Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Μαρ 2016

Ζήτημα κυριαρχίας των νησιών, γκρίζων ζωνών και αμφισβητούμενων βραχονησίδων έθεσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, κατά τις δηλώσεις του στους δημοσιογράφους, ενώπιον του Νίκου Κοτζιά, ο οποίος κράτησε χαμηλούς τόνους, σύμφωνα με το Mega.

“Αν οι μετανάστες έχουν βρει άσυλο σε σημείο που διαφωνούμε ακόμη και σε νησιά για τα οποία διαφωνούμε εκεί θα πρέπει να συνεργαστούμε για να τους σώσουμε. Δεν πρέπει να κάνουμε τη συζήτηση 'είναι δικό μου νησί, είναι δικό σου νησί' αφήνοντάς τους να πεθάνουν”, δήλωσε χαρακτηριστικά ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών.

Αρχικά, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών αντέδρασε υποτονικά, λέγοντας πως “όσον αφορά τα προβλήματα στο Αιγαίο οι διερευνητικές γίνονται γι' αυτόν ακριβώς το λόγο. Για να συμφωνήσουμε πώς θα τα υπερβούμε” για να συμπληρώσει ότι η Ελλάδα δεν είναι αναθεωρητική δύναμη, πιστεύει στην καλή γειτνίαση και στην εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.

Όπως μεταδίδει η Αλεξία Τασούλη, το ΥΠΕΞ δικαιολόγησε την ήπιων τόνων αντίδραση του κ. Κοτζιά λέγοντας πως η μετάφραση από τα τουρκικά στα ελληνικά δεν έγινε λέξη προς λέξη. Ωστόσο, ακόμη κι όταν έγινε η ακριβής μετάφραση, το ελληνικό υπουργείο επέλεξε να κρατήσει χαμηλούς τόνους, ενόψει και των ελληνοτουρκικών επαφών σε ανώτατο επίπεδο, που πρόκειται να διεξαχθούν τη Δευτέρα και την Τρίτη.

Επισημαίνει, δε, το ΥΠΕΞ πως ο κ. Τσαβούσογλου αναφέρθηκε στην ανθρώπινη διάσταση του προσφυγικού ζητήματος.

Το προσφυγικό δεν είναι μόνο θέμα Ελλάδας - Τουρκίας

Νωρίτερα, οι δύο υπουργοί Εξωτερικών επισήμαναν ότι το προσφυγικό δεν είναι θέμα Ελλάδας και Τουρκίας αλλά παγκόσμιο και ευρωπαϊκό. Από την πλευρά του ο κ. Τσαβούσογλου είπε ότι η Τουρκία έχει πάρει ήδη τα σχετικά μέτρα ως προς τη θεώρηση των διαβατηρίων από τρίτες χώρες και στηρίζει τις Νατοϊκές δυνάμεις που συνδράμουν στην αντιμετώπιση του προσφυγικού. Σε θέματα διάσωσης, είπε, δεν χωρούν ζητήματα κυριαρχίας. «Η Ελλάδα» είπε χαρακτηριστικά «είναι ο γείτονας της Τουρκίας με την οποία η Τουρκία θέλει να συνεργαστεί» επισημαίνοντας ότι οι δύο χώρες πρέπει να εμβαθύνουν το ήδη υπάρχον πλαίσιο συνεργασίας και να το καταστήσουν πιο αποτελεσματικό.

Για το θέμα της επανεισδοχής των προσφύγων/ μεταναστών, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου ο κ. Τσαβούσογλου αναφέρθηκε στις συμφωνίες που ήδη έχει υπογράψει η Τουρκία με την Ελλάδα, τη Βουλγαρία και άλλες χώρες καθώς και με άλλες που δρομολογούνται. Ανέφερε αλλαγή του σχετικού νομοθετικού πλαισίου από την πλευρά της Τουρκίας και επισήμανε ότι από τις 800 αιτήσεις επανεισδοχής της Ελλάδας εγκρίθηκε ήδη το 99%.

Κατά τις διευρυμένες συνομιλίες εξετάστηκαν οι συμφωνίες σε επίπεδο διμερών σχέσεων, όσες άρχισαν να «τρέχουν» και όσες θέλουν ακόμη δουλειά προκειμένου να προχωρήσουν με στόχο την ανάπτυξη για εκατέρωθεν επενδύσεις σε διάφορους τομείς της οικονομίας και το εμπόριο.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσαν Κοτζιάς και Τσαβούσογλου στα δύο σημαντικά δίκτυα που προωθούνται για τη σιδηροδρομική ταχεία διασύνδεση της Κωνσταντινούπολης με την Θεσσαλονίκη και την Ηγουμενίστα και την ακτοπλοϊκή διασύνδεση της Σμύρνης με την Θεσσαλονίκη. Έργα τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως δίχτυ που θα διευκολύνει την κατανόηση και την συνεργασία στην περιοχή μας.

Σχετικά με τα ενεργειακά τονίστηκε εκατέρωθεν η σημασία του αγωγού ΤΑΡ και του κάθετου διαδρόμου, ενώ ο κ. Τσαβούσογλου επισήμανε ότι ο αγωγός φυσικού αερίου της Ανατολίας ΤΑΝΑΠ θα βοηθήσει και στην επιτάχυνση του ΤΑΡ.

Αναφερόμενος στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Κύπρο, το Ισραήλ και ενδεχομένως την Αίγυπτο ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας τόνισε ότι η Τουρκία διατίθεται ως έδαφος διαμετακόμισης των ενεργειακών κοιτασμάτων και του φυσικού αερίου.

«Υπάρχουν διαφορές και προβλήματα προς επίλυση» είπε τονίζοντας ότι είναι θετική η συνέχιση των επαφών και πρόσθεσε ότι «θα πρέπει να αποφεύγουμε οποιαδήποτε παρέμβαση και δήλωση θα μπορούσε να εντείνει το κλίμα μεταξύ των δύο χωρών».

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με το Κυπριακό ο κ. Κοτζιάς επανέλαβε την θέση για την κατάργηση των εγγυήσεων και τα παράγωγά τους, τονίζοντας ότι πρόκειται για ένα αναχρονιστικό καθεστώς και επισήμανε ότι μολονότι έχουν γίνει βήματα πρέπει να βρεθεί ο δρόμος για τα δύσκολα θέματα, όπως το εδαφικό, η διακυβέρνηση, οι εγγυήσεις και η οικονομική πτυχή, ώστε να δημιουργηθεί αισιοδοξία και μία καλή λύση που πρέπει να θεωρηθεί δίκαιη και αποδοτική και για τις δύο κοινότητες.

Ο κ. Τσαβούσογλου από την πλευρά του είπε ότι τον πρώτο λόγο έχουν οι δύο λαοί της Κύπρου οι οποίοι θα αποφασίσουν με δημοψήφισμα.

Τέλος απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου στο Αιγαίο ο κ. Τσαβούσογλου ανέφερε ότι υπάρχουν νομικές διαφορές μεταξύ των δύο χωρών υπογραμμίζοντας όμως ότι «σε θέματα συνεργασίας στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας δεν εκμεταλλευόμαστε την ανθρώπινη δυστυχία για πολιτικά οφέλη, γεγονός που αποδείχθηκε και στο παρελθόν όταν στο σεισμό στην Τουρκία οι πρώτοι που συνέδραμαν ήταν οι Έλληνες» Και πρόσθεσε: «Τα ανθρωπιστικά δεν πρέπει να μπερδεύονται με τα πολιτικά. Ποιο είναι το δικό σου νησί, ποιο είναι το δικό μου νησί δεν υφίστανται όταν υπάρχει πρόβλημα διάσωσης».

«Οι διερευνητικές συνομιλίες γίνονται για την υπέρβαση των προβλημάτων» απάντησε ο κ. Κοτζιάς τονίζοντας ότι «η Ελλάδα είναι αναθεωρητική δύναμη και πιστεύει στην καλή γειτνίαση και την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου». Τόνισε δε την ανάγκη «συστηματικής αντιμετώπισης των δικτύων των διακινητών και των μαφιόζων που έχουν τζίρο 6 δισ. ευρώ».

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ανοίγουν «παράθυρο» επιστροφής χιλιάδων μεταναστών από την Ευρώπη στην Ελλάδα  
Θα γεμίσουν την χώρα με παραβατικούς και εγκληματίες "πρόσφυγες"!!! 

Η Κομισιόν φέρεται πως προτίθεται να επανενεργοποιήσει τη Συνθήκη του Δουβλίνου - Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αυτομάτως δημιουργούνται οι συνθήκες για την επιστροφή στην Ελλάδα δεκάδων χιλιάδων μεταναστών, καθώς ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, έχουν δηλώσει την πρόθεσή τους να κρατήσουν στο έδαφός τους μόνο πρόσφυγες.

Ένα νέο κίνδυνο αντιμετωπίζει η Ελλάδα σύμφωνα με τον οδικό χάρτη για την αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας της Ζώνης Σένγκεν έως το τέλος του χρόνου που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Όπως αναφέρεται στον «οδικό χάρτη» η απόφαση για το ποιο Κράτος-Μέλος είναι υπεύθυνο για τη διαχείριση αυτής της αίτησης (σ.σ. ασύλου) θα πρέπει να λαμβάνεται σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό δίκαιο, και συγκεκριμένα σύμφωνα με το υπάρχον σύστημα του Δουβλίνου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει μια ευκαιρία ώστε να επιστρέφονται οι αιτούντες άσυλο στην πρώτη χώρα εισόδου. Ως εκ τούτου, η Κομισιόν προτίθεται να παρουσιάσει την αξιολόγηση της για τη δυνατότητα επαναφοράς των μεταφορών του Δουβλίνου προς την Ελλάδα πριν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αυτομάτως δημιουργούνται οι συνθήκες για την επιστροφή στην Ελλάδα δεκάδων χιλιάδων μεταναστών καθώς ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, έχουν δηλώσει την πρόθεσή τους να κρατήσουν στο έδαφός τους μόνο πρόσφυγες.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Επιτροπής, η επαναφορά των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα του χώρου Σένγκεν θα δημιουργήσει άμεσο κόστος μεταξύ 5 και 18 δισ. ευρώ ετησίως (ή 0,05%-0,13% του ΑΕΠ). Ως παράδειγμα, η Επιτροπή επισημαίνει ότι κράτη-μέλη όπως η Πολωνία, η Ολλανδία και η Γερμανία, θα επιβαρυνθούν με πρόσθετες δαπάνες πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ για την οδική μεταφορά των εμπορευμάτων τους. Επίσης, στην Ισπανία και στην Τσεχία οι επιχειρήσεις εκτιμάται ότι θα επιβαρυνθούν με πρόσθετο κόστος πάνω από 200 εκατομμύρια ευρώ. Για την επαναφορά των συνοριακών έλεγχων χρειάζονται 1,7 εκατομμύρια εργαζόμενοι και περίπου 2,5 έως 4,5 δισ. ευρώ για τον χρόνο που χάνεται στους ελέγχους. Τουλάχιστον 13 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις τουριστών θα μπορούσαν να χαθούν, με συνολικό κόστος 1,2 δισ. ευρώ και τουλάχιστον 1,1 εκατομμύρια ευρώ σε διοικητικές δαπάνες θα πρέπει να καταβληθούν από τις κυβερνήσεις, λόγω της ανάγκης για αύξηση του προσωπικού στα σύνορα.

Η Επιτροπή τονίζει ότι η Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή θα πρέπει να τεθεί σε λειτουργία κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και γι’ αυτό καλεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να εγκρίνουν την πρόταση της Επιτροπής για δημιουργία του οργανισμού, όχι αργότερα από τον Ιούνιο.

Επίσης, η Επιτροπή καλεί τα κράτη-μέλη και τον Frontex να ξεκινήσουν ήδη τις απαραίτητες προετοιμασίες για τη δομή του νέου οργανισμού, προσδιορίζοντας το αναγκαίο ανθρώπινο δυναμικό και τους τεχνικούς εξοπλισμούς, ενώ παράλληλα τα κράτη-μέλη καλούνται να παράσχουν μεγαλύτερη στήριξη στις υφιστάμενες επιχειρήσεις του Frontex.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η Επιτροπή τονίζει ότι πρέπει να της παρασχεθεί άμεση υποστήριξη, επισημαίνοντας ότι τα εξωτερικά σύνορα της χώρας υφίστανται τεράστια πίεση λόγω των προσφυγικών ροών και υπάρχει άμεση ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι υφιστάμενες ελλείψεις στην διαχείριση των συνόρων.

Συγκεκριμένα, επισημαίνοντας τα βήματα που πρέπει να ληφθούν τους επόμενους μήνες, η Επιτροπή τονίζει ότι πρέπει να συνεχιστεί η συνεργασία μεταξύ των εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής και των ελληνικών αρχών, να γίνεται 100% ταυτοποίηση και καταγραφή των εισερχομένων και να διενεργούνται συστηματικοί έλεγχοι ασφαλείας με τις βάσεις δεδομένων.

Επίσης, η Ελλάδα πρέπει να παρουσιάσει ένα σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση των συστάσεων της Αξιολόγησης Σένγκεν και μια εκτίμηση αναγκών που θα επιτρέψει σε άλλα κράτη-μέλη, σε οργανισμούς της ΕΕ και στην Επιτροπή να παράσχουν έγκαιρη υποστήριξη.

Αν χρειαστεί, ως τις 22 Μαρτίου, ο Frontex θα πρέπει άμεσα να ενισχύσει τις ομάδες της Ευρωπαϊκής Συνοροφυλακής και να καλέσει τα κράτη-μέλη να συνεισφέρουν σε αυτήν την προσπάθεια. Τα κράτη-μέλη θα πρέπει να ανταποκριθούν εντός 10 ημερών, συνεισφέροντας ανθρώπινο δυναμικό και τεχνικό εξοπλισμό.

Παράλληλα, η Επιτροπή τονίζει ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί το Κοινό Σχέδιο Δράσης ΕΕ-Τουρκίας , καθώς και το εθελοντικό πρόγραμμα εισδοχής για ανθρωπιστικούς λόγους με την Τουρκία, προκειμένου να υπάρξει γρήγορη μείωση του αριθμού των αφίξεων στην Ελλάδα.

Η Επιτροπή ζητά, ακόμη, την αποτελεσματικότερη εφαρμογή των προγραμμάτων μετεγκατάστασης και περισσότερες επιστροφές στην Τουρκία και στις χώρες προέλευσης, προκειμένου να μειωθεί η πίεση στην Ελλάδα.

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι ο αριθμός των μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται, καθώς οι έλεγχοι στα σύνορα κατά μήκος της διαδρομής των Δυτικών Βαλκανίων έχουν ενταθεί και η ροή των μεταναστών συνεχίζεται. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή επισημαίνει ότι τα κράτη-μέλη πρέπει να επιταχύνουν την εφαρμογή των αποφάσεων μετεγκατάστασης.

Εξάλλου, η Επιτροπή τονίζει ότι πρέπει να σταματήσει η πολιτική προώθησης των προσφυγικών κυμάτων από χώρα σε χώρα ("wave through approach"), κάτι το οποίο είναι σαφές και στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 18ης και 19ης Φεβρουαρίου. Τονίζει, επίσης, ότι τα κράτη-μέλη οφείλουν να επιτρέπουν την πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου για όλες τις αιτήσεις που υποβάλλονται στα σύνορά τους.

Στη συνέχεια, η απόφαση για το ποιο Κράτος- Μέλος είναι υπεύθυνο για τη διαχείριση αυτής της αίτησης θα πρέπει να λαμβάνεται σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό δίκαιο, και συγκεκριμένα σύμφωνα με το υπάρχον σύστημα του Δουβλίνου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει μια ευκαιρία ώστε να επιστρέφονται οι αιτούντες άσυλο στην πρώτη χώρα εισόδου. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή προτίθεται να παρουσιάσει την αξιολόγηση της για τη δυνατότητα επαναφοράς των μεταφορών του Δουβλίνου προς την Ελλάδα πριν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου.

Σε ό,τι αφορά τους προσωρινούς ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα η Επιτροπή τονίζει ότι θα πρέπει να παραμείνουν για «εξαιρετικές καταστάσεις» και ανάλογα με το στόχο της επιστροφής σε μια κανονική κατάσταση το συντομότερο δυνατό.
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι αν οι μεταναστευτικές πιέσεις και οι σοβαρές ελλείψεις στον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων συνεχιστούν μετά τις 12 Μαΐου, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει πρόταση βάσει του άρθρου 26 (2) του Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν, συνιστώντας στο Συμβούλιο μια συνεκτική Ευρωπαϊκή προσέγγιση για τους ελέγχους των εσωτερικών συνόρων, μέχρι να διορθωθούν οι δομικές ελλείψεις. Η Επιτροπή θα είναι προετοιμασμένη να ενεργήσει χωρίς καθυστέρηση, προτείνοντας συνοριακούς ελέγχους μόνο στα τμήματα των συνόρων, όπου είναι αναγκαίο.

Στόχος της Επιτροπής είναι να είναι να αρθούν όλοι οι εσωτερικοί έλεγχοι στα εσωτερικά σύνορα μέχρι τον Δεκέμβριο, έτσι ώστε η ζώνη Σένγκεν να επιστρέψει στην ομαλότητα μέχρι το τέλος του 2016.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Χαστούκια» από Αλβανία, Σκόπια και Σλοβακία κατά της Ελλάδας, από την οποία ζητούν να «θυσιαστεί για το καλό της Ε.Ε.

Αλβανία και Σκόπια, χώρες που δεν μπορούν να σταθούν στα πόδια τους, πρωταθλήτριες διαφθοράς και εν πολλοίς εξαρτώμενες από την Ελλάδα, μάς δίνουν συνεχώς χαστούκια και υποκρινόμαστε ότι μας χαϊδεύουν. Και τώρα, προστέθηκε και η Σλοβακία, όπου ο αμετροεπής πρωθυπουργός της, με τις πλάτες της Αυστρίας, μίλησε με περιφρονητικό τρόπο για την Ελλάδα:

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Hospodarske noviny», δήλωσε ότι «φτάσαμε στη στιγμή που η Ελλάδα θα πρέπει να θυσιαστεί για το καλό της Ε.Ε». Και απευθύνθηκε στον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα λέγοντας:«Τσίπρα, θα υπάρχει ένα μόνο hotspot και θα λέγεται Ελλάδα», ενώ τόνισε πως «η ευθύνη θα είναι δική του καθώς δεν έκανε τίποτα στα ελληνοτουρκικά σύνορα». Ο ίδιος προ 10ημέρου είχε θέσει θέμα εξόδου της Ελλάδας από τη Σένγκεν.

Οι χώρες-δορυφόροι της Αυστρίας επαναλαμβάνουν συνεχώς την κατηγορία ότι δεν πράξαμε τίποτε για να φυλάξουμε τα σύνορά μας. Επειδή προφανώς δεν εννοούν ότι πρέπει να πνίγουμε τους λαθρομετανάστες, αφού τέτοιο επιχείρημα είναι έωλο και ευκόλως αντιμετωπίσιμο, εννοούν όλες τις ενέργειές μας εδώ και ένα χρόνο, που δυστυχώς δεν ήσαν αυτές που έπρεπε.

Από την στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση προσκάλεσε τους λαθρομετανάστες της υφηλίου (η Τουρκία μάς στέλνει υπηκόους δεκάδων χωρών, σκοπίμως, και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι πηγαίνουν από το Μαρόκο ή τη Νιγηρία στην Κωνσταντινούπολη -και όχι στις απέναντι χώρες-, και από εκεί στα ελληνικά νησιά) εισήλθαν στην Ευρώπη -μέσω Ελλάδας-, περίπου ένα εκατ. πρόσφυγες / λαθρομετανάστες.

Η πανέξυπνη υπουργός κα. Χριστοδουλοπούλου, που τους προσκάλεσε εκ μέρους της κυβέρνησης, αλλά και του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ, που ακόμη και τώρα επιχειρεί να γκρεμίσει τον φράχτη στον Έβρο, γελούσε κουτοπόνηρα λέγοντας ότι οι λαθρομετανάστες «απλώς, εξαφανίζονται». Ικανοποίησε τον αριστερίστικο δήθεν ανθρωπισμό της, αλλά κι εμείς, που καταλάβαμε ότι η κυβέρνηση διοχέτευε ουσιαστικώς τους πρόσφυγες στις «πλάτες των άλλων», χωρίς κανέναν έλεγχο και κατά βαθιά παράβαση των ευρωπαϊκών συνθηκών, επαναπαυθήκαμε, αφού έφυγαν από εμάς.

Δυστυχώς, οι κυβερνώντες ούτε έλεγχαν την ταυτότητα των ανθρώπων που κατέφθαναν, ούτε τηρούσαν την στοιχειώδη δέσμευση να διαχωρίζουν τους πρόσφυγες από τους λαθρομετανάστες και να εφαρμόζουν τον νόμο για τους δεύτερους. Έκαναν τα στραβά μάτια, στέλνοντάς τους με κάθε μέσο στους «κουτόφραγκους».

Όταν ο αριθμός τους έγινε μεγάλος, και με αύξηση των εγκληματικών ενεργειών κατά των γηγενών, οι «κουτόφραγκοι» αντέδρασαν. Η πολλή εξυπνάδα και ο «προοδευτισμός» της Αριστεράς, έφερε τα αποτελέσματα. Οι δήθεν αντιρατσιστές που διαδηλώνουν, στην πραγματικότητα ασκούν τον χειρότερο ρατσισμό σε βάρος των Ελλήνων, που μας οδηγούν σε απρόβλεπτες καταστάσεις.

Ειλικρινώς, επειδή δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη στους κυβερνώντες, που με κοροϊδεύουν συνεχώς απροκάλυπτα, δεν θα απέκλεια την περίπτωση να έπραξαν σκόπιμα. Όχι μόνον για να ικανοποιήσουν της δήθεν ανθρωπιστικές ιδεοληψίες τους, αλλά και να συνδέσουν το προσφυγικό με το χρέος, όπως πολλές φορές έγινε λόγος, και να επιτύχουν κάποια ελάφρυνσή του, εμφανιζόμενοι ως «νικητές» προσθέτοντας στον ήδη βεβαρυμένο ελληνικό πληθυσμό και άλλες εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες.

Το είπε ο υπουργός κ. Ξυδάκης: Θα λυθεί και το δημογραφικό μας. Ο δε κ. Φίλης ετοιμάζει για τους δήθεν προσωρινούς και διερχόμενους, σχολεία προς φοίτηση των παιδιών.

Και ένα τελευταίο. Είμαι βέβαιος πως θα θυμούνται οι αναγνώστες πόσες φορές έχω γράψει, γιατί δεν απαντούμε κι εμείς στα φυλλάδια των διακινητών που προσελκύουν τους λαθρομετανάστες, με ανάλογο τρόπο. Με επικοινωνιακά μέσα, να τους ενημερώνουμε δηλαδή, πώς έχει πραγματικά η κατάσταση.

Το πράττει τώρα η Αυστρία, της οποίας το πρόβλημα έναντι του δικού μας είναι απειροελάχιστο. Θα διεξάγει μια καμπάνια με διαφημίσεις σε λεωφορεία στην πρωτεύουσα του Αφγανιστάν, στο Facebook και στην τηλεόραση, αποτρέποντας τους Αφγανούς πολίτες να φτάσουν στην χώρα τους και να αιτηθούν ασύλου. Έχει εμπειρία από τον περιορισμό προσφυγικών ροών από το Κοσσυφοπέδιο πέρσι.

Και η Αυστραλία προέβη σε παρόμοια διαφημιστική εκστρατεία με μήνυμα-προειδοποίηση: "Δεν θα κάνετε σπίτι σας την Αυστραλία". Το ίδιο σκέπτεται να πράξει η Σουηδία, ενώ η Δανία το επιχείρησε πέρσι με καταχωρήσεις σε εφημερίδες του Λιβάνου να αποτρέψει τις αφίξεις προσφύγων και μεταναστών.

Παράλληλα, το υπουργείο Δικαιοσύνης της Νορβηγίας διαθέτει μια σελίδα στο Facebook με τίτλο "Αυστηρότεροι κανόνες για την παροχή ασύλου στη Νορβηγία", ενώ η νορβηγική Υπηρεσία Μετανάστευσης έχει ανεβάσει στον λογαριασμό της στο Twitter τους νέους κανόνες για την παροχή ασύλου σε ασιατικές γλώσσες. Μόνον η Χριστοδουλοπούλου και ο πρωθυπουργός μας, αδιαφόρησαν.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Χρήστου Μηνάγια www.geostrategy.gr
www.medintelligence.org/ 
Η μέχρι τώρα συμπεριφορά της τουρκικής κυβέρνησης κατέδειξε ότι, η Άγκυρα διαχειρίζεται την «προσφυγική» κρίση επικίνδυνα, ανεύθυνα και τυχοδιωκτικά, λαμβανομένου υπόψη της σοβαρότητας και των ακόλουθων διαστάσεων που αυτή έχει και τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει η Ελλάδα:
α. Οικονομική. 
β. Σίτιση, διαμονή και εγκατάσταση.
γ. Νομικό καθεστώς των προσφύγων.
δ. Κοινωνικο-πολιτιστική και ένταξη στην κοινωνία, συμπεριλαμβανομένης και της εκμάθησης της γλώσσας.
ε. Εργασιακή απασχόληση και κοινωνική ασφάλεια.
στ. Δημογραφική.
ζ. Αντιμετώπιση των προβλημάτων ασφάλειας που θα δημιουργηθούν. η. Υγειονομική.
θ. Εκπαιδευτική (εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις, πρόσληψη εκπαιδευτικού προσωπικού κ.λπ.). ι. Προστασία των παιδιών από την κακοποίηση και εκμετάλλευση.
ια. Προστασία των γυναικών από την κακοποίηση και σεξουαλική εκμετάλλευση.
Ας σημειωθεί ακόμη ότι, στην Τουρκία υπάρχουν 2.688.686 καταγεγραμμένοι Σύριοι πρόσφυγες, από τους οποίους μόνο 271.811 ευρίσκονται σε 25 καταυλισμούς προσφύγων που έχουν δημιουργηθεί σε 10 νομούς της νότιας Τουρκίας (Hatay, Gaziantep, Şanlıurfa, Kilis, Mardin, Adana, Osmaniye, Kahramanmaraş, Adıyaman και  Malatya). Πέραν των παραπάνω, υπάρχουν 150.000 περίπου εσωτερικοί μετανάστες λόγω των επιχειρήσεων των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας στις κουρδικές περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας, καθώς επίσης 225.000 Ιρακινοί πρόσφυγες που υπάρχουν στην Τουρκία, πέραν των χιλιάδων παράνομων ή μη μεταναστών που αυξάνονται συνεχώς με υπαιτιότητα της Άγκυρας λόγω της άρσης του καθεστώτος της βίζας και προέρχονται από άλλες χώρες της Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής.
Με την ίδια διαδικασία σκέψης, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, στη Συρία υπάρχουν περίπου 7,5 έως 8 εκατομμύρια άνθρωποι που έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους και θεωρούνται ως εν δυνάμει μελλοντικοί πρόσφυγες που θα εγκαταλείψουν τη χώρα τους και θα μετακινηθούν πρωτίστως στην Τουρκία και δευτερευόντως στην Ιορδανία, το Λίβανο, το Ιράκ και την Αίγυπτο.
Αναφορικά με τον τυχοδιωκτισμό που επιδεικνύει το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου, αυτός επιδιώκει να μετατρέψει την προσφυγική κρίση ως ευκαιρία, προκειμένου:
Πρώτον, να εκδιώξει από το τουρκικό έδαφος τις εκατοντάδες χιλιάδες παράτυπους μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων και των Σύριων προσφύγων, προς την ευρωπαϊκή ένωση, οι οποίοι σύμφωνα με την υπάρχουσα κατάσταση πιθανόν θα εγκλωβισθούν στην Ελλάδα.
Δεύτερον, να νομιμοποιήσει την κατασκευή καταυλισμών προσφύγων εντός του συριακού εδάφους κατά μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων, επιδιώκοντας να δημιουργήσει μια de facto ασφαλή περιοχή, την οποία θα ελέγχει με πυρά πυροβολικού. Ήδη, η Τουρκία, με την υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, έχει δημιουργήσει δέκα καταυλισμούς προσφύγων σε απόσταση τριών έως οκτώ χιλιομέτρων από τα σύνορα. Δηλαδή, ό,τι δεν πέτυχε με την απειλή χρήσης βίας και εισβολής προς τις κουρδικές περιοχές της βόρειας Συρίας, επιδιώκει να το πετύχει εκβιάζοντας τις Βρυξέλλες, με την απειλή ότι, η Ευρώπη θα έχει να αντιμετωπίσει ένα επιπλέον κύμα δεκάδων χιλιάδων προσφύγων εάν δεν αποδεχθεί τις τουρκικές θέσεις για το θέμα αυτό.
Τρίτονοι τουρκικές επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον του ΡΚΚ και οι τακτικές εξόντωσης του κουρδικού πληθυσμού στη νοτιοανατολική Τουρκία, να αποκτήσουν είτε την ανοχή είτε τη νομιμοποίηση της διεθνούς κοινότητας. Υπόψη ότι, η αλαζονική συμπεριφορά και στρατηγική του Ταγίπ Ερντογάν μετέτρεψαν τον πόλεμο εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους» σε πόλεμο κατά των Κούρδων, με συνέπεια ο πόλεμος της Συρίας να επεκταθεί εντός της τουρκικής επικράτειας.
Τέταρτον, να πεισθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες να απαγορεύσουν στο κουρδικό κίνημα PYD της Συρίας να προμηθεύει στο ΡΚΚ τα αμερικανικά οπλικά συστήματα που του έχουν χορηγηθεί ως βοήθεια. Εν τω μεταξύ, η Τουρκία προβάλει διεθνώς το PYD ως μια τρομοκρατική οργάνωση που συνεργάζεται με το ΡΚΚ, σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες αφενός θεωρούν το ΡΚΚ ως τρομοκρατική οργάνωση, αφετέρου αποδέχονται το PYD ως σύμμαχο και αναγνωρίζουν την ηγεμονία του στις κουρδικές περιοχές κατά μήκος των τουρκο- συριακών συνόρων.
Πέμπτον, να αρθεί το καθεστώς της βίζας, καθώς επίσης να αναθερμανθούν οι διαδικασίες της ενταξιακής της πορείας της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή ένωση.
Έκτον, να εξασφαλίσει, είτε τη σύμφωνη γνώμη, είτε την ανοχή της ευρωπαϊκής ένωσης και του ΝΑΤΟ, σε ό,τι αφορά στις τουρκικές προκλητικές δηλώσεις, ανακοινώσεις και ενέργειες που αμφισβητούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος και της Κύπρου.
Έβδομον, να μετατοπίσει τη γραμμή ασφαλείας της Τουρκίας, ακόμη δυτικότερα των συνόρων της, ταυτίζοντας την ασφάλεια της με την ασφάλεια των Βαλκανίων. Εν προκειμένω, αναφερόμαστε σε χώρες όπως, η Π.Γ.Δ.Μ., το Κοσσυφοπέδιο και η Αλβανία, όπου η Άγκυρα αφενός έχει διεισδύσει πολιτικά, πολιτιστικά, οικονομικά και στρατιωτικά, αφετέρου δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο να συνδράμει, εμμέσως σε πρώτη φάση και άμεσα εφόσον απαιτηθεί, στην ασφάλεια των συνόρων τους με την Ελλάδα.Μάλιστα οι στρατιωτικές συνεργασίες της Τουρκίας με τις χώρες αυτές δημιουργούν μια επιπλέον απειλή με ασύμμετρες συνιστώσες στα βόρεια σύνορα της Ελλάδος.
Όγδοον, να προβάλει τη στρατηγική της ήπιας ισχύος που εφαρμόζει στα Βαλκάνια μέσω του Τουρκικού Οργανισμού Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΤİΚΑ).  Ο ΤİΚΑ έχει ως αποστολή την ανάπτυξη προγραμμάτων οικονομικής, εμπορικής, τεχνολογικής, πολιτιστικής, κοινωνικής και εκπαιδευτικής συνεργασίας τόσο με τουρκόφωνα, όσο με γειτονικά με την Τουρκία κράτη. Τα προγράμματα αυτά αφορούν στη δημιουργία θεσμικών υποδομών σε όλους τους τομείς, βελτίωση των υποδομών, αναβάθμιση του βιοτικού και κοινωνικού επιπέδου, διαφύλαξη του κοινού ιστορικού και πολιτιστικού πλούτου (οθωμανικού-τουρκικού), διάδοση της τουρκικής γλώσσας, βελτίωση των πολιτιστικών σχέσεων και συνεργασία στον τομέα των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Σύμφωνα με τις Ετήσιες Εκθέσεις Δραστηριοτήτων του, ο ΤİΚΑ  κατανέμει τις περιφερειακές του δαπάνες στους τομείς: εκπαίδευση, υγεία, νερό και υγιεινή ύδατος, διοίκηση και πολιτικές υποδομές, λοιπές κοινωνικές υποδομές και υπηρεσίες, μεταφορές, αποθηκεύσεις προϊόντων, ανάπτυξη υποδομών επικοινωνιών, ενέργεια, τραπεζικές εργασίες, χρηματο-οικονομικά, εργασία, γεωργία, δασοπονία, αλιεία, βιομηχανία, εξόρυξη μετάλλων, οικοδομικές εργασίες, εμπόριο, τουρισμός και προστασία περιβάλλοντος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της σημασίας που δίδει η Τουρκία στη διείσδυση αυτή, αποτελεί η λειτουργία γραφείων Συντονισμού Προγραμμάτων του ΤİΚΑ σε 50 χώρες, μεταξύ των οποίων, το Αφγανιστάν, η Αλβανία, το Αζερμπαϊτζάν, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η Αιθιοπία, η Παλαιστίνη, η Γεωργία, το Μαυροβούνιο, η Σερβία, το Καζακστάν, η Κιργιζία, το Κοσσυφοπέδιο, η Π.Γ.Δ.Μ., η Μογγολία, το Πακιστάν, η Μολδαβία, το Ουζμπεκιστάν, η Σενεγάλη, το Σουδάν, η Σομαλία, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν, το Ιράκ, ο Λίβανος, η Υεμένη, η Ουκρανία κ.λπ. Αναφορικά δε, με την επιδίωξη της Άγκυρας, ο ΤİΚΑ να λειτουργήσει γραφείο στην Ελλάδα (σ.σ. το γνωστοποίησε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Yalçın Akdoğanστις 29-02-2016), κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί ότι, μια τέτοια ενέργεια ενέχει σοβαρούς κινδύνους λαμβανομένου υπόψη τους δύο τουρκικούς κύριους στόχους για τα Βαλκάνια. Ο πρώτος στόχος αφορά στην εδραίωση της σταθερότητας σύμφωνα με την τουρκική αντίληψη, ενώ ο δεύτερος στόχος αφορά στη δημιουργία ενός διεθνούς νομικού πλαισίου, στην ομπρέλα ασφαλείας του οποίου θα ενταχθούν οι εθνικές μειονότητες της περιοχής. Εντός αυτού του νομικού πλαισίου, η Τουρκία έχει ως διαρκή στόχο την απόκτηση του δικαιώματος επέμβασης στα προβλήματα που έχουν σχέση με τις μουσουλμανικές μειονότητες των Βαλκανίων.
Πέραν των παραπάνω, υπάρχει ένας ακόμη παράγοντας που κρίνεται σκόπιμο να αξιολογηθεί ανάλογα από την ελληνική πλευρά, δεδομένου ότι, μεσο-μακροπρόθεσμα, αυτός θα οξύνει έτι περαιτέρω την υπάρχουσα κατάσταση με απρόβλεπτες συνέπειες. Συγκεκριμένα, αναφερόμαστε στην έκθεση του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών GISS (Goddard Institute for Space Studies) της ΝΑSA, αναφορικά με τις κλιματικές αλλαγές και τη ξηρασία που άρχισε το 1998, η οποία θεωρείται ως η χειρότερη των τελευταίων 900 ετών για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, που περιλαμβάνει την Τουρκία, την Κύπρο, το Ισραήλ, την Παλαιστίνη, την Ιορδανία και το Λίβανο.
Σε ό,τι έχει να κάνει με την Τουρκία, αυτή είναι μια από τις χώρες που θα επηρεασθεί σημαντικά από τις κλιματικές αλλαγές, λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη, διότι η κλιματική της δομή διαφέρει από περιοχή σε περιοχή λόγω της κατακερματισμένης τοπογραφίας της. Συγκεκριμένα:
  • Η αύξηση της θερμοκρασίας που θα προέλθει από τις κλιματικές αλλαγές αναμένεται να επηρεάσει τις άνομβρες, τις ημιάνομβρες περιοχές και τις περιοχές που δεν διαθέτουν τους αναγκαίους υδάτινους πόρους.
  • Η υπερθέρμανση του πλανήτη μαζί με τις συνέπειες της ξηρασίας που θα προκληθούν, αναμένεται να επηρεάσουν περισσότερο την κεντρική και την νοτιοανατολική Ανατολία, όπου οι βιότοποι και οι αγροτικές περιοχές θα μετατραπούν σε έρημο. Τούτο, αφενόςθα γίνει η αιτία εσωτερικής μετανάστευσης προς τα δυτικά, αφετέρου θα επηρεάσει αρνητικά την αγροτική παραγωγή της χώρας, απειλώντας την επιθυμητή ασφάλεια ύπαρξης τροφίμων και προκαλώντας εξάρτηση του αγροτικού τομέα από το εξωτερικό.
  • Μέχρι στιγμής η Τουρκία δεν μπόρεσε να επιλύσει τις διαφορές που υπάρχουν με τις γειτονικές χώρες αναφορικά με τους υδάτινους πόρους που μεταφέρονται σ’ αυτές. Η μείωση των ποσοστών των βροχοπτώσεων και τα αποτελέσματα της ξηρασίας θα αυξήσουν τις ανάγκες των χωρών αυτών σε νερό, με αποτέλεσμα να υπάρξουν σοβαρές διαφωνίες και δυσκολίες, κατά την επαναδιαπραγμάτευση των συμφωνιών του παρελθόντος σχετικά με τη διάθεση νερού. Κατόπιν τούτου και λόγω της ύπαρξης των υδάτινων πόρων των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, η στρατηγική αξία της ανατολικής και νοτιοανατολικής Ανατολίας θα αυξηθεί. Έτσι σ’ αυτές τις περιοχές θα δημιουργηθούν εξωτερικές απειλές.
  • Η μείωση των βροχοπτώσεων και η ξηρασία θα επηρεάσουν αρνητικά τις ανάγκες της Τουρκίας σε ενέργεια, οι οποίες συνεχώς αυξάνονται, διότι θα επηρεασθούν οι υδροηλεκτρικές υποδομές παραγωγής ρεύματος. Όλη αυτή η κατάσταση θα πλήξει τις ζωτικές ανάγκες της χώρας, θα προκαλέσει μείωση της βιομηχανικής παραγωγής και κατ’ επέκταση θα πληγεί η οικονομική ανάπτυξή της.
  • Επειδή στην παραγωγή ενέργειας θα υπάρξουν σοβαρά προβλήματα, θα αυξηθεί η εξάρτηση της Τουρκίας από το εξωτερικό, με αποτέλεσμα να τεθούν σε κίνδυνο τόσο οι στρατηγικές της ισορροπίες στην εξωτερική πολιτική όσο και η εθνική της ασφάλεια.
  • Σύμφωνα με τα σενάρια που εκπονήθηκαν από Τούρκους επιστήμονες σχετικά με την κλιματική αλλαγήη γεωγραφική θέση της Τουρκίας και η δυναμική των υδάτινων πόρων της στις περιοχές της Μαύρης θάλασσας, του Αιγαίου και της Μεσογείου (εξαιρείται η κεντρική Ανατολία), είτε σε περίοδο υπερθέρμανσης είτε σε περίοδο παγετώνων, θα παράσχουν άσυλο στους βιότοπους και στους κατοικημένους τόπους.Αυτό το γεωγραφικό πλεονέκτημα θέτει την Τουρκία στην κατηγορία των χωρών που διακυβεύεται η ασφάλεια τους τόσο από το Ιράκ, τη Συρία και το Ισραήλ, όσο από τις υπερδυνάμεις που έχουν συμφέροντα και δραστηριοποιούνται στη Μέση Ανατολή.
Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνονται άμεσα από μελέτη του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων στην οποία αναγράφονται τα εξής: «Εκτιμάται ότι οι κλιματικές αλλαγές θα αποτελέσουν την αιτία αναθεώρησης της αντίληψης για τις πολιτικές ασφαλείας στο διεθνές σύστημα. Όσον αφορά στην Τουρκία, θα γίνουν σημαντικά βήματα με βάση τη νέα αυτή αντίληψη περί εθνικής ασφαλείας και στις σχέσεις με τη διεθνή κοινότητα. Η Τουρκία, προκειμένου να διαφυλάξει τους βιότοπους και τους πολίτες της, πιθανόν να υποχρεωθεί να πολεμήσει. Γι’ αυτό πρέπει να αναθεωρήσει ή και να τροποποιήσει τα προληπτικά και αποτρεπτικά μέτρα εναντίον των κινδύνων και των απειλών που θα δημιουργηθούν, λόγω των κλιματολογικών αλλαγών του πλανήτη.». (βλ. Βιβλίο: Απόρρητος Φάκελος Τουρκία-Η Εθνική Στρατηγική της Τουρκίας, Χρ. Μηνάγιας, σελ. 22-24)
Επίσης, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του, το τουρκικό Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων καθόρισε το αμυντικό δόγμα της χώρας στο περιβάλλον των νέων απειλών, το οποίο αποτελεί ένα κρίσιμο κείμενο αντιλήψεων που κατευθύνουν την αποστολή και τις δυνατότητες των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Σημειωτέον ότι, στο δόγμα αυτό συμπεριλήφθηκαν και οι επιπτώσεις των παγκόσμιων κλιματικών αλλαγών στην Τουρκία και την ασφάλειά της, οι οποίες λόγω του ιδιάζοντος ενδιαφέροντος που παρουσιάζουν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθούν, ακολούθως, ακριβώς όπως αναγράφονται στο βιβλίο: Η Γεωπολιτική Στρατηγική και η Στρατιωτική Ισχύς της Τουρκίας, Χρ. Μηνάγιας, σελ. 139-145 και 53-54.
Οι επιπτώσεις των παγκόσμιων κλιματικών αλλαγών στην Τουρκία και την ασφάλεια της
Η υπερθέρμανση του πλανήτη και οι παγκόσμιες κλιματικές αλλαγές αποτελούν το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η γη. Αποτέλεσμα αυτού του προβλήματος είναι να δημιουργηθούν σοβαρές απειλές στην ασφάλεια των χωρών που οι διαστάσεις τους μπορεί να έχουν απρόβλεπτες συνέπειες.
Σύμφωνα με τον Αχμέτ Νταβούτογλου η Τουρκία, από πλευράς διεθνούς οικονομικο-πολιτικής δομής βρίσκεται πάνω στον άξονα Βορράς-Νότος, ενώ από πλευράς διεθνούς γεωπολιτιστικής δομής ευρίσκεται επί του άξονα Ανατολή-Δύση. Υπό την άποψη αυτή η Άγκυρα αποφάσισε να εφαρμόσει μία πολιτική που όχι μόνο θα αποτρέψει ένα γεωοικονομικό, γεωπολιτικό και γεωπολιτιστικό κατακερματισμό της, αλλά θα αποτελέσει και το μέσο αύξησης του περιφερειακού και διεθνούς της ρόλου.
Η πληρότητα της προαναφερθείσας πολιτικής φαίνεται από την ύπαρξη μίας ολοκληρωμένης τουρκικής εθνικής στρατηγικής, η οποία καλύπτει ακόμη και τις επιπτώσεις για την ασφάλεια της χώρας από τις κλιματικές αλλαγές, καθώς επίσης και την προστασία και διαφύλαξη των φυσικών της πόρων. Η αναφορά στη συγκεκριμένη πτυχή της τουρκικής πολιτικής κρίνεται σκόπιμο να τονισθεί ιδιαίτερα εδώ, διότι αφενός μεν αποκαλύπτει την εντυπωσιακή της πληρότητα και αφετέρου τη διαχρονικότητά της.
Ο πρώτος που κατανόησε πλήρως τη σημασία των φυσικών πόρων της Τουρκίας και τους ενέταξε σ’ ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο  ήταν ο πρόεδρος Τουργκούτ Οζάλ, ο οποίος, στη δεκαετία του 80 αποφάσισε να εντάξει σ’ ένα ενιαίο αναπτυξιακό πρόγραμμα την κατασκευή 22 μεγάλων και μεσαίων φραγμάτων για την εκμετάλλευση των υδάτων του Τίγρη και του Ευφράτη. Ένα πρόγραμμα, που εκτός από τα τεράστια οικονομικά οφέλη για την Τουρκία, της δίνει τη δυνατότητα να ασκεί πιέσεις στο Ιράκ και τη Συρία, ελέγχοντας τη ροή των υδάτων προς τις χώρες αυτές, όποτε είναι αναγκαίο.
Παρέκβαση: Το πρόγραμμα GAP σχεδιάσθηκε το 1970 με σκοπό την εκμετάλλευση των υδάτων των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη για την υδροδότηση εννέα νομών της νοτιανατολικής Τουρκίας και την κατασκευή υδροηλεκτρικών εργοστασίων.
Το 1980 όμως μετατράπηκε σε ένα ευρύ κοινωνικο-οικονομικό περιφερειακό αναπτυξιακό πρόγραμμα το οποίο περιλαμβάνει αναπτυξιακά προγράμματα που έχουν σχέση με την υδροδότηση, την ενέργεια, τη γεωργία, τις αστικές και αγροτικές υποδομές, την κατασκευή δρόμων-αεροδρομίων, τις δασικές εκτάσεις, την εκπαίδευση, την υγεία και τον πολιτισμό. Στο GAP μεταξύ άλλων προβλέπεται η κατασκευή 22 φραγμάτων, 19 υδροηλεκτρικών εργοστασίων και η άρδευση 1,82 εκατ. εκταρίων (18,2 εκατ. στρεμμάτων). Με την ολοκλήρωση του προγράμματος η Τουρκία θα έχει υπό τον έλεγχό της το 29% των υδάτων των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, θα αρδεύει το 20% των εκτάσεών της και θα καλύπτει το 50% των αναγκών της σε υδροηλεκτρική ενέργεια. Ήδη τα φράγματα ολοκληρώθηκαν, αρδεύονται 1 εκατ. εκτάρια (10 εκατ. στρέμματα) και το πρόγραμμα των υδροηλεκτρικών εργοστασίων ολοκληρώθηκε κατά 74%. Η υλοποίηση του GAP παρακολουθείται από ειδική Διεύθυνση που έχει συγκροτηθεί στην πρωθυπουργία της Τουρκίας στην οποία απασχολούνται 256 υπάλληλοι. Η σημασία του παραπάνω προγράμματος προκύπτει από τα ακόλουθα εν συντομία στοιχεία: η Τουρκία σε παγκόσμιο επίπεδο είναι μία από τις χώρες με την καλύτερη εκμετάλλευση των υδατίνων πόρων. Το πλεονέκτημά της αυτό, το χρησιμοποιεί ως «εργαλείο» εκβιασμού στις γειτονικές της χώρες, κατά βάση στο Ιράκ και Συρία και δευτερευόντως στο Ισραήλ, Ιορδανία και Ιράν, λόγω της έλλειψης που έχουν σε καθαρό νερό και της αυξανόμενης τάσης ελλείψεως τροφίμων παγκοσμίως. Παράλληλα η Τουρκία δίνει μεγάλη βαρύτητα στις αγροτικές καλλιέργειες, διότι από την εποχή του Οζάλ είχε ως κύριο στόχο να καταστεί ο κύριος τροφοδότης της Μέσης Ανατολής σε τρόφιμα. Με τον τρόπο αυτόν η Τουρκία αποκτά ένα ακόμη στοιχείο επιρροής στη Μέση Ανατολή.
Στην πολιτική αυτή, η οποία αργότερα άρχισε να καθοδηγείται από τον Αχμέτ Νταβούτογλου σε πιο συστηματική και οργανωμένη βάση, προστέθηκε πρόσφατα και η διάσταση των κλιματικών αλλαγών, ως παράγοντας δυνάμενος να επηρεάσει την ασφάλεια της χώρας.
Μια ένδειξη του τρόπου με τον οποίο προσεγγίζονται τα θέματα αυτά στην Τουρκία δίδεται παρακάτω. Πρόκειται για επιλεγμένα αποσπάσματα μελετών του Κέντρου Στρατηγικών Ερευνών και Μελετών SAREM, το οποίο υπάγεται στη Διεύθυνση Στρατιωτικής Ιστορίας και Στρατηγικών Μελετών ATASE του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, της οποίας προΐσταται ανώτατος αξιωματικός με βαθμό αντιστράτηγου. Το Κέντρο αυτό παρακολουθεί τις παγκόσμιες, περιφερειακές και για τις χώρες ενδιαφέροντος της Τουρκίας εξελίξεις, σε γεωστρατηγικό, γεωπολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Πραγματοποιεί βραχυπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιστημονικές μελέτες και έρευνες, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη από τους αρμόδιους φορείς για τη σύνταξη της Αξιολόγησης Πολιτικο-στρατιωτικής Κατάστασης και της Τουρκικής Εθνικής Στρατιωτικής Στρατηγικής. Μέρος των μελετών αυτών δημοσιεύονται στο περιοδικό των ενόπλων δυνάμεων  Silahli Kuvvetler Dergisi το οποίο εκδίδεται κάθε τρίμηνο από το τουρκικό Γενικό Επιτελείο. Στην εισαγωγή του περιοδικού σημειώνεται ότι, οι μελέτες δεν αντανακλούν τις απόψεις του τουρκικού Γενικού Επιτελείου. Ωστόσο, η δημοσίευσή τους σ’ ένα τέτοιο περιοδικό, προσδίδει σ’ αυτές ιδιαίτερη σημασία και τις καθιστά άξιες μελέτης και προβληματισμού. Για παράδειγμα, στο τεύχος Ιουλίου 2007 δημοσιεύθηκε η μελέτη: Η παγκόσμια υπερθέρμανση και οι επιπτώσεις στις πολιτικές ασφαλείας της Τουρκίας. Η μελέτη αυτή προβλήθηκε ιδιαίτερα από τα ΜΜΕ της Τουρκίας εκείνη την περίοδο με διάφορους τίτλους: Η υπερθέρμανση του πλανήτη αιτία πολέμουΗ στρατιωτική αντίληψη για την υπερθέρμανση του πλανήτη-Θα αυξηθεί η εξωτερική απειλή στα ανατολικά και νοτιοανατολικάΠρέπει να αλλάξει η στρατηγική εθνικής ασφαλείαςΗ υπερθέρμανση του πλανήτη θα πλήξει την εθνική μας ασφάλειαΣτρατιωτική προετοιμασία για την υπερθέρμανση του πλανήτη. Ένας επιπλέον λόγος για τον οποίο δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στη μελέτη είναι το απόσπασμα που ακολουθεί: «Επειδή η Τουρκία  στην ευρύτερη περιοχή της διαθέτει τα πιο πλούσια αποθέματα νερού, θα δημιουργηθούν απειλές από το Ισραήλ, το Ιράκ και τη Συρία. Πέραν των παραπάνω χωρών, απειλές θα προκύψουν επίσης και από τις υπερδυνάμεις που έχουν συμφέροντα και δραστηριοποιούνται στη Μέση Ανατολή
Στα τεύχη Ιανουαρίου 2009 και Απριλίου 2009 δημοσιεύθηκε το Πρώτο και το Δεύτερο Μέρος, αντίστοιχα, νέας μελέτης: Οι κλιματικές αλλαγές του πλανήτη και οι επιδράσεις τους στην Τουρκία. Ακολουθούν αποσπάσματα από τα κυριότερα σημεία αυτών προκειμένου ο αναγνώστης να μορφώσει γνώμη για τις απόψεις και τους προβληματισμούς των Τούρκων σχετικά με τις κλιματικές αλλαγές και την επίδρασή τους στην ασφάλεια της χώρας τους:
«Σύμφωνα με τις έρευνες που έγιναν, στον αιώνα μας, λόγω της αύξησης της ποσότητας του διοξειδίου του άνθρακα, μέχρι το 2050, η άνοδος της θερμοκρασίας του πλανήτη θα κυμανθεί μεταξύ 1,5-4,5 βαθμούς. Αποτέλεσμα αυτής της υπερθέρμανσης θα είναι η άνοδος του επιπέδου της θάλασσας και η πρόκληση κατακλυσμών, πλημμυρών και διάφορων άλλων φυσικών καταστροφών, μέχρι και ξηρασίας. Στο χάρτη 4.1, φαίνονται τα δεδομένα της μέσης θερμοκρασίας της Τουρκίας κατά την περίοδο 1971-2000.»
«Η Τουρκία είναι μια από τις χώρες που θα επηρεασθεί περισσότερο από τις κλιματικές αλλαγές, λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη, διότι η κλιματική της δομή διαφέρει από περιοχή σε περιοχή. Οι διαφορετικές περιοχές της Τουρκίας που περιβάλλεται από θάλασσα στις τρεις πλευρές της και έχει μία κατακερματισμένη τοπογραφία, θα επηρεαστούν σε διαφορετικό βαθμό από τις κλιματικές αλλαγές. Η αύξηση της θερμοκρασίας που θα προέλθει από τις κλιματικές αλλαγές αναμένεται να επηρεάσει τις άνομβρες, τις ημιάνομβρες περιοχές και τις περιοχές που δεν διαθέτουν τους αναγκαίους υδάτινους πόρους. Στον χάρτη 4.2, απεικονίζεται η διακύμανση της μέγιστης ετήσιας θερμοκρασίας στη Τουρκία από το χρονικό διάστημα 1952-2006.»

Σύμφωνα με τους συντάκτες των μελετών αυτών, μια ενδεχόμενη κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει τους βιότοπους και την ασφάλεια της Τουρκίας με τα ακόλουθα πιθανά αποτελέσματα:

«Γενική μείωση του ποσού της βροχόπτωσης και εκτροπή του υφιστάμενου καθεστώτος των βροχοπτώσεων. Τα παραπάνω θα επηρεάσουν αρνητικά την αγροτική παραγωγή. Λαμβάνοντας υπόψη τις κατά κεφαλή ανάγκες σε νερό, η Τουρκία βρίσκεται μεταξύ των χωρών που διαθέτουν περιορισμένους υδάτινους πόρους. Η αύξηση της θερμοκρασίας που αποτελεί αιτία ξηρασίας και η συνεχιζόμενη μείωση της βροχόπτωσης θα μειώσουν τα υπόγεια και επιφανειακά υδάτινα αποθέματα. Τούτο θα δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στις ανάγκες των κατοικημένων τόπων για πόσιμο νερό αλλά και στην αγροτική παραγωγή.
Η προστασία των αγροτικών περιοχών στις περισσότερες χώρες άρχισε να αποτελεί έναν από τους τομείς εθνικής ασφάλειας. Η υπερθέρμανση του πλανήτη μαζί με τα αποτελέσματα της ξηρασίας που θα προκληθούν αναμένεται να επηρεάσουν περισσότερο την κεντρική και την νοτιοανατολική Ανατολία, όπου οι βιότοποι και οι αγροτικές περιοχές θα μετατραπούν σε έρημο. Τούτο θα επηρεάσει αρνητικά την αγροτική παραγωγή της Τουρκίας, απειλώντας την επιθυμητή ασφάλεια ύπαρξης τροφίμων και προκαλώντας εξάρτηση του αγροτικού τομέα από το εξωτερικό.
Η ξηρασία και η μετατροπή σε έρημο (των περιοχών που προαναφέρθηκαν) θα αποτελέσει την αιτία τόσο εσωτερικής μετανάστευσης όσο και μετανάστευσης από γειτονικές χώρες, σε περιοχές της Τουρκίας που θα επηρεασθούν λιγότερο. Αυτή η κατάσταση θα δημιουργήσει κινδύνους στην εθνική ασφάλεια της χώρας.
Μέχρι στιγμής η Τουρκία δεν μπόρεσε να επιλύσει τις διαφορές που υπάρχουν με τις γειτονικές χώρες και έχουν σχέση με τους υδάτινους πόρους που μεταφέρονται σ’ αυτές. Η μείωση των ποσοστών των βροχοπτώσεων και τα αποτελέσματα της ξηρασίας θα αυξήσουν τις ανάγκες των χωρών αυτών σε νερό, με αποτέλεσμα να υπάρξουν σοβαρές διαφωνίες και δυσκολίες, κατά την επαναδιαπραγμάτευση των συμφωνιών του παρελθόντος σχετικά με τη διάθεση νερού. Κατόπιν τούτου και λόγω της ύπαρξης των υδάτινων πόρων των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, η στρατηγική αξία της ανατολικής και νοτιοανατολικής Ανατολίας θα αυξηθεί. Έτσι σ’ αυτές τις περιοχές θα δημιουργηθούν εξωτερικές απειλές.
Η μείωση των βροχοπτώσεων και η ξηρασία θα επηρεάσουν αρνητικά τις ανάγκες της Τουρκίας σε ενέργεια, οι οποίες συνεχώς αυξάνονται, διότι θα επηρεασθούν οι υδροηλεκτρικές υποδομές παραγωγής ρεύματος. Όλη αυτή η κατάσταση θα πλήξει τις ζωτικές ανάγκες της χώρας, θα προκαλέσει μείωση της βιομηχανικής παραγωγής και κατ’ επέκταση θα πληγεί η οικονομική ανάπτυξή της.
Επειδή στην παραγωγή ενέργειας θα υπάρξουν σοβαρά προβλήματα, θα αυξηθεί η εξάρτηση της Τουρκίας από το εξωτερικό, με αποτέλεσμα να τεθούν σε κίνδυνο τόσο οι στρατηγικές της ισορροπίες στην εξωτερική πολιτική όσο και η εθνική της ασφάλεια.
Η κλιματική αλλαγή προβλέπεται να δημιουργήσει φυσικές καταστροφές παγκοσμίως, όπως πλημμύρες, ξηρασία, καταιγίδες, ανεμοστρόβιλους και επιδημίες. Με την πάροδο του χρόνου, οι παραπάνω φυσικές καταστροφές θα αυξάνονται και θα γίνουν αιτία απώλειας ζωής και υλικών αγαθών, απειλώντας τη διαβίωση των ανθρώπων και την οικονομία των χωρών. Κατά συνέπεια, στα χρόνια που έρχονται, η Τουρκία, όπως όλες οι χώρες, δεν πρόκειται να αποφύγει παρόμοιες καταστροφές.
Η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει το φυσικό οικολογικό σύστημα και θα μειώσει τη βιοποικιλότητα της Τουρκίας.
Σύμφωνα με τα σενάρια που εκπονήθηκαν σχετικά με την κλιματική αλλαγή, η γεωγραφική θέση της Τουρκίας και η δυναμική των υδάτινων πόρων της στις περιοχές της Μαύρης θάλασσας, του Αιγαίου και της Μεσογείου (εξαιρείται η κεντρική Ανατολία), είτε σε περίοδο υπερθέρμανσης είτε σε περίοδο παγετώνων, θα παράσχουν άσυλο στους βιότοπους και στους κατοικημένους τόπους. Αυτό το γεωγραφικό πλεονέκτημα θέτει την Τουρκία στην κατηγορία των χωρών που διακυβεύεται η ασφάλειά τους.
Μία οικολογική καταστροφή που θα πλήξει ολόκληρη την Τουρκία ή ένα μέρος αυτής θα επιφέρει πτώση του βιοτικού επιπέδου, θα προκαλέσει επιδημίες, θα αυξηθεί το ποσοστό θνησιμότητας του πληθυσμού και θα υπάρξει έλλειψη τροφίμων. Όλα τα παραπάνω θα διευρύνουν τις πολιτικές, πολιτιστικές και οικονομικές ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής, με αποτέλεσμα σε όλη την επικράτεια της Τουρκίας να υπάρξει γενική αστάθεια, ταραχές και αύξηση των εσωτερικών απειλών.
Το 2025 στον κόσμο θα ζουν πάνω από 5 δισεκατομμύρια άνθρωποι και ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα θα αποτελέσει η άντληση πόσιμου νερού. Επειδή λοιπόν η Τουρκία στην ευρύτερη περιοχή της διαθέτει τα πιο πλούσια αποθέματα νερού, θα δημιουργηθούν απειλές από το Ισραήλ, το Ιράκ και τη Συρία. Πέραν των παραπάνω χωρών, απειλές θα δημιουργηθούν και από τις υπερδυνάμεις που έχουν συμφέροντα και δραστηριοποιούνται στη Μέση Ανατολή.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα λόγω των παγκόσμιων κλιματικών αλλαγών παρατηρείται συστηματική αγορά εδαφικών εκτάσεων στις νότιες παραλίες της Τουρκίας, ειδικά από πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό το θέμα πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά. Το ίδιο ισχύει και με υπηκόους του Ισραήλ και των αραβικών χωρών, οι οποίοι αγοράζουν εδάφη στις εύφορες πεδιάδες, όπου υλοποιείται το αναπτυξιακό πρόγραμμα νοτιοανατολικής Ανατολίας και το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο πρόγραμμα της Τουρκικής Δημοκρατίας, προϋπολογισμού 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Σε μια μελλοντική οικολογική καταστροφή θα προκύψουν διαφωνίες με άλλες χώρες σχετικά με τη διαχείριση των πηγών της Τουρκίας, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ανησυχίες στην τουρκική κοινή γνώμη για την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και την ύπαρξη εσωτερικής απειλής.
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, εκτιμάται ότι οι κλιματικές αλλαγές θα αποτελέσουν την αιτία αναθεώρησης της αντίληψης για τις πολιτικές ασφαλείας στο διεθνές σύστημα. Όσον αφορά στην Τουρκία, θα γίνουν σημαντικά βήματα με βάση τη νέα αυτή αντίληψη περί εθνικής ασφαλείας και στις σχέσεις με τη διεθνή κοινότητα. Η Τουρκία, προκειμένου να διαφυλάξει τους βιότοπους και τους πολίτες της, πιθανόν να υποχρεωθεί να πολεμήσει. Γι’ αυτό πρέπει να αναθεωρήσει ή και να τροποποιήσει τα προληπτικά και αποτρεπτικά μέτρα εναντίον των κινδύνων και των απειλών που θα δημιουργηθούν, λόγω των κλιματολογικών αλλαγών του πλανήτη.»
Ο τουρκικός προβληματισμός δεν περιορίζεται στις μελέτες. Όπως προκύπτει από αυτές, υπό τον συντονισμό του υπουργείου Δασών και Περιβάλλοντος, έχει δημιουργηθεί ένας Εθνικός Οργανισμός Συντονισμού Κλιματικών Αλλαγών αποτελούμενος από τους αρμόδιους φορείς, οργανισμούς και υπουργεία. Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω οι συντάκτες των μελετών κάνουν τις εξής προτάσεις:
«Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις πρέπει να επιταχύνουν όλες τις εργασίες για βελτίωση των ικανοτήτων τους σχετικά με την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια, έναντι των καταστροφών και της μετανάστευσης. Προκειμένου δε να εξασφαλίσουν όλες τις προϋποθέσεις μεταξύ των οποίων και την αποτρεπτικότητα, θα πρέπει να προετοιμάσουν και να αναθεωρήσουν όλα τα πολεμικά παίγνια, τις διεξαγόμενες ασκήσεις και τα διάφορα σεμινάρια.
Εκτός από τον Εθνικό Οργανισμό Συντονισμού Κλιματικών Αλλαγών πρέπει να δημιουργηθεί μία ανεξάρτητη και πιο ενεργή Επιτροπή Παρακολούθησης και Συντονισμού Κλιματικών Αλλαγών αποτελούμενη από επιστήμονες, ειδικούς και γραφειοκράτες, οι οποίοι θα ελέγχουν, θα συντονίζουν και θα παρακολουθούν τους σχετικούς σχεδιασμούς ενεργειών που προωθεί η Τουρκία. Επίσης, διαμέσου αυτής της επιτροπής θα πρέπει να προετοιμάζονται όλες οι ενέργειες δράσης βασιζόμενες στην κρατική πολιτική.
Τέλος, προτείνεται η σύνταξη βραχυπρόθεσμων, μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων σχεδίων δράσης που θα καθορίζουν τις πολιτικές και τη στρατηγική αντιμετώπισης των προβλημάτων ασφαλείας της Τουρκίας.»
Συμπερασματικά, το τουρκικό Γενικό Επιτελείο δίδει μεγάλη βαρύτητα στις επιπτώσεις που θα έχουν οι κλιματικές αλλαγές στην εθνική ασφάλεια της Τουρκίας, αλλά και στις νέες απειλές που θα δημιουργηθούν εξαιτίας τους. Παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη η δημιουργία αρμόδιου φορέα ο οποίος θα αναλάβει τον συντονισμό του παραπάνω έργου.
Ως παράδειγμα της προωθημένης αντίληψης που εφαρμόζει η Τουρκία στον τομέα αυτό, κρίνεται σκόπιμο να επιχειρηθεί μία σύγκριση με τις αντίστοιχες θέσεις της μεγαλύτερης σήμερα χώρας του κόσμου (Ηνωμένες Πολιτείες), με την παράθεση μίας δήλωσης (21-07-2009) του πρώην Αμερικανού Γερουσιαστή John Warner: «Στα τριάντα χρόνια που ήμουν γερουσιαστής ποτέ δεν υπήρξε θέμα που θα συνέδεε την εθνική ασφάλεια με τις κλιματικές αλλαγές. Οι κλιματικές αλλαγές δεν είναι απλά μία θεωρία, αλλά αποτελούν μία απειλή η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα έναν πόλεμο για το νερό, καταστροφή των καλλιεργειών, λιμούς, ασθένειες, μαζικά κύματα μεταναστών και καταστροφή των υποδομών. Όλα τα παραπάνω θα αυξήσουν την εξτρεμιστική συμπεριφορά και κατ’ επέκταση την τρομοκρατική απειλή.»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Μενέλαου Γκίβαλου

Πολλές φορές η ιστορία παίζε άσχημα παιχνίδια σε εκείνους που αρνούνται να «αναγνώσουν» και να κατανοήσουν τις βαθύτερες κοινωνικοοικονομικές και πολιτισμικές διεργασίες μέσα από τις οποίες αναδύονται κάποια μείζονα ιστορικά συμβάντα. Γιατί, πράγματι, η σημερινή πολύπλευρη κρίση, η οποία «καλλιεργήθηκε» επιμελώς εδώ και χρόνια από τους κήρυκες της λιτότητας και πυροδοτήθηκε από το Προσφυγικό –μία κρίση που θέτει εν αμφιβόλω την ίδια την προοπτική της Ε.Ε.-, ούτε αιφνιδίως προέκυψε ούτε καν αποτελεί το «προϊόν» μίας ατυχούς συγκυρίας.

Το ιστορικό ιδεολογικοπολιτικό της θεμέλιο οικοδομήθηκε με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την κατάρρευση των καθεστώτων του πρώην Ανατολικού Συνασπισμού.

Το «όραμα» μιας ισχυρής, ενωμένης και δημοκρατικής Ευρώπης που προβλήθηκε ως μία νέα ιστορική ρεαλιστική πραγματικότητα, αποδείχθηκε έωλο και ψευδεπίγραφο. Οι πραγματικές πολιτικοοικονομικές δυνάμεις, με Ευαγγέλιο το νεοφιλελευθερο δόγμα, με αναδυόμενη εξουσιαστική δομή το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και με πολιτικό «εκπρόσωπο» τη γερμανική ελίτ, ανέλαβαν επίσημα την εξουσία ,με την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Αυτή είναι η ιστορική «συμβολαιογραφική» πράξη, ο γενετήσιος μηχανισμός που οδήγησε την Ευρώπη στην σημερινή, υπαρξιακού χαρακτήρα κρίση.

Χωρίς ταυτότητα, χωρίς στρατηγική

Έκτοτε η Ευρώπη ως Ευρωπαϊκή Ένωση, κλείστηκε στον εαυτό της. Οικονομισμός, νεοφιλελευθερισμός κα δημοσιονομική περιστολή, αποτέλεσαν τα τυφλά δόγματα που δεν επέτρεψαν στις ευρωπαϊκές ελίτ να διαμορφώσουν αυτόνομη στρατηγική για το μέλλον της.

Η τελευταία ελπίδα γα την πολιτική συνοχή της Ε.Ε. διαλύθηκε με τη διεύρυνση της με τις χώρες του πρώην Ανατολικού Συνασπισμού. Μία διεύρυνση, την οποία επέβαλαν οι ΗΠΑ προκειμένου όχι μόνο να αποκτήσουν «πρόθυμους» συμμάχους, αλλά και να αποτρέψουν ιστορικά την πιθανότητα μίας ισχυρής, ανταγωνιστικής οικονομικά και γεωπολιτικά Ευρώπης.

Το τελικό χτύπημα στη δυνατότητα της ευρωπαϊκής ενοποίησης το επέφεραν το «ευρώ» και η δικτατορική δομή της «Ευρωζώνης», όπου ο απήνης ανταγωνισμός και η πλήρης απουσία μηχανισμού άμβλυνσης των ανισοτήτων οδήγησαν στην κοινωνικο-οικονομική περιθωριοποίηση και στην πολιτική αποικιοποίηση μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες και λαούς.

Οι ΗΠΑ εξαπολύουν πολέμους κα η Ευρώπη δέχεται τις συνέπειες, που τώρα πια τείνουν να αποβούν καταστροφικές. Έσπευσαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, με το πρώτο νεύμα των αμερικανών, να συμμετάσχουν ή και να πρωταγωνιστήσουν κάποιες φορές στους βομβαρδισμούς τη βόρειο Αφρική και στη συνέχεια στη Συρία. Ιδιαίτερο ζήλο, μάλιστα, επέδειξαν οι ηγέτες της Γαλλίας –δεν τόλμησα και δεν τολμούν να διατυπώσουν ένα «όχι» απέναντι στη γερμανική «κυριαρχία»-, νομίζοντας ότι με τον τρόπο αυτό θα αποκαταστήσουν τη χαμένη πολιτική τους «ταυτότητα».

Τώρα, μία ουσιαστικά ακυβέρνητη Ευρώπη, που διαπερνάται από έντονες ανισότητες, αντιθέσεις και διαχωρισμούς, όπου τα ακροδεξιά εθνικιστικά ρεύματα ενθυμίζουν την περίοδο του Μεσοπολέμου, στέκεται περιδεής και ανίκανη να αντιμετωπίσει τη νέα ιστορική κρίση, η επέλευση της οποίας διαφαινόταν εδώ και αρκετά χρόνια. Όμως οι ευρωπαϊκές ελίτ, χειραγωγούμενες από τα χρηματοπιστωτικά συμφέροντα και όντας πολιτικά και πνευματικά ανεπαρκείς προκειμένου να διαμορφώσουν μία ευρωπαϊκή στρατηγική, αντιμετωπίζουν σήμερα ένα πλήρες αδιέξοδο.

Ιστορικά και πολιτικά αίτια Μεταναστευτικού – Προσφυγικού

Οι ιστορικές εξελίξεις που προετοίμαζαν και σηματοδοτούσαν εδώ και χρόνια τη σημερινή κρίση είτε αγνοήθηκαν είτε υποτιμήθηκαν. Απόδειξη της πολιτικής τυφλότητας των ευρωπαϊκών ελίτ ήταν το περιεχόμενο της Συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ, όπου ήδη από τότε οι χώρες υποδοχής των μεταναστευτικών ρευμάτων, όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και ως έναν βαθμό η Ισπανία, προσδιορίζονταν επακριβώς ως «αποθήκες» των μεταναστών…

Ήδη, εδώ και δύο δεκαετίες ήταν φανερό ότι, με αφετηρία τους πολέμους και τις επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή, διαμορφωνόταν, σε ιστορική διάσταση, ένα ρεύμα «προς τη Δύση», προς την Ευρώπη, όχι μόνο ως όρος επιβίωσης, αλλά με μία «ιστορική προσδοκία» για τη μετάβαση και ενσωμάτωση μιας μερίδας των πληθυσμών αυτών στο ευρωπαϊκό καταναλωτικό δημοκρατικό «κοσμοείδωλο». Την ιστορική αυτή «κίνηση» υποβοηθούσαν άρρηκτα η προϊούσα «γήρανση» των πληθυσμών των ευρωπαϊκών χωρών, η υπογεννητικότητα, ο ατομικισμός, η συρρίκνωση του ρόλου της οικογένειας.

Μία ανάλογη στις ιστορικές της διαστάσεις εξέλιξη αλλά και διακριτή στις διαφορές της υπήρξε η ραγδαία πτώση –πολλές φορές εν μία νυκτί- καθεστώτων του πρώην Ανατολικού Συνασπισμού, με απόλυτο κίνητρο την ενσωμάτωση στο δυτικό καπιταλιστικό καταναλωτικό πρότυπο. Το αποκαλούμενο σήμερα, κατά συνθήκη, «προσφυγικό ζήτημα», έχει συνεπώς μείζονες ιστορικές και γεωπολιτικές διαστάσεις. Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ούτε με εμβαλωματικές «λύσεις» ούτε με εκ των υστέρων –αναποτελεσματικές- παρεμβάσεις.

«Βολική» για το Plan B η Ελλάδα

Δυστυχώς, άρχισε να εφαρμόζεται σε βάρος της χώρας μας το περίφημο Plan B, που προβλέπει τη «μεταφορά» της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα ε την (προσωρινή) αποθήκευση ίσως και 200.000 προσφύγων και μεταναστών. Η αρχική πρόταση για «στρατόπεδα» των 400.000 που διατυπώθηκε προ μηνός, εκρίθη ως ανεφάρμοστη. Οι «αποθήκες» ψυχών και σωμάτων στο ιρακινό Κουρδιστάν, στον Λίβανο και στην Ιορδανία, έχουν τεθεί πλέον εκτός ελέγχου, ενώ επιπρόσθετα περικλείουν τον σοβαρό κίνδυνο εκδήλωσης εθνικιστικών και θρησκευτικών συγκρούσεων.

Η Ελλάδα προτιμάται ως «βολική λύση», καθόσον ο ελληνικός λαός διακρίνεται για τον κοινωνικό του πολιτισμό, τα άδολα αισθήματα συμπόνοιας, αλληλεγγύης και προσφοράς που τον διέπουν και τον συνοδεύουν στην ιστορική του διαδρομή. Όσο για κάποια «αντίστοιχα» οικονομικά ανταλλάγματα, μπορεί ασφαλώς να γίνε η σχετική διαπραγμάτευση…

Όμως, οι προϋποθέσεις για να αντέξει η χώρα μας αυτό το ασήκωτο «φορτίο» είναι όχι μόνο άδηλες, αλλά και αμφισβητήσιμες. Ο ρόλος της Τουρκίας παραμένει αδιευκρίνιστος και μάλλον σκοτεινός. Οι εκβιασμοί, τα παζάρια και η στρατηγική της «ασφυξίας» προς τη χώρα μας παραμένουν για την τουρκική ηγεσία σε υψηλή προτεραιότητα. Όσο για την παύση πυρός στη Συρία, αυτή αποτελεί μία εύθραυστη κατάσταση, που είναι δυνατόν να ανατραπεί ανά πάσα στιγμή.

Αλληλεγγύη – ανθρωπισμός, οι άγνωστες λέξεις

Όσο για τους «εταίρους» μας και τη γερμανική ελίτ, μόνο μία συγκυριακή σύμπτωση σκοπών και συμφερόντων μπορεί να μας βοηθήσει. Οι «γλώσσες» και τα «νοήματα» που απευθύνουμε σε αυτούς δεν είναι κατανοητά, αλλά μάλλον ασύμβατα, ασύμμετρα….
Οι αξίες, ο ανθρωπισμός, η αλληλεγγύη που επικαλούμαστε, αποτελούν «άγνωστους όρους» στο λεξικό της οικονομετρίας και της γερμανικής κυριαρχίας. Όσο για τις χώρες του περίφημου Βίζεγκραντ, που επιχειρούν την ανασύσταση της έννοιας «Μέση Ευρώπη», αυτές δεν μπόρεσαν καν να ανεξαρτητοποιηθούν ούτε μετά την ταταροτουρκική κυριαρχία, ούτε από την γερμανοαυστριακή ηγεμονία, καταλήγοντας στο σοβιετικό στρατόπεδο. Γι αυτό και σήμερα ο αυταρχισμός, ο εθνικισμός, ο ρατσισμός, η ακροδεξιά νοοτροπία, δεν συνιστούν παρά την απόπειρα επαναδιατύπωσης της απωλεσθείσας ιστορικά εθνικής τους ταυτότητας.

Τα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτισμικά ρήγματα που δημιούργησαν ο νεοφιλελευθερισμός και ο αυταρχισμός διευρύνει σήμερα επικίνδυνα το Προσφυγικό. Ευρωπαϊκή Ένωση, Συνθήκη Σένγκεν, πολιτισμική κληρονομιά, ανθρωπισμός, αποβαίνουν σταδιακά φόρμες χωρίς περιεχόμενο. Η ευρωπαϊκή «συνύπαρξη» δεν είναι παρά ένας ακήρυχτος πόλεμος. «Omnes contra omnes» κατά Th. Hobbes. Και η χώρα μας να ασφυκτιά από το Προσφυγικό, αναμένοντας την «αξιολόγηση» και τις «εντάσεις» του ΔΝΤ.

Ο κ. Μενέλαος Γκίβαλος είναι αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών
Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 330



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


"Βόμβα" του αντιπροέδρου της Bundestag: “Αν στη σύνοδο ΕΕ - Τουρκίας στις 7 Μαρτίου, ικανοποιηθεί το αίτημα της Τουρκίας για άρση της βίζας για τους πολίτες της, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με νέες, ασύλληπτου μεγέθους ροές λαθρομεταναστών στην Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη

Ανάλυση: RT News  και Frankfurter Allgemeine Zeitung
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Ένα καθεστώς ελεύθερης μετάβασης, χωρίς βίζα, για τους Τούρκους υπηκόους στη ζώνη Σένγκεν, θα μπορούσε να ανοίξει τον “ασκό του Αιόλου” για νέες ογκώδεις εισροές προσφύγων και λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα, τη Γερμανία και την υπόλοιπη Ευρώπη, ενώ το κομβικό σημείο της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας εντοπίζεται ακριβώς στο αντίθετο: στην δραστική μείωση του αριθμού των εισερχόμενων στην ευρωπαϊκή επικράτεια.

Ο αντιπρόεδρος της Bundestag (Κάτω Βουλής του Γερμανικού Κοινοβουλίου) Γιοχάνες Ζινγκχάμερ, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Passauer Neue Presse την Τρίτη, τόνισε ότι η άρση των προϋποθέσεων για την έκδοση ταξιδιωτικής θεώρησης (βίζας) της ΕΕ προς Τούρκους πολίτες θα ήταν ικανή να οδηγήσει σε "νέες, ασύλληπτου μεγέθους ροές λαθρομεταναστών και προσφύγων", από τις ίδιες χώρες που εγκαταλείπουν σήμερα.

“Υπάρχουν σοβαροί λόγοι, τους οποίους θα πρέπει να αναλογιστούν όσοι σκέφτονται την πιθανότητα να άρουν στο μέλλον το καθεστώς των μετακινήσεων που απαιτούν βίζα, το οποίο ισχύει μέχρι σήμερα για τους Τούρκους υπηκόους”, προειδοποίησε o Ζινγκχάμερ, “διότι θα ανοίξουν ένα “κουτί της Πανδώρας” για μεγαλύτερες μετακινήσεις λαθρομεταναστών και προσφύγων στην Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη”.


Επικαλούμενος στοιχεία του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, ο αντιπρόεδρος της Bundestag υπενθύμισε ότι πάνω από 200.000 ταξιδιωτικές θεωρήσεις για την Σένγκεν εκδίδονται ετησίως από γερμανικά προξενεία και κέντρα θεωρήσεων στην Τουρκία.

Εξήγησε επίσης, ότι δεν είναι μόνο ο πόλεμος στη Συρία ή το Ιράκ που θα μπορούσε να ενισχύσει δραματικά αυτήν την εισροή, αλλά και η κατάσταση στην ίδια την Τουρκία. Ειδικά οι εσωτερικές βίαιες συγκρούσεις με τους Κούρδους αποτελούν μια τεράστια δυναμική για τη δημιουργία ενός νέου σκεπτικού για να εγκαταλείψει ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων τις εστίες τους.

Αναφερόμενος στις προϋποθέσεις για την έκδοση ταξιδιωτικών θεωρήσεων της ΕΕ, ο Γερμανός αξιωματούχος έκανε λόγο για την συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, την οποία συνυπέγραψαν οι Βρυξέλλες και η  Άγκυρα το Νοέμβριο του περασμένου έτους. Με την επίτευξη της συμφωνίας, οι Βρυξέλλες απαίτησαν να μειωθεί ο αριθμός των προσφύγων και των λαθρομεταναστών με την συμβολή της Τουρκίας, ένας όρος που αποτελεί τον κεντρικό άξονα της συμφωνίας.

Σε αντάλλαγμα για την δέσμευση των Τούρκων ότι “θα ρυθμίσουν τα ρεύματα των προσφύγων  και θα συμβάλουν ενεργά στην πάταξη της παράνομης μετανάστευσης”, η ΕΕ συμφώνησε να διαθέσει, σε πρώτη φάση, 3 δισεκατομμύρια ευρώ και προμήθειες για την ανθρωπιστική στήριξη των μετακινούμενων, ώστε να βοηθήσει την Τουρκία να φιλοξενήσει πάνω από 2.200.000 πρόσφυγες από τη Συρία, και μόνον από εκεί.

Ωστόσο, για την Τουρκία, ο κύριος αμοιβαία αποδεχθείς όρος, για τον οποίο εδώ και καιρό πίεζε η Άγκυρα, ήταν η ολοκλήρωση της διαδικασίας της άρσης των προϋποθέσεων για την έκδοση θεωρήσεων για τους Τούρκους πολίτες στη ζώνη του Σένγκεν, αλλά και μια υπόσχεση ότι θα ξεκινήσουν εκ νέου οι διαπραγματεύσεις σχετικά με την υποψηφιότητα της Τουρκίας για ένταξη στην ΕΕ.

Για να μεγιστοποιήσει τις πιθανότητες να ανταποκριθεί στις προϋποθέσεις για την άρση των ταξιδιωτικών θεωρήσεων, η Τουρκία πρέπει να ικανοποιήσει δεκάδες αιτήματα της ΕΕ, προκειμένου να κερδίσει τα εύσημα που θα την φέρουν πιο κοντά στην ελεύθερη μετακίνηση  εντός της ζώνης Σένγκεν από το φθινόπωρο του 2016. Αλλά ακόμη και τότε, η τελική απόφαση θα απαιτήσει την ομόφωνη στήριξη και των 28 κρατών μελών της ΕΕ.


Παρ' όλα αυτά, αφού η συμφωνία είχε ήδη κλείσει, η Άγκυρα επιχείρησε μια πονηριά, με τον ίδιο τρόπο στον οποίο μας έχει συνηθίσει. Σκέφτηκε να παίξει ένα ακόμα ατού στο θέμα των προσφύγων στον διάλογό της με τις Βρυξέλλες. Έτσι, τον Φεβρουάριο, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατηγόρησε τις ευρωπαϊκές προσπάθειες για την αντιμετώπιση της κρίσης των προσφύγων:

“Δεν έχει σημασία που η Δύση ενεργεί με ένα βάναυσο, απάνθρωπο και αδίστακτο τρόπο. Απλά δεν μπορούν να ελέγξουν την εισροή προσφύγων”, δήλωσε. Λίγες μέρες νωρίτερα είχε δοκιμάσει κάτι άλλο. Απείλησε να εξαπολύσει ένα νέο κύμα λαθρομεταναστών εναντίον της ΕΕ, εάν οι Ευρωπαίοι δεν του προσέφεραν επαρκή χρηματοδότηση.

“Όποτε θέλουμε, μπορούμε να ανοίξουμε τις πύλες μας στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία και ανά πάσα στιγμή να βάζουμε τους πρόσφυγες σε λεωφορεία”, δήλωσε ο Ερντογάν στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, αφού του είχε ανακοινωθεί ότι η ΕΕ πρόσφερε στην Τουρκία 3 δισεκατομμύρια ευρώ για δύο χρόνια.

“Η Τουρκία δεν έχει λάβει καμία χρηματοδότηση ακόμη”, διαμαρτυρήθηκε ο Ερντογάν, υποστηρίζοντας ότι η χώρα του είχε ξοδέψει πάνω από 9 δισεκατομμύρια ευρώ για τους πρόσφυγες, ένα ποσό κατά πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που θα του έδινε η ΕΕ. Για τον ίδιο, οποιαδήποτε καθυστέρηση στη μεταφορά των χρημάτων θα ήταν ένα σημάδι ότι η Ευρώπη δεν έχει δεσμευτεί για την αντιμετώπιση της “προσφυγικής” κρίσης.

Η ουσία είναι, ότι η υποκρισία και ο εμπαιγμός του Ερντογάν από την μία πλευρά, και η καταστρεπτική πολιτική των “ανοιχτών συνόρων” της Μέρκελ από την άλλη, έχουν μέχρι στιγμής οδηγήσει τις ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως την Ελλάδα στο χείλος μιας εξαιρετικά επικίνδυνης προοπτικής.

Εάν στη σύνοδο ΕΕ – Τουρκίας στις 7 Μαρτίου, κατορθώσει η Τουρκία να πραγματοποιηθεί το κομβικό αίτημά της για ελεύθερη μετακίνηση των υπηκόων της στην ΕΕ, τότε η Ευρώπη, με πρώτη και κύρια την Ελλάδα, θα βρεθεί αντιμέτωπη με την μεγαλύτερη απειλή που αντιμετώπισε ποτέ από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, αφού τις χώρες  δεν θα τις προστατεύει πια κανένας φράχτης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου