Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Δεκ 2012


Της Ζέζας Ζήκου

Η χώρα βρίσκεται σε «βρώμικη» ομηρία. Αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει οι εταίροι μας και προσπαθούν να αποτρέψουν το μοιραίο. Ομως, το θέατρο σκιών συνεχίζεται. Με περισσή υποκρισία θριαμβολογούν υπέρ της σωτηρίας μας από χθες που μας ενέκριναν τη δόση μαμούθ των 52,5 δισ. ευρώ. Συγκεκριμένα, το Eurogroup αποφάσισε την εκταμίευση μέρους της δόσης των 44 δισ. ευρώ, δηλαδή τα 34,4 δισ. ευρώ. Από τη Δευτέρα θα ξεκινήσει η εκταμίευση της δόσης ώστε να προχωρήσει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και να πληρωθούν κάποια από τα χρέη του Δημοσίου. Τα υπόλοιπα, για να καλυφθεί τόσο η «μαύρη τρύπα» της επαναγοράς όσο και τα δανεικά για την επαναγορά (δηλαδή τα 10 δισ. συν τα χρήματα για την επαναγορά), θα δοθούν σε άλλες τρεις δόσεις, πιθανότατα μέσα στο πρώτο τρίμηνο του νέου έτους.

Συνολικά τα χρήματα που θα έρθουν στη χώρα είναι 52,5 δισ. ευρώ, όντως μια δόση μαμούθ για τον «Ελληνα ασθενή». Από τα 34,3 δισ. της πρώτης δόσης, τα 16 δισ. θα πάνε για τις τράπεζες, τα 7 δισ. για ληξιπρόθεσμες οφειλες του Δημοσίου και 11,3 δισ. για μείωση του δημόσιου χρέους. Συνολικά, θα υπάρξει μείωση του χρέους κατά 20 ποσοστιαίες μονάδες. Ο τρόπος με τον οποίο έγινε δίνει επιπλέον χρηματοδότηση (!) στην Ελλάδα από τα 109 δισ. του αρχικού δανείου.

Ωστόσο, η επόμενη ημέρα βρίσκει τη χώρα σε καθεστώς άμεσης εποπτείας και επιτροπείας. Γι’ αυτό μας επιβάλλουν να εκπληρώσουμε στο ακέραιο τις υποχρεώσεις μας, μεταξύ των οποίων είναι να βάζουμε στον «ειδικό λογαριασμό» που θα εξυπηρετεί κατά προτεραιότητα τα δάνεια και τους τόκους πρωτογενή πλεονάσματα ακόμα και πέρα από το 4,5% του ΑΕΠ. Που σημαίνει ότι η εφαρμογή οποιασδήποτε κοινωνικής πολιτικής ή μιας έστω αναπτυξιακής στρατηγικής εξόδου από την πολιτική της επαιτείας παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες. Αλλά η Ελλάδα αντιμετωπίζει ήδη ένα άκρως επώδυνο πρόγραμμα λιτότητας.

Η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε κατά 25% τα τελευταία 5 χρόνια και θα συρρικνωθεί επιπλέον το 2013, καθώς η χώρα πασχίζει να μειώσει το χρέος της στο πλαίσιο των προγραμμάτων διάσωσης. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη σωρευτική απώλεια εθνικού προϊόντος σε μία αναπτυγμένη οικονομία για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες, με μικρή διαφορά από την πτώση κατά 27% του ΑΕΠ της αμερικανικής οικονομίας μεταξύ του 1929 και του 1933, όπως αναφέρει το Γραφείο Οικονομικής Ανάλυσης στην Ουάσιγκτον. Η γερμανική οικονομία είχε μειωθεί σχεδόν 34% από το 1929 έως το 1933, όταν ο Χίτλερ έγινε καγκελάριος της χώρας, σύμφωνα με στοιχεία από την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία του Βισμπάντεν. Η ανάκαμψη στη Γερμανία άρχισε το 1934, αλλά το εθνικό προϊόν επέστρεψε το 1937 στα επίπεδα του 1929.

Η συνταγή ξεκίνησε να εφαρμόζεται στη χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ με το πρώτο Μνημόνιο και μάλιστα με την προωθημένη στρατηγική: Οτι, για να ανακτήσει τη χαμένη ανταγωνιστικότητά της, η Ελλάδα οφείλει να φθηνύνει και να φτωχύνει τόσο ώστε να φτάσει στα επίπεδα των γειτονικών της χωρών. Τώρα, ο προϋπολογισμός του 2013 είναι ίσως ο χειρότερος προϋπολογισμός στη σύγχρονη ελληνική Ιστορία. Είναι ένας προϋπολογισμός βαθιάς ύφεσης και αποπληθωρισμού. Κάποιοι εκτιμούν ότι προϋπολογισμός με πρωτογενές πλεόνασμα θα υπάρξει το 2020 (!).

Με ένα βαρύ και επώδυνο πακέτο μέτρων 9,4 δισ. ευρώ το 2013 και τη δέσμευση για τη λήψη άλλων 9,4 δισ. ευρώ την τριετία 2014 - 2016 η κυβέρνηση έκανε το πρώτο βήμα που της ζητούσε η τρόικα για την εκταμίευση της δόσης. Το επόμενο βήμα έγινε με την κατάθεση του πολυνομοσχεδίου με τις διαρθρωτικές αλλαγές.

Ποια χώρα στον κόσμο θα μπορούσε να σταθεί όρθια εάν μέσα σε 6 χρόνια, και επίσημα πλέον, είχε χάσει σχεδόν το 25% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος της; Η Ελλάδα παίρνει χωρίς ανταγωνιστή το παγκόσμιο ρεκόρ, καθώς, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό, η ύφεση το 2013 θα είναι 4,5% και συνολικά 24,5% σε μια εξαετία. Αν θυμάστε, οι προηγούμενες κυβερνήσεις μιλούσαν για πλεόνασμα και ανάπτυξη από το 2012. Αντ’ αυτού η ύφεση βαθαίνει.

Βασικό χαρακτηριστικό των οικονομικών εξελίξεων για το 2012 ήταν η παραμονή της οικονομίας σε βαθιά ύφεση, η οποία άρχισε το 2008 και συνεχίζεται αμείωτη για πέμπτο συνεχόμενο έτος, με τη συνολική συρρίκνωση του ΑΕΠ να ξεπερνάει το 20% την τελευταία πενταετία. Φαίνεται ότι η ελληνική οικονομία έχει περιπέσει σε έναν φαύλο κύκλο δημοσιονομικής προσαρμογής - ύφεσης - μη επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων, με κεντρικό σημείο αναφοράς την εντεινόμενη αβεβαιότητα, ο οποίος μπορεί να διακοπεί αν ενισχυθούν οι θετικές προσδοκίες για την οικονομία.
Συντονισμένη επίθεση κατά της χώρας μας για συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των «Τούρκων της Δυτικής Θράκης» στις Βρυξέλλες, σε ειδική εκδήλωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μια ιστορία γεμάτη τουρκοπράκτορες, «Έλληνες» πολίτες που καθυβρίζουν την Ελλάδα, Ευρωπαίους ευρωβουλευτές που…εγγράφονται στο DEB, απίστευτες διαστρεβλώσεις και συκοφαντίες (με αποκορύφωμα τον παραλληλισμό της Ελλάδας με τη χιτλερική Γερμανία, από τον γνωστό τριπλοχαφιέ Ντεντέ) και φυσικά άφθονο μαύρο τουρκικό χρήμα!
 
     Μία ανοιχτή εκδήλωση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η…Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες μέρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, με διοργανωτές τον Γάλλο ευρωβουλευτή της ομάδας Πρασίνων/Ελεύθερης Συμμαχίας και αναπληρωτή πρόεδρο στην ομάδα Παραδοσιακών Μειονοτήτων, Εθνικών Κοινοτήτων και Γλωσσών Φρανσουά Αλφονσί, τη ΜΚΟ «Ανθρώπινα Δικαιώματα χωρίς Σύνορα» (HRWF), η οποία εδρεύει στις Βρυξέλλες, αλλά και δύο γνωστούς εσμούς τουρκοπρακτόρων, τη λεγόμενη «Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ABTTF), και το κόμμα των τουρκοφρόνων της Θράκης DEB. Ο τίτλος της εκδήλωσης; Όπως βλέπετε και στην αφίσα (2η φωτογραφία), «Παραβιάσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε βάρος των εθνικά Τούρκων στην Ελλάδα»! Πολύ εύγλωττος πράγματι…

Οι… αντικειμενικοί κα αδέκαστοι ευρωβουλευτές (που μετά έγιναν… μέλη του DEB)!

     Στη συνεδρίαση, όπου τον συντονισμό έκανε ο πρόεδρος της FUEN (Ομοσπονδιακής Ένωσης Λαών Ευρώπης) Χάνς Χάινριχ Χάνσεν, αναγνώσθηκε φυσικά αρχικά η αναφορά που συνέταξε μία επιτροπή Ευρωπαίων αξιωματούχων σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Δυτική Θράκη. Η επιτροπή αυτή είχε προ μερικών εβδομάδων επισκεφθεί τη Θράκη, με σκοπό τάχα μου να εξετάσει τα προβλήματα της τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης εκ του σύνεγγυς. Την αποτελούσαν ο ίδιος ο Χάνσεν, ο ευρωβουλευτής Φρανσουά Αλφονσί και ο επικεφαλής του οργανισμού «Ανθρώπινα Δικαιώματα Χωρίς Σύνορα», ευρωβουλευτής Βίλι Φοτρ. Οι διοργανωτές της όλης οπερέτας στις Βρυξέλλες δηλαδή, παρέα και με μερικά ακόμη μέλη των οργανώσεων. Η επιτροπή αυτή πήγε σε όλα τα μέρη που θέλησαν οι τουρκοπράκτορες να πάει και είδε και άκουσε όσα εκείνοι αποφάσισαν ότι έπρεπε να δει και να ακούσει.

     Για τους συγκεκριμένους κυρίους πάντως οφείλουμε να πούμε ότι το κίνητρο όλης αυτής της συμπεριφοράς τους μάλλον δεν ήταν μόνο το όποιο…ανθελληνικό τους μένος, αλλά προφανώς έπαιξαν ρόλο και άλλα αίτια, πολύ πιο…ταπεινά. Θα ενημερώσουμε π.χ. ότι οι λεγάμενοι δεν ήρθαν ασφαλώς μόνοι τους στη Θράκη, αλλά μετά από πρόσκληση της ABTTF και του DEB – και εννοείται με το…αζημίωτο. Οι τουρκοπράκτορες δηλαδή τους κουβάλησαν, τους φιλοξένησαν και φυσικά τους…επηρέασαν με μπόλικο τουρκικό χρήμα! Έφτασαν μάλιστα στο σημείο οι τρεις ευρωβουλευτές να γίνουν μέχρι και επίτιμα μέλη του κόμματος των τουρκοφρόνων DEB (σ.σ. !!!), πράγμα που, όπως μας ενημερώνει η επίσημη ιστοσελίδα του, ανακοίνωσε ο ίδιος ο πρόεδρος Μουσταφά Αλή Τσαβούς, στη δεξίωση που παρέθεσε η ABTTF προς τιμήν τους στις 27 Νοεμβρίου στις Βρυξέλλες. Εκεί ο Τσαβούς ευχαρίστησε όλους όσους συνέβαλαν στο να μεταφερθούν τα θέματα των «Τούρκων της Δυτικής Θράκης» υπό την στέγη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ανέφερε πως οι Χάινριχ Χάνσεν (πρόεδρος της FUEN), ο διευθυντής της οργάνωσης Ανθρώπινα Δικαιώματα χωρίς Σύνορα Βίλλι Φοτρ, ο ευρωβουλευτής Φρανσουά Αλφονσί, αλλά και ο πρόεδρος της ABTTF Χαλήτ Χαμπίπογλου, λόγω του ενδιαφέροντος τους προς το DEB, δέχτηκαν να γίνουν επίτιμα μέλη του κόμματος, τους παρέδωσε μάλιστα επί τόπου και τη σχετική κάρτα του επίτιμου μέλους (βλ. την 3η φωτογραφία, με τον Φοτρ να παραλαμβάνει την κάρτα από τον πρόεδρο του DEB), ενώ τόνισε επίσης πως θα είναι πολύ χαρούμενος να τους βλέπει πιο συχνά στη Δυτική Θράκη.  

               Συντονισμένη επίθεση των τουρκοφρόνων της Θράκης εναντίον της Ελλάδας
     Ας επιστρέψουμε όμως στην επίμαχη εκδήλωση στο Ευρωκοινοβούλιο. Αφού λοιπόν οι τρεις…αδέκαστοι ευρω-αξιωματούχοι παρουσίασαν την…αμερόληπτη έκθεσή τους και εξέφρασαν και τις «εκτιμήσεις» τους, πήραν μετά τον λόγο τα δικά μας μπουμπούκια (γιατί φυσικά δεν ήταν λίγοι οι εκ Θράκης…συντοπίτες μας που έσπευσαν εκεί για να σπιλώσουν για μια ακόμη φορά – και μάλιστα τώρα μαζικά και συντεταγμένα – την Ελλάδα). Πρώτος μίλησε ο γνωστός πρακτορίσκος Τζεμίλ Καμπζά (δημοσιογράφος της Γκιουντέμ και πρόεδρος της ΠΕΚΕΜ), που επιχείρησε με παραδείγματα να παρουσιάσει το πως γίνεται προσπάθεια φίμωσης και εκφοβισμού του μειονοτικού τύπου, με τα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις εφημερίδες Γκιουντέμ και Μιλλέτ (σ.σ. μόνο βέβαια που δεν μας είπαν για ποιους ακριβώς αισχρούς λόγους καταδικάστηκαν οι εν λόγω φασιστοφυλλάδες και πόσα τελικά από τα επιδικασθέντα πλήρωσαν). Μετά μίλησε ο εκπρόσωπος της λεγόμενης «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» δικηγόρος Σινάν Καβάζ, σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η μειονότητα στο θέμα της ίδρυσης συλλόγων, ενημερώνοντας για την ιστορία της ΤΕΞ, και κατηγορώντας την Ελλάδα για αδικία.

     Στη συνεδρία όμως αυτή πέραν των παραπάνω ομιλητών, μετείχαν και ο πρόεδρος του DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς, οι εκλεγμένοι μουφτήδες Αχμέτ Μέτε και Ιμπραήμ Σερίφ, οι πρώην βουλευτές Ιλχάν Αχμέτ και Τσετίν Μάντατζη, o δημοσιογράφος Αμντουλχαλίμ Ντεντέ ως εκπρόσωπος της «Τουρκικής Μειονοτικής Κίνησης για τα Ανθρώπινα και Μειονοτικά Δικαιώματα» (σ.σ. είναι η γνωστή ομάδα την οποία αποτελεί…μόνος του ή άντε μαζί και με έναν σεσημασμένο ελληνόφωνο “Τούρκο” της Κομοτηνής) και ο πολύ γνωστός μας Τζεγκίζ Ομέρ της ξανθιώτικης τουρκοφυλλάδας «Μιλλέτ». Άπαντες ανεξαιρέτως πήραν το λόγο και εξέφρασαν τις απόψεις τους και τις προτάσεις τους. Όπως μαθαίνουμε από την φυλλάδα του Ντεντέ «Τρακιανίν Σεσί» (29/11/2012), ο Τζεγκίζ Ομέρ περιέγραψε τις…αδικίες τις οποίες υφίσταται στην Ελλάδα ως μειονοτικός αλλά και ως πολίτης της Ε.Ε., αλλά και ως δημοσιογράφος, κάνοντας λόγο για απόπειρα φίμωσης του μειονοτικού τύπου. Ακολούθως, ο πρώην βουλευτής Ιλχάν Αχμέτ (σ.σ. αυτός που το καλοκαίρι περιέφερε την εκλογική ψηφο-προίκα του Προξενείου μεταξύ Ντόρας και Κουβέλη, χωρίς τελικά να μπορέσει να εκλεγεί με κανένα τους) περιέγραψε νομικά το πώς παρεμποδίζεται το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και περιέγραψε την άδικη αυτή στάση της Ελλάδος, με το απίστευτο επιχείρημα πως «οι επίσημα μη αναγνωρισμένοι σύλλογοι στην πράξη συνεχίζουν τις δραστηριότητες τους, άρα οι ντε φάκτο αναγνωρισμένοι από το κράτος σύλλογοι είναι παράλογο να μην αναγνωρίζονται ντε γιούρε». Ο έτερος πρώην βουλευτής Τσετίν Μάντατζη με το ΠΑΣΟΚ Ξάνθης (σ.σ. από τους φανατικότερους τουρκόφρονες της Θράκης) παίρνοντας το λόγο είπε πως το σημαντικότερο θέμα της μειονότητας είναι η εκ μέρους του κράτους άρνηση της εθνικής ταυτότητας, πράγμα που αποτελεί την κεφαλή των προβλημάτων και ότι αν το κράτος αλλάξει θέση για αυτό, τα υπόλοιπα θέματα θα λυθούν εύκολα.

Ο… Έλληνας πατριώτης Μέτε και η «παρανοϊκή, φασιστική Ελλάδα» του Ντεντέ!

     Με την σειρά τους πήραν το λόγο και οι ψευδομουφτήδες Αχμέτ Μέτε και Ιμπραήμ Σερήφ και παρουσίασαν τα προβλήματα της «Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης» στο θρησκευτικό επίπεδο. Ο πρώτος ανέφερε πως δεν ήρθαν στις Βρυξέλλες για να διαμαρτυρηθούν για το ελληνικό κράτος, αλλά ότι στόχος τους είναι η άρση των αδικιών και η εξεύρεση λύσης μέσα από την χρήση του ευρωπαϊκού δικαίου, ενώ ακόμη τόνισε πως η μειονότητα είναι πιστή στο κράτος της, πως στο παρελθόν παππούδες της έπεσαν μαχόμενοι για την πατρίδα και ότι αν χρειαστεί πάλι το ίδιο θα κάνουν. Είπε επίσης πως ενώ πολλοί Έλληνες πολίτες προβαίνουν σε κινήσεις που προκαλούνε χάος στη χώρα, προβαίνοντας σε ζημιές δημόσιας περιουσίας, οι ίδιοι κηρύττουν και προσεύχονται στα τζαμιά για την έξοδο της χώρα από την κρίση, και καλούνε τον κόσμο σε μετριοπάθεια (σ.σ. αυτά από τον αρχιπράκτορα της Τουρκίας που υπονομεύει μέρα-νύχτα την εθνική μας κυριαρχία στη Θράκη – ρε θα μας τρελάνουνε τελείως αυτοί)! Ο Ιμπραήμ Σερήφ μίλησε για τη συνθήκη της Λοζάνης, τονίζοντας την σημασία που έχει για την μειονότητα, ενώ αναφέρθηκε στη δικαίωση του ως μουφτή από ευρωπαϊκά όργανα στο ότι η μουφτεία του αναγνωρίστηκε, και είπε πως πλέον είναι ανάγκη το συντομότερο δυνατό και οι κρατικές αρχές να αναγνωρίσουν το δίκιο τους και να τους τοποθετήσουν στο αξίωμα τους (σ.σ. είπαμε: αυτό είναι από τους βασικότερους στόχους της Τουρκίας στη Θράκη και οι πρακτορίσκοι της δεν χάνουν καμμία ευκαιρία για να το προβάλλουν).

     Την παράσταση όμως έκλεψε για μια ακόμη φορά ο γνωστός τριπλοχαφιές Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ, που δεν εφείσθη χαρακτηρισμών προκειμένου να περιγράψει την…πολιτική αφομοίωσης της μειονότητας από ελληνικό κράτος. Μεταξύ αυτών δεν δίστασε να παρομοιάσει τη δράση της Ελλάδας για την εθνική ενότητα με εκείνη της χιτλερικής Γερμανίας και ανέφερε ακόμη πως «ζούμε σε ένα παρανοϊκό κράτος»!

Ταξίδια, δηλώσεις, συναντήσεις και… πακτωλοί μαύρου χρήματος!

Στο περιθώριο της εκδήλωσης μάλιστα είχαμε και νέες δηλώσεις, όπως π.χ. όταν όλη η παρέα επισκέφτηκε τα γραφεία του παραρτήματος της ABTTF στις Βρυξέλλες (4η φωτογραφία). Παρόντες φυσικά ο πρόεδρος της ABTTF Χαλίτ Χαμπίπογλου, ο αντιπρόεδρος Τζεγκίζ Ισμαήλ και τα μέλη του Δ.Σ. αυτής της ομοσπονδίας Σαμί Γιουσούφ και Ραμαδάν Ραμαδάν, ενώ παραβρέθηκε και ο διευθυντής της FUEN Χάνς Χάϊνριχ Χάνσεν (σ.σ. σιγά που θα έλειπε)! Όπως μας ενημερώνει το τουρκοπεριοδικό της Κομοτηνής «Ρόντοπ Ρουζγκαρί» (30/11/2012), «κατά την επίσκεψη αυτή, ο Χαμπίπογλου ανέφερε πως η διοργάνωση του συνεδρίου στις 28/11 στο ευρωκοινοβούλιο, στο οποίο συζητήθηκαν τα θέματα της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης αποτέλεσε μια σημαντική πρωτιά, και ευχαρίστησε όλους τους εκπροσώπους της μειονότητας για την συμμετοχή τους, ενώ ανέφερε ακόμη πως αποτελεί ευχάριστη εξέλιξη το γεγονός πως παρά την αύξηση των θεμάτων της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης στην Ελλάδα, ο αγώνας για την Δυτική Θράκη έχει αρχίσει να προβάλλεται σε διάφορα επίπεδα.

     Με τη σειρά του ο πρόεδρος της FUEN Χάνσεν συνεχάρη την ABTTF για τα γεμάτα αποφασιστικότητα βήματα που κάνει για την…Τουρκική Μειονότητα Δυτικής Θράκης! Ανέφερε μάλιστα πως στο διάστημα 22 με 25 Νοεμβρίου η ABTTF επισκέφτηκε τις μειονότητες στην περιοχή Σλέσβιγκ-Χολστάιν και ότι και αυτές στηρίζουν τη δράση και τους σκοπούς της ABTTF»!

     Άλλη μια πολυπρόσωπη και καλά ενορχηστρωμένη λοιπόν επίθεση κατά της χώρας μας στο εξωτερικό από τα όργανα της Τουρκίας. Όσο για το ποιος πληρώνει όλες αυτές τις ιστορίες, τα συνεχή ταξίδια, τις εκδηλώσεις, τα τραπεζώματα και φυσικά τα ενοίκια όλων αυτών των γραφείων που ξεφυτρώνουν παντού σαν τα μανιτάρια, μαζί με τα αναρίθμητα παραρτήματα όλων αυτών των αλυτρωτικών τουρκοσυλλόγων, κανείς δεν μπορεί να έχει αμφιβολίες, ε; Γιατί δεν φαντάζεστε, υποθέτουμε, ότι όλα αυτά βγαίνουν με…έρανο από τις τσέπες των μελών τους! Και, όπως καταλάβατε, μιλάμε για τεράστια κονδύλια που έχουν χιλιάδες αποδέκτες και – αν κρίνουμε και από τη…ζέση κάποιων Ευρωπαίων αξιωματούχων, σαν κι αυτούς που προαναφέραμε – όχι βεβαίως αποκλειστικά τουρκόφωνους. Μιλάμε για μια τεράστια και πολυέξοδη εκστρατεία, καλά συντονισμένη μέσω του τουρκικού ΥΠΕΞ, με στόχο τη σπίλωση της χώρας μας και την παγίωση της ιδέας ότι στο έδαφός της υπάρχει μία τουρκική μειονότητα που καταπιέζεται συστηματικά και απάνθρωπα. Και ενώ τέτοια γίνονται από την άλλη πλευρά, στη δική μας υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που δεν θέλουν αυτά ούτε καν να ακούγονται, μήπως και θεωρηθούν…ακραίοι! Πραγματική κατάθλιψη…

    ΑΛΛΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
   1. Ο αξιότιμος κύριος Ντεντέ, λίγο πριν εξεμέσει τις βρωμιές του σε βάρος της χώρας μας, εν μέσω των ψευδομουφτήδων Μέτε και Σερήφ.
   2. Δεύτερος από δεξιά ο πολιτευτής της ΔΗΜΑΡ (και αναδειχθείς από τη ΝΔ) Ιλχάν Αχμέτ, ανάμεσα στους Τζεγκίζ Ομέρ και Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ.
   3. Τζεγκίζ Ομέρ (εφ. Μιλλέτ), Ιλχάν Αχμέτ, ευρωβουλευτής Αλφονσί, πρώην βουλευτής Τσετίν Μάντατζη και Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ. 
   4. Οι δύο φίλοι Ομέρ και Ντεντέ στο κέντρο των Βρυξελλών.
   5. Τζεγκίζ Ομέρ στο βήμα του συνεδρίου: η φωνή του προξενείου ομιλούσα…
   6. Ευτυχισμένος ο πρόεδρος του DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς εν μέσω των δύο ψευδομουφτήδων.
   7. Η τουρκική αντιπροσωπεία μαζί με τους Ευρωπαίους συνοδοιπόρους της.









Την εθνική κυριαρχία της χώρας εκχωρεί πλήρως στην τρόικα η κυβέρνηση με τη νέα δανειακή σύμβαση που υπέγραψε. 

Στη δανειακή σύμβαση που δημοσιεύτηκε χθες στο ΦΕΚ (Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως) με αριθμό 240 και ως Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, αναφέρεται ότι: 
«Ούτε το δικαιούχο κράτος μέλος, ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος ούτε κανένα από τα αντίστοιχα περιουσιακά τους στοιχεία εξαιρούνται, λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλο λόγο, της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης-συντηρητικής ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με τη σύμβαση τροποποίησης».
Συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο 4 με τίτλο: Εφαρμοστέο Δίκαιο και Δικαιοδοσία, στην παράγραφο 4.4 αναφέρεται:
«Το Δικαιούχο Κράτος Μέλος (Ελλάδα), η Τράπεζα της Ελλάδος και το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα Σύμβαση.. Τροποποίησης, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά, από κάθε δικαίωμα ασυλίας έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης δικαστικής απόφαση ή άλλης διάταξης, κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή αναγκαστικού μέτρου σε βάρος των περιουσιακών τους στοιχείων στο μέτρο που τα ανωτέρω δεν απαγορεύονται από αναγκαστικό νόμο».
Η ίδια παράγραφος στην αγγλική γλώσσα, έχει ως εξής:
«The Beneficiary Member State, the Bank of Greece and the Hellenic Financial Stability Fund each hereby irrevocably and unconditionally waives all immunity to which it is or may become entitled, in respect of itself or its assets, from legal proceedings in relation to this Amendment Agreement, including, without limitation, immunity from suit, judgment or other order, from attachment, arrest or injunction prior to judgment, and from execution and enforcement against its assets to the extent not prohibited by mandatory law».
Με άλλα λόγια, σε περίπτωση που η Ελλάδα αθετήσει κάποιον από τους όρους της δανειακής σύμβασης ή προχωρήσει σε μονομερείς κινήσεις, η τρόικα έχει δικαίωμα να προχωρήσει σε κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου. 

Πηγή: "6 μέρες"

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Πρώην πρύτανης, καθηγήτρια οικονομικών
του Πανεπιστήμιου τη Μακεδονίας

Οι ακόλουθες σκέψεις-παρατηρήσεις αναφέρονται στην τελευταία «διάσωσή μας», καθώς και στην τελευταία δημοσκόπηση: Έθνος 14.12.2012 - Βαρόμετρο Δεκεμβρίου (14.12.2012)

Το θολό και αμφιλεγόμενο τοπίο, που σκιαγραφούν οι απαντήσεις των πολιτών, με την ευκαιρία της παραπάνω αυτής δημοσκόπησης, οφείλεται στη μερική αδυναμία τους να έχουν αντικειμενική πληροφόρηση για το που οδεύει η χώρα και όλοι εμείς. Η αδυναμία αυτή αποδίδεται, ασφαλώς, και στο πολύπλοκο σχήμα που επέβαλε η Τρόικα στην Ελλάδα, αλλά ακόμη και κυρίως στο ξέφρενο πανηγύρι της παραπληροφόρησης και των θριαμβολογιών, εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει θρήνος. Για να μείνω στις, εντελώς, τελευταίες εξελίξεις, αυτές της έγκρισης δηλαδή της δόσης του τελευταίου -προς το παρόν- δανείου και να παρατηρήσω συνοπτικά τα εξής:

1. Δεν πρόκειται, ασφαλώς, για «σωτηρία», αλλά για την ενδέκατη -αν δεν κάνω λάθος- φορά που μια μεθοδευμένη ατμόσφαιρα αγωνίας, αφόρητων πιέσεων και καταστροφής καταλήγει, τελικά, σε προσωρινή λύση, σε απλή δηλαδή αναβολή της επίσημης χρεοκοπίας μας. Να επαναλάβω, ωστόσο, ότι η Ελλάδα είναι, ουσιαστικά, χρεοκοπημένη από την στιγμή που διαπιστώθηκε ότι το χρέος της δεν είναι «βιώσιμο», δηλαδή δεν μπορεί να αποπληρωθεί. Και να προσθέσω, ακόμη, ότι η επαναληπτική αποτροπή, από την ΕΕ, της επίσημης ελληνικής χρεοκοπίας, δεν αποφασίζεται προς όφελος της Ελλάδας, αλλά προς όφελος του ευρώ, για το οποίο όλες οι σχετικές μελέτες καταλήγουν στο ότι απειλείται θανάσιμα από πιθανή έξοδο της χώρας μας από την ευρωζώνη. Με τα εντεινόμενα, εξάλλου προβλήματα, της Ισπανίας, Ιταλίας, αλλά και Κύπρου αποτελεί, πλήρη έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα η όποιας μορφής φοβία ότι «αν δεν εκτελέσουμε κατά γράμμα αυτά που μας τελειώνουν, θα....μας κάνουν GREXIT".

2. Και η ενδεκάτη αυτή δήθεν σωτηρία της Ελλάδας αποτελεί, δυστυχώς, και ας μου επιτραπεί η έκφραση, ένα επιπλέον φιάσκο, έναν ακόμη εμπαιγμό του λαού μας. Και τούτο, επειδή το χρέος εξακολουθεί να μην είναι «βιώσιμο», παρότι με υποθέσεις αστήρικτες και νοητικούς ακροβατισμούς γίνονται προσπάθειες να εμφανιστεί ως τέτοιο. Το ελληνικό χρέος, αυτή τη στιγμή, είναι σκαρφαλωμένο κοντά στο 190% του ΑΕΠ, έχοντας αρχίσει με 115% στο ξέσπασμα της κρίσης. Η κυρία Lagarde, δήλωσε αρχικά, ότι θα μας έκανε τη χάρη να «δεχθεί ως βιώσιμο» το χρέος μας, για το 2020, αν κατέβαινε στο 120%. «Θα το βάφτιζε» δηλαδή η ίδια «βιώσιμο». Είναι προφανές ότι μια συναινετική λύση φαίνεται απαραίτητη για να αποσοβηθούν περιπέτειες ανεξέλεγκτης έκτασης στα πλαίσια της ΕΕ, αλλά και του ΔΝΤ. Πράγματι, αν το χρέος χαρακτηριζόταν ως «μη βιώσιμο» για το 2020-όπως όμως είναι και παραμένει- το ΔΝΤ θα ήταν υποχρεωμένο να αποχωρήσει από το ελληνικό σκηνικό- καθότι, με βάση το καταστατικό του δεν έχει δικαίωμα να χρηματοδοτεί οικονομίες με μη βιώσιμο χρέος- αλλά και ταυτόχρονα θα έθετε έτσι σε άμεσο κίνδυνο την ευρωζώνη. Το χειρότερο, όμως, θα ήταν σ’αυτή την περίπτωση, η επίσημη αναγνώριση της παταγώδους αποτυχίας του προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας από το ΔΝΤ, κάτι που η κυρία Lagarde δεν θα ήθελε επ’ ουδενί να επωμιστεί. Να υπογραμμίσω, ωστόσο, με την ευκαιρία ότι είναι αυταπόδεικτο αν και φαίνεται να λησμονείται στις σχετικές συζητήσεις και εκτιμήσεις περί χρέους και εξέλιξής του. Ότι, δηλαδή, η βιωσιμότητα ή η μη βιωσιμότητα ενός χρέους είναι κατάσταση, που δεν εξαρτάται από την καλή ή την κακή διάθεση των εκάστοτε αρμοδίων. Κατάσταση για την οποία δεν υπάρχει δυνατότητα εκπτώσεων και ένδειξης καλής θέλησης. Υπενθυμίζω ότι οι σχετικές έρευνες σε διεθνές επίπεδο κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι χρέος ανώτερο του 90% στο ΑΕΠ δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, δεν θεωρείται βιώσιμο.

3. Το πρόβλημα, συνεπώς, είναι ότι έχουμε ένα χρέος, που δεν είναι βιώσιμο, και που δεν είναι δυνατόν να μετατραπεί σε βιώσιμο κατά το δοκούν, προκειμένου να ικανοποιήσει τις όποιες σκοπιμότητες ή επιθυμίες. Και το χρέος μας, όχι απλώς, παραμένει «μη βιώσιμο», αλλά η αρνητική του υφή έχει επιπλέον ενταθεί, αφού με τις καλύτερες των προβλέψεων, αυτό θα είναι γύρω στο 124% του ΑΕΠ το 2022, και πάντοτε βέβαια μη αντιμετωπίσιμο. Οι σχετικές εξάλλου προβλέψεις, γύρω από το ελληνικό χρέος αφορούν εξελίξεις του, που θα ξετυλίγονται στη χώρα μας τα 7 επόμενα χρόνια. Σε περίοδο, δηλαδή, αρκετά μακρόχρονη, μέσα στην οποία και οι προβλέψεις, αλλά κυρίως η υλοποίησή τους, εμφανίζεται άκρως ανασφαλής και μη δυνάμενη να εκτιμηθεί. Ο βαθμός, εξάλλου, αυτής της αβεβαιότητας ενισχύεται και από το γεγονός ότι οι υποθέσεις βάσης είναι, εντελώς, εξωπραγματικές. Ενδεικτικά αναφέρομαι στη διαβεβαίωση αρμοδίων ότι «βλέπουν», ότι από το δεύτερο εξάμηνο του 2013 και το 2014 θα αρχίσει, δήθεν, η ανάπτυξη. Όνειρα, δηλαδή, θερινής νυκτός! Είναι ξεκάθαρο, δυστυχώς, ότι τέτοιες προβλέψεις, προφανώς, αγνοούν την καταλυτική ισχύ των αρνητικών πολλαπλασιαστικών αποτελεσμάτων, σε οικονομία που ψυχορραγεί για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, και που έχει ήδη απολέσει το 1/4 του ΑΕΠ της μέσω μιας πρωτοφανούς, για καιρό ειρήνης, ύφεσης.

4. Δεν θα έπρεπε, ασφαλώς, να παραβλεφθούν ορισμένα θετικά στοιχεία, που εμφανίζει αυτή η τελευταία δήθεν «διάσωσή μας» σε αντίθεση με τις προηγούμενες. Αναφέρομαι στην επιμήκυνση του χρόνου εκτέλεσης των υποχρεώσεών μας, για την εξυπηρέτηση του χρέους, στη μείωση του επιτοκίου, αλλά και στην εξαγορά τμήματός του. Αυτά θα ήταν αποτελεσματικά μέτρα, αν είχαν επιτευχθεί από την αρχή, όταν δηλαδή το χρέος ήταν 115% ως ποσοστό στο ΑΕΠ μας, γιατί τότε θα το είχαν καταστήσει βιώσιμο. Αντιθέτως, τώρα, σε πείσμα αυτών των «ελαφρύνσεων» το χρέος εξακολουθεί να αναρριχάται. Και τούτο, επειδή με κάθε «νέα διάσωση», που πάγια συνδυάζει ανάγκη νέου δανείου και υποχρέωση λήψης πρόσθετων μέτρων λιτότητας, το χρέος αυξάνει και σε απόλυτους αριθμούς, αλλά και σε ποσοστό μέσα στο καταποντισμένο ΑΕΠ.

5. Σε μια χώρα που 2 στους 3 κατοίκους της έχουν φτωχύνει, που έχει άστεγους που ανέρχονται ήδη σε 20.000, που η επίσημη ανεργία της κοντεύει το 25% και μεταξύ των νέων το 56% και που τα λουκέτα στις επιχειρήσεις ακολουθούν γεωμετρική πρόοδο, που η αγοραστική δύναμη της μέσης ελληνικής οικογένειας έχει μειωθεί περίπου κατά 50%, που οι μισθωτοί και συνταξιούχοι έχουν χάσει πάνω από το 35% των εισοδημάτων τους, που οι αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους έχουν ξεπεράσει τις 3400 από την αρχή της κρίσης και που δεν είναι πια δυνατόν να περπατήσει κανείς στο δρόμο, από την εξαθλιωμένη στρατιά , διαπιστώσεις, που μεταφέρουν το θαυμασμό των εταίρων μας για τα «επιτεύγματά μας» , αποτελούν ανεπίτρεπτη πρόκληση . Δηλαδή, με άλλα λόγια, τολμούν να μας θαυμάζουν επειδή αποδεχθήκαμε, χωρίς αντίδραση, να εξαθλιωθούμε σε βαθμό απίστευτο, για ευρωπαϊκή οικονομία! Και από μεν την πλευρά των εταίρων μας, η ικανοποίησή τους για τη μετατροπή μας σε τριτοκοσμική χώρα είναι, πιθανότατα, αποκαλυπτική των προθέσεών τους και, άλλωστε δικαιολογεί απόλυτα το πολύ χαμηλό ποσοστό εμπιστοσύνης των πολιτών στην ΕΕ. Αλλά....από πλευράς των δικών μας αρμοδίων, πως θα μπορούσε άραγε να εξηγηθεί αυτής της μορφής η ικανοποίηση της καταστροφής μας;

6. Συνοπτικά, η ενδέκατη αυτή «διάσωσή μας» ελάχιστα διαφέρει από τις δέκα προηγούμενες. Ναι μεν περιλαμβάνει κάποιες ελαφρύνσεις, που οι προηγούμενες δεν είχαν αλλά, δυστυχώς, οι όποιες συνέπειές τους θα είναι τόσο μακροχρόνιες, ώστε στο μεταξύ ο ασθενής, δηλαδή η ελληνική οικονομία, θα τα έχει-κοινώς-«τινάξει». Συγκεκριμένα, αυτά τα δισεκατομμύρια που τόσο χαροποιούν την τρικομματική μας κυβέρνηση, δεν πρόκειται να αναζωογονήσουν την οικονομία, τουλάχιστον σε βαθμό που να αναχαιτίσει την πορεία μας προς το γκρεμό. Και τούτο, γιατί το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των χρημάτων, δηλαδή η ανακεφαλαίωση των τραπεζών, το πιθανότερο είναι ότι θα παραμείνει εγκλωβισμένο μέσα σ’ αυτές, εξαιτίας του γενικότερου κλίματος αβεβαιότητας, που δεν έχει διόλου μεταβληθεί χάρις στην 11η αυτή δήθεν «διάσωσή μας». Επιπλέον, οι εντελώς πρόσφατες αποφάσεις, σχετικά με την επίβλεψη των ευρωπαϊκών τραπεζών θα επιτείνει, πιθανότατα, αυτές τις δυσκολίες, εφόσον αυτές ευνοούν τις μεγάλες τράπεζες και αυξάνουν τους κινδύνους για τις μικρότερες. Το γεγονός, ακόμη, του κατακερματισμού της δόσης, σε δόσεις, θα εξαφανίσει την όποια βελτίωση θα μπορούσε να ελπίζεται, αν ολόκληρο το ποσό κατέκλυζε μεμιάς την αγορά. Και, βέβαια, μια οικονομία σχεδόν νεκρή δεν ανασταίνεται με ενέσεις ασήμαντων ποσών.

7. Το χρέος μας, λοιπόν, παραμένει μη βιώσιμο, η επίσημη χρεοκοπία μας είναι πάντοτε ενεργή και απειλητική και, με τις συνθήκες αυτές, το Grexit ουδόλως έχει αποφευχθεί, αλλά έχει εντέχνως περάσει στο περιθώριο, απλώς και μόνο, επειδή οι δανειστές μας συνειδητοποίησαν-πολύ καθυστερημένα είναι αλήθεια- ότι οι πρώτοι που θα καούν θα είναι αυτοί. Είναι σαφές ότι αυτές οι διαπιστώσεις θα έπρεπε να μας οδηγήσουν όχι σε θριαμβολογίες, αλλά αντιθέτως στην κατάστρωση σχεδίου με βάση το οποίο να προχωρήσουμε εφεξής. Και το σχέδιο αυτό δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να εξακολουθήσει να κινείται μέσα στα μνημόνια- τουλάχιστον σ’ αυτά που ισχύουν τώρα. Αλλά ούτε να παραμείνουμε τα «υπάκουα παιδιά» που συμφωνούν με τους δυνάστες τους να εκτελούν με άκριτο τρόπο ό,τι τους διατάζουν.
Γιατί, χωρίς αμφιβολία, αυτά που μας επιβάλλουν, είναι αυτά που μας σκοτώνουν, που μας τελειώνουν και που μας εξαφανίζουν. Έχουμε, φθάσει, στην ύστατη στιγμή, που ίσως μπορεί ακόμη να υπάρξει κάποια αμυδρή ελπίδα αναστροφής. Απαιτείται, άμεσα, γι αυτό:
  • Ένα πρόγραμμα επιθετικής ανάπτυξης, με αιχμή την πρωτογενή παραγωγή.
  • Εγκατάλειψη της λιτότητας χάρις σε επεκτατική νομισματική πολιτική.
  • Διακοπή της εγκληματικής εκποίησης της δημόσιας περιουσίας και αντικατάστασή της με διαμετρικά αντίθετη, που να την αποδίδει ανέπαφη, στον ελληνικό λαό, μετά από 30-40 χρόνια. Ενοικίαση/εκχώρηση, λοιπόν, για κάποια χρόνια, και όχι πώληση.
  • Εντατικοποίηση -και προς Θεού όχι συρρίκνωση-δημοσίων επενδύσεων.
  • Πάταξη, επιτέλους, της φοροδιαφυγής, όχι πια με λόγια αλλά με έργα.
  • Άμεση -από σήμερα και όχι από αύριο- αναδιανομή τουλάχιστον του 12% του ΑΕΠ υπέρ των πτωχότερων, για να αναζωογονηθεί η ζήτηση, από την οποία και μόνο εξαρτάται η ανάπτυξη.
  • Περιορισμό των εισαγωγών πολυτελών/ημιπολυτελών αγαθών.
  • Άρνηση υλοποίησης δήθεν μεταρρυθμίσεων, που όμως είναι χωρίς περιεχόμενο για την ελληνική οικονομία και που απλώς ικανοποιούν την επιθυμία των Γερμανών, να μας τιμωρήσουν. Π.χ. πριν απ’ όλα οι απολύσεις, που δρομολογούνται με εγκληματική συναίνεση από την ελληνική πλευρά, και που αναφέρονται σε δήθεν υπερμεγέθη δημόσιο τομέα, που όμως αποδεδειγμένα δεν είναι.



Έχουν σηκωμένα τα μανίκια και δουλεύουν...
Νύχτα-μέρα. 24ωρα στη σειρά.
Στραγγίζουν τα νεοφιλελεύθερα μυαλά τους και καταλήγουν:

Πετσόκομμα μισθών, εισοδημάτων, επιδομάτων.
Αύξηση φορολογίας και χαράτσια.
Αφανισμό των κοινωνικών επιδομάτων.
Απολύσεις παντού. Ανεργία παντού.
Μαγαζιά για κλείσιμο. Επιχειρήσεις για πούλημα.

Νέα κοπρόσκυλα. Νέα άλλοθι.
Συγκυβερνήτες Σφάχτες.
Συναινετικοί Δήμιοι.
ΟΛΑ για την Καρέκλα. Για το Χρήμα. Την Εξουσία.

Κι ΕΜΕΙΣ... Θεατές... Καρτεράμε...
Τι καρτεράμε, ωρέ;
Να μας λυπηθούν οι Βάρβαροι Κατακτητές;
Τα Γουρούνια;; Τα Λαμόγια;; Οι "εταίροι";; Οι τοκογλύφοι;
Η Σιωπή Μας τους Λυτρώνει.
Τους Βολεύει. Τους Ενισχύει.

Τι καρτεράτε, ωρέ;
Η Συναίνεση τους μαρτυράει ΦΟΒΟ.
Μας Τρέμουν.
Τρέμουν το Λαό.
Συνασπίστηκαν να μας Αντιμετωπίσουν!!

ΟΧΙ μούντζες και γιαούρτια.
Αντίσταση-Οργή-Φωνή... τα ΟΠΛΑ μας
Πλατείες και Δρόμοι... η ΛΥΣΗ.
ΜΗΝ ΚΑΡΤΕΡΑΤΕ... ΣΠΑΡΤΑΚΟΥΣ!
ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ...
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ...

(Επαναληπτικό αφιέρωμα στους... Σκλάβους!) 

Νέα σφοδρή επίθεση κατά της Γερμανίδας Καγκελαρίου Α. Μerkel, για τη στάση της έναντι της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, εξαπολύει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel.
«Μια παγωμένη καρδιά για την Ευρώπη – Η ψύχραιμη προσέγγιση της Merkel στην κρίση» είναι ο τίτλος του νέου δημοσιεύματος του γερμανικού περιοδικού.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, η Καγκελάριος έχει την περισσότερη δύναμη στην Ευρώπη σε σχέση με όλους τους προκατόχους της. Δεν διαθέτει πάθος στη σχέση της με την ΕΕ, αλλά αντίθετα υιοθετεί μια στρατηγική που μόνο ως… παιδαγωγικός ιμπεριαλισμός μπορεί να χαρακτηριστεί. Η Μerkel αντιμετωπίζει την Ευρωζώνη, ως… χαρτονομίσματα του ευρώ και τίποτα περισσότερο!

«Η μοίρα της Ευρώπης βρίσκεται στα χέρια της Καγκελαρίου», σημειώνει στη συνέχεια το περιοδικό και εξηγεί: Όλα τα ευρωπαϊκά βλέμματα είναι στραμμένα επάνω της.
«Κανένας άλλος πολιτικός δεν έχει προκαλέσει τόσο μεγάλες προσδοκίες, ούτε έχει πυροδοτήσει τέτοια οργή, όσο η Merkel», τονίζει μεταξύ άλλων το Spiegel.

«Εάν το ευρώ διασωθεί, η Μerkel είναι εκείνη που θα πιστωθεί τη μεγαλύτερη επιτυχία. Εάν πάλι το ευρώ καταρρεύσει εκείνη θα είναι ο άνθρωπος που θα αναλάβει το μεγαλύτερο βάρος στους ώμους της».

«Για τη Merkel η Ευρωζώνη δεν είναι όραμα ή λαχτάρα. Για την Καγκελάριο το ευρώ δεν είναι ζήτημα καρδιάς. Είναι χρήμα… είναι ευρώ, χαρτονόμισμα ή σεντ», υποστηρίζει χαρακτηριστικά το Spiegel.

Kαι αυτό γεννά το εξής μεγάλο ερώτημα: Μπορεί αυτή η γυναίκα να σώσει την Ευρώπη και να την βγάλει από την κρίση;
 
Η Μerkel, συνεχίζει το γερμανικό περιοδικό, έχει την τάση να μεταχειρίζεται τις υπερχρεωμένες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ελλάδα, σαν να είναι… ανυπάκουα παιδιά, τα οποία πρέπει να επανέλθουν στην τάξη.

Τι μπορεί να κάνει η Καγκελάριος για την Ελλάδα, όταν υπάρχουν δύο θεωρίες για τη χώρα αυτή;

Το Spiegel απαντά: Σύμφωνα με την πρώτη θεωρία, εάν η Ελλάδα χρεοκοπήσει, τότε θα παρασύρει στην κατάρρευση και τις άλλες χώρες του νότου. Σύμφωνα με τη δεύτερη θεωρία, η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι αναγκαία, προκειμένου η Ευρωζώνη να «καθαρίσει» από τους αδύναμους και να προχωρήσει στην πραγματική ανάκαμψη και αναγέννηση….


Βρίσκεσαι μπροστά στον τελευταίο πόλεμο
Οι μάχες μαίνονται σε παγκόσμιο επίπεδο
αλλά εσύ τίποτα δεν βλέπεις
Οι μάχες δίνονται κυρίως σε πνευματικό επίπεδο
Θα επικρατήσει είτε ο Φόβος και το Σκότος
είτε ο Άνθρωπος και το Φως 

Παίρνεις μέρος κι εσύ σ' αυτές τις μάχες
ασχέτως αν ΔΕΝ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ
Όταν παίζεις το παιχνίδι των Αρχόντων χωρίς να το γνωρίζεις,
τότε τους βοηθάς
Το υπερόπλο τους είναι η τηλεόραση και η διάχυση του Φόβου
Βλέποντας και μόνο τηλεόραση γίνεσαι σύμμαχός τους!
ΤΡΕΜΟΥΝ ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΣΟΥ
γι' αυτό και σε κρατούν KOIMIΣΜΕΝΟ 

Το ξύπνημα απ'την ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΑΝΗ άρχισε ήδη να συμβαίνει!
Παλεύουν απεγνωσμένα να διατηρήσουν τον έλεγχό τους
πάνω στις υπόδουλες μάζες
Είναι τα κεκτημένα τους!
Δυσκολεύονται να τα αποχωριστούν! 

Όμως δεν είναι στο χέρι τους!
Αν επιτρέψεις στον εαυτό σου να εξαγνιστεί,
εάν διώξεις από πάνω σου
κάθε ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
ΦΟΒΟ, ΜΙΣΟΣ, ΚΑΚΙΑ, ΕΚΔΙΚΗΣΗ,
ΘΥΜΟ, ΑΠΛΗΣΤΙΑ, ΕΠΙΔΕΙΞΗ, ΕΓΩΜΑΝΙΑ...
αυτόματα ΑΚΥΡΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥΣ!
Και τα άλλοτε πανίσχυρα- παντοδύναμα ΤΕΡΑΤΑ
θα τρέχουν να κρυφτούν από προσώπου Γης… 

ΣΚΕΨΟΥ
Πολέμησε με την σωστή πλευρά
Πολέμησε με το ΦΩΣ
Για να φύγει για πάντα το Σκοτάδι.

Πηγή: Ηχοτάξιον 

Ηρεμιστικά με βενζοδιαπίνες και λίγο valdoxan κάνουν καλό στους πολιτικούς

Έτσι εξηγείται και εν πολλοίς δικαιολογείται η νωπή ακόμα απόφαση του ενδεδυμένου με τον “πορφυρούν μανδύα” του εθνικού “σωτήρα” και απεκδεδυμένου κάθε αιδημοσύνης και λογικής θεώρησης των πραγμάτων πρωθυπουργού μας, ο οποίος φρόντισε να διορίσει ως συντονιστή του κυβερνητικού έργου έναν κατά τα άλλα συμπαθέστατο ψυχιάτρο, προφανώς γνώριμό του από τα παλιά!..Από τα χρόνια, ίσως, της πολιτικής του ερημίας κι ό,τι αυτή συνεπάγεται σχετικά με τη ψυχική ισορροπία όσων εγκλωβίζονται στο ασφυκτικό περιθώριο της απαξίας και της εναγώνιας “δραπέτευσης” από τον κυκεώνα των αγχογόνων με καταθλιπτικές αποφύσεις καταστάσεων, που τους προκαλεί η περιθωριοποίηση και η έλλειψη της εξουσιολαγνείας…


Καλά έκανε ο Αντώνης Σαμαράς. Άλλωστε, το έναυσμα έδωσαν σε πρόσφατο συνέδριό τους Έλληνες ψυχιάτροι, οι οποίοι με τρόπο κατηγορηματικό και αναμφισβήτητα κατόπιν ενδελεχούς επιστημονικής έρευνας, κατέληξαν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι οι Έλληνες πολιτικοί παρουσιάζουν συμπεριφορές που δικαιολογούν ψυχιατρική εξέταση ή ακόμα και ψυχοθεραπεία…Κι αυτό, γιατί αρνούνται την πραγματικότητα κατασκευάζοντας τη δική τους, εμφανίζοντας ταυτόχρονα διγλωσσία, αλαζονεία,ναρκισσιστική συμπεριφορά… Κι άλλα πολλά κατέδειξε η έρευνα των ψυχιάτρων, αλλά όποιος θέλει μπορεί να ανατρέξει στις επιστημονικές τους ανακοινώσεις…

Καλά έκανε ο Αντώνης Σαμαράς, υποθέτω σε συνεννόηση και αγαστή συνεργασία με τους κυβερνητικούς του εταίρους, για τον διορισμό ενός ψυχιάτρου-συντονιστή υπουργών και κυβερνητικών στελεχών. Η εμφανής “ανισορροπία”, εξάλλου, λόγων και πράξεων με λίγο από το “βλέμμα” της εξωπραγματικής θεώρησης της πραγματικότητας του Βαγγέλη Βενιζέλου, δεν θα επέτρεπε τη ένστασή του στην πρωθυπουργική απόφαση. Η “εμπειρία” του πρωθυπουργού πρέπει να αναγνωρίζεται!..

Δεν έκανε καλά, όμως, ο Αντώνης Σαμαράς να δηλώνει περιχαρής από τις Βρυξέλλες περί “επιτυχίας” και με έκδηλη υπεροψία να παρουσιάζει ως “εθνική σωτηρία” την εκταμίευση της περιβόητης δόσης, αν και τα δημοσιογραφικά “παπαγαλάκια” φρόντισαν να μιλήσουν για “χαμηλούς τόνους” του πρωθυπουργού, για να “διασώσουν” τα προσχήματα και να προκαταλάβουν περαιτέρω λεκτικό εκτροχιασμό του ευδαίμονος πρωθυπουργού…

Η αλήθεια είναι ότι ακούγοντας κάποιος τον πρωθυπουργό να προβαίνει σ’ ευτές τις Καισαρικές εκτιμήσεις, φοβάται ότι υποδηλώνουν την ύπαρξη συναισθηματικής διαταραχής της σκέψης ή και διαταραχής της προσωπικότητας, ακόμα κι αν για μήνες τώρα αποδεικνύει με το εύρος των ενεργειών και των αποφάσεών του ότι τον χαρακτηρίζει και η…παθογένεια του ψέματος και της ανατροπής κάθε ηθικής στην πολιτκή!..

Ναί, θα ήταν ΕΠΙΤΥΧΙΑ του πρωθυπουργού αν εξασφάλιζε την προ πολλού συμπεφωνημένη δόση και την εκταμίευσή της, χωρίς να υποβάλει το λαό στο …μαρτύριο της σταγόνας, επινοώντας πολιτικές πρακτικές του παρελθόντος και προκαλώντας καταστάσεις πανικού… Αν με ευελιξία λόγων και ενεργειών πρός τους δανειστές μας, με “πυγμή” που συμπύκνωνε όχι απλώς τον “ρομαντισμό” της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, αλλά την ενίοτε κεκαλυμμένη εκβιαστική λογική της διπλωματίας σε συνδυασμό με ένα πλέγμα τεκμηριωμένων προτάσεων, αποτέλεσμα διαπραγματευτικής ικανότητας και διεθνούς επιστημονικής εμπειρίας, επιστρατεύοντας των αξίων τη γνώση και το σφρίγος της αγάπης τους για την έρμη τούτη πατρίδα, να αποσοβούσε τα δεδομένα της σημερινής εξαθλίωσης του λαού και της φυλλορρόησης της εθνικής του υπερηφάνειας!…

Και με το μικρότερο κόστος για τη δυσβάστακτη πλέον ζωή των πολιτών, αλλά και με προοπτική για ένα ελπιδοφόρο αύριο, να “κοσμούσε” με την πολιτική του παρουσία το πάνθεον των πολιτικών, που ξέρουν να δημιουργούν ιστορία και να ορθώνουν το ανάστημά τους στην επιβολή των όποιων συμφερόντων, όπως κι αν αυτά εκδηλώνονται ενάντια της λαικής έκφρασης και της βούλησης του λαού, χωρίς να εκμεταλλεύεται την ανασφάλεια, την απογοήτευση, τον εθισμό των πολιτών σε μια ασυναρτησία συμβόλων του λόγου, τα οποία εκφράζουν δύο κατηγορίες εννοιών, τις καθαγιασμένες και τις επάρατες.

Και μη διερωτάστε πώς θα γινόταν αυτό, παγιδευμένοι στη λογική του μονοδρόμου της άτεγκτης στάσης των δανειστών και στον αποπροσανατολισμό μας από τους “μηχανισμούς” των ανομολόγητων συμφερόντων, που τελευταία εγείρουν συστηματικά το πονηρό “εσύ τι θα έκανες..”, απευθυνόμενοι σε κάποιες φωνές αντίδρασης, που καταπνίγονται στις αναθυμιάσεις της προκάτ απαξίωσης!..

Η όποια τεκμηριωμένη πρόταση θα χανόταν στη “χαβούζα” της μεθοδευμένης πολιτικής απάτης και ο όποιος εκφραστής της θα χαρακτηριζόταν τουλάχιστον “γραφικός”. Και οι όποιες ισχνές φωνές, και δεν αναφέρομαι στις συντεταγμένες κομματικές τύπου ΣΥΡΙΖΑ κι άλλων υποτιθέμεων “αντιμνημονιακών” φανφαρόνων, θα προσέκρουαν στην κατεστημένη λαική καχυποψία, που καλλιεργούν κυβερνητικοί και μη φορείς…

Για μία ακόμα φορά αποδεικνύεται, εκτός του άκρως αποκαλυπτικού πορίσματος των ψυχιάτρων ότι η αντίληψη για την έννοια της ψυχικής ασθένειας είναι κυρίαρχη στην πολιτική, ότι το πολιτικό παιχνίδι στην Ελλάδα των μνημονίων και την προ των μνημονίψν περίοδο, είναι καλά στημένο…Μπορούν φυσικά να το ανατρέψουν οι Έλληνες ψηφοφόροι, γιατί δεν ψηφίζουν ούτε Αμερικανοί, ούτε Γερμανοί, ούτε Γάλλοι και Πορτογάλλοι!..

Για χρόνια πολλά, αν κάποιος πολιτικός αρνιόταν να πάιξει, έμπαινε στο μαύρο πίνακα. Από εκεί και πέρα άρχιζε η μεθόδευση της πτώσης. Ακόμα και τα μεγάλα λάθη των πολιτικών ήταν στημένα. Κάποια ώρα είναι υποχρεωμένοι να κάνουν το “μοιραίο” λάθος, για να φύγουν από τη μέση. Θέλοντας και μη μπαίνουν στις προγραφές του Σίλα. Ποιός είναι ο Σίλας; Μα, το ίδιο το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, που σαν μια μεγάλη πολιτική καταπακτή “καταπίνει” κάθε γνήσια και αντιδραστική φωνή! Το παιχνίδι μπορεί να ανατραπεί μόνο από το λαό, όταν έστω υπό το βάρος των περιστάσεων και της εξαθλίωσής του αποκτήσει υψηλή πολιτική συνείδηση!…

Πηγή FreePen
Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος 

Tη δεκαετία του 70, το πολίτμπιρο της τότε Σοβιετικής Ένωσης, αποφάσισε απολύτως πολιτικά ότι θα ήταν χρήσιμο για τα συμφέροντα της, να εξαρτήσει ακόμη περισσότερο τις χώρες δορυφόρους της μέσω της ενέργειας και να βάλει τις βάσεις για μερική εξάρτηση και της υπόλοιπης Ευρώπης.


Έτσι λοιπόν ξεκίνησε το φαραωνικό σχέδιο κατασκευής αγωγών φυσικού αερίου από το Γιαμάλ της Σιβηρίας στην καρδιά της Ευρώπης. Το σχέδιο είχε τεράστιες τεχνικές δυσκολίες, λόγω των παγωμένων εκτάσεων που διέσχιζε. Και σα να μην έφτανε αυτό, η Κυβέρνηση Ρήγκαν, επέβαλε εμπάργκο στην προμήθεια του απαραίτητου εξοπλισμού. Ωστόσο οι αγωγοί έγιναν, γιατί το αποφάσισε το πολίτμπιρο της ΕΣΣΔ, χωρίς να λαμβάνεται υπ΄όψιν κόστος, επιστροφή επενδυμένου κεφαλαίου κλπ κλπ. Όλο το σχέδιο, πάνω στο οποίο κάνει και σήμερα πολιτική ο Πούτιν, πέτυχε, επειδή υπήρχε αέριο. Ξέρανε που βρίσκεται, ποιες οι ποσότητές του, πόσο θα διατεθεί στο εσωτερικό και πόσο για εξαγωγή.


Τα επισημαίνουμε αυτά, ως αντιδιαστολή με τα τεκταινόμενα τις τελευταίες μέρες, σχετικά με το…αέριο νότια της Κρήτης. Απόρρητες εκθέσεις προς τον Πρωθυπουργό, που αποσπάσματά τους μπορείς να διαβάσεις σε blogs, αλλά και σε ερωτήσεις βουλευτών του ακροδεξιού χώρου. Το γαϊτανάκι συνεχίζουν δημοσιεύματα στηριγμένα σε εκτιμήσεις ομότιμων καθηγητών και πρώην στελεχών ΔΕΚΟ.


Τα τελευταία αναπαράγονται σε ενημερωτικά δελτία τραπεζών όπως η Deutsche Bank και ο κύκλος κλείνει στα τηλεοπτικά παράθυρα, όπου ο κάθε άσχετος μηρυκάζει χωρίς να καταλαβαίνει τις εκτιμήσεις γεωλόγων που είναι βασισμένες σε μοντέλα, συνδυάζοντάς τες με συνομωσίες για θησαυρούς που δε μας αφήνουν να τους βγάλουμε διάφοροι «κακοί», «διεθνή ανθελληνικά συμφέροντα» και άλλα παρεμφερή.


Εδώ και 10 μέρες βαρεθήκαμε να ακούμε για αέριο που βρίσκεται νότια της Κρήτης με αξία 499 (!!!!) δις. ευρώ, αλλά που μπορεί να φτάσει και τα 1 τρις. αν βρεθεί μαζί και πετρέλαιο και από αυτά τα μισά θα είναι έσοδα του Δημοσίου, οπότε το πρόβλημα του χρέους θα λυθεί σχεδόν αυτόματα. Έτσι, θα μπορέσουμε ανέτως να γίνουμε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι, να συνεχίσουμε να φοροαποφεύγουμε και φοροδιαφεύγουμε, να πληρώνουμε φακελάκια στους γιατρούς και γενικώς να περνάμε καλά.


Οι κήρυκες περί κρυμμένου θησαυρού έχουν τους λόγους τους για όλη την «καμπάνια», που όσο ταπεινοί και να είναι, μπορούν να γίνουν κατανοητοί.


Το πρόβλημα είναι η συντεταγμένη Πολιτεία, το αρμόδιο υπουργείο. Υπάρχει άραγε υπουργός ΠΕΚΑ που εφαρμόζει πολιτική. Ακούσαμε τον κ. καθηγητή του ΑΠΘ, που ασκεί καθήκοντα υπουργού, να ζητά ψυχραιμία από παρουσιαστή «πρωϊνάδικου», για να ακολουθήσει γραπτή ανακοίνωση του ΥΠΕΚΑ ότι «δεν σχολιάζει τις εκτιμήσεις ξένων Τραπεζών». Μέχρις εκεί, ο ΥΠΕΚΑ, όταν η διαδικασία που ακολουθείται από τις ΗΠΑ μέχρι το κάθε κρατίδιο της Κεντρικής Αφρικής, προβλέπει συγκεκριμένη σειρά ενεργειών στην έρευνα.


Προκαταρκτικές διασκοπήσεις (σεισμικά) που θα προσδιορίσουν τις ευρύτερες περιοχές ενδιαφέροντος, χάραξη πολιτικής για το ποια τμήματα της περιοχής θα διατεθούν στην έρευνα και με ποια σειρά, διεθνή διαγωνισμό, υπογραφή συμβάσεων παραχώρησης με ανάδοχους, εγκατάσταση αναδόχων και έναρξη ερευνών που θα καταλήξουν σε γεωτρήσεις.

Μόνο τότε θα ξέρει ο πρόεδρος των ΗΠΑ ή ο Βασιλιάς του κρατιδίου, τι υπάρχει στο υπέδαφος και σε ποια ποσότητα. Για το αν είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμο αυτό που θα βρεθεί, εξαρτάται από την ποιότητα, τις τυχόν δυσκολίες μεταφοράς και τις τιμές.

Στην Ελλάδα που βρισκόμαστε;

Στο πολύ- πολύ αρχικό στάδιο.

Που αλλού; Στο πολίτιμπιρο των τηλεοπτικών πάνελς, που αποφασίζει να εξάγουμε αέριο, το οποίο μόνο στο μυαλό τους υπάρχει μέχρι αυτή τη στιγμή. Ευτυχώς δηλαδή. Και ο νοών νοείτο.


ΥΓ1: Η διαχείριση τέτοιων θεμάτων, είναι «παιχνίδι» για μεγάλα παιδιά. Και πρέπει να μεγαλώσουμε γρήγορα αλλιώς το «παιχνίδι» μπορεί να γίνει μια μεγάλη καταστροφή.

Ένα από τα ατράνταχτα επιχειρήματα του λόμπυ του ευρώ είναι πως η επάνοδος στο εθνικό νόμισμα θα έχει ως αποτέλεσμα μια μεγάλης έκτασης υποτίμηση του με ότι αυτό συνεπάγεται για το λαό.

Tου Στρατή Μαζίδη

Η παραμονή μας λοιπόν στο γερμανικό μάρκο γνωστό και ως ευρώ υποτίθεται ότι αποτέλεσε τη στρατηγική επιλογή η οποία θα μας προστάτευε από την υποτίμηση.
Η πραγματικότητα όμως έδειξε ότι το θέμα δεν ήταν η υποτίμηση ως γενική έννοια αλλά η “υποτίμηση” του λαού.

Για παράδειγμα οι κατα καιρούς οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων σε συνδυασμό με τα φοροχαρατσώματα δε συνιστούν ένα είδος υποτίμησης;

> Όταν ο βασικός μισθός από τα € 700,00 πέφτει στα κάτι παραπάνω από € 400,00 για έναν 25αρη νεοεισερχόμενη δεν είναι υποτίμηση;
> Η πτώση των τιμών των ακινήτων ακόμη και σε ποσοστό 60% (έχω χαρακτηριστικές περιπτώσεις) δεν είναι υποτίμηση;
> Το ότι 1.500.000 κόσμος πέρασε στην ανεργία και πλέον από Χ ποσό έχει € 0,00 στην τσέπη του, δεν είναι υποτίμηση;

Τώρα το λόμπυ του ευρώ αφού παραδέχεται τη δραματική κατάσταση που έχουμε περιέλθει, προειδοποιεί ότι αν πάμε στη δραχμή αυτή η υποτίμηση θα γίνει χειρότερη ομολογώντας την αστοχία της αρχικής του εκτίμησης.

Λένε μάλιστα ξεδιάντροπα ότι οι κερδοσκόποι θα κάνουν τα ευρώ τους δραχμές και θα τα πάρουν όλα για ένα κομμάτι ψωμί. Λες και με το ευρώ δεν έχουν πέσει οι τιμές στον πάτο της θάλασσας. Η μόνη διαφορά είναι ότι απλά θα τα πάρουν για ένα κομμάτι στρούντελ ή μπριός.

Εν πάση περιπτώσει όμως η δραχμή μετά από μια περίοδο έντονου κλυδωνισμού με σωστό τιμονιέρη και καλό πλήρωμα μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη και την ευημερία. 
Σίγουρα θα ακριβύνουν η Mercedes και η BMW αλλά θα γίνουν πιο προσιτά τα λεμόνια Κορινθίας, το Κασέρι Μυτιλήνης και οι πατάτες του Νευροκοπίου. Αυτά δηλαδή με τα οποία χορταίνει ο άνθρωπος όταν πεινάει.

Πηγή: FreePen

Αναδημοσίευση του άρθρου, μετά την σύλληψη Λαυρεντιάδη και την εμπλοκή ένστολων αστυνομικών και βατραχανθρώπων στην ομάδα ασφαλείας του. Ο αρθρογράφος φαίνεται πως γνώριζε πολύ καλά την υφιστάμενη κατάσταση σχετικά με την "απασχόληση" ενστόλων σε ρόλο σωματοφυλάκων όσο και των μη κρατικά πιστοποιημένων ιδιωτών σε καθήκοντα ασφαλείας , λόγω των "Υψηλών γνωριμιών" του εκάστοτε εργοδότη, όπως ξεκάθαρα ορίζει η εφαρμογή του νόμου 3707/2008 (Αρθρο 1. παρ. 2.)
"Προσωπικό ασφαλείας για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος νόμου νοείται το προσωπικό στο οποίο ανατίθεται η άσκηση οποιασδήποτε από τις ως άνω δραστηριότητες ή παρέχει οποιαδήποτε άλλη εργασία υποστήριξης των δραστηριοτήτων αυτών."
Τα καθήκοντα, η εκπαίδευση, ο εξοπλισμός και οι μέθοδοι δράσης των συνοδών ασφαλείας. Τα μεγάλα και σημαντικότατα προβλήματα που αντιμετωπίζουν λόγω του ανύπαρκτου στη χώρα μας Νομοθετικού Πλαισίου. Επίσης υπάρχει και ένα «υπόγειο ρεύμα» αστυνομικών που εργάζονται παράνομα στον χώρο, χρησιμοποιώντας τα υπηρεσιακά/ιδιωτικά όπλα που τους χορηγεί η υπηρεσία τους και επωφελούμενοι από το δικαίωμά τους να οπλοφορούν (αν και μόνο για το δημόσιο συμφέρον και την αυτοπροστασία τους). 

Του Ευάγγελου Ντούσικου
Security Manager L III BTech,
Master Anti-Terrorism Specialist,
Master Firearms Instructor

Σκουρόχρωμο κοστούμι, μαύρα γυαλιά ηλίου, εντυπωσιακή σωματική διάπλαση και ένα ακουστικό ασυρμάτου στο αυτί: Αυτή είναι συνήθως η εικόνα που έρχεται στο μυαλό μας στο άκουσμα της λέξης «σωματοφύλακας», καλλιεργημένη από αναρίθμητες κινηματογραφικές ταινίες και βιβλία. Στις ταινίες, ο σωματοφύλακας με το αυστηρό ύφος που δεν επιτρέπει σε κανέναν να αμφιβάλλει ότι έχει τον πραγματικό έλεγχο του χώρου στον οποίο κινείται ο πλούσιος εργοδότης του, μοιάζει με τον υπέρτατο Φύλακα που είναι ικανός να ανταπεξέλθει απέναντι σε οποιαδήποτε πρόκληση. Αλλά ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αυτή η εικόνα;

Τα καθήκοντα του Σωματοφύλακα

Ξεκινώντας από την ίδια την λέξη, πέφτουμε αμέσως σε ένα λάθος, το οποίο στο εξωτερικό έχουν φροντίσει να το διορθώσουν. Αρκετά χρόνια πριν, κατά την διάρκεια εκπαιδευτικού σεμιναρίου στην Αγγλία, ένας εκπαιδευτής σωματοφυλάκων διευκρίνισε ότι ο όρος που χρησιμοποιούν πλέον για το έργο του φρουρού συγκεκριμένου τύπου είναι «εγγύς προστασία» (Close Protection) ή «προσωπική συνοδεία» (Personal Escort), αντί του «σωματοφύλακα» (του πασίγνωστου Bodyguard). Οι όροι αυτοί περιγράφουν πολύ καλύτερα το έργο που έχει να επιτελέσει ένας επαγγελματίας σωματοφύλακας. Αν το ζητούμενο ήταν μόνο να προστατευθεί η ζωή ενός προσώπου, αυτό θα μπορούσε εύκολα να γίνει με τον εγκλεισμό του σε ένα απόρθητο κάστρο, όπου θα περνούσε ανενόχλητος τον καιρό του μέχρι την παρέλευση του κινδύνου. Αλλά δεν είναι αυτό το βασικό ζητούμενο. Το κύριο έργο δεν είναι να προστατευθεί απλώς το σώμα του επίσημου, αλλά ολόκληρος ο τρόπος ζωής (lifestyle) που έχει επιλέξει αυτός και η καθημερινότητα του στο σύνολό της. Μόνο αν κατανοηθεί συνολικά η ζωή και η κοινωνική υπόσταση του ατόμου που χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες ενός σωματοφύλακα, ο τελευταίος θα μπορέσει να προσαρμοστεί στον ρόλο του. Πρέπει να μπει στην νοοτροπία του εργοδότη του και να προσπαθήσει να σκεφτεί όπως αυτός.

Τεχνικές Ικανότητες

Ας δούμε αναλυτικότερα ποια πρέπει να είναι τα προσόντα και οι τεχνικές ικανότητες που θα πρέπει να αποκτήσει ένας συνοδός ασφαλείας μέσα από σωστή εκπαίδευση, καθώς και από την προσαρμογή αυτών των τεχνικών σε πραγματικές συνθήκες φύλαξης.


  • Ο συνοδός μόνιμα και πάντα πρέπει να σκέφτεται και να λειτουργεί προληπτικά. Στον εργοδότη αυτό αρχικά θα φανεί κουραστικό και ενοχλητικό, αλλά είναι ο μοναδικός τρόπος για να παραμένουν τα τυχόν προβλήματα υπό έλεγχο.
  • Ο συνοδός θα πρέπει να είναι συνεχώς σε επαγρύπνηση, διακριτικός και διπλωματικός σε αυτά που ακούει και βλέπει. Πρέπει να αντισταθεί σε «συμβουλές» οικιακών βοηθών, γραμματέων, ακόμη και στενών συνεργατών του προσώπου που προστατεύει. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσει εξαρχής σε αυτά τα άτομα ότι δεν δέχεται εντολές και οδηγίες από κανέναν άλλον πέραν του εργοδότη του.
  • Το επίπεδο προστασίας που παρέχει, πρέπει πάντα να είναι ανάλογο του περιβάλλοντος και να προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες, ώστε να είναι αποτελεσματικό, χωρίς να γίνεται ενοχλητικό. Όταν το προστατευόμενο άτομο κινείται σε γνωστά εκ των προτέρων μέρη (π.χ. καθημερινή διαδρομή από το σπίτι στο γραφείο) ή άλλες ελεγχόμενες με άλλους τρόπους τοποθεσίες, η ποιοτικότερη και ιδανικότερη μορφή φύλαξης είναι αυτή που δημιουργεί ένα δίχτυ προστασίας στο καθημερινό περιβάλλον του προστατευόμενου με τη μικρότερη δυνατή ενόχληση κι αλλαγή των συνηθειών του. Η ποιοτική προστασία εξαρτάται από το επίπεδο συνεργασίας με τον προστατευόμενο, τη σωστή και ακριβή μελέτη των κινδύνων που διατρέχει, καθώς και τη μεθοδικότητα στο σχεδιασμό των κινήσεων.

Ο όρος «σκιά» που αποδίδεται στους σωματοφύλακες δεν είναι 100% σωστός. Η σκιά ακολουθεί σιωπηλή και «αμέτοχη» τις κινήσεις μας. Αλλά η συνοδεία απαιτεί εγρήγορση και αλλαγή σχεδίων κατά περίπτωση. Ο συνοδός χρειάζεται να παίρνει πρωτοβουλίες, να αιτιολογεί τυχόν διαφωνίες του με κινήσεις ή επιλογές του επίσημου και να προτείνει εναλλακτικές και άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις.
Στην πράξη της καθημερινότητας ο σωματοφύλακας καλείται να οδηγεί το αυτοκίνητο σε όλες τις μετακινήσεις, να ελέγχει τις διαδρομές που ακολουθεί με αυτό και να τις αλλάζει συχνά, να ελέγχει το περιβάλλον που βρίσκεται και αυτό που πρόκειται να βρεθεί, να προσπαθήσει να λαμβάνει, αλλά και να διαχειρίζεται πληροφορίες που αφορούν τον εργοδότη του, να χτίζει καθημερινά τη σχέση του με το προστατευόμενο άτομο και με την υπόλοιπη ομάδα φύλαξης, αλλά να παραμένει έτοιμος να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε απειλή μικρής ή μεγάλης επικινδυνότητας.
Ο χρόνος είναι ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς της ασφάλειας: Μη προγραμματισμένα ραντεβού και μετακινήσεις εκτός προγράμματος, ακυρώσεις συναντήσεων και μετακινήσεων, απρόβλεπτες καθυστερήσεις σε κάποια συνάντηση, ανάγκη για ταχύτερη μετακίνηση στην επόμενη, πολλές ώρες αναμονής μέσα στο αυτοκίνητο ή στη μοτοσικλέτα. Το τελευταίο μειώνει το ρυθμό επαγρύπνησης και ανεβάζει το επίπεδο χαλάρωσης και κούρασης.

Το επίπεδο απειλής ποικίλλει ανά περίπτωση προστατευόμενου ατόμου και δεν διαβαθμίζεται ομαλά και σταδιακά, αλλά συνήθως εκτοξεύεται απότομα και απρόβλεπτα προς τα πάνω. Ίσως η πρόσληψη της φρουράς γίνει λόγω κάποιου άμεσου κινδύνου ή μιας νέας επαγγελματικής συμφωνίας ενός προσώπου που ήδη φρουρείται, ακόμη και κάποιο ιδιαίτερο γεγονός από την προσωπική ζωή του (ένα διαζύγιο, για παράδειγμα). Όλα αυτά μπορούν να ανεβάσουν απότομα το επίπεδο κινδύνου. Σύνηθες φαινόμενο στα παραπάνω παραδείγματα είναι οι εκβιασμοί και οι απειλές κατά της ζωής και των περιουσιακών στοιχείων. Τα τελευταία χρόνια έχουμε αύξηση στις απαγωγές οικονομικών παραγόντων για λύτρα. Σε δημόσια πρόσωπα που απολαμβάνουν μια γενικότερη καταξίωση και αποδοχή από την κοινωνία, ξαφνικά, απρόβλεπτα συμβάντα μπορούν να επιφέρουν σημαντικότατη ζημιά στη δημόσια εικόνα τους, εκτός από την απειλή κατά της προσωπικής ασφάλειας τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το γιαούρτι που πέταξαν κάποιοι στον εκλιπόντα Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Το συμβάν φανερώνει την έλλειψη εγρήγορσης και την χαλάρωση της προσωπικής φρουράς του, η οποία δεν αντέδρασε καθόλου. «Πάγωσε» εντελώς, λόγω του ότι ο Αρχιεπίσκοπος αντάλλασε καθημερινά χειραψίες με τον απλό κόσμο. Η βεβαιότητα ότι κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε, δεδομένης της αγάπης του κόσμου για τον Αρχιεπίσκοπο, αλλά και η ρουτίνα στάθηκαν καθοριστικοί παράγοντες για να «ξεγυμνωθεί» η φρουρά του. Αυτή η εικόνα που έκανε το γύρο του κόσμου για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν τρομερά ζημιογόνα για το πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου.

Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η γνωστή απόπειρα κατά της Ντόρας Μπακογιάννη στο κέντρο της Αθήνας. Εφρουρείτο από δεκάδες ένστολους αστυνομικούς αλλά και από την προσωπική ασφάλεια της. Κανένας δεν μπόρεσε να παρατηρήσει, να προειδοποιήσει και να αντιδράσει. Υπήρχαν τόσοι άνθρωποι (που, θεωρητικά αποτελούσαν αδιαπέραστο δίχτυ ασφαλείας) και κανείς δεν πρόσεξε έναν 60χρονο που κουβαλούσε κυνηγετικό τυφέκιο μήκους τουλάχιστον ενός μέτρου!!! Δεν ήταν κάποιο πιστόλι κρυμμένο στα ρούχα του. Δεν είχαμε καμία απολύτως αντίδραση από τους άνδρες της προσωπικής ασφάλειάς της, παρά μόνο όταν άδειασε το όπλο. Και το χειρότερο είναι ότι δεν υπήρξε καμία τιμωρία στους παρόντες αστυνομικούς ή στους προϊσταμένους τους. Σε άλλη χώρα αυτό το λάθος θα οδηγούσε σε παραίτηση ή απόταξη και επαναπροσδιορισμό της εκπαίδευσης. Κάλλιστα τα σκάγια θα μπορούσαν να αποφέρουν τον τραυματισμό ή το θάνατο αθώων πολιτών σε απόσταση μεγαλύτερη από το σημείο εμπλοκής!!!

Συνεργασία
Πως ένας συνοδός ασφαλείας θα πετύχει την αποτελεσματική φύλαξη χωρίς να αλλάξει τις συνήθειες του προσώπου που προστατεύει; Η απάντηση σε αυτή τη κρίσιμη ερώτηση έχει να κάνει με τη σχέση συνεργασίας και την εμπιστοσύνη που πρέπει να χτιστεί μεταξύ των δύο. Θα ήταν λογικό να υποθέσουμε ότι όλοι οι προστατευόμενοι, εφόσον βρεθούν στην ανάγκη να προσλάβουν φρουρά, θα είναι πρόθυμοι να συνεργαστούν με αυτή. Αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Υπάρχουν άτομα που, παρά τις αυξημένες ανάγκες τους για προστασία, θεωρούν ότι η καθημερινότητα τους δεν πρέπει να αλλάξει στο παραμικρό. Ο συνοδός ασφαλείας πρέπει λοιπόν να κτίσει μεθοδικά μια σχέση εμπιστοσύνης και συνεργασίας μαζί τους. Μια συζήτηση σε προσωπικό επίπεδο με το υποψήφιο για φύλαξη άτομο είναι απαραίτητη, ώστε να του εξηγήσει τις βασικές τεχνικές φύλαξης που πρέπει να ακολουθηθούν, κάνοντας μερικές βασικές ερωτήσεις:


  • Αν υπάρχουν κάποιες απειλές σε γνώση του, τις οποίες αγνοούν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.
  • Τις προσωπικές συνήθειες, αρέσκειες και δυσαρέσκειές του.
  • Την ανάγκη να πληροφορείται η φρουρά τα ραντεβού και τις ώρες τους όσο το δυνατόν νωρίτερα, με ποιον θα συναντηθεί, σε ποιο μέρος κτλ.
  • Την ανάγκη να μιλήσει για το πλήρες ιατρικό ιστορικό του και τη φαρμακευτική αγωγή που τυχόν του χορηγείται. Έτσι ο συνοδός θα έχει πρόχειρα κάποια φάρμακα που ίσως χρειαστούν.
  • Την ήδη υπάρχουσα ασφάλεια στο σπίτι και στο γραφείο. Αν προϋπάρχουν κάποιοι άλλοι στα πόστα ασφαλείας, πρέπει να ελεγχθούν για την καταλληλότητα και την αποτελεσματικότητά τους και να βρεθούν τρόποι συνεργασίας μαζί τους.

Ο συνοδός πρέπει πάντα να έχει στο μυαλό του το εξής:

Το επίπεδο προστασίας εξαρτάται από το επίπεδο και την φύση της απειλής. Γι αυτό τον λόγο μια σωστή και ακριβής αξιολόγηση της απειλής είναι ζωτικής σημασίας όσο εξίσου και η κατάλληλη αντίδραση στο ίδιο επίπεδο. Στην καθημερινότητα το μέρος που βρίσκεται ο επίσημος και το τι κάνει διαβαθμίζουν την απειλή και τα αντίμετρα που θα ληφθούν.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΗΣ

Υπάρχουν τρεις φιλοσοφίες για την φύλαξη υψηλών προσώπων. Καθεμία εκπροσωπεί τη φιλοσοφία των χωρών που τις ανέπτυξαν: Μεγάλη Βρετανία, ΗΠΑ και Ισραήλ. Η πρώτη κρατά τα σκήπτρα στη φύλαξη Υψηλών Προσώπων λόγω αριστοκρατικού συστήματος και παράδοσης.


  • Οι Βρετανοί έχουν ως βάση την πρόληψη και την διαχείριση πληροφοριών. (Μην ξεχνάμε ότι η MI5/MI6 είναι οι καλύτερα δομημένες μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών στον κόσμο και ότι το Λονδίνο είναι η … παγκόσμια πρωταθλήτρια ανάμεσα στις πόλεις που διαθέτουν κάμερες CCTV). Για τους ιδιώτες που θα βρεθούν να δουλέψουν εκεί, σημειώνουμε την εντυπωσιακή συνεργασία των Αρχών με τις ομάδες φύλαξης: Οι Αρχές τους παρέχουν οποιαδήποτε πληροφορία και διευκόλυνση μέσα από τράπεζες δεδομένων (Data Base). Ίσως, λοιπόν, είναι η ιδανικότερη πόλη για το συγκεκριμένο επάγγελμα. Σε αυτή τη χώρα, αφού απαγορεύεται η οπλοφορία, οι τεχνικές φύλαξης είναι ορθότερες, διότι δεν βασίζονται στην «απατηλή» σιγουριά ενός όπλου, αλλά σε ένα αποτελεσματικό δίχτυ προστασίας γύρω από τον προστατευόμενο, στη σωστή επικοινωνία των μελών της ομάδας ασφαλείας, καθώς και στην ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ τους. Οι στατιστικές επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα αυτής της φιλοσοφίας φύλαξης: Οι επιθέσεις σε δημόσια πρόσωπα είναι ελάχιστες. Συνεχίζουν να θεωρούνται οι καλύτεροι ως προς το σχεδιασμό και την αποτελεσματικότητα στα θέματα ασφαλείας, καθώς και στο διαθέσιμο ηλεκτρονικό εξοπλισμό.
  • Οι ΗΠΑ, λόγω παράδοσης και νοοτροπίας, στηρίζονται στο μέγεθος, στην πληθώρα του προσωπικού φύλαξης καθώς και στον οπλισμό που φέρουν. Σε αυτή τη χώρα, στις περισσότερες Πολιτείες της οποίας ο πολίτης έχει δικαίωμα οπλοκατοχής αλλά και στην υπό όρους οπλοφορία, έχει δοθεί μεγάλο βάρος στην εκπαίδευση πάνω στο φορητό οπλισμό για την αντιμετώπιση ένοπλης απειλής. Άλλωστε οι Αμερικανοί πολιτικοί και κατεξοχήν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ αποτελούν το απόλυτο «τρόπαιο» για κάθε εχθρό, εγχώριο ή ξένο. Η πασίγνωστη φρουρά του Αμερικανού Προέδρου (U.S. Secret Service), καθώς κι ο εξοπλισμός που φέρουν τα μέλη της φαντάζουν εντυπωσιακά και ικανά να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά οποιαδήποτε απειλή. Η λιμουζίνα που μεταφέρει τον Πρόεδρο είναι μοναδική στο είδος της: Είναι κατασκευασμένη ειδικά για τις ανάγκες φύλαξης του Προέδρου και διαθέτει αρκετό εξοπλισμό ώστε να μετατρέπεται σε αμυντικό όχημα. Φέρει ακόμα και θύρες για χρήση οπλοπολυβόλου (!) και Ιατρικό εξοπλισμό που θα ζήλευε ακόμα και ένα υπερσύγχρονο χειρουργείο, για τυχόν εν κινήσει χειρουργική επέμβαση μέχρι την μεταφορά του Προέδρου σε ασφαλές μέρος. Ο εντυπωσιακός εξοπλισμός υλικοτεχνικών μέσων και ανθρώπινου δυναμικού απορρέει από την αξιολόγηση και την επεξεργασία των λαθών και των παραλείψεων του παρελθόντος. Πράγματι, οι Αμερικάνοι έχουν βιώσει αρκετές δολοφονίες και δολοφονικές απόπειρες εναντίον Προέδρων (Λίνκολν, Κέννεντυ, Ρήγκαν) και έχουν αρκετή πείρα στην φύλαξη υψηλών προσώπων.
  • Το Ισραήλ, με τις γνωστές πρακτικές και αντιλήψεις του από τη αρχή ύπαρξής του ως κράτους, επικεντρωνόταν σε μια διαφορετική τακτική για την επιβίωσή του και την καθημερινότητα που βιώνει λόγω της αντιπαλότητάς του με τον αραβικό κόσμο και τη θέσης του. Μια χώρα σε συνεχή ημι-εμπόλεμη κατάσταση αναγκαστικά αναπτύσσει τη δική της φιλοσοφία στις υπηρεσίες φύλαξης. Στο Ισραήλ, που αντιμετωπίζει τη συνεχή ανάγκη απάντησης σε κάθε μορφής επίθεση, οι νόμοι επιτρέπουν στους πολίτες να οπλοφορούν με σχεδόν οποιοδήποτε όπλο χειρός, ενώ η αστυνομία, ο στρατός και γενικά οι κρατικές υπηρεσίες βρίσκονται συνεχώς σε κατάσταση συναγερμού και ετοιμότητας για την αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών, όταν αυτά εκδηλωθούν. Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότερες τεχνικές τους έχουν καθαρά κατασταλτικό χαρακτήρα και όχι προληπτικό και συνήθως αποτελούν μέρος ενός σχεδίου συντονισμού και δράσης που εμπλέκει πολλαπλές κρατικές υπηρεσίες κατά την διάρκεια μίας σύντομης επίθεσης και μετά από αυτήν. Για παράδειγμα, μια συνήθης επίθεση από καμικάζι (με εκρηκτικά ή όπλα) απλώς δεν θα αντιμετωπιστεί εγκαίρως. Τα τελευταία χρόνια όμως έχει γίνει στροφή στην παραπάνω φιλοσοφία τους ώστε να βάζουν και αυτοί σε προτεραιότητα τον παράγοντα πρόληψη. Αξίζει εδώ να αναφέρουμε τις επισκέψεις των εκπαιδευόμενων σχολών ασφαλείας σε φρουρούμενους στόχους υψηλού κινδύνου (π.χ. το ισραηλινό κοινοβούλιο), ώστε οι εκπαιδευόμενοι να μελετήσουν στην πράξη την ποιότητα και τα ορατά και τα αόρατα μέτρα ασφάλειας.

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΤΑΙ Ο ΣΥΝΟΔΟΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Ο συνοδός ασφαλείας θα κληθεί να αντιμετωπίσει ένα μεγάλο εύρος επικίνδυνων καταστάσεων. Θα πρέπει λοιπόν να εκπαιδευτεί πρώτα στις βασικές αρχές ασφαλείας και από εκεί και πέρα πρέπει να παρακολουθήσει ειδικά σεμινάρια, αν θέλει να συνεχίσει σε ένα ανώτερο επίπεδο την επαγγελματική κατάρτισή του ώστε να μπορεί να αναλάβει τη φύλαξη προσώπων σε πολλά διαφορετικά περιβάλλοντα εργασίας. Οι αρχές πάνω στις οποίες πρέπει να εκπαιδευτεί ένας συνοδός ασφαλείας είναι οι εξής:


  • Σχεδιασμός/Οργάνωση και Διαχείριση Ασφάλειας
  • Εκτίμηση Ρίσκου
  • Νομοθετικό Πλαίσιο
  • Το πρωτόκολλο για τον τρόπο που φέρεται, κινείται και θα αντιδρά
  • Τεχνικές προστασίας επισήμου σε βάδην
  • Τεχνικές Παροχής Πρώτων Βοηθειών
  • Επιθετικές και αμυντικές τεχνικές οδήγησης αυτοκινήτου για την αποφυγή ενέδρας, καθώς και για τη διαφυγή από αυτή σε πολλές διαφορετικές περιπτώσεις: Λιμουζίνες, Θωρακισμένα αυτοκίνητα, παρουσία συνοδευτικού οχήματος, σε σχηματισμό κονβόι κ.ά.
  • Τεχνικές έρευνας αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών στατικών χώρων και αυτοκινήτων
  • Τεχνικές παρακολούθησης-αντιπαρακολούθησης, αντίμετρα που λαμβάνονται για την βιομηχανική αντικατασκοπία, την παρακολούθηση και την καταγραφή συνομιλιών του προστατευόμενου προσώπου, τον εκβιασμό ή τη δημοσιοποίηση περιστατικών από την ιδιωτική του ζωή στα μέσα, διαθέσιμος υλικοτεχνικός εξοπλισμός για ασφαλή επικοινωνία των μελών της ομάδας ασφαλείας και το συντονισμό της επιχείρησης.
  • Τεχνικές αυτοάμυνας και αφοπλισμού ενός πιθανού δράστη
  • Τεχνικές με όπλα χειρός, ειδικές για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ασφαλείας

Η ελληνική πραγματικότητα

Στην Ελλάδα η ιστορία της σωματοφυλακής ξεκινά για ανάγκες παραπλήσιες με αυτές που έχουμε προαναφέρει, αλλά στην ανάπτυξή τους ακολουθεί μια διαφορετική διαδρομή. Εξαιρώντας τις οικογένειες των Ελλήνων κροίσων των δεκαετιών 1960-1980, η σωματοφυλακή ως κύρια επαγγελματική απασχόληση ξεκίνησε στην χώρα μας το 1980. Την περίοδο εκείνη, ένας αφιχθείς εξ Αμερικής επιχειρηματίας κέντρων νυχτερινής διασκέδασης εξηγούσε στους ευκατάστατους θαμώνες των καταστημάτων ότι όλες οι προσωπικότητες οφείλουν να έχουν συνοδεία, διότι αυτό κάνει καλό στη δημόσια εικόνα τους.

Μπορεί να φαίνεται παράξενο, αλλά έτσι ξεκίνησε να κάνει τα πρώτα δειλά βήματά του στην Ελλάδα. Προτιμήθηκαν πρώην υπηρετήσαντες σε επίλεκτες μονάδες του στρατού ή των σωμάτων ασφαλείας ή άτομα με εντυπωσιακή σωματική διάπλαση. Βασικό κριτήριο πρόσληψης, δηλαδή, αποτελούσε εκείνη την περίοδο η εμφάνιση κι όχι οι ικανότητες του συνοδού ασφαλείας. Αυτή η λανθασμένη προσέγγιση εξηγείται από ότι εκείνη την εποχή οι έχοντες τεχνογνωσία ήταν ελάχιστοι. 
Τα χρόνια που ακολούθησαν, ελλείψει σοβαρών προβλημάτων ασφαλείας και με μοναδικό «άφαντο» εχθρό την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν, το επάγγελμα του συνοδού ασφαλείας συνέχισε να εξελίσσεται, αλλά με βραδείς ρυθμούς. Οι έχοντες ανάγκη φύλαξης συνέχισαν να μην αντιμετωπίζουν σοβαρούς κινδύνους, ωστόσο, με τον καιρό οι σωματοφύλακες κατάφεραν να αποκτήσουν φήμη ανάλογη με αυτή που απολαμβάνουν οι συνάδελφοί τους στο εξωτερικό. Σήμερα, το επάγγελμα αναπτύσσεται αργά, αλλά σταθερά.

Οι πιο συνήθεις μορφές συνοδείας στην Ελλάδα είναι τρεις:


  • Συνοδεία μοτοσικλέτας: Η χρήση δικύκλων στην ασφάλεια παγκοσμίως γίνεται μόνο σε επισκέψεις αρχηγών κρατών, όπου η αρμόδια υπηρεσία της αστυνομίας (π.χ. Ομάδα Ζ) ουσιαστικά χρησιμοποιείται για την διευκόλυνση της διέλευσης της μεγάλης αυτοκινητοπομπής των επισήμων και δευτερευόντως ως άγημα τιμών. Η Ελλάδα έχει την παγκόσμια ιδιομορφία η συνοδεία μηχανής να είναι το δημοφιλέστερο και επικρατέστερο στυλ σωματοφυλακής: Αποτελεί το 70% των συνοδειών φύλαξης ατόμων και περιλαμβάνεται στο 100% όλων των ομάδων ασφαλείας. Μερικοί λόγοι που οδήγησαν σ’ αυτό το φαινόμενο είναι οι εξής: Διευκόλυνση και ευελιξία στις συνθήκες κυκλοφορίας της Αθήνας, μικρότερο κόστος αγοράς, χρήσης και συντήρησης από ένα συνοδευτικό αυτοκίνητο, προσφέρει σχετική ελευθερία στο προστατευόμενο άτομο ώστε να συνεχίζει να μιλά στο τηλέφωνο ανενόχλητος ή ακόμα και να οδηγά ο ίδιος το όχημά του. Πρακτικά είναι το μίνιμουμ ασφαλείας που θα μπορέσει να αποκτήσει κάποιος και δυστυχώς το λιγότερο αποτελεσματικό. Σε μια ενδεχόμενη επίθεση το δίκυκλο είναι πολύ εύκολο να τεθεί εκτός μάχης. Ο αναβάτης του δεν μπορεί να αμυνθεί ούτε ο ίδιος, πόσο μάλλον να παίξει ενεργό ρόλο στην φύλαξη και επιπλέον την στιγμή του κινδύνου στο τιμόνι του αυτοκινήτου αποφυγής/διαφυγής θα βρίσκεται ο ανεκπαίδευτος σε θέματα ασφαλείας και σωστής αντίδρασης σε συνθήκες οργανωμένης ενέδρας προστατευόμενος.
  • Προσωπικός οδηγός-σωματοφύλακας: Το δεύτερο σε ποσοστό, αλλά παλαιότερο επαγγελματικά κομμάτι και το δυσκολότερο όλων. Ουσιαστικά εδώ ο σωματοφύλακας καλείται να αναλάβει έναν πολύπλευρο ρόλο. Στην πράξη, αν είναι σωστά εκπαιδευμένος μπορεί να παρέχει κάποιο ποσοστό ασφάλειας μόνο κατά την διάρκεια της μετακίνησης του προσώπου που προστατεύει. Αλλά στις περισσότερες μετακινήσεις, πέραν συγκεκριμένων χώρων ασφαλείας που έχει δημιουργήσει (γραφείο-οικία) το παρεχόμενο ποσοστό ασφαλείας μειώνεται δραματικά. Θα υπάρχουν συνεχώς κενά ασφαλείας, για παράδειγμα, η αναγκαστική αποβίβαση του προστατευόμενου ατόμου από το όχημα και η έκθεσή του σε κίνδυνο μέχρις ότου ο προσωπικός οδηγός βρει μια θέση στάθμευσης, αν δεν υπάρχει διαθέσιμη, καθώς και το καθημερινό άλυτο πρόβλημα αν χρειαστεί να ακολουθήσει τον προστατευόμενο: Αφήνει το αυτοκίνητο εκτεθειμένο στον κίνδυνο κλοπής, τοποθέτησης ηλεκτρονικών συσκευών παρακολούθησης μέσω GPS ή ακόμα και εκρηκτικών μηχανισμών. Σίγουρα, εφόσον είναι μόνος του, δεν θα έχει τη δυνατότητα ούτε το χρόνο να ψάξει το όχημα. Για παράδειγμα, στις δυο υποθέσεις απαγωγών Μυλωνά και Παναγόπουλου, δεν υπήρξε καμία απολύτως αντίδραση για την αντιμετώπιση της καλοσχεδιασμένης ενέδρας. Φυσικά, ο καταλογισμός ευθυνών δεν περιορίζεται μόνο στους οδηγούς σωματοφύλακες, οι οποίοι βρέθηκαν προ τετελεσμένου γεγονότος, αλλά αφορά και στους ίδιους τους απαχθέντες επιχειρηματίες που άφησαν ανοιχτό πεδίο να επιλεχτούν ως στόχοι και να επιτρέψουν την παρακολούθηση των κινήσεών τους και την εφαρμογή του –εύκολου στην εκτέλεση, όπως αποδείχθηκε- σχεδίου των απαγωγέων.
  • Πλήρης ομάδα ασφαλείας: Ο σπανιότερος τύπος σωματοφυλακής στη χώρα μας, λόγω υψηλού επιπέδου κινδύνου και κόστους, αλλά η λειτουργικότερη και πληρέστερη μορφή ασφάλειας. Είναι αυτή που χρησιμοποιείται κατά κόρον από αξιωματούχους του κράτους και κορυφαίους επιχειρηματίες. Ελαχιστοποιεί την πιθανότητα μιας απευθείας επίθεσης, κατανέμει τους ρόλους της φρουράς στα μέλη και διαχειρίζεται όσο το δυνατόν καλύτερα τα τυχόν προβλήματα και τις αδυναμίες της «ομπρέλας» προστασίας. Αποτελείται κατ’ ελάχιστο από 3-4 άτομα και έχει στη διάθεσή της λιμουζίνα, πιθανώς θωρακισμένη (ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια), συνοδευτικό αυτοκίνητο και μία ή περισσότερες μοτοσικλέτες σε διάφορους σχηματισμούς που κατά περίπτωση θα χρειαστούν. Η μοτοσικλέτα εδώ έχει πολλαπλό ρόλο: Προπομπός, αντιπαρακολούθηση και διευκόλυνση στην πορεία των οχημάτων. Το θωρακισμένο αυτοκίνητο αποτελεί το μεγαλύτερο πλεονέκτημα στην ασφάλεια. Τα καλύτερα επίπεδα θωράκισης είναι τα Β7/Β6/Β5 που εξασφαλίζουν προστασία από τα σύγχρονο πολεμικά τουφέκια, τις χειροβομβίδες και τους εκρηκτικούς μηχανισμούς. Η πλήρης συνοδεία έχει το μεγαλύτερο αποτρεπτικό δείκτη και με τη σωστή εκπαίδευση και συνεργασία των μελών της είναι αδιαμφισβήτητα η πλέον αποτελεσματική μορφή φύλαξης. Μία απευθείας επίθεση θεωρείται και από τους ίδιους τους κακοποιούς πολύ δύσκολη έως ανέφικτη και η αβεβαιότητα για το αποτέλεσμά της αποτρέπει συνήθως την υλοποίησή της. Φυσικά, υπεισέρχονται πολλοί άλλοι παράγοντες για τη λήψη απόφασης για την εκδήλωση μιας επίθεσης. Η τελική απόφαση εξαρτάται από πού προέρχεται η απειλή, ποιοι την έχουν σχεδιάσει, τι όπλα έχουν στην διάθεσή τους και πόσο θα τους κοστίσει η όλη «επιχείρηση», αν έχουν προβλέψει τρόπους διαφυγής τους και πόσο αποφασισμένοι είναι να πραγματοποιήσουν την επίθεση. Στο παρελθόν στην Ελλάδα είχαμε δύο τέτοιες επιθέσεις (από μέλη της οργάνωσης 17Ν) που έγιναν με ρουκέτα, ώστε να διατρηθεί η θωράκιση του αυτοκινήτου, να καμφθεί η αντίσταση της φρουράς και να διευκολυνθεί η διαφυγή των τρομοκρατών. Στην καθημερινή πρακτική, μια απλή ακινητοποίηση λόγω βλάβης του οχήματος στο οποίο επιβαίνει το προστατευόμενο άτομο, δεν αλλάζει καθόλου το χρονοδιάγραμμά του ούτε το προσχεδιασμένο επίπεδο ασφαλείας, αφού επιβιβάζεται στο συνοδευτικό όχημα.

Εξοπλισμός

Ο συνήθης εξοπλισμός ενός συνοδού ασφαλείας είναι ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο επιπέδου ΙΙΙ Α που τον προστατεύει από τα περισσότερα όπλα χειρός, ενώ με την προσθήκη βαλλιστικών πλακιδίων (ατσάλινων ή κεραμικού υλικού) εμπρός και πίσω, προστατεύεται και από τα τουφέκια μάχης. Να προσθέσουμε ότι το απαιτούμενο επίπεδο αντοχής του αλεξίσφαιρου γιλέκου είναι συνυφασμένο με το είδος της απειλής και των μέσων που διαθέτουν οι κακοποιοί που καλείται να αντιμετωπίσει. Έξτρα ασφάλεια σημαίνει μεγαλύτερο βάρος γιλέκου. Για παράδειγμα, ένα γιλέκο με βαλλιστικά πλακίδια ζυγίζει 4 κιλά, ένα αρκετά μεγάλο βάρος που πολλοί συνοδοί ασφαλείας προτιμούν να μη φέρουν πάνω τους, ξεχνώντας, ότι στη χώρα μας «κυκλοφορεί» κατά κόρον το διατρητικό ΑΚ-47 Καλάσνικοφ και ότι με αυτό πραγματοποιούνται οι περισσότερες εγκληματικές ενέργειες, ακόμα και οι επιθέσεις σε περίπτερα. 

Σπουδαιότατος παράγοντας για μία αποτελεσματική φύλαξη είναι η επικοινωνία των μελών της ομάδας, ακόμα και στα χαρακτηρισμένα ως ασφαλή σημεία παρουσίας του προστατευόμενου ατόμου (σπίτι-γραφείο). Αυτό σημαίνει ότι οι ασύρματοι πρέπει να είναι καλής ποιότητας και να λειτουργούν άψογα για την αδιάκοπη και ασφαλή, χωρίς παρεμβολές, σύνδεση μεταξύ τους. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αισθητή η παρουσία του σύγχρονου ραδιοσυστήματος TETRA, το οποίο παρουσιάζει σαφή πλεονεκτήματα έναντι των κοινών συστημάτων επικοινωνίας. Πράγματι, αποτελεί την καλύτερη λύση, γι’ αυτό άλλωστε χρησιμοποιείται κι από τα Σώματα Ασφαλείας.

Τελευταίο «ανάχωμα», αλλά σύνηθες του εξοπλισμού του συνοδού ασφαλείας είναι η οπλοφορία. Πιστόλια και Περίστροφα δηλώνουν το «παρών» εδώ. Για την αποτελεσματικότητά τους οι γνώμες διίστανται, ενώ είναι αυτονόητο ότι η σωστή χρήση τους προϋποθέτει τη συνεχή εκπαίδευση της ομάδας.

Το (ανύπαρκτο) νομοθετικό σύστημα

 Όπως για πολλά άλλα πράγματα στην χώρα μας που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια και την φύλαξη, θα ήταν…αξιοθαύμαστο (για να μην πούμε αξιοπερίεργο) αν υπήρχαν κάποιες νομοθετικές ρυθμίσεις για το επάγγελμα του συνοδού ασφαλείας, τόσο απαραίτητες για τον προσδιορισμό της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης των ανθρώπων που απασχολούνται στο δύσκολο κομμάτι της φύλαξης ατόμων. Και όμως, με έναν εποικοδομητικό διάλογο εντός προκαθορισμένου πλαισίου θα μπορούσαν να είχαν θεσπιστεί συγκεκριμένοι κανόνες «παιχνιδιού» και μια στοιχειώδης νομοθεσία. Η μοναδική αναφορά του νομοθέτη βρίσκεται στον 2168/93 περί όπλων και εκρηκτικών και αφορά τις εταιρικές άδειες οπλοφορίας, τον τρόπο έκδοσης καθώς και τις κατηγορίες όπλων που είναι διαθέσιμα για αγορά.  

Δυστυχώς, δεν υπάρχει καμία απολύτως νομοθετική ρύθμιση για τη νόμιμη άμυνα του συνοδού σε περιπτώσεις επιθέσεων κατά της ζωής του ίδιου ή του ατόμου που προστατεύει και για τα επιτρεπόμενα μέσα που θα κληθεί να χρησιμοποιήσει σε μια επίθεση. Είναι στη διακριτική ευχέρεια του ανθρώπου που προσλαμβάνει έναν συνοδό ασφαλείας να βοηθήσει με τον τρόπο του το έργο του συνοδού, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι πάντα εφικτό ούτε ένας σωματοφύλακας μπορεί να υπολογίζει εξαρχής ότι θα έχει μία τέτοια στήριξη και βοήθεια. 
Τα τελευταία χρόνια, το επάγγελμα του συνοδού ασφαλείας γνώρισε ανάπτυξη σε παγκόσμιο επίπεδο λόγω των κοινωνικοπολιτικών ανακατατάξεων και της οικονομικής κρίσης που συνετέλεσε στην αύξηση της εγκληματικότητας. Αντίστοιχη αύξηση είχαμε και στην Ελλάδα, τουλάχιστον τα τρία τελευταία χρόνια. Παρά ταύτα, η απορρόφηση των νεοεισερχομένων στον κλάδο είναι δύσκολη και περίπλοκη υπόθεση και εξαρτάται από παράγοντες που δεν έχουν να κάνουν με τις ικανότητες του σωματοφύλακα. Συνήθως, ένας συνοδός ασφαλείας προτείνεται και προωθείται στην δουλειά όχι τόσο λόγω γνώσεων όσο «Υψηλών» γνωριμιών. Στην αναζήτηση θέσεων εργασίας, οι συνήθεις ανταγωνιστές ενός καλά εκπαιδευμένου ειδικού για το ρόλο φύλαξης ατόμων συνοδού ασφαλείας είναι άνθρωποι που προέρχονται από το χώρο του «security στατικής φύλαξης», ενώ δεν λείπουν και οι «αλεξιπτωτιστές» που επωφελούνται από τις γνωριμίες τους για να τοποθετηθούν σε μία θέση χωρίς να έχουν ουδεμία γνώση με το αντικείμενο. Επίσης υπάρχει και ένα «υπόγειο ρεύμα» αστυνομικών που εργάζονται παράνομα στον χώρο, χρησιμοποιώντας τα υπηρεσιακά/ιδιωτικά όπλα που τους χορηγεί η υπηρεσία τους και επωφελούμενοι από το δικαίωμά τους να οπλοφορούν (αν και μόνο για το δημόσιο συμφέρον και την αυτοπροστασία τους).

Μεγάλο και σημαντικότατο ρόλο παίζει η ιεραρχία που θα κρίνει και θα εγκρίνει, τελικά, τον υποψήφιο. Πολλοί απόστρατοι αξιωματικοί που εργάζονται ως προϊστάμενοι ασφαλείας δεν έχουν γνώσεις πάνω στο αντικείμενο, αλλά η ανώτερη θέση τους στην ιεραρχία τους επιτρέπει να εκφέρουν γνώμη για την καταλληλότητα του υποψήφιου συνοδού ασφαλείας και να απορρίπτουν σωστά καταρτισμένους υποψήφιους από το φόβο μήπως απαιτήσουν αλλαγές στους ακατάλληλους τρόπους φύλαξης που οι ίδιοι έχουν αναπτύξει. Τα προβλήματα είναι, λοιπόν, πολλά και αναπόφευκτα οδηγούν στην απλή ερώτηση: Τελικά, αξίζει αυτή η δουλειά και η φθορά που θα προκαλέσει σε αυτόν που θα ξεκινήσει και να παραμείνει σωστός επαγγελματίας; Η απάντηση είναι καθαρά υποκειμενική και περιμένει απάντηση από όσους επιλέξουν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους σε αυτό το απαιτητικό επάγγελμα…