Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Ιαν 2011


  • 1. Μουσουλμάνα στην παραλία της Μέσης, κοντά στην Κομοτηνή, μπαίνει στη θάλασσα με φόρμα αντί για μαγιό (εικόνα στημένη, αφού καμία νεαρή μουσουλμάνα, πια, δεν κάνει μπάνιο στη θάλασσα έτσι. Ή μήπως δεν το γνωρίζουν οι "δημοσιογράφοι" που πήραν την φωτογραφία;)
  • 2. Για το σεκέρ μπαϊράμι, τη γιορτή κατά την οποία μοιράζονται γλυκά μετά τη νηστεία του ραμαζανιού, ετοιμάζονται οι οικογένειες στο πομακοχώρι της Μύκης
  • 3. Δύο φορές έχουν γίνει βανδαλισμοί στο αθλητικό και πολιτιστικό κέντρο Δροσερού, όπου τα κορίτσια των Αθίγγανων μπορούν να κάνουν γυμναστική και τα αγόρια να εξασκηθούν στην άρση βαρών (διέφυγε από τις δημοσιογράφους το γεγονός πως οι βανδαλισμοί είναι συνεχείς και γίνονται από τους ίδιους τους Ρομά...)
  • 4. Η νεαρή τραγουδίστρια Εμινέ Μπουρουντζή ντύνεται με την πομακική φορεσιά στο σπίτι της στην Ξάνθη
  • 5. Μουσουλμάνος στο χωριό Σεμέλη
Καθημερινά, οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Ελλάδας φανερώνουν μία κατάπτωση που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζει τα όρια του "ύποπτου". Σε μία χρονική περίοδο που η χώρα βάλλεται από τον διεθνή οικονομικό φασισμό, που απειλείται με απώλεια εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και που η πολιτική της ηγεσία υπηρετεί εντολές των "δάνειων δυνάμεων" και όχι τα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών, η δημοσιογραφία και τα παρελκόμενά της λειτουργούν αφήνοντας πλείστα όσα ερωτηματικά για τον τρόπο λειτουργίας και τους σκοπούς που υπηρετούν...
Σε χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας "Τα Νέα", παρουσιάζεται ένα οδοιπορικό μίας δημοσιογράφου και μίας φωτορερπότερ στην Θράκη. Ένα οδοιπορικό μέσα από ένα "λεύκωμα", που χωρίς δεύτερη σκέψη χαρακτηρίζεται μονόπλευρο και στις υπηρεσίες ανάδειξης μίας γκρίζας Θράκης!!!
Μιλώντας μόνο με μουσουλμάνους, περιηγούμενες από μουσουλμάνους, επισκεπτόμενες μόνο χωριά μουσουλμάνων, οι νεαρές (φαντάζομαι) δημοσιογράφοι αλλοιώνουν την εικόνα της Θράκης (ακόμη και στατιστικά). Δεν γνωρίζω τι τιμή έχει σήμερα η Θράκη σαν ρεπορτάζ ή σαν άρθρο στον δημοσιογραφικό χώρο, αλλά οι επαγγελματίες του είδους (μονομερής πληροφόρηση) καλό θα είναι να καλύπτουν τουλάχιστον την υποκειμενικότητά τους.
Η Θράκη είναι γαλάζια και αυτό ενοχλεί. Κάποιοι την θέλουν γκρίζα για να 'κονομήσουν. Δυστυχώς, αυτοί οι κάποιοι, αποφάσισαν να χορτάσουν την πείνα του μυαλού τους, βάφοντας στο χρώμα του γκρι την ακριτική πονεμένη και εγκαταλειμένη Θράκη. Εδώ, σε αυτή την περιοχή της Ελλάδας, οι άνθρωποι υποφέρουν περισσότερο από τους αδαείς που αυτοχαρακτηρίζονται ως ειδικοί, υποφέρουν περισσότερο από την κενότητα ηθικής των σύγχρονων εμπόρων των εθνών (πολιτικοί και δημοσιογράφοι) παρά από τις δυσκολίες της ζωής που όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν σήμερα, σε ολόκληρη τη χώρα.
Ντροπή! Τουλάχιστον ντροπή θα έπρεπε να αισθάνονται οι περιφερόμενες "δημοσιογράφοι", που τολμούν να παρουσιάζουν εικόνες βγαλμένες μέσα από το πρίσμα του προξενείου και των ανθρώπων του που τις αγκάλιασαν, για να προβάλουν την εικόνα της Θράκης που η τουρκική προπαγάνδα επιθυμεί.
Τις επόμενες ημέρες θα δημοσιεύσουμε άρθρο κόλαφο για την Θράκη και θα καταδείξουμε τα λάθη της Ελλάδας, την σκοπιμότητα, την δράση και τις στοχεύσεις της Άγκυρας... θα τοποθετήσουμε το παζλ και θα σχηματίσουμε την εικόνα που απειλεί την Ελληνικότητα της Ελληνικής αυτής περιοχής. Θα καταθέσουμε προτάσεις και δεν θα εμπορευτούμε ούτε την πατρίδα μας, ούτε τους ανθρώπους της.

Το δημοσίευμα της εφημερίδας "Τα Νέα"
Εικόνες μιας άγνωστης Θράκης
Τη γη όπου ζουν Πομάκοι, τουρκογενείς μουσουλμάνοι, Ρομά και Σουδανοί εξερεύνησαν σπιθαμή προς σπιθαμή δύο γυναίκες με υπομονή κι επιμονή, για να αποκαλύψουν μέσα από μια έκδοση τη διπλανή μας, άγνωστη Θράκη
«Οταν βλέπεις τη Θράκη απέξω, καταλαβαίνεις καλύτερα πολλά πράγματα. Οταν ζεις μέσα στην κοινωνία της, σε ποτίζουν με λάθος ιδέες και ιδεολογίες. Οι πικρές μνήμες του παρελθόντος μεταφέρονται από γενιά σε γενιά και δηλητηριάζουν τους νέους. Παλιά, οι άντρες στα χωριά έπαιρναν τα τρακτέρ για να πάνε στα χωράφια και οι γυναίκες έσβηναν από πίσω τα ίχνη που άφηναν τα λάστιχα. Κι εγώ ρωτούσα απορημένος γιατί συνέβαινε αυτό... Μου εξηγούσαν πως, αν τα έβλεπε ο αστυνόμος του χωριού, θα έδινε πρόστιμο στον μουσουλμάνο αγρότη, καθώς δεν είχε δίπλωμα οδήγησης- απαγορεύοταν να έχει. Σου έλεγαν: “Πάρε το κάρο και τα γελάδια σου και δούλεψε”. Οταν λοιπόν κάποιος έχει τέτοια βιώματα και τα περνά στα παιδιά του, μέχρι να πάνε στον στρατό οι άντρες και στο εξωτερικό οι κοπέλες- αν πάνε ποτέ -, δεν θα έχουν δει κάτι περισσότερο».

Τα λόγια τούτα ανήκουν στον Νετζάτ Αμέτ, έναν από τους 98.000 μουσουλμάνους που ζουν στη Θράκη και αποτελούν το 29% του πληθυσμού της. Σε έναν από τους δεκάδες πρωταγωνιστές μιας περιπέτειας που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια για τη δημοσιογράφο Ελενα Μοσχίδη και τη φωτογράφο Πέπη Λουλακάκη. Περιπέτεια με στάσεις σε τουλάχιστον 27 χωριά, που καταγράφηκε βήμα προς βήμα σε ένα λεύκωμα που δεν αποτελεί ένα συνηθισμένο coffee table book, αλλά μια έρευνα, ένα μεγάλο ρεπορτάζ, που συνοδεύεται από 80 ασπρόμαυρα στιγμιότυπα της ζωής των μουσουλμάνων της Θράκης. «Είχαμε απωθημένο να ασχοληθούμε με τη Θράκη, καθώς ήταν και παραμένει θέμα ταμπού. Κανείς δεν το αγγίζει στην ουσία του», λέει στα «ΝΕΑ» η Ελενα Μοσχίδη, που επί δύο χρόνια, κάτω από αντίξοες συνθήκες, γύρισε σχεδόν κάθε χωριό της Ξάνθης, της Ροδόπης και του Εβρου όπου ζει μουσουλμανικός πληθυσμός. «Στην αρχή ο κόσμος ήταν επιφυλακτικός. Νόμιζαν ότι ήμασταν πράκτορες, απεσταλμένοι του υπουργείου Εξωτερικών ή από κάποια εφημερίδα. Μόλις τους πείθαμε ότι ενδιαφερόμαστε να μάθουμε τον κόσμο τους, άρχιζαν κι εκείνοι να ξεκλειδώνονται».

Η επιφυλακτικότητά τους μάλλον δεν είναι αδικαιολόγητη. «Ερχονται δημοσιογράφοι από την Αθήνα και με ρωτάνε: “Μα έχεις υπηρετήσει στον στρατό στην Ελλάδα; Πώς γίνεται αυτό;”. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν ότι έχουμε την ελληνική υπηκοότητα. Λίγα πράγματα ξέρει ο ελληνικός λαός για μας. Κάποτε κάποιος με ρώτησε: “Καλά, εσύ δεν φοράς πατούρια” (σ.σ. βράκα). Μου είχε κάνει εντύπωση πώς είχαν μάθει τους ανθρώπους να βλέπουν τη μειονότητα...», λέει ο Νετζάτ, που ζει με την οικογένειά του σε ένα υπερμοντέρνο διαμέρισμα στην Κομοτηνή και παράλληλα με τη δουλειά του- αντιπρόσωπος ιατρικού οξυγόνου- παρουσιάζει και εκπομπή κοινωνικού περιεχομένου σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό.

«Οι περισσότεροι είναι φοβισμένοι», λέει η Πέπη Λουλακάκη. «Στην αρχή συστήνονταν ως έλληνες πολίτες, μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Οταν μας γνώριζαν καλύτερα, δήλωναν τουρκικής καταγωγής. Κάποιοι δήλωναν Πομάκοι που έχουν εκτουρκιστεί», θυμάται η Ελενα Μοσχίδη.

Στη διαδρομή τους οι δύο κοπέλες συνάντησαν τουρκογενείς (50%), Πομάκους (35%), Ρομά (15%). Η μεγάλη έκπληξη όμως ήταν όταν εντόπισαν περί τους 1.000 Σουδανούς που ζουν στον κάμπο της Ξάνθης. Πώς βρέθηκαν στη Θράκη; Οι πρόγονοί τους ήρθαν ως σκλάβοι επί οθωμανικής αυτοκρατορίας. «Μείναμε με το στόμα ανοιχτό όταν τους ανακαλύψαμε», παραδέχεται η Ελενα Μοσχίδη. «Οι άντρες είναι ανοιχτοί. Οι γυναίκες τους πολύ συντηρητικές. Αρνούνται να φωτογραφηθούν, παρά το γεγονός ότι οι άντρες τους τις βρίσκουν παράλογες». Στη διαδρομή τους οι δυο κοπέλες δεν συνάντησαν μπάρες και υπαρκτά όρια. Ομως ένιωθαν να τις περιβάλλει ένα αόρατο τείχος. Συνάντησαν συγκροτήματα με χριστιανούς και μουσουλμάνους μουσικούς. Πήγαν σε νυφοπάζαρα και νεανικά νυχτέρια. Σε γαμήλια γλέντια και μουσουλμανικές γιορτές στην εξοχή. Μπήκαν σε σπίτια και σε σχολεία, σε καφενεία και μαγέρικα. Τόλμησαν να πλησιάσουν, να ακούσουν και να καταγράψουν τι συμβαίνει σε έναν τόπο γνωστό και συνάμα άγνωστο.

«“Ζήσε πολύ, πολλά να δεις”, λέει μια πομάκικη παροιμία. Μου την έλεγε η γιαγιά μου και μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι αφορούσε και τα δεινά των Πομάκων», λέει ο 36χρονος Πομάκος Ιρφάν Μεχμέτ Αλή. «Ημουν δεκαπέντε χρονών όταν, απελπισμένος, τόλμησα να πάρω τις ταυτότητες των γονιών μου και να πάω στον νομάρχη της Ξάνθης για να του τις δείξω. Να του πω κατάμουτρα ότι είμαστε κι εμείς Ελληνες. Το μόνο που ζητούσε η οικογένειά μου ήταν μια άδεια για να χτίσει ένα προστατευτικό τείχος για τις πλημμύρες που μας ταλαιπωρούσαν τους χειμώνες. Ηθελα να δείξω στον νομάρχη ότι, παρ΄ όλο που ήμασταν έλληνες πολίτες, δεν μας αντιμετώπιζαν ισάξια. Τελικά τα κατάφερα. Συγκινήθηκε και έδωσε τον λόγο του ότι θα φρόντιζε το θέμα, και το έκανε. Πρέπει να τολμάμε και να διεκδικούμε χωρίς φόβο και, ναι, υπάρχουν πολλοί Πομάκοι που φοβούνται να μιλήσουν».

Εκπληξη όμως δεν ήταν μόνο οι Σουδανοί για τις δύο ερευνήτριες. Ηταν και η μοναδική χριστιανική οικογένεια που συνάντησαν στη Ρούσσα. Η οικογένεια Δρατζίδη. «Εμείς ως χριστιανοί νιώθουμε ότι είμαστε σε ξένο τόπο, γιατί οι μουσουλμάνοι εδώ αισθάνονται Τούρκοι. Η εκκλησιά μας στη Ρούσσα, ο Αγιος Κωνσταντίνος, δεν λειτουργεί ποτέ. Πηγαίνουμε στο Δέρειο για να προσευχηθούμε. Ευτυχώς στις μέρες μας δεν έχουμε διαφορές και πολιτικές συγκρούσεις με τους μουσουλμάνους. Εμείς τουλάχιστον οι απλοί άνθρωποι. Οταν ήρθαμε, ήταν καμιά εξηνταριά χριστιανοί στη Ρούσσα, αλλά έφυγαν γιατί δεν άντεξαν. Κόντεψαν να τρελαθούν εδώ πάνω στην ερημιά, στο πουθενά. Σκοπός μας ήταν να φυλάμε τα μέρη από κατασκόπους. Επρεπε να υπάρχουν χριστιανοί, δεν γινόταν να είναι μόνο μουσουλμάνοι εδώ. Δεν μπορούσαμε όμως, και ούτε σήμερα μπορούμε να δούμε τους Πομάκους σαν αδέρφια μας. Οταν πρωτοήρθαμε, δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε μαζί τους και αναγκαστήκαμε να μάθουμε λίγα τουρκικά. Πολλές φορές σκεφτήκαμε να φύγουμε, αλλά τα παιδιά μας δεν ήθελαν», μαρτυρούν ο κύριος Σαράντης και η σύζυγός του Αθηνά, που μετακόμισαν στη Ρούσσα τη δεκαετία του ΄60.

Τελικά τούτος ο κόσμος της Θράκης είναι ασπρόμαυρος, όπως οι φωτογραφίες της Πέπης Λουλακάκη; «Οχι», απαντά η φωτογράφος, που με δυσκολία επέλεξε από τα χιλιάδες καρέ τις 80 φωτογραφίες για την έκδοση, «θυσιάζοντας» πολλές αγαπημένες.

«Επέλεξα το ασπρόμαυρο για να μην υπάρχει ο εντυπωσιασμός του χρώματος και να στραφεί ο θεατής σε αυτό που θέλει να δείξει η φωτογραφία, την ουσία της», καταλήγει.

Και ξαφνικά, λίγο πριν από την Πρωτοχρονιά του 2011, τα τερματικά του Βloomberg, του εργαλείου που χρησιμοποιούν οι ανά τον κόσμο επενδυτές, γέμισαν με ελληνικές σημαίες. Δεν ήταν για καλό. Επρόκειτο για τη διαφήμιση του βιβλίου που έγραψε ο οικονομικός αναλυτής του Βloomberg Μάθιου Λιν με τίτλο «Χρεοκοπία - Η Ελλάδα, το ευρώ και η κρίση χρέους» (Βloomberg Ρress, 2011).
Κυκλοφορεί εδώ και λίγες ημέρες σε όλον τον κόσμο σε έκδοση του ίδιου του πρακτορείου. Η κεντρική ιδέα είναι ότι η Ελλάδα ξεγέλασε την Ευρώπη για να εισέλθει στην ευρωζώνη και τώρα παρασέρνει μια ήπειρο, ένα νόμισμα και ίσως το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα στην καταστροφή!
Το βιβλίο βρίθει ειρωνικών σχολίων και απαξιωτικών χαρακτηρισμών για το
ελληνικό πολιτικό σύστημα και τους πολίτες, οι οποίοι παρουσιάζονται σχεδόν στο σύνολό τους διεφθαρμένοι.
Οι απόψεις του βρετανού δημοσιογράφου-συγγραφέα έχουν ενδιαφέρον γιατί απηχούν σε μεγάλο βαθμό το κλίμα που επικρατεί για τη χώρα μας στις διεθνείς αγορές, στις τάξεις των διεθνών επενδυτών, δίχως μέχρι στιγμής ισχυρό και πειστικό αντίλογο.


- Τον Ιανουάριο του 2010 υποστηρίξατε ότι η καλύτερη λύση για την κρίση ήταν να αφεθεί η Ελλάδα από την ΕΕ να χρεοκοπήσει. Εξακολουθείτε να το πιστεύετε;

«Θα ήταν η καλύτερη λύση για την κρίση. Η Ελλάδα είχε δανειστεί πολύ περισσότερα χρήματα από όσα μπορούσε να αποπληρώσει. Υπό αυτές τις συνθήκες η καλύτερη λύση είναι μια οργανωμένη, μερική αναδιάρθρωση.
Η χώρα προσφέρει στους πιστωτές της ό,τι μπορεί να πληρώσει και στη συνέχεια ο καθένας τραβάει τον δρόμο του. Αυτό έχει δύο πλεονεκτήματα.
Πρώτον, οι αγορές ομολόγων παίρνουν ένα χρήσιμο μάθημα. Θυμηθείτε, για κάθε απερίσκεπτο δανειολήπτη υπάρχει επίσης ένας απερίσκεπτος δανειστής. Αυτή τη στιγμή οι αγορές ομολόγων συνεχίζουν να δανείζουν χωρίς καμία συνέπεια.
Δεύτερον, η Ελλάδα θα είχε απελευθερωθεί από το βάρος του χρέους και θα μπορούσε να εκκινήσει την ανοικοδόμηση της οικονομίας της. Αν είχε επιτραπεί στην Ελλάδα να χρεοκοπήσει, υπήρχε πιθανότητα να σωθεί το ευρώ. Τώρα δεν υπάρχει καμία».

- Εχετε αναλογισθεί τις συνέπειες για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα;
«Ναι. Θα υπήρχαν τεράστιες ζημιές. Ωστόσο τώρα υπάρχουν ούτως ή άλλως τεράστια πακέτα διάσωσηςπρώτα στην Ελλάδα, στη συνέχεια στην Ιρλανδία και σύντομα στην Πορτογαλία. Γιατί λοιπόν να μην έδιναν τα πακέτα διάσωσης απευθείας στις τράπεζες; Θα ήταν πιο ειλικρινές και θα οδηγούσε μεσοπρόθεσμα σε ένα υγιέστερο σύστημα».

- Εχετε εξετάσει τις συνέπειες για τον ελληνικό λαό;
«Και πάλι ναι. Θα ήταν μια χαρά για τους Ελληνες. Χώρες χρεοκοπούν συνεχώς. Η Αργεντινή και η Ρωσία χρεοκόπησαν πριν από μία δεκαετία και τώρα πάνε καλά.
Θα υπήρχε κόστος, αναμφίβολα, αλλά οι Ελληνες πληρώνουν τώρα πολύ υψηλό τίμημα για το πακέτο διάσωσης της ΕΕ και του ΔΝΤ, επομένως και η εναλλακτική δεν ήταν χωρίς συνέπειες.
Η βασική συνέπεια θα ήταν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να δανειστεί τόσο πολύ από το εξωτερικό για κάποια χρόνια, αλλά η Ελλάδα έχει ήδη δανειστεί υπερβολικά, επομένως θα ήταν καλό. Σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, οι Ελληνες θα βρίσκονταν σε καλύτερη θέση».

- Πιστεύετε ότι όσοι «ποντάρισαν» στη χρεοκοπία της Ελλάδας αργά ή γρήγορα θα πληρωθούν;

«Ναι. Η ειρωνεία είναι ότι η Ελλάδα μάλλον θα χρειαστεί να χρεοκοπήσει αργά ή γρήγορα. Επτά μήνες μετά το πακέτο διάσωσης η απόδοση του ελληνικού χρέους εξακολουθεί να υπερβαίνει το 11%. Το πρόγραμμα έχει επιβάλει φοβερή λιτότητα και δεν πέτυχε τίποτα».

- Αποκλείετε μια σημαντική κίνηση από την ΕΕ όπως αυτή που προανήγγειλε ο επίτροπος Ρεν για την επίλυση της κρίσης του χρέους;Μια τέτοια πρωτοβουλία θα διέψευδε τη θεωρία σας για τη διάλυση του ευρώ;
«Πιστεύω ότι θα υπάρξουν πολλές σημαντικές κινήσεις για τη “σωτηρία του ευρώ”. Μια ολόκληρη γενιά πολιτικών έχει επενδύσει ένα τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο στο ενιαίο νόμισμα και θα καταβάλει τεράστια προσπάθεια ώστε να λειτουργήσει. Αλλά καμία κίνηση δεν θα αποδώσει. Για να λειτουργήσει το ενιαίο νόμισμα οι οικονομίες πρέπει σταδιακά να εξομοιωθούν και δεν υπάρχει καμία ένδειξη

- Γιατί επιλέξατε την ελληνική σημαία για το εξώφυλλο του βιβλίου σας;
«Ο εκδότης επέλεξε το εξώφυλλο. Αλλά είναι μια σπουδαία σημαία και το βιβλίο ξεκινά με την ελληνική κρίση και συνεχίζει από εκεί».

- Εχετε επισκεφθεί την Ελλάδα; Ποια ήταν η εντύπωσή σας για τη χώρα μας και τους πολίτες της; Σας φάνηκαν διεφθαρμένοι,έτσι ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο. Είναι κάτι που δεν μπορεί να επιτευχθεί με μια κεντρική πρωτοβουλία». όπως τους παρουσίασε ο γερμανικός Τύπος κατά το πρώτο εξάμηνο του 2010;
«Εχω έρθει αρκετές φορές. Είναι μια φανταστική χώρα και είναι τραγικό αυτό που της συμβαίνει εξαιτίας της συμμετοχής της στο ενιαίο νόμισμα.
Πιστεύω ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα για το πώς μπορεί κάποιος να ανοίξει μια δουλειά- το πλαίσιο δεν είναι αρκετά ανοιχτό.
Ωστόσο μεγάλο μέρος της απεικόνισης από τον γερμανικό Τύπο ήταν άδικο. Μία από τις πολλές τραγωδίες του ευρώ είναι ότι χωρίζει αντί να ενώνει τις χώρες της Ευρώπης δημιουργώντας εχθρότητες μεταξύ των λαών».

- Δεν ανησυχείτε μήπως θεωρηθούν προσβλητικά κάποια σχόλιά σας, όπως ότι «οι Ελληνες ανακάλυψαν ό,τι πλησιέστερο στον δωρεάν μουσακά έχει ποτέ ανακαλυφθεί»; Πόσο απέχει αυτό από το πνεύμα της «Βild»;
«Οχι, δεν ανησυχώ, είναι απλώς καλοπροαίρετο χιούμορ. Δεν έχω πολύ χρόνο για υπερευαισθησίες.
Ο Αλογοσκούφης παραδέχθηκε την παραποίηση των στοιχείων » .


- Πιστεύετε ότι η Ελλάδα ξεγέλασε τους εταίρους της στην ΕΕ για να εισέλθει στην ευρωζώνη;
«Με μια λέξη, ναι. Δεν νομίζω πως μπορεί να υπάρξει η παραμικρή αμφιβολία ότι η Ελλάδα παραποίησε τα δεδομένα ώστε να καλύψει τις προϋποθέσεις για την ευρωζώνη. Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα όμως δεν είναι αν η Ελλάδα ξεγέλασε τους εταίρους κατά την είσοδο στο ευρώ αλλά γιατί. Υπήρχε η άποψη μεταξύ των πολιτικών ελίτ και αυτό ίσχυε επίσης στην Ιταλία και στην Ισπανία, ότι η ένταξη στο ευρώ θα λειτουργούσε ως ένα είδος καταλύτη για τον εκσυγχρονισμό της χώρας.
Ηταν μια απολύτως νόμιμη άποψη, αλλά δυστυχώς αποδείχθηκε ότι ήταν λάθος».

- Εχετε στοιχεία ότι η Ελλάδα παραποίησε τα δεδομένα;
«Σας παραπέμπω στη δήλωση που έκανε ο Γιώργος Αλογοσκούφης στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το 2004 και την επακόλουθη έκθεση της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Δεν νομίζω πως υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα παραποίησε τα στοιχεία».
  • Χείριστες και επικίνδυνες για την Ελλάδα οι σχέσεις μεταξύ Μέρκελ και Παπανδρέου
Λέτε να ξέρει κάτι (λόγω των καλών του σχέσεων με το ΠΑΣΟΚ) ο κ. Χατζημαρκάκης, που εμείς δεν ξέρουμε;
O ελληνικής καταγωγής ευρωβουλευτής των Ελευθέρων Δημοκρατών (FDP) Γιώργος Χατζημαρκάκης, χαρακτήρισε προβληματική την πολιτική διάσταση της απόφασης του Γιώργου Παπανδρέου και πρόσθεσε επίσης ότι για να προχωρήσει η ελληνική κυβέρνηση σε ένα τέτοιο βήμα θα πρέπει να βρίσκεται σε μεγάλη απελπισία.
Διαβάστε τις δηλώσεις του κ. Χατζημαρκάκη στην Deutsche Welle:

Προβληματική χαρακτηρίζει την πολιτική διάσταση της απόφασης του Γιώργου Παπανδρέου ο ελληνικής καταγωγής ευρωβουλευτής των Ελευθέρων Δημοκρατών (FDP) Γιώργος Χατζημαρκάκης. «Νομικά το βήμα της ελληνικής κυβέρνησης είναι κατανοητό. Υπήρχε μια προθεσμία στο πλαίσιο της οποία η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να κάνει κάτι. Πολιτικά όμως το θέμα αυτό έρχεται σε μια δύσκολη φάση. Ούτως ή άλλως οι ελληνογερμανικές σχέσεις διανύουν μια δύσκολη περίοδο, μετά την κρίση του ευρώ και ειδικότερα την ελληνική κρίση. Στη Γερμανία, και σε πολιτικό επίπεδο η κίνηση της Ελλάδας δεν συναντά κατανόηση. Πιστεύω ότι για να προχωρήσει η ελληνική κυβέρνηση σε ένα τέτοιο βήμα θα πρέπει να βρίσκεται σε μεγάλη απελπισία», τονίζει ο Γιώργος Χατζημαρκάκης.
Ο φιλελεύθερος ευρωβουλευτής εντοπίζει πολλά από τα ελληνογερμανικά προβλήματα της παρούσας φάσης στις κακές σχέσεις του Έλληνα πρωθυπουργού με τη Γερμανίδα καγκελάριο. «Μετά από πολλές παρεξηγήσεις, πιστεύω ότι οι σχέσεις της καγκελαρίου Μέρκελ και του Γιώργου Παπανδρέου είναι σήμερα άσχημες, δεν είναι πολύ καλές. Θα παρακαλούσα και τους δύο να συζητήσουν και να τα βρουν. Και αυτό γιατί γνωρίζω -μετά από πολλές συνομιλίες που είχα- ότι έχουν όντως κακές προσωπικές σχέσεις και πιστεύω ότι είναι αναγκαίο να τα βρουν πάλι», επισημαίνει ο Ελληνογερμανός πολιτικός.


Άμεσες ενέργειες μεταξύ των κυβερνήσεων Κύπρου και Ελλάδας για την κατάρτιση γεωπολιτικού, οικονομικού και τεχνικού σχεδιασμού σε σχέση με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου σε ολόκληρη την περιοχή γύρω από την Κύπρο, εισηγείται, με δηλώσεις του στην κυπριακή εφημερίδα «Φιλελεύθερος», ο Έλληνας εμπειρογνώμονας, Ηλίας Κονοφάγος, ο οποίος ήταν γενικός διευθυντής Έρευνας και Παραγωγής Υδρογονανθράκων της Ελληνικά Πετρέλαια.
Σύμφωνα με τον κ. Κονοφάγο, ο οποίος έχει στενή συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Πετρελαίων, οι επικείμενες επισκέψεις στην Κύπρο της Άνγκελα Μέρκελ και του Νικολά Σαρκοζί -αλλά και αυτή του Ντ.Μεντβέντεφ που προηγήθηκε- δεν είναι άσχετες και με το νέο ενεργειακό χάρτη και τη νέα γεωπολιτική στρατηγική που διαμορφώνεται για τη μείζονα περιοχή, κάτι που δεν πρέπει να αφήσει αμέτοχη την Ελλάδα.
Όπως αναφέρει, την Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010, στα θαλάσσια σύνορα Κύπρου-Ισραήλ, ανακοινώθηκε επίσημα η ανακάλυψη του μεγαλύτερου κοιτάσματος φυσικού αερίου που πραγματοποιήθηκε τα 10 τελευταία χρόνια στον κόσμο, το «ΛΕΒΙΑΘΑΝ», το οποίο περιέχει 0,5 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, ποσότητα που αντιστοιχεί στις σημερινές ανάγκες της Ελλάδας για 100 χρόνια.
«Οι χαρτογραφημένες εικόνες των κοιτασμάτων που ανακαλύφθηκαν και δημοσιεύτηκαν (Dalit, Τamar και Leviathan) και αυτών που πρόκειται να ανακαλυφθούν (Οικόπεδο 12 και όχι μόνο) μιλάνε από μόνες τους», τονίζει ο κ. Κονοφάγος.
Τα συνολικά αναμενόμενα απολήψιμα αποθέματα, από μόλις τρία θαλάσσια ερευνητικά οικόπεδα, φθάνουν τα 2 τρισ. κυβικά μέτρα, σημειώνει και προσθέτει ότι η μείζων περιοχή μεταξύ Κρήτης, Κύπρου και Αιγύπτου, μπορεί να περιέχει επί πλέον απολήψιμα αποθέματα, μέχρι και 15 τρισ. m3 φυσικού αερίου (αντιστοιχούν σε 30 χρόνια των αναγκών της Ευρώπης).
Αναλύοντας τις απόψεις όλων των ειδικών πετρελαιογεωλόγων που ασχολούνται με τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, ο κ. Κονοφάγος λέει ότι διαπιστώνεται πως υπάρχουν, επίσης, εξαιρετικά σημαντικές προοπτικές ανακάλυψης κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη μείζονα περιοχή μεταξύ Κρήτης-Αιγύπτου και Κύπρου.
Επίσης, προτείνει να τεθούν επί τάπητος μεταξύ των δύο κυβερνήσεων οι δυνατότητες συνεκμετάλλευσης κοιτασμάτων που υπάρχουν μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου και να καθοριστούν επίσημα τα όρια των Οικονομικών Ζωνών ανάμεσα στις δύο χώρες.
Καταλήγοντας, ο κ. Κονοφάγος εισηγείται ότι η Ελλάδα πρέπει να ανοίξει ερευνητικές περιοχές νότια της Κρήτης για να ανακαλυφθούν τυχόν επιπλέον αποθέματα φυσικού αερίου, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ενεργειακές συνέργειες με την Κύπρο και κοινό αγωγό προς την Ευρώπη.
  • Η πιο γνήσια Επανάσταση, είναι η αφύπνιση των συνειδήσεων

Κάποτε σύμβολο της Επανάστασης ήταν η υψωμένη γροθιά!

Σήμερα, εργαλείο της Επανάστασης που έρχεται θα είναι το τεντωμένο δάχτυλο…

Δεν χρειάζεται να πυρπολεί ο όχλος κτίρια και αυτοκίνητα. Δεν χρειάζεται να φωνάζει ρυθμικά συνθήματα. Δεν χρειάζεται να βιοπραγεί και να προπηλακίζει.

Αρκεί να εντοπίσει αυτούς που τόσα χρόνια κορόιδευαν τον κόσμο, τον παραπληροφορούσαν και τον χειραγωγούσαν.

Να τους εντοπίσει και να τους δείχνει με το δάχτυλο…

– Θυμάστε όλους εκείνους, που προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι, αν δεν περάσει το Σχέδιο Ανάν, η Κύπρος, τάχα, «θα καταστραφεί»;

Θυμάστε όλους εκείνους που κατακεραύνωναν τον αείμνηστο Πρόεδρο της Κύπρου Τάσο Παπαδόπουλο, ο οποίος, μόνος τότε, έμεινε όρθιος και είπε το μεγάλο ΌΧΙ; Τους θυμάστε όλους αυτούς;

Δείξτε τους με το δάχτυλο!

– Θυμάστε όλους εκείνους που υπερασπίζονταν με πάθος το διαβόητο εκείνο βιβλίο Ιστορίας για την Έκτη Δημοτικού, που κατέγραφε τη σφαγή ως… «συνωστισμό των προσφύγων» στη φλεγόμενη Σμύρνη το 1922;

Θυμάστε που κατήγγελλαν όσους διαφωνούσαν ως «αθεράπευτους εθνικιστές»;

Θυμάστε που ολόκληρος ο Ελληνικός λαός είχε τότε αγανακτήσει κι εκείνοι το χαβά τους; Τους θυμάστε όλους αυτούς;

Δείξτε τους με το δάχτυλο!

– Θυμάστε όλους αυτούς που έσπευδαν να χαρακτηρίσουν ως «ρατσιστή» όποιον μιλούσε για λαθρομετανάστες και εξέφραζε την άποψη ότι η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο την ανεξέλεγκτη εισβολή ξένων;

Τώρα βέβαια, αρκετοί από δαύτους θυμήθηκαν ότι υπάρχει λαθρομετανάστευση και χτίζουν… φράχτες για να την αντιμετωπίσουν. Αφού προηγουμένως έφτιαξαν και στήριξαν νόμους που προσελκύουν μαζικά καινούργιους λαθρομετανάστες! Τους θυμάστε όλους αυτούς;

Δείξτε τους με το δάχτυλο!

– Θυμάστε όλους εκείνους που όταν βρίσκονταν στην Αντιπολίτευση υπερασπίζονταν με πάθος όλα τα «κεκτημένα» των συντεχνιών του Δημοσίου; Και σήμερα ανακαλύπτουν πως όλα εκείνα τα «ιερά δικαιώματα» είναι στην πραγματικότητα …«σκανδαλώδη προνόμια» και ισοπεδώνουν πλέον δικαίους και αδίκους! Τους θυμάστε;

Δείξτε τους με το δάχτυλο!

– Θυμάστε όλους εκείνους που υποστήριζαν πως όταν θα μπούμε στο ευρώ ο φθηνός δανεισμός θα δημιουργήσει νέα επίπεδα ευημερίας και ανάπτυξης;

Όταν τόλμαγες να ψελλίσεις ότι η υψηλή ισοτιμία με την οποία μπαίναμε τότε στο ευρώ θα υπονομεύσει την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας, σε έλεγαν επικίνδυνο «ευρω-σκεπτικιστή»! Το θυμάστε;

Όταν τόλμαγες να υποστηρίξεις τότε, ότι εύκολος δανεισμός χωρίς ανταγωνιστικότητα μπορούσε να οδηγήσει σε θανάσιμο υπερδανεισμό της χώρας, σε κατήγγελλαν ως «εχθρό της Ευρώπης»! Τους θυμάστε όλους αυτούς;

Δείξτε τους με το δάχτυλο!

Για να υπάρξει Ελευθερία, σε ανελεύθερο καθεστώς, χρειάζεται Επανάσταση.

Για να υπάρξει Δικαιοσύνη, εκεί που βασιλεύει η αδικία, χρειάζεται Επανάσταση.

Για να υπάρξει Ελπίδα, εκεί που κυριαρχεί η γενικευμένη απόγνωση, χρειάζεται Επανάσταση.

Όμως, πριν από κάθε Κοινωνική Επανάσταση, χρειάζεται αφύπνιση των συνειδήσεων.

Να γνωρίζουμε όλοι ποιοι, πότε και πώς τρομοκρατούσαν, φίμωναν και περιθωριοποίησαν όσους προσπαθούσαν να ειδοποιήσουν για τα δεινά που έρχονταν.

Να γνωρίζουν κι οι ίδιοι ότι τους ξέρουμε. Ότι δεν ξεχάστηκαν τα καμώματά τους. Ούτε συγχωρέθηκαν…

Σε ένα τυραννικό καθεστώς οι δυνάστες επιβάλλονται με τον τρόμο και τη βία.

Σε ένα σύγχρονο καθεστώς «χειραγωγούμενης δημοκρατίας», όπως αυτό που γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια, οι δυνάστες επιβλήθηκαν με την ιδεολογική τρομοκρατία της «πολιτικής ορθότητας». Και με το «αζημίωτο» της διαπλοκής…

Συκοφαντούσαν τους αντιπάλους τους. Τους εξοβέλιζαν από το δημόσιο διάλογο, τους απέκλειαν από το δημόσιο βήμα, τους στιγμάτιζαν ως «ακραίους» και «γραφικούς». Τους φίμωναν και τους διέσυραν…

Σήμερα προσπαθούν να τα ξεχάσουν όλα αυτά.

Αρκεί μόνο να τους δείξουμε ότι θυμόμαστε πολύ καλά ποιοι είναι, τι έκαναν και τι έλεγαν όλα αυτά τα χρόνια, για να στιγματιστούν μια και καλή δικαίως, όπως εκείνοι στιγμάτιζαν τόσα χρόνια αδίκως.

Δεν χρειάζεται βία. Αρκεί ο δίκαιος στιγματισμός τους!

Όχι για τις απόψεις τους. Αλλά για την ιδεολογική τρομοκρατία που επέβαλαν, επί χρόνια, σε όσους είχαν αντίθετες απόψεις.

Δεν είναι κακό να έχει λάθος άποψη. Είναι, όμως, έγκλημα να φιμώνεις και να στιγματίζεις κάθε διαφορετική άποψη.

Κι αυτό το έγκλημα δεν πρέπει απλώς να τιμωρηθεί. Πρέπει να ξεριζωθεί οριστικά για να υπάρξει αληθινή Δημοκρατία.

Δείξτε τους, λοιπόν, με το δάχτυλο!

Η πιο γνήσια Επανάσταση, είναι η αφύπνιση των συνειδήσεων.

Και οι συνειδήσεις αφυπνίζονται όταν παραμερίζεται ο φόβος και αποκαθίσταται το αίσθημα δικαίου.

Δείξτε τους με το δάχτυλο! Για να καταλάβουν όλοι ότι η συνείδηση του Έλληνα αφυπνίζεται και το δίκαιο αποκαθίσταται.

Ένας να τους δείξει με το δάχτυλο, είναι αμελητέα «όχληση».

Εκατό να τους δείξουν με το δάχτυλο, είναι βαριά κατηγορία.

Χίλιοι να τους δείξουν με το δάχτυλο, είναι τελεσίδικη καταδίκη!

Η μεταπολίτευση του 1974 πέτυχε γιατί απέκλεισε τους χουντικούς και τις απόψεις τους.

Η νέα μεταπολίτευση θα επιτύχει αποκλείοντας του «παπαγάλους» την «πολιτικής ορθότητας».

Δεν είναι λιοντάρια για να τους «πιάσει» το σπαθί.

Είναι κοριοί και χρειάζονται «εντομοκτόνο».

Το καλύτερο εντομοκτόνο για τέτοια παράσιτα είναι ο δίκαιος στιγματισμός. Δείξτε τους με το δάχτυλο.

Δεν χρειάζεται υψωμένη γροθιά.

Αρκεί το τεντωμένο δάχτυλο.

ΝΖ



Η ιστορία είναι παλιά, άδοξα απόμακρη, μολονότι έχει πολλάκις αναβαπτιστεί στον άφθαρτο ολολυγμό των θυμάτων.
Αρχισε το 1946, όταν η Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων επιδίκασε στη χώρα μας την καταβολή από το γερμανικό κράτος: 7,1 δισ. δολαρίων ως επανόρθωση για τις καταστροφές που προξένησαν στη χώρα τα γερμανικά στρατεύματα· 3,5 δισ. δολαρίων για την εξόφληση ων αναγκαστικών δανείων της Τραπέζης της Ελλάδος προς το Γ΄ Ράιχ· αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών. Επίσης την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που άρπαξαν οι Γερμανοί στην κατοχή (πηγή: Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα).
Η Γερμανία αρνείται δεκαετίες τώρα οποιαδήποτε οφειλή, ισχυριζόμενη ότι κατέβαλε το 1960 στην Ελλάδα αποζημίωση 115 εκατ. μάρκων (όταν οι επανορθώσεις – αποζημιώσεις είχαν εκτιμηθεί σε αρκετά δισ. δολάρια), μετά τη σύμβαση που υπέγραψε με το ελληνικό κράτος, με την οποία ρυθμίστηκαν και άλλα ζητήματα, όπως η αποφυλάκιση του εγκληματία πολέμου Μαξ Μέρτεν και η παραπομπή όλων των ενεργών ναζί σε δίκη στη Γερμανία (δεν καταδικάστηκε ποτέ κανείς).
Το 1995 ο Ανδρέας Παπανδρέου έδωσε εντολή στον Ελληνα πρέσβη στη Βόννη να ζητήσει την έναρξη διαπραγματεύσεων για την τακτοποίηση των γερμανικών οφειλών.
Ο δικηγόρος Γ. Σταμούλης πέτυχε το 1997 τη δικαίωση από την ελληνική Δικαιοσύνη των 218 θυμάτων του Διστόμου και την αποζημίωση των συγγενών τους με 28 δισ. δολάρια μέσω κατασχέσεων ακινήτων του Ινστιτούτου Γκαίτε και της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής. Η κατάσχεση δεν εγκρίθηκε από δύο υπουργούς Δικαιοσύνης. Το 2002 συγκροτήθηκε Ειδικό Δικαστήριο που ανέτρεψε την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η οποία είχε υιοθετήσει την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς υπέρ των θυμάτων του Διστόμου και κατά της Γερμανίας η οποία ζητούσε ακύρωση της απόφασης, στη βάση του «δικαιώματος της ετεροδικίας».
Στο αρχείο μπήκαν, μαζί με την απόφαση για το Δίστομο, και οι 80.000 αγωγές κατά της Γερμανίας που είχαν υποβληθεί από Ελληνες πολίτες σε όλα τα πρωτοδικεία της χώρας.
Ο Γ. Σταμούλης κατέφυγε στη Φλωρεντία όπου υπάρχουν γερμανικά ακίνητα και προέβη σε κατασχέσεις. Το γερμανικό Δημόσιο προσέφυγε στα δικαστήρια κατά της κατάσχεσης, η υπόθεση έφτασε στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της γείτονος που αναγνώρισε το δικαίωμα της εκτέλεσης στην Ιταλία της απόφασης του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς. Η Γερμανία προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά της απόφασης…
Αλλη μία ιστορία επονείδιστων παραχωρήσεων και δραματικής απροθυμίας των ελληνικών κυβερνήσεων να διεκδικήσουν τα οφειλόμενα.
Η σημερινή έμπλεος συμβολισμών παρέμβαση της κυβέρνησης στην προσφυγή της Γερμανίας στο Δικαστήριο της Χάγης κατά της απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ιταλίας ερμηνεύτηκε ποικιλοτρόπως. Από ορισμένους ως ρήξη με τις παρελθούσες κυβερνητικές πρακτικές, από άλλους ως κοροϊδία, ως κίνηση που θα διευκολύνει τη δικαστική νίκη των Γερμανών.
Η ίδια η κυβέρνηση την «αποσυνδέει» από την κοινωνικο-οικονομική συγκυρία. Ομως, η παρέμβαση αυτή ήδη λαμβάνει τη δυναμική ενός μύθου με τη μορφή της προσπάθειας να αναστηλωθεί το ηθικό των ισχυρά δοκιμαζόμενων Ελλήνων… Τόσο μεγάλη είναι η ανάγκη για ένα αδιόρατο σήκωμα του σκυμμένου κεφαλιού που θα προσδώσει στη χώρα ένα, λιλιπούτειο έστω, ανάστημα.

Αυτό που πριν μερικές ημέρες είχαμε προβλέψει ότι θα κάνει η κυβέρνηση, δηλαδή να στήσει σκηνικό πρόωρων εκλογών, το επιβεβαιώνουν οι εφημερίδες του Σαββατοκύριακου. Γράφαμε ότι ο Γ. Παπανδρέου έχει καταστρώσει σχέδιο να πάει σε πρόωρες κάλπες έχοντας εξασφαλίσει κάποιες προϋποθέσεις. Έτσι, θα επιδιώξει να κερδίσει και πάλι τις εκλογές και ελεύθερος πια να πάρει νέα σκληρά μέτρα που θα είναι υποχρεωτικά καθώς η χώρα έχει πτωχεύσει αλλά δεν τον λένε ξεκάθαρα.

Ο διεμβολισμός του εκλογικού σώματος έχει τέσσερις βασικές συνιστώσες:

1. Ανεβάζουμε τους τόνους στην εξωτερική πολιτική και κυρίως στα Ελληνοτουρκικά. Γι’ αυτό και οι… μαγκιές στο Ερζερούμ με τις ευλογίες των Αμερικανών, γι’ αυτό και η Χάγη για το Δϊστομο αν και ξέρουν ότι δεν πρόκειται να κερδίσουν τίποτε. Τι μένει; Πολύ σύντομα θα δούμε κυβερνητικούς να υψώνουν τους τόνους για το Σκοπιανό σε μια προσπάθεια να δείξουν στον κόσμο πόσο ανυποχώρητοι είναι αν και είναι έτοιμη μια λύση κι ένας επώδυνος συμβιβασμός.

2. Επιχείρηση «καθαρά χέρια». Ακολουθώντας το παράδειγμα του Ντι Πιέτρο, ο Γ. Παπανδρέου θυμήθηκε τώρα να διατάξει να μπουν κάποιοι πολιτικοί στη φυλακή. Πέραν του γεγονότος ότι κάτι τέτοιες αποφάσεις τις παίρνουν οι δικαστές κι όχι οι κυβερνήσεις, σας γράφαμε ότι στόχος είναι να «τελειώσουν»κάνα δύο «τελειωμένους» ΠΑΣΟΚους πρώην υπουργούς και να βάλουν στο εδώλιο γερά ονόματα από τη Νέα Δημοκρατία. Προφανής ο λόγος: Να ικανοποιήσουν το λαϊκό αίσθημα γέρνοντας την πλάστιγγα προς τα δεξιά.

3. «Ικανοποιείστε τους νοικοκυραίους με κάθε τρόπο». Αυτή είναι η εντολή της κυβέρνησης και γίνεται με πολλούς τρόπους.

Α. με συλλήψεις τρομοκρατών, είτε πραγματικών, είτε μπαχαλάκηδων. Αρκεί μόνο η εικόνα με τα λευκά γιλέκα ώστε να ικανοποιηθεί ο κόσμος.

Β. Ο φράχτης του Έβρου. Είχαμε προφητεύσει ότι μετά το πυροτέχνημα Παπουτσή θα βγουν και μερικά γκάλοπ που θα δείχνουν ότι συντριπτικά ο κόσμος συμφωνεί. Καθώς το μεταναστευτικό πρόβλημα παίρνει σοβαρές κι επικίνδυνες για την ελληνική κοινωνία διαστάσεις, η «κλοπή» της πολιτικής ατζέντας άλλων πολιτικών χώρων από το ΠΑΣΟΚ είναι το κόλπο για να πάρουν με το μέρος τους νοικοκυραίους. Δεν είναι τυχαία ούτε η αύξηση της αστυνόμευσης, ούτε το ξύλο που έπεσε στον Αγιο Παντελεήμονα σε βάρος των Χρυσαυγιτών για πρώτη φορά.

4. Μεταρρυθμίσεις στην οικονομία. Αν κι εκεί οι ελιγμοί είναι περιορισμένοι, η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να περάσει το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων ως κοινωνικό μέτρο διότι θα μειωθούν οι τιμές στα φάρμακα, στις νομικές υπηρεσίες, στους μηχανικούς κ.λπ. Ψεύδος ασύστολο.

Βέβαια, στην οικονομία θα προσπαθήσουν να περάσουν ως μεγάλο επίτευγμα μια συμφωνία ενίσχυσης του μηχανισμού στήριξης αλλά και μια επιμήκυνσης. Ήδη βγαίνουν πρωτοσέλιδα ότι με την επιμήκυνση θα γλιτώσουν 60-70 δις και θα βγούμε στις αγορές πιο άνετοι. Μα με την οικονομία διαλυμένη ποιος θα μας δανείσει;

Υπάρχει, όμως, κι ένα κρυφό σχέδιο, αυτό που θα δικαιολογεί την προσφυγή στις κάλπες. Βάζουμε ορισμένους κυβερνητικούς βουλευτές να κάνουν σκληρή κριτική, βάζουμε και μερικούς πράσινους συνδικαλιστές που τώρα το θυμήθηκαν, να εξαπολύσουν επίθεση για αλλαγή στο DNA του ΠΑΣΟΚ κι έτσι πάμε στις εκλογές γιατί, όπως θα πει ο πρωθυπουργός «δεν εκβιάζομαι, θέλω καθαρή εντολή».

Κι αν όλα αυτά είναι αστεία, που να δείτε τα σοβαρά που θα έλθουν αν όντως πάμε σε εκλογές και το ΠΑΣΟΚ ξαναγίνει κυβέρνηση. Τότε θα ανακοινωθεί η χρεοκοπία, με όποιο όνομα κι αν χρησιμοποιηθεί (αναδιάρθρωση, νέο δάνειο, νέο Μνημόνιο), τότε θα ανακοινωθούν συνεκμεταλλεύσεις στο Αιγαίο και άλλες συμφωνίες που κρατούνται σαν επτασφράγιστα μυστικά.

Αυτό ακριβώς το σχέδιο αποτυπώνουν οι εφημερίδες και φυσικά δεν είναι καθόλου τυχαία και τα γκάλοπ που δείχνουν υπεροχή του Γ. Παπανδρέου.

Πηγή


Πολιτική… ανόρθωση με οδηγό τις δημοσκοπήσεις επιχειρεί ο πρωθυπουργός το τελευταίο δεκαήμερο. Η προσδοκία του είναι να ανακτήσει το χαμένο έδαφος των τε­λευταίων μηνών, αφού συνεργάτες του εκτιμούν ότι αμέσως μετά τον Σε­πτέμβριο τόσο η εικόνα του όσο και αυτή της κυβέρνησης εμφάνισαν ρα­γδαία πτώση με κίνδυνο την πλήρη απαξίωση πριν ακόμα κλείσουν δύο χρόνια διακυβέρνησης. Μάλιστα η κυ­βέρνηση βρέθηκε αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες με την πλάτη στον τοίχο και χωρίς να έχει τη δυνατότητα να επιβάλει την ατζέντα της.

Η επικοινωνιακή καταιγίδα που ξε­κίνησε αμέσως μετά τις γιορτές με κυ­βερνητικούς παράγοντες να ανοίγουν το ένα θέμα μετά το άλλο έχει προκα­λέσει πολλά και σοβαρά ερωτήματα για την τελική της στόχευση.

Στα πολιτικά γραφεία τα στοιχήματα δίνουν και παίρνουν για το ενδεχόμενο ανοιξιάτικης προσφυγής στις κάλπες.

Μάλιστα η δημόσια τοποθέτηση της Αλέκας Παπαρήγα μόλις χτες για το σο­βαρό ενδεχόμενο εκλογών τον Απρίλιο κινητοποίησε και τους πιο δύσπιστους. Η εκτίμηση είναι ότι ο Περισσός δεν δημοσιοποιεί τίποτα στην τύχη, χωρίς σοβαρή πληροφόρηση και σε βάθος ανάλυση των δεδομένων, συνεπώς η αποστροφή αυτή της γ.γ. του ΚΚΕ μόνο επιπόλαια δεν θεωρείται.

Άλλωστε παρόμοιες εκτιμήσεις έχουν εκφράσει τις τελευταίες μέρες δημόσια τόσο ο Γ. Καρατζαφέρης όσο και στελέχη της Ν.Δ. που συνομιλούν με τον Αντώνη Σαμαρά.

Λίγο μετά τις δηλώσεις Παπαρήγα τα σενάρια αυξήθηκαν από την αιφνίδια απόφαση της κυβέρνησης, όπως την ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ζητώντας αποζημίωση για τη σφαγή του Διστόμου. Πολλοί ήταν αυτοί που σκέφτηκαν ότι η θριαμβική αυτή ανακοίνωση μιας απόφασης που λήφθηκε δύο μόλις μέρες πριν λήξει η σχετική προθεσμία εντάσσεται στο πλαίσιο της… επικοινωνιακής καταιγί­δας προκειμένου να μεταβληθούν οι διαθέσεις της κοινής γνώμης. Στο ίδιο κάδρο εντάσσουν πολλοί πολιτικοί αναλυτές, αλλά και στελέχη του ΠΑ-ΣΟΚ, μια σειρά από πρωτοβουλίες των τελευταίων ημερών:

Η πλήρης υιοθέτηση μιας σκληρής ατζέντας στο θέμα των παράνομα εισελθέντων μεταναστών στη χώρα, που «αποσπάστηκε» βίαια από τη Ν.Δ. και τον ΛΑΟΣ, που κοιτάνε αμήχανα τις εξελίξεις. Το θέμα αυτό έχει μετρηθεί σε πολλές δημοσκοπήσεις και οι πολί­τες στη συντριπτική τους πλειοψηφία συμφωνούν σε μια σκληρή αντιμετώ­πιση του θέματος, παρά τις επιφυλά­ξεις και τη διαφορετική στάση της Αρι­στεράς, των κοινωνικών κινημάτων και των διανοουμένων.

Η άκαμπτη στάση του ίδιου του Γ. Παπανδρέου στο θέμα των κλειστών επαγγελμάτων μοιάζει να ταυτίζεται με την πλειοψηφία της κοινής γνώμης, που δείχνει να αγανακτεί σε προνό­μια, εμπόδια και προστατευτισμούς πάσης φύσεως. Μάλιστα υπουργοί θεωρούν ότι ενδεχόμενη σύγκρουση της κυβέρνησης με κάποια κοινωνικά ρετιρέ, όπως δικηγόροι, φαρμακοποι­οί, συμβολαιογράφοι, «εξωραΐζει» την τραυματισμένη εικόνα της.

Η σκληρή γραμμή απέναντι στους εργαζόμενους στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, όπου η ταλαιπωρία και το κόστος φορτώνεται στις πλάτες των πολιτών που θέλουν να μετακινη­θούν. Η κυβέρνηση θα συνεχίσει τα… φούμαρα περί διαλόγου, οι διοικήσεις των οργανισμών τις προσφυγές στη δι­καιοσύνη και η κοινωνία να μένει στο κενό με στόχο να πληγούν οι αντιδρώ­ντες εργαζόμενοι, ώστε να απαξιωθεί ο αγώνας τους. Τακτική που λει­τούργησε και με τους φορτη­γατζήδες και τη γνωστή κα­τάληξη των κινητοποιήσε­ών τους…

Η συνεχιζόμενη διαρροή ότι η κυ­βέρνηση θέλει να πληρώσουν πολιτι­κοί που χρηματίστηκαν. Στην τελευ­ταία διαθεσμική σύσκεψη ο πρωθυ­πουργός άκουσε από πολλούς ότι η ελληνική κοινωνία επιθυμεί να μπει κάποιος φυλακή, φράση που είχε πει και ο ίδιος μια εβδομάδα νωρίτερα. Συνεργάτες του πρωθυπουργού επι­σημαίνουν ότι μπορεί να «είναι θέμα τιμής για την παράταξη, αλλά και για τον πολιτικό κόσμο της χώρας, να αντι­μετωπίσουν τις συνέπειες του νόμου όσοι έβλαψαν τον τόπο», όπως μετέ­φεραν «Τα Νέα» ότι ειπώθηκε στη σύ­σκεψη, αλλά η κυβέρνηση δεν μπορεί να βάλει κανέναν στη φυλακή, αφού τη συνταγματική δυνατότητα έχει μό­νο η Δικαιοσύνη. Αυτό που ουσιαστικά κάνει η κυβέρνηση είναι να «εντείνει» τις πιέσεις προς τους λειτουργούς της Θέμιδας, αλλά και τα αρμόδια κρατικά ελεγκτικά όργανα, ώστε να βρεθούν κάποια στοιχεία προκειμένου κάποιοι να πληρώσουν. Το σκηνικό που στήνε­ται μοιάζει με… ανθρωποθυσία και δι­αθέτει αρκετά στοιχεία κανιβαλισμού, αφού γίνεται μόνο για τα «μάτια του κόσμου» και όχι από ειλικρινή διάθεση κάθαρσης. Κι αυτό γιατί επικοινωνια­κά οι κυβερνώντες επείγονται να δώ­σουν «αίμα στον λαό». Έμπειρα στελέ­χη του ΠΑΣΟΚ εκτιμούν ότι αν υπάρξει μια αίσθηση τιμωρίας έστω και ενός, ενδεχομένως να τη γλιτώσουν οι υπό­λοιποι πολιτικοί που απειλούνται από προπηλακισμούς και λιντσάρισμα. Το πολιτικό σύστημα μοιάζει να εννοεί απολύτως τη διάθεση που έχει για τη διάσωσή του και προς τούτο σπρώχνει τα πράγματα προς «κάθαρση», έστω και εντελώς επιφανειακή και τυχαία, αφού είναι οφθαλμοφανές ότι πο­τέ δεν θα μάθουμε πραγματικά στοιχεία για το μεγάλο φαγοπό­τι και τους εμπλεκόμενους πο­λιτικούς.

Όλα αυτά λοιπόν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η επικοι­νωνιακή καταιγίδα οφείλεται στην πολιτική «ετοιμότητα» για εκλογικό αιφνιδιασμό και βέβαια άνοδο των εκλογικών ποσοστών του ΠΑΣΟΚ. Στην κυβέρνηση εκτιμούν ότι μέσα στους επόμενους μήνες οι αποφάσεις εντός του ευρωπαϊκού πλαισί­ου θα είναι ραγδαίες και θα διασφα­λίσουν τη χώρα μας από τις επιθέσεις των αγορών. Αν λοιπόν υπάρχουν τέ­τοιες εξελίξεις ή αν τα πράγματα στρα­βώσουν, ο πρωθυπουργός θα θελήσει να αιφνιδιάσει τους πολιτικούς του αντιπάλους κάνοντας εκλογές με συ­γκεκριμένη ατζέντα, με προφανή στό­χο να επιβεβαιώσει την πολιτική του κυριαρχία, αλλά και να προχωρήσει σε τολμηρές αποφάσεις χωρίς να είναι δέσμιος παλιότερων υποχρεώσεων.

Περιοδεία Παπανδρέου

Στο πλαίσιο αυτό επιχειρείται και μια στοιχειώδη κομματική ανασυγκρότηση με αφορμή την Εθνική Συνδιάσκεψη του καλοκαιριού που θα γίνει στη σκιά της κρίσης και των οδυνηρών αποφά­σεων που πήρε η κυβέρνηση για τα χα­μηλότερα λαϊκά στρώματα. Το σύνθη­μα που εκπέμπει η Ιπποκράτους είναι φυγή προς τα εμπρός χωρίς να κοιτά­ξει το κόμμα πίσω, στη λογική ότι όλα έγιναν για τη σωτηρία της χώρας.

Ο σχεδιασμός που έγινε μιλά για συ­σκέψεις στις πρωτεύουσες των περι­φερειών, όπου θα τεθούν οι προγραμ­ματικές προτεραιότητες του κυβερνώ­ντος κόμματος. Στο πλαίσιο αυτό θα κάνει περιοδεία και ο πρωθυπουργός, ενώ θα προηγηθούν μικτά υπουργικά και κομματικά κλιμάκια.

Δεκαέξι και πλέον μήνες μετά τις εκλογές αποφασίστηκε να μιλήσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για όσα έχουν μέχρι τώρα συμβεί, σε μια προσπάθεια να εκτονωθούν εντάσεις και να… λυ­θούν παρεξηγήσεις. Στην προχτεσινή συνεδρίαση του διαθεσμικού αποφασί­στηκε η συνεδρίαση της Κοινοβουλευ­τικής Ομάδας με μοναδικό αντικείμενο την κατάθεση απόψεων των βουλευ­τών, που θα γίνει στα τέλη του μήνα ή στις αρχές Φεβρουαρίου. «Θα συνεργα­στούμε με τους βουλευτές, με την Κοι­νοβουλευτική Ομάδα και με το Κίνημα και για τη δουλειά που θα κάνουμε για τη Συνδιάσκεψη, που θα πραγματοποιη­θεί κατά τον Ιούνιο, με θεματικές, αλλά και με περιφερειακές Συνδιασκέψεις γύρω από τα αναπτυξιακά ζητήματα», είπε συγκεκριμένα χτες στο Υπουργικό Συμβούλιο ο Γ. Παπανδρέου, δείχνοντας τη διάθεσή του να «χαϊδέψει» τα αυτιά των βουλευτών του.

Στόχος των συνεργατών τού πρω­θυπουργού είναι να αποσυμπιεστεί η πίεση που ασκούνε οι βουλευτές για τις κινήσεις της κυβέρνησης και κυρί­ως από τη συμπεριφορά υπουργών. Άλλωστε η κίνηση της κυβέρνησης να αποσύρει από την κυκλοφορία οποια­δήποτε αναφορά στο μνημόνιο και τις υποχρεώσεις μας απέναντι στην τρό­ικα μοιάζει να έχει γίνει ευνοϊκά απο­δεκτή από τους βουλευτές. Μάλιστα ο πρωθυπουργός στο χτεσινό Υπουργικό Συμβούλιο επισφράγισε αυτή την επι­κοινωνιακή τακτική σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση πρέπει πια να κινηθεί με άξονα τις προγραμματικές της δε­σμεύσεις που αφορούν στην αλλαγή του κράτους και την καθημερινότητα του πολίτη. «Θέλω να υπενθυμίσω ότι όσα έχουμε πλέον μπροστά μας δεν είναι ως επί το πλείστον επιταγές κα­μίας σύμβασης, ή κανενός μνημονίου. Η σύμβασή μας είναι με τον ελληνικό λαό. Μπορεί και πρέπει να τιμήσουμε τις δεσμεύσεις μας, και θα το κάνου­με. Και μπορεί μερικά από αυτά να αποτελούν μέρος του μνημονίου, διό­τι ακριβώς εμείς τα θέσαμε μέσα στο μνημόνιο, αυτό συνέβη, όμως, διότι εμείς επιμείναμε ότι είναι μια εποχή, όχι απλώς πρόσκαιρων μέτρων, για να αντιμετωπίσουμε το συγκυριακό πρό­βλημα του ελλείμματος και του χρέ­ους, αλλά ότι χρειαζόμαστε βαθύτε­ρες και μεγάλες αλλαγές, αυτές που είχαμε αυτούσιες βάλει στο προεκλο­γικό μας πρόγραμμα, που είναι | 11 κάτι πολύ περισσότερο από ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας», τόνισε συγκεκρι­μένα ο πρωθυπουργός, επιβεβαι­ώνοντας ότι όλο το παιχνίδι πια θα παίζεται στο… μεταρρυθμιστι­κό πλαίσιο μπας και ξεχαστούν οι Έλληνες για τη σκληρή αφαίμαξη των εισοδημάτων τους με αυξανό­μενη ένταση τους 16 τελευταίους μήνες.

Ο εκλογικός νόμος και η εκτόνωση των βουλευτών...

Οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού επισημαίνουν ότι η τακτι­κή «του μαστίγιου και του καρότου» με τους βουλευτές που κατάπιαν την οργή τους και ψήφισαν το τελευταίο πολυνο­μοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών με τη μορφή του κα­τεπείγοντος θα συνεχιστεί, αφού μετά την εκτονωτική συνε­δρίαση, που θα λειτουργήσει και ως ομαδική ψυχοθεραπεία, έρχεται ο εκλογικός νόμος, το μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και οι ρυθμίσεις για τα επικουρικά ταμεία που επιβάλλει ο τελευταίος ασφαλιστικός νόμος. Ιδιαίτερα για τον εκλογικό νόμο έχουν αρχίσει και αναπτύσσονται πολ­λές μουρμούρες και τάσεις αντάρτικου, αλλά το Μαξίμου παραμένει άκαμπτο, σημειώνοντας ότι θα τεθεί σκληρή κομ­ματική πειθαρχία με αντίτιμο την πτώση της κυβέρνησης και την προσφυγή σε εκλογές. Κι αυτό γιατί ο πρωθυπουργός επισημαίνει ότι το ζήτημα της κατάτμησης των περιφερειών και η κατάργηση του σταυρού προτίμησης έχουν πολλαπλώς ψηφιστεί από συνέδρια και συνδιασκέψεις του ΠΑΣΟΚ και αποτελούν αταλάντευτη προεκλογική δέσμευση. Οι βουλευ­τές όμως αντιτείνουν ότι ο «διάβολος κρύβεται στις λεπτο­μέρειες», αφού διολισθαίνει η ποιότητα της δημοκρατίας, αν δεν κατοχυρωθούν θεσμικά οι διαδικασίες κατάρτισης των εκλογικών συνδυασμών και οι αρχηγοί των κομμάτων έχουν ακώλυτο δικαίωμα να συντάσσουν εκλογικές λίστες κατά το δοκούν...

Πηγή


Η φωτοσύνθεση "Τσουνάμι" ανήκει στο "Γρεκί"



Αλλάζει ριζικά η στελέχωση του πρωθυπουργικού γρα­φείου και ο πρωθυπουργός αναμένεται να ικανοποιήσει την υπόσχεση που έδωσε στον… εαυτό του να μην παραδώσει ένα άδειο κέλυφος, άδεια δηλαδή γραφεία στο Μαξίμου χωρίς υπολογιστές και μόνο το τμήμα του υπηρετικού προ­σωπικού σε πλήρη λειτουργία. Ο ίδιος είχε εντυπωσιαστεί από την κατάσταση και έλεγε παντού ότι παρέλαβε ένα άδειο πουκάμισο και όλος ο μηχανισμός έπρεπε να στηθεί από την αρχή. Τώρα αυτό αλλάζει και μάλιστα τις επόμενες εβδομάδες αναμένεται να γίνουν πολλές συζητήσεις για την απόφαση να προσληφθούν 20 άτομα ως μόνιμο προσω­πικό του πρωθυπουργικού γραφείου, τα οποία θα προσφέ­ρουν υπηρεσίες ανεξαρτήτως προσώπου και κόμματος που θα καταλαμβάνουν την εξουσία.

Έπειτα από 16 μήνες στην εξουσία και ύστερα από λεπτο­μερείς εισηγήσεις που πήρε από τους ξένους συμβούλους του για το πώς λειτουργούν τα γραφεία των πρωθυπουργών άλλων χωρών με παρεμφερή πληθυσμό και πολιτικά χαρα­κτηριστικά, ο Γιώργος Παπανδρέου ανέθεσε στη Ρεγγίνα Βάρτζελη την εποπτεία για τη μόνιμη συγκρότηση ενός πρω­θυπουργικού γραφείου που θα λειτουργεί κανονικά, ανε­ξάρτητα από το ποιος κάθεται στην… καρέκλα.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα εξαγγελίες, ο διαγωνισμός θα γίνει από τον ΑΣΕΠ, αν και ακόμα δεν έχουν ξεκαθαριστεί οι όροι και οι προϋποθέσεις, αλλά και τα προσόντα που θα ζη­τηθούν από τους ενδιαφερόμενους. Πολλοί είναι αυτοί που διαπιστώνουν ερωτήματα αν τελικά ο διαγωνισμός θα γίνει από τον ΑΣΕΠ και θα είναι αδιάβλητος ή απλά θα τεθούν μόνο οι προδιαγραφές από τον ΑΣΕΠ και ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί «κατά το δοκούν» από το γραφείο του πρωθυ­πουργού και θα επικυρωθεί στη συνέχεια.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι απόλυτα εξειδικευμέ­νοι υπάλληλοι θα πρέπει να διαθέτουν εξαιρετικές σπουδές και πολύ δυνατό φάκελο, αφού θα διαχειρίζονται το αρχείο του πρωθυπουργού και κομβικής σημασίας για τη συνέχεια και συνέπεια ενός πρωθυπουργικού γραφείου υπηρεσίες. Φυσικά συνεργάτες του πρωθυπουργού επισημαίνουν ότι ούτε ρόλο συμβούλου θα παίζουν οι υπάλληλοι αυτοί, ώστε να μην εμπλέκονται στην άσκηση πολιτικής και καίγονται, ούτε θα ασχολούνται με το στενό ιδιαίτερο γραφείο του πρωθυπουργού, που ουσιαστικά αφορά πρόσωπα απολύτου εμπιστοσύνης. Οι είκοσι πρωθυπουργοφύλακες ουσιαστι­κά θα αποτελούν μια σταθερή δομή, οι οποίοι θα εξασφα­λίζουν συνέχεια και συνέπεια αλλά και θα ενημερώνουν τους φακέλους, αλλά και τους συνεργάτες του εκάστοτε πρωθυπουργού για τον τρόπο λειτουργίας του γραφείου. Όπως επισημαίνουν συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου, υπάρχει πάντα το πρότυπο της Προεδρίας της Δημοκρατίας, όπου αξιόλογοι υπάλληλοι που υπηρετούν χρόνια εκεί φρο­ντίζουν ώστε να «υποδέχονται» και να ενημερώνουν άψογα τους συνεργάτες του εκάστοτε Προέδρου για τεχνικά λε­πτής φύσης θέματα, από το πρωτόκολλο μέχρι την αρχει­οθέτηση, ώστε να λειτουργεί ο θεσμός απρόσκοπτα. Κάτι τέτοιο θέλει να επιτύχει και ο πρωθυπουργός, αν και κάποι­οι «κακεντρεχείς» έσπευσαν να σημειώσουν ότι υπάρχει προηγούμενο με τους 20 επιστημονικούς συνεργάτες στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, που λειτουργούν ως τα μάτια και τα αυτιά της Ρεγγίνας Βάρτζελη, και μπορεί να υπάρξει αντιστοίχηση ώστε η νέα γραμματέας να ελέγχει απόλυτα όχι μόνο τη λειτουργία του πρωθυπουργικού γρα­φείου, αλλά και τους συμβούλους του πρωθυπουργού...

Πηγή


  • Γράφει ο Στέλιος Αρσενίου
Το 2011 μ.Χ. λίγες μόνο μέρες μετά την αλλαγή του χρόνου συνέβαιναν κοσμοϊστορικά γεγονότα.
Οι Ρωμαϊκές Λεγεώνες απανταχού της αυτοκρατορίας, πήραν εντολή να κατευθυνθούν στην Ελλάδα.
Ανακλήθηκαν από την Ιστορία η Μακεδονική Φάλαγγα με τις σάρισες των έξι μέτρων, ο Μιλτιάδης, ο Θεμιστοκλής , ο Επαμεινώνδας, ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Ναπολέων, ο Ταμερλάνος, ο Τζέκις Χαν, οι Βίκινγκς, όλοι οι πολέμαρχοι των Ίνκας των Αζτέκων οι πάντες και τα πάντα από την Ιστορία και μυθολογία του κάθε λαού, τα πάντα όλα, όπως αποφάνθηκε ο τρισμέγιστος από τους ρήτορες της μεταπολεμικής Ελλάδας, Νίκος Αλέφαντος.
Ο λόγος;
Ξεκινούσε στην Ελλάδα η «μάχη των σπλάχνων».
Η μητέρα των μαχών όλων των εποχών.
«Σπλάχνα» της Ελλάδας ήταν οι συνδικαλιστές, οι διπλοτριπλοτετραπλοβολεμένοι και βάλε των ΔΕΚΟ, άλλων οργανισμών βολέματος, ροχαλητού, ανάβασης στο σβέρκο του λαού, βολεψάκηδων πάσης φύσης και μορφής, κρατικοδίαιτων λειτουργών «ορκισμένων» στην Ελληνική Δημοκρατία, των οποίων οι φορολογικές δηλώσεις επέβαλαν όχι μόνο στην Εκκλησία της Ελλάδας, αλλά στα θρησκευτικά δόγματα όλου του κόσμου να βγάζουν δίσκο επαιτείας για την επιβίωσή τους.
Πίσω από όλα τα σκάνδαλα και τους πρωταγωνιστές τους στην Ελλάδα, πάντα έβρισκε κανείς κάποια «σπλάχνα».
Οι μόνοι που αδυνατούσαν να αφουγκραστούν τα «σπλάχνα» ήταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της χώρας.
Γι αυτό τα «σπλάχνα» ολοένα προόδευαν.
Βιτρίνα της χώρας ήταν τα «σπλάχνα».
Σιδερωμένοι, ατσαλάκωτοι, βολεμένοι, με δεσμίδες τα χαρτονομίσματα στις τσέπες, με αυτοκίνητα που οι πρόεδροι των ΗΠΑ δεν θα «δουν» ποτέ, με χλιδή που οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες και μετά από αυτούς οι Βυζαντινοί δεν «είδαν» ποτέ.
Το κυριότερο.
Χωρίς να κάνουν τίποτε.
Αυτά λοιπόν τα «σπλάχνα» άρχισαν κάποτε να τα απομυθοποιούν.
Ποιοί;
Αυτοί που τα μυθοποίησαν.
Έτσι, δόθηκε το έναυσμα από τον πρωθυπουργό της χώρας κ. Γιώργο Παπανδρέου κάποια μέρα, για ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΠΛΑΧΝΩΝ.
Έλα όμως που τα «σπλάχνα» έκαναν ρίζες και παράριζα κι έφτασε η χώρα να ‘χει «ΣΠΛΑΧΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ».
Άντε τώρα να πείσεις τα «σπλάχνα» για τις συγκυρίες, την ανεργία, τα ανυπέρβλητα προβλήματα γενικότερα.
Πάμε ξανά στις πολεμικές διεργασίες.
Επίτιμοι προσκεκλημένοι οι στρατηλάτες όλων των εποχών. Στρατοί και στρατάρχες στην Ελλάδα το λοιπόν για να παρακολουθήσουν την «μάχη των σπλάχνων».
Ο γιος του ιδρυτή των προνομιακών στρατιών των «σπλάχνων» κλήθηκε να τα αντιμετωπίσει.
Ανδρέας ο ιδρυτής, Γιώργος ο «στρατηλάτης».
Ο αείμνηστος Στρατάρχης ΤΙΤΟ, δεν γνωρίζω πόσους ακριβώς Παρτιζάνους είχε στη διάθεσή του, ούτε τι είδους τεχνάσματα είχε επινοήσει για να αντιμετωπίσει τους Γερμανούς.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει απέναντί του 150 κλειστά επαγγέλματα, 52 ΔΕΚΟ, ταχυδακτυλουργούς και σαλτιμπάγκους αναρίθμητους.
Για διπλοτριπλοτετραπλοβολεμένους δεν το συζητάμε.
Κοντά στο εκατομμύριο.
Αν κρίνουμε από την κοσμοσυρροή δημοσιογράφων, ανταποκριτών ξένου τύπου, την ανάκληση από την παγκόσμια Ιστορία πολέμαρχων, κλπ. κλπ., μάλλον η «μάχη των σπλάχνων» στην Ελλάδα ξεκίνησε.
Μόνο τον ΗΡΑΚΛΗ της μυθολογίας δεν είδα.
Μάλλον τον άφησαν για το τέλος, Να «ανοίξει» το ποτάμι για να καθαρίσει τους στάβλους του Αυγεία από την κόπρο...

Την ώρα που οι εξελίξεις στην πραγματική οικονομία αναμένονται ακόμα πιο δυσμενείς και τα νέα μέτρα φέρνουν ακόμα πιο δραματικές αλλαγές στην τσέπη και την καθημερινότητα των πολιτών, η κυβέρνηση καταφεύγει αφενός σε κινήσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα και, αφετέρου, στο «χαρτί» του εκλογικού εκβιασμού, αποβλέποντας στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης και στη συσπείρωση βουλευτών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ.

Η επιδείνωση της κατάστασης της ελληνικής οικονομίας το 2011 είναι δεδομένη, όσο και αν θέλουν κυβέρνηση και πρωθυπουργός να παρουσιάσουν τα πράγματα διαφορετικά.

Οσο και αν βελτιωθούν πρόσκαιρα κάποιοι οικονομικοί δείκτες, όσο και αν η κυβέρνηση ετοιμάζεται να υποδεχθεί πανηγυρικά κάποιες θετικές εξελίξεις στην ευρωπαϊκή οικονομία ή ακόμα και αποφάσεις για την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του ελληνικού χρέους, το βέβαιο είναι ότι τα χειρότερα έρχονται για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Με την ανεργία να εκτινάσσεται σε ποσοστά που μπορεί να φθάσουν και το 20% και τον αριθμό των ανέργων να εκτοξεύεται στο ένα εκατομμύριο, καμία εικόνα δεν μπορεί να ωραιοποιηθεί. Με τα εισοδήματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων να μειώνονται ακόμα περισσότερο και τη φορολογία να αυξάνεται διαρκώς, καμία κατάσταση δεν μπορεί να εξωραϊστεί. Και με την ύφεση να απειλεί με «λουκέτα» μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις ακόμα, κανένα άλλοθι δεν υπάρχει για την κυβέρνηση.

Απομένει , έτσι, στον πρωθυπουργό η απειλή της πρόωρης προσφυγής στην κάλπη, σε συνδυασμό με μια προσπάθεια αξιοποίησης πιθανών αποτελεσμάτων της επιχείρησης «καθαρά χέρια», «θυσιάζοντας» ενδεχομένως και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, τα οποία όμως δεν θα του κοστίσουν ιδιαίτερα.

Η τακτική του πολιτικού, εκλογικού εκβιασμού είναι γνωστή και αποτελεί συνήθη πρακτική για το ΠΑΣΟΚ και τον πρόεδρό του.

Είναι πρόσφατο και εξόχως χαρακτηριστικό το παράδειγμα με το εκβιαστικό δίλημμα που έθεσε ο Γιώργος Παπανδρέου στις δημοτικές, περιφερειακές εκλογές. Τώρα, επιχειρεί να παγιδεύσει στελέχη και ψηφοφόρους με σενάρια περί πρόωρων, αιφνιδιαστικών εκλογών.

Μόνο που λογαριάζει χωρίς τον «ξενοδόχο», αφού οι αντοχές της κοινωνίας έχουν εξαντληθεί.
Δεν θυμάται εύκολα επιστήμονας, πολλώ μάλλον πολίτης, εποχή μετά τις μέρες του ’36, σαν τη σημερινή με τόσην Υβριν. Υβριν με την έννοια την πρωταρχική της, την οργουελική, αλλά και την τρέχουσα. Δηλαδή αντιστροφή και πλήρης διαστρέβλωση των λέξεων, των εννοιών, των όρων, της ίδιας της πραγματικότητας.
«Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες» εκτοξεύει ο πρωθυπουργός προς το ΚΚΕ απαντώντας σε Ερώτηση για τη συνάντηση του Ερζερούμ έχοντας σκοπίμως πάθει αμνησία εαυτού. Τι ανήκει δηλαδή στους Ελληνες;
Η μειωμένη εθνική κυριαρχία (κείνος είπε); Τα Ιμια (ευχαριστώ τους Αμερικανούς by Simitis).

Η συμφωνία της Μαδρίτης; Ο εναέριος χώρος στα 8 ή στα 6 μίλια, ο θαλάσσιος των ναυτικών μιλίων που υπολείπονται των 12 επειδή υπάρχει τουρκικό casus belli; Το γιοφύρι του Ρίου, ο ΟΤΕ της «Ντόιτσε Τέλεκομ», το λιμάνι της «Cosco», οι αυτοκινητόδρομοι και τα διόδια των Ισπανογάλλων;

Στην Ελλάδα και τους Ελληνες εργαζόμενους πατριώτες ανήκουν οι πλουτίσασες πολυεθνικές που ….λυμαίνονται τη χώρα από την ΠΕΣΙΝΕ και δώθε; Λιοντάρια μπρελόκ βγαίνουν και μιλάνε με περισσή θρασύτητα για τον πατριωτισμό που οφείλει να υποκύπτει είτε σε τρόικες – που υπαγορεύουν ακόμα και το τελευταίο άρθρο οποιουδήποτε νόμου στην κυβερνητική πλειοψηφία και τα τσιράκια της – είτε σε εκβιασμούς από τράπεζες που δανείζουν το Δημόσιο με 4% κέρδος σε έξι μήνες από τα λεφτά που το ίδιο το αστικό κατεστημένο τους έδωσε στύβοντας νέους, γέρους, γυναίκες, παιδιά. Η Ελλάδα ανήκει στην κάθε Φιτς, Μιτς, Σιτς «εταιρεία» εκτίμησης κι ανεβοκατεβαίνει σαν ασανσέρ σπασμένο στον Αδη της φτώχειας. Δηλαδή, στις ύαινες αλά καρτ που οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ – ΝΔ επιστράτευσαν για το αντεργατικό τους σαφάρι.

Διεθνές Δίκαιο (χα!). Το αναμασάνε οι καταπατητές του που φτιάχνουν προτεκτοράτα με ποταμούς αίματος. Διεθνής νομιμότης (χα!). Την επικαλούνται οι περιστασιακές ιμπεριαλιστικές «συμμαχίες των προθύμων» που την πέφτουν σε Ιράκ, Αφγανιστάν, Σουδάν, Σομαλία κλπ. εξάγοντας διά πυρός και σιδήρου τον πολιτισμό των Γκουαντάναμο και των Αμπού Γκράιμπ. Υστερα στήνουν φράχτες και τείχη και ηλεκτροφόρα καλώδια από τη Λευκωσία ως τα Κατεχόμενα κι από το Μεξικό ως τις ζούγκλες της κοκαΐνης και τα νερά της Κορεατικής χερσονήσου.

«Οι ευρωπαϊκές αξίες» (χα!) που άλλαξαν εκτός από την ιστορία και τη γεωγραφία μεταφέροντας τη νοτιοανατολική Μεσόγειο στον Καύκασο και την αμερικάνικη επικράτεια στη Σούδα. Σέρβοι, τσιγγάνοι, μελαμψοί, μουσουλμάνοι, εβραίοι, χριστιανοί και πάντα οι κομμουνιστές να παίζονται στα ζάρια από λιοντάρια μπρελόκ στις κρίσεις και τις υφέσεις κι από ύαινες αλά καρτ που εξομοιώνουν το ΚΚΕ με το βαθύ τουρκικό στρατοκρατικό εξανδραποδιστή. Γιατί πιάστηκε στα πράσα να παζαρεύει με τους ταξικώς ομοίους του από την άλλη πλευρά του Αιγαίου, την εναπομείνασα πατρίδα σαν να είναι χωράφι του. Κληρονόμος «δυναστείας» γαρ και, φευ, φιλόδοξος να αναλάβει μια θέση στην παγκόσμια καπιταλιστική διακυβέρνηση, όσο μιλάει και βρυχάται τόσο θα του θυμίζουμε, ότι τα κλειδιά στο μπρελόκ, ούτε δικά του είναι, ούτε ανοίγουν την πόρτα του παράδεισου της τάξης του. Αλλος είναι ο λαός στον οποίο νομίζει ότι απευθύνεται και κοντός ψαλμός αλληλούια.



Το να παίρνεις συνέντευξη από έναν Βουλευτή είναι κάτι σχετικά συνηθισμένο. Το να παίρνεις συνέντευξη όμως από έναν Βουλευτή, που έχει διατελέσει Διοικητής της ΕΥΠ, είναι για έναν δημοσιογράφο σαν να πετάς σε ένα μαγαζί με γλυκά ένα παιδάκι. Πολλές ερωτήσεις έρχονται στο μυαλό. Ιδιαίτερα, αφού ο κ. Ιωάννης Κοραντής βρέθηκε πρόσφατα στο επίκεντρο της δημοσιότητας, λόγω των αποκαλύψεων του σκανδάλου των wikileaks, όπου ο πρώην Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοΐδης, φαίνεται να δηλώνει στον Πρέσβυ των ΗΠΑ (Σπέκχαρτ, 22/1/2010), ότι « η ΕΥΠ είναι ένα τίποτα. Δεν εξυπηρετεί την αποστολή της να προστατεύει την Ελλάδα και στην πραγματικότητα είναι επικίνδυνη για την Εθνική Ασφάλεια, εξ αιτίας των πολλών μειονεκτημάτων της …». Ταυτόχρονα ήλθαν στην επιφάνεια κάποιες καταγγελίες για «κακοδιαχείριση» στην ΕΥΠ. Η αντίδραση του κ. Κοραντή ήταν άμεση, καθώς κατηγόρησε ευθέως τον κ. Χρυσοχοΐδη για «εθνική ντροπή». Εμείς βέβαια δεν μπορούσαμε να περιορισθούμε σε αυτό το ζήτημα.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Παπαγεωργίου

Ας ξεκινήσουμε με τα πλέον πρόσφατα. Ο πρώην υπουργός Προ.Πο κ. Χρυσοχοΐδης κατηγόρησε την υπηρεσία της οποίας ήσασταν προϊστάμενος ως “άχρηστη”. Πέραν του αν πρέπει τέτοιου είδους σχόλια να γίνονται προς το εξωτερικό, πώς σχολιάζετε την κατάσταση στην ΕΥΠ; Υπάρχουν ίχνη αλήθειας στους ισχυρισμούς περί “κομματισμού” και λοιπών; Τι θεωρείτε ότι συμβαίνει με τις καταγγελίες που είδαν το φως της δημοσιότητας περί οικονομικών ατασθαλιών στην ΕΥΠ;

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Τα όσα είπε ο πρώην Υπουργός Προ.Πο στον(τότε) Αμερικανό Πρέσβυ, αποτελούν εθνική ντροπή. Είναι αδιανόητο όποιες και να είναι οι απόψεις του, οι στοχεύσεις ή τα σχέδιά του, να καταβαραθρώνει στον ξένο παράγοντα τον αρμό της εθνικής ασφάλειας αυτού του τόπου. Ο κ. Χρυσοχοΐδης λησμόνησε φαίνεται ότι είναι εντολοδόχος του ελληνικού λαού, με τους άλλους συναδέλφους του, για να διαφεντέψει τις τύχες της Ελλάδος, και όχι για να απολογείται στους ξένους Πρέσβεις. Με την ενέργειά του, που τον αφήνει έκθετο, επέδειξε όχι μόνο ασύγγνωστη επιπολαιότητα, αλλά κατέδειξε ότι ο ίδιος, και όχι η ΕΥΠ, είναι επικίνδυνος για την εθνική ασφάλεια.

Ο κ. Χρυσοχοϊδης κληρονόμησε μία ΕΥΠ που λειτουργούσε στα καλύτερα δυνατά επίπεδα. Προβλήματα υπήρχαν και θα υπάρχουν, βέβαια: ανεπάρκεια οικονομικών πόρων, ανάγκη συνεχούς ανάπτυξης και βελτίωσης του τεχνολογικού εξοπλισμού της, πρόσληψη στελεχών υψηλού επιπέδου κλπ. Πέραν όμως από αυτά, οι υπάλληλοι της ΕΥΠ δούλευαν με ενθουσιασμό, προσηλωμένοι στο καθήκον, νοιώθοντας ότι προσφέρουν, αθόρυβα, το λιθαράκι τους για την ασφάλεια της Πατρίδας. Πολιτικές απόψεις υπήρχαν –αλλοίμονο αν τα στελέχη δεν ήσαν συνειδητοποιημένοι πολίτες- αλλά επικρατούσε απόλυτη εργασιακή ειρήνη, διότι ποτέ δεν είχα επιτρέψει να αναδυθούν διακομματικές ή ενδοκομματικές διαμάχες. Όλα αυτά άλλαξαν με την έλευση του κ.Χρυσοχοΐδη. Τοποθετώντας κομματικούς εγκάθετους της απολύτου εμπιστοσύνης του σε καίρια πόστα, εντελώς ακατάλληλους όμως να καταλάβουν, να νοιώσουν και να «πονέσουν» την ΕΥΠ και συνεπώς να ασκήσουν αποτελεσματική διοίκηση, επέτρεψε να βγουν από τις θήκες τα πράσινα γιαταγάνια, να αναδειχθούν προσωπικές εμπάθειες , μωροφιλοδοξίες και ενδοσυνδικαλιστικές διαφωνίες με έντονο προσωπικό χαρακτήρα, με αποτέλεσμα να εξαφανισθεί η τάξη και η ηρεμία από αυτή την τόσο ευαίσθητη Υπηρεσία. Και έπρεπε βεβαίως να αποσαθρωθεί οτιδήποτε είχε σχέση με την ΕΥΠ του Κοραντή.

Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να τοποθετηθεί και η σωρεία «εμπνευσμένων» δημοσιευμάτων και σχολίων, μέσω διοχέτευσης επιλεγμένων «πληροφοριών» σε συγκεκριμένα ΜΜΕ, που έκαναν λόγο για ατασθαλίες, κακοδιαχείριση, παράνομη προσφορά «υπηρεσιών» από στελέχη της ΕΥΠ σε επιχειρηματίες κλπ, την ίδια ώρα που κυριαρχούσε η υπόθεση Χρυσοχοΐδη. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Έπρεπε να αντισταθμισθεί πάραυτα η εθνικά τραγική εικόνα που είχε δημιουργηθεί. Το ΠΑΣΟΚ και το παρα-ΠΑΣΟΚ, που όλοι έχουμε ζήσει στο πετσί μας, άπλωσε τα σκοτεινά πλοκάμια του, για να σώσει έναν από τους εκλεκτούς του. Αυτή είναι η αλήθεια και αυτή είναι η πραγματικότητα.

Μιλήσατε για στελέχη του ΠΑΣΟΚ που μιλούσαν για τρομοκράτες – στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Τι ακριβώς συμβαίνει με αυτή την ιστορία;

Υπέβαλα στον Πρωθυπουργό συγκεκριμένη και σαφή ερώτηση. Θα περιμένω την απάντηση του, ως οφείλω. Συνεπώς αυτή τη στιγμή δεν θα προσθέσω τίποτε περισσότερο.

Ως γνώστης του θέματος, πώς θα χαρακτηρίζατε την πορεία του κ. Χρυσοχοΐδη στο Υπουργεί Προ.Πο; Εγώ θυμάμαι ότι «δεσμευόταν» ειδικά μετά την δολοφονία στο Υπουργείο του, να λύσει το πρόβλημα της τρομοκρατίας και στον επόμενο ανασχηματισμό οι φήμες που τον ήθελαν να θέλει να φύγει, όπως όπως από το Υπουργείο αυτό, επαληθεύτηκαν

Να σας υπενθυμίσω πρώτα απ όλα ότι ο κ.Χρυσοχοΐδης, για δεύτερη φορά μετά την υπόθεση της 17Ν είδε την τύχη να του χαμογελάει, όταν από τυχαίο συμβάν σκοτώθηκε ανώτατο στέλεχος άλλης τρομοκρατικής οργάνωσης, πράγμα που επέτρεψε στις Αρχές να προχωρήσουν σε σημαντικό βαθμό τις έρευνές τους και να φέρουν αποτελέσματα. Πλην όμως δεν μπόρεσε – ή δεν θέλησε- να καταλάβει ότι η τρομοκρατία είναι μια Λερναία Ύδρα και ότι η εξάλειψή της δεν επιτυγχάνεται με την εξουδετέρωση μιας τρομοκρατικής οργάνωσης, αλλά με σκληρή συστηματική δουλειά από κατάλληλα επιλεγμένα και εκπαιδευμένα στελέχη, μακριά από κομπορρημοσύνες και μυωπική πρόθεση προσπορισμού πολιτικών ωφελημάτων. Η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή: τί είδαμε κατά τη θητεία του στην Κατεχάκη; Είδαμε να δολοφονείται ένας μικρός Αφγανός ρακοσυλλέκτης σε αυτή την Αθήνα που ο κ. Χρυσοχοΐδης –οποία ειρωνεία- αποκαλούσε επί ΝΔ «Καμπούλ», ενώ είναι ακόμα νωπό το αίμα των ηρωϊκών αστυνομικών που έπεσαν από το βόλι των τρομοκρατών, όπως και εκείνο του συναδέλφου σας Σωκράτη Γκιόλια. Είδαμε να καίγονται τρείς υπάλληλοι Τράπεζας στα πλαίσια μιας διαδήλωσης, ενώ η Αστυνομία παρακολουθούσε άπραγη, διότι τέτοιες εντολές είχε. Είδαμε «άγνωστους» να καίνε τον Άγνωστο Στρατιώτη μπροστά στη Βουλή. Και πόσα άλλα δεν είδαμε και δεν ζήσαμε; Και όμως ο κ. Παπανδρέου χαρακτήρισε τον Υπουργό του «επιτυχημένο και αποτελεσματικό». Άραγε έχει πάει ποτέ κατά Άγιο Παντελεήμονα μεριά; Έχει περπατήσει –λέμε τώρα- στη Μενάνδρου; Έχει νοιώσει πραγματικά τι σημαίνει για τον τόπο η εισβολή και παραμονή 2.000.000 λαθρομεταναστών;

Τελικά η τρομοκρατία στην Ελλάδα είναι «εσωτερικό φαινόμενο», ή υπάρχει ανάμειξη ξένων υπηρεσιών, όπως δηλώνει επανειλημμένα το ΚΚΕ;

Επαναλαμβάνω ότι η τρομοκρατία είναι πολυπλόκαμη, αλλά έχει ειδικότερα δυο πτυχές: αφενός μεν οι αποδεδειγμένες πλέον υπόγειες διαδρομές μεταξύ τρομοκρατικών οργανώσεων και εγκληματικών οργανώσεων του κοινού ποινικού δικαίου η κακοποιών ατομικά, αφετέρου δε τρομοκρατικών οργανώσεων μεταξύ τους, αν και στη δεύτερη περίπτωση η εικόνα είναι λιγότερο σαφής. Παράλληλα υπάρχουν διασυνδέσεις μεταξύ ημεδαπών και αλλοδαπών οργανώσεων, κυρίως στον ιδεολογικό τομέα αλλά, προοδευτικά, και ανταλλαγή εμπειριών και τεχνογνωσίας. Ερευνητέο ασφαλώς εάν στις δράσεις Ελλήνων τρομοκρατών συμμετέχουν και αλλοδαποί. Για την ώρα έχει διαπιστωθεί μεν η συμμετοχή τους, αλλά σε επίπεδο αναρχικών-αντιεξουσιαστικών ομάδων. Είναι πρόδηλο όμως ότι και στον τομέα αυτό θα εκδηλωθεί η παγκοσμιοποίηση, με την μια ή άλλη μορφή. Για την ώρα πάντως μπορούμε να πούμε ότι η τρομοκρατία στην Ελλάδα είναι κατά βάση ένα «εσωτερικό φαινόμενο»

Με την εμπειρία σας, μπορείτε να μας δώσετε μία εκτίμηση για το τί συμβαίνει σήμερα στα ελληνοτουρκικά, αφού με την «μυστική διπλωματία» έχουν κλείσει οι μη ελεγχόμενες πηγές πληροφόρησης; Πώς σας φαίνονται οι προσπάθειες προσέγγισης Παπανδρέου – Ερντογάν;

Δεν είναι δύσκολο να συνοψίσω την τουρκική συμπεριφορά:

  • Η Τουρκία διατηρεί το σύνολο των αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων της ως προς το καθεστώς του Αιγαίου και τις προβάλλει παντού και σε κάθε ευκαιρία. Διατηρεί το casus belli και αμφισβητεί εμπράκτως τα ελληνικά δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα.
  • Τα αεροσκάφη της παραβιάζουν συστηματικά τον εναέριο χώρο μας, και μάλιστα υπεριπτάμενα κατοικημένων νησιών μας ,ενώ τα πολεμικά πλοία της κόβουν προκλητικά οκτάρια στο Αιγαίο και κάνουν βόλτες έξω από το Σούνιο υπό το πρόσχημα «αβλαβούς διέλευσης».
  • Πρέπει να προσθέσω την προκλητική δραστηριότητα των εγκάθετων της Άγκυρας στη Θράκη μέσω του Γενικού Προξενείου Κομοτηνής η τις παντοειδείς πιέσεις στο Οικουμενικό Πατριαρχείο (Χάλκη κλπ) και στην ομογένεια μας στην Ίμβρο και την Τένεδο.

Αυτή δυστυχώς είναι η εικόνα. Και παρ όλα αυτά, την επαύριο πολλαπλών παραβιάσεων, ο Πρωθυπουργός μεταβαίνει στο Ερζερούμ (Θεοδοσιούπολη, για να μην ξεχνιόμαστε), τα λέει επί τρείς ώρες μόνος του με τον κ.Ερντογάν και…..μούγκα στη στρούγκα! Ουδείς γνωρίζει τι είπαν και κυρίως τι συμφώνησαν! Στις δηλώσεις του ο κ. Παπανδρέου εκφράζει με γαλατική ευγένεια τη στεναχώρια του που τούρκικα πολεμικά έκαναν το Αιγαίο μας σουβλάκι, τα μπουκωμένα ΜΜΕ υμνούν την εθνοπρεπή του στάση και μόλις φεύγει επαναλαμβάνονται οι παραβάσεις και παραβιάσεις, μήπως και δεν είχε καταλάβει. Χρειάζεται να σας πω και άλλα;

Θεωρείτε ότι υπάρχει εμπλοκή των τουρκικών Υπηρεσιών, (μυστικών και φανερών), στην λαθρομετανάστευση;

Είναι προφανές ότι υπάρχει εμπλοκή των τουρκικών Υπηρεσιών στην λαθρομετανάστευση. Το ομολογούν οι ίδιοι οι διακινητές των λαθρομεταναστών. Μήπως πρέπει να σας θυμίσω εικόνες σκαφών της τουρκικής Ακτοφυλακής, που έχουμε δει στην τηλεόραση, να ωθούν βάρκες γεμάτες λαθρομετανάστες, προκειμένου να εισέλθουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα και να καταλήξουν στα ελληνικά νησιά;

Τέλος, ποιός ο ρόλος του Ισραήλ στην διαμόρφωση της νέας κατάστασης;

Σημαντικότατος ο ρόλος του Ισραήλ στη διαμόρφωση της νέας κατάστασης. Πρέπει να κηρύξουμε ΤΩΡΑ Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), να προχωρήσουμε στην οριοθέτησή της με την Κύπρο και την Αίγυπτο, συμπεριλαμβάνοντας βεβαίως το στρατηγικής σημασίας Καστελλόριζο και να κάνουμε συμφωνία συνεκμετάλλευσης με το Ισραήλ. Πρέπει να εκμεταλλευτούμε άμεσα τη θέση του Ισραήλ έναντι της Τουρκίας και να επιδιώξουμε συνεργασία και συλλειτουργία μαζί του, διότι αυτό επιβάλλει σήμερα το εθνικό μας συμφέρον.

Πηγή


Ο Χρυσοχοΐδης σταμάτησε να κάνει δηλώσεις!!!




Η φωτοσύνθεση "Χρυσοχοΐδη" ανήκει στο "Γρεκί"



Αν τους βαθμολογούν έτσι οι προιστάμενοι, σκεφτείτε τι βαθμό τους βάζουν οι… υφιστάμενοι (ψηφοφόροι πασόκ)

Πάμε στο “μπλοκάκι” της Τρόικας όπως το φέρνει το Βήμα. (σε παρενθέσεις σχολιασμός)

Η τρόικα βαθμολογεί με 8 στα 10 τον υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου (εμείς θα του ΒΑΖΑΜΕ 10 και θα τον θέλαμε στην δούλεψή μας. Δε λέει ποτέ ΟΧΙ!!!) για τον οποίο αναφέρει πως είναι “σπασίκλας” και επιμελής με κύρος στην Ευρώπη (Η Μπαρτσελόνα είναι;;;) και δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος (πιο κόστος; ούτε βουλευτής δεν είναι. Για αυτό μην ξανακούσουμε οι …300 της Βουλής. Άλλη φορά να μετράτε καλύτερα!) . Αναφέρει ωστόσο πως ο κ. Παπακωνσταντίνου πρέπει να ασχοληθεί με την λάντζα του υπουργείου.(είδατε ; Ολες τις δουλειές τις ξέρει!)

Υψηλή βαθμολογία έχει και ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος, τον οποίο η τρόικα χαρακτηρίζει ανυπόμονο και τον βαθμολογεί με 7 στα δέκα. (γιατί 7 ρε παιδιά;;; τι άφησε όρθιο;;; 10 από εμάς στον Ανδρέα μας!)Όπως αναφέρει η τρόικα ο κ. Λοβέρδος ασχολείται με όλα προσωπικά ο ίδιος και στην ουσία έχει μετατρέψει σε συμβούλους του, τους εμπειρογνώμονες, καθώς έχει καθημερινή επικοινωνία μαζί τους. (Για βρείτε το λογαριασμό του τηλεφώνου του, οι ειδικοί στη Διαύγεια να δούμε αν ισχύει, μη μας λένε ψέμματα!).

Την ίδια βαθμολογία 7 στα δέκα συγκεντρώνει και ο υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, τον οποίον χαρακτηρίζουν σπρίντερ (θα κατέβει στην Ολυμπιάδα, σύμφωνα με δικές μας πληροφορίες…), με την τρόικα να είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένη από τις επιδόσεις του.

7 στα δέκα παίρνει και ο υπουργός Εσωτερικών, Γιάννης Ραγκούσης, τον οποίο χαρακτηρίζουν απόμακρο, ευγενικό,που τηρεί αποστάσεις ωστόσο, καθώς ενημερώνει τους εμπειρογνώμονες χωρίς πολλά πολλά. (αυτά τα χουμε και μεις, αλλά δε γίναμε υπουργοί ακόμα, στο μέλλον ποιος ξέρει…)

Αμφιλεγόμενο χαρακτηρίζει η τρόικα τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο τον οποίο βαθμολογεί με 6 στα δέκα καθώς στο ρόλο του να ελέγχει τους υπουργούς και να περιορίσει το κεντρικό κράτος, η επιτυχία του δεν είναι σαφής ακόμα. (ΔΕ ΣΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!!! Μένεις ασχολίαστος.)

Ακριβώς στη βάση 5 στα δέκα βρίσκεται ο υπουργός Υποδομών, κ. Ρέππας τον οποίο η τρόικα χαρακτηρίζει κομματικό, αλλά με χιούμορ. Όπως αναφέρουν ο κ. Ρέππας άργησε να προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις, αλλά σημειώνουν πως κερδίζει σιγά σιγά τον χαμένο χρόνο. (και 5 από μάς, βάλτε 10!)

Μετεξεταστέες για την τρόικα μένουν δύο γυναίκες υπουργοί.

Η πρώτη είναι η υπουργός Εργασίας, κ. Λούκα Κατσέλη την οποία χαρακτηρίζουν ιδεολόγο, πεισματάρα, ισχυρογνώμων και μάλιστα σημειώνουν πως ως καθηγήτρια Οικονομικών κάνει τη ζωή της τρόικας δύσκολη, καθώς ιδρώνουν να την πείσουν να πειθαρχήσει. Την βαθμολογούν με 4 στα δέκα. (Δε θα φάει το μεσημέρι η γυναίκα…άλλωστε όπως έχει πει και η ίδια τα φέρνει δύσκολα βόλτα, μην ξεχνιόμαστε…)

Την ίδια χαμηλή βαθμολογία συγκεντρώνει και η υπουργός Περιβάλλοντος, Τίνα Μπιρμπίλη την οποία χαρακτηρίζουν οικολόγο, “χειροκροτούν” τις πολιτικές της για καθαρή ενέργεια, αλλά σημειώνουν πως η πολιτική της για την απελευθέρωση της αγοράς την δυσκολεύει σημαντικά. (να επέμβει ΑΜΕΣΑ ο πρωθυπουργός και να διαλύσει τη συνομωσία κατά της ΤΙΝΑΣ!!!)

Συνολικό συμπέρασμα είναι, ότι έχουμε ΟΛΙΓΟΜΕΛΕΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ. Εκτός και αν υπάρχει και άλλο μπλοκάκι. Αντε ρε ΒΗΜΑ, βρες και το άλλο τεφτέριιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι

Η δημόσια συζήτηση για τον περιβόητο φράχτη επιβεβαίωσε την τάση να υπεκφεύγουμε από το πρόβλημα, διαπληκτιζόμενοι για τη σημειολογία ενός προτεινόμενου μέτρου. Tο πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα έχει κατακλυσθεί από λαθρομετανάστες. Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι από πέρυσι η βασική δίοδος είναι η χερσαία μεθοριακή ζώνη της Νέας Βύσσας, εκεί που ο Εβρος εισέρχεται εντός της Τουρκίας και παύει να είναι σύνορο. Οι διακινητές την προτιμούν, επειδή είναι εύκολη και ασφαλής δίοδος. Οι Τούρκοι συνοριοφύλακες κάνουν τα στραβά μάτια, αφ’ ενός επειδή δωροδοκούνται και αφ’ ετέρου επειδή δεν έχουν εντολές να εμποδίζουν τη ροή λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα.
Η Ελλάδα δέχεται πάνω από το 80% των λαθρομεταναστών που εισέρχονται στην Ευρώπη. Οσα κέντρα υποδοχής και αν ιδρύσει θα κάνει μια τρύπα στο νερό, λόγω της μεγάλης εισροής. Κατά κανόνα όσοι εισέρχονται παράνομα στην Ελλάδα θέλουν να πάνε στη δυτική Ευρώπη - ελάχιστοι το καταφέρνουν. Η παράνομη είσοδος είναι εύκολη, αλλά η παράνομη έξοδος δύσκολη. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα θεωρείται χώρα τράνζιτ, αλλά καταλήγει να γίνεται τελικός προορισμός, με αποτέλεσμα να λιμνάζει εδώ ο κύριος όγκος. Η διαρκής συσσώρευση λαθρομεταναστών, που εκ των πραγμάτων αδυνατούν να βρουν εργασία και όποτε βρίσκουν είναι «μαύρη» και κακοπληρωμένη, λειτουργεί σαν θερμοκήπιο για την ανομία και την εγκληματικότητα, επιβαρύνει τις κοινωνικές υποδομές, υπονομεύει τις κοινωνικές ισορροπίες. Η Αθήνα έχει μετατραπεί σε ατύπως διχοτομημένη πόλη.
Η κατασκευή του φράχτη υπαγορεύεται από την ανάγκη να κλείσει η εύκολη δίοδος. Προφανώς, δεν θα λύσει οριστικά το πρόβλημα. Θα δυσκολέψει και θα περιορίσει όμως την παράνομη είσοδο. Οι διακινητές θα στείλουν τους λαθρομετανάστες από το ποτάμι ή με πλοιάρια σε νησιά του Αιγαίου. Αυτό καθιστά όχι άσκοπη την κατασκευή του φράχτη, αλλά αναγκαία τη λήψη δραστικών μέτρων και σ’ εκείνα τα μέτωπα. Η παράνομη είσοδος μπορεί να συρρικνωθεί, αλλά όχι να μηδενισθεί. Με άλλα λόγια, το πρόβλημα μπορεί να λυθεί μόνο εάν η έγερση εμποδίων συνοδευθεί με μέτρα που θα στείλουν εκτός Ελλάδας όσους βρίσκονται παρανόμως και δεν δικαιούνται προστασίας.Η διεκπεραίωση των 46.000 εκκρεμουσών αιτήσεων για παροχή πολιτικού ασύλου είναι προϋπόθεση για να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι πολλοί λαθρομετανάστες ζητούν άσυλο επειδή η διαδικασία εξέτασης του αιτήματος διαρκεί χρόνια και αυτό το διάστημα οι αιτούντες εξασφαλίζουν προσωρινή παραμονή. Η κατάχρηση που γίνεται στον θεσμό του πολιτικού ασύλου έχει αποτέλεσμα μαζί με τα ξερά να καίγονται και χλωρά. Η ταχεία διεκπεραίωση των αιτήσεων είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για την επίλυση του προβλήματος. Πρώτον, επειδή η Τουρκία δεν εφαρμόζει το πρωτόκολλο επανεισδοχής. Δεύτερον, επειδή ελάχιστοι λαθρομετανάστες δέχονται να επαναπατρισθούν οικειοθελώς. Τρίτον, επειδή οι χώρες προέλευσης δίνουν με το σταγονόμετρο τα έγγραφα για την απέλαση πολιτών τους.
Η Ελλάδα έχει περιορισμένη δύναμη πίεσης. Γι’ αυτό και τη διαπραγμάτευση με την Τουρκία και με τις χώρες προέλευσης πρέπει να αναλάβει η Ε. Ε. Δεν αρκεί η ελληνική πλευρά να ζητάει μόνο τη μη εφαρμογή της συμφωνίας «Δουβλίνο ΙΙ». Πρέπει να απαιτήσει την υιοθέτηση μιας κοινής ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής. Oι εταίροι μας, όμως, βολεύονται με το ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα είδος ανθρώπινης «χωματερής», που προστατεύει τους ίδιους από τα κύματα λαθρομεταναστών. Για να κάμψει την απροθυμία τους, το μόνο όπλο που διαθέτει η Αθήνα είναι να τους απειλήσει ότι θα πάψει να λειτουργεί σαν ανάχωμα.Ολα αυτά δεν φαίνεται να απασχολούν τους ουκ ολίγους Ελληνες, που προσεγγίζουν το κρίσιμο και σύνθετο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης με συναισθηματικές κορώνες και με σημειολογική δαιμονοποίηση ορισμένων μέτρων, όπως ο φράχτης. Στην πραγματικότητα, έχουμε μία εκδοχή της τρομοκρατίας του «πολιτικά ορθού». Η ανοχή της λαθρομετανάστευσης έχει αναγορευθεί σε κριτήριο προοδευτισμού! Εστω και αν σπανίως το ομολογούν, πιστεύουν ότι ο λαθρομετανάστης πρέπει να νομιμοποιείται. Αδιαφορούν για το γεγονός ότι με τον τρόπο αυτό στέλνεται το λάθος μήνυμα, που τροφοδοτεί το ρεύμα.
Από ηθικής και πολιτικής απόψεως, προοδευτική και καθαρή λύση είναι η νόμιμη μετανάστευση. Εάν κάποιες χώρες-μέλη θεωρούν ότι χρειάζονται εργατικό δυναμικό, ας εφαρμόσουν μία πολιτική οργανωμένης νόμιμης μετανάστευσης, η οποία θα αποτρέψει τα φαινόμενα υπερεκμετάλλευσης, μαύρης εργασίας και ρατσισμού.
Ενα βασικό που πρέπει να ξέρουμε είναι ότι η δημοκρατία (όχι αυτός ο εφιάλτης που ζούμε σήμερα) δεν έχει εξαρχής κανένα οικονομικό δόγμα ή σχέδιο να εφαρμόσει. Οπως όλες οι αποφάσεις, έτσι κι αυτές που έχουν να κάνουν με τα οικονομικά, παίρνονται από την γενική συνέλευση των πολιτών, κατά περίπτωση.

Το ανώτατο όργανο σε μια δημοκρατία είναι η γενική συνέλευση όλων των πολιτών. Η “κυβέρνηση” σε μια τέτοια δημοκρατία, απλώς εφαρμόζει, “εκτελεί”, τις αποφάσεις της γενικής συνέλευσης. Μάλιστα αυτή η γενική συνέλευση ελέγχει την κυβέρνηση, όπως και τα άλλα σώματα που έχουν κληρωθεί, καθώς και κυρίως τα λίγα εκείνα που αναδεικνύονται όχι με κληρωση αλλά με εκλογή, και που είναι και τα πιο επίφοβα.

Το πρόβλημα της άσκησης της εξουσίας είναι στην βάση του ένα πολύ απλό πρόβλημα. Εχει να κάνει με το

  • ποιος παίρνει τις αποφάσεις (και με ποιες διαδικασίες),
  • ποιος τις εκτελεί
  • και ποιος τις ελέγχει.

Τώρα, στον (προεδρευόμενο ή προεδρικό) κοινοβουλευτισμό του δυτικού κόσμου, όλα αυτά γίνονται από έναν και μόνο φορέα: την κυβέρνηση μιας χώρας. Η οποία κυβέρνηση είναι σε μικρότερο ή σε μεγαλύτερο βαθμό ελεγχόμενη, με ποικίλους τρόπους, από το παγκοσμιοποιημένο και τυχοδιωκτικό κεφάλαιο, κυρίως χρηματο-πιστωτικό, που λυμαίνεται τον πλανήτη και έχει καταστήσει όλους τους λαούς υπηρέτες του. Οι λαοί αλλάζουν και ξανα-αλλάζουν κόμματα στην εξουσία και την κυβέρνηση, απελπισμένοι, αλλά παίρνουν πάντα το ίδιο αποτέλεσμα. Η κυβερνήσεις τους εργάζονται εις βάρος των λαών οικονομικά και προς όφελος μιας μικρής εγχώριας ολιγαρχίας πλούτου και των παγκόσμιων συμμάχων της.

Η αυθεντική δημοκρατία ανατρέπει αυτό το μοντέλο εξουσίας και οικονομικής διαχείρισης, οικονομικής σκλαβιάς καλύτερα. Παρότι δεν έχει συγκεκριμένο οικονομικό δόγμα να εφαρμόσει. Και παρότι παίρνει οικονομικές αποφάσεις κατά περίπτωση κι όχι με βάση ένα δογματικά γενικό και αποφασισμένο από πριν σχέδιο, πχ. σοσιαλισμός ή φιλελευθερισμός. Κι ο λόγος που ανατρέπει αυτό το καθιερωμένο μοντέλο, είναι ότι τις αποφάσεις δεν τις παίρνει μια πολιτική ή οικονομική ολιγαρχία. Τις αποφάσεις τις παίρνουν οι πολλοί. Αμεσα και χωρίς αντιπροσώπους (πολύ σημαντικό). Τις εκτελούν λίγοι. Αλλά την εκτέλεση την επιβλέπουν πάλι οι πολλοί.

Μπορεί μια τέτοια δημοκρατία να πάρει απόφαση στην γενική συνέλευση των πολιτών της, να δώσει την άδεια σε έναν ιδιώτη να κατασκευάσει έναν δρόμο με δικά του έξοδα και μετά να εισπράττει διόδια ο ιδιώτης για ένα διάστημα; Σαφώς και μπορεί. Αλλά αν καταλάβει ότι έκανε λάθος έχει την εξουσία να πάρει άμεσα μια άλλη απόφαση και να διορθώσει το λάθος της.

Μπορεί μια τέτοια δημοκρατία να πάρει απόφαση να απαγορέψει την ύπαρξη και λειτουργία ιδιωτικών τραπεζών; Σαφώς και μπορεί. Αλλά αν καταλάβει ότι έκανε λάθος έχει την εξουσία να πάρει άμεσα μια άλλη απόφαση και να διορθώσει το λάθος της.

Μπορεί μια τέτοια δημοκρατία να πάρει απόφαση ότι επιτρέπει την συγκέντρωση πλούτου σε ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο χωρίς πάνω όριο; Σαφώς και μπορεί. Αλλά αν καταλάβει ότι έκανε λάθος έχει την εξουσία να πάρει άμεσα μια άλλη απόφαση και να διορθώσει το λάθος της.

Αυτό είναι η γενική ιδέα.

Η δημοκρατία δεν καταργεί τις ιδέες, δεν καταργεί την δεξιά και την αριστερά. Η δημοκρατία δεν καταργεί τις απόψεις. Η δημοκρατία καταργεί τον κλοπή της εξουσίας από τον φυσικό της ιδιοκτήτη που είναι οι πολλοί.

Είναι αρκετοί που είτε ταυτίζουν την δημοκρατία με τον σημερινό καπιταλισμό και προσπαθούν να πείσουν τον πολίτη πως το μόνο που χρειάζεται το σύστημα είναι μερικές διορθώσεις και τιμωρίες ορισμένων εδώ κι εκεί, είτε ονομάζουν ως δημοκρατία συγκεντρωτικά πολιτικά και κεντρικά σχεδιαζόμενα οικονομικά συστήματα και λοιδωρούν τις δημοκρατικές ιδέες, που ξεφυτρώνουν στις μέρες μας σαν μανιτάρια, σαν ανιστόρητες και αντιεπιστημονικές που αγνοούν την πάλη των τάξεων και τα παρόμοια.

Κάποιοι έχουν καλές προθέσεις και μια άγνοια για το ζήτημα.

Κάποιοι δεν έχουν καθόλου καλές προθέσεις. Και προσπαθούν να ανακόψουν τον δρόμο των κοινωνιών προς την αυθεντική δημοκρατία και να τις συγκρατήσουν στην κοινοβουλευτική ολιγαρχία ή στην συγκεντρωτική ολιγαρχία. Στην βαρβαρότητα που γνωρίσαμε και που ζούμε. Παρουσιάζοντας μία από αυτές τις δύο ολιγαρχίες σαν ιδανικό.

Ιδανικό είναι αυτό για το οποίο αφήσαν οι μακρινοί μας παππούδες τα κοκκαλάκια τους στον Μαραθώνα, και στη Σαλαμίνα. Ιδανικό είναι αυτό για το οποίο αγωνίστηκαν οι κοντινοί μας παππούδες το 1821 και δεν ήρθε ποτέ στην πατρίδα μας: η δημοκρατία.

Γι’ αυτό ας έχουμε τον νου μας πατριώτες.

Θραξ o Αναρμόδιος



  • Τελικά τι τρέχει στο Αιγαίο;
  • Τι συζήτησαν οι κκ. Γ.Παπανδρέου και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Ερζερούμ;
  • Επεσε στο τραπέζι η συνεκμετάλλευση των πετρελαίων του Αιγαίου;
  • Γιατί η Ελλάδα δεν προχωρεί στην κήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) αλλά επιμένει στην υφαλοκρηπίδα;

Κυβερνητικές πηγές επιμένουν, αναφέρουν ότι «όσα λέγονται για μυστικές συμφωνίες είναι εκ του πονηρού». Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι «με το δημόσιο διάβημά του ο
κ. Παπανδρέου ουσιαστικά απονεύρωσε την τουρκική τακτική των υπερπτήσεων. Τους είπε ότι η ελληνική κυριαρχία δεν αμφισβητείται, όσες φορές και αν τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη περάσουν πάνω από το Αγαθονήσι».

Το προσεχές διάστημα αναμένεται να πραγματοποιηθεί άλλος ένας γύρος των διερευνητικών επαφών με ταξύ των πρέσβεων κ. Π. Αποστολίδη και Φεριντούν Σινιρλίογλου. Οι διερευνητικές επαφές διαπνέονται από έναν κανόνα εμπιστευτικότητας. Ωστόσο συγκλίνουσες πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχουν ορισμένα δεδομένα.

Κατ΄ αρχήν, το μοντέλο των κλιμακωτών χωρικών υδάτων επιλέγεται για να λυθεί ο «γόρδιος δεσμός». Πρόκειται για μια ιδέα της περιόδου 1999-2004. Η Αγκυρα φαίνεται ότι αποδέχεται τον κανόνα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια που προβλέπει η Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας.

Ωστόσο θα υπάρξουν ορισμένες διαφοροποιήσεις στο Ανατολικό Αιγαίο (όπως, π.χ., στο σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων, όπου κατά τα φαινόμενα τα χωρικά ύδατα θα παραμείνουν στα 6 ν.μ.), ενώ θα υπάρξει εναρμόνιση των χωρικών υδάτων με τον εναέριο χώρο. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, οι δύο πλευρές συζητούν και επί ενός Πολιτικού Κειμένου Αρχών. Αυτό θα είναι η βάση της νέας σχέσης Αθήνας- Αγκυρας. Η σύνταξή του δεν είναι εύκολη, διότι έμπειροι παρατηρητές τονίζουν ότι «η Τουρκία θα επιχειρήσει να δεσμεύσει την Ελλάδα ότι, π.χ., μια πιθανή επέκταση των χωρικών υδάτων της θα είναι και οριστική» .

Διπλωματικές πηγές επιμένουν ότι «ακόμη έχουμε δρόμο». Και η υιοθέτηση ενός τέτοιου κειμένου θα είναι καθαρά πολιτική απόφαση. «Στην παρούσα συγκυρία όμως,με τον Ερντογάν να έχει μπροστά του τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου, μια τέτοια κίνηση ενέχει σοβαρό πολιτικό ρίσκο» εξηγούν.

Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη
Η ελληνική κυβέρνηση επιμένει ότι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας αποτελεί τη μόνη διαφορά με την Τουρκία στο Αιγαίο. Ωστόσο αυξάνονται οι φωνές ότι η Αθήνα πρέπει να πάψει να ομιλεί για υφαλοκρηπίδα και να στραφεί στην ΑΟΖ.

Οι φωνές αυτές έχουν γίνει δυνατότερες το τελευταίο διάστημα- ιδιαίτερα μετά τη συμφωνία Ισραήλ- Κύπρου για την οριοθέτηση ΑΟΖ. Ζητούν να προχωρήσει όσο το δυνατόν συντομότερα η οριοθέτηση μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου ώστε η χώρα μας να μη μείνει πίσω στην εκμετάλλευση του ενεργειακού «Ελντοράντο» της Ανατολικής Μεσογείου.

Η Αγκυρα παθαίνει αλλεργία στην πιθανότητα κήρυξης ΑΟΖ από την Αθήνα. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, βάζει βέτο ώστε να μη συζητηθεί το θέμα αυτό. Φοβάται τον αποκλεισμό της, διότι η ΑΟΖ προσφέρει διάφορα πλεονεκτήματα στο παράκτιο κράτος σε θέματα όπως η αλιεία και η κατασκευή τεχνητών νήσων.

Η Τουρκία συνδέει το θέμα της ΑΟΖ και με το Καστελόριζο. Οι πληροφορίες για ύπαρξη πλούσιων ενεργειακών κοιτασμάτων έχουν μετατρέψει το νησί σε «αγκάθι» των διαπραγματεύσεων. Η Αγκυρα θεωρεί ότι ένα τόσο μικρό νησί μπροστά τις τεράστιες τουρκικές ακτές δεν μπορεί να πάρει μεγάλο κομμάτι υφαλοκρηπίδος ή ΑΟΖ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Τουρκία προσπαθεί να εξαιρέσει το Καστελόριζο από τη συζήτηση καθώς θεωρεί ότι δεν ανήκει στο Αιγαίο αλλά στην Ανατολική Μεσόγειο. Επικαλείται μάλιστα επ΄ αυτού παλαιότερες αποφάσεις διεθνών οργανισμών. Διπλωματικές πηγές επιμένουν ότι οι συνομιλίες για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας αφορούν όλη την ελληνική επικράτεια, χωρίς εξαιρέσεις. Ωστόσο, επειδή η πλήρης ΑΟΖ του Καστελόριζου σχεδόν αγγίζει εκείνη της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι Τούρκοι τηρούν άτεγκτη στάση.

Στις 17 Ιανουαρίου ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής κ. Γ.Μανιάτης κατέθεσε στη Βουλή το νομοσχέδιο για την ίδρυση της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ). Σκοπός είναι η προσέλκυση επιχειρηματικού ενδιαφέροντος για τη διερεύνηση της ύπαρξης κοιτασμάτων πετρελαίου.

Ωστόσο ο ίδιος ο κ. Μανιάτης, μιλώντας στη Βουλή, ξεκαθάρισε ότι δύο είναι οι περιοχές όπου προς το παρόν στρέφει το ενδιαφέρον της η κυβέρνηση. Η πρώτη βρίσκεται στη Δυτική Ελλάδα και η δεύτερη στα νότια- νοτιοανατολικά της Κρήτης.

Οσον αφορά την πρώτη, έχουν πραγματοποιηθεί στο παρελθόν έρευνες και έχει εντοπιστεί τουλάχιστον ένα κοίτασμα στην περιοχή Κατάκολο του Νομού Ηλείας, όπου όμως το κόστος εξόρυξης είχε θεωρηθεί ακριβό. Σχετικά με την Κρήτη (συμπεριλαμβανομένης της Γαύδου), πιθανολογείται η ύπαρξη κοιτάσματος φυσικού αερίου.

Ο κ. Μανιάτης όμως απέφυγε πολύ χαρακτηριστικά να αναφερθεί στο Αιγαίο. Ως γνωστόν, στο Βορειοανατολικό Αιγαίο έχουν εντοπιστεί τα πλέον ελπιδοφόρα κοιτάσματα, με χαρακτηριστικότερο αυτό του Μπάμπουρα. «Αυτό ίσως να δικαιολογεί», επιμένουν ενημερωμένοι κύκλοι, «την επιμονή της Αγκυρας να λάβει μεγάλο μέρος υφαλοκρηπίδας στο άνοιγμα των Στενών, αλλά και την άρνησή της να δεχθεί επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στις ηπειρωτικές ακτές της Θράκης».

Ορισμένοι τούρκοι αξιωματούχοι όμως, όπως ο Εγκεμέν Μπαγίς, καλλιεργούν επιμελώς την ιδέα ότι μια συνεκμετάλλευση πιθανών κοιτασμάτων στο Αιγαίο ίσως διευκόλυνε την επίλυση των προβλημάτων. Ελληνικές διπλωματικές πηγές απορρίπτουν κατηγορηματικά τις δηλώσεις αυτές.