Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Δεκ 2011

«Ὅσοι ἀπομείναμε πιστοὶ στὴν παράδοση, ὅσοι δὲν ἀρνηθήκαμε τὸ γάλα ποὺ βυζάξαμε, ἀγωνιζόμαστε, ἄλλος ἐδῶ, ἄλλος ἐκεῖ, καταπάνω στὴν ψευτιά. Καταπάνω σ᾿ αὐτοὺς ποὺ θέλουνε την Ἑλλάδα ἕνα κουφάρι χωρὶς ψυχή, ἕνα λουλούδι χωρὶς μυρουδιά»
(Φώτης Κόντογλου «Πονεμένη Ρωμιοσύνη» εκδ.”Αστηρ”)
Η Παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει … /…παιδίον νέον, ο προ αιώνων Θεός …/ ψάλλουν σήμερα στο Κοντάκιο Χριστουγέννων του υμνογράφου Ρωμανού του Μελωδού.

Δεν είναι η φτώχια που μας εξαγριώνει, μας ενοχλεί η φτώχια και μας προσβάλλει όταν μάλιστα δουλεύουμε, αλλά δεν είναι αυτό που μας εξαγριώνει. Ολο και κάποιο παππού ή γιαγιά θα έχουμε να μας λέει για τις δυσκολίες που πέρασαν, άλλοι πρόσφυγες, άλλοι στην κατοχή, άλλοι στον εμφύλιο, άλλοι στην Πόλη το ’55 ή στην Κύπρο το ’74 κι η λίστα δεν έχει τελειωμό, όσο και καλομαθημένος να είναι κώλος μας στα μεταξωτά βρακιά του Παπανδρεϊκού Μεσαίωνα, κάτι υπάρχει στην εθνική μας συνείδηση.

Αυτό που μας εξαγριώνει είναι η ελπίδα. Εχουμε πείνα, έχουμε νεκρούς από αυτοκτονίες, αλλά μας στερούν το “δικαίωμα” να αγωνιστούμε. Μας περνούν, από τα βρωμοκάναλα των Μπετατζίδων, την πραπαγάνδα, ότι οτιδήποτε κι αν κάνουμε είναι μάταιο, δεν υπάρχει ελπίδα.

Γιατί η ελπίδα κι η Δημοκρατία είναι ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ!

Γιατί όσο φτωχός και να είσαι, όταν δουλεύεις gastarbeiter ή πολεμάς στα βουνά, το κάνεις για την ελπίδα ότι θα γίνει το αυριο καλύτερο

Θαρσειν χρη, ταχ’ αύριον έσσετ’ άμεινον (*) που λέγαμε στους Πεζοναύτες.

Και μεταξύ μας, η ελπίδα δεν είναι κάτι αφηρημένο, όπως και χούντα.

Δεν φταίει ούτε ο εργάτης, ούτε ο έμπορας, που δεν αγοράζει και δεν πληρώνει κοκ, κάποιος έβαλε αυτούς του παρανοϊκούς φόρους επί φόρων και ισοπέδωσε ολόκληρη την αγορά, ποιά αγορά; Ολόκληρη την χώρα.

Λεφτά ακόμη και μετά από δύο χρόνια ακόμη παράγονται στην Ελλάδα, αλλά κάποιος τα δημεύει κι αυτός είναι ο εχθρός.

Η “Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη” είναι μια απλή ταμπέλα για την “Μικρή Ολιγαρχική Συμμορία”.

Η ελπίδα μας είναι ο Αγώνας, όχι όπως το εννοούν αυτοί, για να τους δίνω άλλοθι, να σπάω πεζοδρόμια και να οιμώζει ο Πρετεντέρης στις ειδήσεις των 8 και υίζει ο Αδωνις για την “κομμουνιστικό κίνδυνο”.

Θα πηγαίνω στην πλατεία με μια Σημαία, ειρηνικά και θα απαιτώ την Δημοκρατία που μας έκλεψαν πίσω.

Θα είμαι η δημοκρατία, γιατί μόνο ο λαός είναι η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Και η Δημοκρατία δεν είναι α-λα-καρτ.

Οταν αυτοί έκαναν “ανένδοτους” ποιόν εξυπηρέτησαν; Τους Μπετατζήδες;

Οταν αυτοί μιλούσαν για “τον λαό στην εξουσία” και τριάντα χρόνια μετά, είναι τρείς επιχειρηματίες και μια συμμορία στην Εξουσία.

Οταν αυτοί ευνούχιζαν τις Αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας ποιόν εξυπηρετούσαν;

Οταν αυτοί μιλανε για βρώμικο ’89, την μόνη πραγματικά περίοδο που έλαμψε, έστω εν μέρη η δικαιοσύνη, ποιον εξυπηρετούν; Μήπως κατί Ζήμενς, Υποβρύχια και Ολυμπιακούς Αγώνες;

Ο Θεματοφύλακας κι ο μόνος αληθινός, διαχρονικά εκπρόσωπος της Δημοκρατίας στην Ελλάδα ήταν κι είναι ο λαός.

Ουτε οι Εργολάβοι , ούτε Εκδότες, ούτε ο… Παπαδήμος.

Κι ο λαός δεν έχει μιλήσει ακόμη.

Εμείς είμαστε αιώνες εδώ, για να κωλώσουμε τώρα σ’αυτούς.

Καλά Χριστούγεννα. Εκλογές. Δημοκρατία.

(*) Να έχουμε θάρρος, το αύριο θα είναι καλύτερο



  • «Πονούσιν οι πολλοί και σκέπτονται το αίτιον...»
  • Πώς βίωσαν οι πολίτες τις γιορτές μετά τη «στάση πληρωμών» και τη χιονοστιβάδα φτώχειας και πείνας

Τέτοιες μέρες είναι κανόνας ν' αναζητούνται παλιές χριστουγεννιάτικες ιστορίες Τα παλιά είναι συνήθως... πάντα καλύτερα Χριστούγεννα! Ιδιαίτερα σε δύσκολες εποχές. Οσο πιο μακριά βρίσκονται από το παρόν, τόσο παραδεισιακές διαστάσεις παίρνουν! Σαν να υπήρχαν χρόνια που δένανε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, νικούσε η αγάπη και βασίλευε παντού η ειρήνη!

Σ' αντίθεση με την τάση επιστροφής τις μέρες μας στους... παλιούς, καλούς καιρούς, ας γυρίσουμε πίσω στον Δεκέμβριο του 1893. Τη χρονιά, τον μήνα και τις γιορτές, που σημαδεύει το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν».

Τυπικά, η χρεοκοπία εξαγγέλθηκε την πρώτη Δεκεμβρίου (13 με το νέο ημερολόγιο) με την κατάθεση νομοσχεδίου. Μέσα σε 10 ημέρες, αυτό και άλλα 2 νομοσχέδια είχαν γίνει νόμοι του κράτους (9-10 Δεκεμβρίου). Στις 28 Δεκεμβρίου κατατέθηκε και ο πρώτος προϋπολογισμός της χρεοκοπίας, που θα ψηφισθεί, όμως, μετά 3 μήνες.

«Πονούσιν οι πολλοί και σκέπτονται το αίτιον...»

Ειπωμένη ή όχι από τον Τρικούπη, στις εισηγητικές ομιλίες του για το πρώτο νομοσχέδιο ή τον προϋπολογισμό, μ' αυτές ακριβώς τις λέξεις, η εμβληματική νεοελληνική φράση σήμαινε επισήμως τον «προσωρινό διακανονισμό του χρέους» - αυτός ήταν ο τίτλος του νόμου (ΒΡ-ΣΤ/93). Στην πράξη συνεπαγόταν την άμεση αναστολή καταβολής των χρεολυσίων στους διεθνείς δανειστές του Δημοσίου και τη δραστική περικοπή (κατά 70%) των τόκων στους κατόχους ελληνικών ομολογιών.

Διαμαρτυρίες
Οσα διαδραματίστηκαν τότε έχουν γίνει τελευταία πολύ γνωστά, αλλά ας θυμηθούμε μερικά ακόμη για ν' αποτυπωθεί καλύτερα ο χαρακτηρισμός «γιορτές φτώχειας». Ξέσπασε θύελλα διαμαρτυριών κατά του Τρικούπη σε Λονδίνο, Παρίσι και Βερολίνο, που αξίωσαν την επιβολή διεθνούς ελέγχου στις εισπράξεις του Δημοσίου. Αλλά και στην Ελλάδα από την αντιπολίτευση.

Αυτό που συνήθως δεν αναφέρεται με σαφήνεια είναι ότι ο Τρικούπης δεν τράπηκε σε φυγή. Εμεινε στην κυβέρνηση μετά τη χρεοκοπία και προσπάθησε να πετύχει τον «διακανονισμό». Οι προσπάθειες δεν είχαν αποτελέσματα. Οπως άλλωστε και των διαδόχων του. Θα χρειαστεί ένας πόλεμος για να υποταγεί η Ελλάδα στις απαιτήσεις των δανειστών και να επιβληθεί ο Διεθνής Οικονομικός Ελεγχος (1898).

Πώς όμως βίωνε τη χρεοκοπία η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών. Οδηγός μας ο αντιτρικουπικός Τύπος, καθώς οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες αποφεύγουν τις περιγραφές. Παρά το γεγονός ότι οι δημοσιογραφικοί κανόνες της εποχής επιτάσσουν αναλυτικά ρεπορτάζ για την κίνηση στην εορταστική αγορά και τις τιμές των ειδών πλατιάς κατανάλωσης. Σε μια μάλιστα απ' αυτές ο ρεπόρτερ της παρακάμπτει τον σχετικό σκόπελο μ' ευφάνταστο τρόπο: «-Πώς πήγε εφέτος η δουλειά; ρωτά τον κρεοπώλη.

-Καλά, δόξα τω Θεώ! Ο κόσμος λεπτά δεν έχει λένε και λεπτά ξοδεύει. Μυστήριον...».

Ο αντικυβερνητικός Τύπος εκπέμπει με διαφορετικούς τρόπους, σ' άλλο μήκος κύματος:

-«Πάντες (στην αγορά) με κεκλιμένας τας κεφαλάς και την κατήφειαν εις το πρόσωπο εζωγραφισμένην... Η εξοικονόμησις του άρτου είνε το μόνον μέλημα πάντων των οικογενειαρχών...».

-«Πανταχού ερείπια. Αι εορταί προκαλούσαι συγκρίσεις θλιβεράς παρουσιάζωσι την κατάστασιν του τόπου υπό πάσαν αυτής αλγεινότητα. Και πονούσιν οι πολλοί και σκέπτονται και ζητούσι το αίτιον της δυσπραγίας...

Παρά τις συνηθισμένες αντιπολιτευτικές υπερβολές η συγκεκριμένη διαπίστωση δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Στα σατιρικά κείμενα χρησιμοποιούνται πολύ σκληρότερες εκφράσεις: «Ευθύς τραπέζι στρώσετε, βάλτε το φαγητό σας/ κι αν άλλο τι δεν έχετε να φάτε τ' απ' αυτό σας». Ενώ ένα άλλο μπροστά στις γενικές περικοπές σαρκάζει: «Απεφασίσθη υπό της Κυβερνήσεως να ψαλιδισθή και η σημαία μας...».

Εκείνα τα «Χριστούγεννα ήτο πένθιμα δια την κοινωνίαν». Κατά γενική ομολογία, τα έκανε δυσβάσταχτα ο «εξευτελισμός» της χώρας στα μάτια των Ευρωπαίων από το «κανόνι» της χρεοκοπίας.

Ολοι, όμως, προσβλέπανε σε καλύτερο μέλλον. Υπήρχε κάποια αισιοδοξία...

Πλήθη φτωχών και ζητιάνων

Ιδού ένα σταχυολόγημα από «σκέψεις που υπαγορεύουν τα Χριστούγεννα εις τους εκ των Ορθοδόξων ελευθέρους Ελληνας, τους οποίους κατέστησε πτωχούς και εξηυτελισμένους η εν τη Πολιτεία επικράτησις ανθρώπων αναξίων»: «Δεν ήρκεσε εις την Ελλάδα το ότι εκ των πραγμάτων απεδείχθη μη έχουσα τας δυνάμεις ν' ανταποκριθή εις τας επιπολαίους, τας αλογίστως αναληφθείσας υποχρεώσεις ως Κράτους. Ηθέλησεν εις την απόδειξιν της οικονομικής αδυναμίας της να προσθέση την απόδειξιν της ηθικής αναξιότητος...».

«Δεν είναι τοιούτος ο λαός της και το αποδεικνύει η Ιστορία του ολόκληρος και δη η των τελευταίων ετών... Υπεβλήθη στερήσεις και θυσίας, όπως επαρκέση εις πάσας τας υποχρεώσεις προς τους δανειστάς του...».

«Πλήθος άπειρον επαιτών. Μη φαινόμενον εις τον πολύν κόσμον, πλήθος στερούμενον του άρτου και γυμνητεύον ανεφάνη. Δεν είχομεν φαντασθή ποτέ τας Αθήνας περικλειούσας τοσαύτην δυστυχίαν, ουδέ τόσον αριθμόν πτωχών...». Ο μόνος πλούτος, έγραφε μελαγχολικά χρονογράφος των ημερών, «ο διαχυθείς εις τας Αθήνας ήτο ο πλουσιοπαρόχως λούσας αυτάς ήλιος και ο μόνος κυκλοφορήσας χρυσός αι ακτίναι αυτού. Το μόνον το οποίον δεν φοβούμεθα μη χάσωμεν...».

Δεν ήταν απολύτως ακριβής. Αφενός μεν επειδή στα σαλόνια των ημερών έρρεε πλούτος. Αφετέρου ακολούθησαν καταρρακτώδεις βροχές και πλημμύρες. Μαζί με τα νερά ερχόταν κι ο νέος χρόνος «όστις βρίσκει την Ελλάδα σε κακό και μαύρο χάλι/και τα άμοιρα παιδιά της πάντα γυμνά και πεινασμένα/κι απ' όλη την Ευρώπη τα πτωχά αδικημένα.../κι είμεθα μικροί μεγάλοι διά το φρενοκομείον/κι η πατρίς η καϋμένη εις τους Φράγκους πωλημένη...».

(Τ' αποσπάσματα προέρχονται από τις εφημερίδες ΑΣΤΥ, ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΠΡΩΪΑ, ΡΩΜΗΟΣ, ΝΕΟΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ, ΚΑΙΡΟΙ και ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ)

«ΑΣ ΜΕΛΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΠΑΘΗΜΑΤΩΝ»

Οι επιπτώσεις της χρεοκοπίας, εκτός των άλλων, ωθούσαν και σε σκέψεις για να γίνουν τα παθήματα του παρόντος μαθήματα για το μέλλον. «Ολαι αι περιουσίαι, όλα τα κεφάλαια, όλαι οι πρόσοδοι, όλα της εργασίας τα ανταλλάγματα εμειώθησαν», σημειώνουν οικονομολόγοι και οικονομολογούντες. Αλλοι αποδίδουν την ευθύνη στις τράπεζες και στους «χρυσοκάνθαρους», στους «Φράγκους» (ξένους) πιστωτές, στην κυβερνητική αβουλία. «Εν τη ειρήνη της οικογενειακής εστίας, ας μελετήσωμεν επί των παθημάτων», προτρέπουν πολλοί...

ΒΑΘΙΕΣ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Σε καιρούς γενικευμένης φτώχειας και ανυπαρξίας δομών κοινωνικής πρόνοιας η αλληλεγγύη βρίσκεται διαχρονικά στην ημερήσια διάταξη. Το φαινόμενο έχει βαθιές ελληνικές ρίζες. Εκκληση κάνουν εφημερίδες όπως και πολλοί φορείς στα φιλάνθρωπα αισθήματα των εχόντων: «Εάν εις άλλους χρόνους απόλυτος παρίστατο η ανάγκη της συνδρομής των δυναμένων υπέρ των ενδεών, το έτος τούτο η ανάγκη αύτη παρίσταται επιτακτικωτέρα...». Οι εκκλήσεις δεν μένουν χωρίς αντίκρισμα.

Τ. Κατσιμάρδος



Μετά από πολλούς αιώνες κλείνει επιτέλους ένας τεράστιος «κύκλος».
Μέχρι τώρα οι Έλληνες εμφανίζονταν απλά ως οι αήττητοι ανάμεσα στους λαούς.
Σύντομα αυτό θα αλλάξει, εφόσον θα είναι ανεπαρκές για να περιγράψει τους νικητές των νικητών.

Υπάρχει μια διάσημη δήλωση, η οποία αποδίδεται στον Κίσινγκερ και αφορά τους Έλληνες. Τι λέει αυτή η δήλωση;
"Ο λαός των Γκρεκών είναι αναρχικός και δύσκολος να τιθασευτεί. Γι' αυτό πρέπει να τον χτυπήσουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως αναγκασθεί να συμμορφωθεί. Εννοώ να πλήξουμε τη γλώσσα του, τη θρησκεία του, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε την δυνατότητά του ν' αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, ώστε να μην μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή στρατηγικής σημασίας για εμάς".

Εμείς δεν είμαστε σε θέση ν' αποφανθούμε για το αν σωστά η συγκεκριμένη δήλωση αποδίδεται στον Κίσινγκερ ή όχι. Αυτή είναι δουλειά των δημοσιογράφων και των πολιτικών και ιστορικών ερευνητών και εμείς δεν είμαστε τέτοιοι. Εμείς όμως είμαστε σε θέση ν' αποφανθούμε για τη βασιμότητα του περιεχομένου μιας τέτοιας δήλωσης. Αν πράγματι την είπε ο Κίσινγκερ, τότε αξίζει τα συγχαρητήριά μας. Είχε δίκιο σ' αυτά που είπε και με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύει τη βαθύτατη γνώση του περί του ελληνικού ζητήματος. Γνώση, την οποία υποχρεούται να έχει ένα σύστημα εξουσίας και βέβαια οι υπηρέτες του απέναντι στους όποιους εχθρούς του. Πόσο μάλλον απέναντι ίσως στους πιο διάσημους αμφισβητίες του, που είναι οι Έλληνες.

Πράγματι λοιπόν, για να "χτυπήσεις" τον ελληνισμό, θα πρέπει να τον χτυπήσεις στη γλώσσα του και στις πολιτισμικές του ρίζες. Να τον χτυπήσεις στις "δεξαμενές", οι οποίες μπορούν και τον συντηρούν "ζωντανό" στην αιώνια "πορεία" του. Να τον χτυπήσεις στα μέσα, τα οποία του επιτρέπουν να χρησιμοποιεί αυτές τις "δεξαμενές". Λογικό είναι αυτό. Οι Έλληνες είναι πνευματικά "γεννήματα" ενός συγκεκριμένου πολιτισμικού μοντέλου και οτιδήποτε τους "αποσυνδέει" από τα "αποθέματά" του, απειλεί την επιβίωσή τους ως "είδος". Οτιδήποτε τους στερεί τη "διαφορετικότητά", τους απειλεί, εφόσον τους ωθεί στην εξομοίωσή τους με τους υπόλοιπους λαούς-οδοιπόρους της ζωής. Αν τους στερήσεις τα πολιτισμικά και ιστορικά "αποθέματά" τους, θα πεθάνουν από τη "δίψα". Αν τους καταστρέψεις τη γλώσσα, θα τους καταστρέψεις το "ποτήρι", το οποίο τους επιτρέπει να "ξεδιψούν".

Όμως, αυτό το πολύ λογικό συμπέρασμα —εξαιτίας αυτής της δήλωσης— δεν είναι το ζητούμενο της σκέψης μας. Το πραγματικό ζητούμενο για εμάς δεν είναι να γνωρίζουμε το ΠΩΣ μπορούν να πάθουν κακό οι Έλληνες ως λαός, αλλά το ΓΙΑΤΙ θα επιθυμούσαν κάποιοι να τους κάνουν κακό. Το ζητούμενο είναι να γνωρίζουμε τον λόγο που μπορεί κάποιους να τους ενοχλεί η "πορεία" των Ελλήνων. Το θέμα είναι να γνωρίζουμε τον λόγο, που ένας τόσο μικρός σε πληθυσμιακό επίπεδο λαός μπορεί να ενοχλεί ολόκληρους Πλανητάρχες σε ένα πεδίο δράστης τόσο τεράστιο όσο είναι η Ανατολική Μεσόγειος και η ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Τι θα πει, για παράδειγμα, "επικράτηση" για ένα τέτοιο ασήμαντο πληθυσμιακό μέγεθος; Θα επιτεθούν οι Έλληνες στους γείτονές τους και θα τους κατατροπώσουν; Πώς ορίζεται στη σύγχρονη πραγματικότητα ένας τέτοιος όρος και πόσο ρεαλιστικός μπορεί να είναι; Γιατί θα μπορούσε να τους ενοχλεί η Ελλάδα και οι Έλληνες και όχι οι πολύ περισσότεροι Αιγύπτιοι, Ιταλοί ή οι Τούρκοι, οι οποίοι επί αιώνες "πορεύονται" στην ίδια περίπου περιοχή;

Από αυτό το σημείο ξεκινάει ο προβληματισμός μας πάνω σ' αυτήν τη δήλωση, η οποία —σωστά ή λάθος— αποδίδεται στον Κίσινγκερ. Το ζήτημα για εμάς δεν είναι να κρίνουμε την ορθότητά της σ' ό,τι αφορά το τεχνικό μέρος του ανθελληνικού "χτυπήματος". Το ζήτημα δεν είναι να βρεις τον τρόπο ή τη μέθοδο για το πώς θα κάνεις τη μεγαλύτερη ζημιά στους Έλληνες. Αυτό είναι κάτι, το οποίο εύκολα ή δύσκολα το βρίσκεις …ακόμα και με περιορισμένες γνώσεις. Το δύσκολο στην περίπτωση αυτήν είναι ν' αντιληφθείς τον λόγο, που θα πρέπει ως εξουσιαστής —και μάλιστα παγκοσμίου βεληνεκούς— να φοβάσαι τόσο πολύ τους Έλληνες …σε βαθμό μάλιστα τέτοιον, που να μεριμνήσεις εκ των προτέρων να τους κάνεις ζημιά …Να τους κάνεις ζημιά πριν αυτοί εκδηλώσουν τις δικές τους εχθρικές προθέσεις.

Υπάρχει δηλαδή αντικειμενική βάση γι' αυτόν τον υποτιθέμενο φόβο του συστήματος εξουσίας απέναντι στους Έλληνες ή μήπως αυτή η άποψη είναι μια ακόμα αναίτια ελληνική συλλογική ψύχωση; Μήπως, δηλαδή, αυτή η δήλωση όχι απλά δεν ανήκει στον Κίσινγκερ, αλλά δεν ανήκει ούτε καν στη σφαίρα της πραγματικότητας; Μήπως κάποιοι Έλληνες πάσχουν από κάποιο σύνδρομο καταδίωξης και φαντάζονται παντού εχθρούς; Μήπως οι πραγματικά ισχυροί παράγοντες της παγκόσμιας κοινωνίας όχι μόνον δεν ασχολούνται με τους Έλληνες, αλλά δεν τους απασχολεί καν η ύπαρξή τους;

Απλά πράγματα. Στο παρόν κείμενο ερευνούμε όχι αυτό, το οποίο βρίσκεται "μέσα" στην περίφημη δήλωση, αλλά αυτό το οποίο βρίσκεται "έξω" από αυτήν. Γιατί; Γιατί δεν αρκεί το "μέσα", για να εξηγήσει τα συμβαίνοντα. Γιατί, το να γνωρίζεις πώς μπορείς να κάνεις ζημιά σε κάτι έμψυχο ή άψυχο, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα μπεις και στον κόπο να δοκιμάσεις και να το κάνεις. Το αν σε συμφέρει αυτή η πράξη είναι αυτό, το οποίο πραγματικά είναι το σημαντικό σ' αυτήν την περίπτωση.

Αυτό είναι κάτι το βασικό και δεν αφορά μόνον τα σημαντικά, αλλά και τα ασήμαντα. Το ότι γνωρίζεις, για παράδειγμα, το πώς μπορείς να χαλάσεις μια λάμπα, δεν σημαίνει ότι θα τη χαλάσεις. Απλά το γνωρίζεις …όπως γνωρίζεις και άπειρα άλλα άχρηστα και περιττά πράγματα, τα οποία δεν θα επιχειρήσεις να τα κάνεις ποτέ, γιατί δεν έχεις συμφέρον να τα κάνεις. Από εκεί και πέρα κάνεις ό,τι σε συμφέρει να κάνεις και όχι ό,τι απλά μπορείς να κάνεις. Το θέμα στην περίπτωσή μας είναι να γνωρίζεις τον λόγο που ο σιωνιστής Κίσινγκερ και όλοι όσοι βρίσκονται πίσω του θα είχαν αντικειμενικό συμφέρον να κάνουν ζημιά στους Έλληνες.

Αυτό είναι το σημαντικό και όχι το αν μπορούν να τους κάνουν ζημιά ή όχι. Δεν αμφισβητούμε δηλαδή την ορθότητα αυτού, που περιγράφεται σ' αυτήν τη δήλωση. Προσπαθούμε ν' αντιληφθούμε πιο θα μπορούσε να είναι το κέρδος αυτής της σωστής μεθόδευσης γι' αυτόν που θα την επιχειρούσε. Θα προσπαθήσουμε ν' αντιληφθούμε και να αναλύσουμε τον λόγο, που ένας μεγαλοπαράγοντας του συστήματος εξουσίας, όπως είναι ο Κίσινγκερ, θα είχε κέρδος αν —με τον πολύ σωστό τρόπο, που περιγράφει στην υποτιθέμενη δήλωσή του— έκανε μεγάλη ζημιά στους Έλληνες.

Με βάση τα όσα καθημερινά συμβαίνουν, βλέπουμε ότι υπάρχει πράγματι μια "κινητικότητα" εις βάρος των Ελλήνων. Βλέπουμε, δηλαδή, μια έμμεση απόδειξη αυτών, που υπάρχουν στην περίφημη δήλωση. Ο Κίσινγκερ, άσχετα αν είπε ή δεν είπε τα όσα του καταλογίζονται, εμφανίζεται να τα κάνει. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΕΙΠΕ ΠΟΤΕ, ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ. Τα κάνει ο ίδιος μέσω των υποτακτικών του, οι οποίοι παριστάνουν τους "συνοδοιπόρους" του.

Αυτό είναι εύκολο να το διαπιστώσει κάποιος …ακόμα και με ελάχιστες γνώσεις. Όλοι όσοι ενεργούν εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων είναι κατά "σύμπτωση" "συνοδοιπόροι" του Κίσινγκερ. Η ανθελληνική τους δράση συνήθως —και κατά "σύμπτωση"— περιορίζεται σ' αυτά, τα οποία φέρεται να έχει προτείνει ο ίδιος στην περιβόητη δήλωσή του. Όμως, "συνοδοιπόροι" του Εβραίου Κίσινγκερ δεν είναι μόνον οι ομοεθνείς του. "Συνοδοιπόροι" του είναι και κάποιοι "Έλληνες". "Εκλεκτοί" Έλληνες. Αρκεί να γνωρίζεις πού να τους αναζητάς και πού "συνοδοιπορούν" μ' αυτόν. Για παράδειγμα, ο Κίσινγκερ είναι ένας από τους μεγάλους "πάτρωνες" της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ …Ένας από τους "πατέρες" της και σίγουρα ο ικανότερος "οδηγός" της. Όλοι οι Έλληνες, οι οποίοι είναι "θαμώνες" αυτής της Λέσχης, κατά "σύμπτωση" έχουν τις ίδιες με αυτόν απόψεις για τον "διεθνισμό" και την "παγκοσμιοποίηση" και άρα εκ των δεδομένων εχθρεύονται τον ελληνισμό, θεωρώντας τον μια μορφή εθνικισμού. Έλληνες, οι οποίοι δεν είναι τυχαίοι.

Είναι άνθρωποι, οι οποίοι ανέλαβαν να κυβερνήσουν την Ελλάδα και κατά "σύμπτωση" την έφεραν στο χείλος της καταστροφής. Άνθρωποι όπως ο Μητσοτάκης, ο Σημίτης, ο Καραμανλής, ο Γιωργάκης, ο Πάγκαλος, ο Αλογοσκούφης, η Ντόρα ή ο Παπακωνσταντίνου. Άνθρωποι, οι οποίοι απειλούν με καταστροφή τη σημερινή γενιά Ελλήνων. Άνθρωποι, οι οποίοι υπέταξαν τη σύγχρονη γενιά των Ελλήνων στους ομοεθνείς και ομοτράπεζους του Κίσινγκερ στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ …Στους Εβραίους Μπενράνκε, Τρισέ, Στρος Καν, Μπλανκφάιν ή Άκερμαν.

Όμως, ακόμα κι αυτή η οικονομική καταστροφή των Ελλήνων φαίνεται ότι δεν τους φτάνει. Γιατί; Γιατί αυτή η καταστροφή δεν ευθυγραμμίζεται με τα ζητούμενα από την περίφημη δήλωση. Αυτοί αναζητούν την ολοκληρωτική τους καταστροφή και οι Έλληνες δεν καταστρέφονται ολοκληρωτικά μόνον με την απώλεια των χρημάτων ή των περιουσιών τους. Τη μεθοδολογία για την ολοκληρωτική καταστροφή περιγράφει η δήλωση, η οποία αποδίδεται στον Κίσινγκερ. Αυτήν τη δήλωση φαίνεται ότι έχουν οι πάντες υπόψη τους και αυτήν προσπαθούν να εκπληρώσουν. Θέλοντας όλοι αυτοί να τελειώνουν "άπαξ και δια παντός" με τους Έλληνες, την ακολουθούν κατά γράμμα. Με τις γνωστές τοκογλυφικές μεθοδεύσεις τους καταστρέφουν τους υπάρχοντες Έλληνες και με άλλες παράλληλες μεθοδεύσεις αφαιρούν τις πιθανότητες να διαιωνιστούν αυτοί ως "είδος" στο μέλλον.

Δεν εξηγείται διαφορετικά η "ποικιλία", που βλέπουμε στις δραστηριότητές τους. Δεν περιορίζονται μόνον στη λεηλασία της χώρας. Δεν περιορίζονται μόνον στο γενικό "ξεπούλημα" της πατρίδας μας. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι αποτελούν μέλη αυτής της διαβόητης Λέσχης και υποτακτικά του Κίσινγκερ, ανέλαβαν πολλαπλούς ρόλους και καθήκοντα. Πέρα από τις κυβερνητικές θέσεις, που αφορούν την οικονομία, ανέλαβαν και άλλες, οι οποίες συνδέονταν με την έννοια της εκπαίδευσης. Θέσεις, από τις οποίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ελληνική παιδεία και την ελληνική γλώσσα. Θέσεις, από τις οποίες μπορούσαν να "εξυπηρετήσουν" τις —διατυπωμένες ή όχι— απόψεις, που σίγουρα είχε το "αφεντικό" Κίσινγκερ. Θέσεις, από τις οποίες μπορούσαν να επηρεάσουν τα πολιτισμικά "φορτία", τα οποία θα λάμβαναν οι μελλοντικοί Έλληνες και άρα τη δυνατότητα επιβίωσής τους.

Τέτοιες κυβερνητικές θέσεις ανέλαβαν σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα άνθρωποι της Λέσχης και του Κίσινγκερ. Άνθρωποι, όπως ο σημερινός —και εκκωφαντικά αγράμματος— Πρωθυπουργός, ο οποίος βιάζεται να μας φέρει την Παγκόσμια Διακυβέρνηση και μέχρι να το καταφέρει αυτό μας έβαλε ήδη στο ΔΝΤ του Στρος Καν. Ο "στοχαστής" Γιωργάκης, ο οποίος με ένα αγορασμένο πτυχίο "διεθνούς παπαρολογίας" διετέλεσε Υπουργός Παιδείας ενός από τα πιο διάσημα έθνη του κόσμου. Υποτακτική του Κίσινγκερ και ομοτράπεζος του Γιωργάκη είναι και η σημερινή "οραματίστρια" Υπουργός Παιδείας. Κατά "σύμπτωση", δηλαδή, τόσο ο Γιωργάκης όσο και η Αννούλα είναι πρωτίστως "αγαπητοί" στον Κίσινγκερ ως μέλη της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ και δευτερευόντως "αγαπητοί" στους Έλληνες, οι οποίοι τους πληρώνουν.

Μαζί μ' αυτούς και κατά "σύμπτωση" το ίδιο "κολλητοί" της Λέσχης —και άρα του Κίσινγκερ— ήταν οι περισσότεροι, που ανέλαβαν πόστα στην παιδεία. Διακομματική είναι η "σύμπτωση", αν σκεφτεί κανείς ότι τους τελευταίους "συνωστισμούς" της ελληνικής ιστορίας τους ξεκίνησε η Γιαννάκου. Τώρα απλά η "Αννούλα" έρχεται να ολοκληρώσει την καταστροφή και άρα το έργο των προηγούμενων. Ποιον χρησιμοποιεί, ώστε να είναι αποτελεσματικότερη; Ποιον χρησιμοποιεί για τη διαχείριση και τη διασπορά του μεγαλύτερου πνευματικού κεφαλαίου στην ανθρώπινη ιστορία; Τον πιο κατάλληλο άνθρωπο …Την αγράμματη Δραγώνα …Την παντελώς αστοιχείωτη Δραγώνα.

Σε μια εποχή, που ο μέσος ντελιβεράς πιτσαρίας έχει τρία πτυχία και ένα μεταπτυχιακό, τη διαχείριση του ελληνικού πνευματικού κεφαλαίου ανέλαβε μια αγράμματη γυναίκα με μοναδικό προσόν ένα πτυχίο του DEERE. Ένα πτυχίο αγορασμένο από ένα αμερικανικό χαφιεδομάγαζο, που, αν μας πουν ότι είναι μια απλή αμερικανική στρατιωτική βάση στο κέντρο της ελληνικής Πρωτεύουσας, δεν θα μας φαινόταν καθόλου παράξενο. Ένα πτυχίο, το οποίο "πιστοποιεί" μια γνώση του τύπου …"αν δεν έχεις να κάνεις τίποτε καλύτερο, πέρασε να σε δούμε". Και όμως, αυτή η γυναίκα ανέλαβε τον σχεδιασμό, ο οποίος θα μεταφέρει την ελληνική "κληρονομιά" στις επόμενες γενιές. Η γυναίκα, η οποία με τις σπουδές της αποδεικνύει ότι δεν έχει κανένα μερίδιο σ' αυτήν την "κληρονομιά" και ως εκ τούτου είναι άσχετη μ' αυτήν.

Αντιλαμβανόμαστε πως όλα αυτά δεν μπορεί να είναι τυχαία. Σε μια συγκυρία —από τις πιο δύσκολες για τον ελληνισμό— βλέπουμε να συμβαίνουν τρομερά πράγματα. Μιλάμε για "συμπτώσεις" μεγάλες. "Συμπτώσεις" σατανικές, αν σκεφτεί κάποιος ότι τον Εβραίο Κίσινγκερ δεν τον ακολουθούν απλά κάποιοι "πλανεμένοι" Έλληνες. Τυγχάνει αυτοί οι "Έλληνες" που ελέγχουν τα πόστα, τα οποία μπορούν να επιταχύνουν τις πολεμικές του, να είναι δικοί του ομοεθνείς και όχι των Ελλήνων, οι οποίοι τους ψηφίζουν και βέβαια τους πληρώνουν. Ο Γιωργάκης, εκτός από μέγας "στοχαστής", είναι και Εβραίος. Υφυπουργός παιδείας σ' αυτήν την κυβέρνηση του Εβραίου είναι η Χριστοφιλοπούλου-Κάλερ …κατά πάσα πιθανότητα επίσης Εβραία. "Απέναντί" της —και για να την ελέγχει ο άλλος πόλος του δικομματισμού της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ— έχει βάλει υπεύθυνη παιδείας τη Βόζεμπεργκ.

Αν υποθέσουμε ότι ο σιωνιστής και άρα εξ αντικειμένου ανθέλληνας Κίσινγκερ είχε "δίκιο" για τους Έλληνες, πόσο "τυχαίο" μπορεί να είναι το γεγονός ότι αυτό το "δίκιο" το υπηρετούν οι ομοεθνείς του Γιωργάκης και Κάλερ; Πόσο "τυχαίο" μπορεί να είναι, που οι προαιώνιοι εχθροί των Ελλήνων έχουν καταλάβει όλα τα νευραλγικά πόστα, τα οποία ελέγχουν τη διαιώνισή τους ως λαού; Είναι δεδομένο λοιπόν ότι υπάρχει μια απόλυτα οργανωμένη και τέλεια συνδυασμένη ανθελληνική προσπάθεια αφανισμού των Ελλήνων. Γι' αυτόν τον λόγο ισχυριζόμαστε από την αρχή ότι δεν έχει σημασία αν πράγματι έκανε ή δεν έκανε τη συγκεκριμένη δήλωση ο Κίσινγκερ, από τη στιγμή που βλέπουμε τα υποτακτικά του να τη μεθοδεύουν με απόλυτη συνέπεια και με ακρίβεια κεραίας.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι μετά απ' όλα αυτά πρέπει να βλέπουμε τα συμβαίνοντα μέσα από ένα άλλο πρίσμα. Πράγματι όλα αυτά τα ανθελληνικά εγκλήματα τα κάνουν επειδή απλούστατα τους συμφέρουν και όχι επειδή απλά μπορούν. Άποψή μας λοιπόν είναι πως όλα αυτά, που κάνουν οι Γιωργάκηδες, οι Διαμαντοπούλου ή οι Κάλερ, είναι σωστά. Είναι σωστά σ' ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση των εβραϊκών και σιωνιστικών "πιστεύω" τους. Είναι σωστά σ' ό,τι αφορά τα συμφέροντα κάποιων αμετανόητων Μακκαβαίων, οι οποίοι μισούν μέχρι θανάτου τον ελληνισμό. Είναι σωστά σ' ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση της ιδεολογίας του Κίσινγκερ, ο οποίος είναι ο προστάτης τους, ο μέντοράς τους και ο μέγας ευεργέτης τους.

Το τραγικό γι' αυτούς είναι ότι τα κάνουν άνευ λόγου. Τα κάνουν εκ των υστέρων και άρα σε λάθος χρόνο. Στην πραγματικότητα δεν προλαβαίνουν να πάρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Όλα δηλαδή τα κάνουν ΣΩΣΤΑ για τους ΣΩΣΤΟΥΣ λόγους, αλλά δυστυχώς γι' αυτούς τα κάνουν σε ΛΑΘΟΣ χρόνο. Δεν έχει πλέον νόημα να τα κάνουν. Γιατί; Γιατί αυτό, το οποίο φοβούνταν, δεν μπορούν να το αποτρέψουν. Τι φοβούνταν; Αυτό, το οποίο είναι φανερό και γνωρίζουμε πλέον όλοι μας. Αυτό, το οποίο περιγράφει η περίφημη δήλωση του Κίσινγκερ. Φοβούνταν την "απειθαρχία" των Ελλήνων. Φοβούνταν αυτό, το οποίο μπορεί να παράγει μια απείθαρχη κοινωνία σε κατάσταση έντονης απειλής και πίεσης.

Απλά πράγματα είναι αυτά. Το αιώνιο "αλφαβητάρι" της στρατηγικής τέχνης. Από τη στιγμή που επιλέγεις ν' αλλάξεις τον παγκόσμιο σχεδιασμό της Κοινωνίας των Εθνών και να πας σε ένα ενιαίο παγκόσμιο σύστημα, πολύ σωστά κάνεις και υπολογίζεις την πιθανή απειλή από την πλευρά των Ελλήνων. Από τη στιγμή που επιλέγεις να βάλεις όλους τους λαούς μέσα σε ένα κοινό σιδερένιο "κλουβί", πρέπει να πάρεις ειδικά μέτρα, αν ανάμεσα στους λαούς αυτούς βρίσκονται και οι "σιδηροφάγοι" Έλληνες. Από τη στιγμή που επιλέγεις να ασκήσεις ενιαία παγκόσμια εξουσία, βάζοντας τους λαούς σε έναν κοινό παρανομαστή, ευνόητο είναι ότι πρέπει ελέγχεις όλα όσα τους αφορούν.

Λογικό λοιπόν ήταν αυτός ο κοινός "παρανομαστής" να τρομάζει τον Κίσινγκερ και τους ομοίους του. Φοβούνταν οι εμπνευστές της Νέας Τάξης μήπως οι Έλληνες σε κοινές συνθήκες για όλους τους λαούς "παράγουν" μια αντιδραστική άποψη, η οποία θα γίνει οδηγός για όλους τους υπόλοιπους, που βιώνουν παρόμοια προβλήματα εξαιτίας των ίδιων εξουσιαστών. Των εξουσιαστών που υπηρετεί ο Κίσινγκερ και γνωρίζει ότι εκ των δεδομένων θα έρθουν σε σύγκρουση με φαινόμενα απειθαρχίας και άρα και με τους Έλληνες.

Κατάλαβε ο αναγνώστης το πρόβλημα; Το ζητούμενο —και άμεση προτεραιότητα— για όλους αυτούς τους "αρχιτέκτονες" της εξουσίας ήταν ν' απαλείψουν κάθε πιθανότητα να υπάρχουν Έλληνες, όταν θα γκρεμίζονταν τα "στεγανά" των εθνών. Από τη στιγμή που είχαν λάβει την απόφαση να χτίσουν τη θεόρατη υπερεθνική Νέα Τάξη, έπρεπε πάση θυσία να επιλύσουν το πρόβλημα των Ελλήνων …Όπως ακριβώς ένας μηχανικός πρέπει ν' απαλείψει το πρόβλημα του νερού, που υπάρχει στον χώρο της θεμελίωσης, πολύ πριν ξεκινήσει τις υπόλοιπες κατασκευαστικές εργασίες.

Έπρεπε όλοι αυτοί να φροντίσουν να υπάρχουν μόνον αδύναμα και πειθήνια "ελληνοειδή" και όχι αναρχικοί κι ατίθασοι Έλληνες, όπως πολύ σωστά φέρεται να τους χαρακτήρισε ο Κίσινγκερ. Έπρεπε αυτοί οι Έλληνες να είχαν ήδη απαλειφθεί, όταν οι εξουσιαστές θα αποφάσιζαν να εκδηλώσουν την παγκόσμια επίθεσή τους, προκειμένου να γκρεμίσουν αυτά τα "στεγανά". Άρα, τη ΣΩΣΤΗ δουλειά, που κάνουν τώρα εις βάρος των Ελλήνων, θα έπρεπε να την κάνουν τη δεκαετία του 70 ή του 80. Να την έκαναν τότε, ώστε να μην τους έβρισκαν μπροστά τους, όταν θα είχαν ανάγκη να "πλάσουν" την ομοιογενή "σούπα" των λαών με βάση τα δεδομένα της υπερεθνικής Νέας Τάξης. Έπρεπε ήδη να την είχαν κάνει από εκείνες τις δεκαετίες, ώστε να μην τους είχαν απέναντί τους, όταν το 1991 εξαπέλυαν την παγκόσμια επίθεση …Την παγκόσμια και συνδυασμένη επίθεση του Μπους του πρεσβύτερου στο Ιράκ και του Γκρίνσπαν στην παγκόσμια οικονομία.

Το 1991 δεν έπρεπε να υπάρχουν ατίθασοι και αναρχικοί Έλληνες, γιατί εκείνοι θα αντιδρούσαν απρόβλεπτα. Εκείνοι θα εκλάμβαναν την επίθεση ως πρόκληση και θα πολεμούσαν εναντίον των επιτιθέμενων. Εκείνοι θα δημιουργούσαν την επικίνδυνη γνώση του σήμερα. Τώρα είναι πλέον πολύ αργά, γιατί στην "ωκεάνια" Νέα Τάξη σου μπήκαν αυθεντικοί ελληνικοί "καρχαρίες" και αυτοί δεν ελέγχονται, εφόσον έχουν προλάβει ν' αναπτύξουν τη γνώση τους. Όλοι αυτοί κινούνται, μετακινούνται και μπορούν να σε χτυπήσουν από παντού …και όχι μόνον από την Ελλάδα.

Ακόμα και την Ελλάδα να διαλύσεις ως κράτος, δεν θ' απαλλαγείς από τους Έλληνες. Κινούνται με την "ταχύτητα" του ιντερνετικού "φωτός" και μπορούν σε χτυπήσουν απ' οπουδήποτε μέσα στην ίδια σου τη βάση. Να σε χτυπήσουν πιο γρήγορα και πιο θανατηφόρα από τον πιο γρήγορο διηπειρωτικό πύραυλο. Γιατί; Γιατί στην κοινωνία της γνώσης, αν αυτοί έχουν προλάβει ν' αναπτύξουν τις καταστροφικές τους γνώσεις, τότε μπορούν να τις εξαπολύουν προς πάσα κατεύθυνση με απίστευτες πλέον ταχύτητες.

Αυτά, τα οποία πιθανόν να καταφέρεις με τις σημερινές σου επεμβάσεις στο ελληνικό σύστημα παιδείας, μπορεί να αφορούν σε ένα απώτερο μέλλον τα παιδιά των Ελλήνων, αλλά αυτό ελάχιστα πρέπει να σε απασχολεί, εφόσον με αυτούς θα έρθεις αντιμέτωπος και όχι με τα παιδιά τους. Με τους υπάρχοντες Έλληνες θα έρθεις αντιμέτωπος και αυτούς έπρεπε να προλάβεις πριν σε στοχοποιήσουν και ισχυροποιηθούν. Μέχρι ν' αντιμετωπίσεις τα παιδιά αυτών των Ελλήνων, θα έχεις χάσει τη μάχη και δεν θα έχει νόημα το μελλοντικό "κέρδος" της σημερινής επέμβασης.

Πού έγινε το ΛΑΘΟΣ τους; Ενώ γνώριζαν —πολύ ΣΩΣΤΑ— ότι οι Έλληνες ήταν απειλή και έπρεπε να εξουδετερωθούν με τον επίσης ΣΩΣΤΟ τρόπο, δεν κινήθηκαν εγκαίρως και άρα στο ΣΩΣΤΟ χρόνο. Καθυστέρησαν και έχασαν τις κρίσιμες δεκαετίες. Αυτό, το οποίο έπρεπε να κάνει ο επίσης δικός τους Ανδρέας Μινέικο, το άφησαν να κυλήσει στα χέρια του "επόμενου" Γιωργάκη Τσάντ. Καθυστέρησαν, προκειμένου να καταλάβουν τι ακριβώς μπορεί να "παράγει" η ελληνική κοινωνία ως απειλή, ενώ αυτό ήταν περιττό. Απλά πράγματα. Το αν σε απειλεί η ελληνική κοινωνία με ένα "πιστόλι" ή ένα "μαχαίρι" ή ένα "σφυρί", ελάχιστα σε απασχολεί, αν έχεις προλάβει να της κόψεις τα "χέρια" πριν προλάβει να το δημιουργήσει. Εκεί έκαναν το λάθος οι Εβραίοι. Ήταν άπληστοι και περίεργοι. Δεν γνώριζαν τι ακριβώς ήταν αυτή η απειλή και περίμεναν να τη δουν, θεωρώντας —εντελώς εσφαλμένα— ότι πάντα θα είχαν τα περιθώρια να την προλάβουν.

Προφανώς υπερεκτίμησαν τις δυνατότητές τους και υποτίμησαν τις δυνατότητες των Ελλήνων. "Μέθυσαν" από την ισχύ τους. Θεώρησαν πως ήταν τόσο δυνατοί, ώστε, ακόμα κι αν οι Έλληνες κατόρθωναν να δημιουργήσουν το νέο απειλητικό αντιεξουσιαστικό "μαχαίρι", θα τους το αποσπούσαν από τα "χέρια", αυξάνοντας την ισχύ του δικού τους "οπλοστασίου" στη μάχη τους εναντίον των λαών. Νόμιζαν ότι αυτό, το οποίο κατάφεραν υπέρ των συμφερόντων τους με τη φιλοσοφία των αρχαίων Ελλήνων θα το επαναλάμβαναν και με την οποιαδήποτε νέα ελληνική γνώση. Ήταν πολύ δυνατοί και πολύ "μεθυσμένοι", για να εντοπίσουν τους πραγματικούς κινδύνους.

Ό,τι έκαναν, σύντομα θ' αποδειχθεί λάθος, εφόσον στηριζόταν σε λανθασμένες εκτιμήσεις. Οι Έλληνες πρόλαβαν και δημιούργησαν τα "όπλα", τα οποία μπορούν να καταστρέψουν την Νέα Τάξη και τους Εβραίους ιδιοκτήτες της. Δυστυχώς γι' αυτούς τους τελευταίους θα επιβεβαιωθούν οι φόβοι τους. Θα αποδειχθεί ότι πολύ σωστά φοβούνταν τους απείθαρχους Έλληνες. Θα αποδειχθεί ότι πολύ σωστά και έγκαιρα εκτιμούσαν ότι θα τους δημιουργήσουν πρόβλημα σε πολύ μεγάλους και ζωτικούς για τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα γεωγραφικούς χώρους.

Δυστυχώς γι' αυτούς ό,τι φοβούνταν θα το βρουν μπροστά τους. Για ό,τι φοβούνταν είχαν δίκιο, αλλά αυτό πλέον δεν φτάνει. Δεν πρόλαβαν να κάνουν αυτά τα οποία έπρεπε να κάνουν —και τα γνώριζαν— και δυστυχώς τώρα είναι πλέον αργά για να τα κάνουν. Οι Έλληνες έχουν ήδη "παράγει" τη γνώση, η οποία θα τους επιτρέψει να επηρεάζουν τον περίγυρό τους και κατ’ επέκταση τα συμφέροντα των Πλανηταρχών. Οι Έλληνες δεν είναι απλά αήττητοι …Οι Έλληνες είναι νικητές, όπως φοβούνται όλοι αυτοί. Οι Έλληνες στην πραγματικότητα έχουν νικήσει πριν καν ξεκινήσει η μάχη. Το "θηρίο" επέστρεψε και απλά απέδειξε τα αυτονόητα γι' αυτό. Σε νικά πριν καν σκεφτείς ποιο είναι το πεδίο της μάχης και πώς πρέπει ν' αγωνιστείς εναντίον τους. Το πιο γρήγορο και θανατηφόρο "θηρίο" στην ιστορία της ανθρωπότητας επέστρεψε πιο εξελιγμένο από ποτέ. Ο ελληνισμός επέστρεψε για να συγκρουστεί με τον προαιώνιο εχθρό του.

Ο Σιωνισμός έχει ήδη χάσει τη μάχη και απλά δεν γνωρίζει ότι είναι νεκρός. Δεν έχει συνειδητοποιήσει τι έχει γίνει. Η ελληνική "λάμα" του έχει κόψει τόσο γρήγορα το κεφάλι, που δεν κατάλαβε ούτε ο ίδιος ότι αποκεφαλίστηκε. Ακόμα κι αν ένιωσε ήδη το "χτύπημα", δεν κατάλαβε ότι αυτό ήταν ένας θανατηφόρος ακρωτηριασμός. Τώρα απλά παρακολουθούμε το τέρας του Σιωνισμού να παριστάνει τον αγωνιζόμενο, αγνοώντας ότι η αιμορραγία είναι απλά θέμα χρόνου να τον σκοτώσει. Βλέπουμε τα σκουπίδια τύπου Τρισέ και Στρος Καν να περιφέρονται σαν Πλανητάρχες, ενώ η τραγωδία, που τους αφορά, έχει ήδη "γραφτεί". Βλέπουμε "ζόμπι" της εξουσίας, που αγνοούν ότι είναι ήδη "νεκροί". Αγνοούν ότι δεν διαφέρουν σε τίποτε από τον πραγματικό νεκρό "οδηγό" τους Χόλμπρουκ.

Αυτό βέβαια είναι και το αισιόδοξο μήνυμά μας ενόψει των φετινών Χριστουγέννων. Στην πιο άσχημη για τους Έλληνες περίοδο, θέλουμε να τους στείλουμε ένα μήνυμα αισιοδοξίας και χαράς. Σε μια Ελλάδα βυθισμένη στην απελπισία και την κατήφεια, θέλουμε ν' ανοίξουμε ένα πραγματικό "παράθυρο" ελπίδας. Είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι αυτά θα είναι τα τελευταία φτωχά και μίζερα Χριστούγεννα για τον ελληνισμό. Αυτό, το οποίο ισχυριζόμαστε, δεν είναι "κούφιος" λόγος παρηγοριάς. Προφήτες δεν είμαστε, αλλά έχουμε γνώσεις, για να μπορούμε να κάνουμε ασφαλείς προβλέψεις. Το λάθος, το οποίο έκαναν οι ισχυροί, θα το πληρώσουν. Θέμα χρόνου είναι να "επιστρέψουν" οι Έλληνες. Θέμα χρόνου είναι ν' ανακτήσουν την υψηλή θέση που τους ανήκει ανάμεσα στους λαούς.

Μετά από μια δύσκολη και άδοξη πορεία αιώνων είναι θέμα χρόνου η ολική επαναφορά τους. Οι Έλληνες θα νικήσουν τους εχθρούς τους. Εχθρούς, οι οποίοι θα πληρώσουν ακριβά την αλαζονεία και την αμετροέπειά τους. Εχθρούς, οι οποίοι —ακόμα και σήμερα— τους διαβάλουν και τους πολεμούν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη. Εχθρούς, οι οποίοι αμφισβητούν ακόμα και την αυθεντικότητα της καταγωγής τους. Εχθρούς, οι οποίοι, όταν δεν τους δείχνουν το "δάκτυλο" της Αφροδίτης, τους διαβάλουν και τους προσβάλουν στα δικά τους διεθνή ΜΜΕ. ΜΜΕ, τα οποία κατά σύμπτωση είναι στο σύνολό τους εβραιοκρατούμενα.

Όλα αυτά για εμάς είναι θέμα χρόνου να τελειώσουν. Είμαστε σίγουροι ότι οι σύγχρονοι Έλληνες στο άμεσο μέλλον δεν θα έχουν καν την ανάγκη να συνδέονται με τους αρχαίους προγόνους τους, για ν' αποδείξουν την ελληνικότητά τους. Γιατί; Για έναν πολύ απλό λόγο. Θα αποδειχθούν ανώτεροι από εκείνους …Θα αποδειχθούν ικανότεροι από εκείνους …Θα δώσουν λύσεις εκεί όπου απέτυχαν οι προγονοί τους. Θέμα χρόνου είναι ν' ανοίξουν τα "χαρτιά" των Ελλήνων.

Η μέχρι τώρα απόκρυφη γνώση δεν θα παραμείνει τέτοια για πολύ καιρό ακόμα. Έφτασε η ώρα ν' αποκαλυφθεί. Η γνώση, την οποία οι Έλληνες θα χαρίσουν ο ένας στον άλλο και όλοι μαζί στην ανθρωπότητα. Η γνώση, την οποία οι Εβραίοι έπρεπε να προλάβουν να σταματήσουν στην ανάπτυξή της ...και δεν πρόλαβαν …Η γνώση, η οποία θα εγκλωβίσει για πάντα τους εκ νέου διωκόμενους Εβραίους στην "έρημο" της απαξίας και της αφάνειας και του "θανάτου" και θα βοηθήσει τους Έλληνες να επιβιώσουν για χιλιάδες χρόνια …Η γνώση της τελικής νίκης και της αιώνιας Δόξας. Οι λαοί θα σωθούν από την εβραϊκή τοκογλυφική "μάστιγα", γιατί έφτασε η ώρα της σωτηρίας.


Να πάει και να μην έρθει ποτέ ξανά χρονιά τόσο απαίσια όσο αυτή που τελειώνει! Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για τους Ελληνες το 2011 ήταν σίγουρα η χειρότερη χρονιά μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου και του Εμφυλίου Πολέμου. Ολος ο λαός μας όχι μόνο υπέστη τη βιαιότερη πτώση του βιοτικού του επιπέδου τα τελευταία εξήντα χρόνια, αλλά και μπήκε επιπλέον σε τροχιά οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης που για την ώρα δείχνει να τον οδηγεί στα Τάρταρα χωρίς ελπίδα διαφυγής. Η διακυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου απεδείχθη ολέθρια. Σε βαθμό μάλιστα τέτοιο που οι επίδοξοι διάδοχοί του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θεωρούν απολύτως αναγκαίο να την αποκηρύξουν -υποκριτικά και καιροσκοπικά εννοείται- προκειμένου να έχουν ελπίδες εκλογής τους στη θέση του προέδρου του μέχρι πρότινος κραταιού κόμματος του Ανδρέα Παπανδρέου.

Χριστούγεννα και Σταύρωση συνέπεσαν φέτος για τους Ελληνες πολίτες, καθώς ολόκληρη η χρονιά ήταν ένας ατελείωτος Γολγοθάς. Οικονομική κατακρήμνιση της τάξης του 20% για τους τυχερούς, του 30% και του 40% για τους πολλούς, της απόλυσης για τους πιο άτυχους. Μια χώρα που βυθίζεται σε πέλαγος μιζέριας και απόγνωσης.

Πολύ κακή χρονιά το 2011 και για την υπόλοιπη Ευρώπη, πλην Γερμανίας. Η λιτότητα εξαπλώνεται παντού. Τα κοινωνικά συμβόλαια διαρρηγνύονται. Το «ευρωπαϊκό όραμα» έχει μετατραπεί σε εφιάλτη. Το ευρώ κλυδωνίζεται βίαια. Κανένας σχεδόν δεν πιστεύει πια στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση της ΕΕ από τα λαϊκά και τα μεσαία στρώματα. Η Ευρώπη έχει χάσει την ελκτική της δύναμη και προκαλεί απέχθεια, καθώς αναβιώνουν με ένταση οι εθνικισμοί και τα ρατσιστικά στερεότυπα που κυριαρχούσαν πολλές, πολλές δεκαετίες πριν.

Ατμόσφαιρα Μεσοπολέμου επικρατεί στην Ευρώπη. Θυμίζει κάτι από τη δεκαετία του 1930. Από τη μια καλπάζει η οικονομική κρίση που σαρώνει, όπως και τότε, δεκάδες εκατομμύρια ζωές. Από την άλλη αναζητούνται λύσεις εκτός θεσμικού πλαισίου στη διακυβέρνηση των ευρωπαϊκών χωρών. Αλλους ψηφίζει ο κόσμος, άλλοι τον κυβερνούν. Παρακμή. Αδυναμία εξεύρεσης δημοκρατικής λύσης τότε, προσφυγή στους «τεχνοκράτες» σήμερα. Οχι όμως σε τεχνοκράτες που θέτουν τις εξειδικευμένες γνώσεις τους στην υπηρεσία των πολιτικών ηγετών, οι οποίοι να κυβερνούν λαμβάνοντας υπόψη τους τα πολύ ευρύτερα πολιτικά κριτήρια και συνυπολογίζοντας τις τεχνικές προτάσεις των ειδικών, αλλά σε τεχνοκράτες στους οποίους ανατίθεται η διακυβέρνηση.

Η Γερμανία είναι ευτυχής με τη χρονιά που πέρασε. Επιβάλλοντας χωρίς δισταγμούς την πολιτική της στα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και της ΕΕ επεκτείνει σε νέους τομείς, εδραιώνει και βαθαίνει την ηγεμονία της στην Ευρώπη. Οσα πέτυχε στο κεφάλαιο της πολιτικής επικυριαρχίας της στη Γηραιά Ηπειρο κατά τη διάρκεια του 2011, δεν τα είχε κατορθώσει στα προηγούμενα πενήντα και πλέον χρόνια ύπαρξης της ΕΟΚ αρχικά και της ΕΕ στη συνέχεια.

Ο πόλεμος έδωσε τη λύση στην τρομερή κρίση της δεκαετίας του 1930. Προκάλεσε ανείπωτες καταστροφές και ο καπιταλισμός ανασυγκροτήθηκε χτίζοντας αυτά που είχε γκρεμίσει. Ανέτρεψε όμως ριζικά τους μέχρι τότε υφιστάμενους συσχετισμούς μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Πλήρωσε κι ένα βαρύτατο τίμημα χάνοντας για σχεδόν μισόν αιώνα τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που πέρασαν κάτω από τον έλεγχο του τότε αντίπαλου δέους, της Σοβιετικής Ενωσης. Τέτοιον πόλεμο δεν περιμένει τώρα κανείς. Τίποτα όμως δεν αποκλείει ένας γενικευμένος οικονομικός πόλεμος να προκαλέσει εκατομμύρια κοινωνικά θύματα.

Ελπίδες που διαψεύστηκαν σε μεγάλο βαθμό γέννησε στον αραβικό κόσμο το 2011. Σε όλα τα μοναρχικά φιλοδυτικά καθεστώτα, οι επαναστάσεις κατεπνίγησαν. Στην Αίγυπτο η επανάσταση ψυχορραγεί ανάμεσα στη βία των στρατιωτικών και στον εκλογικό θρίαμβο των ισλαμιστών. Στη Συρία η εξέγερση πνίγεται στο αίμα, όπως και στην Υεμένη, όπου ακόμη είναι άγνωστο αν θα νικήσει. Μόνο στην Τυνησία επικράτησαν οι εξεγερμένοι.

Ενα αραβικό κράτος ακόμη, η Λιβύη, πλούσιο σε πετρέλαια και φυσικό αέριο, έπεσε το 2011 θύμα ιμπεριαλιστικής πολεμικής επίθεσης εκ μέρους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ συν άλλων συμμάχων τους, με στόχο φυσικά την αρπαγή των ενεργειακών της πηγών. Το λιβυκό καθεστώς ανατράπηκε, ο Καντάφι εξοντώθηκε. Οπως στο Ιράκ με τον Σαντάμ. Μόνο που τώρα η Ευρώπη δεν αντιστάθηκε.


Του Γρηγόρη Δεμέστιχα
Αντιναύαρχου ε.α.
Επίτιμος Αρχηγός Στόλου


Εδώ και αρκετά χρόνια ο λαός παρακολουθεί και δυσανασχετεί με τις κυβερνητικές επιλογές σε όλους σχεδόν τους τομείς. Νόμοι ψηφίζονται και στη συνέχεια δεν εφαρμόζονται είτε διότι είναι πρόχειροι και ανεφάρμοστοι, είτε διότι διαπιστώνεται ότι έχουν μεγάλο πολιτικό κόστος, το οποίο έχει μπει μέσα στην ψυχή των πολιτικών. Το πολιτικό συμφέρον είναι πολύ μεγαλύτερο του εθνικού συμφέροντος στην χώρα μας, κατά τους περισσότερους πολιτικούς. Πολλοί από τους συμπατριώτες μας που επιλέγονται και προωθούνται στα βουλευτικά έδρανα είναι νέοι μεν, άπειροι δε και μεγάλο ποσοστό από αυτούς τους ανεπάγγελτους λαμβάνει καθήκοντα και στην εκτελεστική. Ηλικιακός ρατσισμός ή ανασφάλεια των πρωθυπουργών να ασκήσουν τα καθήκοντά τους με καταξιωμένους συνεργάτες που δεν θα συμφωνούν για αποφάσεις ως πρόβατα;

Το λυπηρό ή μάλλον εξοργιστικό είναι ότι ούτε αυτή την περίοδο, που η χώρα μας βρίσκεται στο χείλος της οικονομικής καταστροφής και τα αδιέξοδα είναι πολλά, οι πολιτικοί και κυρίως οι πολιτικές ηγεσίες δεν αντέδρασαν υπεύθυνα. Με την πτώχευση να επικρέμεται είδαν και έπαθαν να συμφωνήσουν (τα δύο κυρίως κόμματα εξουσίας) στη συγκρότηση μεταβατικής κυβερνήσεως, με τεχνοκράτη πρωθυπουργό. Και αντί να συμφωνήσουν να επιλέγουν τεχνοκράτες στην εκτελεστική εξουσία που θα έβγαζαν τη χώρα από τα αδιέξοδα που την έφεραν οι πολιτικοί, αποφάσισαν την διόγκωση των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου που στηρίζουν την παρούσα κυβέρνηση, στο οποίο μετάσχουν μέλη και από τα τρία κόμματα, μεταφέροντας τις διενέξεις της νομοθετικής εξουσίας και στην εκτελεστική.

Οι ιταλοί πολιτικοί αποφάσισαν την ανάθεση της διακυβερνήσεως της χώρας σε ένα ολιγάριθμο σχήμα τεχνοκρατών. Εμείς οι… πλούσιοι Έλληνες πρέπει να είμαστε υπερήφανοι γιατί έχουμε την πλέον πολυμελή κυβέρνηση στην Ευρώπη. Πέραν των όποιων αλλαγών έχουν αρχίσει να συζητιούνται για το Σύνταγμα, εκτιμάται ότι πρέπει να συζητηθεί και να αποφασισθεί ότι η επόμενη Βουλή πρέπει να είναι συντακτική και τότε κατά προτεραιότητα να αποφασισθεί ο πλήρης διαχωρισμός εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας. Να απαλλαγούν οι υπουργοί (που θα είναι τεχνοκράτες) από το πολιτικό κόστος.

Όλοι γνωρίζουμε, συμπεριλαμβανομένων και των πολιτικών, ότι την παρούσα περίοδο έχουμε απολέσει τμήμα της οικονομικής κυριαρχίας της χώρας. Η οικονομία και οι Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούν τις βασικότερες συνιστώσες της εθνικής ισχύος. Η οικονομία ελπίζουμε ότι κάποτε θα ανορθωθεί και ο λαός θα ανακτήσει μέρος της ευημερίας του που προς το παρόν έχει απολέσει.

Εάν όμως χαθεί τμήμα της εθνικής κυριαρχίας, αυτό δύσκολα επανακτάται. Η Τουρκία καιροφυλακτεί. Σε κάθε πολιτική αστάθεια που είχε η Ελλάδα, λειτούργησε επεξεργασμένα σενάρια και επέβαλε – προώθησε τα συμφέροντά της, όσο κι αν αυτά είναι ενάντια στο Διεθνές Δίκαιο (Κύπρος ’74, Ίμια 1996).

Μέσα σε αυτή την οικονομική συγκυρία υπέρτατο καθήκον είναι να διαφυλάξουμε την εθνική κυριαρχία και να διατηρήσουμε αξιόμαχες τις Ε.Δ., δείχνοντας συγχρόνως την αποφασιστικότητά μας για να αντιμετωπισθεί οιαδήποτε κατάσταση δημιουργηθεί. Είναι γεγονός ότι εδώ και αρκετά χρόνια παριστάμεθα στην απαξίωση των Ε.Δ. από τις πολιτικές εξουσίες, εν αντιθέσει με τον Ελληνικό λαό που στις σφυγμομετρήσεις δείχνει να έχει μεγάλη εμπιστοσύνη σε αυτές.

Όλοι πρέπει να γνωρίζουν ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις χρειάζονται για να προασπίσουν την εδαφική ακεραιότητα και την αποτροπή, να αποτελούν ουσιαστική συνιστώσα στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, ενώ συγχρόνως να προσφέρουν σημαντικό κοινωνικό έργο μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων τους.

Οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την επιτυχή κάλυψη του έργου των Ενόπλων Δυνάμεων είναι:

  • Κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο
  • Ορθολογιστική Δομή
  • Απαραίτητο προσωπικό (δηλαδή αναγκαία οροφή) εκπαιδευμένο και με υψηλό ηθικό
  • Απαραίτητο υλικό (δηλαδή σωστή επιλογή για το νέο υλικό και λειτουργία του υπάρχοντος)

Σε ό,τι αφορά το προσωπικό, ανεύθυνα οι πολιτικές ηγεσίες αποφάσισαν την μείωση της θητείας, κάνοντας διπλό κακό:
Πρώτον, μειώθηκε η οροφή, με αποτέλεσμα να μην επανδρώνονται ικανοποιητικά οι μονάδες και
Δεύτερον, να μην εκπαιδεύεται ανάλογα το στρατεύσιμο προσωπικό.

Συγχρόνως, οι πολιτικές ηγεσίες απαξιώνουν το στρατιωτικό προσωπικό και επεμβαίνουν σε θέματα λειτουργίας και του ηθικού των Ενόπλων Δυνάμεων και μάλιστα σε πυλώνες που αν διαταραχθούν θα πέσει όλο το οικοδόμημα. Σαν παραδείγματα αναφέρουμε τις επεμβάσεις στη λειτουργία των Στρατιωτικών Σχολών, στους κανόνες ιεραρχίες και πειθαρχίας με τη λειτουργία ειδικού γραφείου του ΥΕΘΑ για την απευθείας υποβολή παραπόνων και αιτημάτων (που πρόσφατα ευτυχώς καταργήθηκε), στη λειτουργία των στρατιωτικών νοσοκομείων, στην προσπάθεια αποκοπής των αποστράτων στελεχών από τα εν ενεργεία, στην άμεση παρέμβαση στις προαγωγές και μεταθέσεις του στρατιωτικού προσωπικού, ενώ δεν υπήρξε αντίδραση στη δημιουργία συνδικαλιστικού οργάνου μονίμων στελεχών των Ε.Δ. που αποτελεί καίριο πλήγμα σε θέματα ιεραρχίας και πειθαρχίας.

Με την σημερινή οικονομική κρίση που μας μαστίζει, δεν προβλέπεται να γίνουν σημαντικές νέες προμήθειες κυρίου υλικού. Όμως, είναι απαραίτητο να ληφθούν ορισμένα αναγκαία μέτρα χαμηλού κόστους που θα αναβαθμίσουν το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως η αύξηση της θητείας των στρατευσίμων, η εξασφάλιση των αναγκαίων πόρων για την λειτουργία του υπάρχοντος υλικού.

Αυτές και άλλες παρόμοιες κινήσεις θα δείξουν προς κάθε κατεύθυνση την αποφασιστικότητά μας και ότι δε διαπραγματευόμαστε τα εθνικά μας κυριαρχικά συμφέροντα.

Ασφαλώς δεν υπάρχει καλύτερο πολίτευμα από την Δημοκρατία. Αλλά η Δημοκρατία πρέπει να λειτουργεί με κανόνες:

  • Να είναι σεβαστοί από όλους οι θεσμοί και οι νόμοι
  • Να επιλέγονται οι πλέον άξιοι είτε ως πολιτικοί είτε ως λειτουργοί της κρατικής μηχανής
  • Να γίνουν αντιληπτά από όλους τα εθνικά συμφέροντα τα οποία να προασπίζονται έναντι οιουδήποτε κόστους
  • Το κράτος να έχει συνέχεια και συνέπεια τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό
  • Να εξαφανισθούν τα ειδικά προνόμια των πολιτικών και κάθε πολίτης ή κοινωνική ομάδα να απολαμβάνουν αναλόγως της προσφοράς της, με δίκαιη κατανομή του εθνικού πλούτου, και τέλος
  • Όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες να ελέγχονται ανεξάρτητα θέσεως ή αξιώματος



Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και ιδιαίτερα ο υπουργός Χρήστος Παπουτσής, δεν ικανοποιούν επαρκώς τις θεσμικές προϋποθέσεις λειτουργίας της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Δυστυχώς, η ανεπάρκεια έχει καταστεί προσόν για την τοποθέτηση προσώπων σε νευραλγικά σημεία λειτουργίας του κράτους.

Το πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας «Αυριανή» του Θάνου Σωτήρη, αποδεικνύει πως υπάρχει σαφέστατη έλλειψη εφαρμογής του καταστατικού ρόλου λειτουργίας της συγκεκριμένης υπηρεσίας που καλύπτει άκρως ευαίσθητα και κρίσιμα εθνικά ζητήματα που άπτονται της συλλογής πληροφοριών που αφορούν την ασφάλεια της χώρας.

Το δημοσίευμα της Αυριανής

Πράκτορας ζητάει παρέμβαση Παπουτσή

Μία απίστευτη υπόθεση που μέσα από μία σειρά κουτσομπολιών και αλληλοκατηγοριών για σεξουαλικές παρενοχλήσεις, εκβιασμούς, ψεύτικες ασθένειες, οδήγησε δύο πράκτορες της ΕΥΠ να αποκαλυφθούν στα δικαστήρια της χώρας όπου υπηρετούσαν, κλονίζει για μία ακόμη φορά την αξιοπιστία των «μυστικών ορόφων» της λεωφόρου Κατεχάκη.

Η «Α» φέρνει στο φως επιστολή του ενός εκ των δύο εμπλεκομένων πρακτόρων, με την οποία ζητά την παρέμβαση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Χρήστου Παπουτσή, για να αποτραπεί έστω και την τελευταία στιγμή η αποκάλυψη της ταυτότητας των δύο πρακτόρων που οδηγούνται σε δίκη στην χώρα στην οποία είχαν τοποθετηθεί, με την προτροπή μάλιστα του νούμερο δύο στην ιεραρχία της ΕΥΠ.

Στην επιστολή του καταγγέλλοντος πράκτορα, ο οποίος όπως αναφέρει «κλείνει σαράντα χρόνια(!) πράκτορας της ΕΥΠ και πρόκειται να συνταξιοδοτηθεί», εξιστορείται μία σπαρταριστή σε πρώτη ανάγνωση υπόθεση, η οποία όμως παράλληλα καταδεικνύει την κατάσταση που επικρατεί ακόμη και στις υπό κάλυψη ομάδες της ΕΥΠ σε χώρες του εξωτερικού.

Όπως αναφέρει λοιπόν στην επιστολή αυτή, που υποβλήθηκε στο γραφείο του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Χρήστου Παπουτσή στις 28 Νοεμβρίου 2011, ο Π.Σ. κατά την τοποθέτησή του στο κλιμάκιο της συγκεκριμένης χώρας, όπου βρισκόταν «εν κρυπτώ» μαζί μάλιστα με την σύζυγό του, άρχισε να κάνει στενή παρέα με άλλον συνάδελφό του ο οποίος επίσης βρισκόταν στην ίδια κατάσταση στην χώρα αυτή.

Αφηγείται μία σειρά σπαρταριστών περιστατικών με κουτσομπολιά και «ξεκατινιάσματα» τα οποία τον απομάκρυναν από την φιλική του σχέση με τον συνάδελφό του Λ.Γ., μέχρι που η σύζυγος του Λ.Γ. τον κατηγόρησε για αλλεπάλληλες σεξουαλικές παρενοχλήσεις και από εκείνο το σημείο το «παιχνίδι» άρχισε να χοντραίνει.

Πάντα σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην επιστολή προς τον Χρήστο Παπουτσή, από εκείνο το σημείο παρεμβαίνει και ο προϊστάμενός τους στην χώρα όπου υποτίθεται ότι λειτουργούσαν «εν κρυπτώ», αλλά και ο Β’ υποδιοικητής της ΕΥΠ Φώτης Παπαγεωργίου, ο οποίος από την Αθήνα διαμηνύει ότι «δεν επιθυμεί να δοθεί καμία συνέχεια», προφανώς για να μην αποκαλυφθούν οι δύο υπάλληλοι των μυστικών υπηρεσιών.

Η εξέλιξη όμως είναι αν μη τι άλλο «πρακτορική»! Μετά από μία σειρά αλληλοκατηγοριών και έντονων επεισοδίων που περιγράφονται αναλυτικά στην επιστολή, η σύζυγος του Λ.Γ. που είχε καταγγείλει σε βάρος της σεξουαλική παρενόχληση από τον Σ.Π. καταρρέει και μεταφέρεται σε νοσοκομείο.

Από το σημείο αυτό ξεκινά το τρίτο και πλέον ενδιαφέρον μέρος της υπόθεσης αυτής, αφού σύμφωνα με τον συντάκτη της αποκαλυπτικής επιστολής ο σύζυγός της και –υποτίθεται- στενός του συνεργάτης αρχίζει να του ζητάει χρήματα για να μην τον μηνύσει για συκοφαντική δυσφήμιση που οδήγησε στο νοσοκομείο την σύζυγό του!!!

Μάλιστα, ο Σ.Π. περιγράφει πως και ο προϊστάμενός του τον συμβούλευσε να ενδώσει και να δώσει τα χρήματα, αλλά και για την συμπεριφορά της συζύγου του συναδέλφου του.

Για το πρώτο θέμα αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Στην συνέχεια μου είπε (σ.σ. ο προϊστάμενός τους) ότι ο Λ.Γ. θέλει χρήματα για να μην του κάνει μήνυση και αγωγή και όταν εγώ του απάντησα ότι αυτό είναι εκβιασμός, μου απάντησε, ναι είναι και πρόσεξε γιατί αν φτάσετε στα δικαστήρια δεν πρόκειται κανένας να βρεθεί να σε υποστηρίξει»
και σε άλλο σημείο αναφέρει ότι:

«μία εβδομάδα μετά ο προϊστάμενός μου Β.Ε. με ρώτησε πότε θα μιλήσω με τον Λ.Γ. και όταν εγώ του απάντησα ότι δεν έχω να πω τίποτα μαζί του, αυτό μου είπε να κανονίσουμε τι θα γίνει με τα χρήματα που ζήτησε να τελειώνει η υπόθεση»!!!

Για την κατάσταση της υγείας της συζύγου του Λ.Γ. αναφέρει:
«Ο Προϊστάμενός μας πιστεύω ότι γνώριζε από την δεύτερη ημέρα που επέστρεψε σπίτι της κυκλοφορούσε κανονικά και μην αντέχοντας κλεισμένη στο σπίτι έπινε το καφεδάκι της σε κεντρικό σημείο» και επικαλείται και την μαρτυρία συγκεκριμένου προσώπου.

Το επιστέγασμα όλων αυτών των απίθανων περιστατικών που αναφέρονται στην εξασέλιδη επιστολή, είναι τα όσα αναφέρονται για τον Β’ Υποδιοικητή της ΕΥΠ στον οποίο προσέφυγε –όπως καταγγέλλει- ο Σ.Π. για να λάβει από τον υπασπιστή του την απάντησή του «να πάνε να τα βρουν στα δικαστήρια».

Αυτό είναι και το σημείο για το οποίο ζητά την παρέμβαση του Χ. Παπουτσή για να μην αποκαλυφθούν, όπως λέει χαρακτηριστικά, «υπάλληλοι που λειτουργούν εν κρυπτώ σε μία δημόσια δίκη σε ξένη χώρα».

Παπουτσής και ΕΥΠ, «alu fan park»

Μετά τα παραπάνω, δίκαια αναρωτιόμαστε για την επάρκεια λειτουργίας του ίδιου του κυρίου Παπουτσή, ο οποίος επιτρέπει να εκτίθεται έτσι η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και να απογυμνώνεται ή να καταστρέφεται το έργο που επιτελούν ένα πλήθος υπαλλήλων – πρακτόρων της συγκεκριμένης υπηρεσίας. Η αποκάλυψη πρακτόρων αποτελεί ένα γεγονός που πρέπει να αποφεύγεται και όχι να επιδιώκεται από έλλειψη ικανότητας ή αντίληψης της σοβαρότητας και της ευθύνης με την οποία οφείλει ο υπουργός να αντιμετωπίζει την λειτουργία της συγκεκριμένης υπηρεσίας.

Από την άλλη, αναρωτιόμαστε αν είναι δυνατόν η Διοίκηση της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών να προτρέπει υπαλλήλους της που υπηρετούν στο εξωτερικό να λύσουν τις μεταξύ τους διαφορές στα δικαστήρια του εξωτερικού!
Αν αυτό δεν είναι τουλάχιστον παραβίαση μυστικών της Πολιτείας και Κατασκοπεία τότε ποιός είναι ο ορισμός της κατασκοπείας;

Σύμφωνα με το Νόμο 3649/2008 (το ΦΕΚ εκδόθηκε στις 3 Μαρτίου 2008, αρ. φύλλου 39), καταγράφεται ο καταστατικός τρόπος λειτουργίας – αποστολής της ΕΥΠ. Διαβάζοντας το συγκεκριμένο Νόμο και ιδιαίτερα τις παραγράφους 14 & 17 αλλά και τα άρθρα 146 και 148 του ΠΚ όπως και το 147 του ΠΚ διαπιστώνοντας τις σαφέστατες παραβάσεις που καταγράφει η επιστολή προς τον Χρήστο Παπουτσή, μπορούμε να εικάσουμε πως υπάρχει μόνο μία «δικαιολογία» τόσο για την προϊστάμενη αρχή της ΕΥΠ όσο και για τον ίδιο τον υπουργό κ. Παπουτσή. Όμως, η δικαιολογία αυτή κατατάσσεται σε πράξη που δεν υπάρχει πρόθεση, αλλά εμπεριέχει ανικανότητα ή… βλακεία… Φυσικά, η εχεμύθεια έχει απολεσθεί πλήρως και ίσως θα έπρεπε να απομακρυνθούν τάχιστα όλοι οι εμπλεκόμενοι, προκειμένου να μην υπάρξει οποιαδήποτε αρνητική συνέχεια που θα λειτουργούσε εις βάρος οποιασδήποτε αποστολής που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή τη χρονική περίοδο.

Όλες οι παραπάνω παραβάσεις συνοδεύονται από ποινές φυλάκισης. Όμως, επειδή ο κύριος Παπουτσής είναι ο πολιτικός προϊστάμενος, μήπως θα έπρεπε πρώτα αυτός να απομακρυνθεί κι έπειτα να υπάρξει η οποιαδήποτε ευθυγράμμιση του τρόπου λειτουργίας της σημερινής ΕΥΠ με την καταστατική της λειτουργία, όπως αυτή ορίζεται με νόμο;
Μήπως, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την ΕΥΠ είναι η ανεπάρκεια του ίδιου του υπουργού, ο οποίος «μεταλαμπαδεύει» την ανικανότητά του στους υφισταμένους του υπαλλήλους της ΕΥΠ;

Ας δούμε όμως τι λένε ο Νόμος και ο ΠΚ.








  • Η Νέα Ελλάδα καταφεύγει στη Δικαιοσύνη κατά του Σημίτη, μετά τις προκλητικές δηλώσεις του Γιλμάζ

Εμβρόντητοι πληροφορηθήκαμε τις δηλώσεις του Μεσούτ Γιλμάζ (πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας) σχετικά με την δράση τούρκων πρακτόρων εντός της Ελληνικής Επικράτειας και συγκεκριμένα με εμπρησμούς Ελληνικών δασών, που σχεδιάστηκαν και πραγματοποιήθηκαν από πράκτορες της ΜΙΤ (τουρκική μυστική κρατική υπηρεσία πληροφοριών).

Η ανατριχιαστική αυτή αποκάλυψη, επιβεβαιώνει τα όσα έχει παραδεχθεί Τούρκος βουλευτής ήδη από την δεκαετία του 1990, αλλά και σχετικές υποψίες μετά από συλλήψεις «περίεργων» ατόμων κατά το παρελθόν στην Ελλάδα, και καταγγελίες οι οποίες ουδέποτε είχαν ληφθεί σοβαρά υπ΄ όψη, για εμπρησμούς σε νησιά του ανατολικού Αιγαίου και σε δάση της Μακεδονίας.

Σε τηλεοπτική συνέντευξή του ο βουλευτής του κόμματος του «Ορθού Δρόμου», Σεντάτ Μπούτζακο, ομολόγησε κομπάζοντας, ότι ένα από τα «πεπραγμένα» του νεκρού αρχιμαφιόζου Αμπντουλάχ Τσατλί ήταν και ο εμπρησμός δασών σε ελληνικά νησιά. Την επόμενη μέρα η εθνικιστική εφημερίδα «Γενί Σαφάκ» κυκλοφόρησε με τίτλο «Εμείς κάψαμε τη Ρόδο», αλλά τα αντίτυπα αυτής της εφημερίδας κάηκαν σε περίεργη πυρκαγιά που έπληξε την εφημερίδα την ίδια μέρα.

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Μπιργκιούν» ο Μεσούτ Γιλμάζ μιλώντας για τα μυστικά κονδύλια των τουρκικών υπηρεσιών λέει τα εξής τρομερά:

«Όλοι οι πρωθυπουργοί όταν τελειώνει η θητεία τους και έρχεται νέος πρωθυπουργός, τον ενημερώνουν σχετικά με το που και πως χρησιμοποιήθηκαν τα μυστικά κονδύλια. Και εγώ ενημέρωσα σχετικά τον διάδοχό μου και οι προκάτοχοί μου έπραξαν το ίδιο.

Οι Ερμπακάν, Ετσεβίτ και Ντεμιρέλ ενημέρωσαν τους διαδόχους τους για τα μυστικά κονδύλια. Μόνο η Τσιλέρ δεν μοιράστηκε τις πληροφορίες για την διάθεση μυστικών κονδυλίων την περίοδο που ήταν πρωθυπουργός. Υπάρχει συγκεκριμένη αναφορά όπου πέρα των μυστικών κονδυλίων όλες οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες.

Και κρατικά μυστικά είναι τα σχετικά με την απόπειρα για πραξικόπημα στο Αζερμπαϊτζάν και τα αντίποινα στα δάση της Ελλάδας. Για θέματα όπως για τις δολοφονίες Κούρδων δεν υπάρχει κάτι σχετικό», είπε ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας».

Αυτά αναγράφονται στην τουρκική εφημερίδα και ουσιαστικά αποτελούν ευθύ κατηγορητήριο που στρέφεται κατά της τότε πολιτικής ηγεσίας της Ελλάδας, δηλαδή κατά του ιδίου του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και της κυβέρνησής του, αφού καμία απολύτως αντίδραση δεν υπήρξε με βάση πληροφορίες που υπήρχαν από την ΕΥΠ και που ανέφεραν εμπλοκή τούρκων πρακτόρων που δρούσαν στην πατρίδα μας και λειτουργούσαν δημιουργώντας δολιοφθορές (ανάμεσα σε αυτές και πυρκαγιές).

Ο Κώστας Σημίτης, ο δεύτερος στην ιεραρχία τραγικός και ανεπαρκής πρωθυπουργός μετά τον Γιώργο Παπανδρέου, αποδείχθηκε ελάχιστος των ελαχίστων στην κάλυψη των εθνικών αναγκών και στις προκλήσεις που δέχθηκε η Ελλάδα κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του. Και όμως, κανένα κόμμα δεν κινήθηκε εναντίον του, κανένα κόμμα δεν κατήγγειλε την ανεπάρκειά του (επιεικής χαρακτηρισμός), κανένα κόμμα δεν φρόντισε να ενημερώσει τους Έλληνες πολίτες για τα όσα διαδραματιζόντουσαν εντός της Ελληνικής Επικράτειας με την άτυπη «άδεια» του τότε πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη.

Ο Μεσούτ Γιλμάζ αποκαλύπτει και αποκαλύπτεται. Και αυτή του η αποκάλυψη έχει σαφείς στόχους με κυριότερο την σφυγμομέτρηση του Λουκά Παπαδήμου και την τυχόν ελαστικότητά του στα εθνικά θέματα. Όμως, ταυτόχρονα, αποκαλύπτει την πολιτική ομερτά από την πλευρά τόσο της κυβέρνησης όσο και των υπολοίπων Ελληνικών κομμάτων της Ελληνικής Βουλής. Οι δηλώσεις του Μεσούτ Γιλμάζ αποτελούν –δυστυχώς ή ευτυχώς- αποκαλυπτήρια της εγκληματικής ανοχής και ενοχής, της ανεπάρκειας και της μηδενικού εθνικού σθένους πρωθυπουργίας του Κώστα Σημίτη.

Η Νέα Ελλάδα καταγγέλλει τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη και τις αμέσως επόμενες ημέρες θα καταθέσει μηνυτήρια αναφορά κατά του άκρως επικίνδυνου τότε πρωθυπουργού και των συνεργατών του που φέρoυν την απόλυτη ευθύνη για τις ζημίες που υπέστη η Ελλάδα. Δεν θα επιτρέψουμε οποιονδήποτε που στάθηκε αφορμή και δημιούργησε -παντί τρόπω ή λόγω- απώλεια ή ζημία στην πατρίδα μας, να κυκλοφορεί όχι μόνο ελεύθερος, αλλά και προστατευόμενος. Ο κύριος Σημίτης θα καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου και θα απολογηθεί για πράξεις και παραλείψεις που όφειλε, για να υπερασπίσει επαρκώς τα συμφέροντα του λαού αλλά και την εθνική κυριαρχία.

Η Νέα Ελλάδα δεσμεύεται πως θα απαιτήσει την απόδοση Δικαιοσύνης και θα οδηγήσει τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη έως και στα Διεθνή Δικαστήρια, προκειμένου να τον εξαναγκάσει να απολογηθεί και από το εδώλιο του κατηγορουμένου να απαντήσει στον Μεσούτ Γιλμάζ και να ενημερώσει τους Έλληνες πολίτες για την καταστροφική κινητικότητα των τούρκων πρακτόρων εντός της Ελληνικής Επικράτειας. Δεν είναι δυνατόν να παραμένει στο απυρόβλητο, ο άνθρωπος που γκριζάρισε το Αιγαίο, ο άνθρωπος που είναι υπεύθυνος για τους νεκρούς των Ιμίων, ο άνθρωπος που φέρει ακέραια την ευθύνη υποστολής της Ελληνικής Σημαίας από τα Ελληνική Ίμια, ο άνθρωπος που παρέδωσε τον ηγέτη των Κούρδων Οτσαλάν στα χέρια της Άγκυρας, ο ηθικός αυτουργός της οικονομικής καταστροφής δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων μέσω του Χρηματιστηρίου.

Είναι χρέος όλων μας, να αρχίσουμε να τοποθετούμε τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του. Τον «χορό» της προσέλευσης στα Δικαστήρια θα ανοίξει ο Κώστας Σημίτης, ενώ αναμένουμε με αγωνία την έμπρακτη αντίδραση των υπολοίπων κομμάτων της σημερινής πολιτικής σκηνής, ενώ τους γνωστοποιούμε πως θα καλέσουμε σειρά από στελέχη τους προκειμένου να καταθέσουν τα όσα γνώριζαν για την περίοδο που αναφέρεται ο Μεσούτ Γιλμάζ.

Η Νέα Ελλάδα καλεί τον Πρόεδρο και τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να κινήσουν και εκ μέρους τους την διαδικασία που προβλέπεται από το νόμο για την παραπομπή των ενόχων στη Δικαιοσύνη με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Ελλάδας





Πάντα αυτός εδώ ο τόπος, η φύση του, οι εικόνες που κατέγραφε το μυαλό μου από μικρή ήταν οικείες. Ονειρεύτηκα χιλιάδες φορές χαζεύοντας τη θάλασσα αυτήν εδώ που βλέπουμε, περπάτησα στα δάση και δεν ένοιωσα φόβο σαν να είχα γεννηθεί εκεί μέσα ανάμεσα, σαν να έμοιαζε η μυρουδιά τους με τη μυρουδιά της μάνας μου. Προσπάθησα όσο μπορούσα να σεβαστώ τον ευαυτό μου και ότι υπήρχε γύρω μου.

Κι αυτή την ομορφιά δεν την ήθελα μόνο δική μου. Ηθελα να τη φωνάξω παντού. Ηθελα κι οι ξένοι να τη μοιραστούν μαζί μου. Ενοιωθα περήφανη όταν τους έβλεπα να θαυμάζουν τη μάνα που θαύμαζα κι εγώ. Κι ακόμα πιο περήφανη ένοιωθα όταν έβλεπα ανθρώπους μοναχικούς, φερμένους από άλλα μέρη μακρινά να κάθονται και να ονειρεύονται στα μέρη που είχα απλώσει και τα δικά μου όνειρα και να μιλάνε με σεβασμό για την ιστορία αυτού του τόπου. Οταν βρέθηκα έξω και μάλιστα για πολλά χρόνια προσπάθησα να σεβαστώ το τόπο που με φιλοξενούσε μαθαίνοντας όσα ο καινούργιος τόπος μου έδινε και μεταδίδοντας όσα στο δικό μου τόπο είχα μάθει. Κι όσους τίμησαν και το δικό μου σπίτι με τον ίδιο τρόπο, ντόπιους ή ξένους τους τίμησα κι εγώ.


Δεν ένοιωσα ποτέ μίσος, φθόνο, εκδικητικότητα για κανέναν άνθρωπο. Δεν ταίριαζε με την αγάπη μου για αυτή την ομορφιά, δεν ταίριαζε με το πολιτισμό της δικής μου πατρίδας η βαρβαρότητα. Ολα γύρω, στα μοναχικά ταξίδια που έκανα με τα πόδια μου ή το μυαλό μου στην ιστορία του πανάρχαιου αυτού τόπου με έκαναν να είμαι αλλιώτικος άνθρωπος από την αθλιότητα που έβλεπα να σκορπίζεται στον έξω από τα σύνορα μου κόσμο.

Τα πρώτα παραμύθια που με μάγεψαν ήταν βγαλμένα από τη μυθολογία μας και τις περιπέτειες των θεών και των ηρώων μας. Είχα διαλέξει την αγαπημένη μου Θεά , είχα διαλέξει τους αγαπημένους μου μύθους, τους ήρωες που ταίριαζαν με το τοπίο που περπατούσα. Είχα διαλέξει να διαβάζω ξανά και ξανά το μεγάλο ταξίδι του Οδυσσέα και πολλές φορές έψαξα σε μύθους άλλων λαών του αρχαίου κόσμου να ενώσω τα νήματα του
του τότε κόσμου. Να κατανοήσω το σύνδεσμο της πατρίδας μου με όλους τους λαούς . Να νοιώσω τι είχαμε μεταδώσει στους άλλους και τι είχαμε πάρει από αυτούς, γιατί ποτέ ούτε μια στιγμή δεν σκέφτηκα πως η ελληνικότητά μου μπορούσε να περιοριστεί από σύνορα και χρόνο. Για μένα το ελληνικό πνεύμα ήταν ένα φως που μπορούσε και έπρεπε να φωτίζει όπου και να βρίσκεται.

Αργότερα μελετώντας ελληνική γραμματεία, στην αρχή δύσκολα γιατί όλα ήταν αλλιώτικα από αυτά που μάθαινα στο κουρασμένο σχολείο, κι ύστερα πιο ξεκάθαρα, βρισκόμουν κάθε στιγμή μπροστά σε ένα θαύμα και τότε ένας πανικός με κυρίευε γιατί αδυνατούσα να καταλάβω τι ήταν οι χιλιάδες άνθρωποι σκιές που περπάταγαν γύρω μο. Οση οικειότητα ένοιωθα με τη πατρίδα μου τόσο ξένοι μου φαινόντουσαν οι κάτοικοί της. Προσπαθούσα να βρω δικαιολογίες συνέχεια για τη κατάσταση που επικρατούσε. Εδινα ένα περιθώριο πως κάποια στιγμή το σβησμένο πνεύμα θα ξυπνήσει μέχρι που άρχισα με θλίψη να βλέπω πως δεν μπορούσε να αναζωπυρωθεί μια φλόγα σε ανθρώπους τόσο μακρόχρονα και βαθειά αλλοιωμένους.

Είχα κέφι να ανακαλύψω τα πάντα. Να μην σταματάω πουθενά. Είδα τη ζωή σαν μια μάχη ανάμεσα στο ευτελές και το σπουδαίο. Το άχρηστο από το χρήσιμο. Την ουσία από το περιττό. Πίστεψα πως το μεγαλύτερο αγαθό στον άνθρωπο είναι η ελευθερία. Δεν μπορούσα να γίνω δούλος κανενός. Ούτε του Θεού. Πόσο μεγάλη βλασφήμια ακουγόταν εκείνο το δούλη του Θεού. Ποιος δημιουργός θα έβλεπε ποτέ το παιδί του σαν δούλο? Ποιος δημιουργός θα ήθελε το λαό του ταπεινωμένο, σκυμένο, μόνιμα αμαρτωλό να ζητάει συγχώρεση και να φοβάται σε κάθε βήμα μια αιώνια τιμωρία? Ποιος θεός θα πέταγε τις ανθρώπινες ψυχές σε μέρη φριχτά για να βασανίζονται αιώνια? Αν ο Θεός ήταν έτσι η έκφραση του που είναι η δημιουργία του σύμπαντος θα μπορούσε να κρύβει τόση αθάνατη ομορφιά?

Κι όταν η καθημερινότητα συγκρουόταν με όλα αυτά τα ιδανικά που πλαθόντουσαν σιγά σιγά μέσα μου? Δεν ήταν δύσκολο να επιλέξω γιατί το χωράφι είχε καλλιεργηθεί. Η καλλιέργεια της ελληνικότητας οδηγούσε και τις επιλογές. Σφάλματα ναι όπως κάθε άνθρωπος μπορεί να κάνει. Επιλογές άσχημες κι αυτές υπήρξαν. Σειρήνες που με μάγεψαν ναι κι αυτές μπήκαν πολλές φορές στο δρόμο μου και μπαίνουν ακόμα. Ομως εύρισκα το δρόμο να τις διώξω γιατί το ξεκίνημα είχε γίνει.

Ολες αυτές τις μέρες νοιώθουμε επάνω μας στραμμένα μάτια γεμάτα περιφρόνηση που προσβάλουν και εξευτελίζουν τους έλληνες. Κι εγώ βλέπω ανθρώπους γύρω μου, όπως έβλεπα όλα τα χρόνια που απλά δεν έχουν καμιά σχέση με όλα τα παραπάνω. Ελλάδα είναι σήμερα μια χώρα που οριοθετείται μέσα σε συγκεκριμένα σύνορα, αλλά έλληνες είναι μόνο όσοι στη ζωή τους επέλεξαν να μετέχουν της ελληνικής παιδείας.

Ούτε οι ψεύτικες πατριωτικές κορώνες από τη μία ούτε ο αφορισμός τους από την άλλη, έχουν καμιά σχέση με την καλλιέργεια, το πολιτισμό, την ευγενική αντίληψη του ανθρώπου και του φύσης, την λαχτάρα για μάθηση και εξερεύνηση των μυστικών της δημιουργίας, το σεβασμό για τις τέχνες, την επιστήμη, την πρόοδο, την δίψα για μάθηση και το ασίγαστο δαιμόνιο πνεύμα.

Το συνάφι που εξουσιάζει αυτό το τόπο, οι πολίτες - πελάτες που υπέκυψαν και υποκύπτουν ακόμα στις λάγνες σειρήνες που τους οδηγούν σε μια συνεχή πνευματική στειρότητα, υποταγμένους, δούλους, περιορισμένης αντίληψης, τα ακαλιέργητα χωράφια που κοιτάζουν σαστισμένα και φοβισμένα τα πάντα να καταρρέουν γύρω τους, τα ίδια αυτά ακαλιέργητα χωράφια που δεν επιθύμησαν ποτέ τίποτα περισσότερο από το να βουτάνε στις εφήμερες απολαύσεις μια ζωής γεμάτης ασέβειας για τον άνθρωπο και τη φύση, τα ακαλιέργητα χωράφια που κορόιδεψαν και θεώρησαν περιττούς όσους ανθρώπους προσπάθησαν να τους αφυπνίσουν δεν είναι έλληνες είναι βάρβαροι με μια βαρβαρότητα χειρότερη από εκείνη των κατακτητών τους οι οποίοι τους εξευτελίζουν και επίμονα τους διαχωρίζουν από την αρχαία ιστορία τους επαναλαμβάνοντας με κάθε ευκαιρία πως δεν έχουν καμιά σχέση αυτοί οι κάτοικοι με τους ένδοξους προγόνους τους.

Και το πρόβλημα είναι πως ο μεγαλύτερος εξευτελισμός είναι αυτός ακριβώς. Πως οι "ξένοι" έχουν δίκιο. Γιατί οι περισσότεροι από αυτούς έχουν διαβάσει πιο πολύ ελληνική ιστορία, έχουν μελετήσει πιο πολύ ελληνική γραμματεία, έχουν διδαχτεί κι έχουν "στήσει" τους πολιτισμούς τους πάνω στις διδαχές του παρελθόντος περισσότερο από τους κατοίκους αυτού του τόπου.

Οι γερμανοί οι γάλλοι που τόσο θρασύτατα προσβάλουν το κάνουν εντελώς συνειδητά και χωρίς καμιά ενοχή γιατί δεν μας θεωρούν έλληνες αλλά κάποιο παράξενο μίγμα κουτοπονηριάς, ραγιαδισμού και φαυλότητας που έχει βγει από αιώνες προσμίξεων με όλους τους λαούς που παρελάσανε από αυτό εδώ το τόπο. Ενα μίγμα που δεν φύλαξε τίποτα από ότι έπρεπε να φυλάξει για να δικαιούται τα διαπιστευτήριά του στη νεωτερη ιστορία.

Κι όμως ανάμεσα σε αυτό το χάος υπάρχουν ακόμα άνθρωποι χαμένοι μεσα στο πλήθος των σκιών, που είναι έλληνες. Το έχουν αποδείξειμε την ίδια τους τη ζωή, με τη στάση τους απέναντι στον κόσμο που τους περιβάλλει, με την αντίληψη τους για τον άνθρωπο, τη φύση, τη δημιουργία, έχουν δεχτεί την απαξίωση, τη καχυποψία ή την εύκολη κριτική, ή ακόμα και τον αφορισμό, από διάφορες κατηγορίες συμπολιτών σε κάθε συναναστροφή τους, έχουν τραβήξει δρόμους δύσκολους και επίπονους μέσα στη γενική αποχαύνωση και δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να τους αφαιρέσει την ελληνικότητά τους στο όνομα όλων εκείνων που εξευτέλισαν τις ζωές τους και τις ζωές των παιδιών τους.

Στη νεώτερη Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι απλοί, πολλοί από αυτούς χωρίς καν να το αντιλαμβάνονται που έχουν ρίζες βαθειές μέσα τους και τις φύλαξαν με τα πιο απλά πράγματα. Ανθρωποι πολιτισμένοι που δεν είναι απαραίτητο πως είχαν ακαδημαίκές έδρες ή άλλες περγαμηνές. Μπορεί να ήταν απλοί χωρικοί ανάμεσα στους υπόλοιπους ή εργάτες στριμωγμένοι μέσα στη μάζα. Μπορεί να ήταν καλλιτέχνες ή επιστήμονες. Δάσκαλοι ή μαθητές. Εχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που η φυσική τους καλλιέργεια, το ανήσυχο πνεύμα τους, η δημιουργική τους φαντασία, ο σεβασμός που είχαν για τους συνανθρώπους και για ότι μας περιβάλλει, η σοφία τους, η εφυία τους ξεχώριζε ανάμεσα στο υπόλοιπο σαστισμένο πλήθος.

Είναι οι γονείς μου, είναι η κυρία Φωτεινή η πρώτη μου δασκάλα που με φώναξε σε ένα διάλειμμα και μου χάρισε μια σειρά από βιβλία και με έβαλε σε ένα άλλο κόσμο αφουγκραζόμενη τη διαφορετικότητά μου, είναι εκείνος ο άνθρωπος που είχα δει να δακρύζει μπροστά στον Ηνίοχο κι όταν τον ρώτησα γιατί μου είπε "κοίτα τη φλέβα στο πόδι του, είναι σαν να χτυπάει ακόμα..." Είναι η σοφή γιαγιά στο χωριό που κράτησε μύθους και θρύλους αναλλοίωτους μέχρι που κατόρθωσα κι εγώ να τους μεταφέρω στα παιδιά μου, είναι η παρέα από μικρά παιδιά που καθόμασταν ξαπλωμένοι κάτω από τ΄αστρα και διαλέγαμε ο καθένας το δικό του και του δίναμε ονόματα, είναι όλοι εκείνοι , που ενώ οι λεγεώνες στριγμωνόντουσαν στα βουλευτικά γραφεία με τα χέρια απλωμένα, ενώ οι άλλοι κοίταζαν με πιο τρόπο να κλέψουν μικροί και μεγάλοι κλεφταράδες, ενώ πέρναγαν τη ζωή τους λατρεύοντας λαμαρίνες αυτοκινήτων, σκυλάδικους καυμούς και κομποδέματα κάτω από το στρώμα, εκείνοι βρίσκανε νοήματα και ουσίες ακόμα και στις πιο ταπεινές καθημερινές τους πράξεις.

Η βαρβαρότητα στην ανθρωπότητα ντύθηκε με πολλά προσωπεία.. Σε κάθε εποχή έπρεπε να βρίσκονται λύσεις για όσους εξουσιάζουν αλλά να πέφτει και μια "λύση" για όσους στενάζουν, χωρίς να αγγίζεται όμως η ουσία. Να σκοτωνόμαστε, να γινόμαστε εχθροί, να υπάρχει μίσος και αίμα αλλά να μην βρίσκεται ποτέ η τελική λύση έτσι? Κάτι δεν πήγαινε καλά. Κάτι πολύ σοβαρό. Κάποια στιγμή θυμάμαι βρέθηκα με μια παρέα κι είχαμε κάνει μια πολύωρη συζήτηση η οποία ξεκίνησε από ένα παράξενο ερώτημα. Τι διαφορά έχει κάποιος που ασπάζεται την ελληνική κοσμοαντίληψη από έναν χριστιανό κι ένα κουμουνιστή. Το ερώτημα όσο κι αν φαίνεται παράλογο βασιζόταν στο εξής σκεπτικό. Ολοι μας έχουμε γνωρίσει ανθρώπους με αγνες προθέσεις. Ευγενικές ψυχές που ενδιαφέρονται για το τι συμβαίνει γύρω τους. Που θέλουν να αλλάξουν τα κακώς κείμενα. Ανθρώπους που υποφέρουν σκλάβοι και θέλουν να αποτινάξουν τα δεσμά, που θέλουν μια δικαιώτερη κοινωνία, την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων. Κι αυτό το έχουμε συναντήσει σε πιστούς χριστιανούς ανεξάρτητα από τι πρεσβεύουν τα ιερατεία τους και σε ειλικρινείς επαναστάτες ανεξάρτητα τι αποφασίζουν οι ηγεσίες των κομμάτων τους. Ποια λοιπόν η διαφορά που κάποιος επιλέγει να προσεύχεται από κάποιον που διαφέρει να πολεμάει και οι δυο μαζί ποια η διαφορά τους από εκείνον που βλέπει το κόσμο σαν έλληνας.

Ισως εκεί ανάμεσα στις τρεις αντιλήψεις που άλλαξαν το ρου της ανθρωπότητας να βρίσκεται η χρυσή τομή που οδηγεί σ΄εκείνο το μονοπάτι που δίνει τη λύση για την αλλαγή του ανθρώπου σε ένα ανώτερο στάδιο αντίληψης. Γιατί χωρίς την ελληνική αντίληψη μπορείς να φτάσεις να είσαι ένας καλός άνθρωπος αλλά ανίκανος να ξεφύγεις από τα δεσμά του φόβου, χωρίς την ελληνική αντίληψη μπορεί να πολεμήσεις να αλλάξεις το κόσμο αλλά΄χωρίς να αλλάξεις τους ανθρώπος οπότε μοιραία ο αλλαγμένος κόσμος θα φέρνει μαζί του τις ιδιες πληγές που προσπάθησες να απαλλείψεις. Πιστεύοντας σε όλα αυτά που οι πρόγονοι μας δίδαξαν δεν υπάρχει ανάγκη ούτε για στρατόπεδα, ούτε για βίαιη πειθώ, ούτε για αναγκαστική επιλογές, για φανατισμούς και μίσος. Υπάρχει μια εσωτερική φλόγα που οδηγεί τον άνθρωπο στη καλλιέργεια ενός άλλου επίπεδου σκέψης, σε μια άλλη αντίληψη των πραγμάτων που με φυσικό τρόπο αποβάλλει την μιζέρια της υποταγής και την βιαιότητα της επιβολής.

Γι αυτό και αυτός ο δρόμος χτυπήθηκε με τον πιο σκληρό τρόπο, στη συνέχεια αποσιωπήθηκε, σήμερα προσπαθούν να αποδείξουν ότι είναι κάτι που έχει πεθάνει για πάντα. Οι άνθρωποι αναγκάζονται να κάνουν συνεχείς προμελετημένες επιλογές φερμένες από σωτήρες της ψυχής ή σωτήρες της ανθρωπότητας. Ποτάμια αίμα χύνονται και γυρίζουν συνέχεια στο ίδιο σημείο. Ανθρωποι θυσιάζοναι για ένα καλύτερο αύριο χωρίς να έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν ελεύθερα ποιο θα είναι αυτό. Ολα τακτοποιημένα σε μια παγκόσμια τάξη που ελέγχει τους ηγέτες και τους λαούς.

Είναι εύκολο το τσουβάλιασμα. Αλλά ευτυχώς δεν μπορούν όλοι να τσουβαλιαστούν. Κι αυτός ο τόπος, το πνεύμα του που ότι και να γίνει θα επιζήσει και θα ταξιδέψει παντού όπως αιώνες τώρα κάνει δεν τσουβαλιάζεται ούτε περιχαρακώνεται από τις θλιβερές συντεταγμένες μιας ανθρωπότητας που σαπίζει κάτω από τον πολιτισμό των βαρβάρων. Κι όποιος συνεχίζει να να αδιαφορεί για την καλλιέργεια του χωραφιού του δεν θα βγάλει σπόρους καινούργιους. Δεν θα μπορέσει να απλώσει τα φύλλα του στην ιστορία του. Θα μείνει έρμαιο της θύελλας που έχει ξεσπάσει.

Η κληρονομιά που τόσοι πολλοί ξύπνησαν και τη θυμήθηκαν τώρα και τη τραβάνε δεξιά κι αριστερά ποιος θα την εκμεταλλευτεί για να ξεπλύνει μ΄αυτήν το αίσχος, δεν ανήκει παρά στα άξια τέκνα. Την ελληνικότητα δεν την δικαιούται κάποιος γιατί γεννήθηκε στην Ελλάδα, αλλά γιατί απέδειξε ότι έχει κατανοήσει τι είναι, πως θα την διαφυλάξει και πως θα την καλλιεργήσει να πάει ακόμα πιο ψηλά.


Το επόμενο βήμα της Ελληνικής δικαιοσύνης, είναι η προφυλάκιση του Αγγέλου.

Ο σκοπός φαινομενικά προφανής. Ο Καραμανλής.

Η συγκυρία όμως, έχει παρασκήνιο…

…όπως και η σιωπή της Νέας Δημοκρατίας.

Πως ανέχονται να συλλαμβάνεται ένας ιερωμένος τα Χριστούγεννα, όχι για κάποιο ποινικό παράπτωμα αλλά για μία υπόθεση που:

1. Δεν έχει τεκμηριωθεί ζημία του Δημοσίου.
2. Δεν βρέθηκε ούτε ένα Ευρώ μαύρου χρήματος.


Την ίδια στιγμή που οι μαντελοτσκουκατάκηδες που ζημίωσαν με ΔΙΣ την πατρίδα (αυτά πληρώνουμε), είναι ΕΞΩ!

Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι η σιωπή αυτή έχει να κάνει με την προχθεσινή δημοσκόπηση που δεν τόλμησε να παιχθεί. Την έθαψαν άρον άρον.

Μήπως υπάρχει κανένα νοσηρό μυαλό δίπλα στον Σαμαρά που πιστεύει ότι η σύλληψη Εφραίμ είναι “Δώρο”;

Λέμε μήπως…


Με υποβολείς τους Παντελή Καψή και Βαγγέλη Βενιζέλο, ο Λουκάς Παπαδήμος είχε προετοιμασθεί κατάλληλα για να κόψει τον τσαμπουκά του νευρικού αρχηγού της ΝΔ ο οποίος παρά τις απειλές, την ώρα της δράσης παρουσιάζεται πραγματική μοδίστρα.

Ο Σαμαράς λοιπόν μπήκε φουριόζος στο Μέγαρο Μαξίμου και δήλωσε προβληματισμένος για...
το έργο της κυβέρνησης.

Ο Παπαδήμος μην αφήνοντας περιθώρια-όπως τον είχαν συμβουλέψει οι Βενιζέλος και Καψής-πέρασε στην αντεπίθεση.

-Κύριε Πρόεδρε το PSI συναντά μεγάλες δυσκολίες και ο κίνδυνος της χρεοκοπίας είναι μπροστά μας. Όπως και ο κίνδυνος επιστροφής στη δραχμή με τις ολέθριες συνέπειες για τη χώρα…Αν θέλετε εκλογές εγώ παραιτούμαι αύριο…

Ο Σαμαράς πήγε κάτι να ψελλίσει αλλά κατάπιε τη γλώσσα του, ως συνήθως, οδηγώντας τους βουλευτές του-όπως ο Γιάννης Μανώλης-σε απόγνωση.

Προφανώς ο ολίγιστος Σαμαράς δεν είχε τα κότσια να υπενθυμίσει στον αλχημιστή πρώην τραπεζίτη, ότι με πλαστά στοιχεία της κυβέρνησης Σημίτη-όπως παραδέχονται ανοιχτά όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες-μπήκαμε στη κοινότητα. Σε μια περίοδο όπου ο ίδιος ως επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδας, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Για τον ρόλο αυτό προφανώς τον εκδικούνται εκείνοι που τον τοποθέτησαν στη θέση του πρωθυπουργού της συγκυβέρνησης με πυροδοτικό μηχανισμό τον Γ. Καρατζαφέρη.

Οι "εξαπατημένοι" Ευρωπαίοι και οι αγορές απαιτούν από τον Παπαδήμο να επιστρέψει στη δραχμή υποθηκεύοντας την χώρα για να πάρουν πίσω τα ποσά που μας χορήγησαν σε βάθος δεκαετιών και τα οποία οικειοποιήθηκαν τα σεσημασμένα λαμόγια που απολαμβάνουν την ατιμωρησία.

Από το kourdistoportocali μοντάζ Γρέκι




  • Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
Ανήμερα Χριστουγέννων καθώς γεννήθηκε ξανά συμβολικά ο Χριστός μας και μαζί του η ΕΛΠΙΔΑ που τόσο μας λείπει και τόσο πολύ χρειαζόμαστε εμείς οι Έλληνες αποφάσισα να σας τα πω «στα γρήγορα και… πιπεράτα» επειδή ΔΕΝ αντέχω και άλλο δούλεμα σε στυλ…«ψιλό γαζί»!

Παρακολουθήσαμε οι Έλληνες το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής τις διαδοχικές επισκέψεις των κκ Σαμαρά και Καρατζαφέρη «συν-εταίρων» (μικρομετόχων από μια άλλη άποψη) στην παντοδύναμη ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ στο γραφείο του διορισμένου Πρωθυπουργού Δρ Λουκά Παπαδήμου.

Στη συνέχεια αργά το ίδιο βράδυ κυκλοφόρησε στα ΜΜΕ και διαβάσαμε την γραπτή δήλωση του προέδρου της «Νέας» Ν.Δ. κ Σαμαρά που ακόμη και για τους πλέον έμπειρους πολιτικούς αναλυτές (στην πατρίδα μας τέτοιους έχουμε πάμπολλους, αλλά οι αντικειμενικοί μας λείπουν…παντελώς) και τους πλέον «δυνατούς λύτες αινιγμάτων» ήταν σαφέστατα και ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΗ και ΑΣΑΦΗΣ στην κρίσιμη διατύπωση ότι θα τηρηθούν τα… συμφωνηθέντα!

Κύριε Σαμαρά και κ Μιχελάκη, αυτό συμπεριλαμβάνει και την συμφωνηθείσα ημερομηνία εκλογών την γνωστή και δημοσιευμένη 19η Φεβρουαρίου 2012;

Αργότερα το ίδιο βράδυ ακούσαμε την προφορική δήλωση του Προέδρου του ΛΑΟΣ κ Καρατζαφέρη με τις ευρηματικές, επίσης αινιγματικές αλλά πλήρεις υπονοουμένων αναφορές του, μεταξύ των οποίων περιλαμβανόταν και ο χαρακτηρισμός του ερχόμενου Φλεβάρη ως μήνα των «…μασκαράδων» και φυσικά ΟΧΙ των…εκλογών!

Δεν ακούσαμε ΤΙΠΟΤΕ, όμως, όχι από τα χείλη του διορισμένου στη θέση του Πρωθυπουργού Δρ Λουκά Παπαδήμου αλλά του «εργοδότη» του και Προέδρου του ΠΑΣΟΚ πρώην Πρωθυπουργού μας κ Παπανδρέου…

Μας τα είπαν Παρασκευή οι Κομματικοί προϊστάμενοι των 10 Υπουργών της εγκεκριμένης από 258 βουλευτικά ΝΑΙ Κυβέρνησής μας, αλλά ΔΕΝ μας είπε τίποτε ο, επίσημα ακόμη, Κομματικός προϊστάμενος των υπολοίπων 39 Υπουργών που θα δει τον διορισμένο Πρωθυπουργό και επίλεκτο στέλεχος-τεχνοκράτη του ΠΑΣΟΚ το μεσημέρι της ερχόμενης Τρίτης.

Είχαμε δηλαδή χρονιάρες ώρες και μέρες Ηγετικά αινίγματα, χιούμορ και…βροντερή σιωπή, εις επίρρωση της περιρρέουσας εκτίμησης ότι αυτοί που χειρίζονται τη μοίρα μας ή εσφαλμένα και άδικα μας θεωρούν ή τελικά γνωρίζουν ότι είμαστε ως Λαός «χρυσόψαρα» και «λωτοφάγοι» σε ότι αφορά την μνήμη μας και σκοράρουμε σε επίπεδα «I.Q…ραδικιού» σε ότι αφορά την ορθή εκτίμηση των δραματικών οικονομικών και κοινωνικών γεγονότων που βιώνουμε…

Και όλα αυτά διαδραματίστηκαν αφού είχαμε ακούσει για φοβερά έντονο διάλογο αντιδικίας μεταξύ των κκ Βενιζέλου και Βορίδη, αφού παρατάθηκε για το ερχόμενο έτος το «κούρεμα» των επικουρικών συντάξεων, ενώ είναι μπροστά μας το περιβόητο «κούρεμα» των ιδιωτών Κατόχων Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου με τον τίτλο PSI (Private Section Involvement) που εάν – ό μη γένοιτο – αποτύχει, θα μας…πτωχεύσουν!!!

Ακούσαμε ότι ακούσαμε το βράδυ της Περασμένης Παρασκευής από τους κκ Σαμαρά, Καρατζαφέρη και δεν ακούσαμε τίποτε από τον κ Παπανδρέου…

Ακούμε «κορώνες» και βιώνουμε «αντιδικίες» μεταξύ κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, και του ΛΑΟΣ στην Αίθουσα της Ελληνικής Βουλής την στιγμή που κορυφαία στελέχη, επιλεγμένα και διορισμένα από τους κκ Σαμαρά και Καρατζαφέρη, κατέχουν Υπουργικούς θώκους στην Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (τι άλλο είναι αυτό όπου 39 Υπουργοί και μαζί τους ο διορισμένος Πρωθυπουργός είναι μέλη του ΠΑΣΟΚ) και λαμβάνουν από κοινού αποφάσεις για το παρόν και το μέλλον μας…

Συνεχίζουμε να έχουμε Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με 285 ΝΑΙ ή ΟΧΙ;

Θα τολμήσει ο κ Σαμαράς για ΔΕΥΤΕΡΗ φορά να «ΡΙΞΕΙ» μια Κυβέρνηση ή τώρα συνειδητοποιεί ότι η Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ πέφτει εφόσον την ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ 151 του ΠΑΣΟΚ, 16 του ΛΑΟΣ και άλλοι;

«Αιδώς Αργείοι» θα έλεγα εάν ζούσαμε στη Δημοκρατία του Περικλή…
«’Ήμαρτον Κύριε, χρονιάρα μέρα» θα αναφωνήσω μια και ζούμε στην Ελλάδα, πληθυσμιακά ακόμη, χώρα Ορθοδόξων Χριστιανών…

Ο κ Παπανδρέου δεν μίλησε ενώ οι κκ Σαμαράς και Καρατζαφέρης επέλεξαν ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ και ΧΙΟΥΜΟΡ.

Μήπως, τελικά, είναι καιρός ψηφοφόροι ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ που διαθέτουν μνήμη και I.Q. να αναφωνήσουν:

Μπράβο σας μας…κάψατε!
Ζήτω που…καήκαμε!..


Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"


  • Γράφει ο Μάρκος Μουζάκης
** Κάτω από άλλες συνθήκες το «δαχτυλίδι» θα ήταν περιζήτητο και… θα συνωστίζονταν οι υποψήφιοι δελφίνοι του εκπεσόντος ΓΑΠ, για το ποιος θα το κερδίσει. Τώρα όμως, με τον ΓΑΠ εντελώς απαξιωμένο, τώρα… εκάς το δαχτυλίδι!

** Όχι μόνο ουδείς το επιζητεί (δημόσια τουλάχιστον…) αλλά άπαντες οι δελφίνοι το αποποιούνται. Διότι, στοιχειώδες, αν κάποιος το έχει, κόστος θα εισπράξει!

** Μάλιστα ο Μιχάλης (Χρυσοχοϊδης) έχει προχωρήσει ένα βήμα ακόμα, καταφερόμενος με οξύτητα ενάντια στον εκπεσόντα, επειδή προσδοκά ότι έτσι θα ωφεληθεί. Και μάλλον άδικο δεν έχει…

** Ώστε έτσι, ε; Ζητά «εγγυήσεις» ο εκπεσών ηγεμών, όπως αποκάλυψε «ΤΟ ΠΑΡΟΝ», για να φύγει! Και γιατί; Τι φοβάται; Και ποιους; Μα αυτός δεν ήταν ο… άρχων της διαφάνειας; Καθότι εγώ με τίποτα δεν θέλω να πιστέψω τον παλιό στενό του συνεργάτη καθηγητή Ν. Κοτζιά, ότι τον εγκατέλειψε επειδή συμβιβάστηκε με τα συμφέροντα τα οποία υποτίθεται ότι πολεμούσε!

** Σημεία λοιπόν των καιρών. Ότι η εύνοια του απερχόμενου αρχηγού προς κάποιο δελφίνο αποτελεί… κατάρα! Ποιος να το περίμενε…

** Κατά τα άλλα ο απερχόμενος κάνει φτηνά παιχνιδάκια. Παίζει εν ου παικτοίς. Νομίζει ότι βρίσκεται στην εικονική πραγματικότητα που του ‘χουν κατασκευάσει οι αυλοκόλακες. Βρίσκεται στη κοσμάρα του. Λες και δεν έχει πάρει χαμπάρι τη βοή από κάτω. Θαρρεί πως… ψιχαλίζει! Κι ενώ το κόμμα του βυθίζεται, αυτός χτενίζεται!

** Αλήθεια, πώς τον αντιλαμβάνεται τον «εσωκομματικό διάλογο» ο εκπεσών; Ωσάν πλυντήριο για τις –πολιτικές- αμαρτίες του; Αλήθεια, θα βάλει μέσα σε αυτό το διάλογο και την ενδελεχή εξέταση εκείνου του αμαρτωλού εφταμήνου που μας οδήγησε στο κατοχικό μνημόνιο; Τολμά; Ή θα τους οδηγήσει σε διάλογο-μαϊμού, προκειμένου να λάβει συχώρεση και να αποχωρήσει… θριαμβικά; Και καλά αυτός, οι άλλοι όμως θα το ανεχτούν;

** Ου μην και κρύβεται πίσω απ’ τον ραγδαίως απομυθοποιούμενο Παπαδήμο…

** Αχ βρε Αντώνη… Τι τα θες τα κονέ με αυτόν ειδικά το (μεγαλο)δημοσιογράφο; Δεν σου ‘χει μάθει τίποτα η πολιτική ιστορία του τόπου; Πιάνεται ωρέ αυτός φίλος;

** Απομυθοποιούμενο, είπατε; Χα! Δεν είδατε, ότι υπάρχουν μιντιακά και επιχειρηματικά κέντρα, τα οποία επιμελέστατα επιχειρούν τη συντήρηση ή την αναστήλωση της εικόνας του; Δεν είδατε, ας πούμε, τις προσπάθειες εφημερίδων σαν «ΤΟ ΕΘΝΟΣ» και την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» κυρίως αλλά και «ΤΟ ΒΗΜΑ» να τον εμφανίζουν σαν το… σωτήρα της χώρας, τον πολιτικό πάνω στον οποίο επενδύει ο κόσμος;

** Μέχρι και δημοσκοπήσεις… αναστήλωσης προέκυψαν!

** Δημοσκοπήσεις, που κόντρα σε όλες τις προηγούμενες εμφανίζουν το Λουκά να έχει την αποδοχή μιας ευρείας πλειοψηφίας και μάλιστα να έχει την αποδοχή επίσης μιας ευρείας πλειοψηφίας για πιθανός πρωθυπουργός και μετά τις εκλογές, ενώ λέει, πιθανό κόμμα του θα συναντούσε την προσδοκία του λαού!

** Θαύμα, θαύμα! Μέσα σε ελάχιστες μόνο μέρες ο Λουκάς από κει που απομυθοποιούνταν αίφνης… αναστήθηκε και πάει να μεγαλουργήσει!

** Και μέσα στη σύγχυση, που λένε, έχουμε και όλο αυτό το παιχνιδάκι, για την παράταση του βίου της… εθνοσωτηρίου του Λουκά!

** Προσέξτε. Και για το θέμα αυτό έχει άτυπα συγκροτηθεί ένας «συνασπισμός» αποτελούμενος από χοντρά μιντιακά και επιχειρηματικά συμφέροντα, απ’ το ΓΑΠ και τον αρχηγό κωλοτούμπα, καθώς και από ένα τμήμα του ΠΑΣΟΚ, που σπρώχνει πιεστικότατα στη δημιουργία κλίματος, ώστε οι εκλογές να πάνε κάποιους –έως και πολλούς- μήνες πίσω!

** Τι πάει να πει, ότι υπάρχει συμφωνία μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων για την 19η Φλεβάρη ως την καταλληλότερη ημερομηνία των εκλογών;

** Γιατί, θα είναι η πρώτη φορά που ο ΓΑΠ θα φανεί ασυνεπής;

** Ή η πρώτη φορά που ο αρχηγός κωλοτούμπας θα είναι… κωλοτούμπας;

** Προσέξτε. Και οι δυο τους έχουν ισχυρούς λόγους να θέλουν την περαιτέρω παραμονή της του Λουκά κυβέρνησης. Και φανερούς.

** Ο μεν ΓΑΠ επιδιώκει να «αγοράσει» χρόνο, προκειμένου να ελέγξει –όσο βέβαια είναι δυνατό- τις εσωκομματικές εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ και αυτό να το χρησιμοποιήσει… δια παν ενδεχόμενο. Το έχει ανάγκη αυτό.

** Περίπατο νόμιζε πως θα έκανε ο… «εξουθενωμένος» Μπένι στη μάχη για τη διαδοχή στο ΠΑΣΟΚ, αλλά τα πράγματα αλλιώτικα εξελίσσονται. Αίφνης του βγαίνει ο Λοβέρδος μπροστά, ενώ κι ο Χρυσοχοϊδης σταθερά ανεβαίνει. Αυτή τη στιγμή ο Αντρέας προηγείται στο σύνολο της κοινής γνώμης, ενώ μεταξύ όσων δηλώνουν σήμερα ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και θα πάνε να ψηφίσουν όποτε στηθούν εσωκομματικές κάλπες προηγείται μεν ο Μπένι, αλλά με βραχεία κεφαλή. Συνεπώς ο περίπατος έχει αρχίσει να φέρνει προς… Γολγοθά! Οπότε μεθοδεύει την εκλογή του νέου αρχηγού από ένα περιορισμένο εκλογικό σώμα, αλλά αυτό δεν περπατά με τίποτα. Λέτε να κινδυνέψει να την πάθει όπως η Ντόρα πριν δυο χρόνια;

** Ο δε κωλοτούμπας διαπιστώνοντας πως η συμμετοχή του στην κυβέρνηση Παπαδήμου του φέρνει πολιτικό κόστος και μείωση των ποσοστών του, θέλει να πάνε οι εκλογές όσο πιο πίσω γίνεται και στο μεταξύ δεν αποκλείεται να κάνει κάποιο θέατρο, του τύπου «την κάνω απ’ την κυβέρνηση… ηρωικά»!

** Οι εξελίξεις θα είναι έτσι κι αλλιώς ενδιαφέρουσες…

** Αλήθεια Αντώνη (Σαμαρά), αν το μέτωπο αυτών οι οποίοι θέλουν παράταση του βίου της κυβέρνησης του Λουκά εκβιάσει το Φλεβάρη-Μάρτη με την επόμενη δόση, τότε τι θα κάμεις έτσι που έχεις μπλέξει; Θα υποκύψεις στον εκβιασμό ή θα φύγεις μπροστά; Τι τα ‘θελες κι έμπλεξες και τώρα στριμώχνεσαι διαρκώς;

** Διότι ο Σαμαράς απειλεί με απόσυρση της στήριξης στην κυβέρνηση, αν δεν τηρηθεί η συμφωνία για εκλογές μέχρι τα μέσα του Μάρτη το αργότερο. Το μέτωπο της… αργοπορίας δεν αποκλείεται να παίξει το χαρτί του εκβιασμού με την επόμενη δόση, οπότε θα παρακολουθήσουμε ματς για γερά νεύρα…

** Τόμπολα! Με κάθε καινούργια δημοσκόπηση που δείχνει το Λοβέρδο προηγούμενο του Μπένι, ο «εξουθενωμένος»… εξουθενώνεται ακόμα περισσότερο!

** Για ματσάκι (νόμιζε ότι) πήγαινε και ξαφνικά του προκύπτει… ντέρμπι!

** Προσέξατε όμως; Ότι κάμποσα ΜΜΕ έχουν αρχίσει να στοιχίζονται πίσω από πράσινους δελφίνους; Ας πούμε, το συγκρότημα και το MEGA παίζουν Βενιζέλο, ενώ το παρά θιν’ αλός συγκρότημα δεν τον πάει με τίποτα και αυτό αντικειμενικά ευνοεί τους άλλους δελφίνους…

** Οι οποίοι (και κυρίως ο Αντρέας) αντιμετωπίζονται ευνοϊκά από άλλα ΜΜΕ, κυρίως κυριακάτικα…

** Στην τρίτη θέση με… τάσεις περισσότερο ακόμα καθοδικές βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ στη Β΄ Αθήνας, όπως δείχνουν δημοσκοπήσεις! Μιλάμε για την μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της χώρας, όπου αναμένεται να γενεί η σφαγή της αρκούδας μεταξύ νυν βουλευτών και νέων υποψηφίων! Ο σώζων εαυτόν, σωθήτω!

** Πάντως εδώ αξίζει να θυμίσουμε, ότι του Βενιζέλου μόνο κακό του ‘κανε το 2007 η στήριξη από συγκροτήματα Λαμπράκη, Μπόμπολα και απ’ το MEGA. Κι αυτό ας το ‘χουν υπόψη τους όλοι…

** Τι να κάμει κι καημένος ο αρχηγός κωλοτούμπας; Από κει που το ‘παιζε «αντισυστημικός» (θου, Κύριε!) μπήκε στην κυβέρνηση… Μπάρτσα (όπως εύστοχα γράφει ο Bill στο «Κουρδιστό Πορτοκάλι») κι έχει αρχίσει την κατρακύλα. Κι αυτός και το κόμμα του!

** Πλέον στο ξεκατίνιασμα ακολουθεί κατά πόδας τον δικομματισμό…

** Ενώ έχει –και προσέξτε το αυτό- ευδιάκριτες διαρροές προς τη «Χρυσή Αυγή», που για πρώτη φορά καταγράφει στις δημοσκοπήσεις ποσοστά γύρω στο 1.5%…

** «Εξουθενωμένε» υπουργέ, υποψήφιε διάδοχε και όλοι οι λοιποί υπουργοί, διάδοχοι και μη: Οι αυτοκτονίες στη δύσμοιρη χώρα έχουν αυξηθεί κατά 40%! Και τους λόγους τους γνωρίζετε, δεν χρειάζεται να τους αναφέρω…

** Καμιά συγνώμη γι’ αυτό; Έστω μια συγγνώμη; Εξέλιπεν παντελώς η (στοιχειώδης) ανθρωπιά;

** Όσο για την συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ; Σιγά το θέμα!

** Μούγκα, διαπλεκόμενη μούγκα…

** Ωρέ δεν πάει να τη «σπρώχνουν» όσο θέλουν τα ΜΜΕ των βαρόνων; Δεν πάει να την αβαντάρουν προκλητικότατα;

** Η Ντόρα και το κόμμα της δε λένε να ξεκολλήσουν απ’ το 2.5% κι αυτό με αναγωγή! Φανταστείτε να πάμε και σε πραγματικό εκλογικό χρόνο, όταν θα επικρατήσει και κάποια πόλωση. Κατά τα άλλα η κυρία θέλει να… συγκυβερνήσει!

** Και καλά να θέλουν να αποστασιοποιηθούν οι πασόκοι απ’ τα πεπραγμένα της άθλιας διακυβέρνησης του ΓΑΠ. Πολιτικά ανήθικο, σίγουρα. Αλλά να το θέλουν αυτό και ορισμένοι οι οποίοι ήσαν τόσο κοντά στον εκπεσόντα, ώστε… καίγονταν απ’ το τζάκι του, που λένε; Αίφνης ο sir Ραγκούσης, ο οποίος το 2009 ήταν γραμματέας του ΠΑΣΟΚ κι αντάμα με το ΓΑΠ… σχεδίαζε το μέλλον της χώρας και μετά ήταν (μέχρι τον περασμένο Ιούνη) εκ των στενότερων συνεργατών του; Ακόμα κι αυτός, ωρέ, αποστασιοποίηση; Τη λέξη «αυτοκριτική» την ξέρει κανένας τους;

** Αγάλια-αγάλια, το ξαναείπαμε, τα συγκαλεί τα όργανα ο εκπεσών ηγεμών! Να μην πάρουν και φόρα και χάσει τον έλεγχο!

** Ωρέ λες και είναι ιδιοκτησία του το ΠΑΣΟΚ! Ή μήπως είναι; Ή μήπως έτσι το αντιμετωπίζει, υπό την ανοχή των επιγόνων;

** Είναι πάντως πρωτοφανές, για κόμμα «σοσιαλιστικό» (καλά, λέμε τώρα…), για κόμμα που καμώνεται ότι έχει αρχές, να μην είναι σε θέση να λειτουργήσει ούτε σύμφωνα με τα αυτονόητα! Να μην τολμά ουδείς (μα ουδείς!) να σηκώσει κεφάλι στον πρίγκιπα και να πει «πρέπει να λειτουργήσουν οι στοιχειώδεις διαδικασίες»!

** Και να περιμένουν, αντίθετα, όλοι άλαλοι τους… φετφάδες του, δειλοί και μοιραίοι…

** Απαθείς, μικροί… Κι όμως, κάποιος απ’ όλους αυτούς θα είναι ο επόμενος αρχηγός! Θαυμάστε τα πολιτικά τους αναστήματα!

** Όπου σταθεί κι όπου βρεθεί ο αρχηγός κωλοτούμπας (το ‘γραψε και το «Olympia») διαρρέει ότι «μην ανησυχείτε, μετά τις εκλογές θα συγκυβερνήσουμε με το Σαμαρά κι εμείς θα είμαστε που θα ανακόψουμε την ορμή της Αριστεράς, το έχω διευθετήσει»! Αλήθεια Αντώνη, δε νομίζεις ότι απαιτείται μια ξεκάθαρη δικιά σου τοποθέτηση; Για να ξέρει κι ο κόσμος δηλαδή, τι γίνεται;

** Θαυμαστό –συνολικά- το ρεπορτάζ για τις εσωκομματικές εξελίξεις στο «ΒΗΜΑ» της περασμένης Κυριακής. Μόνο… «we love Benny» δεν έλεγε!

** Ναι, συνεχίζει να παραμένει στην κυβέρνηση ο απύλωτος αντιπρόεδρος! Έχει προφανέστατα ακόμα πολλά να προσφέρει, στην προαγωγή του πολιτικού πολιτισμού αλλά και σε συγκεκριμένο κυβερνητικό έργο! Πώς να χάσει η εθνοσωτήριος τέτοιο στέλεχος-διαμάντι;

** Όπως συνεχίζει να είναι στέλεχος της εθνοσωτηρίου ο Παπακωνσταντίνου…

** Εγώ πάντως βλέπω ότι έχει λογική η πρόταση, σύμφωνα με την οποία οι δελφίνοι του ΓΑΠ θα έπρεπε να παραιτηθούν απ’ την κυβέρνηση Παπαδήμου. Τα –προφανή- επιχειρήματα είναι αρκούντως πειστικά. Είναι που είναι σκορποχώρι αυτή η κυβέρνηση των… πενήντα νοματαίων, να μην ταλανίζεται κι απ’ τις ευδιάκριτες δελφινομαχίες…

** Στη Νου Δου επικρατεί η απόλυτη σύγχυση σχετικά με τις μελλοντικές κινήσεις του κόμματος. Σαφής στρατηγική δεν φαίνεται να υπάρχει, ενώ ο εγκλωβισμός λόγω της συμμετοχής στην κυβέρνηση Παπαδήμου είναι παραπάνω από φανερός…

** Απ’ την άλλη οι διάφοροι «νεοφιλελεύθεροι» κάνουν –χοντρό- παιχνίδι συμμετέχοντας στις διεργασίες για το «κάτι άλλο» που σπρώχνουν οι εγχώριοι και εξωχώριοι νταβατζήδες, αντάμα με συγκεκριμένους πασόκους και λοιπές «μεταρρυθμιστικές» δυνάμεις.

** Όλα αυτά έχουν αφαιρέσει τη δυναμική της αυτοδυναμίας, που για τον Σαμαρά είναι το μέγα ζητούμενο. Είναι σαφές, ότι για τη Ν.Δ. χάνονται ψήφοι εκ της «λαϊκής Δεξιάς», ψήφοι πολύτιμοι για την αυτοδυναμία…

** Ε, όταν γίνονται επιλογές σαν αυτή της διαγραφής του Λυμπερόπουλου των ταξιτζήδων…

** Και η πλάκα είναι, πως τώρα τρέχουν για να επανασυσπειρώσουν το Θύμιο, ο οποίος όμως λέει ότι… ακόμα και με τον Τσίπρα μπορεί να πάει, αλλά να επιστρέψει στο μαντρί αποκλείεται!

** Κουτί του ήρθαν του ΓΑΠ οι απανωτές συνεδριάσεις του Υπουργικού του Λουκά. Ευκαιρία ήθελε για να την κάνει χωρίς να συνεδριάσει κανένα όργανο και τη βρήκε. Ε, μετά τα Χριστούγεννα και βλέπουμε! Διαμαρτυρήθηκαν βέβαια κάμποσα στελέχη (π.χ. ο Παναγιωτακόπουλος) αλλά σιγά μην ιδρώσει το αυτί του πρίγκιπα! Και ο πλήρης εξευτελισμός των διαδικασιών συνεχίζεται, με την ανοχή και συνευθύνη και των δελφίνων, σε ένα Κίνημα που διαρκώς ευτελίζεται και πάει για μέγα φούντο!

** Θα το ξαναπώ. Είναι θλιβερό να παρακολουθεί κανείς την άνευ επιστροφής πολιτική κατρακύλα του πάλαι ποτέ συνδικαλιστή Κουτρουμάνη. Θλιβερό…

** Να ‘ταν μόνο η Β΄ Αθήνας, όπου όπως γράφουμε αλλού το ΠΑΣΟΚ καταποντίζεται…

** Στην Α΄ Θεσσαλονίκης να δείτε, όπου πάει άκλαυτο! Κάτω και από ΚΚΕ και από ΣΥΡΙΖΑ και από ΛΑΟΣ!

** Σε ποια είπατε; Ναι, στην εκλογική περιφέρεια του κυρ Βενιζέλου!

** Προσεχτικά την ξεδιπλώνει την στρατηγική του ο Χρυσοχοϊδης. Μεθοδικά κάνει το ένα βήμα μετά το άλλο. Δεν ξέρω αν θα του βγει, αλλά είναι ο μόνος εκ των δελφίνων που τολμά, εκεί όπου οι άλλοι δείχνουν ατολμία περίεργη και επικίνδυνη. Είναι δε σαφές, ότι με αυτά που λέει δεν απευθύνεται στον έτσι κι αλλιώς απαξιωμένο και διαλυμένο πράσινο μηχανισμό, αλλά λειτουργεί με όρους ευρύτερους. Για να δούμε, θα του βγει η ζαριά;

** Ωρέ πότε θα ξεκινήσει τις… περιοδείες ο γίγαντας ΓΑΠ, όπως είχε προαναγγείλει ο φίλος μου ο Μιχάλης (Καρχιμάκης); Κι ας μην ξεχνάς, αρχηγάρα, το 2012 είναι και δίσεχτο!

** Ομολογώ, ότι και γω το είχα ξεχάσει. Το θυμήθηκε το πολύ καλό Blog «Sibilla». Πάνε πέντε χρόνια που έφυγε ο Γιάννης Διακογιάννης, ένας απ’ τους λίγους δημοσιογράφους που κοσμούσε και φώτιζε το χώρο, τον σκληρά δοκιμαζόμενο και εν πολλοίς βαλτωμένο και ακυρωμένο. Είναι φτωχό, το να μιλήσω για την εντιμότητά του, την επάρκειά του, τη σεμνότητά του. Φίλε Γιάννη, μας λείπεις, λείπεις τούτους τους χαλεπούς καιρούς…

** Ποιον… ανασχηματισμό, ωρέ; Και ποιους θα «ανασχηματίσει»; Τολμά, ας πούμε, να αγγίξει κάποια πολιτικά τοτέμ που έχουν «φυτευτεί» σε αυτή την των πενήντα νοματαίων κυβέρνηση;

** Ε, τα άλλα ας τα αφήσει. Γνωστά κόλπα των κομματικών πολιτικάντηδων αυτά τα περί… «προειδοποιήσεων» και «μηνυμάτων» και «αποφασιστικής στάσης» του Λουκά και πάει λέγοντας! Δεν τα αφήνουν για να μην εκτίθενται κιόλας;

** Αλήθεια, δίπλα στον υπόδικο θα καθίσει στη συνεδρίαση; Και ύστερα θα μιλήσει και για διαφάνειες και για συμφέροντα που τον έκαναν ντα; Χα!

** Το άκρον άωτο της υποκρισίας, για να μην πω της πολιτικής αθλιότητας. Το μόνο που βρήκαν να παρουσιάσουν απ’ τα ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ των πολιτικών ήταν το «κάρφωμα» του έτσι κι αλλιώς καμένου Άκη!

** Δηλαδή «δίνουν» τον Άκη και νομίζουν πως έτσι ξεπλένουν τους υπόλοιπους απ’ τις πολλές αμαρτίες τους, από ένα θεσμό έτσι κι αλλιώς απαξιωμένο και υποκριτικό, καθώς όπως επεσήμανε και η Αλέκα, εξετάζει μόνο το ΕΣΧΕΣ και ουχί το ΠΟΘΕΝ!

** Χα! Κάποια γαλάζια στελέχη παραμυθιάζουν κόσμο, ότι έχουν εξασφαλίσει, λέει υπουργική πολυθρόνα από τώρα! Αφενός εκπλήσσει (;) η… σεμνότητα και ταπεινότητά τους, αφετέρου ο Σαμαράς το ξέρει ότι… τους έχει χρίσει υπουργούς; Ωρέ ακόμα δεν τον είδαμε και… Να αρχίσουμε να λέμε ονόματα;

** Ωρέ έχουν να πέσουνε… κορμιά για το μοίρασμα του κρατικού τζόγου!

** Είναι πολλοί οι μνηστήρες και είναι πάρα πολλά τα λεφτά!

** Βέβαια υπάρχει και το ενδεχόμενο να γενεί μια καλή μοιρασιά, που να τους ικανοποιεί όλους ή τουλάχιστον να ικανοποιεί τους βασικούς «παίχτες»! Για να δούμε…

** Και βέβαια το όλο θέμα έχει και την μιντιακή του παράμετρο!

** Ωρέ μπας και το όλο «κόλπο» στήθηκε για να πουλήσει κάνα αντίτυπο το νέο βιβλίο του συγγραφέα, ο οποίος είναι μεν το χαϊδεμένο τέκνο των νταβατζήδων, προκλητικότατα προβεβλημένος αλλά εσχάτως δεν πουλάει με τίποτα;

** Αφήστε δηλαδή που θέλει να γίνει και εθνοπατέρας;

** Ο αντιπρόσωπος των οπλικών συστημάτων (είδατε πόσο διακριτικά το λέω;) συνεχίζει τις προσπάθειες διείσδυσης στη νέα ηγεσία του Πενταγώνου αξιοποιώντας και τις παλιές γνωριμίες, απ’ την εποχή της έλευσης εν Ελλάδι του πατρός Σαρκοζί!

** Μάλιστα ορισμένα απ’ τα ραντεβού τα κάνει ακόμα και δημόσια. Για να δούμε, τι… ψάρια θα πιάσει…

** Όσο συνεχίζεται η ανωμαλία (περί ανωμαλίας πρόκειται) γύρω απ’ την έκβαση της επιχείρησης Βενιζέλου και Μόσιαλου να κάνουν δημόσιους υπαλλήλους τους δημοσιογράφους της ΕΡΤ, του ΑΠΕ-ΜΠΕ, των δημοτικών ραδιοφώνων και της ΓΓΕ, τόσο θα συνεχίζονται και οι κινητοποιήσεις. Αυτό ας το καταλάβουν οι αρμόδιοι και συναρμόδιοι.

** Κι ας μην προσπαθούν να ελέγξουν τις εξελίξεις παίζοντας καθυστέρηση. Δεν περνάει!

** Εκτός κι αν ορισμένα κυβερνητικά στελέχη θέλουν, επιδιώκουν την απαξίωση των δημόσιων ΜΜΕ, προς όφελος των ιδιωτικών και ιδίως των ιδιωτικών καναλιών, ε;

** Ενδιαφέρουσες οι κινήσεις της φαμίλιας εσχάτως. Μέχρι και παλιές υποθέσεις θυμήθηκαν! Τι λέτε να σημαίνει αυτό; Λέτε να βρίσκονται σε αποδρομή;

** Αφού επί μήνες έπαιρνε το επίδομα τρίτεκνης οικογένειας το ζεύγος Ραγκούση, ο κυρ Γιάννης θυμήθηκε, όπως μας είπε σε οργίλη ανακοίνωσή του, ότι ναι μεν το έπαιρναν νόμιμα, αλλά όχι και ηθικά! Και πρόσταξε τον ΟΓΑ να το διακόψει, ενώ έστειλε πίσω την… πρώτη δόση των εισπραχθέντων! Άντε, με το καλό και τη δεύτερη!

** Δυσκολίες αντιμετωπίζει η «τρόικα» του ΠΑΣΟΚ, που έχει γίνει… κουαρτέτο ενώ αυξάνεται κι άλλο…

** Αιτία, οι διαφωνίες επί σοβαρών θεμάτων, όπως για το χρόνο των εκλογών, μεταξύ Λοβέρδου και Διαμαντοπούλου.

** Μήπως θα έπρεπε ο Αντρέας να αντιληφθεί ότι ορισμένες «κολλεγιές» του κάνουν κακό αντι για καλό;

** Μιας και είναι στην επικαιρότητα το ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ των πολιτικών, εγώ θα ξαναρωτήσω: Πότε θα γίνει σοβαρή συζήτηση και για το ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ των δημοσιογράφων;

** Ας πούμε, πότε θα γίνει επί της ουσίας έλεγχος, για το πόσοι υπόχρεοι το καταθέτουν; Επίσης, πότε θα γίνει επί της ουσίας έλεγχος για το ΠΟΘΕΝ, όπως απαιτούμε για τους πολιτικούς και πολύ σωστά;

** Ή μήπως και οι κρίνοντες δεν κρίνονται;

** Χα! Μια ερώτηση θα κάνω: Τώρα που θα κριθεί πόσοι και ποιοι απ’ τους συμβασιούχους της ΕΡΤ θα ανανεώσουν τις συμβάσεις τους και ποιοι θα κοπούν, έχουν πάει στη Μεσογείων πράσινες και γαλάζιες λίστες;

** Τι είπατε;

** Ναι, ξέρω, θα αξιολογηθούν με… αντικειμενικά κριτήρια!

** Και γιατί μόνο περί τους… 60 νοματαίους θα περιλαμβάνει αυτό το κατασκεύασμα του ΓΑΠ, που ΚΑΠΟΙΑ στιγμή θα συνεδριάσει για να συζητήσει για το μέλλον του Κινήματος;

** Γιατί, ας πούμε, δεν το κάνει… συνέλευση των απανταχού εναπομεινάντων πασόκων;

** Έτσι κι αλλιώς έχει ξεφτιλίσει κάθε έννοια διαδικασίας. Οπότε;

** Παρότι οι νταβατζήδες έχουν λυσσάξει –κυριολεκτικά- για να παρατείνουν επ’ αόριστο το βίο της κυβέρνησης του κυρ Λουκά, εγώ σας λέω ότι οι εκλογές θα γενούν το αργότερο στις 18 Μάρτη. Το αργότερο. Θυμηθείτε το…

** Όλο και περισσότερο προς τις κυβερνήσεις του ΓΑΠ φέρνει η κυβέρνηση του κυρ Λουκά! Σε λίγο και η λέξη «οπερέτα» θα είναι φτωχή για να περιγράψει την κατάστασή της!

** Ε, αν θέλουν τόσο πολύ οι νταβατζήδες, αντάμα με το ΓΑΠ και τον αρχηγό κωλοτούμπα να παρατείνουν το βίο της, στο τέλος θα μείνουν μόνοι τους να κακαρίζουν ότι… αυτή την κυβέρνηση την υπονομεύει ακόμα και το αίτημα να μην μειωθούν κι άλλο οι επικουρικές!

** Σε αυτό το σημείο έφτασε εφημερίδα αρχινταβατζή!

** Όλοι στη σέντρα παιδιά. Να σας μάθει ακόμα καλύτερα ο κόσμος!

** Αυτή η κατάσταση που επικρατεί στους εργαζόμενους στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι παραμένουν για μήνες απλήρωτοι, λέει πολλά, πάρα πολλά…

** Πόσο ακόμα θα κατρακυλήσει πολιτικά ο κυρ Κουτρουμάνης, ο… τέως συνδικαλιστής; Έχει άλλο πάτο ο πολιτικός του εξευτελισμός;

** Καλά Χριστούγεννα, αδέρφια! Άδολα και πιστά, σαν του Παπαδιαμάντη, μαχητικά, σαν των αδούλωτων εξορίστων παλιότερα, με προσμονή κι ελπίδα, σαν του Καρκαβίτσα!

Πηγή: Εφημ. "Παρόν"

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"