Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Ιουλ 2012

Τον περασμένο Απρίλιο όλοι οι δικηγορικοί σύλλογοι της Ελλάδας συνεδρίασαν σε ολομέλεια στα Γιάννενα προκειμένου να συζητήσουν σχετικά με την αναμόρφωση του κώδικα δικηγόρων που επεξεργαζόταν η κυβέρνηση κατ΄εντολήν φυσικά της «ανώτατης κατοχικής διοίκησης» δηλαδή της Τρόϊκας.

Την πρώτη μέρα της συνεδρίασης, στις 7 Απριλίου ανέβηκε στο βήμα ο εφέτης του Διοικητικού Εφετείου Πατρών Κωνσταντίνος Παππάς ο οποίος δεν μάσησε τα λόγια του, ούτε και «ψάρωσε» εξ αιτίας της παρουσίας των «ισχυρών» της δικαιοσύνης, ένας εκ των οποίων ήταν και ο πρόεδρος του ΣΤΕ και υπηρεσιακός πρωθυπουργός κ. Πικραμένος.

Ειδικά ο τελευταίος εξ αιτίας των λόγων αυτού του γενναίου εφέτη ένοιωσε τόσο «πικραμένος» που κάποια στιγμή έφυγε από την αίθουσα αφήνοντας πίσω του τον πρόεδρο του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών κ. Αδαμόπουλο να κάνει τη δουλειά του «αγανακτισμένου διακόπτη».

Ότι και να κάνουν οι προκατασκευασμένοι «εθνικοί σωτήρες» και οι κάθε είδους «αρμοστές» των ξένων φανερών και κρυφών διευθυντηρίων, δεν θα μπορέσουν να εξαφανίσουν από αυτόν τον τόπο εκείνους που πάλι θα αγωνιστούν και θα χύσουν ακόμα και το αίμα τους «δια την πίστιν του Χριστού την Αγίαν και της Πατρίδος της Ελευθερίαν».

Όσα ΜΑΤ και αν χρησιμοποιήσουν, όσους «ηλεκτρονικούς χαφιέδες» και αν βάλουν στη ζωή μας, όσες τρομοκρατικές επιθέσεις και αν κάνουν εναντίον του «καναπεδάτου» ψηφοφόρου, πάντα θα υπάρχουν φωνές που θα βάζουν μπουρλότο και θα ανάβουν ξανά και ξανά εκείνη τη φλόγα της ελευθερίας που μας κράτησε ζωντανούς χιλιάδες χρόνια. Εκείνη τη φλόγα που μπαζώνουν διαρκώς με περιττώματα και υποσχέσεις για ανάπτυξη όλοι οι αυτοί οι ψαλιδόκωλοι υπηρέτες της σύγχρονης «Ιεράς Συμμαχίας» και οι δωσίλογοι «αριστοκράτες».

Από το παρακάτω Video με την ιστορικής σημασίας ομιλία του εφέτη Πατρών Κ. Παππά, καθώς επίσης και από την εφημερίδα «Το Χωνί» ξεχωρίσαμε εκείνα τα σημεία που λέει ο γενναίος αυτός δικαστικός:
…Είμαστε όπως έλεγε ο Ηλιόπουλος σε μία ταινία, μία πολύ ωραία ατμόσφαιρα. Βιώνουμε μια υπουργική δημοκρατία. Είναι κοινοβουλευτική; Δεν ξέρω. Διερωτώμαι αν η δημοκρατία που βιώνουμε είναι κοινοβουλευτική.
Το νομοθετικό σώμα έχει υποχωρήσει, Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΧΩΡΗΘΕΙ (χειροκροτήματα)...
Το νομοθετικό έργο του κοινοβουλευτικού σώματος έχει εκχωρηθεί. Η ελληνική Βουλή απλώς σφραγίζει και επικυρώνει.Όπως κάνετε εσείς οι δικηγόροι που βάζετε μια σφραγίδα πάνω σε ένα έγγραφο και λέτε «επικυρώνεται το γνήσιο της υπογραφής».
Αυτό είναι το έργο της ελληνικής βουλής σήμερα…
Ο υπουργός λοιπόν θα αποφασίσει ποιά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου είναι αυτά που θα τους πάρει την περιουσία και θα την αξιοποιήσει η ανώνυμη εταιρεία…
Πού είναι το Σύνταγμα;
Δεν ισχύει το Σύνταγμα σήμερα.
Με συγχωρείτε, το ξαναλέω.
Έχει καταλυθεί το Σύνταγμα σήμερα…

Το Video με την... ενοχλητική (για κάποιους) εισήγηση του Εφέτη Πατρών κ. Παππά:







Το νέο σύνταγμα της Συρίας... με υπογραφές ΗΠΑ και ΜΚΟ

23 Ιουλίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Aπό τον περασμένο Ιανουάριο, μια ομάδα αποτελούμενη από 40 περίπου συριακής καταγωγής αντικαθεστωτικούς που ζουν στο εξωτερικό συναντάται μυστικά σε τακτά χρονικά διαστήματα σε ένα κτίριο στη διεύθυνση Ludwigkirchplatz 3-4 στο Βερολίνο. Στο κτίριο αυτό στεγάζονται τα κεντρικά γραφεία του Γερμανικού Ινστιτούτου Υποθέσεων Εξωτερικής Πολιτικής και Ασφάλειας (Stiftung Wissenschaft und Politik).

Αλλά ενώ αυτή η "επιτροπή εμπειρογνωμόνων" χρηματοδοτείται από Γερμανούς, οι συνεδριάσεις της καταγράφονται επίσης στα βιβλία εξόδων του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ. Στις συνεδριάσεις προεδρεύει ο Steven Heydemann (φωτό), Αμερικανός πολίτης με διπλή υπηκοότητα (αμερικανική και ισραηλινή), ο οποίος είχε εργαστεί για χρόνια στην CIA [1], προτού γίνει ερευνητής στο Αμερικανικό Ινστιτούτο για την Ειρήνη (U.S. Institute of Peace). Αυτή η οργάνωση, η οποία oυσιαστικά παρέχει τον χώρο για τις συνεδριάσεις αυτές, είναι - σε αντίθεση με αυτό που υποδηλώνει το όνομά της - μια "βιτρίνα" για δραστηριότητες του Πενταγώνου [2]. Ο κ. Heydemann έχει επίσης προσφέρει τις υπηρεσίες του στο έργο της αλλαγής καθεστώτων της Αιγύπτου και της Τυνησίας μέσω της "Αραβικής Άνοιξης". Και δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το ελβετικό υπουργείο Εξωτερικών συνδέεται με το όλο εγχείρημα.

Το πρόγραμμα ονομάζεται "Η μεθαυριανή ημέρα: η υποστήριξη μιας δημοκρατικής μετάβασης στη Συρία" ("The Day After Tomorrow. Supporting a democratic transition in Syria"). Στην οργουελική ορολογία της Ουάσιγκτον, "μετάβαση στη δημοκρατία" σημαίνει ανατροπή και αντικατάσταση ενός εκλεγμένου προέδρου, του Βashar al-Assad, ο οποίος, όπως έχει αποδειχθεί, απολαμβάνει την ευρεία υποστήριξη του συριακού λαού, από έναν ηγέτη που θα ορίσουν οι Δυτικές δυνάμεις. Η δε φράση "η μεθαυριανή ημέρα" αναφέρεται στην περίοδο μετά την ανατροπή του καθεστώτος της Συρίας από τις ίδιες αυτές Δυτικές δυνάμεις.

Ενώ η συντριπτική πλειοφηφία του λαού της Συρίας ενέκρινε μέσω δημοψηφίσματος ένα νέο σύνταγμα, η συγκεκριμένη ομάδα εργασίας ήταν απασχολημένη με τη σύνταξη ενός άλλου συντάγματος. Επίσης, ασχολήθηκε με την κατάστρωση σχεδίων προκειμένου να ορίσει ποιά θα είναι η μελλοντική πολιτική της συριακής κυβέρνησης. Το τελικό αποτέλεσμα των εργασιών τους  παρουσίασε η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Hillary Clinton, προς τον πρόεδρο του "Εθνικού Συμβουλίου της Συρίας", κουρδικής καταγωγής "ακτιβιστή" Abdel Bayset Syda (φωτό αριστερά), κατά τη διάρκεια της 3ης διάσκεψης των "Φίλων της Συρίας" στο Παρίσι, στις 6 Ιουλίου. Τέλος, ο Syda έδωσε τη συγκατάθεσή του για την εφαρμογή αυτού του "οδικού χάρτη".

[1] Κανονικά, οι δραστηριότητες αυτού του είδους υπάγονταν στην αρμοδιότητα του Ιδρύματος Ford, της Υπηρεσίας Πληροφοριιών των ΗΠΑ και της γνωστής Μ.Κ.Ο. Freedom House.

[2] Το Αμερικανικό Ινστιτούτο για την Ειρήνη (U.S. Institute of Peace) δημιουργήθηκε σε συνδυασμό με το National Endowment for Democracy, την "θυγατρική" του οργάνωση. Σε επίσημα έγγραφα του Αμερικανικού Κογκρέσου, ο προϋπολογισμός του ινστιτούτου αυτού υπάγεται στο Πεντάγωνο, ενώ ο προϋπολογισμός του National Endowment for Democracy συνδέεται με το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.





Το άρθρο που ακολουθεί είναι μετάφραση από την Washington Post (Germany sounds ready to kick Greece out of the euro).
Χρειάζεται η Ευρώπη μια ακόμα εβδομάδα γεμάτη πανικού; Όχι πραγματικά.

Το κόστος δανεισμού της Ισπανίας έχει ήδη ανεβεί στα ύψη σε μη βιώσιμα επίπεδα, καθώς οι επενδυτές ανησυχούν ότι η ενδέκατη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, είναι βυθισμένη σε ατελείωτη ύφεση χωρίς καμία πιθανότητα να διευκολύνει το βάρος του χρέους της. Και, αν αυτό δεν ήταν αρκετό, υπάρχει τώρα και ανανεώνεται η φλυαρία ότι μπορεί να πετάξουν έξω την Ελλάδα από τη ζώνη του ευρώ.
Τα προβλήματα στην Ελλάδα φαίνονται σοβαρά…

Μέχρι σήμερα, η χώρα έχει λάβει 240 δις € (291 $ δισ.) σε ενισχύσεις για τη διάσωση από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Σε αντάλλαγμα για την παροχή της βοήθειας αυτής, ωστόσο, η Ελλάδα έπρεπε να περιορίσει τα χρέη της στο 120 % του ΑΕΠ μέχρι το 2020.

Δεν είναι σαφές ποια είναι η λογική πίσω από αυτό ήταν ακριβή στόχο. Εκείνη την εποχή που είχε προταθεί, πολλοί οικονομολόγοι το ονόμασαν αυθαίρετο και μη ρεαλιστικό. Η Ελλάδα είναι ήδη παγιδευμένη σε μια από τις χειρότερες υφέσεις στην σύγχρονη ιστορία. Η κυβέρνηση είναι υπό έντονη πίεση της κοινής γνώμης για την εξεύρεση πάνω από € 12 δισεκατομμύρια αυξήσεις φόρων και περικοπές δαπανών το 2012. Ποιες είναι οι πιθανότητες ότι θα επιτύχουν τον στόχο αυτό;

Ωστόσο, το ΔΝΤ και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δηλώνουν ότι ο στόχος του 120 % είναι απαραβίαστος. Και αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί μοιραίο για την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, το Der Spiegel ανέφερε ότι μερικά ανώνυμα στελέχη της ΕΕ συμφώνησαν ότι, δεν υπάρχει κανένας τρόπος η Ελλάδα να πιάσει τους στόχους του χρέους της. Στην περίπτωση αυτή, η ελληνική κυβέρνηση πιθανόν θα χρειαστεί άλλο ένα δάνειο € 10 δισεκατομμύρια ή 50 δις € βοήθεια μόνο για να παραμείνουν στη ζωή.

Όμως, σύμφωνα με το Der Spiegel, ούτε η Γερμανία ούτε το ΔΝΤ φαίνονται διατεθειμένοι να δώσουν νέα δάνεια.
Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Οικονομίας και αντικαγκελάριος Ρhilipp Rosler δήλωσε την Κυριακή ότι είναι «περισσότερο από σκεπτικιστές” ότι οι προσπάθειες μεταρρύθμισης στην Ελλάδα θα πετύχουν. “Εάν η Ελλάδα δεν πληροί πλέον τις υποχρεώσεις της δεν μπορούν να υπάρξουν περαιτέρω πληρωμές», είπε σε συνέντευξή του στο γερμανικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα ARD. “Δεν με τρομάζει πλέον ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη “
Η κέντρο-αριστερή εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, εν τω μεταξύ, εξέτασε τα πρακτικά αποτελέσματα. Αν το ΔΝΤ και η Ευρώπη αρνηθούν να προβούν σε περαιτέρω ενίσχυση, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να δηλώσει πτώχευση το Σεπτέμβριο. Στο σημείο αυτό, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα πρέπει να αποφασίσει αν θα σταματήσει τη χρηματοδότηση για την Ελλάδα. Αν συμβεί αυτό, ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς θα αναγκαστεί να βρει ένα νέο νόμισμα. “Ένα τέτοιο βήμα”, καταλήγει η εφημερίδα, “συνεπάγεται ανυπολόγιστους κινδύνους για την ελληνική κυβέρνηση. … Αλλά μάλλον θα πρέπει να ξεκινήσουν αυτή την περιπέτεια. “(Οι” ανυπολόγιστοι κίνδυνοι”, από τον τρόπο, περιλαμβάνουν μια πιθανή πτώση 50 % του ΑΕΠ στην Ελλάδα κατά το πρώτο έτος μόνο.)
Φυσικά, αν η Ελλάδα εξέλθει από το ευρώ, όλοι θα αρχίσουμε να ανησυχούμε ότι η Ισπανία ή η Ιταλία θα μπορούσε να είναι η επόμενοι…. Οι επενδυτές θα μπορούσαν να αρχίσουν να ποντάρουν σε μια ισπανική έξοδο, η οποία θα ενείχε τον κίνδυνο να γίνει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Πράγμα που σημαίνει η ζώνη του ευρώ θα χρειαστεί πιθανόν ένα μεγαλύτερο ταμείο διάσωσης για να καταστείλει κάθε πανικό. Αλλά ο νέος € 500 δισεκατομμύρια ($ 605,000,000,000) Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας δεν θα είναι έτοιμος μέχρι τουλάχιστον τα μέσα Σεπτεμβρίου, όταν το συνταγματικό δικαστήριο της Γερμανίας αποφασίζει εάν πρέπει ή όχι να μπλοκάρει τη δημιουργία του ταμείου.

Χωρίς αυτό το ταμείο, μια ελληνική έξοδος μπορεί να είναι όχι και τόσο απαλλαγμένη από τρόμο….

Πηγή



Ακριβώς όπως και πέρυσι, η Ευρωζώνη ζει ημέρες δράματος, μόνο που αυτή τη φορά το δράμα δεν οδηγεί σε κάθαρση και δεν είναι μονο η Ελλάδα που ευθύνεται γι’ αυτό.

Οι φήμες ότι η Ισπανία θα χρειαστεί συνολικό πακέτο διάσωσης, η μία μετά την άλλη οι χρεοκοπίες σε ισπανικές επαρχίες (μετά τη Βαλένθια και η Μούρθια), οι φόβοι για κραχ στο ιταλικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, η εντεινόμενη φημολογία για χρεοκοπία της Ελλάδας και έξοδο από το ευρώ, έχουν φέρει τις διεθνείς αγορές στα… Τάρταρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ελληνικό χρηματιστήριο χάνει πάνω από 6%, σε αρνητικό πεδίο βρίσκονται ευρωπαϊκές και ασιατικές χρηματαγορές ενώ το ευρώ είναι κάτω από το 1,21 δολάρια, το χαμηλότερο δύο ετών αλλά και ρεκόρ 12ετίας σε σχέση με το ιαπωνικό νόμισμα.

Στο χρηματιστήριο του Μιλάνο, σταμάτησε η διαπραγμάτευση επτά τραπεζών εξαιτίας της μεγάλης πτώσης. Σε UniCredit και της Intesa μπήκε «κόκκινο» καθώς οι τιμές τους μειώθηκαν περίπου 5%, ξεπερνώντας την πτώση των τιμών των μετοχών του ευρωπαϊκού τραπεζικού κλάδου.

Η διαπραγμάτευση των μετοχών της τρίτης μεγαλύτερης ιταλικής τράπεζας –της Monte dei Paschi di Siena– καθώς και των Banco Popolare και Mediobanca ανεστάλη επίσης.

Παράλληλα το spread των 10ετών ιταλικών τίτλων έναντι των αντίστοιχων γερμανικών να φθάνει στις 528 μονάδες βάσης (5,28 εκατοστιαίες μονάδες), νέο υψηλό από τις αρχές Ιανουαρίου.

Το σκηνικό κατάρρευσης επέτεινε και η άνοδος των spreads των ισπανικών ομολόγων που έφτασε στο 7,5% την ίδια ώρα που οι Γερμανοί πανηγυρίζουν αφού η απόδοση των γερμανικών ομολόγων έπεσε 3 μονάδες βάσης, στο 1,13%.

Κάποιοι μάλιστα επενδυτές πληρώνουν για να αγοράσουν γερμανικά ομόλογα!

Δημιουργείται, λοιπόν, ένα νέο σκηνικό διάλυσης της Ευρωζώνης το οποίο ενισχύουν φυσικά και οι δηλώσεις των Γερμανών, όπως του Βιτεναμέζου υπουργού, Φ. Ρέσλερ, ο οποίος είπε ότι η Ελλάδα δε θα τα καταφέρει κι ότι έξοδος από το ευρώ αυτή τη στιγμή είναι διαχειρήσιμη.

Γενικώς, βαράει διάλυση η Ευρώπη και οι συνήθεις ύποπτοι, Γερμανοί, Κομισιόν, ΕΚΤ, αγρόν αγοράζουν.

Καταρρέει το Χρηματιστήριο με απώλειες 7,07%

Σκηνικό… κατάρρευσης διαμορφώνεται στη χρηματιστηριακή αγορά, η οποία «βυθίζεται» κάτω από τα επίπεδα των 600 μονάδων, καταγράφοντας μεγάλες απώλειες.

Το Χ.Α επηρεάζεται από το αρνητικό κλίμα των ευρωπαϊκών αγορών εν μέσω ανησυχιών ότι η Ισπανία θα τεθεί εκτός αγορών και θα ζητήσει πλήρες πακέτο διάσωσης, καθώς η απόδοση του 10ετούς ισπανικού ομολόγου έφθασε στο 7,5%.

Την ίδια ώρα επανέρχονται στο διεθνή τύπο και τα σενάρια για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, ενώ οι επενδυτές αναμένουν και τις επαφές της ελληνικής κυβέρνησης με την τρόικα οι οποίες ξεκινούν τις επόμενες ημέρες, καθώς υπάρχουν ανησυχίες για το ενδεχόμενο να υπάρξει αρνητική έκθεση της Τρόικας για την αξιολόγηση της υλοποίησης του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής.

O Γενικός Δείκτης Τιμών στις 13:40, υποχωρεί, μετά από 16 συνεδριάσεις κάτω από τα επίπεδα των 600 μονάδων και διαμορφώνεται στις 586,26 μονάδες σημειώνοντας μεγάλη πτώση σε ποσοστό 7,07%.

Μεγάλες απώλειες καταγράφουν όλες οι μετοχές της υψηλής κεφαλαιοποίησης κα τις μεγαλύτερες απώλειες σημειώνουν oι μετοχές του ΟΤΕ (-12,60%), της ΔΕΗ(-11,48%), της Eurobank(-10,91%), της Βιοχάλκο(-10,00%), της Alpha Bank(-8,90%), της Εθνικής (-8,87%)και της Πειραιώς (-8,22%).

Αρνητικό, σύμφωνα με τους αναλυτές, είναι και το γεγονός ότι η πτώση των τιμών των μετοχών συνοδεύεται και από σημαντική αύξηση του τζίρου, σε σχέση με τις προηγούμενες συνεδριάσεις. Η αξία των συναλλαγών ανέρχεται στα 19,455 εκατ. ευρώ.

Ο δείκτης υψηλής κεφαλαιοποίησης σημειώνει πτώση σε ποσοστό 7,76%, ενώ ο δείκτης της μεσαίας κεφαλαιοποίησης υποχωρεί σε ποσοστό 5,93 %.

Πτωτικά κινούνται όλοι οι επιμέρους δείκτες και τις μεγαλύτερες απώλειες σημειώνουν οι δείκτες των Τηλεπικοινωνιών (-12,60%), των Τραπεζών (-8,96%), των Πρώτων Υλών (-8,78%) και του Εμπορίου (-7,81%).

Βουτιά στα χρηματιστήρια, λόγω Ισπανίας

Τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια υφίστανται μεγάλες απώλειες, ενώ το ευρώ κινείται σε χαμηλό σχεδόν 12 ετών έναντι του ιαπωνικού γεν και άνω των 2 ετών έναντι του δολαρίου, καθώς ενισχύονται οι φόβοι των επενδυτών ότι η Ισπανία θα γίνει η τέταρτη χώρα της Ευρωζώνης που θα χρειασθεί ένα πλήρες πακέτο διάσωσης.

Πτώση μεγαλύτερη του 5% καταγράφει ο γενικός δείκτης του Χρηματιστηρίου Αθηνών υποχωρώντας κάτω από το επίπεδο των 600 μονάδων.

Στις 11:30 υποχωρούσε κατά 5,7%, στις 594,87 μονάδες, με τον τζίρο να διαμορφώνεται σε περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ.

Oι τιμές 77 μετοχών σημειώνουν πτώση, 18 κινούνται ανοδικά και 10 παραμένουν αμετάβλητες.

Η απόδοση των 10ετών ισπανικών ομολόγων αυξήθηκε σε νέο επίπεδο – ρεκόρ την εποχή του ευρώ, φθάνοντας στο 7,55%, αφού έγινε γνωστό το Σαββατοκύριακο ότι και μία δεύτερη περιφέρεια της Ισπανίας θα ζητήσει οικονομική βοήθεια από την κυβέρνηση της χώρας για να ανταποκριθεί στις οικονομικές υποχρεώσεις της. Ο πανευρωπαϊκός δείκτης μετοχών Eurofirst 300 καταγράφει ζημιές πάνω από 1,3%, επεκτείνοντας τις σημαντικές απώλειες που κατέγραψε την Παρασκευή. Η ισοτιμία του ευρώ υποχώρησε κάτω από το επίπεδο του 1,21 δολαρίου, στο 1,2095 δολάριο, ενώ έναντι του γεν έχασε 1%.

Ο φόβος για τα ισπανικά ομόλογα προκάλεσε μία μεγάλης κλίμακας στροφή των επενδυτών προς τις επενδύσεις που θεωρούνται ασφαλή καταφύγια, με αποτέλεσμα να υποχωρήσει η απόδοση των 10ετών αμερικανικών ομολόγων στο χαμηλό επίπεδο – ρεκόρ του 1,4246% στην αγορά της Ασίας, ενώ η απόδοση των ιαπωνικών κρατικών ομολόγων υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2003 και οι τιμές των γερμανικών ομολόγων αυξήθηκαν. «Οι ευρωπαϊκές αρχές εξακολουθούν να αποτυγχάνουν στο να σταθεροποιήσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών στο κρατικό χρέος χωρών της Ευρωζώνης, με την απόδοση των ισπανικών ομολόγων να αυξάνεται σε νέα υψηλά επίπεδα την εποχή του ευρώ», σχολίασε αναλυτής της ιαπωνικής τράπεζας Mitsubishi. Τα δημοσιονομικά προβλήματα της Ισπανίας προκάλεσαν επίσης πωλήσεις του πετρελαίου, σπρώχνοντας την τιμή του μπρεντ περισσότερο από 1 δολάριο προς τα κάτω, στα 105,43 δολάρια το βαρέλι, ενώ οι τιμές του καλαμποκιού και της σόγιας μειώθηκαν από τα επίπεδα – ρεκόρ που έφθασαν στο τέλος της περασμένης εβδομάδας.

Αναστολή διαπραγμάτευσης για τις μετοχές πέντε ιταλικών τραπεζών

Στην αναστολή των διαπραγματεύσεων των μεγαλύτερων ιταλικών τραπεζών προχώρησαν οι αρμόδιες αρχές στην Ιταλία, μετά τις απώλειες της τάξεως του 5% που κατέγραφε η μετοχή τους.

Ο τραπεζικός κλάδος στην Ιταλία σφυροκοπείται έντονα σήμερα από τους επενδυτές, με αποτέλεσμα να αποφασιστεί αναστολή διαπραγμάτευσης των μετοχών των μεγαλύτερων πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας, της UniCredit και της Intesa.

Η απόφαση ελήφθη όταν η τιμή της μετοχής τους υποχώρησε πέραν του 5%, ξεπερνώντας την πτώση των τιμών των μετοχών του ευρωπαϊκού τραπεζικού κλάδου.

Επίσης, ανεστάλη και η διαπραγμάτευση των μετοχών της τρίτης μεγαλύτερης ιταλικής τράπεζας, Monte dei Paschi di Siena, καθώς και των ιδρυμάτων Banco Popolare και Mediobanca.



Και να που η Ισπανία βλέπει πώς είναι να είσαι ... Ελλάδα. Πριν δυο χρόνια, όταν άρχιζε η κρίση της Ευρωζώνης, οι υπουργοί της Μαδρίτης διαβεβαίωναν με περηφάνεια πως η Ισπανία δεν είναι Ελλάδα. Κι όμως το τελευταίο εξάμηνο ο Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει όλες τις αντιστάσεις του προκειμένου να αποφύγει ένα πλήρες ευρωπαϊκό πρόγραμμα διάσωσης στα πρότυπα του ελληνικού. Και δεν τα πάει καθόλου καλά. Γιατί τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται σε μια τόσο εύθραστη οικονομία όσο η ισπανική έχουν άκρως υφεσιακές επιπτώσεις και δυστυχώς η χαλάρωση του στόχου του ισπανικού ελλείμματος στο 6.3% φέτος από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν προσφέρει ανακούφιση. Δυστυχώς, φαίνεται πως όσο πιο πιστά ακολουθεί η Μαδρίτη τις οδηγίες των Βρυξελλών, τόσο μεγαλώνει η δυσαρέσκεια των επενδυτών. Οι αποδόσεις του ισπανικούς 10ετούς ομολόγου έφτασαν την Παρασκευή στο 7.28% και το σπρεντ έναντι του γερμανικού bund είναι σε ιστορικό υψηλό όλων των εποχών.

Το 7.28% των ισπανικών μακροχρόνιων ομολόγων από μόνο του δεν μπορεί να θεωρηθεί μη βιώσιμο όπως συνήθως απλουστευτικά υποστηρίζεται. Κι αυτό γιατί το μέσο κόστος δανεισμού της Ισπανίας βρίσκεται ακόμη στο 4.1% με μέση διάρκεια ωρίμανσης τα 6.4 χρόνια. Αλλά αυτό δεν αποκλείει να δούμε μια πλήρη ισπανική διάσωση το φθινόπωρο. Με δεδομένο ότι η Μαδρίτη έχει καλύψει το 69% των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων χρηματοδοτικών της αναγκών για το 2012, θα πρέπει να αναχρηματοδοτήσει λήξεις ομολόγων ύψους 27 δις ευρώ τον Οκτώβριο.
Η προσφορά στη δημοπρασία της περασμένης Πέμπτης ήταν αξιοθρήνητα αδύναμη – κι έτσι η Ισπανία χρειάστηκε να καταφύγει σε ακριβούς βραχυπρόθεσμους τίτλους με αποτέλεσμα να αυξήσει τις ανάγκες της για έκδοση μακροπρόθεσμων τίτλων στο μέλλον. Σε όλα αυτά πρέπει να προσθέσουμε το ότι η Ισπανία θα χρειαστεί να βρει από κάπου άλλα 12 δις ευρώ για να καλύψει τα ελλείμματα των περιφερειακών της κυβερνήσεων – ακόμη και μετά την είσπραξη 18 δις ευρώ από την πώληση της κρατικής λοταρίας. Τέλος, καθώς τα επισφαλή δάνεια των ισπανικών τραπεζών έχουν φτάσει το 9% επί του συνόλου, ενδέχεται οι ανάγκες των ισπανικών τραπεζών να αποδειχτούν πολύ μεγαλύτερες από ό,τι αναφέρουν οι σημερινές εκτιμήσεις.

Η Μαδρίτη είναι τόσο αισιόδοξη όσο την παίρνει. Ποντάρει στο ότι τον Απρίλιο κατάφερε να συγκεντρώσει από τις αγορές 44 δις ευρώ. Αλλά οι προηγούμενες αποδόσεις δεν αποτελούν αξιόπιστο δείκτη για τις αυριανές. Ίσως αυτό που θα έπρεπε πλέον να αντιληφθούμε είναι πως ο Μαριάνο Ραχόι δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να μπει μπροστά από τις αγορές.



Ποσοστό 91% των Ελλήνων εργαζομένων έχουν δει τα εισοδήματά τους να μειώνονται, 7% εκτιμούν ότι βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο και 3% θεωρούν ότι έχουν ενισχυθεί, σύμφωνα με πανευρωπαϊκή έρευνα που διεξήχθη για λογαριασμό της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ITUC).

Τα συμπεράσματα της έρευνας παρουσίασε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε το μεσημέρι στα γραφεία της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος ΓΣΕΕ , η γενική γραμματέας της Διεθνούς Συνομοσπονδίας, Σάραν Μπάροου, η οποία συναντήθηκε πρόσφατα με τη διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρτ, ενώ κατά την παραμονή της στην Αθήνα συνομίλησε και με τον υπουργό Εργασίας Γιάννη Βρούτση.

Κατά τις συναντήσεις της η κ. Μπάροου ζήτησε την αποκατάσταση του βασικού μισθού στην Ελλάδα, στα επίπεδα που βρισκόταν πριν από την εφαρμογή του δεύτερου μνημονίου «ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια», όπως είπε. Ζήτησε, επίσης, να γίνονται σεβαστές οι αποφάσεις των κοινωνικών εταίρων και να αποκατασταθούν οι οργανισμοί κοινωνικής πολιτικής, όπως οι οργανισμοί Εργατικής Εστίας και Κατοικίας που καταργήθηκαν με το δεύτερο μνημόνιο.

Η κ. Μπάροου και κλιμάκιο της Διεθνούς Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας πραγματοποίησαν χθες και σήμερα διαδοχικές με συνδικάτα και εργαζόμενους σε επιχειρήσεις, στο πλαίσιο της καταγραφής εκ μέρους της οργάνωσης των παραβιάσεων των εργασιακών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων και των καταστρατηγήσεων της εργατικής νομοθεσίας στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες.

Η γραμματέας της Διεθνούς Συνομοσπονδίας χαρακτήρισε την κατάσταση στην Ελλάδα «ζοφερή» και πρόσθεσε, ότι κατά τις συναντήσεις της με τους Έλληνες εργαζομένους, είδε «ανθρώπους τρομαγμένους, ανθρώπους που φοβούνται να κάνουν παιδιά, γιατί δεν γνωρίζουν αν μπορούν να τα εξασφαλίσουν». «Έτσι, όμως, καταστρέφεται ο ιστός αυτής της ωραίας χώρας» τόνισε. «Όταν ένα έθνος χάνει την ελπίδα του, τότε αρχίζει η κλονίζεται η πίστη στους δημοκρατικούς θεσμούς και η κοινωνική αναταραχή είναι περισσότερο πιθανή» είπε η κ. Μπάροου,

Απαντώντας σε ερώτηση του ΑΜΠΕ, αν κατά τις επαφές που είχε με εκπροσώπους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαπίστωσε ότι αντιμετωπίζουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ήταν κατηγορηματική. «Δεν έχουν αντιληφθεί το ενδεχόμενο μιας κοινωνικής αναταραχής γιατί το μόνο που έχουν μελετήσει έως τώρα είναι οι αριθμοί» τόνισε. «Οι αριθμοί εκφράζουν μια εικόνα, αλλά είναι φανερό ότι οι ορθόδοξες πολιτικές που έχουν εφαρμοσθεί ως τώρα δεν λειτουργούν» υποστήριξε και πρόσθεσε ότι «όταν το 50% των νέων στην Ελλάδα είναι άνεργοι και το 65% αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της φτώχιας, τότε το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να ξανασκεφτούν τις συμβουλές τους».

Η παγκόσμια έρευνα του κλιμακίου, γίνεται επιλεκτικά σε χώρες, όπου καταγράφονται βαρύτατες παραβιάσεις εργασιακών δικαιωμάτων.

Σε ανακοίνωσή της η ΓΣΕΕ κάνει γνωστό πως η Γενική Γραμματέας της Διεθνούς Συνομοσπονδίας θα προχωρήσει αύριο Τρίτη σε παρέμβαση προς το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση θέτοντας μεταξύ άλλων δυο βασικά αιτήματα:

«Να αναζητηθούν για την Ελλάδα εναλλακτικές οικονομικές πολιτικές που θα ενισχύουν την ανάπτυξη και κατ΄ επέκταση την απασχόληση και την πραγματική οικονομία

»Να ακούσει η τρόικα τους κοινωνικούς εταίρους και να σεβαστεί την όποια συμφωνία τους για τους κατώτατους μισθούς και τις κοινωνικές παροχές των εργαζομένων, οι οποίες εκμηδενίστηκαν μετά την αδικαιολόγητη κατάργηση των Οργανισμών Εργατικής Εστίας και Κατοικίας οι οποίοι χρηματοδοτούνταν αποκλειστικά από τις εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών».

Νaftemporiki.gr με πληφορορίες και από ΑΠΕ-ΜΠΕ


Του Γιάννη Τριάντη

Η κρίση που μαστίζει την Ευρώπη δημιουργεί συνθήκες υπαρξιακού αδιεξόδου. «Ίσως το ευρώ να διαλυθεί», λέει ο «Εκόνομιστ», αλλά το πιο πιθανό να επισυμβεί –σε περίπτωση εξοστρακισμού της Ελλάδος από την Ευρωζώνη– είναι ένα «μεγάλο άλμα ενοποίησης» προκειμένου να αποτραπεί ευρύτερη κατάρρευση. Βέβαια, το πρώτο βήμα ενδέχεται να γίνει από εκεί που δεν το περιμένουν. Από την Ιταλία. Και τότε θα προκύψει απείρως δυσκολότερη η αποτροπή της συνολικής κατάρρευσης…

Και η Ελλάδα; Το πειραματόζωο και μαύρο πρόβατο της Ευρώπης, πώς αντιδρά; Πώς διαχειρίζεται τη σημερινή τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει και πώς αντιμετωπίζει την περίπτωση του απευκταίου, δηλαδή την πιθανότητα αποπομπής από την Ευρωζώνη; Τα ως άνω ερωτήματα συνοψίζονται σε ένα, καίριο και καθοριστικό: Υπάρχει σχέδιο για την ανάπτυξη, για την ανακαίνιση του κράτους, για την αναδιαπραγμάτευση και, βέβαια, για το ενδεχόμενο να αποβληθεί από τη ζώνη του ευρώ; Μία και μόνη η απάντηση. Μονολεκτική: ΟΧΙ. Ας δούμε αναλυτικά τα ακανθώδη πεδία:

Έξοδος: Στην Ιταλία μιλούν πλέον ανοιχτά για την πιθανότητα επιστροφής στη λιρέτα. Το είπε δυνατά ο επανακάμψας Μπερλουσκόνι και το συζητούν ευρέως οι βιομήχανοι της χώρας. Ο παλιός ενθουσιασμός τους για το ευρώ εξατμίστηκε. Σήμερα δεν προβληματίζονται απλώς, αλλά ομολογούν ότι η εισδοχή στην Ευρωζώνη ωφέλησε τη Γερμανία, αλλά έβλαψε τη δική τους βιομηχανία. Στερνή μου γνώση… Αλλά έστω και αργά, στην Ιταλία συζητούν δίχως κόμπλεξ και λαϊκίστικες κινδυνολογίες το κατά πόσον συμφέρει τη χώρα η παραμονή στο ευρώ. Ακόμη και ο Μόντι, σε μια επιθετική αποστροφή ομιλίας του, είπε προ καιρού ότι τυχόν επιστροφή στη λιρέτα θα πλήξει καίρια κάποιους άλλους και λιγότερο την Ιταλία…

Στην Ελλάδα του κομψευόμενου ευρωπαϊσμού δεν έλειψαν παρόμοιες συζητήσεις. Υπήρξαν, όμως, προβληματικές. Θύμιζαν περισσότερο ανταλλαγή συνθημάτων μεταξύ οικονομολόγων που διαφωνούσαν, παρά ουσιαστικό διάλογο με επιχειρήματα και θέσεις. Το πεδίο ήταν επαρκώς ναρκοθετημένο: Ακόμη και ο παραμικρός προβληματισμός για την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη προκαλούσε καταιγισμό αντιδράσεων και κρημνιστικών σχολίων εκ μέρους της άγρυπνης, οξειδωτικής προπαγάνδας… Το χειρότερο, όμως, είναι άλλο: Ενώ ο κόσμος όλος συζητεί –επί έναν χρόνο και βάλε– τη σοβαρή πιθανότητα να εξοστρακιστεί η Ελλάδα από το ευρώ, η εγχώρια ιθύνουσα τάξη –πολιτική, οικονομική κ.ά.– αρνείται να κατανοήσει ότι είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένη να καταστρώσει σοβαρό εναλλακτικό σχέδιο για την περίπτωση της αποπομπής από το ευρώ. Καθεύδει μακαρίως. Και αρκείται να μυκτηρίζει το «λόμπι της δραχμής»… Το περιώνυμο plan B΄ –εκ των ων ουκ άνευ για μια σοβαρή χώρα– δεν φαίνεται να απασχολεί κανέναν…

Οικονομία: Τα λέγαμε κατά κόρον προεκλογικώς. Ουδείς διέθετε σοβαρό, επεξεργασμένο σχέδιο για την ανάπτυξη. Η διελκυστίνδα του Μνημονίου και οι εύλογες αντιπαραθέσεις που δημιουργήθηκαν περιόρισαν το ενδιαφέρον στην (αναγκαία, φυσικά) επαναδιαπραγμάτευση, αφήνοντας υποφωτισμένο τον τομέα ενός σχεδίου για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Ρητορικές και άσαρκες οι αναφορές. Από όλους… Οι φόβοι επιβεβαιώθηκαν πλήρως: Το σκαληνό κυβερνητικό τρίγωνο δεν έχει τίποτε ουσιαστικό να παρουσιάσει στους παραγωγικούς τομείς της γεωργίας, του τουρισμού και της βιοτεχνίας. Οι υπουργοί αυτοσχεδιάζουν, οι αρχηγοί ρητορεύουν και όλοι μαζί περιμένουν το ΕΣΠΑ και τα μεγάλα έργα για να κινηθεί η ανάπτυξη. Παλιά μου τέχνη κόσκινο, με τα γνωστά αποτελέσματα…

Κράτος: Κάτι φαίνεται να κινείται στο πεδίο αυτό, αλλά πόρρω απέχει από το επιθυμητό και αναγκαίον. Κάτι είπε ο πρωθυπουργός για τη μεταφορά υπουργείων και υπηρεσιών σε κρατικά κτίρια, κάτι ψέλλισε ο κ. Μανιτάκης για συγχωνεύσεις και καταργήσεις φορέων και οργανισμών, κάτι λέγεται για καταγραφή του υπαλληλικού δυναμικού, αλλά για τίποτε δεν εξαγγέλθηκε επισήμως και αποφασιστικά ότι υλοποιείται τάχιστα. Ο λόγος; Η πλήρης ανετοιμότης. Η έλλειψη στοιχειώδους σχεδίου. Το προεκλογικώς αβέλτερον και μακάριον, που λέγαμε… Και σαν να μην έφτανε το ευδιάκριτο και οδυνηρό αυτό κενό, ενέσκηψαν τα γνωστά παθογενή: Γέμισε ο τόπος από ημέτερους γενικούς γραμματείς υπουργείων (αποτυχημένοι πολιτευτές οι περισσότεροι), ενώ ταυτόχρονα εξαπολύονται φωτοβολίδες εντυπώσεων για παρεκβάσεις και κρούσματα (ψεύτικες συντάξεις, φοροδιαφυγή κ.λπ.). Ερασιτεχνισμός, αυτοσχεδιασμοί και άφατος λαϊκισμός. Κατά τα ειωθότα…

Μια παρένθεση, για την τιμή των όπλων. Για «κράτος της πλάκας» μίλησαν προσφάτως τα «Νέα» (18/7/2012), με αφορμή την απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων, τις δηλώσεις Σαμαρά για τη μετεγκατάσταση των υπουργείων και την ανάγκη να νοικοκυρευτεί το κράτος. Έχει δίκιο η εφημερίδα. «Κράτος της πλάκας» έχουμε. Έναν ερειπιώνα. Μια μόνιμη εστία διαφθοράς. Έναν οργανισμό παραλυτικό και παραλυμένο. Ένα κράτος για το οποίο ουδείς νοιάστηκε. Ούτε η ανύπαρκτη μεταρρύθμιση του Καραμανλή ούτε ο παινεμένος «εκσυγχρονισμός» του Σημίτη. Μόνο που τα «Νέα» –και συνολικά η χορεία των «εκσυγχρονιστικών» μίντια– υμνούσαν παθιασμένα τον «εκσυγχρονισμό» του κράτους από τον υπερεκτιμημένο λογιστή. Όπως άλλωστε και την «ισχυρή οικονομία». Που αποδείχθηκε φούσκα και βρόχος…

Επαναδιαπραγμάτευση: Διαθέτει πλήθος πειστικών επιχειρημάτων και στοιχείων η κυβέρνηση, αλλά δεν δείχνει διατεθειμένη να τα χρησιμοποιήσει. Πρυτανεύει η παγιδευτική «σωφροσύνη» του ρεαλισμού. Κυριαρχεί ο φόβος της εναντιοδρομίας. Και η περιώνυμη επαναδιαπραγμάτευση υπονομεύεται… Κι έτσι, ασύστολοι και απερίσπαστοι οι Γερμανοί, η «τρόικα» και οι πάσης φύσεως λαϊκιστές της Εσπερίας συνεχίζουν να ασχημονούν. Δηλαδή λένε ανοησίες (π.χ. ότι το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων θα αποφέρει αύξηση κατά 1,5-2% στο ΑΕΠ). Πέφτουν έξω στους υπολογισμούς τους, αλλά δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν (ποιος δεν θυμάται τι έλεγαν για την ύφεση και την έξοδο της Ελλάδος στις αγορές). Δεν διερωτώνται πού θα βρουν χρήματα οι καταρρακωμένοι Έλληνες να πληρώσουν φόρους και χαράτσια και δεν προβληματίζονται για τις τραγικές επιπτώσεις από τη δραστική μείωση των δαπανών (φαίνονται στα νοσοκομεία, στην πυρόσβεση κ.λπ.)… Όσο για την ανάπτυξη, το μόνο που τους νοιάζει είναι να φτάσουν οι αποδοχές σε επίπεδο Εσθονίας και Βουλγαρίας. Να γίνουν οι Έλληνες φτωχοί και επαίτες. Καθημαγμένοι και ταπεινωμένοι. Για να μάθουν…

Το χαμηλό βαρομετρικό στην Ευρωζώνη προϊδεάζει για δυσάρεστες εξελίξεις. Αλλά η τρίχρωμη κυβέρνηση δείχνει αδύναμη και ανέτοιμη να τις αντιμετωπίσει. Βαδίζουμε ξυπόλυτοι στ’ αγκάθια…


Για καθαρά κομματικούς λόγους (πολιτικό κόστος, το λένε) άλλοι μεν δεν τολμούν να βάλουν βαθιά το μαχαίρι και να αποκόψουν ό,τι σάπιο υπάρχει, άλλοι δε τρέφονται από αυτό το σάπιο και το συντηρούν

Φοβούμαι πως γυρίζουμε συνεχώς γύρω από το πρόβλημα, επιχειρώντας να επιλύσουμε τα παρεπόμενά του, αποφεύγοντας -εκούσια ή ακούσια- να ασχοληθούμε με το κυρίως πρόβλημα. Οι ψυχολόγοι θεωρούν αυτήν την τακτική, ως άμυνα του ατόμου, που αντιλαμβάνεται ότι απειλείται και μη μπορώντας -ή και μη θέλοντας- να εξουδετερώσει την απειλή, ασχολείται με τα δευτερεύοντα.

Εδώ και δυο χρόνια, από τότε που συνειδητοποιήσαμε πού μας οδήγησε ο κ. Γ. Παπανδρέου, οι αντιπαραθέσεις μας εστιάζονται στο μνημόνιο – αντιμνημόνιο, στο ευρώ ή δραχμή, μέσα ή έξω από την Ευρώπη. Σοβαρά διλήμματα αναμφίβολα, αλλά αυτά είναι τα συμπτώματα, δεν είναι η ασθένεια.

Καλώ κάθε καλόπιστο αναγνώστη να αναρωτηθεί. Έχει σημασία αν το φακελάκι που θα μας ζητήσουν είναι σε δραχμές ή σε ευρώ; Έχει σημασία αν είμαστε εντός ή εκτός της Ευρώπης; Έχει σημασία αν υπάρχει ή όχι μνημόνιο; Υπάρχει κάποιος αυτοματισμός που θα εξαλείψει τη συναλλαγή δωροδότη και δωροδοκούμενου;

Θα πάψει να νοθεύει τη βενζίνη ή θα παραδίδει ελλιπές το πετρέλαιο θέρμανσης ο επιχειρηματίας, ανάλογα με το αν πληρωθεί με δραχμές ή ευρώ; Θα πάψει η εξάρτηση κάποιων πολιτικών από τους «εθνικούς προμηθευτές», ανάλογα με το αν υπάρχει το μνημόνιο ή το «ξαποστείλαμε»; Θα πάψει ο εκπαιδευτικός να βάζει μικρό βαθμό στο πρώτο τρίμηνο, ώστε να του αναθέσουν οι γονείς έναντι αμοιβής την βελτίωση της απόδοσης του παιδιού τους, ανάλογα με το αν είμαστε στην ΕΕ ή εκτός;

Θα περιοριστούν οι καισαρικές που ενώ στην Ευρώπη γίνονται στο 10% περίπου των περιπτώσεων, στην Ελλάδα ξεπερνούν το 50% (γίνεται λόγος και για 70%) αν ο γιατρός πληρωθεί σε δραχμές ή ευρώ - στο δεκαπλάσιο από την αποζημίωση για φυσιολογική γέννα; Ή εξαρτάται από το μνημόνιο ή αντιμνημόνιο το γεγονός ότι, παρά τα σαφή συμπτώματα μιας ασθένειας, οπωσδήποτε θα σταλείς σε ιδιωτικό ερευνητικό κέντρο για μαγνητική ή ό,τι άλλο αποφέρει ικανοποιητική μεσιτεία στον γιατρό;Θα χρειάζονταν μήνες και μήνες για να καταγράψω κάθε περίπτωση χωριστά που δηλητηριάζει τον οργανισμό του κράτους, και η οποία δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τα παραπάνω ψευτοδιλήμματα.

Το πρόβλημά μας είναι πολύ βαθύτερο από ό,τι εμφανίζεται. Για καθαρά κομματικούς λόγους (πολιτικό κόστος, το λένε) άλλοι μεν δεν τολμούν να βάλουν βαθιά το μαχαίρι και να αποκόψουν ό,τι σάπιο υπάρχει, άλλοι δε τρέφονται από αυτό το σάπιο και το συντηρούν.

Όποια επιλογή και να κάνουμε (ευρώ ή δραχμή, μέσα ή έξω από την ΕΕ, μνημόνιο ή όχι) κανένα όφελος δεν μπορεί να επιφέρει, αν δεν συνοδευτεί από αλλαγή της συμπεριφοράς μας. Αν δηλαδή, δεν κατανοήσουμε ότι είμαστε μέλη μιας κοινωνίας κι έχουμε χρέος να την διατηρήσουμε υγιή, αφού εκτός της κοινωνίας -όπως έγραψε ο Αριστοτέλης- ζουν μόνον τα θηρία ή οι θεοί. Πλην εάν δεχθούμε ότι είμαστε θηρία, αφού θεοί δεν είμαστε.

Λόγω του ότι οικειοθελώς κανείς μας δεν προτίθεται να αλλάξει συμπεριφορά και να σεβασθεί τους άλλους (ο Τολστόι έγραψε ότι, όλοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο αλλά κανείς τον εαυτό του), η μόνη ελπίδα ανάτασης υπάρχει στο να συναισθανθούμε ότι «δεν πάει άλλο». Όσο γρηγορότερα υποχρεωθούμε από τα πράγματα να το συνειδητοποιήσουμε, τόσο μικρότερες οι απώλειες.

Ο Μακεδών

Υ.Γ. Σε σχέση με το χθεσινό μας άρθρο «Θέλουν να μας βυθίσουν, όχι να μας σώσουν…», όσοι δεν συμφωνούν με τα λόγια ενός άγνωστου γραφιά, ας διαβάσουν τι είπε ο «επώνυμος» Τσόμσκι σε συνέντευξή του, μια μέρα μετά τη δημοσίευση του δικού μας άρθρου:
«Πιστεύω ότι η Ε.Ε., η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο γι’ αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν.
Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».



Του Σταύρου Λυγερού

Η συνεχιζόμενη συρρίκνωση της οικονομίας δεν προκαλεί μόνο κοινωνικά ερείπια. Προκαλεί και ποικίλες παρενέργειες στο στενά οικονομικό πεδίο: Πρώτον, εκτροχιάζει το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής. Δεύτερον, λόγω του υψηλού ρυθμού αύξησης των επισφαλειών, απειλεί το τραπεζικό σύστημα.

Η αύξηση των φόρων σε συνθήκες μεγάλης ύφεσης δεν λύνει το πρόβλημα των δημοσίων εσόδων. Δεν είναι μόνο ότι η μείωση του όγκου συναλλαγών μειώνει και τα έσοδα από τη σχετική φορολογία. Είναι πια και η αδυναμία ενός αυξανόμενου ποσοστού φορολογουμένων να πληρώσουν. Με τα εισοδήματά τους να έχουν κατρακυλήσει και με τις φορολογικές υποχρεώσεις τους να έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, τα μικρομεσαία στρώματα βρίσκονται στη μέγγενη.

Αυτό ισχύει όχι μόνο για μισθωτούς και συνταξιούχους, αλλά και για μικροεπιχειρηματίες και ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι κατά κανόνα πλήρωναν πολύ λιγότερους φόρους από όσους αντιστοιχούσαν στα πραγματικά εισοδήματά τους. Τα οφέλη αυτών των στρωμάτων από τη συστηματική και πολύχρονη φοροδιαφυγή, ωστόσο, κατά κανόνα έχουν επενδυθεί κυρίως σε ακίνητα και παραλλήλως έχουν χρηματοδοτήσει ένα υψηλότερο βιοτικό επίπεδο. Ενα μικρό μέρος είναι αποταμιευμένο.

Ανεξαρτήτως της ηθικής πτυχής, ούτε και αυτά τα στρώματα είναι πάντα σε θέση να ανταποκριθούν στα αυξημένα φορολογικά βάρη. Συχνά, ο μόνος τρόπος είναι να ρευστοποιήσουν ακίνητη περιουσία. Οποιος, όμως, επείγεται να πωλήσει, εάν βρει αγοραστή, θα βρει σε πολύ χαμηλή τιμή.

Εκτός από τις αντικειμενικές φοροδοτικές ικανότητες είναι και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επιδεινώνει την κατάσταση. Η διάψευση της ελπίδας για διέξοδο από την κρίση αυξάνει συνεχώς τον αριθμό όσων πιστεύουν ότι τα χειρότερα είναι μπροστά. Η διάχυτη αυτή εκτίμηση επηρεάζει αρνητικά και τη συμπεριφορά εκείνων που ακόμα μπορούν να σηκώσουν τα φορολογικά βάρη τους.

Η σκοτεινή προοπτική, όμως, ωθεί αρκετούς να μην πληρώνουν με σκοπό να διατηρήσουν ένα χρηματικό απόθεμα ασφαλείας για τις δύσκολες ημέρες που έρχονται. Επίσης, μικροεπιχειρηματίες και επαγγελματίες, που βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, προτιμούν να διακινδυνεύουν μην κόβοντας αποδείξεις ή και να μην αποδίδουν το ΦΠΑ, επειδή είναι ο μόνος τρόπος για να κρατήσουν το κεφάλι τους έξω από το νερό.

Για τους ίδιους λόγους ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις και νοικοκυριά δεν εξυπηρετούν και τα δάνειά τους, γεγονός που αποσταθεροποιεί το τραπεζικό σύστημα. Με την ανακεφαλαιοποίησή του θα καλύπτονταν οι απώλειες όχι μόνο από το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, αλλά και από κόκκινα δάνεια. Εγκυρες πηγές, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι ο ρυθμός διόγκωσης των επισφαλειών καθιστά τους μέχρι πρότινος υπολογισμούς έωλους.

Η βύθιση της οικονομίας στον φαύλο κύκλο της ύφεσης καθιστά την παραγωγή πρωτογενούς πλεονάσματος σισύφειο έργο. Η σημερινή δυναμική οδηγεί στην κατάρρευση. Η τρόικα, όμως, επιμένει στην τήρηση των στόχων, παρότι αυτό είναι πρακτικά αδύνατον. Ακόμα και αν η κυβέρνηση Σαμαρά ιδιωτικοποιήσει σχεδόν τα πάντα, η δυναμική της κατάρρευσης δεν θα ανασχεθεί.

Η Ελλάδα έχει εισέλθει σ’ έναν δρόμο χωρίς επιστροφή, ο οποίος όμως νομιμοποιήθηκε πολιτικά στις τελευταίες εκλογές. Μπορεί να μην ομολογείται, αλλά η χρεοκοπία έχει ήδη συντελεσθεί. Οι δανειακές συμβάσεις είναι πανάκριβη αγορά χρόνου, αλλά όχι λύση. Ολα, μάλιστα, δείχνουν ότι ο κόμπος πλησιάζει στο χτένι.



Ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης εκπροσωπεί την Ελληνική Κυβέρνηση στο Συμβούλιο Υπουργών Εσωτερικών της Ε.Ε. που διοργανώνει η Κυπριακή προεδρία στη Λευκωσία.

Ο Υπουργός Εσωτερικών στην παρέμβασή του τόνισε ότι «οι εξελισσόμενες κρίσεις στη Β. Αφρική, στη Μ. Ανατολή και στην Ασία συνδυασμένες με τη φιλελευθεροποίηση της πολιτικής visa της Τουρκίας διογκώνουν το ρεύμα μετανάστευσης προς τα ελληνικά – ευρωπαϊκά σύνορα και ενθαρρύνουν τη δραστηριότητα των εμπόρων παράνομης διακίνησης ανθρώπων.

Στην Ελλάδα πάνω από το 12% του πληθυσμού αποτελείται από νόμιμους ή παράνομους μετανάστες. Αυτό έχει εξαιρετικές επιπτώσεις στη ζωή, την ασφάλεια αλλά και τη οικονομία.

Η Ελλάδα φιλόξενα παρέχει δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας και Κοινωνικής Μέριμνας σε όλους, νόμιμους αλλά και παράνομους μετανάστες και στα παιδιά τους διότι αυτό υπαγορεύεται από τις αρχές του ανθρωπισμού. Αυτή η τεράστια όμως δαπάνη επιβαρύνει τον εθνικό προϋπολογισμό και δεν υποστηρίζεται καθόλου από ευρωπαϊκά κονδύλια παρά τη δεινή οικονομική κρίση που πλήττει τη χώρα μας».

Παράλληλα, υπολογίζονται σε 25 δις ευρώ οι απώλειες δημοσίων ή ιδιωτικών εσόδων από το παράνομο εμπόριο και λαθρεμπόριο που ασκούν οι μετανάστες σε βάρος της ελληνικής οικονομίας και της απασχόλησης.

Έναντι αυτής της κατάστασης που πλήττει κυρίως τα κράτη του ευρωπαϊκού νότου, τα οποία κατά κανόνα βρίσκονται στο επίκεντρο της οικονομικής κρίσης, ο Έλληνας Υπουργός Εσωτερικών πρότεινε στο Συμβούλιο Υπουργών:

• Να χρηματοδοτηθούν και από ευρωπαϊκούς πόρους οι κοινωνικές δαπάνες της Ελλάδας για Υγεία, Παιδεία και κοινωνική μέριμνα των μεταναστών.
• Να συζητηθεί η προώθηση της δράσης της Frontex και στην τούρκικη επικράτεια ώστε να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα τα προβλήματα φύλαξης και επαναπροώθησης προς την Τουρκία.
• Να προωθηθεί η ιδέα της Ευρωπαϊκής Ακτοφυλακής που θα προστατεύει τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα ως ευρωπαϊκά.

Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης διαβεβαίωσε τους Ευρωπαίους Υπουργούς Εσωτερικών για την απόφαση της Κυβέρνησης Σαμαρά να προχωρήσει σε αυστηροποίηση του Νόμου περί Ιθαγένειας της Ελλάδας, προσαρμόζοντάς τον στα αυστηρότερα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Στο περιθώριο της συνάντησης των Υπουργών Εσωτερικών, ο Έλληνας Υπουργός είχε συναντήσεις με ομολόγους του Υπουργούς, καθώς και με την εκπρόσωπο του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης.

Κατά την παραμονή του στην Κύπρο ο Υπουργός Εσωτερικών της Ελλάδας είχε συναντήσεις με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, Χρυσόστομο Β’ και τον Πρόεδρο του Δημοκρατικού Συναγερμού, κ. Ν. Αναστασιάδη.

Τέλος, ο Ευριπίδης Στυλιανίδης μίλησε σε πολιτική εκδήλωση, ενώ συναντήθηκε και συζήτησε τα προβλήματά τους με τους Έλληνες Παλιννοστούντες Ποντίους που ζουν και εργάζονται στην Κύπρο.



Κάλεσμα στην κυβέρνηση να αρνηθεί το διάλογο με τους «εντεταλμένους υπαλλήλους της τρόικας» που έρχονται όπως είπε, στη χώρα, για να εφαρμόσουν ένα αποτυχημένο πρόγραμμα απηύθυνε από το βήμα της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρος του κόμματος, Αλ. Τσίπρας.

«Η τρόικα του εσωτερικού απεμπολεί κάθε κυριαρχικό δικαίωμα στη τρόικα που έρχεται αύριο στη χώρα για να ανακρίνει την κυβέρνηση και να επιβάλει τις καταστροφικές επιλογές που μας οδηγούν στο γκρεμό», τόνισε ο κ. Τσίπρας προσθέτοντας ότι καμία πολιτική δύναμη δεν πρέπει να δεχθεί να συνδιαλεγεί με τους εκπροσώπους της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

Ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ επανέλαβε ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει, καθώς «το μνημόνιο έχει ήδη χρεοκοπήσει» και άσκησε δριμεία κριτική στους τρεις κυβερνητικούς εταίρους. «Νομίζουν ότι αν γίνουν τροικανότεροι των τροικανών στο τέλος θα αποζημιωθούν. Πλανώνται πλάνην οικτράν», ανέφερε χαρακτηριστικά, κατηγορώντας ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ ότι έχουν υιοθετήσει το δόγμα του «καλού τροφίμου σωφρονιστηρίου», θεωρώντας ότι «όσο πιο πολύ αυτομαστιγωθούμε, τοσο πιο επιεικείς θα είναι οι δανειστές».

«Αποδεικνύεται περίτρανα ότι ο πραγματικός κίνδυνος για τη χώρα δεν ήταν η εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η εκλογή μιας κυβέρνησης συνέχισης του μνημονίου», πρόσθεσε και κάλεσε τα τρία πολιτικά κόμματα που μετέχουν σ’ αυτήν να σταματήσουν «το παιχνίδι με τις λέξεις επαναδιαπραγμάτευση και απαγκίστρωση».

Πηγή: naftemporiki.gr


Με τον τίτλο «Τρία ευρωπαϊκά λάθη» η οικονομική Les Echos, φιλοξενεί άρθρο γνώμης, ομάδας τραπεζιτών και οικονομολόγων που υπογράφουν ως «Διογένης».

Με το άρθρο υπογραμμίζονται τα λάθη των Ευρωπαίων απέναντι στην Ελλάδα, και εκτιμάται ότι η έξοδος της χώρας από το ευρώ παραμένει ως μια βασική πιθανότητα, ενώ οι αποταμιεύσεις των Ελλήνων που είναι απαραίτητες για την επανεκκίνηση της οικονομίας «θα έχουν φύγει για αλλού».

Εισαγωγικά γίνεται αναφορά στο PSI, με την επισήμανση ότι οδήγησε την Ευρώπη σε πρωτόγνωρες και μη ελέγξιμες καταστάσεις, αφού η περίπτωση της Ελλάδας δεν ήταν συγκρίσιμη με την πρότερη εμπειρία της Αργεντινής, η οποία είχε κλειστό τραπεζικό σύστημα.

Εξηγούν ότι με το ευρώ, τα ευρωπαϊκά κράτη δημιούργησαν ένα ανοικτό σύστημα με ελεύθερη διακίνηση του χρήματος. Έτσι οι ελληνικές τράπεζες μπορούν χωρίς πρόβλημα να μεταφέρουν τα χρήματα των πελατών τους στις αγγλοσαξονικές τράπεζες, για παράδειγμα, στις οποίες δεν είναι δυνατόν να απαγορευθεί η συναλλαγματική τους μετατροπή σε λίρες ή δολάρια.

Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η «απεθνικοποίηση» των ελληνικών αποταμιεύσεων, αφού με το να ανήκουν στην ΕΕ δεν είναι δυνατόν να τεθεί σε λειτουργία έλεγχος των εμβασμάτων ειδικά για τους Έλληνες.

Εάν συνεχίσουμε με την ίδια λογική, λέει η ομάδα «Διογένης», πριν προλάβουμε να κάνουμε οτιδήποτε, το μόνο που θα έχει απομείνει στην Ευρώπη θα είναι τα χρέη της Ελλάδας και της Ισπανίας. Τα χρήματα θα έχουν φύγει για αλλού, τη στιγμή μάλιστα που είναι απαραίτητα για την επανεκκίνηση των οικονομιών.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν κάνει λάθη, τουλάχιστον τρεις φορές:

- Πρώτο λάθος η παραβίαση του σύμφωνου αλληλεγγύης, με τη δικαιολογία ότι οι Έλληνες είπαν ψέματα.
- Δεύτερο, η λήψη κάθε φορά μέτρων, ανεπαρκών και υψηλού κόστους, που προκάλεσαν τη δυσφορία του λαού, χωρίς να δώσουν λύσεις.
- Τρίτο, η ολιγωρία και οι χρονικές καθυστερήσεις που επέτρεψαν στους πλούσιους Έλληνες, αλλά και στους Ισπανούς τελικά, να πάρουν τα μέτρα τους ώστε να μεταφέρουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό.

Συνεχίζοντας με αυτή τη λογική, δεν απομένουν παρά δύο επιλογές για τους Ευρωπαίους σε σχέση με την Ελλάδα: ή να μην κάνουν τίποτα, ή ν’ αποφασίσουν την έξοδό της από το ευρώ.

Σε αυτήν την περίπτωση, εκτιμά η ομάδα «Διογένης», οι μεγάλοι νικητές θα είναι το δολάριο και η αμερικάνικη οικονομία που έχει τόσο ανάγκη από ρευστότητα για τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων της.

Μαζί της κερδισμένες θα βγουν και οι αγγλοσαξονικές τράπεζες, που στο μεταξύ θα έχουν εισπράξει τις προμήθειές τους.

Σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί ο σκληρός ανταγωνισμός, η νίκη ανήκει σε αυτούς που αποδεικνύουν την ικανότητά τους να κινηθούν, να αποφασίσουν και να δράσουν απέναντι σε μια Ευρώπη πετρωμένη στον εγωισμό και στις διαιρέσεις της, καταλήγει το άρθρο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



Εξαιρετικά χρήσιμη χαρακτήρισε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νικόλαος Δένδιας την παρουσία του στην Άτυπη Συνάντηση του Συμβουλίου Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, στη Λευκωσία.

Σε δηλώσεις στο ΑΜΠΕ ο υπουργός ανέφερε ότι ενδιαφέρον είχε η συζήτηση για τη Συρία, στο πλαίσιο «που αναγνωρίστηκε ότι η Ελλάδα κινδυνεύει από μια συριακή κατάρρευση», αλλά από εκεί και πέρα, σημείωσε, «βλέποντας και κάνοντας».

Επίσης, ο κ. Δένδιας είπε ότι είναι σημαντικό για την Ελλάδα ότι έγιναν αναφορές στα θέματα που αντιμετωπίζει με το άσυλο και την παράνομη μετανάστευση, τόσο στον Έβρο, όσο και μέσα στην χώρα, στα κέντρα των πόλεων.

Ο Έλληνας υπουργός είχε διμερείς συναντήσεις, με τους υπουργούς της Ισπανίας και της Ιταλίας, που αφορούσαν, όπως είπε, τα θέματα της πυρόσβεσης και της προσπάθειας «να δημιουργήσουμε μια εφεδρεία για την περίπτωση που η Ελλάδα αντιμετωπίσει ένα μεγάλο -απευκταίο βέβαια- κύμα πυρκαγιών, δηλαδή να δημιουργήσουμε ένα σύστημα αλληλοκάλυψης της Νότιας Ευρώπης».

Επίσης, ο κ. Δένδιας είχε συζητήσεις με την Κύπρια υπουργό Εσωτερικών Ελένη Μαύρου, στο πλαίσιο των προσπαθειών, όπως ανέφερε, από την πλευρά της Ελλάδας για ρυθμίσεις στην υπάρχουσα Συνθήκη Δουβλίνο 2.

«Η ευρωπαϊκή πορεία είναι μια πορεία συνεχών συζητήσεων, στις οποίες οφείλουμε να μετέχουμε και να προσπαθούμε», τόνισε ο Έλληνας υπουργός.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Το σήμα από τα μέσα παρατήρησης που διαθέτουν στην περιοχή περιμένουν Αμερικανοί και Ισραηλινοί για να δράσουν σε περίπτωση που επιχειρηθεί μετακίνηση των χημικών όπλων που διαθέτει το καθεστώς του Μπασάρ Αλ Άσαντ προς την κατεύθυνση του Λιβάνου…

Με μια διαδρομή μικρότερη ενδεχομένως των δύο ωρών μέσω του οδικού δικτύου, τα χημικά όπλα θα κατέληγαν στα χέρια της σιιτικής οργάνωσης του Λιβάνου, της Χεζμπολάχ και στις βάσεις της στην περίφημη κοιλάδα Μπεκάα. Είναι προφανώς περιττό να αναφέρουμε ότι εάν κάτι τέτοιο γινόταν πραγματικότητα θα μιλούσαμε για έναν αυτόματο πόλεμο που θα εξαπέλυαν οι Ισραηλινοί η αγριότητα του οποίου δεν θα θύμιζε σε τίποτε όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα.

Δεν θα είχαν την παραμικρή δυνατότητα να περιμένουν να δουν τι θα κάνει η Χεζμπολάχ αυτά τα χημικά, ενώ προφανώς ουδείς είναι διατεθειμένος να ανεχθεί έναν μη κρατικό δρώντα όπως η Χεζμπολάχ να τα χρησιμοποιεί είτε ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής είτε ως μέσο αποτροπής. Και δεν είναι μόνο τα χημικά, αλλά και σειρά βαλλιστικών πυραύλων (Scud για παράδειγμα) που ουδείς θα επιθυμούσε να τους δει ενταγμένους στο οπλοστάσιο της Χεζμπολάχ…

Όπως όλα δείχνουν σε ενδεχόμενη επιχείρηση εξουδετέρωσης ή απόσπασης των χημικών από το συριακό καθεστώς για να μην καταλήξουν σε «λάθος χέρια», Αμερικανοί και ισραηλινοί δεν θα είναι μόνοι τους. Άμεσο συμφέρον για τη διασφάλιση του εν λόγω οπλοστασίου έχει η Τουρκία, καθώς επίσης και η Ιορδανία, με αποτέλεσμα να είναι απολύτως κατανοητή ενδεχόμενη συμμετοχή μελών ή μονάδων των ειδικών τους δυνάμεων σε ενδεχόμενη επιχείρηση εξουδετέρωσης.

Πρόκειται για ένα ρεαλιστικό σενάριο εξέλιξης στην παρούσα κατάσταση στη Συρία. Ωστόσο, για να είμαστε ακριβείς, οι προετοιμασίες και οι ετοιμότητα αφορούν το «κακό σενάριο». Ούτε ο Άσαντ ούτε ο Νασράλα της Χεζμπολάχ είναι δυνατόν να μην ξέρουν το τι θα συνεπαγόταν ενδεχόμενη αλλαγή στην κυριότητα αυτών των μη συμβατικών όπλων.

Το σενάριο αυτό ήταν που έκανε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου και τον υπουργό Άμυνας Μπάρακ, να αναφερθούν στο ενδεχόμενο να απαιτηθεί η ανάληψη δράσης. Υπάρχει βέβαια και η ορθολογική εξήγηση ότι δημοσιοποιείς τις προθέσεις σου σε μια προσπάθεια να διαβιβάσεις το μήνυμα στον αντίπαλο «μην κουνηθείς διότι σε βλέπω κάθε στιγμή»… Σε κάθε περίπτωση, εάν το καθεστώς Άσαντ καταρρεύσει, πράγμα πολύ πιθανό, τότε και πάλι πιθανότατα θα απαιτηθεί δράση…

Συρία: Δεν έχουμε χημικά

Η Συρία δεν έχει χημικά όπλα ή άλλα όπλα μαζικής καταστροφής. Ο υπουργός Εξωτερικών της Συρίας απέρριψε τις αμερικανικές κατηγορίες που πολλοί έσπευσαν να υιοθετήσουν και υποστηρίζει ότι ζούμε την ιστορία του Ιράκ σε επανάληψη. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών κατηγορηματικά δήλωσε ότι "η Συρία δεν διαθέτει όπλα μαζικής καταστροφής και χημικά όπλα. Οι Αμερικανοί είχαν υποσρτηρίξει ότι τέτοια όπλα διέθετε το Ιράκ και επενέβησαν στρατιωτικά. Όμως τόσα χρόνια μετά η ύπαρξη αυτών των όπλων δεν επιβεβαιώθηκε".

Ο εκπρόσωπος είπε ότι "τέτοια όπλα μόνο ένα κράτος έχει στη περιοχή κι αυτό είναι το Ισραήλ". Η αλήθεια είναι ότι η υπόθεση έχει αρχίσει να θυμίζει έντονα την ιστορία του Ιράκ, όπου ο μύθος και οι "πληροφορίες" για ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής μετατράπηκε σε πεποίθηση και "δικαιολόγησε" την στρατιωτική επέμβαση. Θα συμβεί το ίδιο και στη Συρία; Τα δεδομένα είναι διαφορετικά, με τη Ρωσία να έχει δηλώσει σ΄ όλους τους τόνους ότι δεν εγκρίνει οποιαδήποτε στρατιωτική επέμβαση.

Πηγές Ναυτεμπορική και Defence Point


Για «μεγάλη αβεβαιότητα» όσον αφορά στις προοπτικές της γερμανικής οικονομίας προειδοποιεί η Bundesbank, εκτιμώντας, ωστόσο, ότι η Γερμανία θα καταγράψει μέτριους ρυθμούς ανάπτυξης το β' τρίμηνο, παρά τις αντίξοες συνθήκες που επικρατούν στην ευρωζώνη.

Στη μηνιαία έκθεση της κεντρικής τράπεζας που είδε σήμερα το φως της δημοσιότητας, επισημαίνεται ότι «η προοπτική περαιτέρω οικονομικής ανάπτυξης χαρακτηρίζεται από μεγάλη αβεβαιότητα».

Σε αυτό συνηγορούν και οι γερμανικές εταιρείες, οι οποίες έχουν αναθεωρήσει προς τα κάτω τις οικονομικές προοπτικές τους για τον Ιούνιο, παρά την αύξηση των παραγγελιών τον Απρίλιο και τον Μάιο, προσθέτει η Bundesbank.

Μέχρι σήμερα, η «ατμομηχανή» της ευρωπαϊκής οικονομίας έχει αποδειχθεί σχετικά αλώβητη στην επιδεινούμενη κρίση χρέους που πλήττει το ευρώ [EUR=X] Σχετικά άρθρα , βοηθώντας την ευρωζώνη να γλιτώσει την ύφεση στην αρχή του έτους.

Η εικόνα, όμως, έχει αρχίσει να γίνεται πιο ζοφερή για τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία, με τον δείκτη επιχειρηματικής εμπιστοσύνης Ifo να καταγράφει πτώση για δεύτερο συνεχή μήνα τον Ιούνιο, υποχωρώντας στα χαμηλά δύο ετών.

Ωστόσο, η γερμανική κεντρική τράπεζα αναμένει μέτριους ρυθμούς ανάπτυξης, χάρη στις θετικές εξελίξεις στους κλάδους των κατασκευών και των υπηρεσιών, καθώς και στην ανάκαμψη των εξαγωγών και των εισαγωγών. Θετική επίδραση είχαν, επίσης, στο καταναλωτικό κλίμα η αύξηση των μισθών και η μείωση της ανεργίας στη χώρα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου Οικονομολόγος

Κυρίαρχη διαπίστωση όλων των Ελλήνων, αυτές τις δύσκολες ώρες για το Έθνος μας, είναι ότι οι πολιτικοί γυμνοσάλιαγκες και χαμαιλέοντες της χώρας μας που υποκύπτουν συνεχώς στις εκβιαστικές ορέξεις της Μέρκελ και της τρόικας και έτσι, αφαίρεσαν από τον Ελληνικό λαό τη δυνατότητα να ζει με αξιοπρέπεια και περηφάνια. Οι σημερινοί «Μαυρογιαλούροι» της πολιτικής ζωής του τόπου, για άλλη μια φορά νόθευσαν το αποτέλεσμα Εθνικών εκλογών (17ης Ιουνίου 2012) και δημιούργησαν την τρικομματική μνημονιακή-κατοχική κυβέρνηση που απλά θα διαχειριστεί τις εντολές του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ. Πως όμως, άλλα αποφασίζει ο κυρίαρχος λαός και άλλα προκύπτουν από τα μετέπειτα «μαγειρέματα»;

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο κάθε Έλληνας πολίτης έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Τα κόμματα, όμως, εξουσίας που κυβέρνησαν μετά την μεταπολίτευση ετούτο εδώ τον τόπο, καταστρατήγησαν αυτό το τόσο ουσιώδες άρθρο του Συντάγματος για τη σωστή λειτουργία της Δημοκρατίας. Κατάφεραν να χειραγωγούν το λαό μέσω δικών τους πολιτικών κομματικοποιημένων προσώπων, όπως τις φοιτητικές παρατάξεις, τις ηγεσίες της Δικαιοσύνης, της Αστυνομίας, του Στρατού, της Αεροπορίας, του Ναυτικού, των ΜΜΕ, της τοπικής αυτοδιοίκησης, τις γενικές συνελεύσεις πανεπιστημίων, τμημάτων επιστημονικών εταιρειών, των ανεξάρτητων αρχών, των συνδικαλιστικών σωματείων και ομοσπονδιών και γενικά όλες μα όλες τις μορφές συλλογικότητας. Απώτερος σκοπός τους, το κομματικό και ατομικό τους συμφέρον εις βάρος του συνόλου του Ελληνικού Λαού και της άμοιρης πατρίδας.

Έτσι, η εκάστοτε κυβέρνηση επέβαλε δεκάδες-εκατοντάδες κομματικούς εγκάθετους στον κρατικό μηχανισμό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και τοιουτοτρόπως τα κόμματα κατάφεραν να συγκροτούν τον δικό τους πελατειακό «στρατό», τα λεγόμενα κομματικά στελέχη, οι οποίοι είναι δεν είναι το 5% του συνόλου του Ελληνικού λαού, αλλά μπορούν οργανωμένα να προπαγανδίζουν και να ευνουχίζουν την συντριπτική του πλειοψηφία. Οι δε φεουδάρχες των κομμάτων είναι αυτοί που φτιάχνουν την λίστα των υποψηφίων, την οποία θα εγκρίνει ο αρχηγός του εκάστοτε κόμματος, με προσθαφαιρέσεις φυσικά και ακολούθως θα καλέσουν τους Έλληνες πολίτες να ψηφίσουν τους βουλευτές της «αρεσκείας» τους.

Επίσης, για να γίνει περισσότερο αντιληπτό με τι «ζήλο» καταστρατήγησαν το Σύνταγμα, φρόντισαν και ψήφισαν εκλογικό νόμο που αναφέρει πως σύμφωνα με το εκλογικό σύστημα, για να εισέλθει ένας συνδυασμός ή ένας μεμονωμένος υποψήφιος στη Βουλή, πρέπει να έχει συγκεντρώσει τουλάχιστον 3% των εγκύρων ψήφων πανελλαδικά. Αν για παράδειγμα δώσουν οκτώ εκατομμύρια πολίτες έγκυρη ψήφο, θα πρέπει το κόμμα ή ο μεμονωμένος υποψήφιος να λάβει τουλάχιστον 240.000 ψήφους, προκειμένου να συμμετέχει στην κατανομή των εδρών. Με αυτές τις μεθόδους όμως, «σφράγισαν» την είσοδο στο κοινοβούλιο των «ανεπιθύμητων» ανεξάρτητων βουλευτών, αλλά ταυτόχρονα άξιων, ικανών, τίμιων και κυρίως ηθικά και κοινωνικά καταξιωμένων στο περιβάλλον τους.

Επομένως, γίνεται σαφές ότι, ο Ελληνικός Λαός δεν ψηφίζει τους καταλληλότερους, αλλά εξαναγκάζεται από το ίδιο το πολιτικό σύστημα να έχει επιλογή εκλογής βουλευτού ή ακόμη και εκλογή Περιφερειάρχη, Δημάρχου, περιφερειακών συμβούλων, δημοτικών συμβούλων, από την κλειστή «κάστα» των κατ΄ επάγγελμα πολιτικών αυτού του σάπιου πολιτικού συστήματος.

Αυτό, λοιπόν, είναι καθομολογημένο, βεβαιωμένο και αποδεδειγμένο. Αυτοί οι «εκλεκτοί» του συστήματος που διαχρονικά μας κυβερνούν, μετέτρεψαν το λειτούργημα του βουλευτή στο πλέον ερμητικά κλειστό και πιο κερδοφόρο επάγγελμα και έφεραν την πατρίδα μας στην ηθική, πολιτισμική, πολιτική και οικονομική χρεοκοπία.

Από τα παραπάνω αντιλαμβανόμαστε, πως όταν το πολιτικό σύστημα θέλει, τότε θέτει τέλειες δικλείδες ασφαλείας προκειμένου να αποτρέψει κάποιον παρείσακτο που θα θελήσει να εισχωρήσει στο «κλειστό» επικερδές βουλευτικό επάγγελμα, ενώ δεν θέλει και δεν θέλησε ποτέ να βρει τρόπο να τιθασεύσει τις παθογένειες της Ελληνικής κοινωνίας, όπως η φοροδιαφυγή, το παραεμπόριο, η φοροκλοπή, η γραφειοκρατία και τόσες άλλες.

Οι απαιτήσεις της τρόικας για απελευθέρωση όλων των κλειστών επαγγελμάτων, ήταν συνεχείς προς τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και εξακολουθούν να είναι και προς την κατοχική κυβέρνηση Σαμαρά. Δεν νομίζουν και δεν οφείλουν λοιπόν, τα πολιτικά κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση Σαμαρά, να φροντίσουν πρώτα να απελευθερώσουν το δικό τους ερμητικά κλειστό επάγγελμα του βουλευτή και να το ξανακάνουν λειτούργημα για προσφορά στο κοινωνικό σύνολο;

Συνεπώς, μήπως, ο Ελληνικός λαός δεν θα πρέπει να επιτρέψει περαιτέρω την εξαθλίωσή του, που οδηγεί στις αυτοκτονίες περήφανων οικογενειαρχών, στον υποσιτισμό των παιδιών στα σχολεία, στη μεγάλη αύξηση της ανεργίας, στην αθρόα μετανάστευση της νεολαίας, του παραγωγικότερου τομέα της κοινωνίας, στη συρρίκνωση του πληθυσμού των Ελλήνων, από τη στιγμή που δεν είναι εφικτή η δημιουργία οικογένειας;

Μήπως, δεν θα πρέπει να επιτρέψει την προσπάθεια κατάργησης των διαχρονικών συμβολικών αξιών που διέπουν και χαρακτηρίζουν τον Ελληνισμό, όπως η αφαίρεση του Σταυρού από την Ελληνική σημαία, η αποκαθήλωση των Ιερών εικόνων από τα σχολεία και τα δικαστήρια, η λατινοποίηση της γλώσσας μας;

Μήπως, στο έσχατο σημερινό σημείο που έχει περιέλθει η πατρίδα μας, ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να πάρει τις τύχες της χώρας στα χέρια του, ενεργοποιώντας το ακροτελεύτιο άρθρο 120 παρ. 4 του Συντάγματος που ρητώς αναφέρει: «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στο πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».

Μήπως είναι, πλέον, Εθνική επιταγή ο ξεσηκωμός του Γένους των Ελλήνων για άλλη μια φορά στη μακραίωνη Ιστορία του, όταν βρίσκεται ουσιαστικά στο περιθώριο των πολιτικών αποφάσεων και εξελίξεων, με το πρόσχημα πως είναι ο εντολέας του αποτελέσματος των καλποεκλογών, ενώ στην πραγματικότητα , αυτός ο «εντολέας» δεν μπορεί να καταργήσει τον εντολοδόχο από τη στιγμή που διαπιστώνει πως δεν εκτελεί τις εντολές του, οι οποίες διατυπώθηκαν μέσω των προεκλογικών εξαγγελιών;



Η κρίση στη Συρία ανάγκασε τις ΗΠΑ να αποστείλουν αεροπλανοφόρα και μεγάλο αριθμό σκαφών στην περιοχή, ενώ και η μεγαλύτερη ρωσική αρμάδα των τελευταίων ετών κάνει αισθητή την παρουσία της έξω από τις συριακές ακτές

Γράφει ο Νίκος Μελέτης

Μια τρομακτική δύναμη πυρός συγκεντρώνεται στην περιοχή, καθώς μεγάλες και περιφερειακές δυνάμεις παίρνουν θέση μάχης για την επόμενη μέρα βλέποντας ότι ανατρέπονται γεωστρατηγικές ισορροπίες δεκαετιών. Εκρηκτικό σκηνικό που απειλεί όχι μόνο την ειρήνη στη Συρία, αλλά τη σταθερότητα σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο έχει δημιουργήσει η ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης στη Συρία, όπου έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για το καθεστώς Ασαντ έπειτα από τέσσερις δεκαετίες απόλυτης κυριαρχίας. Σε αντίθεση με την «Αραβική Ανοιξη», η εξέγερση στη Συρία φαίνεται πλέον ότι ενισχύεται και καθοδηγείται από ισχυρές δυνάμεις και δεν αποτελεί έναν απλό λαϊκό ξεσηκωμό εναντίον ενός αυταρχικού καθεστώτος. Ο εξοπλισμός, η τεχνογνωσία αλλά και η αποτελεσματικότητα των αντικαθεστωτικών αποδίδονται τώρα είτε στη χρηματοδότηση της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ είτε στη συμβολή της Μοσάντ.

Το ερώτημα πια είναι πόσες ημέρες ακόμη θα αντέξει το καθεστώς Ασαντ και πόσες θα είναι οι απώλειες για τους απλούς πολίτες, αλλά το πιο κρίσιμο ερώτημα είναι το τι θα ακολουθήσει και ποια θα είναι η διάδοχη κατάσταση.

Καθώς πλέον απειλείται ραγδαία ανατροπή των γεωστρατηγικών ισορροπιών παρατηρείται μια συγκέντρωση τρομακτικής δύναμης πυρός στην περιοχή, καθώς μεγάλες και περιφερειακές δυνάμεις παίρνουν θέση μάχης για την επόμενη μέρα.

Απειλείται η σταθερότητα

Η Συρία και το καθεστώς Ασαντ αποτέλεσαν τις τελευταίες δεκαετίες τον εξισορροπητικό παράγοντα στο πολύπλοκο σκηνικό της Μ. Ανατολής (είναι ο «διάβολος τον οποίο τουλάχιστον γνωρίζουμε», έλεγαν οι Ισραηλινοί για τον πατέρα Ασαντ).

Η διάχυση της κρίσης προκαλεί αγωνία σε όλους τους γείτονες. Η απουσία αδιαφιλονίκητης ηγεσίας για την επόμενη μέρα και ο φόβος για ξέσπασμα εκκαθαρίσεων - αντεκδίκησης από τους σουνίτες επιτείνουν την αβεβαιότητα.

Η Τουρκία, που έχει ήδη δεχθεί χιλιάδες πρόσφυγες, έχει στο έδαφός της μια αλεβιτική μειονότητα σχεδόν δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων. Για την Αγκυρα όμως η κατάληξη του καθεστώτος Ασαντ θα επιφέρει μια πολύ σοβαρή και κρίσιμη δοκιμασία στις σχέσεις της με το Ιράν.

Για το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας η κατάσταση στη Συρία εγκυμονεί κινδύνους όχι μόνο με την ανεξέλεγκτη διάχυση του σουνιτικού εξτρεμισμού, αλλά και επειδή νέοι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες θα προστεθούν στους σχεδόν 700.000 Παλαιστινίους που ζουν σε προσφυγικά στρατόπεδα στη χώρα.

Θα απειληθεί όμως και η σταθερότητα στον Λίβανο, καθώς η Χεζμπολάχ θα έχει να αντιμετωπίσει τους ενθαρρυμένους, από την κατάρρευση του Ασαντ, σουνίτες και χριστιανούς.

Ενας από τους μεγαλύτερους χαμένους από την πτώση του καθεστώτος Ασαντ, εκτός του Ιράν, θα είναι και η Μόσχα, καθώς το συριακό καθεστώς αποτελούσε έναν από τους καλύτερους πελάτες της ρωσικής πολεμικής βιομηχανίας και η Μόσχα διέθετε στην Ταρτούς τη μοναδική ναυτική και κατασκοπευτική βάση της σε ολόκληρη τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Αν τα «ευχάριστα» νέα για τη Δύση είναι το πλήγμα που δέχονται το Ιράν και η Χεζμπολάχ από την κατάρρευση του καθεστώτος Ασαντ, το δυσάρεστο είναι η αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα και η αγωνία μήπως τελικά στη Δαμασκό κυριαρχήσουν εξτρεμιστές σουνίτες με σχέσεις με την Αλ Κάιντα, κάτι που θα οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση και ανάφλεξη ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.

Το ενδεχόμενο τα μεγάλα αποθέματα χημικών όπλων του καθεστώτος Ασαντ να πέσουν στα χέρια εξτρεμιστών συνιστά μείζονα παγκόσμια απειλή. Το χημικό οπλοστάσιο του Ασαντ περιλαμβάνει μεγάλες ποσότητες «αερίου μουστάρδας» και θανατηφόρων νευροπαραλυτικών, όπως το Tabun, το Sarin και το VX.

Ο φόβος ότι το Ιράν θα επιχειρήσει αντιπερισπασμό είτε με χτυπήματα της Χεζμπολάχ είτε με το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ υποχρεώνει τις ΗΠΑ να αποστείλουν αεροπλανοφόρα και μεγάλο αριθμό σκαφών στην περιοχή, ενώ δίπλα στη νατοϊκή μοίρα που περιπολεί στη Μεσόγειο έχει αναπτυχθεί η μεγαλύτερη ρωσική αρμάδα των τελευταίων ετών, που κάνει έτσι αισθητή την παρουσία της έξω από τις συριακές ακτές.

Το Ισραήλ έχει ήδη αναπτύξει δυνάμεις για την προστασία των εγκαταστάσεων έρευνας και εξόρυξης φυσικού αερίου στα χωρικά ύδατά του, καθώς θεωρεί όλο και πιο υπαρκτή την απειλή από επιθέσεις της Χεζμπολάχ.

Πολεμικές ασκήσεις
Σπεύδουν οι στόλοι ΗΠΑ και Ρωσίας


Στην περιοχή έχουν σπεύσει πλοία του αμερικανικού ναυτικού, με αεροπλανοφόρα όπως το USS Eisenhower να κατευθύνεται (έπειτα από ασκήσεις που πραγματοποίησε στο Αιγαίο) στα Στενά του Ορμούζ, όπου ήδη βρίσκεται το άλλο αεροπλανοφόρο, USS Dwight. Η ρωσική αρμάδα θα πραγματοποιήσει άσκηση από 22 έως 26 Ιουλίου στη θαλάσσια περιοχή ανατολικά του ακρωτηρίου Απ. Ανδρέα στην Καρπασία και ανατολικά της Αμμοχώστου, λίγες δεκάδες μίλια από τις συριακές ακτές.

Πάντως η Μόσχα φρόντισε να «καλύψει» τη Λευκωσία, καθώς υπέβαλε αίτημα, το οποίο φυσικά και εγκρίθηκε από τις κυπριακές αρχές, για την πραγματοποίηση των ασκήσεων που περιλαμβάνουν και εκτόξευση πυραύλων σε περιοχές που το ψευδοκράτος προβάλλει ως δικό του «εναέριο χώρο». Οσο αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο οι εξελίξεις στη Συρία θέτουν σοβαρές προκλήσεις. Η Ελλάδα βλέπει τα τελευταία χρόνια να εξανεμίζεται η παραδοσιακή σχέση που είχε με αραβικά καθεστώτα, τα οποία καταρρέουν, και να βρίσκεται αντιμέτωπη ξαφνικά με νέες δυνάμεις και κινήματα ισλαμικά, με τα οποία δεν έχει καν επαφές.



Ο παρακάτω διάλογος αποτελεί σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο της Ορθοδοξίας μας και εκπλήσσει πραγματικά τον καθένα που τον διαβάζει στις ημέρες μας, αφού φαντάζει εντελώς επίκαιρος. Είναι χαρακτηριστικό ότι η συζήτηση αυτή, που έγινε ανάμεσα σε Αγιορείτη μοναχό και τον Γέροντα Παΐσιο έλαβε χώρα στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ωστόσο, αν και πέρασαν από τότε 30 και πλέον χρόνια, παραμένει τόσο ζωντανή, λες και περιγράφει σαν ρεπορτάζ τα όσα δραματικά συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.

Πρέπει δε να εστιάσει κανείς, διότι έχει τεράστια σημασία το σημείο εκείνο στο οποίο ο Γέροντας Παΐσιος λέει ρητά στον (κατά βούληση ανώνυμο) συνομιλητή του, όταν ο τελευταίος τον ρώτησε αν θα ζήσουν και οι δύο τα συγκλονιστικά εσχατολογικά γεγονότα: "Εγώ, όχι. Εσύ, ναι"! Απ' ό,τι πληροφορηθήκαμε από την έρευνά μας, ο Αγιορείτης μοναχός βρίσκεται ακόμα στη ζωή.

Συγκλονιστικός είναι και ο τρόπος με τον οποίο κλείνει η συνομιλία των δύο αυτών Αγιορειτών. Και πολύ ηχηρή η προειδοποίηση του Γέροντα Παΐσιου ότι οι πιστοί μπορούν να αντέξουν στις δύσκολες ημέρες που έρχονται, αν είναι σταθεροί στις αξίες τους, αυτάρκεις και υπομονετικοί. Εξ άλλου, οι ημέρες αυτές γρήγορα θα περάσουν, όπως λέει η θρησκευτική μας παράδοση. Οπότε το μήνυμα που περνάει στις δικές μας ημέρες δεν μπορεί παρά να είναι ένα: να είμαστε προσηλωμένοι στις αρχές μας και να μην υποταχθούμε με κανένα τρόπο στον Σατανά και τα άθλια όργανά του.

Μαρτυρία Αγιορείτη μοναχού βασισμένη σε συνομιλία του με τον Γέροντα Παΐσιο

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ζούμε σε έσχατους καιρούς. Και μια από τις ισχυρότερες αποδείξεις είναι το ότι όλοι, πιστοί και άπιστοι, διαισθάνονται καθαρά ότι κάτι μαγειρεύεται εν αγνοία τους και κάτι πολύ σοβαρό πρόκειται να συμβεί. Είναι βέβαιοι ότι τελεσιουργείται ένα γεγονός καθοριστικό για την ιστορία του κόσμου, με πλήρη μυστικότητα. Λίγο ή πολύ, έτσι νιώθουμε όλοι μας.

Σαν αρχοντάρης στο Άγιο Όρος, περί τις αρχές της δεκαετίας του '80, δεχόμουν πολλές τέτοιου είδους ερωτήσεις από τους επισκέπτες και για να ξέρω τι να λέω, πήγα να συζητήσω με τον Γέροντα Παΐσιο. Όσο ήταν κι άλλοι μπροστά, τους βεβαίωνε ότι τα περί Αντιχρίστου είναι μακρινό γεγονός και ας κοιτάξουν να στρώσουν τη ζωή τους, και προπάντων να βρουν ηρεμία και ειρήνη μέσα τους, δια της εξομολογήσεως και της θείας μεταλήψεως.

Όταν, όμως, βρεθήκαμε οι δυό μας, με κοίταξε σοβαρά και μου είπε:

"Τώρα που είμαστε μεταξύ μας, θα τα πούμε αλλιώς. Αλλά πρώτα όμως, θα σου δείξω κάτι".

Σηκώθηκε και μπήκε στο κελλί του. Γύρισε σε λίγο, κρατώντας ένα κουτί. Τ' άνοιξε και άπλωσε μπροστά μου 5-6 χάρτινα είδη. Το ένα ήταν από την Κίνα και είχε μαύρες κόπιτσες, και στο κέντρο, με κόκκινα μεγάλα ευδιάκριτα νούμερα, το 666. Το δεύτερο ήταν από την Αργεντινή, κουμπιά πάνω σε χαρτόνι, όπου και εκεί υπήρχε ευδιάκριτος ο αριθμός 666. Μετά ήταν ένα μακρόστενο κουτί από τη Ρωσία, όπως επίσης ένα τέταρτο από μια χώρα της Αφρικής, με τον ίδιο αριθμό επάνω.

Τα κοίταξα με έκπληξη και ρώτησα τον Γέροντα:

"Πώς το ερμηνεύετε εσείς; Να υπάρχει αυτός ο αριθμός σε αντικείμενα σε τόσες ακοινώνητες μεταξύ τους χώρες";

Και ο Γέροντας κούνησε το κεφάλι του:

"Πες μου εσύ τώρα, τι σχέση μπορεί να έχει η Κίνα με την Αργεντινή και η Ρωσία με τη χώρα της Αφρικής. Εγώ το έψαξα και ρώτησα κάποιους που μπορούσαν να μάθουν τέτοιου είδους πράγματα στην Αμερική. Και μου απάντησαν ότι υπάρχει διεθνής πλέον οργανισμός, που λειτουργεί σαν μυστική οργάνωση και προωθεί οποιοδήποτε προϊόν έχει επάνω του το 666. Θα το επιβάλουν αυτό σε όλο τον κόσμο".

"Εφ' όσον είναι βέβαιο", τον διέκοψα, "ότι αυτοί που έβαλαν το 666 ελέγχονται εύκολα από αυτή την οργάνωση, επομένως, προωθώντας τα προϊόντα τους, στην ουσία εργάζονται για τα δικά της συμφέροντα".

Ο Γέροντας συμφώνησε:

"Ακριβώς".

"Γέροντα", τον ρώτησα, "είπατε πριν στους ανθρώπους ότι αυτά είναι μακρινά γεγονότα. Πόσο μακρινά είναι; Ας πούμε, εμείς θα τα ζήσουμε";

Ο Γέροντας έγινε πολύ σοβαρός και μου απάντησε:

"Εγώ, όχι. Εσύ, ναι".

"Ο λογισμός, όμως", του είπα, "μου λέει κάτι: ότι κάθε φαινόμενο που προηγείται της παρουσίας του Αντίχριστου ως προετοιμασία, χρειάζεται και τον δικό του τρόπο για να ωριμάσει και να επιβληθεί. Φυσιολογικά, θα χρειαζόμασταν πολλές δεκαετίες. Έτσι δεν είναι";

"Όχι", έκανε εκείνος, κουνώντας αρνητικά το κεφάλι. "Όσο πλησιάζουμε προς τα εκεί, τα πράγματα θα γίνονται όλο και πιο γρήγορα, έως ότου καταλήξουν να εξελίσσονται με αστραπιαία ταχύτητα. Η τηλεόραση δεν θα προλαβαίνει να ανακοινώνει στους ανθρώπους τα καινούργια γεγονότα. Και όλο αυτό τότε θα θεωρείται σαν θρίαμβος του Κακού και του Αντίχριστου, ενώ στην πραγματικότητα ο Χριστός θα επιτρέψει αυτή την εξέλιξη, προνοούμενος τα δικά Του παιδιά και συντέμνοντας τον χρόνο ταλαιπωρίας τους".

Χαμογέλασε.

"Πόσο χρόνο θα πάρουν"; τον ρώτησα. "Εγώ θα τα προλάβω"; του ζήτησα να μου διευκρινίσει.

"Ναι", έκανε ο Γέροντας, κουνώντας καταφατικά το κεφάλι του. "Εσύ θα τα προλάβεις και θα τα ζήσεις".

Και στο σημείο αυτό, ο Γέροντας μου έκανε μια πάρα πολύ χρήσιμη διευκρίνιση.

"Όταν έρθει ο Αντίχριστος, δεν θα προσπαθήσει να εξαπατήσει τους ανθρώπους για να περάσει κρυφά το 666. Ο Αντίχριστος θα είναι το όχημα του Σατανά και ο Σατανάς δεν γνωρίζει τίποτε από την έννοια της ελευθερίας ή των προσωπικών δικαιωμάτων. Όταν λάβει την εξουσία από το Χριστό, θα επιβληθεί σαν τύραννος. Ο πιο απαίσιος από όσους γνώρισε η ανθρωπότητα. Θα απαιτεί να τον αναγνωρίσεις σαν θεό και να τον προσκυνήσεις. Και δεν θα τον νοιάζει αν εσύ αυτό το θέλεις και αν συμφωνείς.

Τα πάντα τότε θα γεμίσουν καταπίεση και τρόμο, διότι ο διάβολος θα ζητάει προσωπικά και ενσυνείδητα την άρνηση του Χριστού και την αποδοχή τη δική του.

Δεν θα του αρκεί η ουδετερότητα και δεν θα υπάρχουν υπεκφυγές. Ή τον δέχεσαι και υφίστασαι την εγκατάλειψη της χάριτος ή τον αρνείσαι και περιθωριοποιείσαι με όλες τις συνέπειες που γράφονται στην Αποκάλυψη. Ότι αυτοί που θα τον αρνηθούν δεν θα μπορούν να πουλήσουν ή να αγοράσουν τίποτα διότι δεν θα έχουν το σήμα του Αντίχριστου".

"Και τι θα γίνει μ' αυτούς"; ρώτησα τον Γέροντα. "Θα πεθάνουν από την πείνα";

"Ε όχι, ευλογημένε, κι έτσι. Θα 'χουν οι άνθρωποι το ψωμάκι τους, το αλεύρι τους, τις ελίτσες, τα φρούτα… Αλλοίμονο, όμως, σε αυτούς που είναι μαθημένοι σε πλούσια τράπεζα. Αυτούς δεν θα τους αρκούν το ψωμάκι και οι ελίτσες και θα είναι βαρύ το δίλημμα.

Επειδή οι καλομαθημένοι και καλοβολεμένοι χριστιανοί έχουν εφεύρει την ιδεολογία του κρυπτοχριστιανού, νομίζω ότι έγινε σαφές ότι τέτοιο ενδεχόμενο δεν υπάρχει. Εδώ θα εφαρμοστεί αυτό που είπε ο Χριστός στο Ευαγγέλιο: "Ή με ομολογείς έμπροσθεν των αρχόντων και σε αποδέχομαι στη Βασιλεία μου ή με αρνείσαι και εγώ σε απορρίπτω".


Από τα "Σημεία των Καιρών: Συνομιλίες του Γέροντα Παΐσιου"
Σχόλια - επιμέλεια: Ησαΐας Κωνσταντινίδης

Το Α' Μέρος:





Είναι πλέον τόσο συνηθισμένοι οι τρόποι των δανειστών να πιέζουν την Ελλάδα, κάθε φορά που έρχεται η Τρόικα στην Ελλάδα, καταντάει αστεία η όλη προσπάθεια.

Λίγες ημέρες προτού έρθει η τρόικα για συζητήσεις που αφορούν το πρόγραμμα της Ελλάδας αλλά και τη δόση των 30 δις μέσα στον Αύγουστο, από παντού ακούγονται «κανονιές» κατά της χώρας μας. Για το πόσο άχρηστοι είμαστε, πως θα μας κόψουν τη χρηματοδότηση, πώς θα επιστρέψουμε στη δραχμή και άλλα τέτοια. Αν έχουν πάρει τις αποφάσεις τους ας το κάνουν να πάμε παραπέρα, αλλιώς καταντά γελοία κάθε τέτοια κουβέντα.

Το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» που είναι η φωνή της γερμανικής κυβέρνησης και κυκλοφορεί σήμερα, μας ενημερώνει ότι το ΔΝΤ «άφησε να εννοηθεί προς την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι δεν θα συμμετάσχει σε περαιτέρω βοήθεια προς την Ελλάδα». Το δημοσίευμα προσθέτει επίσης ότι «η Ελλάδα θα μπορούσε να χρεοκοπήσει ήδη τον Σεπτέμβριο».

Σύμφωνα με το περιοδικό, «η υπομονή του ΔΝΤ με την Ελλάδα πλησιάζει στο τέλος της», ενώ «υψηλόβαθμα στελέχη του Ταμείου έκαναν γνωστό στην ηγεσία της ΕΕ ότι το ΔΝΤ δεν προτίθεται πλέον να διαθέσει περαιτέρω χρήματα για την βοήθεια προς την Ελλάδα».

Το περιοδικό αναφέρει ότι αυτή την περίοδο η τρόικα εξετάζει κατά πόσο η χώρα εφαρμόζει τις υποχρεώσεις της για μεταρρυθμίσεις και υποστηρίζει ότι είναι ήδη βέβαιο πως η κυβέρνηση στην Αθήνα δεν μπορεί να μειώσει το χρέος της χώρας στο 120% του ΑΕΠ μέχρι το 2020, όπως έχει συμφωνηθεί. «Εάν η χώρα λάβει περισσότερο χρόνο για να εκπληρώσει τους στόχους της, αυτό θα συνεπάγεται, βάσει των εκτιμήσεων της τρόικας, επιπλέον βοήθεια μεταξύ 10 και 50 δισεκατομμυρίων ευρώ», επισημαίνεται και τονίζεται ότι «πολλές κυβερνήσεις της Ευρωζώνης δεν είναι πλέον διατεθειμένες να επωμιστούν νέα βάρη της Ελλάδας, ενώ χώρες όπως η Ολλανδία και η Φινλανδία έχουν συνδέσει τη δική τους βοήθεια με την συμμετοχή του ΔΝΤ».

Σε αυτό το πλαίσιο, συνεχίζει το δημοσίευμα, «ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη κρίνεται πλέον στις χώρες της Ευρωζώνης ως διαχειρίσιμος». Για να περιοριστεί ο κίνδυνος μόλυνσης προς άλλες χώρες, θέλουν οι κυβερνήσεις, σύμφωνα με το Spiegel, να περιμένουν την έναρξη λειτουργίας του νέου ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης ΕSΜ, η οποία ωστόσο δεν μπορεί να γίνει πριν από την έκδοση της απόφασης του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, στις 12 Σεπτεμβρίου.

Το περιοδικό αναφέρεται ακόμη στο ομόλογο που πρέπει να πληρώσει η Ελλάδα τον Αύγουστο: «Κανονικά η Αθήνα θα έπρεπε να πληρώσει στις 20 Αυγούστου 3,8 δισεκατομμύρια ευρώ προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η λύση θα μπορούσε να δοθεί με εξόφληση του δανείου από τις κεντρικές τράπεζες των χωρών της Ευρωζώνης.

Από την άλλη, ο Γενικός Γραμματέας των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU) Αλεξάντερ Ντόμπριντ προτείνει το ελληνικό κράτος να ξεκινήσει να πληρώνει το 50% των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων και άλλα έξοδα σε δραχμές, προκειμένου η επιστροφή στο παλιό νόμισμα να γίνει ήπια και όχι με «σκληρή τομή».

Σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται στην “Welt am Sonntag”, ο κ. Ντόμπριντ επαναφέρει το θέμα της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, με συγκεκριμένα βήματα.

Στην περίπτωση της Αθήνας, «φτάσαμε στο όριο υποστολής. Δεν πρέπει να δοθεί περαιτέρω βοήθεια. Για την Ελλάδα υπάρχουν άλλες λογικές εναλλακτικές. Χρειαζόμαστε επειγόντως έναν οδικό χάρτη για την Ελλάδα, ο οποίος θα ρυθμίζει την έξοδο από την ΟΝΕ, αλλά και την δυνατότητα επανένταξης, εφόσον πληρούνται τα απαραίτητα κριτήρια.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση Σαμαρά κάνει «Ηράκλειο» αγώνα (όπως είπε και ο Σόιμπλε) για να κόψει από παντού και να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα αξιοπιστίας. Προφανώς οι ξένοι παίζουν το παιχνίδι του μαστιγίου και του καρότου, όμως, δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιείς το μαστίγιο λες και έχεις απέναντί σου έναν σκλάβο.

Η Ελλάδα τα προηγούμενα δύο χρόνια έκανε μεγάλες θυσίες και οι πολίτες της έχουν πιάσει πάτο. Αν κάποιοι υποκινούμενοι ξένοι, στη Γερμανία ή στην Ουάσιγκτον έχουν αποφασίσει να μας αφήσουν να καταρρεύσουμε ας το κάνουν τώρα. Σίγουρα θα χάσουμε κι εμείς, αλλά σίγουρα θα χάσουν κι αυτοί.



Όπως γνωρίζουμε, στην κρίση που μαστίζει τις χώρες του Νότου η Ελλάδα είναι ο πιο αδύναμος κρίκος. Η βασική εντύπωση που καλλιεργούν τα ΜΜΕ είναι ότι οι Ευρωπαίοι είναι κακοί εκμεταλλευτές και μας φέρονται σκληρά. Από την άλλη, όλοι αυτοί που ικανοποιούνται να ενστερνίζονται παρόμοιες απόψεις είναι και με την Ευρώπη και με το ευρώ, και γενικότερα με την ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τη μια, η Ευρώπη είναι καλή και πρέπει να είμαστε μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, αλλά ταυτόχρονα οι Ευρωπαίοι μάς εκμεταλλεύονται και μας εξωθούν στην εξαθλίωση. Η αλήθεια είναι ότι και τα ΜΜΕ εσωτερικού όσο και τα αντίστοιχά τους του εξωτερικού συντηρούν ένα κλίμα οξύτητας – γιατί, παρά το γεγονός ότι δεν αντιπροσωπεύει τις περισσότερες φορές την πραγματικότητα, ωστόσο πουλάνε… κρίση, ελπίδες, θυμό, μαζί με τα συμφέροντα των αφεντικών τους. Αυτή η λογική σε παγκόσμια κλίμακα είναι μια από τις αιτίες της κρίσης και της παρακμής στο κοινωνικό εποικοδόμημα. Στις παγκόσμιες τηλεοπτικές οθόνες ο αέρας πουλάει – πουλάτε αέρα κοπανιστό, λοιπόν. Καθώς φαίνεται, η Ευρώπη με τις συντηρητικές της κυβερνήσεις εισήγαγε πολύ… νεοφιλελεύθερη φιλοσοφία από τις αγορές της αλητείας, των εγκληματιών, των εκβιαστών και των διεθνών λωποδυτών που παίζουν με τους οίκους… ανοχής τους σε βάρος της ζωής των πολιτών του πλανήτη. Φοβερή φιλοσοφία: ανταλλάσσονται εκατομμύρια ευρώ με γνώμονα κυρίως τις προσδοκίες των αγορών διογκώνοντας σε πλανητικά μεγέθη την παγκόσμια χρηματοοικονομική καπιταλιστική φούσκα…

Οι αγορές, όπως τις γνωρίσαμε στην αρχαία Ελλάδα, παρήγαγαν πλεονάσματα διαχρονικών ιδεών πάνω στις οποίες οικοδομήθηκαν οι στόχοι της ανθρωπότητας με επίκεντρο τον άνθρωπο, τη ζωή και την ευτυχία. Στις αρχαίες αγορές, εκεί όπου απέκτησε το νόημά της η έννοια της αγοράς, κυκλοφορούσαν άνδρες όπως ο Σωκράτης και ο Πλάτων, ο Θουκυδίδης και ο Γοργίας, ο Αναξίμανδρος και ο Αναξιμένης, ο Περικλής και ο Κίμων, ο Ευριπίδης και ο Αριστοφάνης, ο Σοφοκλής και ο Αισχύλος. Στις σύγχρονες αγορές αυτοί αντικαταστάθηκαν από κάτι θλιβερούς λογιστάκους χαρτογιακάδες με πανεπιστημιακά πτυχία, οι οποίοι κατεδάφισαν με την εγκληματική τους ανικανότητα τον μύθο των περιώνυμων πανεπιστημίων που τους τα έδωσαν - του Harvard, του London School of Ec nomics, του Yale... Αυτά τα ξεχαρβαλωμένα ανδρείκελα, αυτά τα έξαλλα ανθρωπάκια που κουνούν κάθε μέρα στις ειδήσεις τα χεράκια τους στον αέρα σαν να κυνηγούν να πιάσουν μύγες, αυτές οι γελοίες αγορές, παραγκώνισαν το νόημα της ζωής και τον άνθρωπο, αντικαθιστώντας τον με το κέρδος, ένα κέρδος το οποίο διογκώνεται δίχως αντίκρισμα στην καθημερινότητα των πολιτών και στα οράματα της ανθρωπότητας. Τι πτυχία είναι αυτά που κατάντησαν τους οικονομολόγους λιγότερο αξιόπιστους από τις καφετζούδες και τα Νόμπελ οικονομίας χαρτοπετσέτες που τυλίγουν τυρόπιτες; Γιατί κανείς, αντί να παριστάνει τον γκουρού της οικονομίας εκστομίζοντας χρησμούς και στερεότυπες λύσεις σωτηρίας που δεν αντέχουν τριάντα δευτερόλεπτα μετά την εξαγγελία τους, δεν λέει αυτό που καταλαβαίνει ο μέσος πολίτης αυτού του πλανήτη: ότι δεν είναι όλα υπεραξία, ρε φίλε,… εσύ και τα σπρεντς σου, τελικά! Ο άνθρωπος είναι το μέτρο αυτού του πολιτισμού, όχι το κέρδος. Η βασική ερώτηση στον συνάνθρωπό μας πρέπει να είναι «ποιος είσαι;» και όχι «πόσα βγάζεις;».

Το ζήτημα με μας δεν είναι ότι η χώρα μας δεν μπορεί να απαντήσει στην επέλαση της κρίσης, αλλά ότι τα πλούσια σαπρόφυτα και οι κρατικοδίαιτοι βιομήχανοι δεν πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους στη χώρα, ότι τα προνόμια των ΔΕΚΟ πρέπει να αντέξουν πιο πολύ από τη χώρα, ότι οι υπάλληλοι της Βουλής είναι πιο ισχυροί από τη χώρα, ότι ο Φωτόπουλος είναι πιο δυνατός από τη χώρα, ότι τα φακελάκια είναι πιο χρήσιμα για τους γιατρούς από τη χώρα, ότι τα συμφέροντα των ιδιοκτητών ΜΜΕ είναι πολύ πιο ισχυρά από τη χώρα. Η χώρα δεν είναι ότι δεν μπορεί να σωθεί ή ότι δεν έχει κατάλληλους ανθρώπους να τη βοηθήσουν, είναι ότι δεν παραιτείται κανείς από τα σκανδαλώδη κεκτημένα του.




Tου Μενέλαου Γκίβαλου
Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης

του Πανεπιστημίου Αθηνών


Έπειτα από δύο εβδομάδες μετεκλογικής σιωπής το «οργανικό νήμα», ή καλύτερα η «αλυσίδα της υποτέλειας» που συνέδεσε και συνδέει τις κυβερνήσεις Γ. Παπανδρέου - Λ. Παπαδήμου - Α. Σαμαρά, απεκαλύφθη σε όλο του το μεγαλείο, ακόμα και στους πλέον καλόπιστους και αφελείς.

Η κυβέρνηση του Α. Σαμαρά είναι ο τρίτος κατά σειράν «μνημονιακός σκυταλοδρόμος», ο οποίος παρέλαβε τη «σκυτάλη» των μνημονιακών δεσμεύσεων και κινούμενος τώρα στο ίδιο «κουλουάρ» αγωνίζεται να εξεύρει γύρω στα 14,5 δισ. ευρώ για να μπορέσει να «διανύσει» μια κυβερνητική διαδρομή κάποιων μηνών, προτού παραδώσει τη «μνημονιακή» σκυτάλη στον επόμενο… Αν δεν έχει καταρρεύσει, εν τω μεταξύ, διαπιστώνοντας ότι κρατάει τελικώς στο χέρι του χαρτονομίσματα της δραχμής…

Δεν υπάρχει, και δεν μπορεί να ασκηθεί από την πλευρά της τρικομματικής κυβέρνησης, ούτε πολιτική ούτε οικονομική διαχείριση της κρίσης. Στην πράξη ΔΕΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΑΛΛΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ «ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ» ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΗΣ.

Η κυβέρνηση δεν διαθέτει ούτε ισχυρή πολιτική υπόσταση ούτε αυτόνομη πολιτική βούληση. Απόδειξη ότι παραιτήθηκε αυτομάτως από την όποια διαδικασία επανακαθορισμού και διαπραγμάτευσης των όρων των Μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων.

Γι’ αυτό και η κυβέρνηση, τα κόμματα που τη συγκροτούν, οι ηγεσίες τους, επιχειρούν την ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ.

Μείζον και καθοριστικό «δίλημμα» παραμένει ο εκβιασμός «ευρώ ή δραχμή». Γι’ αυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσδιορίζεται καθημερινά με χαρακτηρισμούς όπως αυτοί της δραχμολογανείας και του φορέα εξυπηρέτησης των οικονομικών συμφερόντων που επιδιώκουν την επάνοδο στη δραχμή…

Σε ένα δεύτερο όμως επίπεδο, προκειμένου να χειραγωγηθεί η κοινωνία και να «αποδεχθεί» τα νέα επαχθή μέτρα, διατυπώνεται μια σειρά ψεύτικων διλημμάτων που τίθενται στους πολίτες προκειμένου να επιλέξουν δήθεν αυτοί το «μη χείρον»… Για τον σκοπό αυτό μάλιστα χρησιμοποιούνται και σφυγμομετρήσεις με «επιδεξίως» κατασκευαζόμενα ερωτήματα. Το πρώτο ψευτοδίλημμα τίθεται μεταξύ της εκποίησης της δημόσιας-εθνικής περιουσίας και της περαιτέρω μείωσης των μισθών, των συντάξεων, των κοινωνικών παροχών…

Οι κυβερνώντες «ποντάρουν» στην απόγνωση των πολιτών, οι οποίοι, ευρισκόμενοι στα όρια της ανέχειας, θα συνηγορήσουν, κατ’ αυτούς, υπέρ των περίφημων αποκρατικοποιήσεων και ιδιωτικοποιήσεων… Αποφεύγουν όμως να απαντήσουν στο ερώτημα πόσο θα αυξηθούν τα τιμολόγια σε βασικά αγαθά, όπως ηλεκτρική ενέργεια, νερό, συγκοινωνίες, υποδομές, όταν επέλθει η περίφημη ιδιωτικοποίηση. Γιατί υπάρχουν παραδείγματα σε ευρωπαϊκές χώρες όπου, σε παρόμοιες διαδικασίες, οι τιμές των αγαθών αυξήθηκαν ως και πάνω από 150%.

Το δεύτερο ψευτοδίλημμα τίθεται με τη μορφή: «Περιστολή κρατικών δαπανών ή νέα μείωση μισθών και συντάξεων;». Ασφαλώς κανένας δεν μπορεί να έχει αντίρρηση στην προσπάθεια να εξορθολογιστεί η κρατική μηχανή, να αποδώσει καλύτερα και να παταχθούν τόσο η διαφθορά όσο και οι πελατειακές σχέσεις. Όμως οι συστημικοί-μνημονιακοί μηχανισμοί και οι κυβερνητικοί-κομματικοί εντολοδόχοι τους άλλα πράγματα εννοούν… Το «παραμύθι» της περιστολής δαπανών περιλαμβάνει απολύσεις συμβασιούχων, νέες περικοπές στις κοινωνικές παροχές και στις κοινωνικές δαπάνες, όπως στην Υγεία (όπου προβλέπεται κατάργηση 10.000 κλινών στα δημόσια νοσοκομεία) στην Παιδεία (με τη συγχώνευση πανεπιστημίων και τη μείωση του αριθμού των εισαγόμενων), στην Ασφάλιση και στην περίθαλψη, ώστε να οδηγηθούν αναγκαστικά οι πολίτες (όσοι ακόμα διαθέτουν κάποιο εισόδημα) στις υπηρεσίες δηλαδή στις κερδοσκοπικές διαθέσεις του ιδιωτικού τομέα.

Συμπερασματικά τα ψευτοδιλήμματα αυτά όχι μόνο αποτελούν ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ, αλλά δεν συνιστούν καν εναλλακτική επιλογή:

Στην πράξη και οι περικοπές μισθών και συντάξεων θα προωθηθούν («οριζόντιες», «κάθετες» και «λοξές») και η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας θα προχωρήσει (όπου το αντίτιμο της «πώλησης» θα είναι ευτελές) και οι θεσμοί του κοινωνικού κράτους θα αποδυναμωθούν ακόμα περισσότερο. Οι εργαζόμενοι, οι πολίτες, δεν θα στερηθούν μόνο τμήμα των ήδη ραγδαίως μειωθέντων εισοδημάτων τους, δηλαδή ΤΟΝ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟ, αλλά παράλληλα και ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟ, μέσα από την κατάργηση των κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών.

Η προώθηση των σκληρών και καταστροφικών αυτών επιλογών αποτελεί την αναγκαία συνθήκη για να διασφαλίσει η κυβέρνηση και τα κόμματα που τη συγκροτούν την «ευαρέσκεια» των δανειστών μας, του ΔΝΤ και της κ. Μέρκελ. Η καταστροφή της παραγωγικής και οικονομικής δομής, ο εξανδραποδισμός ενός ολόκληρου λαού, το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας, η μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο αποτελούν, κατά τους κυβερνώντες, απαραίτητες προϋποθέσεις για να ανακτήσουμε την «αξιοπιστία» μας…

Αυτή και μόνον η κυνική και προκλητική αλλοίωση και αντιστροφή του περιεχομένου, του νοήματος των λέξεων και των εννοιών αρκεί για να αποκαλύψει το κατάντημα και την ευτέλεια των συμφερόντων και των προσώπων που χειρίζονται τις τύχες μας.