Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Οκτ 2013

 Γράφει ο Μαλούχος Γεώργιος

Κανονικά θα έπρεπε να έχουν σηκωθεί και οι πέτρες μετά τις χθεσινές αποκαλύψεις της WSJ για τα όσα συνέβησαν την άνοιξη του 2010 εις βάρος της Ελλάδας: πιστοποιείται πλέον με τον πιο απόλυτο τρόπο ότι το «πρόγραμμα σωτηρίας» της χώρας ουδεμία σχέση είχε με τη δική της «σωτηρία», αλλά αφορούσε αποκλειστικά ξένες τράπεζες και τη σταθερότητα του ευρώ, με την Ελλάδα όμως σε ρόλο θύματος και με κεντρικό σχεδιαστή το Βερολίνο. 

Είναι καινούργια όλα αυτά; Ασφαλώς όχι: γράφτηκαν εδώ αμέτρητες φορές ήδη από εκείνη την εποχή, προκαλώντας συχνά την έξαλλη αντίδραση πολλών. Δεν είναι νέα. Όμως, σήμερα έρχονται πια και αποδείξεις, για κάτι που ήταν εξαρχής ορατό αν φυσικά κάποιος είναι αφενός σε θέση να αντιληφθεί τη διεθνή πραγματικότητα και δεν έχει, αφετέρου, άλλου είδους «διόπτρες» στην ανάλυσή του.  

Φυσικά, η Ελλάδα έκανε για μία ακόμα φορά ότι δεν άκουσε τίποτα για όλα αυτά – όχι ότι θα περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό. Η χώρα όχι μόνον δεν δείχνει έτοιμη να θέσει τέτοιου είδους ζητήματα, αλλά, αντιθέτως, δια στόματος του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, κάνει ακόμα περισσότερα στην κατεύθυνση του πλήρους κατευνασμού του Βερολίνου. 

Ο αυτόκλητος θαυμαστής του Σόιμπλε υπουργός Οικονομικών μας, έβαλε προχθές την οριστική ταφόπλακα στην υπόθεση του Κατοχικού Δανείου μιλώντας στην τηλεόραση, με μία φρασούλα: «δεν είναι η καταλληλότερη στιγμή», είπε. Κι έτσι, έριξε αυλαία μία θεατρική παράσταση που κρατά εδώ και πολλούς μήνες με το φινάλε του έργου να γράφεται όπως ακριβώς το επιθυμούν οι Γερμανοί… 

Την ίδια ώρα, αυλαία φαίνεται να πέφτει στη λεγόμενη «Λίστα Λαγκάρντ» και στις αντίστοιχες άλλες τρεις λίστες που όπως όλα δείχνουν οδηγούνται σε… παραγραφή. Μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο; Ασφαλώς και μπορεί. Μάλλον, τελικά, αυτό θα συμβεί, την ώρα δε που τα «νέα μέτρα» που δεν θα έρχονταν ποτέ ήδη ετοιμάζονται.

Μην το κουράζουμε άλλο: είμαστε απλώς άξιοι της μοίρας μας. Και ως χώρα, που με τέτοια προθυμία κάνουμε ότι δεν ακούμε τα ντοκουμέντα της ελληνικής καταστροφής, ή σβύνουμε απ’ το χάρτη χαρτιά όπως αυτό του Κατοχικού Δανείου, αλλά και ως πολίτες που ανεχόμαστε να συμβαίνουν όλα τα παραπάνω, την ώρα που ψοφάμε πια ως πειραματόζωα κάτω από μια πραγματικά θανατηφόρα πολιτική, άγνωστη μέχρι σήμερα στο δυτικό κόσμο.
Είμαστε απλώς άξιοι της μοίρας μας…


...ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη ελληνοϊσραηλινή άσκηση!

Σε μία ευθεία πρόκληση κυρίως προς την Ελλάδα και τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και προς το Ισραήλ με μία κίνηση τύπου "Βόρειας Κορέας", η Τουρκία έστειλε σήμερα το πλέον σύγχρονο πολεμικό πλοίο της, την εγχώριας ναυπήγησης κορβέτα σχεδίασης stealth, την F-511 "Heybeliada", στην μέση της χθεσινής ελληνοϊσραηλινής αεροναυτικής άσκησης και σε απόσταση βολής πυροβόλου από τις ακτές της Ανατολικής Αττικής!

To τουρκικό πλοίο βγήκε από τα Δαρδανέλια χθες και ακολούθησε πορεία νοτια-νοτιοανατολική.

Η κανονιοφόρος "Τόλμη" του ΠΝ άρχισε να την παρακολουθεί. Το πλοίο σήμερα προσέγγισε την περιοχή βόρεια της Εύβοιας.

Να σημειώσουμε ότι λόγω των stealth χαρακτηριστικών της σχεδίασής του δεν είναι και τόσο απλή υπόθεση η παρακολούθησή του από τα ραντάρ των ναυτικών παρατηρητηρίων, κυρίως σε ό,τι αφορά το πρωραίο τμήμα.

Για τον λόγο αυτό, η φρεγάτα παλιά φρεγάτα κλάσης "S" η "Κουντουριώτης" (την χωρίζουν ακριβώς 30 χρόνια ναυπήγησης από την υπερσύγχρονη Heybeliada που έχει ακριβώς τον ίδιο οπλισμό και πλέον προηγμένους αισθητήρες) ανέλαβε την παρακολούθησή της.

Το πλοίο μπήκε στα χωρικά ύδατα της Ελλάδας στις 07.00, πέρασε τον Καφηρέας έφτασε πολύ κοντά στην περιοχή Α4 που διεξαγόταν η ελληνοϊσραηλινή άσκηση και μετά ακολούθησε πορεία ... νοτιοδυτική, φτάνονας στις ακτές της Αττικής.

Όλα αυτά ενώ η "Κουντουριώτης" είχε εντοπίσει ότι οι αισθητήρες της ήταν ανοικτοί, οπότε η διέλευση, κάθε άλλο παρά αβλαβής ήταν.

Εν συνεχεία έφτασε στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Μακρονήσου και Τζιάς.

Εκεί και ένα δεύτερο πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού τέθηκε σε συναγερμό από τον φόβο μήπως το πλοίο κατευθυνθεί δυτικά, εντός του Σαρωνικού Κόλπου, δηλαδή προς Ανάβυσσο, Σαρωνίδα, Λαγονήσι κλπ

Τελικά προτίμησε να κατευθυνθεί νότια και αυτή τη στιγμή βρίσκεται νότια της Σερίφου βγαίνοντας στις 09.10 από τα ΕΧΥ.

Είναι η πρώτη φορά που ένα τόσο προηγμένο σκάφος όπως η Heybeliada στέλνεται από την Άγκυρα στις ακτές της Αττικής και σίγουρα πρόκειται γαι επίδειξη δύναμης από την πλευρά της Τουρκίας και μήνυμα σε Ελλάδα και Ισραήλ, αφού μόνο τυχαίο δεν είναι το ότι έπλευσε μέσα στην περιοχή της ελληνο-ισραηλινής άσκησης.

Από το ΓΕΕΘΑ ανακοινώθηκαν σχετικά τα εξής:


"Η τουρκική κορβέτα «HEYBELIADA», προερχόμενη από ΒΑ Αιγαίο εισήλθε την 9η Οκτωβρίου 07:00 σε Ελληνικά Χωρικά Ύδατα μεταξύ Ν. Ευβοίας και Ν. Άνδρου (Στενό Καφηρέα).

Στη συνέχεια, κινούμενη με πορεία νότια-νοτιοδυτική διήλθε μεταξύ Ν. Μακρονήσου και Ν. Κέας και εξήλθε από τα Ελληνικά Χωρικά Ύδατα δυτικά Ν. Κύθνου την 09:10.

Πλοία και μέσα του Πολεμικού Ναυτικού παρακολουθούν το εν λόγω πολεμικό πλοίο καθ’ όλη την διάρκεια του πλου του".

Πηγή: e-nautilia.gr



Οι βουλευτές Ελλάδας και Κύπρου θα έπρεπε να ντρέπονται για όσα συμβαίνουν

Του καθηγητή Ευριπίδη Μπιλλη

Δείτε κατωτέρω τι λέει ο Νταβούτογλου. Ομιλεί για ειρήνη και όχι λύση.
Προσέξτε τι λέει ο Νταβούτογλου με σιωπώντες και συνεπώς συναινούντες ως όλα δείχνουν Βενιζέλο και Ανάνστασιάδη. Λέει:

· Έλληνες και Τούρκοι,
· Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι,
· που συμβιώνουν εδώ και αιώνες,
· μπορούν να λάβουν μαζί την πιο σωστή απόφαση.

Τουτέστιν.
· Κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας
· και ένταξη της ως προτεκτοράτου της Τουρκίας, στη νεοοθωμανική
«ψευτοαυτοκρατορία» του Νταβούτογλου (αφού Έλληνες και Τούρκοι, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, «συμβιώνουν εδώ και αιώνες» )
· Δηλαδή σε πρώτη φάση διχοτόμηση με την Τουρκία πάντα παρούσα
· και την Ελλάδα (σε πρώτο στάδιο) να κάνει ότι αυταπατάται για το το τι συμβαίνει.

Κάποιος πρέπει να τους σταματήσει. Τους Αναστασιάδη και Βενιζέλο.
· Γιατί το επόμενο βήμα με τυην κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας,
· θα είναι η Αλεξανδρεττοποίηση της Κύπρου με την Τουρκία μόνον παρούσα.

Αυτή η προδοσία δεν πρέπει να περάσει.
Ευριπίδης Μπίλλης

Νταβούτογλου: «Δυνατότητα ειρήνης στην Κύπρο…»

«Βρισκόμαστε σε κρίσιμη φάση. Εάν επιδειχθεί ισχυρή πολιτική βούληση, μπορεί να εμφανιστεί η δυνατότητα ειρήνης στην Κύπρο, που είναι επιθυμητή εδώ και μεγάλο διάστημα».

Αυτό δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου και τόνισε πως θα επισκεφθεί τα κατεχόμενα της Κύπρου πριν από τη σχεδιαζόμενη συνάντηση του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ντερβίς Έρογλου, στις 4 Νοεμβρίου στην Κύπρο.

Σε δηλώσεις που έκανε μαζί με τον λεγόμενο «πρωθυπουργό» της αυτοαποκαλούμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου», Οζντίλ Ναμπί στην Άγκυρα, ο κ. Νταβούτογλου είπε πως «οι συνομιλίες στο Κυπριακό βρίσκονται σε πολύ κρίσιμο σημείο» και συνέχισε:

«Έως σήμερα, δεν είχε καταστεί δυνατό να αρχίσουν σημαντικές συνομιλίες. Κατά τις συνομιλίες μας στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, είχαμε συμφωνήσει σχετικά με τις επισκέψεις των απεσταλμένων των Τουρκοκυπρίων και των Ελληνοκυπρίων στην Αθήνα και την Άγκυρα. Αυτό εξασφαλίζει ένα ψυχολογικό πλεονέκτημα, αφού για πρώτη φορά κατά την περίοδο της κρίσης των τελευταίων 50- 60 ετών, ένας εκπρόσωπος της ΤΔΒΚ θα επισκεφθεί την Αθήνα και εκπρόσωπος της Ελληνοκυπριακής Διοίκησης Νότιας Κύπρου την Άγκυρα».

Ο Τούρκος υπουργός πρόσθεσε ότι «μπορεί, στη συνέχεια, να αλλάξει το επίπεδο και να υπάρξουν διαφορετικές συναντήσεις. Ευχής έργο είναι να συνομιλήσουμε οι τέσσερις πλευρές. Έλληνες και Τούρκοι, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, που συμβιώνουν εδώ και αιώνες μπορούν να λάβουν μαζί την πιο σωστή απόφαση. Εγώ το θεωρώ αυτό μια αρχή».

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου αναφέρθηκε στη σχεδιαζόμενη συνάντηση της 4ης Νοεμβρίου και σημείωσε πως η τουρκική πλευρά θα αξιοποιήσει τον τρέχοντα μήνα για την προετοιμασία της συνάντησης αυτής.

Ο Οζντίλ Ναμπί, από την πλευρά του, είπε ότι «ο τουρκοκυπριακός λαός καταδικάστηκε σε ένα άδικο καθεστώς. Ήλθε η ώρα να τελειώνει αυτό το θέμα». Τόνισε επίσης, ότι ο χρονικός στόχος είναι ο Μάρτιος του 2014 και ότι το ζητούμενο είναι να ολοκληρωθούν οι συνομιλίες και να πραγματοποιηθεί δημοψήφισμα στο νησί. «Έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος. Στη βάση αυτή, οι δύο πλευρές πρέπει να παρουσιάσουν νέες προσεγγίσεις και μέχρι το τέλος του έτους να διαμορφώσουν το σχέδιο της λύσης» είπε.




Ο Ζεϊμπέκ Χασάν Χουσεϊν φωτογραφίζεται με την τουρκική σημαία και τον Κεμάλ (Αντιπληροφόρηση)

Πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της Todays Zaman με τίτλο «Ο διάλογος για τα δικαιώματα θέτει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τα δεινά της “τουρκικής μειονότητας” στην Ελλάδα», που υπογράφει ο Αϊντίν Αλμπαϊράκ (Αydın Albayrak) αναφέρεται εκτενώς στα χρόνια προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει η «τουρκική» μειονότητα στην Ελλάδα.

Το δημοσίευμα ξεκινάει με την παρατήρηση ότι την ίδια στιγμή που η Τουρκία μπαίνει και πάλι στο στόχαστρο της κριτικής, ως χώρα που αρνείται να προχωρήσει στη λήψη αποφάσεων υπέρ των δικαιωμάτων των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων της, η «τουρκική» μειονότητα στη δυτική Θράκη κατηγορεί την Ελλάδα, ότι αν και μέλος της ΕΕ, αρνείται να της αναγνωρίσει θεμελιώδη της δικαιώματα.

«Η Ελλάδα δε μας αναγνωρίζει ως Τούρκους, αλλά μόνο ως μουσουλμάνους», δηλώνει ο εκλεγμένος «μουφτής» του Γκιουμουλτζινέ, Ιμπραχίμ Σερίφ,  ο οποίος, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ενώ έχει εκλεγεί από τους «Τούρκους» της Δυτικής Θράκης, δεν αναγνωρίζεται από τις ελληνικές Αρχές, που επιμένουν να διορίζουν διαφορετικό μουφτή, δικής τους επιλογής.

Στη συνέχεια του δημοσιεύματος καταγράφονται τα «σημαντικά προβλήματα» με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι «Τούρκοι» της Δυτικής Θράκης. Άπτονται επιγραμματικά της μη αναγνώρισης των δικαιωμάτων αυτοπροσδιορισμού τους, εκπαίδευσης, επιλογής μουφτήδων, διαχείρισης των βακουφίων και επιστροφής των περιουσιών τους.

Συγκεκριμένα, το δημοσίευμα αναφέρει : «Η αναγνώριση της εθνικής ταυτότητας των “Τούρκων” που ζουν στη Δυτική Θράκη, η παροχή κατάλληλης πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα παιδιά των «Τούρκων», η επιλογή των μουφτήδων τους στο Ισκεντσέ και το Γιουμουλτζινέ, η διαχείριση των τουρκικών ιδρυμάτων και η επιστροφή των περιουσιών που ανήκουν στην “τουρκική μειονότητα” στην Ελλάδα αποτελούν σημαντικά προβλήματα που ακόμα αντιμετωπίζουν οι “Τούρκοι” της Δυτικής Θράκης», και καταλήγει συμπερασματικά, ότι η Ελλάδα λειτουργώντας με αυτό τον τρόπο, παραβιάζει τις διατάξεις της Συνθήκης της Λοζάνης για τις μειονότητες.

«Δεν μπορεί μια μη – μουσουλμανική χώρα να διορίζει μουσουλμάνους κληρικούς. Ας εκλέγουμε εμείς το μουφτή μας, και η Ελλάδα απλά να τον διορίζει» σχολιάζει ο Σερίφ στη Zaman.

«Η Ελλάδα αρνείται την αναγνώριση της τουρκικής εθνικής μας ταυτότητας», δηλώνει ο πρόεδρος του «Συλλόγου Αλληλεγγύης των Τούρκων Δυτικής Θράκης», Τανέρ Μουσταφάουγλου.

Το δημοσίευμα αναφέρεται επίσης στην επίσκεψη του Υπουργού ΕΕ στην Ελλάδα, Εγεμέν Μπαγίς στο πλαίσιο της οποίας συναντήθηκε χθες (08.10) με τον Υπουργό Μακεδονίας – Θράκης κ. Θεόδωρο Καράογλου καθώς και με εκπροσώπους της «τουρκικής» μειονότητας, μεταξύ των οποίων ήταν οι τρεις μειονοτικοί βουλευτές και ο εκλεγμένος μουφτής της.

Στη συνέχεια, το δημοσίευμα αντιπαραβάλλει τον τρόπο αντιμετώπισης των μειονοτήτων σε Τουρκία και Ελλάδα. Αναφέρει, συγκεκριμένα :

«Τα τελευταία χρόνια, παρά τα σημαντικά μέτρα που έχει λάβει η Τουρκία για την αποκατάσταση των δικαιωμάτων των μη-μουσουλμανικών μειονοτήτων, η κατάσταση επιδεινώνεται για τα μέλη της τουρκικής μειονότητας στη δυτική Θράκη. Σύμφωνα με τις διατάξεις ενός νόμου, που τέθηκε πρόσφατα σε ισχύ, η ελληνική Κυβέρνηση ετοιμάζεται να διορίζει στα τζαμιά και στα σχολεία της δυτικής Θράκης δικούς της ιερείς, μη εκλεγμένους από την “τουρκική” μειονότητα».

Και συνεχίζει:

«Όπως η Τουρκία αναγνωρίζει στις μειονότητες το δικαίωμα να επιλέξουν δικούς τους κληρικούς, αντίστοιχα, αναμένεται ότι και η τουρκική μειονότητα θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να απολαμβάνει το ίδιο δικαίωμα, κατοχυρωμένο από τη Συνθήκη της Λοζάνης».

Το δημοσίευμα, αναφέρει επίσης τη δήλωση του βουλευτή Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, «Επικροτούμε την πρωτοβουλία που ξεκίνησε στην Τουρκία [σχετικά με τα δικαιώματα των μειονοτήτων]. Η Ελλάδα πρέπει επίσης να λάβει παρόμοια μέτρα» καθώς και το σχόλιο του ανεπίσημου «μουφτή» του Γκιουμουλτζινέ : «Όταν λέμε στην Ελλάδα ότι θα πρέπει επίσης να εισαγάγει μια παρόμοια πρωτοβουλία, απαντούν, “Δεν μας ενδιαφέρει [τι έχει κάνει η Τουρκία]”».

Εκτεταμένη είναι η αναφορά του δημοσιεύματος και στο θέμα της εκπαίδευσης, η οποία, όσον αφορά την «τουρκική μειονότητα» ουσιαστικά βασίζεται στη «μη εκπαίδευση», λόγω του «αμελούς χειρισμού του ελληνικού κράτους» που «γίνεται εντέλει αντιληπτός από τους περισσότερους ως μέρος μιας προσπάθειας αφομοίωσης της “τουρκικής” μειονότητας της ελληνικής Θράκης».


Το ξεστόμισε κι αυτό ο αξιότιμος κύριος Ταγίπ Ερντογάν σε πρόσφατη συνέντευξή του στον τουρκικό τύπο…
 
Σε προκλητικές δηλώσεις σε σχέση με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις προέβη πριν από λίγες μέρες ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν. Ερωτώμενος σχετικά από δημοσιογράφο της εφημερίδας «Χουριέτ» (4/10/2013) έκανε για μια ακόμη φορά άθλια σπέκουλα πάνω στο ψευτοζήτημα της (δήθεν) αμοιβαιότητας, κατηγόρησε πάλι τη χώρα μας ότι δεν δίνει τίποτε σε σχέση με τα όσα παίρνει (σημ. «Προξενείο-Στοπ»: τι παίρνει αλήθεια;) και δεν δίστασε μάλιστα να αποκαλέσει τους μουσουλμάνους της ελληνικής Θράκης «Τούρκους πολίτες». 
Στη φωτογραφία κάτω από το δημοσίευμά μας βλέπετε το πρωτότυπο τουρκικό κείμενο με κυκλωμένο το επίμαχο σημείο. 

Αναλυτικότερα πάντως τώρα, στο εν λόγω κείμενο αναφέρονται επί λέξει τα εξής (μετάφραση tourkikanea.gr):
«Εμείς λύνουμε το θέμα της θεολογικής σχολής της Χάλκης. Αυτό το συζητήσαμε πολύ με τους υπουργούς της Ελλάδας. Είπα, στην Αθήνα έχουμε δύο τζαμιά μας. Δώστε μας άδεια να κάνουμε αυτά τα τζαμιά μας.
Στην ιερά σύνοδο έχουμε 17 παπάδες (σ.σ. εννοεί μητροπολίτες) -πολίτες μας. Στη Δυτική Θράκη έχουμε 150.000 πολίτες μας.  
Η κυβέρνηση της Ελλάδας για την κάλυψη των θρησκευτικών αναγκών των πολιτών μας εκεί διόρισε ιμάμηδες. Με υπεκφυγές συνέχισαν να κάνουν τα ίδια.
Τη Σουμελά την ανοίξαμε; Την ανοίξαμε. 
Την Αχνταμάρ την ανοίξαμε; Την ανοίξαμε. 
Τα νησιά τα ανοίξαμε. 
Τέσσερις μαθητές έχουμε (σ.σ. : εννοεί στην Ίμβρο). 
Εμείς συνέχεια ανοίγουμε, αλλά σε εκείνους δεν υπάρχει καμία εξέλιξη. 
Πάντοτε στηρίξαμε, ποτέ δεν εμποδίσαμε. 
Διασφαλίσαμε δωρεάν ρεύμα και νερό».
Χωρίς άλλα σχόλια, εννοείται…


Συρία, Ιράν, Ισραήλ... η αυτοκρατορία διχάζεται


Η αντιπαράθεση οπαδών και αντιπάλων μιας στρατιωτικής επέμβασης κατά της Συρίας συνεχίζεται, περισσότερο άδηλη από ποτέ, καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές. Θυμίζει κάπως την περίφημη συνέλευση των Αθηναίων που αποφάσισε τελικά την εκστρατεία στη Σικελία, όπως τη διαιώνισε ο Θουκυδίδης.

Αν η έκβαση αυτής της πολύ-επίπεδης σύγκρουσης, στον ίδιο τον πυρήνα του άρχοντος κατεστημένου, αλλά και στους κόλπους της παγκόσμιας κοινής γνώμης, παραμένει αβέβαιη, ορισμένα συμπεράσματα ήδη επιβάλλονται, άλλα αισιόδοξα και ελπιδοφόρα, άλλα λίαν θλιβερά και απαισιόδοξα.

Από τον Χίτλερ στον Ομπάμα
Δυτικοί και Ισραηλινοί συγκρίνουν συχνά τους ‘Αραβο-μουσουλμάνους αντιπάλους τους με τον Χίτλερ. Το έκαναν στο παρελθόν με τον Νάσσερ, τον Καντάφι, τον Σαντάμ, τον Αχμαντινετζάντ, το κάνουν τώρα με τον ‘Ασαντ. Δεν έχουμε λόγο να υποστηρίξουμε τους ηγέτες αυτούς, αλλά δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε ότι υπερασπίστηκαν τον κόσμο τους, τους λαούς που εκπροσώπησαν, ακόμη και μετερχόμενοι ενίοτε απαράδεκτων ή και εγκληματικών μεθόδων. Μήπως άλλωστε υπήρξαν πιο αποδεκτές, πιο δημοκρατικές, υπερασπίσιμες, οι μέθοδοι των δυτικών αποικιοκρατών, που ματοκύλισαν τόσες φορές την ανθρωπότητα και ιδίως τη Μέση Ανατολή, ένοχοι αμέτρητων πραξικοπημάτων, δολοφονιών και εισβολών και δίνουν τώρα μαθήματα δημοκρατίας;

Και μιας και γίνεται λόγος για Χίτλερ, είναι ασφαλώς αλήθεια πως τα εγκλήματα των Ες-Ες, της Γκεστάπο, της Λουφτβάφε εξασφάλισαν στο ναζιστικό καθεστώς μοναδική θέση στην ιστορία εγκληματικών καθεστώτων. Κανείς δεν μπορεί να δικαιολογήσει το όργιο που εξαπέλυσε ο φασισμός κατά των ευρωπαϊκών λαών. Αν και εντυπωσιάζει η μονομερής, εκ των υστέρων έμφαση, στα φασιστικά εγκλήματα και η αποσιώπηση άλλων εξίσου μεγάλων. Στα εκατομμύρια θύματα ενός πλήρως αδικαιολόγητου Βερντέν μπορεί να βρει κανείς τις ρίζες του ‘Αουσβιτς και του Γκουλάγκ, όχι το ανάποδο.

Διανοούμενοι και επιστήμονες θα συζητάνε για δεκαετίες ακόμα γιατί ο γερμανικός λαός πήγε στον φασισμό στη δεκαετία του 1930. Εντούτοις, πήγε, δεν μπορούμε να το ξεχνάμε, έστω κι αν δεν μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογία, στο πλαίσιο της σύνθλιψης της χώρας του από τους νικητές του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου δια της Συνθήκης των Βερσαλλιών («Μνημονίου» της εποχής εκείνης!). Σήμερα, ποια ανάγκη ακριβώς σπρώχνει τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους να συντρίβουν τη μία αραβο-μουσουλμανική χώρα μετά την άλλη, να έχουν ήδη καταστρέψει το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία και παρ’ ολίγον τον Λίβανο, μέσα σε δεκαπέντε χρόνια, να απειλούν το Ιράν, χωρίς καν να λογαριάσουμε τους αφρικανικούς διαμελισμούς και τις τραγωδίες (Μάλι, Σουδάν);

Ξυπνήσανε Ρώσους και Κινέζους
Αυτά βλέπουν οι ηγεσίες Ρωσίας και Κίνας, αναγκασμένες πλέον να θέσουν το ερώτημα «μετά τη Δαμασκό και την Τεχεράνη, ποιος έχει σειρά;». Κι επειδή μια πιθανή απάντηση είναι «Μόσχα και Πεκίνο», βλέπουμε τώρα αυτές τις δύο δυνάμεις να απαλλάσσονται από τις τεράστιες αυταπάτες που συνόδευσαν, πριν από ένα τέταρτο αιώνα, την «αυτοκτονία-κατάρρευση» του σοβιετικού κομμουνισμού. Αλλά και τις έντονες φιλοαμερικανικές-φιλοδυτικές τάσεις που διαποτίζουν, ακόμα κι όταν δεν εκδηλώνονται, τις ισχυρότατες, πλην ασταθείς και ανασφαλείς «νεοκαπιταλιστικές» ολιγαρχίες τους, που θεωρούν ενστικτωδώς τη Δύση εγγυητή της ιδιοκτησίας και των δικαιωμάτων τους.

Πριν από είκοσι χρόνια, δεν υπήρχαν πιο φιλοαμερικανικές χώρες στον κόσμο από τη Ρωσία και την Κίνα. «Νοιώθω υπεύθυνος όχι μόνο απέναντι στον ρωσικό, αλλά και απέναντι στον αμερικανικό λαό για την επιτυχία των μεταρρυθμίσεων», έλεγε ο Μπαρίς Γέλτσιν απευθυνόμενος στο αμερικανικό Κονγρέσσο, που τον επευφημούσε όρθιο άπειρες φορές, όταν επισκέφθηκε την Αμερική στα 1992. Ειδικά η Ρωσία διέλυσε μόνη της την εξωτερική (Σύμφωνο της Βαρσοβίας) και την εσωτερική (ΕΣΣΔ) αυτοκρατορία της για να δει τελικά το ΝΑΤΟ, όχι μόνο να μπαίνει για τα καλά στο έδαφος της πρώην ΕΣΣΔ, αλλά να ξαναρχίζει τον ψυχρό πόλεμο που εκείνη σταμάτησε μονομερώς, από την Τασκένδη, το Κίεβο και την Τιφλίδα, αντί για την Καμπούλ, το Βερολίνο και την ‘Αγκυρα. Σήμερα, η Ρωσία έχει έξη στρατιωτικές βάσεις στο εξωτερικό και οι ΗΠΑ 1200! Η Ουάσιγκτον αποκήρυξε το θεμέλιο του συστήματος ελέγχου των εξοπλισμών, τη συνθήκη ΑΒΜ, που απαγόρευσε τα αντιβαλλιστικά όπλα και ξοδεύει σε πολεμικές δαπάνες όσα όλες οι άλλες χώρες του πλανήτη μαζί, ενώ επιχειρεί να μεταβάλλει κάθε επιστημονική γνώση, κάθε επιστημονικό κλάδο, ακόμα και τις κοινωνικές ή τις νευρο-επιστήμες σε όπλο. Προετοιμάζεται δηλαδή για έναν παγκόσμιο πόλεμο χωρίς ιστορικό προηγούμενο - να τον διεξάγει ή να τον νικήσει χωρίς καν να τον διεξάγει, μόνο με την απειλή. Το τελευταίο που θα ήθελε ο Πούτιν θα ήταν ο νέος «Ψυχρός Πόλεμος» που ξεπροβάλλει, αλλά δύσκολα βλέπει κανείς πως θα μπορέσει να τον αποφύγει, διατηρώντας ταυτόχρονα για τη χώρα του ένα μίνιμουμ αξιοπρέπειας και ασφάλειας.

Ευρωπαϊκή παρακμή
Αλλά δεν είναι μόνο η Ρωσία, η Κίνα, ο Τρίτος Κόσμος, τα δισεκατομμύρια του πλανήτη που διερωτώνται που το πάνε τα αφεντικά του. Είναι και η ίδια η Δύση, η κοινή γνώμη που φαίνεται να υπάρχει ακόμα παρά τον έλεγχο και την προδοσία των ελίτ. Υπάρχει το Βερολίνο, βαθιά εχθρικό απέναντι στην αμερικανική παντοκρατορία (αλλά που βέβαια η ανεξαρτησιακή του ροπή και οποιοσδήποτε διεθνής ρόλος του υπονομεύονται από την υποταγή του στο Χρήμα και τον αυταρχισμό έναντι των Ευρωπαίων εταίρων του).

Αντίθετα, η Γαλλία, η εξωτερική πολιτική της οποίας έχει πλήρως παραδοθεί στο ισχυρότατο ισραηλινό λόμπυ της – τόσο ισχυρό που απαγόρευσε οποιαδήποτε συζήτηση για την ύπαρξη και τον ρόλο του – ζει μια βαθειά ιστορική παρακμή χωρίς προηγούμενο για μια χώρα μιας ασύλληπτης κουλτούρας όπως η γαλλική, πρωτοπορία της δημοκρατικής Ευρώπης από την εποχή κιόλας του Διαφωτισμού και της μεγάλης Επανάστασης των Ιακωβίνων και του Ροβεσπιέρου. Διερωτάται κανείς που πήγε, που χάθηκε ακόμα η Γαλλία του Ντε Γκωλ, αλλά και του Σιράκ και του Βιλπέν, η Γαλλία των διαρκών επαναστάσεων και της αλληλεγγύης προς την επαναστατημένη Αλγερία και το Βιετνάμ, η Γαλλία που αγωνίστηκε για μια Ευρώπη «από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια».

Τα αφεντικά του πλανήτη
Από μια άποψη πιο ενδιαφέρον είναι όμως να δει κανείς τι γίνεται στα πραγματικά κέντρα της Αυτοκρατορίας, που δεν είναι άλλα από την Ουάσιγκτων και τη Νέα Υόρκη, το City και το Τελ-Αβίβ. Από τη μια μεριά διαπιστώνουμε ότι η δυτική δημοκρατία και οι πολίτες της αντιστέκονται ακόμα στον τρομερό νέο ολοκληρωτισμό, παρά τον όλο και πιο ασφυκτικό έλεγχο των ίδιων των ελίτ και την όλο και πιο έντονη ολιγαρχοποίηση των δυτικών κοινωνιών. Σε καμιά χώρα του κόσμου δεν πολυπιστεύουν τα ψέμματα που τους ξεφουρνίζουν οι δυτικοί ηγέτες για τη Συρία, και πάντως πουθενά στη Δύση οι δημοσκοπήσεις δεν εμφανίζουν πλειοψηφία υπέρ της επέμβασης στη Συρία, το αντίθετο. (Υπέρ τέτοιας επέμβασης τάσσεται μόνο η πλειοψηφία των Ισραηλινών, χωρίς όμως δική τους συμμετοχή).

Από την άλλη βλέπουμε να συνεχίζεται στο εσωτερικό του πυρήνα της αυτοκρατορικής εξουσίας η σύγκρουση ανάμεσα στο κόμμα του πολέμου, της καταστροφής και του χάους και το κόμμα της σταθερότητας. Αρκεί να προσέξει κανείς λίγο το πρόσωπο του Ομπάμα στην τηλεόραση, για να αντιληφθεί ότι ασκεί μια πολιτική που δεν πιστεύει. Διερωτάται κανείς με τρόμο ποια είναι η τόσο ισχυρή, σκοτεινή δύναμη που επιβάλλει την ατζέντα της στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών και που οδηγεί όλη την ανθρωπότητα.

Τα είκοσι ανθρωπάκια
Μια ανθρωπότητα, η ηγεσία της οποίας συνεχίζει την ατζέντα πολέμων που μας ανακοίνωσαν προ δεκαπενταετίας τουλάχιστο οι νεοσυντηρητικοί, θέτει ως επιδίωξη την καταστροφή των σπουδαιότερων κοινωνικών και πολιτιστικών της κατακτήσεων, απειλεί την ίδια τη δυνατότητα του ανθρώπινου γένους να επιβιώσει. Μερικές δεκαετίες πια πριν από ένα πλανητικό κραχ που μοιάζει μαθηματικά βέβαιο, αναπόφευκτο, οι πολιτικοί μας, όπως οι «ισχυροί 20», που μαζεύτηκαν την περασμένη βδομάδα στην Αγία Πετρούπολη, μοιάζουν, όσο ποτέ άλλοτε, ασήμαντα, γελοία ανθρωπάκια, όργανα ενός συστήματος που υποτίθεται ότι διοικούν και που, αν αφεθεί στον εαυτό του, μεταβάλλει τον 21ο σε «αιώνα των καταστροφών».


Ελλειμματική οργάνωση...

Γράφει ο Δημήτρης Βουλγαρίδης

Καταζητείται Ελλειμματική οργάνωση με την επωνυμία «Χρυσή Αυλή».
Δραστηριοποιείται στη χώρα τα τελευταία 40 χρόνια.
Παράγει συνεχώς ελλείμματα:
Έλλειμμα εθνικής κυριαρχίας, 
έλλειμμα εθνικής αξιοπρέπειας, 
έλλειμμα δημοκρατίας (πλεόνασμα πράξεων νομοθετικού περιεχομένου), 
έλλειμμα δημοσιονομικό, 
έλλειμμα διαφάνειας, 
έλλειμμα αξιοπιστίας, 
έλλειμμα αξιοκρατίας, 
έλλειμμα θέσεων εργασίας, 
έλλειμμα εργασιακών δικαιωμάτων, 
έλλειμμα πρόνοιας, 
έλλειμμα κοινωνικής ασφάλισης, 
έλλειμμα δίκαιης φορολόγησης, 
έλλειμμα παιδείας, 
έλλειμμα υγειονομικής περίθαλψης, 
έλλειμμα αντικειμενικής ενημέρωσης και ουκ έσται τέλος.

Προσοχή: Μην προσπαθήσετε να την αντιμετωπίσετε μόνοι σας. Η αντιμετώπισή της χρειάζεται συλλογική προσπάθεια και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.



Στις περισσότερες περιπτώσεις, η εκτίμηση μιας απειλής, δυνητικής ή πραγματικής, είναι συνάρτηση της γνώσεως του μεγέθους της. Σε σχέση με το Ισλάμ στην Ελλάδα, η περιγραφή της εδώ παρουσίας του, μέσω των οργανώσεων και των τζαμιών του, είχε δοθεί σε άρθρο-προπομπό της σειράς «Φάκελος Ισλαμισμός» και συγκεκριμένως στο 188ο τεύχος των «Επικαίρων» (23-29/5/2013). Σκοπός του εν λόγω δημοσιεύματος ήταν να δοθεί μια πρώτη σαφής διάσταση της συγκεκριμένης παρουσίας του Ισλάμ στην Ελλάδα, η οποία, σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία [Σ.Σ.: η περιγραφή αντίστοιχων καταστάσεων σε άλλες χώρες, που αποτέλεσαν το αντικείμενο σειράς άρθρων αυτού του Φακέλου], θα παρείχε τη δυνατότητα εξαγωγής συμπερασμάτων ως προς το θέμα της υπάρξεως ή μη απειλής από απόψεως εθνικής ασφαλείας.

Γράφει ο Μάνος Ηλιάδης

Στο τεύχος αυτό είχε γίνει μια πρώτη παρουσίαση του αριθμού των τζαμιών και των θρησκευτικών, πολιτιστικών ή άλλων οργανώσεων των Μουσουλμάνων (λαθρο)μεταναστών, καθώς και η συνεχής τάση και ο ταχύτατος ρυθμός αυξήσεώς τους τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Η επισήμανση της τάσεως –και στην περίπτωση αυτή– έχει ιδιαίτερη σημασία. Το 1998, για παράδειγμα, είχαμε 18 αυτοσχέδια τζαμιά –ή «άτυπους χώρους προσευχής», όπως τους αναφέρουν οι αρμόδιες υπηρεσίες– σε ολόκληρη την Αττική. Έξι χρόνια αργότερα, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, ο αριθμός αυτός είχε τριπλασιαστεί! Και δεκαπέντε χρόνια μετά το 1998, όταν υπήρχαν μόνο 18 τζαμιά, ο αριθμός τους έφτασε ήδη τα 115-120 ή περίπου εκεί [Σ.Σ.: ο ακριβής προσδιορισμός του αριθμού τους δεν είναι ευχερής, διότι άλλα από αυτά να κλείνουν και άλλα να κλείνουν και ανοίγουν εκ νέου αλλού κ.λπ.].

Στο προαναφερθέν άρθρο, είχαμε αναφέρει ονομαστικώς 30 αυτοσχέδια τζαμιά και 26 μουσουλμανικές οργανώσεις και συλλόγους, με τη δέσμευση να επανέλθουμε με περισσότερα στοιχεία. Τον κατάλογο αυτό συμπληρώνουμε σήμερα περιλαμβάνοντας σε αυτόν, εκτός από τα αραβικά τζαμιά, τα αντίστοιχα των νομίμων και μη μεταναστών από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και την Ινδία στην περιοχή της Αθήνας, καθώς και άλλα τζαμιά σε διάφορες επαρχίες της Ελλάδας.

Ο κατάλογος των τζαμιών
Τον συμπληρωμένο αυτόν κατάλογο τζαμιών παραθέτουμε παρακάτω, με ορισμένες σύντομες διευκρινίσεις και στοιχεία, όπου αυτό είναι δυνατόν.
1. Al Saleheen, Σοφοκλέους 196, Καλλιθέα.
2. Αl Salam, Γ. Παπανδρέου 87, Ζωγράφου.
3. Αl Bet Al Taqwa, Μπουμπουλίνας 4-6, Αθήνα (κατά ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες συνδέεται με τη Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας).
4. Al Ιhlaz, Στροφάδων 5, Κυψέλη. Τον Ιούλιο του 2009 μέλη του ίδρυσαν τον Ελληνο-Αραβικό Σύλλογο «Ειλικρίνεια».
5. Αl Farouk, Κωνσταντινουπόλεως 288, Αθήνα. Διατηρεί επαφές με το Ελληνο-Αραβικό Μορφωτικό Κέντρο (Μοσχάτο).
6. Αl Gorabaa, Λ. Ιωνίας και Κλυμένης 2, Αθήνα.
7. Al Salam, Γαλαξία 9, Ν. Κόσμος.
8. Al Noοr, Αλμυρίδος 10, Πειραιάς.
9. Al Ansar, Σόλωνος 39, Καλλιθέα.
10. Al Sahaba, Ξηρομέρου 32, Αμπελόκηποι.
11. ΚΕΒΑΑ, Σκαλιστήρη 8, Κ. Πατήσια.
12. Τaqwa, Σαλαμίνος 80, Μεταξουργείο.
13. Αmal Filla, Μενάνδρου 23, Αθήνα.
14. Salahadin Ayubi, Κ. Παλαμά 55, Δάφνη. Στον ίδιο χώρο στεγάζεται ο «Επιμορφωτικός Σύλλογος Ιρακινών Μεταναστών Ελλάδας»
15. Τζαμί άγνωστης ονομασίας στην οδό Μηλιαράκη και Κουρμούλη 55. Αθήνα.
16. Ομοίως, τζαμί στην οδό Ριζάρη 88, Μαραθώνας. Σουνίτες.
17. Τζαμί στον Σύλλογο Αιγυπτίων Παγκρατίου, Παυσανίου 18-20, Παγκράτι.
18. Αl Andalus, Φίλωνος 97-99, Πειραιάς.
19. Al Rahman, Παλαιολόγου 63-65, Αθήνα. Στον ίδιο χώρο λειτουργεί και ο Ελληνο-Αιγυπτιακός Σύλλογος «Πτολεμαίος».
20. ΙΜΑΝ, Φιλαδελφείας 24, Π. Κολιάτσου.
21. Τζαμί εντός του Ελληνο-Αραβικού Μορφωτικού Κέντρου, σε ιδιόκτητο κτήριο στην Πειραιώς και Κύπρου 2, στο Μοσχάτο, χωρητικότητος 3.000 ατόμων περίπου, πολλαπλάσιας δηλαδή χωρητικότητος από το σχεδιαζόμενο τέμενος του Βοτανικού. Η ιδιαίτερη επιμονή για την κατασκευή του τελευταίου επιδιώκεται προφανώς για καθαρά συμβολικούς λόγους (η Ελλάδα, κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού, είναι η μόνη χώρα χωρίς επίσημο ισλαμικό τέμενος). Το συγκεκριμένο Κέντρο λειτουργεί νόμιμα από το 2001, μετεγκατεστάθη –το 2007– από τους Αμπελοκήπους σε αυτόνομο κτήριο στο Μοσχάτο, το οποίο αγοράσθηκε και τροποποιήθηκε αναλόγως από Σαουδάραβα επιχειρηματία έναντι 2,5 εκατ. ευρώ. Το Κέντρο χαρακτηρίζεται από μια ανεξήγητη αυτοαπομόνωση και μυστικότητα, μην επιτρέποντας σε κανέναν (κυρίως Έλληνα) την είσοδο πλην των μελών και πιστών του και αποφεύγει κάθε επαφή με τα ΜΜΕ.
22. Τζαμί Αl Jabar (Μπανγκλαντές), ιδρύθηκε τον Μάιο του 1996, με καταχωρημένη στην Εφορία (ΑΦΜ 999045940) δραστηριότητα «Διοικητικές, Ψυχαγωγικές, Πολιτιστικές και Θρησκευτικές Υπηρεσίες». Στεγάζεται σε ιδιόκτητο κτήριο στην Αθήνα (Αισχύλου 37), το οποίο αναφέρεται ότι αγοράσθηκε προ τριετίας, έναντι 550.000 ευρώ. Από το ποσό αυτό, μέρος εκ 400.000 ευρώ είχε συγκεντρωθεί με εράνους μεταξύ των μελών του, ενώ για το υπόλοιπο των 150.000 ευρώ είχαν προσφύγει πέρυσι στη Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας του γνωστού Ν. Ελγαντούρ.
23. Bait Ul Maamoor, Φυλασίων 40, Κ. Πετράλωνα. Πρόκειται για τζαμί μεταναστών από το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές, που είναι σε κτήριο 185 τ.μ. (πρώτος όροφος το Τζαμί, δεύτερος ξενώνας και λουτρά). Το τζαμί ακολουθεί το δόγμα του κινήματος Ταμπλίγι (Tablighi Jamaat), το οποίο ιδρύθηκε το 1927 στο Δελχί και είναι γνωστό για την έντονη προσηλυτιστική του δράση. Σημ.: Κατά τον καθηγητή Κ. Γώγο, η λέξη «tabligh» σημαίνει «κήρυγμα – προπαγάνδα», παραπέμποντας ευθέως στην έννοια της ντάουα, για την οποία έγινε λόγος στα προηγούμενα άρθρα του Φακέλου Ισλάμ.
24. Τζαμί Minhaj Ul Quran, Καποδιστρίου 18, Νίκαια. Ιδρύθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1998 ως Σωματείο Πακιστανών. Ανήκει στη ΜΚΟ Minhaz Ul Quran International, με παρουσία σε εκατό χώρες. Σκοπός της οργανώσεως στη Δύση είναι η αρμονία μεταξύ κοινωνιών με διαφορετική κουλτούρα και θρήσκευμα, η διάδοση του μηνύματος της ανεκτικότητας, ο αμοιβαίος σεβασμός και τα πλεονεκτήματα της ενσωματώσεως στις διάφορες κοινωνίες. Είναι η πρώτη οργάνωση που ξεκίνησε τον διαθρησκευτικό διάλογο.
25. Al Umah, πακιστανικό τζαμί, Σόλωνος 20, Αγ. Ανάργυροι. Ιδρύθηκε στις 3 Μαΐου 2004, με μέλη του λιγότερους από πενήντα μετανάστες από Πακιστάν και Μπανγκλαντές.
26. Masjid Mohamediya [Σ.Σ.: με τον όρο «Μαστζίντ», οι μουσουλμάνοι περιγράφουν τα μικρά τζαμιά, χωρίς μιναρέ], Τριάδος 25, Μενίδι. Είναι επίσης έδρα Σωματείου με την επωνυμία «Πακιστανική Κοινότητα Μενιδίου».
27. Ο χώρος, στην οδό Λασκαράτου 8, Περιστέρι, αναφέρεται απλώς ως «Jafaria». Το πλήρες όνομα είναι «Tehrik-e Jafaria Pakistan» (ΤJP), που σημαίνει Κίνημα Σιιτών Πακιστάν, πακιστανική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1979 στο Πακιστάν με το όνομα Tehrik-e Nafaz-e Fiqah-e Islami, ως πολιτικό κόμμα, ως απάντηση της επιβολής του Ισλαμικού νόμου στη χώρα και των διακρίσεων εις βάρος των Σιιτών. Πρόκειται για σιιτική οργάνωση προσκείμενη στο Ιράν, η οποία ετέθη δύο φορές εκτός νόμου στο Πακιστάν από το καθεστώς Περβέζ Μουσάραφ (Οκτώβριος 2001 και Ιανουάριος 2002). Το 2011 (Νοέμβριος) ετέθη για τρίτη φορά εκτός νόμου, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί ποτέ η προσφυγή του στη βία εις βάρος άλλων δογμάτων. Ο χώρος λειτουργεί νόμιμα με απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών από το 1999. Συγκεντρώνει περί τα 600 άτομα από το Πακιστάν και διατηρεί επαφές με τον χώρο προσευχής στην οδό Δήμητρος 1, στον Πειραιά.
28. Faizan-e Madeena, Μακρυγιάννη 15, στον Ρέντη, με ιδρυτές και μέλη μετανάστες από το Πακιστάν. Στον ίδιο χώρο λειτουργεί και το Σωματείο «Faizan-e Madeena – Ισλαμιστές με Ειρήνη για Όλον τον Κόσμο».
29. Faizan-Medina, Σοφοκλέους 38, Αθήνα. Ιδρύθηκε από Πακιστανούς στις 30 Μαΐου 2003, έχει περί τους 30-50 οπαδούς και ακολουθεί το δόγμα Dawat-e Islami. Η Dawat-e Islami ιδρύθηκε στην Μπαμπούλ Μαντίνα του Καράτσι το 1981 από τον Muhammad Ilyas Attar Qadri. Πρόκειται για οργάνωση για διάδοση του Κορανίου και της Σούννα, με κεντρικό σύνθημα «Πρέπει να παλέψω για να αναμορφώσω τον εαυτό μου και ολόκληρο τον κόσμο».
Το 2011 η οργάνωση υποστήριξε ανοιχτά την δολοφονία του Πακιστανού πολιτικού Salmaan Taseer από μέλος της οργανώσεως λόγω διαφωνίας στο θέμα του νόμου περί βλασφημίας, με αποτέλεσμα να τεθεί έκτοτε σε καθεστώς επιτηρήσεως από την κυβέρνηση. Ο ηγέτης του κινήματος Faizal Haji Qadri επισκέφθηκε την Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 2010.
30. Ένας ακόμη άτυπος χώρος προσευχής Πακιστανών με το ίδιο ως άνω όνομα, υπάρχει και στη Ν. Ζωή Ασπροπύργου, Θέση Παλαιό Πεύκο, και ακολουθεί και αυτό το ίδιο δόγμα.
31. Πολιτιστικός Σύλλογος Minhaz Ul Quran (και χώρος προσευχής) υπάρχει επίσης και στη Ν. Μάκρη, Μαραθώνος 31. Για το δόγμα τους βλ. παραπάνω.
32. Fatma Tuzahara, Λεωφόρος Κάτω Σουλίου 1, Μαραθώνας. Πακιστανικός χώρος προσευχής που ακολουθεί το προαναφερθέν δόγμα Ταμπλίγι.
33. Masjid Bilal, ομοίως ως άνω, με έδρα στην οδό Μαραθώνος 456, Μαραθώνας. Ακολουθεί δόγμα του Μinhaz ul Quran.
34. Masjid Maki, Κουταλιέρη 4, Ελευσίνα, πακιστανικός χώρος προσευχής (Μinhaz Ul Quran).
35. Al Mustafa, πακιστανικός χώρος προσευχής, με έδρα στην οδό Μπουμπουλίνας, Ασπρόπυργος. Ακολουθεί το δόγμα Sultan Bahu Trust.
36. Anwar Madina, πακιστανικός χώρος προσευχής, Θηβών 20, Μέγαρα. Δόγμα Μehria Nasiriya.
37. Morsid Omar, ιδρύθηκε το 2000, με έδρα στην οδό Στ. Βυζαντίου, Κ. Πατήσια. Μέλη του περί τα 40 άτομα από το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές. Ακολουθεί το δόγμα Ταμπλίγι και έχει σχέσεις με όλα τα τζαμιά του ίδιου δόγματος. Στο εξωτερικό αναφέρεται ότι έχει σχέσεις με την H.B.-Karachi, Pakistan.
38. Masjid Al Rahman, ιδρύθηκε το 2001, με έδρα την οδό Αριστοφάνους 14, Αθήνα. Μέλη του περί τα 30 άτομα από το Μπανγκλαντές. Ανεξακρίβωτη σχέση του με τον Σύλλογο «Φιλότητα». Δόγμα Ταμπλίγι.
39. Χώρος Ibrahim, Αριστοτέλους 124 και Ρίζου 7, Αθήνα. Μέλη του μετανάστες από το Μπανγκλαντές. Ακολουθούν δόγμα Ταμπλίγι.
40. Αl Malik, τζαμί στην οδό Αριστομένους 54, Αθήνα, μέλη του μετανάστες από το Μπανγκλαντές, δόγμα Ταμπλίγι.
41. Μοsque (τζαμί) Ameer Hamza, ιδρύθηκε τον Μάιο του 2006, με έδρα στην οδό Φυλής 9, Αθήνα. Συγκεντρώνει περί τα 50 άτομα από το Μπανγκλαντές. Δόγμα Ταμπλίγι, σχέσεις με όλα τα τζαμιά ίδιου δόγματος.
42. Τζαμί στην οδό Τιμοσθένους 6, στον Κολωνό, ιδρύθηκε από μετανάστες από το Μπανγκλαντές και ακολουθεί δόγμα Ταμπλίγι.
43. Madani, άτυπος χώρος προσευχής (αυτοσχέδιο «τζαμί»), ιδρύθηκε από μετανάστες από το Μπανγκλαντές και έχει έδρα στην οδό Αριστοφάνους 19, Αθήνα. Ταμπλίγι.
44. Βeit ul Aman, Ποσειδώνος 71, Καλαμάκι, Μπανγκλαντές, Ταμπλίγι.
45. Osman, Λεωφόρος Ιωνίας 132, Αθήνα (διεύθυνση κατοικίας του ιμάμη του), Ταμπλίγι.
46. Dar ul Aman, ιδρύθηκε από μετανάστες από το Μπανγκλαντές που αναφέρονται ως Σουνίτες, με έδρα στην οδό Δεληγιώργη 43, Αθήνα.
47. Μasjid Sidique Akbar, Μπανγκλαντές, έδρα Πολυμήτου 15, Αθήνα. Ταμπλίγι.
48. Άτυπος χώρος προσευχής Αl Rahman, ιδρύθηκε από μετανάστες από το Μπανγκλαντές, με έδρα στην οδό Αριστοφάνους 14, Αθήνα. Ταμπλίγι.
49. Masjid Bayat al Mukaram, Μπανγκλαντές, έδρα στην οδό Ηλία Ζερβού 22-24 (κατοικία ιμάμη). Ταμπλίγι.
50. Dar Ul Islam, Γερανίου 14, Αθήνα (όπου και κατοικία ιμάμη), Μπανγκλαντές, Ταμπλίγι.
51. Dar Ul Islam, Μoνής Προδρόμου 5, Πλατεία Βικτωρίας, Μπανγκλαντές, από Πακιστανούς που ακολουθούν το δόγμα της κοινότητας Jamaat Islam και ανήκουν στην ευρωπαϊκή οργάνωση-ομπρέλα Islamic Forum Europe. H Jamaat-e-Islamί Pakistan, όπως είναι το πλήρες όνομά της, ιδρύθηκε το 1941 στη Λαχώρη του Πακιστάν από τον Αμπού Αλα Μαουντούντι (Abu Ala Maududi), έναν από τους κορυφαίους διανοητές του σύγχρονου ισλαμιστικού κινήματος. Σκοπός της κοινότητας αυτής είναι η εγκαθίδρυση ενός ισλαμικού κράτους, στο οποίο θα ισχύει ο νόμος της Σαρία. Το περίεργο είναι ότι ενώ η κοινότητα αυτή αντιτίθεται στον καπιταλισμό, σοσιαλισμό και στην αρχή του κοσμικού κράτους, επικρίνει τα σύγχρονα κοινωνικά ήθη και θέλει να επιβάλει τη Σαρία, υποστηρίζει ότι η δημοκρατία είναι αναπόσπαστο τμήμα του ισλαμικού πολιτικού ιδεώδους. Η κοινότητα, αν και χαρακτηρίζεται ως ένα κανονικό συντηρητικό ισλαμικό κόμμα, έχει υποστηρίξει την Αλ Κάιντα και έχει στραφεί εναντίον του Περβέζ Μουσάραφ (τον οποίο στην αρχή υποστήριζε), για τον λόγο ότι ο τελευταίος αποφάσισε να συμμετάσχει στον πόλεμο εναντίον της παγκόσμιας τρομοκρατίας.
52. Masjid Bilal, Κωνσταντινουπόλεως 254-258, Αθήνα, Μπανγκλαντές, Ταμπλίγι.
53. Masjid Al Ghaffar, Μπανγκλαντές, Αλιπέδου 32, Πειραιάς, Ταμπλίγι.
54. Masjid Aksah, Μπανγκλαντές, Αγίας Παρασκευής 106, Κ. Πατήσια, Ταμπλίγι.
55. Χώρος Bangladesh, Λεωφόρος Δημοκρατίας 315, Μενίδι, Ταμπλίγι.
56. Baitur Rahman, Τριπτολέμου 57, Ανθούπολη, Μπανγκλαντές, Ταμπλίγι.
57. Αφγανικός χώρος προσευχής Mhdia, Λευκωσίας 68, Περιστέρι. Δόγμα άγνωστο.
58. Αφγανικός χώρος προσευχής Νoor, Υγείας 11, Αθήνα. Στον ίδιο χώρο στεγάζεται και ο «Πολιτιστικός και Καλλιτεχνικός Σύλλογος Νoor».

Στους παραπάνω 58 χώρους θα πρέπει να προστεθούν άλλοι 7 που διατηρούν οι Ινδοί στην Ελλάδα, ανεβάζοντας έτσι τον συνολικό αριθμό των άτυπων χώρων προσευχή στους 65.

Τζαμιά στην επαρχία
Ο αριθμός αυτός είναι ακόμη μεγαλύτερος εάν συνυπολογισθούν και τα τζαμιά της επαρχίας. Γύρω από την Αττική, για παράδειγμα, λειτουργούν άλλα 7 τζαμιά και συγκεκριμένως 2 στη Θήβα (στην οδό Αυλίδος 8 και στην οδό Χρυσορροής στο ΚΤΕΚ Θήβας), 1 στα Οινόφυτα (οδός Κυπρίων Αγωνιστών), 2 στη Χαλκίδα (1 στο Βασιλικό και ένα στην οδό Κώτσου 5), 1 στη Σκάλα Ωρωπού (Φαφούτη 10), 1 στη Λεωφόρο Μαραθώνος 456, ενώ λίγο μακρύτερα, στην Κόρινθο (Δαμασκηνού 4) λειτουργεί ακόμη 1.

Στα τζαμιά αυτά προστίθενται 1 στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, 3 στο Ηράκλειο, 2 στα Χανιά, 3 στα Τρίκαλα, χωρίς να υπολογίζονται τα προϋπάρχοντα τζαμιά σε Θεσσαλονίκη, Ρόδο, Κω, Αλεξανδρούπολη κ.α. και κυρίως τα 300 περίπου τζαμιά που κατάφεραν να στήσουν οι Τούρκοι για έναν μουσουλμανικό πληθυσμό που δεν ξεπερνά τα 120.000 άτομα, ήτοι 1 τζαμί ανά 400 περίπου άτομα, όταν στην ίδια την Τουρκία, παρά την αθρόα ανέγερση τζαμιών, η αντίστοιχη αναλογία είναι 1 τζαμί ανά 876 άτομα.

Ο αριθμός των νόμιμων (προϋπαρχόντων) και άτυπων τζαμιών είναι φυσικά ακόμη μεγαλύτερος (μέρος των οποίων αναφέραμε στο άρθρο του προαναφερθέντος τεύχους των «Επικαίρων»), αν ληφθεί υπ’ όψιν ο αριθμός και των διάφορων δήθεν πολιτιστικών συλλόγων, σχεδόν όλοι των οποίων χρησιμοποιούνται ως τζαμιά.

Δράση στον κυβερνοχώρο
Η τεράστια δραστηριότητα στον κυβερνοχώρο, την οποία αναφέραμε μόνο ενδεικτικώς στο προαναφερθέν τεύχος των «Επικαίρων» (τ. 188), μέσω της οποίας ασκείται μια έντονη εκστρατεία προσηλυτισμού Ελλήνων, είναι μια άλλη διάσταση, που παρά τις συνεχείς αναφορές σε αυτή από τα «Επίκαιρα» συνεχίζεται αμείωτη, με μόνο ενδιαφερόμενο για αυτή την παράνομη δραστηριότητα (ο προσηλυτισμός απαγορεύεται από το Σύνταγμα) την ΕΥΠ – και αυτή μόνο παλαιότερα και χωρίς συγκεκριμένη ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας. 
Η διανομή και κυκλοφορία βιβλίων για το Ισλάμ παρουσιάζει επίσης μεγάλη άνοδο, με πρωταγωνιστές το κίνημα του Τούρκου Ιμάμη Γκιουλέν και πρόσφατους μιμητές του τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ κ.ά.

Η γενική διαπίστωση είναι ότι λόγω της αδράνειας της κυβερνήσεως όσο και της Εκκλησίας [Σ.Σ.: μόνο πρόσφατα άρχισε να αντιλαμβάνεται την έκταση της θρησκευτικής διεισδύσεως στη χώρα μας], η Ελλάδα έχει καταστεί και αυτή στόχος της συστηματικής επεκτατικής πολιτικής του Ισλάμ στην Ευρώπη και όχι μόνο, παρά το γεγονός ότι μέχρι πριν από λίγα ακόμη χρόνια δεν αποτελούσε εμφανή τουλάχιστον στόχο μιας τέτοιας πολιτικής για πολλούς λόγους, ένας των οποίων ήταν η σημαντική ομοιογένεια του πληθυσμού της, που έφτανε το 98%. Η κάθετη μείωση του ποσοστού αυτού λόγω ελλείψεως πολιτικής στο μεταναστευτικό και η επικράτηση μιας φαιδρής «κουλτούρας», του τύπου «δεν υπάρχουν λαθρομετανάστες παρά μόνο μετανάστες, διότι οι άνθρωποι δεν είναι λαθραίοι, όπως τα πράγματα» που υιοθέτησε η Αριστερά, διευκόλυναν την είσοδο στην Ελλάδα ενός τεράστιου αριθμού μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, με φυσικό αποτέλεσμα τη σημαντική αποδυνάμωση της ομοιογένειας του πληθυσμού της χώρας.

Ο λόγος για τον οποίο αναφέραμε εδώ έναν πληρέστερο κατάλογο (από αυτόν που είχαμε αναφέρει στο προαναφερθέν τεύχος των «Επικαίρων») των άτυπων χώρων προσευχής (τζαμιά) ήταν αυτός που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου: Ότι η εκτίμηση μιας απειλής γίνεται κατά πρώτον αντιληπτή εάν γίνει εξετασθεί το μέγεθος των στοιχείων που τη συνθέτουν.
Κατά τη μετριοπαθέστερη εκτίμηση, το μέγεθος αυτό είναι πλέον ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί, εκτός από την ενδεχόμενη χρήση του ως βασική υποδομή από όποιον την ελέγχει απέξω ή την εκμετάλλευσή του για κάθε είδους παράνομη δραστηριότητα, έχουν ήδη επισημανθεί στοιχεία ενός συστήματος κινητοποιήσεώς τους.

Υπενθυμίζουμε τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008, στα οποία συμμετείχε σημαντικός αριθμός Πακιστανών και Αφγανών, ορισμένοι των οποίων που συνελήφθησαν ομολόγησαν ότι κάποιοι τους είχαν πληρώσει για να συμμετάσχουν στη καταστροφή του κέντρου της Αθήνας
Ένα δεύτερο γεγονός ήταν οι περίφημες διαδηλώσεις για το σκίσιμο του Κορανίου του 2009 (μετά από καταγγελία από έναν «ευσεβή» μουσουλμάνο που απεδείχθη αργότερα ότι είχε μετάσχει σε σοβαρά αδικήματα, όπως ένοπλη ληστεία κ.λπ.), οι οποίες κατέληξαν σε τεράστιες καταστροφές ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας. 
Τον δε Οκτώβριο του 2010, είχαμε την άνευ αδείας συγκέντρωση χιλιάδων μουσουλμάνων στα Προπύλαια για να εορτάσουν τη λήξη του Ραμαζανιού, μια καθαρή επίδειξη δυνάμεως των μουσουλμάνων με στόχο την ανέγερση του Τεμένους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο προσκληθείς από την Αίγυπτο Ιμάμης Μοχάμεντ Ζακί Μπατάρι, σε ερώτηση κατά τη συνέντευξή του στο Πρώτο Θέμα αν έβγαλε έξω τους μουσουλμάνους για επίδειξη δυνάμεως, απάντησε με ανατολίτικη πονηριά: 
«Εγώ δεν το είδα σαν επίδειξη δύναμης. Το είδα ως μία καλή ευκαιρία για την Ελλάδα να αποδείξει σε όλον τον κόσμο πως σέβεται το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να λατρεύει τον Θεό του όπου και εάν βρίσκεται». 
Και εκτός από την ευκαιρία αυτή, μας έδωσε και μία σαφέστατη απειλητική προειδοποίηση: «Αν το κράτος δεν λάβει μέτρα για να προστατευθούν οι μουσουλμάνοι, τότε η κατάσταση μπορεί να φτάσει στα άκρα…».

Συμπέρασμα; Όλα τα στοιχεία μιας σημαντικότατης απειλής είναι παρόντα και ορατά, δείγματα για το πού και πώς μπορούν να οδηγήσουν αυτά υπάρχουν και το μόνο που δεν υπάρχει είναι η πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα της πολιτικής ηγεσίας στο σύνολό της για απαλλαγή της χώρας από τέτοιους σοβαρούς κινδύνους.

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα"

Φυλάκιση και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων σε δήμαρχο της Θράκης
Ο Στέλιος Χατζηευαγγέλου τιμωρήθηκε από το Εφετείο χωρίς αλλαγή της πρώτης ποινής
Προβληματισμός στους μουσουλμάνους φίλους του δημάρχου
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την στάση και τις μεθοδεύσεις του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής

Η τιμωρία ενός πολίτη και δη Δημάρχου, από τα Ελληνικά δικαστήρια, αποτελεί ένα γεγονός ελάσσονος σημασίας, αφού ο ρόλος των δικαστηρίων είναι η απονομή της δικαιοσύνης σε όσους παραβαίνουν το νομικό καταστατικό χάρτη της χώρας.

Η τιμωρία, όμως, από το εφετείο, του νυν Δημάρχου Τοπείρου Ξάνθης, Στέλιου Χατζηευαγγέλου, με 15 μήνες φυλάκιση και για ένα χρόνο στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων (η ποινή παρέμεινε χωρία καμία αλλαγή σε σχέση με την πρωτόδικη απόφαση), λόγω μη εφαρμογής απόφασης που απαιτούσε την απομάκρυνση υπαλλήλου του Δήμου Τοπείρου, έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία δεν μπορούν να περάσουν στα «ψιλά».
Κι αυτό, επειδή ο συγκεκριμένος Δήμαρχος κατέχει την θέση του τοπικού «πρώτου πολίτη» από την πρώτη φορά που έγιναν αυτοδιοικητικές εκλογές στον συγκεκριμένο δήμο, συγκεντρώνοντας στο πρόσωπό του το σύνολο σχεδόν της εμπιστοσύνης (ψήφου) των μουσουλμάνων κατοίκων της περιοχής!
Και αυτή την ψήφο την διατηρεί σταθερά, ενώ οι σχέσεις του τόσο με τον εκάστοτε Τούρκο πρόξενο, όσο και με μία σειρά «διακεκριμένων» τουρκοφρόνων της Θράκης (βουλευτών πρώην και νυν, πολιτευτών και των ψευτομουφτήδων), χαρακτηρίζονται από πνεύμα άριστης συνεργασίας και αλληλο-κατανόησης.

Ο Στέλιος Χατζηευαγγέλου είναι ο Δήμαρχος εκείνος που το καλοκαίρι του 2012 είχε διαμαρτυρηθεί για μετακίνηση δικύκλων μοτοσικλετών μέσα από μουσουλμανικά χωριά (ο συγκεκριμένος δρόμος καταλήγει σε γνωστές παραλίες του ν. Ξάνθης) στο διάστημα μουσουλμανικής νηστείας, με αποτέλεσμα να διαταραχθεί η ηρεμία των νηστευόμενων μουσουλμάνων. Μάλιστα, προφανώς με πληροφορίες μουσουλμάνων, αγγίζοντας τα όρια της προκλητικότητας είχε κατηγορήσει ευθέως τους μοτοσικλετιστές ως μέλη της «Χρυσής Αυγής», θέτοντας ουσιαστικά θέμα άτυπης απαγόρευσης δικύκλων στον δήμο Τοπείρου λόγω… μουσουλμανικής νηστείας.
Ο ίδιος, ο κ. Χαζηευαγγέλου, εξάλλου, φέρεται να συνεργάζεται με τον δήμαρχο Αβδήρων κ. Τσολακίδη, προκειμένου μέσω ναύλωσης τουριστικών λεωφορείων να υπάρχει τακτική – εβδομαδιαία δωρεάν μετακίνηση των μουσουλμάνων των δύο αυτών δήμων στην Τουρκία για… θρησκευτικούς λόγους!

Ίσως, αυτή η εμπνευσμένη και άριστη συνεργασία του κ. Χαζηευαγγέλου κινδυνεύει να διαρραγεί εξαιτίας της απώλειας – στέρησης των πολιτικών του δικαιωμάτων (άρα και στέρησης του δικαιώματος του εκλέγεσθαι) από το εφετείο. Και ίσως, αυτός να είναι και ο λόγος για τον οποίο η Ξανθιώτικη τουρκόγλωσση εφημερίδα «Τρακιανίν Σεσί» με ένα λιτό δημοσίευμά της αναφέρεται στο σοβαρότατο ενδεχόμενο απώλειας καθόδου του κ. Χατζηευαγγέλου στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές.

Και τα ερωτήματα που γεννιούνται τώρα, είναι:
Ποιος θα αντικαταστήσει τον κ. Στέλιο Χατζηευαγγέλου στη θέση του Δημάρχου Τοπείρου;
Θα βρεθεί κάποιος χριστιανός κάτοικος ή μήπως θα «τολμήσει» η γνωστή παρεούλα των τουρκοφρόνων της Θράκης, να επιλέξουν κάποιον μουσουλμάνο για να διεκδικήσει τη θέση του Δημάρχου στον συγκεκριμένο δήμο;
Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής επίσημα στοιχεία (δεν γνωρίζουμε εάν έχουν υπάρξει ή μεθοδεύονται μετακινήσεις μουσουλμάνων από τον Δήμο Ξάνθης στον Δήμο Τοπείρου), οι χριστιανοί κάτοικοι του Δήμου υπερτερούν σε αριθμό από τους μουσουλμάνους, οι οποίοι όμως γίνονται ο καταλύτης ανάδειξης του Δημάρχου. Κι ενώ ο κ. Χατζηευαγγέλου ήταν γνωστό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ (από όπου αντλούσε σημαντικότατη στήριξη για την εκλογή του), μεγάλα ερωτηματικά προβάλουν για τον αντικαταστάτη του, ο οποίος δεν θα μπορεί να ευελπιστεί σε κομματική στήριξη από το ΠΑΣΟΚ (λόγω της ουσιαστικής εκλογικής ισοπέδωσης του συγκυβερνώντος κόμματος), αλλά θα πρέπει να στηριχθεί από το σύνολο σχεδόν των μουσουλμάνων του δήμου…

Λεπτές ισορροπίες, τεράστιου εθνικού ενδιαφέροντος αφού η Θράκη βρίσκεται σταθερά στο στόχαστρο της Άγκυρας, που ενδέχεται να απαντηθούν είτε μέσα από μία «κίνηση ματ» του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής (π.χ. ανάδειξη προσώπου του περιβάλλοντος Χατζηευαγγέλου), είτε από μία «κίνηση ματ» της Ελληνικής πολιτείας, μέσω της εμφάνισης μη κομματικού υποψηφίου (με δεξιά κομματική κλίση φυσικά) που θα είναι σε θέση να διαχειριστεί ευαίσθητες καταστάσεις που θα του δημιουργήσει ο γνωστός παρακρατικός κύκλος των τουρκοφρόνων που κυριαρχούν στην περιοχή.


ΥΓ: Στον κ. Χατζηευαγγέλου ευχόμαστε να περάσει σύντομα το διάστημα της τιμωρίας του και να μπορέσει να επανέλθει σοφότερος από αυτή την εμπειρία του στον πολιτικό βίο.