Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Νοε 2012



Γράφει ο Νίκος Χατζηνικολάου

ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΠΑΣΙΦΑΝΕΣ και στο παρασκήνιο ομολογείται ανοικτά ακόμη και από στελέχη της κυβέρνησης του Βερολίνου ότι η κόντρα Μέρκελ - Λαγκάρντ για την οριστική, συνολική και μόνιμη λύση του ελληνικού προβλήματος οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις επικείμενες γερμανικές εθνικές εκλογές...


Η καγκελάριος θέλει πάση θυσία να αποφύγει να «χρεωθεί» στο εσωτερικό της χώρας της και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο το υψηλό πολιτικό κόστος ενός «γενναίου» κουρέματος του ελληνικού δημόσιου χρέους. Γνωρίζει πολύ καλά ότι οι Γερμανοί ψηφοφόροι θα δυσφορούσαν. Δεν θέλουν να «πληρώσουν».


Αλλωστε, η ίδια τους «διαπαιδαγώγησε»
έτσι, με την υψηλών τόνων ανθελληνική ρητορεία της στο πρόσφατο παρελθόν. Και ακριβώς γι’ αυτό αντιδρά έντονα σήμερα στις προτάσεις που διατυπώνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, παρότι γνωρίζει πως είναι λογικές και επιβεβλημένες, όχι μόνον για το συμφέρον της Ελλάδας, αλλά και -πρωτίστως- για το μέλλον της ευρωζώνης.

ΩΣΤΟΣΟ, την άκαμπτη και επικίνδυνη αυτή για την Ελλάδα και την Ευρώπη στάση της κ. Μέρκελ, η οποία προσπαθεί να «σπρώξει» το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους μας στη γωνία μέχρι το φθινόπωρο του 2013 οπότε και θα στηθούν οι κάλπες στη Γερμανία, δίνοντας τώρα μια προσωρινή λύση χωρίς δανεικά, χωρίς δηλαδή οικονομικό και πολιτικό κόστος, τη «διευκολύνει» σημαντικά και το δικό μας πολιτικό σύστημα.

Τη «διευκολύνει» άλλοτε με την παροιμιώδη ανικανότητά του και άλλοτε με την εξοργιστική και ύποπτη ανοχή του στη διαφθορά και τη διαπλοκή. 


Μια απλή ανάγνωση της συνέντευξης που παραχωρεί σήμερα στην «R» ο Γερμανός βουλευτής κ. Γιούργκεν Κόπελιν, ηγετικό στέλεχος του συγκυβερνώντος κόμματος FDP, είναι αρκετή για να αποκωδικοποιήσει κανείς ορισμένες από τις βασικές αιτίες της γερμανικής αδιαλλαξίας και του ανθελληνικού κλίματος που επικρατεί στο Βερολίνο.


«ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ υπέρ της Ελλάδας», δηλώνει το ηγετικό στέλεχος των Φιλελευθέρων του κ. Ρέσλερ, «γίνονται όλο και πιο δύσκολες για τους Γερμανούς βουλευτές». Και συμπληρώνει: «Γιατί να βοηθήσουμε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου σε αυτή την κρίση επιβάλλονται βαριά φορτία στους απλούς ανθρώπους, ενώ οι πλούσιοι μπορούν να βγάζουν τα χρήματα τους στο εξωτερικό;

Ακόμη και στο Βερολίνο ανεβαίνουν οι τιμές των ακινήτων, διότι ξαφνικά πλούσιοι Ελληνες αγοράζουν ακίνητα! 


Οσο υπάρχει η εντύπωση ότι ακόμη και χρήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την Ελλάδα καταλήγουν στις λάθος τσέπες, πολλοί βουλευτές θα απορρίπτουν νέα βοήθεια για την Ελλάδα».


Ο κ. Γιούργκεν Κόπελιν εξηγεί ότι «η γερμανική κυβέρνηση θα άλλαζε κατά πάσα πιθανότητα τη στάση της αν η Ελλάδα ήταν πρόθυμη για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις». «Αυτές οι μεταρρυθμίσεις, όμως» -λέει ο βουλευτής- «δεν πρέπει πάντα να αφορούν τους απλούς πολίτες, όπως συνέβαινε μέχρι τώρα, αλλά θα έπρεπε να καταδικαστεί η φυγή των κεφαλαίων των πλούσιων Ελλήνων και να ποινικοποιηθεί». Και καταλήγει: «Η Ελλάδα δεν θα σταθεί στα δικά της πόδια, όσο δεν καταπολεμάται η διαφθορά»...


ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ, δυστυχώς, το πολιτικό σύστημα ασχολείται τους τελευταίους μήνες μόνο με την εξασφάλιση και την εκταμίευση της επόμενης δόσης των δανεικών. Συζητούμε για τη δόση, διχαζόμαστε ή συμφωνούμε για τη δόση, ζούμε για τη δόση. Ζούμε με -και για- τα δανεικά.

Ανακυκλώνουμε τη μιζέρια μας και βυθιζόμαστε όλο και πιο βαθειά στην ύφεση και στην απελπισία. 


Κανείς στη χώρα δεν ασχολείται σήμερα σοβαρά με τη διαμόρφωση ενός νέου, φιλόδοξου και ελπιδοφόρου εθνικού σχεδίου για την έξοδο από την κρίση. Κανείς δεν ασχολείται πραγματικά με την εκπόνηση και την εφαρμογή ενός νέου, ρηξικέλευθου και επαναστατικού προγράμματος μεγάλων και καινοτόμων μεταρρυθμίσεων για την αναδιάρθρωση της εθνικής μας παραγωγής και την ανάπτυξη της οικονομίας μας.


Και βέβαια κανείς δεν προσπαθεί να επαναφέρει στοιχειωδώς στους πολίτες το αίσθημα της κοινωνικής δικαιοσύνης. 


Η λίστα Λαγκάρντ δεν αξιοποιήθηκε ποτέ. Και οι υπεύθυνοι για το θάψιμό της, όχι μόνο δεν τιμωρούνται, αλλά μας κουνούν και το δάκτυλο προκλητικά! Οπως μας το κουνούν και οι πρωταγωνιστές των μεγάλων σκανδάλων των τελευταίων δεκαετιών, που με εξαίρεση τον Ακη Τσοχατζόπουλο κυκλοφορούν όλοι ελεύθεροι και... ωραίοι, με την ανοχή ή την κάλυψη του πολιτικού συστήματος.


Και η λαϊκή οργή δυναμώνει... Ακούει άραγε κανείς στην πολιτική μας σκηνή την υπόκωφη βοή του μεγάλου σεισμού που έρχεται; Ακούει κανείς;


-->


Η Τρόικα αποφασίζει για το μέλλον μας. Και όλα περιστρέφονται γύρω από τη βιωσιμότητα του χρέους. Η βιωσιμότητα η δική μου ή η δική σας δεν αναγράφεται σε κανένα σχέδιο διάσωσης.
Δεν υπάρχει Ελλάδα, δεν υπάρχει ελληνικός λαός. Υπάρχει το ΧΡΕΟΣ. Η Ελλάδα και το σύνολο των ανθρώπων που αποτελούν τον πληθυσμό της ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ.

Η Τρόικα αποφασίζει για το μέλλον μας. Και όλα περιστρέφονται γύρω από τη βιωσιμότητα του χρέους. Η βιωσιμότητα η δική μου ή η δική σας δεν αναγράφεται σε κανένα σχέδιο διάσωσης.


Αν κατά τη πορεία της γενικής συμμόρφωσης τιμωρίας, ποινής ή όπως αλλιώς θέλετε ονομάστε αυτή τη παράνοια που ζούμε, υπάρξουν τραυματίες, νεκροί, πεινασμένοι, άρρωστοι, τρελαμένοι ή πολίτες που απλά θα μαζεύουν τις βαλίτσες τους και θα φεύγουν όσο πιο μακριά μπορούν, αυτά είναι παράπλευρες απώλειες.


Αριθμοί. Τόσοι άνεργοι. Τόσοι πεινασμένοι. Τόσοι αυτοκτονημένοι. Τόσοι άστεγοι στους δρόμους. Τόσα εγκαταλελειμμένα και πεινασμένα παιδιά. Τόσοι ασθενείς που πεθαίνουν χωρίς φάρμακα , τόσοι ηλικιωμένοι που πεθαίνουν χωρίς θέρμανση και χωρίς περίθαλψη.


Δεν υπάρχει ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ, σε όλο το τερατούργημα που λέγεται μνημόνιο παράγραφος που να αναφέρει «σε περίπτωση όμως που αυτό επιφέρει θανάτους, πείνα ή αρρώστιες καταργείται και εξετάζουμε μια άλλη εναλλακτική».


Πολύ απλά δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική γιατί ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ για τις παράπλευρες απώλειες. Είτε φαντασιώνονται μέσα στο μυαλό τους τη δυστυχία του έλληνα σαν τιμωρία γιατί δεν ήταν καλό παιδί, είτε εντελώς τεχνοκρατικά δανείστηκες-πληρώνεις, είτε σαν ευκαιρία για εξαγορά μισοτιμής καλών φιλέτων της ελληνικής περιουσίας, είτε σαν ονείρωξη μιας υποταγής της αποικίας, η λύση είναι αυτό το χωρίς καμιά λογική σχέδιο που έχουν βάλει κάτω και το τραβολογάνε από όλες τις μεριές προκειμένου να αποδείξουν πως ένα κράτος μπορεί να επιβιώσει με τέτοιου είδους χρέος, με ένα λαό φυλακισμένο σε ένα ατέλειωτο μαρτύριο συνεχόμενης απομύζησης του εισοδήματός του και την ίδια στιγμή συρρίκνωσης του κάτω από ατέλειωτα χαράτσια , δάνεια στο κόκκινο, απειλές , κατασχέσεις των σπιτιών και των περιουσιών του , απολύσεις, με παράλογο κόστος ζωής, με δυο εκατομμύρια ανέργους, με συνεχόμενη για τέταρτη χρονιά ύφεση που καλπάζει, και με χιλιάδες λουκέτα στις επιχειρήσεις, με χιλιάδες ανθρώπους να καταναλώνουν ψυχοφάρμακα σαν καραμέλες και τρεις χιλιάδες να έχουν ήδη αφαιρέσει τη ζωή τους, με την εγκληματικότητα και τη τρομοκρατία να καλπάζουν....


Δεν ξέρω. Δεν είμαι οικονομολόγος κι ευτυχώς. Γιατί ίσως να είχα αρχίσει να χαπακώνομαι . Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να μην έχω τίποτα. Γιατί αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα μπορούν να ονειρεύονται δυο μόνο κατηγορίες...


Οι μαυραγορίτες και οι αλήτες. Εγώ μαυραγορίτης ευτυχώς δεν είμαι. Κι ίσως για πρώτη φορά η εμμονή μου να παραμείνω στο περιθώριο της υστερικής κοινωνίας που έζησαν τα τελευταία πενήντα χρόνια, ίσως η εμμονή μου να μην καταντήσω όπως όλα αυτά τα πλάσματα τα εθισμένα στη κατανάλωση, στο τζόγο και στα υποκοριστικά τους , μπορεί να είναι η σωτηρία μου. Κι η δική μου και των ομοίων μου.


Γιατί είμαστε σε διαφορετικό χωροχρονικό. Οι αγανακτισμένοι πλην νοικοκυραίοι πολίτες ακόμα και τώρα πλέουν στο ίδιο χωροχρονικό με τους βασανιστές τους. Κοιτάνε με τον ίδιο τρόπο, τα ίδια αγαθά, τις ίδιες νοοτροπίες, την ίδια αντίληψη για το κόσμο, την ίδια αφετηρία στα όνειρα. Οι μαυραγορίτες, οι τζογαδόροι, οι απατεωνίσκοι της εξουσίας θα κερδίσουν. Οι μικρογραφίες τους πλασμένες κατ΄εικόνα και ομοίωση όλο και περισσότερο εξαθλιωμένοι νοικοκυραίοι θα στενάξουν με μαύρο δάκρυ. Γιατί κινούνται στο ίδιο δωμάτιο. Απλά οι βασανιστές τους έχουν το μαστίγιο κι εκείνοι είναι δεμένοι στη καρέκλα.


Ο αλήτης, ο ωραίος , ο εκτός τόπου και χρόνου δεν κατοικεί σ΄αυτά τα φριχτά δωμάτια της κονσερβοποιημένης ύπαρξης. Είναι αλλού. Μπορεί να κοιμάται την ημέρα και να τριγυρνάει σαν το στοιχειό τη νύχτα. Μπορεί να έχει πάνω του δέκα πόντους μπίχλα από την απλυσιά ή να πλένεται σε δημόσια αποχωρητήρια Μπορεί όμως να κοιμάται όπου βρει, να τρώει ότι βρει, να μην έχει ταυτότητα, ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, και όλο το κακό συναπάντημα....


Γιατί τελικά εδώ που φτάσαμε δεν θα μετράμε πλέον τα αδέσποτα αγρίμια που έτσι κι αλλιώς ξεπαγιάζουν στο δρόμο και προσπαθούν να επιβιώσουν, θα μετράμε με δέος νοικοκυραίους που θα τους βρίσκουμε παγωμένους πάνω στο γ@αμημένο καναπέ που είχαν κάνει δεύτερο δέρμα όλη τους τη ζωή. Και το να παγώσεις στο δρόμο έχει μια αρχοντιά. Μια τρέλα. Ένα στοίχημα που κέρδισες ή έχασες με το χρόνο. Το να παγώσεις όμως σε ένα τυποποιημένο καναπέ με το τηλεκοντρόλ στο χέρι... είναι τόσο μεγάλη μιζέρια...


Το έχω πει ξανά και δεν θα σταματήσω να το επαναλαμβάνω. Η νέα εποχή της οικονομικής τρομοκρατίας, θα έχει δυο μεγάλους αντίπαλους στα χαρακώματα. Τους παρανοϊκούς εθισμένους στις δόσεις και το τζόγο της αγοράς και τους όμορφους τρελούς των χαρακωμάτων που γράφουν τις αγορές στα τρύπια τους παπούτσια.


Κι η γενιά η δική μου του 60 κι εκείνη μετά του 70 και του 80 έχουν πολλούς τέτοιους ωραίους τρελούς μέσα στο μέγα πλήθος. Ήμασταν οι τελευταίοι που προλάβαμε να φυλάξουμε μέσα μας το ανυπότακτο, το όμορφο τσαμπουκά απέναντι στη τάξη που μυρίζει ανθρώπινο κρέας. Μεγαλώσαμε με τα πόδια γεμάτα σημάδια από τα παιχνίδια του δρόμου, τη ψυχή γεμάτη ουλές από τη μανία να τα ζήσουμε όλα εδώ και τώρα, τα αυτιά κουφαμένα από τις ροκάδικες στριγκλιές, το μυαλό διψασμένο να τα καταπιεί όλα...


Άλλοι κουράστηκαν, κι επέλεξαν να γίνουν οι αρχιτέκτονες , οι στυλοβάτες, οι δούλοι αυτού του τερατουργήματος που έχουμε πλασάρει σήμερα στα παιδιά μας. Άλλοι αντέξαμε και μείναμε φτωχοί, αλήτες, περιθώριο, ασήμαντοι, αόρατοι, με την εκκεντρικότητα που έχει η ελευθερία όταν τριγυρνάει μέσα στα σκλαβοπάζαρα, ντυμένη αλλιώς, χωρίς κουστούμια και στενά καλογυαλισμένα υποδήματα.


Η Ελλάδα και οι Έλληνες νοικοκυραίοι ανήκουν στους δανειστές. Οι φοβισμένοι και κολλημένοι στα ίδια και τα ίδια ανήκουν στα πολιτικά μαγαζάκια. Οι δειλοί θα γίνουν το εύκολο θύμα του νέου σκοταδισμού που απλώνεται σε κάθε τι με ταχύτητα αστραπής.....


Οι Έλληνες όμως οι ανυπότακτοι, εκείνοι που κάτι άλλο ένιωσαν αγναντεύοντας στη κορυφή των αρχαίων βουνών, εκείνοι που τελικά έκαναν μια στροφή γύρω από τον εαυτό τους χωρίς να νοιαστούν αν θα γκρεμοτσακιζόντουσαν στα μυστικά φαράγγια, εκείνους ευτυχώς η τρόικα δεν τους γνωρίζει. Δεν υπάρχουν στα τεφτέρια της και μπορεί να τα καταφέρουν να περάσουν τη σκυτάλη στους επόμενους...


Ποιος ξέρει...


Οι άνθρωποι που σήμερα βλέπουν σε όλο το μέγεθος τη τραγικότητα του γκρεμίσματος ψύχραιμα, και μπορούν ακόμα να ονειρεύονται, να νοιώθουν την ομορφιά της ζωής, να αγαπάνε, να μην φοβούνται είναι εκείνοι που ήταν προετοιμασμένοι εδώ και καιρό. Ποιοι είναι αυτοί; Όσοι έβλεπαν ξεκάθαρα πως όλο αυτό το κατασκεύασμα ήταν σάπιο κι άχρηστο. Ποτέ δεν μπορείς να απογοητευτείς από κάτι που θεωρείς άχρηστο. Ποτέ δεν μπορεί να σε φοβίσουν όταν είσαι αποφασισμένος να ζήσεις αληθινά και δύσκολα παρά ψεύτικα και βολικά. Καμιά τράπεζα δεν μπορεί να κατασχέσει αξίες που δεν κοστολογούνται σε κανένα χρηματιστήριο...


Ίσως τελικά πάρα πολλοί να χρειαστεί να αναθεωρήσουν την άποψη τους για το τι είναι προκομμένος νοικοκύρης, και άλλα τέτοια καθησυχαστικά. Ίσως... Και μη βιαστείς φίλε μου να μου πεις τι βλακείες είναι αυτές. Δηλαδή ή αδέσποτα του δρόμου θα είμαστε ή συνένοχοι στο έγκλημα; Ναι έτσι είναι. Οταν αυτό που βλέπεις είναι σάπιο δεν τρως κανένα κομμάτι του. Δεν λες ποτέ ας πάρω λίγη σαπίλα δεν θα πάθω και τίποτα. Το πετάς όλο.


Ακόμα κι συμβουλάτορες σοφοί, εκείνοι που τάχα έχουν ανακαλύψει το μυστικό της ζωής και παριστάνουν τους κλειδοκράτορες κάθε γνώσης, αν τους βλέπεις να κάνουν τρώνε τα ίδια σκατά, να κοιμούνται στους ίδιους καναπέδες, να φοράνε τα ίδια ρούχα, να έχουν παρόμοιες υποχρεώσεις με το υποτίθεται υπερφίαλο πλήθος, απατεώνες είναι και με τους άλλους και με τον εαυτό τους.


Οι άνθρωποι που πάλεψαν να βγουν από τη φυλακή τους σε όλες τις εποχές και όλα τα μήκη και πλάτη της γης, είχαν πάντα ένα κοινό χαρακτηριστικό. Απέρριψαν πρώτα τη φυλακή τους και μετά σχεδίασαν την απόδραση...






-->

Η "κατασκευή" της συναίνεσης

Γράφει ο Νίκος Ελευθερόγλου
Κάποιοι πίστεψαν ότι την επομένη των εκλογών με την «κατασκευή συναίνεσης» που δημιούργησαν, όλα θα ήταν πιο εύκολα. Δεν συνειδητοποίησαν ότι «συναίνεση» στην κορυφή, μεταξύ τόσο ετερόκλητων πολιτικών ομάδων δεν θα μπορούσε να περάσει στην κοινωνία. Αντίθετα μεγαλώνει την απαξίωση που νιώθουν οι πολίτες για το πολιτικό σύστημα.

Για να είμαστε ειλικρινείς ούτε μεταξύ τους έχει λειτουργήσει αλλά ο συνεκτικός κρίκος της εξουσίας και ο φόβος των Ειδικών Δικαστηρίων (για κάποιους) τους κρατά ακόμη εν ζωή.
Οι πολίτες αυτή τη στιγμή μοιάζουν με ζαλισμένα κοτόπουλα από τις απανωτές καρπαζιές
των μέτρων χωρίς τέλος.


Είναι αδιανόητο αυτό που συμβαίνει και για να είμαι εντάξει με τη συνείδησή μου αν όλα αυτά τα έκανε ο ΓΑΠ δεν θα είχαν μείνει κλαρί και πέτρα όρθια. Το ότι καταργείται η Βουλή με την …εφεύρεση του κ. Βενιζέλου των πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, το ότι μπαίνουν Επίτροποι παντού επιβεβαιώνουν ότι μια νέου τύπου Μνημονιακή «δημοκρατία» δημιουργείται εντός της Ευρώπης. Το νέο μοντέλο της γερμανικής κατοχής εφαρμόζεται βήμα-βήμα στη χώρα πείραμα.


Οι μεγάλοι εμπνευστές και σχεδιαστές της «κατασκευασμένης συναίνεσης» το γνώριζαν καλά αυτό. Διέσωσαν τον Γεώργιο Ανδρέα Παπανδρέου, στρίμωξαν τον Αντώνη Σαμαρά και από ότι διαπιστώνω εσχάτως έφεραν στα …ίσα και στα μέτρα τους και τον Αλέξη Τσίπρα που από το εκλογές εδώ και τώρα πήγε στο εκλογές την Άνοιξη και έχει ο Θεός. Και αυτό γιατί μέχρι τότε θα έχουν περάσει άλλοι τα επώδυνα μέτρα της μεγαλύτερης φτωχοποίησης των Ελλήνων. Οι τροικάνοι μετά από όλα αυτά τρίβουν τα χέρια τους. Θα μας μοιράσουν τώρα και λίγο καρότο με τη δόση σε δόσεις για να μας κρατούν σε καταστολή και νομίζουν ότι έτσι θα συνεχίσουν να μας μαστιγώνουν αλύπητα.


Εκείνο βέβαια που δεν υπολογίζουν ότι ο Ελληνικός λαός λειτουργεί αντίστροφα από ότι άλλοι. Και ότι όσο δεν ξεσηκώνονται οι Ελληνες τόσο πιο επικίνδυνα γίνονται τα πράγματα. Εάν οι κυβερνώντες θεωρούν ότι η χώρα πρέπει να κυβερνάται από «υπεύθυνους πολίτες» και οι υπόλοιποι πρέπει να κάθονται φρόνιμα τότε πλανώνται πλάνην οικτρά. 


Δημιουργείται μια γενιά απελπισμένων. Και ο απελπισμένος δεν έχει να χάσει τίποτε. Διότι μια επίσημη δήλωση είναι αληθινή όταν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα. Δυστυχώς οι μέχρι τώρα υποσχέσεις βρίσκονται σε μεγάλη αναντιστοιχία με ότι βιώνουν οι Ελληνες.

Εάν λοιπόν η Πολιτεία δεν δείξει ένα ανθρώπινο πρόσωπο και συνεχίσει να εγκαταλείπει τους πάντες στην τύχη τους τότε η έκρηξη δεν θα αργήσει. Τα γράφουμε για άλλη μια φορά χτυπώντας καμπανάκι, γιατί διαπιστώνουμε με θλίψη ότι για κάποιους το ρολόι έχει σταματήσει σε εποχές προ Μνημονίου και συνεχίζουν το πάρτυ. Κύριοι του γκουβέρνο βγείτε στον κόσμο. Πάρτε τώρα κοινωνικά αντίμετρα στα άθλια και ελεεινά μέτρα που σας επέβαλλαν. Οι Ελληνες πεινάνε, δεν έχουν δουλειά δεν έχουν ελπίδα. Ξυπνήστε επιτέλους πριν να είναι για όλους αργά.


-->
Η Βουλή... λειτουργεί. Τυπικά δεν καταργήθηκε.
Νομοθετεί η Συγκυβέρνηση.
Με πραξικοπηματικές πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, που υπογράφει σωρηδόν ο "δημοκράτης αγωνιστής" Κάρολος Παπούλιας...

Το υπουργικό συμβούλιο προτείνει τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου...
Όχι μόνο δεν συνεδριάζει (έστω τυπικά), αλλά συλλέγονται οι υπογραφές των υπουργών... δια περιφοράς!!
Αν αυτό είναι δημοκρατία, να την βάλουν... από πίσω τους...

Έλληνες θα είναι οι επίτροποι στα υπουργεία και αλλού.
Παινεύεται και στηρίζει η ΔΗΜΑΡ.
Και ο Στουρνάρας έλληνας είναι. Και ο Χασάπης Σαμαράς και ο Χοντρο-Προδότης Μπενιζέλος και ο Γενίτσαρος Κουβέλης.
Το αποτέλεσμα: Εξαθλίωση – Ξεπούλημα -Εκφασισμός.

Η Χώρα δεν κινδυνεύει από έναν Παπαδόπουλο.
Έχει ήδη τρεις!

Και αυτή την πράξη νομοθετικού περιεχομένου θα υπογράψεις κύριε Ρουπακιώτη;;!!

Η απριλιανή Χούντα κράτησε 7 χρόνια...
Ωχχχ!!

Ο λογαριασμός θα τηρείται στην Αθήνα.
Τη διαχείριση θα την έχουν οι Βρυξέλλες.
Νέα επιτυχία της Συγκυβέρνησης.

Οι εβραίοι ισοπεδώνουν τη Γάζα και τους Ανθρώπους της.
Η Συγκυβέρνηση ισοπεδώνει τη Χώρα και τους Ανθρώπους της.
Παντού στον πλανήτη... τα Κτήνη είναι ίδια.

Τα "τελευταία" Μέτρα ξεκίνησαν από 11,5 δισ.
Έφθασαν τα 18,9 με τον προϋπολογισμό.
Η Κομισιόν "ζήτησε" άλλα 6,4.
Προσθέτουμε και το κόστος 32,5 της προσαρμογής...
Άντε και... ΚΑΛΟ ΘΑΝΑΤΟ!!

Ε!! ρε γκ@μίσι που μας καρτεράει...
Κι εμείς... αρμενίζουμε.

- Αυτόματα θα εισβάλλει ο κλητήρας για κατάσχεση.
- Αυτόματα θα συλλαμβάνεσαι.
- Αυτόματα...θα ΟΥΡΛΙΑΖΕΙΣ.
Τότε θα ‘ναι αργά. ΣΙΓΟΥΡΑ.




-->

“Είναι αναμφίβολα σημαντικό να υπάρξει η δανειακή διευκόλυνση στην Ελλάδα. Το ζήτημα, όμως, είναι με ποιους όρους θα δοθούν αυτά τα χρήματα και πως τα αξιοποιούμε. Διότι, όλο το τελευταίο διάστημα, το ελληνικό πρόβλημα, το οποίο είναι μέρος του ευρωπαϊκού προβλήματος, αντιμετωπίζεται με λάθος στρατηγική”, τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο AL JAZEERΑ.

“Είναι σα να δίνεις χρήματα σε έναν χρεοκοπημένο, νέα δάνεια για να αποπληρώσει τα προηγούμενα και δεν ενδιαφέρεσαι αν αυτός θα έχει τη δυνατότητα να δουλέψει, δηλ. να παράξει πλούτο για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τη διεύρυνση του χρέους που έχει δημιουργηθεί. Τώρα θα δώσουν κάποια χρήματα στην Ελλάδα και είναι βέβαιο ότι η δόση, παρ’ όλο που θα καθυστερήσει, θα δοθεί, διότι αν δεν δοθεί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να καταρρεύσει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα”, ανέφερε ο Προεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ.

Αναφερόμενος στις δηλώσεις Σόιμπλε για τον κίνδυνο κατάρρευσης της Ελλαδας, επικαλέστηκε τον Γερμανό Υπουργό Οικονομικών, λέγοντας χαρακτηριστικά: “Σήμερα, μάλιστα, διάβαζα στην Deutsche Welle ότι ο ίδιος ο κ. Σόιμπλε είπε ότι αν καταρρεύσει η Ελλάδα θα πληγεί η ίδια η Γερμανία και θα προσέθετα ότι αν καταρρεύσει η ελληνική οικονομία και το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσει ένα «domino effect» που θα οδηγήσει σε κατάρρευση όλη την ευρωζώνη.

Συνεπώς, η δόση θα δοθεί, αλλά αυτά τα χρήματα θα πάνε στις ελληνικές τράπεζες, χωρίς πρωτίστως να έχουμε φροντίσει οι ελληνικές τράπεζες να εκκαθαρίσουν τα επισφαλή δάνεια που έχουν δώσει σε χρεοκοπημένες ελληνικές και ξένες επιχειρήσεις και σε χρεοκοπημένα πλέον ελληνικά νοικοκυριά. Άρα, λοιπόν, είναι σα να ρίχνουμε νερό σε βαρέλι το οποίο είναι άδειο και δεν έχει πάτο. Αυτά τα χρήματα θα χαθούν. Συνεπώς, εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να ξαναδούμε συνολικά τη δανειακή σύμβαση και να δοθούν χρήματα, αλλά και να σταθεροποιηθεί η ελληνική οικονομία”.

Σε ερώτηση του δημοσιογράφου, αν εκλεγόταν, αν θα καταργούσε το μνημόνιο και τις συμφωνίες με την Ευρώπη, τόνισε ότι “οι συμφωνίες αυτές ήδη αμφισβητούνται από την άλλη πλευρά. Ήδη έχουμε μια μονομερή αθέτηση των συμφωνιών από πλευράς της τρόικα, σε μια σειρά από ζητήματα. Ήδη βρισκόμαστε στο τρίτο μνημόνιο, που σημαίνει ότι τρεις φορές έχουν αναθεωρηθεί αυτές οι συμφωνίες και ήδη η Ελλάδα με βάση αυτές τις συμφωνίες θα έπρεπε να έχει πάρει τα 31,5 δις τον Σεπτέμβρη και να είχε πάρει άλλα 12 περίπου τώρα. Αυτό σημαίνει ότι η αθέτηση της συμφωνίας είναι διαρκής αλλά είναι από την άλλη πλευρά”.

Στην ερώτηση για το αν θα συνεργαζόταν με τους ευρωπαίους εταίρους ή δεν θα έμπαινε καν σε αυτή τη διαδικασία, ανέφερε:

“Προφανώς και θα καθίσουμε σε ένα τραπέζι να κουβεντιάσουμε. Αυτό που εμάς μας απασχολεί είναι να βρούμε μια βιώσιμη λύση για το ελληνικό πρόβλημα. Και επαναλαμβάνω, το ελληνικό πρόβλημα είναι μέρος του συνολικότερου ευρωπαϊκού προβλήματος. Με ρωτήσατε πριν από λίγο για τη δόση. Γιατί όμως υπάρχει αυτή η δυσκολία στο να καταλήξει σε απόφαση το Eurogroup σε σχέση με τη δόση; Γιατί ο στόχος του προγράμματος, που είναι η μείωση του ελληνικού χρέους σε βιώσιμα επίπεδα, εδώ και τρία χρόνια αντί να επιτυγχάνεται, διαρκώς δυσκολεύει η επίτευξή του. Ξεκινήσαμε πριν μπούμε στην τρόικα και το μνημόνιο με χρέος 110% του ΑΕΠ. Τώρα το χρέος μας είναι 170% του ΑΕΠ και σε ένα χρόνο θα πάει στο 190% του ΑΕΠ, άρα το πρόβλημα είναι ότι το πρόγραμμα δεν πιάνει τους στόχους του.”



-->
  • Σκόρπισαν φυλλάδια με τα οποία καλούσαν τον πληθυσμό να μετακινηθεί προς το κέντρο της πόλης...! 
  • Το τελεσίγραφο 36 ωρών λήγει σε λίγες ώρες...!
Η διοίκηση της Αεροπορίας του Ισραήλ το απόγευμα στις 20 Νοεμβρίου διασκόρπισε πάνω από την βόρεια περιοχή της Λωρίδας της Γάζας φυλλάδια, στα οποία καλούσε τους ανθρώπους που μένουν κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ, να μαζέψουν τα πράγματά τους και να μετακινηθούν το γρηγορότερο δυνατόν στο κέντρο της πόλης.
Στα φυλλάδια αναφέρεται, πως η εκκένωση συνιστάται «για την ασφάλεια των κατοίκων της περιοχής».
Αυτό μπορεί να σημαίνει είτε ότι οι ισραηλινοί σχεδιάζουν μαζικούς βομβαρδισμούς των παραμεθόριων περιοχών, αν λάβουμε υπόψη και το τελεσίγραφο 36 ωρών που λήγει σε λίγες ώρες από τώρα, είτε σκοπεύουν να μεταφέρουν εκεί στρατεύματα. Η διοίκηση των ισραηλινών δυνάμεων  δεν αποκαλύπτει τα σχέδια της.

Αιφνίδια εκεχειρία ή...;

Το Ισραήλ και οι παλαιστίνιοι μαχητές από τη Λωρίδα της Γάζας συμφώνησαν με τη συμφωνία εκεχειρίας που προωθούσε η Αίγυπτος, η οποία θα ισχύσει από τα μεσάνυχτα τοπική ώρα (και ώρα Ελλάδας), όπως δήλωσε ο Αϊμάν Τάχα αξιωματούχος της Χαμάς μιλώντας στο πρακτορείο Ρόιτερς από το Κάιρο.

-->
Η ελληνική χρεοκοπία πρέπει να αποφευχθεί με κάθε τρόπο αναφέρει η γερμανική εφημερίδα Bild επικαλούμενη δηλώσεις μελών του γερμανικού κυβερνητικού σχηματισμού CDU/ CSU – FDP.

Σύμφωνα με το MNI που επικαλείται το δημοσίευμα, η μείωση των επιτοκίων για τα δάνεια διάσωσης προς την Ελλάδα είναι επίσης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Επιπλέον όπως επισημαίνει η Bild επικαλούμενη δηλώσεις μελών του συνασπισμού, είναι διατεθειμένοι να χορηγήσουν στην Ελλάδα ακόμα 14 δισ. ευρώ μέχρι το 2014 πέραν του υπάρχοντος πακέτου διάσωσης.

Υπενθυμίζεται ότι το εκτελεστικό μέλος της ΕΚΤ Joerg Asmussen δήλωσε ότι, η Ελλάδα είναι πιθανό να χρειαστεί και τρίτο πρόγραμμα διάσωσης δεδομένου ότι, οι προσδοκίες να μπορέσει η χώρα να ανακτήσει την πρόσβασή της στις αγορές μέχρι το 2015-2016 φαίνεται μη ρεαλιστικό.


-->

“Δειλή” και “ανέντιμη” η πολιτική της Merkel για την Ελλάδα γράφει το γερμανικό περιοδικό Spiegel, που ασκεί έντονη κριτική στην καγκελάριο.

Στο άρθρο – σχόλιο του Stefan Kaiser με τίτλο «Η Γερμανία φοβάται την αλήθεια», ο αρθρογράφος σχολιάζει ότι αυτή η εβδομάδα θα είναι καθοριστικής σημασίας για την Ελλάδα, ωστόσο η κυβέρνηση Μέρκελ υπό το φόβο του εκλογικού σώματος αγωνίζεται ενάντια στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και δε συνειδητοποιεί πως όλοι πρέπει να πληρώσουν για την Ελλάδα.

«Κάποια στιγμή, ακόμα και τα καλύτερα κόλπα δε βοηθούν: Οι αοριστολογίες περί “άλλων λύσεων”, η αναβολή των επώδυνων αποφάσεων. Τελικά οι δανειστές της Ελλάδας σε Βερολίνο, Βρυξέλλες και Παρίσι, θα πρέπει να παραδεχτούν πως η διάσωση της Αθήνας θα κοστίσει πολλά χρήματα». Μια διάσωση, που όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, έχει κόστος πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ και αποτελεί «ζημία» για τη Γερμανία και για τους άλλους δανειστές, στους οποίους ο αρθρογράφος προτείνει «για να εξοικονομήσετε χρήματα, αυξήστε φόρους ή κάντε περικοπή δαπανών».

«Το μόνο πρόβλημα είναι το εξής: Η στιγμή της διορατικότητας και της ειλικρίνειας είναι ακόμη πολύ μακριά. Προς το παρόν, φαίνεται ότι οι χώρες της Ευρωζώνης συνεχίζουν όπως πριν. Αυτό σημαίνει ότι προχωρούν κουτσά-στραβά, καθυστερώντας την αλήθεια όσο μπορούν. Η Άνγκελα Μέρκελ είναι η καπετάνιος αυτής της τακτικής. Θέλει να καθυστερήσει τις εξελίξεις για την Ελλάδα κατά τουλάχιστον δέκα μήνες, αφού στόχος της είναι η επανεκλογή της στο αξίωμά της καγκελαρίου το Φθινόπωρο του 2013. Και αυτό (το να πει την αλήθεια) δεν θα είναι ό,τι καλύτερο για μία προεκλογική εκστρατεία, που θα περιλαμβάνει υποσχέσεις που έχουν μείνει ανεκπλήρωτες και διακεκομμένα δάνεια», επισημαίνεται στο άρθρο.

«Εάν οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης καταφέρουν, σήμερα, Τρίτη να δώσουν το πράσινο φως για την επόμενη δόση του δεύτερου πακέτου διάσωσης για την Ελλάδα, μάλλον θα αποφασίσουν και πάλι να πάρει μόνο όσα χρήματα της είναι απαραίτητα για τους επόμενους μήνες», προσθέτει ο Stefan Kaiser, σχολιάζοντας πως στο Eurogroup θα προτιμήσουν να δώσουν πρόσθετη βοήθεια στην Ελλάδα, ύψους 33 δισ. ευρώ και όχι να στραφούν σε μακροπρόθεσμες λύσεις, όπως ένα κούρεμα του χρέους. «Αυτή είναι μια δειλή και ανέντιμη πολιτική που θα αυξήσει την οργή πολλών πολιτών σχετικά με την τακτική που ακολουθείται», υπογραμμίζει.

Η ελπίδα βασίζεται στο ΔΝΤ

«Ήδη, η δυσαρέσκεια είναι τεράστια. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Μέρκελ εδώ και πολύ καιρό αμέλησε να εξηγήσει στους πολίτες γιατί είναι λογικό να εργαστούν για την Ευρώπη και για την Ελλάδα. Έχει πυροδοτήσει ένα κλίμα εναντίον των Ελλήνων με παρεχόμενα επιχειρήματα, όπως το γιατί θα πρέπει να ασχοληθεί κανείς με τους αμαρτωλούς που χρωστάνε; Τώρα είναι πιο δύσκολο να τους εξηγήσει γιατί πρέπει ξαφνικά οι Έλληνες να λάβουν αυτά χρήματα», συνεχίζει το δημοσίευμα.

«Η μόνη ελπίδα είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Παίρνει στα σοβαρά τις αρχές του. Και μία από αυτές είναι η εξής: Το ΔΝΤ δίνει χρήματα μόνο σε χώρες που μπορούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους», λέει ο Stefan Kaiser , σχολιάζοντας πως η Ελλάδα δεν μπορεί να το κάνει αυτό με καμία οικονομική λογική.

Μία εκρηκτική ανάπτυξη ή ένα νέο «κούρεμα» του χρέους, που είναι η πιο ρεαλιστική επιλογή, είναι ακόμη, σύμφωνα με το «Der Spiegel» η μόνη διέξοδος, καθώς οι πιστωτές θα πρέπει να απελευθερώσουν την Ελλάδα από ένα μεγάλο μέρος του δυσβάσταχτου χρέους της.

«Ακόμα και αν το πούμε κούρεμα, χρεοκοπία ή ελάφρυνση χρέους, αυτό που θα πρέπει να κάνουν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί τώρα είναι να βρουν το κουράγιο να αποκαλύψουν την αλήθεια στον κόσμο» καταλήγει το άρθρο.

Πηγή

 


-->
Την κατηγορηματική διαφωνία του με τις προτάσεις της Τρόικας για πώληση των ημικρατικών οργανισμών, αλλά για το θέμα του φυσικού αερίου, διατύπωσε εκ νέου την Τρίτη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας, υπογραμμίζοντας ότι άλλο είναι όμως αποτελεσματικότερο κράτος και άλλο ανύπαρκτο κράτος, που θα αφήνει τον πολίτη βορά στους άγριους νόμους της αγοράς.

Σε χαιρετισμό του στα εγκαίνια του νέου κτιρίου του Κοινοτικού Συμβουλίου Ψευδά, Πρόεδρος της Δημοκρατίας τόνισεπως «ο ρόλος του κράτους είναι ένα ζητούμενο νευραλγικής σημασίας στην επίκαιρη συζήτηση για το πώς θα βγούμε από την παγκόσμια οικονομική κρίση».

«Κάποιοι, οι οποίοι εκφράζουν τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό, θεωρούν την κρίση ως ευκαιρία να μειωθεί ή και να εξαλειφθεί το κοινωνικό κράτος και να εκμηδενιστεί ο ρόλος του κράτους εν γένει», είπε ο πρόεδρος Χριστόφιας.
«Όλοι θέλουμε αποτελεσματικότερο κράτος», πρόσθεσε και συνέχισε: «Άλλο είναι όμως αποτελεσματικότερο κράτος και άλλο ανύπαρκτο κράτος, που θα αφήνει τον πολίτη βορά στους άγριους νόμους της αγοράς, όπου το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και οι αδύναμοι δύσκολα επιβιώνουν».

Όπως σημείωσε ο πρόεδρος Χριστόφιας, «αυτή η συζήτηση γίνεται σήμερα ακόμα πιο επίκαιρη με την ανάγκη να διατηρηθεί ο καθοριστικός ρόλος του κυπριακού κράτους σε ζητήματα κρίσιμα, ιδιαίτερα για την ημικατεχόμενη Κύπρο, όπως ο έλεγχος του φυσικού αερίου, του ηλεκτρισμού, των λιμανιών και μέρους των τηλεπικοινωνιών».
«Εμείς δεν συμφωνούμε με τον εκμηδενισμό του ρόλου του κράτους και κατ’ επέκταση της κοινωνίας και των πολιτών. Εμείς αντιλαμβανόμαστε το κράτος ως ατμομηχανή της ανάπτυξης, προστάτη των αδυνάμων και φρουρό του εθνικού και συλλογικού συμφέροντος», υπογράμμισε. 

Πηγή: ΚΥΠΕ

-->

Του Νίκου Παπαματθαίου – Οικονομολόγου 

Είναι εκπληκτικό πως αυτοί που κυβερνούν επιδιώκουν να παρουσιάζουν, και συχνά το καταφέρνουν, κάτι πραγματικά κακό σαν να είναι πολύ καλό. Ο λόγος για τα μέτρα που υπερήφανα ανακοίνωσε ο κ. Χατζηδάκης ότι θα λάβει η κυβέρνηση για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Παρουσιάστηκαν και θα συνεχίσουν να παρουσιάζονται από τα δικά τους ΜΜΕ ως φιλολαϊκά και υπέρ των υπερχρεωμένων. 
Αιχμή του δόρατος η αναστολή των πλειστηριασμών για έναν ακόμα χρόνο. Λες και αυτό ανακουφίζει τους δανειολήπτες. Τις Τράπεζες ανακουφίζει γιατί με την κατάρρευση που υπάρχει στην αγορά ακινήτων φανταστείτε να γίνονταν άμεσα 20.000 πλειστηριασμοί. Θα κατέρρεαν τα πάντα, ακόμα και οι ίδιες οι Τράπεζες που είναι από τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες ακινήτων και οι οποίες τα έχουν συμπεριλάβει στο κεφάλαιό τους ως αξία στην τρέχουσα τιμή τους. Αν οι αξίες κατακρημνίζονταν τότε θα είχαν ακόμα ένα πρόβλημα κεφαλαιοποίησης. Επιπλέον φαντάζεται κανείς ότι με τους φόρους που σήμερα επιβαρύνουν τα ακίνητα θα έπαιρναν οι Τράπεζες και άλλα ακίνητα μόνο και μόνο για να πληρώνουν τους φόρους; 

Όχι βέβαια, οι Τράπεζες ή άλλες συνδεδεμένες και θυγατρικές τους εταιρείες θα πάρουν τα ακίνητα όταν είναι έτοιμες και έχουν μειωθεί οι φόροι ακινήτων. Μέχρι τότε θα πληρώνουν οι σημερινοί, δυστυχώς προσωρινοί στην πλειοψηφία τους, ιδιοκτήτες. Στις ρυθμίσεις υπάρχει και κάτι άλλο. Προκειμένου να «ευεργετηθεί» κάποιος θα πρέπει να δώσει υποθήκη σε ακίνητο γιατί όπως δηλώθηκε μόνον οι ενυπόθηκες οφειλές υπάγονται στις διατάξεις αυτές. Δηλαδή να πάει εθελοντικά στην σφαγή που θα γίνει σε μερικά χρόνια.

Πιθανώς τα παραπάνω να φαίνονται σαν μια ακόμα κινδυνολογία. Δυστυχώς είναι η πλέον πιθανή μέλλουσα πραγματικότητα. Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν δεν βοηθούν τους δανειολήπτες. Δεν δίνουν οριστική και συνολική λύση στο θέμα της υπερχρέωσης, απλώς μεταθέτουν στο εγγύς μέλλον την τραγική τελική λύση. Με τις καταβολές που υποχρεωτικά θα γίνονται για τέσσερα χρόνια δεν θα μειωθεί το χρέος ούτε μισό ευρώ. Μόνον τόκους θα πληρώνουν, με χαμηλό επιτόκιο βέβαια, που δεν ξέρουμε όμως αν θα ισχύει και μετά την περίοδο της τετραετίας. Μετά την τετραετία τι θα γίνει ; Είναι ασαφές και κανείς δεν λέει τίποτα σε αυτό. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να αρχίσει ο κόσμος πάλι να πληρώνει τις Τράπεζες, τίποτε άλλο.

Επειδή και οι συμβολισμοί έχουν την σημασία τους μην παραβλέπουμε που ανακοινώθηκαν τα νέα μέτρα. Σε εκδήλωση της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών. Όχι ότι δεν αφορά τις Τράπεζες το θέμα αλλά όχι μόνον αυτές. Κυρίως αφορά τις ζωές και το μέλλον εκατομμυρίων Ελλήνων. Σε αυτούς έπρεπε να ειπωθούν πρώτα. Πέραν όλων των άλλων όμως αυτά που ανακοινώθηκαν σαφέστατα διαφοροποιούν και διαστρέφουν και το γράμμα αλλά και το πνεύμα του Νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Στην εισαγωγική έκθεση του νόμου είναι ξεκάθαρη η λογική του αλλά και η στόχευσή του. Για του λόγου το αληθές παραθέτονται παρακάτω αυτούσια τμήματα.

«Σημαντικό μέρος των πολιτών έχει οδηγηθεί σήμερα στη περιθωριοποίηση, καθώς, μη διαθέτοντας σοβαρή αγοραστική δύναμη και δυνατότητα απεγκλωβισμού από την υπερχρέωση, δεν είναι σε θέση να σχεδιάσει τη συμμετοχή του στην οικονομική και κοινωνική ζωή. Η υπερχρέωση αναδεικνύεται πλέον ως ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά προβλήματα και στη χώρα μας και ως σύγχρονο κοινωνικό κράτος δικαίου έχουμε καθήκον να αντιμετωπίσουμε. Κανείς δεν μπορεί πια να αγνοεί την αδήριτη ανάγκη να δοθεί η πραγματική δυνατότητα στους υπερχρεωμένους καταναλωτές και επαγγελματίες να πραγματοποιήσουν πλέον ένα νέο οικονομικό ξεκίνημα στη ζωή τους…. 

Η δυνατότητα της ρύθμισης, για το φυσικό πρόσωπο των χρεών του, με απαλλαγή από αυτά βρίσκει τη νομιμοποίησή της ευθέως στο ίδιο το κοινωνικό κράτος δικαίου που επιτάσσει να μην εγκαταλειφθεί ο πολίτης σε μία χωρίς διέξοδο και προοπτική κατάσταση, από την οποία, άλλωστε, και οι πιστωτές δεν μπορούν να αντλήσουν κανένα κέρδος. Μία τέτοια απαλλαγή χρεών δεν παύει όμως να εξυπηρετεί και ευρύτερα το γενικό συμφέρον καθώς οι πολίτες επανακτούν ουσιαστικά μέσω των εν λόγω διαδικασιών την αγοραστική τους δύναμη προάγοντας την οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα. 

Η εν λόγω διαδικασία διαφέρει από την πτώχευση των εμπόρων όσον αφορά τον επιδιωκόμενο σκοπό. Ενώ στην τελευταία προτάσσεται κατά βάση η ικανοποίηση των πιστωτών, με μοιραίες συχνά συνέπειες για την επιχείρηση, στόχος των εν λόγω διατάξεων είναι η επανένταξη του υπερχρεωμένου πολίτη στην οικονομική και κοινωνική ζωή με την επανάκτηση της οικονομικής ελευθερίας που συνεπάγεται η εξάλειψη των χρεών που αδυνατεί να αποπληρώσει. Η συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών αποβλέπει εν προκειμένω στη δυνατότητα μίας δεύτερης ευκαιρίας στο υπερχρεωμένο φυσικό πρόσωπο για ένα νέο οικονομικό ξεκίνημα, χωρίς τα ανυπέρβλητα βάρη του παρελθόντος, με τη δυνατότητα απαλλαγής από υποχρεώσεις που έχει αναλάβει, εφόσον για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα εξαντλήσει τις δυνατότητες ικανοποίησης των πιστωτών του. 

Το νομοσχέδιο δίνει μία ρεαλιστική προοπτική απεγκλωβισμού από τα χρέη σε όλους τους υπερχρεωμένους πολίτες. Διασφαλίζει στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά που θα θελήσουν να αξιοποιήσουν τις ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου ένα ελάχιστο επίπεδο οικονομικής διαβίωσης. Με μία πρωτοποριακή ρύθμιση λαμβάνει ιδιαίτερη μέριμνα για τη διατήρηση και προστασία της κύριας κατοικίας των οφειλετών, αφού επιτρέπει σε αυτούς να την εξαιρέσουν από την ρευστοποίηση της περιουσίας τους. Τούτο δε υπό όρους και διαδικασίες που δεν θίγουν τα συμφέροντα των πιστωτών».

Αυτοί είναι οι στόχοι του Νόμου. Μπορεί κανείς να μας πει τι σχέση έχουν τα μέτρα που εξήγγειλε ο κ. Υπουργός με τα παραπάνω και πως υπηρετούν αυτούς τους στόχους ; Που είναι η πρόβλεψη για την οριστική λύση της υπερχρέωσης το νέο ξεκίνημα και την επανάκτηση της οικονομικής ελευθερίας. Ισχύουν οι διαπιστώσεις που έγιναν τον Αύγουστο 2010 για την κατάσταση των πολιτών ή πιστεύουν ότι σήμερα είναι σε καλύτερη μοίρα οι Έλληνες;

Είναι πραγματικά ντροπή αυτά που λέγονται, όχι γιατί δεν είναι ευνοϊκά για τους υπερχρεωμένους αλλά γιατί παρουσιάζονται σαν να είναι η λύση για αυτούς που υποφέρουν ενώ στην πραγματικότητα σκοπεύουν να τους ξεζουμίσουν πριν τους ξεσπιτώσουν. Γιατί αυτό είναι το νόημα της υψηλής φορολόγησης των ακινήτων, των εισοδημάτων από τα ακίνητα αλλά και των «ευεργετικών» ρυθμίσεων της Κυβέρνησης και της προτροπής της να υποθηκεύσουμε ότι έχει μείνει ελεύθερο. Ντροπή.

Πηγή online-press

-->

Πως το είπε ο Μοσκοβισί για το προηγούμενο Eurogroup; Εκεί μέσα υπάρχουν πολλοί παλαβοί; Αυτό ακριβώς συμβαίνει αλλά δεν είναι πολλοί, είναι όλοι παλαβοί και πάνε να μας τρελάνουν κι εμάς. Η αποψινή συνεδρίαση είναι εξαιρετικά κρίσιμη και για ακόμη μια φορά, όμως, θα ζήσουμε το γνωστό έργο του «δεν παίρνω αποφάσεις, δεν σπάω αυγά, αφήνω την κρίση να φτάσει στα άκρα».
Οι διαφωνίες Ευρώπης – ΔΝΤ είναι αγεφύρωτες και η Κ. Λαγκάρντ πήγε στις Βρυξέλλες επιμένοντας ότι χωρίς κούρεμα βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους δεν υπάρχει. Από την άλλη, η Γερμανία επιμένει σε ημίμετρα ή σε ένα… κοκτέιλ μέτρων που δε θα είναι κούρεμα αλλά θα μοιάζει με αυτό.

Είναι χαρακτηριστικές οι πληροφορίες που έρχονται από τα ξένα πρακτορεία, τόσο για τη χορήγηση της δόσης όσο και για τα επόμενα βήματα. Όπως όλα δείχνουν σήμερα θα υπάρξει μια πολιτική απόφαση που θα δίνει το πράσινο φως για την εκταμίευση της δόσης μέχρι 5 Δεκεμβρίου. Ο Β. Σόιμπλε φέρεται να δήλωσε ότι ενδεχόμενη οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας θα έθετε σε κίνδυνο και την οικονομική ανάπτυξη στη Γερμανία και γι’ αυτό αναζητούνται λύσεις για το επόμενο χρονικό διάστημα.


Μία από αυτές, σύμφωνα με το έγκυρο πρακτορείο Reuters, είναι η επαναγορά από την Ελλάδα, του 50% των ομολόγων της που βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών, στο 25% της αξίας τους. Τη λύση αυτή φέρεται να προτείνει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο αποψινό Eurogroup, ως μέθοδο μείωσης του χρέους κατά 11 μονάδες. 
Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, οι ιδιώτες πιστωτές εξακολουθούν να κατέχουν ελληνικά ομόλογα αξίας 60 δισεκατομμυρίων ευρώ. Με τη γερμανική πρόταση εκτιμάται ότι η επαναγορά θα στοιχίσει περί τα 7,5 δισεκατομμύρια, εκ των οποίων τα μισά θα καταβάλει η Αθήνα και τα υπόλοιπα θα εξοικονομηθούν από τα κέρδη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με την πώληση ελληνικών ομολόγων.


Τα ελληνικά ομόλογα διαπραγματεύονται σήμερα στο 25%-32% της νέας ονομαστικής αξίας που απέκτησαν, αφού έγινε το κούρεμα. Άρα τα ομόλογα αρχικής αξίας  60 δις που προέκυψαν από το κούρεμα, σε αξία αγοράς στην καθημερινή διαπραγμάτευση  κινούνται τώρα στα 15-17 δισ. ευρώ.

Αυτό που λέει ο Σόιμπλε είναι  να επαναγοραστούν στις αξίες αυτές το 50% των συνολικών ομολόγων που αποτιμώνται περί τα 15 δισ. Υπολογίζει ότι αυτό θα κοστίσει 7,5 δισ., στις τρέχουσες τιμές. Μια τέτοια κίνηση θα εξοικονομήσει 22,5 δισ. του τρέχοντος χρέους, που έχουν στα χέρια τους σε κομμένα ομόλογα, ελληνικές και ξένες τράπεζες, hedge funds, ιδιώτες και πάσης φύσεως επενδυτικά σχήματα, που είτε τα έχουν  κρατήσει από το παρελθόν είτε τα έχουν αγοράσει ακόμα και χαμηλότερα.

Το πρόβλημα είναι μήπως αρχίσουν να ανεβαίνουν τα ομόλογα αλλά και ποιοι ιδιώτες θα συμφωνήσουν να τα πουλήσουν.


Την ίδια ώρα η “Bild”, σε σημερινό της δημοσίευμα, επικαλούμενη γερμανική κυβερνητική πηγή, υποστηρίζει ότι το Βερολίνο συμφωνεί να δοθούν στην Ελλάδα επιπλέον 14 δισεκατομμύρια ευρώ ως το 2014, ενώ επισημαίνει ότι η γερμανική κυβέρνηση επιθυμεί την αποτροπή ενδεχόμενης ελληνικής χρεοκοπίας, με κάθε τρόπο. Μεταξύ των προτάσεων που μελετώνται είναι, σύμφωνα με την εφημερίδα, η μείωση των επιτοκίων στα δάνεια που έχει ήδη λάβει η Ελλάδα.


-->
Νέες δηλώσεις του πρωθυπουργού των Σκοπίων για την ονομασία...
Ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, Νίκολα Γκρούεφσκι επανέλαβε τους ισχυρισμούς ότι η χώρα του πληροί τα κριτήρια για να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, όμως, όπως είπε, λόγω των αντιρρήσεων της Ελλάδας, κάτι τέτοιο, μέχρι σήμερα, δεν έχει καταστεί δυνατό.
«Τόσο στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι όσο και σε αυτήν του Σικάγο επαναβεβαιώθηκε ότι η Μακεδονία πληροί τα κριτήρια ένταξης, όμως λόγω της αντίθεσης του νότιου γείτονά μας, δεν είμαστε ακόμα μέλος του ΝΑΤΟ», ανέφερε ο κ.Γκρούεφσκι, μιλώντας, χθες το βράδυ, σε συγκεντρώσεις του κόμματος του VMRO-DPMNE στις πόλεις Τέτοβο και Γκόστιβαρ.
Αναφορικά με το ζήτημα της ονομασίας, ο κ.Γκρούεφσκι είπε: «Το πρόβλημα αυτό υφίσταται εδώ και πολύ καιρό, όχι μόνο τα τελευταία είκοσι χρόνια. Έχει μεγάλη προϊστορία. Εμείς αναζητητούμε λύσεις (σ.σ. στο ζήτημα της ονομασίας) που θα μας οδηγήσουν μπροστά, όμως δεν θα επιτρέψουμε οι λύσεις αυτές να πλήξουν την αξιοπρέπεια του λαού μας και αυτό που οι πρόγονοί μας έχτισαν αιώνες πριν από μας, δίνοντας μάλιστα ακόμη και τη ζωή τους σε αυτό τον αγώνα».
Ο κ.Γκρούεφσκι επανέλαβε τη θέση ότι όποια λύση προωθηθεί στο ζήτημα της ονομασίας θα τεθεί σε δημοψήφισμα.
Στις συγκεντρώσεις αυτές του VMRO-DPMNE μίλησαν και υπουργοί της κυβέρνησης του Ν.Γκρούεφσκι.
Ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ Νίκολα Πόποσκι σημείωσε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για τέταρτη συνεχή χρονιά, πρότεινε την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της ΠΓΔΜ με την ΕΕ και συμπλήρωσε πως η χώρα αξίζει και πρέπει να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις χωρίς άλλες αναβολές.

-->
Μοιάζει σαν να μην είναι αληθινό, είναι όμως. Το αστικό ΚΤΕΛ Ιωαννίνων στα εισιτήριά του διαφημίζει τουρκικά μνημεία.

Όπως διαβάζουμε στην «Κάτοψη» διακινούνται με αυτό χιλιάδες φοιτητές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, νέοι άνθρωποι δηλαδή, και βλέπουν πάνω στα εισιτήρια τζαμιά. 

Μάλλον πρόκειται για κακή, κάκιστη επιλογή, που δεν ξέρουμε με ποια κριτήρια έγινε. Ενδεχομένως κάποιοι από αυτούς να θεωρούν, λανθασμένα, ότι το μόνο στοιχείο πολιτισμού τη πόλη είναι τα τούρκικα θρησκευτικά μνημεία.

Και αναρωτιέται κανείς: Εκτός από τα Τζαμιά δεν υπάρχουν άλλα αξιοθέατα στα Γιάννινα για να προβάλλει το αστικό ΚΤΕΛ, όπως η αρχαία Δωδώνη.


newsbomb.gr


-->

Γράφει ο Σπύρος Σταματόπουλος*

Τελικά εκεί φτάσαμε; Χάθηκε όποια ελπίδα σωτηρίας, απεγκλωβισμού ή άλλης αντίστασης; ελπίδα που να προέρχεται από την ελεύθερη προαίρεση και σκέψη μας, από την παραδοχή του αδιεξόδου στο οποίο έχουμε όχι μόνο ως χώρα και κράτος βρεθεί, αλλά ως κοινωνία ολόκληρη και την ανάγκη εξεύρεσης λογικής και ανθρώπινης λύσης;

Να νομιμοποιούμε άτομα να κάνουν πραξικόπημα; Να θεωρείται έντιμος, άξιος και πατριώτης κάποιος επειδή έκοψε μια δαπάνη «ευτελούς» αξίας αν αναλογισθεί κάποιος τα ιλιγγιώδη ποσά που διαβάζουμε ότι έχουν βγει σε τράπεζες του εξωτερικού ή τις μίζες και η οποία είδηση τελικά δεν είναι αληθής!

Η μόνη λύση είναι το πραξικόπημα λοιπόν, απλά τον πραξικοπηματία μένει να επιλέξουμε,μάλιστα κάποιοι, δημοσιογράφοι λένε πως είναι, μας πρότειναν πρόσφατα και τον καταλληλότερο! Αυτόν ο οποίος θα θάψει όλες τις αμαρτίες του πολιτικού συστήματος, τις ασέλγειες επί της δημοκρατίας, τα διακεκριμένα εγκλήματα κατά της Ελλάδας, του λαού και του έθνους.

Αυτόν ο οποίος θα στρώσει τον δρόμο για την έλευση του νέου εθνάρχη μέσα από το καζάνι της οικογενειοκρατίας η οποία μας έφερε στο σημερινό χάος, στο χείλος του γκρεμού και θα τους δώσει άφεση αμαρτιών.

Τι μας λένε;Τι θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε; Ποια δυσμενή για το σύστημα εξέλιξη θέλουν να αποτρέψουν; Τι φοβούνται; Μήπως αυτό το οποίο επιθυμούν είναι να πιστέψουμε ότι δεν μπορούμε να σωθούμε από μόνοι μας;

 Ότι πρέπει σώνει και καλά να υπάρχει «αρχηγός»; Ότι εσύ δεν είσαι ικανός να σώσεις την πατρίδα; Ότι είσαι πρόβατο και υποχρεωτικά πρέπει να ενταχθείς σε κοπάδι; Να έχεις ποιμένα για να οδηγηθείς σίγουρα και αποτελεσματικά πάλι σε σφαγή; 

Μήπως το να λες:

«Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω την πατρίδα. Αν δε σωθεί, εγώ θα φταίω» είναι που τρομάζει αυτό το σύστημα;

Κακά τα ψέματα, το σύστημα χρειάζεται κοπάδια και αναλώσιμους για να μπορεί να επιβιώνει και να ανακυκλώνεται, γνωρίζοντας, φυσικά, πως το οριστικό του τέλος δεν είναι μακριά, γι' αυτό, ακριβώς, ένας προσεκτικός παρατηρητής διαγιγνώσκει κινήσεις πανικού, ή, άλλως, το ύστατο ρίσκο, όλα για όλα, ή κερδίζουμε οριστικά ή χάνουμε για πάντα.

Δεν είναι η πρώτη φορά, που το σύστημα εναλλάσσει ψευδεπίγραφες δημοκρατίες με "εθνοσωτήριες" δικτατορίες που ως στόχο έχουν ακριβώς τη μεθόδευση της ανακύκλωσης της ψευδεπίγραφης δημοκρατίας που υποτίθεται κατέλυσαν για να επιβάλουν, μέσω μη εκλέξιμου αυταρχισμού, τη σωτηρία της χώρας, που δεν κατάφερε, υποτίθεται, η δημοκρατία, μέσω του εκλέξιμου αυταρχισμού. Καταλάβατε; Τι είπατε; Θέατρο του παραλόγου; Λάθος, θέατρο ναι, παραλόγου όχι.

Όλα με τέχνη σχεδιασμένα, προσφέρουμε στο πόπολο, στο απαίδευτο κοπάδι (με τεχνικές αλλά όχι ουσιαστικές γνώσεις) τη ψευδαίσθηση ότι επιλέγει, ακόμη και στην περίπτωση μιας προσχεδιασμένης δικτατορίας, ενώ στην πραγματικότητα, ακόμη και στην περίπτωση μιας δημοκρατίας όπου, πάντα υποτίθεται, "όλες οι εξουσίες πηγάζουν από την ψήφο του λαού", επιλέγουμε και αποφασίζουμε εμείς, το φορεματάκι του αυταρχισμού, σε άλλες ιστορικές περιόδους πιο μοντέρνο είναι το"δημοκρατία" σε άλλες το "δικτατορία", ενίοτε το"ολιγαρχία", το "φεουδαρχία", και πάει λέγοντας.

Το μαντρί άνοιξε και τα πρόβατα, αυτή τη φορά, δεν πρόκειται να ξαναβγούν(?), όπως συνέβη σε άλλες περιόδους της ιστορίας, όπου γλίτωσαν στο παρά τρίχα.

Η Νέα Τάξη των Πραγμάτων δεν θα αφήσει αυτή τη φορά τίποτα αρρύθμιστο, ούτε καν το τυχαίο και το συμπτωματικό.

Να για ποιο λόγο δεν πρέπει να έχουμε γνώμη και άποψη για το πως θα σωθούμε, να γιατί δεν πρέπει να σκεφτόμαστε μόνοι μας τρόπους απεγκλωβισμού από τα συντρίμμια της κοινωνίας που κατέρρευσε και μας πλακώνουν οι σπασμένες της κολώνες, να γιατί κάποιοι έχουν φροντίσει ήδη για το κενό που θα μεσολαβήσει μεταξύ των πλαστογραφημένων δημοκρατιών. 

O χρόνος τρέχει και πρέπει να κερδίσουμε ό,τι προλαβαίνουμε ακόμη...

*Ο Σπύρος Σταματόπουλος ειναι  Συνταγματάρχης ε.α.

 Πηγή: Βετεράνος


Η Αραβική Ανοιξη φαίνεται να έχει αλλάξει τις συμμαχίες στη Μέση Ανατολή, φέρνοντας έτσι νέους κινδύνους στην τελευταία σύρραξη μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων, ενώ τα χειρότερα έπονται, καθώς οι «κόκκινες γραμμές» μοιάζουν να έχουν καταργηθεί όπως υποστηρίζει ο αρθρογράφος Πολ Βαλέλι στη βρετανική εφημερίδα Independent.

«Το Ισραήλ απάντησε με αγριότητα στις παλαιστινιακές επιθέσεις. Τα χειρότερα φαίνεται ότι δεν έχουν έρθει ακόμη. Είναι λάθος να λέγεται όπως ισχυρίζονται πολλοί ότι πρόκειται για επίδειξη ανδρείας από πλευράς του πολεμοχαρούς πρωθυπουργού του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου ενόψει των εκλογών, σε δύο μήνες. Μετά τη δολοφονία του Αχμέντ Αλ Τζαμπαρί, στρατιωτικού ηγέτη της παλαιστινιακής φράξιας που ελέγχει τη Γάζα από το 2007, εκπρόσωπος της Χαμάς δήλωσε ότι δεν υπάρχουν πια κόκκινες γραμμές και δεσμεύτηκε ότι θα ξεκινήσουν και πάλι οι επιθέσεις αυτοκτονίας που τρομοκρατούσαν τις ισραηλινές πόλεις πριν από μία δεκαετία. Οι πιθανότητες αντίστασης, είπε, είναι πλέον απεριόριστες. Ο κόσμος θα πρέπει να πάρει στα σοβαρά αυτή τη δήλωση», λέει ο Βαλέλι.

Οπως εξηγεί, η Μέση Ανατολή αλλάζει και μαζί με αυτήν και οι ισορροπίες. «Η Αίγυπτος, ο άλλοτε μεγάλος σύμμαχος των Αμερικανών και ο λιγότερο εχθρικός γείτονας των Ισραηλινών έχει πλέον πρόεδρο από τη μουσουλμανική αδελφότητα η οποία πέρασε δεκαετίες να επιτίθεται στον προηγούμενο ηγέτη της Αιγύπτου για την ειρηνευτική συμφωνία που είχε υπογράψει με το Ισραήλ. Ο παλαιστινιακός αγώνας είναι πιο δημοφιλής από ποτέ στον αραβικό κόσμο», επισημαίνει ο συντάκτης της βρετανικής εφημερίδας.

Υπάρχει όμως, όπως υπογραμμίζει ο Βαλέλι, άλλος ένας πολύ σημαντικός παράγοντας και αυτός είναι «ο αγώνας εξουσίας μεταξύ των ίδιων των Παλαιστινίων, ανάμεσα στους ηγέτες της Χαμάς στη Γάζα και σε εκείνους που βρίσκονται εξόριστοι στο Κάιρο και ανάμεσα στη Χαμάς και το κίνημα της Φατάχ που ελέγχει τη Δυτική Οχθη. Η Φατάχ, πεπεισμένη πλέον ότι οι ατέλειωτες ειρηνευτικές συνομιλίες με αμερικανική πρωτοβουλία αποτελούν απλώς κάλυψη ώστε να συνεχίζει το Ισραήλ να χτίζει παράνομους εποικισμούς στην παλαιστινιακή γη, σκοπεύει στο τέλος του μήνα να καταθέσει αίτημα στον ΟΗΕ να υπαχθεί η Παλαιστίνη υπό καθεστώς παρατήρησης ως ανεξάρτητο κράτος. Κάτι τέτοιο θα επέτρεπε στους Παλαιστινίους να συμμετέχουν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και να καταθέσουν ένα πλήθος εγκληματικών υποθέσεων κατά ισραηλινών στρατιωτών και αξιωματικών. Σε αυτή την περίπτωση, το εβραϊκό κράτος πρόκειται να βρεθεί υπό πολιορκία πολύ περισσότερο από ό,τι με μερικούς πυραύλους και η πλάστιγγα της εξουσίας θα μπορούσε να μετακυλήσει από την Χαμάς στην Φατάχ».

Οπως είναι λογικό Ηνωμένες Πολιτείες και Ισραήλ αντιτίθενται με κάθε μέσο στην αίτηση της Φατάχ. «Η Βρετανία, αναποφάσιστη όσον αφορά το ζήτημα, θα καταλήξει στο τι θέση θα πάρει όταν συζητήσουν οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ για τη Γάζα, είναι όμως πιθανό, οι Παλαιστίνιοι να έχουν αρκετή υποστήριξη από τον υπόλοιπο ΟΗΕ ώστε να τα καταφέρουν», καταλήγει ο Βαλέλι.




-->

Η νέα πολιτική της Γερμανίας απέναντι στην ελληνική περίπτωση 

Γράφει ο Μαυροζαχαράκης Μανόλης
Κοινωνιολόγος –Πολιτικός Επιστήμονας

Η διεθνής πολιτική ατζέντα που διαμορφώθηκε το τελευταίο χρονικό διάστημα χαρακτηρίστηκε αφενός από τις αμερικανικές εκλογές και αφετέρου από τις μεγάλες τεκτονικές πολιτικές μετακινήσεις των συντηρητικών γερμανικών ηγεσιών απέναντι στο ελληνικό ζήτημα και κατ επέκταση απέναντι στο θέμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Στο παρόν άρθρο θα μας απασχολήσει η νέα στάση του συντηρητικού κυβερνητικού συνασπισμού απέναντι στην χώρα μας.

Μέχρι πρότινος το Βερολίνο πρόβαλε με εύσχημο όμως επίμονο τρόπο την θεώρηση τόσο σε διπλωματικό όσο και σε ευρύτερα πολιτικό επίπεδο, πώς η Ελλάδα δεν ανήκει στον ευρωπαϊκό πυρήνα, οπότε δεν είναι απαραίτητο να κατασπαταληθούν χρήματα για τη διάσωσή της. Σε συνδυασμό με αυτή την αντίληψη η Γερμανία εκτιμούσε πως δεν έχει να φοβάται τις οικονομικές και γεωπολιτικές επιπτώσεις από το ενδεχόμενο μιας εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη (Grexit).

Τώρα, όμως, φαίνεται να αναθεωρεί αυτές τις απόψεις, καθώς η περίπτωση της Ελλάδας κρίνεται με ένα ευρύτερο σκεπτικό αλυσιδωτών αντιδράσεων και με γεωπολιτικά κριτήρια.

Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί ο Horst Seehofer, επικεφαλής του πλέον συντηρητικού Γερμανικού κόμματος CSU ( Χριστιανοκοινωνική Ένωση) που εδράζεται στην Βαυαρία.
Ο Seehofer εξέφρασε πρόσφατα την πεποίθηση ότι πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος υλοποίησης των μέτρων λιτότητας στην Ελλάδα, εγκαταλείποντας την πολεμική κατά της χώρας μας και το αίτημα για έξοδο της από το ευρώ ( GREXIT).
Εξυμνώντας την πολιτική διαχείριση του ελληνικού ζητήματος που ασκεί η Άγκελα Μέρκελ, ο εν λόγω πολιτικός υποστήριξε ότι όσον αφορά την Ελλάδα το κόμμα του τα τελευταία τρία χρόνια, δεν έχει διαπράξει κανένα σφάλμα, αφού κατευθύνθηκε με βάση τον γνώμονα εξισορρόπησης «εθνικών και βαυαρικών συμφερόντων με την αναγκαιότητα ευρωπαϊκής ευθύνης».

Το περίεργο ωστόσο είναι ότι, της πολιτικής μετατόπισης αυτής, προηγήθηκε η αλλαγή στάσης απέναντι στην Ελλάδα του κόμματος CDU της καγκελαρίου Merkel .
Αυτό άλλωστε σηματοδοτήθηκε από την πρόσφατη επίσκεψη της γερμανίδας καγκελαρίου στην Ελλάδα.

Εν προκειμένω έγινε σαφές ότι η επίσημη Γερμανία εγκατέλειψε την πολεμική γραμμή κατά της Αθήνας υιοθετώντας μια πιο ήπια γραμμή περαιτέρω ενίσχυσης της Ελλάδας υπό των όρο υλοποίησης όλων των σκληρών δεσμεύσεων που η χώρα έχει αναλάβει.
Ξαφνικά τα Γερμανικά ΜΜΕ σταμάτησαν την προπαγανδιστική επιδρομή περί «ελληνικού βάρους» πάνω στους ευρωπαίους και Γερμανούς φορολογούμενους και εξυμνούν την διάθεση της επίσημης Γερμανίας να μετακινηθεί προς τον «σωστό δρόμο» περαιτέρω διάθεσης δισεκατομμυρίων στην Αθήνα υπό μορφή δανείων.

Η σημερινή γερμανική κυβέρνηση χτίζει λοιπόν μια γέφυρα προς την παραμονή της χώρας μας στην ευρωζώνη.
Το ερώτημα είναι όμως γιατί;
Εδώ και καιρό, ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών πρόβαλε την εικόνα ενός σκληρού διαχειριστή της ελληνικής περίπτωσης ζητώντας βαθιές περικοπές και σκληρή αναδιάρθρωση του κράτους.

Το μόνιμο μότο του Schäuble ήταν ότι «η Ελλάδα θα λάβει την επόμενη δόση των 31, 5 δισ. ευρώ από το δεύτερο πακέτο βοήθειας, μόνο εάν εφαρμόσει όλες τις απαιτήσεις.
Κατά εκπληκτικό τρόπο το μότο αυτό άλλαξε και την θέση του πήρε η φράση «δεν θα υπάρξει χρεοκοπία στην Ελλάδα».
Σε τελευταίες δηλώσεις της μάλιστα , η Merkel υποστήριξε ότι καταλαβαίνει την αγανάκτηση πολλών Ελλήνων για το γεγονός ότι οι πλούσιοι πολίτες της χώρας δεν συμμετέχουν στην αντιμετώπιση της κρίσης .
Αυτός είναι ο λόγος κατά την ίδια που πολλοί Έλληνες δυσκολεύονται να κατανοήσουν πως τα προβλήματα της χώρας τους έχουν εσωτερικές αιτίες ανάλογη επομένως οφείλει να είναι και η συνταγή επίλυσης τους.

Με απλό, παραστατικό και ταυτόχρονα πολιτικά αποτελεσματικό τρόπο οι κυβερνητικοί ιθύνοντες στην Γερμανία ζητάνε συγγνώμη από τους Έλληνες για τα δύσκολα μέτρα που τους επιβάλουν, προβάλλοντας όμως ως απαραίτητη και αναγκαία την συνολική δραστική θεραπεία.
Ο δολοφόνος με το σμόκιν που ισοπεδώνει τους πάντες με το πολυβόλο του έχοντας προηγουμένως ζητήσει συγγνώμη από τα θύματα του για τις πράξεις που πρόκειται να ακολουθήσουν. .

Τι σημαίνει αυτή η δραστική θεραπεία στην πράξη;
Το νέο ελληνικό πακέτο λιτότητας με ένα προγραμματισμένο όγκο € 13,5 δις, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για περαιτέρω πακέτα δανείων από την τρόικα.
Για άλλη μία φορά τα μέτρα λιτότητας, θίγουν ιδιαίτερα τον δημόσιο τομέα, τους εργαζόμενους , τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και ιδιοκτήτες καθώς και τους συνταξιούχους και συνοδεύονται από περαιτέρω σοβαρές περικοπές στον ούτως ‘ή άλλως κατεστραμμένο κοινωνικό ιστό της Ελλάδας.

Εντούτοις για την γερμανική κυβέρνηση εξακολουθεί να ισχύει η θεωρία ότι μόνο μια σκληρή πολιτική μεταρρύθμισης, επιτρέπει την προώθηση της ανάπτυξης.
Η απασχόληση με βάση αυτή την στενά νεοφιλελεύθερη προσέγγιση θα μπορούσε να διασφαλιστεί μόνο μέσω διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων ενώ θεωρείται αναγκαία η δημιουργία εργασιακής ευελιξίας.
Η αποδοχή της άποψης που θέλει να κρατήσει την Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ, τροφοδοτήθηκε από τις γνώσεις και τις ιδέες των αστών οικονομολόγων και των καθιερωμένων θεσμών οικονομικής ανάλυσης.

Πράγματι , προειδοποιεί μια προγνωστική μελέτη , που ανατέθηκε από το προσκείμενο προς τους συντηρητικούς, Ίδρυμα Bertelsmann, ότι μια έξοδο από το ευρώ των χωρών του Νότου υπό κρίση , θα μπορούσε να έχει ασήκωτο κόστος.
Σε μία περίπτωση απόσυρσης της Ελλάδας από το ευρώ, προβλέπονται απώλειες για τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου μέχρι το 2020, της τάξης των € 674 δισεκατομμυρίων. Μια έξοδο από την ζώνη του ευρώ της Ισπανίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Πορτογαλίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε απώλειες ύψους € 17. 2 Τρις ευρώ προβλέπει το Ίδρυμα.
Είναι σαφές ότι η γερμανική ελίτ φοβήθηκε τις απρόβλεπτες αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια ελληνική αποπομπή από την ευρωζώνη.

Στην κατεύθυνση αυτή ο Michael Burda, Αμερικανός οικονομολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου, προειδοποιεί για τους κινδύνους που ενέχει το ενδεχόμενο μιας εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη.
Όπως τονίζει ο οικονομολόγος «οι πολιτικοί καλά θα κάνουν να μην συζητήσουν ποτέ στα σοβαρά την απόσυρση της Ελλάδας. Οι έννοιες έξοδος, υποτίμηση , είσοδος λειτουργούν σωστά μόνο στην θεωρία» προειδοποιεί ο Burda. «Στην πράξη, τέτοιες διαδικασίες δεν είναι διαχειρίσιμες. Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι θα πυροδοτούσαν μεγάλες μετακινήσεις στην Ευρώπη με αποτέλεσμα όχι μόνο να υπάρξει φυγή κεφαλαίων προς την Γερμανία αλλά και φυγή των ίδιων των Ελλήνων».

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν και εκείνοι που υπερτονίζουν την γεωπολιτική διάσταση όπως ο πρόεδρος του Γερμανικού Συνδέσμου Εξωτερικού Εμπορίου Anton Berner . Κατά την εκτίμηση του, αν Ελλάδα βρεθεί εκτός Ευρωζώνης, τότε «θα απομακρυνθεί στην πράξη και από την Ευρωπαϊκή Ενωση» και θα «πέσει στην αγκαλιά της Ρωσίας ή της Κίνας, προκαλώντας πρόβλημα ασφάλειας για την Ευρώπη».
Ο ίδιος επισημαίνει πως στην περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και δημιουργίας στενότερης σχέσης με τη Ρωσία ή την Κίνα, «η Ελλάδα θα αποκόμιζε μεγάλα κέρδη και η Ευρώπη θα αποκτούσε ένα πρόβλημα ασφαλείας, και μάλιστα για πολλές δεκαετίες»!
Με σκληρό ρεαλισμό o Berner παραδέχεται πως «αν πληρώσουμε για την Ελλάδα, αυτό τελικά θα μας αποδειχθεί φθηνότερο», προσθέτοντας ότι η Ρωσία και η Κίνα «ευχαρίστως θα αποκτούσαν μια βάση στη Μεσόγειο».
Δεν είναι επομένως απόλυτα βέβαιο για πόσο καιρό θα κρατήσουν ακόμη τα σκληρά ψήγματα απέναντι στην Ελλάδα που απέμειναν στην γραμμή της Μέρκελ.
Δεδομένη πάντως είναι η πρόθεση να δοθεί μια χρονική παράταση στην Ελλάδα για την υλοποίηση των νέων μέτρων λιτότητας.
Υπέρ αυτής της λογικής συνηγορούν άλλωστε και τα μηνύματα που προέρχονται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), του οποίου οι μελέτες δείχνουν ότι ο οικονομικός αντίκτυπος της επιθετικής λιτότητας μπορεί να είναι έως και τρεις φορές υψηλότερες από ό, τι εθεωρείτο μέχρι σήμερα.
Επιπλέον, θέτει η επικεφαλής του ΔΝΤ, Lagarde και ένα άλλο ζήτημα πάνω στο τραπέζι που θεωρείται σημείο συγκρούσεων.
Όπως σημειώνεται από πλευράς ΔΝΤ , το δημόσιο χρέος των πλουσίων χωρών βρίσκεται σε τόσο υψηλό επίπεδο που θυμίζει εποχές πολέμου."
Το χρέος ανήλθε κατά μέσο όρο στο 110 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Είναι επομένως σημαντικό να βρεθεί "ο σωστός ρυθμός" για τη μείωση του χρέους. Αυτό το εγχείρημα μοιάζει με ένα στενό και ταυτόχρονα μακρύ μονοπάτι, χωρίς καμία εύκολη παράκαμψη.

Σε αντίθεση με τις ιδέες του δημοσιονομικού συμφώνου, ζητά το ΔΝΤ από εύρωστες χώρες με οικονομικά περιθώρια να δώσουν ώθηση στις οικονομίες τους, μέσω της αύξησης των δαπανών για τα επιδόματα ανεργίας και της κοινωνικής πρόνοιας, σε περίπτωση που η ανάπτυξη συνεχίζει να επιβραδύνεται.
Εάν η ανάπτυξη επιβραδυνθεί περισσότερο από τις προηγούμενες προβλέψεις, το ΔΝΤ προτείνει μάλιστα οι χώρες αυτές να μεταθέσουν χρονικά τις δημοσιονομικές περικοπές που έχουν προγραμματίσει.

Οι προτάσεις αυτές θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα απροσδόκητο δώρο για τους Σοσιαλδημοκράτες της SPD και τον νέο υποψήφιο καγκελάριο τους Steinbrück, ο οποίος μετά από μια σύντομη ανάκαμψη στις δημοσκοπήσεις πέφτει και πάλι στα οικεία για την SPD επίπεδα (κάτω από το 30 %).
Ενώ λοιπόν το SPD προσπαθεί εδώ και μήνες να κάνει μικροδιορθώσεις στη "μεταρρύθμιση του αιώνα" που εισήγαγε στην Γερμανία με την επωνυμία «ατζέντα 2010» εξομαλύνοντας τα λάθη της και ανοίγ0οντας την προοπτική -όπως οι σοσιαλιστές στη Γαλλία - για αιτήματα όπως η υψηλότερη φορολόγηση των πλουσίων και την εκ νέου ρύθμιση του καπιταλισμού , δεν διαφαίνεται παρ 'όλα αυτά, μια αξιόπιστη αλλαγή πολιτικής.

Οι σοσιαλδημοκράτες εξακολουθούν κατά βάση να στηρίζουν την λογική του δεξιού εκσυγχρονισμού της οικονομίας όπως εκφράστηκε από την περίοδο του νέου κέντρου και του τρίτου δρόμου των Schröder -Blair.
Αυτό στην ουσία μεταφράζεται ότι στα βασικά θέματα που αφορούν την οικονομική κρίση και το ευρώ, το SPD διαθέτει μόνο αόρατες διαφοροποιήσεις από την Merkel - που καταλήγουν αποκλειστικά σε λεκτικές διαμάχες.

Οι προτάσεις του ΔΝΤ που προδιαγράφουν με σαφήνεια την ιδέα ότι οι χώρες που τελούν σε κρίση στην ζώνη του ευρώ θα πρέπει το συντομότερο δυνατό να μειώσουν τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα και το χρέος τους, δεν βρίσκουν πλέον υποστήριξη από κατεστημένους φορείς και θεσμούς.
Εάν μια χώρα βυθίζεται στην ύφεση και το ΑΕΠ της συρρικνώνεται κάθε μέρα και περισσότερο, η λιτότητα οδηγεί ακόμη βαθύτερα στην ύφεση και ποτέ δεν οδηγεί στην μείωση του χρέους.
Στο τέλος παρασύρονται και οι τράπεζες με αποτέλεσμα να πρέπει και αυτές να διασωθούν, κάτι που αυξάνει περαιτέρω το δημόσιο χρέος.

Από την στιγμή που ακόμα και η σκληρή κάστα των οικονομολόγων του ΔΝΤ και ακόμη περισσότερο οι διανοητικά ανοικτή σχολή της αμερικανικής πολιτικής οικονομίας όπως εκφράζεται από διασημότητες όπως ο Stiglitz, ο Krugman , ο Roubini και ο Galbraith θεωρούν την υπάρχουσα πολίτική σωτηρίας του ευρώ εντελώς λανθασμένη, τίθεται το ερώτημα πότε επιτέλους θα υιοθετηθεί αυτή η διάγνωση από τους ευρωπαίους και ειδικότερα από τους Γερμανούς κυβερνητικούς οικονομολόγους.

Υπάρχει βέβαια και η άποψη ότι η ίδια η Mekel δεν πιστεύει στην δική της φιλοσοφία σωτηρίας και την εκφράζει μόνο για εκλογικούς λόγους, επειδή δεν θέλει να ξεσυνηθίσει εν τω μεταξύ τους συντηρητικούς ψηφοφόρους της οι οποίοι έχουν πλέον εθιστεί σε έναν ιδιότυπο ανθελληνισμό μέσα από υποκινητικά και υποτιμητικά σχόλια κατά των τεμπέληδων Ελλήνων ,των σπάταλων Ισπανών , των άναρχων και απρόσεκτων Ιταλών.
Είναι ενδεικτικό ότι κατά εξακολούθηση η Merkel αρνήθηκε σε ένδειξη η σεβασμού προς τους παραδοσιακούς της ψηφοφόρους να δεσμευτεί με σαφήνεια για την νομισματική ένωση και την Ελλάδα. Ιδιαίτερα σε περιόδους τοπικών εκλογών.
Η στάση αυτή προκάλεσε την αβεβαιότητα στις χρηματοπιστωτικές αγορές, τροφοδοτώντας στα ύψη την κερδοσκοπία .

Σε τελική ανάλυση εντούτοις , οι προθέσεις της Merkel δεν υλοποιήθηκαν στο βαθμό που εκείνη και τα συμφέροντα που εκπροσωπεί θα το επιθυμούσαν.
Δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, η Ελλάδα αντιμετώπιζε σοβαρό ενδεχόμενο χρεοκοπίας και η Merkel αναγκάστηκε να εμπλακεί σε διαπραγματεύσεις.
Ναι μεν κατάφερε να καθυστερήσει την επίσημη απόφαση της ΕΕ για το πρώτο πρόγραμμα βοήθειας προς την Ελλάδα μέχρι την ημέρα μετά την εκλογές στην Ρηνανία –Βεστφαλία αλλά το κόμμα της η CDU έχασε 10 %.
Είναι προφανές ότι πρέπει να υπολογίζουμε σοβαρά την πιθανότητα ότι μετά το καλοκαίρι του 2013 που αναμένονται οι γερμανικές εκλογές η Merkel θα αλλάξει απρόθυμα οικονομική πολιτική, πριν από την πλήρη κατάρρευση της Νομισματικής Ένωσης.

Για μας εδώ στην Ελλάδα μπαίνει ένα σοβαρό στοίχημα αντοχής, με τον χρόνο μάρτυρα μιας εκτελεστικής διαδικασίας που δεν μπορεί παρά έχει χιλιάδες θύματα.
Είναι προφανές ότι με ένα τέτοιο αρνητικό πρόσημο η Γερμανία παρά την οικονομική ισχύ της δεν πρόκειται να σταθεροποιηθεί μακροπρόθεσμα ως ηγέτιδα δύναμη της Ευρώπης.


-->