Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Νοε 2014

Ναζιστικό παραλήρημα στην Τουρκία με τον Ερντογάν να βρίσκεται στα χνάρια του Χίτλερ

Ειδικός «φόρος» για τους Εβραίους. Ύμνοι και έπαινοι για τον Αδόλφο Χίτλερ. Αναφορές σε «στρατόπεδα» για τους Εβραίους. Και απειλές εν αφθονία…

Όλα αυτά ακούγονται σήμερα στην Τουρκία, καθώς ο αντισημιτισμός σημειώνει ρεκόρ, ενώ οι μουσουλμάνοι εμφανίζονται να οργανώνουν τη δημιουργία ενός νέου Χαλιφάτου, σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Middle East Media Research.

Η οργάνωση ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι σε μια πρόσφατη έρευνα που έγινε στην Τουρκία διαπιστώθηκε ότι σε μόλις 24 ώρες, στις 17-18 Ιουλίου, 27.309 Τούρκοι χρήστες του Twitter έστειλαν 30.926 tweets, τα οποία υποστήριζαν τη γενοκτονία του Χίτλερ κατά των Εβραίων.

Η έκθεση αναφέρει ότι η αντισημιτική «προπαγάνδα» από Τούρκους αξιωματούχους της κυβέρνησης έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χαρακτηρίζει το Ισραήλ πιο βάρβαρο από τον Χίτλερ και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία υποστηρίζουν το κόμμα του, κατηγορούν τους Εβραίους της Τουρκίας για «προδοσία». Παράλληλα οι Εβραίοι έχουν κατηγορηθεί ότι συνδέονται με τη χρήση του Έμπολα ως βιολογικού όπλου και ένας καθηγητής έγραψε στο Twitter σχετικά με την αποστολή Εβραίων στην Τρεμπλίνκα.
Η Τρεμπλίνκα ήταν ένα από τα διαβόητα στρατόπεδα θανάτου της ναζιστικής Γερμανίας στη διάρκεια του Β” Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο αντισημιτισμός είναι εμφανής και αποδεκτός στη ρητορική της τουρκικής κυβέρνησης, επισημαίνει το MEMRI, υπενθυμίζοντας ότι το Μάιο μετά την κατάρρευση του ανθρακωρυχείου ο Ερντογάν συνεπλάκη με έναν ανθρακωρύχο, αποκαλώντας τον «σπέρμα του Ισραήλ».

Το Σεπτέμβριο, ενώ ο Ερντογάν επέμενε στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων ότι ούτε ο ίδιος ούτε η κυβέρνησή του τρέφουν αντισημιτικά αισθήματα, τα μέλη του κόμματός του ανέβαζαν στο Twitter εγκωμιαστικά σχόλια για τον Χίτλερ, και τα καταστήματα στην Κωνσταντινούπολη τοποθετούσαν πινακίδες που έλεγαν ότι «απαγορεύεται η είσοδος σε εβραϊκά σκυλιά», προσθέτει το MEMRI.

Το MEMRI παραπέμπει επίσης σε ένα άρθρο του Ibrahim Tenekeci στην εφημερίδα Yeni Safak. Ο μουσουλμάνος αρθρογράφος επικαλούνταν το έργο του Τούρκου συγγραφέα Nurettin Topcu, ο οποίος έλεγε ότι οι Εβραίοι αποτελούν «την αιώνια κατάρα της ανθρωπότητας».

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι ο Αλλάχ δημιούργησε την εβραϊκή φυλή ως κατάρα για την ανθρωπότητα», υποστήριζε ο Tenekeci. «Η εβραϊκή φυλή έχει σταλεί στον κόσμο για να καταστρέψει κάθε τι καλό, όλα τα γερά θεμέλια και όλες τις απελευθερωτικές αλήθειες…Οι Εβραίοι ενστικτωδώς κάνουν κακό στους ανθρώπους και στην ανθρωπότητα. … Ο Εβραίος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς το κακό και την ταραχή».

Το ΜΕΜRI επικαλείται ακόμα τα άρθρα του Karuk Kose.

«Δεν υπάρχει τρόπος να θεραπεύσουμε τις απώλειες στον πόλεμο της Γάζας, αλλά μέχρι να φτάσουμε στη μεγάλη στιγμή της “εκδίκησης”, πρέπει να κρατήσουμε ζωντανό τον πόνο στις καρδιές μας και να ανοικοδομήσουμε τη Γάζα χωρίς καθυστέρηση».
«Οι ζημιές ανέρχονται σε 8 δισεκατομμύρια δολάρια. Είναι ένας μεγάλος αριθμός για ένα τόσο μικρό έδαφος όπως η Γάζα … και η ανοικοδόμηση θα χρειαστεί 20 χρόνια», συνεχίζει ο Kose. «Φυσικά τα χρήματα που απαιτούνται για την ανοικοδόμηση της Γάζας θα προέλθουν από τον μουσουλμανικό κόσμο…Με μουσουλμανική βοήθεια θα ξανασταθεί η Γάζα στα πόδια της- μέχρι η “αγέλη των δολοφόνων” να επιτεθεί για μία ακόμα φορά και να την καταστρέψει».

«Μήπως λοιπόν να μην βοηθήσουμε τη Γάζα επειδή υπάρχει ο φόβος να καταστραφεί και πάλι;
Μήπως να αφήσουμε τους αδελφούς μας στη Γάζα να ζουν στην Παλαιολιθική Εποχή;
Και βέβαια όχι! Ωστόσο είναι καιρός όσοι μουσουλμάνοι αγαπούν τους Παλαιστίνιους και ο πατέρας της Γάζας (ο Ερντογάν) να θέσουν ένα τέλος σε αυτόν το φαύλο κύκλο. Ήρθε η ώρα να αναγκάσουν τους ενόχους και τους φίλους των ενόχων να πληρώσουν τις καταστροφές που προκάλεσαν».

Ο Kose συνεχίζει προτείνοντας να θεσπιστεί ένας φόρος για τη Γάζα, τον οποίο θα πληρώνουν όλοι οι Εβραίοι αλλά και όλες οι επιχειρήσεις που συνεργάζονται με το Ισραήλ.

«Δεδομένου ότι αυτοί είναι που προκαλούν τις καταστροφές, ας τους αναγκάσουμε να πληρώσουν για την ανοικοδόμηση».
Ο Ali Ihsan Goker, ο οποίος διδάσκει στο πανεπιστήμιο Bilecik, σχολίασε πρόσφατα στο Twitter ότι «η Τρεμπλίνκα θα είναι έτοιμη σύντομα, αυτή την στιγμή κατασκευάζουμε τη σιδηροδρομική γραμμή για να μεταφέρουμε εκεί τους Εβραίους».

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Η Ελλάδα θα πρέπει να προσέξει πολύ τη στιγμή που ο Ερντογάν θα κάνει το επόμενο βήμα (στα χνάρια του Χίτλερ), στοχοθετώντας τον δικό του ζωτικό χώρο...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όσοι είναι κοντά στον κομματικό μηχανισμό της ΝΔ, γνώριζαν καλά τον Ανδρέα Παπαμιμίκο και τον ρόλο του στα τεκταινόμενα του κόμματος. Τις συμμαχίες του και την πορεία του στο κόμμα. Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι ήταν από τους βασικούς συνεργάτες και συντελεστές της πορείας του Αντώνη Σαμαρά τα τελευταία χρόνια…
Όταν ο Σαμαράς τον πρότεινε για Γραμματέα της ΝΔ, κανείς δεν έφερε την παραμικρή αντίρρηση, γνωρίζοντας ότι ο Ανδρέας Παπαμιμίκος, δεν θα είναι απλά υποψήφιος, αλλά και σίγουρος νικητής αφού δεν θα υπήρχε αντίπαλος.
Οι περιβόητες ΜΚΟ
Ο κ. Παπαμιμίκος διατηρούσε προνομιακή σχέση με τον πρύτανη του πανεπιστημίου «Μακεδονία» Ηλία Κουσκουβέλη. Οι δύο άντρες, εκτός της σχέσης που ανέπτυξαν στο πανεπιστήμιο και την εκλογή του δεύτερου με τις ψήφους του πρώτου στη θέση του πρυτάνεως, συνδέονται και από την κοινή τους θητεία στο Δ.Σ. της ΜΚΟ «Δίκτυο πρωτοβουλίας για τη Δημοκρατία στα ΔΥΤΙΚΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ»
Από την περίοδο της ενασχόλησής του με τις ΜΚΟ. Ο Ανδρέας Παπαμιμίκος ήλεγχε 5 ΜΚΟ, οι οποίες χρηματοδοτούνταν από κρατικά κονδύλια κατά την περίοδο διακυβέρνησης της Ν.Δ.:
1. ΟΝΝΕΔ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
2. ΝΕΑΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
3. BALKAN A.I.D.
4. Πρωτοβουλία για την ΝΕΑΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ
5. Δίκτυο πρωτοβουλίας για τη Δημοκρατία στα ΔΥΤΙΚΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ.
Η ΜΚΟ αυτή χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών με τουλάχιστον 5 εκατομμύρια Ευρώ κατά την περίοδο 2005-2007 , περίοδο όπου αρμόδιος υφυπουργός ήταν ο Ευριπίδης Στυλιανίδης και Υπουργός για ένα μεγάλο διάστημα η Ντόρα Μπακογιάννη.
olympia.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

«…Έτσι πήραμε τον δρόμο προς τη Δύση για να απαλλαγούμε από τον Τούρκο κι ενώ πετύχαμε πλέον να «ανήκομεν εις την Δύσιν» -καθώς τα έχουμε δώσει όλα- βρίσκουμε πάλι τον Τούρκο μπροστά μας… Ήμασταν ενήλικες και για να συγχρονιστούμε με τα ανθρωπολογικά βρέφη της ιστορίας μάθαμε να μπουσουλάμε πίσω τους. Και συνεχίσαμε. Ξεχνώντας ότι υπάρχει και το όρθιο βάδισμα...»
Γράφει η Αθηνά Κατσαφάδου
Δικηγόρος, τ. πρόεδρος Δ.Σ. Πειραιά


Για να αντιληφθούμε σε βάθος αυτό που συμβαίνει σήμερα στη δύστυχη χώρα μας πρέπει να ξαναθυμηθούμε τα γεγονότα της ιστορίας μας, τα αίτια και τις αφορμές της Δ’ Σταυροφορίας και τον διαμελισμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που επιμελώς αποκρύπτονται, αποσιωπούνται και δεν διδάσκονται στα σχολεία μας. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό έχει να κάνει με τη γεωπολιτική προσήλωση της πολιτικο-οικονομικής ελίτ της χώρας στο δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν», δηλαδή σε Ευρωπαϊκή Ένωση (για να ακριβολογούμε, γερμανική Ευρώπη) και ΗΠΑ.

Τα σύνορά μας, παρά την ένταξή μας στην Ε.Ε., ουδέποτε αναγνωρίστηκαν ως σύνορα της Ευρώπης. Η γεωργία και η κτηνοτροφία μας σχεδόν κατεστράφησαν και η βιομηχανία και η ανθούσα βιοτεχνία μας εξαφανίζονται. Το νόμισμά μας, η παλαιότατη δραχμή, αντικαταστάθηκε από το πανάκριβο γερμανικό ευρώ. Έχουμε μεταβληθεί σε λαό καταναλωτών των δυτικών προϊόντων και κυρίως των πολιτιστικών σκουπιδιών τους. Αυτή είναι η επιδίωξη της Δύσης. Να μην παράγουμε τίποτε και να είμαστε απλώς μεταπράτες.

Εμείς, εις πείσμα των καιρών, θα αναπλεύσουμε το ρεύμα της αιμάσσουσας ιστορίας μας προκειμένου να αναδειχθεί και να κατανοηθεί αρκούντος ότι υπήρξαμε η πρώτη αποικία των Δυτικών τριακόσια χρόνια πριν στραφούν προς την αποικιοποίηση των Δυτικών Ινδιών, Αντιλλών, Κούβας κ.λ.π. Σήμερα μέσω των Μνημονίων έχουμε πάλι μεταβληθεί απροκάλυπτα σε αποικία της Δύσης με νέους τρόπους επίθεσης και επιβολής της Νέας Τάκης, καθόλου πιο ήπιους από τους παλαιότερους.

Θα προσπαθήσουμε όσο είναι δυνατόν να καταγράψουμε τα αίτια και τις συνέπειες που είχαν και συνεχίζουν να έχουν για τη χώρα η Φραγκοκρατία και η Άλωση. Η αποικιοκρατική πρακτική των Δυτικών είχε αρχίσει να τίθεται σε εφαρμογή πριν από την Άλωση. Το Βυζάντιο αποτελούσε ήδη ημιαποικία. Δεν υπολειπόταν παρά η τελευταία πράξη του δράματος…

Η πτώση του Βυζαντίου
Η ήττα του Βυζαντινού στρατού το 1071 στη μάχη του Ματζικέρτ, υπό τον γενναίο και τραγικό ταυτόχρονα αυτοκράτορα Ρωμανό Δ’ τον Διογένη έπειτα από προδοσία της παλατινής γραφειοκρατίας, αποτελεί ορόσημο στη Βυζαντινή ιστορία, καθώς οι Σελτούκοι Τούρκοι εγκαθίστανται πλέον οριστικώς στην Μικρά Ασία.

Το 1081 ανεβαίνει στον θρόνο ο Αλέξιος Κομνηνός (1081 – 1118), ο οποίος αναρέπει την προϊούσα παρακμή της αυτοκρατορίας. Αντιμετώπισε τους Νορμανδούς του Ροβέρτου Γυισκάρδου, τους Πετσενέγους (Σκύθες, κατά την Άννα Κομνηνή), τους Κουμάνους και τους Τούρκους της Μικράς Ασίας. Τότε εμφανίζονται για πρώτη φορά στην περιοχή οι Σταυροφόροι που ξεκινούσαν να απελευθερώσουν τους Αγίους Τόπους από τους Άραβες και τους Τούρκους. Ο Αλέξιος αντελήφθη πολύ νωρίς τους κινδύνους που εγκυμονούσε για το Βυζάντιο η άφιξη των Σταυροφόρων, που δύσκολα μπορούσαν να κρύψουν κάτω από τον μανδύα του «Ιερού Πολέμου» τις βλέψεις τους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μικράς Ασίας, δηλαδή στην περιοχή καθαυτό του Βυζαντίου.

Ο Αλέξιος, σε αντάλλαγμα της βοήθειας που του παρείχαν με τον στόλο τους οι Ενετοί εναντίον του Ροβέρτου Γυισκάρδου και των Νορμανδών (τον οποίο νίκησε κατά κράτος), τους παραχωρεί μεγάλα προνόμια. Τους απάλλαξε από τους φόρους σε όλες τις χώρες που τελούσαν υπό την κυριαρχία των Ρωμαίων, χωρίς να πληρώνουν ούτε έναν οβολό ως τελωνειακό δασμό. Εξαιρέθηκαν έτσι από κάθε ρωμαϊκό έλεγχο.

Περιγράφοντας την Α’ Σταυροφορία (1097 – 1104) καταγράφει στην Αλεξιάδα η Άννα Κομνηνή την άποψη του πατέρα της για τους Σταυροφόρους Λατίνους: «Προέβλεπε επίσης την αστάθεια και την αναξιοπιστία των ανθρώπων εκείνων που αλλάζουν κατεύθυνση σαν τον Εύριπο και ήταν διατεθειμένοι να πουλήσουν για έναν οβολό ακόμα και τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Τόσο φιλοχρήματοι ήσαν». Άρχιζε ήδη η οικονομική αιμορραγία του Βυζαντίου…

Ο Μανουήλ Κομνηνός (1143 – 1180), εγγονός του Αλεξίου, για να αντιμετωπίσει τους Νορμανδούς, τους Σελτζούκους του Ικονίου και τους Σταυροφόρους, θα επιτρέψει κι αυτός υπερμέτρως την διείσδυση των Λατίνων όχι μόνον στην οικονομία, αλλά και στον στρατό. Έτσι εξέλιπε η οικονομική ευρωστία του Βυζαντίου, αφού ο άλλοτε κραταιός βυζαντινός στόλος δεν είχε πλέον τον έλεγχο των θαλασσών. Το 1145 είχε αρχίσει η Β’ Σταυροφορία. Ο Μανουήλ στο τέλος της ζωής του προσπαθεί να περιορίσει τους Λατίνους εμπόρους και να ενισχύσει τους στρατιώτες – ιδιοκτήτες γης.

Ο διάδοχός του (1182 – 1185), Ανδρόνικος Κομνηνός, προσπαθεί με ένα πάθος απελπισμένο να ανορθώσει την παραπαίουσα Αυτοκρατορία. Έχει κατανοήσει τον φοβερό κίνδυνο των Λατίνων – Φράγκων από τη μία και των Σελτζούκων από την άλλη. Καταλαβαίνει πως εάν δεν επανέλθουν τα λιμάνια, οι εμπορικοί δρόμοι, η ναυτιλία και το εμπόριο, γενικότερα εάν δεν επανακυριαρχήσουν οι βυζαντινοί στην οικονομία τους, την οποία ελέγχουν κατά μέγιστο ποσοστό οι ξένοι (το ίδιο δεν συμβαίνει και σήμερα;) σωτηρία δεν υπάρχει. Ξεκινά αμέσως βαθιά κοινωνική και οικονομική μεταρρύθμιση με νόμους αυστηρούς κατά των γαιοκτημόνων και φοροεισπρακτόρων (εμείς τους απαλλάσσουμε με τροπολογίες ντροπής για τους βουλευτές που τις ψηφίζουν).

Ενδεικτικό του κλίματος κατά των Λατίνων είναι το ακόλουθο γεγονός:
Τον Μάιο του 1182 ξεσηκώνεται ο λαός της Κωνσταντινούπολης και προβαίνει σε εκτεταμένη λεηλασία και σφαγή των Λατίνων. Οι Νορμανδοί στις 15 Αυγούστου θα πολιορκήσουν την Θεσσαλονίκη και μετά από ηρωική αντίσταση δέκα ημερών θα την καταλάβουν και θα την λεηλατήσουν. Οι «δυνατοί», δηλαδή οι μεγαλογαιοκτήμονες της Θεσσαλονίκης, είχαν συμμαχήσει με τους Νορμανδούς. Αντίθετα, οι λαϊκές τάξεις, οι καλόγεροι και η φρουρά στάθηκαν γενναίοι υπερασπιστές της Θεσσαλονίκης, γράφει ο Γ. Κορδάτος.
Η συμμαχία των δυνατών με τους Νορμανδούς είναι δεδομένη και όλοι μαζί βαδίζουν κατά της Κωνσταντινούπολης. Οι «δυνατοί» οργανώνουν πραξικόπημα κατά του Ανδρόνικου. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1185 ένα μέρος του λαού, παραπλανημένο και από το φόβο της επέλασης των Νορμανδών, θα συνταχθεί με τους πραξικοπηματίες. Συλλαμβάνουν τον Ανδρόνικο, τον οποίο κατακρεουργεί κατά απόλυτα απεχθή τρόπο ο όχλος.

Στα επόμενα 19 χρόνια, μέχρι το 1204, η εσωτερική υπονόμευση επιδεινώνεται αδιαλείπτως. Ο δόγης Ερρίκος Δάνδολο συναποφασίζει με τον Πάπα Ινοκέντιο τον Γ’ την Δ’ Σταυροφορία, η οποία δίνει την ευκαιρία στους Δυτικούς να βάλλουν κατά του Βυζαντίου υπό το πρόσχημα της αποκατάστασης στον θρόνο του έκπτωτου αυτοκράτορα Αλέξιου Δ’ Άγγελου.

Ο Νικήτας Χωνιάτης, βυζαντινός λόγιος και χρονικογράφος της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους, που κατάφερε και ξέφυγε από την αιχμαλωσία, ξεσπά σε θρήνο: «Ω Πόλη, βασίλισσα των πόλεων, ποιος μας χωρίζει από εσένα, σαν την μητέρα από τα αγαπημένα της παιδιά; Τι θα απογίνουμε; Που θα πάμε; Ποια παρηγοριά θα βρούμε, ξεριζωμένοι από τον κόρφο σου; Θα γίνουμε τραγούδι και θρύλος στο στόμα των εθνών, σύντροφοι των πουλιών, εξασφαλίζοντας την τροφή μας όπως τύχει και πίνοντας αντί για νερό χολή;»…

Ο μεγάλος Βυζαντινολόγος Στίβεν Ράνσιμαν γράφει: «Η λεηλασία της Κωνσταντινούπολης δεν έχει αντίστοιχό της στην Ιστορία (…) Ξεχύθηκε ένας ωρυόμενος όχλος στους δρόμους και τα σπίτια, αρπάζοντας οτιδήποτε γυάλιζε και καταστρέφοντας οτιδήποτε δεν μπορούσαν να κουβαλήσουν, σταματώντας μόνο για να σκοτώσουν και να βιάσουν ή για να ανοίξουν τα κελάρια και να πιούν. Στην ίδια την Αγια-Σοφιά έβλεπε κανείς μεθυσμένους στρατιώτες να σχίζουν τις μεταξωτές κουρτίνες και να γκρεμίζουν ή να κομματιάζουν τα μεγάλα ασημένια εικονοστάσια, ενώ ποδοπατούσαν ασεβέστατα άγιες εικόνες και ιερά βιβλία. Επί τρεις ημέρες εξακολουθούσαν οι φρικιαστικές σκηνές της λεηλασίας κα της αιματοχυσίας, ώσπου η τεράστια και ωραία πόλη έγινε ένα ερείπιο».

Καταλαμβάνοντας την Κωνσταντινούπολη, οι Λατίνοι εγκαθιστούν Λατίνο αυτοκράτορα, τον Βαλδουίνο της Φλάνδρας, και Λατίνο Πατριάρχη, τον Βενετό Θωμά Μοριζίνι. Τα εδάφη της ηττημένης Αυτοκρατορίας διενεμήθησαν στους νικητές με την Partitio Romanie, τη συνθήκη διαμελισμού της Ρωμανίας. Βάσει της Partitio Romanie, οι Ενετοί έλαβαν τα 3/8 της επικράτειας, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης, η οποία θα μείνει στα χέρια τους πάνω από τέσσερις αιώνες (1204 – 1669), της Κύπρου, την οποία κατέχουν σχεδόν τέσσερις αιώνες (1204 – 1571), και των Ιονίων Νήσων, στα οποία κυριαρχούν σχεδόν επτά αιώνες (1204 – 1861).

Μετά την πτώση της Πόλης, οι δυτικοί σπεύδουν να απομυζήσουν κάθε πόρο. Στη Χίο, για παράδειγμα, εγκαθιδρύθη κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας των Γενουατών (1345 – 1566) ένα πρωτότυπο αποικιακό καθεστώς, μία μονοπωλιακή μετοχική εταιρεία, η πρώτη μετοχική εταιρεία της Ιστορίας, η οποία κατείχε το μονοπώλιο της εκμετάλλευσης της μαστίχας. Οι καλλιεργητές είχαν εκπέσει σε δουλοπάροικους και αργότερα σε δούλους. Κάτι παρόμοιο έγινε και στην Κύπρο, με την παραγωγή ζάχαρης. Οι Δυτικοί, εκτός από την ληστρικότητα στο οικονομικό πεδίο, διεξήγαν και απηνείς διωγμούς κατά των υποδούλων «αλλοθρήσκων». Η μισαλλοδοξία τους κατά των Ελλήνων Ορθοδόξων είναι τέτοιας έκτασης που στην Κύπρο το 1211 οι Λατίνοι επίσκοποι έκαψαν 12 Έλληνες μοναχούς και τον ηγούμενο. Η Ιερά Εξέτασή τους συνέχισε τις καταδίκες των ορθοδόξων μέχρι και τον 16ο αιώνα. Στην Κρήτη πεντακόσιοι ορθόδοξοι κληρικοί εξορίστηκαν, ενώ εβδομήντα τέσσερις βρήκαν οικτρό θάνατο με στραγγαλισμό και απαγχονισμό στη Ρώμη.

Είμαστε οι τελευταίοι Έλληνες;
Η Φραγκοκρατία στην Ελλάδα απετέλεσε κυριολεκτικά την πρώτη σπουδή αποικιοκρατίας των Δυτικών τριακόσια χρόνια πριν από την επίθεση της Δύσης στο Νέο Κόσμο και την Αφρική. Επάνω στη χώρα μας απέκτησαν τεχνογνωσία αποικιοκράτη! Η Άλωση, ωστόσο, για τους Δυτικούς σημαίνει κάτι παραπάνω από γεωγραφική επέκταση και οικονομική άνθηση. Με την πτώση της Πόλης, αρχίζει η «Αναγέννηση» της Δύσης. Τα Πανεπιστήμια, οι Τέχνες, οι καθεδρικοί ναοί, η Επιστήμη και οι Έρευνες, η χρηματοδότηση των εξερευνήσεων κ.α., όλα αυτά πάτησαν πάνω στα συσσωρευμένα πνευματικά και υλικά λάφυρα και στους χιλιάδες τόνους χρυσού (ρωσικά αρχεία) που άρπαξαν από την καθημαγμένη «καθ’ ημάς Ανατολή». Η Αναγέννηση της Δύσης βασίζεται στο βιαίως σφαγιασθέν πτώμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μας από τους ομοθρήσκους της.

Σήμερα η χώρα μας λιώνει. Η πνευματική, οικονομική και κοινωνική παρακμή είναι προϊούσα και ελπίδα με προοπτικές δεν διαφαίνεται. Το δημογραφικό έχει ξεπεράσει την «κόκκινη γραμμή». Τα εθνικά μας θέματα είναι εκτεθειμένα σε χέρια πολιτικών που δεν πιστεύουν στην ανεξαρτησία και στο συμφέρον της χώρας μας.

Απευθύνομαι στην ιερή τρέλα των Ελλήνων, έξω από ιδεολογίες και κομματικούς σχηματισμούς, την οποία επικαλούμαι. Αυτή η ιερή τρέλα έχει συμπυκνωμένα όλα τα «συμφωνημένα υπονοούμενα» της φυλής. Είναι κρυμμένη μέσα στο παμπάλαιο σεντούκι της ιστορίας μας και εμφανίζεται πάντα όταν έχουμε φτάσει στην τελευταία γραμμή άμυνας. Έχω εμπιστοσύνη.

ΥΓ: Ευχαριστώ τον Γιώργο Καραμπελιά για όλα ταμ εξαιρετικά βιβλία του που φωτίζουν τον Βυζαντινό Μεσαίωνα, με συνέπεια να φωτίζεται και ο δικός μας, χειρότερος Μεσαίωνας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει τους μπάτσους του Τούρκου, που είναι σκλάβος του φόβου του. Ο ραγιάς είναι μισός άνθρωπος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα. Τον κυνηγάς και κρύβεται. Τον δέρνεις και ακόμα σκύβει. Τον σκοτώνεις και σωπαίνει…» Ίων Δραγούμης, 1878 - 1920
Στη σημερινή Ελλάδα ένα 1% κατέχει το 56,1% του πλούτου της χώρας και ένα 10% κατέχει περίπου το 87% του πλούτου. Αυτό το 10% είναι η άρχουσα τάξη και από αυτό, το 1% είναι η ελίτ, δηλαδή τα πραγματικά αφεντικά που κυβερνούν τη χώρα. Το υπόλοιπο 90% είμαστε οι ραγιάδες του Δραγούμη, που τρέμουμε τους μπάτσους των αφεντικών, που είμαστε σκλάβοι του φόβου μας.

Όσο υπήρχε μια επίπλαστη ευημερία με δανεικά, αισθανόμασταν όλοι ελεύθεροι και υμνούσαμε τη δημοκρατία μας. Τώρα ξαφνικά ανακαλύπτουμε ότι η ελευθερία μας ήταν δοτή και ελεγχόμενη, ότι η δημοκρατία μας ήταν ψευδοδημοκρατία που δεν λειτουργεί και δεν μας προστατεύει. Τώρα βλέπουμε σκάνδαλα που πριν δεν μας ενδιέφερε να δούμε και τώρα συνειδητοποιούμε ότι στην ουσία ήμασταν ραγιάδες σε μια εικονική πραγματικότητα με προθεσμία λήξης.

Δυστυχώς, με την επανάσταση του 1821 διώξαμε τον Τούρκο, αλλά δεν διώξαμε τον ραγιαδισμό, ο οποίος επέζησε, μέσω ενός ψευδοδημοκρατικού πολιτικού συστήματος, το οποίο τοποθέτησε στη θέση των Τούρκων νέα αφεντικά και μετέτρεψε υπερήφανους Έλληνες σε ένα είδος νέο-ραγιάδων.

Τώρα, 200 χρόνια μετά, ήρθε πλέον η ώρα να διώξουμε και τον ραγιαδισμό και να γίνουμε πραγματικά ελεύθεροι Έλληνες. Αυτό περνά αποκλειστικά μέσα από την ανατροπή του υπαίτιου πολιτικού συστήματος, που συντηρεί αυτή την αρρωστημένη κατάσταση. Για να το επιτύχουμε όμως αυτό, θα πρέπει να πάψουμε να τρέμουμε τους μπάτσους των αφεντικών, θα πρέπει να απελευθερωθούμε από τον φόβο μας.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Στέλιος Κράλογλου

Το Μνημόνιο στην Ελλάδα απέτυχε, λέει (τέσσερα χρόνια μετά την εφαρμογή του) ο σύμβουλος της Ανγκελα Μέρκελ Πέτερ Μπόφινγκερ. Σε δηλώσεις του, ο στενός συνεργάτης της Γερμανίδας καγκελαρίου (από τον Μάρτιο του 2004, ο Μπόφινγκερ είναι μέλος του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων της γερμανικής κυβέρνησης, δηλαδή των «σοφών» της οικονομίας) παραδέχεται ότι το πρόγραμμα που η τρόικα επέβαλε στην Ελλάδα, αντί να βοηθήσει την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, την επιδείνωσε. Κι αυτό γιατί, όπως λέει, εφαρμόστηκαν πολλά σκληρά μετρά λιτότητας σε σύντομο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα η δημοσιονομική προσαρμογή να είναι απότομη και βάρβαρη για τη χώρα και τους πολίτες. «Το μοντέλο που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα, πλέον, δεν ακολουθείται σε άλλες χώρες που μπαίνουν σε διαδικασία προσαρμογής» υπογραμμίζει στις δηλώσεις του στο capital.tv, ασκώντας δριμεία κριτική στις πολιτικές της τρόικας. «Θα έλεγα ότι το Μνημόνιο απέτυχε στο σύνολό του. Σίγουρα υπήρχε η ανάγκη για δημοσιονομική προσαρμογή στην Ελλάδα, δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό. Ομως, η δόση των μέτρων λιτότητας ήταν υπερβολική!»

Σύμφωνα με τον κ. Μπόφινγκερ, η Ευρώπη θα πρέπει να διαμορφώσει διαφορετική πολιτική και να επαναδιαπραγματευθεί τους όρους του ελληνικού προγράμματος διάσωσης, καθώς συμφωνήθηκαν πάνω σε υπερβολικά αισιόδοξες υποθέσεις για την ανάπτυξη.
Οπως λέει, πλέον η προσέγγιση που γίνεται σε άλλες χώρες είναι πολύ πιο προσεκτική. Δηλαδή, προχωρά μεν η προσαρμογή, αλλά σε μεγαλύτερο διάστημα, κάτι που σίγουρα είναι πιο αποτελεσματικό. Οπως εξηγεί, «χρειάζονται παρεμβάσεις που θα αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα, άρα απαιτούνται διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Χρειάζονται όμως περισσότερες επενδύσεις, ιδιωτικές και δημόσιες, που θα ενισχύσουν την ανάπτυξη».

Ο Γερμανός οικονομολόγος και μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων που συμβουλεύουν τη γερμανική κυβέρνηση είναι ο νεότερος της περίφημης ομάδας των «πέντε σοφών» και εκφράζει σταθερά κεϊνσιανές θέσεις (είναι υπέρμαχος του κατώτατου μισθού), ασκώντας κριτική και στο κόστος δανεισμού της Ελλάδας μέσω του μηχανισμού στήριξης της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

Ο κ. Μπόφινγκερ, από το 1992, είναι καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Βίρτσμπουργκ και ήταν από τους πρωτεργάτες μιας πρωτοβουλίας 59 καθηγητών υπέρ του ευρώ από το 1997, ενώ τον Αύγουστο του 2012 υποστήριξε, μαζί με τον Γιούργκεν Χάμπερμας και τον Γιούλιαν Νίντα-Ρίμελιν, μια σαφή αλλαγή πορείας της γερμανικής πολιτικής απέναντι στην κρίση του ευρώ. Από κοινού με επιφανείς Ευρωπαίους οικονομολόγους, είναι υπέρμαχος ενός συμφώνου για την απόσβεση των χρεών και μιας κοινής ευρωπαϊκής δημοσιονομικής πολιτικής.

Και βιβλίο-ράπισμα από Γερμανό δημοσιογράφο

«Καταπέλτης» για τις παρεμβάσεις της τρόικας, τις οποίες χαρακτηρίζει «σιωπηλό πραξικόπημα», είναι το βιβλίο-σοκ του Γερμανού δημοσιογράφου Γιούργκεν Ροτ, που κυκλοφόρησε σε τέταρτη έκδοση στη Γερμανία.
Οπως δήλωσε ο συγγραφέας στην Deutsche Welle, προβληματίστηκε πολύ προτού καταλήξει στον όρο «σιωπηλό πραξικόπημα», ο οποίος αποτελεί και τον τίτλο του βιβλίου του. Ωστόσο, πολλοί επιστήμονες και συνδικαλιστές τού είπαν ότι «αυτό που συμβαίνει στην ουσία τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία και την Ισπανία είναι “σιωπηλό πραξικόπημα”, γιατί γίνονται αλλαγές σε ένα πολιτικό και κοινωνικό σύστημα χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, χωρίς τη συμμετοχή του πληθυσμού στις διαδικασίες».

Ο Γερμανός δημοσιογράφος κατηγορεί ευθέως την τρόικα για κοινωνική αναλγησία και «εκβιαστικούς χειρισμούς», αναφέροντας ως παράδειγμα ότι «σχεδόν πάντα αποσιωπά ότι οι ιδιωτικοποιήσεις οδηγούν σε απολύσεις, μειώσεις μισθών κάτω από τα επίπεδα που επιβάλλει ο υγιής ανταγωνισμός και σε επισφαλείς σχέσεις εργασίας». Επισημαίνει ακόμα ότι, όσον αφορά τη χώρα μας, ευθύνη για τη σημερινή κρίση φέρουν η ελληνική πολιτική τάξη, συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα που σχετίζονται μαζί της και η γενικότερη νοοτροπία της οικογενειοκρατίας.
Ο κ. Ροτ κάνει ειδική αναφορά στο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, παρατηρώντας ότι «το 80% των προσφύγων που εισρέουν στην Ε.Ε. έρχεται μέσω Ελλάδας, αλλά η Ευρώπη έχει αφήσει την Ελλάδα να παλεύει μόνη της με αυτό το πρόβλημα».

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η προ ολίγων ημερών στυγνή δολοφονία του νεαρού Σέρβου στην Κωνσταντινούπολη, από «αγνώστους», δηλαδή από το τουρκικό παρακράτος των μυστικών υπηρεσιών της γείτονος, συνεχίζει να βρίσκεται στην δημοσιότητα, λόγω, κυρίως, της εμμονής τουρκικών ΜΜΕ, που θέλουν να βλέπουν συνέχεια του τραγικού περιστατικού, εντός του Ελληνικού εδάφους, εις βάρος των τούρκων οπαδών (χούλιγκαν), οι οποίοι συνεχίζουν να δηλώνουν αμετανόητοι (έως και υπερήφανοι) για την δολοφονία του νεαρού Σέρβου οπαδού.

Ενώ οι πρώτες θολές εικόνες της δολοφονίας του Σέρβου αντικαταστάθηκαν από τηλεοπτικές σκηνές «απείρου κάλους» (που δημοσιοποιήθηκαν από την τουρκική τηλεόραση) και αποκάλυψαν την εκτέλεση ενός συντεταγμένου σχεδίου δολοφονικής επίθεσης από την πλευρά «τούρκων οπαδών» (οι οποίοι όλως τυχαίως πήγαν στο γήπεδο για να παρακολουθήσουν έναν αγώνα μπάσκετ έχοντας μαζί τους χατζάρες και τσεκούρια), αποδεικνύοντας την «επιμέλεια» του όλου εγχειρήματος από την τουρκική πλευρά, το CNN Turk διατηρώντας στη δημοσιότητα το τραγικό περιστατικό επανέρχεται εκφράζοντας φόβους για… ελληνικά αντίποινα, ανεβάζοντας κατακόρυφα την «θερμοκρασία» και δημιουργώντας συγκρουσιακές συνθήκες, ενώ κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ακόμη και την περίπτωση προειδοποίησης για επικείμενη τουρκική προβοκάτσια, αυτή τη φορά εις βάρος της Ελλάδας.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Έθνος», η συγκεκριμένη στυγερή δολοφονία του 25χρονου φίλου του Ερυθρού Αστέρα έξω από το «Αμπντί Ιπεκτσί» στην Κωνσταντινούπολη, την περασμένη Παρασκευή, συγκλόνισε ολόκληρη την υφήλιο, ενώ έβαλε «φωτιά» στις –ήδη τεταμένες- σχέσεις των Τούρκων και Αλβανών με τους Σέρβους!

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι άνοιξε για τα καλά ο ασκός του Αιόλου για τους τούρκους χούλιγκαν(;), οι οποίοι όχι μόνο δεν μετάνιωσαν για την εγκληματική τους πράξη, αλλά παρουσιάζονται αποφασισμένοι για (ακόμα) χειρότερες καταστάσεις. Μάλιστα το CNN Turk αφιέρωσε ειδικό ρεπορτάζ για το εν λόγω θέμα, εκφράζοντας φόβο για πιθανά… αντίποινα από Έλληνες και Σέρβους! Έχοντας ως δεδομένες τις καλές σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών, έφερε ως παράδειγμα το παιχνίδι του Αστέρα Τρίπολης με την Μπεσίκτας, το οποίο χαρακτηρίζει υψηλής επικινδυνότητας! Βέβαια, θεωρείται δύσκολο να συμβεί κάτι τέτοιο στο αυριανό παιχνίδι της Τρίπολης, αλλά ποιος είναι εκείνος που μπορεί να αποκλείσει την περίπτωση της προβοκάτσιας;

Το CNN Turk έκανε αναφορά και στην επίσκεψη του μπασκετικού Ολυμπιακού στην Πόλη στα Μέσα Δεκεμβρίου, όπου θα αναμετρηθεί με τη Γαλατά Σαράι για την τελευταία αγωνιστική της α’ φάσης της Ευρωλίγκας. Και μέσα σε όλα οι Κοσοβάροι ανάρτησαν ένα αρρωστημένο πανό δίνοντας… συγχαρητήρια σε αυτόν που σκότωσε τον 25χρονο, ενώ σε άλλο πανό ανέφεραν τη φράση «Rest in Hell M.I.», δηλαδή αναπαύσου στην Κόλαση Μ.Ι. (το Μ.Ι. είναι τα αρχικά του δολοφονημένου νεαρού Σέρβου)!!!

Και να ήταν οι μοναδικοί…; Οι φανατικοί οπαδοί της Γαλατά δημιούργησαν νέο πανό στο οποίο ήθελαν να δείξουν ότι δεν πρόκειται να τους σταματήσει ούτε η… συμπαράσταση των φίλων της Παρτιζάν: «Νομίζετε πως θα σας σώσουν οι οπαδοί της Παρτιζάν;» ανέφεραν χαρακτηριστικά, ορμώμενοι από την κίνηση που έκαναν στο ματς της ποδοσφαιρικής ομάδας κόντρα στη Νάπρεντακ, να κάψουν τη σημαία της Γαλατά.
Πάντως, η Ευρωλίγκα αποφάσισε να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή σε όλα τα παιχνίδια της 7ης αγωνιστικής και είναι απορίας άξιο τι στάση θα κρατήσουν οι οπαδοί της Αναντολού Εφές και της Φενέρ Μπαχτσέ/Ούλκερ στα εντός έδρα παιχνίδια τους με Σάσαρι και Τούροφ αντίστοιχα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Συνελήφθη πριν από λίγο σε κρησφύγετο στο Γουδή ο δράστης της επίθεσης στο Μικρολίμανο, όπως ανακοίνωσε η αστυνομία. Πρόκειται για τον Μπάκο Άρμπερ ή Άλμπερτ, ενώ μαζί του συνελήφθη και ακόμα ένα άτομο που κατηγορείται για υπόθαλψη εγκληματία.
Η σύλληψη του 31χρονου Αλβανού έγινε κατά τη διάρκεια κοινής επιχείρησης της διεύθυνσης ασφάλειας Αττικής και της ΕΚΑΜ.


Στο πλαίσιο των αστυνομικών ερευνών ο αναζητούμενος εντοπίστηκε σε ισόγειο διαμέρισμα σε περιοχή της Αθήνας, όπου κρυβόταν, ενώ μαζί του συνελήφθη και ένας 23χρονος ομοεθνής του, σε βάρος του οποίου σχηματίζεται δικογραφία για υπόθαλψη εγκληματία.

Σημειώνεται ότι για την υπόθεση των πυροβολισμών – τραυματισμών στον Πειραιά έχει σχηματιστεί σε βάρος του 31χρονου συλληφθέντα ποινική δικογραφία για απόπειρα ανθρωποκτονίας με πρόθεση, κατά συρροή, διακεκριμένη περίπτωση οπλοφορίας και οπλοχρησία.

Με σχετική Εισαγγελική Διάταξη δίνονται στη δημοσιότητα, τα στοιχεία ταυτότητας και φωτογραφία του παραπάνω 31χρονου αλλοδαπού.

Πρόκειται για τον (επ) BAKO (ον) ARBER ή ALBERT του HUITIM ή KOUTIM ή HUTIM ή KUYTIM και της AISHE ή AYSHE ή AYSTE , που γεννήθηκε το 1983 στην Αλβανία.
Ο συλληφθείς αναζητείτο για τους πυροβολισμούς σε κατάστημα στον Πειραιά στις 22/11/2014 προκαλώντας τον τραυματισμό 11 ατόμων.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Τι γίνεται αν ο διάλογος δεν αποδίδει, αν οι στρατιωτικές προκλήσεις κλιμακώνονται και, κυρίως, αν οι παγκόσμιοι διαιτητές αδικούν τη χώρα και την κυβέρνησή της;

Γράφει ο Δημήτρης Χρήστου

Αφορμή για το σημερινό θέμα του άρθρου η δισέλιδη συνέντευξη της Σίας Αναγνωστοπούλου που φιλοξενήθηκε στην «Αυγή της Κυριακής» με τίτλο «Η ΑΟΖ, το Κυπριακό, η Τουρκία. Το σημαίνει αριστερή πολιτική στα ‘εθνικά θέματα’».
Διάβασα τη συνέντευξη δύο και τρεις φορές. Το θέμα ήταν, είναι και θα είναι αρκετά σοβαρό, καθώς οι κανόνες και οι θεσμοί του διεθνούς δικαίου παραβιάζονται συστηματικά, με το νόμο του ισχυρότερου να επικρατεί με βίαια μέσα. Αυτή η κατάσταση βρίσκει την Ελλάδα αμυντικά, οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά στο πιο αδύναμο σημείο της μεταπολιτευτικής περιόδου. Παντού (με εξαίρεση την αδύναμη Βουλγαρία που έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στη διαχείριση της δικής της μουσουλμανικής μειονότητας) όπου έχουμε σύνορα, Αλβανία, ΠΓΔΜ, Τουρκία, αντιμετωπίζουμε παρατεταμένα άλυτα προβλήματα.

Η πρώτη παρατήρηση, μετά από 35 χρόνια δημοσιογραφικής εμπειρία. Όταν ζητάς συνέντευξη από ένα πολιτικό πρόσωπο με τόσο ιδιαίτερες απόψεις, η συνέντευξη πρέπει να είναι «ζωντανή». Δηλαδή, να ρωτάς και, αναλόγως των απαντήσεων, παρεμβαίνεις για διευκρινήσεις προβλέποντας τις απορίες που θα έχει ο αναγνώστης. Αλλιώς, η συνέντευξη μετατρέπεται σε μονόλογο και ουσιαστικά πρόκειται για άρθρο.
Ας πάμε όμως παρακάτω.
Τα σημαίνει αριστερή πολιτική στα εθνικά θέματα;
Κατά τη Σ. Αναγνωστοπούλου «…για την Αριστερά το μείζον ζήτημα είναι να πολιτικοποιήσει τα «εθνικά δίκαια», να τα ξανασυζητήσει διαλεκτικά και όχι ως αμετακίνητα, υπεράνω ιδεολογίας και πολιτικής, αξιώματα. Ας μην ξεχνάμε ότι τα «εθνικά δίκαια» δεν τα όρισε η Αριστερά, τα όρισαν κατεξοχήν οι πολιτικές δυνάμεις που είχαν την ηγεμονία και ήθελαν να διαιωνίζουν την ηγεμονία τους, περιθωριοποιώντας τους εχθρούς τους ως ‘προδότες’».

Λίγο παρακάτω σημειώνει:
«Αν ο ιμπεριαλισμός οξύνει και υποκινεί τους ανταγωνισμούς, η απάντηση είναι μία: κάνω πολιτική με τρόπο που να μειώνονται οι εθνικοί ανταγωνισμοί, όχι να ενισχύονται…»
Και στο τέλος αναφέρει:
«Δεν μπορούμε να μιλάμε για «αριστερό πατριωτισμό» βάζοντας απλώς αριστερό πρόσημο στα «εθνικά δίκαια», τα οποία οι αντίπαλες δυνάμεις της Αριστεράς όρισαν ως αμετακίνητα. Δεν μπορούμε να μιλάμε για αντι-ιμπεριαλισμό, πατώντας πάνω στα «δίκαια» αυτά, έτσι όπως τα όρισαν οι ηγεμονικές τάξεις και μάλιστα σε συγκεκριμένες περιόδους.

Αν η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βρισκόταν μπροστά στην ανάληψη ευθύνης διακυβέρνησης και σωτηρίας της χώρας, οι απόψεις της Σ. Αναγνωστοπούλου θα είχαν ενδιαφέρον, αρκεί να συζητηθούν και να δοκιμαστούν στα σοβαρά ερωτήματα που η ίδια η πραγματικότητα θέτει. Και αυτό, σε πρώτο στάδιο, πριν δηλαδή η Σ. Αναγνωστοπούλου βγει στην Αγορά, το κάνει κάθε σοβαρός μελετητής μόνος του. Είναι αυτό που λέμε άσκηση προσομοίωσης σε πραγματικές συνθήκες, δηλαδή, η Σία Αναγνωστοπούλου θα έπρεπε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, να σκεφτεί πως θα ενεργήσει ένας μελλοντικός υπουργός Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ. Και, από τη σκοπιά αυτή, να επιχειρήσει να δώσει τις απαντήσεις στα πιθανά σενάρια επιθετικών βλέψεων, κυρίως της τουρκικής πλευράς που έχει κατακτήσει λόγω ισχύος μεγάλο βαθμό αυτονομίας στην εξωτερική της πολιτική.

Τι γίνεται όταν ο διάλογος δεν αποδίδει, αν οι στρατιωτικές προκλήσεις κλιμακώνονται και, κυρίως, αν οι παγκόσμιοι διαιτητές αδικούν τη χώρα και την αριστερή κυβέρνησή της συστηματικά;
Τι γίνεται αν ο ελληνισμός της Κύπρου εκτιμήσει πως οι προτάσεις για την επίλυση του πολιτικού προβλήματος είναι ετεροβαρείς;
Μπορεί η τουρκοκυπριακή κοινότητα να συμφωνήσει χωρίς την άδεια της Τουρκίας, που στα 40 χρόνια της κατοχής δεν έχει κάνει την παραμικρή κίνηση καλής θέλησης;
Τι συμπεράσματα βγαίνουν από την αμερικανική πολιτική κατά της Ρωσίας;

Τέτοιου είδους θέματα απαιτούν σοβαρό διάλογο και τεκμηριωμένα επιχειρήματα στο πεδίο του πραγματικού κόσμου και, θα πρόσθετα, και από θέση ισχύος.
Βρίσκεται η Αριστερά στην Ευρώπη, μηδέ του ΣΥΡΙΖΑ εξαιρουμένου, σε θέση ισχύος;
Όταν αναγνωρίζεις πως η χώρα σου γίνεται αποικία, δεν είναι δυνατόν ο αγώνας σου για να αποφευχθεί να μην έχει και εθνικά χαρακτηριστικά.
Το ΕΑΜ, για όσους το έχουν ξεχάσει, σήμαινε Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο».

Πηγή εφημ. «Αυγή»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Στις παλιές και νέες προκλήσεις απαντάμε με… κοινά Υπουργικά Συμβούλια!

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Μόνο ως εξωφρενική, παράλογη και εξευτελιστική μπορεί να χαρακτηριστεί η απόφαση να συνέλθει στην Αθήνα η επιτροπή συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας, δηλαδή τα Υπουργικά Συμβούλια των δύο χωρών, σε κοινή συνεδρίαση. Πολύ περισσότερο που η σύγκληση αυτή συμπίπτει με την κλιμάκωση της έμπρακτης παραβίασης της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη θάλασσα νοτίως του νησιού κατά τρόπο πρωτοφανή μετά την εισβολή του 1974. Ουσιαστικά, η Αθήνα από τη μία αυτοεξευτελίζεται και από την άλλη δίνει, με τον τρόπο αυτό, «πράσινο φως» στην Άγκυρα να συνεχίσει και να κλιμακώσει τις προκλήσεις της.

Έχουμε φτάσει στο σημείο να χρειάζεται τώρα να υπενθυμίσουμε –μην το ξεχάσουμε κι εμείς οι ίδιοι, όπως πάνε να το ξεχάσουν η χώρα, οι πολιτικοί και τα «Μέσα» της- ότι η Τουρκία έχει καταλάβει και διατηρεί υπό κατοχή τη μισή Κύπρο, το 80% του πληθυσμού της οποίας είναι Έλληνες, με μία στρατιωτική επιχείρηση που είχε (αναλογικά με τον πληθυσμό) περισσότερα θύματα από την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ. Έδιωξε από τα σπίτια τους 250.000 Έλληνες, δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και την απειλεί μονίμως με κατάλυση. Απειλεί λόγω και έργω την Ελλάδα και την Κύπρο με πόλεμο, ιδίως αν η Αθήνα εφαρμόσει τα δικαιώματά της, όπως αυτά απορρέουν από τη διεθνή σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας (επέκταση χωρικών υδάτων). Παρατάσσει μία τεράστια στρατιωτική μηχανή από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο, περιλαμβανομένου και του μεγαλύτερου αποβατικού στόλου στον κόσμο, που ελλιμενίζεται απέναντι από τα ελληνικά νησιά και γυμνάζεται ετησίως στην κατάληψή τους, υποχρεώνοντας επί τέσσερις δεκαετίες την Ελλάδα σε εξοπλιστικό ανταγωνισμό, που την κατέστρεψε. Έχει εδαφικές διεκδικήσεις σε όλο το Ανατολικό Αιγαίο.

Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, η Ελλάδα να κάνει, με μία χώρα που συμπεριφέρεται έτσι, κοινά υπουργικά συμβούλια, ωσάν όχι μόνο να μην τρέχει τίποτα, αλλά να είμαστε οι καλύτεροι δυνατοί φίλοι;
Ποιος θα σεβαστεί μία χώρα που συμπεριφέρεται όπως η Ελλάδα;
Πώς είναι δυνατόν να κάνει η Αθήνα τέτοιες συναντήσεις –πολύ περισσότερο τη στιγμή που η Άγκυρα εμπράκτως αμφισβητεί την κυριαρχία της Κύπρου και, μάλιστα, νοτίως του νησιού, κάτι που δεν έχει ξανακάνει μετά το 1974;
Είναι τόσο τραγελαφικά όλα αυτά, που σχεδόν δεν επιτρέπουν τον σχολιασμό.
Το μόνο συμπέρασμα που πολύ λογικά θα βγάλει η Άγκυρα είναι ότι η Αθήνα είτε δεν ενδιαφέρεται για το τι κάνει η Τουρκία στην Κύπρο, είτε τρέμει την αντίδρασή της. Ταυτόχρονα, διάφοροι που εργάζονται συστηματικά και υπογείως εδώ και δεκαετίες για την «απομάκρυνση» Κύπρου και Ελλάδας για λογαριασμό ξένων δυνάμεων, θα χρησιμοποιήσουν και αυτό το γεγονός για να ενσταλάξουν στο κυπριακό συλλογικό ασυνείδητο την άποψη ότι αλλού θα βρει «σωτηρία» το νησί, ενώ θα ενισχύουν στο ελλαδικό την εξοικείωση με την αδιαφορία για την Κύπρο.

«Διπλωματία εισαγωγής και υπαγόρευσης»
Αξίζει να σημειώσουμε ότι η Αθήνα οργανώνει τέτοια «κοινά υπουργικά συμβούλια» μόνο με την Τουρκία και το Ισραήλ. Δεν έχει ποτέ οργανώσει με την Κυπριακή Δημοκρατία, όπως θα ήταν πολύ λογικότερο, ούτε με κάποιον από τους Ευρωπαίους «εταίρους» ή τη Ρωσία. Στην πραγματικότητα, η ελληνική διπλωματία δεν σκέφτηκε μόνη της τέτοια Υπουργικά Συμβούλια. Η ιδέα είναι εισαγωγής, όπως και πολλές άλλες. Η ιδέα σύγκλησης κοινών Υπουργικών Συμβουλίων με την Τουρκία (όπως και με το Ισραήλ) αντανακλά την πρόθεση του «διεθνούς παράγοντα», δηλαδή του άξονα Ισραήλ – ΗΠΑ, να «ολοκληρώσει» την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου υπό την αιγίδα του. Ανοιχτό και αντικείμενο σκληρής διαπραγμάτευσης μεταξύ Άγκυρας, Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ παραμένει το ερώτημα του ρόλου και του ακριβούς μεριδίου της Τουρκίας, το αν, δηλαδή, Ελλάδα και Κύπρος θα υπαχθούν σε μια αμερικανο-τουρκική (όπως ήταν έως πρόσφατα το σχέδιο) ή σε μία αμιγώς αμερικανο-ισραηλινή ζώνη επιρροής. Και στις δύο περιπτώσεις το βέβαιο είναι ότι προβλέπεται να μην ενταχθούν ως ανεξάρτητα, στοιχειωδώς κυρίαρχα κράτη.

Έτσι φτάσαμε στην εξής τραγελαφική κατάσταση: Ο ξένος παράγων έβαλε στον μηχανισμό της ελληνικής διπλωματίας το software της ελληνοτουρκικής προσέγγισης, εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων, αφού γίνεται με την Τουρκία σε πλήρη διεκδικητική – επιθετική διάταξη. Ταυτόχρονα, του ‘χωσε και το software της ελληνο-ισραηλινής προσέγγισης με υποτιθέμενη δικαιολογητική βάση τη συμμαχία με το Τελ Αβίβ εναντίον της Άγκυρας. Όχι μόνο τα δύο «προγράμματα» είναι ξένα, εισαγωγής, αλλά και ανταγωνιστικά μεταξύ τους! Φυσικά, όπως και πολλά άλλα, αυτό ήταν το έργο του βασικότερου καταστροφέα της Ελλάδας και της Κύπρου τη δεκαετία του 2000, δηλαδή του «αμερικανού» Γιώργου Παπανδρέου, υπό την εποπτεία του Άλεξ Ρόντος (όπως κάποτε του Τομ Καραμεσίνη ή του Αβρακώτου). Αρχιτέκτων και της ελληνοτουρκικής και της ελληνοϊσραηλινής φιλίας, όπως και της μνημονιακής υποδούλωσης, ο Ρόντος κατάφερε να έχει τις καλύτερες των σχέσεων τόσο με το «αμερικανικό» ΠΑΣΟΚ όσο και με μία πτέρυγα της «εθνικής» ελληνικής και κυπριακής Δεξιάς!

Τόσο η σύγκληση της ελληνοτουρκικής επιτροπής σε τέτοια συγκυρία, όσο και η απουσία ευρύτερων αντιδράσεων αντανακλούν ένα είδος σχεδόν «εγκεφαλικού θανάτου» της χώρας (και της πολλαπλά αλληλοεξαρτώμενης Κύπρου), την απουσία στοιχειωδών ρεφλέξ, την όλο και μεγαλύτερη αδυναμία και απροθυμία του πολιτικο-κρατικού προσωπικού της Ελλάδας να επιτελέσει τις πιο στοιχειώδεις λειτουργίες υπεράσπισης του ελληνικού έθνους – κράτους και των πιο ζωτικών συμφερόντων του ελληνικού λαού σε όλους τους τομείς, περιλαμβανομένου του τομέα των διεθνών οικονομικών όσο και των «κλασσικών» εξωτερικών σχέσεων.
Στον πέμπτο χρόνο του Μνημονίου το ελληνικό «κράτος – έθνος» σταδιακά παραλύει και «πεθαίνει», τουλάχιστον ως προς τις κάπως ανεξάρτητες λειτουργίες του. Εξακολουθεί να υπάρχει μόνον ως τοπικός αποικιακός σταθμός της τρόικας και του Μνημονίου. Στον τομέα της οικονομίας εφαρμόζει τις εντολές της τρόικας, στον τομέα της γεωπολιτικής των πιο «παραδοσιακών» νταβατζήδων («ναυτικές δυνάμεις»).

Γεωπολιτική και Μνημόνιο
Όλα αυτά γίνονται σε περιβάλλον ακραίας σύγχυσης, είδος προϊούσης εθνικής άνοιας, τα συμπτώματα της οποίας είναι προφανή από καιρό και χωρίς, άλλωστε, την οποία δεν θα ήταν ποτέ δυνατή η εμφάνιση προτάσεων όπως το Σχέδιο Ανάν για την «επίλυση του Κυπριακού» με κατάλυση του κυπριακού κράτους (πολιτική που συνέχισε ο Χριστόφιας και τώρα ο Αναστασιάδης) ή της Δανειακής και του Μνημονίου, που προέβλεψαν την κατάλυση του ελληνικού κράτους. Είναι χαρακτηριστικοί, π.χ. οι διθύραμβοι μεγιστοποίησης των ελάχιστων αφελών που μπορεί κανείς να αναμένει από τις τριμερείς ή τετραμερείς με τον Σίσι της Αιγύπτου, που εμφανίζεται στους «ιθαγενείς», εν Ελλάδι και εν Κύπρω, ως μία τεράστια επιτυχία, αλλά που κανείς δεν μπορεί να περιγράψει πολύ συγκεκριμένα τα οφέλη από αυτή.

Οι τουρκικές προκλήσεις επέτρεψαν στο μεταξύ στο Ισραήλ να εμφανιστεί ως «προστάτης» της Κύπρου, στην πραγματικότητα όμως μόνο του «οικοπέδου 12», όπου δρα η αμερικανο-εβραϊκών συμφερόντων Noble και η ισραηλινή Delek.
Σήμερα όμως ακόμη πιο σημαντική απειλή από οποιαδήποτε μπορεί να προέλθει από την Τουρκία (και συμπληρωματική αυτής στην πραγματικότητα) είναι η μετατροπή, δια των Δανειακών και των Μνημονίων, σε αποικίες χρέους Ελλάδας και Κύπρου. Εκεί το Τελ Αβίβ θα μπορούσε, με την επιρροή που διαθέτει στην ΕΕ, στα παγκόσμια μίντια και στον διεθνή χρηματοπιστωτικό τομέα, να βοηθήσει πολύ την Αθήνα και την Λευκωσία. Προς τα παρόν όμως δεν έχουμε τίποτα τέτοιο. Από τότε που η Κύπρος σύσφιξε τις σχέσεις της με το Ισραήλ, διακήρυξε τη νέα πολιτικά με της ΑΟΖ και τα πετρέλαια και μισοκατέστρεψε τις σχέσεις της με τη Μόσχα, γνωρίζει τη μία καταστροφή μετά την άλλη. Το ότι αυτό θεωρείται επιτυχής πολιτική είναι ένα ακόμη σύμπτωμα της καθολικής «εθνικής άνοιας» του ελληνισμού.

Θα ήταν, λοιπόν, ευχής έργο οι πολλοί, οι κάθε είδους οπαδοί της ελληνο-ισραηλινής συμμαχίας σε Κύπρο και Ελλάδα, να στρέψουν εκεί την προσοχή τους. Να ζητήσουν από τον κ. Νετανιάχου, και τις δυνάμεις που επηρεάζει παγκοσμίως, να βοηθήσουν στην κατάργηση των αποικιακών δεσμών των δύο χωρών.

Για να ολοκληρώσουμε και οι εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά υποδεικνύουν με τη σειρά τους πόσο κρίσιμα ζητήματα θέτει οποιαδήποτε προσπάθεια αποτίναξης των νεο-αποικιακών μνημονιακών δεσμών. Μόνο μία δύναμη τύπου «ΕΑΜ», από την άποψη των δεσμών της με τον λαό, με πολύ επεξεργασμένη αίσθηση του διεθνούς περιβάλλοντος και στρατηγική, με βαθιά και ξεκάθαρη αντίληψη για τον ρόλο του έθνους στην εποχή και την περιοχή μας, με δίκτυο διεθνών συμμαχιών αλλά και με αληθινή αίσθηση του ιστορικού καθήκοντος και των υποχρεώσεών της απέναντι στον λαό που την ανέδειξε, θα μπορούσε να πάει σε διακοπή της μνημονιακής πορείας. Όποιος δοκιμάσει να συμβιβαστεί με το Μνημόνιο ή δεν προετοιμαστεί όπως πρέπει για τη σύγκρουση, μαζί του κινδυνεύει να χαθεί σε χρόνο ρεκόρ, εν μέσω νέων φοβερών ερειπίων.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 265


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Σε αναμονή για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων της βρίσκεται η Μόσχα, μετά τη χθεσινή ανακοίνωση του γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ για «αναβολή επ' αόριστον» της παράδοσης του πολυσυζητημένου γαλλικού ελικοπτεροφόρου πολεμικού πλοίου Mistral. Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση των Ηλυσίων, ο γάλλος Πρόεδρος κρίνει ότι η παρούσα κατάσταση στα ανατολικά της Ουκρανίας δεν επιτρέπει την παράδοση και οι συνθήκες θα πρέπει να εξεταστούν εκ νέου. «Ως εκ τούτου, ο πρόεδρος συνέστησε να αναβληθεί το θέμα της παράδοσης του πρώτου πλοίου Mistral στη Ρωσική Ομοσπονδία, μέχρι νεωτέρας» αναφέρει η ανακοίνωση.

Σε απάντηση ο ρώσος αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Γιούρι Μπορίσοφ δήλωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο TASS πως η Μόσχα θα ενεργήσει αυστηρά μέσα στα πλαίσια της συμφωνίας και προτίθεται να καταθέσει αγωγή εάν δεν τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα: «Η Ρωσία οφείλει να ενεργήσει σύμφωνα με τη σύμβαση. Εάν δε παραδοθούν τα πλοία, θα απαιτήσουμε δικαστικά την συμμόρφωση στις ποινές που προβλέπει το συμβόλαιο. Η συμπεριφορά της Ρωσίας είναι απολύτως σύμφωνη με τη σύμβαση που έχει υπογραφεί», τόνισε ο Μπορίσοφ.

Να υπενθυμίσουμε πως Ρωσία και Γαλλία έχουν υπογράψει συμφωνία ύψους 1,2 δισ. ευρώ για δύο ελικοπτεροφόρα κλάσης Mistral, τον Ιούνιο του 2011. Το πρώτο Mistral, το «Βλαδιβοστόκ», αναμενόταν να παραδοθεί στη Ρωσία έως τις 14 Νοεμβρίου, ημερομηνία που έχει παρέλθει. Το δεύτερο, με το όνομα «Σεβαστούπολη», η κατασκευή του οποίου -σύμφωνα με ανακοίνωση της 20ης Νοεμβρίου- προχωρά βάση του προγράμματος στα ναυπηγεία του Σεν Ναζάρ, αναμένεται εντός του 2015.

Σύμφωνα με προκαταρκτικές εκτιμήσεις, η άρνηση της Γαλλίας να παραδώσει τα Mistral θα κοστίσουν στη γαλλική κυβέρνηση περίπου 3 δισ. ευρώ. Οπως γράφει σε ρεπορτάζ η γαλλική εφημερίδα Le Parisien, το ποσό αφορά στην επιστροφή των 1,2 δισ. της αρχικής σύμβασης και αποζημίωση της τάξης των 800 εκατ. ευρώ για κάθε ένα από τα πλοία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η Ρωσία θεωρεί απαραίτητο να συνδυαστούν οι προσπάθειες για την προστασία του Χριστιανισμού και των χριστιανικών ιερών τόπων σε όλο τον κόσμο, κυρίως στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, δήλωσε ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξέι Μεσκόφ στους ρώσους δημοσιογράφους μετά τις πολιτικές διαβουλεύσεις στην Αθήνα.

«Με τις βαθιές μας θρησκευτικές παραδόσεις, η Ρωσία και η Ελλάδα θα μπορούσαν να κάνουν πολλά μαζί. Ελπίζουμε ότι το θέμα προστασίας των χριστιανικών αξιών θα είναι ένα από τα θέματα της συζήτησης, κατά το Συμβούλιο των Υπουργών Εξωτερικών του ΟΑΣΕ στη Βασιλεία της Ελβετίας», είπε ο Μεσκόφ. Η συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου θα πραγματοποιηθεί στις 4-5 Δεκεμβρίου.

Σύμφωνα με τον Μεσκόφ, η Ρωσία δεν θέτει τον Χριστιανισμό απέναντι σε οποιεσδήποτε άλλες θρησκείες. «Ήδη στα πλαίσια του ΟΑΣΕ πραγματοποιήθηκαν διασκέψεις κατά της ξενοφοβίας και της ισλαμοφοβίας. Σήμερα, οι χριστιανοί διώκονται και πάλι και βλέπουμε να καταστρέφονται οι εκκλησίες... Αυτό, νομίζω, υποδηλώνει πως το πρόβλημα είναι υπαρκτό», είπε ο Μεσκόφ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Κατηγορεί η συμπολίτευση την αντιπολίτευση γιατί η τελευταία έχει δηλώσει πως ούτε πρόκειται να προτείνει κάποιον για την θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά ούτε και πρόκειται να ψηφίσει οποιονδήποτε κι αν προταθεί, μακάρι να είναι κι ο Θεός ο ίδιος, προκειμένου να οδηγηθούμε σε εκλογές.

Κατηγορούν τα σούργελα της τρόϊκας τους άλλους, ότι θα αρνηθούν να ψηφίσουν, ακόμα κι ένα πρόσωπο εγνωσμένης ηθικής και πολιτικής αξίας, υπεράνω κομμάτων και πολιτικών παθών.

Μάλιστα.
Καιρός τώρα να μας εξηγήσουν πώς θα μπορούσε ένα πρόσωπο τέτοιας ηθικής ακεραιότητας, ''υπεράνω'' παθών και κακιών, να δεχτεί να είναι υποψήφιος Πρόεδρος Δημοκρατίας, με τις παρούσες συνθήκες!

Αυτομάτως, δεχόμενο την υποψηφιότητα χάνει όλες αυτές τις υψηλές ιδιότητες, και καταντάει ένα ανθρωπάριο που εν γνώσει του, και εν γνώσει των συνεπειών της πιθανής (απίθανης) εκλογής του, δέχεται να δώσει το ''φιλί της ζωής'' σε μιά τέτοια κυβέρνηση ανδρεικέλων!

Ποιός σοβαρός και πραγματικά ηθικός άνθρωπος θα δεχόταν να πάει κόντρα στην βούληση του λαού, συμπαρατασσόμενος με την θλιβερή μειοψηφία που κυβερνάει, ελέω των 50 εδρών bonus, του εκλογικού νόμου-νοθεία.

Ποιός σόφρων θα δεχόταν να διεκδικήσει την καρέκλα του απερχόμενου ''δανειστή'', γνωρίζοντας ότι θα είναι η μαριονέτα των μαριονετών των τοκογλύφων, αρμόδιος μόνον για να υπογράφει τις  Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, μεταφρασμένες από τα e-mails των μικρομεσαίων υπαλλήλων της τρόϊκας;

Ποιός έλληνας πολιτικός, και όχι παλιάτσος της παγκοσμιοποίησης θα δεχόταν να γίνει απλός παρατηρητής του πειράματος καταστροφής της χώρας του σε περίοδο ειρήνης και εξανδραποδισμού του λαού της, μόνο και μόνο για να κάτσει στον θρόνο των επίσημων εκδηλώσεων, που ως τώρα κάθεται ο ντεμέκ δεκατριάχρονος (τότε) ''αντάρτης'';

Κανείς!

Και αν ακόμη βρεθεί, τούτο θα σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΞΙΟΣ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και άρα πολύ σωστά και με όλο της το δίκιο η αντιπολίτευση δεν θα τον ψηφίσει!

Το μόνο καλό που μας έκανε η τρόϊκα και τα μνημόνια είναι πως τα πράγματα έχουν ξεκαθαρίσει αρκετά και είναι εύκολο πιά να ξεχωρίσει κανείς τους εχθρούς από τους ''φίλους''.

Καλά τα σοφίσματά σας, αλλά δεν ''τσιμπάμε''!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Στην Τουρκία, σε μία χώρα δηλαδή, στην οποία τα ανθρώπινα και τα πολιτικά δικαιώματα, αλλά ιδιαίτερα οι θρησκευτικές ελευθερίες αποτελούν επί της ουσίας μία μουντζούρα πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί, ήταν λογικό η επίσκεψη του Πάπα (επικεφαλής της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας) να αποτελέσει ένα μεγάλο (επικοινωνιακά) γεγονός, όμως οι κίνδυνοι που συνοδεύουν αυτή την επίσκεψη και οι οποίοι αφορούν την ζωή του ίδιου του Πάπα (από κάποια οργανωμένη ομάδα ή και κάποιον μεμονωμένο φανατικό ισλαμιστή) είναι τεράστιοι. Έτσι, η τουρκική ασφάλεια θεώρησε σωστό (προ του εμφανούς κινδύνου) να απαγορεύσει στον Πάπα την μετακίνηση με απλό αυτοκίνητο, στερώντας έτσι τον Παράδεισο από κάποιον φανατικό ισλαμιστή (μην ξεχνάμε πως στην Τουρκία αναπτύσσεται ήδη και με μεγάλη ένταση ένα φιλο-τζιχαντιστικό πνεύμα) ο οποίος θα τολμούσε (παρα τα πρωτοφανή μέτρα ασφαλείας) να επιχειρήσει να επιτεθεί κατά του ηγέτη της Καθολικής Εκκλησίας.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Σε μια επίδειξη «αυταπάρνησης» ο Πάπας της Ρώμης ζήτησε από τις τουρκικές αρχές να του επιτρέψουν κατά τις μετακινήσεις του στην Κωνσταντινούπολη, όπου θα μεταβεί στις 29 του μηνός για να συναντηθεί με τον Πατριάρχη, να χρησιμοποιήσει ένα απλό αυτοκίνητο τύπου Abeam της ιταλικής Fiat, προκαλώντας όμως τις έντονες αντιδράσεις της τουρκικής πλευράς.
Όπως αναφέρουν τα τουρκικά δημοσιεύματα, το αίτημα αυτό του Πάπα προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στους Τούρκους, οι οποίοι με τον φόβο κάποιου «απρόοπτου» γεγονότος αμέσως το απέρριψαν και επέβαλλαν στις μετακινήσεις του Ποντίφικα να χρησιμοποιηθεί ειδικό τεθωρακισμένο αυτοκίνητο για κάθε ενδεχόμενο.

Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες κατά την διάρκεια της διαμονής του Πάπα στην Κωνσταντινούπολη και στην κεντρική περιοχή του Σισλί θα αποκλειστούν όλοι οι γύρω δρόμοι ενώ, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, ούτε… πουλί δεν θα πετάξει την ημέρα της άφιξης του Πάπα στην Πόλη.
Η κινητοποίηση των τουρκικών αρχών είναι τόσο μεγάλη ώστε, όπως γράφουν οι τουρκικές εφημερίδες, 7.000 αστυνομικοί, μια τεράστια δηλαδή δύναμη που ούτε όταν είχε έρθει ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν ήταν τόσο μεγάλη, θα κινητοποιηθεί για να παρακολουθεί βήμα προς βήμα όλες τις κινήσεις γύρω από την παρουσία του Ποντίφικα.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα που έγινε γνωστό από τις τουρκικές αρχές, ο Πάπας την Παρασκευή 28 Νοεμβρίου και ώρα 13 μμ, θα αφιχθεί στο αεροδρόμιο Esenboğa στην Άγκυρα όπου θα του επιφυλαχθεί υποδοχή αρχηγού κράτους με ιδιαίτερες τιμές.
Την επομένη, 29 του μηνός, μετά τις επαφές που θα έχει στην τουρκική πρωτεύουσα θα αναχωρήσει για την Κωνσταντινούπολη. Την στιγμή της άφιξής του στο αεροδρόμιο Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολης, θα σημάνει γενικός συναγερμός στις δυνάμεις ασφαλείας και ειδικοί κομάντος θα φυλάγουν όλους τους δρόμους από όπου θα περάσει η τεθωρακισμένη λιμουζίνα που θα μεταφέρει τον Πάπα.
Κατά την διάρκεια της επίσκεψης του Πάπα στην Αγία Σοφία και στο Μπλε τζαμί, όλη η περιοχή θα είναι αποκλεισμένη από 800 εδικούς άντρες των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας, ενώ ελικόπτερα θα πετούν πάνω από όλα τα μέρη των μετακινήσεων του Ποντίφικα.
Για την αποτροπή κάθε «ενδεχομένου», όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν τα τουρκικά ΜΜΕ, θα σταματήσουν όλες οι εργασίες στην περιοχή γύρω από το κέντρο που θα επισκεφτεί ο Πάπας, ενώ θα απομακρυνθούν όλοι οι κάδοι απορριμμάτων και κάθε ύποπτο αντικείμενο που μπορεί να προκαλέσει τις υποψίες για κάποιο απρόοπτη ενέργεια.
Υποψίες υπάρχουν ότι κάποιοι θα αποπειραθούν να εμποδίσουν την είσοδο του Πάπα στο μεγάλο τζαμί Σουλτάν Αχμέτ και για τον λόγο αυτό θα απομακρυνθούν και όλοι οι περίοικοι από την ευρύτερη περιοχή.

Το μεγάλο βέβαια ενδιαφέρον στην επίσκεψη αυτή, ειδικά για τους απανταχού Ορθοδόξους χριστιανούς, είναι το τι θα γίνει στο Πατριαρχείο κατά την διάρκεια της συνάντησης Πάπα – Πατριάρχη.
Δυστυχώς οι πληροφορίες που έρχονται συνεχώς από την Κωνσταντινούπολη δεν προοιωνίζουν κάτι το «αναπαυτικό» και όπως δείχνουν όλες οι ενδείξεις, θα συμβούν γεγονότα που θα προκαλέσουν την μεγάλη θλίψη των πιστών.
Σημεία των καιρών!

Ο Παντοδύναμος να βάλει το χέρι του!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Εγκληματική η μη αντίδραση του ΟΗΕ αλλά και της Ελλάδας 

Του ανταποκριτή μας στα Σκόπια
Vladislav Perunović
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Η υπόθεση των παιδιών που απήχθησαν από την Ελλάδα (κατά πολλούς χρησιμοποιήθηκαν ως όμηροι στην πορεία διαφυγής των κομμουνιστών προς την τότε ισχυρή κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία), αποτελεί ένα μυστήριο, που ποτέ δεν απαντήθηκε επαρκώς, αφού οι ό,ποιες πληροφορίες είτε ήταν από τα παιδιά αυτά (από τους τόπους διαμονής τους σε χώρες της πρώην Ανατολικής Ευρώπης), είτε από ανθρώπους που ήταν άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενοι στις απαγωγές αυτές.

Για πρώτη φορά, παρουσιάζεται η άποψη ενός πρώην γιουγκοσλάβου στρατιωτικού, ο οποίος συμμετείχε στην "διαδικασία" μεταφοράς και διασποράς αυτών των παιδιών. Αυτές οι πληροφορίες (αρκετά διαφοροποιημένες από τις ήδη υπάρχουσες) γίνονται πλέον γνωστές μέσα από ένα συγκεκριμένο απόσπασμα από την βιογραφία του υψηλόβαθμου Γιουγκοσλάβου αξιωματικού Στρατηγού Jovo Kapičić (1919-2013), που  αφορά την τύχη των παιδιών που απήχθησαν από Γιουγκοσλάβους κομμουνιστές κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου. Η συγκλονιστική αλήθεια δηλώνεται ψυχρά.

JK: Εκτός από τους τραυματίες, έπρεπε να πάρουμε από την Ελλάδα και να εγκαταστήσουμε με ασφάλεια τα  παιδιά των νεκρών και τραυματιών μαχητών. Πήραμε πάνω από 10.000 παιδιά.

TN: Για να τα εγκαταστήσετε πού;

JK: Στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και την ΕΣΣΔ.

TN: Αυτά τα παιδιά αργότερα επέστρεψαν στην Ελλάδα;

JK: Στην πλειοψηφία τους  παρέμειναν   για να ζήσουν στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Η ταυτότητά τους έχει αλλάξει και δεν επέστρεψαν  ποτέ στην Ελλάδα.

Έλληνες αντάρτες μας ζήτησαν να τους παρέχουμε ένα ραδιοφωνικό σταθμό. 
Στο Avala δημιουργήθηκε  ραδιοφωνικός σταθμός απο τοv οποίο μεταδίδονταν νέα, πληροφορίες σχετικά με τον Εμφύλιο Πόλεμο, για τις μάχες... Ήταν περισσότερο μια προπαγάνδα, για τηv οποία τα Ηνωμένα  Έθνη  εξέδωσαν  διαμαρτυρία στη  γιουγκοσλαβική κυβέρνηση. Αλλά δεν επρόκειτο για έντονη διαμαρτυρία: Βασικά, έκαναν τα στραβά μάτια σε ο,τι μας αφορούσε.

TN: Γιατί;

JK: Επειδή ήξεραν ότι η  ελληνική εξέγερση δεν έχει καμία πιθανότητα να είναι επιτυχής. Πέρα από αυτό, ήξεραν ότι η διαμαρτυρία τους θα είχε να κάνει πρωτίστως με την ΕΣΣΔ, και δεν ήθελαν να έρθουν σε σύγκρουση με τον Στάλιν.

TN: H ελληνική κυβέρνηση διαμαρτυρήθηκε για την Γιουγκοσλαβική συμμετοχή; 

JK: Νομίζω ότι δεν το έκανε. Σας λέω: όλοι ήξεραν ότι επρόκειτο για δουλειά του  Στάλιν. Αυτός είναι ο λόγος που σιώπησαν.

TN: Ήταν ενημερωμένος ο γιουγκοσλαβικός λαός για  την παρέμβαση της Γιουγκοσλαβίας στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων κρατών;

JK: Δεν ήταν. Αυτό που κάναμε ήταν κλασική περίπτωση βίας!

TN: Η οποία σύντομα θα στρεφόταν εναντίον σας.

JK:  Όντως, ήρθε εναντίον μας.

TN: Μετά τη διαμαρτυρία του ΟΗΕ, έκλεισε ο ελληνικός ραδιοφωνικός σταθμός στο Άβαλα;

JK: Όχι. Λειτουργούσε μέχρι τον Ιούνιο του 1948 και ήταν o πρώτος που δημοσιοποίησε το επαίσχυντο ψήφισμα της Κομινφόρμ. Τους τοv κλείσαμε κατευθείαν!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Τον τελευταίο καιρό ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει δεχτεί σφοδρότατη κριτική τόσο στο εσωτερικό της χώρας του όσο και στο εξωτερικό αναφορικά με την κατασκευή του κολοσσιαίου παλατιού που έχτισε στην Άγκυρα. Το αξίας 350 εκατ. Δολαρίων(!) κτίριο χαρακτηρίζεται ως προϊόν μεγαλομανίας, αντίστοιχο του παλατιού που έχτισε για τον εαυτό του ο Νικολάε Τσαουσέσκου, καταστρέφοντας περί τα εκατό χιλιάδες σπίτια στο κέντρο του Βουκουρεστίου. Γενικότερα, ο Πρόεδρος της γείτονος αντιμετωπίζεται με χλευασμό και περιπαικτική διάθεση από τα ΜΜΕ στην Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη, και δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι οδηγείται στην παράνοια, αν δεν είναι ήδη εκεί.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Γρίβας

Άποψη του γράφοντος, ωστόσο, είναι ότι οι ενέργειες του Ερντογάν αποτελούν προϊόντα ψυχρής λογικής και οξυμένου πολιτικού ενστίκτου και δεν είναι εκδηλώσεις παράνοιας και εμμονών. Ακόμη κι αυτό το εξωφρενικά μεγάλο παλάτι παίζει σημαντικό ρόλο. Και δεν πρόκειται για την εξόντωση ενός ακόμη απομειναριού του κεμαλισμού, όπως έχει γραφτεί ή, τουλάχιστον, δεν πρόκειται μόνο περί αυτού. Αν και στην Ελλάδα είναι κυρίαρχη η αντίληψη ότι ο Ερντογάν έχτισε αυτό το παλάτι διακινδυνεύοντας την δημοτικότητά του στους ψηφοφόρους του, στην πραγματικότητα μάλλον το αντίθετο ισχύει. Ο ηγέτης της Τουρκίας κατασκεύασε το παλάτι ακριβώς για το χατίρι των ψηφοφόρων του.

Ο «σουλτάνος» και τα σύμβολά του
Κρίνοντας τον Ερντογάν από τις επιλογές του με τα κριτήρια που επικρατούν στην Ευρώπη, τείνουμε να ξεχνάμε ένα βασικό στοιχείο της γεωπολιτικής ταυτότητας της Τουρκίας, ιδιαίτερα δε της νέας Τουρκίας: το γόητρο. Η Τουρκία είναι μία χώρα που θέλει να ξαναγίνει αυτοκρατορία. Και για να το καταφέρει πρέπει να αποκτήσει και τα κατάλληλα σύμβολα. Τα τεράστια φαραωνικά έργα που σχεδιάζει και υλοποιεί ο Ερντογάν, τόσο τα χρηστικά, όπως είναι τα αεροδρόμια, οι γέφυρες και οι αυτοκινητόδρομοι, όσο και τα καθαρά συμβολικά, όπως είναι το νέο παλάτι, έχουν στόχο να διαμορφώσουν τη νέα αυτοκρατορική ταυτότητα της χώρας και να υποσκελίσουν τα, επίσης φαραωνικά, μνημεία της κεμαλικής εποχής.

Δεν είναι, λοιπόν, ότι ο Ερντογάν θέλε να γίνει σουλτάνος. Είναι ότι οι ψηφοφόροι του θέλουν έναν σουλτάνο. Θέλουν έναν μεγάλο ηγέτη, που θα εδράζεται σε ένα οίκημα αντάξιο του μεγαλείου της χώρας του. Και το οίκημα αυτό δεν γίνεται να είναι ένα διαμέρισμα ή μία μονοκατοικία «της σειράς», όπως θα μπορούσε να είναι στην Ευρώπη. Η Τουρκία ξαναγίνεται αυτοκρατορία, οι αυτοκρατορίες χρειάζονται αυτοκράτορες και οι αυτοκράτορες πρέπει να ζουν σε παλάτια. Τόσο απλά.

Παρεμπιπτόντως, ένας λόγος που η μεγάλη μάζα του τουρκικού λαού αδιαφόρησε επιδεικτικά για τα σκάνδαλα προμηθειών και παράνομου πλουτισμού του Ερντογάν, και το επιβράβευσε, μάλιστα, με την ψήφο της, εκεί που πολλοί αναλυτές στη Δύση περίμεναν την καταβαράθρωσή του, είναι ακριβώς αυτός: ένας αυτοκράτορας, ένας σουλτάνος, δεν κρίνεται με τα μέτρα των απλών θνητών. Για την ακρίβεια, επιβάλλεται να λαμβάνει υψηλής αξίας δώρα για να δείχνει την εύνοιά του όπου ο ίδιος κρίνει.

Ακόμη κι αν οι παραπάνω απόψεις έχουν σημαντικό στοιχείο υπερβολής, το γεγονός ότι το γόητρο αποτελεί βασικό στοιχείο της γεωπολιτικής ταυτότητας της γείτονος παραμένει. Τόσο για την παλαιά κεμαλική όσο και, πολύ περισσότερο, για την σημερινή Τουρκία, η οποία αποτελεί μία εκκολαπτόμενη αυτοκρατορία, που προσπαθεί να πλασαριστεί σε μία καλή θέση στο διαμορφούμενο πολυπολικό διεθνές σύστημα.

Επαγρύπνηση
Η διατήρηση και η επαύξηση αυτού του γοήτρου αποτελούν το μεγαλύτερο ίσως μέλημα της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας, κι αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη στον σχεδιασμό της ελληνικής στρατηγικής έναντι της γείτονος. Για παράδειγμα, θα πρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο ότι η Τουρκία μπορεί να λειτουργήσει ανορθολογικά, αν κρίνει ότι προσβάλλεται επικίνδυνα το γόητρό της σε διεθνή ζητήματα. Η ταπείνωση της Τουρκίας –ακόμη και η υποψία ταπείνωσης- θα μπορούσε να οδηγήσει την πολιτική ηγεσία της σε τυχοδιωκτικές επιθετικές ενέργειες, χωρίς να υπολογίζει τους κινδύνους και τα ενδεχόμενα προβλήματα, ακριβώς γιατί η απώλεια γοήτρου θα είναι πολύ πιο σημαντική από οτιδήποτε άλλο. Ιδίως δε για την κυβέρνηση Ερντογάν η απώλεια γοήτρου μπορεί να είναι το μόνο που δεν θα είναι σε θέση να της συγχωρήσει η μεγάλη μάζα του τουρκικού λαού. Άρα οι διάφορες αναλύσεις που βασίζονται στο ότι η Τουρκία δεν θα κάνει ή θα κάνει κάποια επιθετική κίνηση έναντι της Ελλάδας ή της Κύπρου με γνώμονα ότι έτσι θα μπει σε μεγάλους κινδύνους κι έχει πολλά να χάσει πιθανώς να μην έχουν νόημα, αν αυτό που θίγεται είναι το γόητρό της.

Από την άλλη, το γόητρο της Τουρκίας θα μπορούσε να θιγεί με καταστρεπτικό τρόπο σε περίπτωση πολεμικής αναμέτρησης, έστω και εξαιρετικά περιορισμένης, με την Ελλάδα ή την Κύπρο, εφόσον τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως θα έπρεπε για τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Εάν θεωρήσουμε ότι το γόητρο αποτελεί κέντρο βαρύτητας του τουρκικού στρατηγικού οικοδομήματος, με την έννοια που δίνει ο Κλαούζεβιτς στον συγκεκριμένο όρο, τότε η προσβολή του θα πρέπει να αποτελεί κυρίαρχο στόχο της ελληνικής στρατιωτικής και αποτρεπτικής στρατηγικής. Ο βασικότερος λόγος γι αυτό είναι ότι, αν τοποθετήσεις το γόητρο στο επίκεντρο της πολεμικής διαδικασίας, τότε τα τακτικά μειονεκτήματα της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να μετατραπούν σε πλεονεκτήματα. Σε έναν αγώνα με έπαθλο το γόητρο, η Ελλάδα και, πολύ περισσότερο, η Κύπρος, ξεκινούν με πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας, ακριβώς γιατί είναι μικρότερες από αυτή. Αν, για παράδειγμα, οι τουρκικές δυνάμεις προσβάλουν την μικρή Κύπρο και δεν καταφέρουν να επιβληθούν σε εύλογο χρονικό διάστημα, τότε το πλήγμα στο γόητρο της χώρας θα είναι δυσανάλογα μεγάλο ακριβώς γιατί ο αντίπαλός της είναι μικρός.

Ακόμη και σε επιμέρους σενάρια μέσα στο ελληνοτουρκικό σύστημα αυτή η επικέντρωση στο γόητρο μπορεί να αντιστρέψει τα μειονεκτήματα της ελληνικής πλευράς και να τα καταστήσει πλεονεκτήματα. Για παράδειγμα, το Καστελλόριζο θεωρείται ως πρακτικά μη υπερασπίσιμη περιοχή από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, δεδομένων και των εξαιρετικά μικρών μεγεθών του, το ότι βρίσκεται κυριολεκτικά μέσα στην αγκαλιά της Τουρκίας και σε μεγάλη απόσταση από άλλα ελληνικά εδάφη. Στο πλαίσιο μίας συμβατικής ανάγνωσης των ισορροπιών ισχύος, η Τουρκία έχει εκεί συντριπτικό πλεονέκτημα έναντι της Ελλάδας. Αν όμως τοποθετήσεις το γόητρο στο επίκεντρο, τα πράγματα μπορεί να αντιστραφούν. Σκεφτείτε, φερ’ ειπείν, ότι η Τουρκία προσπαθεί να καταλάβει το Καστελλόριζο, αλλά δεν μπορεί να το καταφέρει γα διάστημα μερικών ημερών ή ακόμη και ωρών. Το πλήγμα στο γόητρο των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, κατά συνέπεια στο γόητρο της ίδιας της χώρας, ενδέχεται να είναι τόσο συντριπτικό, που να την οδηγήσει ακόμη και σε πολιτική αποδόμηση.

Βέβαια, κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί εάν είναι δυνατόν να επιτύχεις τη δημιουργία ενός συστήματος άμυνας στο Καστελλόριζο που να είναι σε θέση να αντισταθεί για μέρες ή ακόμη και για ώρες έναντι μίας πιθανής τουρκικής εισβολής. Η απάντηση είναι μάλλον ναι, αλλά αυτό ξεφεύγει από τα περιορισμένα όρια του εν λόγω άρθρου.

Ο Κωνσταντίνος Γρίβας διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 265


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Ο ξερός βράχος της Αλβανίας τροφοδοτεί εδώ και αιώνες τον ζεστό ελληνικό νότο με μετανάστες.
Μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών από τη νότια Αλβανία προς την Ελλάδα σημειώθηκαν κατά το τέλος της βυζαντινής εποχής και κατά την τουρκοκρατία, κυρίως κατά τον 14ο και 17ο αιώνα, οπότε και δημιουργήθηκαν οι γνωστοί έως σήμερα αρβανίτικοι οικισμοί, με το χαρακτηριστικό γλωσσικό ιδίωμα, τις παραδοσιακές ενδυμασίες, ήθη και έθιμα.
Η Στερεά Ελλάδα, και ιδιαίτερα η Αττικοβοιωτία, η Πελοπόννησος, η νότια Εύβοια, τα νησιά του Αργοσαρωνικού, οι δυτικές Κυκλάδες, κατοικήθηκαν σε υψηλό ποσοστό από Αρβανίτες, δηλαδή από εξελληνισμένα ιλλυρικά φύλα.

Οι Αρβανίτες έφεραν μαζί τους ορισμένα ισχυρά στοιχεία, με τα οποία ανανέωσαν την ικμάδα και τον δυναμισμό του αυτόχθονος πληθυσμού, όπως την πολεμική ικανότητα, την λιτή διαβίωση και την πρωτογενή συσσώρευση κεφαλαίου, τις επιδόσεις στην γεωργία και στη ναυτιλία, αλλά και την εργατικότητα, το πείσμα και την αδιαλλαξία. Αλλά με μεγάλη ταχύτητα και επιτυχία αφομοιώθηκαν από τον ελληνικό πολιτισμό και την χριστιανική θρησκεία, με αποτέλεσμα να εξελιχθούν σε πρωτοπόρους των εθνικών αγώνων. Πολλοί καπεταναίοι και οπλαρχηγοί της Επανάστασης είχαν αρβανίτικη καταγωγή, ενώ στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό κατά τον Εικοστό Αιώνα διακρίθηκαν κορυφαίοι Αρβανίτες Ναύαρχοι, από τον Κουντουριώτη και το Λάσκο μέχρι τον Παππά και τον Λυμπέρη.

Επειδή η ανθρώπινη ιστορία επαναλαμβάνεται, στα τέλη του Εικοστού Αιώνα συνέβη ακόμη ένας μεγάλος μεταναστευτικός κύκλος, μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος Χότζα στην Αλβανία. Χιλιάδες Αλβανοί βρήκαν διέξοδο στον όμορο ελληνικό χώρο, που τους προσέφερε και τις περισσότερες βιοποριστικές ευκαιρίες. Εκτός από την επανάληψη του προαιώνιου κύκλου της μετανάστευσης, επαναλήφθηκε και ο προαιώνιος κύκλος της αφομοίωσης. Σήμερα, τα παιδιά των Αλβανών μεταναστών του 1990 είναι μαθητές σε ελληνικά σχολεία και ήδη φοιτητές σε ελληνικά πανεπιστήμια, η πρώτη τους γλώσσα είναι τα ελληνικά και θα χρειαστούν ακόμη μία – δυο γενιές, ώστε να αποτελούν οργανικό μέρος του Ελληνισμού, ανανεώνοντας τον δυναμισμό του έθνους μας και αυξάνοντας τον πληθυσμό του.

Όλα αυτά, λοιπόν, έρχεται να ανατρέψει ο… κ. Λοβέρδος. Ο οποίος επισκέφθηκε προ ημερών την Αλβανία, όπου αντικείμενο των διμερών διαπραγματεύσεων ήταν η εισαγωγή των Αλβανικών ως δεύτερης γλώσσας στα ελληνικά σχολεία! Μάλιστα, η Αλβανίδα υπουργός Παιδείας δήλωσε ότι «συνεργαζόμαστε και με τους εκπαιδευτικούς που αναπτύσσουν την δραστηριότητά τους στην Ελλάδα (σ.σ.: ποιος της έδωσε την άδεια;), σε συντονισμό και με το ελληνικό υπουργείο Παιδείας (σ.σ.: «και» με το ελληνικό υπουργείο Παιδείας…), όχι μόνο για την εκπαίδευσή τους (σ.σ.: θα εκπαιδευτούν από αλβανούς εκπαιδευτικούς;), αλλά και για τον εφοδιασμό τους από το αλβανικό ΥΠΕΞ με σχολικά βιβλία της αλβανικής γλώσσας».

Ας μείνουμε στο τελευταίο. Τα «σχολικά βιβλία της αλβανικής γλώσσας», τα οποία θα έχουν φυσικά εκπονηθεί από τις αρμόδιες αλβανικές υπηρεσίες, θα συμπεριλαμβάνουν ασφαλώς την αλβανική άποψη για την Ελλάδα, την Αλβανία, τους μετανάστες, την ιστορία, το Σαράντα, την Τσαμουριά κ.λ.π. Μην αμφιβάλει κανείς ότι θα πρόκειται στην ουσία για ανοιχτή ή συγκεκαλυμμένη κρατική αλβανική προπαγάνδα.
Αλλά και γενικότερα: μέχρι σήμερα, οι αλβανικής καταγωγής μαθητές πηγαίνουν στα ελληνικά σχολεία και αφομοιώνουν την ελληνική γλώσσα και πολιτισμό, ήθη και έθιμα, σύστημα αξιών. Αυτά δηλαδή που είναι αναγκαία συνθήκη για να γίνουν ολοκληρωμένοι Έλληνες πολίτες και να ενταχθούν φυσιολογικά στην ελληνική κοινωνία.

Τυχόν εισαγωγή από τον κ. Λοβέρδο της αλβανικής γλώσσας, σχολικών εγχειριδίων κ.λ.π., θα έχει ως αποτέλεσμα οι Αλβανοί μετανάστες να παραμείνουν Αλβανοί μετανάστες, να μην γίνουν ποτέ Έλληνες πολίτες και να εξελιχθούν σε κλειστή μειονότητα, αναπτύσσοντας την συνήθη εθνικιστική ιδεολογία που αναπτύσσουν οι εθνικές μειονότητες.
Με όλες τις συνέπειες για την συνοχή του Ελληνικού κράτους, και μάλιστα σε εποχή που ο αλβανικός ψευδομεγαλοϊδεατισμός παραληρεί.

Πηγή εφημ. «KontraNews»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Αλέξανδρος Τάρκας

Ο τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου ναρκοθετεί το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας της 5ης και 6ης Δεκεμβρίου, δηλώνοντας ότι θα συζητήσει ιδέες περί συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων με τον ομόλογό του Αντώνη Σαμαρά.

Ασφαλώς, οι απλές συζητήσεις δεν απαγορεύονται ούτε συνεπάγονται ανάληψη δεσμεύσεων. Η δε σύγκληση του συμβουλίου ήταν και παραμένει απαραίτητη, καθώς η Αθήνα και η Άγκυρα οφείλουν να διατηρούν ζωντανό τον διάλογο, προλαμβάνοντας αμοιβαίες παρεξηγήσεις που θα λειτουργούσαν ως σπίθα διμερούς ανάφλεξης και ως καύσιμο μεγαλύτερης αστάθειας στην περιοχή.

Ωστόσο, οι επισημάνσεις του κ. Νταβούτογλου δείχνουν τρία προβλήματα που ίσως επιδεινωθούν κατά τη διάρκεια του συμβουλίου.

Πρώτον, η Άγκυρα εκμεταλλεύεται «ιδέες» του υπουργού Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλου και του γ.γ. του υπουργείου Αν. Μητσιάλη («διάσημος» για τις απαράδεκτες δηλώσεις του για το Κυπριακό τον Ιούλιο). Αμφότεροι είχαν κρίνει, εδώ και πολλούς μήνες, το κεφάλαιο της ενέργειας ως ιδανικό (ελλείψει άλλου) για την ατζέντα του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, καθώς δεν είχε υπάρξει πρόοδος στα θέματα του Β’ Συμβουλίου, του Μαρτίου 2013. Ίσως η εξωτερική πολιτική μας πληρώσει άλλη μία «ιδέα» του κ. Βενιζέλου, όπως έχουν πληρώσει η οικονομία και οι παραγωγικές τάξεις τις εμπνεύσεις του για ποικίλες πτυχές του Μνημονίου από τον Μάιο του 2010 έως την άνοιξη του 2012.

Δεύτερον, είναι άξιον απορίας με ποια ιδιότητα Ελλάδα και Τουρκία θα συζητήσουν περί των πλουτοπαραγωγικών πηγών ενός τρίτου κράτους, της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αν η συζήτηση είναι θεωρητική και συνδέεται με την σταθερότητα στην περιοχή, έχει καλώς. Αν όμως ο κ. Νταβούτογλου επιθυμεί πρακτικό χαρακτήρα των συζητήσεων, αυτός που θα στηρίζεται; Στην ιδιότητα των δύο χωρών ως εγγυητριών δυνάμεων των Συμφωνιών του 1959 – 60 που η ίδια η Άγκυρα παραβίασε και εξακολουθεί να καταπατά με τις κατοχικές δυνάμεις της στην Μεγαλόνησο;

Τρίτον, ο κ. Νταβούτογλου, αν και αναφερόταν στο φυσικό αέριο της Κύπρου πρόσθεσε ότι «δεν μπορεί να μας πουν ότι η Ανατολική Μεσόγειος είναι κλειστή για τους Τούρκους και τους Τουρκοκύπριους. Αυτό δεν γίνεται»… Αν και δεν ανέφερε το αρκτικόλεξο «ΑΟΖ», ούτε τον γεωγραφικό προσδιορισμό «Καστελλόριζο» (και την επήρειά του στον καθορισμό των θαλασσίων ζωνών), είναι φανερό ότι με τον όρο «Ανατολική Μεσόγειος» δεν θέλει να παρέμβει μόνον στην Κύπρο, αλλά και στα κοιτάσματα δυτικότερα.

Προφανώς, πριν αν αφιχθεί στην Αθήνα, ο κ. Νταβούτογλου επιμένει στην τεχνητή διάκριση Αιγαίου και Θαλάσσιας Λεβαντίνης με διάσπαση του ενιαίου συνόλου των θαλάσσιων συνόρων Ελλάδας – Τουρκίας από τον Έβρο έως το Καστελλόριζο. Αμφισβητεί, ταυτόχρονα, το ανατολικό όριο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας που επηρεάζεται από τη νήσο Στρογγύλη του συμπλέγματος του Καστελλόριζου. Πρόκειται για τη μικρή νήσο που είναι κρίσιμη για τη διαμόρφωση της οριοθετικής γραμμής με την Τουρκία, την Κύπρο και την Αίγυπτο.

Η ελληνική πλευρά δεν μπορεί να μπει σε τέτοια συγκεκριμένη συζήτηση, που θα αποτελούσε την αφετηρία μεταγενέστερης συγκυριαρχίας στον εθνικό πλούτο. Η δε τουρκική επιμονή, ειδικά σήμερα (με κρίσεις στην Ουκρανία και αλλού), θα δυναμίτιζε τις κοινές στρατηγικές επιδιώξεις ΕΕ – ΗΠΑ για την ενεργειακή ανεξαρτησία και σταθερότητα της Ευρώπης και των Βαλκανίων.

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σάλος έχει προκληθεί από τις καταγγελίες του προέδρου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Πάνου Καμμένου αλλά και της βουλευτή του κόμματος Σταυρούλας Ξουλίδου για χρηματισμό βουλευτών.

Όλα ξεκίνησαν με τη δήλωση-βόμβα του κ. Καμμένου στο SBC, όπου ανέφερε ότι «υπάρχει βουλευτής στους Ανεξάρτητους Έλληνες ο οποίος μου ομολόγησε ότι του προσέφεραν 3 εκατ. ευρώ, για να ψηφίσει από την άλλη πλευρά, για να φύγει από το κόμμα». «Μας το είπε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, αντιστάθηκε και είπε όχι. Δεν σας κρύβω ότι προσπαθήσαμε να βρούμε τρόπο να εγκλωβίσουμε αυτόν που τα πρόσφερε», υπογράμμισε και συμπλήρωσε ότι...
το περιστατικό σημειώθηκε πριν από 2-3 μήνες.



Λίγο αργότερα η κυρία Ξουλίδου ήταν καλεσμένη στην εκπομπή του Άκη Παυλόπουλου "Παρεμβάσεις" στο Blue Sky και κατήγγειλε ότι η ίδια έχει δεχθεί πιέσεις από "γαλάζια" στελέχη για να ψηφίσει πρόεδρο της Δημοκρατίας.

"Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν όρια. Ξεκινάνε λέγοντας ότι ξέρουμε πολύ καλά την οικονομική σου κατάσταση και μπορείς να λύσεις το πρόβλημά σου και έχεις παιδιά κλπ." τόνισε, σημειώνοντας ότι της πρότεινε χρηματικό ποσό για να ψηφίσει για πρόεδρος. Συγκεκριμένα της είπε πως "κάποιοι δίνουν από 2 έως 3 εκατ. ευρώ".

Παράλληλα η κυρία Ξουλίδου αποκάλυψε ότι στέλεχος της ΝΔ της έγραψε σε email ότι ο κ. Μελάς χρηματίστηκε για την εκλογή του Προέδρου.



Τα λεγόμενα της προκάλεσαν την παρέμβαση του Παναγιώτη Μελά ο οποίος έκανε λόγο για αισχρότητες και ψέματα. "Ή θα μου πει το όνομα η κυρία Ξουλίδου να του κάνω μήνυση ή θα κάνω μήνυση στην ίδια. Ποιος είναι αυτός που είπε αυτές τις κακοήθειες για μένα;" επισήμανε.


ΒΙΝΤΕΟ-Μελάς: Θα κάνω μήνυση από Enikos_gr

Μακρή στην Ξουλίδου: Έπρεπε να πάτε στην αστυνομία

Σχολιάζοντας την καταγγελία της Σταυρούλα Ξουλίδου, η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Ζέττα Μακρή τόνισε μεταξύ άλλων: «Για μένα είναι πολιτικό άκομψο αυτό που κάνατε και απίστευτο επιπόλαιο το ότι είχατε ραντεβού με τον συγκεκριμένο κύριο δεν ειδοποιήσατε την αστυνομία».



Καμμένος: Η Ξουλίδου είναι η βουλευτής που πήγαν να εξαγοράσουν...

Τις καταγγελίες της Σταυρούλας Ξουλίδου επιβεβαίωσε ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος. "Η κυρία Ξουλίδου εδώ και καιρό με είχε προειδοποιήσει ότι υπάρχει μία τέτοιου είδους προσφορά", κατήγγειλε ο κ.Καμμένος, αποκαλύπτοντας ότι την συμβούλεψε να δεχθεί για να παγιδέψουν τον μεσάζοντα : "Της είπα να αποδεχτεί την πρόταση ώστε να μπορέσουμε να τεκμηριώσουμε αυτό που συμβαίνει, δηλαδή ότι υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι προσφέρουν χρήματα για να γίνουν αποστασίες από την μεριά των Ανεξάρτητων Ελλήνων".

"Πράγματι κάναμε όλες τις ενέργειες αυτές ώστε να της κλείσει ραντεβού στο γραφείο της κ. Ξουλίδου. ο συγεκκριμένος κύριος ανέβαλε δυο φορές το ραντεβού. Εμείς βεβαίως θα είχαμε ειδοποιήσει το τμημα εκβιαστών της Ασφάλειας, π΄ροκειμένου να υπάρχουν και αποδεικτικά στοιχεία" ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πάνος Καμμένος προσθέτοντας ότι "οφείλει η δικαιοσύνη να παρέμβει άμεσα".

"Πιστεύω ότι μπορούν να βγουν σοβαρά αποτελέσματα σε σχέση με το τι έχει συμβεί με την επίθεση που έχουν δεχτεί οι Ανεξάρτητοι Έλληνες για να υπάρχουν αποστασίες και να βρεθεί ο μαγικός αριθμός των 180 βουλευτών που θα ψηφίσουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας" σημείωσε ο Πρόεδρος των ΑΝΕΛ.



ΒΙΝΤΕΟ - Σκουρλέτης: Η Δικαιοσύνη οφείλει να ψάξει αυτή την υπόθεση

«Η Δικαιοσύνη οφείλει να ψάξει αυτή την υπόθεση. Είναι μια πάρα πολύ σοβαρή καταγγελία», δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου, Πάνος Σκουρλέτης στην εκπομπή «Παρεμβάσεις» στο BLUE SKY, σχετικά με τις αναφορές της βουλευτή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Σταυρούλας Ξουλίδου για απόπειρα χρηματισμού.

Δείτε το απόσπασμα από την εκπομπή «Παρεμβάσεις».



ΒΙΝΤΕΟ - Ασημακοπούλου: Ανυπόστατες οι καταγγελίες της Ξουλίδου

«Ανυπόστατες», χαρακτήρισε τις καταγγελίες της βουλευτή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Σταυρούλας Ξουλίδου, η Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Άννα Ασημακοπούλου, σε παρέμβαση της, στην εκπομπή του Άκη Παυλόπουλου στο Blue Sky, επισημαίνοντας ωστόσο ότι το συγκεκριμένο ζήτημα θα διερευνηθεί.

Παράλληλα, η κ. Ασημακοπούλου, απευθυνόμενη στην κ. Ξουλίδου, αναρωτήθηκε γιατί δημοσιοποίησε την συγκεκριμένη στιγμή το γεγονός και όχι νωρίτερα, προσθέτοντας ότι όποιος φοβάται για την ζωή του καταγγέλλει το συμβάν όταν γίνεται.

Δείτε το βίντεο απο το Blue Sky



Πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου