Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Αυγ 2014

“…You create the world of the dream. We bring the subject into that dream and fill it with their subconscious” 
 * Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΠΟΥΦΕΣΗ

Το άνω ρηθέν το οποίο διατυπώθηκε στη σύγχρονη χολυγουντιανή παραγωγή, Inception, ταυτίζεται σχεδόν εξολοκλήρου με εκείνη του Τζόρτζ Όργουελ, όταν έγραφε το βιβλίο 1984 : “Θα σας στύψουμε μέχρι να αδειάσετε και μετά θα σας ξαναγεμίσουμε με τους εαυτούς μας”.

Και όμως, τα άνω ρηθέντα δεν εμπίπτουν πια, όπως αποδεικνύεται, στη σφαίρα της λογοτεχνίας και της έβδομης τέχνης, αλλά περιγράφουν πλέον μια ζοφερή πτυχή της τεχνολογικής εξέλιξης, όσον αφορά στον παρεμβατισμό μέσα στην ίδια την ανθρώπινη συνειδησιακή υπόσταση. Στοιχεία, τα οποία, απετέλεσαν αντικείμενο έρευνας για αρκετές δεκαετίες, επιστήμες οι οποίες μετεξελίχθηκαν στα εργαστήρια των ΗΠΑ και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, συνενώθηκαν προκειμένου να δημιουργήσουν την αιχμή του δόρατος της μοντέρνας εναλλακτικής πλευράς του information warfare, δηλαδή της “Ψυχοτρονικής”.

Ένας πρόχειρος ορισμός που μπορούμε να δώσουμε στην Ψυχοτρονική είναι αυτός του συνόλου των διεργασιών, που χρησιμοποιούν state of the art τεχνολογικά επιτεύγματα, προκειμένου να παρέμβουν αμέσως ή εμμέσως στις συνειδησιακές και υποσυνειδησιακές λειτουργίες, που ορίζονται επιστημονικά ως “ψυχή”. Παρόλο που ο ορισμός παραπέμπει σε εξειδικευμένα συστήματα, τα οποία έχουν όντως την ικανότητα να προκαλέσουν κάτι τέτοιο, εντούτοις αποτελούν μόνο μια συνιστώσα της ψυχοτρονικής. Σε ανάλογη έρευνα είχαμε αναλύσει την επιρροή των λεγόμενων Βιοχημικών Όπλων, που χρησιμοποιήθηκαν στις κρίσεις ομηρίας της Ντουμπρόβκα και του Μπεσλάν, τα οποία αποτελούν το “ψυχοτροπικό” σκέλος της “Ψυχοτρονικής”. Με άλλα λόγια, έγινε λόγος για τις χημικές ουσίες εκείνες (βαρβιτουρικά, οπιοειδή, αντικαταθλιπτικά, χημικούς παράγοντες εν γένει), οι οποίες μπορούν να δημιουργήσουν μια αναστρέψιμη, τις περισσότερες φορές τουλάχιστον, συμπεριφορική μεταβολή.

Παρά το γεγονός πως τα βιοχημικά όπλα, ως κομμάτι της Ψυχοτροπικής, υπηρετούν τον σκοπό της ίδιας της προσβολής της συνείδησης, η “Ψυχοτρονική” εν γένει αποτελεί ένα ευρύ σύνολο, το οποίο περιλαμβάνει την Βιοχημεία, την Συμπεριφορική Ψυχολογία, τη Κβαντική Ψυχολογία, την Ψυχολογία του Βάθους (όπως διαμορφώθηκε και εν τέλει ορίστηκε από την αλληλογραφία του Wolfgang Pauli με τον Jung) και φυσικά την Φυσική (Θεωρητική Φυσική και Εφαρμοσμένη).



Το παραπάνω κράμα δεν θα μπορούσε να μην θεωρηθεί ως η κορωνίδα των προσπαθειών της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, που για δεκαετίες συνεργάζονταν διακλαδικά, με τους μεγαλύτερους φορείς να “βλέπουν” έναν αιώνα θεωρητικής ενοποίησης και ένα μέσο συνάμα επεξήγησης και πρόβλεψης της ανθρώπινης συμπεριφοράς, σε ένα κοινό πλαίσιο επιστημών. Εντούτοις, οι οπλικές εφαρμογές των προσπαθειών αυτών, όπως θα δειχθεί αναλυτικά, επιβεβαιώνουν τον Oppenheimer όταν έλεγε πως:
“Κατά κάποιον κακόγουστο τρόπο, τον οποίο καμία χυδαιότητα, καμία χαριτολογία ή και υπερβολή μπορούν να διαγράψουν, οι Φυσικοί έχουν γνωρίσει αυτό που λέμε “αμαρτία”

Τεχνολογία και “Πληροφοριακός Πόλεμος”
Την πρώτη Ιουλίου 2009 ο αντισυνταγματάρχης ε.α Timothy L. Thomas, των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, δημοσίευσε ένα άρθρο στο περιοδικό Parameters σχετικά με την πραγματική φύση του πληροφοριακού πολέμου. O Thomas είναι αναλυτής στο γραφείο Στρατιωτικών Σπουδών Εξωτερικού (Foreign Military Studies), ενώ όσο ήταν εν ενεργεία αξιωματικός υπηρέτησε στην 82η αερομεταφερόμενη μεραρχία και ως Δ/ντης τμήματος στο Ινστιτούτο των Ρωσικών σπουδών του αμερικανικού στρατού στο Γκάρμις της Γερμανίας, συνέβαλε μέσω εκτενών αναλύσεων στην κατανόηση της λειτουργίας του πολιτικό-στρατιωτικού σκέλους της Ρωσίας. Ο Thomas μέσα από τη μελέτη του με τίτλο “The mind has no firewall” (Το μυαλό δεν διαθέτει τείχος προστασίας), θέτει επί τάπητος αυτό που για χρόνια, μόνο μυστικό δεν ήταν, παρά το γεγονός πως υπήρξε και είναι ακόμα ένα θέμα, το οποίο εμπίπτει στη συνομωσιολογία. Πρόκειται για τα Ψυχοτρονικά όπλα, τα οποία, όπως περιγράφει ο ίδιος, περιλαμβάνουν συσκευές, οι οποίες είναι σχεδιασμένες να περνούν υποσυνείδητα μηνύματα ή να μεταβάλλουν τις ικανότητες του σώματος, που έχουν να κάνουν με την επεξεργασία δεδομένων και την συμπεριφορά, ούτως ώστε να θέσουν εκτός δραστηριότητας το υποκείμενο. Τι άραγε να εννοεί ο Thomas, όταν λέει πως συγκεκριμένα εξωτερικά ερεθίσματα, μπορούν να προκαλέσουν ανισορροπίες μέχρι και σε αυτό που αποκαλούν επιστήμονες και μη, “ψυχή”;

Ως γνωστόν τα μηνύματα, τα οποία μεταφέρονται από τον εγκέφαλο στο σώμα και από το σώμα στον εγκέφαλο, είναι στη φύση τους ηλεκτρικά. Η ένταση με την οποία μεταφέρεται η λεγόμενη νευρική ώση, δηλαδή η ένταση των μηνυμάτων αυτών καθαυτών καθορίζει τις αντιδράσεις ως προς τα εξωτερικά ή τα σωματικά ερεθίσματα. Η νευρική διέγερση και η επακόλουθη μεταφορά της νευρικής ώσης, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της λειτουργίας τόσο του Κεντρικού, όσο και του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος. Για να δειχθεί πόσο σημαντική είναι η νευρική ώση και τα ηλεκτρικά ερεθίσματα εν γένει, μπορεί να σκεφτεί κάποιος γιατί όταν ακουμπάμε ένα ηλεκτροφόρο καλώδιο και παθαίνουμε ηλεκτροπληξία, τα χέρια μας αντί να απομακρυνθούν από το καλώδιο, μένουν πάνω σε αυτό. Τούτο συμβαίνει, διότι οι μύες μέσω των μαζικών κυμάτων ηλεκτρικής ενέργειας που δέχονται από το καλώδιο, “κλειδώνουν” περισσότερο στην εντολή “μείνε” παρά “άφησε”.

Φυσικά είναι εξαιρετικά επιφανειακή η προσέγγιση του ορισμού της ανθρώπινης ψυχής, αν κάποιος αρκεστεί στα ηλεκτρικά ερεθίσματα και στη νευρική ώση. Η αλήθεια κρύβεται πίσω από τις αλληλεπιδράσεις των ηλεκτρικών ερεθισμάτων, οι οποίες τοποθετούν το άτομο μέσα σε ένα συγκεκριμένο χωροχρονικό πλαίσιο, δίνοντάς του σημείο εκκίνησης και συνθέτοντας αυτό που ονομάζουμε συνείδηση. Τα Ψυχοτρονικά όπλα, λοιπόν, κατά τον Thomas, έχουν αυτόν ακριβώς το σκοπό, την διαταραχή της ηλεκτρικής ενέργειας, είτε μέσω ακουσμάτων είτε μέσω οπτικών ερεθισμάτων είτε μέσω καταστροφής των υποδοχέων εκείνων, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη μεταβίβαση της νευρικής ώσης. Η χρήση έντονου φωτός (στροβοσκοπικό) είναι γνωστό πως προκαλεί επιληπτικές κρίσεις, ενώ ο Thomas αναφέρεται και σε πειράματα που έγιναν στο τηλεοπτικό κοινό στην Ιαπωνία, όταν παιδάκια τα οποία έβλεπαν κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση, υποβάλλονταν σε εκπομπές παλλόμενου φωτός εν αγνοία τους, με αποτέλεσμα ορισμένα από αυτά είτε να βιώνουν επιληπτικά φαινόμενα, είτε-στην καλύτερη περίπτωση- να εκδηλώνουν συμπτώματα vertigo και ναυτίας. Όπως αντιλαμβάνεται κανείς καθίσταται σαφής η έλλειψη οποιουδήποτε ηθικά βασιζόμενου κινήτρου, έστω και αν η χρήση των οπτικοακουστικών ερεθισμάτων έχει χρησιμοποιηθεί για ιατρικούς λόγους, όπως η απεξάρτηση από το τσιγάρο, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.

Ο Thomas, όντας εν ενεργεία κατά την περίοδο του ψυχρού πολέμου, αντιλαμβάνεται οποιαδήποτε πρόοδο στον συγκεκριμένο τομέα, σαν κομμάτι μέσα στο πλαίσιο του ανταγωνισμού οπλικών συστημάτων με τη Ρωσία. Είναι αλήθεια πως μελέτες Ρώσων επιστημόνων πάνω στον τομέα, έχουν οδηγήσει τους Ρώσους σε διαγγέλματα τύπου: “Η ανθρωπότητα βρίσκεται στο χείλος ενός Ψυχοτρονικού πολέμου”, δηλώνοντας καταυτόν τον τρόπο, πως και οι ίδιοι δραστηριοποιούνται στο R&D του χώρου, αν και με διαφορετικό τρόπο.

Το πλήθος των ορισμών που έχουν κατά καιρούς δημοσιοποιηθεί από φορείς των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων (1996 μέχρι και σήμερα) αναφέρονται στο information warfare, ως κάτι παραπάνω από τη χρήση των επικοινωνιακών μέσων, προκειμένου ο ένας αντίπαλος να υπερτερήσει έναντι του άλλου στη συλλογή πληροφοριών, και αυτό είναι κάτι το οποίο οι σύγχρονοι αναλυτές ηθελημένα και μη, παραβλέπουν. Και όμως οι ορισμοί είναι σαφέστατοι (DoD Directive S-3600.1 09/12/1006, US Army Field Manual 101-5-1, 30/09/1997, κτλ.): “…Αυτή η συστημική προσέγγιση πάνω στην μελέτη του πληροφοριακού πολέμου, δίνει έμφαση στη χρήση των δεδομένων, τα οποία αποτελούν την πληροφορία, προκειμένου να διαπεράσουν τις φυσικές άμυνες του αντιπάλου (εννοεί ψυχοσωματικές), οι οποίες προστατεύουν με τη σειρά τους δεδομένα (πληροφορίες), ούτως ώστε να επιτευχθεί επιχειρησιακό ή στρατηγικό πλεονέκτημα…”. Όσον αφορά στη χρήση των μέσων, αναφέρονται μεταξύ άλλων, ηλεκτρομαγνητικοί παλμοί, μικροκύματα, ακουστικά ενεργειακά κύματα, δίνες (εδώ μάλλον εννοούν οπτικές δίνες προκειμένου να προκαλέσουν σύγχυση στα οπτικά κέντρα) κτλ.

Συνολικά, τα δημοσιεύματα που αφορούν το εν λόγω πεδίο δεν ξεπερνούν τα 30, πράγμα το οποίο ενδεχομένως να σημαίνει πως υπάρχει ελεγχόμενη διαρροή πληροφοριών, λόγω της έλλειψης ηθικά επιστημονικού υπόβαθρου. Τον Μάιο του 1999 το συνέδριο των νευροεπιστημόνων, το οποίο έλαβε χώρα στο Τόκυο υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, εξέδωσε ανακοινωθέν, στο οποίο αναγράφονται τα εξής: “Σήμερα διαθέτουμε τόσο το πνευματικό, όσο και το οικονομικό υπόβαθρο, προκειμένου να κατανοήσουμε τη λειτουργία του ίδιου του εγκεφάλου και να κατασκευάσουμε συσκευές προκειμένου να αγγίξουμε τον νου, ούτως ώστε να μπορούμε να ελέγξουμε ή ακόμα και να σβήσουμε την ίδια τη συνείδηση. Θα θέλαμε να εκφράσουμε κάθε ελπίδα πως οι δυνατότητες αυτές και μια τέτοιου είδους γνώση υπηρετούν την ειρήνη και το κοινό καλό”. Και ενώ η ρητορική περί “κοινού καλού” καλά κρατούσε, τα πειράματα συνεχίζονταν με παλμούς μικροκυμάτων να φτάνουν την ιδιοσυχνότητα των νευρώνων ή ακόμα και να ξεκινούν ταλαντώσεις πέραν της ιδιοσυχνότητάς τους, προκειμένου να επηρεάσουν περιοχές όπως το έσω αυτί, το οποίο επικοινωνεί με τα κέντρα ισορροπίας. Το 2000, σε έκθεσή της, η αμερικανική αεροπορία δηλώνει: “Ενώ πρωτίστως θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην αποδόμηση της ανθρώπινης απόδοσης μέσα από θερμική φόρτωση και Ηλεκτομαγνητικά πεδία, εντούτοις η δουλειά που ακολουθεί έγκειται στην ίδια τη διανοητική λειτουργία, μέσω της χρήσης εξωτερικών εφαρμοσμένων πεδίων”.



Τον Ιανουάριο του 1999, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ύστερα από πίεση της ρωσικής Δούμας, πέρασε ψήφισμα, το οποίο καλούσε σε μια διεθνή συνθήκη (ανάλογη της BWC και CWC), που θα απαγόρευε κάθε προσπάθεια Έρευνας, Ανάπτυξης και Εφαρμογής οπλικής τεχνολογίας, η οποία σχετίζεται με την χειραγώγηση των ανθρώπινων όντων. Οι Ρώσοι Β. Λοπατιν και Βλαντιμίρ Τσιγκάνκοβ ηγούντο της προσπάθειας αυτής, έχοντας πρώτα εκδώσει το 1999 βιβλίο με τις έρευνές τους πάνω στον Ψυχοτρονικό Πόλεμο και την ασφάλεια της Ρωσίας. Η εφημερίδα Segodnya σχολιάζει την έρευνα που δημοσιεύει το 2000 ο Λοπάτιν με τίτλο: “Πληροφοριακή και Ψυχολογική ασφάλεια της Ρωσικής Ομοσπονδίας”: “ Τα μέσα τα οποία μπορούν να ασκήσουν πληροφοριακή-ψυχολογική επιρροή είναι σε θέση όχι απλά να βλάψουν την ανθρώπινη υγεία, αλλά επιπρόσθετα να στερήσουν την ελεύθερη βούληση σε επίπεδο υποσυνειδήτου, καθώς επίσης και τον πολιτικό, πολιτισμικό ή πάσης φύσεως αυτοπροσδιορισμό, παίζοντας έτσι καταλυτικό ρόλο στη χειραγώγηση της κοινωνικής συνείδησης”.

Η απόφαση της ρωσικής Δούμας στις 25 Σεπτεμβρίου του 2000 ήταν απόρροια όχι μόνον της δημοσίευσης της δουλειάς κάποιων Ρώσων ή Αμερικανών επιστημόνων, αλλά της επίσημης αποδοχής των λεγόμενων “ δεύτερης γενιάς μέσων καταστολής του πλήθους ” από την κυβέρνηση Κλίντον και από το ίδιο το ΝΑΤΟ κατ’επέκτασην, στα πλαίσια της ανάπτυξης των λεγόμενων “non-lethal technologies”. Η απόφαση διατυπώθηκε ως εξής: “Τα επιτεύγματα της σύγχρονης επιστήμης επιτρέπουν την επινόηση καλομετρημένων μεθόδων ώστε να επηρεαστεί μυστικά και μακρόθεν η ίδια η ψυχή και η φυσιολογία ενός ατόμου ή ομάδας ατόμων”. Η απόφαση επικυρώθηκε, όντας τοποθετημένη στο πλαίσιο του άρθρου 6 του ρωσικού συντάγματος (Russian Federation law on weapons), στις 26 Ιουλίου 2001.

“Απαγορεύεται η κυκλοφορία ή η χρήση οπλισμού ή άλλων αντικειμένων τα αποτελέσματα της λειτουργίας των οποίων σχετίζονται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με εκπομπές ηλεκτρομαγνητικών, υπερηχητικών ή μεσοηχητικών παλμών καθώς επίσης και θερμικής ακτινοβολίας”
Το διάταγμα της Δούμας φέρει την υπογραφή του ίδιου του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, νυν πρωθυπουργού Βλαντιμίρ Πούτιν.

Το να απαγορεύει μια χώρα τη χρήση οπλικών συστημάτων μέσα σε εδάφη της, διαφέρει από την ανάπτυξη παρόμοιων συστημάτων προστασίας, τα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθούν για αμυντικούς λόγους, αλλά όπως ειπώθηκε πιο πάνω, “The mind has no firewall”. Ο συγκεκριμένος όρος δεν χρησιμοποιήθηκε τυχαία από τον Thomas, κάθε άλλο. Αναφέρεται στη διαφορετική προσέγγιση, όπως είπαμε πιο πάνω, των Ρώσων επιστημόνων στην ανάπτυξη τεχνολογίας προκειμένου να προστατευθούν οι πολίτες της Ρωσίας από μια ενδεχόμενη επίθεση βιοφυσικού χαρακτήρα. Βασισμένοι σε αυτό ακριβώς το δόγμα και έχοντας κάνει συνείδηση την ανάγκη της εναλλακτικής προσέγγισης, οι Ρώσοι επιμένουν πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν πρέπει να θεωρείται ως ένα κλειστό σύστημα, αλλά ως ένα ανοιχτό, το οποίο αλληλεπιδρά ανταλλάσσοντας δεδομένα με το περιβάλλον. Συγκεκριμένα και κατά τον Βίκτωρ Σόλντσεφ, του τεχνικού ινστιτούτου Baumann της Μόσχας, το σύστημα αλληλεπίδρασης μπορεί να αφορά έναν υπολογιστή με τον ανθρώπινο χειριστή του. Σύμφωνα με το “αντιδόγμα” του Σόλντσεφ, ο στόχος θα μπορούσε να είναι ο ίδιος ο υπολογιστής, ο οποίος θα τροποποιηθεί από τον εχθρό ώστε να εκπέμπει τα οπτικοακουστικά, υπερηχητικά ή εν γένει τα ερεθίσματα εκείνα, τα οποία θα επηρεάσουν τη βούληση και τη λειτουργία του χειριστή. Κάποιοι ισχυρίζονται πως αυτός ο τρόπος δράσης είναι εντελώς διαφορετικός από αυτόν που πραγματεύεται ο ορισμός του information warfare, αλλά αντικειμενικά το μόνο που αλλάζει είναι το μέσο ή μάλλον το διάμεσο επιρροής, το οποίο είναι…ακόμα ένα μηχάνημα.

Μέσα στα πλαίσια του άνωθεν αντιδόγματος, οι Ρώσοι ειδικοί, όχι μόνον ο Σόλντσεφ, κάνουν ανοιχτά λόγο για λογισμικά, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν το σύνολο των δραστηριοτήτων της ανθρώπινης ψυχής, όπως π.χ. ο ρωσικός ιός 666 ή αλλιώς η 25η σάρωση (25th frame). Η λειτουργία του ιού βασίζεται στην τροποποίηση του υπολογιστή ενός χειριστή, η οθόνη του οποίου ανά 25 σαρώσεις (frames), στέλνει υποσυνείδητα μηνύματα, τα οποία προκαλούν καρδιακές αρρυθμίες ή προκαλούν ιδεοψυχαναγκασμό με το να “φυτεύουν” στην κυριολεξία ιδέες στο μυαλό του χειριστή. Και πάλι μας έρχονται σκηνές από την ταινία Inception, όταν ένας εκ των πρωταγωνιστών πραγματευόταν το πιο ανθεκτικό στοιχείο της φύσης, που δεν είναι ούτε βακτήριο ούτε κάποιο είδος πρωτόζωου που προσβάλλει τον οργανισμό, αλλά μια και μόνο ιδέα (οριζόμενη βέβαια όχι ως οργανισμός, αλλά ως μια ηλεκτρο-ενεργειακή συνέχεια δεδομένων), η οποία μπορεί να ταλανίζει το μυαλό ενός ατόμου δια παντός.
Τέλος, στην ρωσική “αντίπερα όχθη”, γίνεται λόγος για επιπρόσθετα πειράματα, τα οποία σύμφωνα με τον Ταγματάρχη του ρωσικού στρατού Ι. Τσέρνισεφ περιλαμβάνουν:

Ψυχοτρονικές γεννήτριες, οι οποίες παράγουν ισχυρούς ηλεκτρομαγνητικούς παλμούς, ικανούς να σταλθούν μέσα από γραμμές τηλεφώνων, τηλεοράσεις, ραδιοφωνικά δίκτυα, αγωγούς, ακόμα και λάμπες.

Μια αυτόνομη γεννήτρια, η οποία λειτουργεί στα 10-150 Hertz και η οποία στις συχνότητες μεταξύ 10-20 Hertz δημιουργεί ηχητικές ταλαντώσεις, που μπορούν να προκαλέσουν το θάνατο σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς.
Μια γεννήτρια νευρικού συστήματος, η οποία έχει σχεδιαστεί για να παραλύει το νευρικό σύστημα εντόμων και όχι μόνο, πράγμα που σημαίνει πως μπορεί στο μέλλον να προκαλέσει τα ίδια συμπτώματα σε ανθρώπους.

Υπερηχητικές εκπομπές, οι οποίες χρησιμοποιούνται στη χειρουργική για σχεδόν αναίμακτες εγχειρήσεις, αλλά σύμφωνα με τα λεγόμενα του Τσέρνισεβ μπορούν να προκαλέσουν και το θάνατο
Άηχες κασέτες, οι οποίες εκτός από την Ιαπωνία, έχουν χρησιμοποιηθεί και από τους Ρώσους με στόχο το ευρύ κοινό, προκειμένου να περάσουν μηνύματα απεξάρτησης στο ασυνείδητο.

Και φυσικά τα ψυχοτροπικά, τα οποία έχουν ήδη αναλυθεί από τον γράφοντα με αφορμή την επέμβαση των ρωσικών ειδικών δυνάμεων στις κρίσεις ομηρίας του Μπεσλάν και της Ντουμπρόβκα. Πρόκειται για ουσίες, οι οποίες χρησιμοποιούνται ευρέως για καταστολή ψυχοπαθολογικών συμπτωμάτων, αλλά και για οπιοειδή καθώς επίσης και ειδικούς χημικούς συντελεστές, οι οποίοι δρουν επιλεκτικά στο νευρικό σύστημα και προκαλούν κρίσεις πανικού.

Στα πλαίσια της περαιτέρω έρευνας πάνω στον τομέα, η εκτίμηση του Τσέρνισεβ είναι πως θα πρέπει να δοθεί βάρος σε πεδία όπως το ESP research (εκ των προτέρων εκτίμηση της φύσεως κάποιου υλικού χωρίς να υπάρξει καν επαφή με αυτό, διάβασμα της σκέψης του υποκειμένου), Clairvoyance research (έρευνα πάνω στην ενόραση και την ικανότητα των υποκειμένων να παρατηρούν αντικείμενα τα οποία βρίσκονται πέραν του οπτικού φάσματος), τηλεπάθεια, τηλεκίνηση κτλ. Χαρακτηριστικό δε της προχωρημένης έρευνας αποτελεί η ανακοίνωση της ρωσικής τηλεόρασης, πως οι ένοπλες δυνάμεις της έχουν ξεκινήσει anti-ESP εκπαίδευση, προκειμένου να διαφυλάξουν τα μηχανήματα και τις υποστάσεις του ανθρώπινου δυναμικού που απαρτίζουν το στράτευμα, ο Thomas, όμως απαντάει και πάλι, “The mind has no firewall”

Τα απόνερα της “απαγορευμένης γνώσης”: Ο Pauli, ο Jung και το παράδοξο του Αϊνστάιν

Ο Αϊνστάιν υπήρξε μεγάλος πολέμιος της κβαντομηχανικής και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε να διατυπώσει το εξής παράδοξο. Ένα ποντίκι παρατηρεί τη σελήνη, δηλαδή όντας παρατηρητής, το ποντίκι μπορεί να συνθέσει ολόκληρο το σύμπαν; Παρά το γεγονός πως τα λόγια αυτά διατυπώθηκαν στο ντελίριο του μεγάλου επιστήμονα, εντούτοις σχετίζονται με το χώρο, το χρόνο, τη συνείδηση και τον παρεμβατισμό στην ίδια τη συνείδηση. Πράγματι αν οι δομές του σύμπαντος είχαν καθαρά και μόνο δομική αξία, τότε όντως ακόμα και ένα ποντίκι μπορεί να τις συνθέσει. Τι αλλάζει και δεν μπορεί να γίνει αυτή η σύνθεση; Η ροή των γεγονότων, δηλαδή η ροή της ίδιας της ενέργειας και η ίδια η ύλη, η οποία περνάει από φάσεις μειωμένης σε φάσεις μέγιστης, αν και πεπερασμένης, αναρχίας. Το παράδοξο του Αϊνστάιν μας θυμίζει τον κανόνα του Hess ή αλλιώς αξίωμα της αρχικής και τελικής κατάστασης, που διέπει τις χημικές αντιδράσεις. Δηλαδή ο υπολογισμός της ενθαλπίας, της εσωτερικής ενέργειας ενός συστήματος, δεν εξαρτάται από τα ενδιάμεσα στάδια, αλλά από την ίδια την αρχική και την τελική κατάσταση του συστήματος.

Μέσα σε αυτή τη συστημική προσέγγιση εμπίπτουν και οι όλες μελέτες για το συνειδητό και το ασυνείδητο καθώς επίσης και η οποιαδήποτε προσπάθεια εξήγησης του modus operandi ενός οπλικού συστήματος ή ακόμα και ενός ονείρου.

Ο Wolfgang Pauli στην αλληλογραφία του με τον Jung, ο οποίος ήταν ψυχοθεραπευτής του, αφού πέρασε τα πρώτα στάδια της ψυχανάλυσης, προσπάθησε να προσεγγίσει τις εικόνες που προβάλλει το ασυνείδητο μέσα από τα όνειρα, βασιζόμενος σε κανόνες της Φυσικής. Ήταν τέτοια η εμμονή του, που μέχρι και ο Jung του έγραψε πως κοίταζε μέσα στο ίδιο το χάος. Και όμως η επιστημονική έρευνα του Pauli στον τομέα του συλλογικού ασυνειδήτου του χάρισε το βραβείο Nobel, όταν ανακάλυψε τον τέταρτο κβαντικό αριθμό ή άλλως spin. Η Κβαντομηχανική στην εποχή του Pauli δεχόταν τρεις κβαντικούς αριθμούς, τον κύριο (n), που έδειχνε το μέγεθος του ηλεκτρονιακού νέφους, του αζιμουθιακού (l), που έδειχνε το σχήμα του και του μαγνητικού (m), που αντιστοιχούσε το μαγνητικό πεδίο. Ο Pauli επινόησε την στροφορμή (s) ενός ηλεκτρονίου, μετά από κάποιο όνειρο, στο οποίο το ασυνείδητό του έστειλε μήνυμα πως στη φύση ο αριθμός 4 είναι δομικός.

Η σχέση μεταξύ συνειδητού και ασυνειδήτου μπορεί να καταστεί τόσο περίπλοκη και ασύμμετρη, ώστε πολλές φορές κάποιος να χαθεί μέσα στο χάος της έρευνας, αλλά ακόμα και σε αυτή το εξαιρετικά περίπλοκο σύνολο προσπαθειών, υπάρχουν διαβαθμίσεις ως προς το τι μπορεί να πάει στραβά. Για παράδειγμα, ο Jung μέσα από τη θεωρία του για το συλλογικό ασυνείδητο, υποστήριζε την θεωρία των αρχετύπων. Για τον Jung υπήρχαν 3 θεμελιώδη αρχέτυπα: ο animus (για τις γυναίκες), η anima (για τους άντρες), το εγώ καθώς επίσης και η αντανάκλαση της σκιώδους πλευράς του εγώ, δηλαδή της σκιάς. Αυτά τα αρχέτυπα τόσο για τους άντρες όσο και για τις γυναίκες αποτελούν τη θεμελιώδη θεώρηση αφενός της γνώσης για το αντίθετο φύλο, την ιδιοσυγκρασία και τις σκοτεινές πτυχές του εγώ, αφετέρου την αλληλεπίδραση τόσο μεταξύ των αρχετύπων όσο και των ανθρώπινων υποστάσεων κατ’επέκτασην. Στην περίπτωση του Pauli, το αρχέτυπο της anima υπαγόταν στην άμεση επιρροή της εικόνας του πατέρα του, όπως είχε διαμορφωθεί στο συνειδητό του κομμάτι, γι’αυτό και οι τάσεις φυγής του από τις σχέσεις αφενός ή η εμπλοκή του σε σχέσεις με γυναίκες αμφιβόλου ηθικής προελεύσεως (dark anima). Η σχεδόν χαοτική φύση της αλληλεπίδρασης των σωματιδίων σε υποατομικό επίπεδο, κατέστη εφαλτήριο για τον Pauli, προκειμένου να σκιαγραφήσει τα μοτίβα εκείνα, τα οποία δομούσαν την ανθρώπινη ψυχή σε επίπεδο ασυνειδήτου. Την προσπάθεια σμίξης μεταξύ της κβαντομηχανικής επιστήμης και της ψυχοθεραπείας την τοποθέτησε στα πλαίσια του λεγόμενου synchronicity, στο οποίο εμπίπτουν φαινόμενα όπως η κίνηση άνευ δύναμης σε υποατομικό επίπεδο.

Μεταγενέστερος του Pauli και δίδοντας μιαν άλλη επαναστατική προέκταση της λεγόμενη ψυχολογίας του βάθους, υπήρξε ο Robert Anton Wilson, συγγραφέας του πασίγνωστου cult μυθιστορήματος illuminatus. Ο Wilson χρησιμοποίησε το υπόβαθρό του, αυτό της συμπεριφορικής ψυχολογίας, ούτως ώστε να ιδρύσει μια νέα σχολή ψυχολογίας, την Κβαντική. Στο βιβλίο του Quantum Psychology, πνέει μένεα εναντίον της σχολής της Κοπεγχάγης, η οποία ναι μεν θεμελίωσε την κβαντική θεωρία, αλλά υιοθέτησε άκρως συντηρητικά κριτήρια επαλήθευσης και αποδοχής συμπληρωματικών θεωριών, που μέχρι και σήμερα αποτελούν τροχοπέδη για τους θεωρητικούς. Ο Wilson βασιζόμενος στη νέα εποχή της πληροφόρησης πραγματεύεται πως ο ανθρώπινος νους και οι δραστηριότητες εκείνες, οι οποίες συνθέτουν την ψυχή, ξεκινούν από υποατομικό επίπεδο προκειμένου να συνθέσουν μια υπερδομή, η οποία υπόκειται στους συμπαντικούς νόμους της εξελιξιμότητας και της προσαρμοστικότητας. Λόγω αυτών των δεδομένων, ο Wilson υποστηρίζει αυτό που έχει κάνει δόγμα η ρωσική επιστημονική κοινότητα, δηλαδή πως πρέπει να καταλάβουμε το software του εγκεφάλου, διότι ο εγκέφαλος δεν λαμβάνει πρωτογενή δεδομένα, αλλά ανασυνθέτει τα ερεθίσματα τα οποία λαμβάνει.

Η μαζική ροή των δεδομένων στον ανθρώπινο εγκέφαλο έχει πρωτοφανείς παρενέργειες και οδηγεί σε συμπτώματα μαζικής παράκρουσης, ψυχαναγκασμού και πάσης φύσεως καταθλιπτικού τύπου διαταραχές. Έρευνες, οι οποίες διεξήχθησαν πάνω στον τομέα της υπερφόρτισης του εγκεφάλου, κάνοντας χρήση μαγνητικού τομογράφου έδειξαν πως η μαζική ροή της πληροφόρησης, έχει το λεγόμενο threshold effect στη λειτουργία του νου, δηλαδή το ίδιο φαινόμενο που παρατηρείται σε μικροσκοπικό επίπεδο στα ένζυμα όταν υπάρχει υπερσυγκέντρωση υποστρώματος και προκαλεί την αναστολή του.

Στο μετρό των Αθηνών διαβάζουμε σε μια διαφήμιση: “Οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται σε μια ώρα στο διαδίκτυο αντιστοιχούν (ή ακόμα και υπερτερούν) σε αυτές που ένας άνθρωπος του 18ου αιώνα θα λάμβανε σε όλη του τη ζωή”. Προσπαθώντας λοιπόν να ερμηνεύσουμε την ανταπόκριση του εγκεφάλου σε όλον αυτό τον πληροφοριακό βομβαρδισμό και βασιζόμενοι στα λεγόμενα του Wilson, συνάγουμε πως είναι εξαιρετικά πιθανό τα βιομόρια, που απαρτίζουν τον εγκέφαλο να κβαντίζονται με αποτέλεσμα να κβαντίζεται η υπερδομή της ανθρώπινης συνείδησης. Αν το πάρει κάποιος “χονδρικά” τούτο συμβαίνει πρωτίστως από έλλειψη αποθηκευτικού χώρου. Για να διογκωθεί ο χώρος, πρέπει να ανοιχθούν τα “αμπάρια” του ασυνειδήτου, αλλά πριν φορτωθεί οτιδήποτε, προηγείται το “ξεσαβούρωμα”, κατά τη ναυτική ορολογία. Η Ψυχή τότε βιώνει μια διεργασία κάθαρσης, εφόσον καλείται να ενσωματώσει αρχέτυπα και να καθαρίσει σε επίπεδο συνειδητού τα παραπροιόντα του υποσυνειδησιακού μεταβολισμού. Βρισκόμενο το άτομο σε αυτή τη διεργασία και με την πίεση να έχει λάβει εξωπραγματικές διαστάσεις, υιοθετεί προσωπικότητες με τον ίδιο τρόπο, που το ηλεκτρόνιο κβαντίζεται προκειμένου να βρεθεί σε δύο διαφορετικούς τόπους, την ίδια χρονική στιγμή! Το σοκ, όπως καταλαβαίνει κανείς, είναι τεράστιο όταν το άτομο διαπιστώνει πως η γάτα του Scroedinger δεν είναι ούτε πεθαμένη, ούτε ζωντανή, αλλά και ΤΑ ΔΥΟ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ!

Το Stall της συνειδητότητας και το τίμημα της εξελικτικής παλινδρόμησης
Η Ψυχοτρονική αποτελεί έναν τομέα, οι εφαρμογές του οποίου μπορούν, επίσημα πλέον, να απαντηθούν στο οπλοστάσιο μιας χώρας (ΗΠΑ, Ρωσία). Η έρευνα και ανάπτυξη πάνω στις νευροεπιστήμες έχει συμβάλλει στην ανάπτυξη οπλικών συστημάτων, τα οποία μπορούν να πλήξουν τη συνείδηση και να μετατρέψουν τους ανθρώπους σε άβουλα όντα. Συχνά ακούμε την έκφραση: “ Είναι επιλογή μου”, αλλά υπό τις υπάρχουσες συνθήκες, η έννοια της επιλογής και της ελεύθερης βούλησης αμφισβητείται ευρέως. Τούτο συμβαίνει όχι μόνο γιατί κάποιες χώρες έχουν στο οπλοστάσιό τους τέτοιου είδους μέσα και τα χρησιμοποιούν. Η συγκεκριμένη έρευνα δεν αποσκοπεί σε ένα πόρισμα, το οποίο δεν θα διαφέρει από τα ήδη υπάρχοντα συνομοσιολογικού και αυθαίρετου χαρακτήρα. Μέσα από την παρουσίαση στοιχείων, που μπορούν να πλήξουν την ανθρώπινη ψυχή, διαχωρίσαμε μεταξύ των στρατιωτικών πειραμάτων και μιας καθημερινότητας, η οποία γίνεται ολοένα και πιο απαιτητική σε όλους τους τομείς. Είναι αλήθεια πως η κατάθλιψη αποτελεί την κυριότερη αιτία θανάτου στον κόσμο. Είναι επίσης αλήθεια πως τα ποσοστά ψυχαναγκασμού έχουν αυξηθεί με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου στον Δυτικό κόσμο, αλλά αυτό ενδεχομένως να μην οφείλεται (μόνο) σε εφαρμογές κάποιου state of the art υπερόπλου, το οποίο θέλει να μας μετατρέψει σε άβουλες μαριονέτες κάποιων διεθνικών κέντρων λήψης αποφάσεων.

Ο όγκος των δεδομένων, που καλείται να αφομοιώσει το λογισμικό του εγκεφάλου ανέρχεται περίπου στα 34 Gb ημερησίως. Δηλαδή αν υπολογίσουμε μέσες άκρες πως μια ταινία που κατεβάσουμε από το ίντερνετ έχει όγκο 1 Gb, τότε καλούμαστε να αφομοιώσουμε το περιεχόμενο 34 ταινιών κάθε μέρα (!!!).
Το ασυνείδητο και το συνειδητό αποτελούν μια συνέχεια, μια ενιαία γραμμή στο μεταίχμιο δύο κόσμων, του γήινου και του συμπαντικού. Μέχρι τώρα, εκείνο που κάναμε ήταν να ακολουθούμε τα πρότυπα κατά Φρόυντ και Γιούνγκ, προκειμένου να "δικαιολογηθούμε", για κάποιες τάσεις, που ελλοχεύουν στο ασυνείδητο. Η εξέλιξη, όμως, μιλάει, εκ των πραγμάτων, από μόνη της, πιέζοντας για το επόμενο στάδιο, που δεν είναι άλλο από την ενοποίηση του συμπαντικού και γήινου κόσμου μέσα στα πλαίσια της λεγόμενης Μοναδικότητας. Ως μοναδικότητα ορίζεται ο ορίζοντας γεγονότων πέρα από τον οποίο καμία πρόβλεψη δεν μπορεί να γίνει για την περαιτέρω εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. Πρακτικά όμως τι σημαίνει αυτό και ποιές οι προεκτάσεις του στο δικό μας τον κόσμο; Μέσα από την προσέγγιση της μονάδικοτητας, υποβαλλόμαστε τόσο κοινωνικά όσο και ατομικά σε συνεχόμενες και διαρκείς πιέσεις. Τούτο, έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση της δραστηριότητας του κυτταρικού κύκλου και την επερχόμενη μεταφορά αυτής της πίεσης από το περιβάλλον στα γονίδια. Μη γελιόμαστε, ο οργανισμός δε θέλει να πεθάνει, έτσι κάνει τα πάντα για να αντέξει τα νέα μέτρα και σταθμά, που του επιβάλλουν οι εξωγενείς παράγοντες. Συνεπώς μεταλλάσσεται και αναβαθμίζεται. Με αυτή την αναβάθμιση το ασυνείδητο και το συνειδητό, αλλάζουν ριζικά και το ασυνείδητο έρχεται να λειτουργήσει σαν μια εφεδρική δύναμη στήριξης του μετώπου του συνειδητού.

Κρίνοντας από τα παραπάνω, οι γενιές που δημιουργούνται εφεξής, απαρτιζόμενες από εκείνα τα άτομα, που κατάφεραν να αντεπεξέλθουν στους νόμους της φυσικής επιλογής, έρχονται να δράσουν συνδυασμένα, χρησιμοποιώντας τόσο το συνειδητό όσο και το ασυνείδητο μέρος του εγκεφάλου τους. Είναι μπορούμε να πούμε μια συμβολική έκβαση των πραγμάτων, τα οποία επιτάσσουν να βγουν όλα στο φως. Έτσι, οι φόβοι και τα απωθημένα, που ελλοχεύουν στο ασυνείδητο έρχονται να απαρτίσουν μια κβαντικά ολοκληρωμένη συνειδησιακή υπόσταση, ικανή να επικοινωνήσει με το ίδιο το σύμπαν.
Πληρώνουμε άραγε τις συνέπειες των εφαρμογών μιας πρώιμης και απαγορευμένης γνώσης; Θα δικαιωθούν όλοι από τον κοινωνικό αυτό Δαρβινισμό; Προφανώς όχι, αλλά ακόμα και αν δομήσουμε στο μέλλον μια κοινωνία υπερανθρώπων, θα έχουμε ήδη δομήσει μια κοινωνία δούλων-άβουλων ανθρωποειδών πρώτα, τα οποία είτε θα εξαφανιστούν είτε θα ζουν υποδεέστερα στις υπηρεσίες των εξελιγμένων κατ’εικόνα και καθ’ομοίωσην πλασμάτων τους. Και αυτό δεν είναι θεωρία συνομωσίας ούτε σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι τα απόνερα της οπισθοδρόμησης και της ανθρώπινης μισαλλοδοξίας, που ακόμα και το πόσιμο νερό μπορεί να το χρησιμοποιήσει σαν όπλο προκειμένου να καταστρέψει το περιβάλλον και τους γύρω του.

Πηγή OnAlert

*Ο Αλέξανδρος Μπούφεσης είναι συγγραφέας του ιστορικού μυθιστορήματος «Οι Θεοί του Πολέμου, το χρονικό δύο ηρώων και μιας εισβολής», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη στην Ελλάδα και στην Αμερική από τον οίκο Nimble Books LLC


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Φέρνουν άμμο από τις αλησμόνητες πατρίδες για τους τάφους των προγόνων τους

Άμμο, χώμα, πέτρες, ακόμα και φρούτα από τη γενέθλια γη των προγόνων τους φέρνουν Έλληνες με καταγωγή από τον Πόντο, για να τα βάλουν στους τάφους των προγόνων τους, εκπληρώνοντας, όπως τονίζουν, ένα ηθικό χρέος απέναντί τους.

Οι Πόντιοι, όπως εξομολογούνται, έχουν ανάγκη να φέρουν ένα κομμάτι γης για τους προγόνους τους, είτε επειδή το είχαν ζητήσει είτε επειδή ο Πόντος είναι κομμάτι του συναισθηματικού «γενετικού κώδικά» τους.
Όταν μιλούν για την «χαμένη» πατρίδα, βουρκώνουν και η νοσταλγία φαίνεται στο βλέμμα τους.

Αυτό το ταξίδι έκανε και ο Μιχάλης Καραβέλας, κρητικής καταγωγής που διανύει την 6η δεκαετία της ζωής του. Γεωπόνος και διοικητικό μέλος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, ο κ. Καραβέλας μας λέει ότι «ο Πόντος είναι η ονειρική πατρίδα», ανασύροντας από τη μνήμη του ταξίδι στην περιοχή, το 1986, με μία παρέα 11 ατόμων.

Σε αυτό το ταξίδι συνάντησε, όπως είπε «το δικό του πεπρωμένο».
Περνώντας η παρέα από τη Σινώπη, την Τραπεζούντα, τη Σαμψούντα και άλλες πόλεις, έφτασε στις 21 Ιουλίου στα παρχάρια της Τόνιας (θερινά βοσκοτόπια σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων) για το πανηγύρι στις 22 Ιουλίου. Είχαν την πολύτιμη βοήθεια του Χουσνή, εμπόρου από την Κωνσταντινούπολη, που μιλά μαζί τους στην ποντιακή διάλεκτο και τους φιλοξενεί.
Ο κ. Καραβέλας γνώρισε τον 96χρονο –τότε- πατέρα του Χουσνή και βρέθηκε προ εκπλήξεως, όταν ο παππούς ζήτησε από την παρέα που ήρθε από την Ελλάδα να ακούσει έναν σκοπό με κεμεντζέ (ποντιακή λύρα).

«Η συγκίνηση ήταν έκδηλη και παράλληλα η έκπληξη για την «παραγγελιά» του υπέργηρου Μαράζ (ο πατέρας του Χουσνή). Τραγουδούσαμε όλοι μαζί και κλαίγαμε», θυμάται ο κ. Καραβέλας.

Ολοκληρώνοντας το ταξίδι του, πήρε μαζί του ψιλή, μαύρη άμμο, από τις ακτές του Ευξείνου Πόντου. Αυτή τη μαύρη άμμο έβαλε στον τάφο των πεθερικών του, εκπληρώνοντας ένα ηθικό χρέος απέναντί τους, όπως σημείωσε.

Σεβασμό στη γη μας

Με τον ίδιο σεβασμό για τη γη των προγόνων της, η Βικτωρία Σαββίδου, 62 ετών, οικονομολόγος, έκανε και αυτή το χρέος της απέναντι στον πατέρα της, φέρνοντας από τη Σάντα του Πόντου (σημερινό Dumanli), μία πέτρα από ένα ερειπωμένο κτίριο, που ήταν ο Ναός του Αγίου Χριστοφόρου της ενορίας Πιστοφάντων (σ.σ. η Σάντα αποτελούνταν από επτά ενορίες και δύο μικρότερους οικισμούς).

«Ασυναίσθητα, ίσως, όταν μπήκαμε μέσα στον χώρο, άπλωσα το χέρι μου και πήρα μία πέτρα, την ώρα που πήγαμε να ανάψουμε κερί (…) Σκέφτηκα ότι εδώ βαφτίστηκε ο παππούς μου και παντρεύτηκε (…) Είπα ‘θα πάρω μία πέτρα και θα την βάλω στον τάφο του πατέρα μου όταν πεθάνει’, όπως και έκανα», σημείωσε.

«Είναι ηθικό χρέος προς τους παππούδες μας»

Πέτρες και χώμα από το σπίτι των προγόνων του έφερε και ο 45χρονος Θανάσης Στυλίδης από τα Παλατίτσια Ημαθίας, όμως τελικά, άφησε πάνω στον τάφο της γιαγιάς του μόνο λεμόνια, τα οποία έφερε από το Βατούμ. Η γιαγιά του ήταν Σανταία που έμενε στο Βατούμ και του μιλούσε όλο για τα λεμόνια και τα φρούτα που είχε στην αυλή της.

Ο κ. Στυλίδης έκανε αυτό το ταξίδι επειδή, όπως είπε, «κατ’ αρχάς ήταν αυτό που μας έλεγαν οι παππούδες μας, ήταν απαίτηση, ένα ηθικό χρέος».
Πέρα όμως από την απαίτηση των παππούδων, ο ίδιος αισθάνθηκε την ανάγκη να εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία της γιαγιάς του, έχοντας «οδηγό» την αγάπη του για τους προγόνους του.

«Είναι το ‘δέσιμο’ με αυτή την γενιά (των παππούδων). Μεγαλώσαμε με παππούδες και γιαγιάδες και άλλους γέροντες και γερόντισσες που κάναμε μαζί τους «παρακάθ» (συγκέντρωση φίλων και συγγενών) και μας έλεγαν τις ιστορίες τους. Με αυτές τις ιστορίες ποτιστήκαμε και έγιναν μνήμη», πρόσθεσε.

«Όταν φέρνουμε μία πέτρα (ή ό,τι άλλο) και τη βάζουμε στους τάφους των προγόνων μας, νιώθουμε ότι τότε θάφτηκε πραγματικά ο νεκρός και είναι στη γη του. Είναι αυτό που κάνει και η Αντιγόνη» (αναφέρεται στην αρχαία τραγωδία του Σοφοκλή). Και, όπως είπα, οι θυμόσοφοι Πόντιοι λένε «σα ξένα το ταφίν τρία φοράς βαθύν εν». Γι αυτό, μας εξήγησε ο κ. Στυλίδης, υπάρχει η ανάγκη να φέρουν χώμα ή οτιδήποτε άλλο από τον Πόντο, για να το βάλουν στους τάφους των προγόνων τους.

Την τελευταία επιθυμία του παππού του, που έφυγε από τον Πόντο σε νηπιακή ηλικία, σεβάστηκε και εκπλήρωσε ο 28χρονος σήμερα Θεόφιλος Ασλανίδης: «Μου είπε (ο παππούς του) ‘Θέλω εσύ να πας. Όταν θα πας, θα φέρτς χώμα και θα βαλτς ατό σο ταφί’μ».
Ο Θεόφιλος πήγε, το 2011, στη Σάντα του Πόντου (το σημερινό Dumanli), βρήκε το σπίτι του προπάππου του, πήρε χώμα, και, όταν ο παππούς του πέθανε, τήρησε την υπόσχεση που του έδωσε, επειδή, όπως λέει «έτσι αναπαύεται η ψυχή τους».



Πηγή εφημ. “Star Press”



Ο ανθρωπολόγος Τιμουρτζίν Μπιντέρ (Timuçin Binder), καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης (İTÜ), ανατρέπει τον ισχυρισμό για φυλετικό εκτουρκισμό της Ανατολίας μετά το 1071: Οι κάτοικοι της Ανατολίας ζουν σε αυτά τα εδάφη εδώ και σαράντα χιλιάδες χρόνια.
Οι φοβερές εξελίξεις στη γενετική τεχνολογία δεν φωτίζουν μόνο το παρελθόν, αλλά και το μέλλον μας. Οι συγκριτικές έρευνες στο DNA απαντούν πλέον στο ερώτημα της εθνολογικής προέλευσης διαφόρων ομάδων ανθρώπων. Όμως στην Τουρκία δεν έχουν γίνει εκτεταμένες έρευνες για το θέμα αυτό.
Στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, ορισμένα πανεπιστήμια κάνουν αυτές τις έρευνες ατομικά, έναντι υψηλής αμοιβής, ενώ είναι σε εξέλιξη και το πρόγραμμα της "γενογραφίας" του National Geographic. Το τελευταίο διάστημα υπάρχουν αρκετές αιτήσεις από την Τουρκία προς αυτά τα κέντρα, όπου οι ενδιαφερόμενοι στέλνουν στοιχεία και γενετικό υλικό και κάποιο ποσό που κυμαίνεται από τα 100 μέχρι τα 450 δολάρια. Αυτές τις ατομικές έρευνες που αφορούν την Τουρκία παρακολουθεί στενά ο ανθρωπολόγος Timuçin Binder, του τμήματος Επιστήμης Ανθρωπολογίας και Κοινωνιολογίας, του πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης (İTÜ).
Ο Μπιντέρ, που σπούδασε ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (στον κλάδο ερευνών ανθρώπινου πολιτισμού, κοινωνιολογίας και βιολογίας), έχει διεξάγει γενετικές έρευνες, οι οποίες αφορούν την ιατρική, αλλά και την ανθρωπολογία.
Με τον Μπιντέρ μιλήσαμε για τις έρευνες που αφορούν την Τουρκία.

Γενετικά, το 10-15%

* Ποιό είναι το πιο σημαντικό συμπέρασμα από τις γενετικές έρευνες που αφορούν τους Τούρκους;

Το γεγονός ότι οι άνθρωποι που κατοικούν σήμερα στην Τουρκία, είναι απόγονοι αυτόχθονων φυλών που κατοικούν στα εδάφη αυτά τα τελευταία 40.000 χρόνια. Δηλαδή, οι σημερινοί Τούρκοι δεν ήλθαν από την Κεντρική Ασία, για 40.000 χρόνια δεν το κούνησαν ρούπι από εδώ. Ανήκουν σε αυτά τα χώματα, όπως ανήκουν σ' αυτά τα χώματα και εκείνοι που ισχυρίζονται ότι προερχόμαστε από την Κεντρική Ασία.

* Δεν είχαμε φυγή πληθυσμών από την Κεντρική Ασία και εγκατάσταση στην Ανατολία;

Έγινε, όμως ο αριθμός εκείνων που ήλθαν από την Κεντρική Ασία ήταν πολύ μικρός. Οι γενετικές έρευνες μας δείχνουν πόσοι είναι εκείνοι που προέρχονται από την Κεντρική Ασία. Με βάση τα αποτελέσματα των ερευνών αποδεικνύεται ότι η γενετική δομή των κατοίκων της Τουρκίας είναι αναλλοίωτη από τα προϊστορικά χρόνια.

* Πόσοι είναι εκείνοι που ήλθαν από έξω;

Το ποσοστό αυτό είναι μεταξύ 10-15% του συνόλου του πληθυσμού. Δηλαδή εκείνοι που ήλθαν από την Κεντρική Ασία ήταν το 10-15% του πληθυσμού και δεν άλλαξαν γενετικά το λαό της Ανατολίας. Η φυγή από την Κεντρική Ασία είναι ένας μύθος. Εκείνοι οι λίγοι που ήλθαν χάθηκαν μέσα στους ντόπιους πληθυσμούς. Εκτός αυτού, δεν είναι γνωστό αν εκείνοι που ήλθαν απ' έξω ήταν Ιρανοί ή Αφγανοί.

* Γιατί δεν είναι γνωστό;

Η γενετική έρευνα δεν έχει την έννοια της εθνολογικής έρευνας. Δεν υπάρχει γενετικά ο όρος Ογούζ ή Τούρκος. Η γενετική έρευνα μας δίνει στοιχεία για την καταγωγή και τον τόπο που έζησαν οι πρόγονοι ενός ανθρώπου.

Τουρκισμός, μια πολιτισμική ταυτότητα

* Όταν λέτε δεν υπάρχει "τουρκικό γενετικό υλικό" τι εννοείτε;

Ο τουρκισμός είναι μια πολιτισμική ταυτότητα που τη δημιουργήσαμε εμείς. Με τον ίδιο τρόπο και ο ελληνισμός και ο αρμενισμός είναι πολιτισμικές έννοιες που σχηματοποιήθηκαν στην ιστορία. Ο τουρκισμός είναι μια πιο σύγχρονη έννοια, που εμφανίστηκε τα τελευταία 200 χρόνια.
Η ιστορία των ανθρώπων που ζουν σήμερα σε αυτά τα εδάφη αρχίζει από χιλιάδες χρόνια πριν. Δηλαδή, δεν μπορούμε να τους ονομάσουμε όλους Τούρκους. Ο τουρκισμός είναι μια έννοια που έχει σχέση με το σήμερα. Εμείς δημιουργήσαμε τις δικές μας έννοιες κατά το δοκούν και τους ονομάσαμε όλους Τούρκους.
Δεν ξέρουμε ούτε ποιοί ήταν οι πρόγονοί μας. Εμεί τους Ουιγούρους τους ονομάζουμε Τούρκους, όμως οι ίδιοι δεν δέχονται ότι είναι Τούρκοι. Η επιμονή σε εθνικές ταυτότητες δεν οδηγεί πουθενά. Το να λες ότι είσαι Τούρκος, δεν σημαίνει ότι ήλθες από την Κεντρική Ασία. Ο τουρκισμός είναι μια ταυτότητα που δημιουργήθηκε πολύ πρόσφατα.
Εκείνοι που ήλθαν εδώ στα 1100, μας άφησαν ένα κείμενο με τίτλο "Danişmentname", στο οποίο όμως δεν υπάρχει η λέξη Τούρκος, ούτε οτιδήποτε άλλο που να λέει ότι ήταν Τούρκοι. Οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν τη λέξη Τούρκος ή τουρκισμός, ήταν οι ξένοι. Επίσης, οι Γκιόκτουρκ (Göktürkler) ήταν εκείνοι που ονόμασαν τους εαυτούς τους Τούρκους.

Πρέπει να αναθεωρήσουμε την επίσημη ιστορία

* Αφού ήταν τόσο λίγοι εκείνοι που ήλθαν από την Κεντρική Ασία, οι δεσμοί μας με τους Ουζμπέκους, τους Κιργιζίους και τους Τουρκμένους πως εξηγούνται;

Οι γενετικές έρευνες που έχουν γίνει μας δείχνουν ότι οι κάτοικοι της σημερινής Τουρκίας έχουν πολύ μικρή σχέση ή θα λέγαμε καμμία σχέση με τους Τουρκομάνους και τους Ουζμπέκους. Οι κάτοικοι της σημερινής Τουρκίας δεν έχουν καμμία βιολογική συγγένεια με τους κατοίκους της Κεντρικής Ασίας. Από εκεί προήλθε μια πολύ μικρή ομάδα. Αν κάποιοι αναζητούν δεσμούς αίματος, τέτοιοι δεν υπάρχουν.

* Ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχει καμμία σχέση και δεσμός με τις Τουρκικές Δημοκρατίες (Türk Cumhuriyetler) είναι αντίθετος με την επίσημη ιστορία.

Μάλιστα, και αυτό οφείλεται στο ότι η επίσημη ιστορία είναι προβληματική. Οι εξελίξεις ανατρέπουν την επίσημη ιστορία και θα πρέπει να την αναθεωρήσουμε, αφού οι γενετικές έρευνες αποδεικνύουν ότι είναι ψευδής ο ισχυρισμός ότι έχουμε συγγενικούς δεσμούς με τους Ουζμπέκους και τους Τουρκομάνους της Κ. Ασίας. Έχει σφηνωθεί στο μυαλό των ανθρώπων ότι έχουμε συγγενικές σχέσεις με τους Τουρκομάνους, τους Ουζμπέκους, τους Ουιγούρους, ακόμα και με τους Μογγόλους. Γι' αυτό όλοι απορούν με τα αποτελέσματα των γενετικών ερευνών.

* Αφού οι κάτοικοι αυτής της χώρας, που τους αποκαλούμε Τούρκους, δεν έχουν σχέση με την Κεντρική Ασία και ζούσαν εδώ πριν το 1071, αυτό σημαίνει ότι εδώ, αυτός ο τόπος έχει μια ιστορία που δεν τη γνωρίζουμε.

Είναι πολύ σημαντικό. Υπάρχει η ανομολόγητη ιστορία του 85-90% που δεν προέρχεται από την Κεντρική Ασία. Η ιστορία των ανθρώπων που ζούσαν στα εδάφη αυτά, μας παρουσιάζεται σαν ιστορία άλλων, ξένων ανθρώπων, που δεν έχουν σχέση με μας. Δεν μας λένε ότι οι άνθρωποι αυτοί ήταν οι παπούδες, οι πρόγονοί μας. Μας λένε ότι εκείνοι υπήρχαν, αλλά έφυγαν από την Ανατολία όταν ήλθαμε εμείς. Όμως οι έρευνες δεν δείχνουν αυτό. Εκείνοι ήταν οι παπούδες μας, οι πρόγονοί μας.

Ο λαός της Ανατολίας είναι πιο κοντά στους Έλληνες

* Και καλά, με βάση τις έρευνές σας, οι Τούρκοι ποιανών συγγενείς είναι;

Των Ιρανών, των Ιορδανών, των Ελλήνων και των Ασσυρίων. Η γενετική απόσταση μεταξύ Τούρκων και Ιρανών είναι μικρότερη αυτής με τους Τουρκμένους. Οι Τούρκοι της Τουρκίας δεν έχουν καμμία γενετική σχέση με τους Τούβα που κατοικούν στη Ρωσία και ομιλούν τουρκικά, αλλά έχουν στενή, αναπόσπαστη γενετική σχέση με τους Έλληνες και τους Ιρανούς. Αν αποδίδαμε χρωματικά τη σχέση, οι κάτοικοι της Τουρκίας, της Ελλάδας, του Ιράν και της Ιορδανίας έχουμε το ίδιο χρώμα, με διαφορετικούς τόνους. Φυσικά, το ότι έχουμε στενούς γενετικούς δεσμούς, δεν σημαίνει ότι εμείς καταγόμαστε από αυτούς ή εκείνοι από εμάς. Μπορεί άνετα ομάδες που έχουν παρόμοια γενετικά χαρακτηριστικά, να ανήκουν σε διαφορετικά έθνη. Η διαφορά αυτή δεν έχει σχέση με το γενετικό υλικό, αλλά με τα πολιτισμικά χαρακτηρισιτκά.

* Οι Κούρδοι και οι Αρμένιοι, γενετικά, πόσο κοντά είναι στους Τούρκους;

Αν και ζήσαμε με τους Κούρδους χιλιάδες χρόνια μαζί, σ' αυτά τα χώματα, δεν έχουμε γενετική σχέση. Είναι πιο μακριά από ότι είμαστε με τους Ιρανούς και τους Έλληνες, αλλά πιο κοντά από τους Ουζμπέκους.

Η τουρκοκουρδική σύγκρουση, αυξάνει το ενδιαφέρον για τη γενετική διαφορά

* Πως εξηγείτε το φαινόμενο της αύξησης των αιτήσεων για γενετικές έρευνες το τελευταίο διάστημα;

Οι άνθρωποι τοποθέτησαν τους εαυτούς τους σε μια κατηγορία. Τούς είπαμε όλους Τούρκους ή Κούρδους. Όταν όμως αυξήθηκε το ενδιαφέρον των ανθρώπων για την ιστορία, αυξήθηκε και το ενδιαφέρον για την καταγωγή τους. Είναι ένα ενδιαφέρον που σχετίζεται με το σύγχρονο τρόπο ζωής. Οι συζητήσεις για το Κουρδικό, το Αρμενικό, αυξάνουν το ενδιαφέρον για την καταγωγή των ανθρώπων. Στην Αμερικοί πολλοί είναι εκείνοι που κάνουν γενετικές έρευνες για την καταγωγή τους. Στην Τουρκία τώρα άρχισε το έντονο ενδιαφέρον. Στην Ευρώπη δεν υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί οι περισσότεροι γωνρίζουν το γενετικό τους δέντρο των προηγούμενων 600-800 ετών.

* Πόσο ασφαλείς είναι οι γενετικές έρευνες και τα αποτελέσματά τους;

Απόλυτα ασφαλείς. Γιατί το γενετικό υλικό είναι κατά κάποιο τρόπο το μαύρο κουτί του κάθε ατόμου. Μπορεί να ανιχνευθεί η πορεία των ανθρώπων των τελευταίων 60 ή και 90 χιλιάδων ετών. Πιο πριν οι μελέτες βασίζονταν σε εκείνα που έγραψαν οι ιστορικοί. Τα γενετικά χαρακτηριστικά όμως δεν τα γράφουν οι άνθρωποι, για να υπάρχει η περίπτωση λάθους.

ECEVİT KILIÇ
SABAH - 10.12.2007
Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Οι παντελώς αδιάφοροι στα περί θρησκείας Αλβανοί τείνουν να γίνουν οι πλέον φανατικοί με αξιόλογη παρουσία μεταξύ των τζιχαντιστών

Όταν προ δύο ετών έγραψα για τον κίνδυνο των ουαχαμπιστών, που με το άφθονο χρήμα της Σαουδικής Αραβίας ιδρύει πυρήνες φανατικών ισλαμιστών στα Βαλκάνια, αντιλαμβάνομαι πως ελάχιστοι το πρόσεξαν, ίσως πέρασε και απαρατήρητο. Σήμερα, δεν μιλάμε πλέον για πυρήνες, αλλά για πολυπληθείς ομάδες.

Και το πλέον αξιοπερίεργο. Οι παντελώς αδιάφοροι στα περί θρησκείας Αλβανοί, στα όσα χρόνια τους έχει καταγράψει η ιστορία, τείνουν να γίνουν οι πλέον φανατικοί με αξιόλογη παρουσία μεταξύ των τζαχαντιστών. Μάλιστα, ο εμφανιζόμενος ως αρχηγός του χαλιφάτου, το μήνυμά του το εκστόμισε και στα αλβανικά.

Προ ημερών, ήμασταν μάρτυρες Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου, να αναρτούν στο διαδίκτυο εικόνες από τα κατορθώματά τους (ο ένας κρατούσε κομμένο κεφάλι Σύρου στρατιώτη, ο άλλος τραγουδούσε στα αραβικά πολεμοχαρή τραγούδια). Έστειλαν και μηνύματα, πως θα επιστρέψουν στη χώρα τους και «θα κόψουν κεφάλια». Ο ένας μάλιστα είχε και μια σημαντική απορία. Γιατί, ρώτησε, όταν έκοβε κεφάλια των Σέρβων κανείς δεν του έκανε παρατήρηση, και σήμερα όπου οι πρώην αρχηγοί του βρίσκονται στα ύπατα αξιώματα του Κοσσυφοπεδίου, ενοχλούνται;

Προχθές, συμφώνως προς δημοσιεύματα του αλβανικού και βορειοηπειρωτικού Τύπου, η αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου συνέλαβε 40 Κοσοβάρους για τους οποίους υπήρξαν πληροφορίες ότι ήσαν μέλη του «Ισλαμικού Κράτους» και είχαν λάβει μέρος σε μάχες στη Συρία και το Ιράκ.

Εδώ υπάρχουν κάποιες συγκεχυμένες πληροφορίες, αλλά επουσιώδεις. Αν δηλαδή ήσαν μεν Αλβανοί, αλλά κάτοικοι σε άλλες χώρες όπου προσηλυτίστηκαν, ή ο προσεταιρισμός τους έγινε στα Βαλκάνια. Εκείνο όμως, που μένει αδιευκρίνιστο, είναι πώς βρέθηκαν στο Κοσσυφοπέδιο; Βγήκαν στη σύνταξη, μετά την προϋπηρεσία τους στη Μέση Ανατολή (δεν παίζει ρόλο ο χρόνος υπηρεσίας, αλλά ο αριθμός των κεφαλιών που κόβεις και των βιασμών χριστιανών και αλεβιτών γυναικών);

Όπως και να έχει, είναι προφανές πως ένας αριθμός από αυτούς θα επιστρέψουν «μπαρουτοκαπνισμένοι» για εκτέλεση εγκληματικών ενεργειών στα Βαλκάνια. Αυτό άλλωστε άφησαν να εννοηθεί οι μυστικές υπηρεσίες του Κοσσυφοπεδίου. Των οποίων η καθυστερημένη αντίδραση, μάλλον οφείλεται στην πίεση αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, επειδή -όπως έγραψα άλλοτε- φοβούνται, ή μάλλον είναι βέβαιοι πως στόχος θα είναι και το αμερικανικό στρατόπεδο Bondsteel, το μεγαλύτερο εκτός των ΗΠΑ.

Υπάρχουν και Αλβανοί των Σκοπίων που έχουν ενταχθεί στις εγκληματικές ομάδες των τζιχαντιστών, μάλιστα δε, υπάρχουν αναφορές και για εννιά νεκρούς. Και στην περίπτωση ακόμη να πρόκειται για κατοίκους του εξωτερικού, η απειλή δεν μπορεί να αποδυναμωθεί με διαβεβαιώσεις του τύπου «έχουν το νου τους οι φύλακες».

Ούτε μπορεί κάποιος να μένει ήσυχος επειδή πέρασε νόμος στο Κοσσυφοπέδιο και στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη, που ποινικοποιεί την ένταξη σε ξένες στρατιωτικές ή παραστρατιωτικές οργανώσεις. Αυτά είναι μέτρα κατόπιν εορτής, όπως και με την Σαουδική Αραβία, η οποία αρχικώς αποφυλάκισε περί τους 1.000 καταδίκους για βαριά εγκλήματα, με την προϋπόθεση να πολεμήσουν κατά του Άσαντ. Και μόνον όταν έγινε αντιληπτό, πως οι εγκληματικές αυτές ομάδες, σκοπό της ίδρυσής τους έχουν την αποσταθεροποίηση των κρατών της Μ. Ανατολής, μηδέ της Σαουδικής Αραβίας εξαιρουμένης, άρχισε η ηγεσία της να παίρνει μέτρα (μέχρι στροφή προς την Ρωσία έκανε, αντιλαμβανόμενη ότι ο κίνδυνος προέρχεται από «φίλους» της).

Καλό θα είναι, οι εν Ελλάδι υποστηρικτές κάθε λαθρομετανάστη, χωρίς έλεγχο του ποιού του, να αρχίσουν να σκέφτονται ότι ο πραγματικός ανθρωπισμός, είναι πρώτα η επίδειξη ενδιαφέροντος για την οικογένειά τους, που είναι ο ελληνικός λαός. Τα άλλα έπονται.

Ο Μακεδών


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Οι κουρδικές δυνάμεις, με την υποστήριξη της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, εξαπέλυσαν επίθεση για να ανακαταλάβουν από τους τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) το φράγμα της Μοσούλης, στο βόρειο τμήμα του Ιράκ, το οποίο είναι το σημαντικότερο στη χώρα. Πάνω από 100 οι νεκροί.

Μαίνεται ο πόλεμος στο Ιράκ. Μετά την επίθεση των Τζιχαντιστών που σκότωσαν 100 άνδρες Γεζίντι κοντά στην πόλη Σιντζάρ, του Β. Ιράκ, όταν αρνήθηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ, οι Κούρδοι προσπαθούν να ανακαταλάβουν το Φραγμα της Μοσούλης.

«Οι Πεσμεργκά (οι Κούρδοι μαχητές), με αμερικανική αεροπορική υποστήριξη, πήραν τον έλεγχο της ανατολικής πλευράς του φράγματος» στην επίθεσή τους μέχρι στιγμής, ανέφερε μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο ο στρατηγός Άμπντελ Ραχμάν Κορίνι.

«Σκοτώσαμε πολλά μέλη του ΙΚ. Συνεχίζουμε να προελαύνουμε και αναμένεται να ανακοινώσουμε καλά νέα τις επόμενες ώρες», πρόσθεσε ο στρατηγός.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, τα αεροπορικά πλήγματα εναντίον των τζιχαντιστών άρχισαν από νωρίς το πρωί του Σαββάτου και οι μάχες συνεχίζονταν ακόμη το απόγευμα.
Πρόκειται για την πρώτη απόπειρα των Κούρδων να ανακαταλάβουν το φράγμα, το οποίο είχαν καταλάβει μαχητές του ΙΚ την 7η Αυγούστου.

Το ΙΚ, το οποίο έχει καταλάβει τεράστιες περιοχές της ιρακινής επικράτειας αφού εξαπέλυσε μια κεραυνοβόλο επίθεση πριν από δύο μήνες, ξεκίνησε στις αρχές του Αυγούστου μια σειρά επιχειρήσεων στο βόρειο Ιράκ καταλαμβάνοντας πολυάριθμα χωριά και υποδομές στρατηγικής σημασίας, όπως το φράγμα και πετρελαιοπηγές.

Το φράγμα αυτό, στον Τίγρη Ποταμό, στη νότια όχθη της λίμνης της Μοσούλης, βρίσκεται περίπου 50 χλμ. βόρεια της πόλης και εξασφαλίζει υδροδότηση και ηλεκτροδότηση στην πόλη και στο μεγαλύτερο μέρος της περιοχής. Είναι απολύτως απαραίτητο για την άρδευση τεράστιων καλλιεργήσιμων εκτάσεων στην επαρχία Νινευή του Ιράκ.

Το 2007, ο τότε Αμερικανός πρεσβευτής Ράιαν Κρόκερ και ο τότε διοικητής των δυνάμεων των ΗΠΑ στο Ιράκ Ντέιβιντ Πετρέους είχαν προειδοποιήσει πως μια καταστροφή στο φράγμα θα είχε τεράστιες συνέπειες. Σημείωναν ότι υπήρχε κίνδυνος να καταρρεύσει και να προκαλέσει πλημμύρες «κατά μήκος του Τίγρη Ποταμού ως και τη Βαγδάτη».

«Στο χειρότερο δυνατό σενάριο, εάν προκληθεί ρήγμα στο φράγμα της Μοσούλης ενώ αυτό περιέχει τη μέγιστη δυνατότητα (νερού), θα μπορούσε να προκαλέσει ένα κύμα 20 μέτρων που θα έπληττε την πόλη της Μοσούλης και αυτό θα προκαλούσε πολύ σοβαρές ανθρώπινες απώλειες και υλικές ζημιές», είχαν επισημάνει σε μια επιστολή τους στον πρώην πρωθυπουργό του Ιράκ Νούρι αλ Μάλικι.

Το ΙΚ χρησιμοποιεί τα φράγματα που ελέγχει ως όπλα, συνεχίζοντας ή διακόπτοντας την ύδρευση σε ευρείες περιοχές. Νωρίτερα φέτος, οι τζιχαντιστές είχαν πλημμυρήσει μεγάλες περιοχές κοντά στη Φαλούτζα, δυτικά της Βαγδάτης.

Ωστόσο η Μοσούλη αποτελεί σημαντικό προπύργιο των ανταρτών στο Ιράκ και το φράγμα της θεωρείται κρίσιμο για την οικονομία του «χαλιφάτου» που ανακοίνωσε ότι εγκαθιδρύει το ΙΚ στα τέλη του Ιουνίου.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Το θέμα της σημερινής επιφυλλίδας ίσως κάποιοι το θεωρήσουν περιθωριακό – καθεαυτό ενδιαφέρει ελάχιστους και προβληματίζει ελαχιστότατους. Γραδάρει ωστόσο (μετράει, κρίνει, αποκαλύπτει) τις διαστάσεις παρακμής της ελλαδικής κοινωνίας. Aναζητάμε άλλοθι για την κοινωνική - ιστορική παρακμή μας στην οικονομική καταστροφή που ζούμε: λειτουργεί ίσως σαν παραισθησιογόνο η οικονομική καταστροφή – πιστεύουμε πως αν, με οποιονδήποτε τρόπο, ρεύσει χρήμα στη χώρα, θα είμαστε περίπου παράδεισος.

Kάποια, ωστόσο, νομιζόμενα «περιθωριακά» θέματα που τα προσέχουν ελάχιστοι και προβληματίζουν ελαχιστότατους, ενδέχεται να είναι νεοπλάσματα με προδιαγεγραμμένη, εξαιρετικά οδυνηρή, εξέλιξη. Δεν μιλάμε γι’ αυτά ούτε τους δίνουμε σημασία. Iσως, για παράδειγμα, να είναι ένδειξη νέκρωσης της κοινωνικής συνείδησης και ευθύνης, να δηλώνει αφανισμό της «αίσθησης δημοσίου συμφέροντος» (δηλαδή πρωτογονισμό οριστικά παγιωμένο), το γεγονός ότι, σε ολόκληρη τη χώρα, κάποιοι πολίτες (όχι τυχαίος αριθμός) καταστρέφουν τις πινακίδες της Tροχαίας στους δρόμους – σήματα διευκόλυνσης της κυκλοφορίας, κατευθυντήριους δείχτες, αναγραφές τοπωνυμίων και ό,τι άλλο. Δεν πρόκειται για πολιτική διαμαρτυρία ούτε καν για αντικρατιστές ή αντι-εξουσιαστές, πρόκειται για ξεκάθαρη πρόθεση να μπερδευτούν, να ταλαιπωρηθούν, να παραπλανηθούν, να κινδυνεύσουν συνάνθρωποι. Eτσι, «για πλάκα», για τον «χαβαλέ» – ανεπίγνωστη ίσως, αλλά ωμή, κτηνώδης απανθρωπία. Oργανικά γεννήματα αυτής της ψυχοπαθολογικής αντικοινωνικής συμπεριφοράς είναι στη συνέχεια η φοροδιαφυγή, τα «αυθαίρετα», ο χρηματισμός του δημόσιου λειτουργού και τα ατέλειωτα συναφή.

Δεύτερο (χιλιοειπωμένο στις εδώ επιφυλλίδες) παράδειγμα: οι αυτονόητες επιδόσεις μαθητών και φοιτητών σε βανδαλισμούς των κτηρίων της δημόσιας εκπαίδευσης. Oχι μόνο όταν επιδίδονται σε «καταλήψεις», αλλά και όταν απλώς «φοιτούν» μέσα στα κτήρια που τους παρέχει δωρεάν το κράτος. Mε τον μαρκαδόρο, τον σουγιά, το σπρέι, το ελληνόπουλο θα καταστρέψει το θρανίο του, τους τοίχους, τις πόρτες, τα παράθυρα, τα κάδρα διακόσμησης, ό,τι μπορεί από τα όσα δωρεάν του προσφέρει η ελλαδική κοινωνία. Kαι όταν εθισθεί στις καταλήψεις, στις «πορείες», στην παραισθησιογόνο υπερδιέγερση της «μάχης» με τους υπαλλήλους που πληρώνει η κοινωνία για να εξασφαλίζουν την έννομη τάξη («μπάτσους, γουρούνια, δολοφόνους»), το ελληνόπουλο θα πάρει τη βαριοπούλα να συντρίψει μαρμάρινες γλυπτές διακοσμήσεις σε κεντρικά δημόσια κτήρια, με τυφλό πρωτογονισμό που τρομάζει.

Eνα ακόμα τέτοιο παράδειγμα κοινωνικής παρακμής, στο περιθώριο (εντελώς) των ενδιαφερόντων της ελλαδικής κοινωνίας, θέλει να επισημάνει η σημερινή επιφυλλίδα. Aσχετο με τα δύο προηγούμενα, άλλου χώρου και άλλου πεδίου, αλλά εξίσου νοσογόνο, γραδάρει (μετράει, κρίνει, αποκαλύπτει) τη δυναμική της παρακμής στην κοινωνία μας. Πρόκειται για τον τρόπο εκλογής των επισκόπων στην Eκκλησία της Eλλάδος. Πόσοι Eλληνες γνωρίζουν, έστω σαν πληροφορία, ότι στο εξαιρετικά επίζηλο με κοσμικά κριτήρια (ανέσεων, πριγκιπικής αίγλης και χλιδής, οικονομικής εξασφάλισης, εξουσίας επί πλήθους εξαρτημένων) αξίωμα του επισκόπου ανέρχονται κληρικοί χωρίς την παραμικρή κρίση, την παραμικρή αξιολόγηση. Mόνο με βάση τα τυπικά τους προσόντα.

Oσοι κληρικοί διαθέτουν τα τυπικά προσόντα να γίνουν επίσκοποι (αγαμία, πτυχίο, προϋπηρεσία) εγγράφονται σε έναν «κατάλογο εκλογίμων». O κατάλογος περιέχει συνήθως κάποιες εκατοντάδες ονόματα. Oταν συγκαλείται η «ιεραρχία» (το σύνολο των εν ενεργεία μητροπολιτών – περίπου ογδόντα) για να εκλέξει έναν καινούργιο μητροπολίτη, οι εκλέκτορες μπαίνουν στην αίθουσα συνεδριών, γίνεται μια εθιμοτυπική «δέηση» και αμέσως αρχίζει η εκφώνηση του καταλόγου για την προσέλευση στην κάλπη. Kάθε μητροπολίτης ρίχνει στην κάλπη ένα χαρτί, στο οποίο έχει αναγράψει τρία από τα ονόματα του καταλόγου εκλογίμων. Tα ψηφοδέλτια καταμετρώνται και από τα τρία ονόματα που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους καλούνται αμέσως οι εκλέκτορες να ρίξουν στην κάλπη το ένα όνομα της προτίμησής τους.

Δεν λειτουργεί καμία, ούτε για τους τύπους, κριτική διαδικασία, συζήτηση, ανταλλαγή αξιολογικών εκτιμήσεων, κατάθεση ενστάσεων, συγκριτική αποτίμηση. Oι μητροπολίτες ψηφίζουν, χωρίς ο νόμος να τους υποχρεώνει (ούτε βέβαια η συνείδησή τους) να αιτιολογήσουν την ψήφο τους απέναντι στο σώμα των πιστών, αλλά και στην κοινωνία που τους μισθοδοτεί ως κρατικούς λειτουργούς. Kαμία κρίση, καμία αξιολόγηση, είναι η μόνη εκλογή υψηλόβαθμου λειτουργού με βάση μόνο τα τυπικά προσόντα.

Eτσι μένει ασύδοτο – και ανεξέλεγκτο το παρασκήνιο: η συναλλαγή, οι εκβιασμοί, η νομιμοποιημένη αναξιοκρατία, η αυτονόητη ίντριγκα. Oργιάζουν προεκλογικά οι τηλεφωνικές «συνεννοήσεις», τα παζαρέματα, οι υποσχέσεις, τα «δώρα». Διαμορφώνονται «στρατόπεδα», κλίκες, πλεονάζει η συκοφαντία, ισχύει με ωμότητα η αρχή «ο θάνατός σου ζωή μου». Mέσα από αυτή τη θηριομαχία «παίζεται», παράλληλα, και η κορυφαία διεκδίκηση: ο αρχιεπισκοπικός θρόνος, σε έγκαιρη, μακροχρόνια προοπτική.

Aποτέλεσμα: μητροπολιτική εκλογή κερδίζουν όσοι «κινούνται», δηλαδή όσοι καλλιεργούν γνωριμίες, τριγυρνάνε στα συνοδικά γραφεία και στις μητροπόλεις, ξέρουν να «πλασάρονται», προσφέρονται για οπαδοί σε κλίκες. H δραματικότερη συνέπεια από αυτό το καρκινικό σύμπτωμα παρακμής της ελληνικής κοινωνίας είναι η βεβαιότητα που οικοδομείται ότι ακόμα και μέσα στην εκκλησία η ανθρώπινη ποιότητα είναι εν διωγμώ. Oσοι είναι ικανοί και άξιοι για επίσκοποι, κρύβονται, πρέπει να ψάξεις για να τους βρεις. Στον αφρό πλέουν ευδιάκριτοι οι φελλοί. Kαι οι εξαιρέσεις σπάνιες.

Προτού φτάσει στον θρόνο των Aθηνών ο σημερινός Aρχιεπίσκοπος διακήρυττε με έμφαση και επιμονή ότι «το πρώτο και μεγαλύτερο πρόβλημα στην ελλαδική εκκλησία σήμερα είναι ο τρόπος εκλογής των επισκόπων». Eίχε δημόσια εκτεθεί, αλλά στο Eλλαδιστάν κανόνας είναι το είπα - ξείπα. Eφτά χρόνια τώρα, έχει φορτώσει στο επισκοπικό σώμα με τις εκλογές που ενορχηστρώνει τόση μετριότητα, μικρόνοια και ανικανότητα, που συνδέει πια οριστικά το όνομά του με την κατάφωρη παρακμή.

Mια πτυχή του παρακμιακού φαινομένου είναι και η αδικαιολόγητα αυτονόητη αρχιεπισκοπική αυθαιρεσία και απολυταρχία στους κόλπους της ελλαδικής εκκλησίας: Γιατί τρέμουν οι μητροπολίτες τον εκάστοτε αρχιεπίσκοπο, γιατί τους επιβάλλει, ακόμα και με νεύματα, τι να ψηφίσουν και τι να καταψηφίσουν; Eίναι παιδιόθεν εθισμένοι στη βοσκηματώδη δουλοπρέπεια; Eχουν συμφωνήσει μαζί του αμοιβαιότητα εξυπηρετήσεων; Tους «κρατάει» ή τον «κρατάνε» γνωρίζοντας πεπραγμένα ικανά να εκβιάζουν υποταγή ή συναλλαγή;

Aντικοινωνικό μένος, μανία βανδάλων, θεσμοποιημένη αναξιοκρατία στον χώρο του «ιερού». Tι περισσότερο να μας πείσει για την παρακμή;

Πηγή "Καθημερινή"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Διαψεύδει η Μόσχα την ύπαρξη στρατιωτών στην οχηματοπομπή που πέρασε τα ουκρανικά σύνορα. «Οι ουκρανικές δυνάμεις κατέστρεψαν φαντάσματα», δηλώνει ρώσος στρατηγός. Προειδοποιούν τη Μόσχα για κλιμάκωση της έντασης ΗΠΑ, Ευρώπη και ΝΑΤΟ.

Διαψεύδει η Μόσχα την καταστροφή τεθωρακισμένων από την Ουκρανία και εγγυάται ότι δεν υπάρχουν στρατιώτες στην οχηματοπομπή που βρίσκεται στα σύνορα, τη στιγμή που ΗΠΑ, Ευρώπη και ΝΑΤΟ προειδοποιούν τη Ρωσία για την κλιμάκωση της έντασης στην περιοχή.

Ο υπουργός Άμυνας της Ρωσίας Σεργκέι Σόιγκου διαβεβαίωσε τον Αμερικανό ομόλογό του Τσακ Χέιγκελ ότι ουδείς Ρώσος στρατιώτης επιβαίνει στην οχηματοπομπή η οποία εστάλη από τη Μόσχα για να μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στην ανατολική Ουκρανία, όπως ανακοίνωσε νωρίτερα το Πεντάγωνο.
Ο Σόιγκου «εγγυήθηκε ότι δεν επιβαίνει ρωσικό στρατιωτικό προσωπικό στα οχήματα της ανθρωπιστικής οχηματοπομπής και ότι αυτή δεν θα χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για μια περαιτέρω επέμβαση στην Ουκρανία», ανέφερε το Πεντάγωνο, σημειώνοντας πως ο Χέιγκελ ζήτησε διευκρινίσεις από τον Ρώσο ομόλογό του κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομλίας που είχαν.

Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε, σύμφωνα με το ΑΠΕ, ότι δεν μπορεί να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες ότι η Ουκρανία είχε καταστρέψει οχήματα μιας ρωσικής φάλαγγας που βρίσκεται στο εσωτερικό της χώρας και προειδοποίησε τη Μόσχα ότι οποιαδήποτε παρέμβαση στην Ουκρανία, χωρίς την άδεια του Κιέβου είναι απαράδεκτη.

«Εργαζόμαστε για να συγκεντρώσουμε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις αναφορές ότι οι δυνάμεις ασφαλείας της Ουκρανίας παρόπλισαν οχήματα σε ένα ρωσικό στρατιωτικό κονβόι στο έδαφος της Ουκρανίας», ανέφερε η εκπρόσωπος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα Κέιτλιν Χέιντεν σε σχετική της ανακοίνωση
«Η Ρωσία δεν έχει κανένα δικαίωμα να στείλει οχήματα, προσωπικό ή φορτίο κάθε είδους στην Ουκρανία, κάτω από οποιοδήποτε πρόσχημα και χωρίς την άδεια της κυβέρνησης της Ουκρανίας» συμπλήρωσε η εκπρόσωπος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας του αμερικανού προέδρου.

Η ρωσική οχηματοπομπή με ανθρωπιστική βοήθεια που προορίζεται για την πολιορκημένη πόλη Λουγκάνσκ παραμένει ακινητοποιημένη κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία.

Η κυβέρνηση στο Κίεβο έχει κάνει σαφές ότι θα αρχίσει την επιθεώρηση των σχεδόν 280 φορτηγών και του φορτίου τους από τελωνειακούς υπαλλήλους μόνον αφού λάβει μια λεπτομερή απογραφή του από την Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού (ΔΕΕΣ), την οργάνωση που θα αναλάβει την ευθύνη για τη διανομή της βοήθειας.

Όμως η ΔΕΕΣ απαντά ότι η Ρωσία πρέπει να δώσει την απογραφή αυτή και ότι η διανομή της βοήθειας θα αρχίσει μόνον αφού η Ρωσία και η Ουκρανία συμφωνήσουν στις διαδικασίες ελέγχου και έγκρισης της εισόδου του φορτίου στην ουκρανική επικράτεια.
Ο πρόεδρος της Φινλανδίας Σάουλι Νιινίστε δήλωσε ότι μια τέτοια συμφωνία έχει πλέον επιτευχθεί και διαβεβαίωσε ότι η αποστολή με τη βοήθεια θα προχωρήσει. Ο Νιινίστε έκανε αυτή την δήλωση έπειτα από συνάντηση που είχε με τον Βλαντίμιρ Πούτιν στο Σότσι, στη Ρωσική Ομοσπονδία. Το γραφείο του Φινλανδού προέδρου ανακοίνωσε ότι ο Νιινίστε θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο στο Κίεβο σήμερα Σάββατο.

Το Κρεμλίνο εξάλλου ανακοίνωσε ότι κορυφαίοι σύμβουλοι των προέδρων Πούτιν και Ποροσένκο, ο προσωπάρχης του Κρεμλίνου Σεργκέι Ιβανόφ και ο Μπόρις Λόζκιν, συναντήθηκαν επίσης στο Σότσι χθες.

Οι δύο αξιωματούχοι συμφώνησαν ότι θα γίνει μια τετραμερής συνάντηση των ΥΠΕΞ της Ρωσίας, της Ουκρανίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας στο Βερολίνο την Κυριακή, μετέδωσε το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Interfax.

Την ίδια ώρα η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ απαίτησε από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν να «τερματίσει την ροή στρατιωτικού υλικού, στρατιωτικών συμβούλων και ενόπλων, που περνά τα σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας με την Ουκρανία» κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας των δύο ηγετών, όπως ανακοίνωσε η καγκελαρία.

«Για να ευνοηθεί η κήρυξη μιας εκεχειρίας, η οποία πρέπει να επιτευχθεί το συντομότερο δυνατόν, η καγκελάριος κάλεσε τον Ρώσο πρόεδρο να συμβάλει στην αποκλιμάκωση της κατάστασης», ανέφεραν σε ανακοίνωσή τους οι υπηρεσίες της Μέρκελ.

Μόσχα: Η Ουκρανία «κατέστρεψε φαντάσματα»

Η Μόσχα, δια του υπουργείου Άμυνας, διέψευσε ότι φάλαγγα ρωσικών στρατιωτικών οχημάτων εισήλθε στο έδαφος της Ουκρανίας, μετά τις ανακοινώσεις του Κιέβου σύμφωνα με τις οποίες το ουκρανικό πυροβολικό κατέστρεψε ρωσικά τεθωρακισμένα εντός της ουκρανικής επικράτειας.

«Δεν υπήρξε καμιά ρωσική στρατιωτική φάλαγγα η οποία να πέρασε τα σύνορα της Ρωσίας με την Ουκρανία», δήλωσε εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Τον στρατηγό Ιγκόρ Κονατσένκοφ, επικαλέστηκαν ρωσικά πρακτορείο ειδήσεων, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Οι ουκρανικές δυνάμεις «κατέστρεψαν φαντάσματα», πρόσθεσε ειρωνικά.

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο είπε εχθές στον Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον ότι το ουκρανικό πυροβολικό κατέστρεψε μέρος μιας ρωσικής στρατιωτικής φάλαγγας που είχε εισέλθει, σύμφωνα με το Κίεβο, στο ουκρανικό έδαφος.

Ένας εκπρόσωπος της «αντιτρομοκρατικής επιχείρησης» που διεξάγει το Κίεβο, ο Αντρίι Λισένκο, είχε δηλώσει νωρίτερα πως οι ουκρανικές δυνάμεις παρακολουθούσαν τη ρωσική οχηματοπομπή από τη στιγμή που μπήκε στο ουκρανικό έδαφος. «Έγιναν οι ενέργειες που χρειάζονταν και ένα μέρος του δεν υπάρχει πια», είπε ο Λισένκο στους δημοσιογράφους.
Ο στρατηγός Κονατσένκοφ επέκρινε τους δυτικούς αξιωματούχους οι οποίο διατύπωσαν κατηγορίες βασισμένες, σύμφωνα με τον ίδιο, σε «αποκυήματα φαντασίας» δημοσιογράφων.

Επίσης επέκρινε τις «συζητήσεις ορισμένες εκ των οποίων δημοσιεύονται τις τελευταίες στο Twitter» περί υποτιθέμενων εισβολών δυνάμεων της Ρωσίας στην Ουκρανία ενώ κατήγγειλε τη «μαζική σφαγή φιλειρηνικών πολιτών που εκτυλίσσεται στο κέντρο της Ευρώπης», αναφερόμενος «στο σφυροκόπημα πόλεων» από το ουκρανικό πυροβολικό.

Ο στρατηγός Κονατσένκοφ αναφερόταν στους αμάχους οι οποίοι σκοτώθηκαν στις μάχες που συνεχίζονται ανάμεσα στον ουκρανικό στρατό και τους αντάρτες καθώς εντείνεται η πολιορκία του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, των δύο προπυργίων των ανταρτών στην ανατολική Ουκρανία.

Προειδοποιήσεις από ΝΑΤΟ, Ε.Ε. 

Το ΝΑΤΟ κατηγόρησε εχθές το Κρεμλίνο ότι κλιμακώνει την κρίση στην Ουκρανία. Εάν επιβεβαιωθεί, υπάρχουν περισσότερες αποδείξεις ότι η Ρωσία κάνει ακριβώς το αντίθετο από αυτά που λέει. Η Ρωσία κλιμακώνει την κρίση, ακόμα και αν καλεί σε αποκλιμάκωση» δήλωσε η εκπρόσωπος τύπου του Βορειοατλαντικού Συμφώνου Οάνα Λουνγκέσκου.

Νωρίτερα, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Άντερς Φογκ Ράσμουσεν κατηγόρησε ανοιχτά τη Μόσχα ότι κλιμακώνει τη διαμάχη, παρά τις διακηρύξεις της περί του αντιθέτου. «Τη νύχτα που μας πέρασε είδαμε μία ρωσική έφοδο (incursion), ένα πέρασμα των συνόρων» δήλωσε ο Ράσμουσεν έπειτα από συνάντηση με τον Δανό υπουργό Αμυνας, αποφεύγοντας προσεκτικά να χρησιμοποιήσει τον όρο εισβολή (invasion). «Αυτό απλά επιβεβαιώνει το γεγονός ότι βλέπουμε μία συνεχή ροή όπλων και μαχητών από τη Ρωσία στην ανατολική Ουκρανία. Είναι μία ξεκάθαρη επίδειξη της συνεχούς εμπλοκής της Ρωσίας στην αποσταθεροποίηση της ανατολικής Ουκρανίας» πρόσθεσε ο Ράσμουσεν.

Ταυτόχρονα, οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωσαν ότι «ζητούν εντόνως» από τη Ρωσία να «σταματήσει αμέσως κάθε μορφής εχθρικές ενέργειες» στα σύνορά της με την Ουκρανία. Το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων, το οποίο συνεδρίασε στις Βρυξέλλες για να συζητήσει σχετικά με τις κρίσεις στο Ιράκ και στην Ουκρανία, κάλεσε ακόμη τη Ρωσία να «αποσύρει τις δυνάμεις της από τα σύνορα», αναφέρει το κείμενο των συμπερασμάτων του.

Η ΕΕ θα θεωρήσει οποιαδήποτε μονομερή στρατιωτική ενέργεια της Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας ως μια «κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου», τονίζεται επίσης. Στην ανακοίνωσή τους, οι ΥΠΕΞ των 28 κρατών-μελών της ΕΕ σημειώνουν πως «ανησυχούν όλο και περισσότερο για την επιδεινούμενη κρίση στην ανατολική Ουκρανία και τις συνέπειές της στον άμαχο πληθυσμό» από «ανθρωπιστικής» πλευράς.

«Οποιεσδήποτε μονομερείς στρατιωτικές ενέργειες από μέρους της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ουκρανία υπό οποιοδήποτε πρόσχημα, περιλαμβανομένου και του ανθρωπιστικού, θα θεωρηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως μια κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου», σύμφωνα με το κείμενο.

Η ΕΕ παραμένει έτοιμη να επιβάλει περαιτέρω κυρώσεις στη Ρωσία, «υπό το φως της εξέλιξης της κατάστασης επί του πεδίου», προσέθεσαν οι ΥΠΕΞ των 28.

Συμφωνία για την είσοδο της οχηματοπομπής

Σε συμφωνία για την είσοδο της ρωσικής οχηματοπομπής που μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια για τους κατοίκους της ανατολικής Ουκρανίας ήρθαν το Κίεβο και η Μόσχα.
Αυτό ανακοινώθηκε από τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού αργά το απόγευμα του Σαββάτου. Με τη συμφωνία αυτή δίνεται ένα τέλος στο σίριαλ των αντεγκλήσεων ανάμεσα στις δύο πλευρές και στον πόλεμο δηλώσεων πολιτικών προσώπων και αξιωματούχων.


Πηγή Euro2day

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Την περασμένη Κυριακή οι κάλπες έδειξαν νικητή τον Ταγίπ Ερντογάν με ποσοστό που αγγίζει το 52%. Η Τουρκία εισέρχεται πλέον σε μια νέα περίοδο, με ένα νέο πολίτευμα, αυτό της ημιπροεδρικής δημοκρατίας, αφού η εκλογή του Ερντογάν απευθείας από τον λαό δεν του δίνει ταυτοχρόνως και τις αυξημένες αρμοδιότητες που θα ήθελε, δεδομένης της εξουσιομανίας που τον διακατέχει.

Οσο και αν αναγνωρίζουν φίλοι και εχθροί πολιτικό και ηγετικό χάρισμα στον Ερντογάν, όλοι γνωρίζουν ότι τη μεγάλη ανατροπή στην Τουρκία δεν την έφερε ο φιλόδοξος αυτός πολιτικός, αλλά η απόφαση των ΗΠΑ να τελειώνουν με τον κεμαλισμό και να απελευθερώσουν το πολιτικό Ισλάμ, απόφαση που οδήγησε στην ίδρυση και κατίσχυση στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Αρα, αυτό που θα περιμένουμε να δούμε είναι η τύχη του ΑΚΡ στη μετά Ερντογάν εποχή, από την οποία και θα κριθούν τα πολιτικά πράγματα στη γείτονα χώρα. Ηδη ο νυν πρόεδρος της δημοκρατίας Αμπντουλάχ Γκιουλ δήλωσε ότι επιστρέφει στην ενεργό πολιτική, δήλωση που τον κατατάσσει στους ισχυρούς διεκδικητές της προεδρίας του ΑΚΡ.

Φυσικά, στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε δύο πράγματα. Το ένα είναι ο παράγων «περιβάλλον Ερντογάν» και το άλλο αυτό που ακούει στο όνομα Νταβούτογλου. Ο Ταγίπ Ερντογάν όλα αυτά τα χρόνια που ο Γκιουλ… προήδρευε, έφτιαξε στην ουσία ένα νέο κόμμα, με νέα στελέχη που πρόσκεινται σ’ αυτόν και είναι έτοιμα να κάνουν τα πάντα για τον πολιτικό ευεργέτη τους, που τους ανέσυρε από το πουθενά. Οι περισσότεροι παλιοί σύντροφοι του Γκιουλ στο ΑΚΡ είτε έχουν παραγκωνιστεί είτε έχουν αποχωρήσει από το κόμμα. Οι δε νέοι, που κατέχουν θέσεις-κλειδιά στο κόμμα, είναι όλοι αυτοί που είτε έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν για το πάρτι δισεκατομμυρίων που έχει στηθεί γύρω από την οικογένεια Ερντογάν είτε ξέρουν πολύ καλά τι συμβαίνει και καλύπτουν συνειδητά τον Ερντογάν και τα μέλη της οικογένειάς του, που κολυμπούν πλέον στο χρήμα.

Αυτό το περιβάλλον θα έχει να αντιμετωπίσει ο Γκιουλ και πραγματικά αποτελεί αίνιγμα η στάση που θα ακολουθήσει απέναντι σ' αυτούς τους μηχανισμούς αλλά και στις πρακτικές της οικογένειας Ερντογάν σε περίπτωση που ανέλθει στην προεδρία του ΑΚΡ. Πάντως, στα παραπάνω να προσθέσουμε και τον διαφορετικό χαρακτήρα του Γκιουλ σε σχέση με αυτόν του Ερντογάν. Ο Γκιουλ είναι πιο ήπιος και πιο διαλλακτικός χαρακτήρας και έχει διαφοροποιηθεί αρκετές φορές απέναντι σε πολιτικές αποφάσεις του Ερντογάν και σε θέματα εσωτερικής κατανάλωσης αλλά και σε θέματα που αφορούν την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας.

Μια που μιλήσαμε για εξωτερική πολιτική, να δούμε και την περίπτωση του Νταβούτογλου, ο οποίος φέρεται ότι είναι ένας από εκείνους που θα διεκδικήσουν τη θέση του προέδρου του ΑΚΡ. Ο χαρακτήρας του Νταβούτογλου, η θρησκευτική αλλά και η πολιτική ιδεολογία του έχουν περισσότερες ομοιότητες με εκείνα του Ερντογάν. Μπροστά στους ηγέτες και στα όργανα της Δύσης παρουσιάζεται ως πολιτικός δημοκρατικών πεποιθήσεων, ενώ στην ουσία, όπως και ο Ερντογάν, έχει κρυφή ισλαμική ατζέντα, που φθάνει έως το σημείο να δηλώσει ότι «δεν μπορεί κανείς να πει ότι το Ισλαμικό Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε ασκεί τρομοκρατία, γιατί πίσω από τους ενόπλους υπάρχουν λαϊκές μάζες που καταπιέστηκαν στη Συρία από το 12% (των αλαουιτών) που κυβερνούσε τη χώρα επί δεκαετία, ενώ στο Ιράκ τέθηκαν στο περιθώριο από τη σιιτική πλειοψηφία του Μαλίκι».

Και να σκεφθεί κανείς ότι ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας έκανε αυτές τις δηλώσεις τις ημέρες που η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολουθούσε άφωνη και με αποτροπιασμό βίντεο με εκτελέσεις εκατοντάδων άμαχων και άοπλων ανθρώπων από τους… καταπιεσμένους του ΙΚΙΛ και την ίδια ημέρα που η κοινή γνώμη στην Αυστραλία παρακολουθούσε σοκαρισμένη έναν Αυστραλό υπήκοο που συμμετέχει στις ομάδες των δολοφόνων του ΙΚΙΛ να δείχνει με υπερηφάνεια τον επτάχρονο γιο του, που κρατούσε το κεφάλι ενός ανθρώπου που αποκεφαλίστηκε πριν από λίγο επειδή ήταν διαφορετικός από την αφεντιά του.

Μ' αυτά και μ' αυτά η Τουρκία μπαίνει σε μια καινούργια πορεία. Τα βασικά ερωτήματα που θα κληθούμε να απαντήσουμε το επόμενο διάστημα είναι δύο: Αν η νέα ηγεσία του ΑΚΡ συνεχίσει να καλύπτει τις κλοπές δημόσιου χρήματος από την οικογένεια Ερντογάν και αν ζηλέψει από τις… επιτυχίες του ΙΚΙΛ και ακολουθήσει και αυτή τον ίδιο δρόμο! Αλλάχου…

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Για επιχειρηματική συνεκμετάλλευση του Αιγαίου με την Ελλάδα έχουν βάλει πλώρη οι Τούρκοι μέσω του θαλάσσιου τουρισμού και των σκαφών αναψυχής υλοποιώντας το βρώμικο σχέδιό τους την ώρα που ο Βενιζέλος και το Μαξίμου κοιμούνται.
Η οικονομική ευχέρεια που διαθέτουν αλλά και η στόχευση τους να ελέγξουν όλη την Ανατολική Μεσόγειο στον τομέα του yachting τούς αναδεικνύει χρόνο με τον χρόνο σε βασικούς πρωταγωνιστές.
Είναι οι μόνοι που επενδύουν σε αυτόν τον τομέα, αγοράζοντας Eλληνικές μαρίνες, μιας και οι Έλληνες δεν δείχνουν ενδιαφέρον, ούτε και οι επενδυτές από ισχυρές οικονομικά χώρες όπως οι αραβικές, οι ΗΠΑ και η Κίνα.
«Έχουν γεμίσει οι δικές τους μαρίνες και επεκτείνονται και στην Ελλάδα», επισημαίνουν στελέχη της Eλληνικής αγοράς τονίζοντας ότι «στο θέμα του yachting, που είναι το μέλλον της Ελλάδας, κρατάμε παθητική στάση.
Το θέμα δεν είναι ότι εταιρείες τουρκικών συμφερόντων αγοράζουν Eλληνικές μαρίνες, αλλά ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον από Έλληνες επιχειρηματίες.
Το Ελληνικό κράτος αφού βγάζει προς πώληση τις μαρίνες, θα τις δώσει σε αυτόν που δίνει τα περισσότερα.
Και αυτοί είναι οι Τούρκοι.
Το τίμημα, πάντως, λόγω έλλειψης ανταγωνισμού είναι μικρότερο από εκείνο που θα έπρεπε να εισπράξει το κράτος».
ΚΑΠΕΤΑΝ ΚΕΦΑΛΟΣ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν αποτελούν είδηση οι σχέσεις του τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν με σαουδάραβες που χρηματοδοτούν το τουρκικό ισλάμ, αλλά είναι γνωστό πως χρηματοδοτούν αφειδώς και την διεθνή τρομοκρατία.
Ποιός ο λόγος, λοιπόν, να συναντιέται με ανθρώπους που δημιουργούν συνθήκες ανωμαλίας στην ευρύτερη περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, ενώ μέσω της Τουρκίας η "δράση" τους επεκτείνεται έως και τα Βαλκάνια;
Είναι προφανές πως οι "ευγενικοί χορηγοί" και στυλοβάτες της ισλαμιστικής πολιτικής του Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζουν να συναντιούνται μαζί του, προφανώς για να στηρίξουν περαιτέρω τις "δράσεις" και τους σχεδιασμούς της "νέας Τουρκίας", και ενδεχομένως για να "βοηθήσουν" στον επαναπροσδιορισμό της γείτονος στην παγκόσμια γεωπολιτική αναθεώρηση - ανακατάταξη.

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Ζαμάν, μόλις μια εβδομάδα κατάφερε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να… χαρεί χωρίς προβλήματα τον θρίαμβό του στις προεδρικές εκλογές της Τουρκίας και την εκλογή του από το πρώτο γύρο.
Τώρα όμως, είναι αντιμέτωπος με ακόμη ένα σκάνδαλο.
Εικόνες από κάμερα ασφαλείας έκαναν την εμφάνισή τους στον τουρκικό Τύπο και φέρουν στο φως μυστικές συναντήσεις του νέου προέδρου της Τουρκίας με τον Σαουδάραβα επιχειρηματία Γιασίν αλ Κάντι, άνθρωπο που βρίσκεται στη λίστα του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ και έχει χαρακτηριστεί “παγκόσμιος τρομοκράτης”!

Τις φωτογραφίες που “καίνε” τον Ερντογάν δημοσίευσε η εφημερίδα Καρσί και, σύμφωνα με την εφημερίδα Zaman, διέρρευσαν από την έρευνα για τη διαφθορά που ξεκίνησε στις 25 Δεκεμβρίου του 2013.
Στις φωτογραφίες εμφανίζεται επίσης ο επικεφαλής του τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, Χακάν Φιντάν.

Οι μυστικές συναντήσεις Ερντογάν – Φιντάν φέρονται να έχουν γίνει τον Απρίλιο του 2012, στο συνεδριακό κέντρο Halic της Κωνσταντινούπολης, όταν ακόμη ο αλ Κάντι απαγορευόταν, με απόφαση μάλιστα του υπουργικού συμβουλίου, να μπει στην Τουρκία. Έγιναν επίσης πριν ο ΟΗΕ αφαιρέσει το όνομά του από τη λίστα του με τους υποστηρικτές της Αλ Κάιντα.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο αλ Κάντι έφτασε στην Τουρκία στις 14 Απριλίου και αμέσως κατευθύνθηκε στο χώρο της συνάντησης. Μάλιστα, όπως τονίζεται, ο Σαουδάραβας έφτασε στην Κωνσταντινούπολη συνοδεία της ασφάλειας του Ερντογάν και χωρίς καν να περάσει από τον έλεγχο διαβατηρίων!

Οι φωτογραφίες από το κλειστό κύκλωμα δείχνουν τον αλ Κάντι να μπαίνει στο πάρκινγκ του συνεδριακού κέντρου στις 11:59 το πρωί της 14ης Απριλίου. Αφού παρκάρει το αυτοκίνητό του, ο αλ Κάντι μπαίνει στο κτίριο. Σχεδόν δυο λεπτά μετά, ο Ερντογάν και ο επικεφαλής της MIT μπαίνουν επίσης στο πάρκινγκ.

Οι κάμερες ασφαλείας μέσα στο συνεδριακό κέντρο κατέγραψαν τον αλ Κάντι να μπαίνει σε αίθουσα συνεδριάσεων στις 12.01, με τον Ερντογάν να ακολουθεί δυο λεπτά μετά. Οι δυο τους συναντήθηκαν μόνοι για 51 λεπτά, χωρίς να είναι παρών ο Φιντάν. Στις 12.54 ο αλ Κάντι έφυγε. Στις 3:06 φαίνεται ο Φιντάν να μπαίνει στην αίθουσα και να έχει 10λεπτη συνάντηση με τον Ερντογάν.

Το τι συζήτησαν οι τρεις άνδρες δεν είναι γνωστό. Όμως σύμφωνα με προηγούμενα άρθρα της εφημερίδας, ο αλ Κάντι είχε εγκαθιδρύσει δίκτυο στην Τουρκία και είχε πρόσβαση σε πρόσωπα κλειδιά της κυβέρνησης Ερντογάν.

Ο εκπρόσωπος του αλ Κάντι, Ουσάμα Κουτμπ φέρεται να τηλεφώνησε στις 2 Απριλίου στον βοηθό του Ερντογάν, Xασάν Ντογκάν. Ο Κουτμπ είναι ανιψιός του Σαγίντ Κουτμπ, του ιδρυτή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Είπε λοιπόν στον βοηθό του Τούρκου πρωθυπουργού ότι ο “γηραιός αδερφός” του θέλει να συζητήσει κάτι με τον Ερντογάν. Την επόμενη μέρα, ο Ντογκάν του τηλεφώνησε και κανονίστηκε η συνάντηση.

Αλ Κάντι και Ερντογάν φέρονται να έχουν συναντηθεί συνολικά 13 φορές. Σε μερικές από αυτές ήταν παρών και ο επιχειρηματίας Μουσταφά Λατίφ Τομπας, που εμπλέκεται σε σκάνδαλα στο χώρο των κατασκευών, καθώς επίσης και ο γιος του Ερντογάν, Μπιλάλ.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Το γεγονός ότι το 2035 οι εισαγωγές αερίου της Γηραιάς Ηπείρου θα εκτοξευθούν από το 66% που βρίσκονται σήμερα στο 84% δημιουργεί συνθήκες πίεσης για την ευρωπαϊκή αγορά

Γράφει ο Κωνσταντίνος Φίλης

Οι γεωπολιτικές αναταράξεις, αποτέλεσμα των συνεχών κρίσεων σε διάφορα σημεία του πλανήτη, επηρεάζουν, μεταξύ άλλων, και την αγορά ενέργειας. Η τελευταία επιζητεί αξιόπιστους δρώντες που θα εξασφαλίζουν την αδιάλειπτη ροή υδρογονανθράκων και ένα σταθερό περιβάλλον που θα διασφαλίζει τις επενδύσεις. Αντ’ αυτού, οι πρόσφατες κρίσεις εντείνουν το αίσθημα ρευστότητας και κλονίζουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών, αυξάνοντας το ρίσκο εμπλοκής τους στην ανάπτυξη νέων ενεργειακών πεδίων και τεχνολογιών.

Το παζλ στη Γηραιά Ήπειρο συμπληρώνεται με την ανάδειξη νέων αμφιλεγόμενων μορφών ενέργειας, όπως το σχιστολιθικό αέριο, τη επιστροφή σε παραδοσιακά καύσιμα, όπως ο γαιάνθρακας και ο λιγνίτης, την αποστασιοποίηση από την πυρηνική ενέργεια (παρότι καθαρότερη και συγκριτικά φθηνότερη), την προσπάθεια ανάπτυξης ΑΠΕ (Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας), αν και επί του παρόντος η βιωσιμότητά τους κρίνεται αμφίβολη και τέλος την εξοικονόμηση σε βιομηχανία, κτίρια, μελλοντικά και μετακινήσεις.

Έτσι, η τάση αυτή τη στιγμή πανευρωπαϊκά δείχνει προς τη μείωση της ζήτησης φυσικού αερίου, αφού η αγορά είναι πλέον υπερσυμβολαιοποιημένη και δη με μακροχρόνιες συμβάσεις, η πλειονότητα των οποίων αναθεωρείται υπό το πρίσμα των νέων οικονομικών δεδομένων.
Η διασυνδεσιμότητα των ευρωπαϊκών δικτύων, η βελτίωση και ανάπτυξη των υποδομών, η δυνατότητα πρόσβασης τρίτων σε αγωγούς που δεν μπορούν να «γεμίσουν» με αέριο ενός εισαγωγέα και η αύξηση των αποθηκευτικών χώρων, αποτελούν εξίσου προτεραιότητες της Ε.Ε.

Είναι όμως όλα αυτά αρκετά για να κάμψουν την επιρροή που ασκούν οι τωρινοί κυριότεροι προμηθευτές της Ευρώπης στις ενεργειακές διεργασίες;

Η κλιμακούμενη κρίση στις σχέσεις μας με τη Ρωσία υπογραμμίζει από τη μία την ανάγκη βελτίωσης των όρων εξάρτησης αλλά και τον υψηλό βαθμό αλληλοσυμπληρωματκότητας, ο οποίος δεν επιτρέπει μονομερείς ενέργειες. Πέραν αυτού, Ιράκ και Λιβύη βρίσκονται σε ασταθές χάος και εύλογα προς το παρόν εκτός ενεργειακού κάδρου. Το Τουρκμενιστάν είναι εμφανώς προσανατολισμένο προς την ασιατική αγορά και το Ιράν, ο μεγαλύτερός δυνητικός τροφοδότης μας, παραμένει σε διεθνή απομόνωση, ενώ οι δυσλειτουργικές υποδομές του προϋποθέτουν σημαντικό χρόνο πριν να είναι σε θέση να αξιοποιήσει τις τεράστιες δυνατότητές του. Επιπλέον μειονέκτημα για την προοπτική της Τεχεράνης αποτελεί η διαδρομή, αφού πρόκειται να διέλθει από αποσταθεροποιημένα σημεία, καθώς και την Τουρκία, με την τελευταία να μετατρέπεται σε Ουκρανία του Νότου και ενεργειακό πνεύμονα της Ευρώπης, στοιχείο που μόνο επιθυμητό δεν είναι, από την οπτική των ευρωπαϊκών συμφερόντων.

Ωστόσο, ακόμη και στις λιγότερο «επίφοβες» περιπτώσεις αδυνατούμε να διασφαλίσουμε σημαντικές ποσότητες αερίου. Πιο συγκεκριμένα αθροίζοντας το πολυδιαφημιζόμενο αέριο του Αζερμπαϊτζάν με το βορειοαμερικανικό σχιστολιθικό και τις εισαγωγές από την Ανατολική Μεσόγειο, οι τελικές ποσότητες δεν υπερβαίνουν το 10% της συνολικής ευρωπαϊκής κατανάλωσης.

Το γεγονός ότι το 2035 οι εισαγωγές αερίου της Γηραιάς Ηπείρου θα εκτοξευθούν από το 66% που βρίσκονται σήμερα, στο 84%, σε συνάρτηση με τις μειούμενες δυνατότητες της Βόρειας Θάλασσας, που αυτή τη στιγμή μας τροφοδοτούν με 110 δις. κ.μ. δημιουργούν συνθήκες πίεσης για την ευρωπαϊκή αγορά και ασφαλώς απαγορεύουν τους πειραματισμούς αναζήτησης ενέργειας σε πηγές πλούσιες μεν σε όρους, με ευμετάβλητο καθεστώς δε.

Τα προαναφερθέντα καταδεικνύουν τη συνθετότητα των περισσότερων εναλλακτικών και κατ΄ επέκταση την πολυπλοκότητα στη συμπερίληψη αερίου από «προβληματικές» περιοχές στους άμεσους ευρωπαϊκούς σχεδιασμούς. Το μέχρι τώρα ευρωπαϊκό πλεονέκτημα της οικοδόμησης εμπιστοσύνης μέσα από επενδύσεις και εμπορικές συναλλαγές ίσως να αποδυναμώνεται λόγω της οικονομικής κρίσης, όμως δεν εκμηδενίζεται και πρέπει να τύχει κατάλληλης χρήσης. Η προβλεψιμότητα αποτελεί προαπαιτούμενο για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διασφάλιση συνεχούς εφοδιασμού, ενώ η επιλογή των όποιων εταίρων πρέπει να γίνει στη βάση μακροημέρευσης των σχέσεων.

Την ίδια στιγμή που επικρατεί αναβρασμός στην ευρύτερη περιοχή, υπό προϋποθέσεις, η χώρα μας ως δυνάμει διαμετακομιστής και αργότερα παραγωγός δικαιούται να αποκτήσει λόγο επί των διεργασιών, αρκεί να αποδεχθεί ότι μπορεί να συμβάλει –έστω και κατά το ελάχιστο- στην ευρωπαϊκή ασφάλεια τροφοδοσίας. Η έμφαση στη δημιουργία υποδομών (αποθηκευτικών χώρων), όπως και ο εκσυγχρονισμός της μονάδας LNG τη Ρεβυθούσα, σε συνάρτηση με την ανάπτυξη νέου πλωτού τερματικού σταθμού, αν αξιοποιηθούν ορθολογικά, μπορούν να καταστήσουν την Ελλάδα περιφερειακό κόμβο ενέργειας, στοιχείο που υπερβαίνει κατά πολύ τα περιορισμένα οφέλη ενός διαμετακομιστή. Μάλιστα, με αυτόν τον τρόπο εκτός από τη μετεξέλιξή μας σε άξονα διάθεσης, διασφαλίζουμε και την επάρκεια της αγοράς μας σε περιόδους κρίσης.

Το συγκριτικό μας αβαντάζ συνίσταται αφενός στη διακριτική μας απόσταση από τα «καυτά» πεδία αντιπαράθεσης, αφετέρου στην τάση σταθεροποίησης σε ένα επισφαλή περίγυρο, που ενδέχεται να οδηγήσει σταδιακά στην αποκατάσταση του περιφερειακού μας ρόλου.

* Ο δρ. Κωνσταντίνος Φίλης είναι διευθυντής Ερευνών στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων

Πηγή «Το Βήμα της Κυριακής»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Γράφει ο Γιώργος Βάμβουκας 

Αρκετοί μου θέτουν συχνά το εύλογο ερώτημα: Γιατί η ελληνική οικονομική κρίση δεν ανέδειξε κάποιον ηγέτη, που να πάρει στα χέρια του την πολιτική κατάσταση και να βγάλει την πατρίδα από το ναρκοπέδιο της ύφεσης και της διαφθοράς;

Το ερώτημα αυτό μας απασχολεί όλους και όταν λέμε όλους, εννοούνται οι πολίτες που ζουν στο πετσί τους την ανεργία, τα χαράτσια, το ψαλίδισμα μισθών και συντάξεων, τη μετανάστευση σε άλλες πατρίδες, κ.λπ. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με το συγκεκριμένο ερώτημα, θα ασχοληθεί ο ερευνητής του μέλλοντος, καθότι τα δραματικά γεγονότα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία και η πατρίδα μας γενικότερα, θα περάσουν από την κριτική σκέψη του ιστορικού, του οικονομολόγου και του κοινωνιολόγου.

Ο κοινός νους, ο ανιδιοτελής πολίτης θα διερωτηθεί: Μα είναι δυνατόν, η Ελλάδα της σφοδρότατης οικονομικής κρίσης και των οξύτατων κοινωνικών ανισοτήτων, να μην έχει αναδείξει έναν Καποδίστρια, Τρικούπη ή Βενιζέλο; Ή έστω έναν Ανδρέα Παπανδρέου, με τα ουϊσκάκια του, τις γκομενίτσες του και τα λαμόγια που είχε μαζέψει γύρω του; 
Η απάντηση είναι όχι και τούτο, γιατί οι υποψήφιοι “ηγέτες” θεωρούνται κότες και φαίνεται ότι τους “κρατάει” το δικομματικό καθεστώς. Κάτι ηγετίσκοι που βγήκαν στο προσκήνιο, ήταν ανακυκλωμένα υλικά του καταρρέοντος διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος. 
Και η αριστερά, που είναι η αριστερά; Ο Τσίμας, ο Θέμος και τόσοι άλλοι, που πολέμησαν τη χούντα και έβαλαν μπροστά τα στήθια τους στα τανκς του πολυτεχνείου, που είναι, τι κάνουν; 
Για ποια αριστερά και Θέμους μιλάμε. Αυτοί έγιναν το παραγωγικότερο λίπασμα του συστήματος, με τις χρυσοφόρες αποδοχές, τις βίλες, τα κότερα και τα πούρα Αβάνας. Εκτός αν κάποιοι εννοούν εκείνη την αριστερά, που ο ένας σύντροφος αποκαλούσε τον άλλο, χαφιέ και ρουφιάνο των ξένων μυστικών υπηρεσιών.

Αρκετοί συμπολίτες μας αναφέρουν ως πιθανό εθνοσωτήρα κάποιο “βατράχι”, πρώην στρατηγό του ελληνικού στρατού. Γνωστός και ως τουρκοφάγος. Συνάδελφοί του που τον ξέρουν καλά και λόγω εντιμότητας βρίσκονται σήμερα στην αφάνεια και την πείνα, τον χαρακτηρίζουν ο “κουράδας” και εξάρτημα του καθεστώτος. Το βατράχι του γλυκού νερού, ο μέγας ηγέτης, ίσως είναι ο επόμενος υπουργός εθνικής άμυνας. 
Άλλη περίπτωση πελώριου ηγέτη, είναι εκείνη του γόνου μεγάλου πολιτικού, που ο πατέρας του θήτευσε και πρωθυπουργός επί χούντας. Ο συγκεκριμένος έχει αράξει σε αριστοκρατικό προάστιο του Λονδίνου και γράφει βιβλία. Το παίζει αλεξιπτωτιστής μεσσίας. Περιμένει να πεθάνουμε της πείνας, να αφανιστούν νοικοκυριά και επιχειρήσεις, να καταστραφεί τελείως η εθνική οικονομία, να μπουκάρουν στη χώρα οι τούρκοι με τους φονταμελιστές της Μέσης Ανατολής, και εφόσον γίνουν όλα αυτά, θα του πει η CIA με την Intelligence Service, πήγαινε τώρα στην Ελλάδα, γίνε πρωθυπουργός και αναστήλωσε τα ερείπια.

Δυστυχώς αγαπητέ φίλε αναγνώστη αυτή είναι η φρικτή πραγματικότητα. Ζούμε τις ιστορικές στιγμές, όπου μια χώρα, η Ελλάδα, ισοπεδώνεται από το κολοσσιαίο δημόσιο χρέος, που δημιούργησαν οι προοδευτικές δυνάμεις της μεταπολίτευσης και οι φατρίες της κεντροδεξιάς (ντοράκιδες, βατοπεδινοί, κ.ά.). 
Ωστόσο, οι πολίτες ψήφιζαν και εξακολουθούν να ψηφίζουν αυτές τις κλεπτοπαρέες. Με την ανοχή των ψηφοφόρων, οι κομματικές φατρίες ξάφρισαν τα κρατικά ταμεία, χρεοκόπησαν τη χώρα, μας έχωσαν στο στόμα της τρόικας, έβγαλαν τα χώματα της πατρίδας στο σφυρί, επιβάλλουν χαράτσια, κατακρεουργούν μισθούς και συντάξεις, εξωθούν πολίτες στην απόγνωση και την αυτοκτονία και παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν ανενόχλητοι το σφαγιαστικό τους έργο. 
Όσο για τους πολιτικούς ηγέτες του γλυκού νερού, που θα μας βγάλουν από το βούρκο και θα στείλουν τους προδότες στο Γουδί, κάνουν τις καλοκαιρινές διακοπές τους ξάπλα σε κάποια θαλαμηγό, παρέα με τους ξένους πιστωτές και τους κολλητούς κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες.

Πηγή KontraNews
Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου