερική, που παλεύει για τα ιδεώδη της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας. Εδώ πρόκειται για φιλοδοξία με την καλή έννοια.. Η άλλη εκδοχή του «ξεχωριστού» έθνους δεν έχει λυτρωτικά χαρακτηριστικά.
Τώρα, η απάντηση στο ερώτημα, για το πού βρίσκεται η λεπτή γραμμή μεταξύ εθνικισμού και της έννοιας του «ξεχωριστού» είναι ότι ο εθνικισμός μπορεί να διεκδικήσει την υπεροχή, αλλά αναγνωρίζει τον κόσμο των εθνών. Μπορεί να κινητοποιήσει τους λαούς να εισέλθουν σε πολέμους, αλλά αυτό δεν αναιρεί τους κανόνες του δικαίου των εθνών, ενώ η αντίληψη περί «ξεχωριστού» τείνει προς την αναίρεσή τους.

Το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται εδώ: russia-direct.org
Πηγή

Του Χαράλαμπου Αγγελιδάκη

Οταν θα καταλάβουν οι “ειδικοί” τι έχει γίνει πλέον θα είναι πολύ αργά.
Από τα παρακάτω ερωτήματα θα καταλάβετε τι συμβαίνει
Που πήγε η Επιτροπή Εξυγίανσης;
Που πήγε η Κεντρική Τράπεζα;
Που πήγε το Υπουργείο Οικονομικών;
Που πήγε το Διοικητικό Συμβούλιο ( αυτοί που διορίστηκαν και ακόμα ψάχνονται μεταξύ τους);
Που πήγε ο Διευθύνων Σύμβουλος (έφεραν τον Σορώτο και επειδή έκανε πραγματική δουλειά χωρίς δεσμεύσεις τον άφησαν να φύγει και η Τράπεζα είναι ακόμα ακέφαλη);
Που πήγε η Διαχειρίστρια της Λαϊκής (άραγε τι κάνει η κα Αντρη;) και όλοι οι άλλοι “ειδικοί” που ασχολούνται με τις τράπεζες;

Κύριοι θυμάστε ότι:
1. Οι δύο τράπεζες ελέγχουν πάνω από το 60% της οικονομίας;
2. Οτι δεν υπάρχουν χρήματα στην αγορά;
3. Οτι τώρα δημιουργούνται μεγαλύτερες στρεβλώσεις στην κοινωνία, αφού οι μεγαλοεπιχειρηματίες που τους δανείσατε τα χρήματα μας συνεχίζουν να μας εκμεταλλεύονται;
4. Οτι σε λίγο θα είναι αργά για να εισπράξετε τις οφειλές τους (δάνεια);
5. Οτι 5 δισεκατομμύρια ευρώ χρωστάνε σχεδόν τριάντα καρχαρίες;
6. Οτι θα χαθούν αυτά τα χρήματα και θα ψάχνουμε το λάθος;
7. Οτι δε βάλατε μυαλό και τους αφήνετε ακόμα να μας… ξεζουμίζουν;

Επιτέλους καταλάβετε ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος.
Πρέπει επιτέλους να προσλάβετε έναν ηγέτη, ο οποίος να ξέρει πως να διοικεί αυτήν την Τράπεζα.
Δυστυχώς το ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου φαίνεται να είναι ανεπαρκές για το δύσκολο έργο του.

Φαίνεται ότι στο καράβι δεν υπάρχει καπετάνιος και πηγαίνει ολοταχώς στα βράχια…
Εκτός εάν υπάρχει καπετάνιος και έχει σημαδέψει επίτηδες τα βράχια…
Προσέξτε μήπως οι ψίθυροι βγουν αληθινοί. Οι ψίθυροι που λένε ότι σκόπιμα καθυστερείτε την πρόσληψη ικανού τεχνοκράτη ( CEO ), ώστε να οργανωθείτε και να γλιτώσετε από τα χρέη αυτούς που σας διόρισαν.

Μακάρι να αποδειχθούν μόνο φήμες.
Μακάρι να υπερβάλλουν και να εισπράξετε όλα αυτά τα χρήματα.
Μακάρι να μην χρειαστεί να βάλουμε αυτό τον τίτλο ξανά σε άρθρο μας.

Η κυπριακή οικονομία χρειάζεται μια δυνατή τράπεζα για να δώσει την αγορά την απαραίτητη ρευστότητα και συνάμα την ώθηση για να γίνει η επανεκκίνηση.

Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης 

Η Ελλάδα είναι μία πλούσια χώρα. Το υπέδαφός της κρύβει πετρέλαιο, φυσικό αέριο, βιομηχανικά και πολύτιμα μέταλλα. Η Ελλάδα είναι μία χώρα που εξαιτίας του ενεργειακού της πλούτου έχει πλέον τεράστιο γεωπολιτικό ενδιαφέρον. Φανταστείτε ότι το τρίγωνο Ελλάδα - Κύπρος - Ισραήλ μπορούν να καλύψουν το 50% των αναγκών της Ευρώπης σε φυσικό αέριο για τα επόμενα 30 χρόνια. Αυτό τελικά τι σημαίνει; Ότι δενόμαστε περισσότερο με την Ευρώπη ή ανοίγει ο δρόμος για την έξοδό μας;

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια όποιος ισχυριζότανε ότι κάτω από το Αιγαίο υπήρχε πετρέλαιο ήταν οπαδός των θεωριών συνωμοσίας, ύποπτος για ακροδεξιά δράση και σε κάθε περίπτωση εχθρός της επανάστασης και της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Ελλάδας.

Η αλήθεια είναι ότι το πολιτικό σύστημα φοβότανε να ανοίξει τον φάκελο ενέργεια, επειδή δεν μπορούσε να βρει έναν ικανοποιητικό τρόπο και να αντικρούσει τις αντιδράσεις της Τουρκίας. Φοβότανε ότι αν επιχειρούσαμε να εκμεταλλευτούμε τον ενεργειακό μας πλούτο, θα ήταν σαν να στρώναμε τραπέζι για ένα οικογενειακό δείπνο, το οποίο όμως θα είχε πικρό τέλος επειδή θα δεχόμασταν τους γνωστούς απρόσκλητους επισκέπτες.

Η ουσία είναι ότι το καλοκαίρι του 2012 μας είχαν όλοι ξεγραμμένους. Ήμασταν μία χρεοκοπημένη χώρα με σχεδόν μηδενικό γεωπολιτικό ενδιαφέρον. Αν θυμόμαστε καλά, τότε ήταν που αναλυτής του Stratfor έγραφε ότι η Ελλάδα κινδύνευε να μείνει εντελώς μόνη, για πρώτη φορά μετά από την επανάσταση του 1821. 


Κι όλα άλλαξαν μαγικά όταν ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ενημέρωσε τους Ευρωπαίους για τις μελέτες που υπήρχαν για τον ενεργειακό θησαυρό που κρυβότανε κάτω από την Ελλάδα. Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα το κλίμα για την Αθήνα άλλαξε και πάλι. Όχι ότι γίναμε το αγαπημένο τους παιδί. Η καχυποψία συνεχίζει και υπάρχει. Δεν είμαστε, όμως, και για πέταμα!

Την ίδια εποχή συνέβησαν κι άλλα πράγματα. Όπως η περίφημη «Αραβική Άνοιξη». Μπορεί να μην πέρασε και τόσος καιρός, αλλά πολλοί θα ήθελαν να ξεχάσουν τι δήλωναν εκείνες τις ημέρες για τις "αυθόρμητες εξεγέρσεις του αραβικού λαού". Πολύ περισσότερο θα ήθελε να γυρίσει πίσω τον χρόνο η Δύση, η οποία διαπιστώνει για άλλη μία φορά ότι της ήταν πιο εύκολο να συνεννοηθεί με τύραννους, παρά με δήθεν δημοκράτες που σκοτώνουν διπλωμάτες μέσα σε ξένες πρεσβείες, απαγάγουν ξένους υπηκόους και αποκεφαλίζουν τους αλλόθρησκους. Η ουσία είναι ότι η αραβική άνοιξη δημιούργησε ένα ασαφές περιβάλλον που πρόκρινε αυτόματα την ανάγκη να παραμείνει τουλάχιστον σταθερό το τρίγωνο Ελλάδα - Κύπρος - Ισραήλ.

Πόσο μάλλον όταν η Ευρώπη θα έχει την σιγουριά ότι για τα επόμενα τριάντα χρόνια θα διαθέτει μία σίγουρη πηγή για να καλύπτει τις ενεργειακές της ανάγκες. Θα την διαθέτει; Είμαστε σίγουροι γι΄ αυτό; Είναι σίγουρη η Ευρώπη για μία τέτοια εξέλιξη; Εμείς αμφιβάλλουμε. Είναι τελείως διαφορετικό να προμηθεύεσαι πολύτιμα αγαθά από μία φίλια χώρα και διαφορετικό από μία επαρχία της αυτοκρατορίας σου. Το πρώτο καθιστά τις ισορροπίες πιο ενδιαφέρουσες...

Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι ακριβώς παίζεται στα παρασκήνια των μεγάλων για το ελληνικό ζήτημα. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι έχει ανοίξει ο δρόμος για μία νέα προσέγγιση στο Κυπριακό. Επίσης παρατηρούμε ότι για άλλη μία φορά η Ευρώπη δεν έχει άποψη για το θέμα, όπως συνήθως συμβαίνει με καθετί που την αφορά. Δεν αποκλείουμε, λοιπόν, το ενδεχόμενο να υπάρχουν για την Ελλάδα άλλου είδους σενάρια από αυτά που εμείς θεωρούμε σήμερα ως πιθανά.

Είναι κρίσιμη η περίοδος που διανύουμε. Κρίσιμη από κάθε πλευρά. Και πιστεύουμε ότι το κλειδί των εξελίξεων θα είναι το ενεργειακό.

Πηγή: Kεφάλαιο

- Η Ε.Ε διολισθαίνει στον αυταρχισμό
- Η απειλή Μπαρόζο για χρήση του άρθρου 7 της Συνθήκης της Ένωσης στην ουσία την αποδομεί
- Το Βερολίνο επιχειρεί να επιβάλει σιδηρά πειθαρχία, αποβάλλοντας όσα κράτη-μέλη δεν ακολουθούν τις «επιταγές» του...

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Βαθιά διχαστική και απρόσμενα ρεβανσιστική ήταν η ετήσια πανηγυρική ομιλία του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, στις 11 Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για ένα θεσμό που έχει εισαχθεί τα τελευταία χρόνια στο πρωτόκολλο της ΕΕ και αποτελεί πιστό αντίγραφο της αντίστοιχης ομιλίας που εκφωνεί κάθε χρόνο ο Αμερικανός Πρόεδρος, περιγράφοντας τους βασικούς άξονες της πολιτικής που θα ακολουθήσει σε κάθε πεδίο: από τη διπλωματία μέχρι την οικονομία και τα κοινωνικά ζητήματα.

Καμία πρωτοτυπία επομένως από τις Βρυξέλλες, που επιχειρούν με δάνεια πολιτικά εργαλεία να αναβαπτίσουν το κύρος τους που σταθερά καταποντίζεται, όπως ανάγλυφα αποτυπώνουν και οι έρευνες του Ευρωβαρόμετρου, με μόλις το 31% των Ευρωπαίων πολιτών να εμπιστεύεται τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, όταν το 2007 δήλωνε την εμπιστοσύνη του σ' αυτούς το 57% (Ιούλιος 2013).
Ως αποτέλεσμα και η ίδια η ομιλία του κ. Μπαρόζο προκαλεί νύστα, καθώς βρίθει κοινοτοπιών, αοριστολογιών και βερμπαλισμών, στους οποίους η γραφειοκρατία των Βρυξελλών ούτως ή άλλως έχει αναπτύξει έφεση.

Αυτή τη φορά όμως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεπέρασε τον εαυτό της με έναν απρόσμενο τρόπο: κάνοντας επίδειξη δύναμης απέναντι σε ανεξάρτητα, τύποις, κράτη και στους λαούς! Συγκεκριμένα, ο Μπαρόζο απείλησε ότι θα γίνει χρήση του άρθρου 7 της Συνθήκης της Ένωσης, στο οποίο προβλέπεται αναστολή του δικαιώματος ψήφου των κρατών-μελών στην περίπτωση που παρατηρείται συστηματική παραβίαση των αρχών του κράτους δικαίου και των συνταγματικών δεσμεύσεων. Ουσιαστικά, δηλαδή, απείλησε ότι θα αποβάλει κράτη-μέλη της ΕΕ.

Η Ουγγαρία στο στόχαστρο
Η καμπάνα πίσω από αυτές τις γενικολογίες χτυπά για την Ουγγαρία και την κυβέρνηση του κεντροδεξιού Βίκτορ Ορμπαν, που εδώ και χρόνια αποτελεί κόκκινο πανί για τις Βρυξέλλες. Οι αξιωματούχοι της ΕΕ επικαλούνται την αντιδημοκρατική συμπεριφορά του Ορμπαν, η οποία υποτίθεται πως τορπιλίζει το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Και πράγματι υπάρχουν ουκ ολίγα παραδείγματα που δίνουν βάση στην επιχειρηματολογία τους για αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις. Αναφέρουμε ενδεικτικά: τιμητικές διακρίσεις σε ρατσιστές και αντισημίτες δημοσιογράφους, υπερεξουσίες στον διορισμένο επικεφαλής των δικαστικών Αρχών, ποινικοποίηση των αστέγων, απαγόρευση των πολιτικών διαφημίσεων στα μέσα ενημέρωσης αλλεπάλληλες τροποποιήσεις σε ένα Σύνταγμα που μόλις ψηφίστηκε κ.λπ.

Όμως όσο αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση του Ορμπαν δεν είναι και η πιο δημοκρατική, άλλο τόσο αλήθεια είναι πως στις ίδιες και ακόμη χειρότερες αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις επιδίδονται όλες σχεδόν οι κυβερνήσεις της ΕΕ υπό τη σκανδαλώδη ανοχή, αν όχι και ενθάρρυνση της. Και πολύ μεγαλύτερη αλήθεια επίσης είναι ότι η ΕΕ δίνει ρεσιτάλ υποκρισίας σχετικά με την Ουγγαοία. Για παράδειγμα, αν δίνει τόσο μεγάλη σημασία στο σεβασμό που οφείλουν να επιδεικνύουν οι κυβερνήσεις απέναντι στο Σύνταγμα και τον κοινοβουλευτισμό, τότε γιατί έχει αφήσει ασχολίαστο το γεγονός ότι στην Ελλάδα οι σημαντικότερες αποφάσεις δεν ψηφίζονται από τη Βουλή, αλλά ενσωματώνονται στη νομοθεσία από την... πίσω πόρτα, μέσω Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου;

Η δημοκρατική ευαισθησία που επιδεικνύει η ΕΕ απέναντι στην Ουγγαρία προκαλεί θυμηδία, αν την αντιπαραβάλουμε με την άνευ προηγουμένου παρέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδας από το δίδυμο των «Μερκοζί» πριν από δύο ακριβώς χρόνια, όταν έδειξαν την πόρτα της εξόδου στον (εκλεγμένο πρωθυπουργό) Γ. Παπανδρέου και επέβαλαν τον τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμο μόνο και μόνο για να ολοκληρωθεί ομαλά και χωρίς απρόοπτα η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Κατά συνέπεια, η ΕΕ στερείται των ηθικών πλεονεκτημάτων για να αναλάβει το ρόλο του τιμητή της Δημοκρατίας.

Η ΕΕ έχει περάσει την κυβέρνηση του Ορμπαν στη μαύρη λίστα για δύο λόγους.
Πρώτον, επειδή ο Ορμπαν επέλεξε να ζημιωθούν οι γερμανο-αυστριακές τράπεζες που λειτουργούσαν στην Ουγγαρία σαν κράτος εν κράτει προκειμένου να ωφεληθούν οι Ούγγροι δανειολήπτες. Επιλογή που αποτέλεσε αιτία πολέμου για το Βερολίνο και τα φερέφωνα του στις Βρυξέλλες.

Δεύτερον, η ΕΕ έχει ανοίξει βεντέτα με την Ουγγαρία λόγω της απροθυμίας του Ορμπαν να εκχωρήσει άνευ όρων κυριαρχικά δικαιώματα στις Βρυξέλλες. Δύο πρόσφατα παραδείγματα είναι ενδεικτικά: οι κοινοτικοί αξιωματούχοι έγιναν πυρ και μανία επειδή η Βουδαπέστη δεν έλαβε υπόψη της στη διαδικασία της πρόσφατης συνταγματικής αναθεώρησης τις παρατηρήσεις της Επιτροπής της Βενετίας, όπως αποκαλείται μια επιτροπή πρώην δικαστών από συνταγματικά δικαστήρια, που γνωμοδοτεί σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Η ΕΕ επίσης θεώρησε αμφισβήτηση των ευρωπαϊκών αξιών πρόσφατο νόμο βάσει του οποίου όσοι φοιτητές απολαμβάνουν κρατική υποτροφία στην Ουγγαρία έχουν την υποχρέωση να εργαστούν για ένα χρονικό διάστημα στη χώρα τους!

Κι εδώ η υποκρισία ξεχειλίζει, καθώς η ΕΕ και ειδικότερα οι βόρειες χώρες διατηρούν το δικαίωμα να εκμεταλλεύονται νέους επιστήμονες που σπούδασαν με δαπάνες των κρατών στα οποία γεννήθηκαν. Όταν όμως αυτά τα κράτη επιχειρούν να επιβάλουν μια ελάχιστη ανταπόδοση για το κόστος που επωμίστηκαν σπουδάζοντας τόσες χιλιάδες νέων επιστημόνων αυτό χαρακτηρίζεται εθνικισμός και εμπόδιο στην ευρωπαϊκή ενοποίηση!

Ταυτόχρονα και ο σεβασμός που απαιτείται στην Επιτροπή της Βενετίας είναι εξίσου αμφιλεγόμενος, καθώς ακόμη και η γνωμοδότηση της αποτελεί παρέμβαση στα εσωτερικά ανεξάρτητου κράτους, την ώρα, μάλιστα, που αυτή η Επιτροπή έχει... καταπιεί την κάμηλο για τις συνταγματικές παραβιάσεις σε άλλες χώρες της ΕΕ.

Γερμανική πειθαρχία
Εν κατακλείδι, η απειλή χρήσης του άρθρου 7 αποτελεί κάτι παραπάνω από κίνηση εκδίκησης. Η ενεργοποίηση του, που θα γίνει αργά ή γρήγορα (θέμα χρόνου είναι δηλαδή να πεταχτεί έξω η Ουγγαρία), θα αποδείξει ότι το Βερολίνο απαιτεί και μπορεί να επιβάλει σιδηρά πειθαρχία εντός της ΕΕ, αποβάλλοντας όσα κράτη-μέλη δεν στοιχίζονται πειθήνια και χωρίς αντιρρήσεις πίσω από τις επιλογές του. Σε αυτό το πλαίσιο η τυπική ισότητα των κρατών-μελών που προβλέπεται από τις ιδρυτικές συνθήκες της ΕΕ πάει περίπατο, όπως και ο σεβασμός από τη μεριά των Βρυξελλών στα εσωτερικά τους. Έτσι, η ΕΕ που οικοδομείται στα ερείπια της κρίσης περισσότερο θυμίζει γερμανική φυλακή, παρά οικειοθελή ένωση ανεξάρτητων κρατών.

Αποκαλύπτεται ταυτόχρονα πως το ζητούμενο των διαδικασιών ενοποίησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν είναι η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των Ευρωπαίων πολιτών ή η κοινωνική συνοχή ή η ισχυροποίηση της Δημοκρατίας και των θεσμών που την εγγυώνται.
Το ζητούμενο είναι η εξασφάλιση των συμφερόντων των γερμανικών τραπεζών και η στάση της κάθε κυβέρνησης εξετάζεται υπό αυτό το πρίσμα. Στην καλύτερη εκδοχή, οι κυβερνήσεις κρίνονται από το πόσο διευκολύνουν τα σχέδια προώθησης της ενιαίας αγοράς.

Ανέφερε συγκεκριμένα ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην ομιλία του: «Στο επίπεδο της ΕΕ προτεραιότητα έχει η πλήρης αξιοποίηση της ενιαίας αγοράς. Έχουμε μια ενιαία αγορά που λειτουργεί καλά στα αγαθά και βλέπουμε τα οφέλη της. Χρειάζεται να επεκτείνουμε αυτό το σχήμα και σε άλλους τομείς: κινητικότητα, επικοινωνίες, ενέργεια, χρηματοπιστωτικά και ηλεκτρονικό εμπόριο, για να ονοματίσω ορισμένους απ'αυτούς. Πρέπει να απομακρύνουμε τα εμπόδια που κρατούν καθηλωμένες επιχειρήσεις και ανθρώπους». Ακόμη κι αν χρειάζεται να αποβληθούν απείθαρχα κράτη-μέλη...

Πηγή "Επίκαιρα"
Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

Η κρίση που έχει πιάσει την υποτιθέμενη κυβέρνηση για να μαζέψει λεφτά, δεν περιγράφεται.
Κτυπάει αλύπητα όλες τις ευαίσθητες ομάδες, με τακτικές ΚΛΕΨΙΑΣ.
ΚΛΕΒΕΙ στην κυριολεξία την μπουκιά από το στόμα των ανέργων, των συνταξιούχων, των χαμηλόμισθων.
Και διαβάζουμε σε δημοσίευμα της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ!
«Μισθοί, συντάξεις κατάσχονται ως… καταθέσεις
Σε κατάργηση μισθών, συντάξεων αλλά και επιδομάτων ανεργίας ή θέρμανσης προχωρούν οι τράπεζες για χρέη στο Δημόσιο έπειτα
από καταιγίδα εντολών που στέλνουν οι ΔΟΥ κατ’ επιταγήν του υπουργείου.
Το ακατάσχετο που ισχύει για ποσά έως 1.000 ευρώ προσπερνάται με τη «λογική» ότι μετά την πάροδο 24 ωρών από την πίστωση του λογαριασμού το ποσό που υπάρχει θεωρείται κατάθεση και όχι μισθός, σύνταξη ή επίδομα».
Τα αρπακτικά έβαλαν στο μάτι τα «ψίχουλα» που παίρνει ο κοσμάκης για να φάει, για να πληρώσει το νοίκι του, για να πληρώσει τα φάρμακα του.
Βάζουν χέρι στα ποσά της πείνας, και αφήνουν ΟΛΟΥΣ τους μεγαλοφειλέτες, τους μεγαλοκαρχαρίες να αλωνίζουν σε βάρος του λαού.
Ο κόσμος στενάζει, η φτώχεια και η ανεργία καθημερινά «ανεβαίνουν» όλο και περισσότερο, και η «κυβέρνηση», ο ληστής με το ένα χέρι, τραβά τις σάρκες του λαού.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, όπως πάντα το μεγάλο «ζόρι» των πολιτικών, ΔΕΝ είναι η ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ κατάσταση της χώρας, αλλά οι δημοσκοπήσεις, οι καρέκλες τους, οι φουσκωμένοι μισθοί τους.
Από την μια «διαβεβαιώνουν» ότι δεν θα μπουν νέα μέτρα, νέα βάρη στις πλάτες του κοσμάκη, και από την άλλη, την ίδια στιγμή, φορτώνουν το «γομάρι» με πρόσθετο βάρος.

ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ.
Αφού ΚΑΝΕΙΣ δεν αντιδρά, αφού ο κόσμος τους αφήνει, ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ, και ας κάνουν και άλλα.
Και θα κάνουν κι άλλα μέχρι να μην έχει μείνει κανείς όρθιος.

Και προκειμένου να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κοσμάκη, βγαίνουν και κάποιοι «διαφωνούντες» και κάνουν δηλώσεις όπως η παρακάτω!
«Το μήνυμα ότι οι βουλευτές δεν λειτουργούν στυγνά τεχνοκρατικά καθώς και ότι διαφωνούν με τη λογική των οριζόντιων μέτρων στέλνει ο Ευρυπίδης Στυλιανίδης με συνέντευξή του στην Κ.Ε.»
Διαφωνούν (μετά ξύπνησαν) με τα οριζόντια μέτρα, αλλά, συμφωνούν με τα… «κάθετα».

Και σε όλο αυτό το πανηγύρι του παραλογισμού, της κοροϊδίας, της εκμετάλλευσης, των δυο μέτρων και σταθμών, έχει ανθρώπους που ακόμα ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ και ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΝ ΠΟΙΟΥΣ και ΤΙ;

Εκείνους που στο όνομα των «μεταρρυθμίσεων» και της «κρίσης», διαπράττουν καθημερινές ΑΔΙΚΙΕΣ σε βάρος ενός ταλαίπωρου λαού, χειροκροτούν την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ τους, την καταστροφή μας.

Άνθρωποι που δεν τους άγγιξε ακόμα τίποτα, άνθρωποι που ακόμα και αν τους άγγιξε, οι παρωπίδες τους δεν τους αφήνουν να δουν την καθημερινότητα και την ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ εκείνων που χειροκροτούν και υποστηρίζουν με πάθος.

Πάρτε ρε «κλεφτόπουλα» μισθούς, συντάξεις, επιδόματα, αλλά να είστε για ένα πράγμα σίγουροι.
Όπως παλιά κρεμαγαν τους λήσταρχους, έτσι και τώρα, πολύ σύντομα, ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ θα σας δώσουμε αυτό που πραγματικά σας αξίζει.

Μαντέψτε ΤΙ.

Βασίλης Τσούγκαρης