Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Απρ 2016

Του Ιωάννη Σ. Θεοδωράτου

Εντός 24 μόλις ωρών η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία (THK) πραγματοποίησε ρεκόρ (!) υπερπτήσεων σε κατοικημένα νησιά, καταγράφοντας τέσσερις υπερπτήσεις στις Οινούσσες και μία στην Λέσβο. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν σημειωθεί τρεις υπερπτήσεις στις Οινούσσες με χρονική διαφορά δύο περίπου ωρών.

Η ΤHK συμπεριφέρεται σαν να προετοιμάζει την πρόκληση αεροπορικής εμπλοκής καθώς… δίνει χρόνο στα ελληνικά μαχητικά να προσεγγίσουν στην περιοχή, έχοντας γνωστοποιήσει και επιβεβαιώσει κατ’ επανάληψη τον χώρο της προκλητικής υπέρπτησης.

Η τουρκική στάση δεν εκπλήσσει, καθώς εντάσσεται στην φαρέτρα των ενεργειών των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες χρησιμοποιούνται όπως άλλωστε και οι ροές προσφύγων και λαθρομεταναστών ως εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής.

Ήδη στο ΓΕΕΘΑ αλλά και στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας επικρατεί ένταση, ενώ πληροφορίες από το Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίες (ΑΤΑ) και τις κύριες πολεμικές μοίρες της ΠΑ δίνουν μια εικόνα ετοιμότητας προς αντιμετώπιση κάθε ενδεχομένου.

Την ίδια χρονική περίοδο εξελίσσεται η «συνεργασία» μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας με το ΝΑΤΟ και τον FRONTEX, ενώ η τουρκική πλευρά έχει προχωρήσει και σε άλλες συγχρονισμένες κλιμακώσεις σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας.

Συγκεκριμένα, τουρκική εφημερίδα προέβαλλε με εντυπωσιακό τρόπο την «παράνομη» μετάβαση των ελληνικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών στην Κίναρο, την οποία περιλαμβάνει ως δήθεν τουρκικό νησί που έχει καταληφθεί από την Ελλάδα. Επίσης, εκδόθηκε ΝΟΤΑΜ αμφισβητώντας τα όρια επιχειρησιακής αρμοδιότητας για ανάληψη καθηκόντων έρευνας και διάσωσης στην περιοχή της Σάμου.

Είναι σαφές ότι το νέο-οθωμανικό καθεστώς των Ερντογάν-Νταβούτογλου προωθεί την αναθεωρητική γεωστρατηγική σχεδίαση σε βάρος της αυτοφινλανδοποιημένης χώρας μας. Όμως οφείλουμε να προειδοποιήσουμε για μια εισέτι φορά πως η τακτική «τζαρτζαρίσματος» την οποίαν επιβάλλουν στο Αιγαίο, παρουσιάζει πλέον τέτοια ποιοτικά χαρακτηριστικά σε επίπεδο προκλήσεων, τα οποία δείχνουν πως η Άγκυρα πιθανότατα επιδιώκει ένα συμβάν στο Αιγαίο.

Επίσης, ας μην λησμονούμε πως οι τουρκικές αρχές έχουν πραγματοποιήσει ιδιόμορφες ασκήσεις με τη συμμετοχή μονάδων των ειδικών δυνάμεων, στο πλαίσιο σεναρίου αντιμετωπίσεως περιστατικού έρευνας και διάσωσης ναυαγών, παρέμβασης της Τουρκικής Ακτοφυλακής και ένοπλης περιφρούρησης τους με σκοπό την αποτροπή ή και παρεμπόδιση μιας ξένης δύναμης που θα επιχειρούσε να ενεργήσει στον χώρο.

Η τουρκική ηγεσία έδωσε σήμερα ένα σαφέστατο στίγμα των προθέσεών της, αναμένοντας να καταγράψει τις ελληνικές αντιδράσεις, οι οποίες περιορίζονται σε διπλωματικά διαβήματα και ενημέρωση των συμμαχικών χωρών.

«Εθιμικό δίκαιο υπερπτήσεων» επιβάλλει η Άγκυρα στην Αθήνα

Ωστόσο, η νέα αυτή τακτική των πολλαπλών παραβιάσεων και υπερπτήσεων συγκεκριμένων και επιλεγμένων κατοικημένων νησιών, τα οποία περιλαμβάνονται στην διαβόητη λίστα των διεκδικούμενων από την Τουρκία «γκρίζων ζωνών», εισάγει μια νέα παράμετρο πολύ πιο επικίνδυνη. Η ελληνική πλευρά θα πρέπει να αναμένει πρόκληση και στο θαλάσσιο χώρο, εστιάζοντας την προσοχή της στην έρευνα και διάσωση, όπου η Άγκυρα δεν θα αργήσει να πραγματοποιήσει ενέργεια.

Συμπερασματικώς, η ελληνική στάση τις τελευταίες δεκαετίες – ιδιαιτέρως μετά από τα Ιμια – τόσο σε διπλωματικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο, σε συνδυασμό με την συνεχή αποδυνάμωση της εθνικής ισχύος και κυρίως της στρατιωτικής, έχει συντελέσει στη δημιουργία ενός «εθιμικού δικαίου υπερπτήσεων», τις οποίες απλώς υφίσταται και αποδέχεται μη διαθέτουσα την αποτρεπτική ισχύ για να τις εμποδίσει.

Η Άγκυρα επιτυγχάνει μια αξιοσημείωτη «νίκη» παρουσία του ΝΑΤΟ, την οποία τα ελληνικά ΜΜΕ επικοινωνιακώς την αναδεικνύουν παράλληλα με την έμπρακτη αδυναμία της Αθήνας να αντιδράσει, σε μια συγκυρία όπου η κοινή γνώμη ασχολείται με την οικονομική κρίση και το προσφυγικό ζήτημα. Η κάθετη αυτή αύξηση της εντάσεως πραγματοποιείται ολίγες μόνον ημέρες μετά από την έκτακτη σύγκλιση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της γείτονος, μετά από την επιστροφή Ερντογάν από τις ΗΠΑ.

Ενδεχόμενη συνέχιση, ή ακόμη και εντατικοποίηση αυτής της τακτικής της ασκήσεως πιέσεως στην Ελλάδα, θα δημιουργήσει έντονη δυσφορία στην ελληνική κοινή γνώμη αλλά και στην κυβέρνηση.

Φαίνεται ότι οι νέο-οθωμανοί μάλλον εμφανώς ενοχλημένοι από την αμερικανική στάση έναντι του θεόσταλτου ηγέτου τους και την συνεπακόλουθη διάψευση της γεωστρατηγικών προσδοκιών τους στην Συρία, την υποστήριξη των ΗΠΑ και Ισραήλ προς τους Κούρδους της Συρίας και την σύσφιξη των στρατιωτικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδος-ΗΠΑ-Ισραήλ (σ.σ. βλ πρόσφατη άσκηση «Ηνίοχος 2016» της ΠΑ), επιχειρούν να διευρύνουν το πεδίο των διαπραγματεύσεων με την υπερδύναμη, εντάσσοντας στο επίπεδο των δυνητικών απειλών και την πιθανότητα ενός «ατυχούς» συμβάντος.

Εκτός βεβαίως κι αν η προηγούμενη αναφορά αποτελεί απλώς μια αισιόδοξη και μετριοπαθή ανάλυση της αναβαθμισμένης υπό το πρίσμα των σοβαρών γεωστρατηγικών εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο, τουρκικής στρατηγικής…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Greek Spirit 

Στον Β’Π.Π. η ναζιστική Γερμανία κατέλαβε τις Κάτω Χώρες και την μισή Γαλλία με το δόγμα του ”πολέμου αστραπή” Blitzkrieg”, δόγμα που προβλέπει τακτική κίνηση μηχανοκίνητων μονάδων με θωράκιση, όγκο πυρός, ταχυκινησία, όλα σε υπερσυγκέντρωση.

Οι μονάδες αυτές σάρωσαν την δυτική Ευρώπη και σε πολλές περιπτώσεις το σοκ το οποίο προκάλεσαν τους επέτρεπε να προωθούνται κάθε μέρα στο θέατρο των επιχειρήσεων με ρυθμό που υπαγορεύοτανε από την τελική ταχύτητα των τεθωρακισμένων τους επανακαθορίζοντας το μέχρι τότε υπάρχων δόγμα το οποίο θεωρούσε επιτυχία την προέλαση μόνο κατά πέντε χιλιόμετρα την ημέρα.
Βέβαια ο ‘‘Blitzkrieg’‘ απαιτεί συντονισμό, πρωτοβουλία των εμπλεκομένων μονάδων και διοικητών, στιβαρό δίκτυο επικοινωνιών, ευέλικτη διοικητική μέριμνα ικανή να ακολουθεί τον φρενήρη ρυθμό ανάπτυξης των μάχιμων μονάδων αλλά και διασφάλιση των αναγόμενων διαδρόμων με εγκατάσταση μονάδων.

Ένας από του κύριους εκφραστές του ” Blitzkrieg” ήταν και στρατηγός Ρόμελ ο οποίος αργότερα στην Βόρεια Αφρική κατάφερε να απειλήσει το Κάιρο με κατάληψη κάτι το οποίο θα κατάφερνε εάν υποστηρίζονταν με μέσα και εφόδια από τον Χίτλερ.

Το 1974 οι Τούρκοι εισβάλουν στην Κύπρο διεξάγοντας μια απόβαση παρωδία.Οι Τουρκικές αποβατικές μονάδες χωρίς εχθρική πίεση στην ουσία διεξάγουν απλή αποβίβαση στις βόρειες Κυπριακές ακτές. Το αποτέλεσμα ήταν κωμικοτραγικό. Ακόμα και χωρίς εχθρική πίεση οι τουρκικές μονάδες μόλις αποβιβάζονται χάνουν τον μπούσουλα και τριγυρνούσαν σαν ζαλισμένα κοτόπουλα στην παραλία.

Στην αποτίμηση που κάνανε οι Τούρκοι στρατηγοί μετά την απόβαση παραδέχθηκαν ότι παρόλο που είχαν αρκετό χρόνο για προετοιμασία και παρόλο που δεν συνάντησαν εχθρική αντίσταση στα πρώτα στάδια η απόβαση ήταν μια αποτυχία η οποία δεν κατέληξε σε τραγωδία για τους Τούρκους ακριβώς επειδή η Κύπρος είχε ήδη προδοθεί και η ΕΛΔΥΚ και η Εθνική Φρουρά κρατήθηκαν μέσα στα στρατόπεδα τους .

Είναι φανερό ότι ένα δόγμα για να εφαρμοστεί απαιτεί και το κατάλληλο ανθρώπινο υπόβαθρο.
Οι Τούρκοι απέδειξαν στην εισβολή στην Κύπρο ότι σε αντίθεση με τους Γερμανούς προτιμούν μια πιο ”ανατολίτικη ”προσέγγιση των πραγμάτων ώπερ μεθερμηνευόμενον εστί : έλλειψη και παντελής ανικανότητα σχεδιασμού και πρόβλεψης, έλλειψη μαχητικού πνεύματος, χαμηλό επίπεδο αντίληψης του περιβάλλοντος, αποφυγή ανάληψης πρωτοβουλιών, αγνόησή εκπαίδευσης και καταφυγή σε αυτοσχέδιες μεθόδους και διαδικασίες σε καταστάσεις πανικού.

Συνεπώς οι Τούρκοι δεν θα μπορούσαν ποτέ να διεξάγουν ” Blitzkrieg”.Ακόμα και το σχέδιο ”Βαριοπούλα” που ενείχε στοιχεία πολέμου αστραπή αποτελούσε προϊόν σχεδιασμού επί χάρτου αγνοώντας ότι όσο οι Τούρκοι έχουν την πρωτοβουλία κινήσεων όλα πάνε καλά αλλά μόνο μέχρι το πρώτο εμπόδιο και αναποδιά.
Οι Τούρκοι δεν είναι για τέτοια, δεν είναι για πόλεμο αστραπή.
Ωστόσο κακό δεν είναι να μην μπορείς να ακολουθήσεις το δόγμα κάποιου άλλου , κακό είναι να μην έχεις δόγμα που να σου ταιριάζει.

Οι Τούρκοι είναι καλοί στο δόγμα του yumusatmak, το δόγμα του ”μαλακώματος” του εχθρού και του στόχου. Οι Τούρκοι διαθέτουν απεριόριστη υπομονή η οποία τους επιτρέπει να διατηρούν τους ράθυμους ρυθμούς τους ακολουθώντας μια τακτική που κατατρώει τον αντίπαλο και τον μαλακώνει πριν από την τελική επίθεση.

Το δόγμα αυτό των Τούρκων εφαρμόζεται τόσο σε στρατηγικό όσο και τακτικό επίπεδο.Σε στρατηγικό επίπεδο έχουμε τις παραβιάσεις και την συνεχή αμφισβήτηση της ελληνικής επικράτειας, την δημιουργία εκ του μη όντως τουρκικής συνειδήσεως μειονότητα στην Θράκη, την διακίνηση των λαθρομεταναστών με την βοήθεια των τουρκικών αρχών , την αύξηση των εξοπλισμών με αποβατικό κυρίως προσανατολισμό , την πολιτισμική διείσδυση με τα τούρκικα σήριαλ και τελευταία την οικονομική διείσδυση με τούρκους επενδυτές που θα παρουσιασθούν ως οι σωτήρες των άνεργων Ελλήνων αρκεί να αποδεχθούν την ομοσπονδοποίηση της Βόρειας Ελλάδας.

Σε τακτικό επίπεδο οι Τούρκοι πέρα από τα φιλόδοξα σχέδια της ‘‘Βαριοπούλας” δύσκολα θα αντισταθούν στον πειρασμό για σφυροκόπημα των Ελληνικών θέσεων με πυροβολικό και αεροπορία προτού τολμήσουν να επιτεθούν. Βλέπεται το yumusatmak τους ταιριάζει καλύτερα από τον πόλεμο αστραπή.

Βέβαια υπάρχει και το σενάριο της πρόκλησης θερμού επεισοδίου με τον ναυτικό αποκλεισμό κάποιου Ελληνικού νησιού , επεισόδιο που θα υποχρεώσει την Ελλάδα να συρθεί σε διαπραγματεύσεις με ολέθρια αποτελέσματα. Και αυτό το σενάριο αποτελεί μέρος του yumusatmak.

Ένα από τα πλεονεκτήματα του τουρκικού δόγματος είναι ότι η συνεχής ενασχόληση με τον στόχο τους με την συνεχή διατήρηση χαμηλής έντασης έχει ως αποτέλεσμα τον εθισμό των υποψήφιων θυμάτων , τα οποία με την πάροδο του χρόνου τείνουν να θεωρούν φυσιολογική μια εχθρική συμπεριφορά όπως πχ να αντικατασταθεί η Ελληνική γλώσσα από την Τούρκικη στην τηλεόραση και να ελλιμενίζονται οι Τουρκικές φρεγάτες στην Σύρο.

Θυμάστε το ”καζάν -καζάν” του Ερντογάν;

Πολλοί , προσπαθούν να αποκωδικοποιησούν την τουρκική πολιτική σκηνή και τις προθέσεις των Τούρκων σε σχέση με την Ελλάδα και πολλές φορές παρασύρονται από συμβάντα όπως η φυλάκιση 200 ανώτατων και ανώτερων Τούρκων αξιωματικών οι οποίοι κρίθηκαν ένοχοι για απόπειρα ανατροπής Ερντογάν ( σε συνδυασμό με την εκτλεση του σχεδίου ”Βαριοπούλα”) ξεχνώντας ότι στο κατά καιρούς χαοτικό και ασταθές σκηνικό της Τουρκίας η μόνη σταθερά είναι η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων και η εκτέλεση των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Η Τουρκία φιλοδοξεί να δαπανήσει 70 δις τα επόμενα δέκα χρόνια σε εξοπλισμούς, ποσό το οποίο είναι τερατώδες και κάνει πολλούς να αμφιβάλλουν για τη δυνατότητα της τουρκικής οικονομίας να αντεπεξέλθει. Ωστόσο η Τουρκία βλέπει την Ελλάδα ως επένδυση που θα αποσβέσει τα έξοδα.

Εάν οι εξοπλισμοί έχουν ως αποτέλεσμα την απόκτηση ενός Ελληνικού νησιού ( και όχι απαραίτητα με στρατιωτική αναμέτρηση,) ή την διχοτόμηση του Αιγαίου , η την αυτονόμηση της Θράκης με το πλούσιο υπέδαφος,ή την αναγνώριση του ψευδοκράτους της κατεχόμενης Κύπρου ή όλα μαζί τα παραπάνω τα οποία θα αποφέρουν το δικαίωμα στην Τουρκία για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου και Κύπρου αλλά και του υπεδάφους της Θράκης, έ τότε aferin!.
Προσοχή μόνο φέτος στα μπάνια του λαού να μην μας χτυπήσει καμιά προπέλα από τουρκική φρεγάτα.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Οι "προβληματικές" έως και προσβλητικές για την Ελλάδα, παρεμβάσεις του προκαθήμενου της Ορθοδοξίας, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου, είναι μία "τακτική" που δημιουργεί όχι έντονο προβληματισμό για τις προθέσεις του Πατριάρχη, αλλά, επιπλπεον, και "κατηγορία" τοποθετήσεων που στέλνουν διάφορα μηνύματα στον διεθνή παράγοντα, τα οποία, στην καλύτερη εκδοχή τους, δεν "εφάπτονται" με τα ελληνικά συμφέροντα και εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα...

Στην ομιλία του από τη Μυτιλήνη, λοιπόν, ο Οικουμενικό Πατριάρχης Βαρθολομαίος έκανε λόγο για ανάγκη να γίνει “το Αιγαίο θάλασσα ειρήνης”! Η φράση αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη κι έχει προκαλέσει αίσθηση. Μόνο που αυτή είναι μία φράση που δεν μπορεί να απευθύνεται προς την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Αν και συχνά κάποιοι Έλληνες πολιτικοί αρέσκονται να στο επαναλαμβάνουν αυτή την ευχή, αυτό ακριβως είναι και κυρίως πνεύμα που εκφράζεται από την Άγκυρα...!

Για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα, ακόμη και προς τον παναγιότατο Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο (του οποίου η επιμονή σε τέτοιου είδους τοποθετήσεις τον τοποθετεί στο "πάνθεον" της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής(, το Αιγαίο είναι μία θάλασσα ειρήνης την οποία διαρκώς διαταράσσει το κράτος τρομοκράτης που λέγεται Τουρκία. Μάλιστα, τα όσα πράττει τις τελευταίες ειδικά ημέρες στο Αιγαίο το αποδεικνυουν περίτρανα. Κανένας άλλος δεν απειλεί την ειρήνη στην περιοχή εκτός από την Τουρκία.

Συνεπώς κανείς, ακόμη και αν είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν μπορεί να καλεί την Ελλάδα να συμβάλλει στην διατήρηση του ειρηνικού κλιματος στο Αιγαίο, όταν η Τουρκία είναι αυτή που αμφισβητεί την Ελληνικότητα και διεκδικεί όχι κάποιο μέρος, αλλά το μισό Αιγαίο.
Δεν επιτρέπεται ως Έλληνας και δεν δικαιούται ως Πατριάρχης να "παρεμβάλλεται" στην ελληνική πολιτική και μάλιστα οι "παρεμβολές" του αυτές να γίνονται κατ' επανάληψη και σε σημείο υπερβολής.

Σε ποιο άλλο κράτος του κόσμου πολεμικά αεροσκάφη άλλης χώρας θα πετούσαν πάνω από το έδαφός της και δεν θα καταρρίπτονταν άμεσα! Συνεπώς οι συστάσεις και οι ευχές πρέπει να απευθυνθούν προς το φασιστικής ροπής καθεστώς Ερντογάν.

Θάλασσα… ειρήνης το Αιγαίο με τυπική και ουσιαστική παράδοση της Ελλάδας δεν μπορεί να υπάρξει.
Ας το κατανοήσει αυτός ο κ.κ. Βαρθολομαίος, για να μην αφήσει υποψίες που εργάζεται για τα συμφέροντα της Τουρκίας προκειμένου να εξασφαλίσει την συνέχιση λειτουργίας του Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη, εις βάρος των Ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Αν το επιθυμεί, μπορεί να καταγγείλει την τουρκική πρακτική (απειλών, εκβιασμών κ.α.) και να μεταφέρει άμεσα το Ορθόδοξο Πατριαρχείο στην Ελλάδα, αντί να λειτουργεί ο ίδιος ως τουρκικός πολιορκητικός κριός εις βάρος της Ελλάδας, προσφέροντας λαβή σε όλους εκείνους που θέλουν να πλήξουν την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό...

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Κεντρικός δρόμος μεγάλης ελληνικής πόλης. Οι ανώνυμοι έχουν γίνει απρόσωποι και τα βλέμματα χαμένα στην νιρβάνα της ανυπαρξίας και της παρακμής.

Αλήθεια ποιος ενδιαφέρεται να σώσει αυτόν τον τόπο;

Οι πολιτικοί ενδιαφέρονται για τις καρέκλες τους.
Οι στρατιωτικοί για τις καριέρες τους και την σύνταξη τους.
Οι ιεράρχες για τα αξιώματα και τα άμφια τους.
Οι δικαστές για την προστασία των… δικών τους δικαιωμάτων.

Και ο κόσμος; Αυτός για τις καφετιέρες, τα μπαράκια, τις διακοπές του, τα γυμναστήρια, (προπαντός η σιλουέτα), την εκκεντρική εμφάνιση καθώς ο καθένας θέλει να δείξει ότι είναι κάτι ξεχωριστό και φυσικά τα φιγουρατζίδικα κινητά και τετράτροχα.

Και παραδίπλα οι διάφοροι πατριδοκάπηλοι, ορθόδοξοκάπηλοι που «καίγονται» για την τσέπη τους και απέναντι τους οι αμείλικτοι διώκτες κάθε πατριωτικής κίνησης με το «αυτοκόλλητο» του φασίστα και του ρατσιστή, μην τυχόν και μιλησεις για πατρίδα και Ορθοδοξία.

Υπάρχει κάποιος που ενδιαφέρεται να σώσει αυτόν τον τόπο που έγραψε τρισχιλιετή ιστορία, που κάποτε όταν έλεγες στο εξωτερικό ότι είσαι Έλληνας σου έβγαζαν το καπέλο;

Σήμερα όταν λες ότι είσαι Έλληνας, αποσπάς ειρωνεία και χλευασμό.

Πριν λίγες μέρες κάποιος γνωστός ιεροκήρυκας φώναζε από τον κυριακάτικο άμβωνα με μεγαλόσχημο ύφος ότι ο Θεός επιτρέπει αυτό το κατάντημα μας γιατί δεν ξέρουμε πως μπορεί να μας… βγει σε καλό!

Όχι κύριε! Ο Θεός δεν τα επιτρέπει όλα αυτά.
Εμείς τα επιτρέπουμε και η ευθύνη είναι δική μας για το κατάντημα μας και κανενός άλλου!

Η Κωνσταντινούπολη έπεσε από την πολιτική προδοσία και την θρησκευτική αποστασία.
Τα ίδια «μικρόβια» και σήμερα κατατρώγουν την Ρωμιοσύνη!

Δική μας ευθύνη η καταστροφή. 
Δική μας ευθύνη και η σωτηρία.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στην κόψη του ξυραφιού

Η Τουρκία αναβαθμίζει το επίπεδο των προκλητικών της ενεργειών στο Αιγαίο και κλιμακώνει τις κινήσεις αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας. Η κατάσταση είναι άκρως επικίνδυνη και σοβαρή. Η Τουρκία αναζητά μία διέξοδο στα δικά της προβλήματα και ταυτόχρονα επιδιώκει να κερδίσει σε βάρος μας και μάλιστα τώρα που εμείς βρισκόμαστε σε προφανή αδυναμία.

Τις τελευταίες ημέρες το θερμόμετρο της έντασης στο Αιγαίο ανεβαίνει διαρκώς, με τα τουρκικά αεροσκάφη να πετούν διαρκώς πάνω από τα κεφάλια των ανθρώπων στις Οινούσσες. Κάτι το οποίο συμβαίνει καθημερινά δεν είναι «λάθος», ούτε προϊόν κάποιας μεμονωμένης ενέργειας ακραίων κύκλων. Είναι σαφές ότι πρόκειται για επιτελικό σχέδιο. Αυτό που δεν ξέρουμε είναι τους στόχους αυτού του σχεδίου.

Πληροφορίες μας αναφέρουν ότι η προκλητικότητα των Τούρκων δεν περιορίζεται μόνο στον αέρα κι αυτό είναι το γεγονός που ανησυχεί την ελληνική πλευρά. Το αντικειμενικό πρόβλημα είναι ότι τα έχουμε καταφέρει να τα κάνουμε μπάχαλο και σε αυτό τον τομέα.

Οι ελληνικές κυβερνήσεις δέχτηκαν από την πρώτη ημέρα των μνημονίων την μείωση των στρατιωτικών δαπανών, ελπίζοντας ότι η Ευρώπη θα προστατεύσει τα ελληνικά σύνορα, θεωρώντας τα και ευρωπαϊκά σύνορα. Ήταν μία λαθεμένη απόφαση.

Όπως και λαθεμένη ήταν η πρόσφατη απόφαση να εμπιστευτούμε την ασφάλειά μας στο ΝΑΤΟ. Σε αντίθεση με ό,τι ήλπιζαν Έλληνες αξιωματούχοι, το ΝΑΤΟ δεν μπορεί ή δεν θέλει να σταματήσει την τουρκική επιθετικότητα.

Αλλά και οι Τούρκοι βρίσκουν και τα κάνουν. Τους έχουμε δώσει κάθε δικαίωμα να πιστεύουν ότι εδώ μπορούν να εκτονώσουν τα δικά τους εσωτερικά προβλήματα, αφού δεν μπορούν να το κάνουν με τους Ρώσους ή με τους Κούρδους. Ας μην ξεχνάμε ότι μόλις πρόσφατα ο κ. Τσίπρας είχε δηλώσει ότι στην θάλασσα δεν υπάρχουν σύνορα. Και μέχρι πρότινος πολλά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος έλεγαν ότι δεν μας χρειάζονται οι στρατιωτικές δαπάνες. Μπορεί ο κ. Καμμένος να είχε τελικά άλλη άποψη, αλλά κι αυτός ξόδεψε πόρους σε αεροπλάνα αντίκες. Αλλά ας μην ανοίξουμε κι αυτή την συζήτηση και μάλιστα σε αυτή την κρίσιμη φάση.

Η ουσία είναι ότι η Τουρκία δείχνει να έχει κάνει κάποιες επιλογές που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν με την λογική. Δεν ξεκινάει κανείς να αμφισβητεί ευθέως και κάθε μέρα τα κυριαρχικά δικαιώματα ενός άλλου κράτους απλά και μόνο για να σκοτώσει την ώρα του ή για να μετρήσει τις αντιδράσεις των αντιπάλων. Κι είναι βέβαιο ότι τα λάθη, ακόμη και τα πιο μικρά, κοστίζουν σε αυτές τις περιπτώσεις. Χρειάζεται προσοχή, σοβαρότητα και ενότητα.

Θανάσης Μαυρίδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Άνδρες των τουρκικών ειδικών επιχειρήσεων που συνελήφθησαν στο Κομπάνι να δρουν μαζί με τους τζιχαντιστέςΠαρά το ότι μέσω μίας πληθώρας αποδείξεων είναι ήδη διεθνώς αναγνωρισμένο ως γεγονός πως η Τουρκία εμπλέκεται άμεσα με όσα συμβαίνουν στην Συρία και στο Βόρειο Ιράκ και τις σχέσεις αγάπης και συμφέροντος που έχει αναπτύξει το τουρκικό Κράτος (με πρωταγωνιστές σε αυτή την εγκληματική «σχέση» τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και τον τουρκικό στρατό) με το Ισλαμικό Κράτος και τις διάφορες συμμορίες που αναπτύσσουν τις εγκληματικές τους δραστηριότητες στον πόλεμο που απειλεί έως και την παγκόσμια ειρήνη…

Είναι όμως τελείως διαφορετικό το να ομολογούν οι ίδιοι οι τζιχαντιστές την χειραγώγηση αλλά και την εξαπάτησή τους από την Τουρκία, άνδρες των μυστικών υπηρεσιών της οποίας τους ωθούν να πολεμήσουν κατά των Κούρδων και του Συριακού Στρατού, με χρηματικές υποσχέσεις, αλλά και με υποσχέσεις παροχής Συριακού διαβατηρίου, ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να μετακινηθούν στην Ευρώπη για να ζήσουν…!

Άξια προσοχής είναι η ομολογία τζιχαντιστών όταν ομολογούν πως «είναι πολύ ακριβά τα Συριακά διαβατήρια» και γι αυτό επιλέγουν να πολεμήσουν για να τα αποκτήσουν… μέσω Τουρκίας. Προφανώς, ένα μέρος αυτών των «ιερών πολεμιστών του Θεού», οι οποίοι στο βίντεο που ακολουθεί καταριούνται την Τουρκία που τους εξαπάτησε, περνάνε με τις οικογένειές τους και στην Ελλάδα (στην πορεία τους προς την Ευρώπη), αφού προηγουμένως έχουν βάψει τα χέρια τους με αίμα αθώων.
Αιχμάλωτοι των Κούρδων, εκλιπαρούν τώρα για τη ζωή τους, έχοντας κατανοήσει με τον πιό σκληρό τρόπο πως η λογική «ο θάνατός σου η ζωή μου» τους οδήγησε να ικετεύουν κλαίγοντας για την ίδια τους την ζωή, υποσχόμενοι στον Αλλάχ πως θα φύγουν και δεν θα ξαναπολεμήσουν...

Την ίδια στιγμή, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, με προεξάρχουσα την γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, εκλιπαρούν τον ημιπαράφρονα εγκληματία Ταγίπ Ερντογάν και συζητούν μαζί του υπό καθεστώς ωμών εκβιασμών, την διευθέτηση της ροής των προσφυγικών ροών, που ο ίδιος δημιουργεί εις βάρος της Ευρώπης. Με συμφωνίες, μάλιστα, έχουν υποσχεθεί πακτωλό χρημάτων στον τούρκο «σουλτάνο», προκειμένου να τον εξευμενίσουν, την ίδια στιγμή που εκείνος βομβαρδίζει και δολοφονεί αμάχους στην Συρία, στρατολογεί φανατικούς ισλαμιστές και πολεμάει τους Κούρδους του Ιράκ και δολοφονεί εν ψυχρώ τους Κούρδους της Τουρκίας…!

Ίσως, εάν οι σπιθαμιαίοι Ευρωπαίοι «ηγέτες» έβλεπαν το βίντεο που ακολουθεί, θα μπορούσαν να κατανοήσουν τι ακριβώς σημαίνει να συζητάς με την Τουρκία, πόσο έντιμη είναι στις συμφωνίες της αυτή η χώρα και που καταλήγουν –τελικά- όσοι συνεργαστούν μαζί της… Γιατί, για την κατάντια της σημερινής Ευρώπης ευθύνη δεν φέρει μόνο η Γερμανία της κυρίας Μέρκελ, αλλά και η συνεργασία της Ευρώπης με την Τουρκία (ιστορικά φιλική χώρα της Γερμανίας), η οποία έχει μετεξελιχθεί σε παράγοντα αποσταθεροποίησης της Μέσης Ανατολής (και όχι μόνο).
Όταν οι Ευρωπαίοι "ηγέτες" αναγκαστούν να αποδεχθούν πως η Τουρκία (χρησιμοποιώντας τους πυρήνες γκρίζων λύκων που έχει αναπτύξει σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη) χρηματοδοτεί, στηρίζει και σχεδιάζει τρομοκρατικές ενέργειες που συμβαίνουν στο Ευρωπαϊκό έδαφος, τότε θα πρέπει να απολογηθούν προς τους ευρωπαϊκούς λαούς όχι για το λάθος της συνεργασίας τους, αλλά για τη συνέργειά τους στην ύπαρξη της ισλαμικής τρομοκρατίας εντός του ευρωπαϊκού εδάφους, και, επίσης, για τις δολοφονίες -δεκάδων χιλιάδων αθώων ανθρώπων- που έγιναν για να ικανοποιηθούν τα τουρκικά συμφέροντα και το όνειρο του Ταγίπ Ερντογάν να γίνει "σουλτάνος" (ή και χαλίφης)...

Απολαύστε στην συνέχεια το βίντεο και τις ικεσίες των τζιχαντιστών που συνεργάστηκαν με την Τουρκία και επιτέθηκαν μέσα από την Τουρκία σε θέσεις Κούρδων του Ιράκ (μην ξεχάσετε να ρυθμίσετε την εμφάνιση υπότιτλων, για να διαβάσετε τις ομολογίες – καταγγελίες για τον πραγματικό τουρκικό ρόλο στη Μέση Ανατολή)





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Ζαχαρία Β. Μίχα

Το ενδεχόμενο ενός θερμού επεισοδίου ήρθε στο επίκεντρο της δημοσιότητας στην Ελλάδα εξαιτίας της κλιμάκωσης της τουρκικής προκλητικότητας με τις μαζικές υπερπτήσεις πάνω από τις Οινούσσες και παρακείμενη νησίδα, μια επιλογή της τουρκικής Αεροπορίας (THK) που εξέπληξε πολλούς, αφού ο αναθεωρητισμός της Άγκυρας έχει λόγους να επικεντρώνει αλλού.

Η πιθανότητα ξεσπάσματος θερμού επεισοδίου δεν μπορεί ασφαλώς να παραγνωριστεί και οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις οφείλουν να είναι έτοιμες για παν ενδεχόμενο. Ωστόσο, η εκτίμηση της πιθανότητας να κληθεί η χώρα να αντιμετωπίσει μια τέτοια δυσάρεστη για κάθε φιλειρηνικό κράτος κατάσταση δεν είναι εύκολη υπόθεση, καθώς υπάρχουν στοιχεία που θεωρητικά θα συνηγορούσαν από τουρκικής πλευράς υπέρ και των δυο ενδεχομένων.

Εάν επιχειρηθεί μια πιο συστηματική προσέγγιση του θέματος, μια μεθοδολογία που θα είχε νόημα να χρησιμοποιεί, θα ήταν το να διακρίνουμε μεταξύ του στρατιωτικού και του (γεω)πολιτικού επιπέδου, παρότι αυτά τα δύο σαφώς αλληλεπιδρούν.

Η (γεω)πολιτική οπτική γωνία…

Ξεκινώντας από το πολιτικό επίπεδο θα μπορούσε κανείς να διακρίνει στοιχεία που αυξάνουν την πιθανότητα ξεσπάσματος θερμού επεισοδίου και στοιχεία που το αποτρέπουν. Υπέρ του συγκρουσιακού σεναρίου θα μπορούσε κανείς να εντάξει ενδεχόμενη αντιμετώπιση της κατάστασης από την πλευρά της Τουρκίας, ως ευκαιρία επιβολής νέων τετελεσμένων στην περιοχή του Αιγαίου, εξαιτίας της προσφυγικής κρίσης, κυρίως δε την πάγια επιδίωξη διχοτόμησής του, με συνέπεια τον «εγκλωβισμό» των νήσων του ανατολικού Αιγαίου.

Ταυτόχρονα, ενδεχόμενη τέτοια επιλογή θα επιχειρούσε να προσθέσει προβλήματα σε μια ήδη εξαιρετικά επιβαρυμένη γεωπολιτική περιοχή, με την ελπίδα ότι η διαπραγμάτευση που νομοτελειακά θα ακολουθήσει στο πλαίσιο της προσπάθειας διπλωματικής διευθέτησης, θα οδηγήσει σε περισσότερα οφέλη την πλευρά της Τουρκίας.

Η χώρα του Ερντογάν συνηθίζει να φορτώνει τη «ζυγαριά» υιοθετώντας μαξιμαλιστικές προσεγγίσεις, ώστε να έχει διαπραγματευτική ευελιξία και στο τέλος της διαδικασίας το αποτέλεσμα να έχει θετικό πρόσημο. Πολλώ δε μάλλον τη στιγμή που έχει λόγους να είναι δυσαρεστημένη από τις εξελίξεις στο μέτωπο της Συρίας.

Στα αντικίνητρα πρόκρισης του συγκρουσιακού σεναρίου θα μπορούσαν να κατηγοριοποιηθούν οι εξαιρετικά προβληματικές σχέσεις της Τουρκίας με όλους σχεδόν τους κεντρικούς γεωπολιτικούς δρώντες της περιοχής, από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, μέχρι την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στη «ζυγαριά» ρόλο θα έπαιζαν και χώρες της ανατολικής Μεσογείου, όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος, αφού ενδεχόμενη κίνηση στην πλευρά του Αιγαίου θα επηρέαζε αρνητικά, στην παρούσα συγκυρία, κάποιες προσπάθειες σταδιακής εξομάλυνσης που βρίσκονται σε εξέλιξη, ενώ θα ενίσχυε την εικόνα των τελευταίων ετών, αυτή του αμετροεπή, απρόβλεπτου και γενικότερα προβληματικού εταίρου που θα περιέπλεκαν περεταίρω την κατάσταση.

Kαι η στρατιωτική διάσταση

Περνώντας στο στρατιωτικό επίπεδο, ένα στοιχείο το οποίο λογικά θα αποτελούσε αντικίνητρο στην ανάληψη στρατιωτικής δράσης, θα μπορούσε να είναι η ίδια η οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, υπό την έννοια ότι θα ήταν λογικό να υπολογίζεται από πλευράς Τουρκίας ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της.

Η τουρκική πλευρά θα μπορούσε να υπολογίσει, ότι η ελαχιστοποίηση των αμυντικών δαπανών, με την συνεπακόλουθη εγκατάλειψη της προγραμματισμένης υλοποίησης εξοπλιστικών προγραμμάτων που σαν στόχο έχουν να διατηρήσουν τη μαχητική ισχύ των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων (αντικατάσταση υλικού, αναβαθμίσεις, ανταλλακτικά κ.λπ.) θα οδηγήσει λογικά σε ακόμα πιο ευνοϊκές συνθήκες στο προσεχές μέλλον.

Ενδεχομένως δε, αυτή η οικονομική αδυναμία θα μπορούσε να οδηγήσει την Ελλάδα σε διαρκείς υποχωρήσεις με στόχο την αποφυγή συρράξεως, οπότε οι Τούρκοι θα πετύχαιναν μέρος τουλάχιστον των στόχων τους, χωρίς να χρειαστεί να αναλάβουν οποιοδήποτε ρίσκο θα συνεπαγόταν η στρατιωτική κλιμάκωση.

Στην παρούσα φάση, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα να επιφέρουν σημαντικά στρατιωτικά πλήγματα στον αντίπαλο, καθιστώντας είτε αμφίβολη την επικράτησή του σε περίπτωση που το θερμό επεισόδιο οδηγήσει σε στρατιωτική κλιμάκωση, είτε στην καλύτερη των περιπτώσεων για τους Τούρκους να επιτύγχαναν μια «Πύρρειο νίκη», η οποία με δεδομένο το εσωτερικό πολιτικό και το διεθνές-περιφερειακό σκηνικό, θα δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα επέλυε.

Το πιθανότερο σενάριο «εκτροπής»

Τούτων λεχθέντων, είναι μάλλον απίθανο η Τουρκία να επιχειρήσει την επιβολή τετελεσμένων μέσω κάποιου θερμού επεισοδίου που θα αμφισβητούσε όπως στα Ίμια ελληνικό έδαφος. Η μεγαλύτερη απειλή θα ήταν να σημειωθεί εμπλοκή σε κάποιο θέμα που θα αφορά στην αρμοδιότητα έρευνας και διάσωσης (SAR), όπου δυνάμεις της τουρκικής Ακτοφυλακής θα επιχειρούσε να εκτελέσει επιχείρηση σε θαλάσσιο χώρο ελληνικής δικαιοδοσίας.

Η ελληνική πλευρά οφείλει να συμπεριφερθεί με υπευθυνότητα και μετριοπάθεια, χωρίς ασφαλώς να υποχωρεί από τις θέσεις της και να αποφύγει κάθε πρόκληση που στόχο θα είχε να προκληθεί τοπικό επεισόδιο που θα επέτρεπε στην Τουρκία να προωθήσει τις επιδιώξεις σε μια περίοδο που εκβιάζει τη Δύση δια του μεταναστευτικού – προσφυγικού.

Ταυτόχρονα, ο Ερντογάν θα χρησιμοποιούσε το επεισόδιο για να ενισχύσει τη θέση του στο εσωτερικό μέτωπο, αποπροσανατολίζοντας δια της αφύπνισης των – υπαρχόντων – εθνικιστικών αντανακλαστικών την τουρκική κοινωνία, αξιοποιώντας ένα θέμα που έχει απήχηση και στο ισλαμιστικό και στο κεμαλικό πολιτικό ακροατήριο.

*Ο Ζαχαρίας Μίχας είναι Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου