Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Φεβ 2015

Συνεργασία Ελλάδας και Ρωσίας στους τομείς των γεωλογικών ερευνών για υδρογονάνθρακες συμφωνήθηκε, κατά το ρωσικό πρακτορείο ΡΙΑ-Νόβοστι, στην πρόσφατη συνάντηση, που είχαν στην Αθήνα, ο γενικός διευθυντής της ρωσικής εταιρείας «OAO Rosgeologia», Ρομάν Πάνοφ και ο πρόεδρος της Copelouzos Group, Δ. Κοπελούζος, με τον υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Το πρακτορείο επικαλείται σχετική ανακοίνωση της ρωσικής εταιρείας για ελληνορωσική συνεργασία, «τόσο σε επίπεδο κρατικών εταιρειών όσο και ιδιωτικών φορέων εκμετάλλευσης φυσικών πόρων», όπου αναφέρεται ότι αποφασίστηκε να συγκροτηθεί κοινή ελληνορωσική ομάδα εργασίας, η οποία θα συντονίζει τη συνεργασία των δύο πλευρών.

«Ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί σε ζητήματα εμπλουτισμού της ορυκτής-πλουτοπαραγωγικής βάσης του κράτους και ενεργοποίησης των γεωλογικών ερευνών με σκοπό την ανάδειξη νέων πηγών ορυκτού πλούτου, καθώς και την αναζήτηση θερμικών πηγών υπογείων υδάτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και περαιτέρω κατασκευή μονάδων γεωθερμικής ενέργειας στο έδαφος της χώρας, τη διεξαγωγή δισδιάστατων και τρισδιάστατων σεισμικών ερευνών της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο πέλαγος» σημειώνεται στην ανακοίνωση, που αναμεταδίδει το ρωσικό πρακτορείο.

Σε προηγούμενη ανταπόκριση του ΡΙΑ-Νόβοστι από την Αθήνα, αναφέρεται ότι «στην Ελλάδα προηγουμένως είχαν διενεργηθεί δισδιάστατες σεισμικά μελέτες, ενώ η ρωσική εταιρεία προσφέρει μια τρισδιάστατη σεισμική μελέτη και είναι έτοιμη να την πραγματοποιήσει στην Ελλάδα».

Μάλιστα, η πηγή του πρακτορείου υποστήριξε ότι «οι σεισμικές έρευνες της νορβηγικής εταιρείας πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα «επιφανειακά», για να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των επενδυτών. Έχουν συσταθεί με τέτοιο τρόπο που εμφανίζουν ελκυστικά κοιτάσματα, αν και δεν διαθέτουν συγκεκριμένη αξιοπιστία, ενώ η ρωσική εταιρεία μπορεί να τα ελέγξει με τρισδιάστατες σεισμικές έρευνες» και πρόσθεσε ότι «η δεύτερη ενδιαφέρουσα κατεύθυνση πιθανής συνεργασίας, είναι η κατασκευή στην Ελλάδα γεωθερμικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, με βάση του τύπου της Καμτσάτκα».

Κατά το ρωσικό πρακτορείο και τις πηγές του, ο Π. Λαφαζάνης ενημέρωσε τη ρωσική πλευρά ότι η ελληνική πλευρά «ξεκινά διαγωνισμό για τη χορήγηση παραχώρησης για περαιτέρω εξερεύνηση και παραγωγή υδρογονανθράκων σε 20 σημεία, στο Ιόνιο Πέλαγος και νότια της Κρήτης, περιοχές οι οποίες, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία, παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον. Η ρωσική πλευρά θα εξετάσει τη δυνατότητα συμμετοχής στη δημοπρασία. Ο υπουργός ενδιαφέρθηκε για τον λόγο για τον οποίον οι ρωσικές εταιρείες δεν έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους, ενώ ο επικεφαλής της Rosgeologia δήλωσε ότι η εταιρεία θα εξετάσει τις προτάσεις».

Αξίζει να σημειωθεί ότι προ ημερών ο νέος υπουργός ανακοίνωσε το πάγωμα της διαδικασίας για τις περιοχές σε Ιόνιο και Κρήτη λέγοντας ότι θα επανεξεταστεί στη βάση του εθνικού συμφέροντος και του μέγιστου αποτελέσματος για τη χώρα.

Το ΡΙΑ-Νόβοστι επισημαίνει, επίσης, ότι ο κ. Λαφαζάνης πρότεινε στη Rosgeologia συνεργασία με το Ελληνικό Ινστιτούτο Γεωλογικών Ερευνών, καθώς και με την εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ), η οποία, όπως τόνισε, παρ” όλο που είναι παραγωγική εταιρεία, ασχολείται και με την έρευνα.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Από 1η Σεπτεμβρίου η νέα συμφωνία
Ρητή θέση του ΥΠΟΙΚ η ολοκλήρωση της αποκρατικοποίησης του ΟΛΠ
Συνάντηση του επικεφαλής του ΟΟΣΑ με τον Πρωθυπουργό στις 11 π.μ. της Τρίτης

Συμβιβαστικό σχέδιο για συμφωνία γέφυρα έως το τέλος Αυγούστου συζητά σύμφωνα με πληροφορίες ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Βαρουφάκης πάνω στη βάση επιστολής από τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, η οποία αποτιμάται από την ελληνική πλευρά ως το πρώτο δείγμα καλής διάθεσης των Βρυξελλών.

«Οχι επιστολή Γιούνκερ αλλά κείμενο κύκλων» λένε στο ΥΠΟΙΚ

Διεξάγονται άτυπες συζητήσεις σε πολλά επίπεδα, χωρίς δεσμευτικό χαρακτήρα γιατί δεν είναι τίποτα ανακοινώσιμο δηλώνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Γιάννης Δραγασάκης.

Παράλληλα πηγές του ΥΠΟΙΚ για το ίδιο θέμα κάνουν λόγο για τεχνικό κείμενο κύκλων του Γιουνκερ που συζητήθηκε και με τον κ. Βίζερ την Κυριακή.

Σχέδιο συμφωνίας


Το σχέδιο συμφωνίας περιλαμβάνει δέκα βασικές μεταρρυθμίσεις και θα μπορούσε να θεωρηθεί τεχνική παράταση από την πλευρά των Βρυξελλών, αλλά να ονομαστεί τελικά συμφωνία- γέφυρα από την ελληνική πλευρά.

Σε αυτή την πρώτη συμφωνία-γέφυρα έως το τέλος Αυγούστου θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν τα 2/3 των μεταρρυθμίσεων του μνημονίου χωρίς τα «τοξικά» σημεία, δηλαδή το 1/3 που απορρίπτει η κυβέρνηση.

Παράλληλα φαίνεται ότι το αίτημα για κατάργηση της τρόικας μπορεί να γίνει αποδεκτό αν επιτευχθεί το deal, ωστόσο δεν είναι ανακοινώσιμη η συμβιβαστική φόρμουλα που μελετούν Βρυξέλλες, Βερολίνο, Ουάσιγκτον και Αθήνα.

Το χρονοδιάγραμμα προβλέπει συζήτηση της πρότασης στο έκτακτο Eurogroup της Τετάρτης και οριστικοποίηση του σχεδίου, εάν υπάρξει συμφωνία με τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, την Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου.

Το σχέδιο αυτό προβλέπει καταβολή των υπολοίπων δόσεων του προηγούμενου προγράμματος ύψους περίπου 7,5 δισ. ευρώ - συμπεριλαμβανομένων των 1,9 δισ.  ευρώ των επιστροφών κερδών των κεντρικών τραπεζών της ευρωζώνης προς την Ελλάδα.

Στόχος είναι να καλυφθούν όλες οι υποχρεώσεις της και κυρίως τα περίπου 7 δισ. ευρώ των ομολόγων της ΕΚΤ που λήγουν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο.

Στο σχέδιο θα συμπεριληφθεί μια νέα εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ την οποία θα συμφωνήσει το υπουργείο Οικονομικών με τον επικεφαλής του οργανισμού Ανχελ Γκουρία, ο οποίος αναμένεται αύριο στην Αθήνα όπου θα συναντηθεί με τον έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στις 11:00 το πρωί στο Μέγαρο Μαξίμου.

Το σχέδιο θα περιλαμβάνει και την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, καθώς στελέχη του ΥΠΟΙΚ εκφράζουν ρητή θέση υπέρ της ολοκλήρωσης της αποκρατικοποίησης του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς.

Το νέο πρόγραμμα εφόσον συμφωνηθεί θα αφορά και την μείωση του χρέους με ένα τεχνικό σύστημα ανταλλαγών -Swaps- και θα ισχύσει από την 1η Σεπτεμβρίου 2015.

Στόχος της ελληνικής πλευράς είναι το πρωτογενές πλεόνασμα να παραμείνει στο 1,5% του ΑΕΠ.

Κύκλοι του ΥΠΟΙΚ εκτιμούν ότι το 2014 θα κλείσει με πρωτογενές πλεόνασμα 1, 49% του ΑΕΠ.

Η ελληνική πρόταση



Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Οικονομικών, η ελληνική πρόταση αναμένεται να περιλαμβάνει:
- Μια συμφωνία- γέφυρα έως το τέλος Αυγούστου και από την 1η Σεπτεμβρίου να υπάρξει το οριστικό συμβόλαιο μεταξύ Ελλάδας και εταίρων.

- Το 30% των «τοξικών» δεσμεύσεων του Μνημονίου, βασικό των οποίων θεωρείται η αποδόμηση της αγοράς εργασίας, θα φύγουν και θα αντικατασταθούν από 10 μεταρρυθμίσεις που θα προταθούν από την ελληνική κυβέρνηση, σε συνεργασία με τον ΟΟΣΑ. Μεταξύ των δέκα μεταρρυθμίσεων δεν περιλαμβάνεται το ασφαλιστικό

- Αλλαγή του στόχου για τα πρωτογενή πλεονάσματα, αρχής γενομένης από εφέτος. Η κυβέρνηση πιστεύει ότι ο στόχος για πλεόνασμα 3% του ΑΕΠ το 2015 είναι εξωπραγματικός και πρέπει να μειωθεί σε 1,5% του ΑΕΠ, δεδομένου μάλιστα ότι πέρυσι το πρωτογενές πλεόνασμα διαμορφώθηκε στο 1,49% του ΑΕΠ

- Να ξεκινήσει στο πλαίσιο αυτό και η διαπραγμάτευση για το χρέος, που μπορεί να γίνει μέσω ενός μενού από swaps
   *Να αντιμετωπιστεί άμεσα η ανθρωπιστική κρίση.

Η κυβέρνηση εμμένει στην άμεση εκταμίευση του ποσού του 1,9 δισ. ευρώ από τα κέρδη των «ακούρευτων» ελληνικών ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ, την αύξηση του ορίου για την έκδοση εντόκων γραμματίων κατά 8 δισ. ευρώ, καθώς και το να είναι «ελαστικός» ο ELA, ανάλογα με τις ανάγκες.

Παράλληλα, ζητεί να αξιοποιηθούν τα 11 δισ. ευρώ από το ΤΧΣ, για να επιλυθεί το πρόβλημα των «κόκκινων» δανείων, ενώ στο ενδιάμεσο διάστημα οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας μπορούν να καλυφθούν και από την εκταμίευση μέρους της δόσης των 7,2 δισ. ευρώ.
Κατά τη συνάντηση με τον επικεφαλής του Euro Working Group, Τόμας Βίζερ και του εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ντέκλαν Κοστέλο, χθες το βράδυ (παρόντες από ελληνικής πλευράς, ήταν οι Γιάνης Βαρουφάκης, Γιάννης Δραγασάκης και Ευκλείδης Τσακαλώτος), η κυβέρνηση διαπίστωσε καλή διάθεση και από την άλλη πλευρά. Όπως αναφέρουν κύκλοι του υπουργείου Οικονομικών, κατά τη συνάντηση εξετάστηκαν τεχνικές λεπτομέρειες της διαπραγμάτευσης.

Πηγή 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μέρκελ: Στόχος της Γερμανίας από το 2010 να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ
Καλεί την Αθήνα να παρουσιάσει βιώσιμο σχέδιο

Οι ΗΠΑ αναμένουν από το Βερολίνο να καταθέσει τις προτάσεις του για το πώς η Ελλάδα θα επιστρέψει στην ανάπτυξη, εντός της Ευρωζώνης, δήλωσε ο Μπαράκ Ομπάμα, στη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου με την Ανγκελα Μέρκελ.

Ο αμερικανός πρόεδρος κάλεσε όλες τις πλευρές (ΕΕ, ΔΝΤ) να συνεργαστούν με τη νέα ελληνική κυβέρνηση, ενώ συνέδεσε την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας με την ευρωπαϊκή και παγκόσμια ανάπτυξη.

Η γερμανίδα καγκελάριος παρέπεμψε στο σχέδιο που θα καταθέσει η Ελλάδα στο επικείμενο Eurogroup της Τετάρτης. Όπως τόνισε, περιμένουμε από την Ελλάδα να προτείνει ένα βιώσιμο σχέδιο και θα συζητήσουμε επ' αυτού.

Πάντως, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην ύπαρξη προγράμματος, το οποίο -όπως υπογράμμισε- αποτελεί τη βάση κάθε συζήτησης.

Παράλληλα, έκανε μνεία στην ανάκαμψη χωρών όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Ισπανία, που έχουν προχωρήσει σημαντικές μεταρρυθμίσεις [στο πλαίσιο των προγραμμάτων υποστήριξης των οικονομιών τους].

Η Ανγκελα Μέρκελ τόνισε ότι «από το 2010 στόχος μας είναι να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη». Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες, κι αυτοί είναι «να κάνεις προσπάθειες για να μπορείς να έχεις την αλληλεγγύη» των εταίρων.

Οι δηλώσεις του Μπαράκ Ομπάμα και της Ανγκελα Μέρκελ πραγματοποιήθηκαν μετά τη συνάντησή τους, η οποία επικεντρώθηκε στα ζητήματα της Ουκρανίας και της παγκόσμιας ανάπτυξης.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σοβαρότατες καταγγελίες από τον Ζόραν Ζάεφ, τον οποίο ο Γκρούεφσκι κατηγόρησε για πραξικόπημα με τη βοήθεια της Ελλάδας
«Ειδικοί αναλυτές» στα ΜΜΕ των Σκοπίων εμπλέκουν αυθαίρετα την Ελλάδα σε σχέδιο πραξικοπήματος στα Σκόπια!

Ένα οργουελικό καθεστώς είχε στήσει στην ΠΓΔΜ ο πρωθυπουργός, Νίκολα Γκρούεφσκι παρακολουθώντας μέσω ενός δικτύου της μυστικής υπηρεσίας πληροφοριών της χώρας πάνω από 20.000 άτομα. Αυτό κατήγγειλε σήμερα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Ζόραν Ζάεβ, σε μια συνέντευξη τύπου που έδωσε στις 15.30 τοπική ώρα, στα γραφεία της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης παρουσία και εκπροσώπων των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Tου Vladislav Perunović 
Μετάφραση - Απόδοση "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!" 

Οι αποκαλύψεις για την κυβέρνηση του κρατιδίου της ΠΓΔΜ μετατρέπονται σε «καταιγίδα» ικανή να δημιουργήσει ισχυρή πολιτική αναταραχή στα Σκόπια, αφού στο δίκτυο των τηλεφωνικών υποκλοπών, στο οποίο συμμετείχαν τουλάχιστον 20 άτομα, όπως κατήγγειλε ο Ζάεβ, πρωτοστατούσε ο επικεφαλής της υπηρεσίας, Άλεξ Μιγιάλκοφ, ο οποίος είναι ξάδερφος του πρωθυπουργού, Νίκολα Γκρούεφσκι.
Προηγουμένως ο Ζόραν Ζάεβ και η ηγεσία της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης υπέβαλαν μήνυση κατά του πρωθυπουργού. Ν. Γκρούεσφκι και του Άλ. Μιγιάλκοφ για το δίκτυο των παράνομων υποκλοπών.

Δίνοντας τα πρώτα στοιχεία της αποκαλούμενης ως «βόμβας Ζάεβ», ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρουσίασε στοιχεία υποκλοπών τηλεφωνικών συνδιαλέξεων που αφορούν κυβερνητικά στελέχη, όπως τους υπουργούς Γκορντάνα Γιανουλόφσκα και Ζόραν Στάβεσκι, του στελέχους της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης, Ραντμίλα Σεκερίνσκα, αλλά εκατοντάδες καταγραφές που αφορούσαν τον ίδιο με διάφορα πρόσωπα.

Στη συνέντευξη τύπου, ο Ζάεφ επέμεινε ότι θα αποκαλύψει βήμα-βήμα όλα τα αποδεικτικά στοιχεία κατά τη σημερινή κυβέρνηση, που εμπλέκει επίσης την Διεύθυνση για την Ασφάλεια και Αντικατασκοπία (DBK) της ΠΓΔΜ, επικεφαλής της οποίας είναι ο Sašo Mijalkov, πρώτος εξάδελφος του Νίκολα Γκρουέφσκι.

«Η χώρα χωρίζεται σε δύο κόσμους, ο ένας είναι αυτός του Γκρούεσφκι και του Μιγιάλκοφ και ο άλλος των πολιτών που παραβιάζονται καθημερινά τα συνταγματικά τους δικαιώματα», είπε ο Ζάεβ.
Να σημειωθεί ότι ο Ν. Γκρούεσφκι πριν από δέκα μέρες είχε κινήσει διαδικασία κατά του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στέλνοντάς τον στον εισαγγελέα και κατηγορώντας τον για συνεργασία με ξένες μυστικές υπηρεσίες και υποκλοπές, σε μια επιχείρηση που οι αρχές της ΠΓΔΜ έδωσαν την κωδική ονομασία «πραξικόπημα».



Δαιμονοποίηση της Ελλάδας με αστήρικτες κατηγορίες από τα ΜΜΕ των Σκοπίων

Εξάλλου, όπως μας ενημερώνει ο ειδικός μας ανταποκριτής στα Σκόπια Vladislav Perunović, τις τελευταίες ημέρες, σε μία ύστατη προσπάθεια δαιμονοποίησης του Ζόραν Ζάεφ, ο Νίκολα Γκρούεφσκι επέλεξε να εμπλέξει την Ελλάδα και τις Ελληνικές μυστικές υπηρεσίες σε ένα «σχέδιο πραξικοπήματος» και ανατροπής της κυβέρνησης των Σκοπίων. Χωρίς κανένα στοιχείο, αλλά με αστήρικτα τηλεοπτικά ρεπορτάζ που έκαναν σχετικές αναπόδεικτες αναφορές και στη συνέχεια με την παρέλαση «ειδικών αναλυτών», επιχειρήθηκε η εμπλοκή της Ελλάδας σε ένα πραξικόπημα στα Σκόπια.
Με αυτόν τον τρόπο ο πρωθυπουργός των Σκοπίων επιχείρησε να εμφανίσει ως κατάσκοπο των Ελλήνων τον Ζόραν Ζάεφ, προκειμένου να μειώσει την ένταση και τα αποτελέσματα των καταγγελιών του σκοπιανού πολιτικού, και με υπέρμετρες «δόσεις» εθνικισμού, επιχείρησε επίσης να συσπειρώσει τους Σκοπιανούς γύρω από την κυβέρνησή του, η οποία αντιμετωπίζει την «κακιά Ελλάδα»!!!

Οι περισσότερες από τις δηλώσεις αυτών των «ειδικών αναλυτών» είναι αόριστες, χωρίς καμία απολύτως βάση, δεν έχουν κανένα αποδεικτικό στοιχείο ή οποιοδήποτε τεκμήριο, αλλά στηρίζονται στο ότι «μόνο οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες έχουν τα μέσα, τις πηγές χρηματοδότησης και τα συμφέροντα για να διεισδύσουν στην εσωτερική πολιτική των Σκοπίων».
Αυτές οι, δίχως άλλο παρανοϊκές αποκαλύψεις αποτελούν ένα ακόμη βήμα της αστυνομικής επιχείρησης που έχει εξαπολυθεί, με το κωδικό όνομα «πραξικόπημα», κατά τη διάρκεια της οποίας η υποτιθέμενη κατασκοπεία από τον Ζόραν Ζάεφ και τον πρώην διευθυντή της Διεύθυνσης Ασφαλείας και αντικατασκοπείας Ζόραν Βερουζέφσκι, χαρακτήρισε (το «πραξικόπημα») ως απροσδιόριστα προερχόμενο από «ξένη χώρα».

Το θέμα του «κινδύνου από την Ελλάδα» δημιουργήθηκε προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή από τα ήδη υπάρχοντα και πολύ σοβαρά κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά διαδραματιζόμενα γεγονότα, τα οποία αποτελούν χαρακτηριστικό της ασκούμενης επί 9 χρόνια πολιτικής του Νίκολα Γκρούεφσκι.

Οποιοσδήποτε έχει τολμήσει να αμφισβητήσει την πολιτική και τις πρακτικές (εθνοκεντρικές και ρατσιστικές ιδέες που παράγονται από την κυβέρνηση του Γκρουέφσκι) της κυβέρνησης των Σκοπίων, ακόμη και εάν ήταν δημοσιογράφος ή ακαδημαϊκός, στοχοθετήθηκε και χαρακτηρίσθηκε ως όργανο του «ελληνικού παράγοντα».

Τις τελευταίες όμως ημέρες, η συγκεκριμένη εχθρότητα προς την Ελλάδα κλιμακώθηκε μέσω των ΜΜΕ που κατηγορούν ανοιχτά την Ελλάδα για ένα ευρύ φάσμα παράνομων παρεμβάσεων στις εσωτερικές υποθέσεις της ΠΓΔΜ.

Τα δύο βίντεο που ακολουθούν, καταγράφουν αυτή την ανθελληνική στάση της ΠΓΔΜ:
1. ΑΛΦΑ Τηλεοπτική συνέντευξη του καθηγητή στην Στρατιωτική Ακαδημία στα Σκόπια, Μετόντι Χατζή Janev, 05-II-2015
2. SITEL τηλεόραση συνέντευξη με έναν φαινομενικά ανώνυμους αναλυτές, προβλήθηκε στο prime time ειδήσεις, 05-II-2015




Αν μη τι άλλο, ο πρωθυπουργός των Σκοπίων, θα έπρεπε ίσως προ καιρού να απολαμβάνει ειδικής φροντίδας σε κάποια ψυχιατρική κλινική, αφού η ανάγκη του για παραμονή στην εξουσία τον εξωθεί όχι μόνο να δημιουργεί σκληρούς εθνικιστικούς πυρήνες στα Σκόπια, αλλά, επιπλέον να δημιουργεί αόρατους εχθρούς βλάπτοντας στον μέγιστο βαθμό το ό,ποιο μέλλον του κρατιδίου της ΠΓΔΜ.

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οπαδοί της Θεωρίας του J. Schumpeter περί «δημιουργικής καταστροφής» αναδεικνύονται οι Σόϊμπλε και Μέρκελ

Γράφει ο Ι.Δέμος 

Ακραιφνείς οπαδοί της Θεωρίας του J. Schumpeter περί «δημιουργικής καταστροφής» αναδεικνύονται οι Σόϊμπλε και Μέρκελ. Σύμφωνα με αυτήν για να αντεπεξέλθουν οι επιχειρήσεις ή κράτη στον ανταγωνισμό χρησιμοποιούνται ως εργαλεία «αντικοινωνικά και αντεργατικά μαθηματικά» και άλλες «μεταρρυθμίσεις».

Με μοχλό μια μακρο-οικονομική στρεβλή εφαρμογή αυτής της θεωρίας, οραματίζονται οι παραπάνω Γερμανοί αξιωματούχοι και οι συν αυτώ Τραπεζίτες και άλλα επιχειρηματικά συμφέροντα μία ηγεμονική θέση της Γερμανίας στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Παράλληλα με τα «εργαλεία» της Schumpeterian «δημιουργικής καταστροφής» εφαρμόζουν, με μοχλό χειραγωγούμενους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς, αυστηρή λιτότητα παγιδεύοντας, με μαθηματική ακρίβεια την Ευρώπη, στο σπιράλ της ύφεσης: διαρκής πτώση όλων των δεικτών, εξαιτίας των διαρκώς μειούμενων εισοδημάτων και άρα της μειωμένης ζήτησης, που τελικά οδηγεί στην μείωση των επενδύσεων και στην καθίζηση της ανάπτυξης. Μόνοι δείκτες σε ανοδική πορεία, είναι εκείνοι του δημόσιου χρέους και της φτωχοποίησης.
Εξάλλου η συγκέντρωση παραγωγικών βιομηχανιών στον βορρά της Ευρώπης συμπίπτει με ην καταστροφή της παραγωγικής βάσης χωρών του νότου, με αδόκιμους τρόπους, όπως η διασπορά της διαφθοράς και το μαύρο χρήμα.

Και όλα αυτά όταν με πλήρη μυστικότητα επεξεργάζονται την Διατλαντική Εμπορική Συνεργασία (TAFTA) με την Αμερική οποία εν τέλει θα ευνοήσει την βόρεια βιομηχανική Ευρώπη η οποία θα εξάγει αυτοκίνητα και μηχανήματα, ενώ θα βυθίσει τις αγροτικές οικονομίες των χωρών του ευρωπαϊκού νότου με την αθρόα εισαγωγή αμερικανικών αγροτικών προϊόντων.

Εν κατακλείδει, η Γερμανία και οι βόρειοι γείτονές της, καταστρέφουν οικονομίες για να σωθούν οι ίδιες. Το όραμα της Ευρώπης των λαών μεταλλάσσεται σε όραμα μιας Γερμανικής Ευρώπης

Θα μπορούσε κανείς να παρομοιάσει τούτο το σκηνικό ως μία ακόμη προσπάθεια της Γερμανίας να εκδικηθεί την ήττα του Χίτλερ με πρώτο θύμα την χώρα που ξεκίνησε η τότε αντίσταση, την Ελλάδα.

Ωστόσο, φαίνεται ότι και στην παρούσα χρονική συγκυρία, πάλι η χώρα μας καλείται να αντιδράσει πρώτη στην νέα Γερμανική επεκτατική πολιτική, αφού πρώτα καταπολεμήσει τα μικρόβια της πολιτικής διαφθοράς και του μαύρου χρήματος αλλά και επαναφέροντας στην επιφάνεια το μυστικό όπλο των Ελλήνων: το φιλότιμο!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Κατερίνα Τζωρτζινάκη

Καρφωμένοι στις οθόνες, ανίκανοι να αντιδράσουμε, παραζαλισμένοι από το γαϊτανάκι, βυθισμένοι σε εικασίες και σενάρια, γραφικές ή γελοίες περιγραφές και λεπτομέρειες, εκνευρισμένοι με τις ωμότητες και τις υποκριτικές κορόνες να προσπαθούμε να αποκρυπτογραφήσουμε, χωρίς τις ικανότητες του Τιούρινγκ, δηλώσεις, αναδιπλώσεις, πτώσεις, επιπτώσεις και εκπτώσεις.

Καρφωμένοι σε οθόνες, το δικό μας Bletchley Park, ψάχνουμε για σήματα και μηνύματα, τι έγραψε το Spiegel, πώς αξιολογεί τις συναντήσεις η Die Welt, τι γράφει η συντηρητική Frankfurter Allgemeine, πώς παίζουν το θέμα οι «δεξαμενές σκέψης» και πώς τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, πώς σχολιάζουν μ’ ένα μίγμα από θαυμασμό και καυστική ειρωνεία, ποιοι είναι συγκρατημένοι και ποιοι νευρικοί.

Και κάπου εκεί τρυπώνουν στιγμιότυπα, που συνοψίζουν τη σύγχυση και την αντίληψη ενός τμήματος της κοινωνίας ότι βρίσκεται σε εξέλιξη ένας πόλεμος, και ξεσκονίζει εγχειρίδια για οργάνωση προέλασης, επίθεσης, άμυνας και σύμπτυξης.

Η υπόθεση δεν είναι για γέλια, αλλά το κούρντισμα σίγουρα είναι για κλάματα.

Στου καιρού την κόψη είναι λογικό να απελευθερώνονται πρωτόγονες αντιδράσεις, στις οποίες ακόμη και οι εγκρατείς δεν μπορούν να αντισταθούν. Κάποια αισθήματα είναι εγγενή στην ανθρώπινη φύση.

Οταν η έμφαση δίνεται στην εθνική συγκίνηση, έννοιες όπως «ψυχραιμία» και «υπομονή» τίθενται σε δεύτερη μοίρα.

Το θέμα, όμως, δεν είναι η εθνική συγκίνηση με την υιοθέτηση εύκολων χαρακτηρισμών, με ανόδους και πτώσεις, θριάμβους και πανωλεθρίες, ανατροπές και τραύματα, θαύματα και πειράματα.

Δεν υπάρχουν blitzkrieg και παιχνίδια μηδενικού αθροίσματος απ’ αυτά που τόσο αρέσουν από τη Θεωρία των Παιγνίων και δεν υπάρχει λόγος να παίζουμε σε λάθος παιχνίδι.

Δεν υπάρχει μάχη άσπρου - μαύρου, αλλά πολλές ακόμα αποχρώσεις κι αυτές δεν είναι εύκολο να κατανοηθούν. Η πολυπλοκότητα δεν ακυρώνεται με τη δυαδική θεώρηση, τα αμοιβαίως αποκλειόμενα, τους μανιχαϊσμούς και τις περιχαρακώσεις.

Η αυλαία των διαπραγματεύσεων τώρα ανοίγει και δεν χωρούν δραματοποιημένα αποσπάσματα.

Πηγή εφημ. "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


Γράφει ο Νϊκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας


Σε μια διάσημη με την μεγαλύτερη τηλεθέαση γερμανική εκπομπή ένας διάσημος Γερμανός καλλιτέχνης, ο Dieter Bohlen, μαζί με τον επιτελείο του ψάχνει το μεγάλο τραγουδιστικό και όχι μόνο ταλέντο, ανάμεσα σε χιλιάδες επίδοξους (οι ποιο πολλοί αλλοδαποί), που αναζητούν δόξα και εύκολο χρήμα. Η παρέλαση αυτή έχει πολλά παρατράγουδα και προβάλλει ένα εξευτελιστικό πρότυπο της ανθρωπινής προσωπικότητας, τον υποβιβασμό της σε ένα δουλοπρεπή αντικείμενο με όλη την σχιζοφρένια του δυτικού πολιτισμού. Αυτή είναι η σημερινή Γερμανία που κυριαρχεί στην Ευρώπη και ένα πρότυπο που το μιμούνται και εδώ κάποιοι ανάξιοι των δικών μας πολιτιστικών προτύπων.

Κάποτε ένας από τους κορυφαίους Γερμανόφωνους ψυχολόγους, ο Καρλ Γιούγκ, αναλύοντας την άνοδο του ναζισμού στην Γερμανία και τα μετέπειτα φρικτά του εγκλήματα είχε διατυπώσει την "Θεωρία του Αχώρ". Ο Αχώρ είναι ο Γερμανικός δαίμονας που σύμφωνα με τον Γιούγκ πρεσβεύει ότι ο Γερμανοί είναι ανώτεροι από όλους τους λαούς και ότι όλοι οι λαοί θα πρέπει να τους υπηρετούν. Μια αρρωστημένη αίσθηση του καθήκοντος που είναι εμποτισμένη στην ψυχολογία των Γερμανών, χωρίς κανένα ηθικό ή άλλο φραγμό οδηγεί στα μεγαλύτερα και πιο στυγνά εγκλήματα τα οποία θα αξιολογηθούν σαν… προγράμματα επιτυχίας και… ανάπτυξης. Με αυτόν τον τρόπο ο μεγάλος αυτός Γερμανοελβετός ψυχολόγος είχε αναλύσει την γερμανική νοοτροπία, που αν την εξετάσει κανείς σήμερα θα βρει παρά πολές ομοιότητες και δεν θα απέχει πολύ από αυτό που δήλωσε πριν από λίγες μέρες ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαδιμήρ Πούτιν, ότι οι Γερμανοί επιμένουν να επαναλαμβάνουν τα σφάλματα του παρελθόντος.

Δεν ξέρω πόσοι γνωρίζουν καλά την γερμανική ψυχολογία και το κυριότερο πόσοι έχουν ζήσει στην χώρα αυτή, αλλά δεν θα έπρεπε καθόλου να μας ξενίζει η προσβλητική συμπεριφορά τους αν γνωρίζαμε κάποια βασικά πράγματα για την σύγχρονη Γερμανία καθώς και για την νέα Ευρωπαϊκή Ένωση, made by Germany και μόνο για την Γερμανία και τους δορυφόρους της, κατ εξοχή της ανατολικής πρώην κομουνιστικής Ευρώπης που σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με τις προσδοκίες όλων όσων πίστεψαν κάποτε στο ευρωπαϊκό όραμα.

Η σύγχρονη Γερμανία του εικοστού πρώτου αιώνα (η χώρα που έρχεται πρώτη στην πορνογραφική βιομηχανία με σημείο αποκορύφωσης την… κτηνοβασία), είναι η αποθέωση της αθεΐας, η αποθέωση ενός ανθρώπινου μηχανιστικού μοντέλου χωρίς αισθήματα, χωρίς καμία ευαισθησία, χωρίς καμία αίσθηση ανθρωπιάς, προτάσσοντας μόνο το οικονομικό συμφέρον σαν την συνταγή της απόλυτης επιτυχίας. Είναι χαρακτηριστικό πως αν κάποιος σήμερα κάνει ένα συνηθισμένο ζάπινγκ στα μεγάλα γερμανικά κανάλια σε ώρες μεγάλης τηλεθέασης, θα καταλάβει και το δικό μας μιμητικό πολιτιστικό κατάντημα. Τηλεπαρουσιάστριες που λες και έχουν βγει όλες από ένα και μοναδικό καλούπι της «καλαίσθητης λεπτής κολώνας», εκπομπές που αποθεώνουν το ξεχείλωμα της ανθρωπινής υπόστασης και την αποθέωση της γαστριμαργικής βιομηχανίας, μια πλημμυρίδα εκπόρνευσης των πάντων και της οικογένειας που έχει τελείως και με τον νόμο διαλυθεί, είναι μερικά από τα πιο γνώριμα χαρακτηριστικά.

Ακόμα και το παγκόσμιοποιητικό μοντέλο που λανσάρει την ανάμειξη πολλών πολιτιστικών παραδόσεων, είναι άλλο ένα όπλο για την διάβρωση όσων θα μπορούσαν να προτάξουν κάποια αντίσταση σε όλα αυτά τα σχέδια της νεογερμανικής νεοταξικής ελίτ. Σήμερα κάποιοι στην Γερμανία πιστεύουν ότι δεν υπάρχει ανάγκη πλέον να επιβληθούν δια του πολέμου. Την ίδια δουλειά την έκανε πολύ καλύτερα η εκ των έσω υπονόμευση. Το περίεργο δε είναι ότι και άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί ακολουθούν αυτή την χώρα σαν υποχείρια και δορυφορικά υποκατάστατα, τυφλωμένοι από την ψευδαίσθηση ότι θα μπορούν να είναι συνεταίροι σε μια τέτοιου είδους επικυριαρχία.

Αυτή η Γερμανία προόριζε για την χώρα μας ένα «λαμπρό» μέλλον. Η χώρα μας, ήταν αυτή που θα έπρεπε να αποτελέσει το «φωτεινό παράδειγμα» της επιβολής της νεογερμανικής επικυριαρχίας που θα άρχιζε από την οικονομική υποδούλωση για να προχωρήσει στην εθνική υποδούλωση και στη συνέχεια και στην ψυχολογική εξόντωση κάθε κατάλοιπου του πολύ ενοχλητικού ορθόδοξου ελληνικού ψυχολογικού υποστρώματος. Είναι χαρακτηριστικό το δόγμα του ΔΝΤ για τις χώρες που έρχεται να «σώσει» : «No people no problem». Για να γίνει όμως η Ελλάδα το «φωτεινό παράδειγμα» θα έπρεπε να υπάρξει και μια δωσίλογη πολιτική ελληνική ηγεσία. Αυτή θα υπηρετούσε πιστά όλες αυτές τις «πολιτιστικές αξίες» του νεογερμανισμού, που είναι η συνεπής συνέχεια της Γερμανίας του Καρόλου του Μέγα, του Φρειδερίκου της Πρωσίας, του Βίσμαρκ και του Χίτλερ. Και θα ήταν έτοιμη να παραδώσει τον ελληνικό λαό σαν ολοκαύτωμα στις γερμανικές επιδιώξεις.

Όλα αυτά όμως μέχρι που το ποτήρι ξεχείλισε και όπως και στο παρελθόν οι ίδιοι οι Γερμανοί με την παρωπιδική του πολιτική θα δημιουργούσαν για άλλη μια φορά ένα τραγικό αδιέξοδο. Και αυτή την φορά το αδιέξοδο αυτό απειλεί να θάψει ξανά την Ευρωπαϊκή ήπειρο και κάθε φορά το τέλος θα είναι πιο τραγικό από την προηγούμενη.

Το ζήτημα είναι το τι συνέπειες θα έχει όλη αυτή η γερμανική παραφροσύνη στην χώρα μας, ειδικά τώρα που η νέα ελληνική ηγεσία για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, κατάφερε να μιλήσει την γλώσσα της εθνικής αξιοπρέπειας.

Ο Superstar, αυτή την φορά αναπάντεχα για τους Γερμανούς, φόρεσε την… ελληνική σημαία!

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι αποζημιώσεις και τα «πολεμικά πρόστιμα» που επιβλήθηκαν στη Γερμανία το 1919, μετά το τέλος του Μεγάλου Πολέμου ήταν αδύνατον να πληρωθούν. Δεν θυμάμαι τώρα ποιός, αλλά ένας από τους κορυφαίους πρωταγωνιστές της διαμόρφωσης του μεταπολεμικού στάτους απ’ την πλευρά της Αντάτ είχε πει ότι όλο αυτό «δεν είναι συνθήκη ειρήνης, αλλά ο επόμενος πόλεμος». Κι έτσι έγινε. Χρειάσθηκαν μόνον είκοσι χρόνια, απ’ το 1919 έως το 1939, με ενδιάμεσο σταθμό την κρίση του 1929, για να οδηγηθεί η Ευρώπη κυρίως αλλά και πλήθος άλλων χωρών εκ νέου στο μεγάλο σφαγείο.
Το 1945 η ναζιστική αυτήν τη φορά Γερμανία συνετρίβη εκ νέου. Αυτήν τη φορά δεν της επεβλήθησαν τιτάνιες επανορθώσεις, αλλά αντιθέτως, αφού την έκοψαν στα δύο, οι Σύμμαχοι φρόντισαν να αναπτυχθεί το μέρος που έλαβε ο καθένας, δυτικό και ανατολικό. Γρήγορα, λόγω του Ψυχρού Πολέμου, η Γερμανία απέκτησε κρατικές οντότητες, της χαρίσθηκαν χρέη το 1953, έλαβε αφειδώς βοήθεια με το σχέδιο Μαρσαλ, εντάχθηκε οργανικά στη Δυτική Συμμαχία και τέλος επανενώθηκε. Περιέργως και οι δυο διαδικασίες, η δυσμενής αντιμετώπιση της Γερμανίας μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η ευμενής μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οδήγησαν αυτή τη χώρα σε έναν εκ νέου πόλεμο, τον οικονομικό πόλεμο που διεξάγει τώρα.
Παρ’ ότι υπεργολάβος των ΗΠΑ η χώρα του Γκαίτε, έχει και πάλι υψώσει το ανάστημά της στο ύψος της Τρέλας και απ’ το Κίεβο μιλάει στη Μόσχα τη γλώσσα του Χίτλερ, ενώ απ’ τη Φρανκφούρτη μιλάει στην υπόλοιπη Ευρώπη τη γλώσσα του Καϊζερ.
Αυτήν τη στιγμή στην Γηραιά Ήπειρο διεξάγονται δύο πειράματα. Πρώτον, το γερμανικό πείραμα, όπου μέσω της κρίσης κατασκευάζει μια Γερμανική Ευρώπη – θνησιγενή (διότι ουδείς λαός εν τέλει θα θελήσει να γίνει είλωτας στον «ζωτικό χώρο μιας χούφτας γελοίων – πλουτοκρατών μεν, αλλά ανιστόρητων, αφιλοσόφητων και συνεπώς δολοφόνων) και δεύτερον το «ελληνικό» πείραμα που λειτουργεί προς την τελείως αντίθετη κατεύθυνση. Το «ελληνικό πείραμα» συντελείται από μια χώρα που δεν αντέχει άλλο τον ρόλο του θύματος – μάλιστα στο διηνεκές. Στο πείραμα αυτό η Ελλάδα οδηγήθηκε σπαρακτικά και σπαραγματικά. Με πόνο και τεμαχισμό. Επί πέντε έτη. Το ίδιο σπαρακτική και σπαραγματική είναι και η αντίδραση του λαού της. Αφού υπέστη το «σοκ και το δέος» κι αφού βίωσε την «οικονομία της φρίκης» έδωσε στην Αριστερά την εντολή της αντίστασης και, αν χρειασθεί, της εξέγερσης.
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχουν γίνει ακόμα οι «προγραμματικές δηλώσεις» της κυβέρνησης Τσίπρα, αλλά έχουν συμβεί όλες οι συγκρούσεις που το προηγούμενο δεκαήμερο κατέγραψε. Ένα μπαράζ, ένας πραγματικός «αστραπιαίος πόλεμος», με τον οποίον η Γερμανία επιχείρησε «να σκίσει τη γάτα» απ’ την πρώτη στιγμή και να ξεδοντιάσει τη φιλολαϊκή κυβέρνηση και τη λαϊκή εντολή.
Στις πολεμικές κραυγές της Γερμανίας έως τώρα η Ελληνική κυβέρνηση απαντάει με νηφαλιότητα, λογική, πρόσκληση σε διάλογο και σταθερότητα στις θέσεις της, τις θέσεις που ενέκρινε ο λαός. Η στάση αυτή της κυβέρνησης της Αριστεράς, δείχνει να συσπειρώνει όλο και μεγαλύτερο μέρος των πολιτών. Άνθρωποι που δεν ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ ή ΑΝΕΛΛ συσπειρώνονται όλο και πιο πολύ, όλο και πιο πολλοί γύρω απ΄την κυβέρνηση, όσον αυτή επιμένει να τηρήσει το πρόγραμμά της και να τιμήσει τις δεσμεύσεις που έλαβε.
Το «ελληνικό πείραμα» εξελίσσεται. Η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει διαδηλώσεις απ΄την «πρώτη ημέρα» εναντίον της, αλλά διαδηλώσεις υπέρ της – και αυτό είναι το μεγάλο της όπλο. Για πρώτη φορά απ’ όταν την έβαλαν στο κρεβάτι του Προκρούστη η χώρα αντιστέκεται. Τις επόμενες κρίσιμες μέρες η Γερμανία και οι συνέταιροί της θα χτυπούν τα τύμπανα του πολέμου όσο πιο δυνατά μπορούν για να μην ακούγεται το δικό τους χτυποκάρδι. Για δύο κυρίως πράγματα. Τί θα γίνει αν η Ελληνική κυβέρνηση εθνικής και κοινωνικής σωτηρίας ωθηθεί να καταφύγει σε δημοψήφισμα;
Τί θα γίνει αν η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών χωρίς να βγει απ΄την ευρωζώνη; Ποιός θα διαχειρισθεί τότε το φρενοκομείο;
H Γερμανία, αν δεν είχε μπει στον πειρασμό (που τώρα πια απολαμβάνει χωρίς κανέναν ενδοιασμό) της Γερμανικής Ευρώπης, θα έπρεπε να είναι η πρώτη χώρα που επεδίωκε τη διαγραφή (με όποιον τρόπο) του ελληνικού χρέους κατά το μεγαλύτερο μέρος του. Όχι μόνον διότι η ίδια έχει κουρελιάσει σε όσα την αφορούν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, αλλά διότι η πολιτική που ακολουθεί προγράφει το δικό της μέλλον μετά από έναν τρίτο, χαμένο για αυτήν, πόλεμο. Δεν έγιναν ξαφνικά μαρξιστές, οικονομολόγοι όπως ο Κρούγκμαν, ο Στίγκλιτς, ο Γκαλμπράιθ και άλλοι, αλλά είναι Κασσάνδρες που προβλέπουν το αναπόφευκτο. Σήμερα το παγκόσμιο χρέος ανέρχεται στα 199 τρισεκατομμύρια δολάρια και αντιστοιχεί στο 286% του παγκόσμιου ΑΕΠ!!! Τα ποσά αυτά δεν είναι αστρονομικά, ούτε ουρανομήκη, είναι ακατανόητα, είναι αδιανόητα, είναι ανόητα.
Όταν λοιπόν μια Ένωση όπως η Ευρωπαϊκή αντιμετωπίζει επειδή έγινε Γερμανική ένα μέλος της, την Ελλάδα σήμερα κι οποιονδήποτε άλλον αύριο, στη βάση του ακατανόητου, του αδιανόητου και του ανόητου, είναι επικίνδυνη, είναι, είναι «ένας γίγαντας με μυαλό νάνου», είναι για τα μπάζα πριν να κάνει μπάζα τον πλανήτη.
Αν το «ελληνικό πείραμα» αποτύχει στην περίπτωση που η Αριστερά δεν σταθεί σταθερή στις θέσεις της, τότε κάποιος άλλος λαός θα ορθώσει το δικό του Στάλιγκραντ. Διότι στο τέλος η Γερμανία θα ηττηθεί και πάλι. Μπορεί ο κ. Σόιμπλε ( ποιός είναι ο Σόιμπλε;) ή η κυρία Μέρκελ (ποιά είναι η κυρία Μέρκελ;) να φαντασιώνονται ότι είναι ο Βίσμαρκ ή ο Αττίλας (ο καθένας έχει δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό,) αλλά την πείνα, την ανέχεια, τη δυσπραγία, την απελπισία, την ταπείνωση και τη σκλαβιά, δεν τις φαντασιώνονται, αλλά τις βιώνουν όλο και πιο πολλοί πολίτες, όλο και πιο πολλοί λαοί στην Ένωση.
Η Γερμανία των πλουτοκρατών (Γερμανών, Γάλλων, Αμερικανών, Ιταλών και όποιων άλλων) θα το φάει το κεφάλι της – και αν η Ελλάδα αντέξει, θα το φάει μια ώρα αρχύτερα, γλιτώνοντας σε όλον τον κόσμο πλήθος ανθρώπων από πλήθος δεινών...  

Του Στάθη από enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καμία χώρα στην ευρωζώνη δεν παράγει τα πρωτογενή πλεονάσματα τα οποία καλείται να παρουσιάσει η Ελλάδα. Καμία χώρα στην ευρωζώνη δεν υιοθετεί τόσο υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, τόσο στην έμμεση όσο και στην άμεση φορολογία. Καμία χώρα στην ευρωζώνη δεν παράγει τόσο λίγα έσοδα αναλογικά με το ΑΕΠ της παρά την υπερφορολόγηση.

Και καμία χώρα της ευρωζώνης δεν έχει να αντιμετωπίσει σε 5-6 χρόνια από τώρα ένα «βουνό» από τόκους το οποίο θα εκτροχιάσει τον κρατικό προϋπολογισμό της ακόμη και αν όλα έχουν πάει κατ’ ευχήν τόσο όσον αφορά την πορεία του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος όσο και όσον αφορά την πορεία των ευρωπαϊκών επιτοκίων.

Όσο και αν σε αυτήν τη διαπραγμάτευση καλλιεργείται στους φορολογουμένους των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών η αίσθηση ότι οι Έλληνες ζητούν για μια ακόμη φορά «χάρες» (όπως κούρεμα του χρέους ή το δικαίωμα να κάνουν… παροχές στους πολίτες τους με τα λεφτά των Ευρωπαίων ή ακόμη και προνομιακή μεταχείριση προκειμένου να μην κάνουν τις μεταρρυθμίσεις που συντελούνται στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες), οι αριθμοί δείχνουν ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι.

Η νέα ελληνική κυβέρνηση δεν ζητάει τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο: να συντάσσει προϋπολογισμούς με τους όρους και τι προϋποθέσεις που τους συντάσσουν και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και να μη συνθλίβεται από γιγαντιαία πρωτογενή πλεονάσματα τα οποία, για να βγουν στα χαρτιά, πρέπει να καταδικάσουν μια χώρα ολόκληρη στη φτώχεια και στην ανεργία. Είναι η… επανάσταση του αυτονόητου.

Ένα από τα πρώτα μαθήματα που διδάσκονται οι φοιτητές των οικονομικών σχολών: δεν επιβάλλεις ολοένα και περισσότερα μέτρα σε μια οικονομία που βυθίζεται στην ύφεση. Έπρεπε να το πει ο «πλανητάρχης» Μπαράκ Ομπάμα για να αρχίσει να γίνεται αντιληπτό ότι υπάρχει και άλλος δρόμος πέραν της ασφυκτικής περιοριστικής πολιτικής της λιτότητας που παράγει μόνο ανεργία και φτώχεια. 

Ο Βαρουφάκης και η τρόικα

Με… δέος μετέδωσαν τα ξένα μέσα ενημέρωσης την «αυθάδεια» που επέδειξε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης κατά τη συνάντησή του με τον επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Νταϊσελμπλουμ.

«Δεν θέλουμε να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, δεν θέλουμε τα 7,2 δισεκατομμύρια ευρώ, δεν θέλουμε να διαπραγματευτούμε με την τρόικα» ήταν το συμπέρασμα των όσων είπε ο νέος «τσάρος» της ελληνικής οικονομίας. Κι όμως, δεν πρόκειται περί αυθάδειας.

Ο Γ. Βαρουφάκης αλλά και ολόκληρη η κυβέρνηση γνωρίζουν ότι η τρόικα είναι ένα εκτελεστικό όργανο, το οποίο έχει αρμοδιότητα μόνο να «εκτελεί» τα όσα αναφέρονται στο μνημόνιο. Η όποια διαπραγμάτευση μαζί της επομένως θα γίνει σε τεχνοκρατικό επίπεδο και θα αφορά το αν ο κρατικός προϋπολογισμός του 2015 μπορεί να κλείσει με πλεόνασμα της τάξεως των 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Αν εκτιμηθεί ότι δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση – που αυτό θα εκτιμηθεί καθώς και ο προϋπολογισμός του 2014 έκλεισε χειρότερα από ό,τι αναμενόταν και ο Ιανουάριος του 2015 παρουσιάζει σοβαρή υστέρηση σε σχέση με τους στόχους –, θα ανοίξει αμέσως η συζήτηση για την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού και η κυβέρνηση Τσίπρα θα μπει σε μια διαδικασία αναζήτησης συμβιβαστικών λύσεων ως προς το ποια θα είναι τα πρόσθετα μέτρα που θα ληφθούν.

Ακόμη και να ήθελε να κάψει μια νεοεκλεγείσα κυβέρνηση που απέσπασε την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος το πολιτικό της κεφάλαιο μέσα σε λίγες ημέρες από τις εκλογές, η υπόθεση στερείται και οικονομικής λογικής.

Πώς γίνεται από τη μια να κάνεις οικονομικούς υπολογισμούς εκτιμώντας ότι το ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 2,9% μέσα στο 2015 και από την άλλη να κανονίζεις αντιαναπτυξιακά μέτρα, όπως για παράδειγμα αύξηση του ΦΠΑ στον πιο νευραλγικό τομέα της οικονομίας σου όπως είναι ο τουρισμός (σ.σ.: ξενοδοχειακός τομέας).

Πώς είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι μπορείς να εκτελέσεις προϋπολογισμό με πρωτογενές πλεόνασμα 5,546 δισεκατομμυρίων ευρώ τη στιγμή που έχεις στον πληθυσμό σου τέσσερα εκατομμύρια φτωχούς και 1,3 εκατομμύρια ανέργους, εκ των οποίων το ένα εκατομμύριο βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας για περισσότερο από έναν χρόνο; Δηλαδή πώς θα υποστηριχτεί αυτή η ανάπτυξη; Και αν υποτεθεί ότι θα υπάρξει, σε ποια κομμάτια του πληθυσμού θα διαχέεται; 

Η σύγκριση

Είναι ενδιαφέρον να δει κανείς αν αυτό το οποίο ζητούνταν μέχρι τώρα από την Ελλάδα είναι κάτι… συνηθισμένο στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ είναι αποκαλυπτικά. Με βάση τις προβλέψεις για το 2015, η Ελλάδα, ακόμη και μετά την καταβολή των τόκων, είναι προγραμματισμένο να εμφανίσει μικρό έλλειμμα στον προϋπολογισμό, της τάξεως του 0,5%, ενώ για το 2016 προβλέπεται πλεόνασμα ακόμη και στην… κάτω γραμμή του προϋπολογισμού, της τάξεως του 0,2%.

Για τις ίδιες χρονιές, η Γαλλία έχει προγραμματίσει να εμφανίσει ελλείμματα της τάξεως του 4,3% και 4,1%, η Ιταλία θα έχει ελλείμματα 2,8% και 2,1% και η Πορτογαλία έλλειμμα 2,9% και 2,3% αντίστοιχα.

Ο μέσος όρος για τις χώρες - μέλη της ευρωζώνης είναι προγραμματισμένο να διαμορφωθεί στο 2,3% για το 2015 και στο 1,9% για το 2016 ενώ για τις χώρες - μέλη του ΟΟΣΑ θα κλείσει στο 3,4% και στο 2,9%. Μεταξύ όλων των χωρών του ΟΟΣΑ, με τους προϋπολογισμούς που θέλουν να εκτελέσει η Ελλάδα βάσει του μνημονίου, θα είμαστε μια από τις ελάχιστες πλεονασματικές χώρες. Ποιες είναι οι άλλες; Η Νορβηγία με τα πετρελαϊκά αποθέματα, η Ελβετία, το Λουξεμβούργο και η Γερμανία, έστω και με το ισχνό 0,2%.

Να έμπαιναν τέτοιοι στόχοι, αν δεν υπήρχε το βάρος των τόκων, να το θεωρούσε κάποιος φυσιολογικό. Έλα όμως που η Ελλάδα είναι «πρωταθλήτρια» στις δαπάνες για την εξυπηρέτηση του χρέους της! Οι χώρες - μέλη του ΟΟΣΑ δαπανούν – κατά μέσο όρο – το 1,8% του ΑΕΠ τους για να καλύψουν τους τόκους. Οι χώρες - μέλη της ευρωζώνης ξοδεύουν το 2,1%.

Η Ελλάδα διαθέτει το… 4%, παρά το γεγονός ότι διανύουμε περίοδο χάριτος κατά την αποπληρωμή των δανείων που έχουμε πάρει από τις χώρες - μέλη της ευρωζώνης. Υψηλότερα νούμερα από αυτά της Ελλάδας συναντά κανείς μόνο στην Ιταλία και στην Πορτογαλία.

Είναι βιώσιμο το χρέος;

Για όποιον πιστεύει ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο, καλό είναι να έχει υπόψη του τα πραγματικά στοιχεία, όχι μόνο για το 2015 και για το 2016, αλλά για ολόκληρη την περίοδο μέχρι και το 2030. Μόνο έτσι μπορεί να αντιληφθεί την «ωρολογιακή βόμβα» πάνω στην οποία κάθεται μια ολόκληρη χώρα. Ιδού λοιπόν η πραγματικότητα όπως αποκαλύφθηκε πριν από λίγους μήνες μέσα από ένα έγγραφο του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους που εστάλη στη Βουλή στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου:

Το ελληνικό δημόσιο χρέος έχει τα ακόλουθα βασικά χαρακτηριστικά:

1 Περίπου το 78% του συνολικού ποσού – διαμορφώνεται κοντά στα 320 δισεκατομμύρια ευρώ – είναι δάνεια με κυμαινόμενο επιτόκιο. Σε περιόδους σχεδόν μηδενικών επιτοκίων, όπως αυτή που διανύουμε, αυτό είναι θετικότατο καθώς οι τόκοι περιορίζονται στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο. Όμως δεν είναι δυνατόν τα επιτόκια να διατηρηθούν για μεγάλη χρονική περίοδο στα ιστορικά χαμηλά επίπεδα, πολύ απλά διότι συμβάλλουν στο φαινόμενο του αποπληθωρισμού που ήδη πλήττει την Ευρώπη.

Ήδη, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μέσα από το γνωστό σε όλους πλέον πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης ετοιμάζεται να ρίξει στις χώρες της ευρωζώνης ρευστότητα της τάξεως των 1,1 τρισεκατομμυρίων ευρώ προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του ολοένα και μικρότερου πληθωρισμού που σπρώχνει τις οικονομίες της ευρωζώνης προς την ύφεση. Αργά ή γρήγορα οι ενέσεις ρευστότητας θα φέρουν πληθωρισμό και ο πληθωρισμός αυξήσεις επιτοκίων. Μια μόνο ποσοστιαία μονάδα κοστίζει στον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό τουλάχιστον 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή έναν… ΕΝΦΙΑ.

2 Το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού χρέους έχει μεταφερθεί στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (EFSF). Αυτό το δάνειο δεν εξυπηρετείται κανονικά καθώς έχουμε εξασφαλίσει περίοδο χάριτος μέχρι και το 2021. Σε τι συνίσταται αυτή η περίοδος χάριτος; Δεν καταβάλλουμε τους τόκους.

Ωστόσο, με αυτόν τον τρόπο συσσωρεύεται μια δημοσιονομική «βόμβα», η οποία θα σκάσει την τριετία 2022-2024. Μόνο το 2022 (για όποιον χαράσσει σοβαρή οικονομική πολιτική κράτους δεν είναι και τόσο μακρινό) – και υπό την προϋπόθεση ότι τα επιτόκια θα είναι στα σημερινά ιστορικά χαμηλά επίπεδα – οι τόκοι που θα πρέπει να πληρωθούν είναι… 24,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε περισσότερα από τα μισά φορολογικά έσοδα που εισπράττει η Ελλάδα σε ένα ολόκληρο έτος. Τι δείχνει αυτό; Ότι ακόμη και αν όλα μέχρι το 2021 πήγαιναν κατ’ ευχή – δηλαδή τα επιτόκια παρέμεναν στα ιστορικά χαμηλά επίπεδα παρά την «εκτύπωση» χρήματος από την πλευρά της ΕΚΤ αλλά και η ελληνική οικονομία αναπτυσσόταν με ταχύτατο ρυθμό –, η Ελλάδα θα είχε να αντιμετωπίσει ένα υπέρογκο ποσό, το οποίο θα ήταν πρακτικά αδύνατο να καλύψει χωρίς να εκτεθεί σε νέο δανεισμό.

Αν κανείς μελετήσει τον πίνακα με τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας, θα διαπιστώσει ότι ύστερα από το εφιαλτικό 2015 με τις συνολικές υποχρεώσεις των 21,89 δισεκατομμυρίων ευρώ η χώρα είναι προγραμματισμένο να περάσει μια περίοδο χρηματοδοτικής ηρεμίας λόγω χαμηλών επιτοκίων και περιόδων χάριτος.

Με ποσά της τάξεως των 11-16 δισεκατομμυρίων ευρώ, είναι προγραμματισμένο να κυλήσει όλη η περίοδος μέχρι το 2021. Και τότε θα ξεσπάσει η καταιγίδα: θα υποχρεωθούμε να πληρώσουμε 105 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε μια τετραετία στην καλύτερη περίπτωση.
Πηγή Ποντίκι

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν υπογράφει άρθρο στους New York Times, με το οποίο παίρνει το μέρος του Αλέξη Τσίπρα και της ελληνικής κυβέρνησης, καλώντας το Βερολίνο να υποχωρήσει υπέρ της Αθήνας.

Σύμφωνα με τον Πολ Κρούγκμαν, αυτό που ζητάει η νέα ελληνική κυβέρνηση είναι απολύτως λογικό, και δεν επιβαρύνει τους Ευρωπαίους φορολογούμενους, απλώς επιδιώκει να αναγνωριστεί από όλους ότι το χρέος της Αθήνας δεν είναι βιώσιμο, όπως δεν θα μπορούσε να είναι για καμία χώρα του κόσμου.

Ο Πολ Κρούγκμαν επιρρίπτει ευθύνες στην Άνγκελα Μέρκελ, και καλεί τη Γερμανίδα Καγκελάριο αλλά και τους ηγέτες των άλλων χωρών του Ευρωπαϊκού Βορρά, να εξηγήσουν στο εκλογικό ακροατήριό τους, την “άβολη” πραγματικότητα ότι θα πρέπει να υπάρξει μια διαφορετική διευθέτηση του χρέους της Ελλάδας, ώστε να μην υπονομευτεί το κοινό μέλλον της Ευρώπης.

Ο νομπελίστας οικονομολόγος επισημαίνει ότι το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες περίμεναν από την κυβέρνηση Τσίπρα να ακολουθήσει το παράδειγμα των προηγούμενων ελληνικών κυβερνήσεων, που τα τελευταία 5 χρόνια “υπέβαλαν τα σέβη τους στον εξευτελισμό”.

Και συνεχίζει ο Πολ Κρούγκμαν: “Η δυναμική των γεγονότων ωστόσο είναι διαφορετική αυτή τη φορά. Και όσο νωρίτερα το καταλάβουν οι ηγέτες της Ευρώπης, τόσο πιο εύκολη θα είναι η διαχείριση του ελληνικού ζητήματος”.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Ας μην διαδίδει το Βερολίνο και τα φερέφωνά του ότι η Ευρωζώνη είναι προετοιμασμένη για ενδεχόμενο Grexit. Στην πραγματικότητα, μία έξοδος της Ελλάδας από το ενιαίο νόμισμα θα ήταν μοιραία για όλο το ευρωσύστημα.

Το άμεσο αποτέλεσμα θα ήταν η κάθετη πτώση της αξίας του ευρώ στις διεθνείς χρηματαγορές και η ανατροπή της ισορροπίας ευρώ-δολλαρίου υπέρ του δεύτερου. Το ευρώ θα έπαυε να θεωρείται ασφαλές αποθεματικό νόμισμα, με αποτέλεσμα την μαζική μετατροπή ευρώ σε δολλάρια σε όλον τον κόσμο.

Δεύτερον, η αξιοπιστία του ευρώ θα υφίστατο σοβαρό πλήγμα, και θα αποδεικνυόταν αυτό στο οποίο επιμένουν εξ αρχής οι Αμερικανοί οικονομολόγοι, ότι σχεδιάστηκε λάθος και ότι εκφράζει οικονομίες με διαμετρικά αντίθετες δομές και συμφέροντα.

Τρίτον, τυχόν έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα προκαλούσε διαδικασία αλυσσιδωτών αντιδράσεων («ντόμινο»), που θα οδηγούσε σε σταδιακή, βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη, αποδόμηση της Ευρωζώνης.

Τέταρτον, η συρρίκνωση της Ευρωζώνης κατά ένα κράτος θα μείωνε την αποικιακή ζώνη χαμηλού κόστους που επιχειρεί να δημιουργήσει η Γερμανία και θα αποδυνάμωνε την γεω-οικονομική της επιρροή.

Πέμπτον, μία σχετικά ασφαλής και ομαλή μετάβαση στην δραχμή θα αποτελούσε συντριπτικό πλήγμα στην γερμανική αλαζονεία (πέραν των ωφελειών που θα είχε για την Ελλάδα έστω σε δεύτερο στάδιο). Και θα λειτουργούσε ως αντιπαράδειγμα και κίνητρο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες να αποχωρήσουν από τον οικονομικό θάλαμο αερίων του ευρώ.

Η Ελλάδα υπήρξε πάντοτε ο απρόβλεπτος παράγων που ανέτρεπε τα σχέδια διαφόρων τυράννων να εγκαθιδρύσουν την πλανητική τους κυριαρχία και ανελευθερία. Εδώ συνετρίβησαν κολοσσοί, όπως οι Πέρσες, οι Άραβες και οι Οθωμανοί. Αλλά και στην νεώτερη εποχή, η παράδοση συνεχίστηκε.
Είμαστε βέβαιοι ότι ο κ. Σόϊμπλε, που γνωρίζει ιστορία, έχει υπ’ όψιν του τους παράγοντες που οδήγησαν σε ναυάγιο τις φιλοδοξίες του Χίτλερ, που οι παππούδες του με την ενθουσιώδη ψήφο τους εξέλεξαν καγκελάριο το 1933.
Ακόμη και ο ίδιος ο αρχηγός του εθνικοσοσιαλισμού παραδέχτηκε ότι η απροσδόκητη ελληνική νίκη επί της Ιταλίας ανάγκασε τους Γερμανούς να κινηθούν προς τα νότια Βαλκάνια, και ότι η λυσσαλέα ελληνική αντίσταση στην Μακεδονία και στην Κρήτη ανέτρεψε το σχέδιό του να κινηθεί προς την Ρωσσία εγκαίρως, δηλαδή πριν έρθει ο βαρύς και πρόωρος ρωσσικός χειμώνας. Με αποτέλεσμα την συντριβή του στο Ανατολικό Μέτωπο.

Προσοχή, κ. Σόϊμπλε, μην ναυαγήσει και το νέο σας σχέδιο, δηλαδή αυτό της πανευρωπαϊκής κυριαρχίας με οικονομικά μέσα, πάλι στα στενά περάσματα της βραχώδους και πανάρχαιας ελληνικής κόγχης.
Είμαστε λαός απρόβλεπτος, γι’ αυτό και σώσαμε, αν και αριθμητικώς ελάχιστοι και πάμπτωχοι, τον πολιτισμό από την επέλαση της βαρβαρότητας.

Σας υπενθυμίζουμε τι είπε ο εμπνευστής του Άουσβιτς και προκάτοχος της κυρίας Μέρκελ στο Ράϊχσταγκ, στις 4 Μαίου 1941, μόλις τελείωσε η Μάχη της Κρήτης: “Χάριν της ιστορικής αληθείας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, εξ όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, πολέμησαν με παράτολμον θάρρος και υψίστη περιφρόνησιν προς τον θάνατον….”

Προσοχή, κ. Σόϊμπλε. Δεν μας ξέρετε καλά…

Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με ποιους διαπραγματεύεται αυτή η κυβέρνηση; Τι ειναι αυτοί οι άνθρωποι που παρελάζουν καθημερινά από τους δέκτες της τιβούλας, στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, στους εφιάλτες εκατομυρίων ελλήνων; Τι περισσότερο είναι από υπάλληλοι εισπρακτικών εταιρειών που έχουν προσλάβει οι τραπεζίτες για να τακτοποιήσουν τους "κακούς οφειλέτες"; Δεν χρειάζεται κανείς να κάνει πολύπλοκες σκέψεις, να προσπαθήσει να κατανοήσει δυσνόητους οικονομικούς όρους και μεγέθη. Γνωρίζετε όλοι πολύ καλά τι σημαίνει να χρωστάς σε τράπεζα, να είσαι στο κόκκινο, στο Τειρεσία. Πως είναιη ζωή ενός "κακού" δανειολήπτη; ΚΟΛΑΣΗ. Σε παίρνουν τηλέφωνο ότι ώρα τους καπνίσει, βάζουν μπρος αισχρούς εκβιασμούς, στέλνουν φιρμάνια για κατασχέσεις, ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ, ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΝ ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΣ ΤΟ ΧΡΕΟΣ, του ενδιαφέρει να εισπράξουν, να σε ταπεινώσουν αν δεν υπακούσεις, να σε εκβιάσουν με κάθε τρόπο νόμιμο και μη.
Η Ελλάδα είναι ένας δανειολήπτης που δεν μπορεί να τακτοποιήσει το χρέος της, απέναντι σε μια αδίστακτη εισπρακτική εταιρεία. Το ζήτημα είναι πως ενώ στη καθημερινότητα μας γνωρίζουμε τι λάθος κάναμε στην οικονομική μας διαχείριση, στους χειρισμούς μας και καταλήξαμε στα δόντια μιας εισπρακτικής, στη περίπτωση της πατρίδας μας ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΣΙ ΧΡΕΩΜΕΝΟΙ. Γι΄αυτό κι έγινε σύνθημα εύκολο στα μάτια αυτών των αρπακτικών, αυτό που εμείς τους δώσαμε σαν δικαιολογία "μαζί τα φάγαμε" Ποτίσανε το μυαλό των λαών τους μ΄αυτό το σύνθημα. Να μπει καλά μέσα στο μυαλό τους πως ένας λαός άθλιος, σπάταλος, τεμπέλης, λαμόγιο "τα έφαγαν όλοι μαζί". Οι ίδιοι που θέριεψαν το ρουσφέτι, τη πελατειοκρατία, την αργομισθία, τη πονηριά και τη λαμογιά, οι ίδιοι που μετέτρεψαν αυτό το αίσχος σε απόλυτη φιλοσοφία ενός λαού, που του πέταξαν στη μούρη χρηματιστήρια, κάρτες, δάνεια, διορισμούς, πάρε μάγκα νάχεις, δώστα όλα, και στα πέντε που έδιναν έτρωγαν χίλια, δώσανε στο τέλος της πλάνης , αυτό τον ίδιο λαό που τους διόρισε,  στα θηρία, δείχοντας τον με το δάχτυλο σαν κατάπτυστο.
Η απάτη είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ. Από τα πιο μικρά που έγιναν σ΄αυτό το τόπο μέχρι τα πιο μεγάλα. Από τις μίζες των δισεκατομυρίων μέχρι το εορτοδάνιο κάποιου  που σαν ανεγκέφαλος νόμιζε πως του το κάνει δώρο η τράπεζα. Από τα λεφτά που χάθηκαν από επιδοτήσεις, ταμεία, κρατική περιουσία, μέχρι τα περίφημα κομποδεμάτα κάτω από τα στρώματα της γιαγιάς που κατέληξαν σε εταιρείες μαϊμούδες σε ένα στημένο παιχνίδι στο χρηματηστήριο. Το ζήτημα είναι πως από το όλοι μαζί τα φάγαμε, οι ανόητοι πολίτες που κυμάτιζαν εκστασιασμένοι τα σημαιάκια από τα ινδάλματα του "πάρτα όλα", βρέθηκαν χρεωμένοι, εξευτελισμένοι, εξαθλιωμένοι να τα χρωστάνε ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΟΙ. Οι άλλοι που ούτε πτώχευσαν, ούτε πείνασαν, ούτε έμειναν άστεγοι, ούτε φόρεσαν το μπουφάν για να κοιμούνται τα βράδυα. Με περίσσιο θράσος δεν χρωστάνε τίποτα, δεν ξέρουν τίποτα, είναι αηδιασμένοι και τσαντισμένοι μ΄αυτό το παλιολαό που όχι μόνο ήταν τόσο πολύ λαμόγιο, αλλά και τώρα δεν θέλει να πληρώσει, να εξυπηρετήσει την εισπρακτική που λέγεται Ευρώπη, και που κουνάει το δάχτυλο εκβιαστικά πάνω στις ζωές τους.
Το χειρότερο από όλα είναι πως όλοι κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσα σε εκατομμύρια σκλαβωμένους που δεν έχουν πια καμιά ελπίδα για το αύριο εκτός από το να φωνάξουν ένα ΦΤΑΝΕΙ ΩΣ ΕΔΩ. Κι αυτό το φτάνει ως εδώ, την απαίτηση να πέσει φως επι τέλους πως καταλήξαμε εδώ που είμαστε τώρα, ποιοι φταίνε, τη τιμωρία των ενόχων, τον έλεγχο του χρέους, το δικαίωμα για ζωή, για μια ελπίδα, για ένα όνειρο για το αύριο, την θεωρούν θράσος οι εισπράκτορες. Προωθούν στους υπόλοιπους λαούς την ιδέα πως αυτά είναι ΘΡΑΣΟΣ, ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ.  Προωθούν στους υπόλοιπους λαούς πως οι έλληνες δεν έχουν μπέσα. Και στην εσωτερική κατανάλωση προωθούν τη τρομοκρατία πως οι θυσίες θα πάνε χαμένες, η ζωή θα γίνει ακόμα πιο άθλια, θα πέσει ο ουρανός και θα μας κάψει αν ... ΤΟΛΜΗΣΟΥΜΕ.
Και το κάνουν αυτό γιατί ποντάρουν σ΄εκείνο το κομμάτι του λαού που κλαίει για τα λίγα εναπομείνοντα λεφτουδάκια, για τη δουλίτσα που έχει ακόμα, για το φαγάκι, για τη φωλίτσα που έχει κουρνιάσει. Ποντάρουν στο ένστικτο του φιλοτομαρισμού, του  εγώ να έχω τη ζωούλα μου κι ας πάνε να πνιγούνε όλοι οι υπόλοιποι, Ποντάρουν σ΄εκείνους που φοβισμένα ανθρωπάκια στο μικρόκοσμο τους ικετεύουν να μην τους πάρει κανείς τη ζωούλα τους, και στους άλλους που τζογάρουν δυνατά , μνημονιακά για να τρώνε με δέκα μασέλες.
Οσοι λοιπόν δεν είναι φοβισμένοι νοικοκυρούληδες, ή δεν έχουν κέρδη από μνημονιακό τζόγο, ας αναλογιστούν, τι θα έκαναν αν μια εισπρακτική τους ανάγκαζε να κόψουν το φαί από τα παιδιά τους για να πληρώνουν το χρέος; Τι θα έκαναν αν ερχόταν ο κλητήρας απειλιτικά και τους ξεφτύλιζε σ΄ολη τη γειτονιά; Τι θα έκαναν αν κάποιος τους εκβίαζε και τους απειλούσε από τα τηλέφωνα λέγοντας πως αν δεν πληρώσεις θα σε λιώσω. Θα σκύβανε το κεφάλι ταπεινωμένοι και θα ζητάγανε έλεος; Θα ανακοινώναν στην οικογένεια πως θα πεινάστε, θα δυστυχήσετε, θα εξαθλιωθείτε αλλά θα πλήρωσουμε τη δόση; Για να κερδίσουν το βραβείο του καλοπληρωτή στη τράπεζα; Μήπως  υπάρχει και η λύση να παει κανείς σ΄ενα δικαστήριο και να πει κοίτα όταν πήρα το δάνειο ήμουν έτσι και είχα κάνει αυτό το πρόγραμμα, Μετά έμεινα άνεργος, ή αρρώστησα, η έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι μου και δεν έχω μία. Θέλω διακανονισμό ή δεν υπάρχει περίπτωση να πληρώσω μία. Κι αν τίποτα δεν γινόταν από αυτά,  μήπως θάλεγε στην οικόγενεια του,  θάρρος θα περάσουμε πολύ δύσκολες στιγμές, μπορεί να μας πάρουν και το σπίτι, αλλά θα ξανασταθούμε στα πόδια μας, θα βάλουμε δύναμη, θάρρρος, τις ικανοτητές μας μπρος και  θα ζήσουμε ξανά. Δε πειράζει ας μετακομίσουμε από το ωραίο σπίτι μας σ΄ενα υπόγειο, ας περιορίσουμε ότι είχαμε μάθει και να ξεκινήσουμε από την αρχή, ας κρατήσουμε την αξιοπρέπειά μας και την ελευθερία μας χωρίς να μας εκβιάζει κανένας.
Ξέρετε τι κάνει μια τράπεζα σε κάποιον που δεν έχει τίποτα πια να πάρει; Σε κάποιον που θα έχει τσεκάρει πως ότι και να του κάνει δεν έχει μία να πάρει; Ξέρετε τι κάνει μια εισπρακτική όταν τσεκάρει πως απέναντι έχει κάποιον που δεν χαμπαριάζει κανέναν εκβιασμό, που δεν μπορεί να τον τρομοκρατήσει και που είναι αποφασισμένος να μην δώσει μία,  ακόμα κι αν τον απειλήσουν πως θα τον χώσουν μέσα;
Ξέρετε τι κάνει; ΤΙΠΟΤΑ. Προχωράει να βρει το επόμενο θύμα, κι αυτόν τον αποκλείει από κάθε δυνατότητα μελλοντικού δανεισμού, τον αποκλείει από όλο το σύστημα, τον βάζει στο κόκκινο για όλη του τη ζωή, του στερεί κάθε δικαίωμα να είναι μέρος ενός συγκεκριμένου συστήματος. Αυτό κάνει. Κι εκείνος τι κάνει; Θα ζήσει βρίσκοντας τρόπους να επιβιώσει και να στήσει το ανάστημά του χωρίς να έχει την ανάγκη αυτού του συστήματος (ΚΙ ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΤΡΟΠΟ ΣΚΕΨΗΣ, ΣΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ) ή θα χαθεί απελπισμένος και φουκαριάρης ξεχασμένος από όλους.  Το να μην υποκύψει αυτή τη στιγμή η Ελλάδα σε εκβιασμούς, σε απειλές δεν είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει.  Κάθε άνθρωπος ή λαός σ΄αυτό το πλανήτη μπορεί να σηκώσει το ανάστημα όσο ψηλά θέλει. Το πρόβλημα είναι κατά πόσο είναι ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ.  Ο φόβος του τι θα συμβεί αν π.χ. πτωχεύσουμε δεν έχει να κάνει με τίποτα άλλο αλλά με το πόσο έτοιμοι είμαστε να ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ.
Οσοι εκβιάζουν ένα λαό, για να μην χάσουν τα κέρδη τους, για να συνεχίσουν να τζογάρουν και να αυγατίζουν το πλούτο τους, για να νοιώθουν κυρίαρχοι και ηγέτες πάνω στην αποικία τους, ΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ έχουν. Πως ο συγκεκριμένος λαός, της συγκεκριμένης αποικίας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑ ΚΟΤΣΙΑ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ, τη συνέχεια του ΟΧΙ. Ποντάρουν να γίνει παράδειγμα εκφοβισμού για τους υπόλοιπους. Γιατί στο πόλεμο, στη γερμανική κατοχή, κρεμάγανε στα χωριά εκατό στη πλατεία μπροστά στους έντρομους κατοικους κάθε φορά που μια αντιστασιακή ομάδα είχε τους είχε "πειράξει"ακόμα σκοτώντας κι έναν δικό τους; Για να προειδοποιήσουν τους υπόλοιπους πως έτσι θα συμβεί και σ΄αυτούς ΑΝ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ.  Κι αν οι υπόλοιποι τους έγραφαν;
Το πρόβλημα αυτή τη στιγμή στη πατρίδα μας δεν είναι να μετρήσουμε πόσους Λεωνίδες με τους τριακόσιους έχουμε αλλά πόσους εφιάλτες.  Γιατί ένας  και είδατε τι έγινε.  Το πρόβλημα δεν είναι να μετρήσουμε πόσους αντιστασιακούς έχουμε αλλά πόσους δοσίλογους. Αυτό αναρωτιόμαστε ο ένας κοιτάζοντας τον άλλον. Τι είμαστε άραγε; Πόσοι βολεμένοι και πόσοι αβόλευτοι; Πόσοι διατεθειμένοι να αντέξουμε και πόσοι σφάξε με αγά μου ν΄αγιάσω; Πόσοι δεν έχουν να χάσουν τίποτα και πόσοι τη περνάνε μια χαρά ακόμα; Για πόσους είναι αξία η εθνική περηφάνεια και για πόσους το σπιτάκι τους και το φαγάκι τους;
Γιατί ας αφήσουμε τα παραμύθια. Καμιά τράπεζα δεν θα πει ποτέ σε ένα που λέει όχι, ωχ με φόβησες. Θα του αλλάξει τα πρέκια μέχρι να τον τσακίσει για να μη χάσει δεκάρα από τα λεφτά της. Θα τον εκβιάσει με κάθε δυνατό τρόπο, θα τον τρομοκρατήσει. Καμιά ευρώπη γερμανικής κυριαρχίας δεν θα πει ποτέ σε ένα λαό, έχεις δίκο υποχωρώ. Θα αποδείξει με κάθε τρόπο πως όποιος βγει από το μαντρί θα τον κατασπαράξει ο λύκος. Οποιαδήποτε κυβέρνηση σ΄αυτή εδώ τη μικρή και ταλαίπωρη πατρίδα, αποφασίσει να πει ΟΧΙ δεν έχει άλλο όπλο συμπαράστασης εκτός από έναν αποφασισμένο λαό.  Αν δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, ας μην παραμυθιαζόμαστε, κανείς δεν θα μας δωρίσει τίποτα, κανένας δεν θα τρομάξει.  Αν εμείς δεν, ας μη το ταλαιπωρούμε το θέμα, ας υποκύψουμε σιωπηλά στο ξεπούλημα.
Το ίδιο ισχύει και για τις κυβερνήσεις μας. Οποιαδήποτε κυβέρνηση δεν είναι ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ στους σκοπούς και τις προθέσεις της, θα συνεχίσει να υπάρχει αν οι πολίτες που την ψήφισαν καταπιούν τις κωλοτούμπες, την υποκρισία, τις ψευτιές και δεν βγάλουν κιχ. Αλλιώς καμιά κυβέρνηση δεν μένει επάνω όταν φάει ομαδικό κράξιμο. Αργά ή γρήγορα θα καταρρεύσει εκτός κι αν είναι χούντα.
Αρα για οτιδήποτε μας επιφυλάξει το μέλλον.... διαλέχτε ποιο σενάριο θέλετε. Η υπέρτατη συνομοσιολγία αυτή τη στιγμή είναι ακβριώς εκείνη που λέει πως όλοι είμαστε έρμαια κάποιου, κάποιων, σε κάτι και είναι ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ να νομίζουμε πως μπορούμε να κάνουμε κάτι. Οργιάζουν τα σενάρια της νέας τάξης, των ιλουμινάτων, των στοών, του μάτριξ, της εικονικής πραγματικότητας, για να ακούγεται παντού, σε κάθε γωνιά πως είναι ΑΝΩΦΕΛΟ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ. Το μεγάλο κόλπο. Ο άνθρωπος που είναι συμπαντικό παράδοξο για το πως επιβίωσε εκατομύρια χρόνια κι είναι ακόμα εδώ... από τρομακτικές καταστροφές, από τρομακτικούς εχθρούς, από ανελέητους πολέμους, φριχτές πανδημίες, με ελάχιστα όπλα, μικρός ελάχιστος μπροστά σ΄ενα άπειρο άγνωστο σύμπαν, δεν έχει τώρα καμιά ελπίδα να επιβιώσει από δέκα χαρτογιακάδες.  Οτι πείτε.
Ο άνθρωπος δεν επιβιώνει ούτε επειδή έχει εξασφαλίσει το φαί, ούτε γιατί κρύβεται συνεχώς στη φωλιά του για να γλυτώσει πανικόβλητος. Επιβιώνει γιατί έχει ένα απίστευτο πείσμα και μια τρομερή εφευρετικότητα στο να βρίσκει τρόπους επιβίωσης. Υπάρχουν άνθρωποι που τα μνημονια και τους όρους τους τα γράφουν στη κυριολεξία στα ...... τους και είναι ακόμα εδώ, ζουν, ονειρεύονται, και προσθαθούν να επιβιώσουν "εκτός"  Με όποιο κόστος. Αυτό το κόστος είναι και το τίμημα της ελευθερίας. Εκείνης της ελευθερης βούλησης που όλοι προσπαθούν να μας πείσουν πως είναι παραμύθι και δεν υπάρχει.
Περπατάς στο δρόμο κάποια στιγμή και κάποιος σου χτυπάει τον ώμο. Ενα μικρό ανεπαίσθητο χτυπηματάκι. Και σου λέει.. διάλεξε. Κι επιλέγεις τόσο απλά. Αυτό ή το άλλο. Ενα μικρό χτύπημα τον ώμο κι όλα ξεκινάνε. Τόσο απλά.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεράσιμος Ταυρωπός 

 Το υποπτευόμασταν, αλλά δεν θέλαμε να το πιστέψουμε. Και ήρθε ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας, με τον πιο επίσημο τρόπο, στην παρουσίαση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης, να το επιβεβαιώσει. Εξ όσων μάλιστα γνωρίζουμε, το απόσπασμα αυτό της ομιλίας του δεν έχει μόνο επικοινωνιακή αξία, αλλά θα μας απασχολήσει ξανά στο επόμενο διάστημα – κυρίως όμως απασχολεί και θα απασχολήσει με ακόμη πιο ενοχλητικό τρόπο τους κ. Σαμαρά και Βενιζέλο.

Το παραθέτουμε λοιπόν αυτούσιο:
“Το δυστύχημα είναι ότι η απερχόμενη κυβέρνηση φρόντισε φεύγοντας να κάψει τα σπαρτά και να γκρεμίσει τις γέφυρες. Φρόντισε να δημιουργήσει, με απολύτως δική της ευθύνη, ασφυκτικά πλαίσια διαπραγμάτευσης για τη νέα Κυβέρνηση, ώστε να εξαναγκάσει τη χώρα να ξαναμπεί σε περιπέτειες και σε βαθύ μνημόνιο.
Και αυτό σας το λέω πια μετά λόγου γνώσεως, αφού από τις επαφές μου με τους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενημερώθηκα ότι αρχική επιλογή των εταίρων μας ήταν η εξάμηνη τεχνική παράταση του προγράμματος και κατόπιν ελληνικής επιμονής προσδιορίστηκε το χρονικό όριο της 28ης Φεβρουαρίου.
Έτσι, αποκαλύπτεται πλέον σε όλους μας ποιος ήταν και ποιος παραμένει ο στόχος της προηγούμενης μνημονιακής κυβέρνησης και των μνημονιακών δυνάμεων στην πατρίδα μας. Ήταν και παραμένει τα ασφυκτικά χρονικά όρια, ο εκβιασμός της Ελλάδας και, εν τέλει, η αποτυχία της νέας ελληνικής Κυβέρνησης, δηλαδή -προσέξτε- η αποτυχία της Ελλάδας, προκειμένου οι ίδιοι να δικαιωθούν”.
Ύστερα από το 2012, είχε αποκαλυφθεί ότι πολλά από τα σκληρά μέτρα λιτότητας που νομοθετούνταν, ήταν ελληνικής έμπνευσης και για λόγους “πολιτικής διευκόλυνσης” παρουσιάζονταν σαν “κόκκινες γραμμές” της τρόικας. Για του λόγου το αληθές, τυπική απόδειξη αυτού παραμένει ο “καβγάς” του Ευάγγελλου Βενιζέλου και του πρώην προέδρου του ΣΕΒ για τη μείωση του κατώτατου μισθού κατά 22,5% (από 751 ευρώ σε 586 ευρώ) στο πλαίσιο του δεύτερου μνημονίου. Τότε, ο κ. Βενιζέλος και ο πρόεδρος του ΣΕΒ αλληλοκατηγορήθηκαν για το ποιος είχε την έμπνευση για αυτή τη μείωση του κατώτατου μισθού, αποδίδοντας την ιδέα και την πρόταση ο ένας στον άλλο – ενώ το μέτρο είχε υλοποιηθεί επειδή υποτίθεται ήταν απαρέγκλιτη απαίτηση της τρόικας!

Αυτό είναι ήδη πράξη εξαπάτησης και πολιτιλής ανεντιμότητας. Όμως, τώρα μιλάμε για μια πράξη που είναι άλλης κλίμακας. Το να αιτείται ελληνική κυβέρνηση, σε προεκλογικό χρόνο, την επιβολή ασφυκτικού χρονοδιαγράμματος με στόχο να υποστεί «ασφυξία» η επόμενη κυβέρνηση της χώρας, δεν συνιστά απλώς πολιτική απάτη και πολιτική ανεντιμότητα: είναι πράξη προδοσίας κατά της πατρίδας! Και είναι προϊόν πολιτικού ξεπεσμού και παρακμής!

Από τη στιγμή που αποκαλύπτεται με τον πλέον επίσημο τρόπο, αυτή η πράξη δεν μπορεί να περάσει «στα ψιλά», δεν μπορεί απλώς να αποτελέσει αντικείμενο κοινοβουλευτικών διαξιφισμών, δεν μπορεί να ξεχαστεί. Το άγος της θα συνοδεύει τους κ. Σαμαρά και Βενιζέλο για πάντα, αποτελώντας ντροπιαστική στιγμή όχι μόνο για τους ίδιους ως πολιτικά πρόσωπα, αλλά και για το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του.

Και μη βιαστεί κανείς να πει πει ότι όλα θα τελειώσουν απλώς με τον επιμερισμό πολιτικών και ηθικής τάξεως ευθυνών…

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Ειλικρινά, από την ημέρα υπαγωγής μας στο καταστροφικό Μνημόνιο του Καστελόριζου από τον μειοδότη Γιώργο Παπανδρέου, ουδείς κυβερνητικός αξιωματούχος δεν τόλμησε να ορθώσει το ανάστημά του απέναντι στην φιγούρα τρόμου, Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Το έπραξε όμως, ο Γιάννης Βαρουφάκης στη συνάντησή τους στο Βερολίνο, δράττοντας την ευκαιρία από ερώτηση που υπέβαλε ο δημοσιογράφος Παντελής Βαλασσόπουλος. Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος ρώτησε τους Υπουργούς Ελλάδος και Γερμανίας, γιατί ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, επί σειρά ετών Διευθύνων Σύμβουλος της Siemens, βρίσκεται ελεύθερος στη Γερμανία.

Από πλευράς Σόιμπλε επιδείχθηκε για κάποια δευτερόλεπτα, απόλυτη αμηχανία και ήταν έκδηλη η ταραχή και η ανησυχία του στο ερώτημα που διατυπωνόταν ζωντανά και την οποία συνέντευξη Τύπου μετέδιδαν όλα τα τηλεοπτικά διεθνή δίκτυα. Φάνηκε τελείως απροετοίμαστος να απαντήσει, γι΄ αυτό και η απάντησή του ήταν αόριστη: «Δεν αναφέρομαι συχνά στη διαφθορά γιατί δεν θέλω να αναφερθώ αρνητικά για άλλες χώρες. Επειδή όμως, αναφέρθηκε και ο συνάδελφός μου σε αυτό, στη διαφθορά δηλαδή, ως Υπουργός Οικονομικών, γνωρίζω ότι και στη Γερμανία υπάρχει φοροδιαφυγή και την καταπολεμούμε. Δεν πιστεύω πως οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Μια ρήση του Γκαίτε αναφέρει πως ο καθένας θα πρέπει να καθαρίζει και να τακτοποιεί την περιοχή που βρίσκεται έμπροσθεν και γύρω από τον οίκο του. Είναι μια ρήση που ισχύει και ακούμε συχνά και στο Φράιμπουργκ από όπου κατάγομαι». Και η απάντηση στις αοριστίες και τις υπεκφυγές Σόιμπλε, ήταν άμεση από τον Έλληνα Υπουργό. Όπου του τόνισε πως ναι μεν ο καθένας είναι υπεύθυνος για το σπίτι του, όμως υπάρχουν περιπτώσεις όπου η διαφθορά είναι διασυνοριακή και στο πλαίσιο συνεργασίας των μελών στην ενωμένη Ευρώπη, οφείλουν τα μέλη να φροντίζουν για την πάταξή της. Ήταν μια ευθεία αναφορά στην ασυλία που παρέχει η κυβέρνηση Μέρκελ στον Μιχάλη Χριστοφοράκο.

Εμείς, από πλευράς μας να θυμίσουμε πως επανειλημμένως σε συνεχή άρθρα μας έχουμε αποδείξει την άρρηκτη σχέση Σαμαρά-Siemens. Να θυμίσουμε πως ο Μιχάλης Χριστοφοράκος “έπρεπε ” να δραπετεύσει στη Γερμανία, γιατί αν άνοιγε το στόμα του θα ανέφερε όλα εκείνα τα πολιτικά πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που χρημάτισαν σε υπουργικές θέσεις και λαδώθηκαν στις ημέρες της παντοδυναμίας του. Θα μιλούσε και θα έλεγε για το βρώμικο χρήμα από τα “μαύρα” ταμεία της Siemens που διέφθειρε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Θα μιλούσε και θα έλεγε γιατί η κυβέρνηση Σαμαρά επεχείρησε το κουκούλωμα του μεγαλύτερου μεταπολεμικού πολιτικού σκανδάλου στην Πατρίδα μας. Όταν μετέτρεψε αυτή η κυβέρνηση την μοναδική ομόφωνη απόφαση Εξεταστικής Επιτροπής στα χρονικά, η οποία επιδίκαζε στη Siemens αποζημίωση προς το ελληνικό δημόσιο για τη βλάβη που υπέστη, δυο δις ευρώ. Και η κυβέρνηση Σαμαρά τη μετέτρεψε σε 200 εκ. ευρώ μέσω του εξωδικαστικού συμβιβασμού και ο οποίος παρ΄ ότι παρήλθαν δυόμιση χρόνια από την σύνταξη και υπογραφή του, δεν τηρείται κανένα από τα σημεία του εκ μέρους της γερμανικής εταιρείας.

Να θυμίσουμε επίσης, στον κ. Σόιμπλε πως κατά το παρελθόν είχαν εκδοθεί διεθνή εντάλματα σύλληψης για τον Χριστοφοράκο και η γερμανική δικαιοσύνη φρόντισε και του έδωσε την απόλυτη προστασία της, αφού έκρινε τα αιτήματα ως αντισυνταγματικά. Έτσι, ο Μιχάλης Χριστοφοράκος δεν παραδόθηκε στην Ελλάδα μετά από απόφαση του γερμανικού Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου παρά το γεγονός πως το Εφετείο του Μονάχου είχε συμφωνήσει με το ελληνικό αίτημα.

Ωστόσο, μέχρι σήμερα εξακολουθεί και κωφεύει η γερμανική κυβέρνηση και η γερμανική Δικαιοσύνη, παρ΄ ότι από τις αρχές του Φεβρουαρίου 2014 η Εισαγγελία Αθηνών εξέδωσε νέα διεθνή εντάλματα σύλληψης των Χριστοφοράκου και Καραβέλα. Προστατεύουν τον άνθρωπο που σουλατσάρει ανενόχλητος στο Μόναχο, πίνοντας σα να μην τρέχει τίποτε τον καφέ του σε γκλαμουράτα καφέ και απολαμβάνει το αγαπημένο του χαβιάρι σε αυτοκρατορικά μαγαζιά της πόλεως της γερμανικής αριστοκρατίας.

Οσονούπω, η σημερινή κυβέρνηση δείχνει να θέλει να φτάσει το μαχαίρι στην καρδιά της διαπλοκής. Και καρδιά της διαπλοκής είναι τα “μαύρα” ταμεία της Siemens που διέφθειραν το πολιτικό προσωπικό στην Ελλάδα. Γιατί, δεν είναι μόνο ο Τσοχατζόπουλος και κάποια άλλα μικρά ψαράκια που την έχουν πληρώσει. Υπάρχουν μεγαλοκαρχαρίες του πολιτικού συστήματος που τρώνε και πίνουν - με λεφτά από τα “μαύρα” ταμεία της Siemens - στην υγειά των κορόιδων. Όπου κορόιδα, είναι ο δυστυχισμένος και σκληρά δοκιμαζόμενος ελληνικός λαός. Έχει υποχρέωση λοιπόν, η παρούσα κυβέρνηση να τηρήσει τις εξαγγελίες της. Όσα εμπόδια και εάν προσπαθεί να βάλλει η γερμανική κυβέρνηση για να κρατήσει μακριά από την Ελλάδα τον άνθρωπο που διέφθειρε το πολιτικό προσωπικό στην Ελλάδα. Όσο και να προσπάθησε η κυβέρνηση Σαμαρά να δημιουργήσει προσκόμματα στην έλευση Χριστοφοράκου, συνεπικουρούμενη από επιλήσμονες δικαστικούς. Ο λαός μας θέλει να δει τους επιλήσμονες πολιτικούς στη φυλακή!!!

Γι αυτό κε Σόιμπλε, στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σχοινί!

Επικεφαλής «Ελλήνων Πολιτείας»
Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δεν υπάρχει φόβος.
Γιατί φόβος υπάρχει όταν μπορείς να αποφύγεις κάτι.
Τώρα πια ο κύβος ερρίφθη.
Δεν μπορούμε πια να το αποφύγουμε.
Η απόφασή μας την 25η του Γενάρη ήταν κομβική.
Για καλό ή για κακό, θα δείξει.
Πάντως το σίγουρο είναι ότι τώρα πια "έχουμε διαβεί τον Ρουβίκωνα".
Όπως ο Ιούλιος Καίσαρ έκανε την απαγορευμένη κίνηση να διαβεί τον ποταμό Ρουβίκωνα (που εθεωρείτο το σημείο-μηδέν για την ισχύ και την ασφάλεια της Ρώμης) και να βαδίσει με το στρατό του ενάντια στη Ρώμη και τότε αναφώνησε στους φοβισμένους στρατιώτες του: ALEA JACTA EST! ("Ο κύβος ερρίφθη")
Δηλαδή, δεν υπήρχε πια επιστροφή. Ήταν βέβαιο πια πως θα γίνει η σύγκρουση.
Έτσι κι εμείς, σαν άλλος Ιούλιος Καίσαρ, εδώ και 15 μέρες έχουμε διαβεί το Ρουβίκωνα και επιστροφή δεν υπάρχει.
Κάναμε την επιλογή μας και τώρα καλούμαστε να τη διαχειριστούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Μπροστά μας ο εχθρός. Νιώθουμε καυτή την γερμανόφωνη ανάσα του.
Πίσω μας ο ποταμός. Η υποχώρηση δεν είναι δυνατή.
Κι αυτό τι σημαίνει;
Να επιτεθούμε στον πανίσχυρο εχθρικό στρατό;
Να ταμπουρωθούμε στο "Μανιάκι" μας, περιμένοντας μάταια, σαν άλλος Παπαφλέσσας, να 'ρθουν ενισχύσεις να μας σώσουν απ' τις ορδές του Ιμπραήμ;
Να στρατοπεδεύσουμε εεί που είμαστε και να περιμένουμε μια λάθος κίνηση του εχθρού;
Να επιχειρήσουμε χτύπημα εκ των έσω; Να βρούμε την Κερκόπορτά του;
Τι προλαβαίνουμε να κάνουμε μέσα σε δέκα μέρες;
Ό,τι κι αν αποφασίσουμε, κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποια θα είναι η έκβαση.
Εδώ που φτάσαμε, ακόμη κι αν... αλλάζαμε στρατηγό και ξαναγυρίζαμε στο Σαμαρά, είναι βέβαιο πως από αύριο δε θα ισχύει -ακόμη και μ' αυτόν- ό,τι ίσχυε μέχρι προχθές.
Τέλος η "κανονικότητα" και η "Ρωμαϊκή ειρήνη".
Τώρα πια διαβήκαμε τον Ρουβίκωνα.
Και ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει.
Επομένως, ο δρόμος είναι ένας.
Συμμετοχή.
Ενεργή συμμετοχή και στήριξη στη μάχη.
Ο εχθρός είναι πανίσχυρος και σίγουρα θα μας προκαλέσει πολλά πλήγματα.
Αλλά πρέπει να μη λυγίσουμε.

Σε δέκα μέρες παίζεται η επιβίωση ή η καταστροφή της πατρίδας μας.
Μπροστά μας ο πανίσχυρος εχθρός και πίσω μας ο ποταμός.
Δεν υπάρχει επιστροφή.

Συμμετοχή λοιπόν στις συγκεντρώσεις στήριξης των ελληνικών θέσεων για τερματισμό της λαοκτόνου λιτότητας.
Ξεσηκώστε τους πάντες. Αδέρφια, ξαδέρφια, φίλους, συζύγους, παιδιά, γείτονες, συναδέλφους, συγγενείς και γνωστούς.
Ξεσηκώστε τους πάντες.
Μα πάνω απ' όλα, ξεσηκώστε τον εαυτό σας.

Έτσι κι αλλιώς, ό,τι έγινε, τώρα πια δεν αλλάζει κι η Ιστορία δε γυρίζει πίσω.
Μην ασχολείστε με τα μικρά και ανούσια.
Μην αλληλοτρώγεστε για ένα "filioque".
Μέσα στις επόμενες δέκα μέρες παίζονται όλα για τη χώρα μας.
Σε δέκα μέρες η Ελλάδα θα είναι ή ντροπιαστικά ισοπεδωμένη ή περήφανη νικήτρια.
Σε δέκα μέρες θ' ανάβουμε φωτιές.
Ή σε γιορτή ή σε συντρίμμια.
Τι απ' τα δύο;
Είναι ΚΑΙ στο χέρι μας!

Πλημμυρίστε με τις σταγόνες σας τις πόλεις και όλοι μαζί θα γίνουμε τσουνάμι, στην απειλή του οποίου, θα αναγκαστούν να κάνουν πίσω οι Γερμαναράδες!
Θα αναγκαστούν να δεχτούν ότι δε θα ζήσουμε σα σκλάβοι.
Θα αναγκαστούν να δεχτούν ότι δε θα ζήσουν σαν αφεντικά μας.
Αλλιώς, θα πάθουν ό,τι παθαίνουν κάθε φορά.

Η Vermacht αυτή τη φορά εμφανίστηκε με προσωπείο τράπεζας.
Είναι η ίδια όμως, όπως και στους άλλους δυο παγκόσμιους πολέμους.
Αλλά θα χάσει και πάλι.
Γιατί η Ιστορία τιμωρεί όσους διαπράττουν Ύβρι.
Μετά την Ύβρι έρχεται η Νέμεσις.
Και οι Γερμανοί κάνουν πάντοτε το ίδιο λάθος.
Μα η Ιστορία -όπως πάντα- έτσι και τώρα θα τους συντρίψει όπως συντρίβει τους υβριστές.
Και τότε εκείνοι θα παρακαλούν εμάς για την εύνοιά μας.
Το momentum της Ιστορίας είναι με το μέρος μας!
Η Ελλάδα θα νικήσει!
 
Αν είναι ενωμένη, θα νικήσει!
Όπως νικά πάντοτε, όταν είναι ενωμένη... 
Ο μαγικός ζωμός που χρειαζόμαστε δεν είναι τίποτ' άλλο παρά η πίστη μας ότι θα τα καταφέρουμε.
Ο μαγικός ζωμός είναι αυτή η αίσθηση της ανίκητης τίγρης που έχουμε μέσα μας. 
Μιας τίγρης άγριας, λιμασμένης.
Που 'χει τα δόντια στην καρδιά, τα νύχια στο μυαλό μου
κι εγώ για το καλό μου
για κείνη πολεμώ...

Μαζεστίξ από τοίχο-τοίχο...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ευρώπη του Διαφωτισμού; Της δημοκρατίας; Της ισότητας; Ωραία ακούγονται όλα αυτά ως νοσταλγία κάποιου παρελθόντος. Ή έστω ως στόχος, όραμα, επιδίωξη κάποιου μέλλοντος. Αλλά απέχουν δισεκατομμύρια ευρώ από την πραγματικότητα, αν μιλάμε για την Ευρώπη του παρόντος. Για την επίσημη Ευρώπη, εννοείται. Την Ευρώωωωωπη μας. Με τη νομενκλατούρα της, τα μονοπώλιά της, τους Ντάισελμπλούμ της, την ΕΚΤ της, τα Eurogroup της, τους Σόιμπλέ της. Και το ευρώ της.

Θέλετε να την πούμε γερμανική Ευρώπη; Ευχαρίστως. Ευρώπη της άγριας χρηματιστικής απολυταρχίας; Πάλι ευχαρίστως. Δεν είναι και μακριά από την αλήθεια. Αλλά πάντως σε κάθε περίπτωση αυτή είναι Ευρώπη του Φόβου. Δεν θα πέσετε και τόσο έξω αν διακρίνετε ένα διαχωρισμό ανάμεσα σε εκείνους και στους άλλους. Σε εκείνους που εκφοβίζουν. Και στους άλλους που εκφοβίζονται. Κι αυτοί οι άλλοι, που εκφοβίζονται, δεν είναι τίποτε περίεργες μειοψηφίες. Είναι χώρες ολόκληρες. Λαοί ολόκληροι. Και κυβερνήσεις εκλεγμένες δημοκρατικότατα.
Αυτό που ζήσαμε στην Ελλάδα προεκλογικά, δεν είναι ελληνική πατέντα. Είναι η πολιτική μιας συμμαχίας του φόβου. Θα ψηφίσετε όπως θέλουμε, αλλιώς... 
Κι επειδή δεν ψηφίσαμε όπως ήθελαν, άρχισαν το αλλιώς. Θα πολιτευτείτε όπως θέλουμε. Θα φτωχύνετε όπως θέλουμε. Θα κάνετε μια δήλωση μετανοίας όπως θέλουμε. 
Κι όλα αυτά με ιταμές απειλές. Φόβος, φόβος, φόβος. Με τον Κέρβερο του φόβου στο πλάι τους εντέλλονται οι Βόλφγκανγκ, και οι Γερούν. Δεν έχουν ανάγκη αυτοί ούτε από λογική ούτε από διάλογο. Έχουν τα εργαλεία τους.
Αυτό βέβαια δεν είναι δημοκρατία. Ούτε ισονομία. Ούτε σεβασμός της λαϊκής κυριαρχίας. Πράγμα που δεν φαίνεται να τους απασχολεί. 
Δεν θα έπρεπε όμως να τους απασχολεί πού οδήγησαν την Ευρώπη οι κολασμένοι πρόγονοι των σημερινών ενάρετων, όταν πίστεψαν ότι με τα δικά τους εργαλεία φόβου θα υποτάξουν τους πάντες; 
Δεν έχουν καταλάβει πως όταν φτάσουν έναν λαό να διαλέξει ανάμεσα στην αξιοπρέπεια και στο φόβο, τότε μπορεί και ν' αρχίσει να τραγουδάει: Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ;
Μπορεί να το έχουν καταλάβει και την κρίσιμη στιγμή να επιλέξουν τον διάλογο. Μπορεί και όχι. 
Σε κάθε περίπτωση, είναι βέβαιο ότι η Ελλάδα έχει μάθει πια πού οδηγούν τα ΝΑΙ. 
Καιρός να μάθουν κι αυτοί, με τη νέα ελληνική κυβέρνηση, πού οδηγεί το ΟΧΙ...
Tου Θανάση Καρτερού

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα φύγει με άδεια χέρια από το τραπέζι της διαπραγμάτευσης κι αυτό για μη οικονομικούς λόγους», υποστηρίζει ο αναλυτής της ημερήσιας εφημερίδας «The Stanford Daily», Ουίστον Σι, σπεύδοντας να διευκρινίσει πως η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει για καθαρά γεωπολιτικούς λόγους.

«Ο χρόνος τελειώνει για την Ελλάδα και παρ’ όλ’ αυτά, οι δύο πλευρές διαπραγμάτευσης – οι ευρωπαϊκοί οικονομικοί θεσμοί στους οποίους χρωστά η Ελλάδα και η νέα κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που επιζητά διαγραφή μέρους αυτού του χρέους- είναι πρόθυμες να παίξουν τη «γάτα με το ποντίκι» για πάνω από 310 δισεκατομμύρια ευρώ», αναφέρει ο αρθρογράφος της εφημερίδας που εκδίδει το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ.

«Οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμης σημασίας για το μέλλον της ευρωζώνης και κατά συνέπεια για τη δημοσιονομική σταθερότητα της ίδιας της Ευρώπης», σχολιάζει ο Ουίστον Σι επισημαίνοντας ότι, «η προεκλογική υπόσχεση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αρκετά έντιμη: 50 λεπτά από 1 δολάριο είναι καλύτερα από το τίποτα», ενώ αναμοχλεύει και τη δήλωση του υπουργού Οικονομικών: «Τον Μάρτιο θα έχουμε προβλήματα ρευστότητας… τότε θα δούμε πόσο σκληρή είναι η Ευρώπη».

Ο Αμερικανός αρθρογράφος αναρωτιέται και για τις επιπτώσεις που μπορεί να επιφέρει μία άτακτη χρεοκοπία της Ελλάδας. Όπως αναφέρει ο Ουίστον Σι, η «Ευρωζώνη δεν λειτουργεί στο κενό και εδώ είναι που έρχονται οι ΗΠΑ. Η Ελλάδα πιθανότατα δεν θα χρεοκοπήσει και δεν θα εγκαταλείψει το ευρώ και ο ΣΥΡΙΖΑ πιθανότατα δεν θα φύγει με άδεια χέρια από τη διαπραγμάτευση. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την οικονομία. Όλα σχετίζονται με τη γεωπολιτική».

«Αν Ο ΣΥΡΙΖΑ χρεοκοπήσει,» υποστηρίζει ο Σι, «τότε δεν θα μπορεί να δανειστεί από τις αγορές, αλλά θα εξακολουθήσει να δανείζεται από μέρη όπου η ελεύθερη αγορά δεν εφαρμόζεται. Χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία μπορεί να σώσουν οικονομικά την Ελλάδα με αντάλλαγμα πολιτικές χάρες». Άλλωστε, όπως σχολιάζει ο αναλυτής της εφημερίδας «The Stanford Daily», «δεν είναι σύμπτωση που, αμέσως μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ο Βλαντιμίρ Πούτιν κάλεσε τον Αλέξη Τσίπρα στη Μόσχα».

Για τον Αμερικανό αρθρογράφο, οι ΗΠΑ θα πιέσουν την Ευρώπη να βρει λύση γιατί δεν θέλουν η Ελλάδα να στραφεί στον Πούτιιν. «Υπάρχει λόγος γιατί η Ελλάδα είναι στο ΝΑΤΟ, και υπάρχει λόγος γιατί η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα που ο Χάρι Τρούμαν υπέδειξε όταν πρότεινε το «Σχέδιο Μάρσαλ»», γράφει ο Σι και προσθέτει: «Η Ελλάδα, μαζί με την Τουρκία, κατέχει μια άριστη στρατηγική θέση στην Ευρώπη. Μαζί με την Τουρκία, έχει υποδειχθεί (από τον Πούτιν) για την πρόσβαση του ρωσικού ελέγχου στη Μεσόγειο. Και κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ήταν από τις πιο σημαντικές στρατιωτικές βάσεις για τις ΗΠΑ. Εκτός από αυτό, η σκέψη ότι ένα μέλος του ΝΑΤΟ θα είναι υπόλογο σε μια χώρα εκτός ΝΑΤΟ είναι πρόδηλα απαράδεκτο».

Όπως υπογραμμίζει ο Σι, «οι ΗΠΑ πιθανότατα θα ασκήσουν πιέσεις στην Ευρώπη προκειμένου να δεχθεί ένα μεγαλύτερο χρονοδιάγραμμα για το ελληνικό χρέος, με λίγα λόγια μια επαναχρηματοδότηση. Και οι δύο πλευρές της διαμάχης θα μπορέσουν να πουν ότι πήραν αυτά που ήθελαν. Η Αθήνα θα μπορέσει να χαλαρώσει τη λιτότητα και η Ευρώπη να αποφύγει τη διαγραφή του χρέους. Οι ΗΠΑ θα πρέπει να δώσουν κάποιες παραχωρήσεις στην Ευρώπη για να γίνει αυτό. Αλλά, υποθέτω ότι αυτό είναι το τίμημα για να μπορείς να είσαι η ηγέτιδα δύναμη του ελεύθερου κόσμου».

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου