Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Οκτ 2013

Άρθρο του Παναγιώτη Ήφαιστου
Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων-Στρατηγικών Σπουδών 
στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς

1. Βυθιζόμαστε μέσα σε μια δίνη θανάτου

Ακούοντας πρόσφατα μια ανερυθρίαστη-αδιάντροπη ομολογία βουλευτή ότι «η χώρα εκβιάστηκε από τους δανειστές της» και γι’ αυτό ενώ δεν το επιθυμούσε ψήφισε το μνημόνιο, σκέφτηκα να γράψω το παρόν. Στο μυαλό όλων των Ελλήνων, ακριβώς, εμπεδώνεται πλέον μια τραγική αλήθεια: Τους αρπάζουν τον μόχθο τους, τους πλουτοπαραγωγικούς τους πόρους, το νερό τους, τις επιχειρήσεις τους, τα σπίτια τους και το μέλλον των επόμενων γενεών διαγράφεται ζοφερό. Το δε δειλό ή εκβιαζόμενο πολιτικό προσωπικό μετατρέπεται σε πραιτοριανούς τρίτων.

Οι Έλληνες επί μακρό μόχθησαν για να είναι σήμερα η Ελλάδα μια πλούσια χώρα. Μετανάστες, ναυτικοί, ξενιτεμένοι επιστήμονες, γεωργοί, εργάτες, νοικοκυραίοι και επιχειρηματίες κάθε είδους επί δεκαετίες με μόχθο και κόπο έκτισαν σπίτια, υποδομές, επιχειρήσεις και Ένοπλες Δυνάμεις που προασπίζουν την ελευθερία τους. Τα κεκτημένα συρρικνώνονται ραγδαία και σύντομα θα εκμηδενιστούν. Η Ελλάδα βυθίζεται μέσα σε μια οικονομική, πολιτική, κοινωνική και διπλωματική δίνης θανάτου. Στην δε καλή «Βαλκανική γειτονιά μας» –διατύπωση του συρμού ασπόνδυλων οργανικών διανοουμένων της ξενοκρατίας την δεκαετία του 1990–, στα καρναβάλια ντυμένοι κανίβαλοι παρελαύνουν με σεντούκια πάνω στα οποία γράφεται «Ελλάδα: Επιτέλους πέθανε».

Μπορεί οι Έλληνες πολίτες να έκαναν λάθος με το να εμπιστευτούν κάποιους λαοπλάνους κομματάρχες της ξενοκρατίας –κατά κανόνα λόγω αφέλειας και κατ’ εξαίρεση λόγω σύμπραξης με το φαύλο κομματικό πελατειακό σύστημα– αλλά η κλίμακα της καταστροφής που συντελείται είναι εκτός αναλογιών και γι’ αυτό η Ελληνική κοινωνία δεν φέρει ευθύνη. Εν τέλει, ποιο σύγχρονο κράτος δεν είναι ατελές; Δεν είμαστε ουτοπιστές: Η ιδεατή πολιτεία ακόμη δεν υπήρξε και μάλλον ποτέ δεν θα υπάρξει. Ο προσανατολισμός και η φορά κίνησης προς δημοκρατία και ελευθερία ενδιαφέρει και γι’ αυτό μιλάμε. Είναι κατεπείγον λοιπόν το κράτος να τεθεί υπό τον έλεγχο των εντολέων Ελλήνων πολιτών.

Ακόμη και οικονομικά νήπια γνωρίζουν τα αίτια της δεινής θέσης των Ελλήνων και μερικών ακόμη κοινωνιών. Εντοπίζονται πρωτίστως στο έλλειμμα της ευρωπαϊκής και ευρύτερα διακρατικής οικονομικής και πολιτικής διακυβέρνησης, την δημιουργία μια επικράτειας ανεξέλεγκτης εγκληματικής ιδιωτείας στον διεθνικό κόσμο, την διάβρωση των κρατικών εξουσιών από αυτούς τους ιδιώτες και την μετατροπή της ΕΕ σε μια δυναστική τεχνόσφαιρα στερούμενη και την παραμικρή πολιτική νομιμοποίηση.

Εξάλλου, μια ανεύθυνη κραυγή «ο Τιτανικός βυθίζεται» σε συνδυασμό με ελλειμματική εθνική διακυβέρνηση αρκούν για να παρθούν χρηματοοικονομικές αποφάσεις σε όλο τον πλανήτη που προκαλούν χρέη εκατοντάδων δισεκατομμυρίων σε μια χώρα. Μερικοί λένε –λέτε να είναι φήμες;– ότι αυτοί οι θηριώδεις διεθνικοί αλήτες είχαν και εγχώρια βύσματα και ότι η συμφορά που μας βρήκε μεθοδεύτηκε.

Σε αυτά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας –ναι, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι και μας επαναφέρουν στην προ-προπολιτική βαρβαρική εποχή– προσθέστε και τα δικά μας εμπορικά ελλείμματα που είναι τα εμπορικά πλεονάσματα των Βόρειων ισχυρών μελών της ΕΕ λόγω εγκληματικής ΟΝΕ. Ή μήπως και για αυτά φταίει ο εργαζόμενος πολίτης ή ο ανυποψίαστος επιχειρηματίας ο οποίος θεωρεί ως δεδομένο ότι τη πολιτεία μεριμνά να του διασφαλίζει ανταγωνιστικότητά και ευνοϊκό εξωτερικό περιβάλλον οικονομικής δραστηριότητας!

Αποτελεί ύβρη εάν κανείς ισχυριστεί ότι για την κρίση φταίνε οι συνήθεις επενδυτικές δραστηριότητες των ελλήνων πολιτών ή άλλων πολιτών του Ευρωπαϊκού νότου που δοκιμάζονται σκληρά. Μπορεί βέβαια να συνέβαλαν και πρακτικές διαφθοράς. Όμως, κάποια ξένα μεγαθήρια όπως η Ζήμενς είναι που διέφθειρε πολιτικά πρόσωπα, κάποια κράτη χρημάτισαν για υποβρύχια που έγερναν και κάποιοι ευρωπαίοι γραφειοκράτες συνηγόρησαν με το μαγείρεμα των ελληνικών στατιστικών –γνωστή πρακτική στην Ευρώπη– για να «επιτευχθεί» το άλμα στο κενό της ΟΝΕ. Ποιοι πολιτικοί του ξενοκρατικού συστήματος, επίσης, έφτιαξαν αεριτζίδικα νέα τζάκια των ληστών της λίστας Λαγκάρτ (και των πολλών άλλων λιστών-ληστών που δεν ξέρουμε), και ποιοι ευνοούν αυτές τις άνομες, παράνομες και καταχρηστικές κερδοσκοπικές δραστηριότητες; Μήπως ο μικροεπιχειρηματίας και ο τίμιος εργάτης ή ο μισθωτός που κτίζει ένα σπίτι;

2. Ξένες κλίκες, εγχώριοι πραιτοριανοί και το τέλειο μεταμοντέρνο έγκλημα

Αντί όμως μιας ορθολογικής πορείας εξυγίανσης οι εγχώριοι και ξένοι δράστες της συμφοράς υποκριτικά και προσχηματικά αποδίδουν συλλογική ευθύνη στους πολίτες. Έτσι, πάνω από τα κεφάλια μας απλώνεται ο πιο αδίστακτος, στυγνός και εξεζητημένα γενοκτονικός φασισμός της πρόσφατης ιστορίας. Μας κλέβουν, μας ληστεύουν και οι ίδιοι υποκριτικά βρίζουν τα θύματά τους ως κλέφτες.
Μια απρόκλητη ξενόφερτη «τρόικα» απλώνει τα πλοκάμια της παντού χωρίς κανείς να ξέρει ποιος την καθοδηγεί: Οι υπηρεσίες των ηγεμονικών κρατών και ποιων; Η κοινωνικά ανεξέλεγκτη και πολιτικά ανεύθυνη κλίκα της τεχνόσφαιρας των Βρυξελλών; Η θηριώδης ιδιωτεία των διεθνικών χρηματοοικονομικών κερδοσκόπων; Εγκληματικά στοιχεία του διεθνικού υποκόσμου; Ποιοι τέλος πάντων κινούν τα νήματα, ποιοι ωφελούνται και ποιοι είναι αυτοί που έχουν το «δικαίωμα» να αρπάξουν την χώρα μας.

Οι ίδιοι περίπου εγχώριοι δράστες ενός κλειστού ξενοκρατικού κομματικού πελατειακού κυκλώματος που επί δεκαετίες λεηλατούσαν την χώρα μετατρέπονται τελικά σε πρόθυμους πραιτοριανούς που υπηρετούν αδίστακτα την δεύτερη και μεγαλύτερη λεηλασία της Ελλάδας από ξένα αρπακτικά. Έτσι, ενώ δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις εμφυλίου πολέμου επειδή η ελληνική κοινωνία διακρίνεται από μια μοναδική συνοχή, οι ξένοι και οι ντόπιοι πραιτοριανοί μας εξωθούν –ελέω και κάποιων προβοκατόρων ή πρακτόρων– σε εμφύλιες συγκρούσεις που θα προκύψουν εάν η κοινωνική καταστολή μετατραπεί σε κοινωνική εξέγερση.

Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος είναι η οδοιπορία ενός κυβερνητικού θιάσου στην Άγκυρα την στιγμή που η Τουρκία εισβάλλει αρπακτικά στον θαλάσσιο χώρο μας, απειλεί καθημερινά, κατέχει το ένα τρίτο της Κύπρου, ασχημονεί στην Θράκη και εντείνει κάθε είδους ηγεμονικές και αναθεωρητικές αξιώσεις. Κατευνάζοντας στις διεθνείς σχέσεις σημαίνει: Καλώ τον αντίπαλο να μου επιτεθεί.

3. Το τέλειο μεταμοντέρνο έγκλημα και η άμεση ανάγκη οι έλληνες να γίνουν οι εντολείς της διακυβέρνησης

Επιχειρείται το τέλειο μεταμοντέρνο έγκλημα: Λεηλασία της Ελλάδας, κατάργηση της δημοκρατίας, καταστροφή της οικονομίας, εξευτελιστική εκποίηση του ιδιωτικού και δημόσιου πλούτου συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων και των οικιών των νοικοκυριών, αρπαγή των πλουτοπαραγωγικών πόρων, εξώθηση των Ελλήνων σε εμφύλιο και προετοιμασία του εδάφους για εκμετάλλευση της αδυναμίας μας με επιθέσεις εχθρικών κρατών. Το νεοελληνικό εθνοκράτος κινδυνεύει να εκμηδενιστεί ολοσχερώς. Μπροστά στην καταστροφή που επέρχεται, το 1922, η χούντα και το 1974 θα αποτελούν δυσάρεστα πλην συγκριτικά μικρά και ασήμαντα ιστορικά γεγονότα.

Μπροστά στην καταστροφή που επέρχεται, το 1922, η χούντα και το 1974 θα αποτελούν δυσάρεστα πλην συγκριτικά μικρά και ασήμαντα ιστορικά γεγονότα.

Οι Έλληνες πολίτες δεν πρέπει να αφήσουν τους εαυτούς τους να διολισθήσουν άλλο στην κατάθλιψη, την εξουθένωση, την εγκατάλειψη των δικαιωμάτων τους, την εκμηδένιση της δημοκρατίας τους και την καταστολή της ελευθερίας τους. Σύμφωνα και με το πνεύμα και το γράμμα του Συντάγματος το νεοελληνικός κράτος θα πρέπει να περιέλθει υπό τον έλεγχο των εντολέων ελλήνων πολιτών.

Σήμερα, καμιά παλαιοκομματική παράταξη δεν είναι σε θέση να διακυβερνήσει την Ελλάδα. Πρέπει να καταναγκαστούν ειρηνικά να αποχωρήσουν από το προσκήνιο πριν είναι πολύ αργά. Τον ειρηνικό τρόπο δεν τον ξέρουμε αλλά πρέπει να είναι αναίμακτος. Η μετάβαση πρέπει να διασφαλίζει την εθνική ασφάλεια, την δημόσια τάξη κατά προβοκατόρων, την διαχείριση της οικονομίας και –τέσσερα χρόνια μετά την εγκληματική εξαγγελία της επικείμενης «βύθισης του Τιτανικού»– επιτέλους κάποιος να διαπραγματευτεί εξ ονόματος των Ελλήνων.

Εν τέλει, είναι αντί-αισθητικό και ανορθολογικό να κάθεται στο σβέρκο μας το ίδιο πολιτικό προσωπικό που μας οδήγησε στο χείλος της αβύσσου. Καθημερινά φτύνουν πάνω στην έννοια Δημοκρατία. Εκλέχθηκαν εν μέσω πολιτικών εκβιασμών, νομοθετούν ερήμην της κοινωνίας και εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος, καταστρατήγησαν κάθε έννοια εθνικής ανεξαρτησίας και στο πεδίο της εθνικής επιβίωσης πέρασαν κόκκινες γραμμές. Τα τρία τελευταία χρόνια έγιναν πειθήνιοι υποτελείς μιας ξενόφερτης τεχνόσφαιρας που κατάργησε την λαϊκή κυριαρχία. Τους υποχρεώνουν να ψηφίζουν χιλιάδες σελίδες νόμων που δεν διαβάζουν, δέχονται να δένουν την ελληνική κοινωνία χειροπόδαρα χωρίς έλεος, σέρνονται μπροστά στους τεχνοκράτες παίρνοντας μέτρα που οι ίδιοι (οι τεχνοκράτες) ομολογούν ότι είναι λάθος και σαδιστικά σκόπιμα κάνουν λάθος διαγνώσεις της κατάστασης για να διαιωνίσουν την καταστροφική εξουσία τους και για να εξουθενώσουν την κοινωνία μέχρι πτώσεως. Το κερασάκι στην τούρτα είναι η φασιστική απόδοση συλλογικών ευθυνών των θυτών κατά τον θυμάτων. Έτσι εκτελούνται οι μεταμοντέρνες γενοκτονίες.

4. Διέξοδος: Μετάβαση με άριστους στο τιμόνι – Συντακτική Συνέλευση

Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΉ. Χωρίς υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες αναφέρουμε τα αυτονόητα.

ΠΡΩΤΟΝ, η εντολέας κοινωνία επιβάλλει ένα ειρηνικό ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΌ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΌ να αποχωρήσουν οι φαύλοι, οι υπάλληλοι των ξένων και οι εγχώριοι μεταπράτες-τεχνοκράτες. Εάν χρειαστεί όλοι οι πολίτες κάθονται στις πλατείες μέχρι νεοτέρας μέχρι τα μέλη του φαυλοκρατικού παλαιοκομματισμού να πάνε σπίτια τους.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, οι ΈΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ πιστές στην Υψηλή αποστολή προάσπισης της συλλογικής ελευθερίας των ελλήνων βελτιστοποιούν και μεγιστοποιούν τους όποιους συντελεστές ισχύος διαθέτουμε και με ακλόνητη ετοιμότητα αφοσιώνονται στην προάσπιση της εθνικής επικράτειας κατά κάθε έξωθεν απειλής. Το κόστος κατά όποιου σκεφτεί να μας βλάψει πρέπει να είναι συντριπτικά και ανελέητα υψηλό. Γνωρίζουμε ότι ακόμη μπορούμε να επιβάλουμε ένα τέτοιο κόστος.
ΤΡΊΤΟΝ, οι ΔΥΝΆΜΕΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΉΣ ΤΆΞΗΣ ΚΑΙ ΑΣΦΆΛΕΙΑΣ: Είναι δικά μας παιδιά που υπηρετούν τις δυνάμεις εσωτερικής τάξης προστατεύουν αποτελεσματικά την κοινωνία κατά προβοκατόρων που πάντοτε εκμεταλλεύονται τέτοιες στιγμές. Αυτονόητα θεωρούμε δεδομένο ότι δεν θέλουν να αγγίξουν ούτε μια τρίχα ελλήνων πολιτών οι οποίοι συμπεριφέρονται ειρηνικά και με τους οποίους θα πρέπει να αγκαλιάζονται και όχι να συγκρούονται. Κάθε εξάλλου διαταγή να κτυπηθούν άοπλοι ειρηνικά συμπεριφερόμενοι πολίτες είναι αντί-Συνταγματική, παράνομη, ανήθικη και αντί-πατριωτική.
ΤΈΤΑΡΤΟΝ, ως πασίδηλο κοινωνικό αίτημα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναθέτει άμεσα την (ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΉ) ΔΙΑΚΥΒΈΡΝΗΣΗ της χώρας σε «δέκα» αδιάφθορους και ικανούς Έλληνες. Εάν δεν βρούμε δέκα ικανούς και αδιάφθορους έλληνες εκτός του φαύλου παλαιοκομματικού συστήματος θα πάθουμε ότι μας αξίζει. Η εντολή ρητή και ξεκάθαρη, σχεδόν μοναδικού σκοπού: Να επιχειρήσουν να σώσουν των χώρα, να αναθερμάνουν την οικονομία και να διεξάγουν σκληρές διαπραγματεύσεις με τους τρίτους.
ΠΈΜΠΤΟΝ, δημιουργείται μια ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΉ ΣΥΝΈΛΕΥΣΗ για Συνταγματική αναθεώρηση από την οποία θα απουσιάζουν οι γνωστοί επιστημονικά μεταμφιεσμένοι κομματάνθρωποι. Το νέο Σύνταγμα να τεθεί σε δημοψήφισμα σε έξη μήνες ή το πολύ σε ένα χρόνο. Κύριοι σκοποί της μεταρρύθμισης θα πρέπει να είναι, μεταξύ άλλων:

α) Εμπράγματη απόδοση της εξουσίας στους εντολείς πολίτες με ευρηματικές προσεγγίσεις της ημέτερης μακραίωνης δημοκρατικής παράδοσης που θα δημιουργούν αδιάλειπτη φορά κίνησης προς δημοκρατική αποκέντρωση σε συνδυασμό με κεντρικό οικονομικό σχεδιασμό.
β) Άμεση Δημοκρατία στο επίπεδο του Ανώτατου Άρχοντα του οποίου οι αρμοδιότητες –ιδιαίτερα στα μακροοικονομικά και στα στρατηγικά– θα διευρυνθούν με πρόβλεψη
1) δυνατότητας ανάκλησης και
2) συνταγματικό περιορισμό για θητεία ενός έτους.
γ) Δημιουργία νομοθετικής εθνοσυνέλευσης θητείας ενός έτους η οποία θα ορίζει την εκτελεστική εξουσία, θεσμού του οποίου τα ανακλητά μέλη εκλέγονται όχι στην βάση κλικών-κομμάτων ή απαρχαιωμένων ιδεολογιών αλλά στην βάση τοπικής, περιφερειακής και εθνικής αριστείας.
δ) Στην βάση των ημέτερων δημοκρατικών παραδόσεων, δημιουργία δυνατοτήτων διαρκών ευρηματικών κοινωνικοπολιτικών ελέγχων και εξισορροπήσεων της εξουσίας σε οποιοδήποτε επίπεδο και εάν ασκείται.
ε) Συνταγματική ρήτρα που θα καθιστά την διαφθορά εσχάτη προδοσία με ποινές ισόβιας κάθειρξης.
στ) Δημιουργία Συνταγματικών προϋποθέσεων ούτως ώστε οι κρατικοί λειτουργοί να γνωρίζουν ότι είναι εντολοδόχοι των πολιτών.
ζ) Συνταγματική ρήτρα που να απαγορεύει έξοδα περισσότερα από τα έσοδα.

5. Το άμεσο έργο μιας άξιας μεταβατικής διακυβέρνησης: Διασφάλιση και διάσωση της κοινωνίας και της οικονομίας

ΠΈΜΠΤΟΝ, μια άξια μεταβατική διακυβέρνηση με την οποία θα συμπράξουμε όλοι μας και η οποία θα μεριμνήσει να αυτοσυντηρηθούμε υποχρεωτικά θα κινηθεί στην βάση των εξής αρχών προσανατολισμών και προσεγγίσεων:
α) Εφεξής δεν δανειζόμαστε και «ξοδεύουμε ότι παράγουμε». Ούτε ευρώ περισσότερο. Έτσι μόνο θα ενισχύσουμε την διαπραγματευτική μας θέση,
β) Με άμεσο νόμο διασφαλίζονται οι ελληνικές επιχειρήσεις και τα ελληνικά νοικοκυριά κατά ντόπιων και εγχώριων τρωκτικών,
γ) Οι τράπεζες που εισέπραξαν δεκάδες δισεκατομμύρια. Γι’ αυτό τίθενται υπό δημόσιο έλεγχο. Τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις πληρώνουν δόσεις μόνο όσο μπορούν. Σε κάθε περίπτωση μέχρι νεοτέρας δεν χάνουν οτιδήποτε. Υπό τις περιστάσεις τίποτα δεν εκποιείται, κανείς δεν απειλείται.
δ) Οι εγγυήσεις προς τους πολίτες στο όνομα της ελευθερίας τους, της δημοκρατίας τους, της ασφάλειάς τους και του μέλλοντος των νέων μας συνοδεύονται από απαίτηση να ζήσουν λιτά για λίγους μήνες ή όσο χρειαστεί.
ε) Δεν θα λείψει στους πολίτες οτιδήποτε παρά μόνο αχρείαστες πολυτέλειες. Αποτελεί προσβολή κατά της νοημοσύνης μας να λέγεται ότι θα κοπούν οι μισθοί, οι συντάξεις και τα φάρμακα. Τα κλεμμένα των κερδοσκόπων είναι που πρέπει να κοπούν. Με επιστράτευση όλων των δεξιοτήτων μας μπορούμε να διασφαλίσουμε το ελάχιστο διαβίωσης των πολιτών, τους συνταξιούχους, το ιερό μας Εθνικό Σύστημα Υγείας και την λειτουργία του κράτους.
στ) Αναζητούμε με «κανόνια και πυραύλους» όλες τις «λίστες των ληστών» που λεηλάτησαν την χώρα και τους ζητούμε να φέρουν τα χρήματά μας!! πίσω για να φορολογηθούν.
ζ) Όποιος δεν το πράξει με νόμο δημεύονται όλα τα περιουσιακά του στοιχεία και τίθενται υπό δημόσιο-κοινωνικό έλεγχο.
η) Με προειδοποιητικό νόμο καθίσταται σαφές σε αυτούς τους «ληστές των λιστών» ότι να μην νομίσουν ότι θα καταστραφεί η Ελλάδα και θα επαναφέρουν τα κονδύλια για να κατεξουσιάσουν ξανά τους Έλληνες. Ποτέ δεν θέλουμε τα κλεμμένα τους και θα τιμωρηθούν με την πρώτη ευκαιρία.
θ) Με νόμο ορίζεται ότι κανένας έλληνας δεν περνά το κατώφλι της εξαθλίωσης και όλοι μαζί μονιασμένοι θα αναπτύξουμε την οικονομία προς δημιουργικούς τομείς με ότι έχουμε.
ι) Καθιστούμε άμεσα την Ελλάδα επενδυτικό παράδεισο ξένων επενδύσεων. Όχι όμως με εκποίηση του δημόσιου πλούτου μας, της πολιτισμικής και φυσικής μας κληρονομιάς (νήσοι, νησίδες και βραχονησίδες). Με τον σωστό τρόπο, με σωστούς επιχειρηματίες (υπάρχουν πάμπολλοι, πανέτοιμοι και όχι κατ’ ανάγκη στην Εσπερία).
κ) Δρομολογούμε άμεσα με όποιο τρόπο το επιτυγχάνει την κατά το συντομότερο δυνατό εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων πλουτοπαραγωγικών μας πόρων.

6. Το περιεχόμενο μιας διαπραγμάτευση με τους τρίτους

ΈΚΤΟΝ, αφού είναι λογικό να πούμε ότι μπορούμε να επιβιώσουμε με το να καταναλώνουμε ότι παράγουμε –θα είναι ντροπή εάν πούμε το αντίθετο μιας και το τίμημα είναι η ελευθερία μας, η δημοκρατία μας και το μέλλον των παιδιών μας– λέμε σε όλους τους ξένους ότι όλα είναι υπό διαπραγμάτευση:
α) η Ελλάδα αρνείται –και μεθοδεύει να την μιμηθούν και άλλα κράτη-μέλη– να γίνει το θύμα των ελλειμμάτων της διεθνούς και ευρωπαϊκής οικονομικής και πολιτικής διακυβέρνησης ή βορά των ανεξέλεγκτων θηρίων του διεθνικού κόσμου. Από το ευρώ βέβαια δεν φεύγουμε! Το ζήτημα ήταν να μην είχε διαπραχτεί το έγκλημα της απροετοίμαστης ένταξής μας στο ΟΝΕ. Τώρα δεν πρέπει να τους κάνουμε την χάρη να φύγουμε. Στους καθημερινούς εκβιασμούς αντιτάσσουμε πως δεχόμαστε μια δίκαιη συντεταγμένη οικονομική διασφάλισή μας (πχ ολική διαγραφή των άδικων χρεών), οπότε ευχαρίστως αποχαιρετούμε το ευρώ.
β) Επιστρατεύονται όλα τα ταλέντα των κρατικών λειτουργών και όλων των μελών του έθνους οπουδήποτε και εάν βρίσκονται για να συγκροτηθούν άμεσα στέρεα και ακλόνητα νομικά, πολιτικά και ηθικά επιχειρήματα,
γ) Δηλώνουμε απερίφραστα ότι αποδεχόμαστε τις οφειλές μας για χρέη που είναι θεμιτά. Αρνούμαστε όμως τα καταχρηστικά ή τα οφειλόμενα σε λάθη άλλων, ιδιαίτερα τα καταχρηστικά κέρδη των άλλων λόγω δημιουργίας της τερατώδους κατασκευής της ΟΝΕ (όποιος ξέρει γιατί δημιουργήθηκε, φρίττει).
δ) Ετοιμαζόμαστε άμεσα και πυρετωδώς για μια σκληρή διεθνή νομική, ηθική, πολιτική και επικοινωνιακή μάχη υπεράσπισης μιας ακλόνητης θέσης: η θυματοποίηση των Ελλήνων (ή πολιτών άλλων κοινωνιών) απορρίπτεται. «Στα τσακίδια» άνομες και καταχρηστικές κανονιστικές ρυθμίσεις οποιουδήποτε είδους. Ότι βλάπτει τον άνθρωπο είναι παράνομο, καταχρηστικό και εγκληματικό.
ε) Στα κάτι κοράκια του διεθνούς εγκληματικού χρηματοοικονομικού περίγυρου λέμε ότι εάν όπως ακούεται σκοπεύουν να αγοράσουν «κόκκινα δάνεια» για να κερδοσκοπήσουν ισχύει το εξής:
1) δεν θα πάρουν ούτε ένα ευρώ και
2) δεν θα βρίσκονται στην εξουσία στην Ελλάδα εγχώριοι πραιτοριανοί για να εκτελέσουν τις εγκληματικές, παράνομες και ανήθικες εκποιήσεις του πλούτου των ελλήνων πολιτών. Κανένας νόμος δεν το δικαιολογεί και εάν υπάρχουν τέτοιοι εγκληματικοί νόμοι καταργούνται άμεσα. Οποιοσδήποτε δήθεν «νόμος» ή δήθεν «δίκαιο» επιβάλλει εξαθλίωση και εξόντωση μιας κοινωνίας απορρίπτεται και σε κάθε περίπτωση οι έλληνες τον απορρίπτουν και παλεύουν μέχρι νεοτέρας για να καταδείξουν ότι αυτό είναι σωστό και ορθολογιστικό.
ε) Με σοβαρές και αξιόπιστες προτάσεις γινόμαστε σημαιοφόροι μιας υπεύθυνης και συντεταγμένης μεταρρύθμισης της ΕΕ που θα προϋποθέτει, μεταξύ άλλων:
1) Συντεταγμένη κατάργηση της τερατώδους ΟΝΕ και επιστροφή στην νομισματική και δημοσιονομική ευελιξία και τις ισόρροπες εμπορικές συναλλαγές με ρήτρες και διασφαλίσεις.
2) Εμπέδωση των διακυβερνητικών θεσμών ως εντολέων των εντολοδόχων υπερεθνικών θεσμών (οι τεχνοκράτες δεν πρέπει να έχουν την παραμικρή ανεξάρτητη εξουσία – τα αντι-αισθητικά πρόσωπα της τρόικα να εξαφανιστούν).
3) Καθολική καθιέρωση της ομοφωνίας στην λήψη των αποφάσεων της ΕΕ καθότι μεταξύ κυρίαρχων κρατών αυτό μόνο είναι δημοκρατία.
4) Διασφάλιση με κάθε τρόπο του αντί-ηγεμονικού χαρακτήρα της ΕΕ.
5) Πρόταξη ως έσχατου θεσφάτου ότι τίποτα και ποτέ δεν αποφασίζεται που δυνατό να βλάψει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Πολλοί θα συνηγορήσουν και εάν δεν πλειοψηφήσουν τότε εξ αντικειμένου η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έκλεισε τον κύκλο της.

Για την αντι-αισθητική, φασιστική και καταχρηστική εκβιαστική προπαγάνδα όταν υπογράφονταν τα μνημόνια («δεν θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις και δεν θα έχουμε φάρμακα») υπενθυμίζουμε ότι αυτή την στιγμή στην Ελλάδα η πραγματικότητα είναι η εξής:
α) Πολλά εκατομμύρια είναι άνεργοι,
β) εκτός από αυτές που έβαλαν λουκέτο, καμιά βασικά επιχείρηση δεν μπορεί να επιβιώσει,
γ) υπάρχει μεγάλο έλλειμμα φαρμάκων σε κρίσιμους τομείς της υγείας και
δ) οι μισθοί και οι συντάξεις συρρικνώθηκαν σε βαθμό που απλά οι έλληνες πολίτες αδυνατούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις που δυναστικά επιβάλλονται καθημερινά.
Οι πολίτες είναι σε απελπισία και απόγνωση. Η πιο πάνω συντεταγμένη διέξοδος που προβλέπει μεταβατική διακυβέρνηση, Συνταγματική μεταρρύθμιση, ορθολογιστικές διαπραγματεύσεις με τους τρίτους και διασφάλιση των Ελλήνων πολιτών είναι η μόνη που αρμόζει σε μια κοινωνία τα μέλη της οποίας δεν έχασαν ακόμη το ένστικτο αυτοσυντήρησης. Μια κοινωνία που διαφυλάττει πάση θυσία την δημοκρατία της και μια κοινωνία τα μέλη της οποίας είναι έτοιμα να επιδείξουν αυτοθυσία για την ελευθερία τους. Όλα πλήττονται θανάσιμα και οι έλληνες πολίτες θα πρέπει να γίνουν εντολείς της τύχης τους.

7. Τα «καλά πλην εγκλωβισμένα παιδιά» των κομμάτων

Τέλος, όπως έχουμε ξαναγράψει, δεν υποστηρίζουμε ότι όσοι αναμείχθηκαν με την πολιτική ή συμμετείχαν στο κομματικό σύστημα είναι ένοχοι και δράστες. Όσοι εντός των παρατάξεων του σάπιου παλαιοκομματικού συστήματος είναι αδιάφθοροι και κατανοούν την κρισιμότητα των περιστάσεων να το αποδείξουν με το να υποστηρίξουν μια υπερκομματική σωτήρια μετάβαση για να διασωθεί η οικονομία, να ανασυνταχθούν οι δυνάμεις μας και να ανασυγκροτηθεί το πολιτικό σύστημα σε δημοκρατική βάση σύμφωνα με τις πολιτικές μας παραδόσεις.

Πηγή ΟnAlert


Είτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να κυβερνήσει και το διαρρέει έμμεσα μέσω των στελεχών και βουλευτών του, είτε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης διαθέτει στελέχη που όταν ο Αλέξης Τσίπρας γίνει πρωθυπουργός, θα τον κλονίσουν τόσο πολύ που θα τον εξαναγκάσουν σε παραίτηση εντός ολίγων εβδομάδων, αφού θα απαιτήσουν την αποκαθήλωση οτιδήποτε είναι συνδεδεμένο με το Ελληνικό έθνος και τα δομικά στοιχεία που το αποτελούν.

Ο κύριος Κουράκης, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, γνωστός για τις εξτρεμιστικές του θέσεις, κατόρθωσε να επαναλάβει τον τραγικό του εαυτό και να ανοίξει ένα παράθυρο για μείωση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις. Και δεν χρειάστηκε να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια γι αυτό, αφού με μία μόνο δήλωσή του "έδειξε" διαθέσεις που είτε είναι πολύ καλά κρυμμένες στον ΣΥΡΙΖΑ, είτε αποτελούν προβληματικές πολιτικές που δεν έχουν ακόμη ξεκαθαριστεί στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.

Όπως και να έχει, οι δηλώσεις αυτές του κ. Κουράκη έθεσαν μία προβληματική για το κατά πόσο είναι ικανό το ΣΥΡΙΖΑ να σεβαστεί όλα εκείνα που σέβεται ο Ελληνικός λαός, που δεν άγεται και φέρεται από εθνομηδενιστικές ιδεοληψίες και ούτε προσκυνά σε λογικές της παγκοσμιοποίησης και της αλλοίωσης (ή εκμηδένισης) εκείνων των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών (και φυσικά της ιστορίας) του κάθε λαού.

Έτσι, σε δηλώσεις του στον Alpha 989 ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και αρμόδιος για την παιδεία Τάσος Κουράκης υποστήριξε πως όταν έρθει στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργηθούν οι παρελάσεις.
Στο ίδιο κλίμα και οι δηλώσεις της Ελένης Φωτίου στον ΣΚΑΙ η οποία είναι επίσης βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και χαρακτήρισε «παλαιολιθικές» τις παρελάσεις με τον τρόπο που γίνονται.
Παράλληλα υποστήριξε πως στις παρελάσεις θα έπρεπε να μετέχουν απλοί πολίτες και όχι άρματα μάχης.

Μήπως θα πρέπει να γίνουν εκτενείς συζητήσεις - συνεντεύξεις με τα συγκεκριμένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να πούνε περισσότερα σχετικά με τις πεποιθήσεις και τα... πολιτικά τους οράματα για την Ελλάδα;

Κωνσταντίνος

- Με λίστα μέτρων 2 δισ.ευρώ για το 2014 επιστρέφει η τρόικα στην Αθήνα 
- Απαιτούν: επιστροφή του ΦΠΑ στην εστίαση στο 23% και λουκέτα σε φορείς και οργανισμούς 
- Θέλουν νέες μειώσεις στις συντάξεις και κατάργηση του εφάπαξ

Η “γραμμή Μαζινό” της κυβέρνησης “Όχι άλλα μέτρα” έσπασε. Με άγριες διαθέσεις και λίστα μέτρων 2 δισ. ευρώ επιστρέφει η τρόικα στην Αθήνα.

Ο δεύτερος γύρος διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, όπως σημειώνει η Real News, εξαρτάται από το αν η ελληνική κυβέρνηση υλοποιήσει τα προαπαιτούμενα (κλείσιμο ΕΑΣ και ΕΛΒΟ, κινητικότητα 12.500 υπαλλήλων, πληρωμή χρεών σε ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ και νέος κώδικας δικηγόρων).

Αν και η ελληνική κυβέρνηση αρνείται την ύπαρξη μέτρων 2 δισ. ευρώ, κοινοτικές πηγές επιμένουν ότι “το ζήτημα είναι υπαρκτό και πρέπει, όταν έρθει η τρόικα στις αρχές Νοεμβρίου στην Αθήνα η κυβέρνηση να είναι έτοιμη να το συζητήσει”.

Σύμφωνα με πηγή του Euro Working Group που επικαλείται η εφημερίδα, ανάμεσα στα μέτρα ύψους 2 δισ. είναι:


- η εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου σε όλο το δημόσιο (σήμερα δεν εφαρμόζεται στο 40% της μισθοδοσίας),

- η μείωση μισθών και συντάξεων στους αστυνομικούς

- η παρέμβαση στο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό του δημοσίου, με χρονοδιάγραμμα για την πλήρη κατάργηση του εφάπαξ.

- η παρέμβαση στα λεγόμενα ¨ευγενή ταμεία” με επαναπροσδιορισμό των παροχών

- νέα μείωση δαπανών στην υγεία, ακόμα και κλείσιμο νοσοκομείων

- κατάργηση φορέων του δημοσίου

- επίσπευση των απολύσεων των 11.000 δημοσίων υπαλλήών τον πρώτο μήνα του 2014

- αυξηση φορολογικών συντελεστών και ειδικού φόρου κατανάλωσης σε αλκοόλ, καπνό και είδη πολυτελείας

- επιστροφή του ΦΠΑ στην εστίαση στο 23%

Πηγές: ΝewsIT , On Alert

Ανθρώπινη επιθυμία και επιδίωξη και λαχτάρα είναι να κάνουμε τα παιδιά μας να εκτιμούν και να αγαπούν τους άλλους ανθρώπους και πρώτα πρώτα τους δικούς τους. Πολλά χρόνια δάσκαλος, έλεγα στους γονείς των μαθητών μου: Να προσπαθείτε να κάνετε τα παιδιά σας να σας αγαπούν και να σας εκτιμούν. Το πρώτο είναι εύκολο, γιατί είναι φυσιολογικό. Είναι στη φύση μας. Το δεύτερο πρέπει να το κερδίσετε με τη δική σας προσπάθεια. Τότε θα είναι κοντά σας και τότε θα μπορέσετε να τους προσφέρετε, πέρα απ’ τα τόσο απαραίτητα υλικά, και κάθε πνευματική στήριξη και βοήθεια.

Αυτή την πολύ απλή και σχεδόν αυτονόητη παιδαγωγική αρχή φαίνεται ότι το ίδιο το σημερινό ελληνικό σχολείο επιδιώκει όχι μόνο να την αγνοεί, αλλά και να τη μάχεται με πλήρη συνείδηση του επερχόμενου (ίσως και επιδιωκόμενου) αποτελέσματος. Το συμπέρασμα αυτό δεν στηρίζεται μόνο στο εξοργιστικό παράδειγμα που παρουσιάζεται παρακάτω. Υπάρχουν και άλλα κεφάλαια στα «διδακτικά» βιβλία του Δημοτικού και του Γυμνασίου που προσπαθούν, με μέγιστη επιμονή (και επιτυχία κάποτε), να οδηγήσουν τα νέα παιδιά, τους μαθητές των ελληνικών σχολείων, σε απόλυτη απαξίωση των άμεσων ή και παλαιότερων προγόνων τους, των γονιών, της οικογένειάς τους, της ελληνικής κοινωνίας, της γενιάς και του έθνους τους.

Τα όπλα με τα οποία επιδιώκεται η πνευματική διάπλαση των παιδιών μας είναι βέβαια τα διδακτικά βιβλία των σχολείων μας. Και προφανώς μιλάμε για τα βιβλία που σήμερα είναι στα χέρια των μαθητών ήδη από την εποχή της κυρίας Γιαννάκου - υπουργού Παιδείας. Παιδεία που τότε ήταν και «Εθνική».

Τούτες τις ημέρες, πάρα πολύ φυσικά, όλα τα παιδιά της Ε΄ Δημοτικού (υπενθυμίζω την ηλικία• είναι 10 χρονών) θα διαβάσουν το ειδικό μάθημα για την ιστορική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Είναι στο διδακτικό βιβλίο «Γλώσσα Ε΄ Δημοτικού - Της γλώσσας ρόδι και ροδάνι - α΄ τεύχος», Εκδ. Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών βιβλίων, Αθήνα 2004 (ανατύπωση 2011), σελ. 41-48.

Συγγραφείς και επιλογείς των προσφερομένων κειμένων είναι οι: Άννα Ιορδανίδου, Αναστασία Αναστασοπούλου, Ιωάννης Γαλανόπουλος, Ιωάννης Δρυς, Άννα Κόττα και Πέτρος Χαλικιάς.

Στο βιβλίο, λοιπόν, αυτό, η ενότητα 3 (με τρεις υποενότητες) είναι αφιερωμένη στην 28η Οκτωβρίου. Και έχει και καλά στοιχεία. Όμως τα αρνητικά είναι τα πιο σημαντικά. Και φαίνεται ότι προσπαθούν να απαξιώσουν όσο γίνεται πιο πολύ τους Έλληνες του 1940 στα μάτια, μάλλον στις ψυχές, των δεκάχρονων μαθητών.

Γιατί όμως θεωρούμε αρνητικό το σχετικό μάθημα του βιβλίου της Ε΄ Δημοτικού; Θα θέλαμε να ήταν δυνατό να διαβάσουν όλοι οι Έλληνες τις σελ. 41-48. Θα παρουσιάσουμε περιγραφικά ό,τι μπορούμε.

Η πρώτη σελίδα (41) έχει μόνο τον τίτλο και μια πολύ όμορφη φωτογραφία του γνωστού πίνακα του ζωγράφου Αλέξανδρου Αλεξανδράκη, με τον τίτλο «Έτσι πολεμούσαμε 1940-41». Στη δεύτερη (σελ. 42) έχει μόνο ένα απόσπασμα από το «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη. Μην πάει ο νους σας στους ηρωισμούς και τον εξαίσιο λυρισμό του «Χαμένου ανθυπολοχαγού». Οχι. Εδώ έχουμε την περιγραφή του σωματικού και ψυχικού κάματου που προκαλούν οι ταλαιπωρίες των μαχόμενων φαντάρων μας• παρουσιάζονται ο κόπος και η κόπωση, η πορεία και η εξάντληση, η πείνα και προπαντός οι ψείρες. Κι όλα αυτά δοσμένα με την ακαταμάχητη γραφίδα του ποιητή. Όμως, προσέξτε, δοσμένα σε σας και σε μένα• όχι στα δεκάχρονα παιδιά.

Ναι, αλλά σ’ αυτά τα προσφέρουν οι συγγραφείς-επιλογείς.

Και πρέπει να πούμε πως σίγουρα σ’ ένα πολεμικό σκηνικό υπάρχει αρνητική ψυχολογική κατάσταση. Και είναι πραγματικότητα στη ζωή. Και πάντοτε παρουσιάζεται έντονη. Και κανένας δεν το αρνιέται. Ο δύσκολος ανεφοδιασμός («μια-μια μοιραζόμασταν τη σταφίδα»), το μαρτύριο της ψείρας («και ξυνόμασταν με λύσσα, ώρες πολλές, όσο να τρέξουν τα αίματα»), η φοβερή ψυχολογική κατήφεια («πιο συχνά ψιχάλιζε στους δρόμους έξω, καθώς μες στην ψυχή μας»). Κυρίως η φράση της προτελευταίας σειράς («κινούσαμε, και πάλι σαν τα ζα τραβούσαμε μπροστά»). Ολα προκαλούν εξαιρετικά αρνητική φόρτιση στα παιδιά.

Μπορείτε να φανταστείτε πώς θα λειτουργήσει η σκέψη και κυρίως το συναίσθημα των δεκάχρονων παιδιών σ’ αυτές τις προσεγγίσεις; Κι αν μεν κατανοήσουν και τοποθετηθούν ενάντια στον πόλεμο σαν γεγονός της ζωής (θα εξαρτηθεί τούτο πολύ απ’ τον δάσκαλο της τάξης) - μπράβο και καλά κάνουν. Αν όμως αφήσει πληγές ψυχικές και προσανατολίσει σε αποδοχή της ταλαιπωρίας των ανθρώπων ή στην αδιαφορία για ό,τι υποφέρουν (οι ψείρες βοηθούν πολύ σ’ αυτό επειδή σήμερα δεν μας ταλαιπωρούν), τότε τι πετυχαίνουμε;

Και ας συμπληρώσουμε ότι η άσκηση της σελ. 43 ακριβώς αυτή την ίδια ψυχολογική κατάσταση επεξεργάζεται. Και για να τελειώσουμε μ’ αυτό το πρώτο (όπως παρουσιάζεται) θέμα: Η προσφορά της άποψης στον πολίτη, στον άνθρωπο, δεν απορρίπτεται καθόλου. Συζητιέται όμως η προσφορά της στα παιδιά των 10 χρόνων. Ιδιαίτατα όταν τα πολύ σημαντικά θετικά στοιχεία που απορρέουν από τη συμπεριφορά των Ελλήνων του 1940 δεν παρουσιάζονται καθόλου στο μάθημα (ενότητα 3), που αντιθέτως επιμένει να μειώνει, να υποτιμά, να γελοιοποιεί την ελληνική ψυχή του ’40.

Στη σελίδα 44 (στη δεύτερη υποενότητα) φαίνεται έντονα η διάστροφη παιδαγωγία των συγγραφέων. Και φαίνεται στον τίτλο της υποενότητας - κυρίως σ’ αυτόν, αλλά και παρακάτω:

Είναι η κυρίως υποενότητα (σελ. 44-45). Ο τίτλος είναι: «Η Ιταλία μας κήρυξε τον πόλεμο» και ο υπότιτλος: «Κι εμείς πήγαμε στο υπόγειο»

Μα είναι ντροπή!

Παρατίθεται εδώ ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κυριάκου Ντελόπουλου «Ο Ακης και οι άλλοι». Με την επιλογή τους οι συγγραφείς του «διδακτικού» βιβλίου θέλουν να μεταδώσουν (με αιτιολογία την αντιπολεμική διδαχή) ένα άλλο κλίμα απ’ αυτό που πράγματι υπήρξε τότε. Λένε ψέματα στα παιδιά μας. Ναι, σίγουρα δεν θέλουμε να τα κάνουμε «πολεμοκάπηλους». Ομως την ώρα εκείνη τα πράγματα ήταν αλλιώτικα. Ας λέει ό,τι θέλει ο κ. Ντελόπουλος ή οι διασκευαστές και επιλογείς του αποσπάσματος. Πώς ήταν τα τότε γεγονότα; Μα, διαβάστε το άρθρο της ίδιας εκείνης ημέρας του Γεωρ. Βλάχου στην «Καθημερινή». Διαβάστε και την ανοιχτή του επιστολή στον Α. Χίτλερ. Δείτε και όσες επίκαιρες ταινίες και ντοκιμαντέρ υπάρχουν. Διαβάστε ή ακούστε, αν βρείτε, και τα θεατρικά κείμενα της εποχής (προπαντός αυτά). Τότε θα καταλάβετε ποιο ήταν το κλίμα των ημερών του ’40. Οι συγγραφείς με μια διάθεση να μιλήσουν στα παιδιά εναντίον του πολέμου, εναντίον κάθε πολέμου (και τους διαβεβαιώνουμε ότι εμείς που τον ζήσαμε στην τρυφερή ηλικία, πρωτ’ απ’ όλους απεχθανόμαστε τον πόλεμο) λένε ψέματα στα παιδιά μας. Η ανήθικη αντίληψη πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα δεν τους καλύπτει. Δεν πρέπει να τους καλύπτει. Λένε ψέματα στα παιδιά των 10 χρόνων. Θυμάμαι κι εγώ τον πατέρα μου (πολύ μικρός βέβαια τότε, μόλις λίγο μικρότερος από 5 χρονών) το πρωί εκείνης της Δευτέρας, που σοβαρός βέβαια και ίσως ανήσυχος, γύρισε απ’ τη δουλειά του, για να μας χαιρετήσει και να πάει να παρουσιαστεί στον Στρατό. Ναι, ήταν συγκρατημένος, όμως δεν ήταν κατά κανέναν τρόπο «κουρασμένος, βραχνιασμένος, θυμωμένος, αγριεμένος και φοβισμένος», ούτε στη φωνή ούτε στην όψη, σαν τον πατέρα του Ακη (όπως τον παρουσιάζει ο κ. Ντελόπουλος). Αλλά δεν με νοιάζει κι αν ήταν έτσι ο πατέρας του συγγραφέα. Κάποιοι μπορεί να ήταν. Αλλά ήταν πολύ λίγοι. Και ποιος ξέρει γιατί ήταν έτσι. Εμείς ας θυμηθούμε όλες τις φωτογραφίες που έχουμε δει απ’ τους δρόμους -κυρίως της Αθήνας- την ημέρα εκείνη. Αυτές μας λένε περισσότερη αλήθεια απ’ το «διδακτικό» βιβλίο της Ε΄ Δημοτικού. Αυτό όμως εξακολουθεί: Ο πατέρας του Ακη φεύγει για να τακτοποιήσει κάποιες δουλειές του. Και γυρίζει απ’ την τράπεζα, που φυσικά ήταν κλειστή. Και παρόλο που ήταν κλειστή, παρουσιάζεται επιστρέφοντας, να είναι «πολύ λερωμένος και σκισμένος και δεν είχε το καπέλο του, ούτε στο κεφάλι ούτε στο χέρι». Αναφέρει ο σ. στο απόσπασμα ότι είχε αρχίσει βομβαρδισμός και εκεί ίσως αποδίδει την εικόνα αυτή του πατέρα. «Και [τότε] εμείς πήγαμε στο υπόγειο».

Όμως ο τίτλος και ο υπότιτλος της υποενότητας αδικούν και την πατρίδα και τους Ελληνες του 1940. Και κυρίως η ενότητα αυτή αδικεί τα παιδιά μας, τους νέους Ελληνες, που στο όνομα μιας καλλιέργειας της αντιπολεμικής (ίσως και «αντιμπεριαλιστικής») συνείδησης φθείρει, και υποβαθμίζει την αντίληψη - συνείδηση της ευψυχίας και της αγωνιστικής αντιμετώπισης των δυσκολιών της ζωής, ακόμα και του αγώνα του πολεμικού, που μπορεί να επιβληθεί από τρίτους σε μια κοινωνία, σε ένα έθνος. Γι’ αυτό και θεωρούμε ότι η ενότητα αυτή είναι ζημιογόνα για την εθνική συνείδηση των παιδιών μας. Βεβαίως, από έναν σωστό Ελληνα δάσκαλο μπορεί να αξιοποιηθεί αποδοτικά η εργασία για εύρεση υλικού της εποχής από τα παιδιά (σελ. 45). Πόσοι όμως θα το κάνουν; Η 3η υποενότητα (σελ. 46-47) αφορά την πείνα. Και είναι σωστά και συνετά τα όσα αναφέρονται εδώ. Και δεν θα μπορούσαμε να έχουμε καμιά αντίρρηση για όλα αυτά.

Κρύβουν την αλήθεια

Φαίνεται ότι οι συγγραφείς θέλουν να διαψεύσουν όσα οι αφηγήσεις, οι εφημερίδες της εποχής, τα ντοκιμαντέρ, τα σχετικά ιστορικά έργα, αλλά και τα λογοτεχνικά βιβλία και τα τραγούδια και όποιες άλλες μαρτυρίες απ’ την εποχή δίνουν την εικόνα των τότε Ελλήνων (πατέρων και παππούδων μας). Θα παραπέμψω όποιον θέλει να πληροφορηθεί για κείνη την εικόνα, και κυρίως θα παραπέμψω τους συγγραφείς του «διδακτικού» βιβλίου που αναφέραμε, σ’ όλα τα πάμπολλα σχετικά έργα. Ομως ένα τουλάχιστο πρέπει να αναφέρω. Σχεδόν τυχαία, λοιπόν, αναφέρουμε το έργο «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ 40-41» των Κώστα Χατζηπατέρα και Μαρίας Φαφαλιού, έκδοση ΚΕΔΡΟΣ 1982.

Ούτε λέξη για το απίστευτο θάρρος και την προσφορά στην πατρίδα

Αλήθεια οι συγγραφείς - επιλογείς του σχολικού βιβλίου δεν έκριναν σκόπιμο να αναφερθούν ούτε στο θάρρος, ούτε στην αυτοθυσία, ούτε στον ηρωισμό, ούτε στην αγωνιστική διάθεση, ούτε στο κουράγιο, ούτε στην απόλυτη διάθεση προσφοράς, ούτε στην ενότητα, ούτε στον παραμερισμό διαφορών (και πολλά άλλα θα μπορούσαν να γραφτούν εδώ) για να εμπνεύσουν στις καρδιές των 10χρονων Ελλήνων του αύριο τη διάθεση να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες, τις όποιες δυσκολίες συναντήσουν ίσως στο μέλλον, όλοι μαζί, με κουράγιο, ενότητα και αγάπη μεταξύ τους, ακόμα και με πίστη και προσφυγή στον Θεό, όπως οι Ελληνες του 1940, για να τις νικήσουν και να τις ξεπεράσουν; Και μια ακόμα: Το υπουργείο Παιδείας πώς ανέχεται να γίνονται τέτοιες διδασκαλίες στα παιδιά μας; Με τέτοιον τρόπο; Με τέτοια λάθη; Κυρίως: Με τέτοια βιβλία; Δεν πρέπει κάποτε να τα διορθώσουμε, αν όχι να τα πετάξουμε; Αρκεστήκαμε μόνο στη διαγραφή του «συνωστισμού της Σμύρνης»; Τα υπόλοιπα στιλέτα στις καρδιές των Ελλήνων θα εξακολουθήσουν να τις πληγώνουν; Και υπάρχουν πάρα πολλά. Τυλιγμένα στις σελίδες των «διδακτικών» βιβλίων! Το άρθρο αυτό θα θέλαμε να το αφιερώσουμε στον υπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο και στον υφυπουργό Παιδείας Θεόδωρο Παπαθεοδώρου, με την ευχή να μεριμνήσουν όχι μόνο για τις υλικές υποδομές των σχολείων μας.

Ηλίας Χρ. Φραγκόπουλος
Φιλόλογος - Θεόλογος Πρόεδρος της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων

Πηγή: Δημοκρατία

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Απευθύνομαι σε σένα νεαρέ Έλληνα!
Εσένα, που γεννήθηκες την εποχή του μεγάλου μεταρρυθμιστή, του Χαρίλαου Τρικούπη.
Εσένα, που η δημαγωγία του Δεληγιάννη σε βρήκε μαθητή του Γυμνασίου ή του Σχολαρχείου.
Εσένα, που η εφηβεία σου σημαδεύτηκε από την ήττα του 1897.
Εσένα, που έμελλε στην καρδιά της νιότης σου να περάσεις σ΄ έναν άλλο αιώνα, τον 20ο αιώνα.

Εσύ, μεγάλωσες δύσκολα, σε αντίξοες συνθήκες, με πολλές ελλείψεις, χωρίς μέσα, χωρίς πολυτέλειες. Ο κόσμος σου ίσα που έφτανε μέχρι την Πρωτεύουσα του Νομού και αυτό ήταν ένα μακρύ ταξίδι επί ώρες με το άλογο.
Πως να πας στην Αθήνα, την Πρωτεύουσα;
Πώς να έλθεις από την Καλαμάτα, με τον μουτζούρη (τρένο της εποχής);
Ήθελες μια ολάκερη μέρα. Πως να έλθεις από την Κρήτη με τα καράβια «θαλασσοπνίχτρες».
Πώς να έλθεις από την Άρτα; Πολύ πιο δύσκολα ήταν να έλθεις από τα σκλαβωμένα Δωδεκάνησα. Δυο μέρες ήθελες να έλθεις από την Κατερίνη. Πώς να κατέβεις; Παντού Τουρκιά. Τρέχα να περάσεις τα σύνορα. Και αν το μπορέσεις, πώς να γυρίζεις μετά να ξαναδείς τη φαμίλια σου;

Σε δύσκολα χρόνια γεννήθηκες Έλληνα του 1880, του 85, του 90.
Τα δυσκολότερα όμως δεν έχουν έλθει ακόμα.
Τώρα που ετοιμάζεσαι να ανοίξεις σπίτι, κάποιοι ζωηροί συνομήλικοί σου, άντε ίσως καμιά δεκαριά χρόνια πιο μεγάλοι, με έναν κάποιο, Παύλο Μελά πάνε να ξεσηκώσουν τη Μακεδονία.
Είναι πράγματι άμυαλοι. Δεν κάθονται στα αυγά τους. Πάνε να τα βάλουνε με την Αυτοκρατορία των Οθωμανών. Ο Σουλτάνος δεν τα σηκώνει αυτά. Άσε που από την εποχή του Ντισραέλι, του Άγγλου Πρωθυπουργού, εδώ και 20 χρόνια οι Τούρκοι έχουν την αβάντα της Μεγάλης Αυτοκρατορίας.
Δεν θυμούνται τη ζημιά του ΄97; Που πάνε; Και έχουν ανέβει και κάποιοι κουζουλοί από την Κρήτη που φαίνεται έχουν φουσκωμένα τα μυαλά από έναν επαναστάτη, ονόματι Βενιζέλο. Αυτόν θα τον μάθεις σύντομα. Ώσπου να σου κάνει η κυρά το δεύτερο κουτσούβελο, θα τον φέρουν οι στρατιωτικοί Πρωθυπουργό.
Και μαζί με τον Γεροβασιλιά, όταν θα πλησιάζει αυτός, μισό αιώνα Βασιλείας, θα σε καλέσουν να ελευθερώσεις την υπόλοιπη Ελλάδα. Αρχιστράτηγος θα είναι ο Διάδοχος.
Δέκα χρόνια θα πολεμάς. Με χιόνια, χαλάζι, βροχές και λιοπύρι.
Εσύ, θα τρέχεις σε βουνά και σε λαγκάδια να διώξεις τον Τούρκο.
Θα πάρεις φόρα. Θα φτάσεις μακριά. Μια ανάσα από την Αγιά Σοφιά. Θα μπεις στη Σμύρνη Ελευθερωτής.
Δέκα χρόνια νεαρέ Έλληνα έχεις το όπλο, εφ΄ όπλου λόγχη.
Δέκα χρόνια πόλεμος, κακουχίες. Θα τριπλασιάσεις την Ελλάδα.
Θα ανταμώσεις τον Φίλιππο στη Μακεδονία, τον Αχιλλέα στην Τροία. Ίσως εκεί κοντά στο Γρανικό να ανταμώσεις και τον Αλέξανδρο. Ο Γέρος του Μοριά θα σε καμαρώνει, μέχρι… μέχρι η φαγωμάρα από τον ξένο δάκτυλο που τον έκλεισε φυλακή στο Ναύπλιο να ξαναφωλιάσει στους πολιτικούς της, σχεδόν εκατό χρόνια μετά, για να ξαναπάρει ο τόπος την κάτω βόλτα.
Θα ζήσεις τη σφαγή της Μικράς Ασίας και θα ακολουθήσει ο ξεριζωμός του γένους.
Θα σηκώσεις το βαρύ φορτίο της προσφυγιάς. Τα παιδιά σου θα είναι μεγάλα πια και εσύ θα είσαι γέρος!
Τις προάλλες, έγραφαν θαρρώ οι εφημερίδες «Εστία» και «Ακρόπολις» για μια άμαξα που παρέσυρε γέροντα 40 ετών στην Κηφισιά. Τα βάσανα σου δεν έχουν τελειωμό. Ενός κακού μύρια έπονται.
Ζεις, εκτελέσεις στο Γουδί, κινήματα, αντικινήματα, για να φτάσει το ΄36 ο ήρωας του ΄12-΄13, ο Μεταξάς, να κάνει με τη σειρά του το δικό του κίνημα, όπως πριν από αυτόν ο Βενιζέλος, ο Κονδύλης, ο Πάγκαλος, ο Πλαστήρας και άλλοι.
Αν και δικτατορία, κάτι αρχίζει να ροδίζει.
Καλύτερες συνθήκες για δουλειά, κοινωνική ασφάλιση, αλλά και οργάνωση του Στρατού.
Μετά από δέκα χρόνια στο Μέτωπο, έχει φοβηθεί το μάτι σου. Είναι και τα παιδιά σου πλέον σε ηλικία επιστράτευσης. Δεν θα το αποφύγεις και αυτό το ποτήρι Νεαρέ Γέροντα.
Ο φασισμός κτυπά πισώπλατα την Ελλάδα. Από το ΄12 έως το ΄22 πολεμούσες κοιτάζοντας Ανατολικά. Τώρα το παιδί σου θα πολεμήσει κοιτάζοντας Δυτικά.

Άλλα 10 χρόνια, απέναντι σε δύο φασισμούς. Πρώτα τον Μαύρο και μετά τον Ερυθρό.
Θα ξεκινήσει από την Πίνδο στις 28 Οκτώβρη του 40, για να ξαποστάσει το ΄49 μετά τον Γράμμο και το Βίτσι.
Είσαι πια στα εβδομήντα. Οι Βασιλιάδες θα έχουν φύγει και θα έχουν ξαναγυρίσει πολλές φορές. Είδες πολλούς, από τον Γεώργιο που δολοφονήθηκε μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας μέχρι τον Αρχιστράτηγο της Νίκης, τον Κωνσταντίνο. Τον αδικοχαμένο από δάγκωμα πιθήκου Αλέξανδρο, τον αυταρχικό Γεώργιο και τον πράο Παύλο. Έζησες όλους τους Βασιλιάδες εκτός από τον τελευταίο.
Έζησες Δημοκρατίες, δικτατορίες, εξορίες, πείνες, εφευρέσεις. Είδες το άλογο να παραχωρεί τη θέση του στο αυτοκίνητο. Είδες τον άνθρωπο να πετάει. Είδες τη λάμπα πετρελαίου να παραχωρεί τη θέση της στον ηλεκτρισμό.
Πολλά νέα πράγματα που το καθήκον για την Ελλάδα δεν σου επέτρεψε να τα απολαύσεις όσο ήθελες. Ίσως εκεί στα τριάντα χρόνια σου, να πρόλαβες να χορέψεις τσάρλεστον, να είδες την Παξινού ή την Κοτοπούλη σε κάποιο θέατρο.
Όμως μέχρι εκεί. Τα χρόνια τρέχουν, νεαρέ Γέροντα.
Ο Αρχάγγελος έχει ανοίξει το παρουσιολόγιο στον παράδεισο και έχει φθάσει στο όνομά σου. Τα παιδιά σου γεννήθηκαν στην πρώτη δεκαετία του Αιώνα, τα εγγόνια σου γεννημένα στα δύσκολα χρόνια του πολέμου έχουν ήδη αναρτήσει την εικόνα σου στο διαμερισματάκι τους στην Κυψέλη ή στο Παγκράτι.
Εκεί γύρω, που έναν αιώνα μετά θα γεννηθεί το δισέγγονό σου. Όλοι μέχρι τότε προσπάθησαν και κατάφεραν να μεγαλώσουν την Ελλάδα σου και εσύ το δέχθηκες με χαρά, παρότι θυσίασες νιάτα και απολαύσεις.
Φθάσαμε όμως παππού, στην εποχή του Σοσιαλισμού και του «μεγάλου επαναστάτη», του Ανδρέα Παπανδρέου που ήταν κάτι σαν τον Δεληγιάννη, την εποχή που εσύ γεννιόσουν. Κουβέντες ωραίες, παραμύθια, πολλά «θα» και στο τέλος ο ηθικός και κοινωνικός εξευτελισμός.
Η σοσιαλιστική λαίλαπα, των πρασινοφρουρών και των «αυριανιστών», μέσα σε λίγα χρόνια μετέτρεψαν, το καφενείο του Στρατή σε pub, τα λαϊκά ταβερνεία, σε disco. Το τσιγάρο το έκαναν κοκαΐνη. Τον ελληνικό καφέ, «φραπέ». Οι σκελέες έγιναν σλιπάκια. Ο θούριος έγινε hits. Το πρόσωπο σπαθί έγινε face control. Το φρόνημα έγινε «ωχ αδελφέ». Η πατρίδα μας έγινε πολυπολιτισμική.
Το αίμα που έχυσες τόσα χρόνια για το καλό της έγινε Εθνικισμός. Τα ιερά και τα όσια είναι γι΄αυτούς παλιομοδίτικα. Ο ξένος δάκτυλος των Άγγλων και των Γάλλων έγινε τώρα Αμερικανικός, παρά την συνθηματολογία του «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και του «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες».
Με την μεθοδολογία της άκρατης και αλόγιστης δανειοδότησης της χώρας, υποθηκεύσαμε το μέλλον σου. Ξένος δάκτυλος υπήρχε πάντα νέε του προηγούμενου αιώνα, αλλά με μια μικρή διαφορά από τους σημερινούς. Εσένα σε ενοχλούσε, αυτοί δείχνουν να το απολαμβάνουν.
Μετά ήλθε ο Μητσοτάκης, ο σοσιαλίσταρος εκσυγχρονιστής Σημίτης, ο νεώτερος Καραμανλής και ο υιός Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτός ήλθε για να ξαναφέρει να σύνορα της πατρίδας μας από εκεί που τα πήρες εσύ, τον προηγούμενο αιώνα με το αίμα σου και τα έφθασες εδώ που είναι σήμερα. Ψήφισε μια Ευρωπαϊκή συνθήκη λεγόμενη Μνημόνιο που εξαθλιώνει τους Έλληνες και υποθηκεύει τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδος, παραιτούμενος ταυτόχρονα κάθε ασυλίας που πηγάζει από νόμους ή διεθνείς συνθήκες. Εσύ, για ότι πολέμησες σήμερα θεωρείται ταμπού.
Οι Τούρκοι ξαναβρήκαν 560 χρόνια μετά ανοιχτή την κερκόπορτα. Βολτάρουν στο Αιγαίο όποτε γουστάρουν, όπου γουστάρουν και όσο γουστάρουν. Βλέπεις ο «Αβέρωφ» είναι χρόνια παροπλισμένος στο Φαληρικό Όρμο. Μαζί του και ο «Κουντουριώτης». Τώρα στέλνουμε στην πόλη γιουσουφάκια που τραγουδάνε καλά, χορεύουν καλύτερα και δόξα τον Αλλάχ.
Από την άλλη, αυτούς που πολέμησαν στο πλευρό των Ιταλών το ‘40 εσένα και τα παιδιά σου, τους Αλβανούς, τους μπάσανε μέσα. Τόσο μέσα, Έλληνα, που σου πήραν τις δουλειές, τα σπίτια, τα μαγαζιά, ακόμη και τις γυναίκες. Όμως δεν μας έφταναν αυτοί, βάλαμε μέσα και όλους τους Ασιάτες και δείχνουμε να το απολαμβάνουμε.

Ερωτώ, λοιπόν, την Ιστορία που τα ‘δε όλα μέσα στους αιώνες. Αυτή που πολλές φορές σου χάιδευε το πονεμένο μέτωπο ανταλλάσοντας τον πόνο σου με ρυτίδες.
Ποιος έπραξε το σωστό;
Εσύ, που δεν γεύτηκες τις χαρές της νιότης σου για να ανδρωθεί η Ελλάδα και τα εγγόνια σου ή αυτοί που ακολουθούν το δικό τους story και το ’74 διαμέλισαν την Κύπρο παραχωρώντας την Κυρήνεια και την Αμμόχωστο;
Θα μπορούσες ποτέ να φανταστείς πως Πρωθυπουργός της Ελλάδος δεν θα αντιδρά, όταν οι Αλβανοί δημιουργούν θέμα Τσαμουριάς στη Θεσπρωτία;
Θα μπορούσες να φανταστείς πως Πρωθυπουργός της Ελλάδος δεν θα αντιδρούσε, όταν αμφισβητείται η κυριαρχία μας στα νησιά μας και το Αιγαίο μας;
Όταν οι ξυπόλητοι Σκοπιανοί μας παίρνουν το όνομα της Μακεδονίας μας και τα Εθνικά μας Σύμβολα με την συμμετοχή αυτού του Πρωθυπουργού;
Όταν οι Τούρκοι αλωνίζουν την Θράκη μας και το Τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή, προετοιμάζει ανενόχλητο το έδαφος για την προσάρτησή της στην Τουρκία;
Όταν προετοιμάζεται το νέο σχέδιο Ανάν 2 στην Μεγαλόνησο;

Με τον σημερινό λοιπόν, Πρωθυπουργό, άντε παιδιά κουράγιο. Λίγο δεβαριεδισμό, λίγο ακόμα παχυδερμισμό και θα φέρουμε πάλι τα σύνορα εκεί που ήταν το 1897.

Εσύ νεαρέ Έλληνα του 1904, του ΄12-΄13, του ΄19-΄22, του ΄40-΄41, του ΄74, ξύπνα και σήκω. Αρκετά ξαπόστασες στο μνήμα σου.
Σήκω γιατί αν αρνηθείς αυτό το νέο προσκλητήριο κάποιοι απόγονοί σου είναι διατεθειμένοι να παραχωρήσουν ακόμη και το μνήμα σου.
Για την Ελλάδα που εσύ στερήθηκες νιάτα και ομορφιά, πολεμώντας με το καριοφίλι στο χέρι και την εικόνα του Χριστού στο στήθος.

Ξύπνα αγόρι μου, φόρεσε τα καλά σου, η Ελλάδα σε περιμένει.
Εσένα και τη γενιά σου να σώσεις τη φαμίλια σου.
Λίγο ακόμη παλικάρι μου γιατί η Ελλάδα δεν πρέπει να πεθάνει.
Το ‘λεγες στα βουνά. Στην στρατώνα. Στις μάχες.
Όλοι μαζί Λεβέντες μου.
Αφύπνισε και συμπαρέσυρε τους σημερινούς Έλληνες και κυρίως τους νέους με το φρόνημά σου και την αγωνιστικότητά σου, σε πανεθνικό ξεσηκωμό.
Μαζί με σένα, όλοι οι Έλληνες, όλοι μια φωνή, μια καρδιά. Τώρα ξανά, σαν πρώτα.

Στείλε το μήνυμά σου, σε εκείνους τους επιλήσμονες πολιτικούς-βουλευτές που καθημερινά με τις αποφάσεις τους τοποθετούν την ταφόπλακα των ονείρων σου, της επιβίωσης της οικογένειάς σου και της ακεραιότητας της πατρίδος σου.
Εδώ και τώρα βροντοφώναξέ τους πως δεν θα ξεχάσεις τα ονόματα όσων ψήφισαν τα προδοτικά μνημόνια και θύμισέ τους πως έχει ο καιρός γυρίσματα και πως η Ιστορία επαναλαμβάνεται και εκδικείται.

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr
twitter: @egerssi


Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Τον θεωρούν με ανθρώπινα πάθη κακό, τιμωρό και εκδικητή. Γιατί τα επιτρέπει; Γιατί τα παραχωρεί; Γιατί δεν τα αποσύρει, ενώ τόσο ταλαιπωρούν τα πλάσματά του; Όπως είναι γνωστό, ο άνθρωπος είναι πλήρως ελεύθερος να επιλέξει το κακό ή το καλό. Για την επιλογή του κακού δεν ευθύνεται ο Θεός. Δεν μπορούμε να κατηγορούμε το Θεό, γιατί μας έκανε τέλεια ελεύθερους. Ο Θεός είναι η αυτοαγαθότητα, δεν εποίησε κανένα κακό ποτέ.

Το κακό καλούμεθα να μην το πράττουμε, να το μισούμε και να το υπομένουμε από τους άλλους. Οι δοκιμασίες στη ζωή του ανθρώπου δεν υπάρχουν ως αποτέλεσμα ενός κακού Θεού αλλά ενός αρίστου παιδαγωγού, που προσπαθεί να συνδράμει ωφέλιμα και διορθωτικά και μέσα από τα διάφορα λυπηρά. Όποιος θεωρεί μόνο υπεύθυνο του κακού το Θεό σφάλλει σοβαρά. Ο σοφός Μ. Βασίλειος διακρίνει το κακό σε φυσικό και αισθητό. Πραγματικό κακό, λέει, είναι η αδικία, η ζηλοφθονία και τα λοιπά αμαρτωλά πάθη. Κακό είναι και ότι μας ταλαιπωρεί η απάτη, η ασθένεια, ο θάνατος προσφιλών προσώπων. Υπεύθυνοι για την αμαρτία είμεθα εμείς και όχι ο Θεός. Οι δυσκολίες, τα βάσανα, τα προβλήματα της ζωής είναι, για να μας συνετίσουν, ωριμάσουν και καλλιεργήσουν.

Μόνος του ο άνθρωπος ζώντας επί χρόνια στην αμαρτία αποδυναμώνεται, φθείρεται, δεν έχει αντιστάσεις για το κακό και ενεργητικότητα για το καλό. Πάντα πάντως υπάρχουν κάποια περιθώρια προς μεταστροφή. Η κακή συνήθεια της γοητευτικής υπερηφάνειας δεν τον αφήνει να οδηγηθεί στην ακακία. Το κακό κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας δεν έχει υπόσταση. Το κακό θεωρείται ως στέρηση του καλού. Η αφύσικη κατάσταση της ζωής δημιουργεί τα διάφορα νοσήματα, για τα οποία καθόλου δεν είναι υπαίτιος ο Πανάγαθος Θεός. Το κακό ήλθε στη ζωή του ανθρώπου με την απομάκρυνσή του από το Θεό, την πηγή παντός αγαθού. Το αυτεξούσιο είναι θεόσδοτο και ο Θεός δεν θέλει σκλάβους. Ο Θεός δεν αγαπά καθόλου τη βίαιη ζωή αλλά την ελεύθερη αρετή. Ο άνθρωπος επιλέγει και προτιμά μόνος του την κακία στη ζωή του. Ο δαίμονας μισεί το Θεό και παραμένει μόνιμα και σταθερά στην κακία. Εχθρεύεται και τον άνθρωπο και μηχανεύεται τρόπους, για να τον υποδουλώσει στα αντίθεα και σκοτεινά έργα του. Ο άνθρωπος καλείται να είναι ετοιμοπόλεμος στα μηχανουργήματα της δαιμονικής κακίας. Για κάθε ανθρώπινη πτώση συνεργεί η δαιμονική πονηρία, αλλά έχει ευθύνη και ο ίδιος ο άνθρωπος, που αφήνεται να παρασυρθεί.

Η αμαρτία είναι σοβαρό κακό και η αρετή σπουδαίο αγαθό. Οι Χριστιανοί πρέπει να φοβούνται την αμαρτία, γιατί τους στερεί την ειρήνη και την αληθινή χαρά. Να μην απορρίπτουν τις από Θεού δοκιμασίες, γιατί μπορούν να γίνουν αφετηρίες ιάσεως, μετάνοιας και σωτηρίας. Ο φοβερός θάνατος κατά την Ορθόδοξη Θεολογία δεν είναι τιμωρία Θεού αλλά η απομάκρυνση του ανθρώπου από το Θεό. Χειρότερος του βιολογικού θανάτου θεωρείται ο πνευματικός θάνατος, που έρχεται, όταν διακοπεί η κοινωνία του ανθρώπου με το Θεό.

Η ασυλλόγιστη εμπάθεια ορισμένων ανθρώπων τούς κάνει υπεύθυνους της αμαρτίας τους. Σε όλη τη ζωή δυστυχώς επικρατεί το κακό. Αυτό δεν σημαίνει ότι νίκησε. Αρκετοί μέσα από το κακό παιδεύονται και ταλαιπωρούνται ισχυρά, ώστε τελικά να το μισήσουν. Μέσα και από το κακό μερικές φορές έρχεται το καλό. Το κακό δίνει ανησυχία, φόβο, ταραχή. Το καλό γαληνεύει, χαροποιεί, παρηγορεί. Μειοψηφίες συχνά ζουν με πληρότητα την αλήθεια και την ελευθερία.

Το κακό γκρεμίζει, ματώνει, γκριζαίνει, φτωχαίνει.

Το αγαθό ανασταίνει, φωτίζει, πλουτίζει και δυναμώνει.

Μακάριοι οι αγαθοποιούντες.

Πηγή: Εφημερίδα «Μακεδονία»

Η κυβέρνηση, όπως αποδεικνύεται, όχι μόνο δεν έχει ούτε για μια στιγμή εγκαταλείψει ή μετριάσει το σουξέ στόρι, όπως θα ανέμενε κανείς μετά από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που αυτό έχει δεχθεί, αλλά ίσα-ίσα που επιμένει στοχευμένα να το θάλπει στον κόρφο της σαν μονάκριβο παιδί της.

Πράγματι, αυτή το έφερε στον κόσμο: από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε είχε αποδυθεί σε ολομέτωπη προσπάθεια να δημιουργήσει μια τεχνητή εικόνα για την Οικονομία, με στόχο να ικανοποιούνται οι όροι των δανειστών με κάθε κόστος, και να εξασφαλίζεται η χρηματοδότηση από το πρόγραμμα, ενώ στο μεταξύ η ίδια θα μακροημέρευε.

Τούτη ήταν εν ολίγοις η οικονομική πολιτική της. Όποιος διενοείτο να αμφισβητήσει τα αποτελέσματά της αναγορευόταν σε εθνικό υπονομευτή, μισούσε αυτόν τον τόπο, δεν ήθελε να επιτύχει η Ελλάδα, άφριζε και τέτοια, αν θυμάστε…

Όπως λέμε καμιά φορά για γονείς πονεμένους, το ανέστησε στην κυριολεξία η κυβέρνηση αυτό το σουξέ-βλαστάρι της· πολλές φορές. Ας χρειάστηκαν κατά καιρούς επιπλέον τεχνητές μέθοδοι επί τεχνητών μεθόδων, και μύριες μεθοδεύσεις, για να πιστοποιούνται τα ήδη τεχνητά, κατασκευασμένα συμπεράσματα.

Πριν από λίγο καιρό, μάλιστα, η κυβερνητική περιγραφή της κατάστασης της Οικονομίας είχε επιτύχει το αποκορύφωμα της εικονικής πραγματικότητας, όταν πλημμύρισε πια ο ποταμός των στοιχείων που καταδείκνυαν την τεχνητή φύση του λεγόμενου πρωτογενούς πλεονάσματος. Και δεν δίστασε να διοχετεύσει ως άτυπη απάντηση στις επικρίσεις για το τέρας τον απίθανο ισχυρισμό ότι εκείνο που έχει σημασία δεν είναι αν το οικονομικό αυτό μέγεθος είναι ή όχι αυθεντικό, αλλά το κατά πόσον θα το αποδεχθεί η Τρόικα!.. Με λίγα λόγια: «Έχω, κύριε, πιστοποιητικό; Έχω. Υπογράφει ο Καμίνης ότι είναι δικό μου το παιδί; Υπογράφει. Τέλος. Εσύ, τι ψάχνεις να βρεις;»

Ιδού όμως που πλησιάζει η ώρα της δοκιμασίας του… δεσοξυριβοζονουκλεονικού οξέος, ευρύτερα γνωστού ως τεστ DNA. Για να φανούν τα φυσικά και τα τεχνητά όλα…

Προ αυτού του κινδύνου όμως, προ του φιάσκου, όπως αντεθνικός ήταν μέχρι χθες όποιος αμφισβητούσε το σουξέ στο εσωτερικό την ώρα που έξω «τώρα δεν το αμφισβητεί κανείς», όπως διατεινόταν μέχρι πριν από μια εβδομάδα ο Σαμαράς, υψώνεται ξαφνικά η εθνική παντιέρα, αυτή τη φορά όμως για τους κακούς της εσπερίας, χθεσινούς μας φίλους που συνέταξαν το Μνημόνιο, το κατά Στουρνάρα μόνο σοβαρό κείμενο στη χώρα. Με ανεξέλεγκτο θράσος μάλιστα, ελέγχονται πλέον ως αντεθνικοί όσοι, παρακαλώ, δεν συντάσσονται με το νέο αυτό Έπος του «Όχι», μέρες που έρχονται… Και αξιώνεται να συμμορφωθούν προς τις νέες εθνικές υποδείξεις ως και οι χθεσινοί… εθνικοί δολιοφθορείς. Χθες ήταν για να μην κάνουμε κακή εντύπωση στην Μέρκελ, σήμερα είναι για να της δείξουμε ότι όλοι μαζί μπορούμε να της τρίξουμε τα δόντια. Χα! Για να θυμηθώ μια όχι και τόσο παλιά συζήτηση, τζογάρει έτσι ο Σαμαράς τη χώρα ή κάνω λάθος;

Χμ… Θα πρέπει τελικά να πιστεύει ότι είναι ο μόνος άνθρωπος επί γης που τα ξέρει όλα και μόνο η αφεντιά του έχει δίκαιο. Από κούνια, αν όχι από γεννησιμιού του. Η διάγνωση θα έπρεπε να κάνει λόγο για «δεσοξυριβοζονουκλεονική έπαρση». Δεν με εντυπωσιάζει ως πάθηση. Διότι υπάρχουν και άλλοι στον κόσμο μας, άλλοι επικίνδυνοι και άλλοι γραφικοί. Εκείνο που με τρομάζει είναι ότι ήσυχοι εμείς καθόμαστε και τον ακούμε.

Ακόμα περισσότερο με τρομάζει ωστόσο που, αν κάποια στιγμή κάπως καταφέρει η Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της, πολύ φοβάμαι ότι με αυτού του είδους τα επηρμένα μυαλά που διαθέτει ο Σαμαράς είναι βέβαιο ότι τότε πια, εκείνη την ώρα θα την καθυστερήσει μέχρις εσχάτων, δηλώνοντας, καθώς ο ΓΑΠ, ο Παπακωνσταντίνου και τόσοι άλλοι, και ο ίδιος πεισματικά αθώος. Με τρομάζει λέω, διότι με τόσους πεισματικά αθώους γύρω μας το βρίσκω πολύ δύσκολο να βρούμε κι εμείς οι έρμοι κάποια στιγμή το δίκαιο μας.

Πηγή: Sotos' Blog

Έχουν μετατρέψει τους Έλληνες σ έναν λαό-ζόμπι. Τούχουν στερήσει τους θεσμούς που θα του επέτρεπαν να εκφραστεί, να συζητήσει, να κινητοποιηθεί

Γράφει ο Γιώργος Παπανικολάου
«Μια σύμβαση αμιγώς δανειακή, τείνει να μετατραπεί σε όχημα πλήρους εξανδραποδισμού και υποτέλειας ενός ολόκληρου κράτους, κατά πλήρη καταστρατήγηση κάθε έννοιας εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, συνταγματικής τάξης και νομιμότητας».
Γιάννης Αδαμόπουλος, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας (που στηρίχθηκε για την εκλογή του απ το κόμμα της Ν.Δ.)
«Ό,τι κατέκτησαν οι πρόγονοί μας με αίμα εδώ και αιώνες, σήμερα το απεμπολούμε. Πρόκειται για σφετερισμό της εξουσίας, κλεπτοκρατία, εναλλασσόμενη αιρετή μοναρχία, εξαθλιωμένο διεθνές προτεκτοράτο».
Κώστας Χρυσόγονος, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Α.Π.Θ.
«Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια του μνημονίου αμφισβητείται η ίδια η δημοκρατία και ο τυπικός αστικός κοινοβουλευτισμός. Με την κατάργηση του συνόλου σχεδόν των συνταγματικών εγγυήσεων των ατομικών και κοινωνικών ελευθεριών, το ίδιο το σύνταγμα έχει καταστεί ένα «πουκάμισο αδειανό».
Τα τελευταία δε 3 χρόνια του μνημονίου με την «έκτακτη» και «ειδική» νομοθεσία, που έχει επιβάλλει το «μνημονιακό παρασύνταγμα», έχει καταπατηθεί σχεδόν κάθε έννοια έννομης τάξης. Γεγονός που ξαναγυρίζει τη χώρα στην εποχή του αλήστου μνήμης «παρασυντάγματος» της προδικτατορικής εποχής».
Αλέξης Τσίπρας, ομιλία για τη συγκρότηση επιτροπής σχετικά με τις αλλαγές στο κράτος και το πολιτικό σύστημα, Φλεβάρης 2013
«…στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα, με πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο και με εναλλαγές στη θέση του κατ επίφαση πρωθυπουργού.
…Στην Ελλάδα έγινε πραξικόπημα και οι πραξικοπηματίες κυβερνούν, ενώ ταυτόχρονα μετέχουν σε σχέδιο ολικής απώλειας της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας.
Στην Ελλάδα έγινε πραξικόπημα από όλους εκείνους που γνώριζαν πως η θέση τους για το υπόλοιπο της ζωής τους είναι σε κάποιο κελί μιας υπόγειας φυλακής και αντάλλαξαν την τιμωρία τους με τη δική μας δουλεία και με την άλωση της χώρας εις το διηνεκές».
Γιώργος Κασιμάτης, καθηγητής συνταγματικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Η χώρα ρημάζει. Οι άνθρωποι χάνονται. Όλοι το βλέπουν και παρακολουθούν στωϊκά την καταστροφή. Αλλά η προπαγάνδα των ΜΜΕ περί «σωτηρίας», «θυσιών που πιάνουν τόπο», «ανάπτυξης» κ.ο.κ. συνεχίζεται αμείωτη και θαρρείς πως έχει αποτέλεσμα… Αλλά η λογική αρνείται να το δεχθεί.

Μας είπαν πως τιμωρούμαστε γιατί είμαστε μια διεφθαρμένη χώρα, πως ξοδεύαμε περισσότερα απ όσα παράγαμε, πως πρέπει να «νοικοκυρευτούμε» κ.α.

Η αλήθεια είναι πως αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στη δική μας χώρα. Όλος ο πλανήτης δέχεται εδώ και χρόνια την επίθεση μιας ασυγκράτητης δύναμης, τόσο εκτεταμένης και τόσο ισχυρής, που επεμβαίνει σε κάθε σημείο του πλανήτη, χωρίς κανείς να μπορεί να της αντισταθεί.

Πως δημιουργήθηκε;

Μια διαδικασία «απορρύθμισης» των οικονομικών και κυρίως των χρηματοπιστωτικών λειτουργιών συνέβη διαδοχικά στις πιο ισχυρές χώρες του πλανήτη, αλλά και στις πιο αδύναμες, με τρόπους κρυφούς, πέρα (αλλά και πολλές φορές εναντίον) των δημοκρατικών θεσμών και λειτουργιών των κοινωνιών, που κατέληξε σήμερα σ ένα παγκόσμιο δίκτυο αδιαπέραστων στον έλεγχο και την πληροφόρηση, χρηματοπιστωτικών μεγαθηρίων, διασυνδεδεμένων μεταξύ τους και με το έγκλημα όπου γης, ανεξέλεγκτων και αποθρασυμένων. Η ισχύς του, οι ανάγκες του για κέρδη και η ανεξιχνίαστη φύση και σύστασή του, το κάνει ικανό για τη διάπραξη των μεγαλύτερων και απεχθέστερων εγκλημάτων που μπορεί κανείς να σκεφτεί.

Στη χώρα μας αντιμετωπίζουμε σαν λαός, την επίθεση όχι μόνο της ντόπιας ολιγαρχίας, αλλά ολόκληρης αυτής της παγκόσμιας αλητοσυμμορίας κι αυτό πρέπει να τόχουμε στο νου μας συνεχώς, όταν μιλάμε για αναχαίτισή της.

Μπροστά σ αυτόν τον κίνδυνο, αντί οι άνθρωποι, οι θεσμοί και οι συλλογικότητες να συνασπιστούν και ν αντιδράσουν ομόθυμα και οργανωμένα, αντίθετα, παρακολουθούμε άλλους να βάζουν πάνω απ όλα τη σωτηρία του ονείρου τους περί «αριστερής κυβέρνησης», άλλους τις «κόκκινες γραμμές ως προς τα εθνικά θέματα», τους συνδικαλιστές να επαναλαμβάνουν στα ΜΜΕ τα συντεχνιακά τους αιτήματα, α(ε)παιτώντας τα απ τους «κυβερνήτες», άλλους να ονειρεύονται «σοσιαλιστικούς παραδείσους» και τον κοσμάκη να παραμιλάει στην απελπισία του «πως δεν γίνεται τίποτε».

Έχουμε έναν λαό που είναι θηρίο. Που θέλει να ξεσπάσει και δεν μπορεί. Γιατί; Γιατί τον τρομοκρατούν οι μεν. Γιατί τον μπερδεύουν οι δε. Γιατί έχει και σκέφτεται τα προβλήματά του. Γιατί τον τρομάζει η επόμενη μέρα εξόδου απ τη «σιγουριά» του συστήματος. Πολλά τα γιατί.

Αλλά παρόλα αυτά ή ενόσω υπάρχουν όλα αυτά, τι θα μπορούσε ν απελευθερώσει το δυναμικό αυτού του λαού, ώστε να κάνει το πρώτο βήμα για να ξεφύγει απ τη σημερινή του κατάσταση;

Σήμερα κυριαρχεί ένα καθεστώς που αναγνωρίζει την κυριαρχία του λαού μόνο στα λόγια. Στη λειτουργία των θεσμών και σε κάθε πράξη και κάθε στιγμή, ακυρώνεται αυτή η αναγνώριση. Εδώ που φτάσαμε, λύσεις σε επιμέρους ζητήματα, όπως η ΕΡΤ, οι καθηγητές κ.α. δεν μπορούν να δοθούν, αν δεν λυθεί το κύριο πρόβλημα: η ανυπαρξία δημοκρατίας.

Πιστεύω πως ο στόχος που μπορεί ν απελευθερώσει και να συσπειρώσει το λαό σήμερα, είναι η εγκαθίδρυση της πραγματικής δημοκρατίας, για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Μια πραγματική δημοκρατία, ένα πλαίσιο θεσμών, που θα επιτρέψουν στο λαό να εκφραστεί και να δει τις αποφάσεις του να υλοποιούνται, αλλά και να ελέγξει την υλοποίησή τους.

Η πραγματική δημοκρατία είναι αναγκαία σήμερα, πέρα απ όλα τα άλλα και για έναν ουσιώδη λόγο. Έχουν μετατρέψει τους Έλληνες σ έναν λαό-ζόμπι. Τούχουν στερήσει τους θεσμούς που θα του επέτρεπαν να εκφραστεί, να συζητήσει, να κινητοποιηθεί. Οι θεσμοί του καθεστώτος έχουν διαβρωθεί και μετατραπεί κατ ουσίαν σε όργανά του, ενώ οι θεσμοί των εργαζομένων, όπου δεν έχουν διαβρωθεί και επικρατούν οι παραδοσιακές εργατικές δυνάμεις, αδυνατούν να τον εμπνεύσουν, αδυνατούν να του παρέχουν τον στοιχειώδη «καθαρό αέρα» των ιδεών και το «αίμα» για να παλέψει για τα σημερινά και τα μελλοντικά του συμφέροντα. Μ αυτή την έννοια, οι θεσμοί μιας πραγματικής δημοκρατίας, θ αναζωογονήσουν το λαό και θα τον καταστήσουν ικανό να παλέψει για τους στόχους που «λογικά» προσδιορίζονται σε πολλά προγράμματα πολιτικών δυνάμεων, αλλά αγνοούν και στερούνται της πραγματικής βάσης «αιμοδότησής τους».

Τι σημαίνει πραγματική δημοκρατία; Ένα νέο σύνταγμα. Νέους θεσμούς. Κατάργηση των αλλοιωμένων θεσμών του παλιού καθεστώτος και ξαναστήσιμο επί της ουσίας, μιας πολιτείας απ την αρχή.

Χωρίς δημοκρατία, καμιά προοδευτική δύναμη δεν μπορεί να πετύχει τους στόχους της. Το σημερινό καθεστώς αποπροσανατολίζει το λαό, εμποδίζει τον ουσιαστικό διάλογο, στην ουσία λογοκρίνει τον ελεύθερο διάλογο. Με τη δημοκρατία ο λαός θ αποκτήσει συνείδηση της δύναμής του, αυτοπεποίθηση, θα δει και θα δοκιμάσει τις δυνατότητές του στην πράξη.

Μόνο με την κατάκτηση της δημοκρατίας μπορεί να ξεκινήσει η πάλη για την επιλογή οποιασδήποτε λύσης στο πρόβλημα της χώρας.

Θα είναι μια κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης. Για όσους έχουν απορίες, ας θυμηθούν την κυβέρνηση Παπαδήμου: η άλλη πλευρά έδειξε την ετοιμότητά της για να λύνει προβλήματα έκτακτων συνθηκών, με έκτακτες λύσεις. Εμείς θ αρνηθούμε μια τέτοια δυνατότητα, όταν το πολιτικό τοπίο μοιάζει τελματωμένο (ως προς τις σημερινές ανάγκες);

Τι ζητήματα θα προωθούσε το πρόγραμμα μιας προσωρινής κυβέρνησης για την εγκαθίδρυση της πραγματικής δημοκρατίας;

Κυριαρχία του λαού, χωρίς δυνατότητα περιορισμού της ή ακύρωσής της από τον οποιονδήποτε. Δηλαδή:

1. εκλογές με απλή αναλογική.

2. Εξασφάλιση έναντι εξαπάτησης των εκλογέων με απατηλά προεκλογικά προγράμματα (την εντολή που πήρες, αυτή θα εφαρμόσεις).

3. Κατάργηση οποιωνδήποτε δυνατοτήτων επιβολής, ενάντια στη θέληση του λαού (π.χ. άρθρο 48 του συντάγματος). (Ο στρατός είναι για τη διασφάλιση της άμυνας της χώρας από εξωτερικούς κινδύνους. Ανάμιξή του στα εσωτερικά δεν νοείται. Η ιεραρχία του θα ισχύει μόνο για την αντιμετώπιση εξωτερικής απειλής. Συνταγματική πρόβλεψη εκλογής συμβουλίων στρατιωτών, που θ αναλαμβάνουν τη διοίκηση αν υπάρξει παρεκτροπή και ανάμιξη του στρατού σε περίοδο κρίσης στη χώρα).

4. Πρόβλεψη Θεσμικής και οργανωμένης λαϊκής παρέμβασης έναντι του οποιουδήποτε παραβιάζει το σύνταγμα και τη λαϊκή κυριαρχία. Επιπλέον, Συνταγματικό δικαστήριο.

5. Ελάχιστοι κανόνες δημοκρατικής λειτουργίας των κομμάτων (προγράμματα και αποφάσεις με τη συμμετοχή των μελών, διαφάνεια στα οικονομικά και τη λειτουργία τους).

6. Η οργάνωση και λειτουργία της ενημέρωσης σε οποιαδήποτε ΜΜΕ (δημόσια και ιδιωτικά) θα είναι δημόσια και δημοκρατική, με λαϊκή συμμετοχή και κοινωνικό έλεγχο. (Οι ιδιώτες θα μπορούν να επιλέξουν και να ενισχύσουν με τα χρήματά τους οποιοδήποτε μέσο ενημέρωσης κρίνουν ότι μπορεί να τους εξασφαλίσει κέρδη, αλλά δεν θα έχουν καμιά δυνατότητα να παρέμβουν και να κατευθύνουν τη λειτουργία της ενημέρωσης).

7. Στη δικαιοσύνη και τους βασικούς και κρίσιμους θεσμούς του κράτους, ορισμός της ηγεσίας τους με εκλογή ή κλήρωση. Εκδημοκρατισμός τους.

8. Νέους θεσμούς διαβούλευσης και συμμετοχής των πολιτών στη λήψη αποφάσεων και ελέγχου της υλοποίησής τους.

9. Σε καμιά περίπτωση ανάθεση της εφαρμογής του νόμου, σε σχέση με τα λαϊκά κινήματα, σε οπλισμένους πραιτωριανούς. Άμεση διάλυση των ΜΑΤ (αυτό είναι το πρώτο μέτρο μιας πραγματικής κυβέρνησης αλλαγής. Εξίσου αυτονόητη είναι η κατάργηση των σημερινών εισαγγελιών, ο εκδημοκρατισμός τους και η θέση τους υπό λαϊκό έλεγχο. Διάλυση και επανασύσταση της ΚΥΠ). Δημιουργία κληρωτών λαϊκών σωμάτων επίβλεψης της τάξης, με σύντομη θητεία. Εκλεγμένοι επικεφαλής.

10. Όλα στο φως από την πρώτη μέρα. Κανένα άβατο για το λαό.

Οι δυνάμεις που θα συμφωνήσουν σε μια τέτοια αλλαγή, θα πρέπει επίσης να καταρτίσουν ένα πρόγραμμα αναγκαίων μέτρων επιβίωσης του λαού την επόμενη μέρα. Οι μακροπρόθεσμοι στόχοι δεν βοηθούν τη συσπείρωση, η διαφορετικότητα των συμμετεχόντων στο μέτωπο επιβάλλει μόνο κάλυψη των άμεσων αναγκών. Μόνο η διαβούλευση μεταξύ των δυνάμεων που θα συμμετέχουν μπορεί να καθορίσει τα συγκεκριμένα μέτρα.
Σημασία εδώ έχει, το πρόγραμμα αυτό να μην ακυρώνει το πρόγραμμα των κομμάτων και συλλογικοτήτων που συμμετέχουν. Για παράδειγμα, γιατί δεν θα μπορούσαμε (ως προς το ευρώ) προετοιμαζόμενοι για την απόκρουση πιθανών απειλών και εκβιασμών –μέτρα για μετάβαση σε εθνικό νόμισμα, συμφωνίες με τρίτες χώρες- να κάνουμε χρήση των όπλων των ίδιων των θεσμών της Ε.Ε. (βέτο, νομικό οπλοστάσιο κοινοτικό και διεθνές).
Την τελική λύση βέβαια θα την επιλέξει ο ίδιος ο λαός με εκλογές ή δημοψήφισμα, αφού ενημερωθεί σε καθεστώς δημοκρατίας. Επίσης μια στάση πληρωμών, μέχρι τον έλεγχο του χρέους και την απόφαση του ίδιου του λαού, μπορεί να συμφωνηθεί απ όλες τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, ανεξάρτητα απ τις επιμέρους διαφορές των προγραμμάτων τους.

Εκείνο που λέω δηλαδή, είναι ότι τα κόμματα πρέπει να ξεχωρίσουν τους στόχους του προγράμματός τους, που αφορούν τα διαστήματα πριν και μετά την κατάκτηση της δημοκρατίας. Αυτούς (τους «μετά») μπορούν να τους θέσουν στην κρίση του λαού και να τους παλέψουν σε συνθήκες δημοκρατίας. Και αν σκεφτούμε ψύχραιμα, υπάρχουν στόχοι που για να επιτευχθούν, απαιτούν ο λαός να βρίσκεται σε μια άλλη κατάσταση και όχι πελαγωμένος και στριμωγμένος, όπως είναι σήμερα. Επίσης πρέπει να σκεφτούμε, ότι τη ρεαλιστικότητα των στόχων δεν την καθορίζει η λογική της σκέψης – όλα στο μυαλό μας μπορεί να φαντάζουν και να είναι πράγματι τακτοποιημένα - αλλά οι δυνατότητες που προκύπτουν απ την πραγματικότητα κι αυτό μπορεί να είναι ένα τελείως διαφορετικό ζήτημα, «παράλογο» ίσως με πρώτη «λογική» ματιά.

Να το θέσω αλλιώς: οι αντιμνημονιακές δυνάμεις μοιάζουν να θέτουν στην πραγματικότητα ένα εκβιαστικό δίλημμα στο λαό: θέλεις λύση (ή δημοκρατία) τον ρωτούν; Πρέπει πρώτα να συμφωνήσεις με το δικό μου πρόγραμμα, τα δικά μου προτάγματα (και δεν μ ενδιαφέρει που στις σημερινές συνθήκες δεν μπορείς να ενημερωθείς ουσιαστικά). Πρέπει λοιπόν πρώτα ν αποδεχθείς τις δικές μου προτάσεις.

Μια πολιτική πρωτοβουλία απ τις δυνάμεις που μπορούν να συμφωνήσουν σ ένα τέτοιο πλαίσιο όπως αναπτύχθηκε παραπάνω, είναι εφικτή σήμερα. Οι δυνάμεις αυτές υπάρχουν και ήδη είναι πλειοψηφία στο λαό. Μένει να δει ο λαός την ένωσή τους, την συγκρότησή τους σε μέτωπο, για ν αναθαρρήσει και να κινητοποιηθεί. Στο λαό δεν λείπουν οι «εμπνευσμένες», οι «ρεαλιστικές» και «εφικτές» λύσεις, αλλά η συγκρότηση και παρουσία μιας δύναμης που θα εμπνέει σιγουριά ότι μπορεί ν αντιπαρατεθεί στο τέρας. Οι ηγεσίες αυτών των δυνάμεων μπορούν να εθελοτυφλούν σήμερα; Τα περιθώρια στενεύουν. Σε λίγο οι εξελίξεις μπορεί να είναι ανεξέλεγκτες. Αυτός ο λαός έχει δώσει δείγματα στο παρελθόν ότι δεν θα παραδοθεί, δεν θ αφήσει να τον καταστρέψουν. Θα βρει τον τρόπο ν αντιδράσει, θα βρει τους ανθρώπους να τον οδηγήσουν…


Τον έστειλε για τα... περαιτέρω, στους χαμηλόβαθμους υπαλλήλους της!

Μας είχε πάρει τα αυτιά το «μνημονιακό τόξο» των κ.κ. Βενιζέλου – Σαμαρά και τα μνημονιακά ΜΜΕ, με το σύνθημα succsess story. Ένα έτος και πλέον πριν τις γερμανικές εκλογές, φιμώθηκε ολόκληρος ο λαός και πατάχτηκε κάθε διαμαρτυρία, προκειμένου να μην ενοχληθούν οι Γερμανοί ψηφοφόροι και να πάνε ανεπηρέαστοι στις κάλπες. Υποτίθεται πως μετά την επανεκλογή της Μέρκελ, θα υπήρχε λύση στο ελληνικό πρόβλημα.

Εδώ και ένα χρόνο όμως, όλοι οι εχέφρονες πολίτες είχαν υποψιαστεί ότι θα συνέβαινε αυτό που λέει ο θυμόσοφος λαός μας...
Ο λύκος μπορεί να αλλάζει τρίχα αλλά χούγια δεν αλλάζει. Το Δ΄ Ράϊχ έχει συγκεκριμένο σχέδιο κυριαρχίας στην Ευρώπη και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει εξ αιτίας κάποιου οίκτου προς τους Έλληνες.

Είκοσι λεπτά, διέρρευσε κομπάζοντας η ελληνική πλευρά ότι συνομίλησαν οι κ.κ. Σαμαράς και Μέρκελ. Όμως η κ. Μέρκελ διέψευσε ακόμα και αυτό. Βγήκε η ίδια και ανακοίνωσε ότι είδε τον κ. Σαμαρά (που προφανώς έψαχνε εναγώνια για ένα βλέμμα της) επί πέντε λεπτά στους διαδρόμους της συνδιάσκεψης κορυφής και απλά τον παρέπεμψε να τα βρει με τους υπαλλήλους της τρόϊκας, οι οποίοι ζητούν νέα εξοντωτικά μέτρα.
Συζητήθηκε δηλαδή η ζωή ενός ολόκληρου λαού, μόνο για πέντε λεπτά!!!!
Εκεί καταντήσαμε….

Τι θα γίνει τώρα; Απλά το δίδυμο Βενιζέλου – Σαμαρά, θα εκτελέσουν πλήρως τις εντολές της τρόϊκας, αλλιώς θα πρέπει να βάλουν άμεσα τέλος στις πολιτικές καριέρες τους.

Τι κάνουμε εμείς; Εμείς οι πολίτες, είμαστε έρμαια της πολιτικής καριέρας του κάθε πολιτικού. Δυστυχώς δεν προβλέπεται δυνατότητα θεσμικής παρέμβασης του λαού, όπως προβλέπεται σε όλες τις σύγχρονες ανεπτυγμένες χώρες που σέβονται τους πολίτες τους.

Πέτρος Χασάπης

Δεν είναι μόνο ο δανεισμός του κράτους. Υπάρχουν πάρα πολλές επιχειρήσεις ζόμπι και υπερχρεωμένα νοικοκυριά, γράφει ο Economist.
Δεκαπέντε μήνες πριν, τον Ιούλιο του 2012, ο Μάριο Ντράγκι, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), υποσχέθηκε να κάνει «ό,τι χρειάζεται» για να διατηρήσει το ενιαίο νόμισμα. Παρά το γεγονός ότι το σύστημα αγοράς ομολόγων που έχει συσταθεί για να υλοποιήσει αυτή την υπόσχεση δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ, οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων έχουν μειωθεί. Το ευρώ- χάος έχει μεταμορφωθεί από μία οξεία κρίση σε μια χρόνια.

Αυτή την εβδομάδα ο Ντράγκι ξεκίνησε αυτό που θα μπορούσε να γίνει η δεύτερη μεγάλη καμπή στο έπος της ευρωζώνης: την επιθεώρηση των ισολογισμών των 128 μεγαλύτερων τραπεζών της περιοχής, την οποία η ΕΚΤ θα επιβλέπει από τα τέλη του 2014. Στο πλαίσιο της «επανεξέτασης της ποιότητας του ενεργητικού», οι αξιωματούχοι της ΕΚΤ, μαζί με εξωτερικούς εμπειρογνώμονες θα αρχίσουν να εξετάζουν τους ισολογισμούς των τραπεζών και να επιβάλουν κοινά πρότυπα για την ποιότητα του δανειακού χαρτοφυλακίου. Η διαδικασία υποτίθεται ότι θα αποκαλύψει ποιες τράπεζες είναι βιώσιμες σήμερα, ποιες θα χρειαστούν περισσότερο κεφάλαιο και ποιες θα πρέπει απλώς να κλείσουν.
Ο Ντράγκι θα πρέπει να είναι σκληρός. Οι πολιτικοί της ευρωζώνης, ακόμη και στη δήθεν συνετή Γερμανία, ήταν απρόθυμοι να κοιτάξουν σοβαρά τους ισολογισμούς των τραπεζών , πόσο μάλλον να τους αναγκάσουν να εκκαθαριστούν. Σίγουρα υπάρχουν ερωτήματα που πρέπει να ζητηθούν για όλα τα κρατικά ομόλογα που οι τράπεζες έχουν αγοράσει τα τελευταία χρόνια. Αλλά τα κύρια επισφαλή περιουσιακά στοιχεία που έχουν «μπει κάτω από το χαλί» της Ευρώπης είναι ιδιωτικά : κακά δάνεια προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
Τι έβαλε η Άνγκελα Μέρκελ «κάτω από το χαλί»

Η Ευρώπη πάντα είχε μια κρίση δημοσίου χρέους και έχει. Αλλά η προέλευση της καταστροφής του ευρώ αφορά λιγότερο την ασωτία του Δημοσίου και περισσότερο τον υπερβολικό ιδιωτικό δανεισμό. Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα βρήκε τον μπελά της επειδή η κυβέρνησή της δαπάνησε πάρα πολύ και συγκέντρωσε ελάχιστα από τους φόρους. Αλλά αλλού, το φιάσκο ακολούθησε το ξεσάλωμα του ιδιωτικού τομέα: τα στεγαστικά δάνεια στην Ιρλανδία και την Ισπανία. Ο δανεισμός των επιχειρήσεων στην Πορτογαλία και στην Ισπανία. Και στις τρεις χώρες, το χρέος των νοικοκυριών και των εταιριών σε συνδυασμό ήταν πάνω από το 200% του ΑΕΠ πριν από την κρίση, πολύ υψηλότερο από ό,τι στην Αμερική (175 %) ή ακόμη και τη Βρετανία (205 %).

Δυστυχώς , η ζώνη του ευρώ έχει σημειώσει μικρότερη πρόοδο από ό,τι άλλα μέρη στη μείωση αυτού του βάρους ιδιωτικού χρέους. Χάρη στην διαγραφή των στεγαστικών δανείων και την μεγάλη ανάπτυξη, τα νοικοκυριά της Αμερικής έχουν χαλαρώσει περίπου τα δύο τρίτα της περίσσειας του χρέους που χτίστηκε κατά τη διάρκεια των ετών της αλματώδους ανάπτυξης. Οι περισσότερες χώρες της ευρωζώνης έχουν επιτύχει πολύ λιγότερη «απομόχλευση» του ιδιωτικού τομέα για τρεις λόγους.
Πρώτον, η δημοσιονομική λιτότητα που επιβλήθηκε στις περιφερειακές οικονομίες της Ευρώπης βάθυνε την ύφεσή τους, γεγονός που κατέστησε δυσκολότερη τη μείωση των ιδιωτικών χρεών.
Δεύτερον, οι αδύναμες τράπεζες ήταν απρόθυμες να αναγνωρίσουν και, ως εκ τούτου να προβλέψουν, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
Και τρίτον, το ευρωπαϊκό πτωχευτικό δίκαιο είναι λιγότερο φιλικό προς τους οφειλέτες από αυτό της Αμερικής και έτσι τείνει να είναι λιγότερο ευνοϊκό για την αναδιάρθρωση του χρέους. Στην Αμερική πολλές υποθήκες είναι «μη προσφυγής », που σημαίνει ότι ένας οφειλέτης μπορεί να παραδώσει τα κλειδιά και να φύγει. Οι Ευρωπαίοι παραμένουν συνήθως υπόλογοι για το ανεξόφλητο χρέος υποθηκών. Οι διαδικασίες πτώχευσης των εταιρειών είναι συχνά αργές και δαπανηρές: στην Ιταλία, η διαδικασία διαρκεί κατά μέσο όρο επτά χρόνια.

Το εταιρικό πρόβλημα του χρέους είναι χειρότερο στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία, όπου το ΔΝΤ αναφέρει ότι το 50 %, 40 % και 30 % του χρέους , αντίστοιχα, οφείλεται από επιχειρήσεις που δεν μπορούν να καλύψουν τις πληρωμές τόκων τους από τα κέρδη προ φόρων. Αυτές οι επιχειρήσεις δεν είναι σε θέση να επενδύσουν ή να αναπτυχθούν. Πρόκειται για εταιρείες ζόμπι, σαν εκείνες που υπήρχαν στην Ιαπωνία στη δεκαετία του 1990.

Η επιβάρυνση του χρέους των νοικοκυριών είναι ιδιαίτερα μεγάλη στην Ιρλανδία και, παραδόξως, στην Ολλανδία, όπου υπερβαίνει το 100% του ΑΕΠ. Η πληρωμή των ενυπόθηκων δανείων πιέζει τα οικονομικά των νοικοκυριών και μειώνει τις καταναλωτικές δαπάνες. Ενώ στην Αμερική το μερίδιο του εισοδήματος που το μέσο νοικοκυριό δαπανά για την εξυπηρέτηση του χρέους είναι πλέον το χαμηλότερο των τελευταίων δεκαετιών, στην Ισπανία είναι υψηλότερο από ό,τι κατά τη διάρκεια των ετών της αλματώδους ανάπτυξης.

Αυτή τη φορά, δεν υπάρχουν Ομπάμα

Εάν η ανάκαμψη της ευρωζώνης ενισχυθεί, η επιβάρυνση του ιδιωτικού χρέους θα πρέπει να περιοριστεί σημαντικά. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, το ιδιωτικό χρέος είναι μεγαλύτερη τροχοπέδη για την ανάπτυξη της Ευρώπης από ό,τι το δημόσιο χρέος . Μία προϋπόθεση , την οποία ακόμα και η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ έχει αρχίσει να αποδέχεται, είναι η λιγότερο δρακόντεια λιτότητα. Είναι σχεδόν αδύνατο για τον ιδιωτικό τομέα να μειώσει το χρέος όταν οι κυβερνήσεις προσπαθούν να μειώσουν τον δανεισμό τους πάρα πολύ. Μια άλλη ανάγκη είναι για τις τράπεζες να αναγνωρίσουν και να διαγράψουν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Σε αυτό το σημείο η επανεξέταση της ποιότητας των περιουσιακών στοιχείων της ΕΚΤ θα είναι ζωτικής σημασίας. Η κεντρική τράπεζα θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι η εκτίμησή της θα είναι ενδελεχής και αξιόπιστη: ο Ντράγκι θα πρέπει να αντισταθεί σε κάθε μορφής πολιτική πίεση για να υποβαθμίσει το μέγεθος του προβλήματος των επισφαλών δανείων προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η τυχόν έλλειψη κεφαλαίων. Ομοίως, οι πολιτικοί της Ευρώπης θα πρέπει να είναι πρόθυμοι να παρέχουν τους πόρους για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, εάν είναι απαραίτητο.

Τέλος, μια πιο ειλικρινής εκτίμηση των ισολογισμών των τραπεζών θα πρέπει να μεταφράζεται σε μια προθυμία από τις τράπεζες να πωλήσουν ή να αναδιαρθρώσουν τα στεγαστικά και επιχειρηματικά δάνεια. Η Μέρκελ είναι πολύ πιο σκληρή με την Ελλάδα από ό,τι με τις γερμανικές τράπεζες που δάνεισαν στις ελληνικές τόσα πολλά. Οι κυβερνήσεις μπορούν να δημιουργήσουν «κακές τράπεζες» ή ειδικές εταιρείες διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων για τη διαχείριση και τη διάθεση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Μπορούν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη δευτερογενών αγορών προβληματικών χρεών με φορολογικές και ρυθμιστικές αλλαγές. Και μπορούν να μεταρρυθμίσουν τους πτωχευτικούς και φορολογικούς νόμους για να καταστήσουν ευκολότερη την αναδιάρθρωση του εταιρικού και ιδιωτικού χρέους.

Οι περισσότερες χώρες έχουν ήδη θεσπίσει μερικές από αυτές τις μεταρρυθμίσεις. Η Ισπανία και η Ιρλανδία έχουν «κακές τράπεζες». Αρκετές χώρες έχουν εκσυγχρονίσει τους κανόνες πτώχευσης. Η Πορτογαλία υπήρξε πρωτοπόρος στη χρήση της εξωδικαστικής επίλυσης. Ωστόσο, πολλά απομένουν να γίνουν. Στην Ιταλία μόλις 2 δις ευρώ των μη εξυπηρετούμενων χρεών πωλούνται κάθε χρόνο, από ένα απόθεμα 122 δις ευρώ. Η Bundesbank είναι πρόθυμη στο να κάνει διάλεξη στον χρηματοοικονομικό κόσμο για τα πάντα, εκτός από το χάος στις περιφερειακές τράπεζες της Γερμανίας.

Το ξεκαθάρισμα όλων αυτών θα πάρει χρόνο. Η ζώνη του ευρώ δεν θα μοιάζει με την Αμερική, με ένα φιλικό προς τον οφειλέτη νομικό σύστημα και μια μεγάλη αγορά για τα επισφαλή στοιχεία ενεργητικού, από τη μια μέρα στην άλλη. Αλλά η αντιμετώπιση της παγίδας του ιδιωτικού χρέους θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για τους ηγέτες της Ευρώπης. Η καλύτερη κεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα τι κάνει πιο ικανές να δανείζουν. Θα καταστήσει επίσης ευκολότερη τη δημιουργία μιας τραπεζικής ένωσης. Μια ήπειρος γεμάτη με επιχειρήσεις ζόμπι και διαλυμένα νοικοκυριά δεν θα ευημερήσει. Εναπόκειται στον Ντράγκι να ξεκινήσει την εκκαθάριση.

Πηγή economist

Ο τίμιος, άξιος και πατριώτης παπάς, δείχνει ότι η Ελλάδα έχει χρυσές εφεδρείες. Το μήνυμα του πρέπει να διαβαστεί σε κάθε Έλληνα

Του Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς Νικολάου

Σήμερα γιορτάζουμε μιὰ μέρα δόξας τῆς ἱστορίας μας, μιὰ μέρα πανηγυρικῆς ἀπόδειξης τῆς ἡρωικῆς ἑλληνικῆς ψυχῆς μας. Ὅλοι οἱ τότε ἰσχυροί, Γερμανοὶ καὶ Ἰταλοί, ἐναντίον μας. Οἱ γονεῖς μας φτωχοί, μικροί, ἀδύνατοι. Δυνατοὶ ὅμως στὴν ψυχή, μεγάλοι στὰ ὁράματα, πλούσιοι σὲ ἰδανικά. Μὲ κυβερνῆτες ποὺ ἄκουγαν τὸν ἀναστεναγμὸ τῆς ἱστορίας καὶ ἤξεραν νὰ ἐκφράζουν τὴ φωνὴ τοῦ λαοῦ στὶς ἀπειλὲς τῶν ξένων καὶ ὄχι τὴ λαίμαργη βούληση τῶν ἀδίστακτων δυνάμεων στὸν γονατισμένο καὶ τότε λαό. Τὸ ΟΧΙ δὲν τὸ εἶπε ἕνας• τὸ εἶπε ὁλόκληρος ὁ λαός. Ἁπλά, βρέθηκε αὐτὸς ποὺ συνδύασε τὴν ἁρμοδιότητα τῆς ἐξουσίας του μὲ τὸν παλμὸ τοῦ λαοῦ.

Καὶ σήμερα ἡ πατρίδα μας βρίσκεται σὲ ἰδιότυπη ἐμπόλεμη κατάσταση καὶ ζεῖ σὲ κατοχή. Καὶ αὐτὴ τὴ φορὰ δυστυχῶς Γερμανική. Καὶ ὄχι μόνον. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι, θύματα καὶ τῆς δικῆς μας ἀπερισκεψίας καὶ μικρόνοιας, ξεγελαστήκαμε καὶ παρασυρθήκαμε σὲ ἀνόητη ζωή. Χαλάσαμε ὡς λαός. Τὶς τελευταῖες δεκαετίες φροντίσαμε νὰ καταστρέψουμε ἕνα-ἕνα τὰ θεμέλιά μας, τοὺς βωμοὺς καὶ τὰ ἱερά μας, πίστη, παιδεία, παράδοση, ἱστορία, γλῶσσα, θεσμούς, ἀξίες. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν ἀντέξαμε τὴ σύγχρονη ἐπίθεση. Καὶ νὰ ποῦ φτάσαμε! Μέσα σὲ λίγα χρόνια βλέπουμε τὶς περιουσίες μας νὰ χάνονται, τὴν ἀνεργία νὰ αὐξάνεται, τοὺς νέους μας νὰ ἐκπατρίζονται, τὸν λαό μας νὰ πεινάει, τὴν ἀξιοπρέπειά μας νὰ ἐξανεμίζεται, τὴ χώρα μας νὰ ἀδειάζει. Βουλιάξαμε σὲ χρέη καὶ δάνεια, βυθιστήκαμε σὲ προβλήματα καὶ ἀδιέξοδα, γεμίσαμε συσσίτια.

Ἂν συνεχίσουμε ἔτσι, σὲ λίγο θὰ τρῶμε μπομπότα καὶ κονσερβαρισμένες τροφές. Ἂν τὰ βρίσκουμε κι’ αὐτά. Ἡ ἑλληνικὴ σημαία δὲν θὰ μονοπωλεῖ τὴν κυριαρχία μας σὲ αὐτὸν τὸν τόπο. Κάποιες ἄλλες ξένες σημαῖες θὰ θυμίζουν τὰ λάθη μας καὶ τὴν κατοχικὴ μανία ἄλλων λαῶν. Κάτι πρέπει νά ἀλλάξει. Τώρα. Ἄμεσα. Χωρὶς δεύτερη σκέψη, δίχως καμία καθυστέρηση. Αὐτοὶ ποὺ μὲ τὴν ψῆφο μας διαχειρίζονται τὶς τύχες μας ἴσως ἀποκατέστησαν τὴν ἀξιοπιστία μας στὸ ἐξωτερικό, ἴσως μείωσαν τοὺς δεῖκτες τῆς ὕφεσης, ἴσως δημιούργησαν πρωτογενὲς πλεόνασμα. Ἔτσι μᾶς λένε. Δὲν θέλουμε νὰ τοὺς ἀδικήσουμε, τοὺς πιστεύουμε. Οἱ ἴδιοι ὅμως φορολόγησαν ἀδυσώπητα τὸν λαό, δημιούργησαν στρατιὲς ἀνέργων, πλήθη πεινασμένων καὶ ἀπελπισμένων, ἑκατομμύρια φτωχῶν καὶ λεγεῶνες αὐτοεξορίστων. Καὶ τὸ χειρότερο, γέννησαν πολιτικὰ μορφώματα καὶ κοινωνικὰ ἐκρηκτικὰ μείγματα πού, ἂν δὲν γίνει κάτι σύντομα, θὰ βρεθοῦμε μέσα σὲ μία κοινωνία ἀνεξέλεγκτης ἀναρχίας καὶ ἀνασφάλειας, βίας καὶ ἐγκλήματος, διάλυσης καὶ καταστροφῆς, διχασμένοι καὶ ἀγριεμένοι, μὲ κυβερνῆτες χωρὶς ἀξίες, δίχως ὑπόληψη καὶ σοβαρότητα, πραγματικὰ ἐπικίνδυνους. Ἀλήθεια, ποιός θὰ πάρει αὐτὴ τὴν εὐθύνη; ποιός θὰ ἀντέξει τὸν αἰώνιο στιγματισμὸ τῆς ἱστορίας;

«Ποτέ ἡ χώρα δὲν ἦταν σὲ χειρότερο σημεῖο», εἶπε πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες κάποιος ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς ἀντιπολιτευόμενους πολιτικούς. Καὶ ἔχει δίκιο. Ἀλλὰ καὶ ποτέ δὲν εἶχε τόσο ἐπικίνδυνες πολιτικὲς ἐναλλακτικὲς λύσεις. Τὸ παρὸν τῆς χώρας εἶναι δραματικό. Ἀλλὰ καὶ τὸ μέλλον της πολὺ ζωφερό. Ὄχι γιατὶ δὲν ὑπάρχουν λύσεις, ἀλλὰ γιατὶ δὲν βρίσκονται πολιτικοὶ μὲ καθαρή σκέψη καὶ ἐξυπνάδα, μὲ ἡρωισμὸ καὶ τόλμη. Τουλάχιστον στὸ ὁρατὸ πολιτικὸ φάσμα.

Δὲν θέλουμε πολιτικοὺς ποὺ μόνο νὰ ψηφίζουν κατὰ παραγγελία νόμους. Θέλουμε ἀνθρώπους νὰ μᾶς κυβερνήσουν, ἴσως νὰ μᾶς διορθώσουν. Ὄχι νὰ μᾶς τιμωρήσουν γιὰ τὰ δικά τους κυρίως λάθη. Τοὺς θέλουμε νὰ ἐκπροσωποῦν τὸν λαό στοὺς δανειστές. Ὄχι τὸ ἀντίστροφο. Δὲν ἀντέχουμε πολιτικὲς συμβιβασμοῦ, γιατὶ ἡ ἀξιοπρέπειά μας δὲν ἐπιδέχεται οὔτε καθυστερήσεις οὔτε καὶ μισὲς λύσεις. Δὲν τοὺς ψηφίσαμε γιὰ νὰ μᾶς στύψουν στὸ ὄνομα τῆς Εὐρωπαϊκῆς σκοπιμότητας οὔτε γιὰ νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν πίστη μας στὸν Τριαδικὸ Θεὸ μὲ τὴν ὑποτέλειά μας στὴ μνημονιακὴ Τρόϊκα. Δὲν τοὺς ἐκλέξαμε γιὰ νὰ μᾶς δέσουν μὲ εὐρωπαϊκὲς χειροπέδες οὔτε γιὰ νὰ ὑπογράψουνε τὸν ὑπαρκτικὸ ἐκφυλισμὸ μας, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐκφράζουν τὴ δόξα τοῦ ἱστορικοῦ λαοῦ μας. Δὲν τοὺς ψηφίσαμε γιὰ νὰ σώσουν τὸ Εὐρώ• τοὺς ἐξουσιοδοτήσαμε νὰ σώσουν τὴν ἱστορία μας, τὴ ζωή μας, τὴν καθημερινότητά μας, τὴν ἀξιοπρέπειά μας, ἐμᾶς τοὺς ἴδιους.

Χωρὶς ἀμφιβολία, κάτι πρέπει νὰ γίνει. Τὴν πορεία μᾶς τὴν δείχνει ἡ σημερινὴ μέρα. Εἶναι μονόδρομος. Ἡ χώρα μας τὴν ἱστορία της τὴν ἔγραψε στὸ παρελθὸν μὲ ἕνα ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ, μὲ ἕνα ἡρωικὸ ΟΧΙ, ποὺ τὰ εἴπανε κάποιοι συγκεκριμένοι ἄνθρωποι τὴν κατάλληλη στιγμή. Ὅταν ἔφτασαν οἱ πρόγονοί μας νὰ τρῶνε ποντίκια καὶ γέμισαν μὲ ἀρρώστιες, τότε ἔκαναν τὴν ἔξοδό τους στὸ Μεσολόγγι καὶ ὅταν ἡ κατοχὴ χτυποῦσε τὴν πόρτα τῆς πατρίδας μας τὸ 1941, δυὸ νέοι ὁ Μανώλης Γλέζος καὶ ὁ Λάκης Σάντας τόλμησαν νὰ κατεβάσουν τὴ Γερμανικὴ σημαία ἀπὸ τὸν βράχο τῆς Ἀκρόπολης. Τέτοια πρότυπα κρύβει στὰ σπλάγχνα του ὁ λαός μας. Τέτοια γονίδια ἔχει ἡ ταυτότητά μας. Θέλουμε πολιτικούς ποὺ νὰ ποῦνε ΟΧΙ στὴν Τρόικα καὶ νὰ δείξουν τὶ σημαίνει ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ σὲ ὅλο τὸν κόσμο. Θέλουμε ὁδηγοὺς σὲ μία ἔξοδο ἐλεύθερων πολιορκημένων γιὰ νὰ κατεβάσουμε κάθε ξενικὴ σημαία ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολη τῆς ἱστορίας, τοῦ τόπου καὶ τοῦ πολιτισμοῦ μας. Ἂν δὲν βρεθοῦν ἡγέτες μὲ ἡρωικὰ χαρακτηριστικά, χαθήκαμε. Δώσαμε τὸν ἱδρῶτα μας, δώσαμε καὶ τὸ δάκρυ μας. Δὲν θὰ δώσουμε ὅμως καμιὰ σταγόνα ἀπὸ τὸ αἷμα μας. Αὐτὸ πρέπει νὰ βρεθεῖ αὐτὸς ποὺ θὰ τὸ πεῖ σὲ ὅλον τὸν κόσμο. Γιατὶ ἐκεῖ φτάσαμε. Μόνο τὸ αἷμα μᾶς ἔμεινε. Θὰ μᾶς ποῦνε ὅτι, ἂν τολμήσουμε ἔτσι, θὰ ἔρθουν τὰ χειρότερα. Δὲν ὑπάρχουν πλέον χειρότερα. Ὑπάρχει ἡ εὐκαιρία τοῦ ἡρωισμοῦ. Τὸ ΟΧΙ καὶ τὸ ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ δὲν τὰ ἀκουλούθησε μιὰ φαινομενικὴ ἧττα• τὰ διαδέχθηκε ἡ δόξα. Γι’ αὐτὸ κι ἐμεῖς σήμερα γιορτάζουμε. Ἡ μπομπότα μὲ ἀξιοπρέπεια ἀξίζει περισσότερο ἀπὸ τὸ σουβλάκι μὲ ὑποτέλεια. Τὴν ὅποια δυσκολία καὶ θυσία, μὲ ἐνθουσιασμὸ θὰ τὴν σηκώσουμε ὡς συνακόλουθο τοῦ ἡρωισμοῦ. Δὲν μποροῦμε ὅμως ἄλλο νὰ τὴν ἀντέξουμε ὡς συνέπεια δουλικότητας καὶ ἐξευτελισμοῦ.

Μέχρι σήμερα ἔχουμε δεῖ μέτρα, συμφωνίες, εἰς βάρος μας ἐκβιασμούς, ἀνεκπλήρωτες ὑποσχέσεις, ἀτέλειωτες ὑποχωρήσεις. Δὲν ἔχουμε δεῖ καμία νίκη, καθόλου τόλμη. Κάνουμε ἔκκληση στὸν πολιτικό μας κόσμο. Ὀφείλουν νὰ φωνάξουνε παντοῦ ὅτι δὲν πεινᾶμε μόνον ὡς πολίτες, κυρίως πονᾶμε ὡς λαός. Ὅποιος ἡγέτης στὴν παροῦσα φάση δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ριψοκίνδυνος, γίνεται ἀπὸ μόνος του ἐπικίνδυνος. Ἀντίθετα, ἂν βρεθοῦν τώρα κάποιοι ποὺ μπορέσουν νὰ κινηθοῦν μὲ συνέπεια στὴν ἱστορία μας, τότε θὰ μπορέσουμε κι ἐμεῖς νὰ τοὺς συγχωρέσουμε γιὰ ὅσα κατεργάστηκε εἰς βάρος μας ἡ ὑποτέλεια στὴν ξένη λογικὴ καὶ τὰ ἀλλότρια συμφέροντα. Ἐὰν σιωπήσουν, δὲν θὰ τοὺς συγχωρέσει ἡ ἱστορία. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει πλέον ποιός φταίει γιὰ τὴ σημερινή μας κατάσταση. Μᾶς νοιάζει ποιὸς καὶ τὶ θὰ μᾶς σώσει. Ψάχνουμε γιὰ πατριῶτες, ὄχι γιὰ ἐνόχους. Ἂν οἱ πολιτικοί μας ἔκαναν ὣς τώρα τὸ σωστό, θὰ τοὺς παραδεχόμασταν ἐμεῖς ὡς ἱκανούς. Ἂν τὸ κάνουν τώρα, αὐτὴ τὴ στιγμή, θὰ τοὺς ὁμολογήσει ἡ ἱστορία ὡς ἐθνικὰ μεγάλους. Καὶ ἔξυπνους.

Τὸ ΟΧΙ τοῦ 1940 δὲν εἶχε καμία λογική, εἶχε ὅμως ἐξυπνάδα καὶ ἀξιοπρέπεια. Τώρα τὸ ΟΧΙ ἔχει τὴ σοφία τοῦ αὐτονόητου καὶ τὴ σαφήνεια τῆς μοναδικῆς λύσης. Οἱ νίκες δὲν στηρίζονται σὲ ΝΑΙ συμβιβασμοῦ. Στηρίζονται σὲ ΟΧΙ ἡρωισμοῦ.