Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Απρ 2014

Είναι ασύλληπτο αυτό που συμβαίνει με την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), ενώ το πολιτικό σύστημα που τελεί σε πλήρη αφασία να δείχνει πλήρη αδιαφορία, σα να μην το αφορά το θέμα…

Αναφερθήκαμε με όσο το δυνατόν λιγότερες και πιο μεστές κουβέντες στην υπόθεση της δίκης του πρώην διευθυντή κατασκοπείας της υπηρεσίας, σε μια υπόθεση με έντονη την «πολιτική οσμή», ένα παρασκήνιο που όμως δεν θα μας απασχολήσει αφού θα εμμείνουμε στην τακτική του να λέμε όσο το δυνατόν λιγότερα για μια τόσο ευαίσθητη υπηρεσία.

Όπως αποδεικνύεται στην Ελλάδα δεν υπάρχουν όρια και τα πάντα στην κυριολεξία μπορούν να βγαίνουν «φόρα παρτίδα» στο φως της δημοσιότητας, ενώ το πιο ανησυχητικό από όλα, είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία το βρίσκει αυτό… φυσιολογικό. Οι αναγνώστες του «defence-point.gr» θα θυμούνται ασφαλώς πόσες φορές έχουμε κάνει λόγο για την απουσία «κουλτούρας» στα θέματα ασφαλείας στη χώρα.

Η τελευταία μας αναφορά στο ζήτημα της δίκης του στελέχους της ΕΥΠ, έγινε, επειδή όλοι, στην κυριολεξία, έδειχναν έτοιμοι να προχωρήσουν στο απόλυτο ατόπημα. Να δώσουν στο δικαστήριο και τη δημόσια δίκη, τα απόρρητα που είχε το ανώτατο στέλεχος στο γραφείο του για να κριθεί εάν έπρεπε ή όχι να τα έχει στο γραφείο του. Τελικά, αποδείχθηκε ότι η διοίκηση της υπηρεσίας έδειξε τα απαραίτητα αντανακλαστικά και μπλόκαρε τη διαδικασία με την αιτιολογία του εθνικού απορρήτου.

Παρότι πληροφορηθήκαμε την απόφαση του δικαστηρίου, πάλι δεν αναφέραμε απολύτως τίποτε, ευελπιστώντας ότι το θέμα επιτέλους θα τελειώσει και η υπηρεσία θα βοηθηθεί από την πολιτική ηγεσία να επουλώσει τις πληγές της και να επιχειρήσει θεσμικά να βάλει ένα τέλος και στο θέατρο του παραλόγου με δίκες τόσο ευαίσθητες να διεξάγονται δημόσια, χωρίς να λαμβάνεται κανένα μέτρο ασφαλείας. Τα ονόματα να κυκλοφορούν ελεύθερα, ευαίσθητες πληροφορίες το ίδιο, «μπάτε σκύλοι αλέστε».

Πριν λίγο πληροφορηθήκαμε όμως από διαδικτυακή ανάρτηση, το περιεχόμενο της αγόρευσης της εισαγγελέως της έδρας. Στην ουσία της δεν θα μπούμε, ούτε θα την αναδημοσιεύσουμε, για τους λόγους που ήδη εξηγήσαμε. Όταν όμως η αγόρευση είναι απολύτως αθωωτική επί πάντων των κατηγοριών και η τελική απόφαση του δικαστηρίου καταδικαστική (22 μήνες με αναστολή), αφού μετά την αγόρευση μέλος του δικαστηρίου κατά διαβολική σύμπτωση «ασθένησε αιφνιδιαστικά» όπως αναφέρθηκε και η διαδικασία-απόφαση καθυστέρησε αρκετές ημέρες, δεν χρειάζεται πολύ για να αντιληφθεί κανείς ότι η «πληγή» θα συνεχίσει να χαίνει. Ήδη, γίνονται διαδικτυακές αναφορές για εφέσεις, αναιρέσεις, κακοδικίες, ακόμα και διεθνοποίηση μόλις τελεσιδικήσει ενώπιον της ελληνικής Δικαιοσύνης… «Πάει μακριά η βαλίτσα» εν ολίγοις.

Πως να αρνηθείς σε έναν κατηγορούμενο το δικαίωμα να υπερασπίσει την τιμή και την υπόληψή του όταν διαρρηγνύει τα ιμάτιά του περί της αθωότητάς του; Πως να προστατεύσεις όμως από την άλλη πλευρά έναν από τους πιο ευαίσθητους τομείς του ελληνικού κράτους, τον τομέα των πληροφοριών, που σε όλες τις φυσιολογικές χώρες της υφηλίου φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού αφού είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ασφάλεια και την επιβίωση ενός κράτους και ενός λαού, στο σύγχρονο χαοτικό διεθνές περιβάλλον;

Όπως αποδεικνύεται στην πράξη, κανείς δεν ενδιαφέρεται και πρέπει να το πάρουμε απόφαση, ακόμα και εμείς οι – εκ των πραγμάτων – αφελείς. Πως να μη θυμηθείς, ότι το πιο γνωστό ανέκδοτο στον ακαδημαϊκό χώρο, στους κύκλους των επιστημόνων που ασχολούνται με τα των μυστικών υπηρεσιών είναι, ότι οι δυο δυσκολότερες χώρες στον πλανήτη για να λειτουργήσει μια μυστική υπηρεσία, είναι η Ιαπωνία και η Ελλάδα. Η πρώτη διότι δεν μιλάει κανείς. Η δεύτερη διότι μιλούν όλοι (και δεν λέει κανείς τα ίδια με τον άλλον οπότε άντε να βγάλεις συμπέρασμα).

Πολύ θα το θέλαμε να αποδεικνυόταν ότι είμαστε ως Ελλάδα τόσο… προχωρημένοι, ώστε αυτό «το στήσαμε» συνεννοημένοι για να τους τρελάνουμε όλους τους «έξω», εχθρούς και φίλους (φυσικά και οι δυο κατηγορίες πρέπει να μπουν σε εισαγωγικά, αφού τέτοιες κατατάξεις στο διεθνές περιβάλλον αφορούν μόνο τους διεθνολογικά αστοιχείωτους). Ακούγεται όντως αστείο, ποιος μπορεί να γελάσει όμως;

Και μόνο να το αναφέρεις όμως, θα σου πουν «και μετά ξύπνησες»… Εύγε λοιπόν, αφού οι κρατούντες θεωρούν ότι αυτή η κατάσταση είναι φυσιολογική και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να τη χειριστούν, ποιοι είμαστε εμείς που θα διαφωνήσουμε;

Πηγή Defence-Point

Σχόλιο ιστολογίου: Ασπαζόμενοι πλήρως τα ανωτέρω γραφόμενα, καταλήγουμε πως τελικά, το συμπέρασμα είναι πως σε αυτή τη χώρα κανείς δεν είναι αθώος. Ούτε η ίδια η Δικαιοσύνη...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς 

Ειλικρινά δεν γνωρίζω αν η θεούσα (κατά Μπαλτάκο) κυρία Ευτέρπη του Αρείου Πάγου θεωρείται στους δικαστικούς κύκλους νομική αυθεντία. Οι έως τώρα ενδείξεις μάλλον συνηγορούν για το αντίθετο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, εκεί που έχει φτάσει, τα στοιχειώδη θα τα γνωρίζει.

Στοιχειώδες λοιπόν είναι ότι σε τούτη τη χώρα, με βάση το Σύνταγμα αλλά και τον ποινικό κώδικα, κανείς Ελληνας πολίτης δεν μπορεί να στερηθεί το δικαίωμα του «εκλέγειν και του εκλέγεσθαι», παρά μόνον ως συνακόλουθη κύρωση (ποινή) αμετάκλητης καταδικαστικής απόφασης.

Συνεπώς η όποια συζήτηση για το αν θα επιτραπεί ή όχι η κάθοδος στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές και ευρωπαϊκές εκλογές του κόμματος και των υποψηφίων της Χρυσής Αυγής δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει. Πολύ δε περισσότερο να αποδίδεται με δημοσιογραφικές διαρροές σε… διαφορετικές σχολές δικονομικής σκέψης ανώτατων εισαγγελέων και δικαστών.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο νόμος δεν χωρά πολλές ερμηνείες. Είναι σαφέστατος. Στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων χωρίς τελεσίδικη δικαστική απόφαση δεν μπορεί να επιβληθεί, ασχέτως αν έχεις σκοτώσει τη μάνα σου και το μισό σου σόι. Ακόμη λοιπόν και στην υποθετική περίπτωση (μένει να αποδειχτεί) που σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής αποτελεί εγκληματική συμμορία, η εκπροσώπησή της στις ερχόμενες εκλογές δεν μπορεί να αποτραπεί βάσει του υφιστάμενου σημερινού νομικού πλαισίου. Μας αρέσει, δεν μας αρέσει.

Στο σημείο αυτό να διευκρινίσω κάτι. Τα ίδια θα έλεγα αν στη θέση των χρυσαυγιτών ήταν π.χ. η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή οποιοσδήποτε άλλος νόμιμα εκλεγμένος πολιτικός σχηματισμός, ανεξαρτήτως ιδεολογικής απόχρωσης. Είναι θεμελιώδης υποχρέωση του δημοσιογράφου να υπενθυμίζει προς πάσα κατεύθυνση αυτονόητα ατομικά δικαιώματα και μεγάλη παράλειψη της Δικαιοσύνης να αφήνει έστω και προς θεωρητική… αναψηλάφηση τέτοιου είδους «στραμπουλιγμένα» σενάρια.

Κι αν κάποιος από τους δυο τρεις ανόητους που παρεπιδημούν στο Μέγαρο Μαξίμου φλερτάρει με την ιδέα του αποκλεισμού, καλό θα ήταν να την ξεχάσει. Γιατί ούτε υπηρεσία μικροκομματικής, έστω, σκοπιμότητας προσφέρει στη Νέα Δημοκρατία μια τέτοια εξέλιξη.

Η Χρυσή Αυγή φαίνεται σήμερα να διατηρεί ή και να αυξάνει τα πρόσφατα εκλογικά ποσοστά της σε όλες ανεξαιρέτως τις δημοσκοπήσεις. Συνεπώς, αν απαγορευτεί η κάθοδός της, η μάζα των εξοργισμένων οπαδών της θα κατευθυνθεί στις κάλπες με αυτούσια τιμωρητική διάθεση, υπεράνω μάλιστα ιδεολογικών φραγμών και αγκυλώσεων. Χρειάζεται να σας πω πού θα κατευθυνθεί αυτή η ψήφος τιμωρίας; Εκεί που θα πονέσει περισσότερο την κυβέρνηση. Φιλοσοφία θέλει;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Η προσέγγισή τους στα θέματα της μουσουλμανικής μειονότητας προσφέρει ευκαιρίες –και κρύβει κινδύνους- για την ελληνική διπλωματία

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Αλλάζουν δραματικά οι ισορροπίες στην περιοχή της Θράκης από την ξαφνική στροφή της στρατηγικής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τις μειονότητες στα Βαλκάνια...
Όπως αποκαλύπτουν τα «Επίκαιρα», τον τελευταίο καιρό παρατηρείται σημαντική μεταβολή στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν οι ΗΠΑ τα θέματα της μουσουλμανικής μειονότητας, μέσα από την οποία προκύπτουν ευκαιρίες για την ελληνική διπλωματία στα διεθνή φόρα, αλλά και κίνδυνοι... 

Αδιάσειστη απόδειξη της μεταβολής αυτής αποτελεί η φωτογραφία που έδωσαν στη δημοσιότητα οι καθοδηγούμενες από το τουρκικό προξενείο εφημερίδες: η Σαμπιχά Σουλεϊμάν, παρ’ ολίγον υποψήφια ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, στον προθάλαμο του αμερικανικού προξενείου Θεσσαλονίκης με την αστερόεσσα στην πλάτη της. Ο εκνευρισμός των Τούρκων, οι οποίοι θεωρούν πλέον τους Αμερικανούς εχθρούς και όποιον έχει επαφές μαζί τους ύποπτο, δεν είναι καθόλου τυχαίος. Έχει την εξήγησή του.

Τα στελέχη του αμερικανικού προξενείου Θεσσαλονίκης, που επισκέπτονται τακτικά την περιοχή, έχουν εδώ και καιρό εγκαινιάσει μια νέα τακτική: ρίχνουν πλέον το βάρος τους στις συνθήκες διαβίωσης των Πομάκων του ορεινού όγκου, των τσιγγάνων του συνοικισμού Ήφαιστος αλλά και των γυναικών του τουρκογενούς τμήματος της μειονότητας.

«Μέριμνα για τις μειονότητες μέσα στις μειονότητες»
Η μεταβολή αυτή, που ευνοεί σε πρώτη ανάγνωση τα εθνικά συμφέροντα –όχι απολύτως, όπως θα δούμε-, συντελείται επειδή οι ΗΠΑ ενοχλούνται από τη διείσδυση που επιχειρούν οι Τούρκοι με βάση το δόγμα Νταβούτογλου σε ολόκληρη την περιοχή των Βαλκανίων, κίνηση που γίνεται με αφορμή το ενιαίο μουσουλμανικό θρήσκευμα των μειονοτήτων, αλλά υποκρύπτει ευθέως εθνικιστικά χαρακτηριστικά. Δυσαρεστημένοι από το μεγαλοϊδεατισμό του τούρκου ΥΠΕΞ, οι αμερικανοί άρχισαν να εργάζονται με βάση το νέο δόγμα «μέριμνα για τις μειονότητες μέσα στις μειονότητες».

Πρώτη ομάδα – στόχος τους είναι οι Ρομά των Βαλκανίων, οι οποίοι σε απόρρητες εκθέσεις των ΗΠΑ χαρακτηρίζονται «η μεγάλη μελλοντική μειονοτική ομάδα των Βαλκανίων» λόγω της αλματώδους αύξησης των γεννήσεων νέων τσιγγάνων. Γι αυτό και ειδική ομάδα στελεχών του Στέτι Ντιπάρτμεντ επισκέφθηκε πρόσφατα τη Θράκη, προκειμένου να την αξιολογήσει χωριστά από τις άλλες εθνοτικές ομάδες που αποτελούν τη μειονότητα στην πολιτική ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ελληνικής κυβέρνησης.
Αποστολή της ομάδας, η οποία επισκέφθηκε τον συνοικισμό Αλάν Κιογιού (τενεκεδούπολη, χωριό από λαμαρίνες) και τους συνοικισμούς Ρομά στην Ξάνθη, ήταν η κριτική προσέγγιση της πολιτικής της Ελληνικής Πολιτείας. Επειδή όμως οι συντάκτες της έκθεσης που εστάλη στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ αποδέχθηκαν τις εξηγήσεις που τους έδωσαν οι τοπικές αρχές, συνέβη το εξής καταπληκτικό: η κεντρική υπηρεσία του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών απέρριψε την έκθεση ως «υπερβολικά φιλική» για την Ελλάδα και έστειλε στη Θράκη τον ειδικό από το desk ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ James Mersh για επαναξιολόγησή της, ώστε να διατυπωθεί κατά τρόπο αυστηρό (re-evaluation).
Και πάλι, όμως, το αποτέλεσμα δεν άλλαξε. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι οι Αμερικανοί ζητούν από την κυβέρνηση με την τελευταία έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα –δόθηκε στη δημοσιότητα στις αρχές του 2014- την αναγνώριση γλωσσικών μειονοτήτων στην πατρίδα μας.

Δεύτερη ομάδα - στόχος είναι οι Πομάκοι της νότιας Βουλγαρίας, και του ορεινού όγκου της Ροδόπης. Αποτελούν γι αυτούς case study, διότι είναι σλαβόφωνοι, μουσουλμάνοι, Έλληνες πολίτες, μιλούν μία από τις λιγότερο διαδεδομένες γλώσσες στην Ευρώπη –με βάση την έκθεση Κιλιλέα- και αποτελούν μαζί με τους τσιγγάνους «μειονότητα μέσα στη μειονότητα».
Στόχος τους είναι η δημιουργία ενιαίας πομακικής μειονότητας με τη σύνδεση των δύο που βρίσκονται σε Βουλγαρία και Ελλάδα, κάτι που εξηγεί τις τακτικές επισκέψεις ανώτερων Βούλγαρων διπλωματών στη Θράκη.

Η τρίτη ομάδα – στόχος είναι οι γυναίκες της μειονότητας, τις οποίες προσπαθούν να χειραφετήσουν από τον ασφυκτικό έλεγχο του τουρκικού προξενείου και το συντηρητισμό του Ισλάμ με την ένταξή τους σε ΜΚΟ.

Τα πλάνα των ΗΠΑ στα Βαλκάνια
Σύμφωνα με εκτιμήσεις ανώτατων παραγόντων του υπουργείου Εξωτερικών, η στροφή αυτή στη μειονοτική πολιτική των αμερικανών υπαγορεύεται από την έντονη δυσαρέσκειά τους έναντι των Τούρκων που προσπαθούν να εμφανίσουν όλους τους μουσουλμάνους των Βαλκανίων ως τουρκικής καταγωγής.
Φυσικά, δεν είναι μόνο αυτό. Αυτός είναι ο κύριος λόγος, ωστόσο υπάρχουν και άλλοι.
Ενόψει μελλοντικών γεωπολιτικών παιγνίων, οι ΗΠΑ ανακάλυψαν ότι πρέπει να διαθέτουν στην περιοχή δικές τους μειονότητες για να προωθήσουν τους σχεδιασμούς τους. Οι περιπτώσεις των Πομάκων και τσιγγάνων, που είναι εγκατεστημένοι σε στρατηγικής σημασίας περιοχές και δεν διαθέτουν ολοκληρωμένη εθνική συνείδηση, αποτελούν χρυσή ευκαιρία γι αυτούς.

Η αλλαγή της μειονοτικής πολιτικής των ΗΠΑ έχει δύο καλά κι ένα… άσχημο για την Ελληνική Πολιτεία.
Το πρώτο καλό είναι ότι «σπάει» η τουρκική προπαγάνδα για τον ενιαίο χαρακτήρα της μειονότητας που χρόνια τώρα παρουσιάζουν ως «τουρκική» στο σύνολό της. Από την ώρα που οι ΗΠΑ ασχολούνται ξεχωριστά με τις εθνοτικές ομάδες τσιγγάνων και Πομάκων, δικαιώνεται η πάγια ελληνική επιχειρηματολογία που ομιλεί με βάση την ερμηνεία των πρακτικών της Συνθήκης της Λοζάνης και την επίκληση του γαλλικού κειμένου της Συνθήκης στο πρωτότυπο για «μουσουλμανικές μειονότητες».
Το δεύτερο καλό είναι ότι η κινητικότητα των αμερικανών διπλωματών –αλλά και των Γάλλων, των Ρώσων και των Γερμανών που επισκέπτονται τακτικά την περιοχή για δικούς τους λόγους- «ξύπνησε» τις ελληνικές αρχές, που ενεργοποιήθηκαν, έδειξαν τα δόντια τους, ανέκτησαν τοπικά τον έλεγχο και πέτυχαν πολλές διπλωματικές νίκες. Έτσι, έπειτα από συνδυασμένες ενέργειες της Πολιτείας, μπήκε πρόσφατα «λουκέτο» στο παρα-νηπιαγωγείο που είχαν ανοίξει στην πομακική περιοχή του Εχίνου οι αρχές του προξενείου, ενώ παραπέμφθηκε στο πειθαρχικό ο μουσουλμάνος δάσκαλος Κουράκ που αποπειράθηκε να εγγράψει στην Α’ Δημοτικού μαθητές που δεν είχαν φοιτήσει σε ελληνικό δημόσιο νηπιαγωγείο. 
Η ενόχληση των Τούρκων για την ήττα ήταν τόσο μεγάλη, ώστε το ζήτημα το έθιξε και ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, αν και χωρίς αποτέλεσμα, κατά την τελευταία του επίσκεψη στην Αθήνα.
Η εξέλιξη που είχε επίσης το θέμα με τις απειλές του τούρκου προξένου κατά του ιμάμη του χωριού Σώστης, ήταν μία ακόμη νίκη της διπλωματίας. Το υπουργείο Εξωτερικών, μετά από πολλά χρόνια έκανε για πρώτη φορά έντονο διάβημα κατά του προξένου της Κομοτηνής στην Άγκυρα, με την κατηγορία ότι με τις πράξεις του παραβιάζει τη Σύμβαση της Βιέννης περί προξενικών Αρχών. Η ήττα εντυπώσεων που υπέστη ο διπλωμάτης ήταν βαριά. Μετά την αγωγή και τη μήνυση που υπέβαλλε εναντίον του ο θαρραλέος ιμάμης, ο πρόξενος κατηγορείται από μουσουλμάνο ότι παρενέβη στα θρησκευτικά του καθήκοντα –ό,τι χειρότερο! Η απαίτησή του να ζητήσει συγνώμη ο μη ελεγχόμενος ιμάμης και «να του φιλήσει το χέρι» δεν έγινε δεκτή, δείχνοντας ότι η μειονότητα δεν είναι απολύτως ελεγχόμενη από το προξενείο.
Η θετική αυτή εξέλιξη υπήρξε προπομπός του διορισμού των μουσουλμάνων ιμάμηδων σε τεμένη και σχολεία από το υπουργείο Παιδείας, της διδασκαλίας του Κορανίου στα δημόσια σχολεία που φοιτούν μουσουλμάνοι μαθητές, της ίδρυσης Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στην Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αλλά και της εμφάνισης του νόμιμου μουφτή Ροδόπης στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ στη Γενεύη.
Η τρίτη νίκη της Ελληνικής διπλωματίας και ισάριθμη τουρκική ήττα ήταν η απόφαση του βακουφίου των μουσουλμάνων της Ρόδου, να εκδιώξουν τον ιμάμη που έστειλε ο ψευτομουφτής Ξάνθης Μετέ και να δεχτούν αυτόν που όρισε η Μουφτεία Κομοτηνής. Ο απορριφθείς, συνοδευόμενος από τούρκο παρακρατικό, επιτέθηκε μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος του διαγωνισμού στα μέλη της διαχειριστικής επιτροπής του βακουφίου, ενέργεια που είχε ως αποτέλεσμα την σύλληψη, την κράτηση και την παραπομπή του στο αυτόφωρο.

Η μεταβολή της προσέγγισης των ΗΠΑ στα μειονοτικά και η στροφή του ενδιαφέροντός τους στους Πομάκους και τους τσιγγάνους, εξυπηρετεί μόνο σε τακτική βάση την ελληνική πλευρά, καθώς αποδυναμώνει την τουρκική προπαγάνδα. 

Ανοίγει όμως ένα νέο κεφάλαιο προκλήσεων: να απαντώνται στο μέλλον δυναμικά οι όποιες απόπειρες των ξένων να εξειδικεύσουν την κριτική τους για καταπίεση σε αυτές τις εθνοτικές ομάδες τις οποίες θέλουν να αξιοποιήσουν ως εργαλείο στην γεωπολιτική σκακιέρα των Βαλκανίων. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι αυτές οι πληθυσμιακές ομάδες, ιδίως στη Βουλγαρία, μένουν σε περιοχές από όπου δυνητικά μπορούν, σύμφωνα με τη χάραξη που έχει γίνει, να περάσουν ενεργειακοί αγωγοί ρωσικών συμφερόντων.

Τελευταίο, αλλά όχι έλασσον, η κάθοδος του αυτόνομου μειονοτικού κόμματος στις ευρωεκλογές, το οποίο θα αποπειραθεί να ομογενοποιήσει την ψήφο τουρκογενών, Πομάκων, τσιγγάνων κα τουρκόφωνων Δωδεκανήσων και Κρήτης, έχει άγνωστη πτυχή, αποτελεί απόπειρα απάντησης των Τούρκων στη νέα αμερικανική οπτική για τα θέματα των μειονοτήτων στα Βαλκάνια. 
Η κάλπη θα κρίνει την επιτυχία ή την αποτυχία της…

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όταν στις 29 Ιουνίου 1874 στην εφημερίδα ''ΚΑΙΡΟΙ'' του Πέτρου Κανελλίδη ο Χαρίλαος Τρικούπης δημοσίευε το πολύκροτο άρθρο του με τίτλο "Τίς πταίει;", έθετε το πολύ βασικό ερώτημα: 
"Αηδιάζοντες και αγανακτούντες και βλέποντες την γενικήν κατάπτωσιν των πολιτευομένων ερωτώμεν αυτούς, μη τυχόν αληθώς πταίει το Έθνος;"
Αν παραλλάξουμε λίγο το ερώτημα, χωρίς να χάσουμε πολύ απ' την ουσία του, θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε: μη τυχόν στ' αλήθεια φταίει ο λαός;
 
Το ερώτημα αυτό έρχεται και ξανάρχεται, είτε σαν σόφισμα, είτε σαν πραγματική αναρώτηση, θέτοντας το δάχτυλο  "επί των τύπων των ήλων": 
ΦΤΑΙΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΠΟΥ ΕΚΛΕΓΕΙ;
Θα ήταν πολύ εύκολο να απαντήσουμε: ναί!  
Συγχρόνως όμως θα έπρεπε να αναρωτηθούμε:  
 
Διαμορφώνει ο ίδιος ο λαός τις εκλογικές διαδικασίες, με τις οποίες οδηγείται στην κάλπη;
 
Διαλέγει ο ίδιος ο λαός το εκλογικό σύστημα με το οποίο "εκπροσωπείται" στο Κοινοβούλιο; 

Μήπως ίσως μπορεί να ορίσει τον χρόνο κατά τον οποίο εκτιμά ότι θα πρέπει να εκφράσει την γνώμη του;
 
Και το σπουδαιότερο: 

ΕΧΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΣΦΑΙΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΚΤΑΙΝΟΜΕΝΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ;
Πώς περιμένει κανείς να οδηγηθεί ο λαός ώριμος και κατασταλαγμένος στις εκλογές, όταν σε όλα τα παραπάνω η απάντηση είναι  "όχι";
 
Πώς περιμένει να έχει σωστή άποψη και κρίση για τους πολιτικούς και την πολιτική που πρέπει να εφαρμοστεί, όταν τα πάντα αποκρύβονται, καλύπτονται, διαστρεβλώνονται, άλλοτε ωραιοποιούνται και άλλοτε δαιμονοποιούνται και όταν η "αλήθεια" που φτάνει πιά στα μάτια και τ' αυτιά του λαού είναι αγνώριστη, σαν να έχει περάσει το είδωλό της από χίλιους παραμορφωτικούς καθρέφτες;
Να λοιπόν ως πού φτάνει η ευθύνη του λαού, και πού αρχίζει η ευθύνη όλων όσων θέλουν να λέγονται πραγματικά "πνευματικοί άνθρωποι", κήνσορες(κριτές κι επικριτές)  και θεράποντες (υπηρέτες)  των γραμμάτων, της τέχνης, της αλήθειας!
 
Όλων αυτών που πρέπει να σταθούν ΟΡΘΙΟΙ στο πλάϊ ενός λαού χειμαζόμενου, προδομένου, βυθισμένου στα σκοτάδια της συγκάλυψης και της προπαγάνδας...

Να τον ενημερώσουν, να τον στηρίξουν, να τον φορτίσουν ηθικά και συναισθηματικά...
Να τον προετοιμάσουν με δυό λόγια, να διαλέξει σωστά και να αποβάλλει από πάνω του (ο λαός) το στίγμα της επιλογής των χειρότερων, των πιό ανήθικων, των πιό ξεπουλημένων!

Έτσι επιμερίζονται οι ευθύνες!
Όλων μας!...


Από τα σύνορα της Ρωσίας με το Καζακστάν άρχισε την ανάπτυξη των πυραύλων «Iskander-Μ»

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Στοιχεία των πυραυλικών συστημάτων «Iskander-Μ» ξεκίνησαν να τοποθετούνται στα σύνορα Ρωσίας- Καζακστάν, μια διαδικασία που θα ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2014, αναφέρει ο ρωσικός τύπος.
Σύμφωνα με στρατιωτικούς και διπλωματικούς κύκλους, μεταξύ της Ρωσίας και του Καζακστάν έχει συμφωνηθεί μέσω διμερούς συμφωνίας, η κοινή δράση σε περίπτωση «κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής στην χώρα».

Λέγεται ότι το Καζακστάν θεωρείται το επόμενο «ουκρανικό Μαϊντάν». Αλλά στην περίπτωση του Καζακστάν και σε παρόμοια περίπτωση, ρωσικές ειδικές δυνάμεις θα εισέλθουν τάχιστα στο έδαφός του, για την προστασία της νυν κυβερνήσεως. Η τοποθέτηση των πυραυλικών συστημάτων «Iskander» πραγματοποιείται εκατό χιλιόμετρα από τα ρωσικά σύνορα με το Καζακστάν, στην περιοχή του Όρενμπουργκ, με την προοπτική να προστατεύσει το Καζακστάν από ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις.

Το σενάριο αυτό έχει να κάνει με την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν. Μετά την αποχώρηση των δυνάμεων της βορειοατλαντικής συμμαχίας, ενδέχεται ισλαμιστές αντάρτες να προσπαθήσουν να διεισδύσουν στις δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας με σκοπό να δημιουργήσουν χάος. Η όλη επιχείρηση του ΝΑΤΟ, θα διέλθει από την αεροπορική βάση Manas στην Κιργιζία και την Αεροπορική Βάση Aktau στο Καζακστάν. Κατά την διαδικασία αυτή, ένας τεράστιος όγκος νατοϊκών στρατευμάτων θα μετακινηθεί στην περιοχή αυτή, γεγονός που έχει βάλει σε «εγρήγορση» το Κρεμλίνο, που φοβούνται αμερικανικό « δάκτυλο».

Αλλά τοποθέτηση των πυραύλων «Iskander» ενδέχεται να αποτελέσει και έναν μοχλό πίεσης από τη Μόσχα, προς την Αστάνα και το Πεκίνο. Το γεγονός αυτό ενισχύεται διότι, κατά τη διάρκεια των γεγονότων στην Κριμαία, πραγματοποιήθηκε μια σημαντική συνάντηση του Προέδρου του Καζακστάν, Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ με τον Κινέζο ομόλογο του Xi Jinping, με άγνωστη ατζέντα.

Μετά από αυτήν την συνάντηση, στις 2 Απριλίου, ο πρωθυπουργός του Καζακστάν δήλωσε ενεργός υποστηρικτής της οικονομικής συμμαχίας με την Κίνα. Καθώς διαφαίνεται λοιπόν στο ορίζοντα τα συμφέροντα στην περιοχή αυτή είναι τεράστια.

Σχόλιο: Οι πύραυλοι αυτοί σύμφωνα με πληροφορίες, εάν κριθεί απαραίτητο δύνανται να μετακινηθούν ταχύτατα μέσα στο έδαφος του Καζακστάν, γεγονός το οποίο προβλέπεται από τον CSTO (Οργανισμός Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας που απαρτίζεται από την Ρωσία, Αρμενία, Καζακστάν, Κιργιστάν, Τατζικιστάν, και Ουζμπεκιστάν) και της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών. Αρκετοί ειδικοί στρατιωτικοί αναλυτές αναφέρουν την γνώμη τους σχετικά με τις πιθανές αιτίες αυτής της κίνησης του Κρεμλίνου.
Εν τω μεταξύ, Ρώσοι ειδικοί πιστεύουν ότι οι πύραυλοι αυτοί θα προστατεύσουν τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες από πιθανές απειλές που προέρχονται από την Κεντρική Ασία. Η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, μπορεί να οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση ολόκληρη την περιοχή.
Πιστεύουν ότι η σημερινή κυβέρνηση του Αφγανιστάν, δεν διαθέτει τον επαρκή έλεγχο της χώρας, με αποτέλεσμα να υπάρχει πιθανότητα αναζωπύρωσης του ριζοσπαστικού Ισλάμ. Υπάρχει πιθανότητα επίσης οι εξελίξεις αυτές να επεκταθούν και στις γειτονικές περιοχές, ιδίως στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας.
Ως εκ τούτου, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η συνεργασία μεταξύ της Ρωσίας και του Καζακστάν ωφελεί και τις δύο χώρες και οι παρουσία των Iskander μπορεί να θεωρηθεί ως ένα από τα τεχνολογικά πλεονεκτήματα της συνεργασίας αυτής.
Η 92η ρωσική ταξιαρχία πυραύλων Iskander - Μ, θα τοποθετηθεί 100χλμ από τα σύνορα του Καζακστάν και στις αρχές του επόμενου έτους, διαθέτοντας ένα λειτουργικό εύρος στόχων 500 χιλιομέτρων, το οποίο θα μπορεί να αυξηθεί στα 2.000 χιλιόμετρα από τη χρήση των πυραύλων cruise P - 500. Αυτό σημαίνει ότι με τα πυραυλικά συστήματα αναπτυγμένα στα σύνορα του Καζακστάν, ο ρωσικός στρατός θα είναι σε θέση να στοχεύσει όλα τα νότια και ανατολικά σύνορα του Καζακστάν.


Το κόμμα του κυρίου Σαμαρά είναι ανύπαρκτο γιατί το κόμμα του αγνοεί ολοφάνερα την σχέση πολιτικής με την ιστορία. Το κόμμα της ΝΔ (Νυχτωμένη Διαχρονικά) έχει από μόνο του αποκλείσει την δυνατότητα να οδηγήσει την χώρα γιατί είναι άσχετο με τον ψυχισμό της ελληνικής κοινωνίας ασκώντας πολιτική που είναι ασύμπτωτη με τα κοινωνικά προβλήματα, τις συλλογικές πραγματικές ανάγκες. Δεν προβληματίστηκε ποτέ σαν κόμμα γιατί άραγε οι πολιτικοί του αντίπαλοι που έκαναν δώρα στον εαυτό τούς, επέβαλαν στους Έλληνες την δικτατορία των πρασινοφρουρών, την ιδεολογική απολυταρχία, οδήγησαν την χώρα στα... νύχια του ΔΝΤ, με το άλλοθι του “μαζί τα φάγαμε” θεσμοθέτησαν την φτώχεια το κατατροπώνουν συνεχώς. Η ΝΔ δεν είχε ούτε θα αποκτήσει πολιτικό αντίλογο, κριτική αντιπρόταση, διαφορετική άποψη, άλλη εκδοχή.

Η ΝΔ έχει στερήσει από τον εαυτό της την δυνατότητα να οδηγήσει την χώρα. Υπάκουη στις εντολές του αμερικανοσιωνισμού και στα κελεύσματα των διεθνών τοκογλύφων παίζει ρόλο διακοσμητικό του πολιτικού σκηνικού, άκρως παθητικό. Κυριαρχείται από ανθρώπους με αποξεραμένους τους γεννητικούς αδένες της δράσης χωρίς ιδεολογία και πιστεύω. Όσα χρόνια κυβερνά δεν έχει κατορθώσει να ψελλίσει ούτε απόπειρα κριτικού λόγου και έγκυρης αντίστασης στην θηριωδία της ιδεολογικής τρομοκρατία της αριστεράντζας. Η ΝΔ και οι κομματάνθρωποί της σαν ακρωτηριασμένοι Κερένσκι σιωπούν επιτρέποντας την μονοπώληση της λαϊκής θέλησης και των ιδεών από τα κατακάθια της αριστεράς εγκαταλείποντας ακίνητους τους Έλληνες στον μαρασμό και την νάρκη.

Σήμερα, κυριαρχούμενη από βαθιά συμπλέγματα μειονεξίας περιφέρεται στην πολιτική σκηνή σαν ηττοπαθής Λευκορώσος χωρίς πολιτικό αντίλογο, κριτική αντιπρόταση, διαφορετική εκδοχή, άλλη οπτική. Το κόμμα της ΝΔ είναι πολιτικά και κοινωνικά ανύπαρκτο, γιατί έχει κυριολεκτικά απορροφηθεί από την κυρίαρχη μόδα του αριστερισμού. Πανικοβάλλεται, κυριολεκτικά τρέμει και μόνο στην ιδέα ότι μπορεί να χαρακτηριστεί "ελληνοκεντρική", "εθνικιστική", "αντιδραστική" “δεξιά”. Τα στελέχη της τρέχουν να υιοθετήσουν τη γλώσσα, τα κριτήρια, τις αξιολογήσεις της νεοταξίτικης αριστεράς. Όλο αυτό το συνονθύλευμα που ακούει στο όνομα ΝΔ δεν έχει τίποτα δικό της να αντιτάξει στον ιδεολογικό μονόδρομο της κατεστημένης "προοδευτικής" ασυδοσίας γιατί δεν πιστεύει σε τίποτα, το πνευματικό του κενό είναι ολοφάνερο.

Το κόμμα της ΝΔ δεν τολμάει να διαφοροποιηθεί πολιτικά γιατί είναι βαθιά βυθισμένο στην παραπολιτική μειονεξία που του κληροδότησε ο Μολιερικός αρχοντοχωριάτης της ελληνικής πολιτικής ζωής ο αμαθής, αλλά μεγαλοφυής παλαιοκομματικός ανήρ Καραμανλής Α’, ο οποίος την έβρισκε να περιβάλλεται, με οπερετικό τρόπο, από εκλεκτούς διανοούμενους πολιτικούς σαν τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Ο ίδιος δεν έμαθε τίποτα.

Ο Καραμανλής Α’ με την επιστροφή του, καβάλα στα τουρκικά άρματα μάχης, στην Ελλάδα το 74 δημιούργησε το κόμμα της ΝΔ.

Κόμμα χωρίς ιδεολογική ταυτότητα, χωρίς κοινωνική πρόταση, το οποίο δεν είναι παρά ένα μεταλλαγμένο πολιτικό μόρφωμα, μία σχεδία πάνω στην οποία ξαπλώνουν οι άνθρωποι της και αφήνονται να τους πηγαίνουν τα κύματα των προοδευτικών ιδεών της διεθνιστικής θολο-κουλτούρας του αναχρονιστικού μαρξισμού της δεκαετίας του 20. Αφού απογύμνωσε την Ελλάδα από κάθε περιεχόμενο πολιτιστικής ιδιαιτερότητας, γόνιμης ετερότητας, ιστορικών εθισμών και συλλογικών αναγκών: «ανοίκομεν στην Δύση», περιορίζεται στην διαχείριση της εξουσίας χωρίς την μεγάλη σύνθεση που θα φέρει την Ελλάδα σε μία δημιουργική επαφή με την κληροδοτημένη πείρα της παράδοσης . Την παράδοση που δεν είναι αντίθετη με τον νεωτερισμό , αλλά το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να γίνονται οι νεωτερισμοί, ώστε να έχουν σημασία και διάρκεια. Όχι αυτό που είναι «πίσω μας», αλλά αυτό που είναι μόνιμο, αυτό που είναι «μέσα μας». 

Η Νέα Δημοκρατία έχει φθάσει στο σημείο κάθε φορά που ψελλίζει πολιτικές θέσεις να αισθάνεται την ανάγκη να απολογείται για να μη δυσαρεστήσει το εμποτισμένο από τις εκχυδαϊσμένες αριστερές αρλουμπολογίες καρατικοδίαιτο ακροατήριο της και το απόκομμα ΠΑΣΟΚ. Τρομάζει με την ιδέα ότι μπορεί τα Botox των ειδήσεων των 8, οι ομοτράπεζοι του Χριστοφοράκου,ή οι οριστερόστοφες προοδευτικάντζες του Φίλιον και του Μπαλταζάρ την κατηγορήσουν για δεξιά στροφή. Η περίπτωση Φαήλου Κρανιδιώτη τα λέει όλα.

Το μέγα κέρδος από την οικονομική λαίλαπα του ΔΝΤ και το τσουνάμι της Νέας Τάξης είναι ότι καταρρέει οριστικά και τελεσίδικα η κενή καυσιολογία, οι ρητορικές σαπουνόφουσκες της μεταπρατικής προοδευτικότητας. Ξεγυμνώνεται εξευτελιστικά, γελοιοποιείται και ακυρώνεται ανεπίστρεπτα όλος ο κούφιος λόγος της ΝΔ. Η σχεδία της βουλιάζει..



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

«Η Ελλάδα που οι κρατούντες ήθελαν με τα Μνημόνια να κρεμάσουν το κεφάλι της στον φανοστάτη του Βερολίνου, προς γνώση και συμμόρφωση των υπολοίπων, έχει γίνει χώρα-σύμβολο της αντίστασης. Όπως κάποτε!». Τάδε έφη Αλέξης Τσίπρας κατά την παρουσίαση των υποψηφίων ευρωβουλευτών του κόμματος του. Ότι θα είχε κι άλλο πάτο από τον ήδη υπάρχοντα πάτο η ανηθικότητα και η αλαζονεία των επαγγελματιών πολιτικάντηδων ήταν γνωστό τοις πάσι. Αλλά ότι θα παρομοίαζε την ψηφοθηρική «αντίσταση» ο «αριστερός» Σύριζα με τα κρεμασμένα κεφάλια του Άρη και του Τζαβέλα, αυτό ξεπερνά και την ανηθικότητα των φασιστών.

Ποιος είναι λοιπόν ο αμετροεπής; Ο συγγραφέας του λόγου ή ο αναγιγνώσκων τον λόγο; Η άμεσα συναρτούμενη αμετροέπεια με την τσίπα, που πρέπει να κουβαλά κάθε έλλογο ον στους καιρούς μας, πήγαν περίπατο. Μια τσίπα που δεν χωράει πουθενά να σφαλιαρίζει το μαστουρωμένο ακροατήριο στην αίθουσα αλλά και στις τηλεοπτικές οθόνες. Η συνείδηση βαθιά χωμένη στην κωλότσεπη κάθε πολιτικάντη του επιτρέπει να λέει και να πράττει στις μέρες μας ό,τι του κατέβει αρκεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της φεουδαρχοναζιστοφασιστικής Ευρώπης. Η ντροπή δεν κατάντησε απλά είδος πολυτελείας αλλά είναι ανύπαρκτη στα κρανία όσων θέλουν σώνει και καλά να μάς σώσουν.

Για την Ιστορία οι ίδιοι εταίροι με τους πατριδοκάπηλους που κρέμασαν τότε τα κεφάλια στον φανοστάτη, είναι οι ίδιοι εταίροι που ασπάζεται ως Ευρωπαίους φίλους, ο κύριος Τσίπρας. Η ιστορία δεν άλλαξε γραμμή, αλλάζει μόνο πρόσωπα για να καταπίνουμε τον φασιστοολοκληρωτισμό της ΕΕ πιο εύπεπτα. Αντίλογος από πουθενά. Ούτε από το ακροατήριο στο οποίο συμμετείχαν και κάποιοι ασπρομάλληδες μαστουρωμένοι από την επικείμενη ανάληψη της εξουσίας, ούτε από έναν τέλος πάντων διανοούμενο που ανάμεσα στα Άρλεκιν των επιδοτούμενων πανεπιστημιακών διατριβών του θα έπρεπε να έχει μελετήσει πρώτα την νεότερη ιστορία της Ελλάδας και της Ευρώπης. Λαδωτήρας φανοστατών κατάντησε η «αριστερά» που έχει το θράσος να παραλληλίζει τον ψηφοκουβαλητή του κόμματος με τους Έλληνες που είπαν ένα περίτρανο «Άει γαμήσου» στους εισβολείς και μετέπειτα, ακόμα πιο περίτρανα ένα "Άει γαμήσου" στους προδότες γερμανοαγγλοϋποταγμένους.

Για ποια νέα αντίσταση μιλάει ο κύριος Τσίπρας όταν φθάνει στο σημείο να θέτει προς διαπραγμάτευση μέσω δημοψηφίσματος το αδιαπραγμάτευτο και απαραίτητο για την επιβίωση κοινωνικό αγαθό που είναι το νερό. Το πρώτο πριν την ενέργεια αγαθό που είναι πρώτιστης εθνικής σημασίας για την ασφάλεια και αυτάρκεια της χώρας. Ανήμερα των δημοτικών εκλογών σχεδιάζει να βγάλει δημοψηφική κάλπη στην Θεσσαλονίκη για την πώληση της ΕΥΑΘ. Τι ακριβώς θα καλέσει τους πολίτες να απαντήσουν; Αν θέλουν να πεθάνουν από αφυδάτωση; Και στο κάτω-κάτω ποιος ανοίγει κατ’ αυτόν τον τρόπο δρόμο προς συζήτηση για την πώληση των ελληνικών υδάτινων πόρων εκτός από τον ίδιο αντιστασιακό Σύριζα; Και το 100% του πληθυσμού μαστουρωμένο να απαντούσε ότι θέλει ιδιωτικό νερό, η στάση ενός καθαρού Αριστερού θα ήταν: «Καμία κουβέντα επ’ αυτού».

Δεν υπάρχει περίπτωση να καταλαβαίνουν τι ξεστομίζουν κάθε φορά που ορμάνε να μας σώσουν. Το πρόβλημα δεν είναι αυτά τα φερέφωνα που περνάνε στους λόγους τους τις εντολές των αφεντικών τους. Το πρόβλημα είναι οι ακροατές όλων αυτών των κλητήρων της ΕΕ που για κάποιο άγνωστο λόγο παλαμακίζουν αυτούς που κυριολεκτικά κρεμούν τα κεφάλια των Ελλήνων στον φανοστάτη των Βρυξελλών.

Η βαρηκοΐα είναι ο νέος Μερκολο-ιός που έπληξε το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού στην Ελλάδα ενώ δεν είχε ξεπεράσει τον ιό του αλληθωρισμού κοιτώντας χρόνια τώρα πράσινα και μπλε μαντριά ανάλογα με την βόλεψη.
Οι «αντιστασιακοί» του Σύριζα ξέρουν από τα σπλάχνα τους καλά από φανοστάτες, γιατί μια ζωή κράταγαν φανάρι στην ψευτοαστική δημοκρατία της μεταπολίτευσης ώστε ως εναλλακτική λύση να φθάσουν σήμερα να διεκδικούν μέσω των ιδίων κυκλωμάτων την εξουσία σε μια χώρα που οι ίδιοι αποκαλούν «γεωπολιτικό σύστημα».

Στη Νέα Βάρκιζα που συμμετέχει ως εναλλακτικός «αριστερός» ο Σύριζα με τους νέους κατακτητές εταίρους δεν θα ακολουθήσουν εσωτερικές κομματικές αντιπαραθέσεις όπως στις δεκαετίες ’50, ’60, ’70, αλλά ο ολοκληρωτισμός της ομοσπονδιακής Ευρώπης μέσω του νέου Συντάγματος που πήραν εντολή να κατασκευάσουν οι Σαμαροβενιζέλοι.
Στον φανοστάτη είναι ήδη κρεμασμένα τα κεφάλια αυτών που τους αφόπλισαν πριν ακόμα πάρουν στα χέρια τους τα όπλα αρνούμενοι μέχρι τέλους να ξεπουλήσουν αξιοπρέπεια. Κάτω από αυτόν τον φανοστάτη οι «αριστεροί» διαπραγματευόμενοι και δεξιοκεντροφασιστοδημοκράτες ξεπουλητάδες σπρώχνονται για μια αναμνηστική φωτογραφία. Ως απόδειξη για τις καλές υπηρεσίες τους προς τους σφαγείς ευρωπαίους εργοδότες τους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών


Η σαουδαραβική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι πάνω από 100.000 στρατιώτες από όλο το βασίλειο έλαβαν μέρος, στη μεγαλύτερη στρατιωτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στην Σαουδική Αραβία, με την ονομασία «'Abdullah's Sword», μεταξύ 16 και 29 Απριλίου 2014, αναφέρει το αμυντικό πόρταλ Janes’s.

Τα Σαουδαραβικά ΜΜΕ που κάλυψαν τις ασκήσεις ανέφεραν ότι οι κύριες περιοχές που πραγματοποιήθηκε η άσκηση ήταν, τα σύνορα με την Υεμένη, η Ερυθρά Θάλασσα, η Ανατολική πλευρά της χώρας, και οι παραμεθόριες περιοχές στα βόρεια. Συνήθως σε ζητήματα ασφαλείας στην Σαουδική Αραβία τηρούν άκρα μυστικότητα, μη δίνοντας το δημόσιο προφίλ και την κλίμακα της στρατιωτικής άσκησης.

Το αμυντικό πόρταλ IHS εκτιμά ότι στρατιωτική άσκηση των 100.000 ανδρών και εκατοντάδων μηχανοκίνητων μέσων, είχε ως στόχο για την ενίσχυση της ασφάλειας των συνόρων και την επίδειξη της στρατιωτικής ετοιμότητας του βασιλείου, για την καταπολέμηση οποιασδήποτε απειλής για την ασφάλεια του, με το πιο επείγον το ζήτημα των συνόρων με την Υεμένη.

Υπενθυμίζεται επίσης ότι οι πρώτες φωτογραφίες και βίντεο των σαουδαραβικών βαλλιστικών πυραύλων Dong Feng-3 (DF-3), δημοσιεύθηκαν σε αραβικό αμυντικό φόρουμ στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα στο YouTube στις 28 Απριλίου. Οι εικόνες προέρχονται από τις πρόβες για την παρέλαση για τον εορτασμό του τέλους, μιας εκ των μεγαλύτερων στρατιωτικών ασκήσεων των ΕΔ της Σαουδικής Αραβίας.

Σχόλιο: Η παρέλαση των πυραύλων θα πρέπει να θεωρηθεί ως το τελευταίο βήμα της Σαουδικής Αραβίας για την δημοσιοποίηση της πυραυλικής ικανότητα της χώρας στον τομέα των βαλλιστικών πυραύλων. Ο βαλλιστικός πύραυλος DF-3 (ονομασία ΝΑΤΟ : CSS-2) είναι ένας μονού σταδίου ο, υγρών καυσίμων βαλλιστικός πύραυλος που αναπτύχθηκε από την Κίνα το 1960 και διαθέτει ακτίνα δράσης 3300 χλμ.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Al – Alam πριν 2 μήνες, που επικαλείται τον σύμβουλο του σαουδαραβικού ΥΠΕΞ Navvaf Ubaid, η Σαουδική Αραβία θα δημιουργήσει δύο νέους στρατιωτικούς σχηματισμούς στα πλαίσια του συνασπισμού χωρών GCC του αραβικού κόλπου.
Ο πρώτος στρατιωτικός σχηματισμός θα περιλαμβάνει εκατοντάδες χιλιάδες στρατιωτών και αξιωματικών και θα εξελιχθεί σε κανονικό στρατό, ο οποίος θα ενεργεί υπό την καθοδήγηση της ενιαίας στρατιωτικής διοίκησης των χωρών του περσικού κόλπου, αποτελώντας στην ουσία τον στρατιωτικό βραχίονα υπεράσπισης του οργανισμού, απόφαση που συμφωνήθηκε στην τελευταία διάσκεψη των αραβικών χωρών στο Κουβέιτ.
Ο Σαουδάραβας σύμβουλος Navvaf Ubaid πρόσθεσε ότι η στρατιωτική βάση αυτής της δύναμης θα έχει έδρα το Ριάντ και θα αποτελείται από 50 έως 70.000 στρατιώτες και αξιωματικούς όλοι Σαουδάραβες.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο δεύτερος στρατιωτικός σχηματισμός θα αποτελείται από 50 χιλιάδες στρατιωτικούς από τις υπόλοιπες χώρες πλην Σαουδικής Αραβίας, με τον αριθμό να αυξάνεται μελλοντικά σε 250 χιλιάδες. Αυτός ο στρατός θα επιχειρεί ως δύναμη ταχείας αντίδρασης υπό την ηγεσία όμως της Σαουδικής Αραβίας.


Γράφει ο Αβραάμ Ζελελίδης
Καθηγητής Γεωλογίας πανεπ. Πατρών

Η Ευρώπη πρέπει να πεισθεί ότι οι ενεργειακοί πόροι της χώρας μας μπορούν να διασφαλίσουν την ενεργειακή της αυτονομία. Οι τρεις διακριτές αλλά και συγχρόνως παράλληλες δράσεις τις οποίες η Ελληνική Πολιτεία πρέπει να υλοποιήσει είναι:

Α. Η αξιοποίηση των κοιτασμάτων
Β. Ο ορισμός της Ελληνικής ΑΟΖ και
Γ. Η κατασκευή του αγωγού Ισραήλ – Κύπρος – Ελλάδα – Ευρώπη για τη μεταφορά των κοιτασμάτων της λεκάνης της Λεβαντίνης και όχι μόνο.

Τα εν δυνάμει κοιτάσματα της Ελλάδας μπορούν να χωριστούν σε γεωγραφικές περιοχές. Στη χερσαία περιοχή και στις θαλάσσιες περιοχές του Ιονίου, νότια της Κρήτης και του Αιγαίου.

Οι θαλάσσιες περιοχές ενδιαφέροντος έχουν, άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο, προβλήματα με τις όμορες χώρες, όπως:

- Στην περιοχή των Διαποντίων Νήσων στη Βορειοδυτική Ελλάδα, με γεωμετρία λεκάνης και γεωλογική ιστορία ανάλογη με αυτή της λεκάνης του Δυρραχίου στην Αλβανία, όπου και υπάρχουν είκοσι παραγωγικές γεωτρήσεις, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει μία δυναμική περιοχή, αμφισβητούνται τα θαλάσσια σύνορά μας από την Αλβανία.
- Στην περιοχή νότια της Κρήτης, όπου υπάρχει το Μεσογειακό βουνό με τα τεράστια λασποηφαίστεια διαφυγής μεθανίου, που δείχνουν την ύπαρξη ενεργού παραγωγικού πεδίου, με πιθανά τεράστια κοιτάσματα, αμφισβητούνται τα θαλάσσια σύνορά μας από τη Λιβύη, καθώς δεν δέχεται ως νότιο σύνορό μας το νησί της Γαύδου.
- Στην περιοχή της λεκάνης του Ηροδότου, με ανάλογη ιστορία με τη λεκάνη της Λεβαντίνης και πιθανά μεγαλύτερα κοιτάσματα από αυτή (με πιστοποιημένα 2 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο και 3 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα μεθάνιου), καθώς είναι σχεδόν διπλάσια σε έκταση και οι υδρίτες του Καστελλόριζου που όταν αξιοποιηθούν (πρόσφατα άρχισε η αξιοποίησή τους στην Ιαπωνία) μπορούν να δώσουν 5 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα μεθανίου, αμφισβητούνται τα θαλάσσια σύνορά μας από την Τουρκία και την Αίγυπτο.
- Ακόμη για πολλές περιοχές μέσα στο Αιγαίο, όπως σε Λέσβο, Σαμοθράκη, ανατολικά της Θάσου, βόρεια της Εύβοιας, Κάρπαθο, Ρόδο κ.α., αμφισβητούνται τα θαλάσσια σύνορά μας από την Τουρκία.

Είναι, λοιπόν, προφανές, ότι για να αξιοποιηθούν τα κοιτάσματα στις θαλάσσιες περιοχές που αναφέρθηκαν, πρέπει πρώτα να οριστεί η ΑΟΖ κυρίως με Αλβανία, Λιβύη, Αίγυπτο και Τουρκία.

Εάν οριστεί η ΑΟΖ με Τουρκία – Αίγυπτο, τότε μπορεί να προχωρήσει και η κατασκευή του αγωγού αξιοποίησης των κοιτασμάτων της λεκάνης της Λεβαντίνης. Εάν κατασκευαστεί ο παραπάνω αγωγός και προχωρήσει και η αξιοποίηση των κοιτασμάτων στις περιοχές που προαναφέρθηκαν, τότε και η μεταφορά τους προς την Ευρώπη μπορεί να γίνει μέσα από τον αγωγό αυτό.

Τα οφέλη για Ελλάδα και Ευρώπη
Επομένως, το τετράπτυχο «αξιοποίηση κοιτασμάτων – ΑΟΖ – αγωγοί – ενεργειακή αυτονομία της Ευρώπης» συνιστά οφέλη για την Ελλάδα:

- Η αξιοποίηση – εκμετάλλευση των κοιτασμάτων θα μας δώσει άμεσα έσοδα από φόρους και έσοδα από τα ποσοστό στα κοιτάσματα και έμμεσα θέσεις εργασίας και χαμηλότερο κόστος εργασίας
- Με την κατασκευή του αγωγού η Ελλάδα μετατρέπεται σε κόμβο τροφοδοσίας φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, αποκτά εσωτερικό αγωγό δικτύου αγωγού, το οποίο συνιστά πολλές φορές προαπαίτηση των εταιρειών για την εκδήλωση ενδιαφέροντος, στο οποίο μπορούν να συνδεθούν τα κοιτάσματα που θα βρεθούν στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης, αποκτά έσοδα ως διαχειριστής και καθίσταται ρυθμιστής της σταθερότητας στη νοτιο-ανατολική Μεσόγειο.

Αλλά συνιστά οφέλη και για την Ευρώπη, αφού διασφαλίζεται η ενεργειακή της αυτονομία και ασφάλεια για τα επόμενα πενήντα (κατ’ ελάχιστο) χρόνια, χωρίς εξαρτήσεις από άλλους παρόχους, όπως η Ρωσία, η Λιβύη, το Καζακστάν και το Αζερμπαϊτζάν.

Ωστόσο, στις χερσαίες περιοχές η εκμετάλλευση κοιτασμάτων δεν «σκοντάφτει» σε θέματα διεκδίκησης από γειτονικές χώρες και συνεπώς μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα. Στη λογική αυτή και σύμφωνα με το νέο νόμο, έχουν προκηρυχθεί τρεις περιοχές με τη διαδικασία του open door (Γιάννενα, Πατραϊκός Κόλπος, Κατάκολο), καθώς και η απευθείας εκδήλωση ενδιαφέροντος, πρόσφατα της Ιταλικής πετρελαϊκής εταιρείας ENEL, για άλλες τρεις χερσαίες περιοχές (Αχαΐα, Αιτωλοακαρνανία και Πρέβεζα) ή πριν από δύο χρόνια των περιοχών του Κόλπου του Θερμαϊκού και του Κόλπου του Ορφανού από την Ενεργειακή Αιγαίου και την Ισραηλινή Ratio. Επιπλέον, υπάρχουν και άλλες περιοχές που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν με τις ίδιες διαδικασίες (είτε του άμεσου ενδιαφέροντος από πετρελαϊκές εταιρείες είτε μέσω της πρόσκλησης – προκήρυξης open door), όπως η περιοχή των Γρεβενών, η περιοχή της Ανατολικής Θράκης, η λεκάνη της Μεσσαράς στην Κρήτη κ.α.
Για να εκτιμήσει κανείς τη δυναμική που μπορούν να έχουν οι παραπάνω περιοχές, αρκεί να θυμίσουμε ότι το Patos – Mariza στην Αλβανία, με γεωλογικές δομές αντίστοιχες με αυτές των Ιωαννίνων ή της Αιτωλοακαρνανίας ή της Αχαΐας, έχει σήμερα πιστοποιημένα κοιτάσματα 5 δισεκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου.

Τα προβλήματα όμως που εντοπίζονται στις διαδικασίες αυτές είναι ότι δεν υπάρχει σωστή οργάνωση των φακέλων κάθε περιοχής, δεν γίνεται επικαιροποίηση των μελετών, δεν γίνεται σωστή προβολή και προώθηση της δυναμικής κάθε περιοχής, ενώ παρατηρούνται μεγάλες καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων και υλοποιήσεων (π.χ. δύο χρόνια μετά και δεν έχουν υπογραφεί ακόμα οι συμβάσεις για τις περιοχές του open door ή δεν έχουν προκηρυχθεί, αν και έπρεπε να έχει γίνει σε ένα μήνα, με διεθνή πρόσκληση ενδιαφέροντος για τις περιοχές του Θερμαϊκού και Ορφανού, όπως προβλέπει ο νέος νόμος).

Για να πεισθεί, λοιπόν, η Ευρώπη ότι η ενεργειακή της αυτονομία και ασφάλεια είναι «ελληνική υπόθεση» και να συμπράξει στις όποιες προσπάθειες ή επιδιώξεις μας, πρέπει πρώτα να δράσει η Ελλάδα. Ας αξιοποιήσουμε χωρίς καθυστερήσεις τα κοιτάσματα που βρίσκονται σε περιοχές χωρίς προβλήματα, όπως στη χερσαία Ελλάδα ή στο Ιόνιο και στο τμήμα αυτό που συνορεύει με την Ιταλία, διαμορφώνοντας τις συνθήκες που θα μας βοηθήσουν τις συνθήκες που θα μας βοηθήσουν να προχωρήσουμε στα επόμενα βήματα.

Πηγή Περιοδικό «Επίκαιρα»

Σχόλιο ιστολογίου: Σημειώνουμε από την πλευρά μας πως αυτή τη στιγμή η τιμή πώλησης του φυσικού αερίου, ανά κυβικό μέτρο, είναι 800 δολάρια. Οπότε, κάποια τρισεκατομμύρια κυβικά που έχει –κατ’ ελάχιστο η Ελλάδα- μάλλον δεν την καθιστούν φτωχή χώρα και μάλλον κάποιοι θα τρέξουν να την δανείσουν (πέραν του υπάρχοντος χρέους της), αφού γνωρίζουν πως εάν δεν πληρωθούν τότε μπορούν να κατάσχουν… οτιδήποτε ελληνικό!

Γράφει ο Αλέξανδρος Τάρκας

Η αχαρακτήριστη στάση του ΣΥΡΙΖΑ να επιβραβεύσει, εμμέσως πλην σαφώς, την άποψη ότι η μειονότητα αποτελεί «ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα», απέδειξε την καθήλωσή του σε σταλινικές νοοτροπίες.
Γιατί αφενός εξαφανίζει Αθίγγανους και Πομάκους από το «ενιαίο τούρκικο πράμα» και αφετέρου αποδέχεται (ξεχνώντας το Κόσσοβο και την Κριμαία) την αυτοδιάθεση και το ενδεχόμενο αλλαγής διεθνών συνθηκών και συνόρων.

Προτού καν κοπάσει ο θόρυβος για τη Θράκη, ο ΣΥΡΙΖΑ επιβραβεύει, ακόμα σαφέστερα, την ανιστόρητη μη ρεαλιστική και επικίνδυνη άποψη ότι υφίσταται χώρα με το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του όρου «Μακεδονία». Προφανώς, οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αδιαφορούν και για τον χάρτη των Βαλκανίων, που δείχνει την περιοχή να χωρίζεται, γεωγραφικά, μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας και ΠΓΔΜ, και προσφέρουν το μονοπώλιο χρήσης του όρου στον (μόλις επανεκλεγέντα) αδιάλλακτο πρωθυπουργό Ν. Γκρούεφσκι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αδιαφορώντας για τα επιχειρήματα που προσφέρει στην άλλη πλευρά των συνόρων, είναι «κολλημένος» σε παλαιές εποχές και 23 ολόκληρα χρόνια από την έναρξη της διαφοράς για την ονομασία (που, κατά τον Κ. Μητσοτάκη, θα ξεχνάγαμε σε 10 χρόνια) αναμασά αραχνιασμένα συνθήματα.

Άλλοτε λέγουν ότι «το θέμα το δημιούργησε ο Σαμαράς», σαν να μην υπάρχουν Ιστορία, αντιτιθέμενα συμφέροντα κρατών και ξένες παρεμβάσεις στα Βαλκάνια επί δεκαετίες. Άλλοτε υποστηρίζουν ότι «η ελληνική πολιτική απέτυχε», χωρίς να βλέπουν ότι πλέον η ίδια η ΠΓΔΜ παραδέχεται ότι αυτό που, πραγματικά, μετρά είναι η πλήρης αναγνώρισή της από την Ελλάδα και η συναίνεσή της γα ένταξη στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ, κι άλλοτε υποκρίνονται ότι «άλλαξε η επίσημη θέση και δεχόμαστε γεωγραφικό προσδιορισμό» σαν να μην καταλαβαίνουν ότι η ουσία έχει μετατοπιστεί: περίπου από το 2007 το ερώτημα δεν είναι τόσο (ή μόνον) ποια θα είναι η ονομασία, αλλά αν θα ισχύει erga omnes, δηλαδή έναντι όλων και για όλες τις εξωτερικές και εσωτερικές (έγγραφα της ΠΓΔΜ κ.λ.π.) χρήσεις.

Ο οπισθοδρομικός ΣΥΡΙΖΑ αγνοεί ότι, πριν από το erga omnes και χάρη στο εφεύρημα Μητσοτάκη περί «διπλής ονομασίας» το 1992, τα Σκόπια είχαν κερδίσει να αποκαλούνται στο εσωτερικό όπως ήθελαν (Μακεδονία) και η συζήτηση πια γινόταν για τα διπλωματικά έγγραφα, τους διεθνείς οργανισμούς και, θεωρητικά, για τις σχέσεις τους με τρίτες χώρες. Αντίθετα, με το erga omnes το ζήτημα της ονομασίας γίνεται πάλι ενιαίο και επιβεβαιώνεται, πανηγυρικά, ότι ο δρόμος της ΠΓΔΜ προς την ανάπτυξη και τους ευρωατλαντικούς θεσμούς περνά από την Ελλάδα.

Ο αναχρονισμός του ΣΥΡΙΖΑ συμπληρώνεται με την καραμέλα ότι, αντί της ονομασίας, έπρεπε να «κατακτούσαμε» οικονομικά την ΠΓΔΜ. Πάλι ξεχνούν τι έχει μεσολαβήσει τα τελευταία 23 χρόνια. Γιατί η Ελλάδα, πράττοντας έξυπνα και άριστα, κυριάρχησε στην οικονομία της ΠΓΔΜ από το 1996 (αποκατάσταση σχέσεων) ως το 2006 – 2007 (εκλογή Γκρούεφσκι). Η Ελλάδα έκανε οικονομικά τα πάντα ακόμα και εν μέσω εμφυλίου στην ΠΓΔΜ. Ο επισκέπτης των Σκοπίων αιφνιδιάζεται από την ελληνική και φιλελληνική περιουσία, αλλά δυστυχώς ο ψευδομακεδονικός εθνικισμός υποτάσσει και την οικονομική ευημερία του γειτονικού λαού.
Μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ (κάνει πως) δεν το καταλαβαίνει!

Πηγή "Δημοκρατία"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 

Τι κρίμα που ζούμε σε αυτή την πανέμορφη και ευλογημένη χώρα ως ιθαγενείς και όχι ως τουρίστες! Πραγματικά κρίμα!! Γιατί; Μα γιατί τα όσα συμβαίνουν εδώ επηρεάζουν τις ζωές όλων μας και δυστυχώς με πολύ άσχημο τρόπο.  Ενώ αν είμαστε τουρίστες, και είχαμε εξασφαλίσει τα προς το ζην, θα το διασκεδάζαμε…  Θα γελάγαμε με την κατάντια του πολιτικού συστήματος, με τα «μπινελίκια» (συγχωρήστε μας την επιστημονική ορολογία) που πέφτουν μεταξύ των πολιτικών, με τα μαγειρέματα προκειμένου να διασώσουν αλλήλους και εαυτούς…  
Μιλάμε για το γέλιο… 
Για την κατάντια… 
Για τους πολιτικάντηδες της πλάκας… 

Από πού να αρχίσουμε;  Από το παράσιτο;  Δηλαδή τον κύριο Κουβέλη όπως τον χαρακτήρισε ο κύριος Βενιζέλος!!!  Αλλά εμείς έχουμε μια απορία, για την ακρίβεια πολλές… Όταν συγκυβερνούσαν την χώρα οι κκ Σαμαράς, Βενιζέλος, Κουβέλης, δεν ήταν παράσιτο ο τελευταίος;  Αυτός που συγκυβερνά με παράσιτο, που είναι «κολλητός» με παράσιτο τι είναι; Και αυτός που έκανε στην διάρκεια της συγκυβέρνησης τον φίλο του παράσιτου «για να την κάνει» την τελευταία στιγμή και έτσι να εξαναγκάσει σε φυγή από την συγκυβέρνηση την ΔΗΜΑΡ τι είναι; Πχ αναίσχυντο τσιμπούρι; Και ως γνωστόν παράσιτο στη Βιολογία χαρακτηρίζεται ο οργανισμός που ζει και αναπτύσσεται μαζί και σε βάρος άλλου οργανισμού, που χαρακτηρίζεται ξενιστής, από τον οποίο και τρέφεται με τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες. Τελικά μπας και είναι όλοι τους πολιτικά παράσιτα γιατί έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό... ζουν και αναπτύσσονται σε βάρος όλου του Ελληνικού λαού, πλην των ολιγαρχών φυσικά!!! 

Αλλά πάνω από όλα σε αυτή την χώρα είναι η δημοκρατία «τους».  Όχι απλά η δημοκρατία…  Η δημοκρατία «τους», με έμφαση στο «τους».  Πρόκειται για μια δημοκρατία όπου όλα γίνονται λάστιχο και ερμηνεύονται ανάλογα με το προσωπικό συμφέρον των κυβερνόντων!  Για παράδειγμα:  με τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο (παλιά τέχνη της συγκυβέρνησης κόσκινο) περί «πιστωτικών ιδρυμάτων». 
Η τροπολογία που υπογράφουν οι υπουργοί Γ. Μιχελάκης, Κυρ. Μητσοτάκης και Γ. Στουρνάρας και η οποία κατατέθηκε... το απόγευμα της Παρασκευής (25/4/2014) στη Βουλή, προβλέπει ότι «Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου των τριάντα ημερών οι επικεφαλής των περιφερειακών και δημοτικών συνδυασμών επιτρέπεται να εμφανίζονται σε πάσης φύσεως εκπομπές δημόσιων ή ιδιωτικών ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών σταθμών ελεύθερης λήψης, παροχής κάθε μορφής συνδρομητικών τηλεοπτικών υπηρεσιών, καθώς και σε διαδικτυακούς τόπους και ιστοσελίδες υπό οποιαδήποτε μορφή χωρίς περιορισμό εμφανίσεων». Ενώ με τον νόμο Ραγκούση του 2010 υπήρχε περιορισμός. 

Και φυσικά ισχύει μόνον για τους επικεφαλής των συνδυασμών γιατί αυτοί τους ενδιαφέρουν.  Και ΟΧΙ για τις ευρωεκλογές!!!  Για να προωθήσουν τα ψηφοδέλτια των δικών τους, όχι τους υποψηφίους, αυτούς που κατά τα άλλα δεν τους ξέρουν μια που τα κόμματα του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας δεν έδωσαν χρίσμα σε κανέναν!!!  Χαχαχάααα!!! Αχ πως γελάσαμε.  
Και μια μικρή απορία:  Πότε ψήφιζαν το σωστό; Μόλις πριν από 4 χρόνια που προσπαθούσαν να επιβάλλουν ισονομία και ισότιμη μεταχείριση ή τώρα που το κάθε μέσο ενημέρωσης θα πράξει όπως γουστάρει;  
Ολιγάρχες για σας κτυπάει η καμπάνα… 
Είδατε πως σας συμπεριφέρεται η συγκυβέρνηση…  
Τι σας χαρίζει κάθε τόσο…. 
Ε, και εσείς πρέπει να πράξετε τώρα το «καθήκον» σας και να την στηρίξετε!!!! 

Αλλά η δημοκρατία «τους» δεν σταματά εδώ… Μοιράζουν και την έκτακτη οικονομική επιχορήγηση για τα κόμματα έντιμα και σωστά και κυρίως δημοκρατικά.  Βλέπετε για τα κόμματα υπάρχουν πάντοτε χρήματα.  Που θα βρεθούν;  Θα κόψουμε κάτι από συντάξεις, από επικουρικά, από την υγεία και ότι άλλο χρειαστεί.  
Πως λέγεται το κόμμα που θα επιχορηγηθεί;  ΠΑΣΟΚ!  
Μπράβο κερδίσατε σε επιχορήγηση 1,5 εκατομμύριο ευρώ μια και στις εθνικές εκλογές πήρατε 12%, αλλά όμως στις προηγούμενες ευρωεκλογές είχατε πάρει 37%!!! Και το 1821 είχατε πάρει 50%!!!!!  
Πως λέγεται το κόμμα σας;  ΣΥΡΙΖΑ!!!  
Ανάθεμα την ώρα κατάρα την στιγμή… 
Πάρτε «χαριστικά» 370.000… 
 Άμα πια… Μας ζαλίσατε εσείς και όλα τα άλλα κόμματα… 

Αλλά το γέλιο μας δεν σταματά εδώ. Έχουμε και παράγοντες του εξωτερικού που μας διασκεδάζουν.  Διαβάσαμε σήμερα ότι ο οίκος Standard & Poors υποβάθμισε 15 ευρωπαϊκές τράπεζες!!! Σε αυτές συμπεριλαμβάνεται η Barclays Credit Suisse και η Deutsche Bank… 
Ως αιτία αναφέρεται το ότι στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο συμφώνησαν σε ένα νομοθετικό πλαίσιο που θα αποτρέπει τις κυβερνήσεις από το να συμμετέχουν στη διάσωση των προβληματικών τραπεζών
Αντιθέτως προχθές ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's, αναβάθμισε  τις προοπτικές του ελληνικού τραπεζικού συστήματος σε σταθερές από αρνητικές σημειώνοντας ότι η μεταβολή αυτή αντανακλά τις προσδοκίες για την επιστροφή της ελληνικής οικονομίας στην ανάπτυξη το 2014-15, μετά από έξι χρόνια ύφεσης. 
Άχ, μια προσδοκία τι μπορεί να πετύχει!!!  
Εμείς που έχουμε την προσδοκία να γίνουμε εκατομμυριούχοι σύντομα μπορούμε να πάρουμε κάποια εκατομμύρια ευρώ σε δάνειο από τις Τράπεζες;  
Να όπως έγινε με τα θαλασσοδάνεια των κομμάτων, με τον φερέγγυο Καρούζο, και τόσους και τόσους άλλους… 
Προφανώς δε οι τράπεζες μας δεν είναι ούτε προβληματικές, ούτε τις αφορά αυτό που αποφάσισε το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο!!  
Θαύμα θαύμα!!! 

Πάντως εμείς θα γελάσουμε, και μάλιστα με την καρδιά μας, και σε μία άλλη στιγμή… 
Όταν το βράδυ των εκλογών, όπως ελπίζουμε και προσευχόμαστε, κλάψουν για τα καλά με τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών όλα αυτά τα παράσιτα της πολιτικής που μας κυβερνούν ή μας συγκυβερνούν όλα αυτά τα χρόνια!!!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου