Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Δεκ 2014

Χριστούγεννα με πτήση τουρκικού κατασκοπευτικού αεροσκάφους στο Αιγαίο. Μπορεί ο πρωθυπουργός τους να λέει χρόνια πολλά στον Αντώνη Σαμαρά από τα φυλάκια του Έβρου, η αεροπορία του ωστόσο έχει τον δικό της τρόπο να τα λέει.

Μια πτήση αεροσκάφους CN 235 έχει καταγραφεί μέχρι στιγμής,ανήμερα των Χριστουγέννων. Τo επισημαίνουμε, γιατί ήταν κανόνας τουλάχιστον στις μεγάλε θρησκευτικές εορτές των δύο χωρών στο Αιγαίο να επικρατεί απόλυτη ηρεμία.

Μέχρι και ασκήσεις αποφεύγαμε -και αποφεύγουμε- να κάνουμε στις θρησκευτικές εορτές των Τούρκων.
Αντιθέτως η Άγκυρα δεν φαίνεται να έχει πια τις ίδιες …ευαισθησίες.

Οι ημέρες των Χριστουγέννων κι απ΄ ότι φαίνεται και της Πρωτοχρονιάς δεν θα είναι καθόλου διαφορετικές για τους πιλότους της ΠΑ, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση επιφυλακής.
Τις τελευταίες μέρες οι Τούρκοι είναι εξαιρετικά προκλητικοί.
Αυτό σε συνδυασμό με την παρουσία του ίδιου του αρχηγού του τουρκικού Ναυτικού στο Barbaros αλλά και τις πληροφορίες που θέλουν το ερευνητικό να “ανηφορίζει” προς τα μέρη μας, έχει προκαλέσει τουλάχιστον προβληματισμό στην Αθήνα.

Πηγή OnAlert

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος 

Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό άρχισε πάλι να επαναλαμβάνεται το φαινόμενο που είχε εμφανιστεί στις τελευταίες εκλογές του Μαΐου του 2012. Πολλοί γνωστοί ποιμένες άρχισαν ξανά να συμβουλεύουν και να προτρέπουν τα πνευματικά τους παιδιά να προτιμήσουν στις επερχόμενες πιθανές εκλογές τον σημερινό κυβερνήτη, γιατί είναι πιστός και θεοσεβούμενος, από τον άλλο που είναι άθεος και τον οποίο παρουσιάζουν λίγο πολύ, σαν την μεγαλύτερη επερχόμενη συμφορά για την εκκλησία.

Είναι αλήθεια ότι στις προσεχείς εκλογές θα έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε ένα άθεο, ο οποίος δεν έχει τελέσει το μυστήριο το γάμου, δεν πατάει ποτέ το πόδι του σε εκκλησία και δεν βάφτισε τα παιδιά του.
Εδώ όμως υπάρχει ένα στοιχείο που δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε.
Αυτός ο άθεος είναι τουλάχιστον ειλικρινής στις δημόσιες εμφανίσεις του και δεν κρύβει τις πεποιθήσεις του. Επιπροσθέτως, όπως φαίνεται τα πάει μια «χαρά» με την «κεφαλή» της ιεραρχίας καθώς εκεί οι ιεράρχες δεν καταλαβαίνουν τίποτα από όλα αυτά και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μην θιγούν τα συμφέροντα τους και ας πάνε όπου θέλουν τα «υπόλοιπα».

Από την άλλη όμως τι έχουμε; Τον υποτιθέμενο πιστό και ευσεβή!
Η υποκρισία για άλλη μια φορά όχι μόνο περίσσεψε, αλλά τώρα «σπάει» κυριολεκτικά τα κόκαλα μας. Αυτό ο πιστός και ευσεβής ορθόδοξος χριστιανός, είναι αυτός που ενέκρινε για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία τόσα πολλά αντιχριστιανικά νομοσχέδια, με αποκορύφωμα τον τελευταίο αντιρατσιστικό νόμο. Με τον νόμο αυτό, ούτε λίγο ούτε πολύ ποινικοποιούνται οι Άγιες Γραφές και της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.
Αυτός ο ευσεβής και πιστός, είναι από την δεκαετία του ενενήντα μέλος της Λέσχης Μπίλεντεμπεργκ, (βλέπε «Η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ», του Τάσου Δαρβέρη, εκδόσεις Στερέωμα, 1994), της πιο ισχυρής νεοταξικής, μυστικιστικής και σατανικής οργάνωσης που επιδιώκει να αλώσει τους λαούς κάτω από την στυγνή δικτατορία του Αντίχριστου.
Αυτός ο πιστός, είναι αυτός που ξεπούλησε την εθνική κυριαρχία της πατρίδας μας σε ξένους ανθέλληνες μαζί με τον στενό του φίλο από τα φοιτητικά χρόνια, τον περίφημο ΓΑΠ. Έχει καταστρέψει την οικονομία της χώρας και έχει διαλύσει την ελληνική κοινωνία.
Αυτός ο ευσεβής, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να μην τον κουνήσουν από την φαρδιά του καρέκλα, για να ξεπουλήσει ότι έχει απομείνει από τα ιερά και όσια της πατρίδας μας που ήδη έχει βγάλει στο «σφυρί».
Αυτός ο ευσεβής και πιστός, είναι αυτός που τον υποδεχτήκαν μετά βαΐων και κλάδων στην Ιερή Κοινότητα προβάλλοντας τον σαν τον σωτήρα της Ελλάδας, αυτόν που κατέστρεψε κάθε ελπίδα για το μέλλον των παιδιών μας. Τώρα για άλλη μια φορά εκτός των άλλων, θα παίξει πάλι το «χαρτί» του κάλου χριστιανού απέναντι σε ένα άπιστο. Για τον λόγο αυτό, άρχισε ξανά να επιστρατεύει ρασοφόρους πνευματικούς ποιμένες για να τον στηρίξουν, προτρέποντας το ποίμνιο τους να τον ψηφήσει.
Αυτός είναι ο μεγαλύτερος θεομπαίχτης της ελληνικής ιστορίας και ο μεγαλύτερος ψεύτης της πολιτικής αυτού του δύσμοιρου τόπου.

Αλλά το βασικό πρόβλημα δεν είναι ούτε ο άθεος, ούτε ο θεομπαίχτης. Το πρόβλημα είναι οι σεβαστοί και μη εξαιρετέοι πνευματικοί ποιμένες, που άρχισαν πάλι να επαναλαμβάνουν την ανάγκη να παραμείνει στην εξουσία ένας θεομπαίχτης μασόνος, από το να έρθει ένας άθεος και υποτίθεται επικίνδυνος για τα …συμφέροντα τους, αν και όπως φάνηκε από την τελευταία του επίσκεψη στην Ιερή Κοινότητα, όχι μόνο δεν έδειξε διάθεση να πλήξει τα συμφέροντα τους, αλλά να τα υπερασπιστεί ενάντια στην μνημονιακή κατοχή που επιζητά να τους καταργήσει εξ ολοκλήρου.

Με δεδομένο ότι δεν προτείνουμε ούτε τον άθεο, ούτε τον θεομπαίχτη, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Σωτήρας του κόσμου όταν ήρθε είχε κηρύξει πως δεν είχε έρθει για τους «ευσεβείς», αλλά για τους αμαρτωλούς.
Ο άθεος έχει την δυνατότητα μετάνοιας. Ο θεομπαίχτης ποια επιλογή έχει ;

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Μουσταφά Ακιόλ
New York Times


Ο Πρόεδρος Ερντογάν συνεχίζει να γίνεται θέμα στην παγκόσμιο ειδησεογραφία. Πρώτα ήταν η δήλωσή του ότι οι μουσουλμάνοι ανακάλυψαν την Αμερική. Μετά ήταν ο ισχυρισμός του ότι οι γυναίκες δεν είναι ίσες με τους άνδρες…
Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, είναι οι μεταρρυθμίσεις του στο σύστημα της τουρκικής εκπαίδευσης, που θα αποδειχθούν πιθανώς πιο επιζήμιες για την ανταγωνιστικότητα της επόμενης γενιάς Τούρκων: οι αποφάσεις του να κάνει υποχρεωτικά τα μαθήματα των θρησκευτικών και των οθωμανικών τουρκικών…

Σήμερα, έπειτα από πάνω από μία δεκαετία στην πρωθυπουργό και με την πρόθεση να παραμείνει για τουλάχιστον άλλα δέκα χρόνια στην εξουσία ως Πρόεδρος, ο Ερντογάν δείχνει να ξεκινάει μία διαδικασία αναμόρφωσης του τουρκικού έθνους.
Χρησιμοποιεί γλώσσα και συμβολισμούς που μοιάζουν με εκείνους του Ατατούρκ. Όπως ο Ατατούρκ, έτσι και ο Ερντογάν επιχειρεί να διδάξει στον λαό την «ορθή» εκδοχή της ιστορίας του. Και όπως ο Ατατούρκ, έτσι και αυτός βαφτίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους προδότες.

Η μεγάλη διαφορά είναι η ιδεολογία. Ο Ατατούρκ ήταν ένας κοσμικός εθνικιστής που ήθελε να δυτικοποιήσει την Τουρκία, Ο Ερντογάν είναι ένας συντηρητικός μουσουλμάνος εθνικιστής που αντιμετωπίζει τη δυτικοποίηση ως ιστορικό σφάλμα.

Ωστόσο, το βαθύτερο πρόβλημα είναι ότι ο μουσουλμανικός εθνικισμός του Ερντογάν ίσως να στερήσει την επόμενη γενιά Τούρκων από τις ικανότητες που χρειάζονται για να επιτύχουν σε μία παγκοσμιοποιημένη οικονομία.
Ακόμη και σήμερα, παρά τις επιτυχίες της, η Τουρκία δεν έχει ένα καλά ειδικευμένο, δημιουργικό και καινοτόμο εργατικό δυναμικό. Για να το αποκτήσει, χρειάζεται περισσότερη παγκοσμιοποιημένη προσέγγιση στην εκπαίδευση και ένα σύστημα που θα εγγυάται την αξιοκρατική ανέλιξη στους χώρους εργασίας.

Οι ηγέτες της «νέας Τουρκίας» πρέπει να περιορίσουν τη δίψα τους για εξουσία και να οικοδομήσουν μία ανοιχτή κοινωνία που θα επιβραβεύει το ταλέντο.

Πηγή εφημ. «Έθνος»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ο μεγαλοπρεπής ναός της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης, το θαυμάσιο αυτό αρχιτεκτονικό θαύμα και το σύμβολο της Ορθοδοξίας, είναι το Σημείο Μηδέν από όπου θα πρέπει να γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο η αρχή της μέτρησης του χρόνου, όπως από λάθος γίνεται σήμερα και από το 1884 με αυθαίρετη ενέργεια των Βρετανών, στο Greenwich του Λονδίνου.

Σύμφωνα με μια μεγάλη έρευνα του πανεπιστημίου Aydın της Κωνσταντινούπολης, στην οποία μετείχαν και πολλοί ξένοι επιστήμονες, το Σημείο Μηδέν, δηλαδή το σημείο αναφοράς για την μέτρηση του χρόνου πάνω στον πλανήτη, βρίσκεται ακριβώς στο σημείο όπου έχει ανεγερθεί ο ναός της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης, ενώ ο νέος χρόνος, σύμφωνα με τις έρευνες αυτές, κανονικά αρχίζει στις 24 Δεκεμβρίου και όχι στις μια Ιανουαρίου.
Η πραγματικότητα αυτή ήταν παγκοσμίως αναγνωρισμένη μέχρι το 1884, δηλαδή πριν από 116 περίπου χρόνια. Τότε με τελείως αυθαίρετο τρόπο οι Βρετανοί, που κυριαρχούσαν σε μια τεράστια αυτοκρατορία, ανακοίνωσαν για πολιτικούς λόγους ότι το Σημείο Μηδέν από όπου θα μετρείται η ώρα στα διάφορα μέρη της γης, θα είναι το αστεροσκοπείο Greenwich του Λονδίνου. Μέχρι τότε και επί 1500 χρόνια το σημείο αναφοράς της παγκόσμιας ώρας ήταν η Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης, ένα γεγονός που ελάχιστοι το γνωρίζουν και τώρα με την έρευνα αυτή ξαναέρχεται στην δημοσιότητα.

Το έτος 1884 είχε γίνει στο Λονδίνο ένα παγκόσμιο Συμβούλιο Γεωγραφίας. Εκεί με τελείως αυθαίρετο τρόπο αποφασίστηκε με την εντολή των βρετανικών αρχών, να οριστεί από τότε ως σημείο αναφοράς της μέτρησης του χρόνου στα διάφορα μέρη του πλανήτη, το βρετανικό αστεροσκοπείο του Greenwich. Από τότε άρχισε να υπολογίζεται η ώρα Γκρηνουϊτς σαν αρχή στον καθορισμό της ώρας σε όλες τις περιοχές του πλανήτη.
Το πραγματικό όμως Σημείο Μηδέν από επιστημονικής απόψεως, όπως αναφέρεται, δεν είναι το βρετανικό αστεροσκοπείο αλλά η Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης. Το εκπληκτικό εδώ είναι, όπως υποστηρίζουν και οι Τούρκοι επιστήμονες αλλά και πολλοί ξένοι, ότι οι Βυζαντινοί γνώριζαν την τεράστια γεωφυσική σημασία της τοποθεσίας όπου είχαν τεθεί τα θεμέλια για την ανέγερση του μεγαλυτέρου ελληνορθόδοξου μνημείου, του μεγαλοπρεπή ναού της του Θεού Σοφίας της Κωνσταντινούπολης, ένα πραγματικά αρχιτεκτονικό θαύμα που έμεινε όρθιο παρά τους μεγάλους σεισμούς ανά τους αιώνες που έπληξαν την Βασιλεύουσα των πόλεων. Μάλιστα την μεγάλη σημασία αυτής της τοποθεσίας είχε αναγνωρίσει και ο Ναπολέων, όταν είχε αρχίσει την κάθοδο του στην Ανατολή. Τότε είχε δηλώσει χαρακτηριστικά πως όποιος κατέχει την Κωνσταντινούπολη, είναι παγκόσμιος αυτοκράτορας.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που επίσης δίνει ιδιαίτερη σημασία στην τοποθεσία, είναι πως η Κωνσταντινούπολη κείται ανάμεσα σε δυο ηπείρους και θεωρείται σαν το σημείο διαχωρισμού της υδρογείου σε ανατολικό και δυτικό ημισφαίριο. Οι αποστάσεις από την τοποθεσία της Αγία Σοφίας, που βρίσκεται στο κέντρο της παλιάς πόλης, των πιο σημαντικών πόλεων του πλανήτη είναι οι εξής: Τόκιο, 8.954 χιλιόμετρα, Λονδίνο, 2.502 χιλιόμετρα, Μόσχα, 1.757 χιλιόμετρα, Βερολίνο 1.740 χιλιόμετρα, Άμστερνταμ, 2.214 χιλιόμετρα, Τεχεράνη 2.040 χιλιόμετρα, Ρώμη, 1.377 χιλιόμετρα, Παρίσι, 2.258 χιλιόμετρα, Λευκωσία, 1.846 χιλιόμετρα.

Όλα αυτά είναι άλλη μια απόδειξη με πιο θείο τρόπο επελέγει η Κωνσταντινούπολη σαν πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της μεγαλύτερης στην παγκόσμια ιστορία. Ακόμα περισσότερο το πως επελέγει το συγκεκριμένο μέρος όπου ανεγέρθηκε ο μεγαλύτερος ναός της Ορθοδοξίας, η Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης που σήμερα προκαλεί το παγκόσμιο δέος.

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Του Σταύρου Λυγερού 

Η συνταγματική διάταξη που προβλέπει εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας με την ενισχυμένη πλειοψηφία των 180 βουλευτικών ψήφων ήταν πάντα ένας πειρασμός για την εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία για να προκαλέσει πρόωρες εκλογές. Υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, πως είχε άνετο δημοσκοπικό προβάδισμα, το οποίο προεξοφλούσε τη νίκη της.

Από αυτή την άποψη, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καινοτόμησε. Ακολουθώντας την πεπατημένη, δικαιολογεί τη στάση του με το επιχείρημα ότι η σύνθεση της σημερινής Βουλής, που στηρίζει την κυβέρνηση Σαμαρά και ψηφίζει τις μνημονιακές πολιτικές, βρίσκεται σε δυσαρμονία με τη βούληση του εκλογικού σώματος. Τον ισχυρισμό του στηρίζει στις όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις, αλλά και στο αποτέλεσμα των πρόσφατων ευρωεκλογών.

Ο Τσίπρας έπαιξε από νωρίς τα ρέστα του σ’ αυτή την παρτίδα, μετατρέποντας τον στόχο της μη εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή σε κεντρική συνιστώσα της πολιτικής του. Η τακτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης υποχρέωσε και τη συμπολίτευση να σηκώσει το γάντι. Οι Σαμαράς και Βενιζέλος εκτιμούσαν ότι μπορούν να ξεπεράσουν τον σκόπελο. Δικαιολογημένα θεωρούσαν, μάλιστα, πως η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ να προκαλέσει πρόωρες εκλογές θα τον έφερνε σε δυσμενή πολιτική θέση, γεγονός που με τη σειρά του θα διεύρυνε τα περιθώρια κινήσεων της κυβέρνησης και θα της επέτρεπε να εξαντλήσει την τετραετία.

Όσο, μάλιστα, πλησίαζε ο χρόνος για την προεδρική εκλογή τόσο η μάχη για τους 180 αποκτούσε στρατηγική σημασία. Το πολιτικό διακύβευμα, άλλωστε, δεν είναι μόνο η επιβίωση ή η ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά. Κατ’ επέκτασιν είναι και η συνέχιση ή όχι των μνημονιακών πολιτικών με ό,τι αυτή συνεπάγεται για τις σχέσεις Ελλάδας-Ευρωζώνης.

Δεδομένου ότι οι ανεξάρτητοι βουλευτές δεν έφθαναν για να συγκεντρωθούν οι 180, η κυβέρνηση στόχευσε από νωρίς τους ΑΝΕΛ και τη ΔΗΜΑΡ. Τα δύο μικρά αυτά κόμματα είναι οι αδύναμοι κρίκοι του πολιτικού συστήματος, τους οποίους οι Σαμαράς και Βενιζέλος αντιμετώπιζαν σαν τις μικρές δεξαμενές για την άντληση των αναγκαίων πρόσθετων βουλευτικών ψήφων.

Σε προγενέστερη φάση, οι δύο κυβερνητικοί εταίροι είχαν προσανατολισθεί προς την υποψηφιότητα του Κουβέλη, θεωρώντας ότι κατ’ αυτό τον τρόπο θα ρυμουλκούσαν σύσσωμη την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΔΗΜΑΡ. Παραλλήλως, η ΝΔ πλαγιοκοπούσε τους ΑΝΕΛ, αποσκοπώντας στη διάλυσή τους.

Η αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση το 2013 και η εκλογική καταβαράθρωσή της στις ευρωεκλογές οδήγησαν στη διάσπασή της. Η υπό τον Κουβέλη εναπομείνασα ΔΗΜΑΡ προσανατολίζεται σε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ και ως εκ τούτου έχουν περάσει στην άλλη όχθη. Αντιθέτως, οι αποσχισθέντες ή ψήφισαν υπέρ του Δήμα ή θέτουν όρους για να ψηφίσουν.

Η εξέλιξη αυτή, σε συνδυασμό με την αποτυχία της επιχείρησης για τη διάλυση των ΑΝΕΛ, ενίσχυσε τις επιφυλάξεις των ανεξάρτητων βουλευτών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μη διαμορφωθεί στην πρώτη ψηφοφορία μία πλειοψηφία πάνω από 170, η οποία θα δημιουργούσε πολιτική δυναμική και θα καθιστούσε εφικτή στην τρίτη ψηφοφορία την εκλογή του Δήμα.

Αν και σ’ αυτή την υπόθεση δεν είναι φρόνιμο να κάνουμε κατηγορηματικές προβλέψεις, είναι σαφές πως οι 160 βουλευτικές ψήφοι εκ των πραγμάτων καθιστούν τις πρόωρες εκλογές από πολύ πιθανές έως βέβαιες. Η προοπτική αυτή εκ των πραγμάτων δοκιμάζει την ενότητα της κυβέρνησης. Τα πρώτα σημάδια εκδηλώθηκαν πριν από την πρώτη ψηφοφορία, όταν φάνηκε ότι οι αισιόδοξες εκτιμήσεις δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Διαβλέποντας ότι πιθανότατα θα στηθούν κάλπες, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έσπευσε εδώ και ημέρες να διαφοροποιηθεί από την αισιόδοξη ρητορική του Σαμαρά και εμμέσως να τις προαναγγείλει. Η ιδιότητα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης διακριτικά υποχώρησε, αφήνοντας να κυριαρχήσει η ιδιότητα του πολιτικού αρχηγού. Με άλλα λόγια, το κυρίαρχο μέλημα του Βενιζέλου είναι πλέον αυτός και το κόμμα του να επιβιώσουν στην επικείμενη εκλογική αναμέτρηση και εάν είναι δυνατόν να έχουν ρόλο την επόμενη ημέρα.

Αυτή τη σκοπιμότητα εξυπηρετεί και η μετά την ψηφοφορία της Τετάρτης πρότασή του να αναληφθούν πρωτοβουλίες. Πρωτοβουλίες με σκοπό τη συναινετική εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, τη συγκρότηση εθνικής ομάδας για τις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα και τη γενική δέσμευση ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν εντός του 2015, χωρίς, όμως, να προσδιορίζεται ημερομηνία.

Η πρόταση Βενιζέλου κινείται προς την ίδια κατεύθυνση με άλλες πρωτοβουλίες για συναινετικές λύσεις, όπως π.χ. αυτή των οκτώ βουλευτών. Για όλες αυτές, ωστόσο, ισχύει το «χωρίς τον ξενοδόχο». Εν προκειμένω, ξενοδόχος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Όπως προαναφέραμε, ο Τσίπρας έχει ποντάρει τα πολιτικά ρέστα του στη μη εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή.
Τώρα που όλα δείχνουν ότι αγγίζει τον στόχο του, δεν έχει κανένα λόγο να μπει σε τέτοιες κουβέντες ακόμα και εάν όριζαν ημερομηνία εκλογών. Γι’ αυτό και απορρίπτει όλες τις σχετικές προτάσεις.
Η μετέωρη φιλολογία περί συναινετικών λύσεων συντηρείται, επειδή ασκεί μία πολιτική πίεση στον ΣΥΡΙΖΑ και ταυτοχρόνως εξυπηρετεί τις παράλληλες πολιτικές σκοπιμότητες ορισμένων ανεξαρτήτων βουλευτών, της Μπακογιάννη και βεβαίως του Βενιζέλου. Αυτοί οι ανεξάρτητοι βουλευτές ουσιαστικά ψάχνουν πολιτικό αντάλλαγμα (ή πρόσχημα) για να προσχωρήσουν στην προεδρική πλειοψηφία.

Όσο για τη θυγατέρα του Μητσοτάκη, αυτή θεωρεί ότι οι εν λόγω πρωτοβουλίες προσφέρονται για να αποσταθεροποιηθεί η αρχηγική θέση του Σαμαρά στη ΝΔ. Υπενθυμίζουμε ότι ορισμένοι ανεξάρτητοι δεξιοί βουλευτές έχουν ευθέως ζητήσει τη συγκρότηση κυβέρνησης ειδικού σκοπού με άλλον πρωθυπουργό.

Αυτός είναι πρόσθετος λόγος που το Μαξίμου μιλάει για καθαρές λύσεις: Ή στις 29 Δεκεμβρίου θα εκλεγεί Πρόεδρος ή στις 25 Ιανουαρίου θα στηθούν κάλπες. Ο Σαμαράς προτιμάει, βεβαίως, να εκλεγεί Πρόεδρος και θα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια για να συγκεντρώσει τους 180. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι είναι διατεθειμένος να εισέλθει σε συζητήσεις για πρωτοβουλίες που έστω και εμμέσως αμφισβητούν την πρωθυπουργική θέση του.

Τέτοιο ζήτημα έθεσε και ο υπουργός αναπληρωτής Υγείας Γρηγοράκος. Η έντονη διαμαρτυρία από το Μαξίμου υποχρέωσε τον Βενιζέλο να πάρει αποστάσεις, διαχωρίζοντας τη δική του πρόταση για συναινετικές λύσεις από το αίτημα σχηματισμού κυβέρνησης ειδικού σκοπού. Η δήλωση του στενού συνεργάτη του, όμως, αντανακλά προβληματισμούς στη Χαριλάου Τρικούπη.

Στην πραγματικότητα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει ήδη θέσει σε δεύτερη μοίρα τον κυβερνητικό ρόλο του. Η ρητορική του περί συναινετικών λύσεων έχει διπλό στόχο:
  • Πρώτον, να συγκρατήσει κατά το δυνατόν “πράσινους” ψηφοφόρους που μετατοπίζονται προς τον ΣΥΡΙΖΑ.
  • Δεύτερον, να προλειάνει το έδαφος, προσδοκώντας σε μία ενδεχόμενη κυβερνητική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν και η μεγάλη πλειοψηφία των στελεχών της Κουμουνδούρου βγάζει σπυριά και μόνο στην ιδέα, είναι ενδιαφέρον ότι ορισμένοι στενοί συνεργάτες του Τσίπρα δεν αποκλείουν αυτό το ενδεχόμενο. Θεωρούν ότι συμπεριλαμβάνοντας και το ΠΑΣΟΚ (κατά προτίμηση χωρίς Βενιζέλο, αλλά εν ανάγκη και με Βενιζέλο) στη μελλοντική κυβέρνησή τους θα στείλουν καθησυχαστικό μήνυμα στις αγορές και θα διευκολύνουν την επίτευξη ενός συμβιβασμού με το ευρωιερατείο.
Τα όσα είπε την Πέμπτη στην Κοζάνη ο Γιώργος Παπανδρέου είναι προαναγγελία ίδρυσης κόμματος. Η προοπτική αυτή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του Βενιζέλου να επιταχύνει τις πολιτικές εξελίξεις. Επιδιώκει να στηθούν το ταχύτερο δυνατόν κάλπες για να μην αφήσει πολύ χρόνο στον προκάτοχό του και τωρινό ενδοπαραταξιακό αντίπαλο να προετοιμάσει το έδαφος για την κάθοδο στις εκλογές με δικό του κόμμα.

Ενδεικτικό των φυγόκεντρων τάσεων στο ΠΑΣΟΚ είναι και η διαφοροποίηση του Σηφουνάκη, ο οποίος άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο ακόμα και να μην ψηφίσει για Πρόεδρο Δημοκρατίας. Στην πραγματικότητα, όμως, επιρρίπτοντας ευθύνες και στους δύο κυβερνητικούς εταίρους στρέφεται εναντίον του αρχηγού του.

Ο Βενιζέλος βρίσκεται αντικειμενικά σε δυσχερή θέση. Από τη μία πλευρά το κλίμα ακραίας πόλωσης που καλλιεργεί ο Σαμαράς και τροφοδοτεί η Κουμουνδούρου συμπιέζουν εκλογικά το ΠΑΣΟΚ. Εάν, όπως όλα δείχνουν, ο Γιώργος Παπανδρέου κατέλθει στις εκλογές με δικό του κόμμα, η ισχνή εναπομείνασα εκλογική βάση θα διχοτομηθεί σε αναλογία που ακόμα δεν μπορεί να προσδιορισθεί.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να μείνει εκτός Βουλής το ένα από τα δύο ΠΑΣΟΚογενή κόμματα. Δεν μπορεί να αποκλεισθεί ακόμα και το ενδεχόμενο να μείνουν εκτός και τα δύο, εάν η μεταξύ τους σύγκρουση προσλάβει διαστάσεις εμφυλίου πολέμου με αλληλοκαταγγελίες και απωθήσει αντί να επαναπροσελκύσει παραδοσιακούς ψηφοφόρους. Εάν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, άλλωστε, το ποσοστό που θα μοιραστούν θα είναι πολύ χαμηλότερο από αυτό που πήρε το ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές.

Πηγή εφημ. "Πρώτο Θέμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος 

Όπως ήταν εκ προοιμίου δεδομένο, η υποψηφιότητα Δήμα δεν κατάφερε να φτάσει στις ανεδαφικές προσδοκίες που καλλιεργούσε η κυβέρνηση ούτε στη δεύτερη ψηφοφορία.

Ο υποψήφιος πρόεδρος έλαβε 168 ψήφους, κάτω από το όριο των 170 το οποίο θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να κάνει λόγο για δήθεν «τελική μάχη σωτηρίας της χώρας», ελπίζοντας ότι θα στρατολογούσε έτσι ακόμα δέκα βουλευτές και θα απέφευγε τις εκλογές.

Επιπλέον, στην ουσία οι βουλευτές που ψήφισαν την πρόταση της κυβέρνησης είναι 166 και όχι 168. Οι δύο πρόσθετοι προέρχονται από τις τάξεις της Χρυσής Αυγής και εσχάτως έχουν… «ανανήψει» με ότι αυτό σημαίνει και συνεπάγεται.

Αντιλαμβάνονται φυσικά στην κυβέρνηση ότι και αν ακόμα υπήρχε το θεωρητικό ενδεχόμενο να φτάσουν στους 180 στην τρίτη ψηφοφορία, αυτό θα έπρεπε να συμβεί χωρίς τους δύο εν λόγω βουλευτές.

Σε αντίθετη περίπτωση, θα ήταν μια θύελλα για την Ελλάδα, το να έχει δηλαδή εκλέξει πρόεδρο με τις ψήφους αυτών των δύο ανθρώπων, ειδικά όταν οι μέχρι χθες ομοιδεάτες τους είναι ακόμα στη φυλακή περιμένοντας να δικαστούν ενώ οι ίδιοι θα είχαν ξαφνικά «δει το φως το αληθινό» και θα είχαν μετανοήσει…

Όμως όλα αυτά είναι θεωρητικά, γιατί το νούμερο δεν θα πλησιάσει καν προς αυτά τα επίπεδα.
Ουσιαστικά, είμαστε πια έτοιμοι για εκλογές.

Τώρα, το μόνο που πρέπει να φροντίσουν τα κόμματα, είναι αυτές να διεξαχθούν πολιτισμένα και, κυρίως, χωρίς διχαστικότητες και τρομοκρατικές απειλές.

Αυτά τελειώσανε. Εγιναν, έπιασαν όσο έπιασαν, πέρασαν. Δεν περνάνε ξανά.

Ας αναπτύξουν τις θέσεις τους κι ας αφήσουν τους πολίτες να αποφασίσουν.

Όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά για τους σκοπούς τους και επιζήμια για την Ελλάδα και τη δημοκρατία…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Χριστούγεννα σε ετοιμότητα για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Η προκλητική τουρκική στάση στο Αιγαίο δεν επιτρέπει “εορταστική χαλάρωση” στα έτσι κι αλλιώς εξαιρετικά δύσκολα φετεινά Χριστούγεννα...
 
Οι Τούρκοι τις τελευταίες ημέρες παρουσιάζουν κάθε μέρα και κάτι διαφορετικό και πιο προκλητικό στο Αιγαίο. Οι παραβιάσεις είναι σταθερά σε διψήφιο αριθμό κι αυτό είναι το λιγότερο. Αυτό που προβληματίζει είναι η επιμονή των Τούρκων να οδηγήσουν τις αναχαιτίσεις σε εμπλοκές. Αρκετές από τις οποίες ήταν πολύ σκληρές και επικίνδυνες τις τελευταίες ημέρες.

Αναμένεται συνέχεια. Αυτή είναι η εκτίμηση που κάνουν στο ΥΠΕΘΑ και στα Γενικά Επιτελεία. Και γι΄ αυτό έχουν δοθεί εντολές για “επαγρύπνηση” αλλά και για ψυχραιμία. Ειδικά στον αέρα.

Οι τουρκικές προκλήσεις εκδηλώνονται σ΄ όλο το Αιγαίο με ιδιαίτερη προτίμηση το νότιο. Κι όχι μόνο. Μετά από χρόνια οι Τούρκοι επιχείρησαν να προσεγγίσουν ξανά την Κρήτη. Σε μια αεροπορική επιχείρηση που ήταν ίδια μ΄ αυτή που είχε στοιχείσει την ζωή του Κώστα Ηλιάκη,τουρκικά F-16 συνόδευαν φωτογραφικά Phantom για να εντοπίσουν και να φωτογραφήσουν τις θέσεις των S 300. Η αποστολή τους ματαιώθηκε χάρη στις αναχαιτίσεις των ελληνικών F-16. Αλλά όπως λένε από την ΠΑ είναι αξιοσημείωτη “η λύσσα των συνοδευτικών F-16 να μην εγκαταλείψουν την εναέρια μάχη την οποία είχαν χάσει”.

Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά “θερμόαιμων” πιλότων, προερχόμενων από “άτακτες” πολεμικές μοίρες. Πρόκειται για “κεντρική εντολή” κλιμάκωσης των προκλήσεων. Αυτό είναι το συμπέρασμα των αναλύσεων που γίνονται στην Αθήνα. Και είναι προφανές ότι υπάρχει προβληματισμός για το “που πάει το πράγμα”.

Όλα αυτά γίνονται μετά από την “υπερπροσπάθεια” της Αθήνας να οδηγήσει την Τουρκία στον δρόμο της “αποκλιμάκωσης”. Μάταιη η προσπάθεια καταδικασμένη εκ των προτέρων. Αβραμόπουλος και Βενιζέλος έφθασαν μέχρι τον Ερντογάν. Ο Νταβούτογλου με υπουργούς και επιχειρηματίες ήρθε στην Αθήνα για “ελληνοτουρκικό φόρουμ”. Τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν φαίνεται να έχει λειτουργήσει υπέρ της εκτόνωσης του τεταμενου κλίματος που η Άγκυρα θέλει να επιβάλλει στην περιοχή μας.

Δεν υπάρχουν επιλογές αν η Τουρκία εχει αποφασίσει να το “πάει μέχρι τέλους”. Μόνο η προετοιμασία για να αντιμετωπιστεί η όποια επιθετική επιλογή της. Κι αυτό γίνεται από την Αθήνα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου