Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Απρ 2016

Τo hot spot της ΒΙΑΛ στη Χίο εγκατέλειψαν μαζικά το μεσημέρι της Παρασκευής εκατοντάδες πρόσφυγες, που, υπό τη διακριτική παρουσία της Αστυνομίας, κατευθύνθηκαν στο λιμάνι, δηλώνοντας ότι θέλουν να πάνε στον Πειραιά.

Όπως μεταδίδουν τα τοπικά ΜΜΕ, άντρες, γυναίκες και παιδιά, με όλα τα υπάρχοντά τους, άνοιξαν τα συρματοπλέγματα και, χωρίς να συναντήσουν εμπόδιο από την αστυνομική δύναμη της ΒΙΑΛ, απομακρύνθηκαν από τον χώρο.

Είναι χαρακτηριστικό πως οι Γιατροί του Κόσμου αποφάσισαν να αποχωρήσουν από το κέντρο φιλοξενίας της Χίου, καθώς τα γραφεία τους υπέστησαν ζημιές χιλιάδων ευρώ από τα επεισόδια, ενώ την ίδια απόφαση έλαβε και ο Ερυθρός Σταυρός, όπως μεταδίδει η εφημερίδα Πολίτης της Χίου.

Εκτιμάται ότι στον χώρο, όπου το βράδυ της Πέμπτης σημειώθηκε ένταση, έχουν απομείνει οι μισοί από τους περίπου 1.650 πρόσφυγες που φιλοξενούνταν εκεί.

Στο μεταξύ, έκρυθμη είναι η κατάσταση στο κέντρο φιλοξενίας στον Κατσικά Ιωαννίνων, καθώς οι 210 πρόσφυγες που έφθασαν αργά χθες το βράδυ εκεί αρνούνται να μείνουν στις σκηνές.

Σύμφωνα με τα τοπικά ΜΜΕ, τη νύχτα επέστρεψαν στα τέσσερα λεωφορεία που τους μετέφεραν και προξένησαν ζημιές στα καθίσματα. Οι οδηγοί τους προτίθενται να υποβάλουν μήνυση σε βάρος τους.

Ασφυξία και στον Πειραιά, όπου οι πρόσφυγες και μετανάστες εμφανίζονται απρόθυμοι να εγκαταλείψουν το χώρο.

Μόλις δύο πούλμαν με 58 μετανάστες και πρόσφυγες αναχώρησαν το μεσημέρι από το λιμάνι για το κέντρο φιλοξενίας στην περιοχή Κατσικά Ιωαννίνων.

Εικόνα εμπλοκής στην επαναπροώθηση μεταναστών στην Τουρκία

Στον «αέρα» φαίνεται πως βρίσκεται το σχέδιο για την επαναπροώθηση των μεταναστών και προσφύγων από τα ελληνικά νησιά στην Τουρκία.

Όπως μεταδίδει το Mega από τις Βρυξέλλες, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Κομισιόν, ακόμη δεν έχουν εκπληρωθεί οι συνθήκες και οι προϋποθέσεις που θα επιτρέψουν την εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας, γεγονός που ενδέχεται να προκαλέσει εμπλοκή στην επαναπροώθηση των 500 μεταναστών, που είναι προγραμματισμένη για τις 4 Απριλίου.

Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής ανέφερε πως είναι σε εξέλιξη σχετικές διαβουλεύσεις με τον ΟΗΕ, ο οποίος θεωρεί ότι οι συνθήκες διαβίωσης στην Ελλάδα δεν είναι βιώσιμες.

Σημείωσε, δε, ότι εμπειρογνώμονες των Βρυξελλών βρίσκονται στην Τουρκία, επιβλέποντας εάν η Άγκυρα υλοποιεί τις απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις που θα επιτρέψουν την υλοποίηση της συμφωνίας.

Βγήκαν μαχαίρια σε Ειδομένη και Χίο μεταξύ Σύρων και Αφγανών

Εκρηκτικό είναι το κλίμα σε Ειδομένη, Χίο και Πειραιά καθώς οι συμπλοκές μεταξύ προσφύγων αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο.

Φωτογραφικός φακός κατέγραψε άγριο καβγά μεταξύ προσφύγων στον καταυλισμό της Ειδομένης το βράδυ της Τετάρτης. Η εικόνα σοκάρει, καθώς δείχνει έναν άνδρα να κρατά μαχαίρι και να το στρέφει προς έναν άλλο. Η συμπλοκή έληξε αναίμακτα και δεν καταγράφηκε κάποιο περιστατικό τραυματισμού.

Επίσης νέα άγρια συμπλοκή μεταξύ Σύρων και Αφγανών σημειώθηκε τα ξημερώματα της Παρασεκυής στο Hotspot στον Χαλκειό της Χίου.

Σύμφωνα με τοπική ηλεκτρονική ιστοσελίδα ομάδες προσφύγων διαφορετικής εθνικότητας για άγνωστο λόγο αντιπαρατέθηκαν με αποτέλεσμα να βγούν μαχαίρια και δύο από τους εμπλεκόμενους να τραυματιστούν σοβαρά και να μεταφερθούν στο νοσοκομείο.

Επίσης, στη διάρκεια των επεισοδίων σοβαρές ζημιές έγιναν στο ιατρείο του hot spot, καθώς και στους χώρους καταγραφής.

Με την κατάσταση να είναι ανεξέλεγκτη επί ώρα, στο hot spot επενέβησαν αστυνομικές δυνάμεις, κάνοντας χρήση χειροβομβίδων κρότου - λάμψης.

Μετά τα επεισόδια αυτά, οι αρχές ζήτησαν ενίσχυση των αστυνομικών δυνάμεων του νησιού και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στη Χίο μεταφέρεται μονάδα των ΜΑΤ.

Λόγω των επεισοδίων, το πρωί της Παρασκευής έχει προγραμματιστεί παράσταση διαμαρτυρίας κατοίκων της περιοχής στο κτίριο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χίου.

Στο hot spot της Χίου, αν και είναι δυναμικότητας 1.200 ατόμων, κρατούνται 1.400. Επιπλέον, περίπου 200 πρόσφυγες, που έφτασαν στο νησί από χθες και μέχρι σήμερα το πρωί, αφού καταγραφούν, θα μεταφερθούν για να περιμένουν την εφαρμογή της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας στον ανοικτό δημοτικό καταυλισμό στη Σούδα, μέσα στην πόλη της Χίου.

«Καμπανάκι» ΟΗΕ μετά τις ταραχές μεταξύ προσφύγων στην Ελλάδα

Την «εντεινόμενη ανησυχία» της για τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που βρίσκονται σε κέντρα και καταυλισμούς στην Ελλάδα εκφράζει η Ύπατη Αρμοστεία του OHE για του Πρόσφυγες, μετά τα περιστατικά συγκρούσεων που καταγράφηκαν την Πέμπτη.

«Ζοφερές» οι συνθήκες σε Πειραιά και Ειδομένη, καλώντας επειγόντως σε ευρωπαϊκή στήριξη στις ελληνικές υπηρεσίες ασύλου -αλλά και δικλείδες ασφαλείας πριν τις επαναπροωθήσεις προς την Τουρκία, στο πλαίσιο της εφαρμογής της συμφωνίας με την ΕΕ.

Σε ανακοίνωσή της την Παρασκευή, η εκρπόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας Μελίσα Φλέμινγκ ανέφερε ότι «οι συνθήκες για τους πρόσφυγες επιδεινώνονται στην Ελλάδα», σημειώνοντας τους τραυματισμούς μετά τις συμπλοκές σε κέντρα στα ελληνικά νησιά.

«Και στην ηπειρωτική Ελλάδα, οι συνθήκες σε Πειραιά και Ειδομένη είναι ζοφερές, και ο κίνδυνος πανικού και τραυματισμούς σε αυτά τα σημεία και άλλού είναι υπαρκτός» τόνισε.

Η Αρμοστεία υπογράμμισε ότι «χρειάζεται επειγόντως περαιτέρω υποστήριξη από την ΕΕ για συνδρομή των ελληνικών υπηρεσιών ασύλου στην καταγραφή και επεξεργασία των αιτημάτων ασύλου», λέγοντας χαρακτηριστικά πως η «ανησυχία εντείνεται».

Η εκπρόσωπος της Αρμοστείας κάλεσε επίσης να υπάρξουν «δικλείδες ασφαλείας» πριν ξεκινήσουν οι επαναπροωθήσεις προς την Τουρκία στο πλαίσιο της συμφωνίας με την ΕΕ, εξαιτίας «των σοβαρών κενών και στις δύο χώρες».

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το Βέλγιο, χώρα προέλευσης των δραστών του μακελειού στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες αποτελεί χώρα προέλευσης 41 μαχητών ανά εκατομμύριο πληθυσμού

Η Γαλλία, η Γερμανία και η Βρετανία αποτελούν –σε απόλυτους αριθμούς– τις χώρες με τους περισσότερους υπηκόους από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες που πολεμούν ως ξένοι μαχητές σε ένοπλες οργανώσεις της Συρίας, αλλά πληθυσμιακά, το Βέλγιο είναι η χώρα με τους περισσότερους –κατά κεφαλήν– ξένους μαχητές, σύμφωνα με μια ολλανδική έρευνα.

Όπως υπογραμμίζεται στην έρευνα, που συντάχθηκε για λογαριασμό του Διεθνούς Κέντρου για την Καταπολέμηση της Τρομοκρατίας (ICCT), με έδρα την Χάγη, οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών χωρών δεν πρέπει να εφησυχάζουν για τους πολίτες τους που ταξιδεύουν σε χώρες της Μέσης Ανατολής για να πολεμήσουν, ακόμη και εκείνες οι χώρες στις οποίες αυτή η κινητικότητα είναι μικρή.

«Πολλές τρομοκρατικές οργανώσεις στοχεύουν να υποσκάπτουν τις ανεκτικές, πολύ-συλλεκτικές κοινωνίες που σέβονται το κράτoς δικαίoυ» αναφέρουν οι συντάκτες της έρευνας. «Η αναγνώριση του κινδύνου και οι κατάλληλες πολιτικές για την αντιμετώπισή του, φαίνεται να εκλείπουν», συμπληρώνουν.

Συνολικά, μέχρι και 4.294 υπήκοοι ευρωπαϊκών χωρών έχουν ταξιδέψει για να πολεμήσουν στη Συρία, εκ των οποίων το 30% έχει επιστρέψει, ενώ έχει επιβεβαιωθεί ο θάνατος του 14% αυτών.

Περίπου το 17% των μαχητών με ευρωπαϊκή προέλευση είναι γυναίκες και το 23% αυτών ασπάστηκε το Ισλάμ. Οι περισσότεροι προέρχονται από αστικές περιοχές ή περιφερειακά προάστια των ευρωπαϊκών πόλεων.

Οι συνολικοί αριθμοί της έρευνας έδειξαν μεγάλες διαφορές ανάμεσα σε χώρες της Ευρώπης, με το Βέλγιο, χώρα προέλευσης των δραστών των περσινών επιθέσεων του Παρισιού και των βομβιστικών επιθέσεων των Βρυξελλών τον προηγούμενο μήνα, να αποτελεί χώρα προέλευσης 41 μαχητών ανά εκατομμύριο πληθυσμού.

Μόλις το 18% εξ αυτών έχει επιστρέψει στο Βέλγιο, ποσοστό χαμηλό, συγκριτικά με το 50% των μαχητών από την Δανία που επαναπατρίστηκαν. Η Αυστρία και η Σουηδία ακολουθούν στη λίστα των χωρών που τους περισσότερους –κατά κεφαλήν– μαχητές.

Σε απόλυτους αριθμούς, η Γαλλία αποτελεί τη χώρα με τους περισσότερους υπηκόους που έχουν ταξιδέψει για να πολεμήσουν στο πλευρό του Ισλαμικού Κράτους, με την έρευνα να τους αριθμεί σε περισσότερους από 900. Η Γερμανία και η Βρετανία επίσης αποτελούν χώρες προέλευσης μεγάλου αριθμού μαχητών.

Οι ευρωπαϊκές χώρες της ανατολικής Ευρώπης έχουν δεχθεί μικρό αριθμό μεταναστών και προσφύγων, φιλοξενούν μικρό αριθμό μουσουλμάνων και έχουν μικρότερους αριθμούς μαχητών.

Οι συντάκτες της έρευνας ανέφεραν πως δεν κατόρθωσαν να βρουν στοιχεία για την Ελλάδα και την Ουγγαρία.

Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πράκτορες της CIA που είχαν τοποθετήσει εκρηκτικά σε ένα σχολικό λεωφορείο στο πλαίσιο μιας εκπαιδευτικής άσκησης... ξέχασαν να τα απομακρύνουν από το όχημα μετά την ολοκλήρωσή της. Η αμέλειά τους ανάγκασε την υπηρεσία να ξεκινήσει έρευνα για την υπόθεση.

Τα εκρηκτικά είχαν τοποθετηθεί στο χώρο του κινητήρα του αυτοκινήτου και παρέμειναν εκεί την Δευτέρα και την Τρίτη, όταν το σχολικό λεωφορείο ξεκίνησε και πάλι δρομολόγια μεταφέροντας μικρούς μαθητές. Οι αστυνομικές αρχές πάντως διαβεβαιώνουν ότι τα παιδιά δεν διέτρεξαν κίνδυνο γιατί επρόκειτο για "ιδιαίτερα σταθερές" ουσίες.

"Την περασμένη εβδομάδα μια ομάδα των K-9 της CIA (τα σκυλιά της υπηρεσίας πληροφοριών που είναι ειδικά εκπαιδευμένα για να εντοπίζουν εκρηκτικά) μετείχε σε μια εκπαιδευτική άσκηση ρουτίνας με αστυνομικούς της κομητείας Λάουντουν, στη Βιρτζίνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της άσκησης, εκρηκτικές ύλες που χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση από απροσεξία εγκαταλείφθηκαν μέσα σε ένα από τα λεωφορεία", παραδέχτηκε η CIA σε ανακοίνωση που εξέδωσε.

Η υπηρεσία δεσμεύτηκε ότι θα διεξαχθεί μια "λεπτομερής και ανεξάρτητη έρευνα" για το θέμα, διευκρινίζοντας ότι έλαβε αμέσως μέτρα "για να ενισχύσει τις διαδικασίες ελέγχου και καταγραφής" των υλικών που χρησιμοποιούνται στις ασκήσεις.

Το γραφείο του τοπικού σερίφη ανέφερε ότι το πρόγραμμα εκπαίδευσης των σκύλων της CIA στην κομητεία διακόπηκε. Τα εκρηκτικά βρέθηκαν την Τετάρτη κάτω από το καπό του λεωφορείου, σε μηχανολογικό έλεγχο ρουτίνας.

Οι γονείς των παιδιών που μεταφέρονταν με το λεωφορείο ενημερώθηκαν επίσης για το επεισόδιο.

Πηγή enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η εμφανής στήριξη που ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως Γερμανία και Γαλλία, δείχνουν προς την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ απαιτεί εξηγήσεις καθώς ιδεολογικά και πολιτικά μάλλον είναι «ανίερη». Ιδεολογικά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν έχει πολλά κοινά στοιχεία ούτε με τους γερμανούς Χριστιανοδημοκράτες ούτε με τους γάλλους Σοσιαλιστές.

Του Παναγιώτη Ιωακειμίδη

Βεβαίως οι κυβερνήσεις -μέλη της ΕΕ οφείλουν να έχουν καλές σχέσεις συνεργασίας για την προώθηση κοινών στόχων και διακρατικών σχέσεων. Στην περίπτωση όμως του Αλέξη Τσίπρα, η στήριξη φαίνεται να προσλαμβάνει και ένα ευδιάκριτο προσωπικό στοιχείο: Ανγκελα Μέρκελ και Φρανσουά Ολάντ εμφανίζονται να «αγκαλιάζουν» ένθερμα τον Τσίπρα, ξεχνώντας ακόμα και τις βιτριολικές προσβολές που ο τελευταίος είχε εκστομίσει εναντίον τους.

Προφανώς έτσι εξυπηρετείται η προσωπική πολιτική ατζέντα των δύο ηγετών. Για τη Μέρκελ στη διαχείριση κυρίως του Προσφυγικού / Μεταναστευτικού, για τον Ολάντ στην αναζήτηση ενός «αριστερού προσωπείου» (αφού έχει χάσει το αριστερό του πρόσωπο στο εσωτερικό της χώρας του) ενόψει εκλογών. Φτηνά τεχνάσματα.

Αλλά υπάρχουν και βαθύτερα αίτια που εξηγούν γιατί οι χώρες αυτές (και κάποιες άλλες) στηρίζουν Τσίπρα, κλείνοντας ερμητικά τα μάτια σε όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Και στα αίτια αυτά δεν περιλαμβάνεται η εκτίμηση ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μπορεί να εφαρμόσει πιο αποτελεσματικά το Μνημόνιο, απορροφώντας τους κοινωνικούς κραδασμούς.

Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι το δόγμα που τείνει να επικρατήσει ανάμεσα σε κεντρικές πρωτεύουσες της Ένωσης είναι ότι λόγω Προσφυγικού/Μεταναστευτικού, οικονομικής κρίσης και κυρίως λόγω μεταρρυθμιστικής αδυναμίας είναι προτιμότερο η Ελλάδα να οριοθετηθεί ως «χώρος άτυπου ειδικού καθεστώτος» στο πλαίσιο της ΕΕ, ως χώρα – ειδική περίπτωση.

Επομένως δεν έχει ιδιαίτερο νόημα για την Ευρώπη να επιμείνει σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να επιτευχθεί π.χ. η θεσμική και διοικητική αναβάθμιση της χώρας. Η Ευρώπη, με άλλα λόγια, έπαψε ουσιαστικά να ενδιαφέρεται για τη μεταρρύθμιση της χώρας, γι’ αυτό κλείνει αφτιά και μάτια στα όσα δυσάρεστα συμβαίνουν σε διοίκηση, σε Δικαιοσύνη, σε αδυναμία εξευρωπαϊσμού.

Στο Προσφυγικό / Μεταναστευτικό, η Ελλάδα έχει επίσης περιέλθει σε «χώρα ειδικού καθεστώτος» ιδιαίτερα μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Η συμφωνία αυτή, ουσιαστικά, «έβγαλε» την Ελλάδα από τον πυρήνα της ΕΕ και την ομαδοποίησε με την Τουρκία ως ειδικό πεδίο δράσης. Το ότι η κυβέρνηση αποδέχτηκε τόσο ανέμελα και χωρίς πρόσθετες εγγυήσεις το καθεστώς αυτό ερμηνεύει και τη στήριξη πολλών Ευρωπαίων.

Δεν ξέρω αν κάποιος άλλος ηγέτης, αντί του Τσίπρα, θα δεχόταν τόσο εύκολα η Ελλάδα να διολισθήσει σε «χώρα ειδικού καθεστώτος». Στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος αυτού, όμως, το βασικό που ενδιαφέρει την Ευρώπη είναι να εκπληρωθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι του Μνημονίου και η ανακοπή της ροής των προσφύγων. Και η κυβέρνηση Τσίπρα προσφέρει αυτά με αντάλλαγμα τη στήριξη για την παραμονή στην εξουσία.

* Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Πηγή GlobalView


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ρωσία ετοιμάζει "ασύμμετρη" απάντηση στην αύξηση των στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη, και ιδίως στην στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ κοντά στα ρωσικά σύνορα δήλωσε ο πρέσβης της Ρωσίας στο ΝΑΤΟ, Αλεξάντερ Γκρούσκο στην εφημερίδα Известия (Izvestia) Πέμπτη.

"Φυσικά, η απάντησή μας θα είναι εντελώς ασύμμετρη. Θα επιλεγεί για να ταιριάζει με τις ιδέες μας σχετικά με το βαθμό της στρατιωτικής απειλής, για να είναι πιο αποτελεσματική και όχι υπερβολικά δαπανηρή", δήλωσε ο Αλεξάντρ Γκρούσκο.
"Βλέπουμε ότι οι ΗΠΑ συνεχίζουν να αυξάνουν τη στρατιωτική παρουσία τους στην Ευρώπη, με έμφαση στο ανατολικό μέτωπο ... Δεν είμαστε παθητικοί παρατηρητές. Εφαρμόζουμε με συνέπεια όλα αυτά τα στρατιωτικά μέτρα που είναι αναγκαία για την αντιστάθμιση αυτής της εντελώς αδικαιολόγητης αύξησης της στρατιωτικής παρουσίας, " τόνισε.

Ο Γκρούσκο πρόσθεσε στη συνέντευξή του στην εφημερίδα Известия (Izvestia) ότι η Ρωσία θεωρεί την περιστροφή στρατευμάτων παραβίαση της συμφωνίας του 1990 μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ να μην αναπτύξει πρόσθετες μάχιμες δυνάμεις στην Ανατολική Ευρώπη.

"Έχουμε πει πάνω από μία φορά ότι μια αόριστη περιστροφή δεν είναι διαφορετική από μια μόνιμη εγκατάσταση", δήλωσε ο Γκρούσκο.

Ο κ. Γκρούσκο ίσως να έχει δίκαιο αλλά αξίζει να σημειώσουμε οτι το ΝΑΤΟ μετα την προσάρτηση της Κριμαίας απο την Ρωσία αντιμετωπίζει μια σοβαρή πρόκληση απο την Ρωσία. Όπως δήλωσε ο Στρατηγός Μπέν Χότζες σε συνέντευξη τουστο DefenceMatters.org "o βασικός σκοπός τακτικής υβριδικού πολέμου της Ρωσίας είναι να δημιουργηθεί ασάφεια. Οι Ρώσοι χρησιμοποιούν αυτη την τακτική για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, ειτε την χρησιμοποιούν για παραπληροφόρηση, παραπλάνηση, ειτε τοποθετούν δικους τους ανθρωπους σε πληθυσμιακές ομάδες, ο σκοπός ειναι για να ρίξουν κυβερνήσεις".

Επιπλέον όπως δήλωσε και ο πρώην Επικεφαλής του ΝΑΤΟ στην Μόσχα Robert Pszczel "ένας από τους δημοφιλέστερους μύθους είναι ότι το ΝΑΤΟ προσπαθεί να περικυκλώσει τη Ρωσία. Τα Ρωσικά σύνορα είναι 20,000 χιλιόμετρα τα σύνορα από κοινού με το ΝΑΤΟ είναι μόνο 1,200 χιλιόμετρα. Μπορείτε να μου πείτε σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, της γεωγραφίας, της γεωμετρίας πώς γίνεται αυτό;"

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ρωσία κατέθεσε τα στοιχεία στον ΟΗΕ

Στοιχεία πως η Τουρκία είναι ο βασικός προμηθευτής όπλων του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία υπέβαλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ο Ρώσος απεσταλμένος του Οργανισμού Vitaly Churkin.

Την είδηση δημοσιεύει το RT, το οποίο επικαλείται ρωσικά ΜΜΕ.
Ο Churkin στην επιστολή του, γράφει, σύμφωνα με το RT:
«Κύριος προμηθευτής όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού του ISIS είναι η Τουρκία, η οποία χρησιμοποιεί τις ΜΚΟ για το σκοπό αυτό. Ο Εθνικός Οργανισμός Πληροφοριών της Τουρκίας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις αυτές. Οι μεταφορές που γίνονται μέσω αυτοκινήτων, συμπεριλαμβανομένων αποστολών ανθρωπιστικής βοήθειας».
Σύμφωνα με την επιστολή, οι τρομοκρατικές ομάδες, που δρουν στη Συρία έλαβαν εκρηκτικές ύλες αξίας 1,9 εκατ. δολαρίων μέσω της Τουρκίας το περασμένο έτος.

Συνολικά, οι τρομοκράτες έλαβαν
  • 2.500 τόνους νιτρικού αμμωνίου (αξίας περίπου 788.700 δολαρίων), 
  • 456 τόνους νιτρικού καλίου ($ 468,700), 
  • 75 τόνους σκόνης αλουμινίου ($ 496,500), 
  • νιτρικό νάτριο ($ 19.400), γλυκερίνη ($ 102.500) 
  • και νιτρικό οξύ (34.000 χιλιάδες $) 
μέσω της Τουρκίας το 2015, προσέθεσε ο Vitaly Churkin.

Πηγή iefimerida



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι συνοριοφύλακες στην Τουρκία πυροβολούν και σκοτώνουν πρόσφυγες καθώς οι τελευταίοι προσπαθούν να περάσουν στη χώρα στην προσπάθειά τους να γλιτώσουν από τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, μεταδίδουν οι Times.

Όπως αναφέρουν σε σχετικό τους δημοσίευμα, οι φύλακες τους τελευταίους τέσσερις μήνες έχουν σκοτώσει 16 πρόσφυγες, ανάμεσά τους και τρία παιδιά, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Βέβαια, αξιωματούχος στην υποστηριζόμενη από τους Βρετανούς Ελεύθερη Συριακή Αστυνομία και ένας Σύρος παράνομος διακινητής που ζει στην Τουρκία σχολίασαν πως ο αριθμός των θυμάτων είναι πολύ μεγαλύτερος.

Η εφημερίδα αναφέρει πως ενδεικτικά πως στις 6 Φεβρουαρίου ένας άνδρας με το παιδί του σκοτώθηκαν στο Ras alAin, κοντά στα σύνορα Τουρκίας- Συρίας και άλλοι δύο πρόσφυγες έπεσαν νεκροί στις 5 Μαρτίου στο Guvveci, πάλι κοντά στα σύνορα.

"Και πάλι οι πρόσφυγες προσπαθούν να περάσουν τα σύνορα αλλά είτε σκοτώνονται είτε συλλαμβάνονται" ανέφερε ο Σύρος διακινητής.
Η Τουρκία χαρακτηρίζεται ως "ασφαλής τρίτη χώρα" και οι πρόσφυγες μπορούν να επιστρέφουν εκεί χωρίς να φοβούνται διώξεις, αλλά αυτοί οι θάνατοι ρίχνουν ακόμη βαρύτερη σκιά στη συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας για το προσφυγικό, σχολιάζει η εφημερίδα.

Πηγή www.lifo.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Insider 

Οι περισσότεροι θα αναρωτηθούν, καλά μόνον τον Πάνο Καμμένο ή τον ΣΥΡΙΖΑ, αφορά το λεγόμενο “πολιτικό ψέμα”; Οι περισσότεροι πολιτικοί δεν υπερβάλλουν για να κερδίσουν ή να χαϊδέψουν ψηφοφόρους, κάνοντας, αμέσως μετά, ακριβώς τα αντίθετα;

Η απάντηση είναι προφανής. Αν εξαιρέσουμε ορισμένους ρομαντικούς όπως ο Στέφανος Μάνος που έλεγε με υψηλό κόστος, την αλήθεια κατάμουτρα στον Ελληνικό λαό, αν εξαιρέσουμε ίσως τον Κώστα Καραμανλή, που λίγο πριν την πτώση του αποφάσισε και εκείνος να μιλήσει ανοιχτά για την πραγματική κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας την οποία παρέδιδε, αν τέλος εξαιρέσουμε και την καμπάνια της Ν.Δ. στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, με τα περίφημα spot που περιέγραφαν επακριβώς το τί θα ξημέρωνε στην χώρα αν εφαρμοζόταν η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, όλοι οι πολιτικοί έχουν αποφύγει την αλήθεια σε κρίσιμες για τον τόπο ιστορικές περιόδους.

Όμως δεν είναι αυτό το θέμα μας. Κανείς πια δεν ενδιαφέρεται για τις υποσχέσεις των πολιτικών περί “παραίτησής τους από την πολιτική σε περίπτωση που κληθούν να υπογράψουν μνημόνιο”, τις υποσχέσεις τους περί λογιστικού ελέγχου του χρέους, περί κατάργησης του ΕΝΦΙΑ, περί αύξησης του βασικού μισθού, περί 13ης σύνταξης, περί αφορολόγητου στις 12.000 Ευρώ κλπ...

Το θέμα μας ειδικά σήμερα είναι ο Πάνος Καμμένος. Ένας πολιτικός που έχει κάνει την δική του διαδρομή στην πολιτική σκηνή.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις βαρύγδουπες συνεντεύξεις Τύπου του κ. Καμμένου, όπου “αποκάλυπτε” κύκλωμα “εκβιασμών” μέσω... facebook που επιδίωκε να “εξαγοράσει” τους βουλευτές του για να ψηφίσουν Σταύρο Δήμα για πρόεδρο της Δημοκρατίας; Άραγε που κατέληξαν όλες αυτές οι “καταγγελίες”; Στο αρχείο της Ελληνικής Δικαιοσύνης!

Ποιος επίσης μπορεί να ξεχάσει τις “καταγγελίες” Καμμένου για τα CDS που τον οδήγησαν στο εδώλιο, με κόστος 100.000 ευρώ ως καταλογισμό για τις συκοφαντικές του αναφορές;

Ποιος μπορεί να ξεχάσει το περίφημο non–paper που είχε παραδώσει στη συνάντηση πολιτικών αρχηγών το 2012 και ανάγκασε τον προηγούμενο πρόεδρο της δημοκρατίας να τον διασύρει δημόσια;

Όμως χθες συνέβησαν δύο πρωτάκουστα γεγονότα. Πολιτικός αρχηγός-υπουργός εκτοξεύει ανυπόστατες καταγγελίες κατά της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, αναγκάζοντάς την, με αυστηρό ύφος, να τον διαψεύσει τεκμηριωμένα και πανηγυρικά. Και αντί ο πολιτικός αρχηγός αυτός να βάλει την ουρά στα σκέλια και να ζητήσει συγγνώμη, απαντά λέγοντας κάτι άσχετο με ένα καινούργιο-χειρότερο ψέμα. Ότι δηλαδή κάποιος άλλος εισαγγελέας που χειρίζεται μιαν άλλη υπόθεση, είναι δήθεν κουμπάρος του πρ. Πρωθυπουργού Α. Σαμαρά. Όμως και αυτή, η νεότερη αναφορά του κ. Καμμένου ήταν ψευδής. Ο πρ. Πρωθυπουργός ουδεμία κουμπαριά ή σχέση έχει με αυτόν τον δικαστικό λειτουργό. Η λάσπη όμως κατά του εισαγγελέως είχε ήδη εκτοξευτεί, και κάπου πρόλαβε και κόλλησε.

Μια αντίστοιχη περίπτωση είχε συμβεί και το 2013. Τότε σε δηλώσεις του ο κ. Καμμένος είχε καλέσει τους πολιτικούς του φίλους να “λιντσάρουν” τον δήμαρχο Αριστοτέλη Χρήστο Πάχτα. Βάσει του νόμου, ασκήθηκε αυτεπαγγέλτως δίωξη, όπου αντί ο κ. Καμμένος να μιλήσει για λεκτικό ατόπημα (όπως πλέον συνηθίζει) κατήγγειλε τον εισαγγελέα ως “συμμαθητή” και “παιδικό φίλο” συνεργάτη του κ. Σαμαρά! Μέχρι που αποδείχτηκε ότι οι δύο τους ήταν παντελώς άγνωστοι, πήγαν σε διαφορετικά σχολεία που απείχαν μεταξύ τους μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα, και η ηλικία τους δεν ήταν καν κοντινή! Όμως, και τότε η λάσπη κατά ενός λειτουργού της δικαιοσύνης εκτοξεύτηκε, και ίσως και τότε, κάπου πρόλαβε να κολλήσει.

Το δεύτερο πρωτόγνωρο γεγονός έχει να κάνει με τις (παλαιότερες) καταγγελίες της Χ.Α για δήθεν υποκλαπείσα συνομιλία του πρ. Πρωθυπουργού για τον περίφημο “Παναθηναϊκάκια”. Δυστυχώς, κατά την πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή για τη δικαιοσύνη, τόσο ο κ. Τσίπρας όσο και ο κ. Καμμένος, στην ουσία υιοθέτησαν τις αιτιάσεις της Χ.Α. για αυτή την “καταγγελία”. Μόνον που μόλις χθες αποκαλύφθηκε ότι η δικαιοσύνη είχε διατάξει πραγματογνωμοσύνη που το πόρισμά της έδειξε ότι η “συνομιλία” είναι πλαστή και η φωνή που ακούγεται ΔΕΝ είναι του πρ. Πρωθυπουργού!

Ενώ λοιπόν, τόσο ο κ. Τσίπρας, όσο και ο κ. Καμμένος (προφανώς) γνώριζαν την πραγματογνωμοσύνη της δικαιοσύνης, προτίμησαν να συνεχίζουν να σπιλώνουν τον πολιτικό τους αντίπαλο, μόνο και μόνο επειδή είναι αντίπαλός τους!

Τέλος μια μικρή αναφορά στην περίφημη λίστα Μπόργιανς. Ο κ. Τσίπρας προχθές στη Βουλή, για να “τεκμηριώσει” τις καταγγελίες του κατά των πολιτικών του αντιπάλων, αναφέρθηκε σε έγγραφο που έχει αποστείλει ο Πρόξενος της χώρας μας στο Ντίσελντορφ. Για να “στριμώξει” μάλιστα τον κ. Μητσοτάκη, ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι ο προκάτοχός του αρνήθηκε να παραλάβει cd με φοροφυγάδες βάσει του τίτλου ενός εγγράφου που αναφέρει: “πρόσκληση του υπουργού οικονομικών της Ρηνανίας... προκειμένου να συζητήσει cd με στοιχεία καταθετών φοροφυγάδων”.

Ο κ. Τσίπρας έκανε το λάθος να καταθέσει το έγγραφο αυτό στα πρακτικά της Βουλής. Γιατί αν κανείς διάβαζε το κείμενο (και όχι μόνον τον τίτλο) όπως επιθυμούσε ο κ. Τσίπρας, θα έβλεπε ότι το κείμενο αναφέρεται ρητώς σε cd που αφορά 1000 ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ φορολογούμενους και όχι Έλληνες, όπως ευθέως υπονόησε ο κ. Τσίπρας!

Αυτά είναι μόλις μερικά από τα πολιτικά ψέματα που είχαν ως αποκλειστικό στόχο την ηθική εξόντωση και την σπίλωση αντιπάλων των κ.κ. Τσίπρα και Καμμένου. Που πολλά από αυτά έμειναν αναπάντητα διαμορφώνοντας στην κοινή γνώμη μια στρεβλή εικόνα για πρόσωπα και γεγονότα.

Γι’ αυτό και ίσως η ημέρα της πρωταπριλιάς να αποτελεί την μόνη μέρα του χρόνου που προσφέρεται για να ακουστούν σκληρές αλήθειες που δυστυχώς δεν ακούγονται τον υπόλοιπο χρόνο...

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Σε μια κυνική παραδοχή προχώρησε ο αναπληρωτής Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας μιλώντας στη Βουλή στο πλαίσιο του νομοσχεδίου για το προσφυγικό. Ο κ. Μουζάλας ούτε λίγο ούτε πολύ τόνισε το εν λόγω νομοσχέδιο δεν είναι λύση και «όποιος το ισχυριζόταν θα έλεγε ανοησίες»!

Αντιθέτως, συμπλήρωσε ότι είναι ένα εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει, αλλά και πάλι θα φανεί στο μέλλον αν είναι έστω χρήσιμο. Παράλληλα, ο αναπληρωτής υπουργός ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα θα τηρήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες προειδοποίησε πως «ξεκινά ένα παιχνίδι ενοχών για την Ελλάδα, ότι με βάση αυτή την συμφωνία θα καταπατήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σας βεβαιώνω ότι θα τηρήσουμε αυστηρά τις διαδικασίες ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όχι όπως τα έχει ο καθένας στο μυαλό του, αλλά όπως ορίζουν οι συνθήκες. Εγώ ήμουν χθες στη Γενεύη και σήμερα η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ τουίταρε θετικά πράγματα για τη χώρα μας».

Εξέφρασε, δε, την άποψη ότι η συμφωνία που υπεγράφη «ήταν η καλύτερη υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες» και σημείωσε ότι αν την έγραφε ο ίδιος θα προέβλεπε πως θα μπορούν να έρθουν στην Ευρώπη 500.000 άνθρωποι. Ακόμη, ο κ. Μουζάλας υπερασπίσθηκε την Υπηρεσία Ασύλου από τις επιθέσεις της αντιπολίτευσης, ισχυριζόμενος ότι «κάνει θαύματα».

«Αποδίδει άσυλο σε 3 μήνες, όταν η Γερμανία δίνει σε 4 μήνες. Όταν μία υπηρεσία βελτιώνεται πρέπει να την στηρίζουμε. Και, πιστέψτε με, η διευθύντρια της Υπηρεσίας Ασύλου ήταν εκεί όταν ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ», υποστήριξε.

Την ίδια ώρα δεσμεύθηκε ότι «το αίσχος της Ειδομένης και του λιμανιού (του Πειραιά) θα σταματήσει, θα πάρει τον χρόνο του, αλλά θα σταματήσει. Δεν θέλετε αέρια μέσα στους πρόσφυγες, μέσα στα παιδιά. Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα πράγματα».

Τέλος, ύψωσε ασπίδα προστασίας στην Τασία Χριστοδουλοπούλου και την πολιτική των ανοικτών συνόρων, λέγοντας: «Δεν μπορώ κάθε φορά να απαντώ σε κοινοτυπίες. Δεν υπήρξαν. Δεν πιστεύετε την κυβέρνηση; Το είπε το ΝΑΤΟ και η FRONTEX ότι δεν υπήρξαν ανοιχτά σύνορα», υπογράμμισε.

Αλέξανδρος Διαμάντης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Περισσότεροι από 500 "πρόσφυγες" - λαθρομετανάστες διέφυγαν

  • Η Χίος μπαίνει σε κατάσταση συναγερμού με ανεξέλεγκτους "πρόσφυγες" να κυκλοφορούν στο νησί 

Περισσότεροι από 500 πρόσφυγες και μετανάστες, κυρίως οικογένειες με παιδιά, έριξαν το φράχτη και διέφυγαν από το hot spot της Χίου στην περιοχή του Χαλκείος. Αυτή τη στιγμή κατευθύνονται πεζή προς την πόλη -διανύοντας μια απόσταση επτά περίπου χιλιομέτρων- και συγκεκριμένα προς το δημοτικό καταυλισμό της Σούδας στην τάφρο του κάστρου, συνοδεία περιπολικών της Αστυνομικής διεύθυνσης Χίου προκειμένου να αποφευχθεί κάποιο ατύχημα.

Ας σημειωθεί ότι ήδη στον καταυλισμό της Σούδας διαμένουν και 211 άλλοι πρόσφυγες και μετανάστες οι οποίοι πέρασαν στο νησί από χθες και μέχρι σήμερα το πρωί και οι οποίοι δεν μπορούσαν να μεταφερθούν στο hot spot αφού ήδη εκεί παρέμεναν περισσότεροι από 1.500 άτομα με υποδομές για μόλις 1.200.

Τα παραπάνω έρχονται σε συνέχεια των χθεσινοβραδινών επεισοδίων λόγω των οποίων μέλη των οργανώσεων που δραστηριοποιούνται μέσα στο hot spot βρέθηκαν εκτός με εντολή της Αστυνομίας για λόγους ασφαλείας. Ανάμεσά τους οι «Γιατροί του Κόσμου» των οποίων το ιατρείο υπέστη σημαντικές ζημιές. Χθες σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες από το hot spot αποχώρησε και ο Ερυθρός Σταυρός, επικαλούμενος λόγους ασφαλείας.

Εν τω μεταξύ σήμερα το μεσημέρι περίπου 200 κάτοικοι της περιοχής του hot spot της Χίου προχώρησαν σε παράσταση διαμαρτυρίας στην Αστυνομική Διεύθυνση Χίου και στο δήμο Χίου διαμαρτυρόμενοι για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες μέρες και ζητώντας το κλείσιμο της δομής. Όμως συναίνεσαν στη δημιουργία του κέντρου όχι ως φυλακή αλλά ως χώρο καταγραφής. Το ίδιο, σύμφωνα με το δήμαρχο Χίου Mανόλη Βουρνού, κάνει και ο δήμος του νησιού που με εξώδικο στο υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής καταγγέλλει τη σύμβαση παραχώρησης.

Μάλιστα ο δήμος συγκαλεί σήμερα στις 6.00 το απόγευμα έκτακτη συνεδρίαση των Τοπικών Κοινοτήτων των Καμποχώρων, όπου λειτουργεί το hot spot.

Παρ' όλα αυτά, αν και η επικινδυνότητα στην ανεξέλεγκτη μετακίνηση των λαθρομεταναστών - "προσφύγων" στο νησί της Χίου, ενέχει κινδύνους σχετικούς με την ασφάλεια των στρατιωτικών στρατοπέδων (δηλ. της χώρας), το κυρίως πρόβλημα βρίσκεται στο λιμάνι του Πειραιά, όπου γεγονότα μείζονος σημασίας (επιθέσεις σε έλληνες πολίτες, σε κρατικούς υπαλλήλους, κ.α.) αποκρύπτονται επιμελώς από την κυβέρνηση, η οποία για δικούς της λόγους θεωρεί πως πρέπει να υποβιβάσει τα όσα συμβαίνουν (και δεν δημοσιεύονται) στον Πειραιά...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας
κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός

Η γιορτή του ψεύτη σήμερα... Μακάρι να ήταν όλα αυτά που ζούμε σήμερα ψέμματα αλλά δεν είναι. Και δεν ζούμε και λίγα! Κατ’ αρχήν είμαστε ένα βήμα από του να γίνουμε εμπόλεμη ζώνη με όλους αυτούς που οι καλοί μας γείτονες Τούρκοι μας φόρτωσαν. Και φυσικά δεν αναφερόμαστε στους δυστυχισμένους ανθρώπους που έφυγαν από την φρίκη του πολέμου για να σωθούν. Γράφουμε για εκείνους μου μας φύτεψαν οι “Ευρωπαίοι” πανάθεμα τους Τούρκοι... Πως είχε κάνει παλαιότερα ένας άλλος γείτονας μας ονόματι Μπερίσα που μας έστειλε όλα τα κατακάθια της Αλβανίας; Κάτι τέτοιο έχουν κάνει και οι Τούρκοι “αδελφοί” μας!!!

Ανέκαθεν τασσόμεθα υπέρ της φιλίας των δύο λαών, αλλά των λαών όχι των πολιτικών! Των πολιτικών εκείνων που επιβλέπουν την τα νησιά μας, τα εδάφη μας και ότι άλλο. Και φυσικά είμαστε πάντα υπέρ μιας καλής γειτονίας. Ο κακός χρόνος περνάει, ο κακός γείτονας δεν περνάει, λέει ο λαός μας. Και επειδή μέχρι πριν από μερικά χρόνια όλη η Ευρώπη κρυβόταν πίσω από την Ελλάδα και άφηνε την χώρα μας να είναι ο κακός της παρέας, καλόν ήταν πολιτικά που αλλάξαμε τακτική. Γιατί αναγκάστηκαν και οι Ευρωπαίοι να εκδηλωθούν. Είτε με τα φιλοτουρκικά είτε με τα αντί-Ερντογανικά τους αισθήματα. Είναι πολύ το χρήμα άλλωστε…

Το θέμα μας όμως είναι η χώρα μας... Πρώτον πρέπει να σταματήσει αυτό το μπάχαλο που επικρατεί. Ή είμαστε κράτος ή δεν είμαστε... Δεν μπορεί οι πρόσφυγες, μετανάστες και όπως αλλιώς ονομάζονται να έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους Έλληνες! Για να μην τρελαθούμε κιόλας. Δεν μπορούν να αποφασίζουν οι ίδιοι οι πρόσφυγες που θα πάνε! Δεν τους αρέσει το τάδε μέρος... επιθυμούν να επιστρέψουν στον Πειραιά γιατί εκεί περνάνε καλύτερα!!! Μάλλον θα πρέπει να σταματήσει και η πολύ αλληλεγγύη στον Πειραιά και να μεταφερθεί στα κατά τόπους κέντρα φιλοξενίας σε όλη την Ελλάδα…

Μήπως κάποιοι έχουν ξεχάσει ότι στην Ελλάδα και ειδικά στο λιμάνι του Πειραιά άρχισε η τουριστική περίοδος; Μήπως αγνοούν το τι προσφέρει ο τουρισμός και ειδικά η κρουαζιέρα στην οικονομία της χώρας μας; Για συνέλθετε όλοι γιατί αλλιώς θα τρελαθούμε! Αλλά ξεχάσαμε βρε παιδιά!!! Δεν μπορούν να μεταφερθούν από τον Πειραιά και την Ειδομένη... Δεν το επιτρέπουν και οι «αλληλέγγυοι» του ΣΥΡΙΖΑ!!! Η κίνηση των 53!!! Μπορεί να είναι και άλλοι, αλλά ας συγχωρεθούμε εμείς που δεν γνωρίζουμε τα του οίκου του κόμματος της Κουμουνδούρου.

Μα δεν λυπόμαστε αυτούς τους δυστυχισμένους ανθρώπους όλοι οι άλλοι, οι μη “αλληλέγγυοι”; Φυσικά και τους λυπόμαστε και θέλουμε να τους βοηθήσουμε. Και τους βοηθάμε! Αλλά πρώτον στα όρια των δυνατοτήτων μας και δεύτερον λυπόμαστε και τους εαυτούς μας! Τους Έλληνες που δυστυχούν ή που θα δυστυχήσουν εξ αιτίας της ανυπαρξίας κράτους και κρατικής μέριμνας. Και πραγματικά μας λυπεί που οι “αλληλέγγυοι” σαμποτάρουν ουσιαστικά την κυβέρνηση τους, τους δικούς τους ανθρώπους για το προσφυγικό!!! Είναι αχαρακτήριστοι γιατί για όλα τα άλλα δεινά που περνούν οι Έλληνες δεν έχουν βγει να πουν ή να κάνουν το παραμικρό... Μόνο αυτό το θέμα τους μάρανε τώρα!!!

Αλλά δεν είναι μόνο το θέμα των προσφύγων/μεταναστών που ταλανίζει την χώρα! Υπάρχουν και τόσα άλλα. Βιάζεται η κυβέρνηση να κλείσει η αξιολόγηση. Με ποιους όρους; Πάλι το μάρμαρο θα πληρώσουν τα γνωστά υποζύγια; Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι; Τι ακριβώς δεν έχουν αντιληφθεί οι πάντες; Ότι η μεσαία τάξη στην εξαφανίστηκε!! Τέρμα τα δίφαγκρα.. Πάπαλα... Όχι δεν έχει εισφέρει πλέον η μεσαία τάξη αλλά τώρα χρειάζεται και να πάρει!!!

Και πάμε και στην δικαιοσύνη. Θα γίνουμε κουραστικοί. Ότι καλό έχει συμβεί από τις δικαστικές αρχές έχει γίνει μόνον χάρις στις υπερπροσπάθειες κάποιων εντίμων και με ήθος δικαστικών λειτουργών. Όλοι οι υπόλοιποι ακολουθούν την υπόλοιπη κοινωνία και ειδικά το παράδειγμα του δημόσιου τομέα... Γιατί ως γνωστόν δεν θα βασίλευε και δεν θα κυβερνούσε η διαπλοκή αν, λέμε αν, λειτουργούσε η δικαιοσύνη. Αν στεκόταν στο ύψος της. Αλλά που τέτοια τύχη. Και παρ’ όλες τις κάποιες προσπάθειες της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα για την πάταξη της διαφθοράς, από ουσία μηδέν. Δεν μπορεί πχ η πάταξη της διαφθοράς να περιορίζεται στην κόντρα Τσίπρα-Ψυχάρη! Και άλλοι, οι πριν τον ΣΥΡΙΖΑ, έκλεισαν μέσα τον Τσοχατζόπουλο! Αλλά άλλος κλέφτης πολιτικός δεν υπήρξε στην Ελλάδα; Και εκείνοι μας έλεγαν ότι πάταξαν την διαφθορά! Μην τρελαθούμε είπαμε, και εδώ!

Οι μεγάλοι φοροφυγάδες, αυτοί που διασπάθισαν το δημόσιο χρήμα, αυτοί που έφαγαν μέχρι σκασμού πολιτικοί και επιχειρηματίες πρέπει να γίνουν γνωστοί στο πανελλήνιο. Δεν μπορούν να κρύβονται όλοι πίσω από την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Πρέπει να μαθαίνουμε τι εισπράττει το κράτος και από ποιον. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο τάδες επιχειρηματίας στον οποίο υπεβλήθη το άλφα ποσόν ως πρόστιμο κλπ για φοροδιαφυγή τι πληρώνει τελικά. Δεν αρκεί να μας λένε ότι του επιβλήθηκε πρόστιμο 100.000.000 ευρώ, το οποίο μετά γίνεται 60 εκ. και στο τέλος τρέχα γύρευε τι πληρώνει ο φοροφυγάς. Το παραμύθι αυτό το βλέπουμε σαράντα χρόνια στην Ελλάδα και είδαμε όλοι μας πως καταντήσαμε. Τέρμα λοιπόν τα ψέμματα και με αυτό το θέμα και ας είναι και 1η Απριλίου σήμερα!

Σε ένα τομέα δεν είχαμε πρόβλημα αλλά καταφέραμε να αποκτήσουμε και εδώ. Στον πολιτισμό!!! Τι είδους επιλογή ήταν η τοποθέτηση του Jan Fabre, του Βέλγου ως νέου καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών; Τι είδους ξενομανία είναι αυτή; Έλληνας κατάλληλος για την θέση αυτή δεν υπήρχε; Ανεργία στην Ελλάδα δεν υπάρχει, που πρέπει να κάνουμε εισαγωγή και καλλιτεχνικών διευθυντών από το εξωτερικό; Ξέρετε ποιο είναι το τραγικό, ειρωνικό της υποθέσεως αυτής; Την μία ημέρα μάθαμε για κάποια από τα κατορθώματα του κ. Fabre με τις γάτες και τους “τσουτσονο-χορευτές”, όταν την προηγούμενη ακριβώς ημέρα είχαμε διαβάσει ότι η καταπληκτική δουλειά του Δημήτρη Παπαϊωάννου στη τελετή έναρξης των 1ων Ευρωπαϊκών Αγώνων 2015 του Μπακού (Αζερμπαϊτζάν) κέρδισε όχι μία, όχι δύο, έξι υποψηφιότητες για τα 43α βραβεία EMMY. Ποια ήταν η δουλειά του κ. Παπαϊωάννου στην τελετή έναρξης; Ήταν ο καλλιτεχνικός διευθυντής!!! Ο κ. Μπαλτάς έπρεπε να ψωνίσει από έξω... Τόσο ξενόδουλοι είναι κάποιοι επιτέλους;

Και κλείνουμε με τα ιατρικά νέα... Ο Υπουργός μας της Παιδείας, αυτός που θέλει να καταργήσει τα θρησκευτικά, τις παρελάσεις και ένας Θεός ξέρει τι άλλο, μας εξήγησε γιατί βλέπουμε συνεχώς φωτογραφίες του που κοιμάται στα έδρανα της Βουλής. Πάσχει από υπνική άπνοια!!! Ας δούμε λοιπόν ποιες είναι οι επιπτώσεις σε κάποιον ασθενή. Στις άμεσες είναι αρρυθμίες, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή ισχαιμικό καρδιακό επεισόδιο. Στις έμμεσες που αφορούν την επόμενη ημέρα επειδή ο ασθενής δεν κοιμάται καλά είναι ότι έχει υπνηλία, μειωμένη εγρήγορση και υπάρχει ακόμη και ο κίνδυνος πχ θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος αν ο ασθενής είναι οδηγός ή ακόμη εργατικού ατυχήματος αν χειρίζεται μηχανήματα κλπ. Και τέλος μπορεί να προκαλέσει διαταραχές της συμπεριφοράς, κατάθλιψη, διαταραχές της σεξουαλικότητας κλπ. Λυπούμαστε για το πρόβλημα υγείας του κ. Φίλη, όπως και όλων των άλλων ασθενών, μπορεί όμως κάποιος που έχει αυτά τα συμπτώματα και τις επιπτώσεις να είναι υπουργός; Και μάλιστα υπουργός παιδείας... Να χειρίζεται δηλαδή τις τύχες των παιδιών μας... Την απάντηση την αφήνουμε σε εσάς…

Η κυβέρνηση πρέπει να αντιληφθεί ότι είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων. Κυβέρνηση όχι μόνον εκείνων που την ψήφισαν. Και πολύ περισσότερο όχι κυβέρνηση του 2-3-4%!!! Δεν μπόρεσε σε καμία περίπτωση να υλοποιήσει αυτά που είχε υποσχεθεί προεκλογικά. Ας μην εφαρμόσει λοιπόν αυτά που δεν έπρεπε να εφαρμόσει ούτως ή άλλως ως περιθωριακό κόμμα του 2-4%! Πλέον κυβερνά την χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ… Ας το συνειδητοποιήσουν όλοι τους και ας φερθούν ανάλογα!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Τα ΜΜΕ, άνθρωποι των γραμμάτων των τεχνών και των επιστημών, σοβαροί επιχειρηματίες, πολιτικοί και πολιτικάντηδες αλλά και πιτσιρικάδες θα πούμε κάποια ψέματα σήμερα τιμώντας την Πρωταπριλιά…

Τα πρωταπριλιάτικα ψέματα δεν είναι αποκλειστικό εύρημα των Ελλήνων αλλά τα συναντάμε σχεδόν σε κάθε γωνιά της γης.

Δική μας, καθαρά Ελληνική, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ είναι να έχουμε ένα πολιτικό σύστημα του οποίου τα «επώνυμα» αλλά και τα λιγότερο γνωστά μέλη αρέσκονται να λένε ψέματα 365 μέρες τον χρόνο για να είναι «συνεπείς» με τον… ρόλο τους!

Εάν προσθέσουμε στα ψέματα και το δημοφιλέστατο μεταξύ πολιτικών σπορ της αποκαλούμενης κυβίστησης, τουτέστιν «κωλοτούμπας» σπάμε διεθνή ρεκόρ…

Ζήσαμε ώρες απείρου κάλλους αναφορικά με ψέματα, τούμπες και κοκορομαχίες στην Βουλή των Ελλήνων την περασμένη Τρίτη.

Υπάρχει βέβαια και το θέμα των «μυστικών» που μάλλον εξηγεί την αδυναμία να κατανοήσουμε τι συζητούν Κυβέρνηση και «κουαρτέτο θεσμών» (κάποτε λέγαμε… τρόικα) πίσω από κλειστές πόρτες πολυτελούς ξενοδοχείου όπως και την αδυναμία του προσδιορισμού του αριθμού των προσφύγων, μεταναστών και λαθρομεταναστών που βρίσκονται εντός Ελληνικών συνόρων.

Στην ίδια αιτία της ανάγκης να κρατάμε μυστικά ανήκουν και καραμπινάτες υποθέσεις συνεργατών και φίλων που οι πολιτικοί μας κρατούν κλειδωμένες στα συρτάρια τους ενώ βοά η Ελληνική Κοινή Γνώμη…

Η έννοια του μυστικού ξεκινάει από τα παιδικά χρόνια όχι επειδή ο άνθρωπος γεννιέται με την ανάγκη της κρυψίνοιας, αλλά λόγω της προοδευτικής και σταδιακής αναγνώρισης του γεγονότος πως κάποιες πράξεις μας μπορεί να επιφέρουν τιμωρία, ενώ κάποιες άλλες επιβράβευση.

Η πρώτη αιτία που τα παιδιά καταφεύγουν στα μυστικά είναι η ανάγκη τους να αποκρύψουν κάποιες συμπεριφορές, δηλαδή μαθαίνουν να κρατούν μυστικά όταν συνειδητοποιούν πως η ανακοίνωσή τους θα επιφέρει δυσαρέσκεια στο γονέα, στο δάσκαλο, στους φίλους. Το παιδί κρατάει, επίσης, μυστικά, όταν, χωρίς να είναι προσωπική επιλογή του, έρχεται αντιμέτωπο με τη διαφωνία της παρέας για το γεγονός ότι έχουν εμπλακεί σε κάποια συμπεριφορά την οποία πρέπει να αποκρύψουν, διότι διαφορετικά θα τιμωρηθούν.

Υπάρχουν και οι περιπτώσεις κατά τις οποίες τα παιδιά συμφωνούν ότι δεν θα ανακοινώσουν ένα μυστικό, συνομολογούν στην κράτησή του, ξέρουν πολύ καλά γιατί το έκαναν, αλλά εδώ προκύπτουν και δύο πολύ ενδιαφέρουσες διαφοροποιήσεις στη διαδικασία υιοθέτησης της συγκεκριμένης συμπεριφοράς απόκρυψης:

Πρώτον, κάποιοι συμφωνούν στην τήρηση του μυστικού, επειδή απλά έχουν την ανάγκη να μην απορριφθούν από την παρέα, έστω και αν αναγνωρίζουν ότι η απόκρυψη δεν είναι κάτι ηθικά θεμιτό και
Δεύτερον, υπάρχουν παιδιά που ουσιαστικά δημιουργούν την ανάγκη του μυστικού για να μην ομολογήσουν δικές τους προσωπικές ευθύνες.

Η διατήρηση μυστικών καθώς ο άνθρωπος ενηλικιώνεται και μεγαλώνει αποκτά τελείως διαφορετική σημασία.
Κάποιοι θα διατηρήσουν τα μυστικά τους μέσα στο πλαίσιο μιας τάσης για προστατευτισμό που περιέχει και τη γνωστή έννοια της ΟΜΕΡΤΑ δηλαδή του όρκου για τη φύλαξη του κοινού μυστικού έτσι ώστε να επιβιώνει και να διατηρείται ζωντανή μια ομάδα ανθρώπων.

Σε θεσμικό επίπεδο υπάρχουν οι περιπτώσεις όπου συχνά το άτομο θα κρατήσει ένα μυστικό εφόσον βρίσκεται σε θέση εξουσίας και αναγνωρίζει πως η κοινοποίησή του μπορεί να δημιουργήσει πανικό, αναστάτωση, ανατροπή δεδομένων πλαισίων αναφοράς και λειτουργίας.

Οι πραγματικά «μεγάλοι ηγέτες» είναι εκείνοι που ξέρουν ότι κάποια πράγματα υποχρεωτικά θα τα κρατήσουν μυστικά. Στην περίπτωση που αποκαλύψουν κάποιο μυστικό είναι επειδή αισθάνονται την υποχρέωση να μην κρατήσουν κρυφό κάτι το οποίο δεν εξυπηρετεί το κοινωνικό σύνολο. Αποφασίζουν ότι η διατήρηση αυτή των μυστικών δεν εξυπηρετεί παρά μερικά- ίσως και άνομα- συμφέροντα. Κατά συνέπεια με την ανακοίνωση ουσιαστικά ΔΕΝ προδίδουν το μυστικό αλλά δημοσιοποιούν αυτό με το οποίο κάποιοι άλλοι θα ήθελαν να τους έχουν ελεγχόμενους και να τους το επιβάλλουν σαν υποχρεωτικά «χρήσιμο» μυστικό.

Οι εποχές που διανύουμε συνηγορούν σε εθνικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο για τη «φύλαξη μυστικών» ώστε να μην διαταραχθούν σε επίπεδο καταστροφικό λεπτές ισορροπίες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν πληθυσμιακά σύνολα, λαούς και Έθνη σε απίστευτου μεγέθους περιπέτειες…

Πρωταπριλιάτικα διευκρινίζω ότι είναι σαφώς άλλο πράγμα το να κρατάμε μυστικά και άλλο το να λέμε ψέματα ακόμα και όταν αυτά είναι, όπως συνηθίζουμε να τα χαρακτηρίζουμε «λευκά, ή κατά συνθήκη ψεύδη».

Και ο νοών νοείτω!...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Βρετανία είναι Χριστιανική χώρα

Στο Πασχαλινό μήνυμά του ο Βρετανός Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον έστειλε μήνυμα ελπίδας προς όλα τα εκατομμύρια των Χριστιανών στην Βρετανία και σε όλο τον κόσμο.
Αφού αναφέρθηκε στην βοήθεια προς τον συνάνθρωπο, τους άστεγους, τα παιδιά που χρειάζονται βοήθεια, την συμπόνια θρησκευτικών ηγετών, εθελοντών που επισκέπτονται τα νοσοκομεία, τα ιδρύματα και ότι στην καρδιά όλων που προσφέρουν βοήθεια, καλοσύνη και κουράγιο βρίσκονται αρετές και πιστεύω που βοήθησαν αυτή τη χώρα να είναι ότι είναι σήμερα τόνισε,
«Αυτές είναι Χριστιανικές αρετές, που πρέπει να μας δίνουν την δύναμη να λέμε, ναι, είμαστε μια Χριστιανική χώρα και είμαστε περήφανοι γι΄αυτήν. Όταν βλέπουμε σήμερα το 2016 Χριστιανούς να καταδιώκονται για τα πιστεύω τους σε άλλα μέρη του κόσμου, πρέπει να αντιδρούμε και να συμπαραστεκόμαστε σε όλους όσους με γενναιότητα διατηρούν τη πίστη τους και θα καταπολεμήσουμε αυτή τη ολέθρια ιδεολογία που είναι η ρίζα της τρομοκρατίας στεκάμενοι υπερήφανοι για τις αξίες και τον τρόπο ζωής μας».
Χρειάζονται χερσαίες δυνάμεις

Τη ίδια μέρα του Πάσχα, δηλώσεις έκανε και ο πρώην Εργατικός πρωθυπουργός Τόνυ Μπλέαρ (ο οποίος αναμένει το πόρισμα της ολοένα και καθυστερημένης έρευνας Chilcot για τον πόλεμο στο Ιράκ για να μάθει τι του απορρίπτει για το ρόλο και ευθύνες του) προειδοποιώντας ότι το ISIS(Daesh) πρέπει να εξουδετερωθεί αλλιώς θα υπάρξουν και άλλες τρομοκρατικές επιθέσεις και ότι χρειάζεται στρατιωτική επέμβαση. Και πέραν του οπλικού εξοπλισμού προς εκείνους που πολεμούν επί εδάφους το ISIS, αν χρειάζονται στρατιωτική υποστήριξη (εννοώντας σε ανθρώπινο δυναμικό), θα πρέπει να τους δώσουμε και αυτή τη βοήθεια είπε. «Βρισκόμαστε σε πόλεμο με τον ισλαμικό εξτρεμισμό και οι αεροπορικές επιδρομές δεν φθάνουν χρειάζεται επί εδάφους στρατιωτική δύναμη για να νικήσουμε το ISIS» εννοώντας εμμέσως πλην σαφώς χερσαίες δυνάμεις.

Η δυσλειτουργική πολιτική των Βρυξελλών

Εν τω μεταξύ ο βρετανικός τύπος επικρίνει έντονα την Ευρωπαϊκή ‘Ένωση για την αδυναμία της να αντιμετωπίσει τις απειλές. Η observer.com π.χ. στις 23 του μηνός έγραψε με τίτλο Η Ευρώπη βρίσκεται και πάλιν σε πόλεμο, και τόνισε ότι «η χρονολογικά δυσλειτουργική πολιτική των Βρυξελλών έπαιξε τοξικό ρόλο, όπως και η δυτική Ευρώπη με το να κλείνουν τα μάτια και να ελπίζουν για το καλύτερο» και έκλεισε το άρθρο τονίζοντας ότι «το απογοητευτικό είναι ότι οι καλύτερες μυστικές υπηρεσίες δεν μπορούν να αποζημιώσουν πολιτικές αποτυχίες επικής κλίμακας και όταν αποτυγχάνουν οι πολιτικές, ακολουθεί βία, και αυξανόμενη βία μετατρέπεται σε πόλεμο».

Η μεγάλη αποτυχία της ΕΕ

Η δε αμερικανική ιστοσελίδα www.foreignpolicy.com με τίτλο « Η Μεγάλη αποτυχία Ελευθερίας της Ευρώπης», έγραψε ότι η Ε.Ε δεν ενδιαφέρεται ποσώς για την δημοκρατία, λέγει, ναι ότι το κάνει, αλλά οι πράξεις της στέλλουν ένα καθαρά διαφορετικό μήνυμα. Το πρώτο παράδειγμα έγραψε,
«είναι η επαίσχυντη συμφωνία των αξιωματούχων της με την Τουρκία. Υποσχέθηκαν της Τουρκίας περισσότερα λεφτά για το θέμα των χιλιάδων των προσφύγων και μια ανανεωμένη υπόσχεση για μελλοντική ένταξη. Βασικά η Ευρώπη έδωσε ένα σορό λεφτά της Τουρκίας και έκλεισε τα μάτια στην συστηματική καταστροφή των δημοκρατικών ιδρυμάτων της χώρας του».
Επιτέλους αλλαγή στάσης Αμερικής και Βρετανίας;

Τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Βρετανοί γνωρίζουν δίχως αμφιβολία πλέον ότι η Τουρκία συνεργάζεται με το λεγόμενο ισλαμικό κράτος. Μετά τα τελευταία κτυπήματα στο Παρίσι και τις Βρυξέλλες αμφότεροι άρχισαν να τραβάνε πίσω από την Τουρκία.
Ο μεν Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα στο πρόσφατο παρελθόν σε συνέντευξή του στο περιοδικό ««The Atlantic» χαρακτήρισε τον Ερντογάν ως «αποτυχημένο και αυταρχικό» και αρνήθηκε να παραστεί στα εγκαίνια τζαμιού στο Μέριλαντ που χρηματοδότησε η Τουρκία και που θα κάνει ο Ερτογάν προς το τέλος αυτής της εβδομάδας και αρνήθηκε επίσης (ο Ομπάμα) να τον δεχθεί ιδιαιτέρως, ο Λευκός Οίκος ανέθεσε στον αντιπρόεδρο κ. Μπάιντεν να τον συναντήσει, όπως έγραψε η ελληνική εφημερίδα Νέας Υόρκης Εθνικός Κήρυκας, συγχαίροντας τον Αμερικανό πρόεδρο.

Παράλληλα μια αλλαγή γραμμής βλέπουμε και στο Λονδίνο, με συντονισμένες δηλώσεις τριών Βρετανών Συντηρητικών Αξιωματούχων που δεν τις ακούσαμε ποτέ στο παρελθόν από το Λονδίνο που υπήρξε ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της τουρκικής ένταξης.

Βρετανικό γιόκ ΕΕ για Τουρκία και βέτο

Η πρώτη αναφορά έγινε στις 2 Μαρτίου 2016 από τον ηγέτη των Συντηρητικών στην ΕΕ μάλιστα Μουσουλμάνο στο θρήσκευμα, κ. Syed Kamall, o οποίος δήλωσε απερίφραστα πως όλοι πρέπει να είμαστε, απολύτως ειλικρινής με την Τουρκία.
«Η Τουρκία, δεν θα γίνει ποτέ μέλος της ΕΕ. Λυπάμαι αλλά υπάρχουν πολλοί λόγοι γιατί δεν πρέπει να γίνει μέλος. Είναι καιρός για όλους μας να είμαστε ειλικρινείς και να της πούμε ότι δεν πρόκειται ποτέ να γίνει μέλος της ΕΕ», 
δήλωσε. (EU Today 2.3.2016).

Η δεύτερη αναφορά ήλθε λίγες μέρες αργότερα από τον Βρετανό Υπουργό Οικονομικών κ. Τζιώρζ Όσμπορν - για την οποία η ‘Ελευθερία’ Λονδίνου έγραψε μακροσκελές κύριο άρθρο στις17 Μαρτίου 2016 με τίτλο « Μια… περιέργως θετική δήλωση Οσμπορν για Τουρκία – ΕΕ.».
«Ρώτησαν λοιπόν τον κ. ΄Οσμπορν, (έγραψε η Ελευθερία), σχετικά με το αίτημα της Τουρκίας να ανοίξουν «παγωμένα» ενταξιακά κεφάλαια με αντάλλαγμα τη συνεργασία της στο προσφυγικό. Ο κ. ΄Οσμπορν έδωσε μια εκπληκτική απάντηση. Για πρώτη φορά μίλησε για το δικαίωμα βέτο της Βρετανίας, αν θα ενταχθεί η όχι η Τουρκία, τόνισε ότι μπορεί να θέσουν (οι Βρετανοί) όρους αν θα δεχτούν άλλα κράτη ως μέλη, με απρόσκοπτη και ελεύθερη διακίνηση των πολιτών τους στην ΕΕ. Το εκπληκτικό, (συμπλήρωσε η Ελευθερία), είναι το γεγονός ότι μίλησε και για δικαίωμα άλλων κρατών να ασκήσουν βέτο στην Τουρκία θεωρώντας αναμενόμενη και άνευ βρετανικών αντιρρήσεων μια τέτοια ενέργεια…»
Η δε 3η αναφορά ήλθε από το βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων από τον ίδιο τον Βρετανό Πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον . Απαντώντας σε ερώτηση βουλευτή του κόμματος του την Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016, για την επίσπευση της ενταξιακής διαδικασίας της Τουρκίας, ο κ. Κάμερον είπε μεταξύ άλλων και αυτός ότι
«η κάθε χώρα, συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας, έχει ένα βέτο σε κάθε στάδιο της διαδικασίας … το Συντηρητικό Κόμμα έχει δεσμευθεί στο μανιφέστο του ότι θα τηρήσει πιο σκληρή στάση έναντι μελλοντικών εντάξεων στην ΕΕ…» 
(Ελευθερία Λονδίνου 24.3.2016).

Οι τρείς αυτές αναφορές εντός τριών εβδομάδων από τρείς Βρετανούς Συντηρητικούς αξιωματούχους για την προοπτική της τουρκικής ένταξης δεν μπορούν να ήσαν τυχαίες. Ειδικά αν λάβουμε υπόψη και ότι μέχρι στιγμής δεν ακούστηκε καμία παρέμβαση, είτε στη Βουλή των Κοινοτήτων είτε στη Βουλή των Λόρδων από εκείνους που υποστηρίζουν ένθερμα την τουρκική ένταξη.

Επισημαίνεται ότι την Πέμπτη 24 Μαρτίου 2016 και μετά τα τραγικά γεγονότα των Βρυξελλών δολοφονήθηκε στη Γλασκώβη της Σκωτίας ο Πακιστανός καταστηματάρχης Asad Shah 40 χρόνων, λίγες μόνο ώρες μετά που το άτυχο θύμα ευχήθηκε σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης Καλό Πάσχα στους Χριστιανούς. Η οικογένεια του πιστεύει ότι ήταν θύμα αιρετικών ανάμεσα στην μουσουλμανική κοινότητα της Σκωτίας. 
Ο δολοφονηθείς πιστεύεται ότι είχε εκφραστεί επίσης εναντίον του εξτρεμισμού. Δυστυχώς η δολοφονία του Πακιστανού έπεσε στα μαλακά καθώς τα ΜΜΕ απέφυγαν να το προβάλουν στις μεγάλες τους ειδήσεις. Το πρωτο-δημοσίευσε η Χέραλτ Σκότλαντ στην έκδοση της Κυριακής 27.3.2016. Η αστυνομία συνέλαβε ένα άνδρα μουσουλμάνο 32 χρονών και πιστεύει ο Shah δολοφονήθηκε για θρησκευτικές προκαταλήψεις. Ακολούθησε η σφαγή Χριστιανών στο Πακιστάν…

Φανούλα Αργυρού 
Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
Πηγή "Φιλόξενος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


By Dexter Filkins
The New Yorker

Recep Tayyip Erdoğan, Turkey’s President, is coming to Washington this week, where he’ll probably meet President Obama. It’s a good bet he’ll manage to get in and out of the capital without being subjected to the public humiliation he deserves.

On paper, Erdoğan is an ally of the United States. Turkey is a member of NATO and a modern country with a Muslim majority that many American officials imagine as a bridge to the Middle East. Its military is helping in the fight against ISIS. When Erdoğan was first elected Prime Minister, in 2003, many hoped that he would serve as a democratic model for the rest of the Islamic world.

That was a long time ago. Erdoğan is well on his way to becoming a dictator, if he isn’t one already. Not long after his initial election, Erdoğan’s agents embarked on a large and sinister campaign to destroy his political opponents, jailing hundreds—journalists, university rectors, military officers, aid workers—on trumped-up charges and fabricated evidence. (In 2012, I wrote about Erdoğan’s campaign for the magazine.) Despite his excesses, Erdoğan remained popular as the Turkish economy rapidly grew. In 2014, having completed three terms as Prime Minister, he ran for President and won. Still, Turkish voters have refused to give him the blank check he desired, and last year turned down his effort to rewrite the Constitution to give himself vast new powers.

Since becoming President, Erdoğan has made a further turn toward dictatorship, crushing the remnants of a free press. In December, 2014, Turkish police arrested the editor of Zaman, the country’s largest newspaper, which had not only been a critic of Erdoğan but also written extensively about the corruption that pervades his government and family. The editor, Ekrem Dumanlı, was accused of trying to mount a coup d’état. Earlier this month, the government seized Zaman and began printing pro-government articles.

After Zaman, the newspaper Cumhuriyet remained one of the last pillars of the opposition press. In May, Cumhuriyet published video footage that showed Turkish intelligence officers ferrying trucks filled with weapons to rebel groups in Syria. There was nothing secret about this: Turkey has been one of the most aggressive and indiscriminate supporters of rebels fighting the government of Bashar al-Assad, going so far as to arm the most dangerous extremists there, including Jabhat al-Nusra, the local Al Qaeda franchise. Turkey’s long-standing policy of allowing militants to enter the country and cross into Syria is as responsible for the rise of ISIS as any other factor.

The problem for Erdoğan was that the Cumhuriyet story came out just as he was succumbing to pressure from the Obama Administration to switch his policy and join the fight against ISIS. You can imagine what a hypocrite Erdoğan felt like when the Cumhuriyet story hit the stands. In November, government agents arrested its two top editors, Can Dündar and Erdem Gül, both veteran journalists, on charges of espionage. Prosecutors are demanding life sentences for the pair. Erdoğan himself is a plaintiff in the case. Last week, a judge ordered the trial closed to the public.

Erdoğan’s campaign against Cumhuriyet has coincided with an equally brazen assault on Kurdish journalists, at least a dozen of whom have been arrested and detained on charges that they support terrorism. There are at least twenty reporters now imprisoned in Turkey, according to Nina Ognianova, of the Committee to Protect Journalists, in New York. “It’s so hard to get information that we aren’t sure how many journalists have been detained,” Ognianova said. “The campaign is unrelenting.”

Under normal circumstances, Erdoğan’s march to authoritarianism might be expected to provoke criticism or even economic sanctions. But since coming to office in 2009, President Obama has treated Erdoğan like an ally and friend. His Administration has continued to do so, even after the crackdown on Zaman and Cumhurieyt. Why? Because the United States desperately needs Turkey, a Muslim-majority country, in its fight against ISIS. Turkey hasn’t even been helpful in this regard—it has been much more focussed on bombing the Kurdish enclave in northeastern Syria, America’s most effective ally in the country—and there is evidence that Obama’s view is changing. In discussions with Jeffrey Goldberg, of the Atlantic, Obama said that while he once imagined Erdoğan as a moderate, he now sees him as an authoritarian and a failure.

That’s a start. Obama and Erdoğan are supposed to meet today in Washington. Let’s hope President Obama skips the diplomatic language and goes straight to the point: that any leader who jails journalists—and arms Al Qaeda and bombs the Kurds and jails his opponents—is no friend of the United States.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στην Ειδομένη κάθε τόσο διανέμονται φυλλάδια για «εναλλακτικές» διαδρομές, διά των οποίων οι εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα πρόσφυγες και λαθρομετανάστες θα φτάσουν στην Ιταλία, αφού πρώτα περάσουν στο αλβανικό έδαφος. Επίσης, από καιρού εις καιρόν εμφανίζονται πράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών υποδυόμενοι τον ρόλο του «αλληλέγγυου», του αναρχικού, του δημοσιογράφου, του μέλους ΜΚΟ ή διεθνούς οργανισμού, οι οποίοι παροτρύνουν τους πρόσφυγες και τους λαθρομετανάστες να κάνουν επεισόδια!

Το επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών εχθρικών προς την Ελλάδα κρατών, που θέλουν να πείσουν τους εγκλωβισμένους να ξεκινήσουν τις ταραχές, είναι ότι έτσι θα... τραβήξουν την προσοχή και θα υποχρεώσουν τους Δυτικούς να ανοίξουν τα σύνορα!

Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν και στον λιμένα του Πειραιά και σε άλλα σημεία, που έχουν καταληφθεί από τα πλήθη των προσφύγων και των παρανόμως εισελθόντων μεταναστών. Ο τελικός στόχος είναι η πλήρης απορρύθμιση των απομειναριών του ελληνικού κράτους και ο εδαφικός διαμελισμός της χώρας μας.

Η πρόσφατη ιστορία της Χερσονήσου του Αίμου, οι πόλεμοι στην περιοχή, οι εθνοτικές συγκρούσεις, το δράμα της Σερβίας και η εγκληματική επέμβαση του ΝΑΤΟ εναντίον της ομοδόξου χώρας δεν πρέπει να αφήνουν καμία αμφιβολία στους Ελληνες ότι η ειρήνη και η ακεραιότητα της πατρίδας δεν είναι μόνιμες συνθήκες και εξασφαλισμένα αγαθά. Επιβεβαιώνονται και κατακτώνται με κόπους και θυσίες καθημερινά.

Πρώτιστο μέλημα κάθε κυβέρνησης, η οποία δεν επιθυμεί να ρίξει νερό στον μύλο των επίδοξων τεμαχιστών της Ελλάδας, είναι η σύλληψη και η προσαγωγή σε δίκη όλων όσοι προσπαθούν εδώ και καιρό να χρησιμοποιήσουν το προσφυγικό και το μεταναστευτικό κύμα σαν όπλο και γι' αυτό τον λόγο υποδαυλίζουν ταραχές.

Το ξεμπρόστιασμα αυτών των προβοκατόρων και η αποκάλυψη των εντολέων τους θα αποτελέσει μιας πρώτης τάξεως ασπίδα υπεράσπισης της εθνικής και της κοινωνικής ειρήνης.

Αν, όμως, τα πράγματα αφεθούν ως έχουν και κακοφορμίσει η πρακτορική μόλυνση στα ξέφραγα hot spots, θα βρεθούμε προ δυσάρεστων εκπλήξεων.


Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η χρηματοπιστωτική κρίση είχε ως αποτέλεσμα τέσσερις χώρες της Ευρωζώνης, η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Κύπρος, να οδηγηθούν επίσημα στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης – ενώ άλλες δύο, η Ιταλία και η Ισπανία, ανεπίσημα. Η βασική οικονομική πολιτική που εφαρμόσθηκε και στις έξι ήταν η μείωση των μισθών των εργαζομένων – έτσι ώστε να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα τους (εσωτερική υποτίμηση).

Από τις τέσσερις πρώτες χώρες, ναι μεν μόνο η Ελλάδα συνεχίζει να χρηματοδοτείται από το μηχανισμό, αλλά μόνο η Ιρλανδία κατάφερε πραγματικά να επιστρέψει σε πορεία ανάπτυξης – επειδή αποτελεί μία ιδιαίτερη περίπτωση, αφενός μεν επειδή είναι η μοναδική χώρα που εξάγει πάνω από το 100% του ΑΕΠ της (εισάγει ανάλογα), αφετέρου λόγω του ότι διαθέτει έναν πολύ μεγάλο αριθμό ξένων επιχειρήσεων, κυρίως αμερικανικών, οι οποίες παράγουν εκεί και εξάγουν τα προϊόντα τους. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι κάτοικοι της είναι ικανοποιημένοι – γεγονός που τεκμηριώθηκε από την αλλαγή της κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, η μείωση των μισθών απέδωσε στην Ιρλανδία ακόμη και στην αύξηση της απασχόλησης, ακριβώς επειδή έχει τόσο μεγάλο ποσοστό εξαγωγών – ενώ στις άλλες πέντε χώρες οδήγησε στην πτώση της εσωτερικής κατανάλωσης (ζήτησης), με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν η ύφεση, ο περιορισμός των επενδύσεων και η ανεργία. Εκτός αυτού, συνοδεύθηκε από μία περιοριστική δημοσιονομική πολιτική (αύξηση των φόρων κλπ.), η οποία έδωσε σε όλες τις χώρες τη χαριστική βολή. 

Η αποτυχία λοιπόν της συγκεκριμένης πολιτικής είναι δεδομένη τόσο όσον αφορά την Ελλάδα, όσο και τις Πορτογαλία, Κύπρο, Ισπανία και Ιταλία – ενώ οι αιτίες της κρίσης ήταν για κάθε μία διαφορετικές.

Ειδικότερα, η Πορτογαλία αλώθηκε εντελώς, μετατρεπόμενη σε χώρα της Lidi, στην Κύπρο έχει υπερχρεωθεί εκτός από το δημόσιο και ο ιδιωτικός τομέας, η Ιταλία βιώνει μία τραπεζική κρίση άνευ προηγουμένου, ενώ στην Ισπανία διαπιστώνεται μία έκρηξη ελλειμμάτων, πολύ μεγαλύτερη του αναμενομένου (ενδεχομένως άνω του 5%, πηγή) – όταν η ανεργία συνεχίζει να βρίσκεται στα ύψη, με τη χώρα να είναι βυθισμένη σε μία μεγάλη πολιτική αστάθεια. Υπενθυμίζουμε εδώ πως τόσο οι τράπεζες της Ιταλίας, όσο και της Ισπανίας στηρίχθηκαν σε μεγάλο βαθμό απ’ ευθείας από την ΕΚΤ – οι ισπανικές με απ’ ευθείας δανεισμό τους, ύψους περί τα 40 δις €.

Συμπερασματικά λοιπόν, η πολιτική που εφαρμόστηκε μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μία αποτυχία άνευ προηγουμένου για τις πέντε από τις έξι χώρες, από τη δική τους πλευρά. Εν τούτοις, από την πλευρά της Γερμανίας, ήταν μία επιτυχία επίσης άνευ προηγουμένου – αφού δεν κατάφερε μόνο να αυξήσει τα πλεονάσματα της στα 250 δις € ετησίως από ελάχιστα προηγουμένως αλλά, επί πλέον, να στελεχώσει όλους τους οργανισμούς της Ευρωζώνης με δικούς της διευθυντές.

Επίσης να αναδειχθεί στον απόλυτο κυρίαρχο της νομισματικής ένωσης, μετατρέποντας την περιφέρεια σταδιακά σε μία περιοχή φθηνού εργατικού δυναμικού για τη βιομηχανία της – ενώ ευρίσκεται σε εξέλιξη η λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας των ήδη κατεκτημένων κρατών, έτσι ώστε να ολοκληρωθεί η κατοχή τους.

Επομένως, η πολιτική που επιβλήθηκε, στην οποία έχει δυστυχώς υποταχθεί και η Ελλάδα, θα οδηγήσει νομοτελειακά στην άλωση της Ευρώπης – με αποτέλεσμα η βαριά γερμανική μπότα να καταφέρει αυτή τη φορά να κατακτήσει την ήπειρο μας, με πολύ πιο εύκολο τρόπο.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Μετά το τέλος της προχθεσινής καθυστερημένης αποκριάτικης φιέστας στη Βουλή, η πραγματικότητα χτυπάει πλέον σαν τη βαριά και σκοτεινή μοίρα την πόρτα της κυβέρνησης, όπως τη χτυπάει επί τόσο καιρό στην πόρτα της χώρας, ακριβώς επειδή η κυβέρνηση βρίσκεται σε κατάσταση παρατεταμένου πολυέξοδου καρνάβαλου.

Τώρα πια, ο πάλαι ποτέ «αριστερός» κ. Τσίπρας δεν έχει τίποτα άλλο να βγάλει από το μανίκι. Στην οικονομική πολιτική του (αν υποτεθεί ότι υπάρχει κάτι τέτοιο…) έγινε πιο δεξιός από την πιο άγρια φιλελεύθερη δεξιά, στην τρόικα που έβριζε για να γίνει πρωθυπουργός έγινε ο καλύτερος φίλος και υπηρέτης, στη Γερμανία... της «Μάνταμ Μέρκελ» και του Μερκελισμού ο πιο πιστός απόστολος, ενώ στα ζητήματα δημοκρατίας ελευθερίας του πολίτη από το κράτος δίνει τα ρέστα του: το δεξί του χέρι από Παπάς πάει να γίνει Γεωργαλάς – αφού ορίζει (το πώς μόνον ο ίδιος το ξέρει) ακόμα και πόσοι τηλεοπτικοί σταθμοί χωρούν στην Ελλάδα, την ώρα που επιχειρεί να ασκήσει προληπτική λογοκρισία σε εφημερίδες και δημοσιογράφους.

Ταυτόχρονα, δηλώνει δημόσια την πρόθεσή του για να βάλει ακόμα και τη Δικαιοσύνη να κάνει αυτό που ο ίδιος θέλει, χτυπώντας πλέον στην καρδιά και την ουσία της δημοκρατίας δυτικού τύπου στην Ελλάδα. Κι αυτά είναι λίγα μόνον από τα επιτεύγματά του: λ.χ. για το προσφυγικό ή για το πώς η Ελλάδα έχει γίνει μπαλάκι στα χέρια της Τουρκίας και στις σχέσεις της με την Ε.Ε., ούτε λόγος…

Όλα αυτά, έχουν έναν κοινό παρανομαστή. Δεν είναι η ανικανότητα, αν και δεδομένη στον υπερθετικό.

Είναι το ψέμα. Το ασύστολο, αχαλίνωτο, το διαρκές και προς κάθε κατεύθυνση ψέμα με στόχο μοναδικό τη διατήρηση της εξουσίας. Αυτό και τίποτε άλλο.

Είναι ο λογαριασμός που έρχεται όταν έχεις κάνει τέχνη το να κοροιδεύεις τους πάντες και τα πάντα, όταν ξεκινάς πάντα από το ψευτοόχι και καταλήγεις να είσαι ο κ. «ναι σε όλα»…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι συζητήσεις για το πραξικόπημα

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Έντονη αστάθεια, με διαρκώς οξύτερες εκδηλώσεις, χαρακτηρίζει τώρα τόσο το εσωτερικό της Τουρκίας, όσο και τις σχέσεις της Άγκυρας με τους δυτικούς εταίρους της. Είναι χαρακτηριστική η τελείως ασυνήθιστη επίθεση που εξαπέλυσε προς την Άγκυρα ο βασιλιάς της Ιορδανίας.

Ταυτόχρονα, μια σειρά δημοσιεύματα μεγάλων δυτικών μέσων ενημέρωσης επικρίνουν, όλο και πιο σφοδρά, αλλά και χρησιμοποιώντας πολύ ασυνήθιστα επιχειρήματα την τουρκική κυβέρνηση. Ανεξαρτήτως της βασιμότητας των επικρίσεων, γνωρίζουμε – και από την “ελληνική εμπειρία” αλλά και από ότι έχει συμβεί με άλλες χώρες, ότι σπανίως είναι τυχαία η επικέντρωση επιθετικών και κριτικών δημοσιευμάτων για μια χώρα. Συνήθως προηγούνται αυτού που θα συμβεί.

Το αποκορύφωμα ήρθε με δημοσιεύματα για ενδεχόμενο πραξικόπημα στην Τουρκία που ανάγκασαν το Γενικό Επιτελείο της γείτονος να προχωρήσει σε πολύ σπάνια ενέργεια, εκδίδοντας ανακοίνωση που διαψεύδει τις σχετικές πληροφορίες!

Ήδη στις 10 Μαρτίου, δύο πρώην πρέσβεις των ΗΠΑ στην Τουρκία κάλεσαν τον Ερντογάν να «μεταρρυθμισεί ή να παραιτηθεί», που είναι και ο τίτλος του άρθρου τους που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Washington Post.

Ένας από τους συγγραφείς, ο κ. Edelman, ανήκει στον πυρήνα του νεοσυντηρητισμού. Πιστεύεται ότι έχει συμβάλει σε μεγάλο βαθμό, από το παρασκήνιο, στην ανάδειξη του Ερντογάν, όταν σημαντικοί άνθρωποι στις ΗΠΑ έψαχναν για ένα πιο “χειρίσιμο” και πιο “φιλικό” πρόσωπο για να αντικαταστήσει, ως επικεφαλής των ισλαμιστών, τον ανατραπέντα με “βελούδινο πραξικόπημα” πρωθυπουργό Ερμπακάν, που εκρίνετο ως υπερβολικά “ριζοσπάστης” και υπερβολικά “αυθεντικός”. Όσο για τον δεύτερο συγγραφέα του άρθρου στην Washington Post, τον κ. Abravomitz, αυτός απέφυγε την ταύτιση διατηρώντας αποστάσεις ασφαλείας από τους νεοσυντηρητικούς, αν και η “ψυχή” του δεν φαίνεται να είναι πολύ μακριά από τις θέσεις τους.

Οι δύο συγγραφείς δεν περιορίζονται στην – αρκετά συνηθισμένη πλέον στο διεθνή Τύπο – κριτική της πολιτικής του Ερντογάν. Απευθύνονται εμμέσως πλην σαφώς, σε ό, τι απομένει από τα κεμαλικά ρεύματα στο εσωτερικό του στρατού. Όπως γράφουν στο άρθρο τους “ Η προανήγγελθεισα προσπάθεια του κόμματος AKP να καταστήσει τις ένοπλες δυνάμεις υπευθυνες για την αντιδημοκρατική συμπεριφορά του, ήταν μια παρωδία δίκης στην οποία κατασκευαζόμενες αποδείξεις εξυπηρέτησαν στο να εμπλέξουν πολιτικούς αντιπάλους».

Μερικές ώρες πριν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες, από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ένα μάλλον εκπληκτικό άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του American Enterprise Institute, που απηχεί τις απόψεις των “ιεράκων των ιεράκων” στις ΗΠΑ και διακρίνεται για την έντονα φιλοϊσραηλινή τοποθέτησή του. Γράφτηκε από έναν γνωστό νεοσυντηρητικό ακτιβιστή με ισχυρούς δεσμούς (τουλάχιστον κατά το παρελθόν, αλλά ίσως και σήμερα) με τους Τούρκους κεμαλιστές, τον Michael Rubin. Το άρθρο είχε τίτλο «Θα μπορούσε να υπάρξει ένα πραξικόπημα στην Τουρκία;”. Σε αυτό, σχεδόν συνιστάται ανοιχτά στον Τουρκικό στρατό να ανατρέψει τον πρόεδρο Ερντογάν. Ο συγγραφέας διαβεβαιώνει τους στρατιωτικούς ότι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ ή την Ευρώπη, αν το κάνουν. Επίσης, «περιγράφει», για τον Ερντογάν και τους πιο κοντινό τους συμβούλους του, μια μοίρα όχι πολύ διαφορετική από τη μοίρα του ανατραπέντος Αιγύπτιου Προέδρου Morsi.

Μερικές μέρες μετά τη δημοσίευσή του, το άρθρο βρήκε το δρόμο του στο μεγάλης κυκλοφορίας Newsweek. Και τα δύο άρθρα είναι αξιοσημείωτα για το περιεχόμενό τους, για τα πρόσωπα που τα υπογράφουν και για τα μέρη όπου δημοσιεύτηκαν.

Nεοσυντηρητικό “κράτος εν κράτει”

Το American Εnterprise Ιnstitute (AEI) ήταν μία από τις κύριες δεξαμενές σκέψης στις Ηνωμένες Πολιτείες που προετοίμασε “ιδεολογικά” την εισβολή στο Ιράκ και τον πόλεμο κατά του «άξονα του κακού» που ξεκίνησε η κυβέρνηση Μπους. Για να το κάνει, είχε λάβει, εκεινη την περίοδο, ως πρόσχημα τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Χρησιμοποίησε την πολιτική ατμόσφαιρα, που επικράτησε στις ΗΠΑ μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους, προκειμένου να μετατοπίσει ριζικά το σύνολο του άξονα της πολιτικής των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Μια τέτοια στροφή δεν θα μπορούσε, φυσικά, παρά να παράγει περισσότερο χάος και περισσότερο τρόμο, όπως όλοι μπορούμε να δούμε τώρα στις τηλεοπτικές οθόνες μας.

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις είναι εξαιρετικά χρήσιμες για τους ανθρώπους που επιθυμούν να αλλάξουν τις πολιτικές, ακριβώς επειδή προκαλούν τρόμο, διαταράσσοντας τον ορθολογικό (ή συνήθη, καλύτερα να πούμε) τρόπο σκέψης (;) των ανθρώπων.

Ο κ Rubin ειναι ένας πολύ ενεργός νεοσυντηρητικός ακτιβιστής. Μεταξύ των άλλων δραστηριοτήτων του εργάστηκε στο περιβόητο Γραφείο Ειδικών Σχεδίων, που δημιουργήθηκε από τον Υπουργό Ράμσφελντ στο Πεντάγωνο, για να προετοιμάσουν την εισβολή στο Ιράκ και να διαχειριστούν την κατάσταση μετά. Το Γραφείο αυτό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον παράδειγμα των (τυπικά νόμιμων) μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν από τους νεοσυντηρητικούς για να κάνουν “αεροπειρατεία” στους κανονικούς, θεσμοποιημένους κρατικούς μηχανισμούς συλλογής πληροφοριών και λήψης αποφάσεων και να τους παρακάμψουν.

Η ίδια μέθοδος, σημειωτέον, χρησιμοποιήθηκε σύμφωνα με αναλυτές, και σε πολλά άλλα μέρη, όπως στο Παρίσι, μετά την εκλογή του Προέδρου Σαρκοζί, οδηγώντας στις επεμβάσεις στη Λιβύη και τη Συρία. Ακόμη και υπό τον Ομπάμα, οι νεοσυντηρητικοί εξακολουθούν να έχουν μια μεγάλη επιρροή στο κατεστημένο των ΗΠΑ, αλλά και την ίδια την κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα οι νεοσυντηρητικοί δημιούργησαν ένα ανεπίσημο «κράτος μέσα στο κράτος», ή, αν προτιμάτε, “κράτος παρά το κράτος”.

Σύμφωνα με ένα άρθρο από τον Greg Miller, δημοσιογράφο στο Los Angeles Times (9.3.2004), ο διευθυντής της ίδιας της CIA, ο Τζορτζ Τένετ, αποκάλυψε κατά τη διάρκεια μαρτυρίας ενώπιον της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, ότι «μια ειδική μονάδα πληροφοριών στο Πεντάγωνο παρείχε ιδιωτικές ενημερώσεις προ της έναρξης του πολέμου σε ανώτερους αξιωματούχους του Λευκού Οίκου για φερόμενους δεσμούς μεταξύ του Ιράκ και της Αλ Κάιντα, χωρίς την γνώση του διευθυντή της CIA “. Ο Μίλερ γράφει ότι αυτή η «αποκάλυψη δείχνει ότι ένα αμφιλεγόμενο γραφείο του Πενταγώνου διαδραμάτισε μεγαλύτερο ρόλο από ό, τι ήταν στο παρελθόν κατανοητό, στη διαμόρφωση των απόψεων της κυβέρνησης για φερόμενες σχέσεις του Ιράκ με το τρομοκρατικό δίκτυο πίσω από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, και ότι παρέκαμψε τα συνηθισμένο κανάλια για να στηρίξει μια υπόθεση που ερχόταν σε σύγκρουση με τα συμπεράσματα των αναλυτών της CIA “.

Αναστάτωση στην Τουρκία

Σύμφωνα με καλά ενημερωμένους διπλωμάτες, οι οποίοι έχουν υπηρετήσει πολλά χρόνια στην Ουάσινγκτον και στην Τουρκία, ο κ Rubin διατηρούσε στενές φιλικές σχέσεις με τους τούρκικους κεμαλικούς κύκλους στο παρελθόν, αλλά οι σχέσεις κλονίστηκαν όταν τους κατηγόρησε οτι «προδίδουν το Ισραήλ”. Πιθανώς παραμένει και τώρα σε επαφή με κάποιους από αυτούς.

Η δημοσίευση του άρθρου στην ιστοσελίδα ΑΕΙ αποτελεί αντικειμενικά, πρώτον ανοιχτή απειλή για τον Ερντογάν, δεύτερον άμεση ενθάρρυνση πρός όσους Τούρκους στρατιωτικούς θα ήθελαν ενδεχομένως να απαλλαγούν από τον Πρόεδρό τους και, επίσης, να τον εκδικηθούν για ό, τι έκανε εναντια στους Κεμαλιστές. Είναι πολύ σημαντικό ως μήνυμα και δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ότι ο Rubin και οι δύο πρέσβεις εξέπεμψαν το “μήνυμά” τουςαπό κοινού με Τούρκους φίλους τους. Αλλά φυσικά υπάρχει κάποια απόσταση μεταξύ της αποστολής σημάτων και την διενέργεια πραξικοπημάτων. Μόνο ο χρόνος πόσο μεγάλη είναι.

Υπάρχουν πάντως σημαντικά εμπόδια για την τυχόν υλοποίηση τέτοιων σχεδίων αν υπάρχουν. Πρώτον, ο πόλεμος κατά του κουρδικού ΡΚΚ έχει οδηγήσει σε μια τακτική συμμαχία μεταξύ Κεμαλικών και Ερντογάν. Δεύτερον, η τουρκική κοινωνία δεν είναι πλέον αυτό που ήταν. Ο λόγος που ο Πρόεδρος δεν πηρε την πλειοψηφία που ήθελε πέρυσι είναι ακριβώς η επιτυχία της πολιτικής του! Με την επίθεση και την σοβαρη αποδυνάμωση της παραδοσιακής δύναμης του Στρατού στην Τουρκία, ο κ Erdοgan βοήθησε να ανδρωθούν κοινωνικές δυνάμεις που γυρισαν σε ορισμένες περιπτώσεις εναντίον του, αλλά που δύσκολα θα υποστηριζαν ένα νέο στρατιωτικό πραξικόπημα, αν κάποιοι στο στρατό έχουνν πραγματικά τη δυνατότητα να το οργανώσουν.
Τρίτον, κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος για τις επιπτώσεις που ένα τετοιο πραξικόπημα θα είχε πραγματικά, τόσο στην Τουρκία όσο και σε περιφερειακό/διεθνές επίπεδο. Παρόλα αυτά, κανείς που γνωρίζει την τουρκική ιστορία δεν θα πρέπει να αποκλείει τελείως σενάριο ενός πραξικοπήματος.

Ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση

Όπως και οι γέφυρες της στην Κωνσταντινούπολη, η Τουρκία είναι μια χώρα μεταξύ της Ευρώπης και της Ασίας. Οι ηγέτες της προσπαθούν, ο καθένας με τον τρόπο του, να ισορροπήσουν μεταξύ των δύο αυτών κόσμων και δύο τουρκικων ταυτοτήτων. Και οι ισλαμιστές και οι κεμαλιστές συχνά συγκλονίζονται από αυτές τις αντιφάσεις. Ονειρεύονται να είναι ο καλύτερος φίλος της Δύσης στην Ανατολή, αλλά θέλουν επίσης να είναι οι ηγέτες και οι εκπρόσωποι της αραβικής και μουσουλμανικής Ανατολής προς τη Δύση. Είναι δύσκολο να επιτευχθεί αυτό, ιδίως στο πλαίσιο των συνεχών πολέμων εναντίον του «άξονα του κακού» και της «Σύγκρουσης των Πολιτισμών».

Πρόσφατα, ο Ερντογάν είδε την κατάρρευση της πολιτικής του τόσο στην Μέση Ανατολή οσο και απέναντι στους Κούρδους. Σαν να μην ήταν αυτο αρκετό, πήρε την αυτοκτονική απόφαση να ρίξει το ρωσικό τζετ, σχεδόν καταστρέφοντας το δικό του “στρατηγικό βάθος”, για να χρησιμοποιήσουμε κι εμείς τον όρο που τόσο πολύ αρέσει στον κ. Νταβούτογλου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το στρατηγικό βάθος ήταν η σχεδόν στρατηγική σχέση με τη Ρωσία και οι προσωπικοί του δεσμοί με τον Πούτιν.

Παραμένει ένα μεγάλο ερωτηματικό, αν δηλαδή ο Ερτογάν έδρασε μόνος του ή αν και από που και για ποιό λόγο έλαβε από κάπου “πράσινο φως”.

Πιο απομονωμένος από ποτέ, στράφηκε μετά την κατάρριψη προς το Ισραήλ. Αλλά μια προσέγγιση με τον Νετανιάχου θέτει επίσης προβλήματα για τον Ερντογάν. ‘Ενα είναι ιδεολογικό. Το δεύτερο είναι ότι οι Ισραηλινοί ζητάνε και αυτοί αντάλλαγμα για την “προσέγγιση” και το αντάλλαγμα είναι η διακοπή των σχέσεων με τους Παλαιστίνιους της Γάζας. Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι μια τέτοια συμφωνία υποκρύπτει παροχή “τακτικής” βοήθειας προς τον Ερντογάν, σε αντάλλαγμα στρατηγικών παραχωρήσεων.

Ο Ερντογάν επέλεξε ήδη την τακτική από την στρατηγική και την ιδεολογία, συντασσόμενος με τη Δύση κατά του Καντάφι και του ‘Ασσαντ. Το αποτέλεσμα, για πολλούς, ήταν η καταστροφή της μεσανατολικής πολιτικής τους.

Όσο για τους νεοσυντηρητικους θα ήταν ανόητος κανείς να πιστεύει ότι έχουν εγκαταλείψει το παιχνίδι επειδή το σχέδιο Α που είχαν για τη Συρία (ανατροπή Άσαντ, διαμελισμός της χώρας και εξολόθρευση Χεζμπολά), δεν πέτυχε μετά τη ρωσική επέμβαση. Θα συνεχίσουν προσπαθώντας να αποσταθεροποιήσουν ολόκληρη την περιοχή. Έχουν ένα τεράστιο πλεονέκτημα σε σχέση με τους αντιπάλους τους. Σε κάποιους μπορεί να μην αρέσουν οι στόχοι τους, αλλά έχουν μια σαφή στρατηγική και επιμένουν σε αυτή. Πίσω από το χάος που παράγουν, υπάρχει μια Σιδερένια, αν και τρομερή Τάξη, που πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Οι αντίπαλοί τους δεν έχουν πάντα ένα ολοκληρωμένο όραμα, αντιτίθενται διαμαρτύρονται μάλλον, παρά έχουν ένα συγκεκριμένο αντισχέδιο.

Σημείωση (1)

Μερικοί πιστεύουν ότι οι ίδιες δυνάμεις και οι ίδιες μέθοδοι χρησιμοποιήθηκαν επίσης για να υποκινήσουν πολέμους στη Γεωργία και την Ουκρανία. Για εκείνους που τους αρέσουν οι “θεωρίες συνωμοσίας”, η μέθοδος που χρησιμοποιείται για να προκαλέσει και να κατευθύνει αυτές τις κρίσεις έχει μια δομική ομοιότητα με τις μεθόδους που χρησιμοποίησε το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο για να ενορχηστρώσει την «ευρωπαϊκή απάντηση» στην οικονομική κρίση του 2008-9, συγκεντρώνοντας όλη την πίεση της κρίσης στην Ελλάδα.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αποκαλυπτική η έκθεση που παρουσιάστηκε 
στον ΟΗΕ και «ξεχάστηκε» από τα ελληνικά ΜΜΕ

Του Παύλου Δερμενάκη

Μία ακόμα έκθεση που καταδικάζει τις πολιτικές άγριας λιτότητας που εφαρμόζονται στην Ελλάδα, τα τελευταία 6 χρόνια, παρουσιάστηκε πριν από λίγες μέρες, κατά την 31η Συνεδρίαση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και συνέταξε ο Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας Χ. Π. Μποχοσάβσκι. Πρόκειται για τη δεύτερη ειδική έκθεση για τις πολιτικές λιτότητας στην Ελλάδα. Η πρώτη είχε συνταχθεί το 2013 και, όπως αναφέρεται, τα συμπεράσματά της δεν ελήφθησαν υπ’ όψιν.

Το γενικό συμπέρασμα της έκθεσης συνοψίζεται στο ότι οι πολιτικές της λιτότητας και τα μνημόνια είναι ασυμβίβαστα με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Συνεπώς, τόσο αυτοί που τα επιβάλλουν όσο και αυτοί που τα υλοποιούν παραβιάζουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών, οδηγώντας στο περιθώρια ένα πολύ μεγάλο μέρος.

Η έκθεση αποδεικνύει το μέγεθος της καταστροφής που έχει επέλθει στην Ελλάδα. Χαρακτηρίζει τη λιτότητα που επιβλήθηκε ως υπερβολική, αφού είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του ΑΕΠ κατά 25% την περίοδο 2008-2013, μηδενική αύξηση το 2014 και περαιτέρω μείωση του ΑΕΠ τα έτη 2015-2016.

Οι περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, την περίοδο 2010-2012, κρίνονται πρωτοφανείς, μειώθηκαν κατά 15,7%, ποσοστό υψηλότερο από τις αντίστοιχες μειώσεις χωρών που ήταν σε πρόγραμμα προσαρμογής, όπως η Ιρλανδία (-11,3%), η Ισπανία (-5,9%) και η Πορτογαλία (-2,7%). Η μόνη κατηγορία δημόσιων δαπανών που αυξήθηκε την περίοδο 2009-2013 αφορούσε την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών το 2013.

Παρουσιάζουμε παρακάτω τα βασικά στοιχεία της έκθεσης και τα συμπεράσματα της έκθεσης, σημειώνοντας ότι το κείμενο αυτό δεν μεταφράστηκε και πέρασε στα «ψιλά» ή απουσίασε εκκωφαντικά από τα επίσημα δίκτυα έντυπης και ηλεκτρονικής ενημέρωσης.

Δικαίωμα στην εργασία και τις συνθήκες εργασίας: Από την αρχή της κρίσης έχουν χαθεί ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας με αποτέλεσμα ένα πρωτοφανές ποσοστό ανεργίας στο 27,5% το 2013, που μειώθηκε ελαφρά σε 24% το Γ΄ τρίμηνο 2015. 230.000 μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις έκλεισαν με αποτέλεσμα την απώλεια 600.000 θέσεων εργασίας.

Η απασχόληση στο δημόσιο τομέα μειώθηκε μεταξύ 2009-2015 κατά 234.847 άτομα ή σε ποσοστό 26%.

Η ανεργία στους νέους 15-24 ετών παραμένει σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα 48,8% .

Οι μακροχρόνια άνεργοι έχουν φτάσει στο 73,7% του συνόλου των ανέργων

Ο αριθμός των ατόμων που δεν έχουν εργαστεί ποτέ, έχει φτάσει στο 23,6% του συνόλου των ανέργων.

Δεν προβλέπεται κάποια σημαντική μείωση της ανεργίας για την περίοδο 2016-2017.

Η μείωση των μισθών, 32% μείωση για τους νέους, δεν παρέχει στους εργαζόμενους και στις οικογένειές τους αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.

Δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση & πρόνοια και συνθήκες φτώχειας: Οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία μειώθηκαν κατά 21,3% την περίοδο 2009-2013, όταν στην Ευρωζώνη αυξήθηκε κατά 8,4%.

Το επίπεδο της κοινωνικής ασφάλισης και των κοινωνικών παροχών κρίνεται ανεπαρκές. για να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή διαβίωση σε ένα μεγάλο μέρος των πολιτών.

Μόλις το 10% του συνόλου των εγγεγραμμένων ανέργων λαμβάνει επίδομα ανεργίας.

Με στοιχεία του 2014, 3.880.000 άνθρωποι (36% του πληθυσμού) βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.

Επίσης, το 2014, στο όριο της φτώχειας βρίσκονταν 2.380.000 άτομα που πρακτικά σημαίνει ότι «ζουν» με λιγότερα από 6,62€ ανά ημέρα.

Ιδιαίτερο κίνδυνο φτώχειας αντιμετωπίζουν οι μεγαλύτερες οικογένειες (3 ή περισσότερα παιδιά) και οι μονογονεϊκές.

1.130.000 έχουν πέσει κάτω από τα επίπεδο εισοδήματος που δείχνει ακραία φτώχεια καθώς πρέπει να «ζήσουν» 4,42€ ανά ημέρα.

Ο αριθμός των ατόμων που έχουν σοβαρές υλικές στερήσεις διπλασιάστηκε φθάνοντας στο 21,4% το 2014 από 11,68% το 2010.

Το σημερινό επίσημη όριο της φτώχειας των 12,63€ ανά ημέρα ή 384€ το μήνα.

Δικαίωμα σε τροφή & στέγαση: Η Ελλάδα έχει σήμερα το υψηλότερο κόστος στέγασης (στέγαση, ηλεκτρικό, νερό, θέρμανση) στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι Έλληνες ενώ το 2010 ξόδευαν το 18,1% του εισοδήματός τους για στέγαση, το 2014 αυξήθηκε ραγδαία στο 40,7%, περιορίζοντας δραστικά την αγορά άλλων βασικών αγαθών και υπηρεσιών.

Ο αριθμός των νοικοκυριών που δεν μπορούν να κρατήσουν το σπίτι τους επαρκώς ζεστό έχει διπλασιαστεί από 15,4% το 2010 σε 32,9% το 2014.

Το 73,6% των φτωχών νοικοκυριών δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις τους όσον αφορά στεγαστικά δάνεια, λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, φορολογικές υποχρεώσεις και οφειλές από κοινωνική ασφάλιση (ελεύθεροι επαγγελματίες κ.λπ.).

Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τους άστεγους.

Δικαίωμα στην Υγεία: Οι δημόσιες δαπάνες Υγείας μειώθηκαν την περίοδο 2009-2013 κατά 42,5%. Την ίδια περίοδο αυξάνεται δραματικά η ζήτηση για υπηρεσίες Υγείας, καθώς περισσότεροι άνθρωποι προσφεύγουν στην ιδιωτική περίθαλψη.

Οι πρωτοφανείς περικοπές δαπανών στο δημόσιο σύστημα Υγείας έχουν οδηγήσει: α) σε έλλειψη προσωπικού β) αύξηση της συμμετοχής των ασθενών στις δαπάνες, γ) σε λίστες αναμονής.

2,5 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν καμία ασφάλιση Υγείας.

Ο αριθμός των ατόμων που αναβάλλει την αντιμετώπιση θεμάτων υγείας για οικονομικούς λόγους αυξήθηκε μεταξύ 2010 και 2013 κατά 85%.

Τα ποσοστά αυτοκτονιών στην Ελλάδα και οι ψυχικές διαταραχές έχουν αυξηθεί σημαντικά, ενώ η Δημόσια Φροντίδα της Ψυχικής Υγείας έχει υποβαθμιστεί από τις περικοπές.

Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες χωρίς έγγραφα αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες δυσκολίες στην πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.

Συμπεράσματα και συστάσεις:

Τα μέτρα λιτότητας που εφαρμόζονται από το 2010 σημαίνουν την στέρηση βασικών κοινωνικών, οικονομικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων σε μεγάλο μέρος του λαού.

Η έκθεση επισημαίνει ότι
«Οι δυσμενείς επιπτώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι το προϊόν που επιβλήθηκε από ένα “αόρατο χέρι” για το οποίο δεν έχουν ευθύνη κράτη ή διεθνείς οργανισμοί καθώς και τα ιδιωτικά και δημόσια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα εντός και εκτός Ελλάδας. Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ανευθυνότητα δανειοληπτών και δανειοδοτούμενων συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Δεύτερον, τα υπερβολικά μέτρα λιτότητας δεν εμβάθυναν μόνο σημαντικά την οικονομική κρίση, αλλά μειώνοντας τις δαπάνες κοινωνικής προστασίας και δημόσιας υγείας υπονόμευσαν τα δικαιώματα στην κοινωνική ασφάλιση, πρόνοια και την υγεία. Δόθηκε προτεραιότητα σε δραστικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις με αμφίβολα αποτελέσματα, όσον αφορά την ανάπτυξη και οι οποίες εφαρμόστηκαν εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Η έκθεση επισημαίνει ότι η ανεργία και η φτώχεια δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με μέτρα κοινωνικής πολιτικής αλλά απαιτούνται και μέτρα ανάπτυξης της οικονομίας. Συνεπώς, ο μόνος τρόπος να δοθεί ώθηση στην οικονομία είναι να αναληφθούν από την κυβέρνηση μεγάλες επενδυτικές πρωτοβουλίες . Για να γίνει κάτι τέτοιο, απαιτείται η αναδιάρθρωση του χρέους που να δημιουργεί τις απαραίτητες προϋποθέσεις χρηματοδότησης από το κράτος.

Η έκθεση ολοκληρώνεται με συγκεκριμένες συστάσεις που απευθύνει προς την ελληνική κυβέρνηση και τους δανειστές. Μεταξύ των συστάσεων περιλαμβάνονται:
η οποιαδήποτε εφαρμογή μέτρων προσαρμογής της οικονομίας πρέπει να γίνονται με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, χαλάρωση των δημοσιονομικών περιορισμών, αναστολή των νέων μειώσεων των κοινωνικών δαπανών, ώστε να δοθεί προτεραιότητα στις κοινωνικές παροχές, να ελαφρυνθεί η χώρα από το δημόσιο χρέος. Προτείνει τη συνέχιση του έργου της έρευνας για το δημόσιο χρέος που ξεκίνησε η Επιτροπή Αλήθειας που συγκροτήθηκε από την προηγούμενη Βουλή, να δοθεί έμφαση στην ανάπτυξη με συγκεκριμένα μέτρα, να ενταχθούν κοινωνικοί στόχοι προς μέτρηση στο πρόγραμμα προσαρμογής της οικονομίας.
Βέβαια, η έκθεση επισημαίνει ότι και κατά την αντίστοιχη προηγούμενη το 2013 είχαν προταθεί μια σειρά από μέτρα που αγνοήθηκαν και έτσι φτάσαμε στο σημερινό ακόμα πιο οδυνηρό, συγκριτικά με τότε, αποτέλεσμα όσον αφορά την παραβίαση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων.

* Ο Παύλος Δερμενάκης είναι M.Sc. οικονομολόγος-ερευνητής

Πηγή e-dromos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου