Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Νοε 2012


Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα με τα φορολογικά νομοσχέδια δεν έχει ιστορικό προηγούμενο σε καμιά χώρα. Ούτε στην Ανατολή, ούτε στη Δύση. Ούτε στις αναπτυγμένες χώρες, ούτε στις αναπτυσσόμενες.
 
Κάθε υπουργός Οικονομικών, όποτε γουστάρει, μπορεί να φέρει ένα φορολογικό νομοσχέδιο και να αλλάξει,κυριολεκτικά, τα φώτα στους πολίτες.
Όλο κάποια προσχηματική δικαιολογία μπορεί να επικαλεστεί για να δικαιολογήσει την πράξη του αυτή. Και δεν δίνει λογαριασμό σε κανένα. Δεν τον απασχολεί κάν, αν τα  νοικοκυριά έχουν κάνει τον προγραμματισμό τους. Αποφασίζουν και διατάζουν. Και ο απλός πολίτης βρίσκεται εντελώς ανυπεράσπιστος μπροστά την κρατική αυθαιρεσία. 
Αφήστε το άλλο. Αν χρωστάς στο κράτος, σε ταράζουν στα πρόστιμα και τις προσαυξήσεις. Όταν σου οφείλει το κράτος πληρώνει, άμα θέλει, όποτε θέλει και όσο θέλει. Χώρια που μπορείς να υποστείς και κάποιο κούρεμα. Εννοείται, χωρίς να ερωτηθείς….

Και τους νόμους οι ίδιοι γραφειοκράτες τους συντάσσουν πάντα. Ράβουν και ξηλώνουν τα μέτρα και ύστερα αρχίζουν τις εγκυκλίους, τα βιβλία και τα σεμινάρια για να μας ενημερώσουν οι φωστήρες τι ….εννοούσαν!
Βεβαίως, αυτή η ασάφεια βολεύει, ξέρετε ποιους…

Γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά, που αποτελούν παθογένειες δεκαετιών.
Γιατί, όπως, γνωρίζετε έχει τεθεί προς διαβούλευση νέο φορολογικό νομοσχέδιο.
Μια από τα ίδια!
Τι να περιμένει κανένας. «Αυτή η στάνη το ίδιο τυρί βγάζει…»
Μεταξύ άλλων, προτείνουν λέει την κατάργηση του αφορολόγητου για τα παιδιά.

Σε ποια χώρα ζείτε;
-Η Ελλάδα αντιμετωπίζει   οξύ πρόβλημα υπογεννητικότητας.
-Έχει γερασμένο πληθυσμό.
-Η κρίση εμποδίζει τα νέα ζευγάρια να αποκτήσουν παιδιά γιατί δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν.
-Η χώρα κατακλύζεται από μετανάστες (παράνομους και μη) σε παραγωγική ηλικία.
-Το ασφαλιστικό μας σύστημα βρίσκεται στα όρια του γιατί σε πολλά ταμεία αναλογεί  ένας εργαζόμενος για έναν συνταξιούχο. Δεν στέκεται έτσι σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.
-Πολλά χωριά έχουν ερημώσει
-Σχολεία κλείνουν λόγω έλλειψης παιδιών…
Και εσείς καταργείτε το αφορολόγητο για τα παιδιά;

Είναι αστείο το επιχείρημά σας ότι θα δίνεται κάποιο επίδομα με …εισοδηματικά κριτήρια.
Δηλαδή το κράτος θα αποφασίζει ποιοί θα ….κάνουν παιδιά;

Διαλύεται τη μεσαία τάξη, αν δεν το έχετε καταλάβει…

Θέλω να ελπίζω ότι ο Πρωθυπουργός θα πετάξει στο καλάθι των αχρήστων αυτό το όνειδος.
Και να τραβήξει τα αυτιά μερικών  που προκαλούν την κοινωνία με τη συμπεριφορά τους.

Το αφορολόγητο για τα παιδιά είναι αδιαπραγμάτευτο.
Δεν συζητείται.
Τέλος!

ΚΡ

ΥΓ. Επιτέλους, τόσο δύσκολο είναι  να μαζευτούν δέκα άνθρωποι, όλων των κομμάτων, σχετικοί με το αντικείμενο και χωρίς εξαρτήσεις και δεσμεύσεις και να φτιάξουν ένα δίκαιο και απλό φορολογικό σύστημα το οποίο να δεσμευτούν όλα τα κόμματα να μην αλλάξει για μια δεκαετία. Για να έχει η χώρα ένα σταθερό φορολογικό πλαίσιο και να γνωρίζουν επιχειρήσεις και πολίτες τι  τους περιμένει κάθε χρόνο και να προγραμματίζουν αναλόγως;

Μετά την τοποθέτηση του ικριώματος του μαυροκόκκινου αετού στα Σκόπια, από πλήθος εθνικιστών Αλβανοφώνων, σχεδόν απέναντι από αστυνομικό τμήμα και την χλιαρή αντιμετώπιση εκ μέρους της κυβέρνησης του Νικολά Γκρούεφσκι, ένα νέο γεγονός έρχεται να ανεβάσει ακόμη περισσότερο το «θερμόμετρο» στην ΠΓΔΜ.

Ο ηγέτης των αλβανόφωνων μουσουλμάνων των Σκοπίων, μουφτής Σουλεϊμάν Ρεχέπι, έκανε δηλώσεις καλώντας για την δημιουργία μίας «Μεγάλης Αλβανίας», ισχυριζόμενος πως είναι άδικο για τους Αλβανούς να ζούνε σε πέντε διαφορετικές «πολιτείες», τη στιγμή που ο Θεός δεν το θέλει αυτό.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει γνωστές αντιδράσεις από την κυβέρνηση της ΠΓΔΜ, αλλά η ταχύτατη κλιμάκωση των ενεργειών εκ μέρους των Αλβανοφώνων των Σκοπίων μόνο ως θετική εξέλιξη δεν μπορεί να θεωρηθεί, ενώ οι πληροφορίες μας από τα Σκόπια αναφέρονται σε φόβους για περαιτέρω κλιμάκωση που πιθανότατα θα στηριχθεί στις δηλώσεις του Σαλί Μπερίσα σχετικά με την «Μεγάλη Αλβανία».

Μέσα από όλα αυτά, η κατάσταση στα γειτονικά Σκόπια δείχνει να… ξεφεύγει, με τους Αλβανόφωνους να είναι περισσότερο αποφασισμένοι να προχωρήσουν σε ευθεία κόντρα με την κυβέρνηση της ΠΓΔΜ.





Ανεπανόρθωτες είναι οι ζημιές που έχει υποστεί η ελληνική οικονομία αλλά και η εικόνα της Ελλάδας στα μάτια των Ευρωπαίων πολιτών εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο οι ελληνικές κυβερνήσεις χειρίστηκαν την κρίση και της μνημονιακής πολιτικής που κατεξευτέλισε τη χώρα μας σε ολόκληρη τη Γηραιά Ηπειρο. Μόνο ένα πικρό χαμόγελο οίκτου προκαλούν οι πρωθυπουργικοί ισχυρισμοί περί «αποκατάστασης της αξιοπιστίας της χώρας» και περί δήθεν επερχόμενης «ανάπτυξης», η οποία θα αποκαταστήσει το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων, που συνεχίζει να καταβαραθρώνεται ραγδαία.

Δεν ξέρει πού να κρυφτεί κανείς από ντροπή όταν ακούει να του διηγούνται καθημερινές εμπειρίες απλών Ελλήνων σε ευρωπαϊκές χώρες. Φοιτητές π.χ. που πάνε να νοικιάσουν σπίτι στην Αγγλία και οι ιδιοκτήτες τούς ζητούν... διπλάσιο αριθμό ενοικίων ως εγγύηση από όσα ζητούν σε άλλους ξένους ή αρνούνται εντελώς να νοικιάσουν το σπίτι τους σε Ελληνες! Παρέες Ελλήνων που πάνε να φάνε σε εστιατόριο στην Αυστρία, παραγγέλνουν και το γκαρσόνι απαιτεί να πληρώσουν... προκαταβολικά το φαγητό!

Υπάρχει πλήρης απαξίωση και περιφρόνηση προς οτιδήποτε ελληνικό στην Ευρώπη, όσο κι αν μας πληγώνει αυτό. Μόνο στο μυαλό κυβερνητικών παραγόντων υπάρχει υποτιθέμενη αποκατάσταση της αξιοπιστίας της Ελλάδας, σε καμία περίπτωση στην πραγματικότητα. Δυστυχώς, θα χρειαστούν δεκαετίας για να αποκατασταθεί αυτή η ζημιά.

Αυτό όμως είναι το λιγότερο, όσο απαξιωτικό κι αν είναι για μας. Το κατά πολύ σοβαρότερο είναι αν και πότε η Ελλάδα θα μπορέσει να συνέλθει και να επανέλθει εκεί που βρισκόταν πριν από το ξέσπασμα της κρίσης. Ας γίνουμε σαφέστεροι. Το 2007 η Ελλάδα είχε κάπου 370.000 ανέργους. Σήμερα κοντεύουν να φτάσουν το 1.300.000 και το 2013, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις, θα ξεπεράσουν το 1.500.000. Το ερώτημα είναι απλό και δραματικό: Αυτή η ανάπτυξη που υπόσχεται ο πρωθυπουργός υπάρχει περίπτωση να δημιουργήσει ένα εκατομμύριο και πάνω θέσεις εργασίας; Η απάντηση είναι εξίσου απλή, αλλά τραγική: Αποκλείεται! Θα χρειαστούν πολλές δεκαετίες.

Το 2013 θα είναι η έκτη συνεχής χρονιά συρρίκνωσης της ελληνικής οικονομίας και μάλιστα βίαιης μείωσης του ΑΕΠ. Δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα θα κλείσουν, προσθέτοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους στους ήδη υπάρχοντες. Σαν να μην έφτανε αυτό, θα αρχίσει και ο δημόσιος τομέας να παράγει δεκάδες χιλιάδες ανέργους μέσω διαθεσιμότητας ή και απολύσεων χωρίς προσχήματα, καθώς και δεκάδες χιλιάδες πρόσθετους συνταξιούχους.

Αντί δηλαδή ο κρατικός τομέας να είναι φορέας ανακούφισης αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, λόγω Μνημονίου, θα μετατραπεί σε ολέθριο καταστροφέα εκατοντάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας για τα επόμενα χρόνια. Βεβαίως και το κράτος θα γλιτώνει λεφτά καθώς θα απολύει εκατοντάδες χιλιάδες υπαλλήλους του, θα εξαθλιώνει οικονομικά όσους συνεχίζουν να δουλεύουν στο Δημόσιο πληρώνοντάς τους πολύ λιγότερο, κλείνοντας σχολεία και νοσοκομεία κατακρημνίζοντας στα Τάρταρα την υγεία και τη μόρφωση του λαού μας. Υπάρχει όμως κανένας τίμιος άνθρωπος που να χαρακτηρίζει «ανάπτυξη» αυτό το ζοφερό μέλλον που απεργάζεται για τους Ελληνες η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη;

Οσο για τον βαρύτατα χειμαζόμενο ιδιωτικό τομέα, με τι λεφτά θα αναπτυχθεί; Δειλά δειλά τώρα κυβέρνηση και τραπεζίτες ομολογούν ότι καμιά ρευστότητα δεν θα φέρει αυτή καθαυτή η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Απλώς ελπίζουν ότι θα... ξαναγυρίσουν στις τράπεζες οι καταθέσεις και αυτά τα λεφτά των καταθετών θα δανείσουν οι τραπεζίτες στις επιχειρήσεις για να αναπτυχθούν! Υποκρίνονται ότι δεν αντιλαμβάνονται πως κανένα αξιόλογο ποσό δεν θα ξαναγυρίσει στις τράπεζες, γιατί απλούστατα ο κοσμάκης ξοδεύει όσα είχε στην άκρη προσπαθώντας αφενός να επιβιώσει και αφετέρου να πληρώσει το ληστρικό φορολογικό «γδάρσιμό» του από την κυβέρνηση.


"Xιροσίμα" έκανε σήμερα την Βουλή ο Πάνος Καμμένος. Είπε ότι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος βρίσκεται στο προθάλαμο του Κορυδαλλού για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ενώ φωτογράφισε την γυναίκα του Μανώλη Κεφαλογιάννη για τη λίστα Λαγκάρντ. 

Για τον σύμβουλο του πρωθυπουργού Σταμάτη είπε ότι ανέλαβε να συγκαλύψει τον Γιώργο Παπανδρέου ενώ ήταν αυτός που του έδωσε το όνομα της εταιρείας, IJ Partners, ως σχετιζόμενη με το θέμα των CDS, ώστε να “ψάξει” τι τρέχει με αυτή την εταιρεία.  

Ακούστε την ομιλία φωτιά

 


«Υπάρχει μία γαλλική έκφραση που λέει: οι φίλοι λάμπουν δια της απουσίας τους» δήλωσε ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα, απαντώντας σε ερώτηση για τη ματαίωση της χθεσινής επίσκεψης του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλου στα Τίρανα, στη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε μετά το πέρας των σημερινών συνομιλιών του με τον Σλοβένο ομόλογό του Γιάνεζ Γιάνσα.

Κληθείς να σχολιάσει το θέμα της «Μεγάλης Αλβανίας», ο κ. Μπερίσα επανέλαβε την πάγια θέση του ότι η ενοποίηση των Αλβανών θα πρέπει να γίνει στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.«Νομίζω ότι αυτός ο σκοπός είναι δίκαιος και γι’ αυτόν θα πρέπει να εργαστούν όλοι οι Αλβανοί. Πρέπει να εργαστούμε, όπου κι αν βρισκόμαστε για το ευρωπαϊκό αυτό μέλλον… Αυτή είναι η απάντησή μου για τη Μεγάλη Αλβανία» ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός της Αλβανίας.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας ματαίωσε τη χθεσινή επίσκεψή του στην αλβανική πρωτεύουσα, όπου επρόκειτο να παραστεί στις εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από την ανεξαρτησία της Αλβανίας, εξαιτίας των προχθεσινών δηλώσεων του κ. Μπερίσα στην Αυλώνα. Ο Αλβανός πρωθυπουργός, με αφορμή την ιστορική επέτειο, έκανε λόγο για «…εθνική ανεξαρτησία όλων των αλβανικών εδαφών από την Πρέβεζα μέχρι το Πρέσεβο, από τα Σκόπια μέχρι την Ποντγκόριτσα». 

Ο φρενοβλαβής, όπως αποδεικνύεται, πρωθυπουργός της Αλβανίας, παρά την επίσημη αντίδραση της Ελληνικής Πολιτείας, παρά την αντίδραση όλων των γειτονικών χωρών της Βαλκανικής που ανοιχτά απείλησε, παρά τις προειδοποιήσεις της Ρωσίας ακόμα και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και παρά την δήθεν χθεσινή αναδίπλωση των δηλώσεων του, ότι δήθεν αυτές αναφέρονταν 100 χρόνια πίσω και όχι στο παρόν, επανέρχεται σήμερα ακόμα πιο προκλητικός και επίμονος για την… δήθεν «Μεγάλη Αλβανία», που δήθεν θα την πετύχει μέσω της Ε.Ε. 

Και πώς να μην επιμένει ο Μπερίσα να τα λέει αυτά, όταν οι Ευρωπαίοι δικαιώνουν τους μαχαιροβγάλτες αμερικανόβαλτους κοσσοβάρους αντάρτες του! 

Πηγή newsbomb.gr
  • Η συμμετοχή του Γιώργου Παπανδρέου ήταν καταλυτική στο να δημιουργηθούν συνθήκες εκτουρκισμού των μουσουλμάνων της Θράκης
  • Στόχος της Άγκυρας η δημιουργία ανεξάρτητης τουρκικής εκπαίδευσης
Το «έγκλημα» είναι παλιό. Μετράει δεκαετίες, περισσότερο από μισό αιώνα, όταν η Ελληνική κυβέρνηση (1954) αποφάσισε να παραβιάσει εις βάρος των Ελληνικών συμφερόντων την Συνθήκη της Λοζάνης, αναγνωρίζοντας τουρκική μειονότητα. Μάλιστα, φρόντισε ο τότε υπουργός Παιδείας να στείλει έγγραφο σε όλα τα σχολεία της Επικράτειας που υπήρχαν μουσουλμάνοι, μέσω του οποίου ζητούσε την διακριτική ευνοϊκή μεταχείριση των τούρκων μαθητών. Έτσι, η λέξη «Τούρκος» μπήκε στο υπουργείο Παιδείας. Την επόμενη χρονιά, η τουρκική κυβέρνηση, αποφάσισε να ανταποδώσει την ευγενική κίνηση της Ελλάδας, οργανώνοντας μία δίχως προηγούμενο επίθεση κατά των Ελλήνων της Πόλης (τα γνωστά αίσχη του τουρκικού παρακράτους, Σεπτεμβριανά).

Από τότε, μέχρι σήμερα, πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι και οι αναίτιες παραχωρήσεις της Ελληνικής πλευράς άρχισαν να δημιουργούν τις βάσεις για ένα ανεξάρτητο τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα εντός της Ελλάδας! Μειονοτικά Δημοτικά Σχολεία, Μειονοτικά Ιδιωτικά Γυμνάσια και Λύκεια, με δασκάλους «προσοντούχους» (άγνωστο τι προσόν διέθεταν πέρα από τη γνώση της τουρκικής γλώσσας και τις πολύ καλές τους επαφές με την Άγκυρα), καθηγητές από την Τουρκία και πάντοτε υπό Τουρκική διεύθυνση!!!

Το έγκλημα της Ελληνικής πολιτείας ήταν συνεχές, αφού φρόντισε να υποβιβάσει (με τις εντολές ειδικές – διακριτικής διαχείρισης (όπως φαίνεται στο έγγραφο που παρατίθεται δίπλα) έτους 1954) τους μαθητές, παραδίδοντάς τους σε δασκάλους και καθηγητές που είχαν ελάχιστη διάθεση και μπορούσαν να εργάζονται όποτε και όπως ήθελαν, αφού ο έλεγχος για την πρόοδο των μαθητών ήταν σχεδόν μηδενικός. Το έδαφος ήταν πρόσφορο, προκειμένου να εργαστούν οι «προσοντούχοι» και οι εκ Τουρκίας εκπαιδευτικοί με πολύ άνεση στον εκτουρκισμό των συνειδήσεων των μαθητών…

Την οριστική πέτρα στο στρεβλό οικοδόμημα έβαλε ο Γιώργος Παπανδρέου που ως υπουργός Παιδείας αποφάσισε την ειδική πριμοδότηση -με ένα σύστημα ποσόστωσης- των μουσουλμάνων (σύμφωνα με την εγκύκλιο του 1954, τούρκων) μαθητών προκειμένου να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Βέβαια, η απόφαση αυτή είχε σαν αιτιολογικό να σταματήσει ή έστω να μειώσει την μετακίνηση των μουσουλμάνων μαθητών στην Τουρκία, προκειμένου να σπουδάσουν σε κάποιο Πανεπιστήμιο. Στην πραγματικότητα ήταν η ταφόπλακα σε κάθε πιθανότητα επαναφοράς σε φυσιολογική λειτουργία του συστήματος εκπαίδευσης των μουσουλμάνων μαθητών. Δια χειρός Παπανδρέου, λοιπόν, η κάκιστη απόδοση των εκπαιδευτικών, αλλά και του λανθασμένου συστήματος εκπαίδευσης, επιβραβευόταν με ειδική βαθμολογία και με λίγη τύχη κάποιος που στις εξετάσεις έπαιρνε βαθμό 4 (με άριστα το είκοσι) σπούδαζε από δικηγόρος μέχρι γιατρός!!!

Η Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης (γνωστή ως ΕΠΑΘ) λειτουργούσε πάντα με χαμηλά κριτήρια αξιολόγησης και παρήγαγε δασκάλους (πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αποκλειστικά για μειονοτικά δημοτικά σχολεία) που η απόδοσή τους εξαρτιόταν μόνο από την διάθεσή τους να διδάξουν. Συνήθως οι άνθρωποι αυτοί, με έναν δεύτερο μισθό από την Άγκυρα, δίδασκαν τον τουρκισμό, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις προβιβάζονταν σε ιμάμηδες (ποιος είπε ότι η θρησκεία δεν μοιράζει χρήμα;) ή ακόμη και σε «μάγους» που «διάβαζαν», «ξόρκιζαν», έκαναν μάγια… φυσικά με το αζημίωτο. Το σύστημα της Ελληνικής Εκπαίδευσης στο μεγαλείο του!!!

Όταν έγινε γνωστό πως το πρόβλημα που ουσιαστικά αντιμετώπιζε η εκπαίδευση των μουσουλμανοπαίδων ήταν η πολυγλωσσία (οι περισσότεροι μουσουλμάνοι είναι Πομάκοι και μιλούσαν τρεις γλώσσες: την μητρική Πομακική, την Τουρκική και την Ελληνική) στην οποία αναγκάζονταν οι μαθητές να ζούνε, η Ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να δημιουργήσει ειδικά προγράμματα για να δοθεί κάποια λύση στο φυσιολογικό πρόβλημα να μιλάς την μητρική σου γλώσσα, να διδάσκεσαι στην Ελληνική και υποχρεωτικά –και τελείως αναίτια- στην Τουρκική. Και όλα αυτά ενώ θα πρέπει να ζήσουν και να εργαστούν στην Ελλάδα…!

Μέσα από τα καλοπληρωμένα αυτά ειδικά ερευνητικά προγράμματα εμφανίστηκε και η κυρία Δραγώνα, η οποία τελικά κατέθεσε τα αποτελέσματα της έρευνάς της στο Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, το οποίο με τη σειρά του απεφάνθη πως η εκπαίδευση των μουσουλμανοπαίδων θα γίνεται σε δύο γλώσσες (Ελληνικά και Τουρκικά), εξαφανίζοντας –κυριολεκτικά- από τον γλωσσολογικό χάρτη την Πομακική γλώσσα και παραδίδοντας ουσιαστικά τους Πομάκους στην αγκαλιά της Άγκυρας, ενώ την ίδια στιγμή γίνεται ανεκτή η πολιτική επίθεση της Άγκυρας, η οποία αλλοιώνει τα πολιτιστικά και εθνοτικά χαρακτηριστικά των Πομάκων μουσουλμάνων της Θράκης (στην φωτογραφία φαίνονται μικρά κορίτσια ντυμένα με τουρκικές παραδοσιακές στολές)!

Το πρωτοφανές αυτό γεγονός συνέβη στο τέλος του 2010, και θεωρείται μοναδικό στην παγκόσμια κοινότητα, αφού ένα υπουργείο Παιδείας αποφασίζει να εξαλείψει την ιστορία, τον πολιτισμό, την γενικότερη κουλτούρα και την γλώσσα μίας πληθυσμιακής ομάδας, εντάσσοντάς την εθνολογικά μέσα σε μία άλλη υποδεέστερη αριθμητικά τοπική πληθυσμιακή ομάδα. Και το κριτήριο της ανώμαλης αυτής συγχώνευσης ήταν το θρήσκευμα, που ενώ αποτελεί ευαίσθητο μη δημοσιοποιήσιμο προσωπικό δεδομένο, γίνεται ισοπεδωτικό εθνολογικό κριτήριο…

Με ποια λογική συνέβη αυτό; Ίσως με την λογική της κυρίας Δραγώνα, ίσως με την λογική της κυρίας Διαμαντοπούλου, ίσως με την λογική της Άγκυρας και των φερέφωνων (βλ. Ανεξάρτητη Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δυτικής Θράκης) που διατηρεί εντός της Ελληνικής Θράκης.

Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο, κατάφεραν να αλωθούν από την Τουρκική γλώσσα, ενώ σοβαρές πιέσεις πλέον δέχεται και η εκπαίδευση στα νηπιαγωγεία (δίγλωσσα), ενώ ήδη άρχισαν οι «φωνές» από τους γνωστούς κύκλους τουρκοφρόνων της Θράκης, που θέλουν τουρκικό Πανεπιστήμιο… Πληροφορίες αναφέρουν πως εδώ και ένα χρόνο γίνεται έρευνα για την ανεύρεση του κατάλληλου χώρου – οικοπέδου στην πόλη της Κομοτηνής.

Αν λοιπόν σκεφτούμε πως η εξέγερση των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου ξεκίνησε έναν χρόνο μετά την ίδρυση του Αλβανικού Πανεπιστημίου, ίσως θα πρέπει να αρχίσουμε να αναλογιζόμαστε τι θα συμβεί όταν ολοκληρωθεί η κλίμακα της Τουρκικής Εκπαίδευσης, καλυπτόμενη σε όλες τις βαθμίδες, εντός της Θράκης…

Και πάλι, μέσα στο πνεύμα της κατανόησης, των δικαιωμάτων για προσέγγιση στην παιδεία, ίσως μας οδηγεί σε ένα τεράστιο λάθος. Μόνο που έρχεται να προσμετρηθεί σε άλλα, ήδη υπάρχοντα λάθη. Και, δυστυχώς, ιστορικά αποδεικνύεται πως η Παιδεία αποτελεί μία ιδανική βάση για δημιουργία εθνικών συνειδήσεων, όταν γίνεται εργαλείο σε χέρια ανθρώπων που δεν αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση με σεβασμό, αλλά ως πολιτικό εργαλείο… το οποίο η Άγκυρα χρησιμοποιεί ποικιλοτρόπως, αλλά ταυτόχρονα στοχεύει στο να το συγκαταριθμήσει σε μία μελλοντική πρόταση των τουρκοφρόνων της Θράκης για... "ανεξαρτησία" της περιοχής.

Να σημειώσουμε, τέλος, πως διεθνής τιμητική διάκριση απονεμήθηκε στον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας, Γιώργο Παπανδρέου στην Ρόδο, για την προσφορά του στη διεθνοποίηση της παιδείας. Συγκεκριμένα στο διεθνές συνέδριο του ICICTE 2012: International Conference on Information Communication Technologies in Education, που διοργανώθηκε από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Πανεπιστήμιο Solent του Southampton στη Βρετανία και τον οργανισμό Justice Institute of British Columbia στον Καναδά.


Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από το άρθρο “Project Θράκη», το οποίο δημοσιεύθηκε πριν από 3 χρόνια


Τα κρούσματα εγκληματικότητας αυξάνονται συνεχώς τα τελευταία δύο χρόνια στην βόρεια Ελλάδα και ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, όπου η δράση συμμοριών, εισαγόμενων στην χώρα, έχει γίνει κάτι περισσότερο από αισθητή.

Ενώ, όμως, το προηγούμενο διάστημα παρατηρούνται παραβατική συμπεριφορά (κλοπές άδειων κατοικιών κυρίως σε αγροτικές περιοχές), το τελευταίο διάστημα γίνεται μία τραγική διαπίστωση ως προς την αλλαγή «λειτουργίας» των συμμοριών που δρουν ανεξέλεγκτα σε μία αρκετά μεγάλη γεωγραφική περιοχή, ενώ τις περισσότερες φορές κατορθώνουν να διαφεύγουν της σύλληψης.
Πέρα από την ποσοτική αύξηση των κλοπών σε κατοικίες, παρατηρείται πλέον και το φαινόμενο της βίαιης συμπεριφοράς κατά των ιδιοκτητών, όταν αυτοί έχουν την ατυχία να βρεθούν εντός της οικίας τους όταν οι κλέφτες αποφασίσουν να εισβάλουν, ενώ δεν είναι λίγες και οι περιπτώσεις (όπως πριν από λίγες ημέρες στο χωριό Βαφέικα) στις οποίες οι δράστες καιροφυλακτούν περιμένοντας να αποχωρήσουν από τα σπίτια οι άντρες και κατόπιν ανενόχλητοι εισβάλουν μέσα σε αυτά και ασκώντας βία (συνήθως αρκούνται σε ξυλοδαρμούς) προσπαθούν να αποσπάσουν πληροφορίες για τις κρυψώνες χρήματος των θυμάτων τους.

Παλαιότερα υπήρχαν άλλες μέθοδοι, κατά τις οποίες απέφευγαν οι ληστές να συναντηθούν με τους ιδιοκτήτες των σπιτιών κι έτσι αρκούνταν στο να «χτυπάνε» κατοικίες έρημες ή κατοικίες από τις οποίες έλειπαν οι ένοικοι λόγω κάποιου χαρμόσυνου γεγονότος (π.χ. κάποιος γάμος). Άλλοτε, πάλι, προσπαθούσαν να αποσπάσουν την προσοχή του ενός διαμένοντος ιδιοκτήτη, προφασιζόμενοι τους πωλητές διαφόρων μικρο-εμπορευμάτων ή ζητώντας πληροφορίες για κάποιον γνωστό τους που τον αναζητούσαν.
Οι αγροτικές περιοχές ζούσαν κάτω από το καθεστώς ανασφάλειας και σε πολλές περιπτώσεις υπήρχαν κλοπές αγροτικών εργαλείων, γι αυτό και δεν ήταν λίγα τα χωριά που είχαν προσλάβει εταιρείες security προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα ελάχιστο ποσοστό ασφάλειας. Όμως, σήμερα, η αναβάθμιση (ποσοτικά και ποιοτικά) των συμμοριών που κυκλοφορούν με ιδιόκτητα αυτοκίνητα που φέρουν πινακίδες κυκλοφορίας Βουλγαρίας, έχει καταστεί πλέον μάστιγα και δεν είναι λίγοι οι κάτοικοι που φοβούνται πλέον και για την ζωή τους.

Σε πρόσφατη ανακοίνωση της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ξάνθης, γίνονται σαφείς αιχμές για την υπολειτουργία του μεθοριακού σταθμού Θερμών, που βρίσκεται στον κάθετο άξονα Βουλγαρίας – Ελλάδας και γίνεται πύλη εισόδου και εξόδου –χωρίς να είναι δυνατόν να υπάρξει οποιαδήποτε μορφή ελέγχου από τις Ελληνικές αρχές- συμμοριών που αποχωρώντας από την Ελλάδα έχουν πάντα γεμάτα τα αυτοκίνητά τους με κάθε είδους «πραμάτεια»…
Οι εισαγόμενοι ληστές, φαίνεται όμως πως έχουν και χρονικές συνήθειες, αφού έχει διαπιστωθεί πως οι κλοπές αυξάνονται κατακόρυφα τα Σαββατοκύριακα, με διόλου συμπτωματική κατακόρυφη αύξηση εισόδου στην χώρα Βούλγαρων (γυφτο-βούλγαρων) πολιτών, οι οποίοι περιφέρονται σε αστικές και ημιαστικές περιοχές, σκορπώντας τον τρόμο στους γέροντες και στους ανθρώπους που δεν είναι σε θέση να αμυνθούν σε τυχόν εναντίον τους επιθέσεις με σκοπό την κλοπή...

Σημειώνουμε πως, η μεταβολή της παραβατικής συμπεριφοράς, η οποία ενέχει πλέον έντονο το στοιχείο της βίας κατά των θυμάτων, είναι ένα γεγονός που θα πρέπει να απασχολήσει τις αστυνομικές και άλλες αρμόδιες αρχές, οι οποίες οφείλουν να κινηθούν καταλλήλως, προκειμένου να μην υπάρξει κάποιος θάνατος, αφού οι κάτοικοι δηλώνουν πως είναι αποφασισμένοι να προστατεύσουν τις περιουσίες τους με όπλα, κι αυτό επειδή νιώθουν πως η πολιτεία τους έχει εγκαταλείψει και δεν ενδιαφέρεται γι αυτούς.


Το σημερινό πλαίσιο
Η Ελλάδα ανήκει στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. και αυτά καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την διεθνή θέση της. Παραπέρα, η Ελλάδα αντιμετωπίζει οξυμένα προβλήματα εξ αιτίας της Τουρκικής επιθετικότητας, και στο θέμα αυτό δεν μπορεί (όπως έχει φανεί ως τώρα) να βασιστεί αποκλειστικά στο ΝΑΤΟ ή στην Ε.Ε., επιβάλλεται πρώτα απ’ όλα η λήψη μέτρων που κρατούν ισχυρή την άμυνά μας, αλλά και η ανάπτυξη συμμαχιών για αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος.

Το πρόβλημα με την Τουρκία και τα νέα δεδομένα στην ΝΑ Μεσόγειο

Η Ε.Ε., στην οποία κυριαρχούν Γερμανία και Γαλλία, δεν μπορεί (ούτε υποκειμενικά ούτε και αντικειμενικά – όντας σχεδόν άοπλη) να σταθεί στο πλευρό μας, στην σύγκρουση με την Τουρκία. Επομένως επιβάλλεται η αναζήτηση άλλων στηριγμάτων. Η ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ΝΑ Μεσόγειο αλλάζει τις γεωστρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή.  Σε αυτό το πλαίσιο, αποτελεί θετική εξέλιξη η ανάπτυξη δεσμών με τις ΗΠΑ και το κράτος του Ισραήλ, δεσμοί από τους οποίους επωφελείται ήδη και η αδελφή Κύπρος.

Η διεθνής «σκακιέρα» - Το παιχνίδι των μεγάλων Δυνάμεων

Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να κρατούν τα πρωτεία στην οικονομία και στην στρατιωτική ισχύ, όμως η επάνοδος της Ρωσίας στην διεθνή «σκακιέρα» και ιδίως η ραγδαία ανάπτυξη της ισχύος της Κίνας, διαμορφώνουν ένα νέο πλαίσιο ανταγωνισμού υπερδυνάμεων, επαναφέροντας στο προσκήνιο την διαμάχη χερσαίων – θαλασσινών δυνάμεων. Στην διαμάχη αυτή, η Ε.Ε. ταλαντεύεται ακόμη, ανάμεσα στις Γερμανικές προσπάθειες προσεταιρισμού της Ρωσίας (που μάλλον απέτυχαν), και στις Βρετανικές προσπάθειες στήριξης στις ΗΠΑ,  που όμως (όπως πάντοτε) έχουν σαν αφετηρία τα ίδια συμφέροντα των Βρετανών.

Η Τουρκία

«Συνεπαρμένοι» από την οικονομική ανάπτυξη της χώρας τους, οι γείτονες έχουν θέσει φιλόδοξους στόχους: Να γίνουν (ούτε λίγο ούτε πολύ) μία υπερδύναμη! Να είναι το κέντρο ενός «Τουρκικού τόξου», που φθάνει ως την Κασπία και επαρχίες της Κίνας. Τα σχέδια αυτά  ξεπερνούν τις δυνατότητές τους, μην ξεχνάμε ότι δεν νοείται σήμερα Υπερδύναμη χωρίς επάρκεια σε ορυκτά καύσιμα. Έτσι, «παίζοντας σε πολλά ταμπλώ», προσπαθούν να γίνουν προστάτες των Τουρκόφωνων χωρών της Κασπίας, ιδίως του πάμπλουτου σε πετρέλαια και φυσικό αέριο Αζερμπαϊτζάν, να ελέγξουν στρατηγικά την διακίνηση αερίου και πετρελαίου μέσω αγωγών που θα περνούν από το έδαφός της, διατηρούν σχέσεις με το Ιράν, και ταυτόχρονα προσπαθούν να δημιουργήσουν νέες συμμαχίες με τους Άραβες και τις μουσουλμανικές χώρες της Β. Αφρικής. Με βάση τα αντικρουόμενα συμφέροντα που υπάρχουν μεταξύ των χωρών αυτών (συμμάχων μόνο επιφανειακά), η Τουρκία έχει εμπλακεί σε ένα επικίνδυνο για αυτήν παιχνίδι, χάνοντας ήδη δύο βασικούς συμμάχους, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Στην πραγματικότητα, πέρα από την αισιοδοξία που εμπνέει τις φιλοδοξίες της, η Τουρκία δεν παύει να είναι μία χερσαία δύναμη χωρίς «μαύρο χρυσό», που περιορίζεται στην επέκτασή της δυτικά από την Ελλάδα, νότια από την Κύπρο και το Ισραήλ, βόρεια από την Ρωσία και ανατολικά από την Κίνα. Και ο Αλλάχ μάλλον δεν την αγαπάει ιδιαίτερα, αφού όλες οι χώρες γύρω της είναι γεμάτες από πετρέλαια, ενώ αυτή … yok …

Η θέση της Ελλάδας

Η Ελλάδα είναι μία δύναμη «θαλασσινή», τόσο εξ αιτίας της θέσης και της γεωγραφίας της, όσο και λόγω του ισχυρού εμπορικού της στόλου. Στην διάρκεια των τελευταίων δύο αιώνων επωφελήθηκε κάθε φορά που τάχθηκε στο πλευρό άλλων θαλασσινών δυνάμεων. Χωρίς να κόβουμε τις σχέσεις μας με την Ε.Ε. και ιδίως με την Γερμανία (δεν υπάρχει λόγος ούτε είναι αντίπαλοι μας), επιβάλλεται να αναπτύξουμε παραπέρα τους δεσμούς με τις ΗΠΑ, αξιοποιώντας την στρατιωτική ισχύ τους, σε μία περίοδο που έχουν αυξανόμενες  διαφωνίες και (τελικά) αντίθετα συμφέροντα με την Τουρκία.

Η οικονομική συνιστώσα του προβλήματος

α. Υδρογονάνθρακες
Στις θάλασσές μας φαίνεται ότι υπάρχουν άφθονοι υδρογονάνθρακες, που ενδιαφέρουν κάθε Δύναμη. Η δική μας επιλογή πρέπει να βασίζεται στο τι μας προσφέρουν οι Δυνάμεις αυτές: Ποσοστά εκμετάλλευσης αλλά και στρατιωτική ισχύ. Από κάποιους έχει προταθεί και η άποψη για συνεκμετάλλευση με την Τουρκία, Η άποψη αυτή είναι επιεικώς αφελής. Η Τουρκία είναι κατ’ αρχήν «κακός» συνεταίρος, που μας βλέπει σαν δορυφόρους της, αλλά και που δεν έχει τίποτα να προσφέρει στον «συνεταιρισμό» αυτό, ούτε καν τεχνογνωσία ή κεφάλαια. Αυτά θα μπορούσαν να προσφερθούν βεβαίως από χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και ιδίως της Γερμανίας, όμως το όλο σχέδιο δεν το καλοβλέπουν οι ΗΠΑ, όχι τόσο επειδή θα βασιζόταν σε μία σύμπραξη Γερμανίας-Ρωσίας-Τουρκίας, που θα δημιουργούσε μία άλλη Υπερδύναμη, αλλά κυρίως επειδή η σύμπραξη αυτή είναι πρακτικά αδύνατη, ακόμη και για πολιτισμικούς λόγους. Και αφού είναι αδύνατη, κάθε προσπάθεια για την υλοποίησή της θεωρείται (δικαιολογημένα) επικίνδυνη, με απρόβλεπτες συνέπειες. Σε κάθε περίπτωση, είναι ευτύχημα ότι σήμερα τα συμφέροντά μας συμπίπτουν με αυτά των ΗΠΑ (πιο ισχυρής χώρας του κόσμου) και του Ισραήλ (πιο ισχυρής στρατιωτικής δύναμης στην περιοχή).
β. Πύλη εισόδου Κινεζικών προϊόντων στην Ε.Ε.
Παραπέρα, οι ΗΠΑ έχουν σήμερα μία όχι ξεκάθαρη θέση απέναντι στην Κίνα. Θέλουν την συνεργασία της, αλλά διαβλέπουν τις επεκτατικές βλέψεις της, που είναι δύσκολο να ελεγχθούν. Όμως σήμερα, η κατάσταση αυτή μας εξυπηρετεί. Με τον εμπορικό στόλο που διαθέτει η Ελλάδα και την γεωγραφική της θέση (πλησιέστερη χώρα στην Κίνα) θα μπορούσε να αποτελεί το λιμάνι από το ποίο θα περνούσαν όλα τα κινέζικα προϊόντα, στον δρόμο τους προς την Ευρώπη. Μόνο ηλίθιοι θα μπορούσαν να απορρίψουν (σχεδόν ασυζητητί) τις προτάσεις για την δημιουργία ενός τεράστιου λιμένα στη Νότια Κρήτη, καθώς και την παραχώρηση τμήματος του σιδηροδρομικού δικτύου στους Κινέζους. Ας σκεφτούμε λίγο τα πιθανά έσοδα του Ελληνικού κράτους από τους δασμούς και τον ΦΠΑ (που θα καταβάλλονταν στην Ελλάδα) για τον εκτελωνισμό των κινέζικων προϊόντων για όλες τις χώρες της Ε.Ε. Και βέβαια, τα έσοδα από την ναυτιλία, τα λιμάνια, τις χερσαίες μεταφορές, τη λειτουργία χιλιάδων γραφείων αντιπροσωπειών κλπ κλπ.
Η πρόσφατη αναγγελία για την εισαγωγή στην Ευρώπη των προϊόντων της ΗΡ από την Κίνα, μέσω Πειραιά και με την παραπέρα αξιοποίηση του ΟΣΕ, δίνει μια καλή ιδέα του μεγέθους του αναμενόμενου τζίρου.
γ. Τουρισμός
Ο Τουρισμός είναι σήμερα η «βαριά βιομηχανία» της Ελλάδας. Δεν νοείται να βάζουμε εμπόδια στην ανάπτυξή του, πρώτα απ’ όλα με την συμπεριφορά μας, ενισχύοντας σε τελική ανάλυση την Τουρκία. Τα όπλα μας είναι δεδομένα: Χιλιάδες χιλιόμετρα ακτών, εξαιρετικό κλίμα, φιλόξενοι άνθρωποι, τεράστια πολιτιστική παράδοση. Πρέπει να πάψουμε να θέτουμε εμπόδια, ιδίως στην ανάπτυξη του πολύ υψηλού τουρισμού. Και να μην φοβούμαστε μήπως γίνουμε «τα γκαρσόνια της Ευρώπης», όταν μπορούμε να γίνουμε το «Μαϊάμι της Ευρώπης» και όχι μόνο.

Συμπέρασμα

Οι διεθνείς μας σχέσεις χρειάζονται «εμπλουτισμό». Και στην Ευρώπη θα ανήκουμε, και με τις ΗΠΑ πρέπει να συνδεθούμε πιο στενά, και με την Κίνα πρέπει να ανοίξουμε πόρτες. Και χωρίς να αγνοούμε τα οφέλη της διακίνησης υδρογονανθράκων από το Αζερμπαϊτζάν και τις λοιπές χώρες της Κασπίας (που νοιώθουν «πολύ σφιχτή» την Τουρκική αγκαλιά), μέσω Ρωσίας, ανοίγοντας και αυτήν την πόρτα. Ούτε κλείνουμε την πόρτα στους Άραβες, αρκεί να θυμόμαστε ότι Άραβες δεν είναι οι Παλαιστίνιοι, αλλά οι πλούσιες χώρες του Κόλπου, τις επενδυτικές προτάσεις των οποίων έχουμε επανειλημμένα απορρίψει ως τώρα.
Η γεωγραφική μας θέση επιβάλλει να έχουμε σχέσεις φιλίας και συνεργασίας με όλους, χωρίς να ξεχνάμε ότι πολλοί ζηλεύουν τη θέση αυτή … και ότι για να την προστατεύσουμε χρειάζονται ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ξεκάθαρη και αποφασιστική επιλογή συμμάχων. Που ίσως να μην ήταν τόσο αναγκαίοι αν τα οικονομικά μας ήταν καλύτερα. Αλλά αυτό το ξέρουμε …
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θα ήταν καθαρή ηλιθιότητα (συγγνώμη, δεν βρίσκω άλλη λέξη), θα ήταν μία πολιτική απομονωτισμού και «Ψωροκώσταινας», σαν αυτές που προτείνουν (με κούφιες μεγαλοστομίες) η αριστερά και η άκρα δεξιά.
  • Μήπως τα μνημόνια είναι μέρος της επιβολής της βίαιης ιδεολογίας ενός σύγχρονου, «νεοφιλελεύθερου εθνικοσοσιαλισμού», οι επιδιώξεις του οποίου απαιτούν αυτόν τον έντονο κύκλο των «πολιτικών εκκαθαρίσεων» που βιώνουν πρώτοι οι Έλληνες στη δύση; 
 
Όπως δεν υπάρχει ήπιος, ευγενικός τρόπος να θέσεις μία χώρα υπό κατοχή, παρά τη θέληση των κατοίκων της, δεν υπάρχει ειρηνικός τρόπος να στερήσεις από εκατομμύρια ανθρώπους όσα χρειάζονται για να ζουν με αξιοπρέπεια – κάτι που όμως είναι μάλλον αποφασισμένοι να κάνουν οι εισβολείς, δανειστές της Ελλάδας.

Ειδικότερα η ληστεία, είτε μίας έκταση γης, είτε ενός τρόπου ζωής, απαιτεί άσκηση βίας – ή, τουλάχιστον, την πειστική απειλή ότι θα ασκηθεί βία. Αυτός είναι ουσιαστικά ο λόγος που οι ληστές έχουν όπλα και συχνά τα χρησιμοποιούν.

Τα βασανιστήρια, όπως για παράδειγμα η λεηλασία του βιοτικού επιπέδου των πολιτών μίας χώρας, είναι απεχθή, αλλά συνήθως αποτελούν έναν εξαιρετικά ορθολογικό τρόπο για να επιτευχθεί μία συγκεκριμένη επιδίωξη – ενδέχεται δε να είναι ο μοναδικός τρόπος, για να πραγματοποιηθεί αυτή η επιδίωξη. Το εν λόγω γεγονός όμως εγείρει ένα βασικότερο ερώτημα:

Μήπως τα μνημόνια είναι μέρος της επιβολής της εγγενούς βίαιης ιδεολογίας ενός σύγχρονου, «νεοφιλελεύθερου εθνικοσοσιαλισμού» (ενός αμιγώς κορπορατικού καπιταλισμού καλύτερα που θα μπορεί να ανταγωνισθεί το αντίπαλο δέος, το μονοκομματικό, κρατικό καπιταλισμό της Κίνας), οι επιδιώξεις του οποίου απαιτούν αυτόν τον έντονο κύκλο των «πολιτικών εκκαθαρίσεων», οι οποίες συνεπάγονται την συστηματική, ωμή και σκόπιμη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;” (Klein, με πολλές παρεμβάσεις).    

Μάιος του 2010, ο μήνας της βίαιης εισβολής των δανειστών στην Ελλάδα, με τη βοήθεια διεφθαρμένων «προδοτών» και κερδοσκόπων. Από εκείνη τη στιγμή και μετά ξεκινάει η περιπέτεια, η μεγάλη δοκιμασία της πατρίδας μας - τα «κακώς κείμενα» παραμένουν μεν ως είχαν, αλλά όλα τα υπόλοιπα αλλάζουν ριζικά.

Καμία διαρθρωτική αλλαγή, τίποτα απολύτως όσον αφορά τη διαφθορά ή την επανίδρυση του Κράτους Δικαίου, μηδενικά αποτελέσματα στον τομέα της φοροαποφυγής των πολυεθνικών, αδιαφορία για την «οικοδόμηση» ενός σύγχρονου, λειτουργικού, καθώς επίσης αναπτυξιακού φορολογικού και επιχειρηματικού πλαισίου. 

Από την άλλη πλευρά, καθιερώνεται κυριολεκτικά μία μανιασμένη σχεδόν επίθεση στο κοινωνικό κράτος, στους μισθούς, στις συντάξεις, στα εισοδήματα, στα ακίνητα και σε όλα σχεδόν τα  περιουσιακά στοιχεία εκείνων των Ελλήνων, οι οποίοι δεν έχουν καμία δυνατότητα να αμυνθούν (95% του πληθυσμού).

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν μαζικά, τα νοικοκυριά αδυνατούν να πληρώσουν τα χρέη τους, οι αυτοκτονίες κλιμακώνονται, οι επενδύσεις αγγίζουν το ναδίρ, η ανεργία καλπάζει, η κατανάλωση καταρρέει και η ύφεση ξεπερνάει κάθε προηγούμενο ρεκόρ – με την Αθήνα αρχές του 2013, βυθισμένη στο σκοτάδι, στην εγκληματικότητα και στην εξαθλίωση, πλημμυρισμένη με ενοικιαστήρια και γεμάτη άστεγους, απελπισμένους πολίτες, να μοιάζει με βομβαρδισμένη πόλη.    

Μάρτιος του 2013, ο μήνας που ολοκληρώνεται «αισίως» το νέο «πακέτο διάσωσης» της Ελλάδας – αυτό που συμφωνήθηκε το Νοέμβριο του 2012, με στόχο την αμοιβαία ικανοποίηση, το «μοίρασμα της λείας» καλύτερα, προς όφελος των δύο δυνάμεων κατοχής: της Γερμανίας και των Η.Π.Α.

Έχει ήδη δρομολογηθεί η εκποίηση των κερδοφόρων, των κοινωφελών, καθώς επίσης των στρατηγικών επιχειρήσεων της χώρας, έχει απολυθεί ακόμη μία σειρά δημοσίων υπαλλήλων, η ανεργία ξεπερνάει το 30%, το τραπεζικό σύστημα έχει αφελληνισθεί, ενώ τόσο οι μικρομεσαίες, όσο και οι μεγάλες επιχειρήσεις της Ελλάδας, αποτελούν πια παρελθόν.

Η εκκωφαντική σιωπή των αμνών συνεχίζεται, ο από μηχανής θεός αναμένεται ακόμη, ενώ τόσο η διαφθορά, όσο και η διαπλοκή, παραμένουν ως είχαν (κληρονομούνται απλά σε άλλους) - φυσικά δεν δρομολογείται καμία διαρθρωτική ή άλλη αναπτυξιακή αλλαγή.    

Η Τρόικα διαπιστώνει για μία ακόμη φορά έκπληκτη πως η Ελλάδα δεν πέτυχε τους στόχους της – αναφέροντας το στη νέα συνάντηση κορυφής της Ευρωζώνης και κατηγορώντας ξανά τους Έλληνες, ισχυριζόμενη μονότονα ότι δεν κατάφεραν να εφαρμόσουν σωστά αυτά που τους υποδείχθηκαν.

Οι προσβολές των ευρωπαίων κλιμακώνονται, η «αυτομαστίγωση» των Ελλήνων πολιτών συνεχίζεται, οι «υποκλίσεις» της ελληνικής κυβέρνησης επίσης, ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση είναι έτοιμη πια να ηγηθεί της χώρας, τηρώντας   πιστά την «παράδοση» των προηγουμένων - υποδεχόμενη τους δραπέτες του κόμματος που οδήγησε την Ελλάδα στη χρεοκοπία, εμβαθύνοντας τις δημόσιες σχέσεις της με αμφότερους τους εισβολείς, περιορίζοντας μεθοδικά την κριτική της και διευρύνοντας τις κενές, φθηνές, χωρίς αντίκρισμα προεκλογικές υποσχέσεις.

Αμέσως μετά ακολουθεί το μνημόνιο νούμερο τέσσερα - για μία ακόμη φορά με τους ίδιους, μη ρεαλιστικούς, σκόπιμα ανέφικτους στόχους. Ταυτόχρονα, συζητείται μία επόμενη διαγραφή χρέους – η τρίτη κατά σειρά, έτσι ώστε να ολοκληρωθεί η ληστεία των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων, των τραπεζών, των εγχώριων ιδιωτών επενδυτών και των οργανισμών του δημοσίου.

Διαφορετικά είναι αδύνατον να υποδουλωθεί και να ελεγχθεί ένας ολόκληρος λαός, αφού κάτι τέτοιο απαιτεί την πλήρη φτωχοποίηση του - έτσι ώστε να είναι απόλυτα εξαρτημένος από τα ελάχιστα χρήματα, καθώς επίσης από τη μηδενική περίθαλψη που θα του προσφέρονται μελλοντικά, στις οικονομικές ζώνες ειδικού σκοπού.      

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Για να πετύχει η Ελλάδα τους στόχους της (χρέος 124% το 2020 και κάτω από το 110% του ΑΕΠ το 2022, όπως έχει «σχεδιάσει» το ΔΝΤ το Νοέμβρη του 2012), θα πρέπει υποχρεωτικά να παρουσιάζει πλεονάσματα στον προϋπολογισμό της, ύψους άνω του 5% ετήσια – παρά το ότι, από την εποχή της εισαγωγής του ευρώ, μία και μόνο χώρα, για ένα και μοναδικό έτος, η Φιλανδία το 2007, πέτυχε έναν ανάλογο άθλο.

Η ίδια η Γερμανία, η οποία το απαιτεί, κατάφερε μία μόνο χρονιά να επιτύχει πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της – ύψους μόλις 0,2% του ΑΕΠ της, το 2007. Την ίδια στιγμή, το έλλειμμα των Η.Π.Α., της «πατρίδας» ουσιαστικά του επίδοξου «σωτήρα» της Ελλάδας, του ΔΝΤ, φτάνει στο αστρονομικό ποσόν των 1,5 τρις $ ετησίως - με το δημόσιο χρέος της υπερδύναμης να ξεπερνάει τα 15 τρις $, παράλληλα με την εξαθλίωση της πλειοψηφίας των πολιτών της!  

Αυτό λοιπόν που απαιτείται ξανά από την Ελλάδα (με δημόσιο χρέος 170% του ΑΕΠ της, με έλλειμμα 9%, με ανεργία 25%, με ελλειμματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών κοκ.), με βάση τη συμφωνία του Νοεμβρίου (δόση 34,4 δις €), εν μέσω παγκόσμιας ύφεσης και κατάρρευσης της οικονομίας της, είναι εκείνο που κατάφερε η Φιλανδία για ένα μόνο έτος - σε μία εποχή άνθισης της οικονομίας της και σε περιβάλλον παγκόσμιας ανάπτυξης, όπου το δημόσιο χρέος της ήταν ίσο με το 32% του ΑΕΠ της.

Κατ' επέκταση, όποιος πιστεύει ότι κάτι τέτοιο είναι πράγματι εφικτό, ότι το ακατόρθωτο δηλαδή δεν είναι ουτοπικό, ενώ τα θαύματα αποτελούν τον κανόνα στη ζωή (οπότε η πρόσφατη συμφωνία ήταν θετική για την πατρίδα μας), είναι μάλλον άξιος της μοίρας του - αν και πολύ θα θέλαμε να επιβεβαιωθεί όσο περισσότερο γίνεται, έτσι ώστε να διαψευσθούν πανηγυρικά οι απαισιόδοξες, δικές μας προβλέψεις.

Το ίδιο θεωρούμε ότι ισχύει και για αυτόν που πιστεύει πως είναι δυνατόν να μειωθεί το δημόσιο χρέος μας, χωρίς να ληφθούν εκείνα τα μέτρα, με τα οποία θα οδηγούταν η οικονομία μας σε πορεία ανάπτυξης – κάτι που φυσικά προϋποθέτει μία σειρά άμεσων, μαζικών ενεργειών, στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, από αυτές που δυστυχώς δρομολογούνται τα τελευταία χρόνια.

Κλείνοντας, ας ελπίσουμε ακόμη μία φορά ότι κάνουμε λάθος εκτιμήσεις, οπότε δεν θα ολοκληρωθεί το ελληνικό πείραμα, έτοιμο να εξαχθεί στην Ευρωζώνη και στον υπόλοιπο πλανήτη - με την πατρίδα μας να οδηγείται, ενδεχομένως μετά τις γερμανικές εκλογές, λεηλατημένη και εξαθλιωμένη, στην έξοδο από το κοινό νόμισμα, στη δραχμή και στη χρεοκοπία (παραμένοντας δυστυχώς προτεκτοράτο των δανειστών της).

Αθήνα, 29. Νοεμβρίου 2012

Ξεφεύγει η κατάσταση στα Σκόπια, αφού οι Αλβανοί των Σκοπίων φαίνεται να είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν σε προκλητικές ενέργειες απέναντι στην κυβέρνηση του Νίκολα Γκρουέφσκι, η οποία αντιδρά με πολύ προσοχή αφού η προκλητικότητα της γείτονος Αλβανίας έχει ήδη καταγραφεί και έχει ήδη προκαλέσει την ακύρωση του ταξιδιού του προέδρου της ΠΓΔΜ, Γκιόργκι Ιβάνοφ στην Αλβανία, μετά τα επεισόδια που έγιναν στα Τίρανα εις βάρος του Νίκολα Γκρούεφσκι (υπενθυμίζεται ότι, κατά την επίσκεψη του κ. Γκρούεφσκι στα Τίρανα, άγνωστοι έσκισαν και έκαψαν σημαίες της ΠΓΔΜ, ενώ ένας νεαρός Αλβανός πέταξε αυγά και πλαστικά μπουκάλια στο αυτοκίνητο του κ. Γκρούεφσκι).

Όμως η όξυνση στις σχέσεις μεταξύ Αλβανίας και Σκοπίων, φαίνεται πως υλοποιείται μέσω των Αλβανών της ΠΓΔΜ, οι οποίοι προχώρησαν σε μία ιδιαίτερη πρόκληση, τοποθετώντας -χωρίς να πάρουν καμία απολύτως άδεια από τις αρχές- τον μαύρο αλβανικό αετό (ικρίωμα) κοντά στο ανατολίτικο παζάρι των Σκοπίων.
Σημειώνεται πως σε απόσταση μόλις 30 μέτρων υπάρχει αστυνομικό τμήμα, αλλά δεν έχει υπάρξει καμία κίνηση των αστυνομικών για αποκαθήλωση του αλβανικού εμβλήματος (μαύρος αετός).

Πληροφορίες μας από τα Σκόπια, αναφέρουν πως η κυβέρνηση Γκρούεφσκι νιώθει αρκετά αμήχανα και ευελπιστεί πως θα υπάρξει φυσιολογική εκτόνωση και τελική οικειοθελής εκ μέρους του αλβανικού στοιχείου και γι αυτόν ακριβώς τον λόγο το υπουργείο Εσωτερικών παραμένει σιωπηλό, ενώ δεν έχουν αποσταλεί αστυνομικές δυνάμεις καταστολής στην συγκεκριμένη περιοχή (τονίζουμε πως βρίσκεται στην πόλη των Σκοπίων).

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η κυβέρνηση του Νίκολα Γκρουέφσκι νιώθει ιδιαίτερα έντονη πίεση από τα εθνικιστικά στοιχεία των Σκοπίων, αλλά τα μέλη της γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πως μία βίαιη αντιμετώπιση των εθνικιστών Αλβανών των Σκοπίων είναι δυνατόν να λειτουργήσει ως πυροκροτητής για μεγαλύτερης έκτασης και έντασης επεισόδια τα οποία είναι δυνατόν να απειλήσουν ευθέως την ακεραιότητα της ΠΓΔΜ. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, άλλωστε, και την ύπαρξη του μεγάλου αλβανικού θύλακα του Τετόβου, στην ευρύτερη περιοχή του οποίου κινούνται και δρουν παρακρατικές ομάδες αλβανοφώνων, ενώ στο παρελθόν έχουν εντοπιστεί κρύπτες στρατιωτικού οπλισμού και εργαστήρια παραγωγής πυρομαχικών. Να σημειώσουμε, επίσης, πως στην περιοχή του Τετόβου κινούνται τα τελευταία χρόνια άνδρες του UCK και του UCC και έχουν σημειωθεί και μικροσυμπλοκές με τις αστυνομικές αρχές...

Με δεδομένη την «όρεξη» των Αλβανών για την δημιουργία μίας «μεγάλης Αλβανίας», τα Σκόπια φαίνεται πως πληρούν τις προϋποθέσεις να μετατραπούν -κατά ένα σημαντικό τους μέρος- σε επαρχία της Αλβανίας του Μπερίσα. Μόνο που σε μία τέτοια περίπτωση είναι άγνωστες οι εξελίξεις επειδή θα βρεθούν και άλλοι (π.χ. Βουλγαρία) ενδιαφερόμενοι να πάρουν κάτι από τα Σκόπια που θα διαλύονται…

Μάλλον ωρίμασε ο καιρός να αιτηθούν τα Σκόπια μία προσάρτησή τους στην Ελλάδα, αφού διαφορετικά παίζουν τον ρόλο του αρνιού μπροστά σε έναν πεινασμένο λύκο (Αλβανία)…







Το Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ έκρινε σήμερα ότι η ΕΚΤ, αρνούμενη το 2010 να επιτρέψει την πρόσβαση σε δύο έγγραφα που αφορούσαν την Ελλάδα με το επιχείρημα της προστασίας του δημόσιου συμφέροντος, δεν παραβίασε την νομοθεσία της ΕΕ.

Η νομοθεσία προβλέπει ότι κάθε πολίτης της Ένωσης και κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο κατοικεί ή έχει την έδρα του εντός κράτους μέλους έχει δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Την πρόνοια αυτή επικαλέστηκε η Gabi Thesing, δημοσιογράφος του Bloomberg Finance LP, ζητώντας στις 20 Αυγούστου 2010 από την ΕΚΤ την πρόσβαση σε δύο έγγραφα, τιτλοφορούμενα: «Η επίπτωση των εκτός αγοράς συναλλαγών επί του ελλείμματος του κρατικού προϋπολογισμού και του δημόσιου χρέους. Η περίπτωση της Ελλάδας» και «Η συναλλαγή Titlos και το ενδεχόμενο ύπαρξης παρεμφερών συναλλαγών επηρεαζουσών τα επίπεδα του ελλείμματος του κρατικού προϋπολογισμού και του δημόσιου χρέους στην ευρωζώνη».

Η ΕΚΤ αρνήθηκε την πρόσβαση στα εν λόγω έγγραφα επικαλούμενη, μεταξύ άλλων, την προστασία του δημόσιου συμφέροντος όσον αφορά την οικονομική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ελλάδας.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η δημοσιογράφος και το Bloomberg Finance LP να προσφύγουν στο Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ.

Το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή εκτιμώντας ότι όταν η δημοσιοποίηση ενός εγγράφου θίγει το δημόσιο συμφέρον, η ΕΚΤ οφείλει να αρνηθεί την πρόσβαση, ενώ το δίκαιο της Ένωσης δεν προβλέπει τη στάθμισή του έναντι ενός «υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος».

Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι, κατά τον χρόνο έκδοσης της αρνητικής απόφασης, το περιβάλλον ήταν πολύ ευάλωτο για τις ευρωπαϊκές χρηματοπιστωτικές αγορές. Πράγματι, η σταθερότητα των εν λόγω αγορών ήταν εύθραυστη, ιδίως, λόγω της χρηματοοικονομικής κατάστασης της Ελλάδας. Εξάλλου, η συγκεκριμένη κατάσταση και οι συναφείς πωλήσεις ελληνικών χρηματοπιστωτικών τίτλων οδηγούσαν σε ισχυρές υποτιμήσεις της αξίας των τίτλων αυτών, γεγονός το οποίο ήταν και γενεσιουργό απωλειών για τους Έλληνες και λοιπούς Ευρωπαίους κατόχους τίτλων.

Σε μία τέτοια συγκυρία, είναι πρόδηλο ότι οι δραστηριοποιούμενοι στην αγορά χρησιμοποιούν τις πληροφορίες που δημοσιοποιούν οι κεντρικές τράπεζες και οι αναλύσεις και αποφάσεις των τελευταίων εκλαμβάνονται ως ιδιαίτερα σημαντική και αξιόπιστη πηγή προκειμένου οι ίδιοι να προβούν σε αξιολόγηση των εξελίξεων της χρηματοπιστωτικής αγοράς, αναφέρει η απόφαση.

Κατόπιν αυτού, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι η ΕΚΤ δεν υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση κρίνοντας ότι η δημοσιοποίηση του ανωτέρω εγγράφου θα έθιγε συγκεκριμένα και εν τοις πράγμασι το δημόσιο συμφέρον καθόσον αφορά την οικονομική πολιτική της Ένωσης και της Ελλάδας.

Πηγή: Σημερινή

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Εχουμε εισέλθει στον αστερισμό της εφαρμογής του τρίτου μνημονίου και ήδη μέχρι στιγμής, μετράμε:

  • Ανεργία που τα πραγματικά της μεγέθη ξεπερνούν το 30%.
  • Φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό που σύμφωνα με τα στοιχεία της Γιούροστατ αγκαλιάζουν το 70% του ελληνικού πληθυσμού.
  • Πάνω από 500.000 παιδιά που σύμφωνα με τις καταγραφές της ΟΥΝΕΣΚΟ υποσιτίζονται.
  • Διπλασιασμό των ανθρώπων που για να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαΐ προστρέχουν στα συσσίτια.
  • Απροσδιόριστο αριθμό αστέγων.
  • Χίλιες οικογένειες που κάθε μέρα μένουν χωρίς ρεύμα αφού αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς και η ΔΕΗ τους κόβει το ηλεκτρικό.
  • Χιλιάδες και χιλιάδες «λουκέτα» μαγαζιών στις πόλεις και στα χωριά της επικράτειας.
  • Εκατομμύρια παγωμένους που δεν μπορούν να αγοράσουν πετρέλαιο θέρμανσης για το χειμώνα.
  • Εκατομμύρια χρεοκοπημένους και «υποθηκευμένους» στις τράπεζες.
  • Εκατομμύρια χαρατσωμένους και φορολεηλατημένους.
  • Καρκινοπαθείς χωρίς φάρμακα, ανάπηρους χωρίς συντάξεις, πολύτεκνους χωρίς βοηθήματα, νοσοκομεία χωρίς υλικά, σχολεία υπό διάλυση.
  • Και απροσδιόριστες γενιές Ελλήνων που καλούνται να «επιβιώσουν» με 400 ευρώ το μήνα, αν βρουν ποτέ δουλειά, να συνταξιοδοτηθούν στη Δευτέρα Παρουσία, και στο ενδιάμεσο να «ζήσουν» ως είλωτες.

Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα στην Ελλάδα.

Κάποιος, χωρίς απαραίτητα να διαθέτει φιλότιμο και τσίπα, απλώς με ψυχρή και τεχνοκρατική ματιά, κάποιος που έχει μάθει να αντιμετωπίζει τον άνθρωπο όχι ως άνθρωπο αλλά σαν «αριθμό»,

ακόμα κι αυτός, την παραπάνω αναμφισβήτητη κατάσταση θα την προσδιόριζε με το μόνο τρόπο που μπορεί να προσδιοριστεί: Ως κοινωνικό ολοκαύτωμα και ως ανθρωπιστική καταστροφή.

Οχι, όμως, και η κυβέρνηση. Οχι, όμως, και ο υπουργός Οικονομικών. Γιατί, χτες, ο κ. Στουρνάρας, περιχαρής, πλην σεμνός και ταπεινός, για τα όσα «πετύχαμε» στο προχτεσινό Γιούρογκρουπ, διαπίστωσε ότι

- μετά απ' όλα αυτά -

ως Ελλάδα, στα μάτια των εταίρων μας, «είμαστε στο ζενίθ της αξιοπιστίας μας»!

Πηγή: Ριζοσπάστης  

Γι’ αυτό λοιπόν τόσο ντόρος! Η προσοχή μας επικεντρωνόταν στην Γερμανία, ενώ το Δ.Ν.Τ. (Η.Π.Α.) έμενε στο απυρόβλητο. Όπως πάντα, κοιτούσαμε το δέντρο, αγνοώντας το δάσος. 

Τώρα μας προσδένουν για τα επόμενα χρόνια, λένε, στο Δ.Ν.Τ. και η Wall Street θα επιβλέπει, υποτίθεται, την οικονομία της Ευρώπης. Το θέμα είναι ότι, λόγω διαφορετικών συμφερόντων, δεν θα τα βρίσκουν οι πολιτικοί, ούτε οι τεχνοκράτες μετά και θα παρουσιαστεί ως λύση το παγκόσμιο κέντρο αποφάσεων.

Μας παρουσιάζουν το δολάριο ως ισχυρότερο του ευρώ, που ίσως να είναι. Ωστόσο και εκείνο ασθενεί σε μια χώρα υπερχρεωμένη και γεωπολιτικά αποδυναμωμένη σε σχέση με άλλες εποχές. Επομένως έρχεται η ώρα που θα προταθεί η επιβολή ενιαίου παγκόσμιου νομίσματος ή ακόμα η κατάργηση των χρηματικών συναλλαγών και η προώθηση των τραπεζικών. Όλα θα «δουλεύουν» με αριθμούς δηλαδή.

Η ιστορία έγραψε για το ποιοι μας έβαλαν στην Ευρωζώνη με ψεύτικα νούμερα και ποιοι μας έβαλαν εξ” αρχής στο Δ.Ν.Τ., δίχως μάλιστα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, προκειμένου να διαθέτουμε τουλάχιστον κρυφούς «άσσους» στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές.

Ο αγώνας δεν σταματάει, ούτε θα σταματήσει ποτέ. Αυτή είναι η μοίρα του Ελληνισμού, την οποία πρόθυμα δεχόμαστε χιλιετίες τώρα.  Την στιγμή αυτή, που κάποιες μάσκες έχουν πέσει, ίσως βλέπουμε καθαρότερα τα πράγματα. Σύντομα, λοιπόν, θα φανεί ποιος από τους πολιτικούς πραγματικά επιθυμεί αντίσταση, ποιος δεν επιθυμεί και ποιος κάνει ότι επιθυμεί προς άγραν ψήφων. Τρόποι πάντα υπάρχουν, αρκεί να υπάρχει θέληση.

Όσο για τον υπερδανεισμό της Ελλάδας με χρήμα που δεν παράχθηκε ποτέ και έχει συγκεντρωθεί στα χέρια ορισμένων, που ονειρεύονται, αφού εγκλώβισαν τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου, να πατήσουν πόδι στην ιερή τούτη γη, ένα έχουμε να πούμε: Το δάνειο, όταν έρθει η ώρα, θα το πάρετε πίσω μέχρι τελευταίας δεκάρας. Με τρόπο ελληνικό, όμως, και όχι αυτόν που μας μάθατε τις τελευταίες δεκαετίες! 

Ξέρετε εσείς…

Πηγή: Πυγμή

Τίποτα δεν αλλάζει! Oλα όπως πριν από την εκδήλωση της κρίσης λειτουργούν! Aκόμα κι αυτές oι ελάχιστες υποσχέσεις του κ. Σαμαρά για τα ελάσσονα, όπως ότι θα βάλει μαχαίρι στη χρηματοδότηση των άθλιων από τις ΜΚΟ κατά καπνού πήγαν.

Ατάραχες και διευρύνοντας τους ορίζοντές τους για μπίζνες συνεχίζουν αυτές οι μη κρατικές με κρατική χρηματοδότηση οργανώσεις.

Σε νέο πεδίο δόξης λαμπρόν ενδιατρίβουν - στην εμπορία ανθρώπων.

Στο δουλεμπόριο εργατικής δύναμης.

Σαν δηλητηριώδη μανιτάρια εμφανίζονται στις επαρχίες και την πρωτεύουσα ΜΚΟ που διαχειρίζονται θέσεις εργασίας με συμβάσεις τρίμηνες, πεντάμηνες, αμοιβές επιπέδου Βουλγαρίας, οι οργανώσεις αυτές «προσλαμβάνουν» κι « ενοικιάζουν» εργατική δύναμη, συντηρώντας απ’ την πίσω πόρτα το πελατειακό κράτος.

Δουλέμποροι που προσφέρουν «εκδούλευση» σε απελπισμένους, που προσφέρουν τη σκλαβιά ως δώρο.

Με επαγγελματικά στελέχη οι ίδιες, χρυσοκάνθαρους που ψωμίζονται απ’ το εμπόριο της φτώχειας, μιαρά τρωκτικά που έχουν βολευτεί στον καθώς πρέπει κόσμο του «εκσυγχρονισμού» και το παίζουν ευαίσθητοι, ευαισθητοποιημένοι, αριστεροί και προοδευτικοί.

Οι ευθύνες της Αριστεράς πλην ΚΚΕ ή για να το πω αλλοιώς και να είμαι κατά το δυνατόν δίκαιος, οι ευθύνες των καθεστωτικών τε και των πονηρών που ενδημούν στην Αριστερά, για την εμφάνιση και την άνδρωση των ΜΚΟ είναι τερατώδεις.

«Εκσυγχρονιστικό» φρούτο (δηλητηριώδες) οι ΜΚΟ, όπως και οι Ανεξάρτητες Αρχές, βρήκαν υποστήριξη σε αυτό το μέρος της Αριστεράς. Με το αζημίωτο. Αρκετοί, κατά τα άλλα αριστεροί, μπήκαν στο κόλπο κι άρχισαν να ροκανίζουν τον κρατικό κορβανά για απίθανους λόγους! Απ’ την κατασκευή κανώ για νυχτοπεταλούδες έως για την αποκατάσταση της ψυχικής υγείας των ψυχανθών.

Οι ΜΚΟ όχι μόνον εκμαύλισαν κόσμο, αλλά έχουν διαβρώσει και τους θεσμούς. Τις βρίσκεις παντού. Από την Εκκλησία έως τον ΣΥΡΙΖΑ.

Παρ’ ότι ο ρόλος τους έχει αποκαλυφθεί, παρ’ ότι έχει πέσει κράξιμο, το γλέντι συνεχίζεται.

Υπάρχουν Ειδικοί του Είδους που σκαρφίζονται, όλο και νέα κόλπα.

Για παράδειγμα, μαθαίνω κι ελπίζω λάθος να μαθαίνω, ότι στον ΣΥΡΙΖΑ την ανάγκη να δημιουργηθούν δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης, ορισμένοι προσπαθούν να την περάσουν μέσω της δημιουργίας ειδικών ΜΚΟ.

Δηλαδή, κοινωνικά παντοπωλεία ή φαρμακεία ή άλλες μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης αντί να ανατεθούν σε εθελοντές με διαφανείς και διαρκώς ελεγχόμενες διαδικασίες να ανατεθούν σε ΜΚΟ σαν αυτές που τώρα ψωμίζονται εμπορευόμενες την ανεργία, όπως παλιότερα εμπορεύτηκαν (και εξακολουθούν να εμπορεύονται) το μεταναστευτικό ή άλλα ευαίσθητα θέματα.

Εν τοιαύτη περιπτώσει, γιατί αυτοί οι πονηροί δεν αναθέτουν το ευγενές αυτό έργο κατευθείαν στον κ. Τζωρτζ Σώρος (όπως του ανέθεσαν παλιότερα ορισμένοι απ’ αυτούς και τον τρόπο διδασκαλίας της ιστορίας στα σχολεία). Αλλωστε, απ’ ό,τι μαθαίνω και μαθαίνω καλώς ο κ. Τζωρτζ Σώρος, αφού αλάλιασε κι αυτός στο μέτρο των δυνάμεών του τη χώρα μας, τώρα στέλνει εδώ αντιπροσώπους του για να στήσει και αυτός... δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης, ω γιες, μερικές ακόμα ΜΚΟ για να έχει κι αυτός μια χειραγωγική πρόσβαση στη φτώχεια.
  
Αυτή η μαύρη κωμωδία με τις ΜΚΟ και τη σχέση ορισμένων αριστερών μαζί τους (δικιά τους υπόθεση, αλλά όχι στο όνομα κομμάτων της Αριστεράς) πρέπει να σταματήσει εδώ και τώρα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται να κυβερνήσει βγάζοντας τον λαό στο προσκήνιο - οι ΜΚΟ μανιπουλάρουν προβλήματαμπούρδες) με κερδώο για τις ίδιες τρόπο, δεν είναι λαός, απομυζούν απ’ το υστέρημα του λαού.

Οι τρόποι διακυβέρνησης του «εκσυγχρονισμού» (ανάμεσά τους και οι ΜΚΟ) δεν μπορεί να «ακολουθήσουν» ως μαύρη προίκα την Αριστερά και τον νέο τρόπο διακυβέρνησης - εκτός κι αν κάτι τέτοιο εννοούσε η κυρία Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου με το άρθρο της στην «Αυγή», ότι δηλαδή θα αλλάξει η καταισχύνη τα ρούχα της και θα τα φορέσει αλλοιώς.
  
Ξέρω ότι οι αράδες αυτές είναι αδύναμες μπροστά στη δυναμική παγιωμένων καταστάσεων και πρακτικών, όχι μόνον της εξουσίας αλλά κι αρκετών «αντιεξουσιαστών» τύπου Γιωργάκη, ΜΚΟ λαθρεμπόρων μεταναστών κι άλλων «ανεπαισθήτως» σιτιζόμενων απ’ τον κρατικό κορβανά.

Ξέρω επίσης ότι οι αράδες αυτές είναι αδύναμες μπροστά στη δυναμική αρκετών αριστερών στα ΜΜΕ και τα ΑΕΙ, που έχουν επί μακρόν υπάρξει θεράποντες σχέσεων ειδικού τύπου με τις δικομματικές κυβερνήσεις - σχέσεις «απενοχοποιημένες», στην πραγματικότητα αμοραλιστικές και κυνικές.
  
Ξέρω τέλος ότι, χρόνια τώρα, μπροστά στους εν είδει «στοάς» δικτυωμένους αυτούς καλούς ανθρώπους, «γνωρίζω την ήττα» καθώς λένε οι συνάδελφοι αθλητικογράφοι. Ε, και;
  
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνήσει βγάζοντας τον λαό στο προσκήνιο και διαμορφώνοντας θεσμούς που θα τον κρατήσουν εκεί, όλα αυτά και άλλα πολλά θα καθαρθούν.

Αυτό άλλωστε είναι ένα απ’ τα στοιχήματα μιας αριστερής διακυβέρνησης - ο επαναπροσδιορισμός της ίδιας της Αριστεράς, εν σχέσει με παθολογίες που αναπτύχθηκαν στις τάξεις της ακριβώς λόγω της απόστασης μιας ελίτ (τρομάρα της) απ’ τον λαό.

Οψόμεθα...

ΥΓ.: Ξαναχτυπά ο πολυπράγμων Μπενύτο και κάνει χρυσό δώρο στη Χρυσή Αυγή, επιδιώκοντας να τεθεί αυτό το κόμμα εκτός νόμου. Εκτός από ηλίθια μια τέτοια προσέγγιση είναι και ύποπτη. Αποκλείεται να μη γνωρίζει ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ότι σε παρόμοιες περιπτώσεις τα φασιστικά κόμματα αλλάζουν το όνομά τους και ύστερα διπλασιάζουν τα ποσοστά τους (όπως και το ισλαμιστικό κόμμα του Ερντογάν). Ο φασισμός αντιμετωπίζεται πολιτικά κι όχι με εκφασισμό της Δημοκρατίας.

Η πρόταση Βενιζέλου είναι ύποπτη. Τώρα που το κόμμα του εκπνέει, ο αρχηγός του εισηγείται πρόταση που θα δώσει φτερά στο φασιστικό μόρφωμα.

Ο κ. Βενιζέλος, που με τον Νόμο περί ευθύνης Υπουργών και τον Νόμο περί Τύπου κολόβωσε τη δημοκρατία, προτείνει τώρα κι άλλον ακρωτηριασμό - πολιτειακό και πολιτικό. Δεν είναι βλακώδες, είναι ύποπτο.

Μπορεί αυτή η κυβέρνηση να κυβερνά αυταρχικά με Προεδρικά Διατάγματα, μπορεί να ’χει κάνει το Σύνταγμα κουρέλι, αλλά αν αρχίσει να θέτει και κόμματα εκτός νόμου, τότε η δικτατορία αλλά και ο εμφύλιος διχασμός θα έχουν έρθει πιο κοντά στην πόρτα όλων μας...  
 
Του Στάθη από enikos