Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Ιουλ 2011


Για περίπου 20 μήνες η μειοδοτική και αντιλαϊκή κυβέρνηση του πολιτικού απατεώνα Τζέφρυ Παπανδρέου επιδόθηκε με οργουελιανή μανία στην αλλαγή τίτλων υπουργείων, ονομασιών υπηρεσιών και γενικότερα στην εννοιολογική αποσταθεροποίηση των λέξεων. Έτσι για παράδειγμα ο υπουργός που έριξε τα περισσότερα χημικά που έχουν πέσει ποτέ ενάντια σε διαδηλωτές, έφερε τον καθησυχαστικό τίτλο «Προστασίας του Πολίτη»…

Την ίδια διαστρεβλωτική τακτική επιστράτευσαν και για την προσχεδιασμένη οικονομική υποδούλωση της χώρας. Μέχρι σήμερα για την ίδια έννοια (χρεοκοπία), έχουν χρησιμοποιηθεί δεκάδες φραστικές αποδόσεις, μέσα από ελληνικούρες και αγγλικούρες, όπως:
  • Πτώχευση,
  • Παύση πληρωμών,
  • Αδυναμία εξυπηρέτησης,
  • Αναδιάρθρωση,
  • Επαναπροσδιορισμός,
  • Κούρεμα,
  • Χερ κατ,
  • Επιμήκυνση,
  • κ.α.
Φυσικά και ο Βενιζέλος, ως άτυπος διάδοχος του Τζέφρυ στην πρωθυπουργία (μετά την απόσυρσή του τελευταίου λόγω της ολικής γελοιοποίησης του) δεν άλλαξε βιολί και προσέθεσε άλλη μια φράση στη γκάμα: Selective Default (επιλεκτική χρεοκοπία)!

Πρώτο: Ας δούμε τι πάει να πει Selective Default σε απλά ελληνικά:
Είμαστε 100 νοματαίοι σε ένα καράβι που βουλιάζει στη μέση του ωκεανού και η βάρκα χωράει μόνο 10 για να σωθούν. Οι υπόλοιποι 90, όπως είναι κατανοητό, θα φάνε ένα ξεγυρισμένο… Selective Default! Σημαντικό βέβαια είναι και ποιος είναι αυτός που θα κάνει την επιλογή εκείνων που θα σωθούν. Άλλους πχ θα έσωνε ο καπετάνιος και άλλους ο μούτσος.

Selective Default είναι η διαδικασία πτώχευσης όπου τα ανώτερα κλιμάκια του παγκόσμιου καπιταλισμού θα αποφασίσουν ποια κεφάλαια θα χαθούν και ποια όχι. Για τους εργαζόμενους και τον λαό, ούτε καν τίθεται το θέμα: Στον κουβά!

Δεύτερο: Πριν από δυο εβδομάδες όλα τα κοράκια (ντόπια και ξένα, πολιτικοί και καπιταλιστές, γουρούνια, βόδια και παπαγαλάκια) εκβίαζαν τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ πως αν δεν ψηφίσουν το Μεσοπρόθεσμο τότε η χώρα θα χρεοκοπήσει! Το ψηφίσανε, άλλοι επειδή… δεν άντεξαν τη πίεση, άλλοι γιατί… πείστηκαν, άλλοι γιατί απλά έκαναν κόνξες και φυσικά άλλοι γιατί απλά… είναι κοπάδι από κομματόσκυλα.

Τώρα όμως που ο άτυπος πρωθυπουργός μιλάει φόρα παρτίδα για ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ (έστω και… επιλεκτική), τί γίνεται;

Δεν πρέπει κάποιοι να κάνουν το αυτονόητο; Δεν πρέπει να πουν πως εξαπατήθηκαν, πως τα πάντα ήταν ένα θέατρο σκιών; Δεν πρέπει να υποβάλουν πρόταση μομφής στην κυβέρνηση Βενιζέλου;

Αν δεν το κάνουν, μετά δεν θα πρέπει να απορούν που... πάντα "βρέχει" όταν κυκλοφορούν στο δρόμο!


Ο αδελφός του Γιώργου Παπανδρέου, ο Νίκος, άνοιξε την καρδιά του στους “New York Times” και «άδειασε» άκομψα τον αδελφό του δηλώνοντας: «Δεν κάνει για πρωθυπουργός»
Ο Γιώργος δεν κάνει για πρωθυπουργός. Δεν το λέει κάποιος πολιτικός του αντίπαλος. Το ομολογεί, εμμέσως πλην σαφώς, ο ίδιος ο αδελφός του, Νίκος, αποκαλύπτοντας και σημαντικές αδυναμίες του χαρακτήρα του, όπως το ότι δεν είναι αποφασιστικός και προτιμά να γίνεται αρεστός παρά να συγκρούεται. Μάλιστα, αποκαλύπτει ότι ο Γιώργος ποτέ του δεν ήθελε να γίνει πρωθυπουργός!

Τις αποκαλύψεις για τις μειωμένες ικανότητες του πρωθυπουργού έκανε ο αδελφός του μιλώντας όχι σε κάποιο τυχαίο μέσο ενημέρωσης, αλλά στη μεγαλύτερη εφημερίδα του κόσμου, τους «Times» της Νέας Υόρκης. Ο διεθνής παράγοντας, σε μια περίοδο που η χώρα έχει πλέον φίλους που μετρώνται στα δάχτυλα του ενός χεριού και ένα τεράστιο κενό αξιοπιστίας, μαθαίνει από τα πλέον αξιόπιστα χείλη ότι το τιμόνι της Ελλάδας δεν βρίσκεται σε στιβαρά χέρια, αλλά στα χέρια κάποιου που δυσκολεύεται να δίνει εντολές.

Ακρως αποκαλυπτικές για τις ικανότητες του πρωθυπουργού είναι και οι δηλώσεις τού πρώην υπουργού στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου και φίλου της οικογένειας Θεόδωρου Στάθη, ο οποίος επιβεβαιώνει όσους κατηγορούν τον Γιώργο (μεταξύ των οποίων και η αξιωματική αντιπολίτευση) ότι άργησε να καταλάβει σε ποια κατάσταση βρίσκεται η χώρα, όταν ανέλαβε την εξουσία, με αποτέλεσμα να αργήσει να λάβει μέτρα, με τις καταστροφικές συνέπειες που είχε αυτό.

Οι διόλου κολακευτικές για τον άνθρωπο που κρατά το πηδάλιο της χώρας αποκαλύψεις περιλαμβάνονται σε δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας της περασμένης Τρίτης, το οποίο φέρει τον υπαινικτικό για τον Γιώργο Παπανδρέου τίτλο «Οικογενειακές διαφορές, παγκόσμια ζητήματα». Πού κολλάει ο τίτλος; Ο Αμερικανός δημοσιογράφος που τον έβαλε αξιοποιεί τις δηλώσεις του Νίκου Παπανδρέου στην εφημερίδα, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ αποδίδει τις μειωμένες ικανότητες του αδελφού του στην απουσία του πατέρα τους Ανδρέα από την οικογένεια όταν ήταν παιδιά. Ο Νίκος Παπανδρέου αναφέρει στην αμερικανική εφημερίδα τη διαφορά του πατέρα του από τον αδελφό του Γιώργο.

Μεταφράζουμε αυτολεξεί: «Η ζωή του πατέρα του (σ.σ.: του Ανδρέα) ήταν γεμάτη από συγκρούσεις, πάθη και πάνω από όλα από μια εκπληκτική ικανότητα να αγγίζει τους Έλληνες. Ο Γιώργος είναι τελείως διαφορετικός.

Ο χαρακτήρας του είναι πιο άτολμος και του λείπει η ενθουσιώδης φιλοδοξία του πατέρα του». Ο αδελφός του πρωθυπουργού κορυφώνει τα αποκαλυπτήρια του πραγματικού Γιώργου: «Μου έχει πει πολλές φορές ότι δεν ήθελε να γίνει πρωθυπουργός». Και έρχεται η δήλωση-σοκ για τους λόγους της αδυναμίας του χαρακτήρα του Γιώργου. Όπως γράφουν οι «Times», ο Νίκος τους είπε ότι ο Γιώργος, ένα παιδί της δεκαετίας του '60, περισσότερο ιδεαλιστής από τον πατέρα του, επιθυμεί τον συμβιβασμό εκεί που ο πατέρας του επιθυμούσε τη σύγκρουση. «Με πιο ψυχαναλυτικούς όρους, τα παιδιά (σ.σ.: δηλαδή ο Γιώργος) που τους λείπει ο πατέρας τους επιθυμούν να γίνονται αρεστά. Και όταν επιθυμείς να γίνεσαι αρεστός, δεν μπαίνεις σε συγκρούσεις. Και όταν δεν σου αρέσουν οι συγκρούσεις, είναι δύσκολο να δώσεις εντολές».

Ο Νίκος σταματά λίγο προτού δώσει στον αδελφό του τη χαριστική βολή. Επιθυμώντας να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, λέει στην αμερικανική εφημερίδα ότι, παρ' όλα αυτά, ο αδελφός του μπορεί να κάνει αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα...

Και ο Θ. Στάθης επιχειρεί με πιο κομψό τρόπο να αποκαλύψει τις μειωμένες ικανότητες του Γιώργου. «Ο Γιώργος είναι τίμιος και ηθικός άνθρωπος. Αλλά έχασε χρόνο. Ο Ανδρέας θα είχε δει τις εξελίξεις νωρίτερα και θα είχε προχωρήσει γρηγορότερα, λαμβάνοντας πιο σκληρά μέτρα». Ο κ. Στάθης αναφέρεται προφανώς στο πρώτο εξάμηνο της πρωθυπουργίας του Γιώργου, όταν άργησε επιδεικτικά να λάβει μέτρα και οδήγησε τη χώρα στην αφιλόξενη αγκαλιά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου!

Μετά από αυτή την ιστορική δήλωση του Νίκου για τον Γιώργο Παπανδρέου, εμείς από την πλευρά μας επιβεβαιώνουμε πως ο Γιώργος δεν κάνει ούτε για ναύτης στην Έδεσσα!
Οι στιγμές που διανύουμε είναι ιστορικές, τόσο σε οικονομικό (κυρίως), όσο και σε κοινωνικό-πολιτικό επίπεδο. Η κρίση που αντιμετωπίζει όλη η Ευρώπη αλλά και χώρες πέρα από τον Ατλαντικό, όπως οι ΗΠΑ, απαιτούν γενναίες αποφάσεις σε συλλογικό επίπεδο αν θέλουμε να έχουμε τις λιγότερες δυνατές απώλειες.

Η νευρικότητα που επικρατεί τελευταία τόσο στις χρηματαγορές όσο και στις ηγεσίες των ισχυρών κρατών αναδεικνύει περισσότερο την ανετοιμότητά τους παρά την κινητικότητα προς κάτι θετικό. Το πρόσφατο πρωτοσέλιδο της γαλλικής Le Monde είναι χαρακτηριστικό και αντικατοπτρίζει την ζοφερή πραγματικότητα: "Αυτά τα παιδάκια που μας κυβερνούν...".

Πως αλλιώς να χαρακτηρίσεις κυβερνώντες που παίζουν μικροπολιτικά παιχνίδια ενώ η κρίση κορυφώνεται, που αδιαφορούν για το μέλλον των πολιτών τους και των ίδιων των χωρών τους, που αντιλαμβάνονται εξαιρετικά καθυστερημένα την κρισιμότητα των περιστάσεων, που δεν προτίθενται να πάρουν μια αληθινά συλλογική απόφαση για να δώσουν λύση, που αδυνατούν να τα βάλλουν με το χρηματοπιστωτικό "κτήνος", και τόσα άλλα...

Και μετά τα "παιδάκια" του εξωτερικού ας πάμε και σε αυτά του εσωτερικού...Ο καθένας έχει καταλάβει πλέον ότι η Ελλάδα δεν κυβερνάται από πολιτικούς που προστατεύουν την κυριαρχία της και τα συμφέροντά της αλλά από υπηρέτες -από "Φιλλιπινέζες" καλύτερα- των ξένων δανειστών. Αν αυτό δεν ήταν αντιληπτό από το περασμένο έτος σε κάποιους, τώρα νομίζω δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Πως να υπάρξει άραγε;

Οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης, και πολύ περισσότερο ο Πρωθυπουργούς και ο Υπ.Οικονομικών, δεν δύνανται να σηκώσουν ανάστημα μπροστά στις αλαζονικές αποφάσεις των Βρυξελλών και το μόνο που τους ενδιαφέρει πλέον είναι πως θα παρουσιάσουν τις εκάστοτε νέες εντολές στους ιθαγενείς.

Αυτό όμως δεν είναι πολιτική, είναι Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ! Η μέχρι προσφάτως αποστροφή της κυβέρνησης προς τη λέξη "χρεοκοπία" μεταστράφηκε σε αποδοχή της φράσης "επιλεκτική χρεοκοπία" καθώς, όπως λένε, δεν είναι το ίδιο πράγμα...

Δε λένε όμως ότι η επιλεκτική χρεοκοπία μπορεί εύκολα να γίνει κανονική χρεοκοπία μετά από λίγες μέρες ή βδομάδες και ότι θα έχει πολύ χειρότερα αποτελέσματα από μια χρεοκοπία που θα εκδηλωνόταν αυτοβούλως από την Ελλάδα.

Δε λένε ότι στα νέα ομόλογα θα έχουν μπει εμπράγματες εγγυήσεις, δηλαδή ελληνική γη.

Δε λένε πως η Ελλάδα θα έχει μετατραπεί σε ένα προτεκτοράτο του Βερολίνου και των Βρυξελλών έχοντας πουλήσει όλη την δημόσια περιουσία...

Αλλά πως να τα πουν αυτά; Με ψέματα αναρριχήθηκαν στην εξουσία, με ψέματα θα συνεχίσουν και με ψέματα θα επιμένουν ακόμα και όταν αποχωρήσουν σαν εθνοπροδότες! Η διαφορά είναι πως τότε θα τους έχουν καταλάβει και οι πλέον αφελείς!

Είχαμε ήδη επισημάνει την κραυγαλέα διαφορά αντιμετώπισης εκ μέρους του ευρωπαϊκού και του αμερικανικού Τύπου της υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας της Πορτογαλίας από τους οίκους αξιολόγησης στην κατηγορία των "σκουπιδιών", όταν σχεδόν αποσιώπησαν το γεγονός, και της απίστευτα εχθρικής στάσης που τηρούν απέναντι στην Ελλάδα σε ανάλογες περιπτώσεις. Καταιγισμός κεντρικών πρωτοσέλιδων τίτλων όταν πρόκειται για τη χώρα μας, ασήμαντα μονόστηλα και μικροσκοπικά ρεπορτάζ χαμένα στις εσωτερικές σελίδες, όταν επρόκειτο για την Πορτογαλία. Εμφανής αδικία και προκατάληψη σκοπιμότητας - εξυπηρέτησης κερδοσκοπικών στόχων.

Αν το αίμα μας ανέβηκε μια φορά στο κεφάλι από οργή στην περίπτωση της Πορτογαλίας, ομολογούμε ότι μας ανέβηκε δέκα στην περίπτωση της υποβάθμισης στην κατηγορία των "σκουπιδιών" των κρατικών ομολόγων της Ιρλανδίας, καθώς σχεδόν μάταια προσπαθούσαμε να βρούμε την είδηση στις πιο πολλές ξένες εφημερίδες!

Μία και μοναδική εφημερίδα, η αμερικανική "Γουόλ Στριτ Τζέρναλ", το είχε κάνει πρώτο θέμα. Πολλές άλλες δεν είχαν καν την είδηση, αλλά και όσες την είχαν, καμιά τους δεν την είχε ξεχωριστό θέμα - συμπεριλάμβαναν την είδηση σε γενικότερα ρεπορτάζ!

Την "έθαβαν" δηλαδή με τέτοιο τρόπο, που ελάχιστοι αναγνώστες την πρόσεξαν και ακόμη πιο λίγοι αντιλήφθηκαν ότι πρόκειται για κάτι σημαντικό.

Η αιτία αυτής της στάσης είναι προφανής. Η Ιρλανδία, οι πολιτικοί της και ο λαός της θεωρούνται υπόδειγμα άβουλης υποταγής και πειθήνιας εκτέλεσης των εντολών της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αυτό δεν τους γλιτώνει βεβαίως από τίποτα - ούτε από την εφιαλτική λιτότητα, ούτε από το πρώτο Μνημόνιο, ούτε από το δεύτερο Μνημόνιο που όπως φαίνεται τους ετοιμάζουν, ούτε από τη... "σκουπιδοποίηση" των ομολόγων τους, αφού όπως είδαμε η Moody's... έσφαξε σαν αρνί στο γόνατο την Ιρλανδία!

Δεν θέλουν όμως να "διαφημίζουν" τα πάθη της Ιρλανδίας γιατί έτσι όλοι οι λαοί της Ευρώπης αντιλαμβάνονται ότι καμιά πειθαρχία στα σχέδια της ΕΕ και καμιά εσωτερική συναίνεση δεν τους γλιτώνει από αυτά που τους ετοιμάζουν, οπότε τους μπαίνουν ιδέες να αντισταθούν μήπως και πετύχουν κάτι καλύτερο, εγκαταλείποντας το δόγμα "σφάξε με, αγά μ', ν' αγιάσω!".

"Είναι αποκαρδιωτικό και κάνει τη δουλειά μας δυσκολότερη" δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ιρλανδός υπουργός Βιομηχανίας, Ρίτσαρντ Μπρούτον, αναφερόμενος στη μοιραία υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας του.

Σε αντίθεση όμως με την Ελλάδα, οι πάντες έσπευσαν να υπερασπιστούν την Ιρλανδία. "Η υποβάθμιση της Ιρλανδίας βρίσκεται σε μεγάλη αντίθεση με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, τα οποία υποστηρίζουν μια επιστροφή στην ανάπτυξη φέτος" δήλωσε π.χ. η Κομισιόν προχθές. Χθες βγήκαν με δημόσιες δηλώσεις τους οι εκπρόσωποι τόσο της Κομισιόν όσο και του ΔΝΤ που βρίσκονται στο Δουβλίνο. Ηταν και οι δύο κατενθουσιασμένοι, αν κρίνει κανείς από τις δηλώσεις τους!

"Η Ιρλανδία επιτελεί καλή πρόοδο. Δεν υπάρχει κάποιος στόχος που να μην έχει επιτευχθεί" δήλωσε ο Ιστβαν Σέκελι της Κομισιόν, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ιρλανδική πρωτεύουσα.

"Οι τράπεζες αναδιαρθρώθηκαν. Το δημοσιονομικό πρόγραμμα προχωρεί. Η ανταγωνιστικότητα βελτιώνεται. Η κυβέρνηση έχει την πολιτική βούληση και την αποφασιστικότητα για την εφαρμογή του προγράμματος", δήλωσε έμπλεος ενθουσιασμού και ο Ατζαϊ Τσόπρα, επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ιρλανδία. Επαινοι και εγκώμια δηλαδή για τα επιτεύγματα των Ιρλανδών. Αλλά η λιτότητα, λιτότητα! Υπέροχα υποτίθεται ότι τα πάνε οι Ιρλανδοί, αλλά νέο κύμα λιτότητας θα επιπέσει επί των κεφαλών τους καθώς νέα μέτρα λεηλασίας των εισοδημάτων τους θα συμπεριληφθούν στον προϋπολογισμό του Δεκεμβρίου, ύψους 3,6 δισ. ευρώ επιπλέον, όπως τους ανακοίνωσαν!

Κοροϊδία - Δημοσιονομικά ερείπια

ΕΜΠΑΙΓΜΟ συνιστά η στάση της ΕΕ και του ΔΝΤ απέναντι στους Ιρλανδούς, όταν επαινούν τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας. Οι πολιτικοί φόρτωσαν ανενδοίαστα στις πλάτες του λαού όλο το εξωφρενικό κόστος για τη διάσωση των απατεώνων τραπεζιτών της Ιρλανδίας και γι' αυτό τους επαινούν ΕΕ και ΔΝΤ. Χρειάζεται θράσος για να επαινεί κανείς μια χώρα με έλλειμμα προϋπολογισμού το 2010 στο απίστευτο ύψος του... 32,4%!!! Πώς είναι δυνατόν να εκθειάζουν την Ιρλανδία που είχε το 2007 δημόσιο χρέος μόλις 25% του ΑΕΠ και φέτος το έχει εκτινάξει στο... 96,2% του ΑΕΠ, τετραπλασιάζοντάς το σε τρία χρόνια, ενώ για το 2011 ίσως υπερβεί το... 120% του ΑΕΠ; Μας κοροϊδεύουν όλους.

Όταν τα έλεγα εγώ για χρεοκοπία και επιστροφή στην δραχμή πριν 6 μήνες ήμουν θύμα χλευασμού... Έπρεπε απλώς ο ΓΑΠ να ξεπουλήσει πρώτα την Ελλάδα μαζί με τους κάτοικους της και τώρα μπαίνει στο 2ο μέρος του σχεδίου (των δάνειων δυνάμεων), δηλαδή στη χρεοκοπία!

Αφού ξεζούμισαν την Ελλάδα σαν λεμονόκουπα οι τοκογλύφοι αληταράδες με την βοήθεια των εδώ εθνικών προδοτών μας (και δικτάτορες βασανιστές του λαού), ήρθε η ώρα να πετάξουν την στημένη λεμονόκουπα!...

Αντί να κηρύξουν εξ' αρχής πτώχευση και στάση πληρωμών προς τους δανειστές και ταυτόχρονη επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα την δραχμή (στους οικονομικούς μας τρομοκράτες οι άρρωστοι αληταράδες) και να διαφυλάξουν έτσι την Ελλάδα και τους πολίτες της (που ήταν η μόνη έντιμη κίνηση για μια εκλεγμένη κυβέρνηση που σέβεται την πατρίδα, την ιστορία και τον λαό της), αυτοί τι έκαναν;... Μας ξεπούλησαν στα παζάρια του διεθνισμού και τώρα έχουν το θράσος να μιλάνε για… επιλεκτική χρεοκοπία και άλλα κουραφέξαλα!!...

Και φυσικά μια χρεοκοπία δεν είναι δυνατόν να μην συνοδευτεί και από επιστροφή στην δραχμή… Και όποιος νομίζει το αντίθετο είναι βλάκας (ούτε καν προσποιείται τον βλάκα)!... Μπορεί να μην το πουν δραχμή για να μην φανεί η όλη κοροϊδία, αλλά περί αυτού θα πρόκειται…

Και φυσικά οι δανειστές μας δεν ενδιαφέρονται διόλου για ότι μπορεί να συμβεί στην Ελλάδα, δεν τους καίγεται καρφάκι που δεν μπορούμε να τους πληρώσουμε, αφού έχουν ήδη εξασφαλίσει στο πιάτο τους ολόκληρη την Ελλάδα, σε τιμή μεταχειρισμένου εσώρουχου…

Και μην ακούω πλέον το ηλίθιο επιχείρημα "είμαστε δημόσιοι μόνιμοι υπάλληλοι"... Πάρτε το χαμπάρι! Τροϊκανοί υπάλληλοι είστε πλέον (όλοι εσείς που εργάζεστε για το δημόσιο) και μπορούν να σας απολύσουν όποτε γουστάρουν, χωρίς δεύτερη σκέψη! Θα σας κρατήσουν μόνο εάν είστε σκληροί απέναντι στους υπόλοιπους Έλληνες…

Επίσης, δεν υπάρχουν πλέον Έλληνες πολίτες αλλά τροϊκανοί σκλάβοι... Και όλοι εσείς του ιδιωτικού τομέα που τα είχατε τόσο καιρό με τους δημόσιους υπαλλήλους..., σας εύχομαι καλές δουλειές (ή δουλείες)... Αν τις βρείτε, φυσικά... Καληνύχτα... Τώρα αρχίζει η μεγάλη πείνα στα στομάχια σας! Γιατί στα μυαλά αποδειχτήκατε –δυστυχώς- χορτάτοι και δεν δουλέψατε για να τα «γεμίσετε»…

Εσείς οι πολιτικοί και οι λοιπές αρχές (δουλικά υποπόδια των αρχόντων της Νέας Τάξης)… Για εσάς η κρεμάλα σας πέφτει λίγο... Και το ξέρετε!

Κι εμείς ο λαός. αντί τόσο καιρό που διαπράττονταν το έγκλημα να βγούμε να τους λιντσάρουμε όλους ετούτους και να τους χώσουμε τα δακρυγόνα εκεί που τους αρέσει... Διαδηλώναμε σαν παρθεναγωγείο σε εκδρομή και πηγαίναμε και τα παιδιά μας στις διαδηλώσεις... Βρε! Εδώ είναι αντρικές δουλειές!... Εδώ είναι πόλεμος... Τι δουλειά είχαν τα γυναικόπαιδα;;

Βρε!... Ελευθέρια ή θάνατος!!.... Επανάσταση!....βρε!! Τρίζουν τα κόκαλα των πρόγονων μας!!

Και εσύ ελληνικέ Στράτε!!... Που ήσουν;... Κοιμόσουν με τα τσαρούχια;!!...

Κοντολογίς... Άχρηστοι όλοι μας!... Καλά να πάθουμε... Μ@λ@κες χωρίς περικεφαλαία! Μας έφαγε η τηλεόραση και ο καναπές...

Ζωντόβολα!!... Καραγκιόζηδες!

Αυτό είναι το τελευταίο μήνυμά μου προς εσάς... Το μελάνι μου χαλάω... Καληνύχτα Ελλάδα... Θα ξυπνήσεις πάλι όταν δεν θα υπάρχουν πλέον οι σημερινοί άχρηστοι...

Γιατί η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει... Αλλά οι κάτοικοί της, που δεν αξίζουν να φέρουν το όνομά της... μια χαρά μπορούν.


Το σκίτσο είναι από "Τα Νέα"

Εστω και με μεγάλη καθυστέρηση αρχίζουν σιγά σιγά να καταλαβαίνουν όλοι στην Ευρώπη ότι το πρόβλημα του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους δεν είναι μόνο ελληνικό, δεν είναι πορτογαλικό ή ιρλανδικό, ούτε της Ισπανίας ή της Ιταλίας που μπαίνουν κι αυτές, με τη σειρά τους, στο κάδρο των χωρών που πιέζονται από τις αγορές και απειλούνται από την οικονομική κρίση.

Είναι σαφές ότι το πρόβλημα είναι συνολικό και ως τέτοιο επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί στη βάση ενός σχεδίου στήριξης των χωρών της Ε.Ε., καθώς υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η χρεοκοπία ενός κράτους της ευρωζώνης να λειτουργήσει ως ντόμινο, συμπαρασύροντας ολόκληρη την Ευρώπη.

Την ώρα που οι Ευρωπαίοι, φοβούμενοι για τις ανεξέλεγκτες διαστάσεις της αναβλητικότητάς τους, αρχίζουν να συζητούν λύσεις για την προστασία των χωρών, όπως είναι η έκδοση ευρωομολόγου, η κυβέρνηση Παπανδρέου επιμένει στην ίδια αδιέξοδη πολιτική που έχουν επιβάλει από κοινού με την Τρόικα.

Είναι πραγματικά ακατανόητο πώς δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα στην κυβέρνηση ότι, παρά τις αιματηρές θυσίες στις οποίες υποβάλλουν τα ελληνικά νοικοκυριά και το στραγγαλισμό των επιχειρήσεων, ο στόχος της μείωσης του ελλείμματος όχι μόνο δεν επιτυγχάνεται, αλλά, αντιθέτως, το έλλειμμα αυξάνεται.

Τα ίδια τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών σοκάρουν. Αποδεικνύεται ότι η μείωση των εισοδημάτων, η δυσβάσταχτη φορολογία για φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις και η έλλειψη οποιασδήποτε αναπτυξιακής προοπτικής μπορεί να καταδικάζουν την κοινωνία στη φτώχεια και να καθηλώνουν την οικονομία στην ύφεση, αλλά δεν οδηγούν και σε ανάκαμψη της οικονομίας.

Οπως δείχνει η εκτέλεση του προϋπολογισμού, παρά τα άδικα και επώδυνα μέτρα, η χώρα βρίσκεται σε πορεία πλήρους δημοσιονομικού εκτροχιασμού και εμφανίζονται κάθε τόσο και νέες μαύρες τρύπες, με συνέπεια την εκτίναξη του ελλείμματος.

(σ.σ)Αντί να πέσει κατά 4% όπως υπολόγιζαν, εμφανίζει …άνοδο στο πρώτο εξάμηνο – αν είναι δυνατόν – κατά 28%! Αν μάλιστα δεν έκοβαν το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, θα αυξανόταν κατά 70%!

Ισχυρίζονται ότι οι σκληρές θυσίες στις οποίες υποβάλλονται οι πολίτες αποσκοπούν στην μείωση του ελλείμματος. Όμως,… το έλλειμμα μεγαλώνει με ρυθμούς εξωπραγματικούς.!

Είχε απόλυτο δίκιο ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Αντ. Σαμαράς, όταν προχθές απηύθυνε αγωνιώδες ερώτημα προς όλους τους υπερασπιστές αυτής της Πολιτικής, Έλληνες και ξένους:
«Αν αυτό δεν είναι μάταιες θυσίες σε πολιτικό αδιέξοδο, τότε τι είναι;»

Πηγή

«Όπως τα πράγματα από πολλού χρόνου βαδίζουσι, προοιωνίζουν μίαν αναπόφευκτον έκρηξιν, και ότι η έκρηξις αυτή θα είναι φοβερά, μόνον οι τυφλοί και οι μη αγαπώντες την Πατρίδα δύνανται να το αρνηθώσι.
Φοβερά κατάστασις! Τι πλειότερον εγκλείει η απελπισία; Ομοιάζει με πλοίον πυρπολούμενον, από το οποίον, διά να σωθώμεν, πηδώμεν εις την θάλασσαν»!
Δεν πρόκειται για λόγια κάποιου σημερινού νοσταλγού της καθαρεύουσας, αλλά απόσπασμα κειμένου του Σοφοκλή Καρύδη, γραμμένου ακριβώς πριν από 150 χρόνια, τον Μάιο 1861.

Και τότε η ελληνική κοινωνία «έβραζε» κυριολεκτικά. Αναβρασμός που κατέληξε στην έξωση του βασιλιά Όθωνα, κάτω από ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες.

Ας παρακολουθήσουμε όμως και μερικές ερμηνείες για την κατάσταση που επικρατούσε τότε και τους λόγους που έκαναν έναν ολόκληρο λαό να αγανακτήσει εναντίον του βασιλιά που κυριολεκτικά είχε λατρέψει λίγα χρόνια νωρίτερα.

Όπως τώρα, έτσι και τότε, η αρνητική κατάσταση δεν εμφανίστηκε απότομα. Την παρασκεύασαν δύο ολέθρια κακά, τα οποία εισήχθησαν στη χώρα από τότε που αποκαταστάθηκε το Ελληνικό Έθνος: Η Πολυτέλεια και η Ιδιοτέλεια, θυγατέρες και οι δύο της Καταστροφής!

Η πρώτη μπορεί και διαφθείρει τα ήθη και η δεύτερη εξαχρειώνει τους ανθρώπινους χαρακτήρες. Επανειλημμένως έχουν φέρει τον όλεθρο. Κι όσο πιο κοντά πλησιάζουμε στο βάραθρο τόσο προβαίνουμε σε πράξεις που φέρουν τα χαρακτηριστικά της έλλειψης ψυχραιμίας.

Η πολυτέλεια και ο νεοπλουτισμός είναι ασθένεια που οδηγεί σιγά αλλά σταθερά στον κοινωνικο-οικονομικό θάνατο.

Οι αυξημένες ανάγκες εξαπλώνουν τη φτώχεια, διαφθείρουν τα ήθη, νεκρώνουν τα πάντα και καλύπτουν τον τόπο με μολυσμένη ατμόσφαιρα.

Η ιδιοτέλεια εξαχρειώνει τους πολιτικούς χαρακτήρες, καλλιεργεί τη φιλαρχία, διαφθείρει τις συνειδήσεις, πνίγει τα αισθήματα της φιλοπατρίας και της αρετής, φέρνει τη διαίρεση και οπλίζει τα χέρια με τη δάδα της διχόνοιας.

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, υποστηρίζουν έγκριτοι επιστήμονες. Τα ελαττώματα όμως δύσκολα εξαφανίζονται.

Το πρόβλημά μας είμαι πρωτίστως κοινωνικό και μετά οικονομικό. Και ως τέτοιο πρέπει να το αντιμετωπίσουμε για να το νικήσουμε.

Με ανοχή, αντοχή και αλληλεγγύη.

Τις τελευταίες ημέρες έχουμε γίνει μάρτυρες των πιο ευτράπελων πολιτικών περιστατικών. Ο ένας αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μας μιλάει για… τανκς, ο άλλος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρωθυπουργός παρά τω πρωθυπουργό μας μιλάει για στρατιωτική πειθαρχία… Βγαίνει και ο πρόεδρος της κυβέρνησης (διακοπών, ταξιδίων και άλλων φαιδρών πλην αναπαυτικών) και μας λέει να μην παίζουμε με τις… λέξεις, μιλώντας ταυτόχρονα για «επιλεκτική χρεοκοπία»!!! Πού είναι οι εισαγγελείς; Πού είναι εκείνος ο τορναδόρος; Πού είναι κάποιος -έστω κι ένας- με φιλότιμο να τους αρχίσει στα χαστούκια; Πού είναι οι πανέξυπνοι παπαγάλοι (με συγχωρείτε, δημοσιογράφοι ήθελα να γράψω) να κουνήσουν γη και ουρανό και να θέσουν βασικά ερωτήματα για τον συντονισμένο καταποντισμό της οικονομίας της χώρας;

Κι ενώ η Ελλάδα μοιάζει με το πτώμα του Έκτορα που το σέρνει ο Αχιλλέας (βλ. δάνειες δυνάμεις, διεθνείς οικονομικοί τρομοκράτες, τοκογλύφοι, λαμόγια και μεταξύ αυτών και οι ευρωπαίοι αλληλέγγυοι υπέρ του διαμελισμού της πατρίδας μας), ο πρωθυπουργός μεταβαίνει στην Κω, για να συναντήσει το πνεύμα του Ιπποκράτη προκειμένου να περάσει στην εγχείρηση του ασθενούς (από τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, τον συνταγματάρχη, μάθαμε πως ο ασθενής είναι η χώρα και οι πολίτες της), προφανώς χωρίς αναισθητικό αλλά εν πλήρη αναισθησία του ανειδίκευτου χειρουργού κ. Γεωργίου Α. Παπανδρέου (που κυκλοφορεί με το χαϊδευτικό ΓΑΠ)… Αλήθεια, γιατί πήγε στην όμορφη Κω ο Γιωργάκης; Τι κομπίνα στήνει πάλι στους Έλληνες; Τι θα μας εκστομίσει άραγε ο μυαλοχυμένος (λόγω εγκεφαλικού περισσεύματος) βραβευμένος σκεπτόμενος;

Δυστυχώς, παρατηρώντας την σιωπή (που πάντα υπάρχει πριν την μεγάλη καταιγίδα), διαπιστώνω πως τα επερχόμενα δεν είναι μόνο σημαντικά, αλλά πρέπει να έχουν τεραστίων διαστάσεων σπουδαιότητα (όχι για εμάς, αλλά για όλους αυτούς που ορέγονται να αρπάξουν την θάλασσα και τον ήλιο της πατρίδας μας, προκειμένου να γεμίσουν τα θησαυροφυλάκιά τους… Δυστυχώς, είμαι σχεδόν πεπεισμένος πως το σκηνικό του εγκλήματος έχει στηθεί για μία ακόμη φορά, ο πρωταγωνιστής έχει μάθει τον ρόλο του, έχει πάρει τη θέση του και ο χορός (βλ. λοιπό πολιτικό σκηνικό και φυσικά τους δημοσιογράφους) και όλα δείχνουν έτοιμα για να ανακοινωθεί η επόμενη πράξη του δράματος. Χρεοκοπία με αισιοδοξία, χρεοκοπία που δεν θα είναι χρεοκοπία, θα είναι κάτι σαν μία πίτα χωρίς τζατζίκι, και η διάρκεια καθώς και οι παρενέργειές της θα είναι σύντομες… Πόσο; Όσο αντέξει ο κόσμος… μέχρι να καταλάβουν οι ηλίθιοι υποτακτικοί (βλ. όλους εμάς τους χαχόλους, τους υποταγμένους νέο-ραγιάδες) πως η πίτα θα καταλήξει αλλού, το χαρτί θα το φάνε οι σκύλοι και τον λογαριασμό θα τον πληρώσουν όσοι είναι θεατές και καλοπληρωτές μίας κακοστημένης φαρσοκωμωδίας ενός ικανότατου θιάσου μασκαράδων που θα πουλούσαν και τα παιδιά τους για να δέχονται σφαλιάρες στα μεγάλα σαλόνια από τους μεγαλο-λακέδες των τραπεζιτών (εδώ βλ. αρχηγούς άλλων ευρωπαϊκών κρατών)…

Ίσως από την επόμενη εβδομάδα η Ελλάδα να μην είναι πλέον Ελλάδα. Ίσως από την Δευτέρα να ανακοινωθεί η πλήρης παύση πληρωμών μέχρι νεωτέρας, για να ικανοποιηθεί το σχέδιο της «μεγάλης αρπαχτής» από τα λαμόγια (βλ. πολιτικούς) που επί δεκαετίες έχουν αποψιλώσει την οικονομία της χώρας… Όπως και να γίνουν τα πράγματα, ο Γιωργάκης θα απολαύσει ένα ωραίο τριήμερο στην πατρίδα του Ιπποκράτη και πιθανότατα μετά την πάροδο σχετικού χρονικού διαστήματος να αναφωνήσει «η εγχείρηση επέτυχε, ο ασθενής απέθανε λόγω υποτροπής, μη συνεργαζόμενος με την ομάδα των διασωστών»… Και κρατήστε το τελευταίο, για να θυμάστε: Στο τέλος θα φταίει ο ασθενής (όλοι εμείς δηλαδή), επειδή δεν συνεργαστήκαμε πλήρως με τον ανειδίκευτο γιατρό που μέσω τηλεδιάσκεψης επιχείρησε να μάθει ανατομία στο πτώμα της Ελλάδας…

Ίσως σε μερικές ώρες ή ημέρες να ξέρουμε το σχέδιο των ξεπουλητάδων που ανέλαβαν ως μεσίτες το ξεπούλημα των πάντων. Βλέπετε, απουσία αποδείξεων δεν μπορεί να συλληφθεί ούτε ο κλέφτης… Και αυτοί που έχουν κατακλέψει τα όνειρα ενός λαού, αυτοί που συστηματικά και με μέθοδο (δεν πιστεύω πια ούτε στην περίπτωση της ανικανότητας, αλλά ούτε και στην πιθανότητα της ηλιθιότητας) έχουν μετατρέψει τη χώρα σε χώρο, αυτοί που χωρίς ενοχές και με περίσσιο θράσος συνεχίζουν να εφαρμόζουν την κλεπτοκρατία (αυτό ξέρουν αυτό κάνουν, θα μου πείτε και θα έχετε απόλυτο δίκιο) σε κάθε πτυχή του Συντάγματος, πολύ φοβούμαι πως θα πηδήξουν σε κάποιο αεροπλάνο (ίσως και ιδιωτικό που συχνάζει στο Παρίσι) ή σε κάποιο ελικόπτερο, για να συνεχίσουν τη ζωή τους σε χώρες τροπικές που δεν εκδίδουν κανέναν εγκληματία…

Πολύ φοβάμαι πως η πτώχευση στο πνεύμα του λαού έχει επέλθει προ καιρού. Η «επιλεκτική πτώχευση» (όπως λέμε «ολίγον έγκυος») θα είναι ένα αποτέλεσμα, που εύχομαι να δράσει ως καταλύτης στην επάνοδό μας στον δρόμο της αξιοπρέπειας την οποία απωλέσαμε κατ’ επανάληψη όποτε πλησιάζαμε την κάλπη και στηρίζαμε –μικροπολιτικά και εγωκεντρικά φερόμενοι και σκεπτόμενοι- μία πλειάδα ανίκανων να κατανοήσουν τα αυτονόητα, να εργαστούν για τα ευνόητα και να απομακρύνουν τα ανόητα… Ο δρόμος της επαναφοράς μας ως λαού, ο δρόμος για την Ιθάκη, δεν συναντιέται καν με τον τέταρτο δρόμο του Γιωργάκη… Η "Νέα Ελλάδα" μας περιμένει... Ο δικός μας δρόμος απαιτεί αγάπη για την πατρίδα, αυτογνωσία και προπάντων ευθύνη και εργασία… για όσους θυμούνται τις λέξεις αυτές…

Κωνσταντίνος
  • Γράφει η Ελένη Θεοχάρους
Είναι βαρύτατος και συνάμα πολυτιμότατος ο τίτλος του καλού Έλληνα. Γιατί σε φορτώνει με την μεγίστη ευθύνη και την μεγίστη έγνοια, όχι για την ένδοξη Ελλάδα των περασμένων καιρών που κουβαλάς μέσα σου, αλλά για την Ελλάδα του παρόντος και του μέλλοντος.

Είναι βαρύτατος ο τίτλος του Έλληνα όταν πρέπει με την στάση σου μες την ζωή και μπροστά στον θάνατο να αποδεικνύεις συνεχώς την πλάνη όλων όσων οι ψυχές έχουν φαρμακωθεί από την χολή και το δηλητήριο που χρόνια σταλάζουν συστηματικά στις ψυχές μας εδώ στην Κύπρο αμέτρητες φορές οι εχθροί μας που "έρχονται ντυμένοι φίλοι".

Είναι βαρύτατη η ευθύνη να είσαι Έλληνας στην άρρωστη νήσο και να νιώθεις γι αυτήν, όχι πως είναι η γριά Μάνα σου που πρέπει να την απομυζάς, αλλά ένα ασθενικό βρέφος που πρέπει να το σώσεις.

Είναι βαρύτατη η έγνοια να αποτρέψεις με την δική σου θυσία τον άδικο θάνατο άλλων, να προστατέψεις τον τόπο από την καταστροφή, να δώσεις ένα μάθημα υψίστης πολιτικής αγωγής προς τους κάθε λογής τυμβωρύχους και ασπάλακες της μισαλλοδοξίας.

Αυτοί που σκοτώθηκαν στην Ναυτική Βάση " Ευάγγελος Φλωράκης" ήσαν όλοι στρατιώτες σ ένα προκεχωρημένο φυλάκιο του Ελληνισμού. Φύλαγαν Θερμοπύλες και γνώριζαν πως ο Εφιάλτης βρισκόταν εντός του στρατοπέδου.

Ο Διοικητής του Ναυτικού, Ανδρέας Ιωαννίδης και ο Διοικητής της Βάσης, Λάμπρος Λάμπρου έδιωξαν όλους τους υπόλοιπους γνωρίζοντα πως η έκρηξη δεν μπορούσε να αποφευχθεί. Ο Αρχικελευστής Κλεάνθης Κλεάνθους και ο Κελευστής Μιχάλης Ηρακλέους, παρέμειναν πιστοί στρατιώτες και απέδειξαν πως η επιλογή του θανάτου για την υπεράσπιση ενός μεγάλου ιδανικού, καταξιώνει την ζωή και την ύπαρξη μας. Οι δύο δίδυμοι ναύτες, ο Χρίστος και ο Μιλτιάδης, διακτινίσθηκαν στον υπέρλαμπρο ουρανό της Κυπριακής ιστορίας που τον φωτίζουν οι ήλιοι των έφηβων ημιθέων μας. Οι Πυροσβέστες Ανδρέας Παπαδόπουλος, Βασίλης Κρόκος, Σπύρος Ταντής , Παναγιώτης Θεοφίλου, Γιώργος Γιακουμής και Αδάμος Αδάμου, μέσα από την λάβα που κατέκαυσε την ανθρώπινη ύπαρξη τους συνομολόγησαν με τον κάθε ευσυνείδητο Κύπριο την υποχρέωση της ενότητας του λαού , όχι στην βάση της ατιμωρισίας των ενόχων ή της εκδίκησης αλλά στην βάση της μεγάλης διδαχής που συνιστά μια ανυπέρβλητη θυσία.

Όλοι υπήρξαν ωραίοι Έλληνες. Χάθηκαν άδικα αλλά η θυσία τους σίγουρα δεν θα πάει χαμένη. Ο Θεός των Ελλήνων να φωτίσει πρέπει όλους μας. Να σταματήσει εδώ η συμφορά. Να συνάξωμε τον νου μας. Να αφήσωμε στην άκρη το εμφύλιο μίσος. Να μην οδηγηθούμε στην παράνοια του παρελθόντος. Να ζητήσωμε συγνώμη από τις οικογένειες των νεκρών, να γονατίσωμε στο πέρασμα της κάθε σωρού καθώς οδεύει προς την λατρεμένη γη μας, να ανανήψωμε. Να προλάβωμε μιαν άλλη συμφορά που θα είναι η τελειωτική.

Όλοι εμείς, φταίχτες και αθώοι, ένοχοι και αδιάφοροι που στρέφαμε τάχα αδιάφορα το βλέμμα όταν εσυντελείτο το φονικό, ας σκύψωμε το κεφάλι και ας απολογηθούμε στο λαό.

Ο λαός ας μας βοηθήσει να γίνουμε όλοι καλύτεροι.

Για να μην είναι η Θυσία των παλικαριών μας χαμένη και άδικη.
Πολύ μας έχει μπερδέψει αυτή η κυβέρνηση.

Μήνες τώρα μας έβαλαν στη ζωή λέξεις όπως spreads, CDS, «αναδιάρθρωση» κτλ. Για το τελευταίο μάλιστα, οι κυβερνώντες διερρήγνυαν τα ιμάτια τους ότι δεν συζητείται ένα σενάριο σαν και αυτό! Ωστόσο, το διατηρούσαν στην επικαιρότητα με νύχια και με δόντια, προκειμένου να στρώσουν το έδαφος στον κόσμο.

Τώρα, μας έβαλαν στη ζωή μας όρους όπως «επιλεκτική χρεοκοπία» και «μερική στάση πληρωμών». Για το πρώτο δεν έχουμε να πούμε πολλά, αφού ως οικονομικός όρος συναντάται μόνο στις διαβαθμίσεις των οίκων αξιολόγησης. Το μόνο που πρέπει να αναφέρουμε είναι ότι η κυβέρνηση ήθελε να μας βάλει στο μυαλό τη λέξη χρεοκοπία, αλλά και στάση πληρωμών, προετοιμάζοντας το έδαφος για το αναπόφευκτο, όποτε και αν απαιτηθεί.

Και να θέλαμε να τους πιστέψουμε όμως, ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, δεν μας αφήνουν οι ίδιοι!

Κοιτάξτε να δείτε τι γίνεται και πώς όλα συνδέονται μεταξύ τους!

Στις 8 Ιουνίου ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Πάρις Κουκουλόπουλος αποκάλυψε στον Γ. Παπαδάκη ότι, σύμφωνα με τις δηλώσεις Παπακωνσταντίνου στο ΚΤΕ Οικονομικών, η χρεοκοπία της χώρας πήρε παράταση για 3- 4 χρόνια από τώρα! (ΠΡΟΔΟΣΙΑ :Έχει γίνει επιλογή από την Ε.Ε σε συμφωνία με την χώρα μας, να μετατεθεί η επαπειλούμενη χρεοκοπία σε 3-4 χρόνια…)


Τότε, παρά τον αναβρασμό το θέμα ξεχάστηκε γρήγορα.

Αυτό όμως, πλέον αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Το νέο δάνειο που θα πάρει η Ελλάδα, ύψους αρκετών δις (που θα έχει αποφασιστεί ως τον Σεπτέμβριο) θα έχει διάρκεια έως το 2015. Με μια απλή μαθηματική πράξη, όλως τυχαίως φαίνεται να συμπίπτει με την ημερομηνία που έδωσε ο Κουκουλόπουλος!

Αυτό όμως, που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι ο τρόπος που η κυβέρνηση έβαλε στη ζωή μας τους νέους οικονομικούς όρους, αλλά και τον τρόπο που προσπάθησε να τους βγάλει, κάνοντας λόγο για παρερμηνείες και τεχνικές παρεξηγήσεις.

Εμείς ρωτάμε: εφόσον τίποτα από αυτά δεν ισχύει, εφόσον δεν υπάρχει καμία συμφωνία για χρεοκοπία της χώρας (ακόμα και με τη συναίνεση κάποιων, στο οποίο θα επανέλθουμε σύντομα), γιατί λίγες ώρες μετά τις δηλώσεις Βενιζέλου – περί «επιλεκτικής χρεοκοπίας» – και Παπανδρέου – για «μερική στάση πληρωμών» το ΔΝΤ ανακοίνωσε μελέτη για τη «στάση πληρωμών»!!!

Είμαστε σίγουροι ότι μια τέτοια έκθεση, δεν συντάσσεται μέσα σε μια μέρα. Συνεπώς, υπήρχε προετοιμασία ημερών ή και εβδομάδων. Το γεγονός ότι συνέπεσε η δήλωση Παπανδρέου με την έκθεση του ΔΝΤ, δεν νομίζουμε ότι είναι τυχαία και χρήζει εξήγησης.

Φυσικά, το ότι δεν μας πείθει η κυβέρνηση, είναι στο ότι δεν έχει δείγματα ειλικρίνειας και στο παρελθόν. Οι «υπόγειες» συζητήσεις Παπανδρέου – Στρος Καν νομίζουμε ότι είναι το καλύτερο παράδειγμα που μπορούμε να αναφέρουμε, γύρω από τις σχέσεις του πρωθυπουργού με τον διεθνή οίκο.
Η «Νέα Ελλάδα» δεν έχει καμία σχέση με όσα αναγράφονται τις τελευταίες ημέρες στο διαδίκτυο. Είμαστε αναγκασμένοι να καταστήσουμε σαφές με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι η «Νέα Ελλάδα» δεν είναι ένα κόμμα που πρόκειται να «γεννηθεί» από διάφορες παραφυάδες του παρελθόντος.

Η «Νέα Ελλάδα» υπάρχει ως κόμμα, έχει κάνει την ιδρυτική της συνάντηση, έχει καταθέσει την ιδρυτική της διακήρυξη, έχει προ καιρού καταγραφεί ως κόμμα και ως εκ τούτου κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εμπλέκει την πολιτική κίνηση «Νέα Ελλάδα» με οποιαδήποτε πολιτικά παίγνια που προσπαθούν να δημιουργήσουν λανθάνουσες εντυπώσεις ή επιχειρούν να σφυγμομετρήσουν τις τάσεις των Ελλήνων πολιτών δημιουργώντας τεχνηέντως «ειδήσεις» που καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα.

Καταγγέλλουμε τις πρακτικές, τις τακτικές και τους όποιους σχεδιασμούς θέλουν να εμπλέξουν τη «Νέα Ελλάδα» σε μία ατμόσφαιρα πολιτικών συνδιαλλαγών στις οποίες κανένα στέλεχός της δεν λαμβάνει μέρος. Είναι γεγονός πως ως κόμμα βρισκόμαστε σε συζητήσεις με ενεργούς αντιμνημονιακούς πολιτικούς οι οποίοι είδαν θετικά την κίνηση των πολιτών – μελών της «Νέας Ελλάδας». Είναι γεγονός πως η ανταπόκριση Ελλήνων πολιτών από όλη τη χώρα, είναι ιδιαιτέρως θετική στο εγχείρημά μας να τοποθετηθούμε ως απλοί πολίτες, με σαφέστατες θέσεις και Ελληνικές προτάσεις στην κρίση που περνάει η βαρέως ασθενούσα πολιτική σκηνή της πατρίδας. Αυτή την ροπή των Ελλήνων προς τη «Νέα Ελλάδα», δεν θα επιτρέψουμε να την αναστρέψουν οι διάφοροι μηχανισμοί που μέχρι τώρα επιχειρούσαν (δυστυχώς με μεγάλη επιτυχία) εις βάρος του συμφέροντος των Ελλήνων πολιτών.

Ως εκ τούτου, καταγγέλλουμε όλους εκείνους που συνειδητά προώθησαν ανύπαρκτα γεγονότα ως πραγματικά, στοχεύοντας για πολλοστή φορά στον αποπροσανατολισμό των πολιτών. Ως υγιής πολιτική δύναμη, εκπροσωπώντας απλούς Έλληνες πολίτες δεν θα ανεχθούμε στο μέλλον οποιαδήποτε εμπλοκή μας σε παραπολιτικά ή πολιτικά παιχνίδια. Κι αυτό, επειδή πιστεύουμε ακράδαντα πως η χώρα χρειάζεται πολιτική και όχι παραπολιτική. Η πατρίδα μας, η Ελλάδα, απαιτεί από όλους τους Έλληνες, να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αντιμετωπίσουν την παρούσα πολιτική σκηνή (και τις παραφυάδες της) όπως της αξίζει και της πρέπει, στέλνοντας στο περιθώριο και στη Δικαιοσύνη, όλους εκείνους που συνέπραξαν για την μεταβολή της χώρας μας σε χώρο ευκαιριών.

Η «Νέα Ελλάδα» καλεί τους Έλληνες πολίτες να αγρυπνούν στις συντονισμένες επιχειρήσεις συσκοτισμού της πολιτικής τους αναγέννησης. Οι διάφοροι «διαμορφωτές κοινής γνώμης» θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους ότι οι πρακτικές τους θα καταγγέλλονται τόσο στο λαό, όσο και στη Δικαιοσύνη. Αρκετά με το σκοτάδι. Η Ελλάδα χρειάζεται φως, χρειάζεται καθαρότητα και εντιμότητα. H Ελλάδα χρειάζεται Έλληνες να την υπηρετήσουν και όχι υπαλλήλους για να την ξεπουλήσουν. Πλησιάζει η ώρα που οι κατεργάρηδες θα καθίσουν στον πάγκο τους. Και αυτό δεν είναι δική μας υπόσχεση. Και αυτός είναι ένας ξεκάθαρος σκοπός που θα υλοποιήσουμε με την βοήθεια των Ελλήνων πολιτών.

Από το Γραφείο Τύπου της «Νέας Ελλάδας»
Αυτό που συμβαίνει με τη σημερινή κυβέρνηση δεν έχει προηγούμενο. Κάθε εβδομάδα και ένα επεισόδιο προστίθεται στο «καλάθι» της προσπάθειας τρομοκράτησης των πολιτών αλλά πλέον και των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Η κοινοβουλευτική δικτατορία την οποία ορέγεται η κυβέρνηση παίρνει σάρκα και οστά.

Μετά την απειλή του Πάγκαλου ότι θα βγουν τα τανκς στους δρόμους και θα έχουμε νεκρούς όπως στην Αργεντινή, ήρθε ο Παπουτσής και έβγαλε τα τάγματα ασφαλείας και τους παρακρατικούς να «συνετίσουν δια της ανεξέλεγκτης βίας» τους πολίτες που διαδήλωναν στο Σύνταγμα.

Και εχθές ο Πρωθυπουργεύων τη χώρα, Βενιζέλος, απαίτησε από την αντιπολίτευση να συμφωνεί και να ακολουθεί με στρατιωτική πειθαρχία! ότι λέει και κάνει η κυβέρνηση.

Έτσι ακριβώς ονειρεύεται τη «Δημοκρατία» στη χώρα ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί του. Τανκς, τάγματα ασφαλείας, παρακρατικοί και στρατιωτική πειθαρχία…

Δε χρειάστηκε να περάσουν παρά λίγες ημέρες από την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, για να αποδειχθεί ότι η κυβέρνηση ψευδόταν ασυστόλως όταν έλεγε ότι ψηφίζουμε το μεσοπρόθεσμο για να σωθεί η χώρα. Ο μόνος στόχος της κυβέρνησης ήταν να ψηφίσει μαζί με τη Νέα Δημοκρατία, (να μην ξεχνιόμαστε) το ταμείο της δημόσιας περιουσίας ώστε να ξεπουληθούν, άμεσα γρήγορα και φθηνά τα πάντα και η χώρα να μην έχει στρατηγικές υποδομές.

Αυτές τις ημέρες το σενάριο της χρεοκοπίας αναζωπυρώθηκε ενώ και οι δύο Πρωθυπουργοί της χώρας (Παπανδρέου – Βενιζέλος) το έβαλαν στο τραπέζι με διαφορά μιας ημέρας, τρομοκρατώντας για άλλη μια φορά τους πολίτες και παίζοντας με τον καλύτερο τρόπο το παιχνίδι των κερδοσκόπων ωσάν να ήταν οι ίδιοι στη θέση τους…

Και αφού έχουν μιλήσει και οι δύο για επιλεκτική χρεοκοπία, για στάση πληρωμών κτλ μετά ‘τρέχαν να τα διαψεύσουν, έχοντας πιαστεί με την «κότα» στα χέρια.

Δε χρειάστηκε να περάσουν παρά λίγες ημέρες για να αποδειχθεί για ακόμη μία φορά ότι η κυβέρνηση ψευδόταν, απειλούσε και έδερνε τους πολίτες μόνο για να εξυπηρετήσει τους κερδοσκόπους. Άξιος ο μισθός τους…

Θυμάστε τότε που ωρυόταν ο Πρωθυπουργός για παιχνίδια στην πλάτη της Ελλάδας σε όποιον ανέφερε τη λέξη χρεοκοπία. Τώρα, θα επέμβει ο εισαγγελέας όπως έγινε με κάποιον πολίτη που έστειλε ένα e-mail πριν λίγους μήνες και ανέφερε πιθανή χρεοκοπία; Τώρα που και δύο Πρωθυπουργοί της χώρας μιλούν για χρεοκοπία ο εισαγγελέας τι θα κάνει;

Ο Δρούτσας, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, αυτός ο «γίγας» της παγκόσμιας διπλωματίας, έγινε Ευρωβουλευτής. Πριν λίγο καιρό είχε ζητήσει να καταργηθούν τα προνόμια των βουλευτών. Τώρα που είναι Ευρωβουλευτής μήπως θέλει να μας πει εάν αποδέχθηκε και χαίρεται των προνομίων των Βρυξελλών που είναι και δυσθεώρητα; Ή τα αρνήθηκε; Ή τα αποποιήθηκε; Θα μας απαντήσεις Δημητράκη, ψευτοκαθηγητάκο που δεν έχεις ούτε διδακτορικό;

Δημητράκη, άμα τύχει και συναντηθούμε και φέτος στο χωριό μου θα σε ρωτήσω, και θέλω να έχεις σοβαρή απάντηση. Εντάξει; Γιατί ακόμη και τα καραγκιοζιλίκια έχουν ένα όριο…

Προσπαθούσα από όταν έκανε ο Παπανδρέου υπουργό Περιβάλλοντος των Παπακωνσταντίνου να βρω τι σχέση έχει ο υπουργάκος με το περιβάλλον! Τελικά το βρήκα. Είχε σχέση με το περιβάλλον Παπανδρέου…

Και μιας και έχω πιάσει του Υπουργούς, πάει και η μείωση στα διόδια. Πιστός ο πρώην Δήμαρχος Πάρου στον ακραίο νεοφιλελευθερισμό, ακύρωσε στην πράξη την προσπάθεια που γινόταν για να μειωθούν τα διόδια. Και βέβαια δε βγήκε να μιλήσει αλλά έβαλε τον υφυπουργό του να το ανακοινώσει μέσα στη Βουλή. Βλέπετε όταν κυβερνούν τη χώρα «ανθρωπάκια» δεν έχουν τη δύναμη ούτε να εμφανιστούν…

Κλείνοντας να ρωτήσω και κάτι άλλο; Εκείνος ο Λοβέρδος, ο λαλίστατος υπουργός, ο μεγάλος υποστηρικτής του μεσοπρόθεσμου και του Παπανδρέου, που έχει εξαφανιστεί; Προβλήματα που έχουν οι άνθρωποι εξαιτίας των μωροφιλοδοξιών τους…

Υ.Γ. Ρε γαϊδούρια κυβερνώντες, έχουν περάσει 15 ημέρες από τότε που σκοτώσατε στο ξύλο χιλιάδες Έλληνες πολίτες, πνίξατε την Αθήνα στα χημικά και διαλύσατε περιουσίες καταστηματαρχών. Λίγο τσίπα να ζητήσετε μια συγνώμη για όσα κάνατε δεν έχετε; Μια συγνώμη ρε γαϊδούρια…

Του Στάθη Διομήδη από newstoday , μοντάζ Γρέκι

Τι πίνουν και δεν μας δίνουν;

Τι οίστρος, τι ταχύτητα κατεδαφίσεως, τι γκατς; Τη δύναμη να κόβουν κάθε τόσο – κόντρα στη «σοσιαλιστικά» πιστεύω τους - μισθούς και συντάξεις και να βάζουν φόρους στους εξαθλιωμένους και τι κουράγιο να προστατεύουν εισοδηματίες και φοροφυγάδες.

Που τα βρίσκουν τόσα αποθέματα ο «χοντρός» και ο «λιγνός» της κυβέρνησης, που ο ένας παριστάνει τον καλό, ευρυμαθή και διαλεκτικό μπάτσο και ο άλλος τον κακό που κάθε τρεις και λίγο, έχοντας εγκαταλείψει τον μειλίχειο εαυτό του, μας μαλώνει, μας απειλεί, μας εκβιάζει για να μην χρεοκοπήσει η χώρα και τώρα μας τη λέει γιατί τολμήσαμε να μπερδέψουμε τη χρεοκοπία με την επιλεκτική χρεοκοπία, που είναι απλώς ένας τεχνικός όρος, δεν πονάει, κάτι σαν την μερική αναισθησία, κρατάει λίγο και όλα επανέρχονται στο φυσιολογικό.

Αλλά τι φυσιολογικό έχει μείνει πια σ’αυτή τη ζωή; Αγχωμένος ύπνος αγωνιώδης ξύπνιος κι είναι ήδη για τους περισσότερους σαν να μην υπάρχει καλοκαίρι, αναψυχή, εναρμόνιση με την εποχή, φυγή, μόνο ο εφιάλτης, απ’ τον οποίο κανείς δεν ξυπνάει, και οικονομικό μαστίγιο Και ηθικό μαστίγιο. Καταδικαστέος, όποιος τόλμησε να ξεσπάσει με χειρονομίες και βρισιές και αποδοκιμασίες γιατί το μέσα του δεν το χωράει πια αυτό που νιώθει αλλά δεν έχει και καμιά πενηνταριά συμβούλους από πίσω να του υποδείξουν το τάιμινγκ, το φίλινγκ που πρέπει να βγάλει το ίματζ που πρέπει να πουλήσει, τους συμψηφισμούς και το τσουβάλιασμα που πρέπει να ξεράσει, την αντιστροφή της πραγματικότητας που πρέπει να σερβίρει ως πραγματικότητα . Μόκο, γιατί θα ρθουν τα τάνκς, ο μπαμπούλας για μεγάλα παιδιά.

Την ώρα που ο Μπένι, έτοιμος από καιρό, δίνει ρέστα στο one man show, ανταλλάσσει περιχαρής χειραψίες με τους ευρωπροϊσταμένους του (το χρήμα, ο βήχας και η χαρά του υπερπληθωρικού μας Τσάρου που συνδιαλέγεται μαζί τους αποδεικνύοντάς τους τι πάστα ηγέτη έχει σε σχέση με το άλλο το μαμαδόπληκτο, δεν κρύβονται), περνάει Μεσοπρόθεσμα, εφαρμοστικούς και ξανά μανά εφαρμοστικούς, (ελπίζοντας άραγε σε τι;) ομιλεί τη βενιζελικής με τις ώρες, εφευρίσκει όρους και πιρουτέτες για μεγάλα μεγέθη, η κοινωνία πότε ομόθυμη και πότε διαιρεμένη, υποχωρεί σιγά σιγά. Μισοηττημένη και μισοελπιζοντας, με τεράστια σύγχυση μπροστά στη θέα των διεθνών ανταγωνισμών που ξεπερνούν και την πιο καλοδουλεμένη ταινία κατασκοπείας, αναζητώντας τις δικές της πηγές ανασυγκρότησης που θα της επιτρέψουν να επιστρέψει σαν το τσουνάμι, ορμητική, αποφασιστική και αδέκαστη.

Ίσως και όχι.

Η καταστροφή μας έχει σασπένς...

ΥΓ: Το Μαρικάκι, χρεοκοπημένο σωματικώς, ψυχικώς και πνευματικώς, φορτώνεται τα μπαγκάζια του για θερινούς (κι ακόμα «ελληνικούς» προορισμούς) προκειμένου για το επόμενο δεκαπενθήμερο να διερευνήσει τη δυνατότητα της απεξάρτησης από το σήριαλ του τρόμου, της επιμήκυνσης του χρόνου του ελεύθερου από ωράρια (ένα «δώρο» όψιμα εκτιμημένο) καθώς και αν το πέρασμα από τη χρεοκοπία στην «ανάνηψη» μπορεί να επισυμβεί όντως μέσα σε δύο εβδομάδες...


Στέλνει την Μπιρμπίλη πρέσβειρα στον ΟΟΣΑ, στο Παρίσι
Με αποδοχές 300.000 ευρώ, σπίτι, οδηγό και μάγειρα!!!


Πρέσβειρα της Ελλάδας στον ΟΟΣΑ στο Παρίσι στέλνει ο πρωθυπουργός την πρώην υπουργό Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη. Ασφαλείς πληροφορίες επιμένουν ότι η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου είναι ειλημμένη και είναι θέμα λίγου χρόνου να ανακοινωθεί και επίσημα η τοποθέτηση της στην έδρα του ΟΟΣΑ στο Παρίσι.

Φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός μετά την αποκατάσταση του πρώην υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα στην Ευρωβουλή θέλει να αποκαταστήσει όλους τους συνεργάτες του με τους οποίους κυβέρνησε την χώρα τους τελευταίους 20 μήνες. Να σημειωθεί ότι η αμοιβή του πρέσβη στον ΟΟΣΑ είναι 300.000 ευρώ αφορολόγητα καθώς και δωρεάν σπίτι, το οποίο ανήκει στην ελληνική αντιπροσωπεία. Στις παροχές περιλαμβάνετται και αυτοκίνητο με οδηγό και μάγειρα. Η διάρκεια της θητείας είναι 5 χρόνια. Το διαμερισμα του πρέσβη στον ΟΟΣΑ που ανήκει στο ελληνικό κράτος βρίσκεται στο καλυτερο σημείο της πόλης και ξεπερνά τα 500 τετραγωνικά μέτρα. Τα έξοδα της διαμονής του...
έλληνα επικεφαλής επιβαρύνουν προφανως την αντιπροσωπεία δηλαδή τους έλληνες φορολογούμενους.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο πρωθυπουργός αποκαθιστά τους συνεργάτες του στις παραμονές πολιτικών εξελίξεων. Το 2004, π.χ. μετά την ήττα στις εκλογές από τον Καραμανλή έσπευδε να συμπεριλάβει σε εκλόγιμη θέση στο ευρωψηφοδέλτιο, τον Σταύρο Λαμπρίνίδη,(τον σημερινό υπουργό Εξωτερικών) χωρίς ουσιαστική προσφορά στο ΠΑΣΟΚ και πείρα, προκαλώντας την ενόχληση στελεχών και οπαδών του ΠΑΣΟΚ που εξέλαβαν τον διορισμό εκείνο ώς ένδειξη πολιτκού φαβοριτισμού. Φαίνεται οτι οι περισσότεροι συνεργάτες του ΓΑΠ αντιπαθούν βαθιά τις εκλογικές δημοκρατικές διαδικασίες προτιμώντας σαφώς τα προνόμια που τους απονέμει ο ηγεμόνας! Ελάχιστοι απο τους συνεργάτες του δοκίμασαν να εκλεγούν προτιμώντας είτε το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, είτε τα εξωκοινοβουλευτικά χαρτοφυλάκια.

Το βέβαιο πάντως είναι ότι ο διορισμός της κυρίας Μπιρμπίλη στον ΟΟΣΑ- με τα τόσα προνόμια- θα εξαγριώσει την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ-που βάλλεται απο τα ΜΜΕ και την κοινή γνώμη για τα προνόμια της και ταυτόχρονα αδειάζεται και απειλείται από το δημοψήφισμα του κ. Παπαπανδρέου που προβλέπει την μείωση των εδρών απο τρακόσιες σε διακόσιες. Λέγεται ότι μια μεγάλη ομάδα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ εχει πλέον στρέψει την οργή της στον πρωθυπουργό προσωπικά!


Το καθεστώς αγοράζει λίγο χρόνο της ζωής του, πληρώνοντας ακριβά, με πολλά χρόνια τις δικής μας ζωής
  • Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης
Το ένοχο, για το μέγα έγλημα της χρεοκοπίας της κοινωνίας, καθεστώς πολιτικό «σύστημα», υπογράφει τη νέα δανειακή σύμβαση, όχι για να γλυτώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία, όπως ισχυρίζεται (προσθέτωντας ένα ακόμα πελώριο ψέμμα σ’ αυτά που ταίζει, με τα εργαλεία της προπαγάνδας του, τον ζαλισμένο πολίτη), αλλά για να σώσει το κεφάλι του.

Παρατείνει την παραμονή του στην καρέκλα της Εξουσίας, προκειμένου να μεθοδεύσει όσο μπορεί καλύτερα την απενοχοποίησή του για το έγκλημα και την τελική αθώωσή του, ή την δραπέτευσή του από το χώρο του εγκλήματος.

Για την παράταση αυτή, υποθηκεύει όλο τον Δημόσιο πλούτο της Ελληνικής κοινωνίας.

Βαθαίνει, έτσι, απύθμενα, το έγκλημα της κομματοκρατίας εις βάρος της κοινωνίας.

Ποιος, ανήμπορος να εξοφλήσει τα χρέη του, υποθηκεύει ότι έχει και δεν έχει, χωρίς κανένα ουσιαστικό αντίκρυσμα;

Μόνον ο επαγγελματίας νταβατζής, αυτός που, προκειμένου να παρατείνει για λίγο την καθυστέρηση της φυλάκισής του, δεν τον νοιάζει αν ο γιός του πουληθεί σα δούλος και η κόρη του καταντήσει φτηνή πουτανίτσα στο υπόλοιπο της ζωής της. Αυτός, φεύ, είναι ο σίγουρος δρόμος της Ελληνικής νεολαίας, μετά την παράδοσή της, άνευ όρων, στα αφεντικά τής παγκοσμιοποίησης και τους εδώ τοποτηρητές τους.

Όμως, όσο το έγκλημα βαθαίνει, τόσο και πλησιάζει η ώρα να απαλλαγούμε από τους χονδρεμπόρους της βούλησής μας και τους νταβατζήδες του κορμιού μας.

Αυτό είναι το μόνο παρήγορο μέσα στο θλιβερό τοπίο που μας πνίγει.

Σήμερα οι χώρες παντού αντιμετωπίζουν μια κρίση χρέους, που επιταχύνθηκε από την πιστωτική κατάρρευση του 2008. Έτσι, δημόσιες υπηρεσίες περικόπτονται και κρατικές περιουσίες πωλούνται στα ανοικτά σε μια μάταιη προσπάθεια να ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς που δεν μπορούν πια να είναι ισορροπημένοι, διότι η προσφορά χρήματος (money supply) έχει συρρικνωθεί.

Οι κυβερνήσεις συνήθως παίρνουν την ευθύνη για τις υπερβολικές δαπάνες, αλλά οι κυβερνήσεις δεν ξεκίνησαν την κρίση. Η κατάρρευση ήταν στο τραπεζικό σύστημα και στην πίστωση που δημιούργησαν και στη διατήρηση της.

Σε αντίθεση με δημοφιλή πεποίθηση, τα περισσότερα από τα χρήματά μας σήμερα δεν δημιουργούνται από τις κυβερνήσεις. Δημιουργούνται από ιδιωτικές τράπεζες ως δάνεια. Το ιδιωτικό σύστημα δημιουργίας χρήματος έχει αυξηθεί τόσο ισχυρό στο πέρασμα των αιώνων που έχει έρθει να εξουσιάσει τις κυβερνήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Το σύστημα, όμως, περιέχει τους σπόρους των δικής του καταστροφής του. Η πηγή της δύναμής του είναι επίσης ένα μοιραίο ελάττωμα σχεδιασμού. Το μειονέκτημα είναι ότι οι τράπεζες, αποδίδουν "τραπεζική πίστωση" που πρέπει να επιστραφεί με τόκο, συνεχώς απαιτώντας
περισσότερα χρήματα που πρέπει να επιστραφούν από ό,τι δημιουργήθηκαν ως δάνεια. Και ο μόνος τρόπος για να πάρετε επιπλέον χρήματα από το ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα είναι να πάρετε ακόμα περισσότερα δάνεια, με επιτόκιο. Το σύστημα είναι, στην πραγματικότητα, μια πυραμίδα. Όταν οι τράπεζες εξαντλήσουν τους πιθανούς δανειολήπτες για την υποστήριξη της πυραμίδας, αυτή θα πρέπει να καταρρεύσει. Και πλησιάζουμε σε αυτό το σημείο σήμερα. Υπάρχουν πιο βιώσιμος τρόπος για να λειτουργήσει ένα τραπεζικό σύστημα με πίστωση και θα το παρουσιάσουμε.

Πώς Τράπεζες Δημιουργούν τα Χρήματα

Η διαδικασία με την οποία οι τράπεζες δημιουργούν χρήμα εξηγείται από τη Chicago Federal Reserve σε ένα φυλλάδιο που ονομάζεται "Modern Money Mechanics". Αναφέρει: Η διαδικασία της δημιουργίας χρήματος διεξάγεται κυρίως στις τράπεζες". [Σελ. 3]» [Οι Τράπεζες] πραγματικά δεν πληρώνουν δάνεια από τα χρήματα που λαμβάνουν ως καταθέσεις. Αν το έκαναν αυτό, δεν θα δημιουργούνται επιπλέον χρήματα.

Αυτό που κάνουν όταν δίνουν δάνεια, είναι να δεχθούν γραμμάτια σε αντάλλαγμα για τις πιστώσεις στους λογαριασμούς των οφειλετών».

Δάνεια(ενεργητικό τράπεζας) και καταθέσεις (παθητικό) και τα δύο ανεβαίνουν [κατά το ίδιο ποσό]. " [Σελ. 6]«Με μια ενιαία υποχρέωση τήρησης ελάχιστων αποθεματικών 10 τοις εκατό, $ 1σε αύξηση των αποθεμάτων θα υποστήριζε 10 δολάρια πρόσθετων λογαριασμών συναλλαγών." [Σ. 49]Μια κατάθεση $ 100 υποστηρίζει ένα δάνειο 90 δολαρίων, που γίνεται 90δολάρια καταθέσεων σε άλλη τράπεζα, η οποία υποστηρίζει 81 δολάρια δάνειο κλπ.

Αυτό είναι το συμβατικό μοντέλο, αλλά οι τράπεζες δημιουργούν πραγματικά τα δάνεια ΠΡΩΤΑ. Βρίσκουν τις καταθέσεις για την κάλυψη των υποχρεωτικών ελάχιστων αποθεματικών αργότερα. Οι τράπεζες δημιουργούν χρήμα, από τα δάνεια, τα οποία γίνονται επιταγές, τα οποία κατατίθενται σε άλλες τράπεζες. Στη συνέχεια, αν χρειαστεί για να καλύψουν τις επιταγές, δανείζονται τα χρήματα πίσω από άλλες τράπεζες. Στην πραγματικότητα, δανείζονται τα χρήματα που μόλις δημιούργησαν, τσεπώνοντας τη διαφορά των επιτοκίων ως το κέρδος τους. Το ύψος επιτοκίου με τον οποίο οι τράπεζες μπορούν να δανειστούν τις ΗΠΑ σήμερα – (το ποσοστό της FED) - είναι ένα εξαιρετικά χαμηλό 0,2 τοις εκατό.

Πώς εξελίχτηκε το σύστημα

Το σημερινό σύστημα της ιδιωτικής έκδοσης του χρήματος ανιχνεύεται στο "Modern Money Mechanics", στους χρυσοχόους του 17ου αιώνα. Οι άνθρωποι έδιναν το χρυσό τους για φύλαξη (στους χρυσοχόους) και έπαιρναν μια απόδειξη σε χαρτί, που το ονόμαζαν "τραπεζογραμμάτια". Πολλοί άνθρωποι που ήθελαν να δανειστούν χρήματα ήταν ευτυχείς να δεχτούν τραπεζογραμμάτια (χαρτί στη θέση του χρυσού), δεδομένου ότι το χαρτονόμισμα ήταν ασφαλέστερο και πιο βολικό να το μεταφέρει κάποιος.

Η ταχυδακτυλουργία μπήκε όταν ο χρυσοχόος ανακάλυψε ότι οι άνθρωποι που θα έρθουν για την ανάληψη του χρυσού τους, περίπου κατά το 10 τοις εκατό Αυτό σημαίνει ότι έως και δέκα φορές παραπάνω τραπεζογραμμάτια θα μπορούσαν να τυπωθούν και να δανείζονται από τον χρυσοχόο σε σχέση με το αντίκρισμα που είχε σε χρυσό. Ενενήντα τοις εκατό (90%) των χαρτονομισμάτων ήταν βασικά προϊόν παραχάραξης. (ή αέρας).

Το σύστημα αυτό ονομάζεται "κλασματικό αποθεματικό» των τραπεζών και θεσμοθετήθηκε, όταν η Τράπεζα της Αγγλίας, ιδρύθηκε το 1694. Η τράπεζα είχε τη δυνατότητα να δίνει τα δικά της τραπεζογραμμάτια προς την κυβέρνηση και να δημιουργεί το εθνικό χρηματικό απόθεμα. Μόνο οι τόκοι των δανείων έπρεπε να καταβληθούν. Το χρέος ήταν μεταφερθεί επ' αόριστον. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα. Το αμερικανικό ομοσπονδιακό χρέος δεν μπορεί να αποπληρωθεί ποτέ, και θα συνεχίζει να αυξάνεται και θα αποτελεί το χρηματικό απόθεμα στις ΗΠΑ.

Η Εναλλακτική για τις Δημόσιες Τράπεζες

Υπάρχουν και άλλοι τρόποι για τη δημιουργία ενός τραπεζικού συστήματος, με τρόπους που θα εξαλείψει αυτό το καθεστώς της παραπλάνησης και θα καταστεί το σύστημα βιώσιμο. Μια λύση είναι να κάνουμε τα δάνεια άτοκα, αλλά για τις δυτικές οικονομίες σήμερα, αυτή η μετάβαση θα είναι δύσκολη.

Μια άλλη εναλλακτική λύση είναι για τις τράπεζες να ανήκουν στο δημόσιο. Αν ο λαός είχε δική του συλλογικά την τράπεζα, οι τόκοι και τα κέρδη πάνε πίσω στην κυβέρνηση και τον λαό, που επωφελούνται από μείωση φόρων, αύξηση των δημόσιων υπηρεσιών και φθηνότερες δημόσιες υποδομές. Η αποκοπή των τόκων έχει δείξει ότι μειώνει το κόστος των δημοσίων έργων κατά 30-50%.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό το σύστημα των κρατικών τραπεζών πηγαίνει πίσω στους Αμερικάνους αποίκους. Το καλύτερο μοντέλο ήταν αποικία του Benjamin Franklin της Πενσυλβάνια, όπου η κυβέρνηση εφάρμοσε μια«τράπεζα Γης». Τα χρήματα τα τύπωναν και τα δάνειζαν στην κοινότητα. Τα χρήματα τα ανακύκλωνε εκ νέου η κυβέρνηση και μπορούσε να τα ξαναδανείσει στη κοινότητα. Το σύστημα ήταν μαθηματικά σωστό, επειδή οι τόκοι και τα κέρδη επέστρεφαν στην κυβέρνηση, η οποία τα περνούσε στη συνέχεια τα χρήματα πίσω στην οικονομία, σε αντικατάσταση των φόρων.

Οι ιδιωτικές τράπεζες, αντιθέτως, δανείζουν συνήθως τα κέρδη τους στην οικονομία, ή τα επενδύουν σε ιδιωτικές επενδύσεις και αναμένουν περισσότερα σε τόκους από ότι αρχικά επένδυσαν. Κατά τη διάρκεια της περιόδου που είχε η Pennsylvania αυτό το σύστημα, οι άποικοι δεν κατέβαλαν φόρους, πλην των ειδικών φόρων κατανάλωσης, οι τιμές δεν φουσκώνουν (χωρίς πληθωρισμό) και δεν υπήρχε δημόσιο χρέος.

Πώς τα ιδιωτικά τραπεζογραμμάτια έγιναν το εθνικό αμερικανικό νόμισμα

Το πιστωτικό σύστημα της Πενσυλβανίας ήταν βιώσιμο, αλλά μερικές πρόωρες αμερικανικές κυβερνήσεις στις αποικίες, άπλα εκτύπωναν και ξόδευαν, διογκώνοντας το χρηματικό απόθεμα και εξασθένησαν την αξία του νομίσματος. Οι Βρετανοί έμποροι διαμαρτυρήθηκαν, με αποτέλεσμα ο βασιλιάς Γεώργιος Β να απαγορεύσει στους αποίκους να εκδίδουν δικά τους χρήματα. Οι φόροι έπρεπε να δοθούν στην Αγγλία σε χρυσό. Αυτό σήμαινε, να υπεισέλθουν σε χρέος προς τους Άγγλους τραπεζίτες. Το αποτέλεσμα ήταν μια τεράστια ύφεση.

Οι άποικοι τελικά επαναστάτησαν και πήγαν πάλι πίσω στην έκδοση των δικών τους χρημάτων, οδηγώντας στην Αμερικανική Επανάσταση. Επιπλέον, οι άποικοι χρηματοδότησαν ένα πόλεμο ενάντια μια μεγάλη δύναμη με άπλα τραπεζογραμμάτια, δική τους έκδοσης και κέρδισαν.

Αλλά οι Βρετανοί πέρασαν στην αντεπίθεση και διεξήγαγαν έναν νομισματικό πόλεμο, με την μαζική παραχάραξη του χαρτονομίσματος των αποίκων, σε μια εποχή που αυτό ήταν εύκολο να γίνει. Μέχρι το τέλος του πολέμου, το χαρτονόμισμα ήταν ουσιαστικά άνευ αξίας. Αφού έχασε την αξία του, οι άποικοι ήταν τόσο απογοητευμένοι με το χαρτονόμισμα που άφησαν τη δύναμη της έκδοσης, έκτος του Συντάγματος των ΗΠΑ.

Εν τω μεταξύ, ο Αλέξανδρος Χάμιλτον, ο πρώτος γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, βρέθηκε αντιμέτωπος με τεράστια χρέη του πολέμου και δεν είχε χρήματα για να πληρώσει. Αυτός, ως εκ τούτου, κατέφυγε στο τέχνασμα που χρησιμοποιείται στην Αγγλία (γνωστό ως κλασματικό τραπεζικό αποθεματικό). Το 1791, Χάμιλτον βοήθησε στην σύσταση της πρώτης αμερικανικής τράπεζας, κατά ένα μεγάλο μέρος ιδιωτικής τράπεζας που θα εκτύπωνε τραπεζογραμμάτια με υποστήριξη από χρυσό και έτσι θα δάνειζαν την κυβέρνηση. Η διαδικασία έπιασε: τα νέα χαρτονομίσματα διεύρυναν την προσφορά του χρήματος, τα χρέη πληρώθηκαν και η οικονομία άνθησε. Αλλά ήταν η αρχή ενός συστήματος διακυβέρνησης που χρηματοδοτείται από το χρέος σε ιδιώτες τραπεζίτες, οι οποίοι δανείζουν χρήματα μόνο ονομαστικά, που υποστηρίζεται ελάχιστα από χρυσό (αντίκρισμα).

Κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφύλιου πολέμου, ο Πρόεδρος Λίνκολν απέφυγε ένα τεράστιο χρέος από τον πόλεμο με την επιστροφή στο σύστημα της διακυβέρνησης-της έκδοσης χρήματος, όπως έκαναν και οι Αμερικανοί άποικοι. Έκοψε χαρτονόμισμα των ΗΠΑ από το Υπουργείο Οικονομικών που ονομάστηκε "Γκριν Μπακ" (Greenbacks) και που δεν προέρχονταν από τον δανεισμό μέσω τοκογλυφικών επιτοκίων. Ο Λίνκολν δολοφονήθηκε και έτσι η έκδοση Greenback διακόπηκε.

Το 1913, ιδρύθηκε η ιδιόκτητη Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (FED) και είχε την εξουσία να εκδίδει τα δικά της Federal Reserve χαρτονομίσματα ως εθνικό νόμισμα. Τα χρήματα αυτά στη συνέχεια υπό μορφή δανείων δίδονται στην κυβέρνηση, εξαλείφοντας τη δύναμή της κυβέρνησης να εκδίδει χρήμα (με εξαίρεση τα κέρματα). Η Federal Reserve ιδρύθηκε και για την πρόληψη τραπεζικών επιδρομών, αλλά 20 χρόνια αργότερα, είχαμε τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση στην ιστορία. Ο Robert H. Hemphill, διευθυντής πίστωσης της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Ατλάντα, έγραψε το 1934:"Είμαστε πλήρως εξαρτημένοι από τις εμπορικές τράπεζες.

Κάποιος πρέπει να δανειστεί κάθε δολάριο που έχουμε στην κυκλοφορία, μετρητά ή σε πίστωση.

Εάν οι τράπεζες δημιουργήσουν άφθονα συνθετικά χρήματα τότε έχουμε ευημερία, αν όχι, θα λιμοκτονήσουμε". Για τους τραπεζίτες, όμως, ήταν ένα καλό σύστημα. Τους έδωσε τον έλεγχο.

Η τοποθέτηση της παγκόσμιας παγίδας χρέους

Ο Καθ. Carroll Quigley ήταν ένας εκ των έσω, με σχέσεις στους διεθνείς τραπεζίτες. Έγραψε στο "Τραγωδία και Ελπίδα" το 1966:«Οι εξουσίες του οικονομικού καπιταλισμού έχουν ένα άλλο εκτεταμένο στόχο, τίποτα λιγότερο από τη δημιουργία ενός παγκόσμιου συστήματος οικονομικού ελέγχου σε ιδιωτικά χέρια, με δυνατότητα να κυριαρχήσουν στο πολιτικό σύστημα της κάθε χώρας και της οικονομίας του κόσμου στο σύνολό του.

«Η κορυφή του συστήματος θα ήταν η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών [BIS] στη Βασιλεία της Ελβετίας, μια ιδιωτική τράπεζα που ανήκει και ελέγχεται από τις κεντρικές τράπεζες του κόσμου οποίες είναι οι ίδιες, ιδιωτικές εταιρείες. Κάθε κεντρική τράπεζα... επιδιώκει να κυριαρχήσει στην κυβέρνησή της από την ικανότητά της να ελέγχει τα δάνεια του Δημοσίου...".

Η παγίδα του χρέους ορίστηκε σε σειρά βημάτων. Το 1971, το δολάριο απελευθερώθηκε διεθνώς από τον κανόνα χρυσού. Τα νομίσματα δεν είχαν εξάρτηση από τον χρυσό και αφέθηκαν να "επιπλέουν" στις αγορές συναλλάγματος, και να ανταγωνίζονται με άλλα νομίσματα, καθιστώντας τα ευάλωτα στην κερδοσκοπία και χειραγώγηση. Το 1973, μια μυστική συμφωνία συνήφθη κατά την οποία οι χώρες του ΟΠΕΚ θα πωλούν το πετρέλαιο μόνο σε δολάρια και η τιμή του πετρελαίου αυξήθηκε δραματικά. Μέχρι το 1974, οι τιμές του πετρελαίου είχαν αυξηθεί κατά 400 τοις εκατό από τα επίπεδα του 1971. Χώρες που στερούνται του πετρελαίου αναγκάστηκαν να δανειστούν δολάρια από αμερικανικές τράπεζες.

Το 1981, το επιτόκιο της FED αυξήθηκε στα 20 τοις εκατό. Στα 20% επιτόκιο, το χρέος θα διπλασιαστεί εντός τεσσάρων ετών. Ως αποτέλεσμα, το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, επλήγη σοβαρά από το χρέος. Μέχρι το 2001, αναπτυσσόμενα έθνη είχαν επιστρέψει το κεφάλαιο που αρχικά όφειλαν για τα χρέη τους έξι φορές πάνω, αλλά το συνολικό χρέος τους είχε ήδη τετραπλασιαστεί, λόγω της αποπληρωμής τόκων. Όταν το κράτος οφειλέτης δεν μπορούσε να πληρώσει τις τράπεζες, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) επενέβη με δάνεια – άλλα με δεσμεύσεις. Οι οφειλέτες έπρεπε να συμφωνήσει με "μέτρα λιτότητας", συμπεριλαμβανομένων:

• Περικοπή σε κοινωνικές υπηρεσίες
• ιδιωτικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας
• άνοιγμα των αγορών για τους ξένους επενδυτές.

Σήμερα, τέτοια μέτρα λιτότητας επιβάλλονται όχι μόνο στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και στις Ηνωμένες Πολιτείες τωνΗΠΑ.

Η BIS: Η κορυφή του ιδιωτικού τραπεζικού συστήματος

Τι προείπε ο καθηγητής Quigley για την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS)έχει πραγματοποιηθεί. Η BIS έχει σήμερα 55 κράτη-μέλη και είναι επικεφαλής μιας παγκόσμιας οικονομικής πυραμίδας.

Η δύναμη της BIS παρατηρήθηκετο 1988, όταν έθεσε την κεφαλαιακή απαίτηση στις τράπεζες-μέλη, από 6% σε 8% σε μια συμφωνία που ονομάζεται Βασιλεία Ι (Basel I). Το αποτέλεσμα ήταν να παραλύσει τις ιαπωνικές τράπεζες, που μέχρι τότε ήταν ο μεγαλύτερος πιστωτής του κόσμου. Η Ιαπωνία εισήλθε σε ύφεση από την οποία δεν έχει ακόμη ανακάμψει.
Οι Τράπεζες των ΗΠΑ κατάφεραν να ξεφύγουν, παρακάμπτοντας την κεφαλαιακή απαίτηση. Το έκαναν αυτό με την μετακίνηση δάνειων από τα βιβλία τους, συγκεντρώνοντας τα ως «τίτλους», και να τα πωλούν σε επενδυτές. Για να πεισθούν οι επενδυτές να τα αγοράσουν, οι εν λόγω ενυπόθηκοι τίτλοι προστατεύτηκαν από πτώχευση με «παράγωγα», που ήταν ουσιαστικά στοιχήματα. Ο «πωλητής» πληρώνει ένα ποσό για την προστασία της επένδυσης ή της συμφωνίας και την καταβάλει σε περίπτωση αθέτησης των υποχρεώσεων πληρωμής (πτώχευση). Η ιδιοκτησία του περιουσιακού στοιχείου δεν ήταν απαραίτητη. Σαν παίκτες σε ένα αγώνα ιπποδρομίας, οι παίκτες των παράγωγων, θα μπορούσαν να στοιχηματίζουν χωρίς την ιδιοκτησία ενός αλόγου.

Τα παράγωγα έγιναν μια δημοφιλής μορφή τυχερού παιχνιδιού στις επενδύσεις. Το αποτέλεσμα ήταν η μεγαλύτερη επενδυτική φούσκα, άνω των500 τρισεκατομμυρίων δολαρίων έως το τέλος του 2007. Λόγω της τιτλοποίησης και των παραγώγων, η πίστωση είχε πολλαπλασιαστεί. Σχεδόν ο καθένας θα μπορούσε να πάρει ένα δάνειο.

Το σημείο καμπής ήρθε τον Αύγουστο του 2007, με την κατάρρευση των δύο hedge funds. Όταν το καθεστώς των παραγώγων εκτέθηκε στην πραγματικότητα, η αγορά για παράγωγα που προστατεύονται από τίτλους ξαφνικά στέρεψε. Ωστόσο, η χρηματιστηριακή αγορά των ΗΠΑ δεν είχε καταρρεύσει μέχρι το Νοέμβριο του 2007, όταν νέοι λογιστικοί κανόνες επιβλήθηκαν. Οι κανόνες αναπτύχθηκαν από την "Βασιλεία ΙΙ" που ξεκίνησε ηBIS το 2004.
"Mark to market" λογιστικά στοιχεία απαιτούν για τις τράπεζες αξία στοιχείων του ενεργητικού τους ανάλογα με τη ζήτηση στην αγορά, εκείνη την ημέρα.

Πολλές τράπεζες των ΗΠΑ, όπως αυτές στην Ιαπωνία τη δεκαετίατου 1990, είχε ξαφνικά ανεπαρκή επιχειρηματικά κεφάλαια για την χορήγηση νέων δανείων. Το αποτέλεσμα ήταν μια πιστωτική κρίση από την οποία οι ΗΠΑ δεν έχουν ακόμη ανακάμψει.

Η BIS έχει πλέον καταστεί πλέον μια παγκόσμια ρυθμιστική αρχή, όπως ακριβώς προέβλεπε ο Quigley.

Τον Απρίλιο του 2009, τα έθνη της G20 συμφώνησαν να ρυθμίζονται με τη Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα, μια συμφωνία στην έδρα της BIS και να συμμορφώνονται με «πρότυπα και τους κώδικες" που θεσπίστηκαν από το διοικητικό της συμβούλιο.

Οι κανόνες είναι μόνο κατευθύνσεις, αλλά οι χώρες που αποτυγχάνουν να συμμορφωθούν, κινδυνεύουν με υποβαθμίσεις σε αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητάς τους, κάτι τόσο δαπανηρό που οι κατευθυντήριες γραμμές έχουν πράγματι γίνει νόμοι.

Ένα άρθρο σχετικά με την BIS ιστοσελίδα, αναφέρει ότι οι κεντρικές τράπεζες στην Κεντρική Τραπεζική διοίκηση του δικτύου θα πρέπει να έχουν ως στόχο την "διατήρηση της σταθερότητας των τιμών". Αυτό σημαίνει ότι οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να υποτιμήσουν το εθνικό τους νόμισμα που διογκώνει την προσφορά χρήματος. Και αυτό σημαίνει να ΜΗΝ «τυπώνουν χρήμα» ή να δέχονται πιστωτικά δάνεια που προέρχονται από τις δικές τους κεντρικές τράπεζες. Όπως και οι αμερικανικές αποικίες , που ο Βασιλιάς Γεώργιος πήρε την εξουσία τους να εκδίδουν δικά τους χρήματα, έτσι και οι κυβερνήσεις πρέπει να χρηματοδοτήσουν τα ελλείμματά τους με δανεισμό από ιδιωτικές τράπεζες.

Ο παγκόσμιος έλεγχος των τραπεζών πάνω στην έκδοση χρήματος έχει καταστεί σχεδόν πλήρης. Οι συνέπειες αυτής της πολιτικής είναι ιδιαίτερα εμφανής στην ΕΕ, όπου οι κανόνες της ΕΕ επιτρέπουν ελλείμματα μόνο το 3% των κρατικών προϋπολογισμών και την πρόληψη των χωρών μελών είτε από την έκδοση δικών τους χρημάτων ή πιστωτικό δανεισμό από τις κεντρικές τράπεζες των χωρών.

Τα κράτη θα πρέπει να δανείζονται, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, άλλες ιδιωτικές διεθνείς τράπεζες, ή το ΔΝΤ. Το αποτέλεσμα είναι η επιβολή μέτρων λιτότητας, όπως γίνεται στην Ελλάδα και την Ιρλανδία. Το σύστημα ΔΕΝ είναι βιώσιμο και αρκετοί προβλέπουν την διάσπαση της ΕΕ.

Η διέξοδος: Επιστροφή της δύναμης έκδοσης του χρήματος σε δημόσιο έλεγχο

Για να ξεφύγουμε από την παγίδα του χρέους στους παγκόσμιους τραπεζίτες, την εξουσία για την δημιουργία του χρήματος πρέπει να αποκατασταθεί στις εθνικές κυβερνήσεις. Εναλλακτικές λύσεις περιλαμβάνουν: Νόμιμο χρήμα που εκδίδονται απευθείας από τα εθνικά δημόσια ταμεία(υπουργεία οικονομικών) και η δαπάνη του στους εθνικούς προϋπολογισμούς.
Κεντρικές τράπεζες που ανήκουν στο δημόσιο και που είναι αρμόδιες για την προώθηση της πίστωσης του κράτους άτοκα.

Εθνικοποίηση πτωχευμένων τραπεζών που θεωρούνται πολύ μεγάλες για να αποτύχουν "too big to fail» (με την παραγραφή των επισφαλειών σε επενδυτικές φούσκες). Οι τράπεζες θα μπορούσαν να εκδίδουν στη συνέχεια πίστωσης προς τη κοινωνία και να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της και με τα κέρδη της ανακύκλωσης πίσω προς την κυβέρνηση, εξαλείφοντας την φορολογική επιβάρυνση για τους ανθρώπους.

Δημόσιες τοπικές τράπεζες Δημόσιες τράπεζες λειτουργούν με επιτυχία σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας, τον Καναδά, τη Γερμανία, την Ελβετία, την Ινδία, την Κίνα, την Ιαπωνία, την Κορέα και τη Μαλαισία.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες αυτή τη στιγμή υπάρχει μόνο μία κρατική τράπεζα, η τράπεζα της Βόρειας Ντακότας. Το μοντέλο έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα επιτυχημένο, η Βόρεια Ντακότα είναι η μόνη πολιτεία των ΗΠΑ να έχει ξεφύγει από την πιστωτική κρίση αλώβητη. Το 2009, ενώ άλλες πολιτείες παραπαίουν, η Βόρεια Ντακότα είχε το μεγαλύτερο πλεόνασμα προϋπολογισμού στην ιστορία της. Το 2008, η τράπεζα της Βόρειας Ντακότας (BND) είχε απόδοση ιδίων κεφαλαίων του 25 %. Η Βόρεια Ντακότα έχει το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας στη χώρα και το χαμηλότερο επιτόκιο υπερημερίας για δάνεια. Επίσης, έχει τις πιο πολλές τοπικές τράπεζες ανά κάτοικο (κατά κεφαλή).

Η Βόρεια Ντακότα είχε δική της τράπεζα από το 1919, όταν οι αγρότες έχαναν τα αγροκτήματά τους, στους Wall Street τραπεζίτες. Οργανώθηκαν, κέρδισαν τις εκλογές και κατάφεραν να περάσουν νομοθεσία. Η πολιτεία ήταν υποχρεωμένη από το νόμο να καταθέσει όλα τα έσοδά της στην BND. Όπως και με το βιώσιμο μοντέλο της τράπεζας της αποικιακής Πενσυλβάνια, οι τόκοι και τα κέρδη επιστρέφονται στην κυβέρνηση και ανακυκλώνονται στην τόνωση της τοπικής οικονομίας. Ένα αυξανόμενο κίνημα είναι σε εξέλιξη στις Ηνωμένες Πολιτείες για να αντιγράψουν αυτό το δημόσιο τραπεζικό μοντέλο και σε άλλες πολιτείες. Δεκατέσσερα κρατικά νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ επεξεργάζονται νομοθεσία για την ίδρυση κρατικών πολιτειακών τραπεζών.

Το μοντέλο θα μπορούσε επίσης να επαναληφθεί και σε άλλες χώρες. Στην Ιρλανδία, για παράδειγμα, όπου η μεγάλες τράπεζες είναι οικονομικά μη βιώσιμες, είναι ήδη κρατικοποιημένες ή θα γίνουν σύντομα. Η κυβέρνηση θα μπορούσε να καταθέσει τα έσοδά της στη δική της κρατική τράπεζα και να προσθέσει επαρκή κεφάλαια για την κάλυψη των κεφαλαιακών απαιτήσεων και της μόχλευσης των εν λόγω κεφαλαίων για τη δημιουργία άτοκων πιστώσεων για τις τοπικές ανάγκες.

Αυτό ακριβώς έκανε ο Χάμιλτον όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τα χρέη της κυβέρνησης που ήταν αδύνατο να αποπληρωθούν: έβαλε υπάρχοντα κονδύλια της κυβέρνησης σε μια τράπεζα, τότε τα δανείστηκε πίσω πολλές φορές, χρησιμοποιώντας το αποδεκτό "κλασματικό αποθεματικό» μοντέλο.

Η λύση της Ιαπωνίας, είναι επίσης μια παραλλαγή του Χάμιλτον, που προτάθηκε δύο αιώνες νωρίτερα. Η Ιαπωνία διατηρεί την ιδιότητά της ως η τρίτη σε μέγεθος οικονομία στον κόσμο, αν και έχει ένα χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στα 226%. Η Ιαπωνία έχει κάνει «νομισματοποίηση» (monetized) του εθνικού της χρέους, μετατρέποντάς το στο εθνικό χρηματικό απόθεμα. Η κρατική κεντρική τράπεζα της Ιαπωνίας κρατά το ιαπωνικό δημόσιο χρέος ίσο με το 100% ΑΕΠ της χώρας, και επειδή η κυβέρνηση κατέχει τη τράπεζα, το δάνειο (χρέος) είναι άτοκο και μπορεί να μεταφερθεί επ' αόριστον.

Ένα Άτοκο δάνειο που μεταφέρεται επ’ άπειρον είναι το ΙΔΙΟ με την δύναμη της έκδοσης χρήματος από το ίδιο το κράτος.

Φυσικά στο όνομα των… φτωχών και αδυνάτων!
Σε πλήρη ανάπτυξη βρίσκεται το νέο κυβερνητικό σχέδιο παραπληροφόρησης, καθώς πολύ σύντομα ξεκινά σε παγκόσμια πρώτη το πείραμα εφαρμογής (στου κασίδη το κεφάλι) αυτού που έχει αποκληθεί «επιλεκτική χρεοκοπία».

Αν και δεν υπάρχει καν στην ορολογία των οικονομολόγων και της οικονομικής επιστήμης, αν και αμφισβητείται από τους πάντες, αν και ουσιαστικά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ – παρά μόνο στο μυαλό των οίκων αξιολόγησης, όπως είπε χθες από το βήμα της Βουλής ο υπουργός των Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος – καταβάλλεται προσπάθεια να εξηγηθεί ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

Στην περίπτωση της επιλεκτικής χρεοκοπίας συμβαίνει ό,τι ακριβώς συνέβη και με την περίπτωση των αποκρατικοποιήσεων ύψους 50 δις ευρώ (όταν ανακοινώθηκαν από την τρόικα στις 11 Φεβρουαρίου, διαψεύστηκαν μετά βδελυγμίας, με τον πρωθυπουργό να ανακοινώνει νόμο που θα απαγόρευε πωλήσεις δημόσιας περιουσίας και τελικά αποφασίστηκαν στο Eurogroup της 11ης Μαρτίου και υπερψηφίστηκαν με τον εφαρμοστικό νόμο του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος).

Πρώτος ο ίδιος ο υπουργός των Οικονομικών μίλησε για επιλεκτική χρεοκοπία την περασμένη Τρίτη, λέγοντας ότι κακώς μας τρομάζει ο όρος, αλλά παρ’ όλα αυτά, για να μειώσει την έντασή του, προτιμά να χρησιμοποιεί τον αγγλικό όρο selective default.

Χθες, από το βήμα της Βουλής, απέφυγε τον καινοφανή όρο, είτε στην ελληνική, είτε στην αγγλική εκδοχή του, αλλά με έναν ωραιοποιημένο τρόπο δήλωσε πως αυτό ΘΑ ΓΙΝΕΙ, διότι «δεν είναι πιστωτικό γεγονός, αλλά προσωρινή βαθμολόγηση των ελληνικών ομολόγων».

Παρομοίασε μάλιστα την συγκεκριμένη διαδικασία με τον τρόπο που οι κλειδούχοι (ελπίζουμε όχι του ΟΣΕ που συνεχίζει να συσσωρεύει χρέη, ενώ αναρίθμητα είναι τα ατυχήματα λόγω ανθρώπινου λάθους), αλλάζουν τις γραμμές για να περνούν τα τρένα διασταυρούμενα και χωρίς να συγκρούονται.

Για μια στιγμή, είπε ο υπουργός, θα γίνει αυτό. «Θα γίνει, πρέπει να γίνει, για να περάσουμε τη διασταύρωση», συμπλήρωσε εξίσου παραστατικά.

Βέβαια, οι οίκοι αξιολόγησης ουδέποτε έχουν πει ότι η επιλεκτική χρεοκοπία αποτελεί μια δική τους εσωτερική διαδικασία βαθμολόγησης ομολόγων.

Αντίθετα, έχουν πει πως αν ακολουθηθεί το σχέδιο για συμμετοχή των ιδιωτών, θα την κρίνουν μη εθελοντική (και σωστά αφού επί τέσσερις μήνες τους εκλιπαρούν και δεν ανταποκρίνονται) και τότε θα υπάρξει πιστωτικό γεγονός.

Έτσι σκέτο. Πιστωτικό γεγονός, δηλαδή χρεοκοπία. Ούτε επιλεκτική, ούτε τίποτε.

Από την πλευρά του, ο ίδιος ο πρωθυπουργός, μιλώντας χθες στη γερμανική έκδοση των Financial Times, ζήτησε μεν επίσπευση των διαδικασιών, αλλά εμφανίσθηκε ανοιχτός σε «νέες ιδέες», όπως η επαναγορά μέρους του χρέους από την ίδια την Ελλάδα με κεφάλαια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας EFSF, στο 50% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων.

Και όχι μόνο αυτό. Ο κ. Παπανδρέου δεν παραλείπει να πει πως θα πρέπει να εξεταστεί και το ζήτημα «μιας μερικής αδυναμίας πληρωμών», που, όπως είπε «θεωρητικά μπορεί να διαρκέσει δύο εβδομάδες ή μπορεί να κρατήσει πολύ περισσότερο προκαλώντας πολύ μεγαλύτερη ζημία» - διότι ζημιά θα προκληθεί οπωσδήποτε.

Ουσιαστικά, τόσο ο πρωθυπουργός, όσο και ο υπουργός των Οικονομικών μιλούν αυτές τις μέρες ξεκάθαρα και για στάση πληρωμών και για χρεοκοπία.

Χθες, όμως, τόσο ο πρωθυπουργός στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, όσο και ο κ. Βενιζέλος από το βήμα της Βουλής, κατηγόρησαν την Νέα Δημοκρατία και το σύνολο της αντιπολίτευσης ότι… παίζουν με τις λέξεις!

Και μάλιστα, ενώ όλοι είδαν σε απευθείας μετάδοση πως ο ίδιος ο υπουργός των Οικονομικών έπαιξε την Τρίτη με την ελληνική και την αγγλική εκδοχή του όρου «επιλεκτική χρεοκοπία», έπαιξε δηλαδή ουσιαστικά ο ίδιος με τις λέξεις.

Και οι δύο πάντως, διαβεβαίωσαν πως υπάρχει σχέδιο και γίνονται διαπραγματεύσεις.

Ο κ. Παπανδρέου είπε πως η κυβέρνηση κινείται με συστηματικό και προσεκτικό τρόπο για τη σωστή διαχείριση του μεγάλου ζητήματος του ελληνικού χρέους και δρα με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα, σε αντίθεση με την Ευρώπη που, όπως είπε, πολλές φορές αργεί και δυσκολεύεται να πάρει τις απαραίτητες αποφάσεις.

Πρόσθεσε μάλιστα μιλώντας προς τους υπουργούς του, ότι «δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανέναν να παίζει με τις λέξεις, συγχέοντας σκόπιμα, για παράδειγμα, την ορολογία που χρησιμοποιούν οι οίκοι αξιολόγησης στις τεχνικές κατατάξεις τους, με καταστάσεις επώδυνες για την πραγματική οικονομία και τους πολίτες. Καταστάσεις, τις οποίες καταφέραμε εμείς, με τις πράξεις μας και τις θυσίες του ελληνικού λαού, να αποφύγουμε».

Ο κ. Βενιζέλος πάλι, προειδοποίησε (προφανώς τον… εαυτό του), ότι «δεν θα παίζει κανείς με τις λέξεις», δηλώνοντας με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο:

«Δεν υπάρχει κίνδυνος χρεοκοπίας. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα ασφάλειας, ρευστότητας και χρηματοδότησης. Όλα είναι απολύτως διασφαλισμένα»! (Τα σημειώνουμε και περιμένουμε).

Υπενθυμίζεται ότι την Τετάρτη δόθηκε στην δημοσιότητα έκθεση που είχε παραγγείλει το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στο think tank CEPR και την Ανν Σίμπερτ του πανεπιστημίου του Λονδίνου.

Σύμφωνα με αυτήν, η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους κατά πάσα πιθανότητα θα προηγηθεί της σύστασης του μόνιμου μηχανισμού σταθερότητας το 2013, αλλά οι συνέπειές της θα εξαρτηθούν από τον τρόπο που αυτή θα γίνει.

Σημειώνεται στην έκθεση ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο, παρά την διαφορετική γνώμη της ΕΚΤ και «κατά πάσα πιθανότητα η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει πριν αναλάβει ο μόνιμος μηχανισμός σταθερότητας το 2013». (Υπογραμμίζεται πως η συντάκτις με τον όρο «χρεοκοπία» εννοεί πάντα την αναδιάρθρωση κι όχι την ολοκληρωτική στάση πληρωμών).

Σύμφωνα με τη μελέτη, «το κόστος μία πρόωρης αναδιάρθρωσης για την Ελλάδα εξαρτάται από τον τρόπο χειρισμού. Εάν η αναδιάρθρωση θεωρηθεί κοινή συναινέσει και δίκαιη κι αν οι ελληνικές τράπεζες δεν χρειαστεί να καταγράψουν αμέσως τις ζημίες τους, η Ελλάδα μπορεί γρήγορα να βρει τον εαυτό της περίπου στην ίδια θέση που θα ήταν μια αντίστοιχη χώρα, η οποία δεν είχε προχωρήσει σε αναδιάρθρωση. Εάν η αναδιάρθρωση θεωρηθεί άδικη και προκλητική προς τους Ευρωπαίους πολιτικούς και θεσμούς, η Ελλάδα μπορεί να οδηγηθεί εκτός ευρώ και Ένωσης, με εν δυνάμει καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία της και την πολιτική κατάσταση».

Ναι, αλλά χθες η υπουργός των Οικονομικών της Αυστρίας Μαρία Φέκτερ, τάχθηκε σαφώς κατά του «κουρέματος» και της συνεχούς ενίσχυσης του ευρωπαϊκού ταμείου διάσωσης με μεγάλα ποσά.

Στο μεταξύ, η ΕΕ δεν μπόρεσε να συμφωνήσει ούτε για το πότε θα συγκληθεί το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που τελικά μάλλον θα γίνει την προσεχή εβδομάδα.

Και αυτό συνέβη επειδή μπλοκαρίστηκε πάλι από την Γερμανία (η κ. Μέρκελ βρίσκεται αυτές τις μέρες στη Νιγηρία, από όπου κάνει ασαφείς δηλώσεις περί του μέλλοντος), η οποία θέλει όταν θα συγκληθεί η Σύνοδος Κορυφής να μπει στο τραπέζι το τελικό σχέδιο.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά τα spread, των ελληνικών δεκαετών ομολόγων έναντι των αντιστοίχων γερμανικών bunds, διευρύνθηκαν χθες κατά 31 μονάδες βάσης, φθάνοντας στις 1.454,9!

Κατά τα λοιπά, ακούσαμε στη Βουλή τον κ. Βενιζέλο να υποστηρίζει ότι «πρέπει να ενεργήσουμε στο όνομα των φτωχών και των αδυνάτων», προσθέτοντας πως «και στο όνομα το δικό τους μιλάω και εγώ»!

Το πραγματικό πρόβλημα: Νομισματική Πολιτική (Ποιος δημιουργεί το χρήμα, δηλαδή πώς τα χρήματα μπαίνουν στην οικονομία)
Το δευτερεύον Θέμα: Οικονομική Πολιτική (ότι συμβαίνει όταν τα χρήματα είναι ΗΔΗ μέσα στην οικονομία, δεν φταίει το ευρώ ή η Δραχμή ή οποιοδήποτε άλλο νόμισμα)

Α) ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τι συμβαίνει όταν τα χρήματα είναι ήδη στην οικονομία.
  • Ανεργία
  • πληθωρισμός
  • εξοικονόμηση
  • απολύσεις
  • συρρίκνωση
  • συνταξιοδότηση
  • στεγαστικά δάνεια
  • μετοχές,
  • ομόλογα,
  • οι αγορές χρήματος
  • κατασχέσεις
  • μισθοί
  • εμπόριο
  • συντελεστή απόδοσης, κλπ.
Όλα αυτά τα πράγματα είναι δευτερεύοντα. ΟΛΑ

Β) ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Η δημιουργία του χρήματος (ποιος το δημιουργεί)Αυτό είναι το κλειδί της λύσης. ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.
Πως υπάρχουν τόσα χρήματα για να δανείζονται (και να παγιδεύονται τα κράτη στο χρέος); Άπλα δεν υπάρχουν!!!... δημιουργούνται από αέρα (εκ του μηδενός – FIAT Currency).

Ζούμε μέσα σε ένα σύστημα χρέους... το χρήμα κατασκευάζεται και ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ από ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες μέσω των κρατικών ομόλογων (το ομόλογο είναι ένα όργανο χρέους δηλ. ένα ΔΑΝΕΙΟ .. πχ. Θέλει το κράτος να φτιάξει ένα κοινωφελές έργο, να αγοράσει εξοπλισμούς κτλ εκδίδει ένα κρατικό ομόλογο (π.χ. 3ετιας) για 1 δις με τόκο 5% (τώρα πια με τα ενορχηστρωμένα spreads της αγοράς στα 20%) και όταν ωριμάσει στο τέλος της 3ετιας θα πληρώσει 1δις + 5% τόκους Π.χ η ΕΚΤ τυπώνει 1 δισ. (από αέρα) και το δανείζει για 1% σε εμπορικές/επενδυτικές τράπεζες... οι οποίες το δανείζουν στα κράτη μέσω κρατικών ομόλογων για 5%. Με την αποπληρωμή η επενδυτική τράπεζα δίνει το 1% τόκο που χρωστά στην κεντρική και κράτα το 5%-1% για τα δικά της κέρδη.

Η παραπάνω διαδικασία δημιουργεί μόνο το κεφάλαιο και όχι τους ΤΟΚΟΥΣ. Έτσι, είναι ανεφάρμοστη από την αρχή. Φαίνεται OK στην αρχή - εύκολο χρήμα! Αλλά, είναι ένα σύστημα Ponzi (μια εξαπάτηση). Αυτό το σύστημα εγγυάται πάντα την πληθωρισμό και το αιώνιο χρέος.... αν προσθέσεις και το σύστημα του κλασματικού από θέματος (δηλ δανεισμό χωρίς πλήρη αντίκρισμα από τις εμπορικές τράπεζες)... όλοι μας είμαστε υποταγμένοι στους εκδότες του χρήματος και σε αυτούς που έχουν οργανική σχέση μαζί τους (οικονομολόγους, πολιτικούς, τραπεζίτες, οργανισμούς κ.α.) (Θα πρέπει να δανειζόμαστε συνεχώς για την αποπληρωμή των τόκων)

Η δύναμη της έκδοσης του χρήματος είναι η πραγματική δύναμη... και το ασκούσε στα χρόνια της δραχμής η ΤτΕ που είναι ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ με ανώνυμη μετοχική σύνθεση.

ΤΙ.. δεν το ξέρατε!!!... Δείτε το video



ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ
Το ΚΡΑΤΟΣ μπορεί να δημιουργήσει μόνο του τα χρήματα (όπως το κάνουν οι τράπεζες) και θα υπάρχει στα βιβλία του, ως πηγή εσόδων, αντί για ένα χρέος(ΑΤΟΚΑ). Έτσι διανέμεται την κοινωνία, π.χ Οι ανάδοχοι θα πληρώνονται για την παραγωγή που χρειαζόμαστε (υποδομές) και θα πληρώνουν τους εργαζομένους τους -που θα αγοράζουν τα αγαθά και προϊόντα και θα κινούν μια παραγωγική οικονομία.

Όλα αυτά χωρίς χρέος (τόκους), χωρίς δανεισμό, χωρίς αύξηση φορών, χωρίς διόδια με σύγχρονους δρόμους και γέφυρες. (μια τεράστια άτοκη ένεση για την τόνωση της οικονομίας – debt-free stimulus).Η πραγματική αίτια της κρίσης είναι ότι : τα κράτη έχουν απεμπολήσει το ΥΨΙΣΤΟ προνόμιο τους (αφού ασκούν εθνική κυριαρχία) να εκδίδουν τα ίδια, το χρήμα τους ΑΤΟΚΑκαι αντί αυτού το δανείζονται ΕΝΤΟΚΑ από ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες.

Συνοψίζοντας: Τι βιώνουμε στο ισχύον οικονομικό μοντέλο!!! Δανεισμός - που δημιουργεί το χρέος -και μετά οι δαπάνες (οικονομική πολιτική)

Μην σας ξεγελούν λέγοντας ότι οι δαπάνες δημιουργούν το ΧΡΕΟΣ.
Ο δανεισμός από ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες το δημιουργεί. Μην βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο Εάν δεν κάνουμε τίποτα Είναι σαν να λέμε ότι μας αρέσει το χρέος, ο δανεισμός, οι φόροι, τα διόδια, η διαφθορά, η εγκληματικότητα, μη βιώσιμα έντοκα δάνεια από ΑΕΡΑ και τελικά, μια οικονομία στην καταστροφή. Αν σας αρέσουν αυτά τα πράγματα και επιτρέπεται σε διεθνείς τραπεζίτες/δανειστές (αέρα δανείζουν) την κλοπή των χρημάτων σας και την εξαπάτηση σας, τότε μην αλλάξετε τίποτα.

ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΩΣ ΧΡΕΟΣ I



ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΩΣ ΧΡΕΟΣ II