Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Νοε 2016


Η δημοσκόπηση της Public Issue δίνει ένα ιλιγγιώδες προβάδισμα στην ΝΔ που λογικά θα έπρεπε να «καίει» κάθε σενάριο εκλογών. Ομως δεν σκέφτονται όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ με τους όρους του Αλέξη Τσίπρα…

Γράφει ο Άγγελος Κωβαίος

Αλλάζει τα δεδομένα και τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης η δημοσιοποίηση του πολιτικού βαρόμετρου της Public Issue, σύμφωνα με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει, ο Αλέξης Τσίπρας χάνει κάθε ελπίδα δημοσκοπικής ανάκαμψης και η πλειονότητα των ερωτηθέντων δεν φαίνεται να προσδοκά τίποτε από την κυβέρνηση;

Κατά μία εκδοχή, τα στοιχεία της δημοσκόπησης συνιστούν μία ανατροπή που πιθανώς θα παίξει καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις του Μεγάρου Μαξίμου για τα επόμενα βήματά του.

Με δεδομένο ότι όλα τα κάστρα της κυβέρνησης γκρεμίζονται, μία αίσθηση που αρχίζει να διαμορφώνεται θέλει τον κ. Τσίπρα να τραβά το χαρτί των εκλογών εντός των επομένων μηνών, ειδικώς σε περίπτωση που οι πιέσεις των δανειστών για την δεύτερη αξιολόγηση ενταθούν, οι αξιώσεις για την διευθέτηση του χρέους απορριφθούν οριστικώς και η καλλιέργεια ενός νέου προπαγανδιστικού σχήματος της κυβέρνησης εκφραστεί με την λογική «όλοι μάς πολεμούν, εμείς τηρούμε τις δεσμεύσεις μας, εκείνοι υπονομεύουν την εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας»…

Στο πλαίσιο αυτό, τα στοιχεία της δημοσκόπησης της Public Issue ή όποιων άλλων ακολουθήσουν, θα μπορούσαν να ακυρώσουν αυτό το σενάριο, για τον πολύ απλό λόγο ότι με τέτοια δεδομένα δεν πας σε εκλογές. Μάλλον κοιτάς να παραμείνεις στην εξουσία όσο περισσότερο μπορείς.

Παρά ταύτα, υπάρχουν κάποιες παράμετροι που δεν καθιστούν αυτή τη λογική κυρίαρχη.

Κατ’ αρχάς, όπως είχαμε γράψει προ μηνός περίπου, όταν είχε δημοσιευθεί η δημοσκόπηση της Αυγής την οποία είχε διενεργήσει η ίδια εταιρεία, τα στοιχεία της εκλογικής επιρροής είχαν παραμείνει κρυφά. Όμως η εφημερίδα και το Μέγαρο Μαξίμου τα γνώριζαν και συνεπώς δεν έπεσαν την Τρίτη το απόγευμα από τα σύννεφα. Οι περισσότεροι έχουν συναίσθηση της φθοράς. Εστω και αν η ενόχληση τους είναι αισθητή, αν μη τι άλλο στην καθυστέρηση εκδήλωσης έστω κάποιας αντίδρασης (επί πολλές ώρες το απόγευμα της Τρίτης, το κατά τα άλλα πρόθυμο να εκδώσει non papers και σχόλια γραφείο του Πρωθυπουργού σιωπούσε…).

Το δεύτερο στοιχείο -ίσως και κρισιμότερο- είναι το ποσοστό που εμφανίζεται να συγκεντρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Το 18% που με την διακύμανση του στατιστικού λάθους μπορεί και να είναι 21-22%, συνιστά ένα όριο το οποίο έχουν θέσει ως απόλυτο στόχο κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για πρόσωπα, όπως ο Νίκος Βούτσης, που δεν ενδιαφέρονται τόσο για το αν θα παραμείνει η Αριστερά αιωνίως στην κυβέρνηση, αλλά περισσότερο για το αν θα διατηρήσει μία εκλογική δύναμη που θα την καθιστά αξιόμαχο πόλο του πολιτικού συστήματος.

Ακόμη και αν η ΝΔ κατόρθωνε να φτάσει στην αυτοδυναμία, η βασική έγνοια αυτής της ομάδας είναι περισσότερο το αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση και λιγότερο το αν θα γίνουν σύντομα νέες εκλογές.

Επιπλέον, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζει κανείς τις διαθέσεις πολλών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και μεγάλης μερίδας των ελλήνων πολιτών. Δεν πρέπει κανείς να λησμονεί ότι 62% ψήφισε «όχι» στο περυσινό δημοψήφισμα και υπό αυτό το πρίσμα μία πρόβλεψη για το εκλογικό αποτέλεσμα στην περίπτωση που ο Τσίπρας προσφύγει σε εκλογές με εθνικοπατριωτικά συνθήματα και καταγγέλλοντας «τρόικες εσωτερικού», «παιδιά της Siemens», «νεοαποικιοκράτες Γερμανούς και συνεργούς τους» κλπ., είναι κάπως παρακινδυνευμένη.

Γεγονός είναι ότι οι εκλογές έχουν αρχίσει να συζητούνται. Γεγονός είναι επίσης ότι αυτή την στιγμή δεν φαίνονται στον ορίζοντα.

Όμως το τι θα φέρει ο χρόνος που κυλάει παραμένει μία άγνωστη παράμετρος και οι αντιδράσεις της ομάδας που κυβερνά δεν φημίζονται για τον ορθολογισμό τους…

Πηγή Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Στο μικροσκόπιο των μυστικών υπηρεσιών οι κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης

Η χθεσινή αποκάλυψη της Wall Street Journal ότι η Ελλάδα μπλόκαρε κυρώσεις της Ε.Ε. για τράπεζα του Ιράν, ασφαλώς δεν ήταν τυχαία, την παραμονή μάλιστα της επίσκεψης Λαβρόφ στην Ελλάδα, αλλά και 15 ημέρες πριν την επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου στη χώρα μας.

Η υποσημείωση μάλιστα στον τίτλο της αμερικανικής εφημερίδας, ότι πρόκειται για «Μια ριψοκίνδυνη απόφαση της Αθήνας» υποδηλώνει με τον καλύτερο τρόπο το μήνυμα που θέλουν να στείλουν οι ΗΠΑ προς την Ελλάδα και ειδικά στην κυβέρνηση του Κυρίου Τσίπρα και στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Και αυτό γιατί η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα που άσκησε βέτο στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρά την πίεση της Ουάσινγκτον, ώστε να μην δοθεί παράταση στις κυρώσεις κατά της μεγαλύτερης τράπεζας του Ιράν, της Σάντερατ.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Μπορεί η κυβέρνηση Ομπάμα να έχει ενθαρρύνει τις ευρωπαϊκές τράπεζες να αρχίζουν να συνεργάζονται ξανά με Ιρανικές εταιρείες που δεν είναι πλέον στη λίστα των κυρώσεων, ωστόσο αυτό δεν ίσχυε για την Σάντερατ. Η συγκεκριμένη τράπεζα που ανήκει εν μέρει στο κράτος κατηγορείται ευθέως από τις ΗΠΑ για χρηματοδότηση τρομοκρατών. Έτσι παρά τις εκκλήσεις από τις ΗΠΑ και την θέληση των υπολοίπων Ευρωπαίων να διατηρηθούν οι κυρώσεις για την συγκεκριμένη τράπεζα – Σάντερατ – η Ελλάδα ήταν η μόνη που αντιτάχθηκε σε αυτό, παρά τις προειδοποιήσεις του Αμερικανού Υπουργού Οικονομικών Τζακ Λιου για εμπάργκο από την Ουάσινγκτον σε όποια εταιρεία συνεργαζόταν με τη συγκεκριμένη τράπεζα.

Φυσικά στο μικροσκόπιο των αμερικανικών υπηρεσιών και του State Department βρίσκονται και όλα τα τριτοκοσμικά ταξίδια των στελεχών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και του ίδιου του Πρωθυπουργού, όπως αυτά στην Βενεζουέλα, στο Ιράν, στην Κίνα, αλλά και στην Ρωσία, όπου είναι πέρα από την γραμμή της Δύσης.

Σύμφωνα λοιπόν με Αμερικανούς αξιωματούχους, που εμμέσως πλην σαφώς το υπαινίσσεται και η Wall Street Journal, το ταξίδι Ομπάμα στην Ελλάδα δεν θα αποφέρει τα αναμενόμενα για την ελληνική κυβέρνηση. Μπορεί μέχρι τώρα ο Αμερικανός Πρόεδρος και ο Υπουργός Οικονομικών να έλεγαν μια καλή κουβέντα στην κυρία Μέρκελ και στον κύριο Σόιμπλε για τη διευθέτηση του χρέους , ωστόσο τώρα μετά την απείθεια της ελληνικής κυβέρνησης προς τις υποδείξεις της Ουάσινγκτον για συνέχιση του εμπάργκο έναντι της Σάντερατ, η στάση του Αμερικανού Προέδρου προφανώς δεν θα είναι η ίδια. Οι συνέπειες θα φανούν στο προσεχές διάστημα και στον οικονομικό τομέα, όπου όπως λένε καλά ενημερωμένοι κύκλοι του Διεθνούς Τραπεζικού συστήματος η χώρα μας δεν πρόκειται να φτάσει τον αναμενόμενο ρυθμό ανάπτυξης και φυσικά θα βρεθεί προ του τετελεσμένου γεγονότος, του κόφτη.

Σε κλεψύδρα αντίστροφης μέτρησης ο Αλέξης και η παρέα του
Τι προβλέπουν διεθνείς αναλυτές για τον εναπομείναντα χρόνο


Απίστευτο πολιτικό χρόνο κατανάλωσε η κυβέρνηση αψημαχώντας με την Δικαιοσύνη αλλά και τα κανάλια με τον περίφημο νόμο Παππά, αφήνοντας ανοικτά όλα τα υπόλοιπα μέτωπα στα οποία, όπως επισημαίνουν αναλυτές, έπρεπε να είχε ρίξει το κύριο βάρος της.

Η απόσυρση, για την ακρίβεια αναστολή του επίμαχου άρθρου του νόμου Παππά, την τελευταία ώρα, δεν είναι ικανή να αντιστρέψει το κλίμα και να επανορθώσει τη ζημιά. Η τελευταία δημοσκόπιση που είδε το φως της δημοσιότητας, αποτυπώνοντας την πολιτική φωτογραφία της στιγμής, είναι ενδικτική. Αναλυτές μάλιστα λένε, ότι ακόμα και υπερβολική να είναι η ψαλίδα που χωρίζει ΝΔ από ΣΥΡΙΖΑ, είναι τέτοια η απόσταση που είναι δύσκολη η επανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ σε πρωτιά.

Οι ίδιοι παρατηρητές εξάλλου, αναφέρουν ότι η κυβέρνηση έχει κάνει και ουσιώδη λάθη στους χειρισμούς της έναντι του διεθνούς αλλά και αμερικανικού παράγοντα. Όπως έχει ήδη αποκαλύψει το crashonline οι Αμερικανοί αλλά και οι Ευρωπαίοι, είναι ιδιαίτερα δυσαρεστημένοι έως και θυμωμένοι από το βέτο που άσκησε η χώρα έναντι της συνέχισης του εμπάργκο στην Ιρακινή τράπεζα Saderat, παρά την πίεση της Ουάσιγκτον. Ετσι, σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές, το ταξίδι του προέδρου της Αμερικής Ομπάμα, ενώ θα μπορούσε να προσφέρει τα μάλα, τελικά θα αποδειχθεί μία επίσκεψη και ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη.

Και αυτό γιατί, οι Αμερικανοί ειναι ιδιαίτερα προβληματισμένοι με τα διπλωματικά και οικονομικά παιχνίδια της Αθήνας σε Βενεζουέλα,Ιράν,Κίνα και Ρωσία. Η αποψή τους είναι, ή ότι ανήκεις στη Δύση, ή όχι.

Η κυβέρνηση βέβαια, προσπαθεί να βρει εναλλακτικές λύσεις σε οικονομικό και επενδυτικό επίπεδο. Πριν ένα μήνα, όπως ανέφερε η WSJ, ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας του Ιράν είχε συναντήσεις στην Αθήνα με υψηλόβαθμους τραπεζικούς και τον Γιάννη Δραγασάκη όπου αναφέρθηκε και η υπόθεση της Saderat. Κάποιοι μάλιστα λένε, ότι η Saderat ενδιαφέρεται να συμμετέχει με κεφάλαια σε ελληνικές τράπεζες. Φυσικά αυτό, έχει εξοργίσει τους αμερικανούς επενδυτές στις ελληνικές τράπεζες και κατ΄επέκταση συνολικά τον αμερικανικό παράγοντα που θεωρεί την συγκεκριμένη τράπεζα χρηματοδότη τρομοκρατών.

Ετσι, όπως εκτιμούν διεθνείς αναλυτές τραπεζών, το ταξίδι Ομπάμα α είναι άκαρπο για την Ελλάδα αφού ο πρόεδρος των ΗΠΑ, μπροστά στις εσωτερικές του πιέσεις δεν πρόκειται να ταχθεί με το μέρος της Ελλάδας, και να κονταροχτυπηθεί με την κυρία Μέρκελ προκειμένου να αποδεχθεί τη μείωση του ελληνικού χρέους.

Σύμφωνα μάλιστα με τους ίδιους αναλυτές, η ελληνική κυβέρνηση έχει μπει σε αντίστροφη πολιτική τροχιά καθώς εκτιμούν ότι η οικονομία θα επιδεινώνεται ραγδαία, ενώ υπολογίζουν ότι οι εκλογές θα είναι εντός του 2017, πιθανότατα από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο, και με το πιο ευνοικό σενάριο, το αργότερο στις αρχές του Φθινοπώρου.

Πηγή CrashOnLine

Σχόλιο ιστολογίου: Πέρα από τον κίνδυνο των κυβερνητικών χειρισμών που επέλεξαν να ασκήσουν βέτο για την τράπεζα του Ιράν αλλά δεν άσκησαν βέτο για τα μέτρα της Δύσης κατά τς Ρωσίας (ζημιώνοντας την ελληνική αγροτική οικονομία), το γελοίο της υπόθεσης είναι πως αυτή η κυβέρνηση μετά την πτώση της θα ισχυρίζεται πως την έριξαν οι αμερικανοί και όχι η ανικανότητα αντίληψης των αυτονόητων από την πλευρά των στελεχών της. Δυστυχώς, για την Ελλάδα και τους Έλληνες, στην πλέον κρίσιμη χρονική περίοδο του αιώνα που διανύουμε, η οποία χαρακτηρίζεται από οικονομικές κρίσεις και γεωπολιτικές ανακατατάξεις, δηλαδή μια περίοδο κατά την οποία θα καθορισθούν οι δυνάμεις ισχύος για τα επόμενα 100 (και πλέον) χρόνια, την ευθύνη διαχείρισης της χώρας έχουν αναλάβει άνθρωποι που "δεν μπορούν να χωρίσουν δύο γαϊδάρων άχυρο"...! Και αυτή τους η ανικανότητα (ή επιμελημένη αδεξιότητα) λειτουργεί ως ο απόλυτος καταλύτης μιας ανείπωτης εθνικής καταστροφής.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ούτε ένα ούτε δύο, αλλά 142.000 εγκλήματα -από βιασμούς, μέχρι ληστείες και ξυλοδαρμούς- έχουν διαπράξει, σύμφωνα με τα στοιχεία νέας έρευνας, οι μετανάστες στη Γερμανία μόνο μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2016!

Πράξεις βίας που αυξήθηκαν δραματικά -κατά 40%- σε σχέση με πέρυσι και αποκαλύπτουν όχι μόνο ότι καθημερινά αλλοδαποί διαπράττουν κατά μέσο όρο 780 εγκλήματα επί γερμανικού εδάφους, αλλά κυρίως ότι απογυμνώνουν πλήρως την «προσφυγική πολιτική» που εφάρμοσε τους τελευταίους μήνες η Ανγκελα Μέρκελ.

Με τα νέα αυτά στοιχεία της γερμανικής αστυνομίας, είναι σαφές ότι η καγκελάριος, εν όψει των εκλογών του Σεπτεμβρίου του 2017, αν επιθυμεί να διεκδικήσει εκ νέου το αξίωμα, θα πρέπει να αναθεωρήσει σε πολλά σημεία -αν όχι ριζικά- την περίφημη πολιτική των «ανοικτών θυρών». Μια πολιτική που, εκ πρώτης, μπορεί να φαίνεται ότι έχει «ανθρωπιστικό πρόσημο», πρακτικά όμως απλώς γεννά βία και ανασφάλεια στους Γερμανούς πολίτες.

Το πολιτικό μέλλον της Merkel κρύβει κινδύνους για την Ελλάδα

Η αγορά μπορεί να έχει υποτιμήσει τον κίνδυνο της απόφασης της Angela Merkel να μην είναι υποψήφια στις εκλογές του 2017, σημειώνει η Deutsche Bank σε νέα έκθεσή της.

H Deutsche Bank εκτιμά με βάση πληροφορίες αλλά και σχόλια πολιτικών πηγών πως η πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο ανέρχεται περίπου στο 25%.

Όπως σημειώνει, η Merkel αναμένεται να δημοσιοποιήσει τις προθέσεις της στη συνάντηση ηγεσίας του CDU στις 21 Νοεμβρίου ή στο συνέδριο του κόμματος στις 5-7 Δεκεμβρίου.

Σύμφωνα με την έκθεση η γερμανίδα Καγκελάριος αποτελεί εδώ και χρόνια μία «άγκυρα» για την ευρωπαϊκή σταθερότητα. Κάθε διάδοχος θα έρθει είτε με μια πιο επιθετική στάση ή δεν θα έχει την βαρύτητα για να συνεχίσει τον πραγματισμό της Καγκελαρίου.

Σύμφωνα με την Deutsche Bank, οι επιπτώσεις στην αγορά θα είναι οι εξής:
AdTech Ad

Πρώτον, ο Schaeuble ειδικότερα, θα λάβει μια πιο σκληρή στάση απέναντι στην Ελλάδα, αποκλείοντας την περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους με μεγαλύτερη σαφήνεια και, ενδεχομένως θα ασκήσει ισχυρή πίεση ενάντια στην ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο QE της ΕΚΤ.

Όπως τονίζει η γερμανική τράπεζα, με τον ΣΥΡΙΖΑ να ελπίζει να δέσει την δεύτερη αξιολόγηση με υποσχέσεις και για τα δύο αυτά ζητήματα, οι εντάσεις στις διαπραγματεύσεις των Θεσμών με την Ελλάδα θα μπορούσαν να κλιμακωθούν και πάλι το 2017.

Δεύτερον, ο Schaeuble θα ενθαρρύνει τα «γεράκια» στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ αυξάνοντας την πολιτική πίεση προς την ΕΚΤ για να προχωρήσει σε tapering του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης. Σημειώνεται πως και οι δύο αυτές επιπτώσεις θα ενισχύσουν το Ευρώ.

Τρίτον, με την απουσία της Merkel και ανεξάρτητα από τη διάδοχό της, οι Ευρωπαίοι θα είναι πιθανόν λιγότερο ευέλικτοι στο Άρθρο 50 των διαπραγματεύσεων με τη Βρετανία. Η Merkel είναι υπέρ των συμβιβασμών έτσι ώστε να διευκολυνθεί ένα "ήπιο Brexit".

Αν δεν είναι υποψήφια, δεν θα έχει επιρροή όταν ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις και αυτό θα αποτελέσει ένα ιδιαίτερα άσχημο νέο για εκείνους που ελπίζουν σε ευρωπαϊκή επιείκεια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Δυστυχώς, είναι γνωστό πως η ελληνική πολιτική (και δη η εξωτερική), επί σειράς δεκαετιών ελάχιστες φορές ανταποκρίθηκε στις συνταγματικές επιταγές, οι οποίες απαιτούν από τους κυβερνώντες την προστασία και την ανάπτυξη της χώρας και των πολιτών. Εάν, μάλιστα, προσφύγουμε στα τελευταία «κατορθώματα» του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο μετά από τραγικά λάθη έχει κατορθώσει να προσβάλλεται η Ελλάδα από την Αλβανία και τα Σκόπια, τότε γίνεται εύκολα αντιληπτή η παταγώδης αποτυχία της σημερινής κυβέρνησης να διαχειριστεί επαρκώς ζητήματα μείζονος εθνικού ενδιαφέροντος…

Για μια ακόμη φορά, ακολουθώντας την «πεπατημένη», ο υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς επέλεξε την οδό των χαμηλών τόνων, της αναφοράς - ανακύκλωσης των αυτονόητων, αλλά και των μη ολοκληρωμένων δηλώσεων.

Συγκεκριμένα, κατά την κοινή συνέντευξή Τύπου με τον ρώσο υπουργό Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, ο κ. Κοτζιάς στην προσπάθειά του να απαντήσει στον Ταγίπ Ερντογάν χρησιμοποιώντας το ίδιο ύφος, δήλωσε «Η ιστορία της ελληνικής καρδιάς φτάνει μέχρι την Ινδία. Αλλά τα σύνορα της καρδιάς μας δεν είναι τα σύνορα του διεθνούς δικαίου» και συνέχισε απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τις δηλώσεις περί αμφισβήτησης της συνθήκης της Λωζάννης και «συνόρων της καρδιάς», λέγοντας πως «ο σεβασμός των συνόρων είναι υποχρεωτικός».
Ευτυχώς για τον κ. Κοτζιά, ο ρώσος ομόλογός του κ. Λαβρόφ, αντιμετωπίζοντας ευγενικά τον έλληνα ομόλογό του, απέφυγε να καλύψει τα κενά των δηλώσεων του κ. Κοτζιά, και αρκέστηκε από τη μεριά του να δηλώσει ότι «η απάντηση είναι πολύ απλή: «Σε όλα τα ζητήματα πρέπει να γίνεται σεβαστό το διεθνές δίκαιο που απορρέει από τις διεθνείς συμβάσεις».

Προφανώς ο κ. Κοτζιάς αγνοεί ηθελημένα πως πέρα από τον σεβασμό των συνόρων από τους γείτονες, επιβάλλεται και η υπεράσπιση των συνόρων από την κυβέρνηση. Μάλιστα, υπεράσπιση με κάθε τρόπο και κάθε μέσο, ακόμη και με υψηλούς τόνους ή και απειλές «ανταποδοτικών ενεργειών», τόσο σε διπλωματικό όσο και σε οικονομικό ή στρατιωτικό επίπεδο.
Αντί, όμως, ο κ. Κοτζιάς να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία της συνάντησής του με τον κ. Λαβρόφ, και να θέσει έμμεσα ένα ζήτημα προς απάντηση από την ρωσική πλευρά, τη στιγμή μάλιστα που η απάντηση – τοποθέτηση του ρώσου υπουργού Εξωτερικών θα μπορούσε να σκιαγραφήσει και τις ρωσικές διαθέσεις προς την Ελλάδα, μετά και από την «επανασύνδεση» της Μόσχας με την Άγκυρα, ο έλληνας ΥΠΕΞ αρκέστηκε -δυστυχώς- στα γνωστά λογίδρια περί διεθνούς δικαίου και διεθνών συμβάσεων...!

Ο κ. Κοτζιάς, επέλεξε να μην καταγραφούν οι ρωσικές διαθέσεις, αλλά και να μην καταγράψει η Ελλάδα τις δικές της διαθέσεις απέναντι στην ολοένα αυξανόμενη προκλητικότητα του τούρκου προέδρου, ο οποίος καθιστά ολοένα και περισσότερο σαφές πως δεν αποδέχεται το Διεθνές Δίκαιο και τις διεθνείς συμβάσεις που έχει υπογράψει η Τουρκία και με την αναθεωρητική του πολιτική δημιουργεί ζωτικούς χώρους άμεσου ή έμμεσου ενδιαφέροντος από την πλευρά της γείτονος χώρας.

Η ανεπάρκεια του κ. Κοτζιά στην θέση του υπουργού Εξωτερικών δεν αποτελεί είδηση, αφού έχει καταγραφεί επαρκώς στην διάρκεια της θητείας του στο Ελληνικό ΥΠ.ΕΞ. Όμως, η πρωθυπουργική επιμονή διατήρησης του κ. Κοτζιά στο συγκεκριμένο υπουργείο, έχει αρχίσει να δημιουργεί πλείστα όσα ερωτήματα σχετικά με τις προθέσεις διαχείρισης και αντιμετώπισης προβλημάτων που συνδέονται άμεσα με την εξωτερική πολιτική και με τα εθνικά συμφέροντα που καλείται να υπηρετήσει το συγκεκριμένο υπουργείο…

 Ίσως ο κ. Κοτζιάς, αλλά και ο πολιτικός του προϊστάμενος και πρωθυπουργός κ. Τσίπρας πρέπει τάχιστα να αντιληφθούν πως με μισόλογα και λεκτικές αναφορές περί του Διεθνούς Δικαίου δεν μπορεί να ανταποκριθεί επαρκώς στην άσκηση αφόρητης πίεσης και στην κλιμακούμενη επιθετικότητα της τουρκικής πλευράς. Γιατί, τελικά, οι διεθνείς συνθήκες γίνονται για να αλλάζουν ή και να παραβιάζονται, από όλους εκείνους που είναι διατεθειμένοι να εκμεταλλευτούν ευκαιρίες και να φτάσουν ακόμη και στα άκρα κάνοντας χρήση ακόμη και στρατιωτικής ισχύος, προκειμένου να επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες και όρους...

Σε επίπεδο διακρατικών σχέσεων το να μην σε φοβούνται υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να είναι έως και θετικό. Το να μην σε υπολογίζουν και να σε θεωρούν ανύπαρκτο, είναι, δυστυχώς, τραγικό. 
Ευελπιστούμε, μετά την τελευταία πρόοδο του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα (ο οποίος φαινεται ότι κατανόησε την ύπαρξη θαλάσσιων συνόρων) θα υπάρξει -επιτέλους- και μια ευρύτερη κυβερνητική αντίληψη της κρισιμότητας των θεμάτων που είναι άμεσα συνδεδεμένα με τα όρια της γεωγραφικής επικράτειας, αλλά και με τον σεβασμό της χώρας μας από τη διεθνή κοινότητα…

"Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Βασίλη Κοψαχείλη

Στη Μέση Ανατολή όλοι σπεύδουν να προλάβουν την 8η Νοεμβρίου, ημέρα των Προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ. Νέος πρόεδρος θα σημαίνει ενδεχομένως και νέα στρατηγική των ΗΠΑ για την πολύπαθη περιοχή της Μέσης Ανατολής που βρίσκεται σε αναταραχή και ιστορικό μετασχηματισμό από τις αρχές του 2011.
Έτσι όλοι σπεύδουν να δημιουργήσουν τετελεσμένα ώστε ο νέος Αμερικανός πρόεδρος να έχει νέο τοπίο μπροστά του για να σχεδιάσει την πολιτική του.

Ιρακινοί του «κράτους της Βαγδάτης» και Κούρδοι Πεσμερκά (KRG) κατάφεραν να προλάβουν να εισβάλουν στην πόλη της Μοσούλης. Οσοι τζιχανστιστές καταφέρουν να διαφύγουν θα κοιτάξουν να κατευθυνθούν είτε προς τη Συρία και την «πρωτεύουσα» του Ισλαμικού Κράτους, al-Raqqa, είτε θα διαφύγουν προς την μεγάλη σουνιτική επαρχία Anbar του Ιράκ. Το κομμάτι που ελέγχει ακόμη το ΙΚ μεταξύ της al-Raqqa (Συρία) και της επαρχίας Anbar (Ιράκ) θα είναι το μεγάλο στοίχημα για τον επόμενο Αμερικανό πρόεδρο.

Στη Συρία τώρα, όλες οι αντιμαχόμενες πλευρές προσπαθούν να αποκτήσουν στρατηγικό πλεονέκτημα στο Χαλέπι, όμως κανείς τους δεν έχει την απαραίτητη ισχύ, για να επιβληθεί. Εκεί μαίνεται και θα συνεχίσει να μαίνεται ένας μεγάλος πόλεμος φθοράς που θα ενταθεί με πολύ σφοδρές συγκρούσεις μέσα στην επόμενη εβδομάδα. Η 8η Νοεμβρίου πρέπει να βρεί κάποιον από τους αντιμαχόμενους νικητή στο Χαλέπι.

Η Τουρκία μετέχει των επιχειρήσεων σε ολόκληρη τη Μεσοποταμία. Στη Συρία δρά σαν ενεργούμενο της Ρωσίας. Στο Ιράκ δρά ως ενεργούμενο των ΗΠΑ. Πάντως σε κάθε περίπτωση εξυπηρετεί και τα δικά της συμφέροντα, περιμένοντας και αυτή με αγωνία να δεί το αποτέλεσμα της 8ης Νοεμβρίου στις ΗΠΑ, ιδιαίτερα τώρα που οι σχέσεις Άγκυρας-Ουάσιγκτον βρίσκονται σε πολύ άσχημο επίπεδο, άσχετα άν η Ουάσιγκτον δεν σηκώνει ψηλά τους τόνους διότι αναγνωρίζει αναγκαστικά στην Τουρκία ρόλο σημαντικού παίκτη στην περιοχή.

Η Σαουδική Αραβία προσπαθεί με κάθε τρόπο να εξομαλύνει τις σχέσεις της με την Ουάσιγκτον διότι τρέμει το ενδεχόμενο να την πληρώσει ο επόμενος ένοικος του Λευκού Οίκου με το ίδιο νόμισμα που χρησιμοποίησε εκείνη στη Μέση Ανατολή και στα παιχνίδια της με την ενέργεια και τον ΟΠΕΚ.

Το Ιράν και αυτό με τη σειρά του εντείνει όλες τις προσπάθειες να συντονίσει τη «Διεθνή των Σιιτών» που ελέχγει, από το Λίβανο ώς την Υεμένη, προκειμένου ο επόμενος Αμερικανός πρόεδρος να βρεί ένα νέο τοπίο στην περιοχή. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να εντάξουμε και την πρόσφατη εξέλιξη με την εκλογή προέδρου στο Λίβανο μετά από 2,5 χρόνια που η θέση αυτή έμενε κενή.

Το Ισραήλ περιμένει και αυτό να δεί ποιός θα είναι ο επόμενος πρόεδρος, ελπίζοντας ότι ο νέος Αμερικανός πρόεδρος δεν θα συνεχίσει τη στρατηγική αποξένωσης που του έκανε ο Μπαράκ Ομπάμα με την Εβραική Κοινότητα των ΗΠΑ.

Παρά το γεγονός ότι ρυθμιστής των επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή αναδείχθηκε μετά το 2015 η Ρωσία του Πούτιν, όλοι γνωρίζουν πως πλησιάζει ο καιρός των διαπραγματεύσεων και της πολιτικής λύσης στην περιοχή, και ώς εκ τούτου όλοι προσπαθούν να βρεθούν σε πλεονεκτικότερη θέση την επαύριο των αμερικανικών προεδρικών εκλογών, διότι όλοι αναγνωρίζουν ότι την τελευταία υπογραφή στο σχέδιο ειρήνευσης στην περιοχή θα πρέπει να τη βάλουν οι ΗΠΑ.

* Ο κ. Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος, Σύμβουλος Εκτίμησης Γεωστρατηγικών Κινδύνων (GRc)

Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



«Δεν υπάρχει κανένας άλλος που να υποστηρίζει την εδαφική ακεραιότητα και την ανεξαρτησία του Ιράκ περισσότερο από εμάς» απάντησε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου

Έντονη είναι η κόντρα μεταξύ της Τουρκίας και του Ιράκ μόλις μία ημέρα μετά τα τουρκικά άρματα μάχης και τα τεθωρακισμένα που έφτασαν στα σύνορα μεταξύ των δυο χωρών.

Σε σκληρές δηλώσεις προχώρησε ο Ιρακινός πρωθυπουργός Χαϊντάρ ελ-Ιμπαντί, αμέσως μετά την μεταφορά της στρατιωτικής δύναμης της Τουρκίας στα σύνορα με την χώρα του λέγοντας χαρακτηριστικά:
«Το Ιράκ δεν επιθυμεί πόλεμο με την Τουρκία, αλλά είμαστε έτοιμη για αυτό αν χρειαστεί. Μια εισβολή στο Ιράκ θα οδηγήσει σε διαμελισμό της Τουρκίας. Είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την Τουρκία αν βρεθούμε αντιμέτωποι. Θα την χαρακτηρίσουμε εχθρό και θα συμπεριφερθούμε ανάλογα».
Άμεση όμως ήταν και η απάντηση του Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούτσογλου προς τον πρωθυπουργό του Ιράκ:

"Δεν υπάρχει κανένας άλλος που να υποστηρίζει την εδαφική ακεραιότητα και την ανεξαρτησία του Ιράκ περισσότερο από εμάς. Αυτό είναι το μήνυμα μας προς εκείνους που είχαν τάσεις απόσχισης με τον πιο δυνατό τρόπο. Η σταθερότητα και η ασφάλεια του Ιράκ για εμάς είναι τόσο σημαντική όσο και η δική μας.
Εκτός από αυτό, εάν διαθέτεις ισχύ, γιατί παρέδωσες την Μουσούλη σε τρομοκρατικές οργανώσεις; Αν είσαι τόσο ισχυρή χώρα γιατί το ΡΚΚ κατέχει τόσα χρόνια τα εδάφη σου; Αδυνατείς να αντιμετωπίσεις μια τρομοκρατική οργάνωση, είσαι αδύναμη και επιχειρείς να πουλήσεις νταϊλίκι. Αυτά για εμάς είναι άνευ περιεχομένου. Έχουμε δηλώσει και στο παρελθόν ότι θα λάβουμε τα δικά μας μέτρα.
Και τώρα τα παίρνουμε".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Παντελή Καρύκα

Καθώς η κατάσταση στον διεθνή περίγυρο γίνεται όλο και πιο επικίνδυνα ζοφερή η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα περί άλλων τυρβάζει.
Την ώρα που δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα για το ΕΣΡ και τις τηλεοπτικές άδειες, η Τουρκία προκαλεί, η Αλβανία γκρεμίζει σπίτια Ελλήνων και η Ελλάδα βυθίζεται στη διεθνή ανυποληψία.

Στην οικονομία η κατάσταση επίσης επιδεινώνεται παρά τις ελπίδες που αυτοκαλλιέργησε η κυβέρνηση χωρίς να διαφαίνεται φως, με τους δανειστές να ζητούν νέα μέτρα και το μνημόνιο υπ’ αριθμό 4 να είναι καθ’ οδόν.

Η κυβέρνηση απλώς προσπαθεί να κρύψει τα σκουπίδια κάτω από το χαλί, προς εσωτερική κατανάλωση, με το ενδεχόμενο ηρωικής εξόδου είτε μέσω εκλογών, είτε μέσω δραχμής, αν η κατάσταση ζορίσει πολύ, να καθίσταται ολοένα και πιο ορατό.

Την ίδια ώρα ο υπουργός Επικρατείας παραδέχεται πως μετέβη στην «αδελφή» χώρα Βενεζουέλα των Τσάβες και Μαδούρο με την στιβαρή οικονομία και την πλέρια δημοκρατία για να πάρει αγροτικά προϊόντα αν και ο κ. Αρτεμίου φαίνεται πως απεχθάνεται τα ζαρζαβατικά…

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη χώρα είναι ο σουρεαλισμός σε όλο του το μεγαλείο. Βαδίζοντας τυφλά, νομοτελειακά, θαρρείς, προς τα βράχια, η κυβέρνηση οδηγεί μαζί της στην καταστροφή και τη χώρα αδυνατώντας να αντιληφθεί πως η κατάσταση που εν πολλοίς η ίδια δημιούργησε είναι πλέον μη αναστρέψιμη και μόνο πραγματικά γενναίες κινήσεις μπορούν να μεταβάλλουν το τοπίο και αν…

Με την Ελλάδα να έχει μετατραπεί σε «μικρή Φινλανδία» της Τουρκίας και περίγελος Αλβανών και Σκοπιανών, ο πρωθυπουργός απαντά δημιουργώντας καινούρια υπουργεία και κόβοντας φέτες τα παλαιά για να βολέψει όσο το δυνατόν περισσότερους στον επικείμενο ανασχηματισμό για να μη φωνάζουν. Πάνω από όλα το κόμμα και οι ημέτεροι.

Έτσι κύριοι δεν γίνεται προκοπή εκτός αν στόχος σας είναι απλώς η εξασφάλιση υπουργικών συντάξεων σε στελέχη σας μετά την πτώση. Είστε σίγουροι όμως ότι θα είναι δυνατή έστω και η καταβολή αυτών των συντάξεων όπως πάει το πράγμα;

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι ρωσικές αρχές σφράγισαν τα γραφεία της οργάνωσης Διεθνής Αμνηστία στη Μόσχα χωρίς εξηγήσεις, ανακοίνωσε η διεθνής οργάνωσης υπεράσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

«Οι εργαζόμενοι της οργάνωσης διαπίστωσαν σήμερα το πρωί κατά τις 10.00 ότι έχουν τοποθετηθεί σφραγίδες. Δεν είχαμε λάβει καμία ειδοποίηση και οι σφραγίδες τοποθετήθηκαν κατά την απουσία τους», αναφέρεται σε ανακοίνωση της οργάνωσης.

«Όλα μας τα πράγματα, οι υπολογιστές και τα έγγραφά μας είναι εκεί, πίσω από τις σφραγισμένες πόρτες», έγραψε στον λογαριασμό του στο Facebook ο Ιβάν Κοντρατένκο, εργαζόμενος στην Διεθνή Αμνηστία στη Ρωσία.

Η οργάνωση ανάρτησε φωτογραφία των σφραγίδων στις οποίες αναγράφεται ότι τα γραφεία ανήκουν στην Ρωσική Ομοσπονδία και ότι η οργάνωση πρέπει να απευθυνθεί στις αρχές της πόλης της Μόσχας για να λάβει πληροφορίες. Ένας τηλεφωνικός αριθμός υποδεικνύεται, αλλά το τηλέφωνο ηχεί στο κενό, εξηγεί ο Ιβάν Κοντρατένκο.

H Διεθνής Αμνηστία, που στεγάζεται τα γραφεία αυτά εδώ και 20 χρόνια, αναφέρει στην ανακοίνωσή της ότι οι κλειδαριές έχουν αλλάξει και το ηλεκτρικό ρεύμα είναι κομμένο.

Σε ερώτηση δημοσιογράφων, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι «δεν έχει απολύτως καμία πληροφορία για το θέμα» και ότι «πρώτη φορά ακούει να γίνεται λόγος για κάτι τέτοιο».

Το γραφείο της Μόσχας είναι το μοναδικό γραφείο της Διεθνούς Αμνηστίας στη Ρωσία.

Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις τελούν υπό όλο και περισσότερο σκληρό έλεγχο στη Ρωσία. Από το 2012, νόμος υποχρεώνει τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που λαμβάνουν οικονομική ενίσχυση από το εξωτερικό και έχουν «πολιτική δραστηριότητα» να καταγράφονται ως «ξένοι πράκτορες».

Από τον Μάιο, νέος νόμος εφαρμόζεται κατά των διεθνών οργανώσεων: επιτρέπει το κλείσιμο χωρίς δικαστική απόφαση ξένης οργάνωσης που απειλεί την «εθνική ασφάλεια» ή τα «συνταγματικά θεμέλια» της Ρωσίας και το πάγωμα των τραπεζικών τους λογαριασμών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο Μάρτιν Σουλτς, απόφοιτος θρησκευτικού σχολείου νομίζει πως είναι σε θέση να αναφέρεται στην «παλαιά» Τουρκία ή μάλλον να πιστεύει πως η Τουρκία είναι ακόμα η «παλιά» Τουρκία και να λέει ότι η Τουρκία παραβιάζει τις κόκκινες γραμμές.

Αυτό αναφέρει ο σύμβουλος και στενός συνεργάτης του Ερντογάν Γιγκίτ Μπουλούτ, απαντώντας σε σχόλιο του Σουλτς για την καταπάτηση της ελευθερίας του Τύπου στην Τουρκία. Σχολιάζοντας δε το γεγονός ότι ο Σουλτς είναι απόφοιτος ρωμαιοκαθολικού σχολείου, μίλησε για κακοποιήσεις παιδιών στα σχολεία αυτά, αφήνοντας υπονοούμενα και για τον ίδιο τον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου!
«Η Τουρκία έχει περάσει τις κόκκινες γραμμές» αναφέρει ο «αφέντης» Σουλτς. Η καλύτερη απάντηση του δόθηκε από τον πρωθυπουργό Γιλντιρίμ. «Η γραμμή είμαστε εμείς, δεν χρειάζεται πολύ για να το καταλάβετε», είπε ο Μπουλούτ.
Ο «πάστορας αφέντης» Σουλτς που βλέπει εαυτόν σε θέση να θέτει όρους στην Τουρκία, είναι πολιτικά «ταχύς», ίσως λόγω της θρησκευτικής του εκπαίδευσης αλλά ίδιος ξεπερνά τα όρια της ανοχής.
Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς είπε ως η Τουρκία συνεχίζει να απειλεί συμπληρώνοντας πως αυτό δεν είναι σοφό. Προφανώς θέλει μια Τουρκία χωρίς Ερντογάν, χωρίς ηγέτη και μας κουνά το δάχτυλο όταν αναφέρεται ο όρος «milletime» (ηγέτης). 
Οι Ευρωπαίοι χύνουν αίμα στην περιοχή εδώ και 20 χρόνια. Εσείς είστε η αιτία των δακρύων. Εσείς υποστηρίζατε τον Ελληνικό Στρατό, σε αυτές τις περιοχές τα μωρά σκοτώνονταν με τις ξιφολόγχες και αυτό το έθνος (το τουρκικό) έσπασε τις ξιφολόγχες σας και τα δάχτυλά σας.
Το έτος 2016 εξακολουθείτε να χτυπάτε την Τουρκική Δημοκρατία, το τουρκικό έθνος και τον ΗΓΕΤΗ.
«Άρχοντα» Σουλτς αυτός που λαμβάνει τις αποφάσεις εδώ είναι το έθνος και τις λαμβάνει για όφελος του ιδίου του έθνους. Κανένας άλλος δεν μπορεί να αποφασίζει για αυτή τη χώρα και αυτό το έθνος.
Πηγή MIgnatiou

Αναφορές
http://www.star.com.tr/yazar/sen-kimsin-de-kirmizi-cizgi-ciziyorsun-yazi-1154745
http://t24.com.tr/haber/trt-ekraninda-ap-baskani-martin-schulza-cocuk-tecavuzcusu-imasi,368521
https://tr.sputniknews.com/turkiye/201611021025590969-trt-moderator-kurtulmus-schulz-cocuk-tacizi/


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μοσούλη: Σε άμεσο κίνδυνο 600.000 παιδιά από τα τέρατα του Ισλάμ

Στην κορύφωσή της βρισκόταν χθες η «μητέρα των μαχών», δηλαδή η μάχη που δίνουν το τελευταίο διάστημα οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ιράκ για την ανακατάληψη της Μοσούλης από τα χέρια των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Χαλιφάτου.

Σύμφωνα με το κέντρο διοίκησης του ιρακινού στρατού, άνδρες των ειδικών δυνάμεων κατάφεραν να διεισδύσουν στη στρατηγικής σημασίας πόλη του βόρειου Ιράκ, εντοπίζοντας διαδρόμους από τα ανατολικά και λαμβάνοντας θέσεις στη συνοικία Τζουντάιντατ αλ Μούφτι. Την ίδια ώρα, οι τρομοκράτες του ISIS -τουλάχιστον όσοι από αυτούς έχουν απομείνει στην πόλη- αντιστέκονται λυσσαλέα, χρησιμοποιώντας τους αμάχους σαν ανθρώπινη ασπίδα! Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για «περίπου 1.500.000 αμάχους οι οποίοι είναι εγκλωβισμένοι στην πόλη», ενώ η οργάνωση Save The Children τονίζει πως «ανάμεσά τους βρίσκονται και 600.000 παιδιά σε άμεσο κίνδυνο».

«Αυτή τη στιγμή αρχίζει η αληθινή απελευθέρωση της Μοσούλης» ανακοίνωνε χθες ο στρατηγός Τάλεμπ Σεγάτι αλ Κενάνι, διοικητής της ιρακινής αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, προσθέτοντας πως «τελικός στόχος μας είναι η πλήρης απελευθέρωση της Μοσούλης».
Δεν είχαν περάσει παρά μόνο μερικές ώρες από τη στιγμή που έκανε δηλώσεις και ο Ιρακινός πρωθυπουργός Χάιντερ αλ Αμπάντι.

«Θα σφίξουμε ξανά τον κλοιό γύρω από το Ισλαμικό Χαλιφάτο από όλες τις πλευρές» ανέφερε στο διάγγελμά του στην τουρκική τηλεόραση, υπογραμμίζοντας πως οι τζιχαντιστές «δεν θα έχουν οδό διαφυγής, θα μπορούν είτε να πεθάνουν είτε να παραδοθούν». Αξίζει πάντως να σημειωθεί και η δήλωση του εκπροσώπου του ιρακινού υπουργείου Εσωτερικών Σαάντ Μοέν, ο οποίος ανέφερε πως οι στρατιωτικές δυνάμεις της χώρας του έχουν σκοτώσει τουλάχιστον 1.100 τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους και έχουν ήδη καταλάβει εκατοντάδες χιλιόμετρα γης κατά την προέλασή τους για την ανακατάληψη της Μοσούλης.

Τέλος, και ενώ συνεχίζεται η μάχη στο Ιράκ, αίσθηση προκάλεσε την Τρίτη η πρόταση που έκανε ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ. Πρόταση που είχε να κάνει με τη φιλοξενία των απειλούμενων αρχαιοτήτων σε Ιράκ και Συρία στον αποθηκευτικό χώρο του Μουσείου του Λούβρου, που πρόκειται να λειτουργήσει το 2019.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ώρες κρίσιμες με τον λαό να περιμένει… σοβαρότητα

Γράφει ο Ανδρέας Τσιλογιάννης

Μερικές μέρες πριν από την επίσκεψη στην Αθήνα του 44ου Προέδρου των Η.Π.Α., κ. Μπαράκ Ομπάμα αλλά και των αμερικανικών εκλογών για την ανάδειξη του 45ου Αμερικανού Προέδρου, στην χώρα του απόλυτου χάους την Ελλάδα, η τεχνιτή όξυνση που επικρατεί στο πολιτικό πεδίο καλά κρατεί.

Η Κυβέρνηση και η αντιπολίτευση έχουν εισέλθει σε ένα ατέρμονο παιχνίδι σκληρής αντιπαράθεσης, όταν η χώρα βρίσκεται σε ένα δυσμενές οικονομικό περιβάλλον με την ελληνική κοινωνία να βάλλεται από παντού.

Η αντιπολίτευση της ΝΔ, υπό το άγχος της αναμονής της κυβερνησιμότητας του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, πετάει έξω από το κάδρο της συζήτησης την κάκιστη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, με δεδομένη την αδυναμία παραδοχής των τραγικών λαθών που η Νέα Δημοκρατία διέπραξε, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του κ. Κώστα Καραμανλή.
Περίοδος, όπου το χρέος εκτροχιάστηκε σε δυσθεώρητα επίπεδα για την ελληνική οικονομία με αποτέλεσμα να φτάσει στα 320 δις ευρώ τον Σεπτέμβριο του 2009, όταν η ¨γαλάζια¨ παράταξη παρέδωσε την εξουσία.

Έχοντας μπει στον έβδομο χρόνο των μνημονιακών επιταγών, η κυβέρνηση του κ. Αλέξη Τσίπρα αντιμετωπίζει σοβαρό έλλειμα διαχείρισης της οικονομικής κρίσης, με αντίκτυπο την εξαθλίωση του Έλληνα, έχοντας αναγάγει ως μείζον πολιτικό θέμα την με κάθε τρόπο απομείωση του χρέους έστω και σε συνθήκες πλήρους εθνικού διχασμού.

Παράλληλα, το πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης αλλά και της εσωτερικής κατανάλωσης αρέσκεται στο περιβάλλον της καναλαρχίας, της συνταγματικής η μη της τηλεοπτικής αδειοδότησης, στο μαύρο ή άσπρο των καναλιών, ξεχνώντας τις συνθήκες εξάντλησης κάτω από τις οποίες ζει ο ελληνικός λαός εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.
Προφανώς στη χώρα που το γκρι υπερνικά το μαύρο και το άσπρο απλά βρίσκεται σε λήθαργο, η κάθε λογής προεδρολογία, ακόμα και με απευθείας ανάθεση, οδηγεί στο ξέχασμα της σκέψης του Έλληνα από τα σημαντικά καθημερινά προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει.

Μέσα σε αυτό το νοσηρό πεδίο πολιτικής αντιπαλότητας, διακρίνεται η έλλειψη παντελούς διάθεσης για συναίνεση και σοβαρότητα, λέξεις μαγικές, οι οποίες θα βοηθούσαν εάν υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες στη φυγή προς τα εμπρός και κυρίως στην αντιμετώπιση και λύση των μεγάλων προβλημάτων που βιώνει η ελληνική κοινωνία.

Με κάθε τρόπο, έστω και αν οι συνθήκες δεν ευνοούν, η αξιωματική αντιπολίτευση υπό την αρχηγεία του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη ζητάει εκλογές, πιέζει την κυβέρνηση προς την κατεύθυνση αυτή, όμως με λάθος τρόπο, πολωτικό, οδηγώντας τους Έλληνες με μαθηματική ακρίβεια στον εθνικό διχασμό.

Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, παρά την αποσυρμένη πρόταση υποψηφιότητας του κ. Βύρωνα Πολύδωρα για την προεδρία του ΕΣΡ, κερδίζει χρόνο και διασκεδάζει ακόμα και με την γκάφα η οποία έρχεται με την αντισυνταγματικότητα του νόμου 4395, γνωστού ως νόμου Παππά, γκάφα που οδηγεί στην ακύρωση του διαγωνισμού εκχώρησης τηλεοπτικών αδειών.

Μέσα στο δύσκολο διαμορφωμένο πολιτικό σκηνικό, η κυβέρνηση πετυχαίνει να βγάλει στη ¨φόρα¨ θέματα και διαμάχες που αιωρούνται στο εσωτερικό της δεξιάς πολυκατοικίας, -χρόνια τώρα- , αλλά και που η ίδια η ηγεσία της ΝΔ παραδέχεται με τον χαρακτηρισμό του «ιδιόρρυθμου» που απέδωσε σε έναν πολιτικό προερχόμενο 100 % από τα σπλάχνα της συντηρητικής παράταξης.
Στα ενδότερα της δεξιάς πολυκατοικίας, ¨μέγαρο¨ που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έχτισε, οι μεν κατηγορούν τους δε ανοιχτά, είτε με τον πιο ήπιο τρόπο, αναφέροντας πως κάποιοι εκ των ενοίκων συνεργάζονται φανερά ή κρυφά με την κυβέρνηση της αριστεράς, είτε με πιο σκληρό τρόπο, όπου οι μεν αποκαλούν τους δε είτε ως προδότες, είτε ως αποστάτες.

Ο ελληνικός λαός ενδιαφέρεται αρχικά για την επιβίωση, έπειτα για τον τρόπο που θα εξέλθει η χώρα από τη συνεχιζόμενη κρίση αδυνατώντας να εμπεδώσει τον πραγματικό λόγο άρνησης για συναίνεση των κομμάτων, την ώρα που η κρίση στους θεσμούς που διέπουν τη λειτουργία της δημοκρατίας είναι ορατή από τον οποιοδήποτε.

Η μη ενότητα, δεν μπορεί να οδηγήσει στην ελάφρυνση του χρέους και την έξοδο από το μνημόνιο, επιθυμητό για τη χώρα γεγονός, αλλά ούτε και ο εθνικός διχασμός δεν είναι καλός σύμμαχος ώστε να καταστήσει μια κυβέρνηση ικανή να διαχειριστεί την κρίση.

Τυχοδιώκτες και τυχοδιωκτισμοί δεν χωρούν στον έβδομο μνημονιακό χρόνο και ώρα να καταλάβουν οι εμπλεκόμενοι, -κυρίως η αξιωματική αντιπολίτευση- , πως οι ώρες κρίσιμες με τον οποιοσδήποτε νέο εκτροχιασμό της ελληνικής οικονομίας να οδηγήσει στην απόλυτη καταστροφή.

Η διεθνής κοινότητα , – ιδιαίτερα οι μηχανισμοί στήριξης (το IMF και ο ESM) -, είναι πλέον επιφυλακτική για τη βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας, με το IMF να ψάχνει τρόπους ώστε να απεμπλακεί από το πρόγραμμα που η κυβέρνηση συμπεριλαμβανόμενης και της αντιπολίτευσης έχουν ψηφίσει και υπογράψει.

Στο προσεχές Eurogroup, θα τεθούν σε συζήτηση τόσο το εργασιακό όσο και το ασφαλιστικό με τη θηλειά σε κυβέρνηση και εργαζόμενους ορατή καθώς η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να περάσει μέτρα που θα καθιστούν βιώσιμο το ασφαλιστικό και οι εργαζόμενοι με νέες μειώσεις μισθών θα αναγκαστούν να επιβιώσουν με τη συρρίκνωση του έτσι κι αλλιώς «τσεκουρεμένου» εισοδήματος.
Φυσικά κανένας λόγος για ανάπτυξη και μείωση της ανεργίας.

H οικονομία σε συνθήκες στασιμοχρεοκοπίας, έχει εισέλθει σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι και ενδεχόμενο νέου εκτροχιασμού της δημοσιονομικής πολιτικής και χωρίς έξοδο στις αγορές το 2018, θα σημάνει όχι απαραίτητα μόνο Grexit, αλλά άτακτη χρεοκοπία με δυσοίωνα αποτελέσματα τόσο στην ελληνική οικονομία όσο και στη συνοχή της Ευρωζώνης και της βιωσιμότητας του ευρώ.

Ώρες κρίσιμες με τον λαό να περιμένει την ανάλογη σοβαρότητα που δεν βρίσκει μέσα από το παρόν πολιτικό προσωπικό το οποίο αδυνατεί να διαχειριστεί, αλλά ξέρει να ¨τρολάρει¨ την κάθε κρίση.

Τρολάρισμα, το αγαπημένο καθημερινό σπορ όλων των έτοιμων, για κάθε διαδικτυακό φόνο, εκατομμυρίων Ελλήνων, – ειδικευμένων προσεχώς και στις αποφάσεις του ΣτΕ-, όταν την ίδια ώρα που ο Έλληνας σχολιάζει την συνταγματικότητά ή μη του νόμου Παππά, μπορεί συγχρόνως με επιτυχία να τραγουδάει και να λικνίζεται στους ρυθμούς του νέου τραγουδιού χωρίς στίχους, αλλά με τίτλο ¨ Έλα, έλα στη Βενεζουέλα¨.

* Ο Ανδρέας Τσιλογιάννης είναι δημοσιογράφος
andreas.tsilogiannis@gmail.com
Twitter: @TsilogiannisAnd
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Ceteris Paribus

Ποια είναι τα «μέτωπα» της πολιτικής σκηνής; Ποια είναι η μείζων πολιτική διακύβευση της παρούσης συγκυρίας και των επόμενων μηνών; Αν απαντήσετε η υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών ή οι δημοσκοπήσεις και το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, χάσατε! Η μεγάλη διακύβευση είναι μία: ποιος θα υπογράψει και θα διαχειριστεί, και με ποιους όρους και προϋποθέσεις επιτυχίας, το συγκαλυμμένο 4ο μνημόνιο με τους δανειστές (περιλαμβανομένου του ΔΝΤ), ώστε να αποφευχθεί το «τρομερό δίλημμα»!

Αν σας φαίνονται μπερδεμένα όλα αυτά, εξηγούμεθα!

Η εγχώρια πολιτική σκηνή έχει συνηθίσει να ανεβάζει πολιτικά θεάματα αμφίβολης ποιότητας και επαρχιώτικου πνεύματος, που συχνά κατεβαίνουν άρον-άρον με παρέμβαση της ανώτατης σκηνοθετικής… αρχής των δανειστών. Συνέβη τόσες φορές, ώστε να είναι πλέον εντυπωσιακό το γεγονός ότι ξανασυμβαίνει, καθώς η παρατηρητικότητα, η οξυδέρκεια και οι ποιοτικές απαιτήσεις του «κοινού» έχουν με τα χρόνια αμβλυνθεί σε επικίνδυνα μεγάλο βαθμό, εξαιτίας της παρακμής της εγχώριας πολιτικής σκηνής.

Ως αποτέλεσμα, στην Ελλάδα είναι διαδεδομένο ένα μάλλον περίεργο είδος στρουθοκαμηλισμού: να μην αντιλαμβανόμαστε τη σημασία αυτών που οι ίδιοι λέμε, και να συνεχίζουμε σαν να μην ειπώθηκαν ή και σαν να μην υπήρξαν. Πρώτο θέμα της δεύτερης αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος θα είναι το Ασφαλιστικό, απεκάλυψε ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ. Ασφαλώς μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι νέα, «οριστική» και «αξιόπιστη» μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού ζητεί και το ΔΝΤ ως ανελαστική προϋπόθεση για τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα.

Ένας απλός συνδυασμός των δύο αυτών δεδομένων, οδηγεί στο απλό συμπέρασμα ότι επιλογή της ΕΕ είναι η παραμονή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα και η ικανοποίηση της απαίτησής του για νέα μέτρα που -στην πράξη- θα ισοδυναμούν με 4ο μνημόνιο και θα αποκαθιστούν την αξιοπιστία των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα, τους οποίους το Ταμείο θεωρεί ανέφικτους με τα έως τώρα ληφθέντα μέτρα.

Η δήλωση του Κλάους Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του ευρωπαϊκού μηχανισμού σταθερότητας (ESM), ότι τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το ελληνικό χρέος θα αποφασιστούν πιθανότατα φέτος και θα αποσκοπούν «στη μείωση της ευαισθησίας της ελληνικής οικονομίας στα επιτόκια», παράλληλα με την εκτίμηση ότι η Ελλάδα μπορεί να βγει στις αγορές το 2017 αν εξακολουθήσει τις μεταρρυθμίσεις, εδραιώνουν το σενάριο.

Με τη συνήθη διπλωματική γλώσσα, αλλά για όποιον ξέρει να τη διαβάζει απερίφραστα, οι δανειστές προσφέρουν για μία ακόμη φορά στην ελληνική κυβέρνηση (ή σε όποιον θα ήθελε να την αντικαταστήσει…) «σκληρή αγάπη», με τη μορφή ενός σκληρού success story: ευρείες αλλαγές στο παρόν τρίτο μνημόνιο ώστε να «χωρέσει» και το ΔΝΤ, βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος και επανάληψη των δεσμεύσεων για μεσομακροπρόθεσμα μέτρα ύστερα από το 2018, που σε συνδυασμό με την εξ αυτών απορρέουσα συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» της ΕΚΤ, θα διαμορφώσουν «φιλικό» διεθνές κλίμα για την ελληνική οικονομία, ώστε η Ελλάδα να επιστρέψει στις αγορές και η ελληνική οικονομία να ανακτήσει τη διεθνή της αξιοπιστία.

Όποιος νομίζει ότι όλα αυτά είναι τυχαία, κάνει λάθος. Όποιος νομίζει ότι οι δανειστές δεν παρακολουθούν με μεγάλη προσοχή τα τεκταινόμενα στην ελληνική πολιτική σκηνή, ή αδιαφορούν γι’ αυτήν, κάνει επίσης λάθος. Οι δανειστές στέλνουν ένα μήνυμα όχι μόνο προς την κυβέρνηση, αλλά και προς όλο το πολιτικό σύστημα: «Η σωτηρία που μπορούμε να σας προσφέρουμε είναι αυτή. Take it or leave it». Φυσικά όλοι γνωρίζουν τι σημαίνει η μη ανταπόκριση σε μια τέτοια πρόταση: ότι αυτόματα το δίλημμα θα τεθεί σε άλλη βάση: 4ο θηριώδες μνημόνιο ή Grexit!

Παρ’ όλο τον αυτισμό που διακατέχει το ελληνικό πολιτικό σύστημα, φαίνεται πως κανείς δεν παρέβλεψε το μήνυμα των δανειστών… Διότι πράγματι δεν υπάρχει κανείς στοιχειωδώς εχέφρων συστημικός πολιτικός που να επιθυμεί αντί για ένα συγκαλυμμένο 4ο μνημόνιο, να βρεθεί μπροστά στο δίλημμα «4ο θηριώδες μνημόνιο ή Grexit»! Όλοι προτιμούν το συγκαλυμμένο 4ο μνημόνιο. Αλλά αυτό προϋποθέτει μια -συγκαλυμμένη επίσης, αλλά ουσιαστική- συναίνεση των μνημονιακών πολιτικών δυνάμεων ώστε να αποφευχθεί η «αλλαγή πίστας» και η μετάπτωση στο τρομερό δίλημμα…

Ίσως έτσι να εξηγείται ότι ξαφνικά τα κόμματα φόρεσαν τα συναινετικά τους χαμόγελα κατά τη διαδικασία για τη συγκρότηση του ΕΣΡ, όταν μέχρι χθες η σχετική διαδικασία θύμιζε… Βηρυτό της δεκαετίας του ’80. Εντάξει, πρέπει να πουλήσουν και τα θεάματα της εγχώριας πολιτικής σκηνής, αλλά στα κενά διαστήματα όπου δεν ισχύει η σιδηρά πειθαρχία των μνημονιακών αναγκαιοτήτων…

Αν το σενάριο των δανειστών και η εξαναγκαστική συναίνεση που προκαλεί στο εγχώριο πολιτικό σύστημα επιβεβαιωθούν, δεν θα πρόκειται προφανώς για συναίνεση απλώς όσον αφορά το ΕΣΡ και τις τηλεοπτικές άδειες, αλλά με τη σκέψη στο «τρομερό δίλημμα».

Ασφαλώς ένα τέτοιο σενάριο για τις εξελίξεις, προετοιμάστηκε από τα γεγονότα του τελευταίου διαστήματος: τη δημοσκοπική κατάρρευση του κυβερνώντος κόμματος και της δημοφιλίας του πρωθυπουργού, τη συντριπτική ήττα του στο ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών που τον υποχρεώνει σε ένα συνδυασμό υποχωρήσεων και συμβιβασμών, την εγκατάλειψη του πρωθυπουργού από τους «φίλους» του Ολάντ και Σουλτς, την αναζωογόνηση των σχέσεων ΠΑΣΟΚ και ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας κ.λπ.

Το συγκαλυμμένο 4ο μνημόνιο ασφαλώς θα το υπογράψει ο κ. Τσίπρας. Διότι, όπως έχουμε ξαναγράψει, σενάρια πρόωρων εκλογών είναι σενάρια συνώνυμα με την πολιτική κρίση και την αστάθεια, η οποία με τη σειρά της συνεπάγεται αναπόφευκτα «αλλαγή πίστας» και μετάπτωση σε υπαρξιακά ερωτήματα τύπου Grexit.

Φυσικά, ο κ. Τσίπρας θα ελπίζει, όπως το ήλπισε και ένα χρόνο πριν, ότι θα είναι αυτός που θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση. Αν είναι λίγο πιο εχέφρων, θα θέλει απλώς να κερδίσει χρόνο με την τυφλή ελπίδα ότι κάτι αισιόδοξο μπορεί να κρύβει το μέλλον.

Από την άλλη, η αντιπολίτευση, μείζων και ελάσσων, θα μπορεί να σχεδιάσει με βάση το σενάριο ότι με τέτοια επίπεδα πολιτικής φθοράς ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση δεν θα ανακάμψουν ποτέ. Απλώς θα βγάλουν και άλλη «βρόμικη δουλειά», για να φύγουν σε μια πιο πρόσφορη στιγμή – και πάντως όχι πολύ μακριά από τώρα.

Όσο για τους δανειστές, θα «μπαλώσουν» προσωρινά τις μεταξύ τους σχέσεις και θα «κλοτσήσουν το τενεκεδάκι» που λέγεται Ελλάδα λίγο μακρύτερα.

Σε λίγο θα μάθουμε ποιος θα κυβερνά τις ΗΠΑ. Σε λιγότερο από 1 χρόνο από τώρα θα ξέρουμε όχι μόνο ποιος θα κυβερνά τη Γερμανία και τη Γαλλία, αλλά και ποιες πιθανότητες επιβίωσης θα έχουν η Ευρωζώνη και η Ε.Ε.

Μέχρι τότε, όλοι χρειάζονται ένα time out στο ελληνικό «μέτωπο»…

Πηγή RizopoulosPost



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν σήμερα εντάλματα σύλληψης για 137 πανεπιστημιακούς που θεωρούνται ύποπτοι για διασυνδέσεις με τον πρώην ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν που έχει την έδρα του στις ΗΠΑ και κατηγορείται ως ενορχηστρωτής της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος του Ιουλίου, όπως μετέδωσε το CNN Turk.

Μεταξύ των τελευταίων υπόπτων, 31 έχουν ήδη συλληφθεί και ακόμη 22 πιστεύεται ότι έχουν διαφύγει στο εξωτερικό, σύμφωνα με το CNN Turk, το οποίο επικαλείται την εισαγγελία της Άγκυρας.

Η Τουρκία έχει συλλάβει επισήμως περισσότερα από 37.000 άτομα και έχει ήδη απολύσει ή θέσει σε διαθεσιμότητα 100.000 δημόσιους υπαλλήλους, δικαστές, εισαγγελείς, αστυνομικούς και άλλους στο πλαίσιο μιας άνευ προηγουμένου επιχείρησης καταστολής για την οποία η κυβέρνηση υποστηρίζει πως είναι απαραίτητη ώστε να εξαλειφθούν όλοι οι υποστηρικτές του Γκιουλέν από τον κρατικό μηχανισμό και τις θέσεις κλειδιά.

Η έκταση της καταστολής έχει ανησυχήσει οργανώσεις για τα δικαιώματα και ορισμένους δυτικούς συμμάχους, που εκφράζουν φόβους πως ο Ερντογάν τη χρησιμοποιεί για να καταστείλει τους διαφωνούντες. Η κυβέρνηση υποστηρίζει πως οι ενέργειές της δικαιολογούνται από την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, κατά την οποία σκοτώθηκαν περισσότεροι από 240 άνθρωποι.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τι θα γινόταν αν το 2010, αντί να βάλουμε τα στήθη μας μπροστά για να σώσουμε τους γερμανούς και γάλλους τραπεζίτες και το σύνολο της Ευρωζώνης, αποφασίζαμε να επιστρέψουμε πίσω σε εθνικό νόμισμα;

Πρώτον, θα είχαμε όλες τις τότε τραπεζικές καταθέσεις στα χέρια μας, οι οποίες θα μετατρέπονταν σε εθνικό νόμισμα.

Δεύτερον, κυρίως θα διατηρούσαμε αλώβητες όλες τις περιουσίες μας και θα κινούμασταν από θέση ισχυρότερη από ότι σήμερα, όπου όλοι μας είμαστε υπερχρεωμένοι.

Τρίτον, δεν θα επιλέγαμε τη βαριά φορολογία, γιατί ο στόχος θα ήταν η τόνωση της παραγωγής μέσω της δυνατότητας κατανάλωσης.

Τέταρτον, θα αναγκαζόμασταν να παράξουμε προϊόντα, να γίνουμε παραγωγική κοινωνία και όχι μόνο καταναλωτική, αφού οι εισαγωγές θα ήταν πλέον δύσκολες και ακριβές.

Πέμπτον, δεν θα είχαν φύγει πάνω από τετρακόσιες χιλιάδες νέοι πτυχιούχοι από τη χώρα, οι οποίοι θα έμεναν εδώ να προσφέρουν με αμοιβή στην ανασυγκρότηση της χώρας.

Έκτον, δεν θα είχαν φύγει χιλιάδες επιχειρήσεις στο εξωτερικό.

Έβδομον, θα είχαμε πολύ πιο ισχυρή εθνική άμυνα.

Όγδοον, τότε δεν υπήρχε η προσφυγική κρίση και δεν θα είχαμε φτάσει στο σημερινό χάλι, καθόσον αφενός δεν θα μας δέσμευε πλέον η συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ και επιπλέον δεν θα υπήρχε το ευρώ που αποτελεί μαγνήτη για τους εξαθλιωμένους πρόσφυγες.

Ένατον, τότε δεν είχαν αποθρασυνθεί τόσο πολύ οι Τούρκοι και οι λοιποί γείτονες, όπως τώρα που έχουμε περιέλθει σε αδύναμη θέση και

Δέκατον, δεν θα είχαμε υπογράψει (ήδη) τρία μνημόνια, δεν θα υπήρχαν τα capital controls και δεν θα είχαμε εκποιήσει τη χώρα μας για έναν αιώνα και βάλε.

Είναι βέβαιο πως τον πρώτο καιρό, θα αισθανόμασταν δυσκολίες και ίσως προβλήματα στην τροφοδοσία με προϊόντα, αλλά γρήγορα η κατάσταση θα εξομαλυνόταν, ενώ οι θέσεις εργασίας θα πολλαπλασιάζονταν με γοργούς ρυθμούς.

Αυτά φυσικά θα γίνονταν τότε και σήμερα θα ήμασταν μια δυναμική χώρα.

Δεν το επιλέξαμε τότε. Όμως ποτέ δεν είναι αργά, ας το κάνουμε ακόμα και τώρα, πριν να τα χάσουμε όλα, πατρίδα και περιουσίες.

ΥΓ. Φυσικά αυτό δεν πρόκειται να το επιτρέψει ποτέ η ξιπασμένη παρασιτική εγχώρια ολιγαρχία, η οποία θέλει να αισθάνεται μέρος της διεθνούς ελίτ. Οπότε κάτι πρέπει να γίνει προς αυτή την κατεύθυνση στο εσωτερικό, ώστε να πάρει ο λαός την εξουσία στα χέρια του.

Πέτρος Χασάπης
Πηγή "Προεδρική Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Αθήνα θα προβεί σε ένα στρατηγικό λάθος κολοσσιαίων διαστάσεων με δυνητικές τραγικές εθνικές συνέπειες εάν θεωρήσει -όπως φαίνεται από τις επίσημες τοποθετήσεις του ίδιου του πρωθυπουργού και των άλλων αρμοδίων- πως ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χρησιμοποιεί ρητορικά επιθετικά σχήματα, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει εσωτερικούς σχεδιασμούς και ιδεολογικές προκαταλήψεις εναντίον του κοσμικού κεμαλικού στρατοπέδου.

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Η αλήθεια είναι πως η Τουρκία διά του ανώτατου άρχοντα θεωρεί πως αυτή τη στιγμή ήρθε η ώρα για να υλοποιήσει τους όρους -εάν όχι όλους, τουλάχιστον τους περισσότερους- του περίφημου «Εθνικού Όρκου» (misak-I millî στα τουρκικά) τον οποίο επέβαλε μεν ο Μουσταφά Κεμάλ αλλά στην ουσία με την Συνθήκη της Λωζάνης δεν υλοποίησε τουλάχιστον στο ακέραιο.
Τι είναι όμως ο «Εθνικός Όρκος» και πως επηρεάζει τη χώρα μας;

Την περίοδο που ο Μουσταφά Κεμάλ προσπαθούσε να οργανώσει την αντίσταση εναντίον κυρίως των Ελλήνων στην Μικρά Ασία, και κατά τη διάρκεια των δύο Συνεδρίων που συγκάλεσε το ένα στο Ερζερούμ – (ετυμολογικά «Ο τόπος των Ρωμιών – Θεοδοσιούπολη») [Ιούλιος-Αύγουστος 1919] και το άλλο στην Σεβάστεια [Σεπτέμβριος 1919] τέθηκαν οι βάσεις ενός κειμένου σύμφωνα με το οποίο η Οθωμανική –τότε- Αυτοκρατορία θα υπέγραφε συνθήκη ειρήνης μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Στις 28 Ιανουαρίου 1920 το Οθωμανικό κοινοβούλιο, οδηγούμενο από τους υποστηριχτές του Μουσταφά Κεμάλ υιοθετεί το κείμενο για το οποίο ο ίδιο ο τούρκος ηγέτης αναφέρει πως «Αποτελεί την σιδερένια γροθιά του έθνους η οποία γράφει τον Εθνικό Όρκο ο οποίος αποτελεί την κύρια αρχή η οποία διέπει την ανεξαρτησία μας μέσα στις δελτούς της ιστορίας».

Οι έξι όροι που θέτει το κείμενο είναι ξεκάθαροι και πέραν πάσης παρερμηνείας μέχρι και σήμερα.

Το μέλλον των περιοχών με αραβική πλειοψηφία τις οποίες κατέλαβαν οι δυνάμεις της Αντάντ (Αγγλία-Γαλλία κυρίως) με την ανακωχή του Μούδρου (συμφωνία που έθετε την Οθωμανική Αυτοκρατορία εκτός πολέμου το 1918) θα αποφασιστεί με δημοψήφισμα. Οι περιοχές οι οποίες δεν βρίσκονταν υπό την κατοχή των συμμάχων την περίοδο της υπογραφής της εκεχειρίας και είχαν τουρκική-μουσουλμανική πλειοψηφία αποτελούν την πατρίδα του τουρκικού έθνους.

1. Το μέλλον των περιοχών του Καρς, Αρνταχάν και Βατούμ θα καθοριστεί με δημοψήφισμα.

2. Το καθεστώς της περιοχής της Δυτικής Θράκης θα καθοριστεί με την ψήφο του λαού.

3. Θα πρέπει να εξασφαλιστεί η ασφάλεια της Κωνσταντινουπόλεως, και της θάλασσας του Μαρμαρά. Το καθεστώς ελεύθερης διακίνησης προϊόντων καθώς οι μεταφορές μέσω των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων θα καθοριστεί μεταξύ της Τουρκίας και των άλλων ενδιαφερομένων κρατών.

4. Τα δικαιώματα των μειονοτήτων θα εξασφαλιστούν με βάση την αμοιβαιότητα των δικαιωμάτων των μουσουλμανικών μειονοτήτων στις γειτονικές χώρες.

5. Με στόχο την ανάπτυξη της χώρας σε κάθε επίπεδο θα πρέπει να εξασφαλιστεί η ελευθερία και η ανεξαρτησία της, κάτι που θα επιτευχθεί με την άρση κάθε εμποδίου στο οικονομικό, πολιτικό και δικαϊκό πεδίο.

6. Η τουρκική αποστολή στη Λωζάνη βάσισε την διαπραγματευτική της θέση στον «Εθνικό Όρκο» και κατάφερε να εξασφαλίσει κάποια από τα παραπάνω σημεία, ενώ πολλά και σημαντικά έμειναν «ανοιχτά» -κατά την άποψή της- για το μέλλον, όταν οι «ισορροπίες» θα την ευνοούσαν περισσότερο.

Με λίγα λόγια και ξεκινώντας από το τέλος, το σημείο έξι (6) στην ουσία επιτεύχθηκε το σημείο πέντε (5) με βάση την μετέπειτα ιστορία έχει οδηγήσει στην εξαφάνιση διαφόρων πληθυσμιακών ομάδων από την Τουρκία και στην «άνθιση» μουσουλμανικών (Ελλάδα) και τουρκικών (Βουλγαρία) μειονοτήτων σε άλλες χώρες.

Το σημείο τέσσερα (4) μέσω μετέπειτα συμφωνιών (Μοντρέ) έχει οδηγήσει στην αύξηση του ελέγχου των Στενών από την Τουρκία, ενώ η «ασφάλεια» της Κωνσταντινουπόλεως στην πραγματικότητα εξασφαλίστηκε από την «εθελοντική» εκχώρηση της Ανατολικής Θράκης από την Ελλάδα στην Τουρκία με την Συνθήκη της Λωζάνης. Αναφορικά με το σημείο δύο (2), οι δύο πρώτες περιοχές βρίσκονται σήμερα στην Τουρκία ενώ το Βατούμ αποτελεί μέρος της Γεωργίας – τότε της Σοβιετικής Ένωσης.

Περνάμε τώρα στα σημεία τρία (3) και ένα (1) τα οποία είναι και τα πλέον «ενδιαφέροντα» για τα τεκταινόμενα την περίοδο αυτή. Η αναφορά για την Δυτική Θράκη δεν αφήνει καμία αμφιβολία πως η Τουρκία επιδιώκει τη μεταφορά της χερσαίας οριογραμμής με την Ελλάδα από τον ποταμό Έβρο στον ποταμό Νέστο. Κάθε περαιτέρω σχολιασμός είναι περιττός. Το σημείο όμως ένα (1) αποτελεί μία πολύπλοκη εξίσωση.

Με βάση την συγκεκριμένη πρόβλεψη η Τουρκία:

Δεν ξεκαθαρίζει ποιες περιοχές με αραβική πλειονότητα δέχεται να αποκοπούν από τον κρατικό κορμό της, θεωρητικά χώρες όπως το Ιράκ και η Συρία θα μπορούσαν να υπαχθούν ξανά υπό τον έλεγχό της.

Θεωρεί την ημέρα της ανακωχής του Μούδρου (31 Οκτωβρίου 1918) ως ημέρα κατά την οποία ορίζονται de facto τα σύνορα της – τα οποία έχουν να κάνουν με τη γραμμή αντιπαράθεσης μεταξύ των δυνάμεών αυτής και των συμμάχων- ειδικά εκείνα στην ανατολή (Ιράκ) και τον νότο (Συρία).

Έχοντας υπόψη τα παραπάνω, εξηγείται απολύτως η τοποθέτηση του Τούρκου προέδρου αφού η Τουρκία φαίνεται να «παρέδωσε» περιοχές στους συμμάχους μετά την ανακωχή κάτι το οποίο δεν θεωρεί πως έχασε με πόλεμο άρα θα πρέπει να ανακτήσει, αφού την ώρα της ανακωχής βρίσκονταν υπό Οθωμανικό έλεγχο. Για παράδειγμα, οι περιοχές στην Συρία της Κιλικίας (Αλεξανδρέττα, την οποία η Γάλλοι παρέδωσαν στου Τούρκους το 1939) αλλά και πόλεις όπως η γνωστή πλέον Τζαραμπλούς ή η… Ράκκα βρίσκονταν υπό Οθωμανικό έλεγχο. Επίσης, η Μοσούλη και η ευρύτερη περιοχή κατελήφθη από τους Άγγλους μετά την ανακωχή. Στους χάρτες δε που συνοδεύουν τις διεκδικήσεις τους οι Τούρκοι πέραν των περιοχών αυτών συμπεριλαμβάνουν μεταξύ άλλων και όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, την Κύπρο, το Χαλέπι, την Αντιόχεια, το Κιρκούκ και η Σουλεϊμανίγια.

Υπάρχει πλέον κανείς που δεν αντιλαμβάνεται πως η κατάληψη της Τζαραμπλούς και η δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» στην Συρία από την Τουρκία, καθώς και η εκπεφρασμένη απόφαση η Τουρκία να «συμβάλλει» στην απελευθέρωση της Μοσούλης και της Ράκκα από το Νταές αποτελεί κατά γράμμα υλοποίηση των βασικότερων όρων του «Εθνικού Όρκου»; Είναι δυνατόν να μην βλέπουμε πως ο επόμενος στόχος της Άγκυρας είναι η Κύπρος, το Ανατολικό Αιγαίο και η Δυτική Θράκη;

Πόσο συνετό είναι για εμάς και τα παιδιά μας, να δείχνουμε πως «κατανοούμε» το εσωτερικό παιχνίδι της Τουρκίας, ενώ στην πραγματικότητα το σχέδιο για την υλοποίηση των προβλέψεων του «Εθνικού Όρκου» του Ατατούρκ βρίσκεται από τους Πανισλαμιστές Νεωθωμανούς σε πλήρη εξέλιξη;  
Για την Τουρκία, είτε αυτή είναι νεοθωμανική είτε νεοτουρκική, η Συνθήκη της Λωζάνης έχει πεθάνει -στη πραγματικότητα από την επομένη της υπογραφής της- εμείς γιατί αρνούμαστε να το δούμε και να πράξουμε τα δέοντα;

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Για να μπορέσει κάποιος να σταματήσει μία τρομοκρατική επίθεση πρέπει πρώτα να είναι ικανός να την κατανοήσει και να την αναλύσει. Ένα από τα κύρια στάδια αυτής της ανάλυσης είναι τα στάδια του κύκλου ζωής μίας τέτοιας επίθεσης. Έπειτα από αυτό το διαχωρισμό, μπορεί να επιλεχθεί το καταλληλότερο στάδιο για τον εντοπισμό ή/και αποτροπή της επίθεσης. Σε αυτό το άρθρο θα παρουσιάσουμε αυτό τον κύκλο ζωής.
Υπάρχουν έξι διακριτά στάδια σε μία τρομοκρατική επίθεση και διδάσκονται σε κάθε επιχειρησιακή αντιτρομοκρατική εκπαίδευση σε όλο το κόσμο. Τα έξι αυτά στάδια τα βλέπετε στο παρακάτω κύκλο ζωής μίας τρομοκρατικής επίθεσης σχηματικά. Στη συνέχεια, θα τα αναλύσουμε όλα ένα προς ένα.

Επιλογή Στόχου
Αυτό είναι το πιο πρώιμο στάδιο στο οποίο μπορεί να σταματήσει ή να αποτραπεί η επίθεση. Μετά την απόφαση από την ηγεσία της τρομοκρατικής οργάνωσης ξεκινάει μία αρχική παρακολούθηση του στόχου, κάτι παρόμοιο με μία στρατιωτική επιχείρηση αναγνώρισης. Γίνεται κάποια βασική συλλογή πληροφοριών για το στόχο και τις υποδομές του για να παρθεί η τελική απόφαση αν ο στόχος είναι εφικτός ή όχι. Η αντιτρομοκρατική ενέργεια για την αποτροπή μίας επίθεσης σε αυτό το στάδιο μπορεί να γίνει είτε μέσω στοιχείων από υπηρεσίες πληροφοριών που παρακολουθούν τους ύποπτους τρομοκράτες είτε από τον ίδιο το στόχο εφόσον διατηρεί καλές υποδομές παρακολούθησης και ενημερωμένο προσωπικό που μπορεί να εντοπίσει ύποπτες κινήσεις των υποψήφιων τρομοκρατών.

Σχεδιασμός
Σε αυτό το στάδιο γίνεται πρακτικά ο επιχειρησιακός σχεδιασμός της επίθεσης. Δηλαδή, η επιλογή των τεχνικών, οπλισμού, τρομοκρατών που θα εκτελέσουν την επίθεση καθώς και πολύ εκτενής αναγνώριση και παρακολούθηση του στόχου όπως επίσης και μεγάλη δραστηριότητα σε συλλογή των απαραίτητων υλικοτεχνικών αντικειμένων για την επίθεση. Η αντιτρομοκρατική δράση σε αυτό το σημείο είναι πιο εύκολη από το προηγούμενο στάδιο καθώς η τρομοκρατική οργάνωση κάνει πολύ πιο φανερές συναλλαγές, συχνές εμφανίσεις στο στόχο, κτλ. Ωστόσο, ο εντοπισμός των τρομοκρατών βασίζεται πάλι στις υπηρεσίες πληροφοριών και στην επίγνωση της κατάστασης του στόχου μέσω κατάλληλα εκπαιδευμένου προσωπικού και υποδομών παρακολούθησης.

Προετοιμασία
Αυτό το σημείο είναι πλέον το στάδιο στο οποίο είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποτραπεί η επίθεση. Είναι το στάδιο κατά το οποίο οι τρομοκράτες ετοιμάζουν τον οπλισμό, εκρηκτικούς μηχανισμούς, οχήματα, ρουχισμό, κτλ. και εν συνεχεία ξεκινούν για να βάλουν σε εφαρμογή το σχέδιο της επίθεσης. Σε αυτό το σημείο παρότι πλέον οι διαθέσεις τους είναι αρκετά πιο εμφανείς, ακόμα και αν εντοπιστούν ίσως να μπορέσουν να κάνουν μία μικρότερης κλίμακας επίθεσης (πχ. να ανατιναχτούν σε άλλο σημείο ή να ξεκινήσουν την επίθεση νωρίτερα από ότι ήταν σχεδιασμένο). Από τη πλευρά της αντιτρομοκρατίας, αυτό το στάδιο θεωρείται κάτι σαν «χαμένο παιχνίδι», είναι πάρα πολύ δύσκολο να αποτραπεί πλήρως η επίθεση.

Εκτέλεση Επίθεσης
Το στάδιο της εκτέλεσης της τρομοκρατικής επίθεσης είναι η εφαρμογή του σχεδιασμού που είχε γίνει νωρίτερα. Με τα χρόνια έχουμε δει άλλες φορές να πετυχαίνουν όπως ακριβώς είχαν σχεδιάσει και άλλες να υπάρχουν παραλλαγές, κυρίως λόγω αστοχίας υλικών ή προσπάθειας καταστολής τους λίγα λεπτά ή δευτερόλεπτα πριν την επίθεση. Και πάλι όμως, η πλήρης αποτροπή μίας επίθεσης κατά την εκτέλεση της είναι πολύ δύσκολη, αν και έχει συμβεί στο παρελθόν. Οι λόγοι είναι ίδιοι με τους λόγους που αναφέραμε στη προηγούμενη παράγραφο.

Διαφυγή
Σε τρομοκρατικές επιθέσεις που δεν είναι αυτοκτονίας υπάρχει και αυτό το στάδιο. Οι τρομοκράτες θα έχουν σχεδιάσει ένα συντονισμένο τρόπο διαφυγής ώστε να μπορέσουν να προσφέρουν τις «υπηρεσίες» τους ξανά στο μέλλον στη τρομοκρατική οργάνωση στην οποία είναι μέλη. Αν συλληφθούν τότε θα προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες για τον εντοπισμό και αποτροπή άλλων πιθανών επιθέσεων. Έτσι, σε αυτό το στάδιο εφόσον δεν έχουμε μία επίθεση αυτοκτονίας, όλες οι αρχές πρέπει να βάλουν σε εφαρμογή τις δυνάμεις τους για άμεσο εντοπισμό και σύλληψη των τρομοκρατών.

Εκμετάλλευση
Σε κάθε είδους τρομοκρατική επίθεση υπάρχει και το στάδιο της εκμετάλλευσης μετά την επίθεση, δηλαδή η προβολή της οργάνωσης και της ιδεολογίας της μέσω της βίαιης αυτής πράξης. Ο στόχος είναι η απόκτηση υποστήριξης από το κοινό και προβολή των ιδεών τους είτε για απόκτηση δύναμης είτε για δημιουργία τρόμου. Σε αυτό το στάδιο, η πιο σημαντική αντιτρομοκρατική δράση είναι η λογική και σε ήπιους τόνους ενημέρωση του κοινού για το τι ακριβώς συνέβη με κάθε λεπτομέρεια. Αυτό απαιτεί συνεργασία των ΜΜΕ και των κρατικών υπηρεσιών με στόχο την αποφυγή προβολής της τρομοκρατικής οργάνωσης και των στόχων της και τη μείωση του αισθήματος τρόμου στους πολίτες. Με αυτό το τρόπο, η αντιτρομοκρατική δράση αφαιρεί τη δυνατότητα εκμετάλλευσης της επίθεσης από τη τρομοκρατική οργάνωση. Ο απώτερος στόχος είναι να την κάνει τόσο ανούσια που οι πολίτες δε θα ενδιαφέρονται να μάθουν το ιδεολογικό υπόβαθρο και τις θέσεις της οργάνωσης και δε θα υπάρχει κανένας φόβος. Δυστυχώς, παρότι στις τελευταίες τρομοκρατικές επιθέσεις βλέπουμε τις κρατικές υπηρεσίες να πράττουν σωστά, πολλά ΜΜΕ προκαλούν μεγαλύτερο πανικό από την ίδια την επίθεση. Ο στόχος των ΜΜΕ πρέπει να είναι αποκλειστικά η ωμή, χωρίς προσωπικά σχόλια, ενημέρωση σε τέτοια περιστατικά. Μην ξεχνάτε ότι ο στόχος της επίθεσης είναι να μεταφέρει την ιδεολογία και θέσεις μίας τρομοκρατικής οργάνωσης σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κοινό γίνεται, αυτό πρέπει να αποφευχθεί.

Πηγή DefenceGr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιώργου Καραμπελιά

Η δημοσκόπηση της Public Issue,  που αποτυπώνει μάλλον τις τάσεις του εκλογικού σώματος (διότι παραμένει και ένα αδιευκρίνιστο 30% των ψηφοφόρων), αποδίδει την αίσθηση που έχουμε όλοι: Ο Τσίπρας συναγωνίζεται σε δημοτικότητα, πλέον, μόνο τον Καμμένο και τον Μιχαλολιάκο και η εικόνα του επιδεινώνεται ραγδαία. (Από θετικές γνώμες  23%, τον Σεπτέμβριο, έπεσε στο 21% μέσα σε ένα μήνα). Και όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα, όσο παραμένει στην εξουσία  τόσο θα πέφτουν τα ποσοστά του και θα ανεβαίνουν εκείνα της Νέας Δημοκρατίας.

Έτσι, δεδομένου ότι το ανάπηρο ΠΑΣΟΚ  –το μεγαλύτερο μέρος της βάσης του οποίου έχει μεταναστεύσει στον ΣΥΡΙΖΑ–  δεν φαίνεται ικανό να ανακάμψει  και να συγκροτήσει έναν δεύτερο πολιτικό πόλο, το πολιτικό σύστημα, μάλλον, κατά την αμέσως επόμενη περίοδο, θα τείνει να προσλάβει μονοπολικά χαρακτηριστικά. Δηλαδή, θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο η Νέα Δημοκρατία, που μπορεί να αποκτήσει και δυναμική αυτοδυναμίας, και απέναντί της θα βρίσκεται ένα κατακερματισμένο πολιτικό σύστημα  με πολλά μικρότερα πολιτικά κόμματα.  Ένα  από αυτά κινδυνεύει να γίνει ήδη από τις προσεχείς εκλογές και  ο…  ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως έχουμε αναφέρει  σε πολλές ευκαιρίες μέχρι σήμερα, το σχήμα ενός διπολικού πολιτικού σκηνικού, όπου στον ένα πόλο θα βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία και στον άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι ψευδές και εκφράζει μάλλον τους ευσεβείς πόθους όσων  το… διακινούν.  Διότι, πράγματι, κάθε φορά που υποβάλλαμε σε αυστηρή κριτική τον ΣΥΡΙΖΑ και τα πεπραγμένα του, η συνήθης απάντηση ήταν πως ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τον μοναδικό  «εναλλακτικό πόλο» απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και, επομένως, σε ένα διπολικό πολιτικό σύστημα, θα είμαστε υποχρεωμένοι να επιλέξουμε τον… Τσίπρα!

Όμως το σχήμα αυτό πάσχει βαθύτατα από πολλές απόψεις. Στην Ελλάδα της πανεθνικής κρίσης, θα τείνει να διαμορφωθεί αναπόφευκτα και ένας πατριωτικός πολιτικός πόλος, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διαθέτει ούτε την ιδεολογία ούτε το στελεχικό δυναμικό για να διαδραματίσει έναν τέτοιο ρόλο. Αντίθετα, εκφράζει μια ακραία εθνομηδενιστική και μειοψηφική ιδεολογία.

Έχοντας μάλιστα «αναλάβει» να ολοκληρώσει αυτός , ο «αντιμνημονιακός», τις μνημονιακές πολιτικές, χωρίς να διαθέτει τον χρόνο και τα μεγέθη που διέθετε το ΠΑΣΟΚ για να μετεξελιχθεί, αναπόφευκτα, θα καταρρεύσει σε λιγότερο ή περισσότερο σύντομο χρονικό διάστημα.  Όπως τονίζουμε, urbi et orbi, από τον Ιανουάριο του 2015, το σάλτο του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία ήταν εξ αρχής θνησιγενές, ήταν ένα salto mortale.

Όσο μάλιστα, και με τέτοιου είδους προσχήματα, μπαίνει φραγμός στην όσο το δυνατό ταχύτερη και τελεσφόρα συγκρότηση ενός δημοκρατικού πατριωτικού εναλλακτικού πόλου, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η κατάτμηση των λοιπών πολιτικών δυνάμεων και τόσο μεγαλύτερη η ενίσχυση ενός –παροδικού αλλά πραγματικού–  μονοπολικού συστήματος με επίκεντρο τη Νέα Δημοκρατία και ίσως και η ενίσχυση της Χρυσής Αυγής.

Η επιταχυνόμενη δημοσκοπική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ αντανακλά απλώς αυτή την πραγματικότητα. Και το πιθανότερο είναι πως θα συνεχιστεί, διότι πολύ δύσκολα η ηγετική ομάδα του Μαξίμου θα προχωρήσει άμεσα, εδώ και τώρα, σε εκλογές για να σώσει το τομάρι της, δηλαδή ό,τι μπορεί να διασωθεί από το κόμμα και την επιρροή του, όπως προτείνουν δειλά-δειλά μερικά στελέχη του.

Και αυτό διότι γνωρίζει, κατά βάθος, πως, εάν φύγει από τον κυβερνητικό θώκο, ούτως ή άλλως θα καταρρεύσει. Επομένως, η πιθανότερη εκδοχή είναι η «φυγή προς τα μπρος», που θα την βυθίζει όλο και πιο βαθιά στην ανυποληψία και θα διευρύνεται το διαζύγιο με τους πολίτες της χώρας, ακόμα και τους πρώην ψηφοφόρους της.

Και οι απελπισμένοι τυχοδιώκτες μπορούν να είναι επικίνδυνοι. Γι’ αυτό και όλοι μας πρέπει να τους υπενθυμίζουμε πως υπάρχουν και δικαστήρια –όπως συνέβη και με τους τηλεοπτικούς σταθμούς– και γι’ αυτό καλύτερα να μην αποτολμήσουν άλλα απονενοημένα διαβήματα, όπως τα δοκίμασαν το καλοκαίρι του 2015.

Τα συμπεράσματα αυτής της δημοσκόπησης που αναδημοσιεύουμε θα πρέπει να μας κάνουν να πολλαπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας. Το πολιτικό κενό βαθαίνει.

 

Ολόκληρη η δημοσκόπηση στην ιστοσελίδα της Public Issue

Πηγή Άρδην-Ρήξη


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Διήμερη επίσκεψη, η οποία για ευνόητους λόγους δεν έχει ανακοινωθεί ενώ έχει ήδη ξεκινήσει, πραγματοποιεί στην Αθήνα ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας, Omer Celik, σε μια στιγμή που κορυφώνονται οι διεθνείς αντιδράσεις αλλά και η κριτική ευρωπαϊκών θεσμών για τις διαστάσεις που έχει πάρει το κυνήγι μαγισσών του καθεστώτος Erdogan εναντίον κάθε αντιπολιτευόμενης φωνής.

Ο κ. Celik είχε το μεσημέρι προγραμματισμένη συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, την οποία ...ξέχασε να ανακοινώσει, όπως είναι η πάγια πρακτική του Μεγάρου Μαξίμου. Νωρίτερα το πρωί συνάντησε στο κτίριο της τουρκικής πρεσβείας στην Αθήνα τους μουσουλμάνους βουλευτές, ενώ λίγο αργότερα είχε συνάντηση και με τους δυο ψευδομούφηδες Ξάνθης και Ροδόπης.

Ο κ. Celik θα έχει αύριο συναντήσεις και με τον Νίκο Κοτζιά και τον Νίκο Ξυδάκη και θα είναι η πρώτη επίσημη επαφή με τούρκο αξιωματούχο μετά τις γνωστές δηλώσεις Erdogan για την Συνθήκη της Λωζάννης και τα νησιά του Αιγαίου.

Χθες ο κ. Κοτζιάς είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον τούρκο ομόλογό του Mevlut Cavusoglu, την οποία και πάλι επιχειρήθηκε να κρατήσουν κρυφή, αλλά διέρρευσε από την τουρκική πλευρά στο κρατικό πρακτορείο Anadolu.

Οι εξελίξεις στο κυπριακό μπαίνουν σε κρίσιμη καμπή, με την τουρκική πλευρά να πιέζει για πενταμερή διάσκεψη και για συνέχιση με κάποιο τρόπο του Συστήματος των Εγγυήσεων, κάτι που απορρίπτει κατηγορηματικά η Αθήνα.

Χθες εξάλλου σε ένα ακόμη από τα συνήθη πλέον περιστατικά αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων, η Άγκυρα με ΝΟΤΑΜ A4911/16 που εξέδωσε χθες το μεσημέρι και με αφορμή την επιχείρηση διάσωσης τουρκικού ιστιοφόρου που είχε μείνει ακυβέρνητο νοτιοδυτικά της Χίου, δήλωσε ότι η αρμοδιότητα Έρευνας και Διάσωσης μέχρι το μέσο του Αιγαίου ανήκει στις τουρκικές Αρχές.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σήμα κινδύνου για το ύψος των νέων συντάξεων και των παροχών του ΙΚΑ σήμερα και του ΕΦΚΑ (Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης) από την 1/1/2017, εξέπεμψε ο Πρόεδρος της ΠΟΣΕ ΙΚΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων ΙΚΑ) Γιώργος Κυριακόπουλος κατά την έναρξη του 24ου Εκλογοαπολογιστικού Συνεδρίου της Ομοσπονδίας.

Με την κατάργηση των κατωτάτων ορίων, οι νέοι συνταξιούχοι θα λαμβάνουν συντάξεις της τάξης των 270 και 285 ευρώ ενώ οι συντάξεις που υπολογίζονται με τον νόμο Κατρούγκαλου θα είναι έως και 250 ευρώ χαμηλότερες από τις σημερινές.

Ενδεικτικά, με αποδοχές 1.500 ευρώ στα 30 χρόνια βγαίνει σύνταξη 780 ευρώ, ενώ με τον προηγούμενο υπολογισμό θα ήταν 870 ευρώ, στα 35 χρόνια η νέα σύνταξη θα είναι 895 ευρώ αντί 1.070 ευρώ και για 40 χρόνια θα είναι 1.026 ευρώ αντί 1.260 ευρώ. Όσο περισσότερα χρόνια καταβάλει εισφορές ο ασφαλισμένος τόσο βαρύτερη θα είναι η ποινή που θα υποστεί.

«Μετά τις αλλεπάλληλες νομοθετικές παρεμβάσεις που έγιναν τις τελευταίες δεκαετίες στο όνομα της οικονομικής βιωσιμότητας και τη μεγάλη αύξηση των ορίων ηλικίας και των απαιτούμενων ετών ασφάλισης (πέρυσι η τελευταία πράξη) είμαστε μπροστά στη μετάβαση από ένα ασφαλιστικό μοντέλο που, παρά τις παθογένειες και τα διαχρονικά οργανωτικά προβλήματα, έχοντας υπηρετήσει τους ασφαλισμένους και την κοινωνία, αλλάζει και μετατρέπεται σε ένα "θολό" σύστημα αμφίβολης κοινωνικής αποτελεσματικότητας και σίγουρα ακόμη χαμηλότερων παροχών», σημείωσε ο πρόεδρος της ΠΟΣΕ ΙΚΑ δίνοντας στη δημοσιότητα χαρακτηριστικά, ανά κατηγορία, παραδείγματα για τη διαμόρφωση των νέων συντάξεων:

1. Ο νέος νόμος 4387/2016 αλλάζει το βασικό, μέχρι σήμερα, υπολογισμό των συντάξεων και προβλέπει την εθνική και ανταποδοτική σύνταξη μειώνοντας το ύψος των μελλοντικών συντάξεων με μόνη προστασία, μεταβατικά, την καταβολή μέρους των απωλειών.

2. Μια παράλειψη, μια μεγάλη αδικία υπάρχει όμως για όσους υπέβαλαν αίτηση από 1/7/2015. Δεν υπολογίζεται ούτε το κατώτατο όριο, ούτε η εθνική σύνταξη οδηγώντας σε απώλειες έως και 53%, ανάλογα με τα χρόνια ασφάλισης. Ενδεικτικά, με 4.500 ημέρες ασφάλισης στην 5η ασφαλιστική κλάση προκύπτει σύνταξη 270,81 ευρώ αντί 486,84 ευρώ (-44,37%), με 6.700 ημέρες στην 11η ασφαλιστική κλάση σύνταξη 285,90 ευρώ αντί 405,77€ (-29,54%), ενώ η μειωμένη σύνταξη μητέρας ανηλίκου με 5.500 ημέρες ασφάλισης στην 8η ασφαλιστική κατηγορία πέφτει στα 236,59 ευρώ αντί 508,88 ευρώ που ήταν πριν από την 1/7/2015 (-53,51%).

3. Οι νέες συντάξεις χηρείας, όταν δοθούν, θα είναι ακόμη χαμηλότερες αφού αντί του κατώτατου ορίου που ήταν 430 ευρώ, το νέο ποσό θα είναι... 150 ευρώ!

60.493 οι απλήρωτες κύριες συντάξεις

Στα τμήματα συντάξεων πολλές αποφάσεις εκδίδονται ακόμη με χειρόγραφο τρόπο, αποτέλεσμα συνεχών τροποποιήσεων ασφαλιστικών νόμων και διατάξεων. Μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί καμία εγκύκλιος για υπολογισμό συντάξεων με το νέο νόμο 4387/2016, με αποτέλεσμα πολλές από τις 9.990 αιτήσεις κύριας σύνταξης, γήρατος και αναπηρίας που υποβλήθηκαν μέσα στο 2016 να μην μπορούν να εκδοθούν. Ειδικότερα, οι 6.401 συντάξεις λόγω χηρείας παραμένουν σε εκκρεμότητα δημιουργώντας τεράστιο πρόβλημα και στους δικαιούχους και στους εργαζόμενους που απολογούνται για ευθύνες άλλων.

Συνολικά στο ΙΚΑ εκκρεμούν κύριες συντάξεις γήρατος 41.340, αναπηρίας 10.130 και χηρείας 9.023 συνολικά δηλαδή 60.493 κύριες και 61.654 επικουρικές.

28 δισ. οι οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία

Στο ΚΕΑΟ (Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών) έχουν ενταχθεί 16 δισ. 923 εκατ. από τα οποία 8 δισ. 171 εκατ. πριν και 8 δισ. 752 εκατ. μετά την κρίση. Οι συνολικές οφειλές εντός και εκτός (ασφαλιστικά ταμεία ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΟΓΑ ΕΤΑΑ, ΝΑΤ, ΚΕΑΟ) υπολογίζονται στα 28 δισ. ευρώ. Τέλος, η εφαρμογή των ηλεκτρονικών κατασχετηρίων από 12/2015 έχουν αποδώσει σε 10 μήνες 24 εκατ. ευρώ.

Ενιαίος φορέας κοινωνικής... ανασφάλειας

Ο Πρόεδρος της ΠΟΣΕ ΙΚΑ προειδοποίησε ότι τα οικονομικά, οργανωτικά και λειτουργικά προβλήματα που δεν έχουν αντιμετωπιστεί, θα διογκωθούν από την 1/1/2017 με την ενοποίηση στον ΕΦΚΑ. Και σε συνδυασμό με τη διατήρηση της οικονομικής αβεβαιότητας, των νέων τάσεων στην αγορά εργασίας και του δημοσιονομικού «κόφτη» στις συντάξεις, ο ΕΦΚΑ θα λειτουργεί ως φορέας κοινωνικής... ανασφάλειας.

Πηγή "Πρώτο Θέμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ήδη από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έχει αποδειχθεί σε όλα τα επίπεδα και πλην ελάχιστων εξαιρέσεων ότι η αεροπορική υπεροχή παίζει τον πρωτεύοντα ρόλο στη διαμόρφωση των συσχετισμών και στην ανάδειξη του νικητή μιας πολεμικής σύρραξης.

Με εξαίρεση τους πολέμους σε Βιετνάμ και Αφγανιστάν όπου λόγω των ειδικών συνθηκών η αεροπορική υπεροχή δεν στάθηκε ικανή να δώσει τη νίκη σε ΗΠΑ και ΕΣΣΔ αντίστοιχα το “δόγμα” τόσο στην δυτική όσο και στην ανατολική φιλοσοφία λέει ότι το πεδίο καθορίζεται από την ικανότητα στήριξης των επιχειρήσεων από αεροπορικά μέσα.

Κάπως έτσι εξηγείται και η κίνηση της Τουρκίας να ενισχύσει με 116 αεροσκάφη πέμπτης γενιάς τύπου F35 την πολεμική της αεροπορία. Η αύξηση κατά 24 αεροσκάφη του στόλου των μαχητικών που ήδη έχει παραγγείλει από τις ΗΠΑ με στόχο την αντικατάσταση των F16 που αποτελούν σήμερα τον κορμό της αεροπορίας των εξ ανατολάς γειτόνων ουσιαστικά αποτελεί και ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός στην αναβάθμιση των επιχειρησιακών της ικανοτήτων.

Το βήμα αυτό όμως δημιουργεί ένα κενό στα όρια του χάσματος με την άλλη πλευρά, την ελληνική, που με βάση την οικονομική συγκυρία δεν μπορεί άμεσα και ως το 2018 οπότε και η παράδοση των πρώτων F35 στους Τούρκους, παρά να στηρίζεται στα αναβαθμισμένα F16 και τα Mirage 2.000-5 που όσο αξιόπιστα και αν είναι απέχουν μια γενιά από τα μαχητικά της Λόκχιντ Μάρτιν. Την ίδια ώρα ανατρέπεται ως και η αριθμητική αναλογία σε όλα τα επίπεδα.

Θα πρέπει λοιπόν η ελληνική πλευρά να ανησυχεί; Η απάντηση είναι ναι. Η απάντηση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να κινηθεί στα επίπεδα της περιβόητης αγοράς του αιώνα επί Ανδρέα Παπανδρέου που έφερε στην Ελλάδα τα F16 και τα Mirage 2.000, η οικονομική συγκυρία δεν το επιτρέπει.

Ο νυν υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος έχοντας παραλάβει συγκεκριμένη κατάσταση στην Π.Α. Και αντιμετωπίζοντας την συγκεκριμένη οικονομική συγκυρία έχει μιλήσει στη ΔΕΘ για “ανάγκη εκσυγχρονισμού της Πολεμικής Αεροπορίας” προσθέτοντας ότι εφόσον οι Τούρκοι αγοράζουν τα F35 “θα πρέπει να αντιμετωπιστούν από ανάλογο σύστημα”.
Μάλιστα ο κ. Καμμένος δήλωσε ότι θα πρέπει να ενισχυθούν οι πιλότοι μας με αεροσκάφη αντίστοιχα με εκείνα που θα έχουν να αντιμετωπίσουν στο Αιγαίο.

Εδώ βέβαια τίθεται το βασικό διπλό ερώτημα πότε και το πως. Καθώς εάν μιλάμε για νέα παραγγελία αεροσκαφών από τις ΗΠΑ και ιδικά σε ότι αφορά ένα αεροσκάφος όπως το F35 μιλάμε για ένα τεράστιο κόστος το οποίο δύσκολα μπορεί να αντιμετωπίσει η χώρα. Την ίδια ώρα όμως και καθώς μιλάμε για ένα νέο αεροσκάφος που δεν βρίσκεται σε πλεόνασμα ούτε καν στην αμερικανική αεροπορία δύσκολα τίθεται θέμα δανεισμού ή αγοράς μεταχειρισμένων και έτσι θεωρείται βέβαιο ότι θα υπάρξει ένα επιχειρησιακό κενό στο Αιγαίο με τους Τούρκους να διαθέτουν ένα οπλικό σύστημα που θα τους δίνει την αίσθηση υπεροχής.

Κάπου εδώ έρχονται και όλα τα υπόλοιπα ερωτήματα που αφορούν στον περιβόητο κίνδυνο από την ανατολή. Ειδικά από τη στιγμή που μιλάμε για μια ολοένα και αυξανόμενη ένταση στην περιοχή όχι μόνο σε φραστικό επίπεδο αλλά και με κινήσεις ανάλογες με την επιχείρηση διάσωσης Τούρκου ναυαγού ανοιχτά της Χίου...

Απ' τη μια το πραξικόπημα. Απ' την άλλη ο κίνδυνος σχηματισμού κουρδικού κράτους στο “μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας”. Στο εσωτερικό επίσης ο “σουλτάνος” Ερντογάν έχει να αντιμετωπίσει τους οπαδούς του κοσμικού κράτους.

Η αύξηση της έντασης σε λεκτικό επίπεδο συνοδεύεται πάντα από επεισόδια που μοιάζουν με προβοκάτσιες και σε όλα τα παραπάνω υπάρχει πάντα ένας κοινός παρονομαστής. Η ενίσχυση με οπλικά συστήματα των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας. Αυτή τη φορά η ενίσχυση είναι μεγάλη, ουσιαστική και υπολογίσιμη σε όλα επίπεδα, ενώ έρχεται και σε χρόνο άμεσο.


Πηγή Newsit


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου