Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Φεβ 2014

Μία κριτική προσέγγιση

Του Μάνου Ηλιάδη

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τις Ένοπλες Δυνάμεις, που παρουσιάστηκε στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ στις 12 Φεβρουαρίου μέσα σε μία πανηγυρική, θα λέγαμε, ατμόσφαιρα, παρέχει μία μοναδική ευκαιρία για πραγματική συζήτηση πάνω στην άμυνα της χώρας, όχι μόνο εξαιτίας των εν λόγω προτάσεων, αλλά και λόγω όσων ελέχθησαν σχετικά με την πραγματικότητα και τις εντυπώσεις που επικρατούν γύρω από τον ζωτικό αυτό τομέα της κρατικής δραστηριότητας.

Για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την άμυνα είχαμε ήδη μία γενική εικόνα από τη συνέντευξη που είχε δώσει ο πρόεδρός του, κ. Α. Τσίπρας, σε γνωστό ιστότοπο στις 3/4/2013, από τις δηλώσεις του ίδιου μετά την επίσκεψή του στο ΥΠΕΘΑ (επί υπηρεσιακής υπουργίας του Φρ. Φράγκου) στο τέλος Μαΐου του ίδιου έτους και από κατά καιρούς δηλώσεις επιφανών στελεχών του.
Κοινός παρονομαστής όλων ήταν η εμμονή στη μείωση του μεγέθους των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) και των αμυντικών δαπανών, ο περιορισμός των υπέρογκων εξοπλισμών, η έμφαση στα σκάνδαλα, η ανάγκη δημιουργίας Ε.Δ. «νέου τύπου», που θα είναι αποτελεσματικές και πιο ευέλικτες και κυρίως μικρότερου κόστους και αρκετά άλλα ευχάριστα στα ώτα πολλών. Κοινός, δε, παράγων όλων αυτών των ισχυρισμών ήταν η εμφανής άγνοια των υπευθύνων του ΣΥΡΙΖΑ σε θέματα άμυνας της χώρας και η επίκληση ανακριβών στοιχείων.

Η στρεβλή εικόνα και η πραγματικότητα
Για παράδειγμα, στην εισήγηση – χαιρετισμό της εκδηλώσεως του κ. Κ. Ήσυχου, στα μόνα σημεία που αυτή ξέφυγε από τις γενικολογίες, εντοπίζονται δύο χαρακτηριστικές ανακρίβειες.
Η πρώτη ήταν ο ισχυρισμός ότι την περίοδο 1998-2007 η χώρα μας κατείχε την τέταρτη θέση στον κόσμο από απόψεως εισαγωγών αμυντικού υλικού, γεγονός που αγνοεί ότι η Ελλάδα μετά την ταπείνωση στο τομέα της άμυνας αναγκάστηκε να καλύψει τα κενά ετών και να προβεί στο πρώτο οργανωμένο εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας, ήτοι στο ΕΜΠΑΕ 1996-2000, στη διάρκεια του οποίου δαπανήθηκαν και τα περισσότερα χρήματα στις προμήθειες εξοπλισμών.
Τι ακριβές ύψος όλων των εξοπλισμών δεν έχει υπολογισθεί ή τουλάχιστον ανακοινωθεί επίσημα. Άλλοι εκτιμούν το ύψος τους σε περίπου 30 δις. ευρώ και άλλοι (μεταξύ των οποίων και ο συντάκτης του παρόντος) περί τα 16,5 – 17 δις. ευρώ, χωρίς το χρηματο-οικονομικό κόστος από τις συνεχείς μεταθέσεις των πληρωμών στο μέλλον, τα SWAP κ.λ.π.

Το ΕΜΠΑΕ της επόμενης πενταετίας (2001 – 2005) υλοποιήθηκε μερικώς, με τους εξοπλισμούς τελικά να σταματούν ουσιαστικά το 2004, μετά την προμήθεια των 30 F-16 επί υπουργίας κ. Σπ. Σπηλιωτόπουλου. Στην πράξη, η Ελλάδα υλοποίησε μόνο ενάμιση περίπου ΕΜΠΑΕ (βλ. ανωτέρω εκτίμηση για το συνολικό ύψος των εξοπλισμών), δεδομένου ότι όλα τα προβλεπόμενα στη συνέχεια ακυρώθηκαν για διάφορους λόγους και αιτίες.

Το γνωστό πρόβλημα που παρουσιάστηκε μετά την αλλαγή του τρόπου καταγραφής των εξοπλισμών (από ταμειακή βάση στην καταγραφή με την παραλαβή) προκάλεσε σειρά παρεξηγήσεων που οδήγησαν σε εμφάνιση σειράς ανακριβών στοιχείων ακόμη και από εξειδικευμένα κέντρα μελετών, όπως το SIPRI της Στοκχόλμης.

Το πρόβλημα επετάθη με τη συνεχή μετάθεση, λόγω οικονομικών περιορισμών, των δαπανών για την εξόφληση των εξοπλισμών στο μέλλον, με ένα χρηματο-οικονομικό κόστος, που, όπως προανεφέρθη, ουδέποτε υπολογίστηκε και ούτε εμφανίσθηκε ποτέ σε σχέση σε ποιο βαθμό αύξησε τα κονδύλια για εξοπλισμούς.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προκύπτει από τη συζήτηση του (ουσιαστικά μη υλοποιηθέντος) ΕΜΠΑΕ 2006 – 2010, ύψους 11,4 δις. ευρώ. Σύμφωνα με δήλωση του τότε ΥΕΘΑ, Ευ. Μεϊμαράκη, (ανακοίνωση Τύπου 15/9/2008), από το ποσό των 11,4 δις. ευρώ, το 9,5 δις.(!) ήταν ανειλημμένες υποχρεώσεις από τις προμήθειες των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.

Αποτέλεσμα αυτής της γενικευμένης συγχύσεως ήταν ο κ. Ήσυχος να αναφέρει στην εκδήλωση της περασμένης εβδομάδας ότι «ακόμη και σε χρονιά κρίσης, όπως ήταν το 2009, η Ελλάδα ήταν η δεύτερη χώρα στο ΝΑΤΟ με τις μεγαλύτερες αμυντικές δαπάνες, αμέσως μετά τις ΗΠΑ». (σημ. Προφανώς εννοούσε εξοπλιστικές δαπάνες, γιατί ο ελληνικός αμυντικός προϋπολογισμός τότε ήταν περί τα 6 δις. ευρώ, των ΗΠΑ άνω των 800 δις., της Τουρκίας άνω των 12-13μ, χωρίς να υπολογίζονται οι αντίστοιχοι προϋπολογισμοί της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας κ.α., ύψους πολλών δεκάδων δις.

Πόσα δαπάνησε η Ελλάδα για εξοπλισμούς το 2009; Μόλις 56.729.487 (56,7 εκατ.) ευρώ, ένα ποσό που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με εκείνο που έχει υπόψιν του ο κ. Ήσυχος για να προβεί σε έναν τόσο μεγαλόστομο ισχυρισμό. Το ποσό αυτό προκύπτει από την απάντηση που έδωσε το ΥΠΕΘΑ στις 20 Αυγούστου 2010 σε ερώτηση δύο βουλευτών του ΛΑΟΣ σχετικά με τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα (και όχι για εξόφληση παλαιότερων συμβάσεων) που υλοποιήθηκαν την περίοδο 2006 – 2010.

Ποια ήταν αυτά τα ποσά που δαπανήθηκαν την περίοδο αυτή για όλους τους νέους εξοπλισμούς, που, σημειωτέον, αντιστοιχεί με ολόκληρη την περίοδο του ΕΜΠΑΕ 2006 – 2012;
2006: 206.349.806
2007: 275.290.290
2009: 56.729.487
2010: 43.472.340

Ένα σύνολο, δηλαδή, 962 εκατ. Ευρώ για μία ολόκληρη πενταετία(!), της περιόδου του ΕΜΠΑΕ 2006 – 2010 δηλαδή, που ως προελέχθη, ήταν συνολικού ύψους 11,4 δις. ευρώ και ακόμη πιο κάτω από το 1,9 δις. που περίσσευε μετά την αφαίρεση των κονδυλίων για την εξόφληση παλαιών εξοπλισμών.
Για τα επόμενα έτη δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία, πλην για το έτος 2012, όταν μετά από ερώτηση τεσσάρων βουλευτών της ΔΗΜΑΡ, το ΥΠΕΘΑ απάντησε ότι οι εξοπλισμοί του έτους αυτού ήταν 216 εκατ. Ευρώ(!), όταν οι αντίστοιχες δαπάνες της Τουρκίας στον ίδιο τομέα ανέρχονταν την περίοδο αυτή σε 4,5 δις. δολάρια όχι στην πενταετία, αλλά ετησίως…

Η δεύτερη ανακρίβεια του κ. Ήσυχου ήταν η αναφορά σε δαπανηρά εξοπλιστικά προγράμματα, χωρίς αυτά να εντάσσονται σε έναν εθνικό σχεδιασμό με βάση τις επιχειρησιακές ανάγκες κ.λ.π., κάτι που παραπέμπει στους γνωστούς ισχυρισμούς περί προμήθειας άχρηστων οπλικών συστημάτων. Η αναφορά αυτή αποκαλύπτει μία εντυπωσιακή άγνοια θεσμικών κειμένων που διέπουν τη λειτουργία των Ε.Δ. (όπως το κείμενο το Εθνικού Αμυντικού Σχεδιασμού) και αντιλήψεις που βλέπουμε μόνο σε θέσεις οικολόγων, ακτιβιστών κ.λ.π. και όχι σε αντιλήψεις του υπευθύνου για την άμυνα ενός κόμματος που διεκδικεί την εξουσία.

Παρόμοιοι ισχυρισμοί αυταπόδεικτα ανακριβείς για όποιον έχε στοιχειώδεις γνώσεις για τις ανελαστικές διαδικασίες που προβλέπει ο Εθνικός Αμυντικός Σχεδιασμός για τους εξοπλισμούς, που, προβλέπουν συνοπτικά και μόνο:
- Εντοπισμό της ανάγκης από τν αρμόδιο επιχειρησιακό φορέα.
- Έκδοση Δελτίου Επιχειρησιακής Αναγκαιότητας (ΔΕΑ)
- Εισαγωγή και έγκριση της απαιτήσεως και των σχετικών μελετών στα αρμόδια όργανα κάθε Κλάδου, όπως τα Ανώτατα Συμβούλια των Κλάδων (Στρατού, Ναυτικού, Αεροπορίας)
- Εισαγωγή του θέματος στο Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ), στη συνέχεια στο Συμβούλιο Αμύνης (ΣΑΜ), και, τέλος, στο ΚΥΣΕΑ (εάν απαιτείται).

Η διαδικασία αυτή προβλέπει ακόμη την εισαγωγή των Μελετών Καθορισμού Προγράμματος (ΜΚΠ) στ ΣΑΓΕ για έγκριση (η ΜΚΠ αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να ενταχθεί μία προμήθεια στο ΕΜΠΑΕ), την κατάρτιση του ΕΜΠΑΕ με βάση τις επιχειρησιακές προτεραιότητες που καθορίζει ο Α/ΓΕΘΑ και εισαγωγή του στα αρμόδια συμβούλια (Ανώτατα Συμβούλια Κλάδων), σε ΣΑΓΕ, ΣΑΜ και ΚΥΣΕΑ, με παράλληλη ενημέρωση της Βουλής.

Με την εξαίρεση των πυροβόλων Suzana, μία προμήθεια που αποφάσισε «μόνη της» η τότε πολιτική ηγεσία και την οποία ο Ε.Σ. δεν δέχθηκε να παραλάβει (τα στείλαμε στην Κύπρο), ο ισχυρισμός για άσκοπες προμήθειες είναι πολύ δύσκολο να υποστηριχθεί λόγω του Εθνικού Αμυντικού Σχεδιασμού, ο οποίος προβλέπει λεπτομερείς διαδικασίες σε όλα τα στάδια, και από το επίσης θεσμικό κείμενο του Δεκαπενταετούς Σχεδίου Εξοπλιστικών Στόχων (ΔΕΣΕΣ), το οποίο έχει συνταχθεί με βάση όχι πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά την επιχειρησιακή αναγκαιότητα, αφού έχει εντοπισθεί η ανάγκη ή η απειλή και έχει προσδιορισθεί ο βαθμός κινδύνου εκ της μη υλοποιήσεως των στόχων του ΔΕΣΕΣ, μέσω της Στρατιωτικής Αξιολογήσεως Καταστάσεως (ΣΑΚ), με βάση την Πολιτική Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ).

Σοβαροί κίνδυνοι
Την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την άμυνα συνέταξε ο κ. Ιωάννης Ταφύλης, ένας κατά γενική ομολογία ικανός αξιωματικός της Π.Α., ο οποίος έφυγε από την Αεροπορία με τον βαθμό του σμηνάρχου πριν από δέκα περίπου χρόνια. Την πρόταση προλόγισε ο κ. Θ. Δρίτσας, ο οποίος δήλωσε με φανερό καμάρι ότι, παρά τα λεγόμενα περί του αντιθέτου, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την πλέον ολοκληρωμένη πρόταση για την άμυνα.

Λόγοι χώροι δεν επιτρέπουν λεπτομερή ανάλυση της εν λόγω προτάσεως, η οποία παρά την επαρκή της δομή, είναι αόριστη και ενέχει σοβαρούς κινδύνους περαιτέρω αποσταθεροποιήσεως του αμυντικού μηχανισμού της χώρας, που είναι πλέον σε οριακή επάρκεια.

Θα αποφύγουμε την εύκολη κριτική σχετικά με τις απόψεις περί αναγνωρίσεως των βασικών ελευθεριών και δικαιωμάτων των στελεχών των Ε.Δ., την εισαγωγή θεσμών όπως ο «Συνήγορος του Στρατιωτικού», το νέο μοντέλο δημοκρατικού και κοινωνικού ελέγχου των Ε.Δ. κ.λ.π., και θα επικεντρωθούμε, με μερικά σύντομα σχόλια, στην κεντρική ενότητα με τίτλο «Νέο Μοντέλο Σχεδιασμού των Ε.Δ.».

Η πρότασή του αναφέρεται στον άξονα Νέα Δομή Δυνάμεων από μηδενική βάση, σταδιακή μετάβαση σε Ε.Δ. μικρότερου και ευέλικτου σχήματος και υποδομών, μεγάλης αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας και μικρότερου κόστους.

Η ιδέα για Νέα Δομή από μηδενική βάση προκαλεί εντύπωση γιατί τέτοιες απόψεις έχουν εφαρμογή μόνο σε δημιουργία δυνάμεων για ανταρτοπόλεμο και όχι σε έναν τακτικό στρατό με παγιωμένη και συνεχώς βελτιούμενη δομή, με βάση πάντα την απειλή, την εμπειρία ετών, τη διόρθωση λαθών ή την αλλαγή συνθηκών κ.λ.π. Η μεγαλύτερη λογική αδυναμία της προτάσεως είναι ότι, ενώ η δομή δυνάμεων αποφασίζεται πάντα και σε όλους τους στρατούς σε σχέση με την απειλή και κυρίως τη ΣΑΚ, η έννοια της απειλής απουσιάζει εντελώς από τη συλλογιστική αυτή, στοιχείο που καταδεικνύει ότι ο συντάκτης της αγνοεί βασικά θεσμικά κείμενα των Ε.Δ.

Η άποψή του για Ε.Δ. μικρότερου σχήματος -αποτελεί ιδεοληπτική εμμονή της Αριστεράς- είναι ακόμη πιο αυθαίρετη εξ του γεγονότος ότι δεν υπάρχει καμία αλλαγή στη ΣΑΚ και ιδίως σε σχέση με την κύρια απειλή από την Τουρκία. Εξίσου ανεδαφική είναι η ιδέα για μικρότερες Ε.Δ. με μεγαλύτερη όμως αποτελεσματικότητα και μικρότερο κόστος(!), η οποία, αν δεν αποτελεί οξύμωρον, αποτελεί επανεφεύρεση της στρατηγικής.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και μία σειρά ουσιωδέστατων παραλείψεων από την πρόταση, με πρώτη την έλλειψη αναφοράς στη διάρκεια της θητείας (το μεγαλύτερο πρόβλημα των Ε.Δ.), την εξ αυτής αδυναμία παραγωγής εκπαιδευμένης Εφεδρείας και κυρίως η ίδια η Εφεδρεία, η οποία απουσιάζει παντελώς από την πρόταση, παρά το γεγονός ότι η Εφεδρεία για ένα κατά το πλείστον επιστρατευόμενο στρατό, όπως ο Ε.Σ., έχει τεράστια σημασία.

Στις ουσιαστικές παραλείψεις της προτάσεως εντάσσεται η πλήρης αγνόηση των ασύμμετρων απειλών, η οποία αποκαλύπτει την άγνοια ενός βασικού θεσμικού κειμένου και συγκεκριμένως της Πολιτικής Εθνικής Άμυνας, η οποία αναφέρεται ρητώς σε αυτές τις απειλές, όπως άλλωστε και τα αντίστοιχα κείμενα όλων σχεδόν των χωρών του κόσμου.

Μία εξίσου σημαντική παράλειψη, παρά την αναφορά του συντάκτη της προτάσεως περί εισαγωγής προηγμένων τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών – πολλαπλασιαστών ισχύος κ.λ.π., αφορά στην επίσης παντελή έλλειψη αναφοράς στον Κυβερνοπόλεμο (προφανώς απόρροια της μακράς απουσίας του συντάκτη της από το στράτευμα). Ο Κυβερνοπόλεμος αποτελεί σήμερα την πλέον διαδεδομένη και ραγδαίως εξελισσόμενη απειλή για κάθε χώρα, για την αντιμετώπιση της οποίας οι ελληνικές Ε.Δ. καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες, με ελάχιστα μάλιστα οικονομικά μέσα.

Οι σχολιασμός (προφανώς ευχερής) των υπολοίπων στοιχείων της προτάσεως περιττεύει, διότι, όπως έλεγε και ο Μέγας Ναπολέων, όταν δεν βάλλει το πυροβόλο για εκατό λόγους, εκ των οποίων ο ένας είναι ότι δεν υπάρχει πυρίτιδα, οι άλλοι λόγοι δεν χρειάζεται καν να αναφερθούν.

Πηγή «Επίκαιρα»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Μάγια

Καθημερινά αυτή η κυβέρνηση συνεχίζει να αποδεικνύει, πως δεν ορρωδεί προ ουδενός. Επιμένει να μάχεται τη λογική, την ηθική, την αξιοπρέπεια και την ελπίδα. Να ταπεινώνει διαρκώς τους πολίτες, να τους ενοχοποιεί για όσα τους κάνει, να τους μέμφεται για να τους κάνει κι άλλα.

Δεν υπάρχει κοινωνικό στρώμα που να μην έχει επιδεινωθεί δραματικά η οικονομική του κατάσταση από το 2010 μέχρι σήμερα, εξαιτίας της μνημονιακής πολιτικής που άσκησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ

Στο Μέγαρο Μαξίμου, ομολογώντας την πλήρη εξάρτησή τους από τους δανειστές, προσβλέπουν στην ανοιχτή παρέμβαση των Βρυξελλών και του Βερολίνου υπέρ της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ενόψει των ευρωεκλογών του Μαΐου.

Εκλιπαρούν, με τον ραγιαδισμό που τους διακρίνει, την Τρόικα να παρέμβει στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις με στόχο να επηρεαστεί η ελεύθερη βούληση των ψηφοφόρων.

Εναποθέτουν τις ελπίδες τους στην Τρόικα, παραδεχόμενοι ότι έχουν απωλέσει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των πολιτών. Πως έχουν αποτύχει οικτρά.

Ζητούν εναγωνίως από τους δανειστές να… ευλογήσουν το πλασματικό -και βαμμένο κόκκινο από το αίμα της κοινωνίας- πλεόνασμα, ώστε να εμφανιστεί ως επιβεβαίωση της αξιοπιστίας και της αποτελεσματικότητας της (βάρβαρης) πολιτικής που εφάρμοσαν μέχρι τώρα και ταυτόχρονα να υποσχεθούν-δεσμευτούν για ελάφρυνση του χρέους.

Αυτό που ενδιαφέρει πρωτίστως τους Μαυρογιαλούρους της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ είναι να εξαπατήσουν εκ νέου τους πολίτες μέσω της καλλιέργειας τεχνητής ευφορίας και ανέξοδων ελπίδων.

Σαμαράς και Βενιζέλος, δεν θα διστάσουν να πάρουν νέο δάνειο, να υπογράψουν νέο Μνημόνιο, να ξεπουλήσουν ό,τι γουστάρουν να αρπάξουν οι …συνεταίροι μας αρκεί στις εκλογές να μη συντριβούν οι ίδιοι κι ας έχει αποδεκατιστεί η Ελλάδα.

Η κυβέρνηση των εντολοδόχων όσες αλχημείες και αθλιότητες κι αν μηχανευτεί δεν θα αποφύγει την κατάρρευσής της στις ευρωκάλπες.

Και τούτο επειδή κάθε μέρα, που παραμένει στην εξουσία, η δημοσιονομική κατάρρευση συνεχίζεται, το χρέος φουσκώνει, οι φόροι αυξάνονται και πληθύνονται, το ΑΕΠ μικραίνει, και η ανεργία τρομάζει!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι Κοζάκοι της Κοζάκοι ενωμένοι για την προστασία της χερσονήσου της Κριμαίας, προετοιμάζονται…

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Οι Κοζάκοι της Κριμαίας μέσω των οργανώσεων τους, προετοιμάζονται για την προστασία της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας. Η απόφαση για τη από κοινού δράση ελήφθη σε σύσκεψη στη Σεβαστούπολη. Κατά κύριο λόγο ετοιμάζουν ομάδες αυτοάμυνας για πάν ενδεχόμενο, αναφέρει ο τοπικός τύπος της περιοχής.

«Κατά τη συνάντηση των Κοζάκων αποφασίσθηκε να ξεχαστούν όλες οι παλαιότερες εσωτερικές αντιφάσεις και να δημιουργηθεί ένα ενιαίο όργανο συντονισμού των οργανώσεων των Κοζάκων για την προστασία της χερσονήσου. Οι οργανώσεις που ενώθηκαν είναι η «Ένωση στρατευμάτων Ζαπορίζια των Κοζάκων της Κριμαίας», η «Ένωση Κοζάκων Κριμαίας» και το «Συντονιστικό Συμβούλιο των οργανώσεων των Κοζάκων της Σεβαστούπολης», ανέφερε πόρταλ ειδήσεων της Σεβαστούπολης, μεταφέροντας δηλώσεις του προέδρου της Ενιαίας Διοίκησης Yuri Pershikov.

Σύμφωνα με τον ίδιο, αν και νωρίτερα μεταξύ των οργανώσεων των Κοζάκων υπήρχαν αντιφάσεις και προστριβές στο πλαίσιο των πρόσφατων γεγονότων, αυτά ξεχάστηκαν μονομιάς. «Οι Κοζάκοι δεν θα πάνε πουθενά», είπε ο Yuri Pershikov.

Το κύριο έργο του Yuri Pershikov επικεντρώνεται στην Σεβαστούπολη και στην πρωτεύουσα της Κριμαίας της Συμφερούπολη. Οι Κοζάκοι υπολογίζουν στην υποστήριξη του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας, για την παροχή ιατρικής περίθαλψης, στα θύματα της σύγκρουσης και της ανθρωπιστικής βοήθειας.

«Είμαστε επίσης σε άμεση επαφή με τις περιοχές, του Ντον και του Κουμπάν. Πολλοί άνθρωποι εμπλέκονται. Εμείς πάμε για να υπερασπιστούμε την Κριμαία, μια αυτόνομη δημοκρατία, όχι οι πολιτικοί και οι βουλευτές», είπε ο Γιούρι Pershikov.

Νωρίτερα, ο επικεφαλής του κοινοβουλίου της Κριμαίας Βλαντιμίρ Κονσταντίνοφ δήλωσε ότι δεν αποκλείει τον διαχωρισμό της Κριμαίας από την Ουκρανία.
Αυτό μπορεί να συμβεί σε περίπτωση επιδείνωσης της κατάστασης στη χώρα. «Ίσως. Εάν η χώρα καταρρεύσει. Όλα αυτά θα γίνουν», δήλωσε ο Vladimir Konstantinov σε συνέντευξη του στο πρακτορείο ειδήσεων Interfax.

Επιπλέον , ο επικεφαλής του κοινοβουλίου της Κριμαίας, δήλωσε σε μία από τις συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν στην Κρατική Δούμα στη Μόσχα, ότι στο κέντρο του Κιέβου «βρίσκεται και δρα πιστοποιημένα, ένας «ξένος» στρατός πέντε χιλιάδων «μαχητών» πρόθυμων για μάχη.
«Στο κέντρο της πόλης υπάρχει στην πραγματικότητα ένας ξένος στρατός, καλά εκπαιδευμένος, πάνοπλος, τολμηρός, καλά αμειβόμενος, που αριθμεί, σύμφωνα με τα στοιχεία μας, περίπου 5 χιλιάδες άτομα», δήλωσε ο Κονσταντίνοφ.

Σχόλιο: «Τα πιόνια είχαν στηθεί από καιρό και κινούνται ταχύτατα όπως και οι εξελίξεις στην πολύπαθη Ουκρανία».
Η Ουκρανία ήταν πάντα διαιρεμένη μετά την ανεξαρτησία της. Στο δυτικό τμήμα, επικρατούν οι γερμανόφωνοι εθνικιστές, οι οποίοι απεχθάνονται τη Ρωσία. Στα ανατολικά η πλειονότητα των κατοίκων μιλάει ρωσικά, καθώς και το νότιο τμήμα της χώρας, το οποίο κατοικείται από Ρώσους και Κοζάκους. Την ίδια ώρα το Κίεβο δεν «τα βρήκε ποτέ» με τον νυν πρόεδρο Γιανουκόβιτς.
Η Μόσχα εδώ και εβδομάδες τάσσεται υπέρ μιας μεγαλύτερης αυτονομίας του ανατολικού τμήματος της χώρας. Υπενθυμίζεται ότι ο ρωσικός στόλος Μαύρης θάλασσας, μονάδες πεζοναυτών και Spetsnaz στρατοπεδεύουν σε καίρια σημεία της Κριμαίας, των στενών του Κέρτς, καθώς και της Aζοφικής θάλασσας.




Συγχρωτίζομαι με αρκετούς ικανότερους εμού εθνοπατέρες/μητέρες. Ο μέσος όρος όμως αγγίζει τα όρια του δυσλεκτικού αναγνώστη, του υπερφίαλου μάγου της φυλής, του πανεπιστήμονα νηπιοτροφείου. 
Ο πνευματώδης Εμμαν. Ροΐδης, εκεί γύρω στα 1900, ειρωνευόταν:
"...στην πολιτική πανίδα της χώρας ενδημεί ένα σπάνιο είδος ανθρώπου που μπορεί να κάνει απίθανα πράγματα: είναι σε θέση, να μεταβάλλει τους αχυρώνας εις δημοτικά σχολεία, τα χωράφια εις οικόπε­δα, τους ακτήμονας εις κτηματίας, τους χρηστούς υπαλλήλους εις Παυσανίας, τούς βλαχοδημάρχους εις ιππότας του Σωτήρος, τους δικαστάς εις αδικητάς και τους ξυλοσχίστας εις καθηγητάς. Το όχι και τόσο δυσεύρετο αυτό ιθαγενές είδος είναι ο Έλληνας βουλευτής..."
Δυστυχώς δεν άλλαξε και δεν αλλάζει το παραμικρό. 
Ψευτιά, καυχησιά, μικροπρέπεια, φανφαρονισμός. 
Γιατί; 
Διότι αυτό που αφηρημένα σήμερα λέμε Σύστημα, έχει βαθύτερα αίτια. Στην πρόστυχη αλυσίδα της ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ πρέπει να εστιάσουμε και να τσακίσουμε τη γάγγραινα. 
Το απέδωσε, τα ίδια περίπου χρόνια, ο αγιότερος των ελληνικών γραμμάτων Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, στο κλασσικό "Έμποροι των Εθνών":
"...Η γενεαλογία της πολιτικής είναι συνεχής και γνησία κατά τους προγόνους. Η αργία γέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκε την πείναν. Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησεν την πολιτικήν..."
Κώστας Γ. Γιοβανόπουλος
Βουλευτής Ημαθίας - ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
Γραμματέας Κοινοβ. Ομάδας



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Μανώλη Κοττάκη

Άνοιγμα στην ορθοδοξία στο πλαίσιο της στρατηγικής για επέκταση της επιρροής του στην Ελλάδα κάνει ο ιμάμης Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος έχει αναδειχθεί σε βασικό αντίπαλο και πολέμιο του τούρκου πρωθυπουργού, Ταγίπ Ερντογάν.

Όπως αποκαλύπτουν τα «Επίκαιρα», προσφάτως επισκέφθηκαν τρεις μονές του Αγίου Όρους υψηλόβαθμοι απεσταλμένοι του Γκιουλέν προκειμένου να βοηθήσουν τους Αγιορίτες στη μετάφραση ιστορικών χειρογράφων που είναι γραμμένα στην αραβική, ενώ ήδη στη Θράκη οργανώνεται μηχανισμός που στρατολογούνται στελέχη νέα παιδιά από τη μειονότητα.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι θρησκευτικοί λειτουργοί επισκέφθηκαν τις Μονές Ιβήρων, Σίμωνος Πέτρας και Βατοπεδίου κατόπιν προσκλήσεως των επικεφαλής τους, παρέμειναν εκεί για καιρό φιλοξενούμενοι και βοήθησαν στη μετάφραση οθωμανικών κειμένων με τεράστια ιστορικά αξία ιδιαίτερα για εμάς.

Ο Γκιουλέν, που έχει ως αρχή του τον σεβασμό των θρησκειών, υπό την προϋπόθεση ότι ο ίδιος είναι κυρίαρχος στην πατρίδα του, βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο για το ζήτημα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, ενώ στο πλαίσιο της διπλωματίας των εντυπώσεων εξεδόθη πρόσφατα και στην Ελλάδα το βιβλίο του «Αγάπη και ανεκτικότητα» (με πρόλογο του καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Μάριου Μπέγζου).
Στρατηγικός στόχος του ιμάμη είναι να ανοίξει δύο ιδιωτικά εκπαιδευτήρια στην Ελλάδα, ένα στην Αθήνα και ένα στη Θράκη. Ωστόσο, επειδή γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο θα ήταν πολιτικά δύσκολο να το διαχειριστεί οιαδήποτε κυβέρνηση, σε πρώτη φάση έχει στρέψει την προσοχή του στην περιοχή της Θράκης, όπου δραστηριοποιείται εσχάτως ο δημοσιογράφος Εβρέν Δεδέ, ένας χαμηλών τόνων μουσουλμάνος, ο οποίος πρόσφατα επέστρεψε από την Άγκυρα. Ο Δεδέ λέγεται ότι έχει παντρευτεί την κόρη του υπαρχηγού του Γκιουλέν στην Τουρκία και έχει μεγάλη επιρροή στο περιβάλλον του.
Βάσει πληροφοριών, στόχος του ιμάμη σε πρώτη φάση είναι να ελέγξει με δικούς του ανθρώπους το ιεροσπουδαστήριο της Κομοτηνής για να «βάλει ρίζα» στην ευρύτερη περιοχή.
Η κυβέρνηση και το υπουργείο Εξωτερικών παρακολουθούν διακριτικά τις προσπάθειες αυτής της θρησκευτικής ομάδας, η οποία «μπαίνει σφήνα» στο μηχανισμό του πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στη Θράκη και δημιουργεί ρήγματα στο τουρκικό παρακράτος.

Αναβάθμιση
Η αξιοποίηση του γεγονότος ότι οι απεσταλμένοι του Γκιουλέν στο Άγιον Όρος κλήθηκαν και μετέφρασαν οθωμανικά κείμενα από την αραβική, θεωρείται μείζονος σημασίας για την ελληνική εξωτερική πολιτική για τους εξής λόγους:

Πρώτον, διότι σπάει το μονοπώλιο που είχαν στήσει οι μηχανισμοί του τουρκικού κράτους με την αποκλειστική μετάφραση των ιερών θρησκευτικών κειμένων του Ισλάμ στα τουρκικά. Εκτός από την επίσκεψη των θρησκευτικών λειτουργών του Γκιουλέν στο Άγιον Όρος, εσχάτως είχαμε δύο ακόμη σημαντικές εξελίξεις. Ο υπουργός Παιδείας, Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, συγκρότησε ειδική επιτροπή που θα κωδικοποιήσει για λογαριασμό των μουφτήδων της Θράκης τις ερμηνείες της Σαρία σε ειδικό βιβλίο που θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά και στα αραβικά.
Επίσης, άρχισε να διδάσκεται σε όλα τα δημόσια σχολεία της περιοχής που φοιτούν μουσουλμάνοι μαθητές ως μάθημα επιλογής το Κοράνι, πάλι μεταφρασμένο στα ελληνικά και στα αραβικά. Επισφράγισμα αυτών των εξελίξεων που ενισχύουν την Ελλάδα στα μάτια του αραβικού κόσμου είναι η απόφαση του υπουργού Παιδείας να αναβαθμίσει το αιγυπτιακό βακούφι Ιμαρέτ στην Καβάλα και να το μετατρέψει σε ισλαμικό μουσείο θρησκείας ισότιμο ερευνητικού κέντρου. Πρόκειται για το Ινστιτούτο «Μοχάμετ Άλι» που λειτουργεί δίπλα στο ξενοδοχείο «Ιμαρέτ» (ο Άλι γεννήθηκε στην Καβάλα, αναδείχθηκε σε αντιβασιλέα της Αιγύπτου και ήταν πατέρας του Ιμπραήμ Πασά). Για να υπάρξει, μάλιστα, εξισορρόπηση, ο κ. Αρβανιτόπουλος με νομοσχέδιο που θα καταθέσει σύντομα θα αναβαθμίσει το ίδιο status –ισότιμο ερευνητικού κέντρου- την Ορθόδοξη Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών του Μητροπολίτη Ιγνατίου στο Βόλο και το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

Δεύτερον, διότι η επένδυση στην αραβική γλώσσα συνιστά άνοιγμα της Ελλάδας στον αραβικό κόσμο με μεγάλη σημασία. Σε μία εποχή που ο Ερντογάν με την τουρκική γλώσσα επιχειρεί να πλασαριστεί ως ο προστάτης των απανταχού μουσουλμάνων, η συμβολική και ουσιαστική χρήση της αραβικής γλώσσας και η μετάφραση των ιερών κειμένων σε αυτή, αποτελεί και ενός είδους αμφισβήτηση της πολιτικής του.
Η ανησυχία με την οποία υποδέχτηκαν οι ψευτομουφτήδες της Θράκης τη μετάφραση του Κορανίου στην ελληνική και στην αραβική ήταν αποκαλυπτική. Βεβαίως, πρέπει να υπάρχει συνείδηση ότι διανύουμε μία ενδιάμεση περίοδο και ότι η συμμαχία με τον Γκιουλέν είναι πρόσκαιρη και με ημερομηνία λήξεως.

Ο ιμάμης είναι σε ανοιχτή γραμμή με τις ΗΠΑ και σε ένα επόμενο στάδιο θα επιδιώξει να υποκαταστήσει πλήρως τον Ερντογάν στα Βαλκάνια και στις εκεί θρησκευτικές μειονότητες.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 

Δεν είναι ότι δε ντρέπονται. Αυτό το ξέρει και η «κουτσή Μαρία». Είναι ότι πλέον δεν έχουν να πιαστούν από πουθενά αλλού πέρα από την ίδια τους την ξεδιαντροπιά! Που την κάνουν σημαία! Την κάνουν έμβλημα! Την χρησιμοποιούν σαν προπέτασμα καπνού! Αφού τους τελειώσανε τα «καθρεφτάκια», τώρα βγάζουν στο μεϊντάνι τον ίδιο τους τον καθρέφτη και πουλάνε για «καθρεφτάκι» την ίδια τους την ασχήμια! 

Τώρα, λοιπόν, ανακαλύψανε ότι γύρω από τις ΜΚΟ έχει στηθεί «βιομηχανία» απάτης και αρπαγής. Τί μου λές; Σώπα! Μόνο που έχουν βγάλει κάλους τα χεράκια πολλών εργατών του Τύπου, δεκαετίες τώρα, έχει στερέψει το μελάνι εφημερίδων (της Realnews, της Αυγής, του Ριζοσπάστη συμπεριλαμβανομένων) χρόνια τώρα, να γράφουν και να ξαναγράφουν γι’ αυτές τις βρωμιές. Αλλά εκείνοι που τώρα παριστάνουν τους Ιαβέρηδες, παρίσταναν τις μωρές παρθένες...

Τώρα, επίσης, ανακάλυψαν ότι κάτι δεν πάει καλά με την υποκρισία των «πόθεν έσχες». Τι μου λες; Σώπα! Μόνο που όσοι τώρα φοράνε την εισαγγελική τους μουτσούνα για να κουνήσουν αδέκαστα το δάκτυλο, είναι εκλεκτά μέλη του συστήματος που διέπρεψε ως αβανταδόρος του «όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα»... 

Είναι τέτοιος ο οίστρος που τους έχει πιάσει που δεν αποκλείεται – μετά την Αμερική - να «ανακαλύψουν» και καμία λίστα με «μυστικά κονδύλια» προς «ημέτερους παπαγάλους» σε υπουργεία και Γραμματείες...

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, έρχονται και επανέρχονται... αποκαλύψεις γύρω από τη φοροδιαφυγή, τις ατασθαλίες στην τάδε ή τη δείνα υπηρεσία, για τις «αρπαχτές» εδώ κι εκεί, για προνοιακά επιδόματα και κοινωνικές παροχές που κάποιοι εισέπρατταν παράνομα, για κομπίνες, για λαμογιές, για διαπλοκές και τρίγωνα της πολιτικής εξουσίας με κάθε λογής «μακρυχέρηδες» και «πεντακαθαρίδηδες».

Όμως: Λες και σπάει κάθε φορά ο διάολος το ποδάρι του, πότε νομίζετε ότι οι κυβερνήσεις εντοπίζουν και... εξιχνιάζουν τέτοιες καταστάσεις; Και πότε τα ΜΜΕ τις παρουσιάζουν με το δικό τους αξιολάτρευτο ζήλο; Όλως τυχαίως:
  • Τα θέματα περί «διαφθοράς στο Δημόσιο» κατακλύζουν την επικαιρότητα κάθε φορά που ξενικά νέος γύρος απολύσεων και διαθεσιμοτήτων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων.
  • Τα θέματα περί «μαϊμού» δικαιούχων κοινωνικών παροχών διαπιστώνονται τη στιγμή των επικείμενων αποφάσεων για περικοπές των προνοιακών επιδομάτων.
  • Τα θέματα για τις παράνομες συντάξεις ή για τις ατασθαλίες στο ΙΚΑ εμφανίζονται στο προσκήνιο όποτε επίκεινται περικοπές των συντάξεων ή νέο πετσόκομμα ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
  • Οι ατασθαλίες, από αγροτικούς συνεταιρισμούς μέχρι αποθήκευση φαρμάκων σε σπηλιές, εντοπίζονται όποτε πρόκειται να χτυπηθεί κάποια κοινωνική και επαγγελματική κατηγορία (π.χ. αγρότες, φαρμακοποιοί κλπ).
  • Οι γκλαμουράτοι της φοροδιαφυγής, όπως και ο κακός υδραυλικός που δεν κόβει απόδειξη, κατακλύζουν τα δελτία ειδήσεων όποτε έρχονται τα νέα φοροεισπρακτικά μέτρα και τα χαράτσια, τα οποία ο λαός «πρέπει» να τα υποστεί μιας και οι διεφθαρμένοι δεν πληρώνουν τους δικούς τους φόρους, κ.ο.κ.
  • Το φαγοπότι στις προμήθειες των νοσοκομείων το θυμούνται κάθε φορά που επίκειται νέο χτύπημα στο δημόσιο σύστημα υγείας.
  • Το πάρτι στα εξοπλιστικά, που «το ήξεραν εδώ και δέκα χρόνια», το ξεχνούν κάθε που ετοιμάζεται κάποια νέα παραγγελία.
  • Όσο για τους κάθε λογής μπαγάσηδες, όπως αυτοί των ΜΚΟ, φανερώνονται κάθε φορά που ο κόσμος έχει αλαλιάσει από το πάρτι που συντελείται πάνω στην καμπούρα του. Όταν έχει καταρρακωθεί κάθε έννοια δικαίου. Και, φυσικά, όταν η κυβέρνηση (η εκάστοτε κυβέρνηση) θέλει να «αλλάξει το κλίμα». Πώς; Πουλώντας  «κοινωνική ευαισθησία» και μοιράζοντας από «κάθαρση» μέχρι τζούφιες πασχαλιάτικες στρακαστρούκες σαν το «δώρο» των... 200 ευρώ του κ.Σαμαρά.
*
Μόνιμη επωδός σε αυτό το ατελείωτο σίριαλ είναι ότι, πρώτον, η διαφθορά είναι... κακό πράγμα και, δεύτερον, ότι η καλή κυβέρνηση, με τους καλούς υπουργούς, ως ταπεινός υπηρέτης του λαού, βάζει «χέρι» στους επίορκους για να απαλλάξει την κοινωνία από το μίασμά τους...

Δεν ξέρουμε αν οι σκηνοθέτες του εν λόγω εξοργιστικά γελοίου θεάματος είναι περισσότερο γελοίοι, ή περισσότερο εξοργιστικοί. Ξέρουμε, όμως, τα εξής:

1) Αυτή η εικόνα διαφθοράς με την οποία προσπαθούν ενίοτε να λερώσουν - ως συνυπεύθυνη - ολόκληρη την κοινωνία, είναι η εικόνα του καθρέφτη τους. Το κράτος των τρωκτικών, της αναξιοκρατίας, του κομματικού ρουσφετιού, των πελατειακών συμπεριφορών και της «μαύρης» συναλλαγής, το κράτος που οι «κυβερνητικές οργανώσεις» του είχαν Λιάπηδες με πλαστές πινακίδες και οι επιδοτούμενες «μη κυβερνητικές οργανώσεις» του είχαν πλαστούς – πλην... θεοσεβούμενους - «ναρκοσυλλέκτες», έχει χτιστεί και λειτουργεί κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση εκείνης της πολιτικής που κατέστησε λαϊκή ρήση ότι «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι».

2) Αυτοί και οι φίλοι τους που το παίζουν διώκτες της διαφθοράς, είναι οι σεσημασμένοι της άφατης υποκρισίας που έχουν οικοδομήσει ένα πολιτικό σύστημα το οποίο έχει για προμετωπίδα του εκείνο το πάλαι ποτέ απίθανο πρωθυπουργικό απόφθεγμα «έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του» και που έχει για έμβλημά του τη «Ζήμενς» και τα Βατοπέδια.

3) Η κυρίαρχη πολιτική και οι κυρίαρχοι πολιτικοί αυτού του κράτους ήταν που όποτε έσκαγε το απόστημα εκείνοι απαντούσαν: «Αυτή είναι η Ελλάδα»! Αυτοί είναι που έκαναν ομιλίες για τον «περιορισμό» (σ.σ.: προσέξτε: όχι για την κατάργηση, αλλά για τον «περιορισμό»!) του «γρηγορόσημου» στο δημόσιο τομέα. Πρόκειται για τον δικό τους, τον κρατικομονοπωλιακό, τον κομματικό και ιδιωτικοποιημένο δήθεν «δημόσιο» τομέα, τον φτιαγμένο με τα υλικά του «έχω μέσο», «έχω δόντι», «έχω βύσμα», «έχω και μπάρμπα στην Κορώνη».

4) Είναι το δικό τους πολιτικό καθεστώς, το καθεστώς της μίζας και της αρπαχτής, των «κουμπάρων» και των «αναψυκτηρίων», των υποβρυχίων που «γέρνουν» και των στενών δεσμών με τους Χριστοφοράκους, τους Τομπούλογλου και τους Τσοχατζόπουλους, το κράτος της «λίστας Λαγκάρντ», των «εθνικών νταβατζήδων» και των «θαλασσοδανείων» πάνω στο οποίο μεγαλουργεί το «φακελάκι» και το «τσάκω ρε μάγκα τόσα και προχώρα».
*
Αυτό το κράτος

 α) που κουκούλωσε δικομματικά το σκάνδαλο της «Ζήμενς», που χαρίζει δισεκατομμύρια στους τραπεζίτες, που καλύπτει τα δάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων του Μεγάρου Μουσικής, αλλά πλειστηριάζει τα σπίτια του κοσμάκη,

β) που προσπαθεί να περάσει στα μουλωχτά (ν)τροπολογίες της νύχτας για την απαλλαγή των φόρων στις «εξωχώριες» εταιρείες,

γ) που οι ταγοί του - οι οποίοι ομιλούν περί... φοροδιαφυγής - σουλατσάριζαν στα «κότερα» των προυχόντων οι οποίοι έχουν εξασφαλίσει μηδενικούς φορολογικούς συντελεστές για τα κέρδη τους, την ώρα που ο χιλιοχαρατσωμένος λαός βλέπει να τους επιβάλλονται 9 φορές μεγαλύτεροι φόροι,

είναι το ίδιο κράτος που συντάσσει τις διαβόητες λίστες με τα «μαύρα» προς τα δημοσιογραφικά του παπαγαλάκια. Που όπως έκανε παιχνίδι «φιλανθρωπίας» ταΐζοντας ΜΚΟ, τώρα κάνει παιχνίδι «απονομής δικαιοσύνης» ταΐζοντας το πόπολο με την μπαλαφάρα της «εξάρθρωσης» των κακών ΜΚΟ. Που συντηρεί (με ή χωρίς ΜΚΟ) εκείνα τα «ενσωματωμένα» δίκτυα επικοινωνίας που αναλαμβάνουν να μας εμφανίσουν από το ΝΑΤΟ μέχρι το ΔΝΤ και την τρόικα ως τους καλύτερους φίλους του ανθρώπου...

Αυτό, επομένως, το κράτος και αυτή η πολιτική, που εξαγοράζουν, που εκβιάζουν, που εκμαυλίζουν, που διαφθείρουν, είναι το ίδιο κράτος και η ίδια πολιτική που όχι μόνο δεν εγγυώνται το δημόσιο χρήμα, αλλά αντιθέτως: Πρωταγωνιστούν στην διασπάθιση του δημόσιου χρήματος! Πρωταγωνιστούν! Παντοιοτρόπως: Κι όταν επιδοτούν ΜΚΟ για να επιτελούν το θεάρεστο έργο της ανασκολόπισης του κολεόπτερου, κι όταν επιδοτούν τράπεζες για να επιτελούν το ακόμα πιο θεάρεστο έργο της ανασκολόπισης του λαού, κι όταν επιδοτούν «συμβούλους» για να ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία. 

Πάει πολύ, λοιπόν, να θέλει αυτό το κράτος, με αυτό το πολιτικό σύστημα, να εμφανίσει την ίδια του τη σαπίλα σαν κολυμπήθρα του Σιλωάμ! Πάει πολύ! Αυτό το κράτος ανήκει στους «εξυγιαντές» του. Δικό τους, των «εξυγιαντών», είναι το κράτος με όλες του τις (κυβερνητικές και μη) οργανώσεις. Δική τους, των «εξυγιαντών»,  είναι και η βρωμιά του κράτους τους.

Από enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ξοδεύουμε τη ζωή μας. Την πετάμε καθημερινά, με ασχολίες μικρές και χωρίς κανένα νόημα. Σαν μηχανές γίναμε, σχεδόν όλοι… Και, δυστυχώς, δεν το έχουμε καταλάβει...

Μεγάλο έξοδο να αφήνεις τη ζωή να περνά, δίχως να έχεις κάνει κάτι, έστω και μικρό, έστω και ασήμαντο, που θα μπορέσεις περήφανα να το αφήσεις παρακαταθήκη για το πέρασμά σου από τούτο τον κόσμο.

Αφήνουμε τα τεράστια τίποτε να παίρνουν μορφή, να αλώνουν και να ορίζουν τις ζωές μας.

Και σαν να μην φτάνει ετούτο, ζητάμε και από τους νέους να παλέψουνε και να πάρουμε πίσω όλα εκείνα που εμείς αφήσαμε να χαθούνε μέσα από τα χέρια μας.

Ντροπή! Μεγάλη η ντροπή μας. 
Αφού ούτε στα στερνά μας δεν τιμάμε το χώμα που πατήσαμε και τη γη που μας έθρεψε. Τίποτε δεν μας έχει μείνει από τους προγόνους, που τόσο περήφανα αναφέρουμε στις κουβέντες μας. 

Κουτσαβάκια του κερατά γίναμε και όχι άντρες. Γιατί οι άντρες δεν χαλάνε την ώρα τους με λόγια, αλλά πρώτα κάνουνε ό,τι έχουν να κάνουν κι έπειτα νοιάζονται για το ότι μπορούσαν και καλύτερα. 

Εμείς… τίποτε τέτοιο δεν έχουμε. Καιγόμαστε για την μικροσύνταξή μας, για τα γεράματά μας, για να ησυχάσουμε από τις μέριμνες της ζωής κι αφήνουμε επιτήδειους να μας κλέβουνε την περηφάνεια μας, να μας κλέβουνε το βιός μας, να μας κλέβουνε όλα εκείνα που άλλοι δώσανε τη ζωή τους για να τα έχουμε εμείς.

Ξόδι φεύγει η ζωή μας, μα δεύτερη δεν έχουμε για να προλάβουμε και να σιάξουμε όλα τα στραβά που κάναμε ή που μας αφήσαμε να μας κάνουν.

Και μικροί όπως είμαστε, ζητάμε από εκείνους που την κληρονομιά σπαταλήσαμε, να αγωνιστούνε για μας, να παλέψουν, να ματώσουν, για να πάρουμε πίσω αυτά που με τα ίδια μας τα χέρια παραδώσαμε σε ένα τσούρμο ψευταράδων…

Μάθαμε να ξοδεύουμε στη ζωή μας κι ήταν μεγάλο το λάθος, γιατί δεν καταλάβαμε πως από ένα σημείο και μετά ξοδεύαμε την ίδια τη ζωή που ήρθαν και την αποτιμήσαν οι εμπόροι των εθνών και την ζυγίσανε με τις δικές τους δεκάρες για να μας βάλουνε χρέος και στον θάνατό μας.

Σε εσένα, σε εμένα, σε όλους μας, ούτε το χώμα του τάφου δεν μας αξίζει, γιατί αυτό το χώμα το παραδώσαμε χωρίς να σκεφτούμε ότι ούτε δικό μας είναι…

Βαριές μπορεί να είναι αυτές οι κουβέντες, μα άλλες λέξεις δεν έχω στο νου για να γράψω το χάλι που μας βρήκε, τον βούρκο που τόσο πρόθυμα τρέξαμε να κυλιστούμε, έχοντας τους δαίμονες και τα δουλικά τους να μας περιγελούν και να μας διατάζουν…

Και σε ρωτάω εσένα που δεν σου αρέσουνε ετούτα τα λόγια:
Τι κάναμε για να μην γίνουμε περίγελος των ανόητων, σκλάβος των τιποτένιων;
Τι κάναμε για να τιμήσουμε εκείνους που μας γέννησαν κι εκείνους που έρχονται μετά από μας;
Τι κάναμε για την ψυχή που θα παραδώσουμε;
Δυστυχώς, τίποτε και πρέπει ετούτες τις ώρες να το παραδεχτούμε κι εσύ κι εγώ.
Μεγάλα κι άδεια λόγια, μονάχα, που δεν μας τιμάνε και που δείχνουνε πόσο ανάξιος είσαι, πόσο δειλός είμαι…

Κι όμως, υπάρχει χρόνος για να τ’ αλλάξουμε όλα και να περπατήσουμε περήφανα ξανά κάτω από έναν ελεύθερο γαλάζιο ουρανό…
Μα, αυτό θα γίνει όχι αν θελήσουμε να διώξουμε εκείνους που μας καθίσανε στο σβέρκο και μας ορίζουν τη ζωή μα και το θάνατό μας…
Θα γίνει μόνο αν σταματήσουμε τα λόγια και αποφασίσουμε να μετρηθούμε με τους κλέφτες που μας αρπάζουν και μας ξεφτιλίζουν τη ζωή…

Δυστυχώς, πήραμε τη ζωή μας λάθος, κι αλλάξαμε ζωή...



Ο Αντώνης Κάντας στην απολογία του, που δημοσιεύτηκε σε πολλά blogs και εφημερίδες, κάνει διάχυση ευθυνών επί δικαίων και αδίκων, με χρήση εντέχνων νομικίστικων εκφράσεων. Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτό γίνεται με προφανή στόχο την παραπλάνηση της κοινής γνώμης και το κέρδος πολιτικού χρόνου.

Προφανώς, ο κ. Αντώνης Κάντας, για τον οποίον η New York Times, στην έκδοση της 16/02/2014, τονίζει ότι έχει λάβει «τόσες μίζες, που έχει χαθεί το μέτρημα», εξ ιδίων κρίνει τα αλλότρια.

Οι Έλληνας κατέβαλλαν τα μεγάλα έξοδα για τις τριετείς σπουδές του κ. Κάντα, στίς ΗΠΑ, στο αντικείμενο «Οικονομία της Αμύνης». Δεν ισχυρίζομαι ότι ο κ. Κάντας εφήρμωσε την «Οικονομία της αρπαχτής» ή, όπως είπε και έγκριτος δημοσιογράφος με βάση την ομολογία του περί κατ’ επανάληψη δωροδοκίας του προκειμένου να παρεμβαίνει υπέρ ή κατά εταιρειών, ενεργούσε «ως διοδιάρχης μιζών». Απορώ τι δίδασκε τους φοιτητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.

Δεν ισχυρίζομαι ότι ο Αντώνης Κάντας, που έχτισε, με ίδια έξοδα(!!!) και Χριστιανικό ναό, επιχειρεί, με διάφορα τερτίπια, την ένταξή του στον νόμο Καστανίδη. Διαπιστώνεται όμως ότι δεν αρκείται στην κατάθεση των όσων αψευδώς γνωρίζει αλλά επεκτείνεται και στην εκτόξευση αχλής προς πάσα κατεύθυνση, κατά δικαίων και αδίκων, με αποτέλεσμα οι καραδοκούντες γνωστοί/άγνωστοι να επιδίδονται σε λιβελογραφήματα εις βάρος αξιωματικών των οποίων η στάση έχει εμπνεύσει πλήθος κατωτέρων και ανωτέρων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων το δε κύρος των έχει σθεναρώς σφυρηλατηθεί στην συνείδηση των συναδέλφων.

Κ. Αντώνη Κάντα έχω μερικά ερωτήματα να σας υποβάλλω:

1. Δια ποίας μεθόδου προέβαινε η πατρίδα στην προμήθεια οπλικών συστημάτων μέχρι το 1995, οπότε και εμφανισθήκατε στο προσκήνιο ως παράγων;

2. Γιατί η αποκαλυφθείσες μέχρι τώρα μίζες αρχίζουν να ανθούν από της εμφανίσεώς της ΓΔΕ το 1995 με συγκεκριμένη στελέχωση;

3. Ποία, άραγε, η ανάγκη δημιουργίας της ΓΔΕ (Γενικής Διευθύνσεως Εξοπλισμών); Βέβαια δεν είναι δυνατόν να ισχυρισθεί κάποιος ότι είχε ως σκοπό να κάνει «ό,τι θέλει» με τις πιστώσεις των ΕΜΠΑΕΕ, ούτε ότι απώτερος σκοπός ήταν η εξυπηρέτηση των κομματικών φίλων του ΠΑΣΟΚ, όπως εσείς, και των αντιπροσώπων μεγάλων διεθνών αμυντικών βιομηχανιών.

4. Δεν ισχυρίζομαι πως αληθεύει ότι επί της εποχής σας συντάχθηκαν και εγκρίθηκαν από το ΚΥΣΕΑ τα δύο πρώτα προγράμματα του ΕΜΠΑΕ ύψους σχεδόν 22 δισεκατομμυρίων Ευρώ τα οποία χρηματοδοτήθηκαν κατά μόλις 7% με 10% από χρήματα των Ελλήνων και το υπόλοιπο 90% με δάνεια από Γερμανικές τράπεζες με υψηλά επιτόκια. Είναι αλήθεια αυτό;

5. Μπορείτε να αιτιολογήσετε την πρακτική σας περί προμηθειών μέσω αντιπροσώπων και όχι δια διακρατικών συμφωνιών σύμφωνα με την μέχρι τότε τακτική των Ενόπλων Δυνάμεων;

6. Πριν από εσάς, οι προμήθειες βαρέων οπλικών συστημάτων εγένοντο με βάση το Π.Δ. 284/89 και εξακολουθεί να είναι η κύρια μέθοδος προμηθειών, δεδομένου ότι τα «βαρέα οπλικά συστήματα» δεν αποτελούν εμπόρευμα δίκην «πατάτας» αλλά το κύριο μέσον «πολιτικοστρατιωτικής διπλωματίας» μέσω της οποίας ελέγχεται και κατανέμεται η «Γεωστρατηγική δυναμική» της κάθε περιοχής. Δεν ισχυρίζομαι ότι ο τρόπος ενεργείας σας εστέρησε αυτό το πλεονέκτημα από την πατρίδα και το παρέδωσε στα χέρια των, συνήθως απάτριδων, εμπόρων οπλικών συστημάτων. Εσείς τι λέτε γι’ αυτό; Για θυμηθείτε, αν θέλετε, την ιστορία της αποκτήσεως του πολεμικού ΑΒΕΡΩΦ; Για θυμηθείτε πως επηρεάσθηκαν οι πολεμικές επιχειρήσεις υπέρ της πατρίδος από την απόκτηση ενός και μόνον ικανού πολεμικού πλοίου; Δεν ισχυρίζομαι ότι η φιλαργυρία σας εστέρησε στρατηγικά πλεονεκτήματα από την πατρίδα και έφερε σε δυσμενή θέση τους συμπατριώτες σας.

7. Απορώ κ. Κάντα, πιστεύετε ότι με τα δισεκατομμύρια που διαθέσατε εξοπλίσατε τις ΕΔ με τα απαιτούμενα για την πατρίδα συστήματα (πχ των ευελίκτων δυνάμεων) προς αντιμετώπιση των απειλών ή προμηθευόσασταν βαρέα πανάκριβα συστήματα για διεξαγωγή άλλων μορφών αγώνος ασχέτως προς τους αναμενόμενους;

Δεν ισχυρίζομαι ότι με τις πράξεις σας έχετε ατιμωθεί και ως στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων εξευτελιστεί, σας υπενθυμίζω όμως ότι η ατίμωση των Σαμουράι είχε συγκεκριμένο τρόπο τελετουργικού καθαρμού.
Δεν ισχυρίζομαι ότι η Ελληνική δικαιοσύνη θα σας καταδικάσει, είμαι όμως σίγουρος ότι, αργά ή γρήγορα, θα αποδώσει τα δέοντα προς πάσα κατεύθυνση παρά τα Κάντια Άσματα.

Κ. Αντώνη Κάντα,
- Δεν ισχυρίζομαι ότι προδώσατε την πατρίδα όπως οι χρηματοδοτηθέντες Εφιάλτης και Ιούδας, σας υπενθυμίζω όμως ότι συμφώνως προς τον Ιούλιον Καίσαρα και τον Πλούταρχο «την προδοσίαν πολλοί ηγάπησαν, τον προδότην ουδείς».
- Δεν ισχυρίζομαι ότι κάνατε λάθη όπως όλοι μας.
- Δεν ισχυρίζομαι ότι, μολονότι ανώτατος αξιωματικός, είσθε επίορκος.
- Τέλος, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω την πρόσφατη πράξη καθαρμού του ειδικού φρουρού ο οποίος, εις ακούσιον ατύχημα, αφαίρεσε την ζωή συνανθρώπου μας. Εσείς που, καθ΄ ομολογίαν σας, βλάψατε όλους τους Έλληνες, περιορίζεσθε εις δημιουργίαν αχλής; Σας υπενθυμίζεται όμως ότι χιλιάδες συμπατριωτών κατέστησαν αυτόχειρες συνεπεία της επιπεσούσης, και λόγω των λαδωμάτων, κατάρας επί της πατρίδος.
Προς τον κ. ΥΕΘΑ
Ως τελευταίο, πλην καίριο θέμα από εποχής Κάντα, άφησα την, κατά φήμες, αμαρτωλή, όχι βέβαια ότι το ισχυρίζομαι, ιστορία των Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων. Και τι δεν έχει δει το φως της δημοσιότητος σχετικά με αυτή την υπόθεση.

Ερωτήματα
- Τί σας δεσμεύει, τί σας κωλύει κ. Αβραμόπουλε, κ. ΥΕΘΑ, και δεν διαλύετε την ΓΔΕ αύριο;
- Δεν σας αρκούν τα όσα έχουν, μέχρι σήμερον διαπιστωθεί, εκ της δράσεως αυτής της υπηρεσίας;
- Γιατί τέτοια κωλυσιεργία στην εκκαθάριση των εκκρεμούντων υποθέσεων Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων;
- Οι αντιπρόσωποι εταιρειών που αποδεδειγμένως λάδωσαν θα συνεχίσουν να μετέχουν στις διαδικασίες προμήθειας;
- Γιατί παρανομείτε και δεν εφαρμόζετε, επί τέλους, τον νόμο περί ισόβιου αποκλεισμού των ανωτέρω εταιρειών, όπως ζητά και ο τελευταίος Έλληνας;
- Δεν σέβεστε τους συμπατριώτες σας, τις θυσίες τους, τις ουρές για μια μπουκιά ψωμί που έχουν δημιουργηθεί;
- Τι σέβεστε κ. Αβραμόπουλε; Μόνον το πολιτικό μέλλον σας;

Προτάσεις
- άμεσο κλείσιμο της ΓΔΕ, ως μεγάλη μεταρρυθμιστική πράξη,
- επαναφορά των Πινάκων Οργανώσεως του ΥΕΘΑ όπως ήταν προ του 1995, μεταβατικά,
- άμεση έναρξη μελέτης νέου συστήματος προμηθειών που να καλύπτει όλα τα Υπουργεία, όπως συμβαίνει σε χώρες που σέβονται την υπόστασή τους. Σας γνωρίζετε ότι κατά την θητεία μου στο ΓΕΕΘΑ, 1985-1989, μου είχε ανατεθεί και συνετάχθη σχετική μελέτη η οποία, βεβαίως, και ετέθη στο αρχείο, ως αποκλείουσα ατιμίες,
- δια νόμου απαγόρευση συμβάσεων εξοπλιστικών δι’ αντιπροσώπων,
- ενεργήσατε ως ΥΕΘΑ και όχι ως διπλωμάτης.

Ιωάννης Καραδημητρόπουλος
Μόνιμος κάτοικος Γαλλίας
Σχης ε.α.
Τέως Δντής Ευρωπαϊκής Τεχνικής Ομάδος ΣΕΝΓΚΕΝ
Τέως υπάλληλος Συμβουλίου Ευρωπαϊκής Ενώσεως



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Στην αρχή νομίζαμε ότι ήταν απλά μία πειραματική δοκιμή από το χαρούμενο στρατόπεδο των από πάνω για να δοκιμάσουν τις πνευματικές αντοχές του λαού και ταυτόχρονα να διαπιστώσουν πόσο επιλεκτική μνήμη έχει.

Έγινε μία φορά με το θέμα του Τσοχατζόπουλου, γελάσαμε. 
Ξαναέγινε με τις μίζες των υπολοίπων στα εξοπλιστικά, ξαναγελάσαμε. 
Ξαναέγινε με τα δάνεια από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, είπαμε ότι μας θεωρούν μ@λάκ€ς. 
Ξαναέγινε όταν μάθαμε για τους πολιτικούς που έβγαλαν τα λεφτά τους σε ξένες τράπεζες, λέμε μας έχουν για εντελώς χαζούς. 
Τώρα ήρθε και η αποκάλυψη για το υποτιθέμενο "σκάνδαλο" με τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και πλέον καταλάβαμε δεν υπάρχει καμία αμφιβολία...

Ο ελληνικός λάος έχει μνήμη χρυσόψαρου, τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία του. 

Οι ξαφνικές αποκαλύψεις περί οικονομικών σκανδάλων, κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος, προκλητικών υπερτιμολογήσεων και ατελείωτης διαπλοκής μεταξύ κρατικών αξιωματούχων και πασίγνωστων επιχειρηματιών, δημοσιογράφων και παρατρεχάμενων είναι η συνοπτική περιγραφή της ελληνικής καθημερινότητας μέχρι το 2010. 
Τόσο απλά. 
Επειδή όμως τότε οι πιο πολλοί δεν είχαν καμία ενασχόληση με την πολιτική, τους τα λένε τώρα για να τα παρουσιάσουν σαν απονομή δικαιοσύνης. Γελάνε και οι πέτρες. 

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, το επόμενο σκάνδαλο μεγατόνων που θα μάθει η, μονίμως σοκαρισμένη, ελληνική κοινή γνώμη, είναι ότι ο νόμος περί (μη) ευθύνης υπουργών πέρασε επί των ημερών του Βενιζέλου. 
Σε 2-3 χρόνια από τώρα θα μάθουμε ότι όλοι οι υπουργοί του Σημίτη είναι για 15 χρόνια φυλακή ο καθένας και περίπου το 2037 θα μάθουμε και τι πραγματικά έγινε με το μνημόνιο. 

Φίλοι αναγνώστες, δεν βρέχει έξω, απλά μας φτύνουν... 




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου